muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5558, Karar No: 2016/6900, Tarih: 16.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5558 E.  ,  2016/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...: Beraat

Sanık ...: Mahkumiyet

1) ... Denetim Grup Müdürlüğünün 07/10/2010 tarih ve 7943 sayılı mütalaasının ... 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/829 esas ve 2011/828 Karar sayılı dosyasında beraat eden ... hakkında düzenlendiği, sanıklar ... ve ... hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince sanıklar hakkında "sahte belge kullanma" suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği anılan Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, dava şartı olan vergi mütalaası bulunmadığı halde, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi;

2) Dosya içerisinde yer alan 14/05/2010 gün ve VDENR-2010-V-261/13 sayılı vergi suçu raporu ve ekindeki VDENR-2010-V-261/13 sayılı vergi tekniği raporunda mükellef ...İnşaat Malz. Hafr. İş Mak. Gıda Temizlik Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin, "..." tarafından düzenlenen sahte faturaları kullandıklarının belirtildiği halde, sanıklar ... ve ... hakkında düzenlenen iddianamede "... Ltd. Şti. ve ... Su Mobilya Gıda İletişim Haberleşme Ltd. Şti. tarafından sahte olarak düzenlenmiş faturaları kullandıklarının" ifade edildiği, hatalı olarak düzenlenen iddianameye dayanılarak hüküm kurulduğunun gözetilmemesi;

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının, katılan vekilinin ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1430, Karar No: 2018/3096, Tarih: 04.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1430 E.  ,  2018/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Cumhurbaşkanına hakaret

Hüküm : Cumhurbaşkanına hakaret suçu yönünden;

24.01.2018 tarihli ek kararla temyiz başvurusunun CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca reddi

Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen ek karara karşı yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

Bölge adliye mahkemesinin kararı, verilen cezanın tür ve süresine göre CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince temyiz edilemez nitelikte olduğundan sanığın temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, ek kararın ONANMASINA, 04.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1990, Karar No: 2020/5393, Tarih: 16.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/1990 E.  ,  2020/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1)Fark bedel 36.874,89 TL'ye karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi; 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Mahkemece belirlenen kamulaştırma bedelinden, idarece belirlenen bedelin mahsubu ile oluşan ve 3'er aylık vadeli hesapta bloke edilen bedelin hak sahibine karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden yasal faizin bitiş tarihinin kararının kesinleşme tarihi olması gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesi,

4)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)4 nolu bendin çıkartılarak yerine (Tespit edilen 58.896,20 TL kamulaştırma bedelinden idarece belirlenen 22.021,31'nin mahsubuyla kalan 36.874,89 TL'ye 11/06/2016 tarihinden kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilmesine, kalan 36.874,89 TL'nin 19.04.2018 tarihinde Resmi Gazete' de yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 Sayılı Kanunun 26.Maddesi ile değişik Kamulaştırma Kanun'un 10.maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve karar kesinleştiğinde davalıya tapudaki hissesi oranında ödenmesi için ilgili banka şubesine banka dekontları ekli yazı yazılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

b)5 nolu bendinin çıkartılmasına yerine (Alınması gereken 44,40 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 15,20 TL'nin davacı idareden tahsili ile Hazineye gelir kaydına) cümlesinin yazılmasına,

c)9 nolu bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarını istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2939, Karar No: 2022/7034, Tarih: 19.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2939 E.  ,  2022/7034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜMLER :1)İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/06/2021 tarih, 2020/125 (E), 2021/2017 (K) sayılı kararı; sanık hakkında ölen ...'e yönelik olası kastla öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 21/2, 62, 53, 58. maddeleri gereği 16 yıl 8 ay hapis cezası,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/12/2021 tarih, 2021/2992 (E) ve 2021/2733 (K)

sayılı; istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı,

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/12/2021 tarih, 2021/2992 (E) ve 2021/2733 (K) sayılı kararının sanık müdafi tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmüştür.

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle CMK'nin 286/2-a maddesi gereği hükmün temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/12/2021 tarih, 2021/2992 (E) ve 2021/2733 (K) sayılı " istinaf başvurularının esastan reddine" dair kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin "sübuta, suç vasfına" yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN

ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13698, Karar No: 2018/15315, Tarih: 12.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13698 E.  ,  2018/15315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c. maddeleri uyarınca belirlenen 12 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddelerine göre günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrilirken 7.200,00 TL adli para cezası yerine 7.300,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla adli para cezası tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 116/1, 119/1-c. maddeleri uyarınca belirlenen 12 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddelerine göre mahkemenin takdiri gözetilerek günlüğü 20,00 TL'den 7.200,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, hükmolunan adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca mahkemenin takdirine göre birer ay arayla 12 eşit taksitle ödenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1213, Karar No: 2020/307, Tarih: 04.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/1213 E.  ,  2020/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK'nin 81, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,

Sanık ... hakkında; TCK'nin 73/4 ve CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki davanın düşürülmesine,

Sanık ... hakkında; TCK'nin 73/4. ve CMK.nun 223/8.maddeleri uyarınca hakkındaki davanın düşürülmesine,

Sanık ... hakkında; CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatına ilişkin

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında kurulan düşme hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, sanık ...’in eyleminin basit yaralama suçu kapsamında kaldığı ve şikayetin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık ... müdafiinin; müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin; sanık ...’in müşterek fail olarak cezalandırılması gerektiğine, katılan ...’in; her iki sanığın da kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanıklar ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’u kasten öldürme suçu ile sanık ...’un maktul ...’a yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ... hakkında suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sübuta, meşru savunmaya, haksız tahrike, katılanlar vekilinin; sanık ...’un müşterek fail olarak cezalandırılması gerektiğine, katılan ...’in; tüm sanıkların kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktul ..., sanık ... diğer sanıklar ve bir kısım tanıkların birbirlerini tanıdıkları, olay günü gece saat 22.30 sıralarında her biri kendi arkadaşlarıyla bir okulun bahçesinde ve civarında alkol alıp uyuşturucu kullandıkları, maktulün aldığı alkol ve uyuşturucu nedeniyle saldırgan bir hal aldığı, diğer sanık ...'la tartıştığı, aynı yerde bulunan diğer sanık ve tanıkların bulunduğu ortamda bağırarak "bana daha fazla uyuşturucu bulun" demesine tepki gösteren diğer sanık ...'in yakasından tutarak ittirmesiyle karşılıklı hakaret edip yumruklaştıkları, orada bulunanların araya girdiği, o sırada olay yerine gelen sanık ...'ın da tarafların ayrılmasına yardımcı olduğu, tanık ...'ın, maktulün uyuşturucunun etkisinde olduğunu söyleyerek sanık ...'e tepki gösterdiği, sanık ... ve yanındakilerin maktulün sakinleşmesi için araca bindirdikleri, diğer sanıklar ...un sövmeye devam etmesi nedeniyle maktulün bir bıçakla araçtan indiği, orada bulunan herkese küfür ettiği, bunun üzerine sanık ...'ın maktule "neden bıçak gösteriyorsun abi, bıçak çekince bak farklı olur, kime emanet çekiyorsun, gel buraya bakalım" dediği, maktul ile sanık ...'ın orada bulunan kahvehanenin önüne doğru gittikleri, burada yaşanan arbedede sanık ...'ın çıkardığı bıçakla maktulü sırtından bıçaklamak suretiyle yere düşürdüğü, maktulün aldığı bıçak darbesi sonucu yere düştükten sonra kalkıp kaçmaya başladığı, sonrasında sanık ...'un yerden aldığı taşı kaçan maktule doğru fırlattığı, taşın maktulün arkasına denk geldiği, sanık ...'ın da kaçan maktulün peşinden koştuğu, diğer şahısların dağıldıkları, etrafta bulunanların haber vermesiyle hastaneye kaldırılan maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ kesilmesinden gelişen iç kanama sonucu öldüğü olayda,

1- Maktulün araçtan bıçakla indikten sonra, sanık ...'a yönelik olmasa da bıçak çekmesi, herkese yönelik küfretmesi ve sanık ...'la birlikte kahvehanenin önüne doğru gittiklerinde aralarında arbede yaşanmış olması birlikte değerlendirildiğinde, 1/4 ile 3/4 arasında indirim oranı öngören TCK'nin 29. maddesi kapsamında sanık lehine asgari oranda haksız tahrik koşulları oluştuğu halde, susma hakkı da olan sanığın suçunu inkar ettiği gerekçesi ile hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağından bahisle, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık ...'un maktulün peşinden fırlattığı taşın maktule isabet etmesiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralama eyleminin TCK'nin 6. maddesi uyarınca silahtan sayılan taşla gerçekleştirilmiş olması nedeniyle takibinin şikayete bağlı olmadığı halde, yazılı şekilde sanığın fırlattığı taşın bulunamaması nedeniyle niteliği tespit edilemediğinden dolayı silah kabul edilemeyeceğinden bahisle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi

04/02/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 06/02/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/22232, Karar No: 2016/4489, Tarih: 29.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22232 E.  ,  2016/4489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ... Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın, yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya, 506 sayılı Kanunun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm (yetim) aylığının, boşandığı eşiyle 22.10.2008-21.01.2014 döneminde fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesinin, Temyiz yasa yolundan geçerek kesinleşmesinin ardından, bu kez 5510 sayılı Kanunun 35. maddesi gereği ayrı yaşama sebebiyle yeniden aylık bağlanması talebinin, davalı Kurumca reddi üzerine iş bu davanın ikame edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Yine 5510 sayılı Kanunun 35.Maddesinde aylığın kesilmesine yol açan sebebin ortadan kalkması halinde, 34 üncü maddede belirtilen şartlar saklı kalmak kaydıyla, yeniden aylık bağlanacağı düzenlemesi yer almaktadır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda da eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve bu kez aylığın kesilmesi işleminin kesinleşmesinden sonraki dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Burada da, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler bu kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Somut olayda; davacının ..... İş Mahkemesinin 2013/447 Esas 2014/143 Karar sayılı ilamı ile 22.10.2008-21.01.2014 döneminde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının tespiti ile yeniden aylık bağlanması talebinin red edildiği, davacının temyiz başvurusu üzerine iş bu kararın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi tarafından 11.11.2014 tarihinde onanarak kesinleştiği; davacının bu kez aylığın kesilmesine yol açan “fiili birliktelik” sebebinin ortadan kalktığını iddia ile yeniden aylık bağlanmasını talep ettiği, Kurumun ise talebi red ettiği anlaşılmıştır. Mahkemenin 08.05.2015 tarihinden geriye doğru son altı aylık dönem yönünden yaptığı araştırma ve değerlendirme eksik incelemeye dayanmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; artık davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikteliklerini sürdürdüklerinin kesinleştiği 22.10.2008-21.01.2014 tarihinden sonraki dönem yönünden, kabulün aksine altı ayla sınırlı kalmaksızın, daha kapsamlı ve titiz bir araştırma yapılması gereği gözetilmek suretiyle; davacı ve boşandığı eşinin ayrı ayrı Adres Bilgileri Geri İzleme Raporu, Nüfus Müdürlüğünden alınarak davacı ve eşinin kayıtlı adresleri talep konusu dönem yönünden irdelenmeli ve davacı ile boşandığı eşinin kayıtlı adresleri yönünden ayrı ayrı geniş kapsamlı, titizlikle ve gerekirse bilgi edinilen şahısların isim yada sıfatları da tutanağa eklenmek suretiyle yeniden Kolluk araştırması yapılmalı, beyan edilen adreslerde fiilen oturup oturmadıkları, birlikte yaşayıp yaşamadıkları araştırılmalı; talep konusu dönem içerisinde davacı ve eşinin kayıtlı adreslerinde görev yapan mahalle muhtar ve azalarının kanaat edinmeye yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, çelişki oluşursa giderilmeye çalışılmalı; medula sisteminde davacı ve eşinin kayıtları araştırılmalı; dava konusu dönem esas alınarak, davacının ve eşinin ayrı ayrı kayıtlı adresleri itibariyle, ilgili oldukları seçim kurullarından talep sonuna kadar icra edilen seçimlere ilişkin ayrıntılı seçmen bilgi kayıtları dosya arasına alınarak adres, sandık, sıra noları karşılaştırılmalı; böylece kesinleşmiş yargı kararıyla sabit olan “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun, devam edip etmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2082, Karar No: 2012/2305, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2082 E.  ,  2012/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine, sanıklar ... ve ...’ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatlerine, sanık ...’ın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, sanık ...’ın reşit olmayanla cinsel ilişki ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine dair Karaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.06.2007 gün ve 2007/22 Esas, 2007/104 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ... ve sanık ... müdafileri ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ile birlikte yatakta iken çektiği görüntüleri okulda ve atari salonunda arkadaşlarına göstererek teşhir eden sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan zamanaşımı süresince kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...’ın beraatlerine, ... ve ...'nin aynı suçtan mahkûmiyetlerine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın beraatlerine dair hükümlere ilişkin temyizlerin incelenmesinde;

Gerekçeleri gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri ile; delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilerek sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmak suretiyle kurulan mahkûmiyet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar ... ve ... müdafileri ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyize gelince;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 104. maddesinin 1. fıkrasının takibinin şikâyete bağlı olup mağdurenin 06.11.2006 tarihli ve hakim havaleli dilekçesi ile şikâyetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, kamu davasının düşmesi yerine, duruşmaya devamla yazılı şekilde sanık ...’nin mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1, 5237 sayılı TCK.nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.