muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4498, Karar No: 2013/4686, Tarih: 12.03.2013

sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak

zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2005 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama”

olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; davalının boşandığı eşinin imza ve fotoğrafını içerir 08.12.2008 tarihli Konutta Kalanlara Ait Kimlik Belgesi’nde davalı ve boşandığı eşinin çocuklarıyla birlikte ... mahallesinde aynı adreste oturduklarının belirtilmiş olması, Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca yapılan soruşturmada ifadesi alınan ev sahibi ... ’in söz konusu kişilerin birlikte yaşadıkları yönündeki anlatımı, ... Mahallesi Muhtarlığı’nın, davalının eşi ile birlikte 16.11.2004 tarihinde ailece nakil geldiğini, davalının eşinin 11.03.2010 tarihinde tek başına Gaziler Mahallesine naklini alarak gittiğine ilişkin yazısı, davalının eşi hakkında yapılan kolluk araştırmasında, davalının eşinin ... Mahallesinde abisinin evinde abisi, yengesi ve 2 yeğeni ile birlikte oturduğuna dair tutanak, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerini gösterir diğer belgeler ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, ilgililerin eylemli olarak birlikte yaşadıklarının kanıtlandığı belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurularak davanın kabulü yönünde hüküm kurulması gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9444, Karar No: 2010/2982, Tarih: 26.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/9444 E.  ,  2010/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-d-son, 29, 62/1.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/06/2009 gün ve 150/112 sayılı karar re'sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/1, 51/2, 59, 31, 33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden, resen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30916, Karar No: 2015/17032, Tarih: 03.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/30916 E.  ,  2015/17032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/392913

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2013

NUMARASI : 2011/413 (E) ve 2013/399 (K)

SUÇ : Hırsızlık malı satın almak

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık K.. M..'nun temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5539, Karar No: 2022/6526, Tarih: 02.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/5539 E.  ,  2022/6526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 05/10/2017 gününde verilen dilekçe ile miras taksim sözleşmesine aykırılık nedeniyle tazminat ve şirket paylarının iptali talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21/10/2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, miras taksim sözleşmesine dayalı tazminat ve terditli olarak da devredilen şirket paylarının iptal edilerek davacılar adına kaydedilmesi taleplerine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bu karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 28.06.2022 tarih ve 2022/2510 E. 2022/4508 K. sayılı Kararı ile "Dava değeri (67.600,15TL) karar tarihi itibariyle geçerli olan 107.090,00 TL temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından, davacı tarafın temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine karar" verilmiştir.

Davacılar vekili; karara karşı, davanın fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kısmi olarak açıldığını belirtmek suretiyle maddi hata dilekçesi vermiştir.

Davacılar vekilinin maddi hata düzeltme istemi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucunda, Dairemiz kararında düzeltilmesi gereken maddi hata söz konusu olmadığı anlaşıldığından davacılar vekilinin maddi hata düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin maddi hata dilekçesinin REDDİNE, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26924, Karar No: 2014/4244, Tarih: 03.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26924 E.  ,  2014/4244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/3218, Karar No: 2019/4138, Tarih: 29.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3218 E.  ,  2019/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2012 tarihli kararıyla, sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mahkûmiyet hükmü; sanık ... hakkında ise 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 2 kez mahkûmiyet hükümleri kurulmasına rağmen, tebliğnamenin suç tarihi bölümüne 01.01.2009 yazıldığı, uygulama bölümünde ise tek bir mahkûmiyet hükmüne yer verildiğinden, her iki sanık hakkında da “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin görüş bulunmadığı anlaşılmakla; bu husus yönünden ek tebliğname düzenlenmesi konusunda gereğinin takdirinden sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2835, Karar No: 2019/4038, Tarih: 13.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2835 E.  ,  2019/4038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 04.02.2019 gün ve 2018/5299 E. - 2019/570 K. sayılı ilâmıyla düzelterek onanmasına karar verilmiş, davacı kişi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Daire kararının davacı ... vekili Av. ...’ya tebliğ edilmemiş olduğu görüldüğünden,

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

Mahkeme Yazı işleri Müdürlüğünce kalemde gerekli araştırmanın yapılarak, Dairenin düzelterek onama kararının davacı ... vekili Av. ...’ya tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin belgenin tutanağa bağlanarak dosyanın Yargıtaya gönderilmesi, tebliğ yapılmamışsa; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04.02.2019 gün ve 2018/5299 E. - 2019/570 K. sayılı kararının davacı ... vekili Av. ...’ya usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, gerekli karar düzeltme süresinin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 13/06/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10094, Karar No: 2016/17811, Tarih: 06.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/10094 E.  ,  2016/17811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ,davalı firmadan ... salon takımı ve yemek odası takımı, ... marka diye satılan 5 kapılı gardrop, köşe takımı, mutfak masası ve 4 adet sandalye satın aldığını, ürünlerin toplam fiyatının 8.280,00 TL olduğunu, ürünlerin 2 ay sonra teslim edildiğini ancak ürünlerde çeşitli problemler olması nedeniyle ürünlerin iadesini talep ettiğini, davalı firmanın ürünlerin iadesini kabul etmediğini ve servis göndererek sorunların giderileceğini ancak ... servisinin geldiğinde gardrop, köşe takımı, mutfak masası ve sandalyelerin ... ürünü olmadığını beyan ettiklerini, aynı zamanda da ayıpların halen devam ettiği gerekçesiyle ürünlerin davalı firmaya iadesi, ödenen bedelin iadesi ve senetlerin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 8.280,00 TL tutarın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye konu alfemo ... salon takımı ve yemek odası takımı, focus şifonyer, köşe takımı, mutfak masası, zigon sehpa ve 4 adet sandalyenin masrafları davalıya ait olmak üzere davalıya iadesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Eldeki dava ayıplı ifadadan kaynaklanan bedel iadesine ilişkindir. Mahkemece davanın hem asıl alacak hemde mobilyaların iadesi yönünden kabulüne karar verilmiş ise de; davacı davayı açarken ayıplı ifa nedeniyle ... salon takımı ve yemek odası takımı, ... marka diye satılan 5 kapılı gardrop, köşe takımı, mutfak masası ve 4 adet sandalyenin iadesini talep etmiş, satın alıp değiştirdiği şifonyer ile zigon sehbanın iadesini talep etmemiştir.Hemen belirtilmelidir ki 6100 sayılı HMK.nun 26/1. maddesi gereğince hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Anılan yasal düzenleme ışığında somut olaya bakıldığında, mahkemece davacının talebine uygun olarak sadece iadesi istenen ürünler yönünden karar verilmesi gerekirken talebi aşılarak şifonyer ve zigon sehpanın da iadesine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan 142,00 TL harcın istek halinde iadesine, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5166, Karar No: 2012/8047, Tarih: 22.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5166 E.  ,  2012/8047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,89/2-b, 22/3, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizinin mümkün olduğu anlaşılmakla temyiz isteminin reddine ilişkin 02.01.2008 tarihli ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

Bilinçli taksirin uygulanmasına ilişkin TCK'nın 22/3. maddesinin, temel ceza maddesi 89/1. maddesinden sonra uygulanması gerektiği halde, artırım maddesi 89/2-b. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusursuz olduğuna ve sürücü belgesinin geri alınmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında kanun maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olduğundan, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322 nci maddesindeki yetkiye dayanılarak,''hükmün gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin kısmına TCK'nın 52/2. maddesinin, adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısma TCK'nın 52/4. maddesinin yazılması 'suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.