muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5597, Karar No: 2019/3384, Tarih: 09.09.2019

Öte yandan, savunma hakkı Anayasa'nın 36. maddesi ile güvence altına alınmıştır. Buna göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı merciileri önünde iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma hakkı hak arama özgürlüğünün uygulamaya yönelik uzantısı niteliğindedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesi uyarınca “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir.” hükmünü düzenlemektedir.

Somut olayda, Mahkemece, 21.04.2014 tarihli celsede davacı vekiline delil avansı yatırılması için kesin süre verildiği anlaşılmakta ise de verilen bu sürenin belirtilen ilke ve esaslara uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Giderlerin kalem kalem açıklanarak belirli hale getirilmediği gibi yaklaşık bir buçuk ay sonra yapılacak keşif için 2 haftalık kesin süre verilmesi de amaca hizmet etmemektedir. Yapılacak keşfin hangi konuda yapılacağı ve keşfe neden ihtiyaç duyulduğu konusun da ara kararında ve gerekçeli kararda açıklanmamıştır. Usul ve yasaya uygun olarak verilmemiş bir kesin mehil sonucunda davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; verilen kesin sürenin usul ve yasaya uygun olmaması nedeniyle hukuki sonuç doğurmayacağından keşfe gerek olup olmadığı değerlendirilerek, gerek duyulması halinde yukarda belirtilen ilke ve esaslara göre uygun süre verilerek dava sonuçlandırılmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 123,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacı ...'den, 123,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacılar ..., ..., ... ve ...'den alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1379, Karar No: 2013/15475, Tarih: 28.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1379 E.  ,  2013/15475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Faturaların, sahte olduğu bilinerek alınıp yasal defterlere kaydedilmesi 'sahte fatura kullanmak' suçunun oluşması için yeterli olup, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesinde 4369 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonucu 01.01.1999 tarihinden itibaren vergi ziyaının suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı cihetle, dosya içinde bulunan Vergi İnceleme Raporlarında, sanığın yetkilisi olduğu şirket adına suça konu faturaları düzenleyen ve haklarında sahte belge düzenleyicisi raporları olduğu belirtilen Yağmur Ajans Reklam Bilgisayar Turizm Promosyon San. ve Tic., Sima Reklamcılık Pro. Matb. Kırt. ve Amb. San. Tic. Ltd. Şti., Deniz Reklam Org. Kırt. Matbaa Üm. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve Atabay Kırtasiye Kağıtçılık Matb. Rek. Bilg. Üm. P.S. Ltd. Şti. yetkilileri hakkında bahsi geçen raporlar nedeniyle kamu davaları açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmış ve derdest olması halinde mümkünse davaların birleştirilmesi, değilse bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı birer suretlerinin dosyaya konulması ve tüm deliller toplanıp, birlikte değerlendirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak, vergi ziyaının doğmadığı gerekçesi ile sanık hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8742, Karar No: 2012/10560, Tarih: 14.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8742 E.  ,  2012/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/03/2010 tarih ve 2007/716-2010/82 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12/06/2012 günü hazır bulunandavacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili adına tescilli “Dropp Ultra” isimli ilacı emsal göstererek ruhsat aldığı “Baystar SC” isimli ilacın emsal olarak alınan müvekkiline ait ilaçla fiziksel ve kimyasal özelliklerinin uyuşmadığını, davalıya ait ilacın formulasyonunda bitkisel yağ kullanılması gerekirken yaklaşık % 72 oranında su kullanıldığının belirlendiğini, Bakanlık tarafından davalıya ait ilacın satışının durdurulmasına karar verildiğini, davalının sözkonusu eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğini, müvekkilinin bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla haksız rekabetin tespitine, 250.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın ıskonto faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait “Baystar” isimli ilacın davacıya ait olup, emsal gösterilerek ruhsat alınan ilaç ile aynı aktif madde, etki ve formülasyona sahip olduğunu, müvekkilinin haksız rekabet oluşturacak bir eyleminin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının emsalinden aldığı ruhsata uygun bir biçimde davranmayarak, ruhsata aykırı ilaç üretip piyasaya sürdüğü, bu nedenle bu konudaki Yönetmeliğe aykırı davrandığı, bu aykırı davranmanın TTK’nun 56 ve devamı maddeleri uyarınca haksız rekabet oluşturduğu, bu haksız rekabet nedeniyle davacının 709.896,00 TL zarara uğradığı, davalının bu davranışının Türkiye ve dünya piyasasında belli bir ismi olan davacının itibarına da gölge düşürdüğü, bu suretle manevi tazminatın yasal şartlarının da oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalının haksız rekabette bulunduğunun tespitine, 250.000,00 TL maddi tazminatın ve takdiren 10.000,00 TL manevi tazminatın faizleriyle birlikte davalıdan alınmasına, TTK’nun 61.maddesi uyarınca masrafı davalıdan alınmak suretiyle kararın kesinleşmesinden sonra hüküm fıkrasının ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, haksız rekabetin tespiti ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.Davacı, davalı tarafın haksız rekabeti olmasaydı davalı tarafın sattığı davaya konu ilacın yerine kendi ürünü olan ilacın satılacağını ileri sürerek, kendi ürün fiyatına göre elde edeceği karın tahsilini talep etmiştir.Mahkemece, davalının sattığı ürün miktarı kadar davacının satışlarının azaldığının kabulü ile davacının sattığı ürünün fiyatı üzerinden yapılan hesaplama sonucu bulunan 709.896,00 TL net karın davacının haksız rekabet nedeniyle uğradığı zarar olduğu belirtilerek taleple bağlı kalınması sonucu 250.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.Davacının maddi tazminat istemini davalının yaptığı satış nedeniyle uğradığı kar kaybına dayandırması ilke olarak yerinde ise de bu isteme göre hesaplama yapılması Türkiye çapında tarafların dışında aynı tür ürünü satan başka bir firmanın bulunmaması koşuluna bağlıdır.Haksız rekabet tarihi itibariyle tarafların dışında aynı tür ürünü satan başka firma ya da firmaların da bulunması halinde davalının eyleminin davacının pazar payını tamamen kapattığı kabul edilemeyeceğinden bu husus üzerinde durularak davacının davalının eylemi nedeniyle uğradığı maddi zararın tespiti gerektiği gibi tarafların dışında davaya konu ürün ile aynı cins ürünü satan başka bir firmanın olmadığı tespit edilse dahi bir başka anlatımla, davaya konu ürünü sadece tarafların üretip sattığının kabulü halinde bu durumda da davacı ürününün fiyatı ile davalı ürününün fiyatının satış miktarlarına etkisi göz önüne alınarak hesaplama yapılması gerekirken bu husus üzerinde de durulmadan davalının eylemi olmasaydı davalının sattığı ürün miktarının tamamının davacı tarafından satılacağının kabulü ile davacının ürün fiyatına göre yapılan hesaplama uyarınca karar verilmesi doğru olmamıştır.O halde mahkemece, haksız rekabet tarihi itibariyle taraflar dışında aynı ürünü satan başka firmaların olup olmadığı ile davacı ve davalı ürünlerinin satım fiyatlarının satış miktarına etkisi hususlarının aralarında tarım ilaçları üretimi ve satımı işiyle uğraşan sektörden bir uzmanın da katılımıyla oluşturulacak bilirkişi kurulundan alınacak rapor sonucuna göre davalının eylemi nedeniyle davacının uğradığı zararın tespit edilmesi, bu hususlar üzerinde durularak yapılacak inceleme sonucu davacının uğradığı zararın tespiti mümkün olmazsa bu durumda da Borçlar Kanunu’nun 42. maddesi uyarınca uygun bir tazminatın belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, anılan hususlar üzerinde durulmadan yapılan hesaplama sonucuna göre bulunan maddi tazminat miktarının esas alınması suretiyle karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2666, Karar No: 2018/11631, Tarih: 04.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2666 E.  ,  2018/11631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet tipi araçla gündüzün kenarında kaldırım veya banket bulunmayan aksine istinat duvarı bulunan şehir içindeki çift yönlü yolda seyri sırasında yol kenarından kendisiyle aynı yöne doğru yürümekte olan yayaya çarptığı, kaza sonrası yaralı haldeki yayayı hastaneye götürdüğü ancak tedavisi sürerken hayatını kaybettiği olayda, mahkemenin ceza miktarı bakımından kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinden bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna ve hükmedilen cezanın fazla olduğuna, katılanlar vekilinin ise hükmedilen cezanın yetersiz olduğuna ve adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/941, Karar No: 2020/5497, Tarih: 23.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2019/941 E.  ,  2020/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdur ...’ın sanıktan 42.500 TL senet karşılığı iki adet araç aldığı, senedin vadesi gelince ödeme yapamaması üzerine sanığın alacağından daha fazla miktarda borçlandırıcı nitelik içeren 45.000 TL bedelle bir adet daha senet imzalattığı, devamında da toplam 46.000 TL bedelli iki adet çeki mağdura vererek karşılığında 60.000 TL senet ve 10.000 TL nakit ödeme aldığı, bu şekilde borçlanan mağdurun senetlerin ödemesinde gecikmeye düşmesi üzerine baskı kurarak alacağından daha fazlasını tahsil etmeye çalışan sanığın belindeki silahı mağdura göstererek ''bundan sonra dediklerimi yapacaksın, beni Mahmudiye de yaptığın inşaata ortak edeceksin etmezsen seni vuracam, Ankaraya kardeşlerine kadar gidecem senin peşini bırakmıyacam, İnegölde iş yaptırmayacam, İnegölde gezemiyeceksin, benim dediklerim olacak silah belimde dediklerimi yapmazsan seni öldürürüm” şeklinde tehdit ettiği, bu tehditlerin bir süre devam etmesi üzerine mağdurun tanık Mahsar İper’den yardım istemesine karşın sanığın “Mahsar olmasa seni vurup öldüreceğim tabancamda 7 tane mermi var bunların hepsini senin kafana sıkarım” diyerek tehditlerine devam etmesi üzerine baskılara dayanamayan mağdurun Mahmudiye Mahallesinde yapımına başladığı inşaatında bulunan hak ve hisselerinin yarısının devrine yönelik satış vaadi sözleşmesini imzalamak zorunda kaldığının anlaşılması karşısında; alacağından daha fazlasını temin eden sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a maddesi uyarınca yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13559, Karar No: 2014/12854, Tarih: 12.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/13559 E.  ,  2014/12854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 113 ada 16 parsel sayılı 20.906,77 m2 yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, paylaşma, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve bağışlama nedeniyle davalılar ... ve ... adlarına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacılar ... ve..... dava konusu taşınmazın davalılar ile aralarında müşterek olup müşterek zilyet ve tasarruflarında bulunduğunu öne sürerek dava açmış, yargılama sırasında miras yoluyla gelen hakka da dayanmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine,çekişmeli 113 ada 16 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu taşınmazın tarafların ortak murisinden geldiği kesin olarak kanıtlanamadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

N/A
Yargıtay — Esas No: 2016/10051, Karar No: 2016/16986, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10051 E.  ,  2016/16986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 600,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 63802,18 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 3082104 nolu tesisat için 27.498,87 TL, 6156756 nolu tesisat için 6.887,52 TL, 6074312 nolu tesisat için 10.152,02 TL, 3183357 tesisat için 19.263,77 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.