muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25182, Karar No: 2022/16253, Tarih: 06.12.2022

İlk Derece Mahkemesince; davaya konu yazıda yer alan ifadelerin eleştiri ve basın özgürlüğü kapsamında bulunmadığı, eleştiri sınırlarının aşıldığı ve hakaret oluşturduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 3.500,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, yayın talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; “Madalyayı Çalmasın” başlıklı haberde matufiyetin gerçekleştiği ve davacıya yönelik suç isnadında bulunulduğu, ancak yazı içeriğinde bu iddiayı destekleyen herhangi bir bilgi bulunmadığı, iddianın maddi olguya dayanmadığı, haberin verilmesinde kamuyu bilgilendirme amacı olmadığı, haber içeriğiyle başlığın ilgisiz ve uyumsuz olduğu, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğu ve eleştiri sınırının aşıldığı,ancak davacı yararına hükmedilen manevi tazminat az olup daha üst düzeyde tazminata hükmedilmesi gerektiği, olayın üzerinden uzun zaman geçtiğinden yayın talebinin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle; davalılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, yayın talebi ve fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK’nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün HMK’nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 8.400,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına ve aşağıda dökümü yazılı 1.025,45 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 06.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3072, Karar No: 2017/5593, Tarih: 19.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/3072 E.  ,  2017/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil davasıdır.

Davacılar, 576 ada 5 numaralı taşınmazın 2 nolu bağımsız bölümünün mirasbırakan anneleri ... ve kardeşleri ... adına kayıtlı iken murisin payını ...'ın kayın biraderi olan davalıya satış yoluyla temlik ettiğini, satışın diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek satış sözleşmesinin iptali ile taşınmazın miras payları oranında mirasçılar adına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, satış sözleşmesinin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Taşınmazın akitte gösterilen bedeli ile belirlenen değer arasında fahiş bir fiyat farkı olmadığı, satış tarihi ile davalılara yapılan para transferleri tarihlerinin birbirlerine yakın olduğu tanık beyanlarının bir kısmının yoruma dayalı olduğu, diğer tanık beyanlarının ise muvazaayı ispat eder nitelikte bulunmadığı..." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle

zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; mirasbırakan aynı akitle çekişme konusu taşınmaz dışındaki dört parça taşınmazdaki paylarını da temlik etmiş, mirasbırakan üzerinde hiç taşınmaz kalmamıştır. Öte yandan her ne kadar satıştan bir gün sonra davalı mirasbırakanın hesabına para yatırmışsa da bu para mirasbırakan tarafından oğlu ... hesabına aktarılmıştır. Toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde mirasbırakanın kızlarından mal kaçırmak ve oğlu ... mal etmek amacıyla ... kayınbiraderine satış sureti ile temlikler yaptığı ve bu temliklerin muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7265, Karar No: 2010/11490, Tarih: 17.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/7265 E.  ,  2010/11490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Müdahil idare süre tutum dilekçesinde ...'ın adını yazmamakla bu sanık yönünden süresinde yapılmayan temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Müdahil temsilcisinin sanıklar ..., ... haklarındaki temyiz isteminin incelenmesinde;

...Köyü Kalkındırma Kooperatifi Başkan ve Yardımcısı olan sanık ... ile ...ün bakımı yapılan orman bölmelerinde kesim işinde bizzat çalışmamaları, kesim işini tevzii ettikleri kişilere de damgasız ağaç kesmeleri için bir talimatlarının olmaması itibariyle yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçe ve takdire göre haklarında verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla kurulan hükmün ONANMASINA,

3-Orman temsilcisinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyizinin değerlendirilmesinde;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, 11.10.2005 ... 002/50 sayılı suç tutanağına konu kaçak kesimlerle ilgili araştırmada, kaçak kesimlerin en yakınında ve civarında sanık ...'un çalıştığının tespit edilerek tutanak düzenlendiğinin yazılı olmasına, mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen orman mühendisi bilirkişinin raporunda suça konu ağaçların damgasız olup Kömürköy 14. nolu bölmede kaldığının bildirilmesine, bir kısım sanıkların savunmalarında kesilen ağaçların tamamının orman idaresine teslim edildiğini beyan etmelerine ve 14 nolu bölme teslim tutanağı fotokopisinden kesilecek ağaçların 1281 adet meşe olduğunun anlaşılmasına göre, mahallinde yeniden keşif yapılıp suça konu ağaçların kesildiği yerin sanığa teslim edilen makta içinde sanık Fehim'e tevzii edilen 44-164 kök no arasında kalıp kalmadığının ve aynı zamanlarda kesilip kesilmediğinin araştırılması ve orman idaresinden suça konu bölmede üretim ve sürütme işlerinin hangi tarihte bitirildiğinin, sahanın orman idaresince ne zaman teslim alındığının sorulup bunlara ilişkin belgeler dosyaya celbedilip suça konu ağaçların kesim tarihinin bu tarihten önce olup olmadığının belirlenmesinden sonra kesilen ağaçların miktarı da nazara alınarak sahada çalışanların bilgisi olmadan başka şahıslarca kesilmesinin mümkün olup olmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10007, Karar No: 2016/2730, Tarih: 03.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/10007 E.  ,  2016/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tütekici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki gizli ayıp davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ' nin dava dışı şirkete inşa ettirdiği “Sıraevler” den bir bağımsız bölümü 05.09.2007 tarihinde teslim aldığını, konutun mantolama ve dış cephe boyasında hatalı imalatlar nedeniyle çatlamalar ve dökülmeler oluştuğunu ileri sürerek gizli ayıptan dolayı zarar ve ziyan bedeli olarak şimdilik 2.000.00.TL' nın, ıslah ile toplam 2.870.70.TL' nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalı, dava konusu dairenin eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulü ile 2.870.70.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, dava konusu dairenin eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulü ile 2.870.70.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava tarihi olan 01.07.2013 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’ nun 198. maddesinde (6098 sayılı TBK.’ nun 223. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının satın aldığı bağımsız bölümün 05.09.2007 tarihinde teslim edildiği ve davacının taşınmazda gizli ayıp bulunduğu yönünde 01.07.2013 tarihinde eldeki bu davayı açtığı dosya kapsamı ile sabittir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının satın aldığı bağımsız bölümün 05.09.2007 tarihinde teslim edildiği ve davacının taşınmazda gizli ayıp bulunduğu yönünde 01.07.2013 tarihinde eldeki bu davayı açtığı dosya kapsamı ile sabittir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda doğru olarak “gizli ayıp” lı olarak belirtilen bağımsız bölümün dış cephesinde mantolama ve dış cephe boyası ile ilgili ayıplar yönünden; Bu ayıpların mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi, varsa ihbar tarihi ve dava tarihi de göz önünde bulundurularak) yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198. maddesi (6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin ve diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunu tanzim eden bilirkişi heyetinden, tarafların sunabileceği delillerde gözönünde tutularak “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, niteliği ve ortaya çıktıkları (mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi dikkate alınarak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı yönünde taraf ve yargı denetimine esas olacak şekilde gerekçeli ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2533, Karar No: 2019/6922, Tarih: 05.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2533 E.  ,  2019/6922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 17. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Dairemizin 10/01/2017 tarihli, 2015/4298 esas ve 2017/203 karar sayılı bozma ilamına uyulduğu halde, sanık hakkında "tedavi ve denetimli serbestlik tebdiri uygulanmasına" ilişkin 26/02/2013 tarihli kararın, sanığın askerlik adresine 12/03/2013 tarihinde; Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce düzenlenen 30/04/2013 tarihli çağrı yazısının ise sanığın merniste kayıtlı yerleşim yeri adresine 13/05/2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla; sanığın, çağrı yazısının tebliğ edildiği 13/05/2013 tarihinde terhis olup olmadığı bağlı bulunduğu Askerlik şubesinden araştırılıp, sonucuna göre çağrı yazısının usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği belirlenerek sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmesi,

2)(1) nolu bozma nedenine göre yapılan değerlendirilmesi sonucu, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 30/04/2013 tarihli çağrı yazısının, usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinin tespit edilmesi halinde ise;

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanığa Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 30/04/2013 tarihli çağrı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; ancak sanığın yasal sürede herhangi bir başvuru yapmaması üzerine, sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk ihtarata uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 05/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5038, Karar No: 2018/13239, Tarih: 04.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/5038 E.  ,  2018/13239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’ın hüküm tarihinde başka suçtan Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar da alınmadan, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak hükmün açıklandığı 21.10.2014 tarihli son duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair hususları incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2554, Karar No: 2016/4229, Tarih: 12.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/2554 E.  ,  2016/4229 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA ÜZERİNE)

Kasten yaralama suçundan hükümlü ...’in mahkum olduğu 3 yıl 15 ay 11 gün hapis cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 94/2. maddesi gereğince mazeret izni verilmesi talebinin reddine ilişkin... Cumhuriyet Başsavcılığının 14/08/2015 tarihli ve 2013/3034 sayılı Kararına yönelik itirazın kabulüne ve... Cumhuriyet Başsavcılığının ret kararının ortadan kaldırılmasına dair... İnfaz Hakimliğinin 20/08/2015 tarihli ve 2015/445 esas, 2015/447 sayılı Kararına yönelik itirazın reddine ilişkin... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/08/2015 tarihli ve 2015/722 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Mazeret İzni" başlıklı 94. maddesinde hükümlülere hangi şartlarda mazeret izni verilebileceği hüküm altına alınmış olup, anılan maddenin 2. fıkrasındaki hallerde izin verme konusunda Cumhuriyet Başsavcısına tamamen takdir hakkı verildiği, izin verilmesine veya verilmemesine karşı bir yasa yolu öngörülmediği cihetle, infaz hakimliğince itirazın esastan incelenemeyeceği gözetilerek itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16/11/2015 gün ve 94660652-105-31-11729-2015- 23699/74718 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden,... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/08/2015 tarihli ve 2015/722

değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/12/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.