muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5365, Karar No: 2024/2642, Tarih: 01.04.2024

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının müdürlük yaptığı dönemde şirket defterlerinin eksik ve hatalı tutulmasını sağlayarak vergi zıyai cezasına çarptırılmasına sebep olduğu bunun dışında dava dilekçesinde belirtilen haksız rekabet teşkil eden eylemleri nedeniyle şirketin zarara uğramasına sebebiyet verdiğinden davalının şirket zararını ödemesi gerektiğini, davalının kusuru nedeniyle vergi borcunun süresinde ödenmemesinden dolayı tahakkuk eden cezadan davalının sorumlu tutulması gerektiği bilirkişi raporlarında tespit edildiği halde davanın esasına yönelik bir karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, bir kısım taleplerin de husumet yokluğu nedeniyle reddine dair karara katılmadıklarını, ortada şirketin zararının olduğu ve bu nedenle dava açıldığı, davalının davanın açılmasına sebebiyet verdiği, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre haklı olduklarının kabul edildiğini, ancak yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasının doğru olmadığını, yaptıkları yargılama giderlerinin de davalıdan alınarak kendilerine verilmesi yönünde hüküm kurulması gerektiğini, kararın içerik ile hüküm kısmının bu anlanmada çeliştiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirket yöneticisinin sorumluluğu ve haksız rekabetinden dolayı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Mülga 6762 sayılı Kanun'un 336 ncı maddesi,

2. 7326 sayılı Kanun.

3. Değerlendirme

1.Dava, biri gerçek diğeri tüzel kişi olan iki davacı tarafından açılmış olup, gerçek kişi davacı ile ilgili olarak husumetten red kararı verildiği, şirket açısından yargılamaya devam edilerek farklı gerekçeyle hakkında karar verildiği anlaşıldığından, her bir davacı ile ilgili olarak ayrı ayrı yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken, hüküm kısmında yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2.Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının şirket müdürlüğü görevini gereği gibi yerine getirmemesi ve haksız rekabet teşkil eden fiilleri sebebi ile tazminat talebinde bulunmuş olup, Mahkemece 24.11.2015 tarihli ve 2011/94 E., 2015/192 K. sayılı karar ile 535.277,85 TL vergi borcunun yanı sıra 15.255,00 TL'nin haksız rekabetten dolayı bahse konu miktarların davalıdan tahsili ile şirkete ödenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine verilen Dairemizin 09.10.2017 tarihli ve 2016/3215 E., 2017/5180 K. sayılı kararında haksız rekabet ile ilgili verilen karara yönelik herhangi bir bozma gerekçesine yer verilmemiştir. Haksız rekabet yönelik olarak verilen karar bu hali ile kesinleşmiştir.

Temyize konu kararda, dava dilekçesindeki talepler ve daha evvel verilmiş kararlar dikkate alınmaksızın, yani haksız rekabete yönelik verilen karar ile ilgil iolarak herhangi bir gerekçe ve hüküm fıkrasının oluşturulmaması doğru değildir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2874, Karar No: 2021/1106, Tarih: 03.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2874 E.  ,  2021/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması ile kesildiği günden itibaren davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık bağlandığı, ancak boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesi üzerine, davalı Kurumca davacının almakta olduğu ölüm aylığının kesildiği ve kendisine 01.12.2010-04.06.2014 tarihleri arasında 60.457,38 TL borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yargılama konusu somut olaya gelince; mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir. Davacının boşandığı eşinin tespit edilen tüm adreslerinde komşularından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacının ikamet etmekte olduğu ev kendisine ait ise tapu kayıtları getirtilmeli, yok davacı kira akdi ile oturmakta ise ev sahibinin tanık sıfatıyla bilgi ve görgüsüne başvurulmalı, dava konusu dönem itibariyle davacı ve boşandığı eşinin medula kayıtları da getirtilmeli ve diğer delillerle birlikte değerlendirilerek “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılacak iş, davalı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17859, Karar No: 2012/22653, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/17859 E.  ,  2012/22653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshine ilişkin işlemin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kuruma fatura ettikleri bazı sigortalıların ... karneleri ile reçetelerinde ciddi usulsüzlükler yapıldığı, ilaçların değiştirildiği gibi gerekçelerle davalı kurum tarafından sözleşmelerinin 2 yıl süre ile feshedildiğini, fesih işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, fesih işleminin iptaline sözleşmenin eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle feshe konu reçetelerdeki düzeltmenin, reçeteyi yazan doktor tarafından yapılıp yapılmadığının belli olmadığı, düzeltmelerde doktorun imza ve kaşesinin bulunması halinde düzeltme ve oynamadan eczacının sorumlu tutulamayacağı gibi, ... ocağında düzenlenen reçetelerdeki protokol eksikliğinden de sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu yetersizdir. Nitekim raporu tanzim eden bilirkişiler de sözkonusu 3 reçetenin kurumdaki mevcut hali veya reçete fotokopisinin dava dosyasında yer almadığını, bu 3 reçetede iddia edilen oynama veya düzeltmeler üzerinde, düzeltmeleri reçeteyi yazan doktorun yaptığını gösterir doktor kaşe ve imzasının mevcut olup olmadığını bilemediklerini açıkça belirtmişlerdir. Hal böyle olunca, gerekli görüldüğü takdirde reçetede adı geçen doktor ya da doktorların beyanı alınarak;

reçeteler, ... karneleri ve kurum soruşturma raporu da incelenmek suretiyle yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi heyetinden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7352, Karar No: 2020/7908, Tarih: 30.12.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/7352 E.  ,  2020/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Dava, davalı ...'ın iş kazası sebebiyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılardan ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, alınmayan temyiz harcının davalılardan ...'tan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5355, Karar No: 2010/8380, Tarih: 23.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/5355 E.  ,  2010/8380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yaralama suçundan ... hakkında verilen hükmün kesinleşmesi üzerine 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair (TARSUS) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18/03/2010 ... ve 82/132 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanunun 456/2, 457/1, 51/1, 59/2.maddeleri uyarınca kurulup, yasa yoluna müracaat edilmeksizin kesinleşen hükümdün sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2.maddesinin ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü ve müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/12/2004 tarih ve 2004/209-215 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 4616 sayılı Yasa uyarınca 10 yılın altında süreli cezaların koşula bağlı ... affa uğradığı, bu nedenle infazı gereken ceza bulunmadığından, hükümlünün 09/07/1997 tarih, 1997/82-132 esas ve karar sayılı 1 sene 8 ay 25 ... süreli hapis cezasının 765 sayılı TCK.nun 95.maddesi gereğince aynen çektirilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan "sanık hakkında kesinleşmiş tecilli cezası ile ilgili olarak deneme süresi içinde yeniden suç işlediği anlaşıldığından sanığın tecilli cezasının 765 sayılı TCK.nun 95/2.maddesi uyarınca aynen infazına, 4616 sayılı Yasanın infaz sırasında gözetilmesine" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar vermek suretiyle, 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinde düzenlenen yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 23/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3419, Karar No: 2023/5293, Tarih: 14.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3419 E.  ,  2023/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/474 E., 2022/1725 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun düzeltilerek esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/248 Esas, 2022/97 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/474 Esas, 2022/1725 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik ve 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirim hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edildiğine, katılan Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.