muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/410, Karar No: 2014/2295, Tarih: 03.02.2014

2863 sayılı Kanunun, 11/11/2013 tarih, 28792 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan tespit ve tescil başlıklı 7. maddesinde korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının ve doğal sit alanlarının tespitinin Kültür ve Turizm Bakanlığının koordinatörlüğünde yapılacağı ve bu tespitlerin koruma bölge kurulu kararı ile tescil edileceği, tescil kararlarının ilanı, tebliği ve tapu kütüğüne işlenmesi ile ilgili hususların yönetmelikle düzenleneceğinin öngörüldüğü, bu amaçla çıkarılan Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının ve Sitlerin Tespit ve Tescili Hakkında Yönetmelik ile sit kararlarının ilan şeklinin kaleme alındığı, 6498 sayılı Kanunun 1. maddesi ile 2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde yapılan değişiklik ile sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazların tescil kararlarının, Resmî Gazete’de yayımlanacağı ve Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı hükmünün getirildiği, ayrıca anılan Kanunun 3. maddesi ile 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde “Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ile koruma bölge kurullarından izin alınmaksızın inşaî ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranların, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılacağının öngörüldüğü, gerek 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 7. maddesi ile anılan madde gereğince çıkarılan Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının ve Sitlerin Tespit ve Tescili Hakkında Yönetmelik hükümlerinin, gerekse 6498 sayılı Kanunun 1. maddesi ile öngörülen tescil kararlarının, Resmî Gazete’de yayımlanma ve Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulma zorunluğunun amacının, ilgili kurul kararlarından muhataplarını haberdar etmek olduğu,

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında, suça konu taşınmazın Vakıflar Genel Müdürlüğü adına kayıtlı olduğu, ayrıca .... Köyü Muhtarlığı tarafından ilgili Kurul kararının hoparlör ve askı yolu ile 06.09.1983 tarihinde ilanının yapıldığı, sanığın ilanın yapıldığı bölgede yaşadığının gerek beyanı, gerekse MERNİS kayıtları ile sabit olduğu, kaldı ki, izinsiz yapılan taşınmazın Vakıflar Genel Müdürlüğü adına kayıtlı olması nedeniyle eylemin hukuka uygun bir zeminde icra edilmediği ve eylemin izne bağlanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanığın dava konusu yerin sit alanı içerisinde yer aldığını bildiği, buna rağmen Kuruldan izin alınması mümkün olmayan dava konusu taşınmaza fiziki müdahalede bulunduğu, üzerine atılı suçu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu, 6498 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesinde öngörülen yaptırım miktarında sanık lehine herhangi bir değişiklik olmadığı anlaşılmakla,

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen, katılan vekilinin ise sanıklar ..., ... ve ...'ın üzerine atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatine, sanık ...'ın ise mahkumiyetine ilişkin hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11731, Karar No: 2015/1716, Tarih: 09.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/11731 E.  ,  2015/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde,... İli ... İlçesi ... Köyü 370-382-394 ve 374 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedellerinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11. maddesinin (f) bendi uyarınca, tarım arazilerinde, kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden zemin değeri belirlenir. Bu yöntemde taşınmazın üzerinde ağaç yoksa açık tarım arazisi olarak, var ise kamulaştırılan kısımdaki ağaçların cins, sayı ve yaşları gözetilerek niteliğine uygun biçimde kapama meyve bahçesi veya ağaçların yetersiz sayıda olduğunun tespiti halinde ağaçlara maktuen değer verilir.

Dosyadaki ziraat bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazlardan 124 sayılı parselin bir kısmında yonca ekili olduğu ve bir kısmında da buğday anızı bulunduğu, 388 sayılı parsel üzerinde çeşitli 7 meyve ağacı, 1 asma ve 7 orman ağacı 389 sayılı parsel üzerinde ise 8 dut ve 11 çeşitli orman ağacı olduğu belirtilmiş ve söz konusu parsellerdeki ağaç değeri belirlenmiş olup, arazi değeri ise emlak bilirkişi raporuna göre 2011 yılı m² birim fiyatlarında belirtilen değerlerin dava konusu parsellerin yüzölçümleriyle çarpılması suretiyle hesaplanmış, 382 sayılı parsel hakkında ise fen bilirkişi raporuna göre el atma olmadığı tespit edildiği gerekçesiyle hesaplama yapılmamıştır. Buna göre mahkemece, yukarıda açıklandığı şekilde ek bilirkişi raporu alınarak karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle davanın kabulü,

2-Dosyadaki fen bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazlardan 382 sayılı parsel hakkında kamulaştırmasız bir el atma olmadığı tespit edildiği halde kararın hüküm kısmında söz konusu parsel hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, el atma olmadığı gerekçesiyle bu parsel yönünden davanın reddine karar verilmesi halinde ise reddedilen kısım üzerinden davalı yararına nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29472, Karar No: 2022/7926, Tarih: 30.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/29472 E.  ,  2022/7926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 6136 sayılı kanunun 13/2 maddesi uygulanırken hapis cezası yanında hükmedilecek temel adli para cezasının 500 gün karşılığı adli para cezasından az olmayacağı gözetilmeden, temel adli para cezasının 5 gün karşılığı adli para cezası olarak tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2785, Karar No: 2012/3514, Tarih: 14.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/2785 E.  ,  2012/3514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığa 01.10.2007 tarihli usulüne uygun tebligatla, vergi incelemesine esas olmak 2002 yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmesinin istenmesine rağmen kanuni süresinde sanığın defter ve belgeleri ibraz etmediğinin iddia olunması, sanığın tüm aşamalarda, 11.06.2007 ve 18.09.2007 tarihlerinde de ibraz için tebligat yapıldığını, ilk tebligatı aldığı tarihte 2002 yılına ait defter ve belgeleri ibraz ettiğini, ancak denetmenin defter ve belgeleri kaybettiğini savunması, vergi denetmeni ...'in ise anlatımında, sanığın 2002 yılına ait ibrazının söz konusu olmadığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, Vergi İdaresinden suça konu olayla ilgili sanığa daha önce tebligat yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise akıbetinin ne olduğu ve tekrar 01.10.2007 tarihinde tebligat yapılmasına neden ihtiyaç duyulduğu sorulup araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde sanığın beraatına hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2474, Karar No: 2018/15788, Tarih: 23.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2474 E.  ,  2018/15788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yaralama eylemini silahtan sayılan çatal ile eşine karşı gerçekleştirmesi karşısında; TCK'nin 86/2. maddesine göre temel hapis cezasının, aynı olayda iki nitelikli halin (TCK 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin) birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8401, Karar No: 2025/5414, Tarih: 12.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2021/8401 E.  ,  2025/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/115 E., 2016/345 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : a. Mahkûmiyet (sanık ... yönünden)

b. Beraat (sanık ... yönünden)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : a. Onama (sanık ... yönündün)

b. Bozma (sanık ... yönünden)

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün İncelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Uyuşturucu maddenin eroin olması nedeniyle ceza artırımı yapılırken 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin gösterilmemesi,

2. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1. Sanık hakkında kurulan hükmün ikinci paragrafında yer alan "TCK'nın 188/4" ibaresi çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK'nın 188/4-a" ibaresinin eklenilmesi,

2. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenilmesi,

Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün İncelenmesinde:

Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün İncelenmesinde:

Diğer sanık ...'den ele geçirilen suça konu uyuşturucu maddeler üzerinde yapılan inceleme neticesinde sanık ...'ın parmak izi tespit edildikten sonra ...'nin aşamalardaki savunmalarında uyuşturucu maddeleri küçük paketlere ayırmada ...'ın yardım ettiğini beyan etmesi üzerine sanık ...'ın ifadesine başvurulduğu, soruşturma aşamasında "fişek halindeki 12-13 adet uyuşturucu maddeyi bana bir kutu içine koymamı söyledi. Bende bunları toplayarak kutunun içine koydum" şeklinde, kovuşturma aşamasında "kendisi çok fazla uyuşturucu kullanırdı, bunu azaltmak için kendisinin aracında fişek halinde 12-13 tane uyuşturucu madde vardı, bunları küçülttük ve aracın içerisinde bir kutu içerisine koymamı söylemişti. Uyuşturucular bana değil Muhammet'e aittir, kendisinin de uyuşturucu madde ticareti yapmadığını biliyorum," şeklindeki savunması karşısında;

Sanık ...'ın kullanım amacı dışında diğer sanık ... ile birlikte suça konu uyuşturucu maddeleri fişek haline getirerek bulundurmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olduğundan, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan "mahkûmiyeti" yerine "beraatine" karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden Tebliğname'ye uygun olarak hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/459, Karar No: 2019/6295, Tarih: 20.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/459 E.  ,  2019/6295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takip yaptığını, takibe dayanak senetten dolayı müvekkilinin borcu bulunmadığını, davalı ile ticari olarak bir alışverişi bulunmadığını, davalı ve kardeşine ait işyerinde çalıştığını ve davalı tarafından müvekkiline 3 adet boş senet imzalatıldığını, işveren gücü ve baskısı altında işçileri baskı altında tutmak amaçlı imzalatılan bu boş senetlerin takibe dayanak yapılamayacağını iddia ederek, davalıya borçlu olmadığının tespiti ile kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının icra takibine itiraz etmediğini takibin kesinleştiğini, icra dairesinde taahhüt vermek istediğini ve isteği doğrultusunda usulüne uygun işveren baskısı yok iken taahhüt alındığını, söz konusu senedin işyerinden çıkartıldıktan sonra işleme konulduğunu, takibe davacının itiraz etmediğini taahhüdü ihlalden 3 ay hapis cezası ile cezalandırıldığını bunun için müvekkiline iftira atıldığını senet alacağının bulunmadığının İş Kanunu'nunda belirtilen belgeler ile ispatlanabileceğini böyle bir belge sunulmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacı tarafın senedin işçi işveren ilişkisi çerçevesinde baskı ile alındığını iddia etmiş ise de bu iddiasını ispatlayamadığı, icra dosyasının incelenmesinden davacıya ödeme emrinin 15/08/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve tebliğ edildiği bugün icra dairesine gelerek lehine işleyecek itiraz sürelerinden de feragat ederek borca ve takibe itirazının bulunmadığını açıkça ifade ettiği, borcu ödemek için taahhüt de bulunduğu, davacının SGK kayıtlarının incelenmesinde taahhüt verdiği tarihte davalının yanında çalışmadığının anlaşıldığı, dolayısıyla taahhüt verildiği tarihte işveren baskısından da söz edilemeyeceği, ödeme emrini tebliğ aldığı gün henüz bir haciz baskısı dahi söz konusu değilken itiraz sürelerinden de vazgeçerek taahhütte bulunup borcu kabul eden davacının iddialarına değer verilmediği, davacı tarafça iddialarını destekler herhangi bir yazılı delil de sunulmadığı, yapılan şikayet üzerine açılan soruşturmada da kovuşturma açılmasına yer olmadığına karar verildiği, tüm delillerin değerlendirilmesi neticesinde iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27 inci maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasa'nın 36'ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6'ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle duruşma tutanaklarının incelenmesinden; Mahkemece yapılan yargılamada 19.02.2016 tarihli celsede taraf vekillerinin hazır bulunduğu ve ön incelemenin duruşmalı yapılıp tahkikat aşamasına geçildiği, takip eden duruşma günü için tarihin 22.04.2016 olarak belirlendiği ve daha sonra davacı vekilinin bu tarihteki duruşma için mazeret dilekçesi sunup bu mazeretini de (aynı tarihte başka yerde duruşması olduğunu gösteren duruşma tutanağı ile) belgelendirdiği görülmüştür.

Mahkeme ise 22.04.2016 tarihli celsede, davacı vekilinin mazeret dilekçesi sunduğunu tutanağa bağlanmasına karşın mazereti hususunda karar vermeden tahkikat aşamasını sonlandırıp davanın reddine karar vermiştir. Bu durumda Mahkemenin davacı vekilinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu-olumsuz bir karar vermeden yokluğunda tahkikat aşamasını sonlandırarak davanın esası hakkında karar verilmesi hukuki dinlenilme hakkının ihlali olup, salt bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25036, Karar No: 2021/17101, Tarih: 01.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/25036 E.  ,  2021/17101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan ... vekilinin temyizinin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1.maddesi uyarınca vekalet ücreti yerine, dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, bu nedenle HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen uygun olarak, vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasındaki ''Katılan idare kendisini vekil aracılığı ile temsil ettirdiğinden avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca 360,00 TL maktu dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınıp katılan tarafa verilmesine,'' ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “Katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ve AAÜT ye göre belirlenen 1.800,00.TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan kuruma verilmesine,'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3274, Karar No: 2008/4234, Tarih: 23.09.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3274 E.  ,  2008/4234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili şirketin davalıya ait aracın trafik sigortacısı olduğunu, davalının alkollü şekilde araç kullanarak kazaya sebebiyet verdiğini, 3. kişi aracında meydana gelen 4.203.YTL hasar bedelinin ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediğini, olay tarihinde havanın hafif yağmurlu ve zeminin ıslak olduğunu, manevra değiştirme kusurunun alkolsüz sürücüler tarafından da işlendiğini hasar miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 4.203.YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda alkolün promil miktarı üzerinde durulmuş; sürücünün kusurlu hareketinin münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği hususu açıkça belirlenmemiştir. Bu nedenle bilirkişi raporu hükme yeterli değildir. Olay alkollü içki alınması sebebiyle aracın güvenli sürme yeteniğinin kaybedilmesi sonucu meydana gelmiş ise sigortacının sigortalısına rücu ... vardır. Bu durumda mahkemece dosyada alınan bilirkişi heyettinden başka; içerisinde noroloji uzmanı, hukukçu ve bir trafik uzmanı da bulunan bilirkişi heyetine inceleme yaptırılarak, açıklanan konularda rapor alınmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değil, bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilin sair temyiz itirazlarının reddine 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23.9.2008 tarihinde oybiriğiyle karar verildi.