muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3885, Karar No: 2014/8632, Tarih: 17.03.2014

Görev kamu düzenindendir ve yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınmalıdır. Gerçekten özelleştirmeden önce statü hukuku hükümlerine tabi davacı niteliğindeki personel, özelleştirme sonrası belirli bir süreliğine davalı ile özel hukuk hükümlerine tabi olarak iş sözleşmesi kapsamında çalıştırılmakta, nakledildiğinde tekrar statü hukuku kapsamına girmektedir. Davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde, davalı şirkete davacının ücreti konusunda “artış oranının, kamudaki memur maaş artış oranında” olacağı yönünde yükümlülük getirildiği gibi 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirkete, hak sahibi personeli Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler yaptırıldığı görülmektedir. Bu işlemler idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları açıktır. İdari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın ise adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Mahkemece davanın HMK.nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3809, Karar No: 2025/1192, Tarih: 13.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3809 E.  ,  2025/1192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/799 E., 2023/505 K.

SUÇ : Uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3. maddesi, 43/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası, 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimi uyarınca çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/799 Esas, 2023/505 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri

12.07.2022 tarihli eylem için sanığın maddeleri kullanmak için bulundurduğu, ticarete ilişkin delil olmadığı, 16.07.2022 tarihli eylem için tutanak mümzilerinin bir görgüsünün bulunmadığı, tanığın kovuşturma aşamasındaki beyanlarına itibar edilmesi gerektiği, tekerür hükümlerinin yanlış uygulandığı bu nedenle hükmün bozulması ve sanığın tahliye edilmesi gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyasının kapsamına göre; 12.07.2022 tarihinde sanığın ikametinde gerçekleştirilen aramada kişisel kullanım sınırının üzerinde ecstasy hap, pregabalin içeren hap ve metamfeminin ele geçirilmesine ilişkin birinci olayda; 16.07.2022 tarihinde sanığın ikametinden çıktıktan sonra durdurulan tanığın yere atması suretiyle metamfetaminin ele geçirilmesi, devamla sanığın ikametinde gerçekleştirilen aramada metamfetamin ve ecstasy haplarının ele geçirilmesine ilişkin ikinci olaya ilişkin olarak;

Dava dosyasının kapsamına göre; 12.07.2022 tarihinde sanığın ikametinde gerçekleştirilen aramada kişisel kullanım sınırının üzerinde ecstasy hap, pregabalin içeren hap ve metamfeminin ele geçirilmesine ilişkin birinci olayda; 16.07.2022 tarihinde sanığın ikametinden çıktıktan sonra durdurulan tanığın yere atması suretiyle metamfetaminin ele geçirilmesi, devamla sanığın ikametinde gerçekleştirilen aramada metamfetamin ve ecstasy haplarının ele geçirilmesine ilişkin ikinci olaya ilişkin olarak;

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın ikametinden ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı, tanığın soruşturma aşamasında müdafii eşliğinde alınan beyanı, teşhis tutanağı, sanığın polisler ikametine girdiğinde uyuşturucu maddeleri yok etmeye çalışması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, dava dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.16.07.2022 tarihli olay ilişkin olarak sanığın ikametinden ele geçirilen uyuşturucunun madde miktarı uyarınca tek başına sanığın uyuşturucu madde ticareti suçu işlediğini göstermeye elverişli olmadığı ve dava dosyası içerisinde sanığın tanığa sattığı kabul edilen uyuşturucu maddeye ilişkin uzmanlık raporunun bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu uyuşturucuya ilişkin uzmanlık raporunun aslı veya aslı gibidir yapılmış bir örneğinin dava dosyasına getirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Suç tarihinin davaya konu her iki olaya ilişkin olarak 12.07.2022, ve 16.07.2022 şeklinde belirtilmesi gerekirken yalnızca ikinci eylemi kapsar şekilde 16.07.2022 olarak belirtilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4.Aleyhe temyiz bulunmadığından zincirleme suç hükümleri uygulanarak sanığın cezalandırılması nedeniyle sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı tutulmakla birlikte; 12.07.2022 ve 16.07.2022 tarihli eylemlerle ilgili olarak; 12.07.2022 tarihinde sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan soruşturma başlatıldığı, hakkında ifade alma ve sorgu adli işleminin yapıldığı, sanığın adli kontrol altına alınmak suretiyle serbest bırakıldığı ve bu suretle fiili kesintinin oluştuğu, akabinde sanığın suç işleme kararını yenileyerek 16.07.2022 tarihinde ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; belirtilen eylemlerin ayrı ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden, tek suç kabul edilmek suretiyle zincirleme suç hükümleri uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/799 Esas, 2023/505 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi gereğince sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkında ki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/721, Karar No: 2017/3786, Tarih: 09.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/721 E.  ,  2017/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve somut olayın özelliğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının eşinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelere göre, hükme esas alınan hesap raporunda davacının maddi zarar hesaplaması sırasında hesaplanan aktif ve pasif dönem zararlarından önce müterafik kusur oranında indirim yapıldığı, daha sonra davacıya iş kazası sigorta kolundan bağlana gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir kısmının indirildiği, en son ise davacı eşin evlenme ihtimalinin ve bu ihtimale göre maddi tazminattan yapılması gereken indirimin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Ölüm halinde hak sahiplerinin açtığı maddi tazminat davalarında hesaplamanın iş kazası tarihinden hüküm tarihine en yakın tarihe kadar bilinen aktif dönem, 60 yaşının ikmaline kadar bilinmeyen aktif dönem, 60 yaşından sonra bakiye ömrü süresince bilinen son asgari ücret üzerinden pasif dönem hesabı yapılarak toplam gelirin belirlenmesi ile yöntemince yapılan söz konusu hesaplama sonucu tespit edilen toplam gelir üzerinden kusur indirimi uygulanmak suretiyle tespit edilen toplam zarardan son olarak Kurum tahsislerinin düşülmesi suretiyle yapılması gerekir. Yine hak sahibi eşlerin maddi zararlarının belirlenmesinde hesap tarihi itibariyle davacı eşin yaşı ve çocuk sayısı da dikkate alınarak evlenme ihtimali göz önüne alınmalı ve belirli oranlarda hesaplanan maddi zarardan Kurum tahsisleri tenzili öncesinde indirim yapılmalıdır.

Somut olayda, davacının maddi zararının hesaplanması esnasında sıralama hatası yapılarak Kurum tahsislerinin tenzili sonrasında evlenme ihitimali oranında indirimin yapıldığı bilirkişi raporuna itimat ile neticeye varılması usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş; davacıların maddi zararının hesaplanması noktasında belirlenen toplam zarardan (aktif ve pasif dönem zararlarından) sırasıyla kusur ve davacı eş için evlenme ihtimali indiriminin yapılıp akabinde Kurum tahsislerinin hesaplanan zarardan tenzil edilmesi suretiyle maddi tazminat talebi bakımından bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacıların maddi zararının hesaplanması noktasında belirlenen toplam zarardan (aktif ve pasif dönem zararlarından) sırasıyla kusur ve davacı eş için evlenme ihtimali indiriminin yapılıp akabinde Kurum tahsislerinin hesaplanan zarardan tenzil edilmesi suretiyle maddi tazminat talebi bakımından bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 09.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9056, Karar No: 2011/11110, Tarih: 26.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9056 E.  ,  2011/11110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... (... Elektrik Dağıtım AŞ.) aleyhine 19/09/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/07/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar eldeki davada, davalı kuruma ait nakil hattından kaynaklanan elektrik yangınında yanan meyve ağaçları nedeniyle uğradıkları ağaç zararının ödetilmesini istemiştir.

Dosya kapsamına göre; komşu taşınmazda dava dışı ... ...’e ait kavak ağacının rüzgarın da etkisi ile davalı ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketine ait elektrik nakil hattının üzerine devrildiği, elektrik tellerinde oluşan ark nedeniyle çıkan yangında davacıların iştiraken maliki oldukları 645 ada 14 ve 17 parseldeki çok sayıda muhtelif meyve ağaçlarının yandığı anlaşılmaktadır.

Davacılara ait meyve ağaçlarının davalı kuruma ait elektrik direğine olan yakınlığı ile komşu taşınmazdaki nakil hattına düşen kavak ağacının elektrik direğine olan yakınlığı ve kavak ağacının yüksekliği nedeniyle davacıların, muhtemel tehlike durumunu gözeterek davalı kuruma bildirimde bulunmamakla zararın doğumunda az da olsa ihmalinin olduğu diğer bir ifadeyle müterafik (bölüşük) kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu halde zarar tutarından Borçlar kanunu 44. maddesi uyarınca uygun bir indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5799, Karar No: 2025/3232, Tarih: 19.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2024/5799 E.  ,  2025/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/772 E., 2024/537 K.

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma

Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2018 tarihli ve 2017/145 Esas, 2018/325 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.10.2023 tarihli kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin , 03.07.2024 tarihli ve 2023/772 Esas, 2024/537 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında dosyada somut ve her türlü şüpheden uzak delil olmamasına rağmen işlmediği bir suç dolayısıyla cezalandırıldığına, sanığın cezai ehliyetinin olup olmadığı araştırılmadan karar verildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında dosyada somut ve her türlü şüpheden uzak delil olmamasına rağmen işlmediği bir suç dolayısıyla cezalandırıldığına, sanığın cezai ehliyetinin olup olmadığı araştırılmadan karar verildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre; Suç tarihinde katılanın kaldığı Zeytinburnu ilçesinde bulunan spor kompleksinin yakınlarında dolaştığı saat 17:00 sıralarında, sanık ve temyiz incelemesi kapsamında bulunmayan sanık ...'in önüne çıktığı, katılanı darp ettikleri ve sanık ...'ın katılana hitaben; "çıkar lan paraları" dediği, sanık ...'in bıçak çıkartarak "ne bekliyorsun lan" diyerek, bıçakla 3-4 kez katılana vurmaya çalıştığı, birinin katılanın sağ bileğine geldiği, bu sırada sanık ...'ın katılanın ceplerini boşaltmaya çalıştığı, katılanın direndiği, sanık ...'in bıçağı katılanın boğazına dayadığı ve "kımıldama lan keserim" dediği, katılanın cebinde bulunan telefonunu ve 65 TL parasını aldıkları şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, dosya içerisinde yer alan Adli Tıp Kurumu Gözlem ve İhtisas Dairesi'nin 20.10.2017 tarihli raporda sanık ... ...in somut olaya ilişkin yağma suçu bakımından ceza ehliyetinin tam olduğunun bildirildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15665, Karar No: 2008/1407, Tarih: 05.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15665 E.  ,  2008/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gençlik ve Spor Genel Müd. İzafeten Spor Toto Teskilatı Müdürlüğü vekili avukat ... ile ... İnternet Teknoloji Yatırım ve Danışmanlık Tic. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 22.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.2.2007 tarih ve 423-44 sayılı hükmün Dairenin 1.10.2007 tarih ve 5983-11222 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170 (yüzyetmiş) YTL para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 1.90 YTL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 5.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13800, Karar No: 2018/4138, Tarih: 17.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13800 E.  ,  2018/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vs. bedeller adı altında haksız bedel tahsil ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5000-TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 17.081,38 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 17.081,38-TL alacağın 5.000,00-TL'sinin dava tarihinden, 12.081,38-TL' sinin ıslah tarihi olan 22/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ...Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ...kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.