muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8116, Karar No: 2016/12723, Tarih: 27.09.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/8116 E.  ,  2016/12723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü ... ...’un yokluğunda verilen 08.10.2009 tarihli hükmün 18.01.2010 ve 25.03.2010 tarihlerinde duruşmada bildirmiş olduğu adrese Tebligat Kanunun 21. ve 35. maddelerine göre hükümlüye tebliğ edildiği ve temyiz edilmeksizin 02.04.2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresinde yeniden suç işlemesi nedeniyle erteli olan cezanın aynen infazına dair 23.03.2015 tarihli ek kararın da sanığa 24/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği ve hükmün infazına başlanması ile sanığın yeniden hükümden haberdar olduğu ancak sanığın yasal temyiz süresinden sonra 16/11/2015 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükümlü ... ...’un hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE, 27.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2291, Karar No: 2007/7470, Tarih: 13.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2291 E.  ,  2007/7470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafça müvekkili aleyhine başlatılan icra takibinin dayanağı olan 30.09.2001 tanzim 30.10.2002 vade tarihli, 11.125 USD bedelli bonodaki imzanın müvekkiline ait olmadığını ve sahte olarak düzenlendiğini, İcra Hukuk Mahkemesinde imzaya itiraz ettiklerini ve alınan bilirkişi raporunda senetteki imzanın müvekkilinin eli ürünü olmadığı kanaatine varıldığını ancak davanın süre yönünden reddedildiğini belirterek davalıya borçlu bulunmadıklarının taspiti ile %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline olan borcuna karşılık takibe konu bonuyu tanıklar huzurunda yazıp bizzat imzalayarak verdiğini, İcra Hukuk Mahkemesinde alınan raporun eksik olduğunu ve yeniden imza incelemesi yapılması, ayrıca senedin kefili Murat Koca’nın da davaya dahil edilmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delilere göre İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2005/1122 Esas, 2005/1452 Karar sayılı dosyasında alınan 18.03.2005 tarihli bilirkişi raporunda takibe konu sentteki imzanın davacı ...’nın eli ürünü olmadığı bildirildiğinden, bu rapor yeterli görülerek davanın kabulüne, icra takibi haksız ve hukuka aykırı olduğundan davalının %40 tazminattan sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava İİK’ nun 72. maddesine göre açılmış imza inkarına dayalı menfi tespit davasıdır. Davac, takibe konu senetteki imzanın kendisine ait olmadığını iddia etmiş ve mahkemece icra mahkemesinde imza incelemesi konusunda alınan rapor yeterli görülerek karar verilmiş ise de; söz konusu rapora davalı itiraz etmiştir. Bu durumda mahkemece, imza incelemesi yönünden HUMK’ nun 308. ve 309. maddeleri uyarınca yeniden Adli Tıp Kurumundan ya da üç kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak, ayrıca davalı hakkında sahtecilik suçundan C.Savcılığına yapılan şikayetin akıbeti araştırılıp dosyaya etkisi üzerinde durularak, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10278, Karar No: 2012/11275, Tarih: 13.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/10278 E.  ,  2012/11275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın işyerinin 02/07/2004 tarihli belediye meclisi kararı gereğince mühürlendikten sonra idare mahkemesince verilen yürütmeyi durdurma kararı gereğince mühürlerin katılan kurum tarafından sökülerek işyerinin sanığa teslim edildiği, bilahare İdare Mahkemesi tarafından 28/04/2005 tarihinde sanığın açtığı davanın reddine karar verildiği, red kararından sonra sanığın işyerinin 26/11/2005-10/06/2006 tarihleri arasında değişik zamanlarda bir çok kez mühürlendiği ve mühürlerin sanık tarafından sökülerek işyerinin kullanılmaya devam edildiği, Danıştay 8. Dairesinin 25/04/2006 tarihli kararıyla Ankara 2. İdare Mahkemesinin red kararının bozulmasına karar verildiği ve mahkemece mühürleme işlemine dayanak teşkil eden Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin kararının iptali nazara alınarak suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle sanığın beraetine karar verilmiş ise de; mühür bozma suçunun hukuki konusunun, yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin varlığının aynen korunmasını sağlamak için ortaya konulan iradenin sürdürülmesinin gerekliliğine ilişkin kamu güveni olduğundan usulüne uygun yapılmış mühürleme işleminden sonra söz konusu mührün sökülmesi ile suçun oluştuğu gözetilerek, Ankara 2. İdare Mahkemesinin 28/04/2005 tarihli davanın reddine ilişkin kararından sonra sanığın usulüne uygun olarak yapılan mühürleri sökmesi suretiyle zincirleme şekilde mühür bozma suçunu işlediği gözetilmeden beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3895, Karar No: 2016/5791, Tarih: 28.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/3895 E.  ,  2016/5791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .. aleyhine 22/09/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait taşınmazlarda fıstık yetiştirdiğini, davalının ise taşınmazlarına yakın bir yerde taş ocağı işlettiğini, buradan çıkan tozların fıstık ağaçlarında verim kaybına yol açtığını, uğramış olduğu zararı mahkeme kanalıyla tespit ettirdiğini belirterek bu zararın tazminini istemiştir.

Davalı, yokluklarında yapılan tespiti kabul etmediklerini, ağaçlardaki verimin yıllara göre değişiklik göstermesinin normal olduğunu ve bu durumun kuraklık gibi nedenlerden de kaynaklanabileceğini, bahçenin tamamında ağaç bulunmadığını ancak tespit dosyasında aksine bir varsayımla hesaplama yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu benimsenmiş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a) Dosya kapsamından; dava açılmadan önce mahkeme aracılığıyla yapılan tespitte davacının fıstık ağaçlarının zarar gördüğünü ileri sürdüğü ve tespitin fıstık ağaçları yönünden yapıldığı anlaşılmaktadır. Dava dilekçesinde de fıstık ağaçlarının zarar gördüğü belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise fıstık ağaçlarının yanı sıra zeytin ağaçaları yönünden de hesaplama yapılmıştır. Davacının talebini fıstık ağaçları yönünden sınırladığı anlaşıldığından diğer ağaçlardaki ürün kaybının da hüküm altına alınması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b) Davacı tarafın istemi üzerine mahkeme aracılığıyla yapılan delil tespiti sonrası düzenlenen raporda 1 kg fıstığın satış fiyatı .. . TL olarak belirlenmiştir. Davacı tarafın gerek tespit dosyasında gerekse dava dilkeçesinde bu fiyata bir itirazı olmamıştır. Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda ise fıstığın kg fiyatı .. TL olarak alınmıştır. Davacının tespit dosyasındaki fiyata bir itirazı olmadığına göre hesaplama buradaki fiyata göre yapılmalıdır. Bu yön gözetilmeden tazminat hesabı yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3989, Karar No: 2016/6243, Tarih: 19.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3989 E.  ,  2016/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2013 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

1-5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak, 2005 ve 2006 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek” suçlarından verdiği mütalaaya kısmen uygun olarak ...... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.12.2010 gün ve ..... Esas sayılı iddianamesi ile sanığın "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve 2006 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek” suçlarından cezalandırılmasının talep edildiği gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura kullanmak'' ve ''muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek'' suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılmak suretiyle dava konusu yapılmayan "2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek” suçundan da yargılama yapılıp hükme dahil edilmesi ve yine dava konusu yapılmayan ''2006 takvim yılında sahte fatura kullanma'' suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 gün ..... sayılı kararında açıklandığı üzere, koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesinin objektif koşulların varlığı halinde, CMK'nun 231/7. maddesi uyarınca diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve resen mahkemece değerlendirilmesi gerektiği cihetle, kayden engel sabıkası bulunmayan hükmolunan hapis cezaları ertelenen sanık hakkında hükümden önce, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde kararlar verilmesi,

3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1253, Karar No: 2016/1847, Tarih: 16.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1253 E.  ,  2016/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Uşak 2. Sulh Hukuk, Menemen Sulh Hukuk ve Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kaydına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “Kasımpaşa Mahallesi Karanfil Sokak No: 22/2 Menemen/İZMİR” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Menemen Sulh Hukuk Mahkemesince, kolluk araştırmasında hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mah. ... ... ... Cad. No:.../... ...” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği, hükümlünün ceza infaz kurumuna vermiş olduğu dilekçesinde de cezaevine girmeden önce Uşak ilinde ikamet ettiğini beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, her iki mahkeme arasında daha önce yetki uyuşmazlığı oluştuğu, Yargıtaya gönderilmesi gerekirken mahkemeye gönderildiği, yargı yerinin Yargıtayca belirlenmesi lüzumu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Uşak İl Emniyet Müdürlüğünün 23.10.2015 tarihli yazısı ekindeki tutanaktan hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mah. ... ... ... Cad. No:../... ...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13627, Karar No: 2010/21629, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13627 E.  ,  2010/21629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vd. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Bir taşınmazın belediye imar planı içinde olması, olmadığı takdirde belediye veya mücavir alan sınırları içerisinde bulunmakla birlikte belediye hizmetlerinden yararlanması ve etrafının meskun olması halinde arsa olarak kabul edilmesi gerekir.

Dosyada bulanan kanıt ve belgeler, ...’nın yazıları ve taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında, dava konusu taşınmazın arsa olarak kabulü ile Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesi gerektiği düşünülerek; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re’sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taşınmazı arazi olarak nitelendirip net gelirine göre değer belirleyen rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1994, Karar No: 2011/1490, Tarih: 01.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1994 E.  ,  2011/1490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmesi üzerine duruşma isteminin mahiyeti itibariyle reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi iken parasal yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle üyelikten çıkartıldığını, çıkarma kararının haksız olduğunu, yapılmayan imalatların sanki yapılmış gibi yüklenicinin hakedişlerine yansıtıldığını, ihtarlarda borcun açık olarak kalem kalem gösterilmediğini, aynı durumdaki başka üyeler hakkında işlem yapılmadığını, yönetim kurulunun mali konularda kooperatifi çıkmaza sokmaya çalıştığını ve bu nedenle yargılanıp ceza aldıklarını ileri sürerek, müvekkilinin ihracına ilişkin 16.08.2008 tarihli yönetim kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borç miktarının ihtarnamelerde açık olarak gösterildiğini, borcun genel kurul kararlarına dayandığını ve davacının ödemesi gereken borcunu bildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve toplanan kanıtlara göre, ihtarnamelerde gösterildiği gibi davacının kooperatife borçlu olduğunun bilirkişi raporu ile anlaşıldığı ve borcunu ödemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, parasal yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle 16.08.2008 tarihli yönetim kurulu kararı ile kooperatiften ihraç edilmiştir. Davacıya çıkartılan ihtarlarda borcun hangi dönemi kapsadığı belirtilmeden aidat, ara ödeme ve şerefiye bedelinden oluşan 23.645,00 TL ana para, 14.749,83 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 38.394,83 TL olduğu bildirilmiştir. 09.11.2009 havale tarihli bilirkişi raporunda da borcun ayrıntılı hesabı yapılmamış, davacının borçlarının neden kaynaklandığı, hangi kalemlerden oluştuğu ve miktarları da ayrı ayrı gösterilmemiştir. Anılan raporda, "borcun görünümü aşağıdaki gibidir" denilerek ihtarnamelerde bildirilen borcun tekrarıyla yetinilmiştir. Bu yönü itibariyle bilirkişi raporu açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli değildir. Davacı vekili, bilirkişi raporuna bu yönlerden itiraz ettiği halde mahkemece ek rapor alınmamıştır. İlk ihtarnamenin,

borcun ödenmesi gereken tarihten sonra anasözleşmenin 14/2. maddesinde öngörülen 30 günlük bekleme süresi geçmeden keşide edilmesi halinde ihraç kararının iptali gerektiği gibi, ihtarnamelerde ödemesi istenilen borcun gerçek borcu yansıtmaması halinde de bu ihtarnamelere dayalı ihraç karının iptali gerekir.

borcun ödenmesi gereken tarihten sonra anasözleşmenin 14/2. maddesinde öngörülen 30 günlük bekleme süresi geçmeden keşide edilmesi halinde ihraç kararının iptali gerektiği gibi, ihtarnamelerde ödemesi istenilen borcun gerçek borcu yansıtmaması halinde de bu ihtarnamelere dayalı ihraç karının iptali gerekir.

Bu durumda Mahkemece, bilirkişiden borcun miktarını, kaynağını ve hangi dönemi kapsadığı kalem kalem ve hiçbir tereddüte yer vermeyecek derecede gösteren açıklamalı ve denetime elverişli ek rapor alınarak yukarıda açıklanan ilkeler de gözönünde bulundurularak uygun sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmediğinden, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2307, Karar No: 2008/2820, Tarih: 11.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2307 E.  ,  2008/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Antakya Belediye Başkanlığının 15.02.2008 ... ve M.31.0.ANT.0.13-310.01/432 sayılı yazısından; dava konusu ... 1581 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmenin yapıldığı 21.11.2005 tarihi itibariyle imar planı içinde olduğu, 27.04.1998 ... ve 68 sayılı Belediye Meclisi Kararı ile kesinleşen 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olduğu, ... imar planında mesken bölgesine rastladığı, belediyenin genişleme istikametinde olduğu bildirilmiştir.

Taşınmazın belirtilen bu özelliklerine (1/1000 ölçekli plan içerisinde kalmış bulunduğuna) göre arsa niteliğinde olduğunun kabulü ile, 4650 Sayılı Yasa ile değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinde belirtilen yönteme uygun olarak yeniden bilirkişi kurulu oluşturulup rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, taşınmaza tarım arazisi özelliği ile değer belirleyen rapora dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 11.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.