muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5509, Karar No: 2024/3973, Tarih: 29.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; sms kayıtları kusur oranları tespit edilirken dikkate alınmadığını, sundukları delillerinin gerekçeli kararda incelenmeden karar verildiğini, davanın ilk açıldığı sırada kadının çalışmadığını, buna rağmen Mahkemece nafaka taleplerinin dikkate alınmadığını ileri sürek kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, reddedilen manevî tazminat ve tedbir-yoksulluk nafakası, reddedilen ziynet eşyası alacağı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde; tek kusurlu olanın kadın olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, reddedilen maddî-manevî tazminat talepleri yönünden katılma yoluyla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde; tek kusurlu olanın kadın olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, reddedilen maddî-manevî tazminat talepleri yönünden katılma yoluyla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların iddia ve savunmaları, tanık beyanları, toplanan deliler, taraflarca kabul edilen mesaj içerikleri, olayların gelişimi ile tüm dosya kapsamına göre, taraflara yüklenen kusurlar yerinde olmakla birlikte, erkeğin ayrıca sabit olan kadına tedavi sürecinde destek olmak yerine baskıcı ve korkutucu, cinsel şiddete yönelik teşebbüs şeklindeki söz ve davranışlarda bulunduğu, kadında psikolojik travmaya sebebiyet verdiği, kararın kusur gerekçesi ve derecesi boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin ağır, kadının hafif kusurlu olduğu, erkeğin davası TMK 162 ve 166/1 maddelerine gereğince açıldığı halde TMK m. 162'e göre erkeğin karşı boşanma davası hakkında olumlu-olumsuz hüküm kurulmaması hatalı ise de, açıkça istinafa konu edilmediğinden sadece yanılgıya değinilmekle yetinildiği, dava açılmakla ayrı yaşama hakkına sahip lehine (TMK m. 169), tarafların ekonomik sosyal durumları ve hakkaniyet ilkesine göre bir miktar tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, bu talebin reddinin hatalı olduğu, kadının çalıştığı, düzenli geliri olduğundan koşulları oluşmayan yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesinin yerinde görüldüğü, belirlenen kusur durumuna göre, kadının sadece manevî tazminat talep ettiği, erkeğin davranışlarının kadının kişilik haklarını zedelediği, erkeğin yasal koşulları bulunmayan maddî-manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi yerinde görüldüğü, ziynet alacağı davası yönünden ise; tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, kadına usulüne uygun dayandığı yemin delili hatırlatılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, dosya içeriğine, usul ve yasaya aykırı görüldüğü gerekçeleriyle kadının kusur belirlemesi, reddedilen manevî tazminat talebi ve hükmedilmeyen tedbir nafakası ile ziynet alacağı davası yönlerinden istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusur gerekçesinin düzeltilmesine, erkeğin ağır kusurlu kadının az kusurlu olduğunun tespitine, kadın için asıl dava tarihinden geçerli olmak üzere boşanma hükmünün kesinleşme tarihine kadar geçerli olmak üzere aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, kadın için 30.000,00 TL manevî tazminata, kadının ziynet eşyası alacağına ilişkin istinaf talebinin esası incelenilmeksizin kabulü ile kararın bu taleple ilgili tüm hüküm fıkralarının tümden kaldırılmasına, açıklanan şekilde eksiklikler giderilerek yeniden hüküm tesisi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekli temyiz dilekçesinde; tek kusurlu olanın kadın olduğunu, erkeğin kadının tedavi sürecine dahil olduğunu, elinden geleni yaptığını ve tedaviye katıldığını, ancak kadının cinsel terapi süresince tedavi önerilerini, ilaçlarını ve egzersizlerini gerçekleştirmediğini,erkeğin destek olmadığı yönündeki Bölge Adliye Mahkemesi değerlendirmesinin hatalı ve yetersiz bir gerekçe olduğunu, erkeğin kişilik haklarına saldırı niteliğinde söz konusu iddiaların hiçbir şekilde ispatlanamadığını, Bölge Adliye Mahkemesi kamu düzenini ilgilendiren boşanma davasında İlk Derece Mahkemesinin karşı dava yönünden değerlendirme yapmamış olması yönünden kararı kaldırması gerektiği, Aile hukuku kamu düzenini ilgilendirdiğinden ve her halükarda istinaf incelemesi kamu düzenini kapsar şekilde gerçekleştirilmesi gerektiğinden kararın bu şekilde eksik bırakılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, kadın için hükmedilen tedbir nafakası ve manevî tazminat, reddedilen tazminat talepleri ile hüküm kurulmayan 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı davası yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulünün gerekip gerekmediği, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ile manevî tazminat, erkeğin reddedilen tazminat talepleri ile erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı davası hakkında karar verilmemesinin kamu düzeni kapsamında değerlendirilerek re'sen incelenip incelenmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 355 inci, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8980, Karar No: 2021/1553, Tarih: 15.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8980 E.  ,  2021/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; yerleşim yeri dışında, tek yönlü, asfalt kaplama, düz, eğimli, aydınlatmalı yolda, gece vakti; katılanların daha önce karışmış oldukları trafik kazası sebebiyle tutanak düzenlemek için herhangi bir güvenlik tedbiri almadan yolda yaya olarak bulundukları esnada, sol şeritte seyretmekte olan sanığın katılanların aracına arkadan çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Her ne kadar dosyada bulunan kusur raporlarında sanığa kusur verilmemiş ise de; kazanın meydana geldiği yolun aydınlatmalı olması, olay yerinde bulunan tarafsız tanık ...'ın aşamalarda değişmeyen beyanları ile araçların 50 metre gerisinde durarak gelen araçları uyararak yol gösterdiğini belirtmesi, katılanların da bu hususu doğrular şekilde beyanlarda bulunmuş olması hususları göz önüne alındığında, sanığın kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunduğu anlaşılmakla; sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9, Karar No: 2010/2506, Tarih: 03.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/9 E.  ,  2010/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-4. maddesi uyarınca belirlenen 105 gün adlî para cezası üzerinden, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 67 gün olarak belirlenen adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca 1.340 yeni Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine ilişkin (DİYADİN) Sulh Ceza Mahkemesinin 18/03/2009 tarihli ve 2007/75 esas, 2009/31 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/12/2009 gün ve 2009/14208/69657 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2009 gün ve 2009/289734 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1-4. maddesi uyarınca belirlenen 105 gün adlî para cezası üzerinden aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim neticesi 87 gün, bu cezanın da günlüğü 20 yeni Türk lirası üzerinden 1.740 yeni Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesi yerine yazılı şekilde ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK.'nın 125/1-4. maddesi uyarınca tayin olunan adli para cezasında, aynı yasanın 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 87 gün yerine 67 gün üzerinden, 1,740,00 TL. yerine, 1,340,00 TL. eksik adli para cezasına hükmolunması karşısında, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (DİYADİN) Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 18.03.2009 gün ve 2007/75, 2009/31 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, 03.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14049, Karar No: 2015/16550, Tarih: 24.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/14049 E.  ,  2015/16550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/213251

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2011

NUMARASI : 2010/300 Esas, 2011/4 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Savcılık makamı kül teşkil ettiğinden hükmü temyiz eden C.Savcılarından her birinin ayrı ayrı müddeti muhafaza dilekçesi vermesine lüzum görülmemiş ve tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen Üst Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3647, Karar No: 2023/9542, Tarih: 05.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3647 E.  ,  2023/9542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/233 E., 2023/208 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan red

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kale (Denizli) Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında atılı

suçtan dava açılmıştır.

2. Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

3. Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 07.02.2023 tarihli kararı ile mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçun sübutuna, unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Kale Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığa uyuşturucu madde temin edildiğinin ihbarı üzerine başlatılan soruşturmada, idrarında esrar etken maddesi THC metabolitinin tespit edildiği iddiasına ilişkindir.

2. Adli Tıp Kurumunca düzenlenen 30.12.2019 tarihli raporda, idrar tahlilinde esrar etken maddesi THC metabolitinin tespit edildiği belirtilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanığın cezaevine herhangi bir şekilde uyuşturucu madde soktuğuna ya da başka şahıslar tarafından cezaevine sokulan uyuşturucu maddeyi uhdesinde bulundurduğuna dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı, ihbar üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca arama elkoyma işlemi de yapılmadığından atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

Kale İlçe Jandarma Komutanlığına yapılan ihbar üzerine başlatılan soruşturma kapsamında idrarında esrar tespit edilen sanığın, ceza infaz kurumuna uyuşturucu madde sokarak veya başkasından alarak kullandığı sabit olduğundan beraat kararı kaldırılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

Kale İlçe Jandarma Komutanlığına yapılan ihbar üzerine başlatılan soruşturma kapsamında idrarında esrar tespit edilen sanığın, ceza infaz kurumuna uyuşturucu madde sokarak veya başkasından alarak kullandığı sabit olduğundan beraat kararı kaldırılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen rapor, sanık savunması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sabit olduğununa ilişkin Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 07.02.2023 tarihli kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dosyanın Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7996, Karar No: 2012/13564, Tarih: 21.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7996 E.  ,  2012/13564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili ile davacı yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş; hüküm, davacı asil ve davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı asilin temyiz itirazlarına gelince;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın değerlendirme yılı olan 2008 yılındaki Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri 0,31-TL ve 9,69-TL olarak bildirilmiş olup, Dairemizin 1. bozma ilamından önce taşınmazın metrekaresi 15,00-TL bozma ilamından sonra ise 11,30-TL olarak tespit edildiğinden, bilirkişi raporları inandırıcı olmadığı gibi emsalin dava konusu taşınmazın bulunduğu Keçeci Mahallesinden alınması gerekirken ... Mahallesinden emsal alınması da doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı asilin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının davalı idareden alınmasına, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12382, Karar No: 2021/13358, Tarih: 08.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/12382 E.  ,  2021/13358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet: Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/12/2018- 2018/1086 esas ve 2018/697 sayılı kararı

2-İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Ormanlık arazi içinde, sanıklara ait olduğu belirtilen tarla, ikamet adresleri ve müştemilatında yapılan aramada sökülmüş ve ekili kenevir ele geçirilen olayda; kenevir bulunan arazi ve ikamet müştemilatı ile tarla/bahçenin aidiyeti konusunda keşif yapılarak, mahalle muhtarı, azası ile kolluk görevlisi tutanak tanıklarının usulüne uygun olarak çağrılıp olay tutanağında yer alan yeşil renkli plastik bahçe sulama hortumunun; ekili ve sökülmüş kenevirlerin bulunduğu yere nereden çekildiğinin, bağlı olduğu bir musluk ya da kaynağın bulunup bulunmadığının, bulunuyor ise kime ait olduğunun, sanığın ikametinin ve beraat eden sanıklar ... ile ...’in ikametlerinin ayrı olup olmadığının, ayrı ise birbirlerine ve kenevirlerin ele geçtiği tüm yerlere mesafesinin, çevrede yakın mesafede başka bir ikamet olup olmadığının özellikle sorularak olay hakkında yöntemince bilgi ve görgülerine başvurulması, tüm delillerin birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın ikrarının suçunun ortaya çıkmasına yardım niteliğinde olup olmadığı tartışılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişiklikler nedeniyle sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişiklikler nedeniyle sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3) İlk derece mahkemesi hükmünde müsadereye ilişkin 5. bölümde (a) ve (b) bentlerinde "Adli Emanetin 2018/4779 numaralı sırasında kayıtlı Ağzı mühürlü çuval içinde kenevir bitkisi sulamada kullanıldığı anlaşılan (1) adet bahçe hortumunun" TCK’nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesi ve “Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 02/10/2018 tarihli uzmanlık raporundaki şahit numuneler” ile “Adli Emanetin 2018/4806 numaralı sırasında kayıtlı Mühürlü bez torba içerisinde 3955.1 gram köklü bitkiler, 174.9 gram bitki dalları ile 5.8 gram bitki yaprakları, 1 adet delil poşeti içerisinde Lab 1036 suç unsuru materyallerin” TCK’nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken, fıkra belirtilmeksizin TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.