muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5646, Karar No: 2018/887, Tarih: 06.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5646 E.  ,  2018/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içerisinde 2006 takvim yılına ait faturaların bulunmadığının anlaşılması karşısında, 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturaların asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1095, Karar No: 2019/5963, Tarih: 28.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/1095 E.  ,  2019/5963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK'nin 149/1. maddesinde düzenlenen yağma suçu 10 yıldan 15 yıla kadar hapis cezasını gerektirecek şekilde yaptırıma bağlanmıştır.

Temel cezasının belirlenmesine ilişkin ilkeler ise 5237 sayılı TCK'nin 61/1. maddesinde;

Hakim somut olayda;

1-Suçun işleniş biçimi,

2- Suçun işlenmesinde kullanılan araçlar,

3- Suçun işlendiği zaman ve yer,

4- Suçun konusunun önem ve değeri,

5- Meydana gelen zarar ile tehlikenin ağırlığı,

6- Failin kasıt veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı,

7- Failin güttüğü amaç ve saik,

Göz önünde bulundurularak ''İşlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı oranında temel cezayı belirler'' şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK'nin ''Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi'' başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki ''Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur'' biçimindeki düzenleme ile de; işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbiri arasında ''Orantı'' bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Kanun koyucu cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hakime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir.

Hal böyle olunca;

Hakimin temel cezayı belirlerken, dayandığı gerekçe TCK'nin 61/1. maddesine uygun olarak dosyaya yansıyan bilgi ve belgeleri isabetli değerlendirdiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında;

Sanığın olay günü gece saat 02.00 sıralarında yakınan ...’in sahibi bulunduğu eczaneye gelerek ‘Benim param yok, ben şizofreniyim, bana bir kaç kutu ... hap vereceksin, yoksa dükkanını yakarım’ dediği olayda; TCK'nin 149/1. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendi kapsamında yağma suçunu işleyen sanık hakkında adalet, hak ve nesafet kuralları ve 5237 sayılı TCK'nin 3/1. maddesinde düzenlenen “Orantılılık” ilkesiyle bağdaşmayacak şekilde yerinde ve yeterli olmayacak gerekçe ile temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/11/2019 tarihinde Daire Üyesi ...'in muhalefetiyle oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY :

Mağdur beyanlarında, iki gün önce yine nöbetçi iken sanığın gelip bir kaç kutu ... isimli yeşil reçete ile satılan ilacı ısrarla ve tehditle istediğini, reçetesiz ve parasız vermeyeceğini söylediğini, başına bela olacağını söylediğini, sanığın ... Eczanesinden de almaya çalıştığını öğrendiğini, jandarmayı bilgilendirdiğini,

(Muhalif)

KARŞI OY :

Mağdur beyanlarında, iki gün önce yine nöbetçi iken sanığın gelip bir kaç kutu ... isimli yeşil reçete ile satılan ilacı ısrarla ve tehditle istediğini, reçetesiz ve parasız vermeyeceğini söylediğini, başına bela olacağını söylediğini, sanığın ... Eczanesinden de almaya çalıştığını öğrendiğini, jandarmayı bilgilendirdiğini,

05.10.2015 tarihinde gece saat 02.00 sıralarında elinde içinde sıvı bulunan plastik şişe ile geldiğini, kepengi açmasını istediğini, ne için geldiğini sorduğunu, korktuğu için kepengi açmadığını, bunun üzerine parası olmadığını, şizofreni hastası olduğunu bir kaç kutu ... vereceksin, elimdeki şişede benzin var. Molotof hazırladım. Vermediğin takdirde eczaneni de, senide yakacağım. İlaçlarla birlikte yanacaksın dediğini, jandarmayı araması üzerine uzaklaştığını söylemiştir.

Sanık sabıkalı bir kişidir. TCK'de orantılılık ilkesine aykırı bir durum yoktur. Mahkeme gerekçesinde, suçun işleniş şekli işlendiği yer ve zaman, sanığın kastının yoğunluğu ve tehlikenin ağırlığını göstermiştir. Mahkeme cezayı alt sınırdan verip teşebbüs nedeniyle 1/4 oranında indirim yapsaydı, daha ağır bir ceza vermiş olacaktı. Kamera görüntülerine göre de sanığın elinde içinde sıvı bulunan bir şişenin olduğu görülmektedir. Mahkemenin gerekçesi yasal ve yeterli olup takdir hakkını da kullanmıştır. Hükmün onanması düşüncesindeyim. Çoğunluğun kararın bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/10667, Karar No: 2011/12525, Tarih: 28.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/10667 E.  ,  2011/12525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 11/09/1998 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/10/2004 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... Yay. ve Dağ. AŞ. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ve ... Yayıncılık ve Dağıtım AŞ tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı ..., dava konusu edilen yazılarda, Trabzonspor kulübü hakkında eleştiri sınırlarının aşıldığını, ‘ Trabzonspor kulübünün mali yönden acz içinde olduğu, spor kulübünün sporculara verdiği çeklerin karşılıksız çıktığı’ biçiminde gerçeğe aykırı açıklamalara yer verilerek kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat istemiştir.

Davalılar ise, dava konusu haberlerin, görünürdeki gerçeklere uygun olduğunu, eleştiri sınırlarının aşılmadığını, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek ifadelere yer verilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Dava dilekçesinde; davalı şirketin sahibi olduğu Fanatik Gazetesinin 23.10.1997 günlü sayısında yayınlanan ve davalılardan ... tarafından kaleme alınan “Ekim Devrimi” başlıklı yazı ile birlikte aynı gazetenin 5.8.1998, 30.8.1998 ve 1.9.1998 günlü sayılarında yayınlanan toplam dört adet haber nedeniyle manevi tazminat istenmiştir.

Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuş, Dairemizce, “…hangi yazıdan ne miktar tazminat istendiğinin davacıya açıklattırılması gerektiği…” gerekçesi ile karar bozulmuştur. Yerel mahkemece bozmaya uyulmuş ve bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında davacı vekili tarafından dosyaya sunulan 16.09.2004 günlü açıklama dilekçesinde, davalılardan ... tarafından kaleme alınan yazı nedeniyle manevi tazminat isteğinden vazgeçildiği, dava konusu edilen diğer üç haber nedeniyle her bir yazı için 5.000 er TL manevi tazminat olmak üzere toplam 15.000 TL manevi tazminat istedikleri bildirilmiştir. Yerel mahkemece, davalı ... yönünden istemin vazgeçme nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden ise manevi tazminat isteminin bir bölümünün kabulü ile dava konusu edilen üç yazının her biri için 1.000 er TL manevi tazminata karar verilmiştir. Karar, davalılardan ... ve Simge Yayıncılık ve Dağıtım AŞ tarafından temyiz olunmuştur.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu edilen ve Fanatik Gazetesinde yayınlanan “Campbell Fiyaskosu”, “Ogün çeki iade etti” ve “Hami’nin çek isyanı’ başlıklı üç yayın, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda değerlendirildiğinde; dava konusu yazılarda, ‘davacı spor kulübünün mali açıdan sıkıntıda olduğu, yurt dışından transfer edilen futbolculara, transfer parasını ödeyemediği’ yönünde açıklamalara yer verildiği, bu açıklamaların, Türkiye Futbol Federasyonu tarafından mahkemeye gönderilen yazıda yer alan bilgilere göre doğruluğunun bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda davalılar tarafından yapılan yayınların görünürdeki gerçeğe uygun olduğu, özle biçim dengesinin gözetildiği, eleştiri sınırlarının aşılmadığı, davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığından söz edilemeyeceği ve davalıların da manevi tazminat ile sorumlu tutulamayacağı benimsenmelidir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4353, Karar No: 2019/6765, Tarih: 04.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4353 E.  ,  2019/6765 K.**

**"İçtihat Metni"**

5957 sayılı Sebze ve Meyveler ile Yeterli Arz ve Talep Derinliği Bulunan Diğer Malların Ticaretinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'a aykırı davranmak eyleminden dolayı Atilla Mercan hakkında 676,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Aydın ... Zabıta Müdürlüğünün 25/10/2017 tarihli ve 53488028-858-E.33892 sayılı kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Aydın 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/12/2017 tarihli ve 2017/5977 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 30/05/2018 gün ve 2814 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/06/2018 gün ve KYB-2018-48857 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında Kanun’un 1. maddesinde “Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanunu'nun 32 nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.” hükmü ile 12/07/2012 tarihli ve 28351 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Pazar Yerleri Hakkında Yönetmelik’in ''İdari para cezası tutanağı'' kenar başlıklı 23. maddesinin 1 ve 2. fıkralarındaki ''(1) İdari para cezalarına ilişkin EK-4’te yer alan tutanak, denetim yapmakla görevli yetkili personelce her eylem için ayrı olmak üzere düzenlenir. Bakanlığın kararı üzerine, bu tutanaklar sisteme işlenebilir veya sistem üzerinden anlık olarak düzenlenebilir. (2) Tutanak, üç nüsha olarak düzenlenir. Tutanağın bir nüshası ilgiliye verilir, bir nüshası belediye encümenine sunulur, sabit nüshası dip koçan olarak saklanır.'' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda 17/10/2017 tarihli idari para cezası tutanağının encümeninin onayına sunulması ve encümen tarafından idari para cezası uygulanması gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

12.07.2012 tarih, 28351 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Pazar Yerleri Hakkındaki Yönetmeliğinin 25/4. maddesinin '' İdari para cezası uygulanmasına bu Yönetmeliğin 23 üncü maddesinde belirtilen ceza tutanağına istinaden ilgili belediye encümenince karar verilir. Kanun'un 14 üncü maddesinin üçüncü fıkrası hükmü saklıdır. Belediye encümenince verilen karar ile tahakkuk işlemi gerçekleşir.'' yönünde olduğu, bu hali ile anılan yönetmeliğin 23. maddesi uyarınca belediye zabıta ekipleri tarafından yapılan tespiti içeren 17.10.2017 tarih, 0872 numaralı tutanağın icra edilebilir idari para cezası tutanağı niteliğinde olması için anılan tutanak hakkında belediye encümeni tarafından karar verilmesinin gerektiği, ... vekilinin 24.11.2017 havale tarihli cevap dilekçesinde de açıkça bu yönde herhangi bir encümen kararı alınmadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında, henüz icra edilebilir ve hukuken geçerlik kazanmış bir idari yaptırım kararı teşkil etmeyen tutanak hakkında yapılan başvuru nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi yerine işin esasına girilerek başvurunun reddine karar verildiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Aydın 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/12/2017 tarihli ve 2017/5977 Değişik İş sayılı kararının CMK'nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 04/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5184, Karar No: 2016/2372, Tarih: 23.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5184 E.  ,  2016/2372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali, olmadığı takdirde tenkis davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada, vasiyetnamenin iptali, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın mazeretsiz olarak 04.02.2014 tarihli duruşmaya katılmaması nedeni ile, bu tarihte takip edilmeyen dosyanın HMK madde 150/1 maddesi gereğince yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, 3 aylık süre içinde de yenilenmediği gerekçesi ile HMK madde 150/5 uyarınca, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, verilen bu hüküm süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

İşlemden kaldırılma ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi müessesesinin düzenlendiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150.maddesine göre;

"Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun "hukuki dinlenilme başlıklı 27.maddesi, T.C. Anayasasının hak arama hürriyetini düzenleyen 36.maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6.maddesi nazara alındığında; davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, ...nun 150.maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

Somut olayda, yargılamanın başında davacılar vekil aracılığı ile davayı takip etmişler, davacılar vekili tarafından dava, 7.3.2006 ve 29.9.2009 tarihlerinde iki defa takipsiz bırakılmış ve yenilenmiş, 30.3.2010 tarihinden itibaren davacılar davayı bizzat takip etmişler, 10.12.2013 tarihli celsede, davacılar mazeret bildirmişler yerel mahkeme tarafından mazeretin kabulü ile davacılara duruşma gününü bildirir davetiye çıkarılmasına ve masrafın avanstan karşılanmasına karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacılar tarafından avans gideri yatırılmasına rağmen, mahkeme verdiği ara karara uymamış, davacı tarafa duruşma gününü bildirir davetiye göndermemiştir.

Müteakip celse ise, davacıların duruşmaya gelmedikleri gerekçesi ile, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve bu tarihten itibaren 3 ay geçtikten sonra da, davanın yenilenmemesi nedeni ile açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bu durumda, davacı tarafın duruşma gününden haberleri olmadığı için, eldeki davada HMK'nun 150.maddesinin şartları gerçekleşmediğinden dolayı, olaya tatbiki mümkün değildir.

O halde, mahkemece; davacı tarafın duruşma gününden haberdar edilemediğinin kabulüyle; davacılara yeniden duruşma davetiyesi tebliğ edilip, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6690, Karar No: 2017/7660, Tarih: 07.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/6690 E.  ,  2017/7660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yönünden kabulüne, diğer davalı idareler yönünden reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/03/2017 günü temyiz eden davalı idare ile davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer taraf vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki dava konusu 251 parsel yönünden emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde ve kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davalarda taşınmaz bedeli yargılama sonucunda belirlendiğinden, dava HMK'nın 107.maddesinde tanımlanan belirsiz alacak davası niteliğinde olup, davacı vekilinin toplam talebini gösteren dilekçesine göre bu parsel yönünden davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 22.09.2014 günlü bozma ilamında dava konusu ..., ... ve ... parseller yönünden fiilen el atılmadığından bahisle, mahkemece idari yargı yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği yazılı olmasına rağmen, bu parseller yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.480,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 07/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.