muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2587, Karar No: 2021/11773, Tarih: 07.10.2021

8.Sigortalılık hakkı veya sigortalılıktan kaynaklanan yaşlılık aylığı hakkı veya ölüm aylığı hakkı, asla tamamen hakdüşürücü süreye tabi olmadığı gibi zamanaşımına da uğramaz. 1479 sayılı Yasanın 43. maddesine göre ölüm aylıklarının beş yıl geçtikten sonra talep edilmesi halinde talep tarihinden itibaren ölüm aylığının bağlanması gerekmektedir. T.C. Anayasasının 10. maddesine göre "Herkes ...kanun önünde eşittir. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun hareket etmek zorundadırlar". 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 45/c maddesinde yer alan, " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır" hükmü yasanın yürürlük tarihinden önce ölen sigortalıların kız çocukları için de uygulanmalıdır. Çeşitli yasal değişiklikler nedeniyle hak sahipleri açısından ölüm tarihlerine göre dört ayrı dönemin ikisi yönünden aylık bağlanması diğer iki dönem yönünden aylık bağlanmaması gerektiği yönündeki yorum açıkça T.C. Anayasasında yer alan eşitlik kuralına aykırı olduğu gibi genel hukuk ilkelerine de aykırıdır.

9.Hak sahibi kız olarak davacıya yetim aylığı, 1990 yılında ölen ve Bağkur sigortalısı olan babasından dolayı eşinin 2012 yılından ölmesi üzerine bağlanmıştır. Eşi ise Emekli Sandığına tabi iken ölmüştür. 5510 sayılı Kanunun 54. Maddesinin somut olayda uygulanması için hak sahibi sıfatı ile ölüm aylığı talep edebilecek her iki sigortalının ölüm tarihlerinin de 01.10.2008 tarihinden sonra olması gerekir. Hak sahibi sıfatı ile davacın kadının babası 01.10.2008 den önce ölmüştür. Farklı statüye tabi eş ise 2012 yılında ölmüştür. 5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre, ölüm aylıklarının bağlanmasında vs.. yürürlükten kalkan 1479, 506, 2926, 2925 sayılı Yasa hükümleri uygulanacağından, 5510 sayılı Yasanın 54. maddesinin de somut uyuşmazlıkta uygulama yeri yoktur. Önceye etki yasağı ve geçici madde uyarınca davacı kadının babasından dolayı yetim aylığı kesilmeyeceğinden, çoğunluğun aksi yöndeki bozma gerekçesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/4488, Karar No: 2016/21663, Tarih: 17.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/4488 E.  ,  2016/21663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine karşı ciranta borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takibe dayanak çekin keşide tarihi ile bedelinin tahrif edilerek üzerine paraf imza atıldığını, bu düzeltmenin ve paraf imzanın keşideci borçluya ait olmadığını, çekin bu haliyle kambiyo senedi vasfını kaybettiğini ileri sürerek takibin iptali isteğinde bulunduğu, mahkemece paraf imzanın keşideciye ait olmadığı iddiasının ciranta tarafından ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK'nun 207. maddesi hükmü gereğince senetteki düzeltmelerin borçlu (keşideci) tarafından paraf edilmesi gereklidir. Yani, senette mevcut olan çıkıntı veya senet metni altındaki hak ve silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise; inkâr halinde yok hükmündedir. Bu nedenle, senet üzerinde yapılan değişikliklerin geçerli olabilmesi için, düzenleyen tarafından imza veya paraf edilmek suretiyle onaylanması gerekir. İmzaya veya paraf imzasına itiraz halinde ise, mahkemece, yöntemince imza incelemesi yapılmalıdır. Düzeltmenin onaylı olmaması veya imzanın keşideciye ait olmadığının anlaşılması halinde, düzeltme yok hükmünde olup, senedin düzeltme öncesi durumuna göre değerlendirme yapılır. Borçlunun söz konusu itirazları sabit olduğu takdirde; çekin TTK'nun 796. ve 808. maddelerinde (Eski TTK'nun 708. ve 720. maddeleri) öngörülen yasal süreden sonra ibraz edildiği sonucuna varılacak ve İİK'nun 170/a-2. maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilebilecektir.

Çekin bedelinde ve keşide tarihinde tahrifat yapıldığı, paraf imzasının da sahte olduğu yönündeki itirazlar, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden HMK'nun 266. maddesi uyarınca bilirkişi incelemesi ile sonuçlandırılmalıdır. Çek keşideci tarafından düzenlenmiş olduğundan, çek üzerindeki çıkıntı ve değişikliklerin keşideci tarafından paraf edilmesi gerekir. Ayrıca bu durum çekin vasfını etkileyen bir husus olduğundan keşideci dışındaki tarafların da itirazda bulunmada hukuki yararları vardır.

Hal böyle olunca, mahkemece, HMK'nun 266. maddesi uyarınca yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılarak takibe dayanak çekte düzeltilen keşide tarihi üzerindeki paraf imzasının keşide yerinde mevcut keşideci imzası ile aynı el ürünü olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, mahkemece, HMK'nun 266. maddesi uyarınca yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılarak takibe dayanak çekte düzeltilen keşide tarihi üzerindeki paraf imzasının keşide yerinde mevcut keşideci imzası ile aynı el ürünü olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1082, Karar No: 2009/1907, Tarih: 01.04.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1082 E.  ,  2009/1907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Isı San. ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı TC. ... arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 27.02.2007 gün ve 2006/206-2007/45 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Daire’mizin 13.11.2008 günlü geri çevirme kararının 2 nolu bendinde, taraflar arasındaki ... Süreyyapaşa Göğüs Kalp ve Damar Hastalıkları Eğitim Hastanesi’nin doğalgaza dönüşüm işiyle ilgili sözleşmenin gönderilmesi istenmiştir. Dosya içerisinde gönderilen belgelerin değerlendirilmesi sonucunda sözkonusu sözleşmenin gönderilmediği anlaşılmaktadır.

... Süreyyapaşa Göğüs Kalp ve Damar Hastalıkları Eğitim Hastanesi doğalgaz dönüşüm işine ait 19.12.2000 tarih 43281 sayılı sözleşmenin bir örneğinin temin edilip birlikte gönderilmesi için dosyanın yeniden mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18102, Karar No: 2021/5242, Tarih: 15.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/18102 E.  ,  2021/5242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 10/06/2020

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 10/06/2020 tarihli ve 2010/589 Esas – 2011/34 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1110, Karar No: 2016/15854, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1110 E.  ,  2016/15854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ...nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve alacağın tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere, abonelik tarihi ile sınırlı olarak dava tarihinden geriye doğru on yıllık dönemde, fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden 1.000 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 25.11.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 3.896,49 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4721, Karar No: 2023/2151, Tarih: 13.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/4721 E.  ,  2023/2151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 08/09/2015 tarihli ve 2015/54 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 18.200,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 08/09/2015 tarihli ve 2015/54 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 03/12/2019 tarihli ve 2018/2542 Esas, 2019/11306 Karar sayılı ilâmıyla, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Kanun 61/1 maddesinin (b) bendinde yer alan "suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi ve 5237 sayılı Kanun 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına ve üç kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, eksik cezaya hükmolunması nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Dairemizce verilen bozma kararı sonrası yapılan yargılama üzerine, Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 12/10/2020 tarihli 2020/27 Esas, 2020/338 Karar sayılı sayılı kararı ile sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28/08/2021 tarihli ve 2021/11535 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri ;

1. Meydana gelen olayda kusuru bulunmayan sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet ve hüküm kesinleşinceye kadar adli kontrol kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Yerel Mahkemenin Kabulü

Olay tarihinde saat 20.00 sıralarında ...'nun sevk ve idaresindeki ... plakalı ... ile yanında katılan ..., gerçekleşen kaza sonucunda ölen ... , ... ile birlikte Tefenni'den Karamanlı ilçesi istikametine seyir halinde olduğu sırada ..., ..., ...,... ile birlikte ... plakalı aracın sürücülüğünü yapan ...'in ise Burdur istikametinden Tefenni istikametine gitmekte olduğu sırada yol ayrımında araçların birbirlerine çarpması sonucu ..., ... ve ...'in kaza sonucu vefat ettiği, ...'in nitelikli şekilde yaralandığı, belirtilmiştir.

2. Sanık aşamalardaki beyanlarında, seyri sırasında ışıkları geçtikten sonra kavşak girişinde iki aracın kavşağa girdiğini fark ettiğini bunun üzerine kavşağa girerken sellektör yakıp araçları uyardığını ancak araçlardan birinin hareket edip ileri doğru çıkmaya çalıştığını fark edince bu seferde korna çaldığını o sırada önüne çıkan araca toparlama şansı olmadığından çarptığını, kavşağa girerken yavaşlamış halde olduğunu, meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını ve suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Katılanlar, şikayetçi olduklarını ve katılma talebinde bulunduklarını beyan etmiş olup haklarında katılma kararı verilmiştir.

4. Kaza tespit tutanağında; kaza yerinin yerleşim yeri dışında olduğu, azami hız limitinin 110 km olduğu, gün durumunun gece, havanın açık, zeminin kuru olduğu, kazanın oluşumunda sanık sürücünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52/1-a maddesinde düzenlenen araçların hızlarını kavşaklara yaklaşırken azaltmamak kuralını ihlal ettiği için kusurlu olduğu, diğer sürücünün ise aynı Kanunun 57/1-a maddesinde düzenlenen kavşaklara yaklaşırken şartlara uyacak şekilde yavaşlamamak ve ilk geçiş hakkı olan araçlara geçiş hakkı vermemek kuralını ihlal ettiğinden birinci derece kusurlu bulunduğu, görüş ve kanaati belirtilmiştir.

5. Kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 07/04/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairsenin raporunda, yönetimindeki otomobili ile seyri sırasında, aracının hızını yol, trafik, vasıtasına ait teknik donanım ve mahal şartlarına göre ayarlamadığı, yola gereken dikkatini vermediği, görüş alanını yeterince kontrol etmediği, kavşak mahalline yanaşırken hızını tedbir alabilecek seviyeye düşürmediği, şeridine giren müteveffa sürücü yönetimindeki aracı fark ettiğinde uyarmayıp, tedbirde de gecikerek çarptığı anlaşılan sanığın meydana gelen kazada tali kusurlu bulunduğu, diğer sürücünün ise meskun mahal dışındaki devlet karayolu üzerinde, gece vakti ve aydınlatmanın bulunmadığı bu alanda seyir halinde iken, olay yeri kavşağa gelip, karşı yol bölümündeki taşıt trafiğini yeterince kontrol etmeden, gelen aracın hız ve mesafesi ile mahalde bulunan “Dur” işaret levhasını kaale almayıp, tek yönlü bu yolda, hatalı ve tehlikeli şekilde dönüşle karşı yola kontrolsüzce girerek, emniyetle duramayacak kadar yaklaşmış otomobil ve hareketli akan trafiğe rağmen, tehlikeli ortam yaratarak bu yol üzerinde düz seyreden ve geçiş hakkına haiz sanık sürücünün önünü keserek çarpmasıyla olayın meydana gelmesine sebebiyet verdiği anlaşılmış olup meydana gelen kazada asli kusurlu bulunduğu görüş ve kanaati bildirilmiştir.

6. Katılan ...'de meydana gelen yaralanmaya ilişkin Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 30/05/2008 tarihli raporda şahısta meydana gelen yaralanmanın hayati tehlikeye neden olmaz, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve kırığın hayati fonksiyonlara etkisi ağır(6) derece olacak nitelikte olduğu belirtilmiştir.

7. Tefenni Cumhuriyet Başsavcılığının ölü muayene tutanağında, ... ve ... için ölüm nedeninin kafa ve genel vücut travmasına bağlı olarak meydana geldiği, Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının 14/09/2014 tarihli ölü muayene tutanağında ... için ölüm sebebinin kafa kemik kırıkları ile beyin hasarı ve kot kırıkları nedeni ile solunum durması sonucunda meydana geldiği belirtilmiştir.

8. Sanık ...'e ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre gece vakti aydınlatmanın olmadığı bölünmüş yolda idaresindeki araçla seyir halinde olan ölen ...'nun sola manevra yaparak ortadaki dönel kavşağa girdiği sırada, karşı istikametten gelen sanığın idaresindeki araçla kavşak içinde çarpışması şeklinde meydana gelen ve ...'in hayati tehlike geçirecek, vücudunda kemik kırığı meydana gelecek ve organ işlevinin sürekli yitirilmesi şeklinde yaralanması ve ..., ... ve ...'in ölümü ile sonuçlanan olayda,