muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4059, Karar No: 2013/11584, Tarih: 20.06.2013

Somut olayda davalılar arasında işçi temine yönelik bir ilişki söz konusu olup geçerli bir alt işverenlik ilişkisi mevcut değildir. Diğer taraftan Belediye Kanunu’nun 67. Maddesi anlamında toplu taşıma işinin alt işverene verilmesi de söz konusu değildir. Çünkü alt işverenin de işveren sıfatını taşıması ve kendi organizasyonunun bulunması gereklidir. Oysa işin yapılması için gerekli bütün donanım ve organizasyon diğer davalı ...’ ye aittir. Yine 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar muvazaayı dışlayıp geçersiz bir alt işverenlik ilişkisini geçerli kabul etmeyi sağlayacak içeriğe de sahip değildir. Bu düzenlemelerde hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisinin kamu kurumları açısından bazı sonuçları özel olarak düzenlenmiştir.

Ayrıca davalılar arasında hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisi olmadığına dair iki adet iş müfettişi raporu mevcut olup bu raporlara karşı yapılan itirazlar mahkemeler tarafından kesin olarak reddedilmiştir (İstanbul 1. İş Mahkemesi, 2010/1115 Esas, 2012/695 Karar ve İstanbul 9. İş Mahkemesi, 2010/1086 Esas, 2011/425 Karar sayılı kararlar). Bu şekilde iş müfettişi raporundaki belirlememeler ile söz konusu dava dosyaları kuvvetli delil niteliği taşımaktadır.

Sonuç olarak, davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunmamasına ve ... işçisi olarak gözüken davacının, başından itibaren .... işçisi olmasına rağmen muvazaanın olmadığına dair yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Mahkemece davacının davalı ...’ nin taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanması için gerekli diğer koşulların mevcut olup olmadığı ile talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ayrıca değerlendirildikten sonra sonucuna göre davacının talepleri hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7225, Karar No: 2021/17609, Tarih: 15.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/7225 E.  ,  2021/17609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

13.02.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında suç eşyası olan bıçağın müsaderesine karar verilmiş ise de; müsadere kararı güvenlik tedbiri olmakla birlikte hükmün bir parçası niteliğinde olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen müsadere kararı da bu hükme bağlı olduğundan askıda bir karardır ve hüküm açıklanıncaya kadar hukuki sonuç doğurma yeteneği bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 13.08.2013 tarih ve Bls.-2013/5400 sayılı ekspertiz raporuna göre 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan bıçağın TCK.nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme " Adli emanetin 2013/9232 sırasında kayıtlı, mühürlü delil poşetinde 1 adet toplam uzunluğu 20,4 cm olan suça konu bıçağın, TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine'' fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8499, Karar No: 2006/10717, Tarih: 06.11.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/8499 E.  ,  2006/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇİVRİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları İ. A. ’ın 1041,1042 ve 1043 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalı torunu Habip’e temlik ettiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptaliyle payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddi’ne karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma istemi değerden reddedilerek, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden;miras bırakanın maliki olduğu 1041,1042 ve 1043 parsel sayılı taşınmazlarını 27.7.1999 tarihli akitle tapuda 1.650.000.000 TL. gösterilmek suretiyle davalı torununa vekil eliyle temlik ettiği görülmektedir.

Davacılar,söz konusu temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu belirterek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere;uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır.Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri,olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı,satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark,taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; varlıklı bir kimse olan miras bırakanın mal satma ihtiyacında olmadığı,davalının ise alım gücüne sahip bulunmadığı,miras bırakanın davalının babası ile birlikte aynı çatı altında yaşadıkları,taşınmazların tapuda belirtilen değerleri ile gerçek değerleri arasında fahiş fark bulunduğu,diğer taraftan bedel ödeme savunmasının ise kayden kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Belirtilen bu olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde çekişmeli taşınmazların miras bırakan tarafından davalıya temlikinin geçerli işleme dayalı olmadığı mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı bulunduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca,davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken,yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.Davacıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,6.11.2006 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11419, Karar No: 2021/13453, Tarih: 18.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11419 E.  ,  2021/13453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun davalı yönünden kısmen kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmasına ilişkin yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 18/11/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden ise kısmen kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; zeytin bahçesi ve arazi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, Badırga Mahallesi, 3721 ve 3717 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davacı idare vekili yönünden reddine, davalı vekili yönünden ise kısmen kabulü ile Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/215 E.-2017/556 K. sayılı kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesince dava konusu taşınmazların belirlenen m² birim fiyatına uygulanan %200 objektif değer artış oranının %300’e çıkartılması ile hesaplanan bedel üzerinden, hükmün vekalet ücretine ilişkin bendinin düzeltilmesi suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-İlk derece mahkemesince hükmedilen 1.265.813,78 TL bedelden acele kamulaştırma dosyasında bloke edilen 439.489,06 TL bedelin mahsubu ile bakiye 826.324,72 TL’ye 10/09/2017 ilk derece mahkemesi karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, 1.265.813,78 TL’ye faiz yürütülmesine karar verilmesi,

2-İlk derece mahkemesince fazla bloke edildiğinden bahisle, iadesine karar verilen 162.928,20 TL hakkında hüküm kurulmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 10/09/2020 gün ve 2018/3989 E. - 2020/976 K. sayılı ilamının;

a)4. bendinden (1.265.813,78) rakamlarının çıkarılmasına, yerine (826.324,72) rakamlarının yazılmasına,

b)Ayrı bir bendi olarak (İlk derece mahkemesi aşamasında fazla bloke edilen 162.928,20 TL davalı tarafa ödenmiş ise ödeme tarihine kadar işlemiş nemaları ile davalı taraftan alınıp davacı idareye verilmesine, davalı tarafa ödenmemiş ise varsa işlemiş nemaları ile yatırıldığı banka tarafından davacı kuruma iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 18/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4180, Karar No: 2009/6250, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4180 E.  ,  2009/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... .... Davalı avukatı gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasındaki eser sözleşmesine dayalı olarak açılmış olup, iş bedeli ve iş bedelinden kesilen ceza koşulu alacağı tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 14.647,00 YTL (TL)’nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında düzenlenen 17.01.2002 tarihli sözleşme BK’nın 355. maddesi hükmünde tanımlandığı üzere, niteliğince bir eser sözleşmesidir. Bu sözleşme, davacı tarafından yüklenici, davalı tarafından ise, işsahibi sıfatlarıyla imzalanmıştır. Yüklenici sözleşme ile İzmir İli, Buca, Menderes,..... ve Konak, İnönü caddeleri yağmursuyu deşarj hatları inşaatının yapımını yüklenmiştir.

Mahkemece verilen 2004/178 Esas ve 2004/807 Karar sayılı önceki hüküm Dairemizin 2006/861 Esas ve 2006/4047 Karar sayılı ilâmı ile bozulmuş ve bozma ilâmına uyulmuştur.

Mahkemece verilen 2004/178 Esas ve 2004/807 Karar sayılı önceki hüküm Dairemizin 2006/861 Esas ve 2006/4047 Karar sayılı ilâmı ile bozulmuş ve bozma ilâmına uyulmuştur.

İşsahibi, 35/75 sayılı yazısını davalı yükleniciye göndererek sözleşme konusu İnönü caddesi üzerinde yapılacak olan (U) kesit açık yağmursuyu hattının lama demiri ile ızgara imalâtı yapılması suretiyle yapılmasını istemiştir. Yüklenici şirket ise “işbitirme raporu” başlıklı ve 08.05.2003 günlü yazısı ekinde lama demiri ile yapılan ızgara işlerinin yapıldığı yerleri ve metraj tutarını ve yapılan hesabı gösterir belgeyi davalıya sunmuştur. Bu belgede, İnönü Mithatpaşa, Buca, Menderes caddelerinde yapılan ızgara imalâtlarında kullanılan malzemenin 366,804 ton olduğu açıklanmıştır. Dava dilekçesi kapsamı incelendiğinde; yağmur ızgaralarının profil demir yerine lama demiri yapılmasının davalı tarafından 19.08.2002 tarihli yazı ile istenmiş olması sebebiye yağmur ızgaralarının lama demirinden yapıldığı ve profil ızgara yerine lama ızgara yapılması sonucu 365 milyar (365.000,00 TL) bedel farkının dava edildiği sonucuna varılmaktadır. Ayrıca, toplam 45.780.262.905 TL tutarında da haksız kesilen ceza koşulundaki alacağın tahsilinin istendiği açıklanmış ise de; yargılama aşamasında varlığı ileri sürülen bu alacağın 14.647.705.116 TL’sinin gecikme cezası ve kalanının da süre uzatımı verilmemesi nedeniyle eksik alınan fiyat farkı olduğu davacı tarafça bildirilmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin (41.1-c maddesi) hükmü uyarınca, davalı işsahibi sözleşme konusu işlerin nitelik veya karakterinin değiştirilmesini isteme yetkisine sahiptir. Değişikliklerin fiyatlandırılması ise, sözleşmenin (42.1) maddesinde düzenlenmiştir. Sözleşmenin (42.2) maddesinde işverenin fiyat tespit yetkisi düzenlenmişse de, sözleşme konusu işlerin niteliğinin değiştirilmesi halinde iş bedelinin hesaplanması prensipleri, (42.4.) madde hükmünde sayılmıştır. Sözleşmenin 43.1. maddesinde yüklenicinin “Talep ihbarları” 28 günlük süreye bağlanmışsa da kararlaştırılan bu sürenin, “hak düşürücü” nitelikte olmadığı, (43.4.) madde hükmü ile birlikte değerlendirildiğinde açıklıkla anlaşılmaktadır. Oysa hükme dayanak alınan bilirkişi kurulu raporu incelendiğinde; mahkemece de az yukarıda açıklanan sözleşme hükümleri gözetilmemiştir. O halde, yanlar arasındaki sözleşme hükümleri uygulanarak, uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılıp davacı yüklenicinin lama demiri ile yaptığı ızgara imalâtı işinden ötürü işbedeli isteyip, isteyemeyeceğinin belirlenmesi gerekmektedir. Davacı yüklenici vekilinin buna yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu sebeplerle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

3-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya kapsamındaki 31.12.2002 ve 03.02.2003 günlü tutanaklarda yüklenici davacı şirketin, 105 günlük teslimde gecikme süresinden haklı sebeplerinin olmadığı ve sözleşme hükümleri uyarınca iş sahibi davalının bu süre için toplam 14.647.705.116 YTL (14.647,70 TL) tutarında ifaya ekli ceza isteyebileceği açıklanmış ve davacının temsile yetkilisince de imzalanarak kabul edilmiş olduğu açıklıkla anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık konusu tutardaki ceza koşulu alacağını davacı yükleniciden tahsiline yönelik olarak taraf iradeleri birleşmiş olduğuna ve iradeyi sakatlayan sebepler ve belgelerin yanları bağlayıcı olmadığı savunulmadığına göre, bilirkişi kurulunun hukuksal dayanağı bulunmayan görüşleri kabul edilerek 14.647,00 YTL (TL) ceza koşulu alacağının davacı yükleniciye iadesine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple de davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2.) bendde açıklanan sebeplerle kararın davacı yararına ve (3.) bendde açıklanan nedenlerle de davalı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunduğından 625,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9245, Karar No: 2013/13432, Tarih: 07.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/9245 E.  ,  2013/13432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

Hüküm : TCK’nın 268. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 267/1, 31/3, 62/1, 50/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm kurulurken sanık hakkında tayin edilen temel hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ve takdir edilen adli para cezası miktarına ilişkin uygulanan Kanun ve maddesinin TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri yerine, sadece TCK'nın 50/1. maddesi olarak gösterilmesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adli para cezası ile cezalandırmaya ve taksitlendirmeye ilişkin kurulan hükmün 6. fıkrasının çıkarılarak yerine, "Sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince, 200 gün karşılığı ve 1 günü 20 TL'den olmak üzere, 4.000 TL adli para cezasına çevrilmesine, TCK’nın 52/4. maddesi gereğince paranın alım gücü dikkate alınarak her biri 200 TL'den olmak üzere 1'er ay eşit aralıklarla 20 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalan para cezasının tamamının tahsiline," ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7368, Karar No: 2018/2453, Tarih: 24.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/7368 E.  ,  2018/2453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin dosyaya UYAP üzerinden gönderdiği 02/04/2015 tarihli elektronik imzalı süre tutum dilekçesi ile, duruşmalı inceleme isteminde bulunmadığı, bu dilekçenin üzerine "mürafaa taleplidir" ibaresinin el yazısı ile sonradan eklendiği; bir haftalık temyiz süresi içerisinde usulüne uygun şekilde düzenlenmiş "duruşma istemli" başkaca bir dilekçe de sunmadığı, 06/05/2015 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesindeki "duruşmalı inceleme" isteminin ise süresinden sonra yapıldığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun’un 8/1, 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca "duruşmalı inceleme" isteminin reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

1-Dosya kapsamından, olay günü saat 18.00 sıralarında durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın, kaba üst yoklaması sırasında, montunun sol cebinde bir paket olduğu tespit edilerek, ne olduğu sorulduğunda, cebinden çıkardığı sigara paketi içerisinde 8 fişek halinde metamfetamini kolluk görevlilerine verdiği, ardından üzerinde başkaca suç unsuru olup olmadığının sorulması üzerine montunun sol cebinden çıkardığı ilaç kutusu içerisinde 11 fişek halinde metamfetamini de teslim ettiği, yakalanarak götürüldüğü polis merkezinde alınan sözlü beyanında, ikametinde bu maddelerin devamı olduğunu bildirmesi üzerine, saat 20.00 sıralarında ikametinde yapılan aramada, yatak odasındaki poşet içerisinde 2 adet alüminyum folyoya sarılı daralı 14,5 gram taş kokain, 21 fişek halinde daralı 115 gram taş kokain, ayrıca 46 adet kısa ve 9 adet uzun boyda daralı 35 gram metamfetaminin ele geçirildiği; 11/11/2014 tarihli olay tutanağında sanığın ikametinin arama kararına dayanılarak arandığı belirtilmekle birlikte, dosya içeriğinde, CMK'nın 116-119. maddeleri gereğince alınmış adli arama kararı veya yazılı arama emrinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; somut olayda, sanığın ikametinde arama yapılmasına ilişkin CMK'nın 116-119. maddeleri uyarınca usulüne uygun şekilde alınmış adli arama kararı veya yazılı arama emri bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b)Adli Tıp ... Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesi'nce alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,