muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1532, Karar No: 2018/10444, Tarih: 12.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/1532 E.  ,  2018/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili adına kayıtlı ve sürücü ...sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araç ile davalı ... adına kayıtlı ve sürücü ... sevk ve idaresindeki davalı Euro ... A.Ş. tarafından 3107317 poliçe numaralı ... poliçesi ile sigortalı ... plaka sayılı araçlar arasında maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, trafik kazası tespit tutanağında müvekkili araç sürücüsünün asli kusurlu, davalılara ait araç sürücüsünün ise kusurlu olduğunun tespit edildiğini, kaza sonrasında müvekkili şirket aracında meydana gelen hasarın ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/111 D.iş sayılı dosyası ile alınan bilirkişi raporunda toplam zarar miktarının 37.700,00 TL olduğunun tespit edildiğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kaza nedeniyle müvekkilinin aracında meydana gelen hasardan davalıların kusuruna göre ödenmesi gereken 9.425,00 TL ve tespit masraflarının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde kusursuz olduğunu, sigortalı araç sürücüsünün kusursuzluğu nedeniyle poliçe sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davacının davasının talebiyle bağlı kalınarak kabulü ile 9.425,00 TL tazminatın davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihinden itibaren davalı ... yönünden ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...’in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 482,82 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 12/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6886, Karar No: 2021/9767, Tarih: 07.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6886 E.  ,  2021/9767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın bir kısım yönünden kabulüne, diğer kısım yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kararı temyiz eden davalı ... vekili ve davalı ... vekili 29/09/2021 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden feragat ettiklerini açıkça ve koşulsuz olarak bildirmişler, yapılan incelemede; vekaletnamelerinde kanun yollarından feragat yetkilerinin bulunduğu saptanmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15407, Karar No: 2010/9894, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15407 E.  ,  2010/9894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... gelmiş, davacı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya verdiği paralar nedeniyle 14.3.2005 ve 30.3.2005 tarihli tarihli belgeler ile toplam 180.000 USD alacaklı olduğunu, borcunu ödememesi üzerine tahsili için icra takibinde bulunduğunu, davalının başlattığı icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı davacıya borçlu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 13.07.2007 tarih, 2006/210 Esas ve 2007/290 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafından yapılan temyizi üzerine dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu verilen bozma kararında, Davacı Karz hukuki ilişkisine dayanmış olmakla, iddiasını ispat için de “14.3.2005 ve 30.3.2005 tarihli sipariş fişi ve sevk irsaliyesi başlıklı 90.000' er USD bedelli olan, altında da davacının teslim eden, davalının teslim alan ... ibaresi ile gösterildiği ve her iki tarafın imzaları bulunan belgelere dayanmıştır. Davalı belgelerin altındaki imzaların kendisine ait olduğunu kabul etmekle birlikte, davacının

kendisine ait şirketten getirdiği paranın elden teslimi sırasında tanzim edilen belgeler olduğunu savunmuştur. Gerçekten de bahis konusu belgeler üzerinde paranın davalıya borç olarak verildiğine veya davalı tarafından borç olarak alındığına dair herhangi bir ibare ve açıklama bulunmamaktadır. Davacı karz hukuki ilişkisini ispat etmek zorundadır. Davacının dayandığı belgeler iddiasını ispat için yeterli değil ise de, HUMK 292 maddesi anlamında yazılı delil başlangıcı niteliğindedir. Bu durumda davacıdan buna ilişkin diğer tüm delilleri ve varsa şahitleri, sorularak tüm delilleri toplanarak sonucuna uygun karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak, yapılan yargılamada davacı tarafından gösterilen tanıkların beyanlarına başvurulmuş olup, tanık beyanlarında taraflar arasında genel olarak borç ilişkisi olduğu ve davacı tarafından davalının ortağı olduğu şirkete ait malların satışının da yapıldığı, satış bedelinin davalıya verildiği beyan edilmekle, söz konusu belgenin hangi ilişkiye dayalı olduğu belge içeriğine göre tespiti mümkün değildir. Davacı tarafından karz ilişkisinin dayanağı olarak gösterilen yazılı delil başlangıcı niteliğindeki belgeye konu bedelin, borç olarak davalıya verildiğine ilişkin tanıkların somut belge yönünden bilgi ve görgülerinin olmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının karz ilişkisini ispatlayamadığının kabulü gerekir. Ne var ki, davacı dava dilekçesinde "Yasal her türlü deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayandığından, davacıya davalı yana yemin teklifi hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 39.10 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3682, Karar No: 2013/14502, Tarih: 07.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/3682 E.  ,  2013/14502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel sağlık kuruluşunda çalışan doktorun gerçeğe aykırı rapor düzenlemesi

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Şikayetçi kurum adına vekilinin katılma talebinde bulunduğu 01.10.2009 tarihli celsede olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına hükmolunması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 238. maddesine aykırı davranılmış ise de; katılma talebinin CMK'nun 237 ve devamı maddelerine uygun olması nedeniyle, aynı Yasa ve maddesinin 2. fıkrasının verdiği yetkiye istinaden suçtan zarar gören şikayetçinin müdahale talebinin kabulüyle katılan vekilinin temyiz dilekçesi gereğince yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2009 tarihli iddianamesinde sahte reçete düzenlediğinin iddia olunması ve katılan kuruma bu reçetelerin ibraz edildiğine ilişkin bir anlatımında bulunmadığı cihetle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen “özel sağlık kuruluşunda çalışan doktorun gerçeğe aykırı reçete düzenlemesi” suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 17.04.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin zamanaşımının gerçekleşmediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.10.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

İncelenen dosyada sayın çoğunlukla aramızdaki görüş farklılığı, sanığın eyleminin "gerçek kişinin resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturacağı gerekçesi ile bozulması gerektiğine ilişkindir.

Sanık ... hakkında; Özel İstanbul Kızılay Bosna Tıp Merkezi'nde hekim olarak görev yapmakta iken,... Eczanesi sahibi ve mesul müdürü olan eczası ... ile ilaç mümessilleri tarafından kendisine getirilen üç adet değişik kişiye ait sağlık karnelerine muayeneye dayanmayan yüksek meblağlı reçete yazarak bu reçeteler üzerine Dr....'ün kaşesini basıp poliklinik kayıtlarının da sağlanması suretiyle gerçeğe aykırı rapor düzenlendiğinden bahisle hakkında 5237 sayılı TCK'nun 210/2. delaletiyle 204/1, 43/1. maddelerinde cezalandırılması talebi ile dava açılmış, mahkemece yapılan yargılama neticesinde eyleminin 765 sayılı TCK'nun 354/1, 350/1-3. maddeleri kapsamında kaldığı ve aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerindeki zamanaşımı süreleri gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde ise sayın çoğunluk tarafından mahkemece yapılan suçun nitelendirilmesi isabetli kabul edilerek onama kararı verilmiştir. Bu karar aşağıda belirtilen nedenlerden dolayı yasaya ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına aykırıdır:

1- Öncelikle mahkemece ve sayın çoğunluk tarafından sanık doktorun eyleminin vasıflandırılmasında hata bulunmaktadır.

Şöyle ki; mahkemece sanık dokturun özel bir sağlık polikliniğinde çalışması nedeniyle üç ayrı hasta adına "resmi belge" olduğunda bir tereddüt bulunmayan suç tarihi itibariyle Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü'nce bastırılarak verilen sağlık karnelerindeki reçetelere karne sahiplerinin bilgisi dışında, muayene etmeden, yüksek meblağlı ve karne sahipleri tarafından alınıp kullanılmayan ilaçlar yazmak şeklindeki eylemi, hatalı olarak vasıflandırılarak 765 sayılı TCK'nun 354. maddesi kapsamında kabul edilmiştir. Halbuki 765 sayılı TCK'nun 354. maddesi "Sahte rapor vermek ve kullanmak" başlıklı olup maddede "hekim, eczacı ve sıhhiye memurunun hatıra binaen rapor düzenlemesi, bu kimseler tarafından verilmiş olan bu şekildeki bir sahte raporun kullanılması bu kimseler tarafından, bu şekilde bir sahte raporun verilmesi için para veya çıkar vaad ve sağlanması halleri düzenlenmiştir." Somut olayımızda; sahte rapor düzenlenmesi söz konusu olmayıp üç adet sahte reçetedir. Halbuki 354. madde "gerçeğe aykırı rapor düzenlenmesi" ile ilgili olup, dosyadaki eylemlere uymamaktadır.

Ayrıca suça konu reçeteler TCK'nun 350. maddesi kapsamında kalan belgelerden de değildir. Çünkü somut olayımızda sağlık karnesinde bulunan reçetelere muayene etmeden, gerçeğe aykırı ve yüksek meblağlı ilaçlar yazılıp poliklinik kayıtlarında resmileştirmek suretiyle, suça azmettirdiği iler sürülen eczacı sanık tarafından Emekli Sandığı Kurumu'ndan tahsil edilmiştir. Bu tür eylemlerin tamamı bir bütün olarak bugüne kadar Dairemizce "resmi belgede sahtecilik" suçu olarak tavsif edilmektedir. Örneğin; Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/1425 - 2008/2321 sayılı kararında "Emekli Sandığına tabi hastalardan değişik bahanelerle alarak gönderdiği sağlık karnelerine, 21.08.2000-13.11.2000 tarihleri arasında hasta muayene etmeden toplam 33 adet reçeteyi düzenleyip, poliklinik defterinde reçete tarihleri ile protokol numaralarının birbirini izleyen tarih ve protokol numarası şeklinde olması gerektiği halde bu hususa da riayet etmeden tenakuzlu şekilde suça konu reçetelerle ilgili bilgileri poliklinik defterine bizzat kaydedip reçete prosedürünü tamamlayarak resmileştirmek suretiyle yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçlarını işlediği gözetilmeden, isabetsiz gerekçe ile yazılı şekilde görevi kötüye kullanmak suçundan mahkumiyetine karar verilmesi," şeklindeki ve benzer bir çok kararında sağlık karnelerindeki reçetelere muayene etmeden ilaç yazılması eylemlerini "resmi belgede sahtecilik" suçu olarak kabul edilmiştir.

Nitekim Somut olayımızda da; özel bir klinikte doktor olarak görev yapan sanığımıza isnat olunan eylem "usulsüz bir rapor vermek" değil "muayene etmeden gerçeğe aykırı reçete düzenlemek" olup bu eylemi de 765 sayılı TCK'nun 350 veya 354. maddesindeki suçu değil resmi kurumda görevli doktor olmadığından aynı Yasanın 342/1. maddesindeki (5237 sayılı TCK'nun 210/2. madde delaletiyle 204/1.) suçu oluşturmaktadır.

Zaten artık 5237 sayılı TCK döneminde işlenen suçlarda artık 210. maddenin 2. fıkrasının son cümlesi uyarınca resmi bir kurumda çalışmayan sağlık görevlilerince düzenlenen belge ile haksız bir yarar sağlanması veya kamunun veya kişilerin zararına bir sonuç gerçekleşmiş olması hallerinde "resmi belgede sahtecilik" hükümlerine göre cezaya hükmolunacağı hüküm altına alınmıştır.

2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.04.2010 gün ve 2009/11-174 Esas, 2010/92 sayılı kararında da açıklandığı ve Dairemizce de istikrarlı bir şekilde uygulandığı üzere, karne sahiplerini özel muayenehanesinde ve başka bir yerde muayene ettikten sonra reçete düzenlenmesi ve bu reçetenin poliklinik kayıtlarına intikali sağlanması şeklinde gerçekleşen eylemlerin "görevi kötüye kullanma" suçunu, ancak hiçbir şekilde karne sahibi görüp muayene etmeden reçete düzenlenmesi eylemlerinin ise her ne kadar reçete gerçek olup üzerinde silinti, kazıntı veya karalama gibi tahrifat yapılmadan düzenlenmiş olsa bile içerik itibariyle sahte olduğundan yani "fikri sahtecilik" gerçekleşmiş olduğundan "resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı kabul edilmektedir.

Bu gerekçelerle; sanık olan doktorun üç ayrı karne sahibini muayene etmeden ve hastalıkları hakkında bilgi sahibi olmadan suça konu reçeteleri düzenlemesi şeklindeki eyleminin; sağlık karnesi sahiplerinin müfettiş huzurundaki; reçetelerde yazılı ilaçları almadıkları ve böyle bir hastalıklarının da bulunmadığına dair beyanları ile suça konu reçetelerdeki yazıların kendisi tarafından yazıldığına sanığın dair ikrarı da dikkati alınmak suretiyle "memur olmayan gerçek kişinin resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturduğunun kabulü ve bağlantılı olan sanık eczacı ...'nın da yargılandığı Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/120 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesi gerektiğinden yerel mahkemenin kararının bozulması gerekirken, sanığın fiilinin, olayımızda uygulama yeri bulunmayan 765 sayılı TCK'nun 354/1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü ile düşme kararının onanmasına dair Yasaya ve Dairemiz uygulamalarına da aykırı olan görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/1547, Karar No: 2011/5709, Tarih: 31.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1547 E.  ,  2011/5709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davalı idare vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Bilirkişi raporunda Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince dava konusu taşınmaz ile emsallerin üstün ve eksik yönleri açıklanıp karşılaştırmadan ve konumlarına göre değer farklılıklarını tartışmadan değerlendirme yılına ait emlak vergi değerinin uygun olduğundan bahisle arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçildiğinden rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davalıdan aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 31.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14696, Karar No: 2017/4784, Tarih: 23.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/14696 E.  ,  2017/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 23.01.2006 tarihinde davalı şirketin Ümraniye mağazasında kasiyer olarak çalışmaya başladığını, işten çıkarıldığı 15.08.2014 tarihine kadar aynı görevde çalıştığını, davalının mağazanın kapatılıp müvekkilinin kovulmasından yaklaşık iki hafta sonra hem müvekkiline başka bir mağazada işe başlaması hususunda ihtarname gönderdiğini, hem de müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesi hususundaki ihtarını istifa kabul etmek suretiyle iş akdinin istifa nedeniyle sonlandırdığını bildirdiğini, davalı işverenliğin feshinin haksız ve geçersiz olduğunu, müvekkilinin iş yeri olan Ümraniye mağazasının kapatılacağının davalı işverenin yetkilileri tarafından 03.07.2014 tarihinde müvekkili ve diğer çalışanlara sözlü olarak bildirildiğini, akabinde Genel Müdürlükten 3 kişilik bir heyetin mağazaya gelerek tüm çalışanlarla teker teker görüşüp başka mağazalara gitmek isteyenler ve tazminatları ödenmek suretiyle ayrılmak isteyenlerin listesinin oluşturulduğunu, davalı işverenlik yetkilileri tarafından müvekkili ve başka mağazalara gitmek istemeyenlerin tazminatlarının ödeneceği hususunda söz verildiğini, işyerinin kapanışına ilişkin yapılacaklar listesinin iş yeri panosuna asılarak ilan edildiğini, ilan edilen bu listede son madde olarak personelin kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ücretlerinin ödeneceğinin belirtildiğini, Ümraniye mağazasının 15.07.2014 tarihinde müşterilere kapatıldığını, müvekkili ve diğer çalışanların mağazanın tüm kapanış işlemlerini 22.07.2014 tarihine kadar çalışarak tamamladıklarını, bu tarihte Genel Müdürlükten yetkililerin mağazaya gelerek daha evvel tazminatları ödenerek iş akitlerine son verileceklerin teker teker görüşmeye çağırılarak tazminatlarının ödenmeyeceği belirtilerek üç sayfalık içeriğini okumalarına dahi müsaade edilmeyen evrakları imzalamaları konusunda baskı yapıldığını, ancak müvekkili ve diğer çalışanların imzalamadıklarını, 26.07.2014 tarihinde müvekkili ve arkadaşlarının mağazaya alınmadıklarını, müvekkilinin ve diğer çalışanların bu durumu tutanak altına alarak mağazanın kapatıldığını Üsküdar 21. Noterliğinin 31.07.2014 tarih ve 84547 yevmiye numaralı noter tutanağı ile tespit ettirdiklerini, daha sonra kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesi için davalıya ihtarname gönderdiklerini, hiçbir açıklama yapılmayan müvekkiline mağaza kapanışından iki hafta sonra davalı işverenliğin keşide ettiği ihtarname ile Acıbadem Carrefoursa mağazasına transfer edildiğinin bildirildiğini, müvekkili tarafından cevabi ihtarname keşide edilerek teklifin reddedildiğini, davalı işverenlikçe bu defa 15.08.2014 tarihli başka bir ihtarname gönderilerek müvekkilinin iş akdinin istifa nedeniyle sona erdiğinin belirtildiğini, davalının hem müvekkilini işten kovduğunu, hem de tazminatlarının ödenmesine yönelik ihtarnameyi istifa saydığını belirttiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: