muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3193, Karar No: 2020/8259, Tarih: 06.10.2020

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK’nun 356 maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/389- 2016/503 E/K. sayılı kararının kaldırılıp duruşma yapılarak, arazi niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi 391 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak 2015 yılı ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü resmi verilerine göre değer biçilmesinde ve dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri önünde bulundurulduğunda, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artırıcı unsurun ilave edilerek net gelirine göre değer biçilmesinde, 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine, Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği yalnızca davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2661, Karar No: 2013/8427, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2661 E.  ,  2013/8427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen maaşının tekrar bağlanmasına, kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle tahsiline, borçlu olmadığının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile davacının Kuruma borcu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının babasının 14.2.2010 tarihinde öldüğü, babasının ölümünden hemen sonra davacının 19.3.2010 tarihinde eşi ile anlaşmalı olarak boşandığı, boşanma kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacının boşanmış olduğu eşi ile aynı adreste birlikte yaşadığının" tespit edildiği, bu idari soruşturma esnasında davacının eşi ve iki çocuğu ile annesiyle yaşadığını beyan ettiği ve tutulan tutanağı imzaladığı, sonradan eşinin ayrı yaşadığını ve adresini bilmediğini beyan ettiği, 12.9.2010 tarihli halkoylamasında davacı ile eşinin adresinin aynı olduğu görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte

yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; yukarıda yazılı şekilde ayrıntılı araştırma yapılmadan hüküm kurulduğu görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5853, Karar No: 2017/13199, Tarih: 21.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/5853 E.  ,  2017/13199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, iftira, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hakkında hapis cezası verilen ve Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.06.2008 tarih, 2007/151 Esas ve 2008/314 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-Sanığın, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/143 Esas sayılı dosyasında yargılama devam ederken bu mahkemenin kapatılması üzerine İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'ne devredilen ve 2012/135 Esas numarasını alan dosyanın 20.12.2011 tarihli celsesinde tanık sıfatıyla alınan beyanında, yine kovuşturma aşamasındaki savunmasında; hükümlü ...ile birlikte müştekilerin işyerinden hırsızlık yapmadığını, amcasının oğlu olan ...'un kimlik bilgilerini kullanmadığını, hırsızlık olayını ... ile ...'ın işlediğini duyduğunu beyan ettiği; müşteki...'in 2012/135 Esas sayılı dosyanın 28.02.2012 tarihli celsesindeki fotoğraf teşhisinde işyerine giren kişinin ... olmadığını söylediğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından yapılan soruşturma sırasında kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 07.07.2008 tarihli şüpheli ifade tutanağı, aynı tarihli yakalama üst arama muhafaza altına alma ve teslim tutanağı ile İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nda düzenlenen 07.07.2008 tarihli şüpheli ifade tutanağındaki “şüpheli ...” adına atılan imzalar üzerinde inceleme yaptırılıp, imzaların sanık ...'a ait olup olmadığının tespit edilmesi; bu ilk soruşturmada şüphelilerin parmak izlerinin alınıp alınmadığı kolluktan sorulup, alınmış ise alınan parmak izleri ile sanığın parmak izlerinin karşılaştırılması; yakalama tutanağında ismi geçen ... ile ... İri yönünden mümkünse canlı teşhis işleminin yaptırılması, değilse sanığın teşhise elverişli fotoğraflarının gösterilerek, olay günü yakaladıkları şahıslardan birinin sanık olup olmadığının tespitinin sağlanması; hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının işlendiği tarihte şüphelilerin yanında bulunan ... ile sanık ...'ın savunmasında isimleri geçen ... ve hükümlü ...'ın tanık olarak dinlenmelerinden sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller çerçevesinde sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerekirken, bu konularda kovuşturma genişletilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Hırsızlığın yapıldığı sabah saatlerinde, işyeri kapısının açık olup olmadığının, yine işyerinin üçüncü kişilere hizmet vermeye başlayıp başlamadığının müştekilerden sorularak kesin olarak tespitinden sonra, sonucuna göre işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşup oluşmadığının tartışılması gerekirken bu konuda araştırma yapılmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Kimlik bilgileri kullanılan mağdur ... müşteki sıfatı ile davaya dahil edilerek beyanı alınmadan 5271 sayılı CMK'nın 233. ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

4-İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/143 Esas ile İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/135 Esas sayılı dosyalarının tamamına ait belgeler, özellikle de ...'un 29.04.2011 tarihinde gözaltına alındığına ilişkin belge dosyada bulunmadığı halde, esası etkileyen bu eksiklikler giderilmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

5-Suç tarihi 07.07.2008 tarihinin yanında (kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden) 29.04.2011 tarihi de olduğu halde, CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak karar başlığında sadece 07.07.2008 tarihinin yazılmış olması,

6-Kabule göre de;

a-Sanığın kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığında, amcasının oğlu olan mağdur ...'un kimlik bilgilerini kullanarak Volkan hakkında dava açılmasını ve gözaltına alınmasını sağlamaktan ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 109/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin aynı yasanın 109/2. maddesi ile hüküm kurulması,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

c-28.06.2014 tarihinde 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. maddesi ile “hükümlü adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, buna uymaması halinde kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceği” düzenlemesi getirildiği halde, anılan düzenleme dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile müdafiilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.11.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9011, Karar No: 2012/11948, Tarih: 20.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9011 E.  ,  2012/11948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Tüm sanıklar hakkında 2002 ve 2003 takvim yılı için; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri ile CMK.nun 223/8 maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair. -Sanıklar ... ve ... hakkında 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarındaki eylemler nedeniyle ; Beraat

-Sanıklar ... ve ... hakkında 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarındaki eylemler nedeniyle ; 213 sayılı Yasanın 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1, TCK.nun 62, 53, 51/1. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna ve cezaların ertelenip sanıklar hakkında 15 ay denetim süresi belirlenmesine ve bu sürede herhangi bir yükümlülük yüklenmesine veya uzman kişi görevlendirilmesine yer olmadığına ilişkin.(3 kez)

I-Tüm sanıklar hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek", sanıklar ... ve ... hakkında ise "2004-2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; tüm sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek ve sanıklar ... ile ...'ün 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlemedikleri dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin suçun sübuta erdiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Tüm sanıklar hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

En son 2003/Aralık ayında KDV beyannamesi verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2003'den hüküm tarihine kadar TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilmeden, suç tarihinde yanılgıya düşülerek, kamu davasının, zamanaşımı dolduğundan bahisle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

II-Tüm sanıklar hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

En son 2003/Aralık ayında KDV beyannamesi verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2003'den hüküm tarihine kadar TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilmeden, suç tarihinde yanılgıya düşülerek, kamu davasının, zamanaşımı dolduğundan bahisle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında 2004-2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.06.2008 gün ve 148/169 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık ...'un sorgusunun yapıldığı tarihte başka suçtan Elbistan E Tipi Kapalı Cezaevinde hükmen tutuklu olarak bulunduğunun anlaşılmasına ve sanığın 25.05.2009 tarihli beyanında önce duruşmadan bağışık tutulmayı ardından savunmasında sanık ... ile yüzleşmeyi talep edip duruşmalara katılmayı istemesine rağmen, yüzleşme istemi yerine getirilmeden ve sonraki oturumlara katılımı sağlanmadan, 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı olarak, başka yer cezaevinde başka suçtan tutuklu bulunan sanık hakkında, yargılamaya devamla yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-5271 sayılı CMK’nun 216. maddesinin 1. fıkrasındaki düzenleme uyarınca kovuşturmanın sona erdirilmesi ve hükmün tesis ve tefhimine geçilmesi öncesinde son konuşan tarafın hazır bulunan sanık ve müdafii olması gerektiği cihetle; hükmün verildiği 27.05.2011 günlü oturumda hazır bulunan sanık müdafiine son söz tanınmayarak duruşmanın bittiği belirtilip hüküm kurularak savunma hakkı kısıtlanması,

3- Kabule göre ise;

a- 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin olarak 5237 sayılı TCK'daki 53. madde nedeniyle suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun lehe olduğu gözetilmeden ve lehe Yasanın belirlenmesi için denetime olanak sağlanacak şekilde uygulamalı karşılaştırma da yapılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi,