muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7674, Karar No: 2015/11769, Tarih: 24.03.2015

Davacı işçi 5620 sayılı Yasa’nın yürürlüğünden sonra işe alınmış ve belediye meclisi tarafından vizeleri alınmak suretiyle aralıksız çalıştırılmıştır. Öte yandan davacının sürekli işçi kadrosunda olmadığı ve fiilen aralıksız çalışmış olsa da geçici işçi statüsünde olduğu mahkemenin de kabulündedir. Mevcut statüsüne göre ve 5620 sayılı Yasa hükümlerine göre davacı işçinin bir yılda 5 ay 29 günde fazla süreyle çalıştırılması yasaktır. Bu nedenle davacı işçinin iş sözleşmesinin askıya alınması suretiyle işverence feshi, sözü edilen Yasa gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Davacının işyerinde daha önce aralıksız çalıştırılmış olması, işverence kadro tahsis edildiği ve sürekli işçi statüsüne geçirildiği sonucunu doğurmaz. Yine 5620 sayılı Yasa’nın amir hükümlerine aykırı şekilde yılda 6 aydan az çalıştırma koşuluna uyulmaksızın işçi çalıştırılmış olması, bundan sonraki dönemde de Yasa’ya aykırı şekilde işçi çalıştırmanın gerekçesi olamaz. Davalı işverenin somut olayın özelliğine göre askıya alma şekliyle gerçekleştirdiği fesih işlemi, 5620 sayılı Yasa hükmü gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Bu noktada usulüne uygun şekilde işçiye bildirilen ve geçerli nedeni haiz fesih sebebiyle davacının işe iade isteğinin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 24/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2425, Karar No: 2013/2921, Tarih: 19.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2425 E.  ,  2013/2921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../01/2012 tarih ve 2008/820-2012/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davasında, müvekkilinin 27.09.2004 tarihinde Sirkeci Halkalı banliyö hattında çalışan trene ... istasyonunda bindiği sırada kapıları açık hareket eden tren ile istasyon arasına sıkışarak sağ bacağının diz kapağından koptuğunu, %42 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğini, davalının da olay nedeniyle %30 kusurlu olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin ömür boyu protez kullanmaya mahkum edildiğini, süreli olan ve belli periyotlarla değiştirilmesi gereken protez bedellerinin ayrıca davalı tarafça karşılanması gerektiğini ileri sürerek, asıl davada şimdilik 5.000 TL, birleştirilen davada protez bedeli 6.900 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava tarihine kadar kullanılmamış protez bedelinin hesaba dahil edilmemesi gerektiğini, tazminata ancak gerçekleşmiş ve ileride gerçekleşmesi kesin olan zararların tahsili için karar verilebileceğini, protez bedeline kullanılmaya başladığı tarihten itibaren hükmedilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacının protez bedelini talep ettiği, bilirkişi raporunda geleceğe yönelik hesap yaptığı ancak talebin harcama yapıldıkça istenebileceği, davacının taktırdığı protezin 9.720 TL olup davalının da %30 kusur oranına göre indirim yapılacağı gerekçesiyle, asıl davada ....916 TL'nin davalıdan tahsiline, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı vekili müvekkilinin ömür boyu kullanacağı ve belli periyotlarla değiştirilmesi gereken protez bedellerini talep etmiş, mahkemece harcama yapıldıkça bedelinin istenebileceği gerekçesiyle davacıya takılan protez bedeline hükmedilerek diğer taleplerin reddine karar verilmiştir. Ancak davacının ömrü boyunca diz eklemeli protez takmasının zorunlu olmasına göre, mahkemece davacının ne zaman protez kullanmaya başlaması gerektiği, yaralamanın ve protezin niteliğine göre takılacak her protezi ne kadar süre kullanabileceği, mutad yaşam süresi boyunca kaç proteze ihtiyacının olduğu, bu protezlerin bakım ve değiştirme giderlerinin tespiti ile geleceğe yönelik protez bedelinin talep edebileceği gözetilerek, hasıl olacak sonuca göre karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

...- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/8230, Karar No: 2013/15401, Tarih: 25.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8230 E.  ,  2013/15401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanık ...'nın üzerine atılı fatura üzerinde tahrifat yapmak suçundan; beraat

2-Sanık ...'in üzerine atılı sahte fatura düzenlemek suçundan; mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında kayıt ve belgeleri tahrif etmek ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek suçundan verilen beraat kararına karşı yapılan temyiz incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık ... hakkında "2002-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen karara karşı yapılan temyiz incelemesine gelince;

II- Sanık ... hakkında "2002-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen karara karşı yapılan temyiz incelemesine gelince;

1- Sanık ... hakkında düzenlenen 24.11.2006 tarihli kaçakçılık(vergi) suçu raporunda 2002-2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suretiyle vergi ziyaına neden olduğu ve 2002-2003-2004 yıllarında belgeleri tahrif etmek iddiasında, alınan 29.11.2006 tarihli mütalaada ise vergi suçu raporuna atıfta bulunularak 359/a-2 ve 359/b-1 suçlarından suç duyurusunda bulunulduğu, 22.05.2009 tarihli iddianame ile sanık ... Ağaçdikenin üzerine atılı suçların "2002-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan 359/a-2 ile 359/b-1. maddeleri sevkiyle dava açılmış olup, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek veya kullanmak suçundan açılmış bir dava bulunmadığı anlaşılmakla, 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesinde düzenlenen sahte fatura düzenlemek ve kullanmak fiillerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturdukları, yine Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçları bakımından da her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi veya kullanılması durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için hem kullanmaktan hem de düzenlemekten ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, iddianame kapsamı dışına çıkılarak dava açılmayan bu takvim yılına ilişkin olarak son faturanın 2005 yılında düzenlendiği ve temadinin de bu yılda sona erdiği gerekçesiyle hüküm kurulması,

2- 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen suçlarda sanıkların; sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu oldukları gözetilmeden yazılı şekilde yargılama giderinin “müteselsilen” tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10324, Karar No: 2017/1304, Tarih: 15.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2015/10324 E.  ,  2017/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanık hakkında 20.02.2009 keşide tarihli ... seri nolu 1.485 TL bedelli çalıntı çeki, sahte olarak tanzim ederek tedavüle koyduğunun kabul olunduğu somut olayda, dosyanın incelenmesinde; sanığın savunmalarında istikrarlı bir şekilde üzerine atılı suçlamayı inkar etmesi ve suça konu çekteki sahteciliğin ne şekilde gerçekleştirildiğine dair somut tespitin bulunmaması sebebiyle, öncelikle çekin gerçek veya sahte olup olmadığına ve çekte keşideci olarak gözüken Halleleven Tekstil Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. Yetkilisi ...'ın imzasının sahte olarak atılıp atılmadığına ilişkin rapor alınması ve soruşturma aşamasında şüpheli konumunda bulunan ...'in ifadesinde sanığın yanına gelerek Tadımsan Yemek Dünyası adlı firmaya satmak üzere turşu aldığını ve karşılığında suça konu çeki verdiğini belirtmesi nedeniyle, Tadımsan Yemek Dünyası şirketinin yetkilisi olan tanıklar ... ve Turgut Gümüş'ün beyanlarına yeniden başvurularak, kendisini "Cebecioğlu Turşuları- ..." yetkilisi ... olarak tanıtıp turşu satan kişinin sanık olup olmadığına dair yüzleştirilme yapılmasından sonra belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu sahte belge aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ve denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulmasından sonra toplanan tüm deliller değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile hüküm kurulması;

Kabule göre de;

2) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.04.2006 gün ve 2003/58 sayılı ilamın, tekerrüre esas alınan Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin ilamından daha ağır hükümlülük içerdiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

3) Suça konu belgenin akıbeti hakkında karar verilmemesi, yasaya aykırı,

4) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

3) Suça konu belgenin akıbeti hakkında karar verilmemesi, yasaya aykırı,

4) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son ve 5257 sayılı Yasanın 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olmayacağı hususunun saklı tutulmasına, 15.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4640, Karar No: 2024/6053, Tarih: 26.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4640 E.  ,  2024/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1431 E., 2024/1368 K.

DAVA TARİHİ : 12.01.2023

KARAR : Süreden ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Orhangazi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/19 E., 2024/63 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; 160 ada, 3 parselin maliki olduğunu, davalının ise oğlu olup taşınmazın üst katında uzun bir süre muvafakati ile oturduğunu, davalıdan taşınmazı boşaltmasını istediğini ve Orhangazi 1. Noterliğinin 17.11.2022 tarihli ihtarnamesini keşide ettiğini ancak davalının taşınmazı tahliye etmediğini ileri sürerek el atmanın önlenmesini ve ihtarname tarihinden itibaren belirlenecek ecrimisilin faiziyle tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı; mahkeme kararından haberi olmadığını, kararın avukatına tebliğ edilmiş olsa bile kendisine söylenmediğini, eski hale getirme talebinde bulunduğu, mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının 05.05.2024 tarihinde davalı vekiline tebliğ edilmesine karşın davalının 08.08.2024 tarihinde istinaf başvurusunda bulunduğu ayrıca eski hale getirme dilekçesinde talebin dayandığı sebepler ile delil ve emarelerinin gösterilmediği gerekçesiyle istinaf başvuru dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı, istinaf başvurusundaki gerekçeleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 97, 345, 369, 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı, istinaf başvurusundaki gerekçeleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 97, 345, 369, 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3881, Karar No: 2011/6218, Tarih: 20.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3881 E.  ,  2011/6218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Gençlik Derneği tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, ...'nin dağıldığının tespiti istemine ilişkindir. Davada hasım olarak derneğin Ankara şubesi gösterilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç davanın niteliğine, dosya içeriğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Bilindiği üzere, HUMK'nunda taraf ehliyeti tanımlanmamış 38.maddesiyle Medeni Kanuna yollamada bulunmakla yetinmiştir. 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunumuz ise, davada taraf olma ehliyetini, medeni haklardan yararlanma ehliyetinin bir parçası saymış, 8, 28, 47 ve 48. maddeleriyle bu yönde hükümler getirerek medeni haklardan yararlanma ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzel kişinin davada taraf olma yeteneğini taşıdığını belirtmiştir. Dava tarihinden önce ölen ve kişiliği son bulan bir kişinin veya tüzel kişilik kazanmamış bir topluluğun taraf ehliyetinin bulunmayacağı kuşkusuzdur.

Bu itibarla, 5253 Sayılı Dernekler Kanununun 2/h maddesi hükmünde de dernek şubeleri, dernek faaliyetlerinin yürütülebilmesi için bir derneğe bağlı olarak açılan, tüzel kişiliği olmayan ve bünyesinde organları bulunan alt birim olarak tanımlanmıştır. Bu olgu gözetildiğinde, kanun ile derneklere şube açma imkanının tanınması ve dernek şubelerinin organlarının bulunması, şubelerin tüzel kişiliği bulunduğu sonucunu doğurmaz.

Somut olaya gelince; davada ... Gençlik Derneği Ankara Şubesinin en son genel kurul toplantısını 16.04.2006 tarihinde yaptığı üst üste iki kez genel kurul toplantısını yapmaması nedeniyle dağıldığının tespiti istenmiş, dava dilekçesi derneğin şubesine tebliğ edilerek yargılama yapılmış ve hüküm verilmiştir. Az yukarıda açıklanan hukuksal olgular ve şubenin tüzel kişiliğinin ve dolayısıyla davada taraf ehliyetinin bulunmadığı gözetildiğinde davada taraf teşkili sağlanmadan yargılama yapılıp hüküm verildiği kuşkusuzdur. Taraf koşulu sağlanmadan hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, dava dilekçesinde dernek şubesinin hasım gösterilmesinin temsilcide yanılma olduğu kabul edilerek dava dilekçesi ve duruşma gününün tüzel kişiliği bulunan dernek adına ve genel merkez adresine tebliğe çıkartılması, dernek yetkilileri veya vekilleri duruşmaya geldiği takdirde davaya karşı diyeceklerinin, delillerinin sorulup saptanması, göstereceği delillerin toplanması daha sonra gerekçeli karar başlığında da dernek genel merkezi hasım gösterilerek tüzel kişiliği bulunmayan şube hakkında değil dernek hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi isabetsiz, davalının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4223, Karar No: 2013/3864, Tarih: 04.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4223 E.  ,  2013/3864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.12.2011 tarih ve 2010/468-2011/466 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sorumluluğunda bulunan rögarın aşırı yağan yağmur nedeniyle tıkanması sonucu taşan suların müvekkili tarafından sel ve su basması rizikolarına karşı teminat altına alınan iş yerine dolduğunu, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek 10.030,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı binanın atık su tesisatının suyun geri gelmesine engel olacak şekilde yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 16.07.2008 tarihinde sigortalı işyerinde atıksu tesisatının geri tepmeyi engelleyici şekilde yapılmadığı, bu nedenle davalıya atfedilecek kusurun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair karar Dairemizin 23.03.2010 tarih 2008/12008 E.- 2010/3175 sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyularak alınan raporlar ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın davalı sorumluluğunda olan kanalın yetersiz olması ya da bakım eksikliği nedeniyle tıkanması sonucu oluştuğu, kusurun davalıya ait olduğu, davacının talep edebileceği hasar bedelinin 10.030,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 107,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.