muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7718, Karar No: 2015/11813, Tarih: 24.03.2015

Davacı işçi 5620 sayılı Yasa’nın yürürlüğünden sonra işe alınmış ve belediye meclisi tarafından vizeleri alınmak suretiyle aralıksız çalıştırılmıştır. Öte yandan davacının sürekli işçi kadrosunda olmadığı ve fiilen aralıksız çalışmış olsa da geçici işçi statüsünde olduğu mahkemenin de kabulündedir. Mevcut statüsüne göre ve 5620 sayılı Yasa hükümlerine göre davacı işçinin bir yılda 5 ay 29 günde fazla süreyle çalıştırılması yasaktır. Bu nedenle davacı işçinin iş sözleşmesinin askıya alınması suretiyle işverence feshi, sözü edilen Yasa gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Davacının işyerinde daha önce aralıksız çalıştırılmış olması, işverence kadro tahsis edildiği ve sürekli işçi statüsüne geçirildiği sonucunu doğurmaz. Yine 5620 sayılı Yasa’nın amir hükümlerine aykırı şekilde yılda 6 aydan az çalıştırma koşuluna uyulmaksızın işçi çalıştırılmış olması, bundan sonraki dönemde de Yasa’ya aykırı şekilde işçi çalıştırmanın gerekçesi olamaz. Davalı işverenin somut olayın özelliğine göre askıya alma şekliyle gerçekleştirdiği fesih işlemi, 5620 sayılı Yasa hükmü gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Bu noktada usulüne uygun şekilde işçiye bildirilen ve geçerli nedeni haiz fesih sebebiyle davacının işe iade isteğinin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 24/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22006, Karar No: 2017/11630, Tarih: 26.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22006 E.  ,  2017/11630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İcra ve İflas Kanunu'nun 349. maddesinin beşinci fıkrasında özel düzenleme bulunmasına rağmen, sanığa CMK'nın 195. maddesindeki şerhi içeren duruşma davetiyesi tebliği ile yetinilerek karar verilmesi

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2731, Karar No: 2014/18522, Tarih: 11.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2731 E.  ,  2014/18522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/41985

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2010

NUMARASI : 2009/366 (E) ve 2010/252 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında düzenlenen iddianame ile 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinden cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nceeylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesinin takdiri Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verildiği, Ağır Ceza Mahkemesi tarafından görevsizlik kararı okunmadan ve 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f. maddesinden ek savunma hakkı verilmeden hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Tanık M.. T..'ın soruşturma aşamasındaki 04/01/2006 tarihli beyanında suça konu çeki 6-7 ay kadar önce sanıktan aldığını belirttiği, katılan A.bank vekilinin de katılan Serkan'ın Bursa 2. İcra Müdürlüğü'nün 2004/11371 esas sayılı icra dosyasındaki borcuna karşılık olarak kendilerine verildiğini beyan ettiği ve suça konu çekin düzenlediği tarihin suç tarihi olduğu da gözetilerek, sanık, tanık ve katılanlardan sorulmak suretiyle suça konu çekin düzenlendiği ve katılan A.bank'a verildiği tarihlerin belirlenmesi ve Bursa 2. İcra Müdürlüğü'nün 2004/11371 esas sayılı icra dosyasının da getirtilip incelenmesi ile sanığın üzerine atılı suçlar yönünden suç tarihinin tespit edilerek buna göre lehe yasa belirlemesinin yapılması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinin suça konu çekin keşide ve ibraz tarihi olan 20/07/2005 tarihi olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10267, Karar No: 2015/14978, Tarih: 17.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/10267 E.  ,  2015/14978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, ticari ilişki nedeniyle verilen çek bedelinin tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı şirket temsilcisi, çek bedelinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalının ödeme iddiasını yazılı delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirket temsilcisinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davalı, diğer delillerinin yanında yemin deliline de dayanmış olup, mahkemece davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmaksızın eksik incelemeyle yazılı, şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket temsilcisinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5247, Karar No: 2014/7479, Tarih: 23.12.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/5247 E.  ,  2014/7479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile davalı .... Şti. arasındaki davadan dolayı ... . Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 11.06.2013 gün ve 2005/654-2013/313 sayılı hükmü düzelterek onayan Dairemizin 17.04.2014 gün ve 2014/719-2014/2699 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1133, Karar No: 2023/1969, Tarih: 26.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1133 E.  ,  2023/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2127 E., 2022/2131 K.

DAVALILAR : 1-... vekili Av. ...

2- ...

DAVA TARİHİ : 28.04.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/241 E., 2022/301 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından açılan Çocuğun Annesinin Soyadını Kullanmaya İzin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı asıl tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; babanın velâyetin değiştirilmesi amacıyla açtığı davanın reddedildiğini, davalı babanın görüş günlerinde dahi çocukla görüşmediği gibi bakım ve eğitimi için herhangi bir katkıda bulunmadığını, çocuğun nüfus kaydının bulunduğu ... ilinde davalı babanın dahi kalmadığın iddia ederek davasının kabulü ile çocuğun soyadının "..." olarak değiştirilmesine, nüfus kaydının da davacının annenin kayıtlı olduğu ... ili Köyceğiz ilçesi ... mahallesine taşınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; çocuğun yaşı, anne bakımına ihtiyacı olması nedeniyle davayı takip etmeyip istinaf yoluna başvurmadığını çocuk iki yaşına geldiğinde davacının ailesinin kızları ve torunlarının kendi yanlarında yaşamasının uygun olacağını söyleyerek yanlarına aldıklarını, sonrasında ise çocuğu teslim etmekten kaçınmaları nedeniyle görüşemediklerini ancak yine de belirli günlerde görüştüklerini ileri sürerek davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan kanıtlar, tarafların iddia ve savunmaları, tanık anlatımları, sosyal inceleme raporları ve tüm dosya kapsamı hep birlikte incelenip değerlendirildiğinde; uzman raporlarında da değinildiği üzere baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin devam ettiği, baba figürü ile babasının soy ismini kullanmasının çocuk psikolojisi ve aidiyeti açısından önemli olduğu bu nedenlerle davacının talebinin çocuğun yüksek yararına uygun olmadığı anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı babanın çocuğa gereken ilgiyi ve özeni göstermediğini, davacı anne polislik sınavını kazanarak ... Polis Eğitim Merkezine gittiği altı aylık süre içinde küçüğü bir defa yanına aldığını, babaannenin babadan daha çok çocuğu telefonla aradığını, bu aramalarda dahi davalı babanın çocukla görüşmediğini, davalı babanın anlatımlarını kendi tespiti imiş gibi raporuna yansıtan Sosyal Hizmet Görevlisinin hazırladığı rapora itibar ettiğini, babanın gösterdiği ilgi ve sevginin annenin gösterdiği ilgi ve sevgiden üstün olduğunu söylemenin vicdana ne de hakkaniyete aykırı olduğunu, anne ile farklı soyadına sahip çocuklara neden senin soyadın başka annenin soyadı başka denildiğinde çocuk kendini okul hayatında dışlanmış hissetmekte ve akran zulmüne maruz kaldığını ve çocuğunun da bunu yaşamasını istemediğini, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ile Anayasa Mahkemesi kararları ile Anayasanın ilkelerine aykırı bir şekilde davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek karar kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile müşterek çocuğun 22.09.2016 tarihinde doğduğu, baba tarafından 27.09.2016 tarihli tanıma senedi ile tanındığı ve nüfusa tescilinin sağlandığı, daha sonra davalı baba tarafından, davacı anne aleyhine velâyetin değiştirilmesi istemi ile dava açıldığı, söz konusu davanın reddedildiği, alınan sosyal inceleme raporları ile tanık ... beyanlarına göre; müşterek çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin kurulduğu, bu yönde davalı babanın motivasyonunun olduğu, böylece davacı annenin, davalı babanın çocukla yeterince ilgilenmediği ve kişisel ilişki kurmadığı yönündeki dava açma gerekçesinin samimi olmadığı, öte yandan; davalı babanın nüfusa kayıtlı olduğu yerin ... ili olmasının bürokratik zorluklara sebebiyet verdiği yönündeki iddiasını ispat edemediği, diğer yandan; çocuğun soyadının annenin kızlık soyadı ile değiştirilmesinde çocuğun üstün yararının bulunduğu hususunun da ispat edilemediği anlaşıldığı gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davalı babanın çocuğa gereken ilgiyi ve özeni göstermediğini, davacı anne polislik sınavını kazanarak ... Polis Eğitim Merkezine gittiği altı aylık süre içinde küçüğü bir defa yanına aldığını, babaannenin babadan daha çok çocuğu telefonla aradığını, bu aramalarda dahi davalı babanın çocukla görüşmediğini, davalı babanın anlatımlarını kendi tespiti imiş gibi raporuna yansıtan Sosyal Hizmet Görevlisinin hazırladığı rapora itibar ettiğini, babanın gösterdiği ilgi ve sevginin annenin gösterdiği ilgi ve sevgiden üstün olduğunu söylemenin vicdana ne de hakkaniyete aykırı olduğunu, anne ile farklı soyadına sahip çocuklara neden senin soyadın başka annenin soyadı başka denildiğinde çocuk kendini okul hayatında dışlanmış hissetmekte ve akran zulmüne maruz kaldığını ve çocuğunun da bunu yaşamasını istemediğini, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ile Anayasa Mahkemesi kararları ile Anayasanın ilkelerine aykırı bir şekilde davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuğun velâyetinin annede olması nedeniyle yanında kaldığı annesinin soyadını kullanmasının çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 10 uncu maddesi, 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi. Anayasa Mahkemesi'nin 25.06.2015 ve 2013/3434 numaralı, 11.11.2015 tarih ve 2013/9880 numaralı, 20.07.2017 tarih ve 2014/1826 numaralı bireysel başvuru kararları, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3686, Karar No: 2013/19994, Tarih: 08.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3686 E.  ,  2013/19994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.10.2011 tarih ve 2009/525-2011/782 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.11.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin keşidecisi olduğu, 11.02.2006 tarihli 100.000 TL bedelli bononun müvekkiline verildiğini, yapılan takibe bonoda tek imza bulunduğu, şirketin çift imzayla bono düzenlemeye yetkili olduğu belirtilerek itiraz edildiğini, işbu itiraz sonrası takibin iptaline karar verildiğini, davalı şirketin çok sayıda çek ve bonoyu tek imza ile tanzim ederek bu durumu ticari teamül haline getirdiğini ileri sürerek, 100.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirket adına bononun çift imza ile tanzim edilebileceğini, dava konusu bononun ise ... tarafından tek imza ile düzenlendiğini, davacının şirketi temsile yetkili kişileri arıştırması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı şirketin ... ve ...'ün müşterek imzası ile senet tanzim edeceğinin belirlendiği, davaya konu senedin ise tek imza ile düzenlendiği, şirketin tek imza ile senet ve çek tanzim etmesi şeklinde uygulaması bulunmadığı, münferit birkaç olayda şirketin borcu olması sebebiyle ödemeyi kabul etmesinin genel bir uygulama olmadığı, senedin davalıyı bağlamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bonodan kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davalı şirketin iki kişi ile temsile yetkili bulunduğu, dava konusu bononun ise tek yetkili ...'ün imzası ile tanzim edildiği, şirketin tek imza ile kambiyo senedi düzenlemesi şeklinde genel bir uygulaması olmadığı, bono borcundan davalı şirketin sorumlu bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa; davacı taraf, şirketin tek imza ile kambiyo senedi düzenlemeyi ticari teamül haline getirdiğini, davalı şirket temsilcileri hakkında evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık suçlamasıyla dava açıldığını, mahkemenin beraat gerekçesindeki nitelendirmelerin işbu davanın sonucunu etkileyeceğini ileri sürerek, davalı şirket tarafından tek imza ile tanzim edilen çok sayıda çeki dosyaya ibraz etmiştir.

Bu itibarla, mahkemece davalı taraf ticari defterlerini mahkeme kalemine ibraz ettiğine göre, anılan defterler üzerinde inceleme yaptırılarak, dosyada mevcut tek imza ile tanzim edilmiş çekler de nazara alınarak, davalı şirketin iki yetkilinin imzası ile kambiyo senedi tanzim etme yetkisi bulunduğu halde, bononun tanzim edildiği tarih aralığı itibariyle tek imza ile senet ve çek tanzim edip etmediği, bunlara ilişkin ödeme yapılıp yapılmadığı, tek imza ile kambiyo senedi düzenlemenin genel bir uygulama olup olmadığı tespit edilerek, yine davalı şirket yetkilileri hakkında Kahramanmaraş 1 Ağır Ceza Mahkemesi'nce dava konusu bonoya ilişkin olarak evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararındaki "müştekiye (davacıya) şirket yetkililerinin bulunduğu ortamda bono tanzim edilerek verildiği, sanık şirket yetkililerinin bono düzenlemesine muvafakat ettikleri, şirket kaşesini ortaklıktan ayrıldığı halde muhasebe bölümünde görevlendirdikleri ...'e verdikleri" şeklindeki değerlendirmelerin 818 sayılı BK'nın 53. maddesi uyarınca işbu davanın sonucunu etkileyip etkilemeyeceği değerlendirilerek, gerektiğinde ceza davasının sonucu da beklenerek neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.