muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1476, Karar No: 2024/5548, Tarih: 24.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/1476 E.  ,  2024/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2019/48 E., 2021/951 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu yönünden - 10.07.2020

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : 1- Sanık müdafii, 2- Katılan ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2019/48 Esas, 2021/951 sayılı kararının sanık müdafii ve Hazine ve Maliye Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan hükmolunan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı; cezanın tür ve süresine göre 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince temyiz edilemez nitelikte olduğundan, sanık müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hükmolunan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2018 tarihli ve 2017/1144 Esas, 2018/1409 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2019/48 Esas, 2021/951 sayılı kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.12.2021 tarihli ve temyiz istemlerinin ise esastan reddi ile hükümlerin onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özet olarak;

1. Mahkumiyet kararına konu her iki suç yönünden de dosya kapsamında sanığın mahkumiyetini gerektirir hiçbir maddi delil bulunmadığına, sanığın 2010 KPSS sınav sorularını ne zaman, nasıl, nerede aldığının ve örgütle iltisakının somutlaştırılmadığına,

2. Dosya kapsamındaki bilirkişi raporunun sübjektif değerlendirmeler içerdiğine, yanlışta birleşmenin olası sebeplerinin dikkate alınmadığına,

3. Kopya iddiasına konu sınavın soru ve cevap formunun dosya arasına alınmadığına, bu belgelerin incelenmesi neticesinde sonuca varılabileceğine,

4. 2010 yılı KPSS sınavı itibarıyla sanığın eyleminin mevzuat kapsamındaki suç tipine uymadığına,

5. Mahkumiyet kararına konu suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

6. Dolandırıcılık suçu yönünden sanığın aldığı maaş üzerinden adli para cezasının belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna,

7. Bank Asya hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi niteliğinde olmadığına ve sanığın talimatla hareket etmediğine,

8.Bank Asya hesap kayıtlarının getirtilmediğine ve bu kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmadığına,

9. İlgili dönemde Kanunlar çerçevesinde faaliyet yürüten Bank Asya’daki hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden örgütsel delil olarak değerlendirilemeyeceğine,

10. İddia olunan eylem tarihleri itibariyle yargı kararı ile belirlenmiş terör örgütünün bulunmadığına, ilgili dönemdeki eylemlerin suç sayılmaması gerektiğine,

11. Silahlı terör örgütüne üye olma suçunun yasal unsurlarının oluşması için sempati boyutunu aşan özel kastın bulunması gerektiğine, ilişkindir.

12. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz istemi özet olarak;

13. İddianame konusu dolandırıcılık suçunun kamu kurumlarına sızma odaklı örgütsel amaç doğrultusunda organize şekilde örgüt faaliyeti kapsamında işlendiğine, bu itibarla dolandırıcılık suçu yönünden üst sınırdan ceza tayin edilmesi ve katılan idare lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

14. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

14. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maddi hata dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin, 26.10.2017 tarihli ve 2017/1809 Esas, 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi; örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği; örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi, örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ; canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme, s. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin “suç işlemek amacı” olması aranır (Toroslu Özel Kısım s. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç Genel Hükümler s. 280).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bilirkişi raporunda sanığın sınavdaki başarısının tesadüfi olamayacağına yönelik kuvvetli kanaat oluştuğunun belirtilmesi karşısında; ihtimallere dayanan yüzdelik oranlarının yer aldığı değerlendirme içermesi sanığın hileli bir davranışını ortaya koymaya elverişli olmadığı gibi kişinin önceki ve sonraki yıllardaki doğru ve yanlış cevap sayılarının kıyaslanarak sınav sorularını haksız elde etmek sureti ile sınavda hileli yollarla yüksek puan aldığının kesin olarak ispatlanamayacağı, ayrıca bilirkişi raporunu teyit eder başkaca delil, beyan veya bilgi bulunmadığı gibi bilirkişi raporunda sınav sorularının alındığına dair kesin kanaatin de bildirilmediği, dosya kapsamında sanığın örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir ve örgüte üye olma suçundan mahkûmiyetini gerektirir her türlü kuşkudan uzak, yeterli ve kesin delilin de bulunmadığı gözetilerek, atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden kabule ve uygulamaya göre de,

Sanık hakkında belirlenen temel ceza suçun niteliği gereği artırılırken, artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası yerine "3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesi" olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 inci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Müdafiinin ve Katılan ... Vekilinin Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçu Yönünden Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi

Ön inceleme bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, esası 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği temyizen incelenemeyen hükme karşı, 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin (A) bendi kapsamında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edebileceğinin belirlenmesine,

B. Sanık Müdafiinin Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2019/48 Esas, 2021/951 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/545, Karar No: 2019/5964, Tarih: 30.05.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/545 E.  ,  2019/5964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

EK TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE: Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ...'nın 21/01/2019 havale günlü dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... müdafin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyiz olanağı bulunmayıp, aynı Yasanın 5560 sayılı Yasa ile değişik 231/12. maddesine göre itiraza tabi olduğu ve karara karşı yapılan itirazın da ... Asliye Ceza Mahkemesince reddedildiği, itiraz üzerine verilen kararın ise kesin mahiyette ve temyiz edilemez nitelikte olduğu anlaşıldığından, usul ve yasaya uygun olarak verilen temyiz talebinin reddine dair 06/06/2016 günlü ek kararın ONANMASINA 30/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10095, Karar No: 2014/8205, Tarih: 02.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10095 E.  ,  2014/8205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 22/6; CMK'nın 223/4-b maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına

2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre üst Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık ... hakkında, tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi ve hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. ve CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanık ... hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilirken yılın 365 gün yerine 360 gün olarak kabulü sonucu 18.200 TL adli para cezası yerine 18.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinin başına “TCK'nın 50/1-a, 4. maddesi uyarınca sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının 910 gün adli para cezasına çevrilmesine” cümlesinin eklenmesi ile aynı bentte yer alan, “18.000” ibaresinin “18.200” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin sanıklar ... ve ... hakkında DOĞRUDAN, sanık ... hakkında DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/687, Karar No: 2013/3776, Tarih: 11.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/687 E.  ,  2013/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... ...geldi. Diğer davalı ihbar olunan vekili gelmedi. Hazır bulunan davacı ve davalı avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmenin davalı yüklenici tarafından süresinde ve sözleşmeye uygun olarak yerine getirilmemesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davalı yüklenici davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı arsa sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı arsa sahibi sözleşmeye konu olan 711, 712, 713, 714 ve 715 parsellerde yapılacak olan inşaatların süresinde teslim edilmediğini, teknik şartnamede belirtilen özellikleri taşımayan birçok ayıplı ve eksik işler bulunduğunu, sosyal alanlar ve sportif tesislerin yapılmaması nedeniyle sitede değer kaybı oluştuğunu, keza villalar kiraya verilemediğinden ve tenis kortu, helikopter pisti ve benzin istasyonu yapılmaması nedeniyle kâr kaybı oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00 TL’nin tahsilini istemiş, mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda raporda belirtilen gerekçelerin aynen benimsendiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Yanlar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi 15.09.2000 tarihli olup sözleşmede 711 parselin okul yeri, 714 parselin ise günübirlik tesis alanı olarak ayrıldığı, 712, 713 ve 715 parseller üzerine villa inşa edileceği ve bu villaların %50’sinin arsa sahiplerine ait olacağı kararlaştırılmış, sözleşmenin 8. maddesinde iskân ve iş bitimi başlığı altında villaların teslim tarihi kararlaştırılmış, daha sonra düzenlenen 29.10.2004 tarihli ek protokolde ise 712 ve 713 parseldeki villaların 30.04.2005 tarihinde, 715 parselde yapılacak villaların ise 28.02.2005 tarihinde anahtar teslimi şeklinde teslim edileceği, ana sözleşmede kararlaştırılan ceza hükümlerinin bu tarihten sonra işleyeceği kararlaştırılmıştır. Celbedilen tapu kayıt örneklerine göre davacı arsa sahibi adına 712 parselde 3 adet, 713 parselde 6 adet ve 715 parselde ise 5 adet villanın kayıtlı olduğu ve konut inşaa edilen parseller ile 714 parsel

üzerindeki sosyal konutlara iskân izninin 2006 ve 2007 tarihlerinde alınmış olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda 712, 713 ve 715 parsellerde inşaa edilen villalar ile 714 parseldeki günübirlik alanda inşaa edilen lokanta, açık havuz, kafe, pastane binalarında sözleşme ve eki şartnameye aykırı olan imalâtlar ile eksik ve kusurlu olan imalâtlar ayrı ayrı belirtilmiş, tüm bu imalâtların serbest piyasa koşullarında malzeme, işçilik, nakliye ve KDV dahil 250.000,00-275.000,00 TL bedelle yapılabileceği, sözleşmenin 6. maddesine göre cezai şart istenemeyeceği, netice itibariyle davacının 20.000,00 TL tazminat isteminin yerinde olmadığı belirtilmiş, mahkemece bu rapor esas alınarak dava reddedilmiştir. Alınan bilirkişi raporu hüküm tesisine ve Yargıtay denetimine elverişli değildir. Davacı arsa sahibi dava dilekçesinde saymış olduğu tazminat kalemlerinden herbiri için ve kaç bağımsız bölüm yönünden talepte bulunulduğunu açıklamamış, fazlaya dair haklarını saklı tutarak kısmi dava açmıştır. Mahkemece yapılması gereken iş; öncelikle davacıya dava dilekçesinde ileri sürdüğü her bir kalem için ve kaç villa yönünden talepte bulunduğunun açıklattırılması, asıl sözleşme ve ek protokol hükümleri de nazara alınarak villaların teslimi gereken tarih ile fiilen teslim edildikleri tarih belirlenmek suretiyle kira tazminatı, eksik ve kusurlu iş bedeli ve değer kaybı yönünden davacının talep edebileceği miktarlar yeniden yaptırılacak bilirkişi incelemesi ile belirlenmek suretiyle sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece tüm bu hususlar gözetilmeden eksik incelemeyle bilirkişi raporuna atıfta bulunulmak suretiyle ve hiçbir gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3777, Karar No: 2021/2330, Tarih: 25.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/3777 E.  ,  2021/2330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 3. İş Mahkemesi

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/son maddesi kapsamında, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşama nedeniyle, bağlanan ölüm aylığının iptali ile yersiz ödenen ölüm aylıklarının ve sağlık giderinin faiziyle geri tahsiline ilişkin Kurum işleminin iptali, yeniden aylık bağlanması ve borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karar hakkında davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması sonucu ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, 01.12.2009 tarihinden itibaren bağlanan ölüm aylığının iptali ile yersiz ödenen ölüm aylıklarının ve sağlık giderlerinin faiziyle geri tahsiline ilişkin kurum işleminin iptalini, yeniden aylık bağlanmasını ve borçlu olunmadığının tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "... özellikle 20/02/2014 tarihinde denetim memuru tarafından davacının ikamet adresinde (...) dinlenen eski eş ...'in imzalı beyanı ile kendisinin 2 aydır bu adreste ikamet ettiğini bildirmesi ve bu tarih itibari ile kendi resmi adresinin ise ... olduğu göz önünde bulundurularak, ayrıca yine seçim kayıtlarının incelenmesinde 24/11/2009 tarihinde boşanan davacı ve eski eşin 2007-2010 tarihleri arasındaki seçim kayıtlarının aynı yer olduğu anlaşılmakla; davacının ayrıldığı eşiyle birlikte yaşadığı kanaatine varılarak, 5510 sayılı Yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden,...." gerekçesine dayalı olarak; " davanın reddine dair" karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ;

Davacı vekili istinaf başvurusunda, İlk Derece Mahkemesi kararının haksız olduğunu beyanla, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

B-BAM KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince “...davacı ile eşinin uyuşmazlık konusu dönemde boşandıkları halde birlikte yaşadıklarına ilişkin Kurum tespitinin aksinin ispat edilemediği, anlaşılmakla, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ: