muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3419, Karar No: 2023/5293, Tarih: 14.09.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik ve 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirim hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edildiğine, katılan Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; beraat kararının kaldırılıp sanığın yetersiz gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

3. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, yetersiz gerekçe ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın oğlunun oynadığı topu sanığın annesi ...'ın bahçesine kaçırdığı, katılan topu almak için bahçeye gittiğinde katılan ile ... arasında tartışma çıktığı, olay sırasında ...'ın elinde bıçak bulunduğu, tartışma devam ederken ...'ın oğlu olan sanık ile kızı ...'nın da yanlarına gelerek tartışmaya dahil oldukları, sanığın, annesi ...'ın elindeki bıçağı alıp katılana doğru savurduğu, bıçağı tutmaya çalışan katılan ...'nin elinin kesildiği, bunun üzerine sanık, annesi ve kardeşinin katılanı yere düşürüp tekme ve yumruklarla darp ettikleri iddiası ile sanık ve annesi ... hakkında açılan kamu davasına ilişkin yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince "...sanığın, diğer sanık ile iştirak halinde katılanı yaraladıkları iddia olunmuş, katılan ile kızı olan tanık bu yönde beyanda bulunmuş ise de

sanığın suçlamayı kabul etmemesi, kovuşturma ve soruşturma aşamasında dinlenen tanıkların çelişkili beyanları karşısında sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı..." şeklindeki gerekçe ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Sanığın aşamalardaki savunmaları inkara yöneliktir.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları istikrarlı olup adli muayene raporunu doğrular niteliktedir.

4. Katılanın yaralanmasına ilişkin;

a. ... Üniversitesi Hastanesince düzenlenen 01.05.2018 tarihli;

"Darp ve kesici alet yaralanması ile gelen şahsın genel durumu iyi, bilinç açık, sol el palmar(iç kısmı) yüzde 4.parmak metakarpofalangeal hizasında 5.parmak proksimal falaks medial bitimine uzanan 6x1.5 cm boyutunda cilt ciltaltı kas ve tendon, kesi olduğu görüldüğü, yara dudakları düzenli kesi olduğu, Ortopedi tarafından yatırıldığı, Ortopedi sözel konsültasyonunda arter ve sinir kesisi olmadığı, tendon kesisi olduğu söylendiği, mevcut bulgulara göre kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, meydana gelen tendon kesisinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez."

b. Elazığ Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 06.11.2019 tarihli;

b. Elazığ Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 06.11.2019 tarihli;

" Şahsın 01/11/2019 tarihinde Elazığ Adli Tıp Şube Müdürlüğümüzde yapılan muayenesinde; sol el 2.parmak metakarp ön yüzde 2 cm, proksimal falanks anteriorda 3.5 cm ebatlarında skar izleri olduğu görüldü. Sol el 2. Parmak MKF ve PIF eklemlerde eklem hareketi olmadığı tespit edildi.

SONUÇ:Mevcut olay nedeniyle meydana gelen sol eldeki kesinin şahsın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden OLDUĞU"

Görüşlerini içeren geçici ve kesin adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, muhafaza altına alma tutanağı, araştırma tutanağı, diğer tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak,

"...katılanın istikrarlı beyanları, beyanlarını destekleyen rapor bulunması, tanıklar ... ve ...'nin beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın katılana karşı kasten yaralama suçunu işlediği konusunda kanaat oluştuğu" şeklindeki gerekçe ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edildiğine, Cumhuriyet savcısının sanığın yetersiz gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık müdafiinin sanığın suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, yetersiz gerekçe ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edildiğine, Cumhuriyet savcısının sanığın yetersiz gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık müdafiinin sanığın suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, yetersiz gerekçe ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları, tanıklar ... A. ve ... G.'nin soruşturma aşamasında alınan beyanları ve katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene raporları içerikleri ile saptandığı, taraf anlatımlarının farklılık arzettiği ve olayın başlangıcına ilişkin tarafsız tanık beyanının bulunmadığı gözetildiğinde ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediği kabul edilerek sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, adli sicil kaydı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından ibaret olan ve duruşma tutanaklarına olumsuz bir tavrı yansımayan sanık hakkında Mahkemece kurulan hükümde, "...sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları ile cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkiler de göz önüne alınarak..." şeklindeki gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdirî indirim uygulanmasına karar verildiği, Mahkemenin takdir yetkisinin cezanın bireysel caydırıcılığı fonksiyonu dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeye dayandığı anlaşıldığından, hükümde bu temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin katılan Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının "Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/474 Esas, 2022/1725 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, ilk derece mahkemesince verilen hüküm tarihinde yürürlükte bulunan (2023 yılı) Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5.500,00 TL maktu

vekâlet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5399, Karar No: 2025/5037, Tarih: 28.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/5399 E.  ,  2025/5037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : İddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 13.03.2024 tarihli ve 2023/242925 Soruşturma, 2024/21649 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2024 tarihli ve 2024/253 İddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2024 tarihli ve 2024/533 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 29.03.2024’te kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 19.09.2024 tarihli ve 2024/18201 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98256 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98256 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2024 tarihli kararı ile "...kullandığı tüm faturaların gerçek olduğunu dile getiren şüpheli ifadesi karşısında; fatura düzenleyici şirketlerin yetkililerinin tespit edilerek dinlenmediğinden, fatura muhatapları hakkında vergi incelemesine dair tahkikat olup olmadığının tespit edilmediğinden, vergi tekniği raporundaki çelişkili beyanlar karşısında karşıt inceleme raporu alınmadığından, ticari defterler incelenmediği gibi faturaların gerçek ya da sahte olduğuna dair savcılık makamınca araştırma yapılmadığından, banka hesap hareketleri tespit edilerek hesap hareketlerinin fatura bedellerini karşılayıp karşılamadığı noktasında inceleme yapılmadığı gibi bir çok araştırma yapılmamış olup suçun sübutuna etki edecek bir çok delil toplanmadan "EKSİKSİZ SORUŞTURMA TEK CELSEDE KOVUŞTURMA" prensibine aykırı hareket edilerek tüm tahkikatın kovuşturma makamından beklenircesine tanzim edildiğinden..." bahisle iddianamenin iadesine karar verildiği anlaşılmakla;

İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2024 tarihli kararı ile "...vergi Denetim Kurulu mütalaa formunda 2017-2018 yıllarında sahte fatura düzenlendiği belirtilmesine rağmen iddianamede suç tarihinin yanlış gösterildiğinden, Defter ve Belge İbraz Etmeme suçu yönünden iddianamede 2019 ve 2020 yılına ait hesapların incelenmesinde, yapılan tebligata rağmen ibraz etmediğinin anlaşıldığı, suç tarihinin farklı gösterildiği, vergi suçu raporunda "2017 ve 2018 " yıllarına ait defter ve belgelerini 2019 ve 2020 yılında incelemeye ibraz etmediğinden bahsedildiği, şüpheliye hangi tarihte hangi yıla ait defter ve belge ibrazı için ne şekilde tebligat yapıldığı açıklanarak suç tarihinin ve suçun birden fazla işlenip işlenmediğinin belirtilmesi gerektiğinden, sahte belge düzenleme suçu yönünden karşıt şirketlerle ilgili vergi inceleme raporları ve açılan ceza davaları araştırılarak bilirkişi raporu alınması gerektiğinden,..." bahisle iddianamenin iadesine karar verildiği anlaşılmakla;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında yer alan, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklindeki,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmında yer alan, "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında;

Şüpheli hakkında sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan düzenlenen iddianameye ilişkin soruşturma dosyasında, İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca tanzim edilen 04/09/2023 tarihli vergi inceleme raporunun, yine aynı tarihli vergi suçu raporu ile mütalaa formunun bulunması karşısında, şüpheli hakkında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu ve anılan eksikliklerin yargılama aşamasında giderilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174/1. maddesi;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174/1. maddesi;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2024 tarihli ve 2024/253 İddianame değerlendirme sayılı kararı ile "...1-Fatura düzenleyicisi şirketlerin yetkililerinin tespit edilerek dinlenmediği, 2- Fatura muhatapları hakkında vergi incelemesine dair tahkikat olup olmadığının tespit edilmediği, 3- Vergi tekniği raporundaki çelişkiler beyanlar karşısında karşıt inceleme raporu alınmadığı, 4- Ticari defterler incelenmediği gibi faturaların gerçek yada sahte olduğuna dair savcılık makamınca araştırma yapılmadığı, 5- Banka hesap hareketleri tespit edilerek hesap hareketlerinin fatura bedellerini karşılayıp karşılamadığı noktasında inceleme yapılmadığı..." belirtilen İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.03.2024 tarihli ve 2023/242925 Soruşturma, 2024/21649 Esas sayılı iddianamesinin, 5271 sayılı Kanun'un 174/1-b maddesi uyarınca iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Kadıköy Vergi Dairesi Müdürlüğünün 313 025 9096 vergi kimlik numaralı mükellefi olan şüpheli hakkında, 2018 ve 2019 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunu işlediğinden bahisle Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığının, 04.09.2023 tarihli ve 2023-(2014-3-575)/24 sayılı Vergi Suçu Raporunun düzenlendiği, dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunduğu, ilgili vergi tekniği raporunda şüphelinin kullandığı iddia olunan sahte faturalar yönünden ayrıntılı açıklamalara yer verildiği, soruşturma aşamasında şüphelinin ifadesinin alındığı ve dosya kapsamına göre 7394 sayılı Kanun ile getirilen etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istemediğini bildirdiği anlaşılmakla; İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2024 tarihli ve 2024/253 İddianame değerlendirme sayılı kararında belirtilen nedenlerin, 5271 sayılı Kanun‘un 174/1-b. maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı, toplanan deliller ışığında şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunduğu ve belirtilen deliller ile şüphelinin savunmasında dile getirdiği hususlara yönelik diğer delillerin yargılama sırasında Mahkemece de toplanabileceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2024 tarihli ve 2024/533 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8935, Karar No: 2020/15603, Tarih: 03.11.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/8935 E.  ,  2020/15603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsaderde

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 31/12/2011 tarihli eylemine yönelik Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi'nin birleşen 2012/8 Esas sayılı dosyasında açılan dava hakkında bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla mahallinde zamanaşımı süresi içerisinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. madde ve fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması ve yine aynı Yasanın 3/22. ile 5/2. maddelerinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;