muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14052, Karar No: 2010/23217, Tarih: 12.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/14052 E.  ,  2010/23217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Adli sicil kaydına göre, daha önce hapis cezasına ilişkin mahkumiyetleri bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 647 Sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikayetçi kurum sanık ... hakkında açılan kamu davasına katılma isteminde bulunmadığı ve davaya katılmasına karar verilmediği halde, Avukatlı Asgari Ücret Tarifesine göre 120 YTL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, 120 YTL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle,

Diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26617, Karar No: 2013/17299, Tarih: 26.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/26617 E.  ,  2013/17299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun işlendiği yerin kamu kurumu niteliğindeki ilköğretim okulu olduğunun anlaşılmasına göre; eylemin, 5237 sayılı TCY.nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı madde ve fıkranın (b) bendi ile uygulama yapılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunun adli para cezasının TCY.nın 52. maddesi gereğince 20 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken, taksit aralıkları gösterilmeyerek infazda duraksamaya neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından “20 eşit taksitle ödenmesine” ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine “adli para cezasının birer ay arayla 20 eşit taksit halinde ödenmesine” karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6740, Karar No: 2023/4241, Tarih: 02.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/6740 E.  ,  2023/4241 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.05. 2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı idare ve davalı vekilleri duruşmaya katılmadıklarından incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 342 ada 52 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın kıymet takdir raporunda belirlenen bedelinin çok düşük olduğunu belirtmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 06.08.2013 tarihli ve 2012/123 Esas, 2013/189 Karar sayılı ilâmı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; arsa niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmaza çok uzak mesafede olması nedeni ile emsal alınamayacağı belirtilerek taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.12.2014 tarihli ve 2014/235 Esas, 2014/396 Karar sayılı ilâmı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeden aynı kamulaştırma çerçevesinde, Dairemiz denetimine gelen dosyalarda taşınmazların m² değeri düzenleme ortaklık payı düşülmeden 76,00 TL olarak tespit edilmiş iken, bu dosyada düzenleme ortaklık payı düşülerek m² değerinin 66,00 TL olarak tespiti inandırıcı olmadığından, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup değerlendirmenin yapıldığı yıl itibarıyla dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi ve kamulaştırılan kısmının yüzölçümünün hükümde gösterilmemesi hususları hatalı olduğundan bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli ve 2016/13 Esas, 2020/45 Karar sayılı ilâmı ile davanın kabulüne kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın nasıl sulandığının belirtilmediğini, kapitalizasyon faiz oranının ve objektif değer artırıcı unsur oranının hatalı olduğunu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, tespit edilen bedelin fahiş olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın nasıl sulandığının belirtilmediğini, kapitalizasyon faiz oranının ve objektif değer artırıcı unsur oranının hatalı olduğunu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, tespit edilen bedelin fahiş olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın vasfına yönelik herhangi bir bozma kararı olmadığı hâlde, bozma sonrası arazi olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, komşu taşınmazlarda daha yüksek bedel belirlendiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece verilen ilk kararda hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilmek suretiyle emsal kıyaslaması yapılarak taşınmazın m² birim fiyatının 68.00 TL olarak belirlendiği, bu kararın davacı idare vekili tarafından temyiz edildiği ve Dairemizce yapılan inceleme neticesinde kararın, emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmaza uzak mesafede bulunduğundan bahisle bozulduğu, bu bozma kararı üzerine Mahkemece verilen ikinci kararda hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda ise dava konusu taşınmaza arsa olarak değer biçildiği ve taşınmazın m² birim fiyatının 66,00 TL olarak belirlendiği ve bu kararın da davacı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan ikinci bozma ilâmında; dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeden aynı kamulaştırma çerçevesinde, gelen dosyalarda m² değeri düzenleme ortaklık payı düşülmeden 76.00 TL olarak bedel tespit edilmiş iken, bu dosyada düzenleme ortaklık payı düşülerek m² değerinin 66.00 TL olarak bulunduğu ve bu hususta çelişki oluştuğu gözetildiğinde, diğer taşınmazlar yönünden belirlenen değerden ayrılma nedenleri gösterilmeden hesaplama yapan bilirkişi raporu inandırıcı bulunmadığından yeniden emsal kıyaslaması yapılarak hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozma yapıldığı anlaşılmış olup Mahkemece verilen ilk ve ikinci kararda taşınmaza arsa olarak değer takdir edildiği ve taşınmazın vasfının bozma ilâmlarına konu edilmediği anlaşıldığı hâlde; mahkemece verilen son kararda hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmaza arazi olarak değer biçilmek sureti ile m² birim fiyatının 12,15 TL olarak belirlenmesi doğru olmadığı gibi, aynı kamulaştırma kapsamında olup dava konusu taşınmaza yakın mesafede olan ve Dairemizin 2016/21645 Esas, 2017/6852 Karar ve 2022/3763 Esas 2022/1705 Karar sayılı dosyaları ile denetimden geçen ... Mahallesinde bulunan 342 ada 10 parsel sayılı taşınmaza arsa niteliği ile aynı değerlendirme tarihi itibarıyla 78.00 TL, 358 ada 15 parsel sayılı taşınmaza ise 77.00 TL değer belirlendiği ve bu m² birim fiyatlarının onanmak sureti ile kesinleştiği gözetildiğinde hükme esas alınan bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

3. Arsa niteliğindeki dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 342 ada 52 parsel sayılı taşınmazın değeri belirlenirken taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili belediye başkanlığı ve tapu müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6503, Karar No: 2019/17703, Tarih: 13.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6503 E.  ,  2019/17703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın tebliğnameye cevap dilekçesine eklediği raporuna göre, beyin hasarına bağlı frontal lob sendromu(tedavi edilemeyen) tanısının konulduğunun anlaşılması karşısında, atılı suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecedeki akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesinden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre, hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA , 13.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14920, Karar No: 2017/6785, Tarih: 27.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/14920 E.  ,  2017/6785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında üç adet bonoya dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe karşı, borçlunun icra mahkmesine başvurarak imzaya itiraz ettiği, alacaklının itiraza konu imzanın borçlu şirket yetkilisi Hüseyin Kaçmaz'a ait olmadığını kabul ettiği, mahkemece, imzanın borçlu şirket yetkilisi Hüseyin Kaçmaz'a ait olmadığı hususu kabul edildiğinden bahisle imzaya itirazın kabulü ile alacaklı aleyhine % 20 oranında tazminata ve % 10 oranında para cezasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 170/3. maddesine göre; icra mahkemesi, 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İİK'nun 170/4. maddesinde ise; senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklının senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirimisinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda imzaya itiraz kabul edilerek takibin durdurulmasına karar verilmiştir. Ancak yukarıda özetlenen açık yasa hükmüne göre, mahkemece İİK'nun 68/a maddesi 4. fıkrasına göre yapılacak bir imza incelemesi neticesinde tarafların tazminatla sorumlu tutulacakları düzenlendiğinden ve mahkemece herhangi bir imza incelemesi yapılmaksızın, itiraza konu imzanın borçlu şirket yetkilisine ait olmadığı iddiasının alacaklı tarafından kabul edildiği gerekçesi ile imzaya itirazın kabul edildiği görülmektedir.

O halde mahkemece, itirazın kabulüne karar verilmesi doğru olmakla beraber alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle kararın bozulmasına karar vermek gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile .... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 10.03.2016 tarih ve 2015/100 E. - 2016/220 K. sayılı kararının hüküm bölümünde yer alan % 20 tazminat ve % 10 para cezası ile ilgili (3.) ve (4.) bentlerinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/1387, Karar No: 2015/4273, Tarih: 15.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1387 E.  ,  2015/4273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

... hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince huzurevinden gelen yazıya göre murisin huzurevine girmeden önce “... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise ... Nüfus Müdürlüğü tarafından gönderilen müzekkere cevabında, müteveffanın 2007 yılında ilk adres kayıt sisteminde adresinin ... ... ... olduğu, başka adresinin bulunmadığının bildirildiği, müteveffanın uzun yıllardır ... ikamet ettiği ve yerleştiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2013/18-2397 E. - 2014/707 K. ve 23.05.2014 tarihli ilâmı gereği yerleşim yerinin belirlenmesinde huzurevleri yerleşim yeri olarak kabul edilmese de, müteveffa huzurevinde uzun yıllar ikamet ettiği takdirde söz konusu huzurevi adresi yerleşim yeri kabul edileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da; “yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Tüm dosya kapsamından, her ne kadar müteveffanın huzurevine yerleşmeden önceki adresi “ .../...” ise de, müteveffanın adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresinin ... adresi olduğu, 2007 yılından beri huzurevinde kaldığı ve burada öldüğü anlaşılmaktadır. Bu halde, uyuşmazlığın ... mahkemesi sıfatıyla ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1209, Karar No: 2025/3957, Tarih: 15.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/1209 E.  ,  2025/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/445 E., 2023/1032 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.12.2024 tarihli ve 2023/4835 Esas 2024/8818 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.02.2025 tarihli ve KD-2023/58693 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümlerde sanığın öldürme kastının şüpheli kaldığı, öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren aleyhine başkaca herhangi bir delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır kuralı gereğince, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan

kastının yaralamaya yönelik olduğu, bu durumda sanığın mağdurlar ... ve ...'yu kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğinden bahisle onama ilamının kaldırılmasına sanık müdafiinin temyiz isteminin kabulü ile bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın katılanları öldürmeye elverişli bıçak ile hayati bölgelerini hedef alarak yaraladığı, katılanlarda meydana gelen yaralanmaların ağırlığı hususları birlikte dikkate alındığında sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması karşısında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.12.2024 tarihli ve 2023/4835 Esas 2024/8818 Karar sayılı temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,