muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14245, Karar No: 2017/12904, Tarih: 28.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14245 E.  ,  2017/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmiş ise de, temyize konu edilen kararda dava değeri, duruşma sınırının altında olduğundan, duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 400,00 TL’nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 20.823,982 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile bilirkişi tarafından hazırlanan 18/10/2015 havale tarihli raporda belirtildiği üzere 20.823,98 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4339, Karar No: 2017/6815, Tarih: 18.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4339 E.  ,  2017/6815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/253E. - 436K. Sayılı dosyasında dava konusunun .... plakalı aracın tescil belgesindeki LPG dönüşüm yazısı, incelenmekte olan dosyada ise aynı araca ait trafik belgesi üzerindeki 01.08.2007 tarihli muayene işlemi olduğu anlaşılmakla sahte olduğu iddia olunan belge ve işlemlerin birbirinden farklı olduğu cihetle tebliğnamedeki mükerrer yargılama nedeniyle davanın reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın .... plakalı aracın trafik belgesinin arka yüzünde birinci sıradaki muayene işlemini sahte olarak yapmak suretiyle atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında;sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçu işlemediğini, kendisinin sadece aracın satımına aracılık ettiğini, aracın muayene tarihinde nerede olduğunu dahi bilmediğini beyan ettiği, aracı satın alan müşteki ...'ın ifadesinde aracı 2008 yılında aldığını beyan ettiği,tüm dosya kapsamından anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından aracın önceki sahipleri ..... ve .... tanık olarak dinlenip ,araç kendilerindeyken bu muayenenin belgede var olup olmadığı ve kim tarafından yaptırıldığı sorularak gerektiğinde belgedeki yazı ve imzaların sanığın eli mahsulü olup olmadığı yönünde bilirkişi raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21899, Karar No: 2012/18919, Tarih: 08.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21899 E.  ,  2012/18919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2002 takvim yılı için: Ortadan kaldırma

2003 takvim yılı için: Mahkumiyet

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin yasal koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

I- Sanıklar müdafiinin 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Haklarında "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin verilen kararın temyiz edilmesinde derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında sanıkların hukuki yararları bulunmadığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar müdafiinin 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.11.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3270, Karar No: 2018/7636, Tarih: 28.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3270 E.  ,  2018/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü.

K A R A R

Dairenin 15/03/2018 tarihli geri çevirme kararında gereklerinin tam olarak yerine getirilmeden dosya Dairemize geri gönderildiğinden, davacıların taşınmazı hangi tarihte edindikleri ve taşınmaz üzerine hangi tarihte yüzölçümünde hata bulunduğuna ilişkin şerh konulduğu anlaşılamamaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

1- Tazminat istemine dayanak yapılan 6558 sayılı parselin, bu parselin geldi parseli olan 656 parsel ile tüm geldi ve gitti parsellerine ilişkin ve taşınmazda davacıların ilk hangi tarihte ve hangi nedene dayalı olarak malik olduğunu ve taşınmaza yüzölçümü ile ilgili şerhin ilk hangi tarihte yazıldığını da gösteren, tapu kütük sayfası örneğinin, tapu müdürlüğünden getirtilmesi,

İade kararı ile istenen belgeler ve alınan cevabî yazı ve varsa ekindeki belgeler bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin yukarıda belirtilen eksikliklerin yerine getirilmesinin sağlanarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 28/11/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6406, Karar No: 2021/30, Tarih: 14.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/6406 E.  ,  2021/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından talep edilmiş, davalı ... vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 15.12.2020 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... geldi. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı iş yerinde çıkan yangın neticesinde iş yerinde hasar meydana geldiğini, sigortalının zararlarının müvekkilince karşılandığını, davalı ...Ş.’nin elektrik dağıtımı nedeni ile zarardan sorumlu olduğunu, diğer davalı ...’in ise iş yerini kiraya veren malik sıfatı ile sorumlu olduğunu açıklayıp sigortalıya ödenen 181.595,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkil şirketin üzerine düşen bakım ve gözetim sorumluluğunu yerine getirdiğini, hasar bedelinden sorumlu olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; yangının, binadaki eksiklikten kaynaklanmadığını, müvekkilinin kusurunun ve sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davalı ...Ş. aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulü ile; 181.595,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı işyerinin depo olarak kullanılan ofis bölümü sıva altı elektrik tesisatında meydana gelen kısa devre neticesinde yangın çıktığını ve iş yerinde hasar meydana geldiğini, eksper raporunda; binaya ait tüm elektrik tesisatının kısmen sıva üstü geçerek sıva altına girdiğinin, sigara izmaritine rastlanmadığının, yangını tetikleyici veya yayılmasını sağlayan kimyasal iz veya kokuya rastlanmadığının belirtildiğini, yangının; büro bölümünün üst kısmında buhat ve sıva üzeri kablonun duvara girdiği bölüm üzerinden ya da kabin tavan aydınlatma elektrik kablolarından başladığının tespit edildiğini açıklayıp sigortalısına ödediği tazminatın elektrik dağıtım şirketinden ve işyerini kiraya veren malikten rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya kapsamındaki teknik bilirkişi heyet raporunda, mimari projede 1. kattaki ahşap büro kısmının bulunmadığı, bu

ahşap büro kısmının sonradan yapıldığı ve buranın elektriğinin de sonradan sıva üstü tesisat ile geldiğii belirtmiştir.

Somut olayda, yangının; 1. kattaki yazıhanenin/ahşap büronun üstündeki elektrik kablolarından başladığı tüm teknik bilirkişi heyet raporlarınca tespit edildiği gibi bu husus davacı tarafın ve mahkemenin de kabulündedir. Davaya konu deponun kiralanırken bu ahşap büronun mevcut olduğu, kira başlangıcından öncesinde de bu bölümün var olduğu, bu ahşap büronun davacının sigortalısı tarafından sonradan yaptırılmadığı dosyadaki beyanlardan anlaşılmaktadır. Yine dosya kapsamından, depo olarak kullanılan işyerinde, bu ahşap büronun da büro olarak değil de depolama alanı olarak kullanıldığı, bu büronun içinen ve üstüne de depolanacak malların (kağıt, tuvalet kağıdı, bebek bezi gibi) konulduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre, yangının mimari projede olmayan ahşap büro kısmından çıktığı, davaya konu deponun kiralanırken bu ahşap büro ile kiralandığı, bu ahşap büroya gelen elektrik tesisatının sonradan, sıva üstü olacak şeklide geldiği, yangına da buradaki elektrik kablolarının sebebiyet verdiği gözetildiğinde; mahkemenin işin esasına girerek deponun maliki olan davalı ... yönünden davanın kabulü yönünde karar vermesinde isabetsizlik bulunmasa da; davaya konu depodaki ahşap büronun sonradan yapıldığı ve özellikle de buradaki kabloların sıva üstü geçtiğinin detaylı bir inceleme gerekmeksizin gözle görülür şekilde anlaşılması, davacının sigortalısının burayı depo maksadı ile kullanarak yüklü miktarda ticari emtiayı burada depolaması, sıva üstü geçen elektrik kablolarının bulunduğu ahşap büronun içinin ve üstünün de depolama alanı olarak kullanılması hususunun zarar görenin müterafik kusuru kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle, sigortalı tarafından yüklü miktarda ticari emtia depolamak maksadı ile depo olarak kiralanan taşınmazda, sonradan ilave olarak yapıldığı anlaşılan sıva üstü geçen kabloların, kiralanan deponun elektrik tesisatının uygunluğunun davacının sigortalısınca göz önüne alınıp, davacının sigortalısının da depolanacak

emtianın miktar, özellik ve değerine, işin niteliğine, depolanacak emtianın niteliğine göre yangın oluşumuna karşı alabileceği önlemler olup olmadığının; zararın artmasınada müterafik kusurunun olup olmadığının araştırılarak, müterafik kusurun varlığına kanaat getirilmesi halinde tazminattan indirim yapılması gerekip gerekmediği hususlarının da tartışılarak karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 371/1-a maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına; aynı Kanun'un 373/1 maddesi uyarınca, dosyanın İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 2.540,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'e verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 14/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4434, Karar No: 2024/18143, Tarih: 02.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/4434 E.  ,  2024/18143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.12.2023

SAYISI : 2022/3343 E., 2023/2249 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.12.2023 tarihli ve 2022/3343 Esas, 2023/2249 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2022/3343 Esas, 2023/2249 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Batman 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/972, Karar No: 2019/10586, Tarih: 23.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/972 E.  ,  2019/10586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen .../05/2019 günü temyiz eden davacı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden davalı idareler vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince dava konusu taşınmazın fiilen el atılmayan bölümleri yönünden davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından usulden reddine, fiilen el atılan bölümleri yönünden ise kabulüne, ... hakkında açılan davanın ise husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden .../1000 ölçekli uygulama imar planında ... sorumluluğunda olan taşınmazın "kısmen konut, yol ve park" alanında kaldığı ve davalı İlçe Belediye Başkanlığı tarafından taşınmaza kısmen yol yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı anlaşılmıştır.