muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21529, Karar No: 2017/7333, Tarih: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21529 E.  ,  2017/7333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Aynı suçtan dolayı sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması ihtimali karşısında Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesi'nin 2013/120 dosyasının getirtilerek incelenip birleştirme hususunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25801, Karar No: 2017/35538, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25801 E.  ,  2017/35538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11809, Karar No: 2021/18026, Tarih: 23.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/11809 E.  ,  2021/18026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak amacıyla bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; somut olayda, 22.10.2014 tarihinde Siirt E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda gerçekleşen olay sonrası cezaevi görevlileri tarafından aynı gün düzenlenen tutanakta özetle, olay günü cezaevi koridorunda karşılaşan hükümlüler arasında bir ağız münakaşası yaşandığı, hükümlü ...'in el kol hareketi yaparak diğer hükümlü ...'ye sözlü olarak sataştığı, cezaevi görevlilerinin de araya girerek fiziksel temasa engel oldukları anlaşılmakla; sanık ...'nin şikayetinin maddi bir vakıaya dayandığı, sırf karşı tarafa iftira atmak amacıyla uydurma olarak yapılmış bir şikayet olmadığı, bu itibarla sanığın eyleminin Anayasa'nın 74. maddesinde düzenlenen Anayasal şikayet ve dilekçe verme hakkı kapsamında kaldığı, iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5880, Karar No: 2018/12210, Tarih: 17.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/5880 E.  ,  2018/12210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK 179/2-3, 53/1, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın aracı kendisinin kullanmadığına, bir kutu bira içmesi sonucu 101 promil alkol çıkmayacağına, alkolmetrenin arızalı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10586, Karar No: 2014/3326, Tarih: 20.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/10586 E.  ,  2014/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı ... davalılardan Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan SGK Başkanlığı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine;

2) SGK Başkanlığı tarafından davacını meslekte kazanma gücü kayıp oranının % 3,3 olduğunu belirlenmesine rağmen mahkeme kararında “maluliyet oranının” tespitine karar verilmesi,

3) Davacın talebinin tamamen kabul edilmiş olmasına göre; davacı lehine yargılama giderine ve avukatla temsil edilmesine göre karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekalet ücretine karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : 1)Hüküm fıkrasının 1. bendinin “....maluliyet oranının” sözcüklerinin silinerek, yerine, "meslekte kazanma gücü kayıp oranının" ibaresinin yazılmasına,

2)Hükmün 3. bendinin tamamen silinerek, yerine “ davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'e göre hesaplanan 1.320,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine" ibarelerinin yazılmasına,

3) Hükmün 4. bendinin tamamen silinerek, yerine “ davacının yaptığı 83,50 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine” ibarelerini yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6124, Karar No: 2017/909, Tarih: 07.02.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/6124 E.  ,  2017/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın 28/05/2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 09/06/2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle verilen hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın da basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandığı karşılıklı ve çok taraflı kavgada, sanığın olay öncesinde mağdur sanık ... ile kuş uçururken aralarında sözlü tartışma çıktıktan sonra ayrıldıklarını, akabinde eniştesi ... ile amcasının oğlu mağdur sanık ...'in kavga ettiğini öğrenmesi üzerine olay yerine gittiğinde araya girdiğini ve mağdur sanıklar ... ile ...'nın ellerinde sopalarla kendisine vurduğunu, yine mağdur sanık ...'ın elinde bulunan bıçak ile kendisinin sol kolunun dirsek kısmından yaralaması üzerine kendisinin bıçakla ...'in sağ koluna vurduğuna dair savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık yararına 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekliliğinin gözetilmemesi,

b) Mağduru hayati tehlike geçirecek nitelikte yaralayan sanığın TCK'nin 87/1-2.c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de (d) fıkrasının uygulama maddesi olarak hükümde gösterilmemesi,

c) Sanığa TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, sanığın TCK'nin 87/1-2.c maddesi gereğince doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

c) Sanığa TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, sanığın TCK'nin 87/1-2.c maddesi gereğince doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

d) Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11939, Karar No: 2015/12494, Tarih: 05.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11939 E.  ,  2015/12494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2011/51-2014/185

Davacı Ç.. B.. vekili Avukat Kadriye tarafından, davalılar Ö.. Y.. ve diğeri aleyhine 06/09/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı Ö.. Y..'ın tapu sicil memuru, davalı İ.. B..'nun müdür vekili olduğunu, dava dışı alacaklı Mehmet Demir tarafından, dava dışı borçlu Selaattin Yarluğkal adına kayıtlı taşınmaz üzerine haciz konulmasının talep edildiğini, mülkiyet araştırması yapılırken malik adının yanlış girilmesi nedeniyle davalılar tarafından bu talebin reddedildiğini, bu esnada taşınmazın 3. kişiye devredildiğini, icra alacaklısı tarafından davacı idare aleyhine Malatya İdare Mahkemesi'nin 2008/457 esas sayılı dosyası üzerinden tazminat davası açıldığını ve mahkemece tazminata hükmedildiğini, verilen karar uyarınca dava dışı icra alacaklısına ödeme yapmak durumunda kalındığını, davalıların bu ödemeden sorumlu olduklarını belirterek ödenilen miktarın davalılardan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların yaptıkları işlerin ve hizmet kusurunun niteliği dikkate alındığında; talep edilen tazminat miktarında takdiren %10 oranında indirim yapılmasının hakkaniyet hükümleri çerçevesinde gerekli olduğu gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava rücuen tazminat istemine ilişkin olduğundan, zararın doğmasına neden olan davalılardan her biri, yalnızca kendi kusuruna isabet eden miktardan sorumludur. Davalıların mahkemece takdir edilen zararın tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları doğru değildir. Rücuda teselsül olmaz ilkesi uyarınca, her bir davalının somut olaydaki kusur ve sorumluluğuna göre tazminata karar verilmelidir. Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Dava rücuen tazminat istemine ilişkin olduğundan, zararın doğmasına neden olan davalılardan her biri, yalnızca kendi kusuruna isabet eden miktardan sorumludur. Davalıların mahkemece takdir edilen zararın tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları doğru değildir. Rücuda teselsül olmaz ilkesi uyarınca, her bir davalının somut olaydaki kusur ve sorumluluğuna göre tazminata karar verilmelidir. Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b) Davalıların savunmalarında da belirttikleri üzere, tapu sicil müdürlüklerine adliye ve diğer kurumlardan her gün çok sayıda ve ivedi nitelikte evrak gelmektedir. Gerek kurumlardan gelen evrak, gerekse tapu sicil müdürlüklerinin günlük rutin tapu işlemleri düşünüldüğünde, tapu memurları her gün çok sayıda belgeyi hazırlama ve işleme koyma durumundadırlar. Yoğun dikkat ve özen gerektiren bu iş karşısında, tapu sicil müdürlüklerinde yeteri kadar personel istihdam edilmediği de bilinmektedir. Bu durum da görevli personelin hata yapma riskini arttırmaktadır. Dava konusu somut olayda; davalı sicil memuru Ö.. Y.. tarafından malik ismi sorgulanırken, Selaattin yerine sehven Selahattin yazılmış ve o isme kayıtlı taşınmaz bulunmadığından icra müdürlüğüne hatalı yanıt verilmiştir. Bu durumun beşeri bir hata olduğu ve bu hatanın meydana gelmesinde iş yüküne uygun çalışma ortamını sağlamayan idarenin de sorumluluğu bulunduğu düşünüldüğünde %10 oranındaki hakkaniyet indirimi az olup somut olayın özelliğine uygun düşmemiştir. Daha üst seviyede bir indirim yapılması gerekir. Temyiz edilen kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2/a-b) numaralı bentlerde gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2327, Karar No: 2023/1264, Tarih: 23.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2327 E.  ,  2023/1264 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki mutat meskene iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın ... ve davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... 16.05.2022 tarihli davaname ile, Ukrayna vatandaşı başvurucu anne ile babanın evlilik dışı birlikteliklerinden olma 2015 doğumlu Ukrayna vatandaşı Mikhailo isimli çocuğun babası tarafından 21.03.2021 tarihinde annesinin rızası dahilinde Türkiye'ye getirildiğini ancak 18.05.2021 tarihine kadar Ukrayna'ya geri götürülmesi gerekirken götürülmediğini ve halen ülkemizde haksız olarak alıkonulduğunu belirterek çocuğun Ukrayna ülkesine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı baba vekili cevap dilekçesinde özetle, müvekkili ile çocuğun 25.03.2021 tarihinden bu yana ...`da ikamet ettiğini, çocuğun davacı kadın ile birlikteliğinden evlilik dışı doğduğunu, tarafların Ukrayna`da yaşadığı eve annenin kız kardeşi ve yeğeninin gelip yaşamaya başlaması üzerine taraflar arasında tartışmalar başladığını ve ayrı yaşamaya başladıklarını, davalı annenin çocuğun babası ile görüşmesine engel olmak için Kasım 2019`da Ukrayna`da çocuğun ikamet yerinin belirlenmesi için dava açtığını, mahkemenin 11.03.2021 tarihinde haksız yere çocuğun ikamet yerinin annesiyle olmasına karar verdiğini, davanın devam ettiği sürede 01.03.2020 tarihinde davacı annenin yeğeni tarafından davacı ve çocuğa karşı kesici delici aletle saldırı eylemi gerçekleştirildiğini, çocuğun tedavisinin ardından davalı babanın çocuğu kendi yaşadığı konuta götürdüğünü, çocuğun anne yanında yaşadığı dönemde sık sık hastalandığını, yemek yemediğini, çocuğun yaşadığı saldırı sonrasında davalı baba ile ikamet ettiğini, bundan sonra çocuğun davranışlarının olumlu yönde değiştiğini, 2021 yılının Mart ayında baba ve çocuğun ...`ya gelip oturma izni aldıklarını, babanın velâyetin kendisine verilmesi için dava açtığını, davanın derdest olduğunu, çocuğun Türkiye`de okula gittiğini, mutlu ve huzurlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların evlilik dışı birlikteliklerinden 06.05.2015 doğumlu davaya konu müşterek çocuklarının bulunduğu ve 18.05.2016 yılında imzaladıkları sözleşme ile, ebeveynlerin 18.05.2021 tarihine kadar çocuğu, aralarında Türkiye'nin de bulunduğu ülkelere geçici olarak seyahat etmek amacı ile götürülebileceği hususunda anlaşmış oldukları, müşterek çocuğun 21.03.2021 tarihinde baba ile birlikte Türkiye'ye giriş yaptığı, ancak geri götürülmesi gereken zamanda ülkesine götürülmediği, davacı annenin 28.10.2021 tarihinde çocuğun iadesi için başvuru yaptığı, davacı annenin bir yıllık sürede yetkili makamlara başvuruda bulunduğu, uzmanlar eşliğinde çocukla yapılan görüşmelerde, çocuğun annesi olan davacıdan söz etmek istemediği, gergin tavırlar sergilediği, Türkiye'deki yaşam koşullarına uyum sağladığı, mutlu olduğu ve kendisini güvende hissettiği, annesine gitmek istemediği, Türkiye'de babası ile birlikte yaşamak istediğini beyan ettiği, Ukrayna'da çocuğun, annesinin yeğeni tarafından saldırıya uğrayarak hayati tehlike geçirir şekilde ağır yaralandığı, iadesi halinde bu durumun çocukta travmaya sebep olacağı ve psikolojik zarar göreceği, mutat mesken olarak Ukrayna ülkesi kabul edildiğinde, Ukrayna'da savaş ortamının olması, davacı annenin duruşmada, ülkesinde savaş olması sebebi ile şimdilik Almanya'ya taşındığını beyan etmesi karşısında çocuğun mutad meskene iade edilmesi, fiziki güvenliğinin tehlikeye atılması sonucunu doğuracak olup; çocuğun Ukrayna'da güvenli bir yaşam alanının olmadığı, çocuğun annenin yeni yerleşim yeri olan Almanya'nın mutat mesken kabul edilerek iade edilmesi halinde ise, annenin Almanya'daki yaşam koşulları bilinmediği gibi, bir yılı aşkın süredir ülkemizde tüm yaşam koşullarına (aile, okul, arkadaşlar) uyum sağlayan ve kendisini güvende hisseden çocuğun, yeni bir ülkedeki ortama uyum sağlaması için geçecek sürede psikolojik olarak yıpranacağı, gerek dosya kapsamında aldırılan sosyal inceleme heyet raporu, AGO görüşme kaydı sonrası düzenlenen uzman raporu ve ... 6. Aile Mahkemesi'nce aldırılan sosyal inceleme raporlarında ortak gözlemin çocuğun üstün menfaati gereği ülkemizde kalması yönünde oluşu, gerek çocuğun babası ile Türkiye'de yaşamak istediği yönündeki beyanı, gerekse Ukrayna'da savaş koşullarının olması, annenin dahi geçici olarak başka ülkeye gitmiş oluşu hususları birlikte değerlendirildiğinde, geri dönmesinin çocuğu fiziki ve psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... ve davacı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1...., davanamenin kabulü ile iade kararı verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.