muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10401, Karar No: 2018/20684, Tarih: 15.11.2018

4-Hesaplamalara esas alınacak ücret miktarının tespiti bakımından, hizmet tespitindeki ücret tespiti doğrultusunda kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı haricindeki alacaklar asgari ücretten hesaplanmalıdır.

Kıdem ve ihbar tazminatları ise giydirilmiş brüt ücretten hesaplanırlar. Bu nedenle, kıdem ve ihbar tazminatına esas ücrete prim de ilave edilmelidir.

5-Yukardaki bozma sonucunda varsa hükmedilecek /reddedilecek miktarlar ve hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre taraflar lehine vekalet ücreti yeniden belirlenmeli ve tarafların yargılama giderleri kabul ve red oranına göre yeniden paylaştırılmalıdır. Yargılama harçlarının kabul ve reddedilen miktarlara göre oranlanmaması gerektiği de göz önüne alınmalıdır.

Vekalet ücretinin hesabında takdiri indirim nedeni ile reddedilen miktar göz önüne alınmamalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 15/11/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/788, Karar No: 2011/1781, Tarih: 23.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/788 E.  ,  2011/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/277033

Suç delillerini gizlemek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair (OLTU) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.03.2010 gün ve 61/17 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 296/1, 59/2. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 23.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23040, Karar No: 2015/19202, Tarih: 15.09.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/23040 E.  ,  2015/19202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/142748

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2012/756 (E) ve 2013/37 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Müşteki gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

Beraat eden sanığın hukuki fayda bulunmayan ve gerekçeyede yönelmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE,

3- Katılan T.. K.. vekilinin temyizine gelince;

20.05.2012 tarihli tutanakta; sanığın önündeki kutu üzerinde bulunan sigaraları satarken görüldüğünün yazılı olmasına rağmen sanığın savunmasında; seyyar satıcıdan sigara alırken yakalandığını beyan etmesi karşısında, 20.05.2012 tarihli tutanağı düzenleyen kolluk görevlilerin tanık olarak dinlenip sanığın kutu üzerinde sigara satarken görülüp görülmediği hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3347, Karar No: 2012/6641, Tarih: 03.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3347 E.  ,  2012/6641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... ile davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerindeki muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davalı ...'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar ... ve ... ile davalı ...'nin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece yargılama sonunda; dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan değişik yaşlardaki 9 adet erik ağacı ile bir hurma ağacının davacılar tarafından yetiştirildiğinin tespitine, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat niteliğindeki iki katlı binanın davacılar tarafından yaptırıldığının davalı tarafça daha önceden kabul edildiğinden dava önkoşulu yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç davanın niteliğine ve usul hükümlerine uygun düşmemiştir.

Muhdesatın tespiti davaları taşınmazın aynına ilişkin davalardan olmadığından, muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin ortaklığın giderilmesi dava dosyasında veya başka bir şekilde kabul eden ve uyuşmazlık çıkarmayan taşınmaz paydaşlarının davada taraf olmalarının gerekmediği, bunlar dışında kalan ve dava sonucunda verilecek hüküm nedeni ile hakları etkilenebilecek olan diğer taşınmaz paydaşlarının ise davada taraf olmaları gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi dava dosyasının incelenmesinde, davalı ... vekilince 05.10.2012 havale tarihli dilekçesi ile taşınmaz üzerinde bulunan bina ile ilgili bir taleplerinin bulunmadığı, ancak ağaçlar üzerinde payı oranında hak talep ettiklerini bildirdiği, davalı ... vekili ise 24.12.2012 tarihli duruşmada muhdesatlarla ilgili talepleri kabul etmediklerini, payları oranında haklarının bulunduğunu beyan ettiği, eldeki davanın açılmasından sonra 28,06.2011 havale tarihli dilekçe ile bina üzerinde muhdesat iddiasının bulunmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, muhdesatın aidiyetine ilişkin dava taşınmaz üzerinde bulunan hem bina hemde ağaçlar hakkında açıldığına göre davalılar ... ve ...'nin eldeki davada taraf olmasının zorunlu olduğu kuşkusuzdur.

Dinlenen tanıkların beyanlarından taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davalılar tarafından dikilip yetiştirildiği anlaşılmakta ise de yürürlükten kaldırılan 743 sayılı eski Medeni Kanun ve halen yürürlükte bulunan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kural olarak taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça nitelikli muhdesatların mülkiyeti arzın mülkiyetine tabi olduğu, muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığı düşünülemeyeceği ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhdesatların arzın maliki olan taşınmaz malikine ait olacağı tartışmasızdır.

Somut olayda; davalılar ... ve ...'nin taşınmazı 2000 yılında kayden satın aldıklarına göre satın alma tarihi itibariyle taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatları da iktisap etmiş sayılırlar. Hükme esas alınan uzman zirai bilirkişi raporuna göre davalılar ... ve ...'nin taşınmazı kayden satın aldıkları 2000 yılında taşınmaz üzerinde bulunan 3 adet 15 yaşlarındaki erik ağaçlarının taşınmazda mevcut olduğu, taşınmazı satın alanların payları oranında bu ağaçlara da malik olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca mahkemece; davacıların dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat niteliğindeki bina ile ilgili davasının davalı ... hakkında (davalı ... ortaklığın giderilmesi davasında binaya ilişkin talebi kabul ettiğinden) hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine, davalı ... yönüyle kabul nedeni ile kabulü ile binanın davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlar yönü ile kısmen kabulü ile 3 adet 15 yaşlarındaki erik ağaçları dışındaki diğer ağaçların davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacılar ... ve ... ile davalı ...'nin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde ilgililerine iadesine, 03.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6693, Karar No: 2006/9014, Tarih: 05.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6693 E.  ,  2006/9014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ...'e ait eczaneden ilaç aldığını, kendisine bu ilacı diğer davalı olan eczacı kalfasının verdiğini, yanlış ilaç verildiği için hastalandığını öne sürerek 1.758.153.245 TL maddi, 15.000.000.000 TL manevi tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı, Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ un 3. maddesinde kanunun uygulanmasıyla ilgili tanımlar yapılıp, bu arada “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişiyi” tüketici, “kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan ... veya tüzel kişileri” satıcı, “Alışverişe konu olan taşınır eşyayı konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları” mal olarak tanımlamıştır. Aynı yasanın 23. maddesinin 1. fıkrasında ise, “Bu kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır” hükmüyle kanunun uygulanmasından doğacak ihtilaflara bakacak görevli mahkeme belirtilmiştir.

Somut olay değerlendirildiğinde, davacı tüketici ile davalı satıcı arasında mal satımından kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır.

Sözü edilen yasanın 23. maddesi hükmü gereğince davaya bakmaya tüketici mahkemesi görevlidir.

Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 5.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5634, Karar No: 2024/7214, Tarih: 08.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5634 E.  ,  2024/7214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/972 Esas, 2023/968 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/266 E., 2021/43 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;müvekkilinin 21 yıllık tecrübesiyle Türkiye’de endüstriyel bakım ve temizlik kimyasalları sektörünün öncü kuruluşlarından biri olduğunu, “UNI” ve “...” ibarelerini tescilli markalarında kullandığını, bu markaların toplumda bilinirliğinin yüksek olduğunu, davalı gerçek kişinin 2018/28480 sayılı “... ...” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysa dava konusu başvurunun müvekkilinin tanınmış markalarına ayırt edilemeyecek derecede benzediğini, markaların 05. sınıfa giren aynı mallarda kullanılacağını, davalının markasında geçen “...” ibaresinin Türkçe’de ve tıp biliminde “zehir yok edici, zehir sökücü” anlamlarına geldiğini, “intoxicate” sözcüğünün kısaltması olduğunu ve 05. sınıfa giren emtialar açısından yüksek düzeyde tanımlayıcı bir ibare niteliği taşıdığını, bu yüzden davalının markasında esas unsur olamayacağını ve davalının markasındaki esas unsurun “...” ibaresi olduğunu, buna göre davalının markasının müvekkilinin “UNI/ ...” markaları ile yakın derecede benzer bulunduğunu, böyle kötü niyetle yapılmış olan bir marka başvurusunun tescile bağlanmasının haksız rekabet yaratacağını, davalının markasının müvekkilinin tanınmış ve seri marka hüviyetinde olan markalarının arasına sızacağını ve haksız yarar elde edeceğini, “...” ibaresi üzerinde müvekkilinin gerçek hak sahibi olduğunu, bu ibarenin müvekkilinin ticaret unvanının kılavuz unsurunu oluşturduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2019-M-3021 sayılı kararının iptaline ve davalı adına tescili talep edilen 2018/28480 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "... ...+şekil" ibareli marka başvurusu ile davacının "UNIMICROAİR UNIMICROHAND ve "UNİ" unsurlu diğer tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesi ile davaya konu markanın kapsamındaki malların hitap edeceği sağlık alanındaki hedef kitle açısından başvuru konusu işaret ile davacı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar algısı da oluşmayacağı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6/1 maddesindeki iltibasın bulunmadığı, dava konusu başvuru ibaresi üzerinde davacı tarafın 6769 sayılı Kanun'un 6/3 maddesi anlamında önceye dayalı hakkının veya kullanımının kanıtlanmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 6769 sayılı Kanun'un 6/5 maddesindeki tanınmışlık koşulunun da oluşmadığı, dava konusu başvuru ibaresi üzerinde davacı tarafın 6769 sayılı Kanun'un 6/6 maddesi anlamında bir hakkının varlığının ispat edilemediği, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunun da kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği, buna göre "... ..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "Uni/Universal" asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunmadığı, zira tertip tarzı itibariyle "..." ibaresinin başvuruda tali unsur olarak kullanıldığı ve başvurunun asli unsurunu "..." ibaresinin oluşturduğunu, bu ibarenin doğrudan doğruya tanımlayıcı bir nitelik de taşımadığı, marka işaretleri arasında benzerlik olmadığından davacının tanınmışlık ya da 6769 sayılı Kanun'un 6/3 ve 6/6 maddelerine dayalı iddialarının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilininin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci, üçüncü, beşinci ve altıncı fıkraları.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14377, Karar No: 2023/1636, Tarih: 14.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14377 E.  ,  2023/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/881 E., 2022/355 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2019/881 Esas, 2022/355 Karar sayılı kararının, katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz yoluna konu gerekçeli kararın hükmü temyiz etmeyen sanığın bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen MERNİS adresine bila tebliğ edildiği, aynı adrese 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, anılan Kanun'un 35 inci maddesine göre tebligat yapılması usulsüz olup, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde yapılan sorguda sanığın MERNİS adresinin de değişmiş olduğu nazara alınarak, gerekçeli kararın hükmü temyiz etmemiş bulunan sanığa 7201 sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14395, Karar No: 2011/350, Tarih: 17.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/14395 E.  ,  2011/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan davacı payının bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan davacı payının bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun kıymet tespit esaslarını düzenleyen 11. maddesi kıyasen uygulanır.

Bilirkişi incelemesi yapılmışsa da, alınan rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, rapor geçerli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre ise; davacının, tapu iptal ve tescile ilişkin olan istemini kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davası olarak ıslah ederek 188.412,00-TL.nin tahsilini talep ettiği gözetilerek bu miktarın tahsili yerine, yazılı gerekçe ile bu talebinin kısmen reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.