muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17180, Karar No: 2012/9798, Tarih: 14.05.2012

hizmetlere ilişkin boş kadrolara ayrıca atama yapılamaz. Bu personelin, yürütecekleri hizmetler için ihdas edilmiş kadro unvanının gerektirdiği nitelikleri taşımaları şarttır. Bu fıkra uyarınca sözleşmeli olarak istihdam edileceklere ödenecek net ücret, söz konusu kadro unvanı için birinci derecenin birinci kademesi esas alınmak suretiyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na göre tespit edilecek her türlü ödemeler toplamının net tutarının yüzde 25 fazlasını geçmemek üzere belediye meclisi kararıyla belirlenir. Genel hükümlere göre birinci dereceden kadro ihdas edilemeyen kadro unvanları için ise o kadro unvanından ihdası yapılmış en yüksek kadro derecesinin birinci kademesi esas alınır ve yapılacak ödemenin azami tutarı yukarıda belirtilen usûle göre tespit olunur. Bu fıkra hükümlerine göre çalıştırılacak personel için İçişleri Bakanlığı unvanlar itibarıyla sınırlama getirebilir”. 4. fıkraya göre “Avukat, mimar, mühendis (inşaat mühendisi ve harita mühendisi olmak kaydıyla) ve veteriner kadrosu bulunmayan veya işlerin azlığı nedeniyle bu unvanlarda kadrolu personel istihdamına ihtiyaç duyulmayan belediyelerde, bu hizmetlerin yürütülmesi amacıyla, haftanın ya da ayın belirli gün veya saatlerinde kısmi zamanlı olarak sözleşme ile personel çalıştırılabilir. Kısmi zamanlı olarak çalıştırılacak personel sayısı yukarıda belirtilen her unvan için birden fazla olamaz ve bunlarla yapılacak sözleşme süresi takvim yılını aşamaz. Bunlara ödenecek net ücret, aynı unvanlı kadroların birinci derecesinin birinci kademesi için yapılması gereken bütün ödemeler toplamının net tutarının yarısını geçmemek ve çalıştırılacak süre ile orantılı olmak üzere belediye meclisi kararı ile tespit edilir. Bu fıkra uyarınca sözleşmeli personel olarak çalıştırılanlar için iş sonu tazminatı ödenmez ve işsizlik sigortası primi yatırılmaz. Bunlardan yaptıkları başka işler sebebiyle herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tâbi olanlar için sosyal sigorta ve genel sağlık sigortası primi yatırılmaz ve aynı kişi birden fazla belediye veya bağlı kuruluşta çalıştırılamaz. Aynı maddenin 5. Fıkrasına göre de, “çalıştırılacak personele her ne ad altında olursa olsun sözleşme ücreti dışında herhangi bir ödeme yapılmaz ve ücret mahiyetinde aynî ya da nakdî menfaat temin edilmez. Bu personel hakkında bu Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilenler hakkındaki hükümler uygulanır. Bu personele ait sözleşme örnekleri sözleşmenin imzalanmasını izleyen otuz gün içinde İçişleri Bakanlığına ve Maliye Bakanlığına gönderilir.

657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/B maddesine göre sözleşmeli memur “Kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, kurumun teklifi üzerine Devlet Personel Dairesi ve Maliye Bakanlığının görüşleri alınarak Bakanlar Kurulunca geçici olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileri” olarak tanımlanmıştır.

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 5/c maddesinde, genel hizmetlerden birinin yürütülmesi için yapılan idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davaları çözmekle idari mahkemelerin görevli olduğu hükme bağlanmıştır.

Diğer taraftan, sözleşmeli personel ile ilgili Anayasa Mahkemesi kararlarında ve doktrinde, idari sözleşmelerin; kamu tüzel kişileri tarafından, kamu hizmetinin yürütülmesi amacı ile tek yanlı olarak düzenlenen, yazılı, tip sözleşmeler olduğu belirtilmekte, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın istikrar bulmuş içtihatlarında da, idari sözleşmelerle ilgili hususlardan doğan anlaşmazlıkların idari yargı yerinde çözümleneceği vurgulanmaktadır.

Görev kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkeme uyuşmazlıkta görevli olduğunu her zaman dikkate almalıdır.

Yukarda ki açıklamalara göre 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49/3 maddesi kapsamında çalışanlarla yapılan sözleşmelerin iş sözleşmesi olmadığı, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/B maddesi uyarınca bu şekilde çalıştırılan kişilerin sözleşmeli personel olacağı ve işçi sayılmayacakları ve çalıştıkları kurumla arasında çıkan uyuşmazlıklarda idari yargının görevli olacağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacı ile davalı Belediye Başkanlığı arasında 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca tam zamanlı sözleşme imzalandığı, davacının bu kapsamda çalışırken, bu sözleşme hükümlerine dayanılarak iş aktinin fesh edilmesi üzerine, davacının iş bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı kurum arasında 4857 sayılı Kanun'u kapsamında hizmet akdi bulunmadığı, davacının 5393 sayılı ve 657 sayılı Kanun'lar kapsamında sözleşmeli personel olarak çalıştığı ve statü hukukuna tabi olduğu, uyuşmazlığın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği anlaşıldığından, mahkemece  dava dilekçesinin yargı yolu  yanlışlığı nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1139, Karar No: 2014/1430, Tarih: 18.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1139 E.  ,  2014/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Hüküm çekişmeli 100 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi krokisinde (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümleri hakkında hüküm kurulduğu halde dosya içerisinde belirtilen krokinin bulunmadığı anlaşılmakla, hükme esas alınan fen bilirkişi krokisinin dosyaya eklenmesi,

2- Keşif sırasında 1938 tarih 1, 2, 3 ve 4 tahrir numaralı vergi kayıtları uygulandığı halde, dosya içerisinde hudutları ve miktarları belirtilen vergi kayıtları ile uyuşmayan 1937 tarih ve 1, 2, 3, 4 tahrir numaralı vergi kayıtları bulunmakta olup, keşifte uygulanan 1938 tarih 1, 2, 3 ve 4 tahrir numaralı vergi kayıtlarının dosyaya eklenmesi,

3- Dosya ile bağlantısı olduğu dosya içerisinde ilgisi belirtilen 1976/712 ve 772 Esas sayılı dosyalarında incelenmek üzere getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın başkaca eki olması halinde dosyaya eklenmesi, ayrıca dava dosyasının da tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlanması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9389, Karar No: 2024/2449, Tarih: 15.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9389 E.  ,  2024/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1557 E., 2021/422 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Suçtan zarar gören Döne vekilinin temyiz istemi yönünden;

06.08.2019 tarihli oturumda sanıktan şikâyetçi olmadığını, davaya katılmak istemediğini bildiren suçtan zarar gören Döne'nin katılan sıfatı bulunmadığından vekilinin sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı Bölge Adiye Mahkemesince kaldırılarak ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2020 tarihli ve 2019/488 Esas, 2020/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2020/1557 Esas, 2021/422 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ve herhangi bir indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık aleyhinde vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile maktulün 13 yıldır evli oldukları, son bir kaç yıldır tanık ... ile maktul arasında cinsel ilişki boyutunda gönül ilişkisi bulunduğu, bu durumun evde yaşayanlarca bilindiği, bu sebeple taraflar arasında sürekli tartışmaların yaşandığı ve maktulün sanığa sık sık fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığı, yaşanan şiddetli geçimsizlik üzerine sanığın, maktulden boşanmak yönündeki talebi neticesinde artan şiddet ve tehditlere maruz kaldığı, olay günü eve gelen maktulün, aile ortamında, tanık ... ile telefonda görüşmesinden rahatsızlık duyan sanığın telefonu ...’in suratına kapatması akabinde maktulün sinirlenerek eşi olan sanığı darp etmeye başladığı, sanığın ise daha önce maktulden sakladığı tabancayı maktulün aradığı ve kullanacağı inancıyla olduğu yerden alarak bu defa mutfağa sakladığı, maktulün hırslanması, kavganın büyümesi üzerine sanığın ailesine haber verdiği ve maktulün öfkesini dindirmek için tabancayı bulunduğu yerden alarak salonda bulunan balkona çıkıp havaya 1 el ateş ettiği, maktulün duyduğu silah sesi üzerine sanığın yanına gidip elinde bulunan tabancayı almaya çalıştığı, ancak alamadığı, mutfak ile oturma odasının bulunduğu koridorda sanığın elinde bulunan tabanca ile yakın atışla eşi olan maktulü hedef alır şekilde 5 kez ateş ederek, ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmalarına bağlı kot kırığı ile karakterli iç organ yaralanmalarından gelişen iç ve dış kanama sonucu kaldırıldığı hastanede vefat ettiği dikkate alınarak sanığın nitelikli kasten öldürme suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılanların beyanları, mağdur beyanları, tanık anlatımları, katılan hakkında maktul hakkında Adli Tıp Kurumu Ankara Morg İhtisas Dairesince tanzim olunan 27.05.2019 tarihli otopsi raporu, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesince tanzim olunan 23.12.2019 tarihli rapor, sanık hakkında düzenlenen 26.12.2019 tarihli adlî rapor, uzmanlık raporları, bilirkişi raporu, yazı cevapları, olay yeri inceleme tutanağı, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, ilk evliliklerini sonlandırıp, 13 yıl önce birbirleri ile evlenmiş bulunan maktul ile sanığın, ortak üç çocukları, maktulün annesi ... ve maktulün ilk evliliğinden olan oğlu katılan ... ile birlikte aynı konutta yaşadıkları, tarafların 2017 yılı yaz aylarına kadar sorunsuz şekilde evliliklerini devam ettirdikleri, 2017 yılı içinde maktulün tanık ... ile tanışıp; onunla cinsel ilişki boyutuna da evrilen ilişki yaşamaya başlaması, bilahare sanığın da öğrendiği bu ilişkiyi alenileştirip, tanık ile onun evinde, köyündeki ailesinin evinde ve en az 3-4 kez ortak konutta cinsel ilişkiye girmesi, sanığın tüm itirazlarına rağmen maktulün bu ilişkisini devam ettirmesi, adı geçen sevgilisi ile sık sık konuşup-birlikte olması nedeniyle sanık ile maktulün bir müddettir tartışmaya başladıkları, maktulün, ilişkisine karşı çıkıp, tanık ..

... ile tanışıp; onunla cinsel ilişki boyutuna da evrilen ilişki yaşamaya başlaması, bilahare sanığın da öğrendiği bu ilişkiyi alenileştirip, tanık ile onun evinde, köyündeki ailesinin evinde ve en az 3-4 kez ortak konutta cinsel ilişkiye girmesi, sanığın tüm itirazlarına rağmen maktulün bu ilişkisini devam ettirmesi, adı geçen sevgilisi ile sık sık konuşup-birlikte olması nedeniyle sanık ile maktulün bir müddettir tartışmaya başladıkları, maktulün, ilişkisine karşı çıkıp, tanık ...'tan ayrılmasını, onu telefonla aramamasını isteyen sanığı her seferinde darp ettiği, ona hakaret ettiği, ilişkisini sonlandırmaması halinde boşanmak istediğini bildirdiğinde ise olayda kullanılan ruhsatsız ve her daim namlusunda mermi bulunduğu bildirilen tabancasını göstererek, sanığı ölümle tehdit ettiği, olay tarihinden dört ay önce, tanığa eşiyle ilişkisini sonlandırması için mesaj gönderen sanığı zorla tanığın evine götürüp özür dilettiği, olay günü gayrımuayyen bir saatte alarak, önce kirli çamaşır sepetine, ardından da mutfaktaki minderin altına saklamış bulunduğu (emniyeti açık ve namlusunda mermi bulunan maktule ait ruhsatsız) tabanca ile maktulün hali hazırdaki darp ve müstekbel öldürme-yaralama eylemini gerçekleştirmesini engellemek yolunda; onu korkutmak ve müstakbel eylemlerinden vazgeçmesini sağlamak için havaya doğru bir el ateş ettiği, bunun üzerine maktulün annesi mağdur ile didişmeyi bırakıp, derhal balkona gittiği ve sanığın elindeki tabancayı almaya çalıştığı, bir yandan da sanığı tartaklayıp-darp ettiği, sanığın ise darp edilmesine ve ev içine tartaklanarak çekilmesine rağmen silahı maktule vermemek için direndiği ve ancak evin koridor kısmına doğru elinde tabanca olduğu halde maktul tarafından çekildiği, maktulün bir yandan da sanığın elindeki silahı almaya çalıştığı, işte bu anda kendisinden çok daha kuvvetli olan maktulün silahı elinden almasının ve akibinde de kendisine zarar vermesinin an meselesi olduğunu değerlendirdiği anlaşılan sanığın, saat 22:30-23:00 sıralarında elindeki tabancanın maktulün eline geçmesini engellemek üzere, maktule ateş ettiği, böylece yaralandığı anlaşılan maktulün ise geriye, evin mutfak kısmına doğru sendelediği ve düştüğü, akabinde derhal toparlandığı ve saldırısına devam edip, bu sefer daha bir hırsla, sanığın elindeki tabancayı ele geçirmeye çalıştığı, söz konusu bu son arbede sırasında ise maktulün elindeki silahı alması sonrası kesinlikle kendisine zarar vereceğini, bu zararın artık tehdit ve/veya yaralama boyutunu kat be kat aşacağını önceki tecrübeleri itibariyle değerlendirdiği anlaşılan sanığın içinde bulunduğu korku ve panik ile elindeki tabancayı ard arda ve muhtemelen üç kez ateşlediği ve evden kaçtığı, sanığın, eylemini meşru savunmada sınırı mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaş ile aştığını kabul edip, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre sanığın, maktulden kendisine yönelen saldırıyı defetmek amacıyla, mazur görülebilecek bir heyacan, korku veya telaşa kapılarak gerçekleştirdiği eyleminin, meşru savunmaya ilişkin "gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez" ve "meşru savunmada sınırın aşılması mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaştan ileri gelmiş ise faile ceza verilmez" şeklindeki düzenlemelere uygun olduğu, anlaşıldığından katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 325 inci maddesinde cezaya veya güvenlik tedbirlerine mahkûm edilmesi halinde bütün yargılama giderleri sanığa yükletilir "Avukatlık Ücret Tarifesinin 14/1 inci maddesinde" mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir" şeklindeki düzenlemeler gereği sanık hakkında cezaya, güvenlik tedbirlerine mahkûm edilmesi hükmün açıklanmasının geri bırakılması cezanın veya davanın ertelenmesine karar verilmesi halinde aleyhine vekalet ücretine hükmedilebileceğinin gözetilmemesi suretiyle katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

A. Suçtan zarar gören Döne vekilinin temyiz istemi yönünden

Suçtan zarar gören 06.08.2019 tarihli celsede şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, katılan sıfatı olmayan suçtan zarar görenin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, suçtan zarar gören vekili tarafından yapılan temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yönünden

Suçtan zarar gören 06.08.2019 tarihli celsede şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, katılan sıfatı olmayan suçtan zarar görenin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, suçtan zarar gören vekili tarafından yapılan temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yönünden

Gerekçe bölümünün 2 nci paragrafında açıklanan vekalet ücretine hükmedilmesi nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2020/1557 Esas, 2021/422 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 302 maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin paragrafın çıkarılması suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16338, Karar No: 2021/15948, Tarih: 30.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/16338 E.  ,  2021/15948 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na muhalefet etmekten kabahatli ...hakkında anılan Kanun'un 36/3-a maddesi gereğince 2.018,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Kırıkkale Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğünün 08/11/2019 tarihli ve ... sayılı idari yaptırım karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair KIRIKKALE Sulh Ceza Hakimliğinin 05/03/2020 tarihli ve 2019/5366 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 14/01/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2021 tarihli ve KYB. 2021/14221 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Her ne kadar Efe Rent A Car isimli araç kiralama işletmesini işleten kabahatli hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 36/3-a maddesi gereğince sürücü belgesi olmayan Tahir Perktaş isimli şahsa 71 BG 357 plakalı aracı 08/11/2019 tarihinde saat 03:55’te kullandırdığı gerekçesiyle idari para cezası uygulanmış ise de;