muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5418, Karar No: 2025/2121, Tarih: 24.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2024/5418 E.  ,  2025/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1, 129/1, 106/1-1. cümle, 50/1-a ve 52/2. (2 kez) maddeleri gereğince 5.400,00 Türk lirası (2 kez) adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2023 tarihli ve 2020/617 esas, 2023/935 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 14/05/2024 gün ve 94660652-105-34-1234-2024-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.07.2024 gün ve 2024/57822 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre,

1.Sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi gereğince 240 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun'un 129/1. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 160 gün adli para cezasına hükmedilmesi yerine, 180 gün adli para cezasına karar verilmesini takiben sonuç olarak 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 30,00 Türk lirasından 4.800,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 5.400,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek sureti ile fazla ceza tayininde,

2.Sanığın hakaret suçunu haksız fiile tepki olarak işlediği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinin uygulanmasına rağmen, tehdit suçundan hüküm kurulurken aynı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmayarak hükümler arasında çelişkiye yol açılmasında, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

I.Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Kanun Yararına Bozma Talebine İlişkin Yapılan İncelemede;

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2023 tarihli ve 2020/617 Esas, 2023/935 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Sanığın katılana karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125/1-2. maddesi gereğince, 240 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, belirlenen adli para cezasından aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 160 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 160 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bir günlüğü 30,00 TL üzerinden hesaplanarak 4.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, belirlenen miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

II.Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Kanun Yararına Bozma Talebine İlişkin Yapılan İncelemede;

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2023 tarihli ve 2020/617 Esas, 2023/935 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5909, Karar No: 2014/11989, Tarih: 08.07.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5909 E.  ,  2014/11989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, müdahalenin men'i ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, yağmur suları ile ilgili kat maliklerinin yaptığı işlemler sebebiyle evinin su aldığını ileri sürerek müdahalenin önlenmesini ve eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulü ile davalıların müdahalesinin önlenmesi ve işlemlerin yapılması için davalı tarafa ... gün süre verilmesine, aksi halde yapılacak işler bedeli olarak ....400,00 TL masrafın davalılardan arsa payları oranında depo edilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın .... maddesi "kat maliklerinden her biri aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinin koruma, güçlendirme ve onarım giderleri ile diğer bütün giderlere ve ortak tesislerin işletme giderlerine, giderler için toplanacak avansa kendi arsa payı oranında katılmakla yükümlüdür. Deposuna karar verilen bedelin davacıda dahil tüm bağımsız bölüm maliklerinden arsa payı oranında tahsiline karar verilmesi gerekirken depo edilmesine karar verilen eski hale getirme bedelinin sadece davalıların arsa payı oranında tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de bu bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının .... paragrafının .... satırında yer alan "davalılardan" kelimesinin hükümden çıkartılmasına yerine "davacı ve davalıların" ibaresi eklenmek suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici .... madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20688, Karar No: 2017/10077, Tarih: 14.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/20688 E.  ,  2017/10077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket tarafından faturalarda haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli ve bu bedelin dahil edildiği enerji fonu, TRT payı, Belediye vergisi ve KDV'nin tahakkuk ettirildiğini iddia ederek, fazlaya ilişkin talebinin saklı kalmak kaydıyla 01.05.2011-30.11.2014 arası tüketim dönemlerine ilişkin davalı tarafından tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ve bu bedelin dahil edildiği enerji fonu, TRT payı, Belediye vergisi ve KDV için en az 93.194,25TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı özetle; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 79.033,78 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım gibi bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının .... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde .... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, .... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4709, Karar No: 2017/5231, Tarih: 06.07.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4709 E.  ,  2017/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... Hakkında 2002; sanık ... hakkında 2002, 2003 ve 2004; sanık ... hakkında 2002; sanık ... hakkında 2002, 2003 ve 2004, sanık ... hakkında 2002 ve 2003 takvim yıllarındaki eylemleri nedeniyle kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık ... hakkında birleştirilen 2010/261 esas sayılı davaya konu olan 2005 tarihli eylem nedeniyle verilen davanın reddi,

Sanık ... hakkında mahkumiyet

Sanık ... hakkında birleştirilen Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/861 Esas sayılı davasında “2003,2004 ve 2006 yılında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı; sanık ... hakkında ise birleştirilen Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/387 Esas sayılı davasında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı halde, hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, zamanaşımı süresi de dikkate alınarak mahkemece hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1- Sanık ... Hakkında 2002; sanık ... hakkında 2002, 2003 ve 2004; sanık ... hakkında 2002; sanık ... hakkında 2002, 2003 ve 2004, sanık ... hakkında 2002 ve 2003 takvim yıllarındaki eylemleri nedeniyle kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında Vergi Usul Kanununa muhalefet ” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında birleştirilen 2010/261 Esas sayılı davaya konu olan 2005 tarihli eylem nedeniyle verilen davanın reddine ilişkin karara karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hiçbir gerekçe gösterilmeden davanın reddine karar verilmesi,

3-Sanık ... hakkında birleştirilen 2007/488 Esas sayılı davaya konu olan 2005 tarihli eylem nedeniyle verilen mahkumiyet kararına karşı sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2- Sanık ... hakkında birleştirilen 2010/261 Esas sayılı davaya konu olan 2005 tarihli eylem nedeniyle verilen davanın reddine ilişkin karara karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hiçbir gerekçe gösterilmeden davanın reddine karar verilmesi,

3-Sanık ... hakkında birleştirilen 2007/488 Esas sayılı davaya konu olan 2005 tarihli eylem nedeniyle verilen mahkumiyet kararına karşı sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 30.07.2007 gün ve 2007/3059 Esas sayılı iddianamesine konu ... ... Grup Müdürlüğünün 26.06.2007 tarih ve VDENR-2007-1232/61 sayılı vergi suçu raporunun "2002 ve 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçuna ilişkin olup "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan düzenlenmiş bir vergi suçu raporunun bulunmadığı gibi 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca sanık hakkında bu yıl yönünden dava şartı olan mütalaa da alınmadan açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Sanık ... hakkında birleştirilen 2007/546 esas sayılı davaya konu olan 2005 tarihli eylem nedeniyle verilen mahkumiyet kararına karşı sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her ne kadar sanık ... hakkında birleştirilen Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/546 Esas sayılı davasına konu olan 2005 yılına ilişkin eylemi nedeniyle hüküm kurulmuş ise de, 2007/546 esas sayılı dosyadaki davanın konusunun sanığın 2002 yılında sahte fatura kullanma eylemi olduğu, birleştirilen Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/861 Esas sayılı davasının konusunun ise sanığın 2003, 2004, 2005 ve 2006 yıllarında sahte fatura kullanması eylemleri olduğu, dolayısıyla 2005 yılında sahte fatura kullanmak eylemi için birleştirilen dava numaralarının sehven karıştırıldığı, 2005 yılına ilişkin kurulan hükmün birleştirilen Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/861 Esas sayılı davasındaki eylemine ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanmak eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Sanık ... hakkında 2007/482 Esas sayılı davaya konu olan 2006 tarihli eylem nedeniyle verilen mahkumiyet kararına karşı sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanmak eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Sanık ... hakkında 2007/482 Esas sayılı davaya konu olan 2006 tarihli eylem nedeniyle verilen mahkumiyet kararına karşı sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içinde 2006 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan suça konu faturaların bulunmadığı görülmekle, Sivrikoz İnşaat Taah.Tic.Ltd. Şti. tarafından 2006 takvim yılında düzenlenen fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sanığın yetkilisi olduğu 2 ayrı şirket adına 2006 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde kabul ve iddia olunan eylemlerin şirket sayısınca 2006 takvim yılı için ayrı ayrı zincirleme suçları oluşturduğu ve TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

6-Sanık ... hakkında birleştirilen Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010-359 Esas sayılı davasına konu olan 2005 tarihli eylem nedeniyle; birleştirilen Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesi 2010-359 Esas sayılı davasına konu olan 2006 tarihli eylemi nedeniyle, birleştirilen Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010-359 Esas sayılı davasına konu olan 2007 tarihli eylem nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerine karşı sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her takvim yılındaki sahte olarak fatura düzenlemek fiillerinin birbirinden bağımsız ve kendi içinde zincirleme suç oluşturması nedeniyle, her takvim yılında işlenen suç nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

7-Sanık ... hakkında birleştirilen Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin birleştirilen 2008/923 Esas sayılı davasına konu olan 2007 tarihli eylem nedeniyle verilen mahkumiyet kararına karşı sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

7-Sanık ... hakkında birleştirilen Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin birleştirilen 2008/923 Esas sayılı davasına konu olan 2007 tarihli eylem nedeniyle verilen mahkumiyet kararına karşı sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içinde 2007 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan suça konu faturaların bulunmadığı görülmekle, Sivrikoz İnşaat Taah.Tic.Ltd Şti tarafından 2007 takvim yılında düzenlenen fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Kabule göre de; aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6123, Karar No: 2015/30262, Tarih: 20.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6123 E.  ,  2015/30262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Cihanbeyli Belediyesine ait ve müşteki M.. K..'ın sorumlusu olduğu Vedat Kora Parkının banklarının sırt dayama kısımlarının sanık S.. A.. tarafından kırıldığı, çöp tenekelerinin yerlerinden sökülerek sanık tarafından atıldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, müşteki ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.