muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5317, Karar No: 2020/4953, Tarih: 24.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/5317 E.  ,  2020/4953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/669 Esas 2016/204 Karar sayılı ilamıyla 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçu yönünden verilen zamanaşımı düşme hükümleri temyiz edilmeden kesinleşmesi nedeniyle bu yıllara yönelik yeniden kurulan beraat hükümlerinin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

1-2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

2-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması; ... Dayanıklı Tüketim....Ltd. Şti. yetkilisi olan sanığın, 2008 takvim yılında mal ve hizmet alımı olmaksızın sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın suçlamayı kabul etmemesine karşın, dosya arasında mevcut vergi tekniği raporunda mükellef firmanın 2008 takvim yılında vermekle mükellef olduğu hiç bir beyannamesini vermemesi, 12.03.2007 tarihli yoklama fişinde şirketin işyeri adresinde bulunmadığının tespit edilmesi, 2004-2007 takvim yılları arasında mal alışlarının %86'sının sahte belge düzenlediği tespit edilmiş mükelleflerden yapılmış olması, şirketin önceki yıllarda ulaştığı satış matrahlarına ulaşabilmesi için gerekli sermaye, iş gücü ve ekipmana sahip olmadığının, şirketin devralındığı 20.06.2003 tarihinden itibaren komisyon geliri elde etmek için sahte belge düzenlediği kanaatinin bildirilmesi ve mükellefçe hiç bir defter ve belgenin incelemeye ibraz edilmemiş olduğunun anlaşılması karşısında; düzenlenen son fatura tarihinin suç tarihi olduğu gözetilerek son fatura tarihi tespit edilip dava zamanaşımının gerçekleşmediğinin tespiti halinde suçun sübut bulduğu gözetilerek sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24593, Karar No: 2014/8229, Tarih: 29.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24593 E.  ,  2014/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/124153

MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2012

NUMARASI : 2010/552 (E) ve 2012/98 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

1-Sanıkların aşamalarda tüm alımların ve faturaların gerçek olduğu, ödemeleri çek ve nakit olarak yaptıkları, iptal ettikleri çeklerin karşılığını daha sonra nakit ödedikleri yönündeki savunmaları, temsilcisi oldukları şirket hakkında düzenlenmiş vergi suçu ve vergi tekniği raporlarında, şirkette kullandıkları faturaları düzenleyen şirketler hakkında yapılan karşıt incemeler neticesinde vergi inceleme raporları düzenlendiğinin belirtilmiş olması karşısında; şirket yetkilileri hakkında düzenlenen vergi raporları uyarınca açılmış dava varsa dosyasının celp edilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları düzenleyen şirket yasal defterleri ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığını tespit suretiyle ve toplanan diğer deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Tüzel kişinin birden fazla temsilcisinin bulunması halinde cezai sorumluluğun cezanın şahsiliği ilkesine bağlı olarak temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar dikkate alınarak suçun şekli sorumlusu değil, ayrıntısını bilen ve oluşmasında rolü olan kanuni temsilciye ait olacağı, sanıkların şirket işlerinden münferiden sorumlu olduğu kayıtlardan anlaşılmakta ise de, Cumhuriyet savcılığında ve vergi denetmenine verdikleri ifadelerinde, şirketin mali işleriyle fiili olarak A.. Y..'un ilgilendiğini beyan etmeleri karşısında, şirket ortaklarının anılan hususta beyanları alınarak sanık M.. G..'in cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığının araştırılmasından sonra sonucuna göre karar verilmesi gekerktiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması;

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 29.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24091, Karar No: 2014/13168, Tarih: 23.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/24091 E.  ,  2014/13168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Dava dosyası, inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK madde 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi gerekir.

Dairemiz'e elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; dava konusu taşınmaza ilişkin, dava dilekçesi, tapu kayıtları ve tedavülleri elektronik ortamda görüntülenememiştir. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Yukarıda belirtilen evraklarla beraber dosyanın bu halde inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda Mahalli Mahkemesi'ne İADESİNE, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3447, Karar No: 2015/6134, Tarih: 01.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3447 E.  ,  2015/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 19/09/2013

Numarası : 2012/205-2013/669

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 01/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4174, Karar No: 2013/25306, Tarih: 05.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/4174 E.  ,  2013/25306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/68235

MAHKEMESİ : İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2010/1257 (E) ve 2011/1018 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, “suça konu telefonda kullanılan .... numaralı hattın kendisine ait olmadığını ve kendisi tarafından kullanılmadığını, başkalarının bilgisi dışında adına telefon aboneliği yaptırmış olabileceklerini” savunması ve abone bilgisi istemine ilişkin yazı cevabının ekinde ..Bilişim isimli şirket tarafından, suça konu hattın sanık adına açılması gerekirken kimlikler karıştırılmış olduğundan yanlışlıkla E. B.. adına açıldığı belirtilerek gerekli düzeltmelerin yapılması istemini içerir yazının bulunması karşısında, abonelik sözleşmesinin sanık tarafından yapılıp yapılmadığının gerekirse imza incelemesi ile birlikte tespit edilmesi, ayrıca bu telefon numarası üzerinden görüşme yapılan diğer kişiler araştırılıp tanık olarak dinlenerek söz konusu telefonunun sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığının kuşkuya yer verilmeyecek bir şekilde belirlenerek eylemin hırsızlık suçunu oluşturabileceğide gözününe alınarak tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmaya dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2117, Karar No: 2020/898, Tarih: 17.11.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2117 E.  ,  2020/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah.Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 05.04.2006 havale tarihli dilekçesinde; müvekkili Marmaris İçmeler Beldibi Belediyeler Birliği’nin meclis kararı ile 2003 yılında uygulanacak su ve atık su tarifesinin belirlendiğini, 2004 yılı için tatbik edilecek hizmet bedellerinin uygulamaya alındığını, birliğe üye belediyelerin su ve atık su hizmetleri ile doğmuş ve doğacak alacaklarının birliğe devrinin yapılmış olduğunu, devredilen birikmiş alacakların tahsili için başlatılan icra takibine davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabı:

5. Davalı, usulüne uygun tebliğe rağmen cevap dilekçesi sunmamış; 18.06.2013 tarihli duruşmada davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin Birinci Kararı:

6. Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 03.12.2009 tarihli ve 2008/601 E., 2009/297 K. sayılı kararı ile; davalının, meskeninde kullanmış olduğu suyun bedelini ödemediği ve bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere davacı tarafa borçlu olduğu, buna rağmen başlatılan icra takibine haksız itirazda bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile toplam 3.611,69TL alacak üzerinden itirazın iptali ve takibin devamına karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

7. Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 16.12.2010 tarihli ve 2010/8529 E., 2010/17343 K. sayılı kararı ile;

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

7. Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 16.12.2010 tarihli ve 2010/8529 E., 2010/17343 K. sayılı kararı ile;

“Davacı, davalı abonenin ödemediği su tüketim bedellerinin tahsili için yapılan takibe haksız itirazın iptali isteği ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, aleyhine yapılan icra takibine itirazında, borcunun bulunmadığını, aboneliğin kendisine ait olmadığını bildirmiştir. 15.3.1996 tarihli abone sözleşmesinde davalı adının yazılı olduğu ve imzanın bulunduğu, davacı idareye abonelik başvurusunun ise kiracı Bekir İlbaş tarafından yapıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davalı temyiz itirazında da sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece, davalının icra takibine itirazında da ileri sürdüğü halde, imza itirazı konusunda bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Açıklanan nedenle davalı açıkça sözleşmedeki imzayı inkar ettiğine göre, imza incelemesi konusunda HUMK.nun 308 ve devamı maddeleri gereğince yöntemine uygun bir araştırmanın yapılması gerekir. Davalının tetkike medar imzaları toplanarak, duruşmada davalı istiktap edilerek örnek imzaları ile eldeki imzaları, sözleşme aslı ile birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece yanlış değerlendirme ile, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemenin İkinci Kararı:

9. Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 17.05.2012 tarihli ve 2011/98 E., 2012/243 K. sayılı kararı ile; bozma kararına uyulmasına karar verildikten sonra, Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan inceleme sonucunda su abonman sözleşmesindeki davalıya atfen atılı bulunan imza ile mukayese imzaları arasında tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir, hız ve baskı derecesi bakımından uygunluk ve benzerlik tespit edilemediği hususunda rapor düzenlendiği, bu nedenle 15.03.1996 tarihli abone sözleşmesi üzerindeki imzanın davalıya ait olmadığının, davalının icra takibine itirazında haklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı :

10. Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

11. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 06.02.2013 tarihli ve 2012/23515 E., 2013/2565 K. sayılı kararı ile;

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı :

10. Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

11. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 06.02.2013 tarihli ve 2012/23515 E., 2013/2565 K. sayılı kararı ile;

“…Davalı adına davacı birliğe hitaben yazılı 02.05.2005 tarihli dilekçede; “Ekte sunulan makbuzda yatan 1.300TL sını (doğrusu 1.300.000TL) ödedim. Kalan borcun 800.000.000TL ve ferilerini kabul ediyor ve ödemek istiyorum. Kalan ihtilaflı kısmının yönetim kurulunda görüşülmesini talep ediyorum” yazılıdır. Su kullanımında sadece abone değil, fiili kullanıcı da sorumludur. Davalı böyle bir dilekçe(belge) verdiyse artık fiili kullanıcı olduğunun kabulü gerekir. Bu belgenin davalıya ait olması halinde davalının borç tahakkuk ettirilen abonelikten dolayı fiili kullanıcı olabileceği de göz önüne alınarak belge altındaki imzanın davalının eli mahsulü olup olmadığı araştırılarak, davalının eli mahsulü olduğunun belirlenmesi halinde bu belgeyi hangi nedenle imzaladığı davalıdan sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemenin Üçüncü Kararı :

12. Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 24.10.2013 tarihli ve 2013/240 E., 2013/722 K. sayılı kararı ile; bozma kararına uyulmasına karar verildikten sonra, davalının 02.05.2005 tarihli dilekçe altındaki imzanın kendisine ait olduğunu kabul ettiği, ancak 02.05.2005 tarihinde davalının davacı kurum tarafından borç kaydedilen aboneliğin bulunduğu adreste değil başka bir adreste ikamet ettiği, davalının aboneliğin bulunduğu adresteki taşınmazın ½ hisseli maliki olduğu, taşınmazın yapı kullanma izninin bulunmaması ve kiracının kendi üzerine abonelik alamaması nedeniyle kiracının suyunun kesilmemesi için 02.05.2005 tarihli dilekçeyi yazarak davacı birliğe verdiği, Marmaris Belediye Başkanlığına sunulan abone kaydının yapılması talebine dair 25.03.1996 tarihli dilekçenin kiracı Bekir İlbaş tarafından imzalandığı, davalının mal sahibi olarak gösterilmek sureti ile yalnızca adının yazılı olduğu, aynı tarihli su abonman sözleşmesi altındaki imzanın davalıya ait olmadığı, aboneliği bulunmayan davalının fiili kullanıcı durumunda da olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Üçüncü Kararı :

13. Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Dairenin Üçüncü Kararı :

13. Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

14. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 25.12.2014 tarihli ve 2014/8104 E., 2014/17309 K. sayılı kararı ile; “…Dava; ödenmeyen su tüketim bedellerinin tahsili için başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptaline ilişkindir. Somut olayda, her ne kadar davalının abonelik sözleşmesinde imzası bulunmadığı ve abone olmadığı ilk bozma sonrasında yapılan bilirkişi incelemesi ile belirlenmişse de, icra takibinden sonra davalının davacı birliğe dilekçe verdiği ve borcu kısmen kabul ederek ödediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle 02.05.2005 tarihli dilekçe ile borcu kısmen ödeyen, kısmen harç ve fer'ilerini kabul eden davalının ilgili dilekçedeki imzasını inkâr etmemesi ve ikinci bozma sonrasında mahkeme nezdindeki beyanı da dikkate alındığında dava konusu su tüketim bedeli nedeniyle dilekçesinde belirttiği miktar itibariyle sorumlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı :

15. Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 03.12.2015 tarihli ve 2015/552 E., 2015/705 K. sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulü yönündeki 03.12.2009 tarihli ve 2008/601 E., 2009/297 K. sayılı kararın, Yargıtay Özel Dairesinin 16.10.2010 tarihli ve 2010/8529 E., 2010/17343 K. sayılı kararı ile 15.03.1996 tarihli abonelik sözleşmesindeki imzanın davalıya ait olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu, bu bozma tarihinde Özel Dairenin daha sonraki bozmalarına dayanak aldığı davalı tarafından davacı şirkete verilen 02.05.2005 tarihli dilekçenin dosya içerisinde bulunduğu, ilk bozma tarihinde bu dilekçenin bozma konusu yapılmaması nedeniyle bu konuda davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu ayrıca bozma ilamına uyularak yapılan araştırma neticesinde her ne kadar söz konusu belgedeki imza davalıya ait ise de davalının fiili kullanıcı olmadığı, burada kiracı olan Bekir İlbaş'ın fiilen kullanıcı olduğunun anlaşıldığı, sözleşmede taraf olmayan ve fiili kullanıcı durumunda da olmayan davalı hakkındaki davanın reddi gerektiği gerekçesiyle Yargıtay bozma kararına karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi :

16. Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

II. UYUŞMAZLIK