muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5219, Karar No: 2014/34665, Tarih: 01.12.2014

Köy Muhtarı olan, duruşmada dinlenmeyen tanık E.. Ö.. soruşturma aşamasında, köy tüzel kişiliğine ait olan, uçurum şeklinde olduğu için arabaların dönmekte zorlandığı yeri, sanıkla anlaşarak doldurttuğunu, sanığın, önce moloz sonra da toprak dökerek üzerini düzelttiğini, bahsedilen alanın çocuk parkı olarak hizmet verdiğini ifade etmiştir.

Jandarma tarafından tutulan 02.05.2008 tarihli iki tutanakta; sanığın, ilçedeki fabrikaların atıklarını taşıyan taşeron olduğunu, kâğıt fabrikalarına ait arıtma çamurunu, genellikle gece vakti kamyonlarla getirip, köy meydanındaki çocuk oyun alanının alt tarafına döktüğünü, köy öğretmenlerince kamyonların resimlerinin çekildiği ve jandarmaya teslim edildiği anlaşılmaktadır.

Bilirkişiler raporunda, alıcı ortam olan toprağa atık bırakılması eyleminin 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin 4, Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nin 18. maddelerine aykırı olduğunu görüşünü ortaya koymuş, alıcı ortamdan numune alınmamış, atık türüne ilişkin açıklama yapılmamış, toprak kirliliğinin ne şekilde oluştuğuna ya da oluşmadığına değinilmemiştir.

23.04.2008 tarihinde K.. Kaymakamlığına gönderilen elektronik postada adı H.. Ö.. olarak görünen kişinin, köye dökülen çöplerden şikâyetçi olduğu ihbarı ile başlayan araştırmada, atıkların genellikle gece taşınması ve çocuk oyun alanının yanına atılmasının köy öğretmenlerini rahatsız ettiği ve kamyonların resimlerini çekerek jandarma görevlilerine verdikleri anlaşılmaktadır. Atıkların türüne ve kaynağına ilişkin dosyada bilgi yoksa da jandarma tutanağında “kâğıt fabrikalarından alınan arıtma çamurları” olduğu, sanığın da ilçedeki fabrikaların atıklarını taşıyan taşeron olduğu dikkate alındığında erişilmesi mümkün bütün bilgi ve belgeler toplanmadan, etkin bir soruşturma yapmadan sanığın beraatına ilişkin hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

Öncelikle atığın niteliğinin tespiti amacıyla hangi kaynaktan geldiği araştırılmalıdır. Sanığın suç tarihi öncesinde taşıma sözleşmesi yaptığı fabrikalar, işletmeler tespit edilerek, bu fabrikaların ne tür atıklar ürettiği araştırılıp, taşıma irsaliyeleri, faturaları dosyaya getirtilmelidir. Mümkün olduğu takdirde H.Ö.. adlı ihbarcı ile suç tarihinde görevli öğretmenler, tutanağı düzenleyen jandarma görevlileri ve köy muhtarı duruşmada dinlenmeli, atığın niteliği ve kaynağına ilişkin bilgileri sorulmalıdır. Tehlikeli atıkların toprak altında kalsa bile etkilerinin uzun yılar boyunca devam ettiği bilindiğinden, yapılacak araştırmaların sonunda, üniversitelerin ziraat fakültesi toprak koruma ve bitki besleme, çevre mühendisliği ve kimya mühendiliği bölümünde çalışan öğretim üyesi görevlilerinden oluşturulacak bir heyetle mahallinde keşif yapılmalı, toprak altından numune alınmalı, TÜBİTAK MAM’a gönderilerek analizi yaptırılmalı, analiz sonuçlarına göre bilirkişilerden, atığın alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II) nolu kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak nitelikte rapor alınıp, toprak kirliliği, dolayısıyla çevre kirliliğinin oluşup oluşmadığı belirlenmelidir.

Açıklanan gerekçelerle niteliği bilinmeyen atığın, “hafriyat atığı ve moloz” olduğu kabul edilerek görüntü kirliliği oluşturduğu şeklindeki hiçbir kanıta ve bilimsel veriye dayanmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi hukuka uygun görülmemiştir.

IV – Sonuç ve Karar

Katılan İ.. M.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4677, Karar No: 2019/6401, Tarih: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4677 E.  ,  2019/6401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada, .... 4. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, mirasın reddine ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince murisin son ikamet adresinin "...." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, mirasın reddinin tescili davalarında kesin bir yetki kuralının söz konusu olmadığı ve talepte bulunan mirasçının ikamet mahkemesinin de yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4721 sayılı TMK'nın 609. maddesinin dördüncü fıkrasında "Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeye göre mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir (TMK 609. md - Y.2.HD 2009/12919 E. - 2009/17413 K.).

Somut olayda, müteveffanın son ikamet adresinin "...." olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6677, Karar No: 2013/674, Tarih: 22.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/6677 E.  ,  2013/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından maaşının kesilmesine ilişkin işlemin iptaline, biriken aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile ödenmemiş aylıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının, babasının ölümünden 2 gün önce 14.6.2001 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, boşanma kararının temyiz edilmeksizin 16.6.2001 tarihinde kesinleştiği, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacının boşanmış olduğu eşi ile aynı adreste birlikte yaşadığının" belirtildiği, bu idari soruşturma esnasında tutulan tutanağın davacı ile eşinin ikamet ettikleri ... Köyünün muhtarının beyanları doğrultusunda düzenlendiği, mahkemece dinlenen tanıklardan muhtar dışındakillerin davacı ile aynı yerde oturmadıkları, kolluk araştırmasının muhtar beyanına dayalı olarak tutulduğu görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; dinlenen tanıklardan ....'nun idari soruşturma aşamasındaki beyanları ile Mahkemedeki beyanlarının çelişkili olduğu, diğer tanıkların davacı ve eşi ile aynı yerde ikamet etmediği, idari soruşturma yapılmasına neden olan Kuruma hitaben yazılan ihbar mektubunun davacı ile eşini çok iyi tanıyan biri tarafından yazıldığı anlaşılmasına göre mektubun içeriğinin araştırılmadığı, davacının her ne kadar babasının ölümünden önce boşanmış olduğu görülmüş ise de davacı ile eşinin gerçekten ayrılıp ayrılmadığı veya sonradan tekrar bir araya gelip gelmediğinin yukarıda ayrıntılı olarak belirtilen şekilde araştırılmadığı görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1779, Karar No: 2012/6026, Tarih: 05.07.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/1779 E.  ,  2012/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan, dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Hacımehmetli Köyü Kadastro çalışma alanı içinden kalan 265 ada 4, 5, 6, 7 ve 8 parsel sayılı 3.943,40, 3.981,61, 3.988,22, 3.981,28 ve 258,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve hibe nedeniyle davalılar ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacılar...ve ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Yargılama aşamasında tapu kaydına dayanmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 265 ada 5, 6 ve 8 sayılı parsellere yönelik davanın husumet yokluğundan, 265 ada 4 ve 7 sayılı parsellere yönelik davanın esastan reddine, taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar Abdil ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2238, Karar No: 2018/8768, Tarih: 11.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/2238 E.  ,  2018/8768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin 28/11/2014 gün ve 2012/934 Esas, 2014/833 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay'a gönderildikten sonra, aynı kararla mahkumiyetine karar verilen diğer sanık ...'nın, hükmün infazına başlandıktan sonra 24/03/2016 tarihli ve 07/04/2016 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminde bulunduğu, mahkemece 08/04/2016 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın sanığa 11/04/2016 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra sanık ...'nın 02/05/2016 tarihli ve devamında gönderdiği dilekçeleri ile ek kararı temyiz ve eski hale getirme taleplerinde bulunduğu anlaşılmakla, bu sanık yönünden ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 11/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9483, Karar No: 2017/16818, Tarih: 30.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/9483 E.  ,  2017/16818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; merkez ve diğer işyerleriyle ilgili olarak davalı taraf nezdinde elektrik abonelikleri bulunduğunu, davalı şirketçe kayıp kaçak bedeli dağıtım bedeli perakende satış hizmeti bedeli sayaç okuma bedeli ve iletim bedelinin haksız olarak tahsil edildiğini beyanla, haksız tahsil edilen bedellerin şimdilik 23.669,72.-TL’sinin her ay tahsil edilen tutarlar yönünden ayrı ayrı hesaplanacak avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı tarafından "kayıp enerji bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim ve dağıtım sistemi kullanım bedeli, sayaç okuma bedeli" gibi değişik adlar altında yapılan tahsilatların haksız ve hukuka aykırı olup davacıya iadesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin iadesi amacıyla açılan alacak davasıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.