muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2096, Karar No: 2019/4559, Tarih: 30.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/2096 E.  ,  2019/4559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı tarafından başlatılan icra takibine yasal süresi içerisinde davacının borca ve imzaya itiraz ettiğini, Yatağan İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/97 Esas sayılı dosyasında adli tıp uzmanı bilirkişi ile Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan her iki raporda da takibe konu bono üzerindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı sonucuna varıldığını, davacının borcu olmamasına rağmen mallarının üzerindeki haczin kalkması için icra dairesinde borca ilişkin taahhütte bulunduğunu ve takip borcunu ödediğini ileri sürerek 2.789,37 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının bu dava öncesinde davalıya karşı tarafları, konusu ve sebebi aynı olan davalar açtığından eldeki davaya karşı kesin hüküm itirazında bulunduklarını, davacının davasına dayanak ettiği bilirkişi raporlarının açılmamış sayılan davanın raporları olduğunu, açılmamış sayılan ilk davadaki incelemelerin sonraki davada bağlayıcılık teşkil etmeyeceğini, ayrıca istirdat davasının koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılamada, davacının aleyhine başlatılan icra takibinde Yatağan İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/97 Esas sayılı dosyası ile imzaya ve borca itiraz ettiği, alınan bilirkişi raporlarında bono üzerindeki imzanın davacıya ait olmadığının tespit edildiği, dolayısıyla davacının takip konusu bono bedelinden sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2015/6864 Esas 2015/17017 Karar 16.12.2015 tarihli bozma ilamında ‘Dava, imza inkarına dayanan istirdat talebine ilişkindir. İcra Hukuk Mahkemeleri dar yetkili olup, takip hukukundan kaynaklanan davalara bakan mahkemelerdir. İcra Hukuk Mahkemelerinde yapılan bilirkişi incelemesi genel yetkili mahkemelerde kesin delil olarak kabul edilemez. Mahkemece tarafların delilleri toplanarak imza incelemesi yaptırılması gerekirken, İcra Hukuk Mahkemesi dosyasında yaptırılan bilirkişi incelemelerinin hükme esas alınarak karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir’gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu, davacının imza inkarına istinaden alınan 18/12/2017 tarihinde düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporu ile dava konusu bono üzerindeki imzanın davacının el ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin bildirildiği, imzanın kendisine ait olmadığını iddia edenin iddiasını ispatlaması gerektiği, davacı tarafından başka bir delil öne sürülmediği ve davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, dava konusu bononun keşidecisi tarafından açılmış istirdat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen ilk karar Dairemizce İcra Hukuk Mahkemesi’nin kararına dayanak olan bilirkişi raporunun genel mahkemelerde dikkate alınamayacağı yönünden bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmuş, Adli Tıp Kurumundan alınan 18.12.2012 tarihli raporda dava konusu bonoda davacıya atfen atılan keşideci imzasının davacıya ait olup olmadığının tespit edilemediği bildirilmiştir. İş bu davada ispat külfeti davalıya ait olup, keşideci imzasının davacıya ait olduğunu ispat etmek zorunda olan davalıdır. Mahkemece ispat külfeti yanlış tayin edilerek imzanın kendisine ait olmadığını iddia eden davacının bunu ispat etmesi gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3473, Karar No: 2018/4684, Tarih: 17.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3473 E.  ,  2018/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında Beraat

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

1- Sahte fatura düzenleme suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle, vergi raporlarında sanıkların düzenlediği iddia olunan faturalar ile yine bir kısım kişi ve mükelleflerin adreslerinde yapılan aramalarda ele geçirilen faturalara yer verildiği ve hangi faturaların sanıklar tarafından düzenlendiği tam olarak tespit edilemediğinden, araç ve evde yapılan arama sonucu sanıklardan ele geçirilen faturalardan ilgili takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda faturaların aslı ya da onaylı suretlerinin temin edilip dosya arasına konulması ve yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, zorunlu unsurları taşıdıklarının tespiti halinde, tüm dosya kapsamından sahte fatura düzenleme eylemi fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştiren sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile Vergi Mahkemesi kararlarına atıfta bulunularak yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanıklar hakkında,

“2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen faturaların varlığı halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Mahkumiyet kararı verildiği halde kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3669, Karar No: 2024/5137, Tarih: 25.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3669 E.  ,  2024/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/794 E., 2024/806 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Safranbolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/10 E., 2024/171 K.

Taraflar arasındaki eser sözleşmesinden kaynaklı tazminat davasının yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce 30.10.2024 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz isteminin reddine yönelik Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin 30.10.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddeleri gereği, 2024 yılı temyiz miktar sınırı, 378.290,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi'nce kısmen reddedilen miktar 363.000,00 TL olup, davacıların müşterek malik oldukarı ve payları oranında hesaplama yapılacağı da gözetildiğinde, bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.10.2024 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacılar vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan sebeple;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin 30.10.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacılar tarafından fazla yatırılan harcın istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4581, Karar No: 2006/5926, Tarih: 25.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4581 E.  ,  2006/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.08.2005 gününde verilen dilekçe ile intifa hakkının terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 699 ada 139 parsel kaydına davalı yararına konulan intifa şerhinin kaldırılması istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, hükmü davalı ... Spor Genel Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanunun 794.ncü maddesi hükmü uyarınca intifa hakkı taşınırlar, taşınmazlar, haklar veya bir mal varlığı üzerine kurulabilir. Bu hak intifa hakkı sahibine konusu üzerinde tam bir yararlanma yetkisi sağlar. Nitekim dava konusu taşınmaz kaydına intifa şerhi Balıkesir Belediye Meclisi’nin 16.11.2000 tarih ve 183 kararıyla halkın spor ihtiyacını karşılamak ve atletizm ağırlıklı spor kompleksi yapılmak üzere 3 yıl içinde tesislerin yapımına başlanmak ve bu süre içinde başlanmadığı takdirde kaldırılmak üzere 25 yıl süreli verilmiştir.

İntifa şerhi kayda 19.09.2001 tarihinde işlendiğinden davalı Genel Müdürlüğü tesislerin yapımına başlanması için öngörülen süre 19.09.2004 tarihinde dolmaktadır. Ne var ki; Belediye Meclisince 12.2.2004 tarihinde bir yıllık ek süre tanındığından sürenin bitiş tarihi 12.02.2005 olmaktadır.

Tesislerin inşasına başlamak deyimi o tesislerin yapımına fiilen başlamak demek olduğu kadar alt yapı hazırlık çalışmalarını da kapsar. Dosya arasında yeralan davalının delil olarak sunduğu belgelerden Balıkesir Merkez Müstakil Atletizm Stadyumu yapımı için mimari projelerin çizdirildiği idare bünyesinde alt yapı çalışmalarının yapıldığı, detay projelerinin hazırlandığı bu faaliyetler için 01.10.2002 tarihinde 100 milyar lira 21.9.2005 tarihinde 492.500 YTL ödeneğin İl Müdürlüğü emrine çıkartıldığı görülmektedir. Bütün bunlar davalı Genel Müdürlüğün Balıkesir Atletizm Stadyumu yapılması için intifa sözleşmesinde öngörülen sürede işe başladığını gösterir. Dolayısıyla sözleşmede kararlaştırılan 3 yıllık süre içersinde tesis yapım işine başlandığından şerhin kaldırılması için gerekli koşul gerçekleşmemiştir. Davanın bu nedenle reddi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek istemin hüküm altına alınması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 25.5.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13018, Karar No: 2017/25784, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13018 E.  ,  2017/25784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9443, Karar No: 2012/16515, Tarih: 16.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/9443 E.  ,  2012/16515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu kaçak 10 kutu puro, 73 karton sigara ve 47 şişe içkinin 5607 sayılı kanunun 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesine, 16.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9065, Karar No: 2018/7163, Tarih: 03.07.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/9065 E.  ,  2018/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Alacaklının temyiz isteminin incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının (REDDİNE);

2-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Borçlunun takipte talep edilen faiz oranlarının ve tarihlerinin belirli olmadığı, fazladan faiz talep edildiği iddiası ile faize itiraz ederek icra emrinin iptalini talep ettiği, mahkemece, 30.03.2015 tarihli bilirkişi raporuna itibarla 31.01.2014 tarihi itibari ile alacak miktarı toplamının 84.096,61 TL olduğunun tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, takibe dayanak ilama ilişkin bozma kararı sonrası verilen ilam esas alınarak asıl alacak ve faiz miktarları kalem kalem belirlenerek ayrı ayrı yazılmak suretiyle takibin ilama aykırı kısımların iptaline bakiye kısım yönünden takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10221, Karar No: 2022/7522, Tarih: 06.07.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/10221 E.  ,  2022/7522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Ankara 5.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.09.2019 gün ve 2019/11 Esas, 2019/347 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararla ilgili kanun yolu inceleme talebinde bulunulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 10.06.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 07.04.2021 gün ve 2021/261 Esas, 2021/554 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmesine, 06.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5343, Karar No: 2019/5145, Tarih: 10.09.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/5343 E.  ,  2019/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62,

53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Savunmasında.... silahlı terör örgütüne katılmak için.... ülkesine geçip çok kısa bir süre eğitim kampında kaldıktan sonra pişman olup .... ’ye geri dönme kararı alarak sınırda yakalanan ve ifadesinde pişmanlığını bildiren, savunmasının aksine de delil bulunmayan, örgüt içerisinde geçirdiği süre ve konumuyla uyumlu bilgiler verdiği anlaşılan, bu meyanda ... isimli şahıs hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yürütülen kamu davasında tanık olarak dinlenip verdiği bilgilerin delil olarak kullanıldığı tespit edilen sanık hakkında düzenlenen yakalama tutanağında yakalama şekline ilişkin detaylı bir bilgi yer almadığı nazara alınarak, sanığın kendiliğinden mi teslim olduğu yoksa sınırı geçmek isterken mi yakalandığı hususu araştırılarak, gerekirse tutanak mümzileri tanık olarak dinlenilip ve ayrıca yine yakalama tutanağında sanığın... İl Jandarma Komutanlığınca kayıp şahıs olarak arandığının belirtilmesi dikkate alınarak... İl Jandarma Komutanlığından sanık hakkında kayıp başvurusu bulunup bulunmadığı sorulup varsa kayıp başvurusuna ilişkin ifade ve evrakın aslı veya onaylı fotokopisi dosya arasına getirtilip, başvurunun mahiyeti ve söz konusu başvuru akabinde herhangi bir soruşturma başlatılıp başlatılmadığı tespit edilerek sonucuna göre TCK’nın 221/2 veya 221/4-2. cümle madde ve hükümlerinin uygulama alanı karar yerinde tartışılıp değerlendirilerek hukuki durumun buna göre tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, bozma ilamının gerekleri de tam olarak yerine getirilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütü üyesi olduğu kabul edilen sanık hakkında TCK’nın 58/9 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25066, Karar No: 2017/7332, Tarih: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25066 E.  ,  2017/7332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Aynı suçtan dolayı sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması ihtimali karşısında Antalya 4. İcra Ceza Mahkemesi'nin 2013/364 dosyasının getirtilerek incelenip birleştirme hususunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28412, Karar No: 2014/35173, Tarih: 10.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/28412 E.  ,  2014/35173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/125532

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/1051 (E) ve 2013/97 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

05.02.2010 tarihli kolluk tutanağına göre sanığın 3 yıldır adreste ikamet ettiğinin tespit edilmesi ve sayacın imal yılının 2009 olması karşısında; tapu kaydı, oturma ruhsatı, telefon, internet ve su aboneliğine ilişkin belgeler getirtilip incelenerek sanığın hangi tarihten itibaren evde ikamet ettiğinin ve kurumda kaydı bulunmayan sayacı kullandığının kesin olarak saptanması, kayıtlı olmayan sayacın kullanıldığı süreye ve bilirkişi raporunda tespit edilen kurulu güce göre yine tespit tutanağında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı konusunda teknik bilirkişiden ek rapor alınması, sonucuna göre de sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.