muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10577, Karar No: 2017/6102, Tarih: 26.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/10577 E.  ,  2017/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACI

(ASIL VE BİRLEŞEN) : ... VEK.AV....

DAVALI

(ASIL VE BİRLEŞEN) : ... VEK.AV. ...

Taraflar arasındaki istirdat(asıl ve birleşen) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; asıl davada, 3327116 nolu birleşen davada 3327988 nolu abonelik yönünden davalı elektrik şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 04/06/2006 tarihinden itibaren haksız alınan bedellere yönelik asıl ve birleşen davada şimdilik ayrı ayrı 1.000 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 15/04/2006 tarihli dilekçesi ile de toplam talebini 25.471,57 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı satış şirketinin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Asıl ve birleşen dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16367, Karar No: 2023/3355, Tarih: 22.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16367 E.  ,  2023/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Van 1. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilip re'sen de temyize tabi olan 21.10.2022 tarihli ve 2022/322 Esas, 2022/589 Karar sayılı kararın sanık müdafii ile şikâyetçi Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamada alınan doktor raporuna göre akıl hastalığı bulunduğu tespit edilen katılana İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.04.2015 gün ve 2014/1520 Esas, 2015/431 Karar sayılı ilâmı ile abisi ...’un vasi tayin edildiği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrolden anlaşılmakla, hükmü temyize hakkı bulunan vasiye yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 22.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2023/4819, Karar No: 2024/731, Tarih: 24.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4819 E.  ,  2024/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/499 E., 2023/593 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık müdafinin temyiz isteğinin, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere ilişkin olduğu görülmekle, bu suçla sınırlı inceleme yapılmıştır.

Hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla kabulünde yasal olanak bulunmayan sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 318 inci maddesi gereği reddine karar verilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2014 tarihli iddianamesi ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2015 tarihli kararı ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 31.05.2022 tarihli ilamı ile, suçun sübutu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2023 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, suçun işlenmediğine, vasıf hatasına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, gidecekleri yere bırakmak için aracına alıp, gezdirmeyi teklif ettiğ, iki mağdura, "kızlar kolay para kazanmak ister misiniz, sadece elbiselerinizi çıkaracaksınız, ben size bakacağım başka bir şey yok" şeklindeki sözler söylediği ve mağdurların olumsuz tepki vermeleri nedeniyle, mağdurları istedikleri yere bırakmak suretiyle, hileyle ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın, mağdurları bıraktıktan sonra, mağdurlara, benzer mahiyette sözler içeren mesajlar gönderdiğine ilişkin 23.10.2014 tarihli mesaj tespit tutanağı dosyadadır.

3. Sanık savunmasında, suçlamaları inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE

2. Sanığın, mağdurları bıraktıktan sonra, mağdurlara, benzer mahiyette sözler içeren mesajlar gönderdiğine ilişkin 23.10.2014 tarihli mesaj tespit tutanağı dosyadadır.

3. Sanık savunmasında, suçlamaları inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, sanık savunması, mağdurların anlatımı ve tüm dava dosyasına göre, sanığın, 17.12.1999 ve 08.05.1999 doğumlu olup, suç tarihinde 14 ve 15 yaşlarında olan iki mağduru gidecekleri yere bırakmak için aracına aldıktan sonra, gidecekleri istikamet dışında Hocaköy Yolu'na döndüğü, mağdurların karşı çıkması üzerine, "biraz dolaşalım, gideceğiniz yere bırakacağım" dediği, mağdurların da kabul ettiği, yolculuk sırasında mağdurlara "kızlar kolay para kazanmak ister misiniz, sadece elbiselerinizi çıkaracaksınız, ben size bakacağım başka bir şey yok" şeklindeki taciz içerikli sözler söylediği, mağdurların olumsuz tepki vermeleri nedeniyle, mağdurları istedikleri yere bıraktığı anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafinin sübuta ve suç vasfına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2023 tarihli kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9777, Karar No: 2024/20780, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9777 E.  ,  2024/20780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 06.05.2024

SAYISI : 2024/89 E., 2024/1029 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.05.2024 tarihli ve 2024/89 Esas, 2024/1029 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.05.2024 tarihli ve 2024/89 Esas, 2024/1029 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1834, Karar No: 2017/9113, Tarih: 21.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/1834 E.  ,  2017/9113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Ses veya görüntülerin kayda alınması

Hüküm : TCK'nın 32/1 ve CMK'nın 223/3-a maddeleri gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında TCK'nın 57/1. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına

Ses veya görüntülerin kayda alınması suçundan sanığa ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığına, 26.11.2013 olan suçun işlendiği tarihin, 28.11.2013 olarak yazılması suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 13.03.2014 tarihli raporu ile “Bipolar afektif bozukluk” tanısı konulan ve mevcut hastalığı nedeniyle 26.11.2013 tarihinde işlediği iddia olunan fiilin anlam ve sonuçlarını algılamasının ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu ve iddia olunan suç tarihinde atılı suç nedeniyle ceza ehliyetinin bulunmadığı bildirilen sanığın, CMK'nın 150/2. maddesi gereğince istemi aranmaksızın baro tarafından görevlendirilen müdafii hazır bulundurularak aynı Kanun'un 147 ve 191. maddeleri uyarınca savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, sanığa, duruşma gününü bildirir davetiye tebliği ile yetinilip, tek oturum süren 08.04.2014 tarihli duruşmada sanığın baro tarafından atanan müdafiinin beyanları alındıktan sonra, sanığın yokluğunda ve usulüne uygun olarak savunması alınmaksızın karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de:

3- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.04.2008 tarihli, 2008/1-22 esas ve 2008/80 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, akıl hastalığının şahsi cezasızlık sebebi olmayıp kusurluluğu ortadan kaldıran bir hal olması karşısında, Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 13.03.2014 tarihli raporu ile “Bipolar afektif bozukluk” tanısı konulan, mevcut hastalığı nedeniyle 26.11.2013 tarihinde işlediği iddia olunan fiilin anlam ve sonuçlarını algılamasının ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu ve iddia olunan suç tarihinde atılı suç nedeniyle ceza ehliyetinin bulunmadığı bildirilen sanık hakkında, yöntemine uygun biçimde yargılama yapılıp, dosya tekemmül ettirildikten sonra, gerek sübuta gerek vasfa ilişkin gerekçeli değerlendirmenin kararda tartışılması suretiyle suçun sanık tarafından işlenmediği veya eylemin suç oluşturmadığı kanısına varılması durumunda sanığın beraatine karar verilmesi, suçun sübutu halinde ise olayın oluş şekli ile sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi gösterilmek suretiyle sanığa TCK'nın 32/1, CMK'nın 223/3-a maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında TCK'nın 57. maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı olarak akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, dosyadaki delillerden hangilerine hangi nedenlerle itibar edilip edilmediği açıklanmayıp, sübuta ve vasfa ilişkin bir değerlendirme yapılmaksızın, sanığın akıl hastası olduğuna dayanılarak gerekçeden yoksun şekilde sanık hakkında doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

b) TCK'nın 57/1. maddesi gereğince hakkında güvenlik tedbiri hükmedilen sanığın, CMK'nın 325/1. maddesi gereğince yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Adli emanete alınan 1 adet CD hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9717, Karar No: 2013/11151, Tarih: 09.09.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9717 E.  ,  2013/11151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.02.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, satış suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece ortaklığın satış yolu ile giderilmesi için görevlendirilen satış memurunun ismen belirlenmesi doğru değil ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 3. bendinde yazılı "Yazı işleri müdürü ...’ın" kelimelerinin çıkartılarak yerine "Yazı işleri müdürünün" kelimelerinin yazılmak suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26863, Karar No: 2016/5207, Tarih: 01.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/26863 E.  ,  2016/5207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın, mağdure eşini bıçakla yaralama eylemi yönüyle; sanığın, mağdure eşini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silah sayılan bıçakla yaraladığı, buna göre eşini bıçakla yaralayan sanık hakkındaki temel cezanın aynı olayda iki nitelikli halin TCK 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.