muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18763, Karar No: 2014/11894, Tarih: 12.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18763 E.  ,  2014/11894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, ... nezdinde kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'nda ihtiyaç sahiplerine dağıtılacak kömürlerden sorumlu mutemet olduğu, 2006 yılında TKİ'den 2805 ton kömür gelmesine rağmen, ihtiyaç sahiplerine 2322,60 ton kömür dağıtıldığı, 472,40 ton kömürün ise akıbetinin belli olmadığı, yine 2007 yılında yapılan yardıma konu kömürlerde de 130,20 ton açığın çıktığı somut olayda; alınan bilirkişi raporuna göre 2006 yılında 2.805 ton kömür alındığı, 2.332.60 ton kömür dağıtıldığı, 472.40 ton fark oluştuğu, 2007 yılında 3.086 ton kömür aldığı, 2.951.80 ton kömür dağıtıldığı, 134.20 ton farkın oluştuğu, kömür indirme, bindirme, dağıtım, stoklama, yükleme ve boşaltma işlemleri sırasında nem kaybı, tozlanma, içten yanma, buharlaşma şeklinde %5 fire verildiği, bu hususlara göre 2006 yılında dağıtılan kömürlerin 140.25 ton fire vermesi gerekirken 332.15 tonunun eksik dağıtılmış olduğunun, 2007 yılında ise fire oranı dikkate alındığında alınan kömür ile dağıtılan kömür arasında fark oluşmadığının bildirilmesi karşısında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar 53. madde 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar 53. madde 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanunu 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7392, Karar No: 2011/647, Tarih: 24.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7392 E.  ,  2011/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.10.2008 tarih ve 2008/167 - 2008/622 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesi ile sigortalı gıda emtiasının davalının sorumluluğunda konteyner içerisinde gemi ile İzmir'den Bobenheim-Roxheim/Almanya'ya taşınması sırasında 15.12.2006 tarihinde alıcının deposunda hasarlı olduğunun tespit edildiğini, sigortalıya 10.104,53 TL. ödeme yapıldığını, davalının TTK ve CMR hükümleri gereği sorumlu olduğunu, TTK 1361. maddesi gereği sigortalının haklarına halef olduğunu ileri sürerek 10.104,35 TL'nin ödeme tarihi olan 07.03.2007 tarihinden ititbaren ticari avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşıyıcının Hamburg Sud Line şirketi olup davanın bu şirket aleyhine açılması gerektiğini, ayrıca hasar tespitinin TTK 1065. maddeye göre taşıyanın katılımıyla limanda veya gemide yapılması gerektiğini, alıcının deposunda yapılan tespitin kabul edilemeyeceğini, yine limana varılmasından itibaren 3 gün içinde taşıyana ihbarda bulunulması gerektiğini, TTK 1066/3 gereği malların alıcıya konişmentoda yazılı olduğu şekilde teslim edildiğini, konişmento üzerinde "shipper, load, stow and count (yükleten yükledi, saydı ve istifledi)" ibaresi olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, olayda deniz yolu ile taşıma hükümlerinin uygulanması gerektiği, sigortalı emtianın davalı tarafından 05.12.2006 tarihinde Roxheim limanında alıcıya teslim edildiği, alıcı tarafından hasarın 15.12.2006 tarihinde satıcıya, satıcı tarafından 18.12.2006 tarihinde taşıyana TTK 1066. maddesinde belirtilen 3 günlük süre geçtikten sonra ihbar edildiği, TTK 1066/3 gereğince hasarın taşıyanın sorumlu olmadığı bir nedenden ileri geldiği konusunda karine oluştuğu, karinenin aksinin davacı tarafından ispatlanması gerektiği, ekspertiz raporu ve fotoğraflara göre konteynerin ortasında bulunan boşluğa yük devrildiğinden yükleme sırasında konteynerin arka kısmında boşluk bırakılma ihtimalinin bulunduğu, "shipper, load, stow and count (yükleten yükledi, saydı ve istifledi)" ibaresi gereği yüklemedeki kusurdan taşıyanın sorumlu tutulamayacağı, davalının kusurlu taşıma yaptığı ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18135, Karar No: 2023/368, Tarih: 08.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/18135 E.  ,  2023/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında, iftira suçundan,

5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; suçun sübut bulduğuna, sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncelemeye konu olay; sanığın, katılan hakkında babasından kalan maaşı alabilmek için evli omasına rağmen resmi nikah yapmadığına yönelik ihbar dilekçesi sunması sonucunda, katılan hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan soruşturma başlatılması ve isnat edilen suçu işlemediği gerekçesiyle katılan hakkında başlatılan soruşturmada takipsizlik kararı verilmesine ilişkindir.

2. Katılanın sosyal paylaşım sitesi olan facebook adresinden alınan fotoğraflar ve yazışmalar, sanık tarafından kovuşturma aşamasında mahkeme dosyasına ibraz edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanık tarafından ibraz edilen katılana ait fotoğraflar ile yazışmaların içeriğine göre ve sanığın yargılama sürecinde alınan savunmasında atılı suçu işlemediğine yönelik aksi kanıtlanamayan savunması birlikte değerlendirildiğinde; sanığın işlemediğini bildiği halde katılana yönelik soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak kastıyla hareket ettiğine ilişkin delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısı'nın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısı'nın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10050, Karar No: 2024/3433, Tarih: 14.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10050 E.  ,  2024/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1602 E., 2023/1918 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Marmara Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/88 E., 2023/24 K.

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının ticari işlemleri nedeniyle bekarlara kolay kredi verildiğini söylediğini, kredi çekildikten sonra yeniden evleneceklerini vaad ettiğini belirttiğini, boşanma ve sonuçlarının kendisine tercüman yoluyla detaylı olarak anlatılmadığını, davacının özgür iradesi ile karar vermediğini, kadın yararına maddî ve manevî tazminata karar verilmediğini,, davalının, davacıyı yeniden evlenecekleri vaadiyle kandırdığını, davacının kendisine yöneltilen hile ile özgür iradesinin sakatlandığını, davalı tarafından kandırıldığını,davalının başka biriyle evlilik yaptığını, duruşmada yeminli tercüman bulundurulmadığı için hileye düşürüldüğünü iddia ederek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 375 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (h) bendi gereğince davasının kabulüne, boşanma kararına ilişkin mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının boşanma kararından sonra vazgeçtiğini, yeniden evlenmek istediğini, velâyetin değiştirilmesi davası açtığı için karşı hamle olarak bu davayı açtığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının boşanma kararından sonra vazgeçtiğini, yeniden evlenmek istediğini, velâyetin değiştirilmesi davası açtığı için karşı hamle olarak bu davayı açtığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların boşanma ve sonuçları konusunda anlaşmış olmaların nedeniyle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince boşanmalarına karar verildiği, kararın 18.08.2020 tarihinde kesinleştiği, davalının, davacının iradesini boşanma kararından önce sakatladığı, davacıyı kandırdığının, hile ile iradesini etkilediği iddiasına yönelik somut delil ibraz etmediği, tarafların anlaşma boşanma davasının 18.08.2020 tarihinde görüldüğü, davacının beyanlarının zapta yazıldığı, "... davacı ve davalı söz aldılar: Boşanma ile boşanmanın mali sonuçları ile feri hükümleri konularında anlaştık. Buna ilişkin boşanma protokolünü dosyaya ibraz ettik. Protokolün tasdikine karar verilerek boşanmamıza hükmedilsin dediler. Beyanları okundu imzaları alındı...." şeklinde davacının beyanlarının zapta geçtiği, davacının beyanlarını imzaladığı, duruşmada Tercüman bulunmadığı, davacının beyanlarını hakim karşısında açıkladığı, beyanlarını imzaladığı, davacının Türkçe bilmediği iddiasının ispatlamadığı, duruşma zaptının sahteciliği iddiasının bulunmadığı, davacının beyanlarını içeren duruşma zaptının hukuki geçerliliğini koruduğu, davacının ileri yargılamanın iadesi talebine ilişkin ileri sürdüğü hususları ispatlayamadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 375 inci maddesi gereğince ispatlanmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesini tekrarlamakla birlikte, davalının hileli davranışları ile boşanmaya karar verildiğini, iradesinin özgür olarak oluşmadığını, tercüman bulundurulmadan boşanmaya karar verildiğini, davanın hüküm ve sonuçlarının açıklanmadığını ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılar, kararın dayandığı deliller ile kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarlamakla birlikte davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 352 inci madde , 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci ve 375 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15957, Karar No: 2011/2163, Tarih: 21.04.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/15957 E.  ,  2011/2163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nın 204/1.mad.ger.2 yıl hapis cezası ile cezalandırılması, 53/1.maddesinin uygulanması

Sanığın, suça konu bono üzerinde şikâyetçi tarafından yazılan “Bir milyar aldım” ibaresi önüne “elli” ibaresini ekleterek icra takibine koyduğu bu suretle atılı “resmi belgede” sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunması, dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporlarında şikâyetçi tarafından yazılan ibare ve borçlu imzasının siyah bir kalemle diğer ibareler ve eklemenin ise mavi renkli başka bir kalemle yazıldığının belirtilmesi karşısında; gerekçeli kararda yapılan sahteciliğin iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı tartışılmadan ve denetime olanak verecek şekilde suça konu senet aslı dosya içerisinde de bulundurulmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 Sayılı CMUK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20226, Karar No: 2015/18582, Tarih: 15.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/20226 E.  ,  2015/18582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2013/1292-2014/642

Davacı, 31/10/2007-03/12/2012 tarihleri arasında bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 2925 Sayili yasa kapsamında sigortalı olması nedeniyle 31.10.2007-03.12.2012 dönemindeki zorunlu Bağ-Kur sigortalılığının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı yasanın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı yasa, Bağ-Kur’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

1479 sayılı Yasanın 24 ve 25.maddelerinde Bağ-Kur sigortalılığın başlangıç ve bitişinde vergi, meslek ve sicil kayıtlarının esas alınacağı, açıkça belirtilmiştir. Vergi kaydının sona ermesi davacının kendi nam ve hesabına çalışmasını sona erdirdiğinin tek başına açık delili değildir.

2925 sayılı Kanun'un 6.c maddesi; bu Kanuna göre sigortalı olanların sigortalılıklarının, sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olarak çalışmaya başlamaları nedeniyle prim veya kesenek kesilmeye başladığı tarihten itibaren, sona ereceğini belirtmektedir.

2925 sayılı Kanun'un 6.c maddesi; bu Kanuna göre sigortalı olanların sigortalılıklarının, sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olarak çalışmaya başlamaları nedeniyle prim veya kesenek kesilmeye başladığı tarihten itibaren, sona ereceğini belirtmektedir.

Dosya kapsamından davacının 01.01.1996 tarihinden itibaren 2925 sayılı Yasa kapsamında tarım sigortalısı olduğu, bu sigortalılığına ilişkin olarak prim ödediği, bu arada davacının kendi adına bağımsız çalışması nedeniyle 01.10.2008 tarihi itibarı ile 1479 Sayılı Yasa kapsamına alındığı, 31.10.2007 tarihinden itibaren vergi kaydının olduğu, Kurumca, vergi kaydı nedeniyle 2925 Sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı durdurularak 01.10.2008 tarihinden itibaren re'sen zorunlu Bağkur sigortalısı olarak kabul edildiği, anlaşılmıştır.

Davacının 2925 Sayılı Kanun kapsamında tarım sigortalısı olduğu dönemde kendi adına bağımsız çalışmasının bulunduğu, Kurumca bu nedenle 01.10.2008 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamına alındığı, buna göre 2925 Sayılı Kanun 6.c maddesinde belirtilen fiili durumun gerçekleştiği açıktır. Ayrıca tanık ifadelerine göre davacının kendi adına tarımla uğraştığı oysa 2925 Sayılı yasa kapsamında sigortalı olması için tarım işçisi olarak süreksiz çalışması gerektiği ve 1479 sayılı Kanun kapsamında vergi kaydının olduğu ve buna dayalı zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olmasına ilişkin Kurum işlemi yerinde olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuku olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.