muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3752, Karar No: 2013/7474, Tarih: 20.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/3752 E.  ,  2013/7474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dairemizin 14.01.2013 tarih, 2012/7024 Esas, 2013/109 Karar sayılı geri çevirme yazısında davacı ...'ye çıkarılan tebligatın usulsüzlüğünden bahisle yeniden tebliğat yapılması istenilmiş olmasına rağmen, bu kez gerekçeli karar tebliğinin aralarında menfaat çatışması bulunan davalı ... imzasına tebliğ edildiği anlaşılmakla tebligatın geçersiz olması nedeniyle, davacı ...'ye gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun bir biçimde tebliğinin sağlanması, usulsüz tebligat halinde dosyanın iade edilmeyerek usulüne uygun tebligatın yapılmasına çalışılması için yeniden yazışmaya sebebiyet verilmemesi, yapılan tebliğin kanuna uygun olarak yapılıp yapılmadığının mahkeme hakimince bizzat gerekli özen gösterilerek ve denetimi yapıldıktan sonra usulüne uygun olduğu kanaatine varıldığı taktirde dosyanın iadesinin sağlanması, usulüne uygun tebligatın yapılması durumunda temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye İADESİNE, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1134, Karar No: 2012/4486, Tarih: 16.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1134 E.  ,  2012/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

........Ltd. Şti.'nin işçisi olarak çalışan davacının Nakliyat İş Sendikası üyesi olduğunu, anılan sendika ile .. Ltd. Şti. arasında 26.12.2007 tarihli toplu  iş sözleşmesinin imzalandığını, uzun yıllardan beri süre gelen asıl işveren alt işveren ilişkisinin, alt işverenin sendika ile toplu iş sözleşmesi imzalayacağını öğrenen davalı .......A.Ş. tarafından 2008 yılında yenilenmeyeceğinin bildirildiğini, 15.03.2007 -14.03.2009 dönemi için yürürlüğe konulan  toplu iş sözleşmesinde 300,00 TL seyyanen zam, dört aylık ücret tutarında ikramiye ve aylık 100,00 TL yakacak yardımına yer verildiğini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi uyarınca davalı .......A.Ş.'nin toplu iş sözleşmesinde öngörülen haklardan sorumlu olduğunu, buna göre 15.03.2007-31.12.2007 dönemi 9,5 ay için toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret, ikramiye ve yakacak yardımı fark alacağının en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğini, kesinleşen işe iade kararı uyarınca dört aylık hizmet süresinin eklenmesi suretiyle, davacının işe başlatılamadığı tarih itibariyle fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, çalıştırılmayan süreye ilişkin dört ayla sınırlı fark ücret ve diğer haklar, oniki aylık ücret tutarındaki sendikal tazminat fark alacaklarının bulunduğu belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak toplam 1.000,00 TL'nın faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm halini alan Üsküdar 1. ve 2. İş Mahkemelerinin kararına göre davacının dava dışı .......Ltd. Şti.'nin işçisi olmayıp, davalı ..A.Ş.'nin işçisi olduğu, toplu iş sözleşmesinin ise dava dışı ...Ltd. Şti.'nin ile Nakliyat İş Sendikası arasında yapıldığı, ....... A.Ş.'nin iş yerlerinde bu sendikanın yetkili olmayıp, başka bir sendikanın yetkili olduğu, ayrıca davalı şirketin bağlı olduğu iş kolunun da farklı olduğu, davacının Nakliyat İş Sendikası ile yapılan toplu iş sözleşmesinin ve bu iş kolunda çalışan bir işçisi de olmadığından, bu toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kararı, davacı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı .. A.Ş. ile dava dışı alt işveren ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti.'nin arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş işe iade davası ile sabittir. Davacının üyesi olduğu Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ..Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlüktedir. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nda kabul edilen temel esaslara  uygun görülmektedir. Ancak, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerekmektedir. Öte yandan, toplu iş sözleşmesinin baştan itibaren hükümsüzlüğü kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanmaması esastır. Bu durumda, davacının, Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ...Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı açıktır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16586, Karar No: 2023/3817, Tarih: 12.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16586 E.  ,  2023/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı ... adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idareler vekili dava dilekçelerinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 170 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı ... adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile idarece düzenlenen kıymet takdir raporu ile belirlenen bedelin derhal ödenmesine, bakiye bedelin ise karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idareler vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza uygulanan objektif değer artışının yüksek olduğunu, Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahlkemesinin 2018/611 Esas sayılı dosyasında aynı kriterlere sahip taşınmaz için %200 oranında objektif değer artışı uygulandığını, belirlenen bedelin yüksek olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idareler vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza uygulanan objektif değer artışının yüksek olduğunu, Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahlkemesinin 2018/611 Esas sayılı dosyasında aynı kriterlere sahip taşınmaz için %200 oranında objektif değer artışı uygulandığını, belirlenen bedelin yüksek olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2018 yılı verileri ile net gelir 479,33 TL belirlendiği halde 2017 verileriyle hesaplanan ilk raporda dahi net gelirin 556,86 TL olarak belirlendiğini, münavebeye düşük gelir getiren ürünlerin alınmasının hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazın komşu taşınmazlarda bulunan su kaynaklarından sulanıp sulanmayacağı araştırılmadan kuru arazi kabul edildiğini, objektif değer artışının yetersiz olduğunu, 11.04.2019 tarihli duruşma ara kararı uyarınca yatırdıkları 1.000,00 TL bilirkişi ücretinin davalıya iadesine karar verilmediğini, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, iki ayrı davacı olup davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinden hangi davacının sorumlu olduğunun açıkça gösterilmediğini, belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kuru arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda uygulanan kapitalizasyon faizi ile objektif değer artış oranlarının uygun olduğu, üretim masraflarının brüt gelirin üçte biri kadar olacağı ya da bu oranın altında kalmamak ve fahiş olmamak üzere makul tutarda bu oranın bir miktar da üzerinde olabileceği kabul edilerek masrafların uygun olduğu; ancak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ile Anayasa Mahkemesinin kararları doğrultusunda davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi ve davalı lehine hükmedilecek vekâlet ücretinden davacılardan Balıkesir Organize Sanayi Bölge Müdürlüğünün sorumlu olduğunun kararda belirtilmesi gerektiği gibi, yasal faiz ile 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesi yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Buna karşın; hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının, brüt gelirin %50'sinden yüksek oranda alınması ekonomik tarım yapılmasında tereddüt yaratacağından, bu husus İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü'ne sorularak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

5. Kabule göre de; idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda belirlenen ve İlk Derece Mahkemesi kararı ile derhal ödenmesine karar verilen 170.179,75 TL kamulaştırma bedeline 29.12.2018 tarihinden İlk Derece Mahkemesi karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yalnızca bakiye 58.099,45 TL’ye yasal faiz işletilmesine karar verilmesi yerinde değildir.

6. Davanın niteliği gereği davacı ve davalı tarafından yapılan tüm yargılama giderlerinin davacı idareye yüklenmesi gerekirken, yazılı şekilde yalnızca davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27209, Karar No: 2014/21487, Tarih: 01.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/27209 E.  ,  2014/21487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen Orman İdaresine gerekçeli kararın tebliği ile temyiz edilmesi halinde, ek tebliğname düzenlenmesi için tevdii edilen dosyanın Dairemize Orman İdaresi temsilcisinin temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmeden gönderildiği anlaşılmakla; Hazine vekilinin 25.07.2014 günlü temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1470, Karar No: 2010/3665, Tarih: 02.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/1470 E.  ,  2010/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.11.2007 gün ve 2005/744-2007/252 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.11.2009 gün ve 2008/1087-2009/11489 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin çeşitli kebap türlerinde kullanılmak üzere 05.11.1982 tarihli "GÜLOĞLU+Şekil" 18.04.1983 tarihli "GÜLOĞLU", 18.04.1983 tarihli " GÜLLÜOĞLU" markalarının sahibi olduğunu, davalı şirketin ise 5,9,30,35 ve 43 ncü sınıfa giren mal ve hizmetlerde kullanılmak üzere "Güllüoğlu" ibaresini esas unsur olarak ihtiva eden "TÜRKİYENİN TADI KARAKÖY GÜLLÜOĞLU GÜLLÜOĞLU GIDA SAN. VE TİC. A.Ş. + Şekil" ibaresinin marka olarak tescili talebinde bulunduğunu, başvurudaki bazı malların emtia listesinden çıkartılmasından sonra davalı TPE tarafından yapılan ilan üzerine müvekkilince 43.01 alt sınıfına giren hizmetlerin bütünüyle çıkartılması istemi ile itiraz edildiğini, davacı itirazlarının TPE tarafndan kabul edilmediğini ileri sürerek, 556 sayılı KHK' nin 7/1-b, 7/1-i, 8/1-b ve 9/b maddelerine istinaden 08.07.2005 tarih ve M-2478 sayılı YİDK kararının iptaline ve tescil edildiğinde 43/01 sınıf yönünden davalı şirket markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davalılar yararına bozulmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve Dairemiz kararında ve emsal olarak gösterilen önceki tarihli kararlarında yer alan seri marka ibaresinin yeni bir marka türü olduğuna dair herhangi bir tanımlama mevcut olmayıp, seri markaların da esasen her biri diğerinden bağımsız nitelikli ticaret ve hizmet markaları olduğunun açık bir şekilde belirtilmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve HUMK' nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uygun olmayan sair karar düzeltme istiğinin reddi gerekir.

2-Dairemiz bozma kararının (2) bendinde benzer esas unsurlu ibareyi içeren ve 43/1.sınıf için taraflar adına mükerrer olarak tescilli markalardan kaynaklanan ve korunması gereken marka haklarının varlığından bahisle davalı şirketçe yapılan 2002/16775 sayılı başvurusunda seri marka oluşturma amacıyla yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiği belirtilmiştir.

2-Dairemiz bozma kararının (2) bendinde benzer esas unsurlu ibareyi içeren ve 43/1.sınıf için taraflar adına mükerrer olarak tescilli markalardan kaynaklanan ve korunması gereken marka haklarının varlığından bahisle davalı şirketçe yapılan 2002/16775 sayılı başvurusunda seri marka oluşturma amacıyla yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiği belirtilmiştir.

Ancak, karar düzeltme dilekçesine ekli belgelerden dava konusu başvurunun yapıldığı 04.07.2002 tarihinde davalı şirkete ait 2001/3695 sayılı "Türkiyenin Tadı Karaköy Güllüoğlu + şekil" şeklindeki marka tescilinin henüz kesinleşmemiş olduğu ve sicile tescil tarihinin her halükarda dava konusu başvurunun yapılıdğı tarihten sonraki bir tarihte gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, dava konusu başvurunun yapıldığı 04.07.2002 tarihinden önce davalı adına tescilli ve koruma altında olan marka hakkının varlığından söz edilemeyeceğinden, Dairemiz bozma kararında açıklanan seri marka oluşturma amacı taşıyıp taşımadığının araştırılması olanağı bulunmamaktadır. Bu durumda davacı adına önceki tarihte tescilli olan markalarının bulunması nedeniyle 556 Sayılı KHK' nin 8/1-(b) bendi uyarınca işaretlerin benzer olduğundan bahisle davanın kabulüne ilişkin yerel mahkeme kararı isabetli olduğu halde Dairemizin 06.11.2009 tarih ve 1087/11489 sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiğinden; davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin açıklanan gerekçe itibariyle kabulü ile Dairemizin anılan kararının (2) nôlu bendinin ortadan kaldırılmasına ve usul ve yasaya uygun olan mahkeme kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nôlu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair karar düzeltme isteminin reddine, (2) nôlu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 06.11.2009 tarih ve 1087/11489 sayılı kararının (2) nôlu bendinin ortadan kaldırılarak usul ve yasaya uygun mahkeme kararının bu bentte açıklanan gerekçe itibariyle ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 04,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 02.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19535, Karar No: 2018/6764, Tarih: 19.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19535 E.  ,  2018/6764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ve feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak vs. bedellerin tahsil edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.276.872,58 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup; hüküm, davalı ve feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;