muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/20455, Karar No: 2019/2306, Tarih: 05.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20455 E.  ,  2019/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait spor tesislerinde 01.05.2006 tarihinden iş akdinin haksız feshedildiği 09.10.2014 tarihine kadar çalıştığını, çalışmasının ... Belediyesi Gençlik Spor Kulubü Derneği ve davalı Belediyenin alt işveren şirketleri nezdinde geçtiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazıyla davacının ... Belediyesi Gençlik Spor Kulubünde geçen hizmetlerinden sorumlu olmadıklarını, Belediyenin alt işveren şirketlerinde 42 gün yıllık izin kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı Belediye ile dava dışı ... Belediyesi Gençlik Spor Kulubü Derneği arasında işten ayrılış bildirgesinde 16 (işverenin bir işyerinden diğerine nakil) kodunun olması, hukuki ve organik bağ bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesine göre, “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Dosya içeriğine göre davacının kıdem tazminatı alacağı 15.437.54 TL olarak tespit edilmiş ve raporun tebliğinden sonra davalı tarafça 13.120.56 TL kısmi kıdem tazminatı ödemesi yapılmıştır. Mahkemece hüküm kurulurken bu miktar hakkında dava açıldıktan sonra ödenmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek bakiyesinin hüküm altına alınması gerekirken sanki davadan önce ödenmiş gibi sadece bakiyesi hüküm altına alınıp davacı yararına vekalet ücreti takdirinde dikkate alınmaması ve davalı lehine vekalet ücreti takdiri hatalı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasınının 1. bendinde yer alan "-2.316,98 TL net kıdem tazminatının akdin fesih tarihi olan 08/10/2014 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile," bendinin hükümden çıkartılarak yerine; "-Dava açıldıktan sonra 13.120.56 TL net kıdem tazminatı ödenmesi nedeniyle bu miktar bakımından talep konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, bakiye 2.316,98 TL net kıdem tazminatının akdin fesih tarihi olan 08/10/2014 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile;" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

4. bendinde bulunan "1.500,00 TL" rakamının silinerek yerine "2.582,00 TL" rakamının yazılmasına, 5. bendin hükümden tamamen çıkarılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 05.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14119, Karar No: 2014/17356, Tarih: 28.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14119 E.  ,  2014/17356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağını istemiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının temyiz talebi mahkemece 06/02/2014 tarih ve 2013/55 E – 2013/63 K sayılı ek karar ile reddedilmiştir. Ek kararın gerekçesinde, davacının mahkeme kararını temyiz ettiği ancak temyiz harç ve giderlerini eksik yatırdığı, eksik yatırılan temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için davacıya muhtıra tebliğ edildiği, davacının muhtırada belirtilen kesin süre içerisinde muhtırada gösterilen ve tamamlanması istenen temyiz harç ve giderlerini tamamlamadığı belirtilmiştir.

D) Temyiz:

Davacının temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacının mahkeme kararını temyiz ettiği ancak temyiz harç ve giderlerini eksik yatırdığı, eksik yatırılan temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için mahkemece usulüne uygun şekilde davacıya muhtıra tebliğ edildiği, davacının muhtırada belirtilen kesin süre içerisinde muhtırada gösterilen ve tamamlanması istenen temyiz harç ve giderlerini tamamlamadığı, bunun üzerine mahkemece 06/02/2014 tarih ve 2013/55 E – 2013/63 K sayılı ek karar ile davacının temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı ek karara yönelik temyizinde, mahkemece verilen asıl kararın hüküm fıkrası kısmında, " Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan harcın mahsubu ile davacı tarafça fazla yatırılan 421,20 TL harcın kararın kesinleşmesini müteakip talep halinde davacı tarafa iadesine..." hükmünün yer aldığını, mahkemece gönderilen muhtırada ise toplam 208,80 TL temyiz harç ve giderinin tamamlanması gerektiğinin belirtildiğini, muhtırada belirtilen toplam 208,80 TL temyiz harç ve giderinin, asıl kararda yer alan ve yukarıda belirtilen 421,20 TL harçtan mahkemece re'sen mahsubunun yapılması gerektiğini düşünerek muhtırada belirtilen süre içerisinde muhtırada gösterilen ve tamamlanması istenen temyiz harç ve giderlerini tamamlamadıklarını belirtmiştir.

Öncelikle, ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama sırasında alınması gereken harçlar ile hükmün temyizi halinde temyiz incelemesini yapan Yüksek Yargıtay'da alınması gereken harçlar bir birinden farklı olup, mahkemenin bu iki farklı harçtan birini diğerinden re'sen mahsup etmesi mümkün değildir. Bu nedenle davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde olmayıp mahkemece verilen ek karar isabetlidir. Ancak, mahkemece davacının temyiz talebi ile ilgili olarak ek kararda "Davacının mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına..." şeklinde hüküm kurması gerekirken, "Davacının temyiz talebinin reddine..." şeklinde hüküm kurması hatalı olup ek karar açısından bozma sebebi ise de bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 06/02/2014 tarih ve 2013/55 E – 2013/63 K sayılı ek kararın HMK'nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK' nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Mahkemece verilen 06/02/2014 tarih ve 2013/55 E – 2013/63 K sayılı ek kararın hüküm fıkrasında yer alan; "Davacı vekilinin mahkememiz kararı hakkındaki temyiz talebinin REDDİNE" şeklindeki birinci paragrafın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, "Davacı vekilinin mahkeme kararını TEMYİZ ETMEMİŞ SAYILMASINA," cümlesinin yazılmasına, 06/02/2014 tarih ve 2013/55 E – 2013/63 K sayılı EK KARARIN bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25296, Karar No: 2017/11287, Tarih: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25296 E.  ,  2017/11287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Avukatlık Kanunu’nun 56/5. maddesi uyarınca avukatın başkasını tevkil yetkisini haiz olduğu bütün vekaletnamelerini kapsayacak şekilde başka bir avukata vekaletname yerine geçecek yetki belgesi verebileceği, bu yetki belgesinin vekaletname hükmünde olduğu, dosyada şikayetçi vekili tarafından iki ayrı avukata yetki belgesi verildiği, bu sebeple şikayetçinin dosyada toplam üç ayrı vekille temsil edildiği gözetildiğinde, vekillerden sadece Avukat ...‘in mazeret beyanında bulunduğu, diğer vekillerin mazeret beyanında bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Şikayet hakkının düşürülmesi kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15922, Karar No: 2018/4215, Tarih: 29.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/15922 E.  ,  2018/4215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 13.04.2012 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi ve kal, karşı dava temliken tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 02.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı- karşı davacı vekili ve asli müdahiller tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım, karşı dava ise temliken tescil istemlerine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 398 parsel sayılı taşınmazın doğu tarafındaki tahminen 8-10 dönümlük kısma davalı tarafından kayısı ağacı dikilmek suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, vaki el atmanın önlenmesi ve kayısı ağaçlarının sökülmesi suretiyle kal'ini istemiştir.

Davalı cevap ve karşı dava dilekçesinde, kayısı ağacı bulunan kısmın kendilerine ait 400 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunduğunu, kayısı ağaçlarının yaklaşık 20 yıl önce dedesi tarafından iyiniyetli olarak dikildiğini belirterek, davanın reddini; kayısı ağaçlarının bulunduğu kısmın davacının taşınmazı sınırları içerisinde kaldığının anlaşılması halinde taşınmazın değerinin ağaçların değerinden daha az olduğundan davacı adına olan ... kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

..., ..., ... ve ... ile ... vekili, davaya konu ağaçların bulunduğu taşınmazın ve ağaçların kendilerine ve diğer ortaklara ait olduğunu, kayısı ağaçlarının bulunduğu kısmın davacının taşınmazı sınırları içerisinde kaldığının anlaşılması halinde taşınmazın değerinin ağaçların değerinden daha az olduğundan davacı adına olan ... kaydının iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı- karşı davacı vekili ve müdahiller tarafından temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere; Türk Medeni Kanunun 683. maddesi hükmünce bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şeyden (eşyadan) dilediği gibi kullanma ve tasarrufta bulunma yetkisine de sahiptir. Yasanın 684. maddesine göre de, malik olan kimse o şeyin bütünleyici parçalarına da malik sayılır. Bütünleyici parçadan maksat yerel adetlere göre asıl şeyin temel unsuru olan ve o şey yok edilmedikçe, zarara uğratılmadıkça veya yapısı değiştirilmedikçe ondan ayrılmasına olanak bulunmayan parçadır. Yasanın 688. maddesinin öngördüğü kurala göre de, paylı mülkiyette birden çok kimse maddi olarak bölünmüş olmayan o şeyin tamamına belli paylarda malik olur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun (13.6.1984 tarih ve 1982/358 Esas, 1984/710 Karar sayılı, yine 26.10.2005 tarih 2005/14-587 Esas, 2005/609 Karar sayılı, 2010/4-4 Esas, 2010/56 Karar sayılı ilamlarında) açıklandığı üzere el atmanın önlenmesinin yanı sıra yıkım isteminin de söz konusu olduğu hallerde tüm müşterek maliklerin davada yer almaları gereklidir.

Somut olaya gelince; el atmanın önlenmesi ve yıkım talepli asıl dava bakımından, davalının paydaşı olduğu 400 parsel sayılı taşınmazın diğer paydaşlarından ..., ..., ... ve ... ile ..., kayısı ağaçlarının kayıt maliki dedeleri tarafından dikildiğinden kendilerinin de hakları olduğunu belirterek karşı dava bakımından müdahil olmuşlardır. Yıkım, dava dışı paydaşların hakkını da etkileyeceğinden, dava dışı paydaşların davaya katılımları sağlanmadan aleyhlerine sonuç doğuracak şekilde yıkım kararı verilemez. Esasen kurulan hükmün dava dışı paydaşlar bakımından infaz olanağından da söz edilemez.

O halde mahkemece, 400 parsel sayılı taşınmazın güncel ... kaydının ilgili ... müdürlüğünden getirtilerek davalı dışındaki paydaşlarının, ölü olmaları halinde ise yasal mirasçılarının davada yer almaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3045, Karar No: 2019/4846, Tarih: 17.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3045 E.  ,  2019/4846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada .... 2. Sulh Hukuk ve ..... 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

k A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün .... yapılan sorgulamada ... adresinin; "....." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise kolluk tarafından küçük ...'un ..... ilçesi, .. köyü 29 numaralı evde ikamet etmediği, babası.....ile beraber "...." ilinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında küçüğün velayetinin annesi ......'a ait olduğu annesinin mernis adresinin; "....." olduğu ayrıca.... Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmaları sonucunda; küçük ve kayyım adayının güncel mernisleri olan "...." adresinde ikamet etmediklerinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16464, Karar No: 2023/5889, Tarih: 04.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16464 E.  ,  2023/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/64 E., 2016/170 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî düzeltilerek onama

Suça sürüklenen çocuklar haklarında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/64 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında her iki mağdura karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun samimi ikrarı doğrultusunda cezasında indirime gidilmesine ve suça sürüklenen çocuğun, mağdurlara karşı eyleminin intikal tarihinden iki, üç yıl önce gerçekleştiğine, suça sürüklenen çocuğun bu tarihlerde henüz on iki yaşını doldurmadığına, bu sebeple hakkında 5237 sayılı Kanun’un 31 inci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğine yöneliktir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin mağdurun poposuna cinsel organını değdirmekten ibaret olduğuna, bu haliyle suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve hakkında beraat kararı verilen suçlar açısından vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ...’ın mağdur ...’e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi yönünden yapılan değerlendirmede;

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ...’ın mağdur ...’e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi yönünden yapılan değerlendirmede;

2015 yılı okul başlangıcında, suça sürüklenen çocuk ile mağdurun, okullarına yakın bir yer olan eski Hamamın oraya gittikleri ve sigara içtikleri, ardından suça sürüklenen çocuğun, kendisinin ve mağdurun pantolonunu çıkararak cinsel organını mağdur ...’in poposuna soktuğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

2. Suça sürüklenen çocuk ...’un mağdurlar ... ve ...’e yönelik çocuğun cinsel istismarı eylemi yönünden yapılan değerlendirmede;

Suça sürüklenen çocuğun, kardeş olan ... ve ...’i yanına çağırdığı, kendisinin yere yattığı ve cinsel organını dışarı çıkardığı ve cinsel organını mağdurlara sürttüğü, suça sürüklenen çocuğun beyanlarında eylemin bu şekilde gerçekleştirdiğini ikrar ettiği, suça sürüklenen çocuğun mağdurlara yönelik eyleminin vücuda organ sokma şeklinde gerçekleşmediği, mağdurların eylemin organ sokma suretiyle gerçekleştiğine dair bir beyanlarının da bulunmadığı, her ne kadar mağdurlardan ..., suça sürüklenen çocuğun kendisine yönelik herhangi bir cinsel eyleminin olmadığını belirtmişse de, suça sürüklenen çocuğun cinsel organını mağdur ...’in poposuna sürttüğünü ikrar ettiği, suça sürüklenen çocuğun mağdurlara karşı bu eylemlerinin sarkıntılık düzeyini aştığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlara karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Her İki Mağdura Karşı Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalarının toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında Kayseri Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 09.10.2015 tarihli raporda suça sürüklenen çocuğun işlemiş olduğu çocuğun cinsel istismarı suçlarıyla ilgili olarak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun bildirildiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun’un 31 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında olduğuna ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Mağdur ...'e Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden