muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/453, Karar No: 2010/476, Tarih: 06.10.2010

Olağan hayatta çocuğun düşmesi, bir tarafının kırılması gibi kazalar veya çocuğun hastanede tedavi görmesi sırasında yanında o ortamda kalınması, acısını hissetmesi, yapılan bir iğnenin dahi acısı anne babayı derinden etkilemekte, yaşam kalitesini ruhsal yönden düşürmektedir. Kaldı ki kazanın anne ve babanın gözü önünde meydana gelmesinin anne ve baba üzerinde meydana getireceği şok dikkate alındığında BK 47 maddesinde hukuken korunan ruhi ve asabi sağlık bütünlüğü ağır bir şekilde haleldar olduğu açık olduğundan, davacı anne ve baba da bir miktar manevi tazminata hak kazanacaktır.

Bu nedenledir ki, mahkemece açıklanan şekilde davacılardan T.... G....’in talep ettiği maddi tazminatın ve davacılar H... ve V... Y... ’ın talep etmiş olduğu manevi tazminatın davalıdan tahsiline ilişkin kararda direnilmiş olması usul ve yasaya uygundur.

Ne var ki, hükmedilen tazminat miktarı bozma nedenine göre Özel Dairece incelenmemiştir.

Bu nedenle, tazminata hükmedilmesine ilişkin direnme uygun bulunmakla, dosyanın tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı DİRENME KARARI UYGUN OLUP, hüküm altına alınan tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine,  06.10.2010 gününde oybirliği  ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1777, Karar No: 2022/13317, Tarih: 04.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1777 E.  ,  2022/13317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvuru talebinin ise kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Kestel İlçesi, Babasultan Mahallesi, 140 ada 2 ve 140 ada 73 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak, aynı bölgeden gelen dosyalardaki münavebe deseni kullanılmak suretiyle hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b- 2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına, 04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4686, Karar No: 2016/15425, Tarih: 28.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/4686 E.  ,  2016/15425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı iş yerinde 29.04.2012-15.09.2012 tarihinde kimyasalcı usta olarak çalışmaya başladığını ve iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı,ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı ve fazla mesai alacakları istemidir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;davacının işyerinin çalışmaya başlayış ve bitiş saatlerinin değiştirilmesi talebinde bulunduğunu, bu talebi müvekkili şirket yetkilisi tarafından kabul edilmediğinden 08:00 olan işe başlama saatinin 16:000 olarak değiştirilmesini istediğini ve 11.09.2012 tarihinde iş yerini terk ederek gittiğini, davacının bu husustaki talebinin kabul edilebilir bir mahiyetinin bulunmadığını, iş yerini terk ederek gittikten sonra bir daha işe başlamadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davacı iş akdinin haklı bir neden olmaksızın sona erdirildiği iddiasında iken davalı davacının çalışma saatlerinin değiştirilmesini talep ettiğini, kabul edilmeyince iş yerini terk ettiğini belirtmiş,dinlenen tüm tanıkların beyanlarına göre iş yerinde Cumartesi günleri dahil 2 vardiya halinde ve 12 saat çalışma esasının bulunduğu, tüm çalışanların Cumartesi günleri mesainin 8 saate çelişmesi yönünde talepte bulundukları ve Cumartesi günleri 12 saat çalışma sistemini kabul etmedikleri, fazla mesai yapmak istemeyen davacının işveren tarafından iş akdinin sona erdirildiğinin anlaşıldığından davacının ihbar tazminatının kabulüne, davacının iş yerinde çalışma şekli ve süresini gösteren puantaj kayıtları vesair belgelerin ibraz edilmediğinden tanık beyanlarına göre iş yerinde haftanın 6 günü 12 saat sistemi ile çalışıldığı ve haftalık 45 saati aşan 18 saat fazla mesai yapıldığı anlaşıldığından fazla mesai alacağının kabulüne, ücretin tam olarak ödendiğini ispatla mükellef olan davalı tarafça davacı imzasını taşıyan ücret bordrosu, banka kaydı, makbuz vesair yazılı belgeler ibraz edilmediğinden bilirkişi raporunun ikinci seçeneği doğrultusunda ücret alacağı talebinin kısmen kabulüne, asgari geçim indirimi alacağının kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır. (Yargıtay 9.HD. 23.9.2008 gün 2007/27217 E, 2008/24515 K.).

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı ... işyerinde kimyasal bölümünde usta olduğunu ve net 2000,00 TL ücretle çalıştığını iddia etmiş,davacı tanıkları davacının iddiasını doğrulamış,emsal ücret araştırması sonucu Teksif Sendikasının davacının usta oluşu dikkate alınmaksızın davacı işçinin ücretinin brüt 1.122,94 TL olduğunun bildirildiği ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının usta oluşu, kıdemi,işin niteliği ve davacı tanıklarının da davacı iddiasını doğrulaması dikkate alındığında davacının iddiası gibi 2.000,00 TL ücretle çalıştığının olaya uygun olduğu,ancak emsal ücret esas alınarak hesaplama yapılarak,emsal ücret araştırmasının Yargıtay ilke kararları doğrultusunda olmadığı bizzat ifade edilmiştir.

Mahkemece,davacının usta oluşu,ünvanı,kıdemi esas alınmak suretiyle emsal ücret araştırması yapılıp yukarıda belirtilen Yargıtay ilke kararı doğrultusunda davacının ücreti belirlendikten sonra dava konusu işçilik alacaklarının hesap edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Mahkemece,davacının usta oluşu,ünvanı,kıdemi esas alınmak suretiyle emsal ücret araştırması yapılıp yukarıda belirtilen Yargıtay ilke kararı doğrultusunda davacının ücreti belirlendikten sonra dava konusu işçilik alacaklarının hesap edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1562, Karar No: 2020/5368, Tarih: 24.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/1562 E.  ,  2020/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, muristen kalan 122 ada 13 parsel üzerindeki ev ve müştemilatın kendisi tarafından inşa edildiğini, muhtelif 100 adet meyve ağacı dikildiğini, 137 ada 5 parsel üzerindeki dükkanın da davacı tarafından inşa edildiğini, 114 ada 3 parsel içindeki 37 adet kavak ağacının da tarafından dikildiğini, muhdesatların kendisine ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalılar ..., ... ve ...; dava konusu 137 ada 5 parsel üzerindeki dükkanın tadilat yapılmak suretiyle davacı tarafından kullanıldığını, 114 ada 3 parsele kavak ağaçlarının davacı tarafından dikildiğinin doğru olmadığını, 122 ada 13 parsel üzerindeki evin davacı tarafından yapıldığını bu durumun ortaklığın giderilmesi davasında da kabul edildiğini, yine aynı parsel üzerinde davacının hissesini aşarak ağaç diktiğini, davanın reddini savunmuşlardır. Davalı ...; 114 ada 3 parseldeki kavakların davacı, karısı ve muris anneleri tarafından dikildiğini, 122 ada 13 parsel üzerindeki ev ve müştemilatın davacı tarafından yapıldığını, ağaçların davacı tarafından dikildiğini, 137 ada 5 parsel üzerindeki dükkanın da davacı tarafından yaptırıldığını beyan etmiştir.

Mahkemece; ilk kararda davanın kabulüne dava konusu taşınmazlar üzerindeki muhdesatların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir. Kararın davalılar Ali, İsmail ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.02.2018 tarihli 2016/18898 Esas ve 2018/2306 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Karar düzeltme talebinin ise reddine karar verilmiştir. Bozma üzerine Mahkemece; davanın Kadastro Kanunu 12/3, HMK 115/2 gereği hak düşürücü süre nedeniyle usulden reddine, dava konusu taşınmazların mütemmim cüzü niteliğindeki ağaçlar bakımından davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesatın tespitine ilişkindir.

1. Dosya muhtevası, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı ...’ın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava; muhdesatın tespitine ilişkindir.

1. Dosya muhtevası, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı ...’ın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemizin 15.02.2018 tarihli bozma ilamında; kadastro çalışmalarının 1995 yılında yapıldığı, dava konusu 137 ada 5 parsel üzerindeki ev ve müştemilatın 1985-1986 yıllarında eski yapı yerine yapıldığı, 122 ada 13 parsel üzerindeki ev ve müştemilatın da 1989 yılından bu yana yapıldığı kadastro tespitinden önce dükkan, ev ve müştemilatların zeminde bulunduğu, davanın ise 26.05.2015 tarihinde 10 yıllık hak düşürücü süre geçirildikten sonra açıldığı bu nedenle 122 ada 13 parsel ve 137 ada 5 parsel taşınmazlar üzerindeki “yapılar” yönünde hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği, dava konusu 114 ada 3 parsel taşınmaz üzerindeki kavak ağaçları yönünden ise taşınmazın arsa vasfında olması, 20-25 yaşında olması dikkate alındığında kadastro öncesi zeminde olup olmadığında tereddüt oluştuğu, dinlenen tanıklar ve davalıların beyanlarından davacı tarafından kendi nam ve hesabına dikildiği sabit olmadığından bu ağaçlar yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek yerel mahkemenin kabul kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamında 122 ada 13 parsel üzerindeki 94 adet ağaca yönelik herhangi bir açıklamaya yer verilmemiştir. Bozma 114 ada 3 parsel üzerindeki ağaçlar, 122 ada 13 parsel 137 ada 5 parsel üzerindeki yapılara ilişkindir. Mahkemece bozma ilamına atıfta bulunularak, 94 adet ağacı da kapsayacak şekilde ret hükmü kurulmuş olup, Mahkemenin ret sebebi anlaşılamamıştır. Mahkemece davalıların beyanları ile 94 adet ağaca ilişkin, yeniden tanıklar dinlenerek elde edilecek beyanlar ve taraf delilleri yeniden değerlendirilerek, gerekirse yeniden bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle sonucuna göre olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı ...’ın temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ...’ın sair temyiz itirazlarının reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/791, Karar No: 2014/5084, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/791 E.  ,  2014/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/9630, Karar No: 2014/12676, Tarih: 25.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9630 E.  ,  2014/12676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...Sulh Hukuk Mahkemesi ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre yerleşim yeri olarak "... Mah......No:3/2 .../..."adresinin göründüğü anlaşılmış ise de yapılan kolluk araştırmasına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce bu adreste ikamet etmediği,"...ı Mahallesi...Sokak No:8/1 ..."adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın,...Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.09.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6307, Karar No: 2006/7372, Tarih: 26.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6307 E.  ,  2006/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.12.2005 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kendisi tarafından yapılan biriket duvar üzerine davalının izinsiz olarak iki adet çanak anten koymak suretiyle vaki müdahalenin meni ile antenlerinin sökülmesine karar verilmesini istemiş, mahkeme davayı kabul etmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkin olup davacı 88 ada 4 parsel numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Ne var ki, davacı bu tapudaki 1/2 hissesini davadan önce 28.12.2001 tarihinde dava dışı ...'e satmış ve tapuda hissesi kalmamıştır. Bu durumda tapu maliki olmayan davacının mülkiyet hakkına dayalı olarak açtığı davanın reddine karar verilecek yerde, aktif husumet ehliyeti bulunmayan davacının davasının kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12051, Karar No: 2021/17760, Tarih: 22.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/12051 E.  ,  2021/17760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

17/02/2015 tarihli hükümden sonra; 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında sanıklar ile müşteki arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve sanıkların hukuki durumlarının buna göre yeniden belirlenmesi zorunluluğu;

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.