muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10227, Karar No: 2023/3345, Tarih: 20.06.2023

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davacının söz konusu muvaffakatnamedeki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmesi, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'ndan alınan raporda muvaffakatname aslındaki imzanın davacının el ürünü olmadığı yönünde rapor tanzim edildiği, davaya konu taşınmazın tarafların aile konutu olması ve davacının rızası dışında haberi olmadan davacının eşi tarafından taşınmaza ipotek konulmasına izin verilmesinin hukuken mümkün olamayacağı gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile davalı banka tarafından dava konusu taşınmaz üzerine konulan 04.05.2012 tarihli ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı banka vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı banka vekili istinaf dilekçesinde; davacının dava açarken ipotek tesisi sırasında muvafakatının olmadığı iddiasında bulunduğu halde ön inceleme duruşmasında iddiasını genişleterek muvafakatnamedeki imzanın kendisine ait olmadığını iddia ettiğini, bu duruma muvafakatlerinin olmadığını, davacının muvafakatının alınmadığını, imza incelemesine esas alınan raporun yetersiz olduğunu, dava konusu taşınmazın aile konutu olup olmadığının araştırılmadığını, tapu kaydında aile konutu olduğuna ilişkin bir şerh bulunmadığını belirterek kabul edilen dava

yönlerden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıktaki belirtilen esas ve karar sayılı kararıyla; Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 01.10.2019 tarihli raporundan dosyaya sunulan muvaffakatname belgesindeki imzanın davacı kadının el ürünü olmadığının anlaşıldığı, dava konusu olan ve ipotek tesis tarihi itibariyle aile konutu olarak kullanılan taşınmaz üzerine davalı eş tarafından diğer davalı banka lehine ipotek tesis edildiği ve davacı eşin açık rızası alınmadığı, bu durumda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 194 üncü maddesinin birinci fıkrası eşin açık rızasını aradığından, yapılan işlemin geçerli olduğu kabul edilemeyeceği, davacı kadının ipoteğin kaldırılması talebinin kabulüne karar verilmesinin doğru olduğu gerekçesiyle usul ve kanuna uygun olan hükme karşı davalı bankanın istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı banka vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrarla kararı usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kabul edilen dava yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan ipoteğin kaldırılması davasının kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı banka vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrarla kararı usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kabul edilen dava yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan ipoteğin kaldırılması davasının kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un194 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı banka vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10044, Karar No: 2011/14031, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10044 E.  ,  2011/14031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.05.2010 gün ve 105-235 sayılı hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de davalı şirket yetkilisinin verdiği 21.10.2011 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğinin anlaşılması üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı şirket yetkilisi ...n 21.10.2011 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşıldığından, temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine,15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18038, Karar No: 2014/19027, Tarih: 14.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18038 E.  ,  2014/19027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Dairemizin 05.03.2014 tarih, 2013/16617 Esas, 2014/9051 Karar sayılı onama kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 09.05.2014 tarih ve 2012/52826 temyiz sayılı itiraznamesi ile “suça sürüklenen çocuk hakkında adli para cezasına hükmedildiği, ancak adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilmesi 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesine aykırı davranılması nedeniyle bu kısmın hükümden çıkarılarak hükmün düzeltilerek onanmasına” talebiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 05.03.2014 tarih, 2013/16617 Esas, 2014/9051 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3) Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında adli para cezasına hükmedildiğinden 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesi gereğince adli para cezasının ödenmemesi halinde adli para cezasının hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında TCK'nin 52/4. maddesi ile ilgili bendinde yer alan "...ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine," ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14510, Karar No: 2017/706, Tarih: 02.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14510 E.  ,  2017/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...ı Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk, ...ı Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.02.2009 tarih ve 2009/32 E. - 2009/38 K. sayılı kararı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine kızı ... vasi olarak atanmıştır. ... Adliyesinin kapatılmasının ardından dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesine devredilmiştir.

Vasi, 26.01.2015 tarihli dilekçesi ile kısıtlı olan annesinin ağabeyi ile ...'ta ikamet ettiğini, ihtiyaçlarının ağabeyi tarafından karşılandığını ve ağabeyinin vasi olmayı talep ettiğini belirterek dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı ...'in yerleşim yerinin "... Mah ... Cad ....Sk No:... İç Kapı No:... ...k/..." olması nedeniyle kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının ...'te ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının kızı ...'un yanına "... Mah ... Cad No.... İç Kapı No:... .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının "... Mah. ... Cad. No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.02.2009 tarih ve 2009/32 E. - 2009/38 K. sayılı kararı ile vesayet altına alındığı, ... Adliyesinin kapanması sebebiyle vesayetin ... Sulh Hukuk Mahkemesince takip edildiği, kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının adres değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13490, Karar No: 2018/2896, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13490 E.  ,  2018/2896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanığa, İİK’nın 354. maddesi gereği şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi veya borcun ödenmesi halinde cezanın bütün neticeleri ile beraber düşeceğinin hatırlatılmaması,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5088, Karar No: 2019/4925, Tarih: 04.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/5088 E.  ,  2019/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen kamu malına zarar verme suçundan zarar görme ihtimali bulunan Gençlik ve Spor Bakanlığının açılan davadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığından, Bakanlığın yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye de rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde yoklukta verilen hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak adı geçen kuruma tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14901, Karar No: 2020/1666, Tarih: 24.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/14901 E.  ,  2020/1666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.12.2012 tarihli 2012/67497 Soruşturma ve 2012/20643 Esas sayılı iddianamesi ile "defter ve belge gizleme" suçundan da kamu davası açıldığı halde, bu suça ilişkin olarak herhangi bir hüküm kurulmadığı tespit edilmekle, zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında, "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamaları kabul etmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından;

1-Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Sahte fatura kullanma suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı beyannamelerde kullanılan faturaların bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçuna vücut vereceği; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1 maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü ve ceza miktarının suç tarihleri de dikkate alınarak belirlenmesinin gerektiği,

Somut olayda stopaj gelir vergisi indiriminde kullanılan faturalara ilişkin ayrıntılı fatura bilgileri de temin edilerek, suç tarihlerinin tespit edilmesinden sonra, “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yönünden zamanaşımı hususu ve ceza miktarında yapılan değişiklikler de dikkate alınarak, her takvim yılında gerçekleştirilen eylemler yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hangi yıldan olduğu anlaşılamayacak şekilde tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5423, Karar No: 2019/15870, Tarih: 11.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5423 E.  ,  2019/15870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosyanın incelenmesine, hırsızlık suçuna konu paraların içerisinde olduğu beyan edilen kutu üzerinden ... isimli şahsa ait parmak izinin tespit edilmesi üzerine, mahkemece adı geçen hakkında suç duyurusunda bulunulmuşsa da, ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından birleştirme talepli kamu davası açılması sağlanıp, bu dosya ile birleştirildikten sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35023, Karar No: 2013/30734, Tarih: 27.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/35023 E.  ,  2013/30734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Türkiye ... Fabrikaları avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı taşeron şirketin işçisi gibi görünse de davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. ile davalı şirket arasındaki alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, kendisinin baştan beri davalı Türkşeker işçisi olduğunu, sendika üyelik fişlerinin asıl işverene gönderildiğini, asıl işverenin ise fabrika ile ilgisi olmadığından üyelik formlarını iade ettiğini ve iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminata bir yıllık brüt ücreti tutarında hükmedilmesi ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. kendisinin ihale makamı olduğunu, ... ambarı tahmil ve tahliyesi ile şekerin istiflenmesi işinin yardımcı işlerden olduğunu ve alt işverene verilebilecek işlerden olduğunu belirterek, davanın husumet ve hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalı ise yetki itirazında bulunarak davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini, ihale süre bitiminde iş sözleşmelerinin kendiliğinden sona erdiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davalılar arasında muvazaa bulunduğu belirterek davalı Polimatik Tem. San. ve Tic. Ltd.Şti. yönünden davanın husumet sebebi ile reddine, diğer davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. işyerindeki işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki ... uyuşmazlık, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.