muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2374, Karar No: 2022/3380, Tarih: 21.04.2022

1.2. Davalı ..., zamanaşımı süresinin geçtiğini, tapu kaydına güvenen iyiniyetli 3. kişi olduğunu, dava konusu taşınmazda 2011 yılından beri eczacı olarak ve kiracı sıfatıyla bulunduğunu, davalı ...’ın ise mal sahibi olduğunu, davalı ... ile kiracılık ilişkisinden öte bir yakınlığı bulunmadığını, mirasbırakanın yaptığı temlikin muvazaalı olup olmadığını bilemeyeceğini, eldeki davadan haberi olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakan tarafından davalı ...’a yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, dava konusu taşınmazı dava tarihinden sonra edinen ve HMK’nin 125. maddesine göre kendisine karşı davaya devam edilen yeni malik davalı ...’ın ediniminin de iyiniyetli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalı ... vekili tarafından istinafı üzerine Mahkemece, istinaf harç ve giderlerinin yatırılması, aksi halde istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılacağı yönünde davalı vekiline muhtıra tebliğ edilmiş; davalı ...’ın, muhtıra tebliğine rağmen istinaf harç ve giderlerini süresinde ve tam olarak yatırmadığı gerekçesiyle Mahkemece, 28/09/2021 tarihli Ek Karar ile davalı ...’ın istinaf başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin 28/09/2021 tarihli Ek Kararı davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

2. İstinaf Nedenleri

Gerekçeli karara karşı süresinde istinaf başvurusu yapıldığını, ancak Mahkemece, eksik harcın süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine dair Ek Karar karar verildiğini, eksik harcın yatırıldığını, davanın kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı ...’in dava konusu taşınmazda 2011 yılından beri eczacı olarak faaliyet gösterdiğini ve kiracı olduğunu, mal sahibinin ise diğer davalı ... olup, kiracı-mal sahibi ilişkisi dışında davalı ... ile bir yakınlığı olmadığını, mirasbırakan tarafından davalı ...’a yapılan temlikin muvazaalı olup olmadığının bilinemeyeceğini, davalı ...’in tapu kaydına güvenen iyiniyetli 3. kişi olduğunu, davacının somut delil sunmadığını, taşınmazı alım gücü bulunduğunu, satışın gerçek olduğunu, davacı tarafın her ne kadar davalı ...’in ceza yargılamasındaki ifadesine delil olarak dayanmış ise de, davalı ...’in tutuklu olduğu dönemde tahliye olabilmek için savunma kapsamında söz konusu beyanda bulunduğunu, yapılan işlemin hileli bir tarafı olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; davalının, muhtıra tebliğine rağmen istinaf harç ve giderlerini süresinde ve tam olarak yatırmadığının anlaşılması karşısında, davalının istinaf başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına ilişkin olarak Mahkemece verilen 28/09/2021 tarihli Ek Kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin Ek Karara yönelik istinaf başvurusunun HMK’nin 353/1-b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

3. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; davalının, muhtıra tebliğine rağmen istinaf harç ve giderlerini süresinde ve tam olarak yatırmadığının anlaşılması karşısında, davalının istinaf başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına ilişkin olarak Mahkemece verilen 28/09/2021 tarihli Ek Kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin Ek Karara yönelik istinaf başvurusunun HMK’nin 353/1-b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

İstinaf kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı ...’in dava konusu taşınmazda 2011 yılından beri eczacı olarak faaliyet gösterdiğini ve kiracı olduğunu, mal sahibinin ise diğer davalı ... olup, kiracı-mal sahibi ilişkisi dışında davalılar arasında bir bağ olmadığını, mirasbırakan tarafından davalı ...’a yapılan temlikin muvazaalı olup olmadığının bilinemeyeceğini, davalı ...’in tapu kaydına güvenen iyiniyetli 3. kişi olup alım gücü bulunduğunu, davacının somut delil sunmadığını, satışın gerçek olduğunu, davacı tarafın her ne kadar davalı ...’in ceza yargılamasındaki ifadesine delil olarak dayanmış ise de, davalı ...’in tutuklu olduğu dönemde tahliye olabilmek için savunma kapsamında söz konusu beyanda bulunduğunu, yapılan işlemin hileli bir tarafı olmadığını belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ...’ın, istinaf başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına dair Mahkemece verilen Ek Karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın yerinde olup olmadığına ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 344. maddesinde, “ İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346. maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır.”

Aynı Kanun’un 346. maddesinin 2. fıkrasında, “Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.”

Aynı Kanun’un 346. maddesinin 2. fıkrasında, “Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.”

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, (V/3.2.) no.lu paragrafta yer verilen yasal ve hukuksal gerekçeye göre Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3.) paragraftaki gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, davalı ...’ın yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle; 28/09/2021 tarihli Ek Karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen usul ve yasaya uygun kararın ONANMASINA, alınması gerekli 80,70 TL onama harcı peşin olarak alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 21/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5306, Karar No: 2023/4662, Tarih: 26.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/5306 E.  ,  2023/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/49 E., 2022/123 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen kullanım kadastrosuna itiraz davasında verilen kararın yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sırasında, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 498 parsel sayılı 20.862,49 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve krokisinde dava ve temyize konu olmayan (A) harfi ile gösterilen 81,03 m2' lik kısmın kullanımsız, (B) harfi ile gösterilen 1.580,58 m2'lik kısmın 1990 yılından beri ... oğlu ... Karataş'ın kullanımında olup üzerindeki 2 adet tek katlı bina ve 1 adet havuzun kendisine ait olduğu, (C) harfi ile gösterilen 760 m2'lik kısmın 1990 yılında beri ... oğlu ... 'nin kullanımında olup üzerindeki tek katlı binanın kendisine ait olduğu, (D) harfi ile gösterilen 1.159,32 m2'lik kısmın 1990 yılından beri ... oğlu ... ...'nin kullanımında olup üzerindeki değirmenin kendisine ait olduğu, (E) harfi ile gösterilen 268,82 m2'lik kısmın 1990 yılından beri ... oğlu ... 'nin kullanımında olup üzerindeki 1 adet havuzun kendisine ait olduğu, (F) harfi ile 288,40 m2'lik kısmın 1990 yılından beri ... oğlu ... 'nin kullanımında olup üzerindeki 1 adet tek katlı bina ve 3 adet havuzun kendisine ait olduğu, (G) harfi ile gösterilen 15,95 m2'lik kısmın yol olarak kullanıldığı, (H) harfi ile gösterilen 225,65 m2'lik kısmın 1990 yılından beri ... oğlu ... 'nin kullanımında olup üzerindeki 1 adet tek katlı ahırın kendisine ait olduğu, (I) harfi ile gösterilen 2.088,64 m2'lik kısmın 1990 yılından beri ... ... oğlu ... 'ın kullanımında olup üzerindeki 2 adet tek katlı binanın kendisine ait olduğu ve (J) harfi ile gösterilen temyize konu 1.4394,10 m2'lik kısmın kullanımsız olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla, Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 498 parsel sayılı taşınmazın (J) harfiyle gösterilen bölümünü, müvekkili olan davacıların 2011 yılında zilyetlik devir senedi ile satın aldıklarını, satın alanların (J) harfiyle gösterilen bölüm üzerinde kendilerine ait olan kısımda fiili kullanımlarının bulunduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile dava dilekçesinde belirttikleri kısımların ekli krokideki paylaşımları uyarınca davacılar adına tespiti ile tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesi tebliğinden sonra yapılan idarece yapılan tahkikatta dava konusu taşınmaz bölümlerinin kullanımsız ve çalılık vaziyette olduğunun tespit edildiğini, yapılacak olan keşifte de bu hususların anlaşılacağını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2017 tarih ve 2017/39 Esas, 2017/110 Karar sayılı kararıyla, davacılar lehine kullanıcı şerhi verilmesine ilişkin koşulların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 498 parsele ilişkin 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesi uyarınca yapılan kadastro tespitinin dava ve temyize konu (J) harfi ile belirtilen kısmı yönünden iptaline, “Fen bilirkişisinin 20.07.2016 tarihli rapor ve ekindeki krokide (J2) ile gösterilen 703,44 m2'lik kısım ...'in kullanımındadır. (J3) ile gösterilen 1.240,61 m2'lik kısım ...'ın kullanımındadır. (J4) ile gösterilen 1.333,27 m2'lik kısım ...'in kullanımındadır. (J5) ile gösterilen 1.402,34 m2'lik kısım ...'ın kullanımındadır. (J6) ile gösterilen 1.704,55 m2'lik kısım ...'ün kullanımındadır. (J7) ile gösterilen 2.944,98 m2'lik kısım ...' in kullanımındadır. (J9) ile gösterilen 1.237,41 m2'lik kısım ...'ın kullanımındadır. (J1) ile gösterilen 2.439,33 m2'lik kısım ile (J8) ile gösterilen 1.388,17 m2'lik kısım kullanımsızdır." şeklinde şerhine, kadastro tutanağında dava konusu edilmeyen diğer kullanıcı şerhi ve muhdesat ile sair hususların aynen korunmasına, taşınmazın tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı ibaresinin yazılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.12.2018 tarih ve 2018/62 Esas, 2018/650 Karar sayılı kararıyla, çekişmeli 498 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporlarında J2, J3, J4, J5, J6, J7 ve J9 ile gösterilen bölümlerinin 31.12.2011 tarihinden önce ekonomik amaca uygun olarak İlk Derece Mahkemesince adına kullanım şerhi verilen kişilerce kullanıldığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Dairemizin 13.12.2021 tarih ve 2021/6416 Esas, 2021/12369 Karar sayılı ilamıyla; "davacılar, dava konusu taşınmazın kendi fiili kullanımlarında bulunduğunu ileri sürerek dava açmış ise de 29.04.2016 tarihinde yapılan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişinin, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin hayvan otlatmak şeklinde olduğunu; davacıların tanığının, son iki yıla kadar taşınmazın tarımsal amaçlı olarak kullanıldığını ve dinlenen diğer kişilerin ise, taşınmazın davacılar tarafından satın alınmadan önceki sahibi tarafından tarımsal amaçlı olarak kullanıldığını beyan ettikleri, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi tarafından alınan ziraat bilirkişisi raporlarında, taşımazların tarımsal olarak kullanıldığı belirtilmiş ise de, bilirkişi raporlarına ekli fotoğraflarda taşınmaz bölümlerinin taşlı olduğunun ve üzerinde ekonomik amaca uygun kullanım bulunmadığının görüldüğü, hayvan otlatmak şeklindeki zilyetliğin ekonomik amaca uygun zilyetlik olarak da değerlendirilemeyeceği, bu şekildeki kullanımın, 5831 sayılı Tapu Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (5831 sayılı Kanun) ile 3402 sayılı Kanun'a eklenen Ek-4/1 inci maddesi uyarınca kullanıcı şerhi verilebilmesi için aranan zilyetlik olarak kabul edilemeyeceği açıklanarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile kabulüne karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmalarında 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 sayılı Kanun)

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmalarında 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 sayılı Kanun)

6 ncı maddesi uyarınca 31.12.2011 tarihinden önce kullanımı olanların belirleneceği, çekişmeli taşınmazın (J) harfi ile gösterilen bölümünün Yargıtay bozma ilamında detaylı açıklandığı üzere taşlı olduğu ve davacılar tarafından ekonomik amacına uygun fiili kullanımları bulunmadığı gerekçesiyle davacıların davasının sübut bulmadığından reddine, 498 parsel sayılı taşınmaz hakkında 3402 sayılı Kanun'un Ek 4 üncü maddesine göre düzenlenen kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yazılan tüm şerhler aynen korunmak üzere taşınmazın tarla niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacılar vekili tarafndan temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmazın öncesinde de tarım arazisi olarak kullanıldığını, yol çalışmalarının başlamasından sonra taşınmazın eğiminin arttığı için kullanıcıların domates, marul salatalık üretimine yöneldiklerini, kadastro çalışmalarının bitmesini beklerken kısa bir süre tarım yapamadıklarını, bilirkişi raporlarına göre de taşınmazda uzun zamandır tarımsal faaliyet yapıldığının belirtildiğini ve taşınmazın öncesinin ... Karataş'a ait olup bu kişiden zilyetliğin devir alındığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, 498 parsel sayılı taşınmazın dava ve temyize konu edilen (J) bölümü üzerinde 3402 sayılı Kanun'un Ek 4 üncü maddesine göre kullanıcı şerhi verilebilmesine ilişkin koşulların oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un Ek-4 üncü maddesi, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi,

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un Ek-4 üncü maddesi, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3374, Karar No: 2021/11840, Tarih: 21.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3374 E.  ,  2021/11840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/269 E. - 2019/12 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, Dağkadı Mahallesi 1441 ve 1444 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline hükmedilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4001, Karar No: 2012/20695, Tarih: 14.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4001 E.  ,  2012/20695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu hakkında Beykoz Aile Mahkemesi'nin tedbir nafakasına ilişkin ara kararı ile hükmedilen nafaka alacağından dolayı ilamlı takibe başlandığı, borçlu tarafından borca ve fer'ilerine yönelik şikayette bulunulduğu görülmektedir.

Takip borçlusunun, müşterek çocuğun okul taksidi olduğu anlaşılan 15.02.2011 ve 15.03.2011 tarihli ödeme dekontları ile site aidatı ve su parasına ait olduğu anlaşılan havale makbuzu sunduğu anlaşılmaktadır.

Dairemizin önceki uygulamalarında, sunulan ödeme belgelerinin geçerli olabilmesi için açıkça nafaka borcuna atfen yapıldığının yazılı olması gerektiği koşulu aranırken, içtihat değişikliğine gidilerek, ödemelerin belirli kıstaslar dahilinde yapılması halinde, nafaka borcundan mahsubu gerekeceği ilkesi benimsenmeye başlanmıştır. Buna göre yapılan ödemelerde hükmolunan aylık nafaka miktarı ve bu miktarın katları şeklinde ödemeler görünüyor ise, ödeme belgelerinde nafaka borcuna ilişkin olduğuna dair atıf olmasa dahi bu ödemelerin de nafaka borcundan mahsubunun hakkaniyet kurallarına uygun düşeceğinin kabulü gerekir. Zira işleyen nafaka borcu bulunan bir borçlunun yaptığı ödemelerin bu borç dışında ahlaki bir ödeme olduğunu kabul etmek hak kaybına neden olacaktır. Aksi düşünce, aşırı şekilcilik olup, hak zayiine ve mükerrer ödemelere neden olacağından kabulü mümkün değildir.

Bu açıklamaların ışığında somut olaya bakıldığında, ödemelerin tamamının belirtilen kıstaslara uygun düşmediği görülmekle, mahkemece, nafaka borcu için ödendiği açıklamasını içermeyen, aylık nafaka miktarı ve bu miktarın katları şeklinde de olmayan, müşterek çocuğun okul taksitleri olduğu anlaşılan ve takibin kesinleşmesinden önceki dönemde yapılan ödemelerin ahlaki ödeme olarak kabulü ile nafaka borcundan mahsup edilmemesi ve şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde  hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.