muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2723, Karar No: 2024/106, Tarih: 10.01.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak kadın yararına tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, tazminat ve nafaka miktarlarının yüksek olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tazminat karar verilmesinin hatalı olup olmadığı ile tazminat ve nafaka miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.6100 sayılı Kanun'nun 26 ncı maddesi gereğince hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Adil yargılanma hakkı Anayasamızın 36 ncı maddesinin birinci fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6 ncı maddesinde düzenlenmiş olup, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bazı kararları ile Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuruya ilişkin bazı kararlarında gerekçeli karar hakkının adil yargılanma hakkının somut görünümlerinden olduğu belirtilmiştir. Anayasa'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Adil yargılanma hakkının sağlanması kapsamında kararların gerekçeli olmasıyla ilgili kamu düzenine ilişkin hükümlere 6100 sayılı Kanun'da da yer verilmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesine göre hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri yer almalı ve sonuç kısmında da taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine 6100 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin ikinci fıkrasında ise gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz hükmü mevcuttur.

2.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 24.02.2010 tarihli ve 2010/1-86 Esas, 2010/108 Karar sayılı kararında da "...Yasa'nın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddî olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddî olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur..." hususlarına yer verilmiştir.

3.Kararın gerekçesinin kendi içinde çelişki yaratılması yukarıda açıklanan ve Anayasa ile teminat altına alınan yargılamanın açıklığı, adil yargılanma hakkı prensibine ve kararların gerekçeli olması gerektiğine dair Anayasa ve yasa hükümlerine de açıkça aykırı olacaktır.

4.Somut olayda, İlk Derece Mahkeme kararının gerekçesin de; kadının eşine ilgisiz davrandığı, eski eşinden bahsederek, mukayese yaptığı, hatta eski evliliğindeki törenlerin gündeme getirerek ve mevcut evlilikteki bu eksikliğe işaret ettiği, erkeğin yakınları ile görüşme ve ilgilenmesini sorun haline getirdiği, hatta bir telefon görüşmesinde adam mısın lan, koca mısın? adisin, ben kendi ettiğimin cezasını çekiyorum, acele ettiğimin cezasını çekiyorum, şerefsiz demişim çok mu? başlarım senin kocalığına diyerek hakaret ve küfür ettiği, Fransa'ya giden eşten sürekli para istediği, gönderilen parayı yetersiz bularak bunu sorun haline getirdiği; erkeğin ise eşine karşı ilgisiz davrandığı, Fransa'daki işlerin ayarlanmasından sonra Türkiye'ye dönme ve Türkiye'de düzen kurma sözü verdiği ancak haftalarca dönmediği ve daha uzun süre dönmeyeceğinin anlaşıldığı, evlilik öncesinde çalışmaktayken, erkeğin isteği üzerine işini bıraktırdığı, eşlerin bir arada oldukları toplantı veya sosyal çevrelerde eşi ile ilgilenmek yerine kız kardeşiyle ilgilendiğini, kardeşini eşine tercih edeceğini beyan ettiği, eşe yeterli mali desteği sağlamadığı, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiş olmasına karşın Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesi tarafından kadının sürekli eski eşinden bahsedip mukayeselerde bulunduğu, eşi ile ilgilenmediği, mesajlarda eşinin onurunu zedeleyecek söylemlerde bulunduğu, erkeğin ise eşinin ailesi ile görüşmeyi sorun ettiği, telefon görüşmesinde hakaret ve küfürler sarfettiği, eşinden sürekli para istediği ve tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesi ile davaların kabullüne karar verildiğinin belirtildiği; devamında ise kusur belirlemesinin hatalı olduğu belirtilerek sadece kadına yüklenen eski eşinden bahsedip mukayeselerde bulunma vakıasına erkek tarafından dayanılmadığından kadına bu kusurun yüklenemeyeceği, istinaf etmeyen erkeğin kusurları ile kadının diğer kusurları değerlendirildiğinde kadının hafif kusurlu olduğu şeklinde kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine karar verilmiştir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararında İlk Derece Mahkemesince sabit görüldüğü belirtilen ve tartışılıp değerlendirilen kusurlar ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde belirtilen kusurlar arasında farklılık olduğu anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince sabit görülen ve tartışılıp değerlendirilen kusurlar arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesince istinaf sebeplerinin incelenerek gerekçe içinde çelişki yaratılmadan, 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesine uygun biçimde, gerekli unsurları içeren bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı- davalı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6666, Karar No: 2020/2782, Tarih: 19.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/6666 E.  ,  2020/2782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vd. Vek.Av. ...

3-... vd. Vek.Av. ...

4-... vd. Vek.Av. ...

5-... Vek.Av. ...

6-... vd. Vek.Av. ...

7-... vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan Velittin Raşit Tekersek ve ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare, davalılardan Veliettin Raşit Tekerek ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmişse de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalılardan Veliettin Raşit Tekerek hissesinde Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/1020 esas sayılı açılan tapu iptal ve tescil davasının halen derdest olduğu 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3 maddesi uyarınca taşınmaz tapuya kayıtlı olmakla birlikte mülkiyetin ihtilaflı olması durumunda sadece tapu malikine karşı değil, ihtilafın tüm taraflarına karşı dava açılmasının gerektiği dikkate alındığında, ihtiyatı tedbire konu davayı açan 3.kişilerin de davalı sıfatı ile davaya dahil edilmesi için davacı idare vekiline süre verilip, davaya katılımı sağlandıktan sonra mülkiyet ihtilafının halen devam etmesi durumunda aynı madde uyarınca davalılardan Veliettin Raşit Tekerek payına düşen bozma sonrası tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafıyla ilgili uyuşmazlığın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere ve bozma öncesi mahkemece ödenmesine karar verilen 678.560,30 TL’den Veliettin Raşit Tekerek payına düşen bedelin ödenmiş ise bu davalıdan alınıp ileride tespit edilen hak sahibine ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde tapu maliki olan davalılardan Veliettin Raşit Tekerek’e tapu kaydındaki hissesi oranında ödenmesine karar verilmiş olması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2)Bozma kararı sonrası oluşan fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar, kesinleşen karara göre davalıya ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden, fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan Veliettin Raşit Tekerek ve ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3312, Karar No: 2020/3028, Tarih: 15.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3312 E.  ,  2020/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Düşme

Sanıklar hakkında 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından: Beraat

1-Sanıklar hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık ...’nın tüm aşamalarda alınan beyanlarında; şirket müdürünün kendisi olduğunu, şirketin bütün işleriyle kendisinin ilgilendiğini, diğer sanık ...’nın şirketle ilgilenmediğini söylemesi, sanık ...’nın savunmasında, yalnızca şirketin ortağı olduğunu, herhangi bir fatura düzenlemediğini, şirket işlerinin sanık ... tarafından yürütüldüğünü beyan etmesi ve dosya kapsamından, sanık ...’nın şirket müdürü olduğunun anlaşılması karşısında; beraat kararı veren Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

3-Sanıklar hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

4-Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

4-Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Asyılı İnşaat Taahhüt Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti’nin yetkilisi olan sanık ...’nın, gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması; davanın dayanağını oluşturan 16.09.2011 tarih ve VDENR-2011-2137/35 sayılı vergi tekniği raporunda, işyerinin 40 metrekare büyüklüğünde olup çalışanının olmadığı, faaliyetlerin büro niteliğindeki bir işyerinden sürdürüldüğü ve burada masa, koltuk, dolap ve bilgisayar dışında herhangi bir demirbaş eşyanın veya makine-teçhizatın bulunmadığı, şube veya deposunun olmadığı, defter ve belgelerin ibraz edilmediği, 2005 hesap döneminden itibaren hiçbir vergi türü için ödeme yapılmadığı, buna karşılık yüksek miktarda satış ve KDV matrahının beyan edildiğinin tespit edilmesi ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın unsurları itibarıyla oluşan ve sübuta eren atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1976, Karar No: 2010/7433, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1976 E.  ,  2010/7433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2008 tarih ve 2008/309-2008/412 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından işletilen ve davalı şirkete sigorta ettirilen işyerinde meydana gelen yangın sonucu uğranılan hasar bedelinin, davalı şirketçe ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik (6.000)YTL’nın olay tarihinden (01.01.2005) itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen hasar bedelinin (34.500)YTL olarak tespit edildiğini ve davacı aleyhine üçüncü kişilerce girişilen icra takibi dosyalarına ödendiğini, müvekkilinin temerrüde düşürülmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, sigorta sözleşmesine konu işyerinde meydana gelen yangın nedeniyle teminat kapsamına dahil olan gerçek zarar toplamının 44.908,00 YTL olduğu, bu tutardan 34.500,00 YTL'nin davacı sigortalının borçlarından dolayı İİK'nun 89.maddesi gereğince icra dosyalarına ödendiği, kalan 9.908,00 YTL sigorta tazminatının ise ödenmediği gerekçesiyle HUMK'nun 74.maddesi gereğince istekle bağlı kalınarak davanın kabulü ile 6.000,00 YTL'nin 08.01.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, yangın sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili istemine ilişkin olup, davaya dayanak yapılan poliçenin 02.09.2004 tarihinde tanzim edildiği, davaya konu ses sisteminin davacı tarafından 30.12.2004 tarihli kira sözleşmesi ile kiralandığı, yangının ise 01.01.2005 tarihinde meydana geldiği dosya kapsamı ile sabittir.Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı tarafından kiralanan ses sisteminin yangın nedeniyle hasara uğraması dolayısıyla oluşan bu kalem hasarın da poliçe teminatı kapsamında bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, üçüncü kişiye ait olan ve sigortalı tarafından kiralanmış mallarda meydana gelen hasarın poliçe teminatında olduğu sonucuna varılarak yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, Yangın Sigortası Genel Şartları'nın Sigorta Bedelinin Kapsamı Başlıklı A..2.2 maddesi"Aksine sözleşme yoksa, yalnız sigorta ettirene ve kendisiyle birlikte oturan aile bireyleri veya birlikte yaşadığı kişiler ve çalışanlarına ait şeyler sigorta kapsamı içindedir." hükmünü haiz olup, davanın dayanağını oluşturan poliçenin devamı niteliğinde olan arka sayfasında da "Mali Sorumluluklar ve Diğer Teminatlar", kiracının mal sahibine karşı sorumluluğu, mal sahibinin kiracıya karşı sorumluluğu, mal sahibi veya kiracının komşuluk sorumluluğu, kiracının veya mal sahibinin kira kaybı, hasar sonu geçici işyeri masraflarının teminat kapsamında olduğu açıkça belirtilmiştir. Bu bağlamda poliçede 3.şahıs mali sorumluk teminatı da bulunmamakta olup, anılan genel şarttaki hükümde nazara alındığında sigortalı tarafından kiralanan taşınırların poliçe teminatı kapsamına alınabilmesi için poliçede bu hususta açık bir düzenleminin bulunmasının varlığı gerekir. Esasen, poliçedeki teminatın düzenleniş şekli itibariyle de taşınmaza ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar, Yangın Sigortası Genel ve Özel Şartları da gözetilerek, davacı sigortalı tarafından kiralanan ses sisteminin yangın nedeniyle hasar görmesinin poliçe teminatı kapsamında bulunmadığının kabulü ile sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken eksik incelemeye ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6007, Karar No: 2011/6774, Tarih: 23.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/6007 E.  ,  2011/6774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevde yetkiyi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/28, Karar No: 2005/71, Tarih: 16.02.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/4-28 E.  ,  2005/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Ankara Asliye 25.Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 15.10.2003

**Sayısı** :2003/589 E- 975 K.

Taraflar arasındaki "*manevi tazminat*" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 25.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.06.2001 gün ve 2001/95 E-396 K.sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 21.01.2002 gün ve 2001/9557-2002/549 sayılı ilamı ile;

(...*Davacı, yapılan yayının hukuka aykırı olması nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığı savı ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur.*

*Davalılar yayının, Basın Yasasının, tanıdığı sınırlar dışına çıkılmadan, özle biçim arasındaki denge korunarak verildiğini bu nedenle davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır .*

*Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.*

*Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının saldırıya uğradığı savına dayanmaktadır. Diğer bir anlatımla dava, yapılan yayında yer alan açıklamaların kişilik değerlere saldırı içerdiği ve böylece hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.*

*Böyle bir uyuşmazlığın çözüme kavuşturulmasında, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerden farklı bir yöntemin izlenmesi ve ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması gerekmektedir.*

*Bunun nedeni, Anayasanın 28. maddesindeki basının özgür olduğu güvencesine ve bu ilkeyi güçlendiren 5680 sayılı Basın Yasasının 1. maddesindeki düzenlemedir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Diğer bir anlatımla basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bunun içindir ki basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. İşte bu farklılık ve ayrık durum gözetilerek yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluk sınırı belirlenmelidir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğu kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. İşte basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.*