muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4826, Karar No: 2018/1738, Tarih: 27.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4826 E.  ,  2018/1738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından her bir takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın düzenlemiş olduğu faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı;

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8482, Karar No: 2018/2764, Tarih: 09.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/8482 E.  ,  2018/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/03/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ...'in maddi ve manevi tazminat davasının kabulüne, ...'in maddi tazminat davasının kabulüne ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, ...'in maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen 22/01/2015 günlü kararın ve davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair 10/11/2015 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacılardan ...’in gerekçeli karar başlığında ismi yazılmamış ise de, bu hususun maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamından; davalı ...’nın cezaevinden gönderdiği 07/09/2015 tarihli dilekçe ile kararı temyiz ettiği, ancak harç ve giderlerini ikmal etmediği, mahkemece bunun üzerine davalının vasisine gerekçeli kararın ve ayrı bir tebligatla temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması yönündeki muhtıranın tebliğe gönderildiği, davalı vasisi tarafından muhtırada belirtilen süre içerisinde temyiz harç ve giderlerinin ikmal edilmemesi nedeniyle mahkemece 10/11/2015 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, ek kararın vasi yerine davalıya cezaevinde tebliğ için gönderildiği, ancak hangi tarihte tebliğ edildiğinin belli olmadığı, davalının cezaevinden gönderdiği 18/11/2015 tarihli dilekçesinin mahkemece ek kararın temyizi olarak değerlendirilerek Uyap sistemine kaydedildiği, mahkemece daha sonra ek kararın ve temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması yönündeki tebligatın 01/12/2015 günü davalı vasisine tebliğ edildiği, davalı vasisi ...’nın 02/12/2015 tarihli dilekçesiyle, kararı ve davalının temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin kararı temyiz ettiği ve aynı tarihte vasi tarafından temyiz harç ve giderlerinin ikmal edildiği anlaşılmaktadır. Ek kararın gerekçesi, vasiye gönderilen muhtıraya rağmen temyiz harç ve giderlerinin yatırılmamasıdır. Vasiye daha önce yapılan tebligatlar usulüne uygun olmayıp, usulüne uygun tebligat üzerine davalı ... vasisi tarafından temyiz giderleri ikmal edildiğinden, davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair 10/11/2015 tarihli ek karar kaldırılarak davalı ...’nın asıl karara ilişkin temyiz isteminin incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/642, Karar No: 2013/1670, Tarih: 11.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/642 E.  ,  2013/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNOP ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/05/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ıspatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1177 parsel sayılı taşınmazın muris R. K. adına kayıtlı iken, 23.05.2007 tarihinde satış yolu ile murisin oğlu olan dava dışı Ü.'e temlik edildiği, ondan da Ü.'in bacanağı olan davalıya 23.02.2011 tarihinde yine satış yolu ile temlik edildiği, murisin 10.10.2010 tarihinde vefatı sonucu davacı ile birlikte dava dışı Ü.H. ve muristen evvel vefat eden H.çocukları C. ile Ç.'ın mirasçı olarak kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706, Türk Borçlar Kanunun 237 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacı gerek dava dilekçesinde gerekse sonraki beyanları ile delillerinin nelerden ibaret olduğunu belirtmiş, dinletmek istediği tanıkların isimlerini de vermiştir. Ne var ki, mahkemece sözü edilen deliller toplanmamış, gösterilen tanıklar dinlenmemiş, varsa davacıya temlik edilen taşınmaz olup olmadığı araştırılmamıştır.Mahkemece deliller ve gerekirse karşı deliller toplanmadan, sadece miras bırakanın başka taşınmazlarının bulunduğu ve bankadan paraların sağlığında çekildiği biçimindeki yorumlarla karar verilmesi herşeyden önce 6100 sayılı HMK'nun 259. maddesine uygun düşmemiştir.Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda taraf delillerinin toplanılması, değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

Davacı, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29026, Karar No: 2023/16658, Tarih: 30.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/29026 E.  ,  2023/16658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece;

Sanık ... hakkında tehdit, sanıklar ... ile ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz başvurusu, herhangi bir temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçesi ile gerçekleştirilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde tıp fakültesi hastanesinde aneztesi teknisyeni olarak çalışan katılan ile sanıklar arasında yaşanan tartışmada, sanıkların katılana hitaben iddianamede belirtilen hakaret ve tehdit sözlerini söylediği ileri sürülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4143, Karar No: 2023/1938, Tarih: 23.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/4143 E.  ,  2023/1938 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/482 E., 2015/609 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme; defter, kayıt ve belgeleri gizleme

SUÇ TARİHLERİ : 2010, 2011 ve 2012 takvim yılları; 13.12.2012

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrasına göre eski hale getirme talebi hakkında inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması nedeniyle sanık ... hakkındaki eski hale getirme talebinin reddine ilişkin 27.11.2015 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşıldığında 27.11.2015 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede:

Sanık ...'in yokluğunda verilip 10.10.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 24.11.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği (sanık ...'in temyiz isteği dışında) temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 Tarihli ve 2014/482 Esas, 2015/609 Karar sayılı Kararı ile

1. Sanık ... Hakkında

a) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2. Sanıklar ... ve ... Hakkında

a) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine,

b) 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2. Sanıklar ... ve ... Hakkında

a) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine,

b) 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca beşer yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... Hakkında

a) 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

b) 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca hükmolunan 15 ay hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıklar hakkında kurulan beraat ve sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik olup kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olup mahkûmiyete yeterli delil elde edilemediğine, eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile hüküm kurulduğuna, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, savunma hakkının kısıtlandığına, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin hatalı olduğuna,

3. Sanıklar ... ve ...'in temyiz istekleri; haklarında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik olup yüklenen suçu işlemediklerine,

4. Sanık ...'in temyiz isteği; gerekçeli kararın eşine tebliğ edildiği hâlde eşinin kendisine haber vermediğine, temyiz hakkını kullanmak istediğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ...'in Temyiz İsteği Yönünden

Sanık ...'in yokluğunda verilip 10.10.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 24.11.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu; hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme, sanıklar ... ve ... Hakkında 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Beraat ve Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme, sanıklar ... ve ... Hakkında 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Beraat ve Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik

1. Sanıkların ortağı ve yetkilisi oldukları Çalış Yapı İnşaat Malzemeleri Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi suçu raporunda sanıkların sorumlu oldukları dönemler itibarıyla sahte fatura düzenleme suçunu işlediklerinin belirtilmesi, iddianamede sanıkların iştirak iradesi içerisinde hareket ettiklerine dair bir anlatımın bulunmaması, kovuşturma aşamasında alınan 01.09.2015 tarihli bilirkişi raporunda ele geçen faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanıkların eli mahsulü olmadıklarının belirtilmesi, Bs-Ba bildirim formlarına göre 2011 takvim yılında düzenlenen en son tarihli faturanın Ağustos ayına ait olduğunun anlaşılması karşısında; Mahkemenin beraat hükümlerine yönelik kabûlünde hukuka aykırılık görülmemiş ise de; zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin; 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, en aleyhe kabulle 31.12.2010 olan suç tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

4. Sanıklar ... ve ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanık ... Hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin; 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemlerin sanık ... yönünden 02.10.2014, sanık ... yönünden 17.11.2014 ve sanık ... yönünden 08.12.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sanık ... Hakkında 2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme, Sanık ... Hakkında 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme ve Sanık ... Hakkında Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçlarından Kurulan Beraat ve Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik

1. Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden; sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 09.06.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu,