muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13416, Karar No: 2018/2179, Tarih: 08.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13416 E.  ,  2018/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket nezdinde elektrik abonesi olduğunu, davalının hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak adı altında bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL’nin her bir faturanın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hüküm süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü, Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3557, Karar No: 2012/6246, Tarih: 28.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3557 E.  ,  2012/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MENİ MÜDAHALE, KAL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu taşınmazın bir kısmına ağaç diken davalıların haksız müdahalelerinin men'iyle ağaçların sökülmesine ya da keşfen belirlenecek bedeli karşılığı ağaçların verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, Devlete ait dava konusu yeri imar-ihya ederek 25 yıl önce zeytin ağacı diktiklerini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalıların 6220 m²'lik yere müdahalelerinin men'ine, bu bölümde kalan 180 tane zeytin ağacının davacı belediyeye aidiyetine, depo edilen bedelden 7.200.-TL'nin karar kesinleştiğinde davalılara ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kayden davacıya ait çaplı taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın elattığı tespit edilerek ve istek de gözetilmek suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru olduğuna göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.151.99.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7525, Karar No: 2015/1392, Tarih: 28.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7525 E.  ,  2015/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının,özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin,kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp,yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler,internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Katılanın daha önceden tanıdığı sanıktan ev alması konusunda kendisine yardımcı olmasını istediği ve 90.000 TL para verdiği, karşılığında teminat olarak sanığın sahibi olduğu ... isimli şirketin kaşesini vurup imzalayıp ciro ettiği 5 adet çeki aldığı, sanığın ortadan kaybolması nedeniyle kuşkulanarak bu çeklerden keşidecisi ... olan ... bank ...i Şubesi'ne ait 05.08.2006 keşide tarihli ... seri nolu ve 19.08.2006 keşide tarihli ... seri nolu çekler ile keşidecisi şikayetçi ... olan .. bank... Şubesi'ne ait 19.07.2006 keşide tarihli ... seri nolu çek ile keşidecisi .. San. Tic. Ltd. Şirketi olan 26.07.2006 keşide tarihli .... şubesine ait... seri no'lu çekleri tahsil için bankaya ibraz etitğinde sahte olduğunu öğrendiği somut olayda; sanığın savunmasında suça konu çalıntı çekleri ilk ciro eden ... Ticaret isimli firma sahibi ... isimli şahıstan aldığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya meydan bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-) Dava konusu sahte çeklerin daha önceden doğmuş bir borç için verilmiş olması halinde, dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmayacağından, bu hususa ilişkin yeterli araştırma yapılmaması,

1-) Dava konusu sahte çeklerin daha önceden doğmuş bir borç için verilmiş olması halinde, dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmayacağından, bu hususa ilişkin yeterli araştırma yapılmaması,

2-) Dosyada mevcut olan... Ağır Ceza Mahkemesi'nin sanık ... ve sanık .... hakkındaki 2002/125 E., 2004/331 K. sayılı ilamda, ciro silsilesinde ve sanığın savunmasında ismi geçen ... Ticaret isimli şirketin ... Vergi Dairesine kayıtlı olduğu ve şirketin adresi ile ... isimli şahsın kimliği ve adresi belli olduğuna göre, bu bilgilere göre ticaret sicilinden vergi dairesinden şirketle ilgili bilgilerin istenerek, gerektiğinde .... Ağır Ceza Mahkemesi'nin söz konusu dosyasının getirtilerek, sanığın savunma hakkı çerçevesinde araştırmanın genişletilmesi, .. Ticaret kaşeli cirodaki imzanın ... isimli şahsa ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi

yapılması gerekirken ... Vergi Dairesi ve Ticaret Sicili'nin yetersiz bilgi nedeniyle tespit yapılmadığına ilişkin yazıları ile yetinilmesi,

3-)Keşideci görünen şikayetçiler ... ve ...'ın çeklerin rızaları dışında ellerinden çıktığını belirterek hesapların bulunduğu bankalara ödemeden men talimatı verdikleri anlaşıldığından bu konuya ilişkin soruşturma akibetlerinin sorulması, ayrıca ticaret mahkemesine açtıkları çek iptal davası bulunup bulunmadığının araştırması hususlarının değerlendirilmemesi,

4-) Farklı keşide tarihli çeklerin aynı anda verilmesi halinde, sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunda, TCK'nın 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulanamayacağından, bu konuya ilişkin yeterli araştırma yapılmadan sanığın cezasında artırım yapılması,

5-) Sanığın savunmasının gerçek olup olmadığının tespit edilebilmesi bakımından; sanık tarafından diğer sahte çeklerle birlikte müşteki..e verildiği iddia edilen çekin, ... Karşıyaka Şubesi'nde... sahte ismi ile hesap açtıran şahsa ait olduğunun belirlindiği; ancak sahte olduğu için banka tarafından el konulan çek ile ilgili olarak Karşıyaka C. Başsavcılığı nezdinde mevcut olduğu anlaşılan 2005/14287 soruşturma sayılı dosyanın akıbetinin araştırılarak, çekin kim lehine keşide edildiği, kimya da kimlere ciro edildiğinin mahkemece incelenmesi ve elde edilen bulguların diğer delillerle birlikte değerlendirilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi,

6-) Suça konu beş adet çeklerden olan ...'a ait çek hesabının gerçek bir çek hesabı olup olmadığı, çeklerin ne suretle elden çıktığı hususları ile gerçek bir hesaba ait ise, katılma hakkı çerçevesinde ...Limited şirketinin davadan haberdar edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34423, Karar No: 2014/27750, Tarih: 13.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/34423 E.  ,  2014/27750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/215972

MAHKEMESİ : Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2011/147 (E) ve 2012/427 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kabule göre zarar verildiği belirtilen kantinin okul binası dışında müstakil bir yapı halinde olması ve üçüncü şahış olan müşteki tarafından işletiliyor olması karşısında tebliğnamenin 5 nolu görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanıklardan A.. B..'ın tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, diğer suça sürüklenen çocuklarınn ise, hem kendileri hem arkadaşlarının suçlara katılımları konusunda birbirleri ile değişik savunmada bulunmaları karşısında, menfaat çatışması nedeniyle her bir sanık için ayrı ayrı müdafii atanması yerine, tüm sanıkların aynı müdafii tarafından savunulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule Göre de;

1-Zarar verildiği bildirilen kantin penceresinde zararın ne şekilde oluştuğu, zarar varsa her hırsızlık suçunda ayrı ayrı zarar verilip verilmediği tereddüte yer bırakmayacak şekilde mağdura açıklattırılması, gerektiğinde keşif yapılması suretiyle belirlenmesi ile deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar ve sanığın hukuki durumunun takdiri ile lehe sonuç oluşması halinde bu hususun suça sürüklenen çocuklar ve sanık A.. B.. ile ile aynı durumda olan diğer sanık O. C.ya da teşmili de gerekeceği nazara alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4.maddesi uyarınca bir defa uygulama yapılması yerine hapis cezasının hem 116/2, hem de 116/4.maddesine göre iki defa belirlenmesi suretiyle karışıklığa neden olunması,

3-Gerekçeli karar başlığında ilk suç tarihinin 12.12.2010 yerine 12.10.2010 olarak yanlış gösterilmesi,

4-5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuklar M. S.A. Ç. Y.ve E.. G.. savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafi görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen ücretin suça sürüklenen çocuklara, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. B.. ve suça sürüklenen çocuklar M.. S.., A.. Y.. ve E.. G.. müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7197, Karar No: 2021/8288, Tarih: 15.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7197 E.  ,  2021/8288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davalı ... yönünden kusuru bulunmadığından bahisle davanın reddine diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili, davalı ... Dağ. A.Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili, davalı ... Dağ. A.Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi ve de davalılar ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ile davalı ... vekillerince duruşma talep edilmesi üzerine temyiz istemlerinin süresinde olduğu, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi’nce duruşma için 22/10/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiş, duruşma günü davalı ...Ş. vekili Avukat ..., davalı ... vekili Avukat ... ile davacı ... ve vekili Avukat ... gelmişler, davalı ... adına gelen olmamıştı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan davacı ... ile Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmişti. Eksiklerin ikmal edilmesinden sonra Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundup işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı dava dilekçesi ve ıslahla toplam 741.205,16 TL maddi, 400.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalılar davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince davalı ... (6360 sayılı yasa öncesi ...) yönünden davanın reddine, diğer davalılar ... Elektrik Dağ. A.Ş. ile ... yönünden ise maddi tazminat isteminin kabulüne, 100.000,00 TL manevi tazminatın adı geçen davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı ile davalılar ... Elektrik Dağ. A.Ş. ve ... tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, tüm davalıların asli kusurlu buna karşılık davacının kusursuz olduğunu, kusurun hatalı tespit edildiğini, belediyeye de kusur verilmesi gerektiğini, manevi tazminatın az olduğunu,

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, tüm davalıların asli kusurlu buna karşılık davacının kusursuz olduğunu, kusurun hatalı tespit edildiğini, belediyeye de kusur verilmesi gerektiğini, manevi tazminatın az olduğunu,

Davalı ... Dağ. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle, kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesinin doğru olmadığını, tazminatın tamamından teselsül hükümleri doğrultusunda sorumlu tutulmalarının isabetsiz olduğunu, manevi tazminatın fazla olduğunu, vekalet ücreti hüküm altına alınırken hata edildiğini,

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, müvekkilinin dava dışı ... Tarım Turz. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. adlı şirket ile anlaştığını, davacının bu şirketin işçisi olduğunu, kendilerine kusur verilmesinin doğru olmadığını, kusur oranlarının hatalı tespit edildiğini ileri sürmüştür.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamından, aynı olaya ilişkin ceza dava dosyasında yargılanan şahıslardan, davalı ...Ş.’nin ... İşletme Şefi ..., davalı ...Ş.’nin alt işvereni olan dava dışı ... şirketinin sorumlu mühendisi ... ile eldeki tazminat dosyasının davalısı olan ...’nın cezalandırılmalarına karar verildiği, temyiz üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesince (2020/1178 Esas, 2020/5722 Karar) beraat eden sanıklara ilişkin hükümlerin onanmasına, cezalandırılmalarına karar verilen sanıklar yönünden CMK’nın 251. Maddesi yönünden lehe yasa değerlendirmesi yapılmak üzere mahkeme kararının bozulmasına karar verildiği, anılan Yargıtay 12. Ceza Dairesi ilamı gerekçesinde “23.10.2012 tarihinde, saat 10:30 sıralarında, yağmurlu havada, sanık ...’ya ait ... ilçesi ... beldesindeki yapı ruhsatı alınan (zemin+ 2 kat) inşaatın ikinci katındaki çıkma balkonun taban beton demirlerini döşeyen demir ustası katılan ...’ın, elindeki 1.50-2 metre uzunluğundaki demir çubuğu, balkon kirişinin içine döşediği sırada, demir çubuğun inşaata 2 metre uzaklıkta bulunan ... Elektrik Dağıtım A.Ş.ne (...) ait yüksek gerilim hattına değmesi sonucu elektrik çarptığı, katılanın hayati tehlike geçirecek, her iki bacağının diz altından ampute, bir kolu ile bir parmağının da ampute olacak şekilde yaralandığı olayda; olay tarihinde sanıklar ...’un ... Belediye başkanı, sanık ...’nün ise ... belediyesinin fen işleri sorumlusu (işçi) olarak; sanıklar ..., ... ve ...’ın elektrik bakım ve onarım işlerini üstlenen yüklenici firma ... Elektrik firmasında teknisyen, sanıklar ... ve ...’in ... ... işletme şefliğinde koordinatör yardımcısı tekniker, sanık ...’ın ... ... işletme şefliğinde vardiya amiri, sanık ...’nın işletme bakım uzman teknisyeni olarak görev yaptıkları; inşaat sahibi sanık ...’un 30.07.2012 ve 04.10.2012 tarihlerinde iki kez ... ... işletme müdürlüğüne dilekçe ile elektrik direğinin yerinin değiştirilmesi için başvurduğu ve 06.10.2012 tarihinde direğin yerini değiştirmek üzere elektrik teknisyeni sanıklar ..., ... ve ...’ın görevlendirildikleri, belediye fen memuru sanık ...’nin gösterdiği yere, inşaatın 3 metre ilerisine, direğin ve hattın deplasesinin yapıldığı buna ilişkin tutanağın tutulduğu, direğin yeri değiştirildikten sonra ikinci kattaki 80 cm lik çıkma balkonun sonradan yapıldığı, hükme esas alınan 17.05.2015 tarihli bilirkişi kurulu heyet raporuna ek olarak elektrik mühendisi bilirkişiden alınan 11.02.2016 tarihli ek rapora göre, balkonun yapılması ile 3 metre olan direk mesafesinin 2.20 metreye indiği, T şeklindeki elektrik direği tellerinin T harfinin üst çizgisinin her iki yanından geçtiği ve binaya yakın olan taraftaki tellerin en az 50-80 cm elektrik direğinden uzaklaşacağı hususu da dikkate alındığında, sonuç olarak iletken telin yapıya uzaklığının en fazla 1.40-1.70 metre mesafede olacağının hesaplandığı, bu uzaklığın ise Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 44