muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/703, Karar No: 2023/3586, Tarih: 04.07.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek ve davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğu, buna bağlı olarak kadın yararına yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminatlara hükmedilmesinin doğru olmadığı ayrıca ziynet alacağı davasının reddi gerektiği gerekçeleri ile kusur belirlenmesi, aleyhine hükmolunan ziynet alacağı, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat, velâyet yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davacı- davalı erkeğin ziynet alacağına yönelik nispi istinaf karar harcını yatırmaması nedeniyle verilen ... 4. Aile Mahkemesinin 11.11.2020 tarihli ek kararı ile ziynet alacağı davasına yönelik istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

3.Davalı-davacı kadın vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; nafakalar ile tazminatların miktarlarının yetersiz olduğu gerekçeleri ile nafakalar ile tazminatların miktarları yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat ve evlilikte geçen süre dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat, yoksulluk nafakası ,iştirak nafakası miktarlarının az olduğu ayrıca boşanma kararının 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu hükümlerine aykırı şekilde düzenlenmiş olduğugerelçesi ile davalı- davacı kadının nafakalar ve tazminatlara ilişkin istinaf başvurusunun yukarıda açıklanan nedenlerle kabulüne, hükmün ilgili bentlerinin kaldırılmasına, yeniden boşanma ile ilgili hüküm kurulmasına, kadına 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminat, aylık 750,00 TL yoksulluk, çocuk yararına aylık 750,00 TL iştirak nafakası ödenmesine, davacı- davalı erkeğin tüm istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı erkek vekili; kusur belirlemesinin hatalı olduğu, tedbir ve yoksulluk nafakaları ile tazminatlara hükmedilmesininde doğru olmadığı, velâyetin babaya verilmesi gerektiği,erkeğin ayrı bir boşanma davası açtığı ve bu davanın bekletici mesele yapılası gerektiği, muhtıraya rağmen istinaf harcı yatırılmadığından Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin ziynet alacağı yönünden istinaf talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesinin harcın yatırılacağı yerin ve miktarının kalem kalem belirtilmemesi sebebiyle usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, velâyet, ziynet alacağı davası yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davada taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı, velâyetin anneye verilmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 176 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı- davalı erkek vekilinin tedbir nafakasına ve kadının ziynet alacağı davasının kabulüne yönelik temyizi yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davacı- davalı erkek vekilinin, diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı- davalı erkek vekilinin tedbir nafakasına ve kadının ziynet alacağı davasının kabulüne yönelik temyizi yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davacı- davalı erkek vekilinin, diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1939, Karar No: 2014/16633, Tarih: 10.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1939 E.  ,  2014/16633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2011/360-2013/78

Taraflar arasındaki imar uygulaması sonucu davalı adına tescil edilen taşınmazda kalan ağaçlardan, davacının yararlanmasının engellenmesi nedeniyle, bu ağaçların bedelinin tahsili nedeniyle yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali ile kendi taşınmazı üzerindeki ağaçların meyvesinin toplanması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemli karşı davadan dolayı yapılan yargılama sonunda davanın reddine, karşı davanın ise kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı/karşı davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 10.06.2014 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sonucu davalı adına tescil edilen taşınmazda kalan ağaçlardan, davacının yararlanmasının engellenmesi nedeniyle, bu ağaçların bedelinin tahsili nedeniyle yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali; karşı dava ise, kendi taşınmazı üzerindeki ağaçların meyvesinin toplanması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemlerine ilişkindir.

Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı/karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesi uyarınca, başkasına ait taşınmaz üzerinde kalan yapıların bedelleri, ilgili parsel sahiplerince yapı sahibine ödenmedikçe ve aralarında başka bir anlaşma temin edilmedikçe veya şüyuu giderilmedikçe bu yapıların eski sahipleri tarafından kullanılmasına devam olunur. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 19/son maddesi uyarınca da, başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgarî levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir.

Bu itibarla davacı/karşı davalı tarafından yetiştirilen ağaçların bu hukuki düzenlemeler uyarınca ve davalı/karşı davacı açısından sebepsiz zenginleşmeye neden olacağı nazara alınarak bedeline hükmedilmeden ağaçlardan istifadesine engel olunamaz.

Tüm bu nedenlerle, davacı tarafından açılan itirazın iptali davasının kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla davacı/karşı davalı tarafından yetiştirilen ağaçların bu hukuki düzenlemeler uyarınca ve davalı/karşı davacı açısından sebepsiz zenginleşmeye neden olacağı nazara alınarak bedeline hükmedilmeden ağaçlardan istifadesine engel olunamaz.

Tüm bu nedenlerle, davacı tarafından açılan itirazın iptali davasının kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı/karşı davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı/karşı davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı/karşı davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7413, Karar No: 2016/8008, Tarih: 11.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/7413 E.  ,  2016/8008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/01/2015 tarih ve 2014/417-2015/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı belediye meclisinin kararı ile yeni bir ulaşım sistemi kabul edilerek bu sisteme dahil olmak isteyenlerden toplu ulaşım hat uzatma bedeli adı altında ücret ödemesi gerektiğinin belirtildiğini, bu karar doğrultusunda davacının sisteme dahil olmak için davalıya 50.000,00 TL hat uzatma bedeli ödediğini ancak, davalı belediye meclisi kararının ... İdare Mahkemesi'nce iptal edildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin müvekkilinin kusuru olmadan sona erdiğini, davalının edimini yerine getirmediğini, bu nedenle hat uzatma bedelini iade etmesi gerektiğini, anılan bedelin iadesi için davalı aleyhine takip başlatıldığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu ancak, süresinde itirazın iptali davası açılmadığını, müvekkilinin hat uzatma bedeli olarak 50.000,00 TL yatırmış ise de, sistemde kaldığı süre dikkate alınarak 46.206,00 TL'nin icra takip tarihi olan 08/12/2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ıslah dilekçesi vererek talep edilen meblağa ek olarak 15.421,35 TL'nin yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının kendi istek ve iradesi ile bedeli ödediğini, uzatılan güzergah için alınan meclis kararının yargı kararı neticesinde iptal edildiğini, bu durumda müvekkiline kusur izafesinin söz konusu olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tek araç ile aktarmasız yolcu taşımacılığı ve katılım payı ödenmesine ilişkin alınan karar gereği sisteme dahil olduğu,bilirkişi raporunda davacının 46.206,07 TL asıl alacak ve 15.421,28 TL işlemiş yasal faiz alacağının bulunduğunun hesaplandığı, davacının yaptığı ödeme ve sistemde kaldığı süre dikkate alınarak somut olaya uygun, denetime elverişli rapora itibar edildiği, icra takip tarihinden önce davalının temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 46.206,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle 15.421,35 TL'nin ise, faizsiz davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava, davacının sözleşme nedeniyle ödediği bedelin sözleşmenin feshi sonucu istirdadı istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde karar verilmiştir. Ancak, davalı vekili tarafından cevap dilekçesinde, müvekkilinin iradesi dışında yargı kararıyla bu sistemin sonlandırıldığının, sistem içerisinde faaliyet gösteren taşımacıların mağduriyetlerinin giderilmesi ve mahkeme kararının yerine getirilmesi amacıyla sistemi kurulduğunun savunulduğu, dosya kapsamından da davacının, Belediye Meclisi’nin 2010/305-700 sayılı kararı ile şehir merkezinde yeni kurulan ulaşım sistemine dahil olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece davacının yeni kurulan bu sisteme dahil edilmesi nedeniyle uğramış olduğu bir hak kaybı bulunup bulunmadığı hususunda taraflar arasındaki hukuki ilişki ve davacının ödediği paranın niteliği de dikkate alınarak değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/904, Karar No: 2015/9741, Tarih: 09.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/904 E.  ,  2015/9741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan .... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının 30.09.2013 tarihine kadar davalı ...nin asıl işveren ve diğer davalı ....'nin ise alt işveren olarak faaliyet gösterdiği hazır beton imalatı ve satışı yapılan işyerinde, alt işverenin işçisi olarak çalıştığını, asıl işverenin alt işverenle olan sözleşmeyi sona erdirerek başka bir alt işverenle sözleşme yapma kararı alması nedeniyle, iş akitlerinin feshedileceğinin davalı alt işveren tarafından ilan edildiğini, işleri devralacak yeni alt işverende daha düşük ücretle çalışmak istemeleri halinde bu şirket nezdinde çalışmaya devam edebileceklerini, bunu kabul etmeyenlerin ise iş akitlerinin feshedileceğinin bildirildiğini, ileri sürülen şartları kabul etmeyen davacının da dahil olduğu bir kısım işçinin iş akitlerinin feshedildiğini, kabul eden işçilerin ise yeni alt işverende çalışmaya devam ettiklerini, ayrıca davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ileri sürülerek; feshin geçersizliğinin tespitine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; yapılan sözleşme ile “hazır beton taşıma, bakım, onarım, işçilik” işlerinin davalı ...'ne devredildiğini, davacının da bu iş kapsamında adı geçen şirketin işçisi olarak çalıştığını, davalılar arasındaki sözleşmenin 01.10.2013 tarihi itibariyle sona erdiğini, 03.10.2013 tarihinden itibaren dava dışı başka bir firmayla anlaşmaya varıldığını, muvazaa iddiasını kabul etmenin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili; davalı şirketin Kartal tesislerinde yürüttüğü üretim, taşıma ve pompalama işine ait sözleşmenin üst işveren davalı ... tarafından 30.09.2013 tarihinde feshedildiğini, bu iş kapsamında çalışan işçilerin davalı şirketin başka tesislerinde çalışmayı kabul etmemesi halinde iş akitlerinin feshedileceğinin 29.08.2013 tarihinde işyerinde ilan edildiğini, toplu işten çıkarmaya yönelik İş Kanununda yer alan gerekliliklerin yerine getirildiğini, ancak yapılan görüşmelere rağmen davacının başka bir tesiste çalışmayı kabul etmemesi üzerine iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalılara arasındaki hukuki ilşkinin mıuvazaalı olmadığı ve feshin geçerli nedene dayandığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davalı .... hakkında açılan davanın husumetten reddine ve feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının davalı ...'ne iadesine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalılara arasındaki hukuki ilşkinin mıuvazaalı olmadığı ve feshin geçerli nedene dayandığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davalı .... hakkında açılan davanın husumetten reddine ve feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının davalı ...'ne iadesine karar verilmiştir.

Karar süresinde, davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, davacının iş akdinin haklı veya geçerli bir nedene dayanmaksızın feshedildiği yönündeki kabulü dosya içeriğine uygun ise de davalılar arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olmadığı yönündeki tespiti hatalıdır.

Mahkemece, dava konusu iş yerinin davalı ...'ye ait olduğu ve bu iş yerinde çimentodan hazır beton üretildiği, diğer davalı ....'nin ise ...'ye ait iş yerinde üretilen hazır betonun taşınması ve götürüleceği yerdeki pompalama işlerini üstlendiği, 27.09.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 3/ğ maddesinde yardımcı işin "iş yerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin olmakla beraber doğrudan üretim organizasyonu içerisinde yer almayan, üretimin zorunlu bir unsusu olmayan, ancak asıl iş devam ettikçe devam eden ve asıl işe bağımlı olan iş" olarak tanımlandığı, dava konusu olayda hazır beton üretimi yapılan bir işletmenin ürettiği hazır betonun taşınması ve götürüleceği yerde pompalanması işlerinin yardımcı iş niteliğinde olduğu, davaya konu alt işveren - asıl işveren ilişkisinde Alt İşveren Yönetmeliğinde belirtilen "daha önce o iş yerinde çalışan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisinin" ve "asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesi" gibi bir durumun varlığının da tespit edilemediği, alt işveren ...'nin üstlenmiş olduğu taşıma ve pompalama işlerinin asıl işveren ... tarafından da gerçekleştirildiği ve bu şekilde ...'nin de taşeron işçilerinin aldığı ücretlerden daha yüksek ücretle taşıma ve pompalama işçisi çalıştığının belirlenemediği gerekçesi ile davalılar arasında muvazaalı bir alt işveren ilişkisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davalılardan ...'nin temel faaliyet konusunun beton üretimi, satış ve pazarlaması olduğu, üretilen hazır betonun müşterilere nakli ve inşaat alanına dökülmesi işlerinin davalı ...'ne yaptırıldığı, üretilen betonun transmikser denilen özel araçlarla taşınması ve yine bu iş için özel olarak geliştirilmiş beton pompaları ile inşaat alanına boşaltılması işlerinin asıl işin bir parçası olduğu, davalı ...'nin sözleşmeyle yüklendiği işi yerine getirdiği esnada kullandığı transmikser ve beton pompalarının büyük bölümünün ...'ne ait olduğu, davalı asıl işverenin ürettiği betonu müşterilerine nakletmeye ve inşaat alanlarına boşaltmaya yetecek teknolojik yeterliliğe sahip olduğu, buna göre asıl işin bir bölümü olan sevkiyat ve boşaltma işinin diğer davalı ... ile ve sonrasında da dava dışı ... aracılığı ile yerine getirildiği, davalılar arasında asıl- alt işverenlik ilişkisi bulunmadığı, bu yönüyle aralarındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğu anlaşılmıştır.

Nitekim, Dairemizce aynı gün incelemesi yapılan benzer dosyalarda da (Dairemizin 2015/3827 Esas ve devamında yer alan dosyalar) davalılar arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunu kabul eden yerel mahkeme kararları onanmıştır.

Bu nedenlerle, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davalılar arasında muvazaa ilişkisinin olduğu tespit edilmekle, davalılardan ... nin gerçek işveren olarak KABULÜ ile yapılan feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ...'ye İŞE İADESİNE,

3.Davacının kararın kesinleşmesinden itibaren 10 iş günü içinde işe başlamak üzere işverene başvurması sonucunda işverence işe başlatılmadığı takdirde davacının kıdemi ve fesih sebebi göz önünde bulundurularak takdiren 5 aylık brüt ücreti tutarında tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

4.Davacının süresi içinde işverene başvurması halinde Mahkeme kararının kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre içinde en çok 4 aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakların davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 222.35 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL. ücreti vekaletin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 09/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.