muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1767, Karar No: 2023/4903, Tarih: 04.04.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacı yayaya çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, dosyada mevcut kusur raporlarının birbirini destekler nitelikte, açık, anlaşılır ve denetime elverişli olması nedeniyle raporlar arasında çelişki bulunmamasına, hesap raporunun temyiz edenin lehine olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu ücretin altında kalacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İtiraz Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının hüküm fıkrasının 6.1. numaralı bendinde yer alan “915,57 TL” ibaresi çıkarılarak yerine "4.080,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davacıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davacıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Trafik kazasında bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin gerçek zararının hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin daha uygun olacağına karar verilmiştir. Diğer yandan; Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı gereği, iş gücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ZMSS Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir.

Somut olayda; Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak hesaplama yapılan aktüer raporuna göre tazminata karar verilmiş; davacı vekili tarafından diğer sebeplerle birlikte hesabın PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle yapılması yönünden bu karara itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacının itirazlarının reddine karar verilmiş; sayın çoğunluk tarafından davacı yanın hesap tekniğine ilişkin itirazlarını da kapsayan temyiz başvurusunun reddiyle İtiraz Hakem Heyeti kararının vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği tazminat hesaplamasında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğinin kullanılması gereklidir. Ancak, davacı yanın gerek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı yaptığı itiraz başvurusunda gerekse temyiz başvurusunda aleyhine olan PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle tazminatın hesaplanmasını talep ettiği ve bu suretle hesap tekniği bakımından davalı yararına oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek, PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle hesaplama yapılıp tazminata karar verilmesi için İtiraz Hakem Heyeti kararının davacı yararına bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun bu yöne ilişkin davacı temyizinin reddiyle kararın düzeltilerek onanması yönündeki kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/3332, Karar No: 2015/876, Tarih: 19.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/3332 E.  ,  2015/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/175514

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2013

NUMARASI : 2011/163 (E) ve 2013/56 (K)

SUÇ : 5411 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5411 sayılı Yasa'nın 160/2.maddesinde yer alan "hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağına" ilişkin düzenleme uyarınca, üç katı uygulamasında, nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilen eylem nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen toplam zarar miktarının dikkate alınacağı ve zararın bulunmaması halinde ise sadece gün adli para cezası tayin edilerek anılan maddedeki üç kat uygulamasının yapılamayacağı, sanığın banka zararının tamamını soruşturmadan önce ödediği hususları gözetilerek gün adli para cezası verilmesi ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının banka zararının 3 katı üzerinden belirlenerek sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Banka dekontları üzerinde yaptırılan imza incelemesi nedeniyle ödenen 4270 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak hâzineye irat kaydına karar verilmesi gerektiğini gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafîinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün l.e bendi ikinci paragrafındaki “Ancak 5411 sayılı yasanın 160/2 maddesi gereğince adli para cezasının miktarı elde edilen menfaatin 3 katından az olamayacağından, sanığın elde ettiği menfaat olan 32.413,50 TL.nin 3 katı olan 97.240,50 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklindeki ibarelerin hükümden çıkartılmasına, yargılama giderlerine ilişkin (5) numaralı hüküm fıkrasının sonuna “imza incelemesi nedeniyle ödenen 4270 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak hâzineye irat kaydına” cümlesinin eklenmesine karar verilmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2708, Karar No: 2011/5764, Tarih: 05.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2708 E.  ,  2011/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/320997

MAHKEMESİ :ANTALYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :11/05/2010 - 571/162

SUÇ :Tasarlayarak öldürme

H.. K..'yı tasarlayarak ve canavarca bir his sevkiyle öldürmekten ve mala zarar vermekten sanıklar G.. D.. ile E.. D..'in yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (ANTALYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/05/2010 gün ve 571/162 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 11.05.2010 olarak mahallinde düzeltilmesinin olanaklı olduğu düşünülmüştür.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Gökhan Dağlar'ın insan öldürme suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Gökhan müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına vesaireye, sanık Evgeniya müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık G. D. sanık Evgeniya'nın erkek arkadaşı olduğu, 2004 yılı ekim ayından itibaren birlikte yaşadıkları, sanık Evgeniya'nın, sanık G. D. ile tanışmadan önce kiralık ev aradığı sırada emlakçılık yapan maktul ile tanıştığı, sanık Evgeniya'nın iki çocuğu olup 1997 yılında geçirmiş olduğu kazadan dolayı bacağına protez takılması nedeniyle herhangi bir işte çalışamadığı ve ekonomik açıdan geçimini sağlamakta zorlandığı, durumunu anlattığı maktulün kendisine zaman zaman para yardımında bulunduğu, bazen de evinin ihtiyaçlarını giderdiği ve Evgeniya' ya yardım yapılması için tanıdıkları ile hayırsever kurum ve kişilerle irtibata geçerek yardım toplanmasını sağladığı, sanık Evgeniya' nın erkek arkadaşı olan sanık G. D. maktulü kıskandığı için Evgeniya'nın maktul ile görüşmesini istemediği, bu nedenle aralarında tartışmalar yaşandığı, bunun üzerine sanık G. D.Evgeniya ve çocuklarını alarak kendi evinin bulunduğu Karatepe Köyüne taşındıkları ve Evgeniya' nın maktul ile görüşmesini yasakladığı, cep telefonu numarasını iptal ettirdiği, bu nedenle Evgeniya'nın olay öncesinden 2-2,5 yıl süre ile maktul ile görüşemediği, Evgeniya'nın bacağında bulunan protez'in sorun çıkarması ve değiştirilmesi için 12.000 Amarikan Doları istenmesi üzerine Evgeniya' nın daha önce de kendisine yardımda bulunan maktul ile irtibata geçerek görüşmeye başladığı, maktulun gerekli paranın toplanması için Evgeniya' yı tanıdığı hayırseverlere gönderdiği, yardım kampanyası düzenlenebilmesi için yerel ve ulusal medyadan tanıdıkları vasıtasıyla Evgeniya ile röportaj yapılmasını ve programlara çıkmasını sağladığı, Evgeniya'nın maktul ile yeniden görüşmeye başlamasına sinirlenen sanık G. D., Evgeniya'ya fiziksel şiddet uygulamaya başlaması üzerine Evgeniya'nın çocuklarını alarak sanık G. D. ile birlikte yaşadığı evi terkederek maktulun kendisine bulduğu bir yerde yaşamaya başladığı, çocuklarını da maktulün yardımı ile Yatılı Bölge İlköğretim Okuluna kayıt ettirdiği, Evgeniya'nın maktul yüzünden kendisini terk ettiğini düşünen sanık G.D. maktulün yanına gidip kendisini tehdit ederek Evgeniya'nın kaldığı yeri öğrenmeye çalıştığı, Evgeniya'nın görüştüğü kişileri arayarak Evgeniya'yı bulmaya çalıştığı, bir süre sonra Evgeniya'nın G. ile görüşmeyi kabul ettiği ve bir restaurantta buluştukları, konuşup barıştıkları ve tekrar birlikte yaşamaya başladıkları, olay günü Evgeniya ile birlikte yemek yedikten sonra saat 15:00 sıralarında resturanttan ayrılan sanık G. D. maktulü araba ile seyir halinde iken gördüğü, kendisini Evgeniya nedeniyle kıskanan sanığın, maktul ile konuşmak için kullandığı motosiklet ile maktulün kullandığı arabayı takip ettiği, bir süre sonra sanık Gökhan Dağlar'ı fark eden maktulün durarak sanığı arabasına aldığı, araba ile bir süre dolaştıktan sonra şehir dışına tenha bir yere gittikleri, gecenin ilerleyen saatlerinde maktul ile tartışan sanık G. D

. D. maktulü araba ile seyir halinde iken gördüğü, kendisini Evgeniya nedeniyle kıskanan sanığın, maktul ile konuşmak için kullandığı motosiklet ile maktulün kullandığı arabayı takip ettiği, bir süre sonra sanık Gökhan Dağlar'ı fark eden maktulün durarak sanığı arabasına aldığı, araba ile bir süre dolaştıktan sonra şehir dışına tenha bir yere gittikleri, gecenin ilerleyen saatlerinde maktul ile tartışan sanık G. D. maktulü yumruk ile vurup bayıltıktan sonra maktule ait arabanın bagajına koyduğu ve Petrol İstasyonlarında kamera olduğunu bildiğinden aynı evde birlikte kaldıkları Evgeniya'yı arayarak motosikletin benzininin bittiğini söyleyerek benzin getirmesini istediği, sanık Evgeniya' nın gece saat 01:15 te tanık D.. A..'ın çalıştığı petrol istasyonuna gelerek 2,5 litrelik ve 1,5 litrelik olmak üzere iki ayrı pet şişe ile benzin alarak sanık G. D. belirttiği yere gittiği ve getirdiği benzini G. D. vererek oradan ayrıldığı, sanık G.D. da getirilen benzini maktule ait arabaya dökerek arabayı ateşe verdiği ve olay yerinden ayrıldığı, saat 02:25 sıralarında yangını gören vatandaşların İtfaiye'ye haber vermesi üzerine İtfaiye araçlarının gelerek yangını söndürdüğü ve arabanın bagajında cinsiyeti ve yaşı dahi belirlenemeyecek şekilde yanmış erkek cesedinin bulunduğu, düzenlenen otopsi raporunda maktulün ölümünün karbonmonoksit intoksikasyonuna bağlı kimyasal asifiksi ve karbonizasyon derecesinde yanıktan ileri geldiği tespit edilen olayda;

A)Sanık Evgeniya'nın maktulün öldürülmesi ve mala zarar verme konusunda sanık G. D. ile irade ve eylem birliği içerisinde olduğunu, G. eylemlerine katıldığını gösterir, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanık Evgeniya'nın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

B)Tasarlama halinin kabulü için, sanığın önceden öldürme kararı vermesi, kararla eylem arasında tasarlamayı kabule elverişli makul bir sürenin geçmesi, bu süre içinde verdiği kararda sebat ve ısrar ederek öldürme eylemlerini gerçekleştirmesi gerekmekte olup, somut olayda sanığın ne zaman öldürme kararı verdiğinin kesin olarak saptanamadığı, tasarlamanın koşullarının bulunmadığı gibi canavarca hisle öldürme suçunun yasal unsurlarının da oluşmadığı, sanığın maktule yumruk vurup bayıltıktan sonra arabanın bagajına koyup ardından arabaya benzin dökerek ateşe vermek suretiyle maktulü öldürme eyleminin TCK.nun 82/1-c maddesinde düzenlenen yangın çıkarmak suretiyle öldürme suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK.nun 82/a,b maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

C)Kabule göre de;

Sanığın maktulü öldürmek amacıyla, maktulün içinde bulunduğu arabayı yakma eyleminin mala zarar verme ve öldürme suçlarını oluşturacağı, 5237 sayılı TCK.nun 44 maddesi uyarınca bir fiil ile birden farklı suç işleyen sanığın en ağır cezayı gerektiren yangın çıkarma suretiyle öldürme suçundan dolayı cezalandırılması ile yetinilmesi yerine, öldürme suçu yanında mala zarar verme suçundan da yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Evgeniya müdafii ile sanık Gökhan müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin farklı gerekçe ile kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık G.. D..'in tahliye isteminin reddine, bozma gerekçesine ve tutuklu kaldığı süreye göre, sanık E.. D..'in tahliyesine, başka bir suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse salıverilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 05/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1319, Karar No: 2012/1219, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1319 E.  ,  2012/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 138 ada 27 parsel sayılı 32.789,36 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, şahıslarca icarlanmak suretiyle kullanıldığını ileri sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı taraf, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/85 Esas sayılı dava dosyasına, tapu kaydına ve vergi kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 138 ada 27 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümünün davacı Hazine adına tesciline, taşınmazın geriye kalan bölümünün tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/519, Karar No: 2014/5602, Tarih: 03.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/519 E.  ,  2014/5602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2012

NUMARASI : 2011/606-2012/455

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz ile emsal farklı yerlerde olmasına rağmen aynı yerdeymiş gibi değerlendirme yapılmıştır. Emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bu nedenle, taraflara yeniden emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri ile oranları belirtildikten sonra, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca değerlendirme tarihindeki resen belirlenen emlak vergisine esas değerleri de oranlamada dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.