muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10480, Karar No: 2010/6993, Tarih: 16.03.2010

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı ... Müsteşarlığının ve dava dışı işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmelidir. Dava dışı belediye ile davalı ... Müsteşarlığı arasında Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik borçlarını da içeren kurum alacakları yönünden bir yeniden yapılandırma noktasında bir uzlaşmaya gidilmemiş olması durumunda husumetin Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi mümkün olmaz. Böyle bir durumda ödenmeyen tasarruf teşvik alacaklarından işverenin sorumluluğuna gidilmelidir.

3- Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak olan inceleme sonucunda davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu kabul edildiği taktirde işin esasına girilmeli, kısmi davada alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin tasarruf teşvik ana para ve nema alacakları kesinleşmiş olmakla ve işverence yapılan ödemenin hak kazanılan tutardan daha az olduğu görülmekle iş bu davada bakiyesi yönünden karar verilmelidir. Dava dışı bazı işçiler yönünden işverence yapılan ödemenin fazla olması davacı işçinin bakiye alacağını talep etmesine engel değildir. Mahkemece eksik incelemeyle ve kısmi davada alınan bilirkişi raporunun taraflar için bağlayıcı olduğu belirtildiği halde, sözü edilen raporda yapılan hesaba itibar edilmeyerek kısmi ödeme sebebiyle davanın reddi hatalı olup kararın bu yönlerden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/03/2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ve arkadaşları daha önce aynı istekle ... Belediye Başkanlığına karşı açtıkları davada, mahkemece dava konusu alacağın ödenmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.

Davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı şeklinde oluşturulan karar dava konusu hakkında kesin hüküm oluşturmaz. Ne var ki davacı o davada alacağının bilirkişi tarafından tespit edilen miktardan daha fazla olduğunu ileri sürerek itirazda bulunmasına rağmen kararı temyiz etmeyerek alacağının Belediyece ödenen miktar kadar olduğunu zımnen kabul etmiştir. Dolayısıyla sonradan alacağının Belediyece yapılan ödemeden daha fazla olduğunu ileri süremez. Kaldı ki alacağının Belediyece ödenenden ne kadar fazla olduğunu açıklamamış ve gerçekten bir alacağı varsa bunu ödemeyi yapan Belediyeden talep etmeden Hazine Müsteşarlığına karşı dava açarak miktarının yeniden tespitini istemesi iyi niyet kuralları ile de bağdaşmamaktadır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin yazılı gerekçe ile oluşturduğu karar sonucu itibariyle doğru olduğundan onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi düşüncesi ile oluşturduğu bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/10928, Karar No: 2014/24347, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10928 E.  ,  2014/24347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2013/119-2014/317

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 310.151.48 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18/11/2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat T.. D.. ile karşı taraf vekili A.. O.. O.. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 16.02.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 64 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 15.01.2009 tarihinde çalışmaya başladığı, pano ayak üretim işçisi olduğu, 16.02.2009 günü ocak içinde çalışmakta iken rahatsızlanarak hastaneye kaldırıldığı ve kronik iskemik kalp hastalığı nedeniyle % 64 oranında sürekli iş göremezliğine karar verildiği, anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesi; İş Kanununun 77. Maddesi ile İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranının, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesi; İş Kanununun 77. Maddesi ile İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranının, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır.

Mahkemece davacının sürekli iş göremezliğine yol açan olayda, sigortalıya ve işverene atfı kabil kusur bulunmadığı, olayın % 100 oranında kaçınılmazlık sonucu meydana geldiğine ilişkin kusur bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle tazminata karar verilmişse de varılan bu sonuç hatalı olmuştur. Davacının işe girişi öncesinde çalışacağı işe uygun sağlık koşullarına sahip bulunduğu, işverenin yasa ve yönetmeliklerin kendisine yüklediği tüm sorumlulukları yerine getirdiği de açık olup esasen bu husus da uyuşmazlık konusu değildir. Kesinleşen rücu davasında da işverenin kusurunun bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verildiği görülmektedir. Olayın iş kazası olduğu tartışmasız olup, kalp krizinde kişinin yaşının, beslenme şekli ve kültürünün, genetik özelliklerinin ve bünyevi yapısının, tütün bağımlılığı, alkol kullanımı, egzersiz durumunun, cinsiyetinin de faktör olduğu, sağlığının çeşitli faktörlerinin bir araya gelmesiyle bozulabileceği, sigortalının bünyevi yatkınlığı ve genel sağlık durumunun bir araya gelerek miyokart enfarktüsünün ortaya çıkabileceği ortadadır. Somut olayda kalp krizinin iş yerinde çalışırken geçirilmesi nedeniyle olayın iş kazası olarak kabul edilmesi isabetli ise de kusur bulunmadığı halde işverenin tazminattan sorumlu tutulması isabetsiz olmuştur. Hal böyle olunca davanın reddi yerine yazıl şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19639, Karar No: 2014/25657, Tarih: 25.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19639 E.  ,  2014/25657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2012/293-2012/1033

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 1988 yılından beri Ankara ilinde davalı işyerinde teknisyen olarak çalıştığını, işin gereği olmadığı halde gerçek olmayan nedenlerle yapılan nakil işlemini kabul etmediğini belirterek, iş sözleşmesinin geçerli sebebe dayanmaksızın feshedildiğinden, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, istihdam politikalarını belirlemek ve uygulamak durumunda olan davalı işverenin Iğdır ilinde 37 kişi olması gerken normal kadronun 22 kişiye düştüğü bu kapsamda tayini çıkarılan davacının bunu kabul etmediğini ileri sürerek sözleşmenin geçerli sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiği işverence ispatlanmadığından davanın kabulüne davacının işe aidesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler, sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarım kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının 25.04.1988 tarihinden beri davalı işyerinin Ankara'daki Genel Müdürlük Büro Hizmetleri emrinde teknisyen olarak çalıştığı, ihtiyaç nedeniyle naklinin Iğdır iline çıkarılmasına davacının muvafakat etmemesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek iş sözleşmesinin 13.03.2012 tarihinde feshedildiği, iş sözleşmesinin 6. maddesinde davacının başka yerde görevlendirmeyi kabul ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda sözleşmenin ikale ile sona erdirilmesi yönünde taraflarca yapılmış bir teklifin bulunmadığı, geçerli nedene dayalı olarak yapılan fesih gereği kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesinin ikale sonuçlarını doğurmayacağı açık olduğundan, tarafların da bu yönde bir iddiası bulunmamasına göre mahkemece sözleşmenin ikale ile sona erdirildiği kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davalının fesih gerekçesi olarak sunduğu norm kadro çalışmasını hangi tarihte yaptığı veya güncellediği tarihi gösteren belgeler getirtilerek, norm kadro kapsamında il il yapılan ihitiyaç dağılımlarının nasıl belirlendiği, davacının naklinin bu kapsamda gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği bilirkişi incelemesi ile belirlendikten sonra tüm deliller değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.09.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3118, Karar No: 2008/4435, Tarih: 17.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3118 E.  ,  2008/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : URLA İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’ün beraatine karar verilmiş; hüküm, yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İİK.nun 349.maddesi gereğince müşteki veya vekilinin duruşmada hazır bulunması zorunlu olup, yokluğunda karar verilemez. Mazeret bildirerek gıyapta karar verilmesinin istenmesi sonuca etkili değildir. Bu nedenle müşteki vekilinin mazeretinin kabulü halinde duruşmanın ileriki bir tarihe ertelenmesi yerine yokluğunda sanığın beraatine karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6990, Karar No: 2018/7119, Tarih: 21.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/6990 E.  ,  2018/7119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık ...’nın temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte mağdura bıçak çekip cebinde bulunan 2 lira para ile çakı bıçağını aldıktan sonra, yakınanın direnç göstermesi ile çakı bıçağını yere atıp az ilerde suç konusu 2 lira ile birlikte yakalandıkları ve bu paranın da kollukça mağdura iade edildiği olayda; ortada karşılanacak bir zararın kalmadığı düşünülmeden, yazılı şekilde sanık hakkında etkin pişmanlık hükmü uygulanarak eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/5406, Karar No: 2008/6749, Tarih: 12.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5406 E.  ,  2008/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece Daire'mizin bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma sonucundan davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... açısından ise “mahkemece daha önce davanın kabulüne dair verilen kararın kesinleştiğinden bahisle bu şahıs yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına” hükmedilmiş, karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

... İcra Müdürlüğü’nün 2000/694 Esasda kayıtlı bulunan dosya ile davalı ... tarafından ..., ... haklarında Av. ... tarafından icra takibi yapılmıştır. Takip borçlularından ... takipte mükerrer ödeme yapıldığı gerekçesi ile davalılar Aydın ve Hasan hakkında temyize konu davayı açmıştır. Dava dilekçesi davalı ...’nun icra takibini yapan vekili Av. ...’na tebliğ edilmiş, ancak cevap verilmesine rağmen vekaletname sunulmamıştır. Av. ...’ün icra takibinde alacaklı Hasan’ın vekili olarak görev yapması eldeki istirdat davasında da görevlendirildiğinin kabulüne yeterli değildir. Nitekim daha sonra duruşmaları takip etmemiş, mahkeme kararı da kendisine tebliğ edilmemiştir. Bu suretle dava dilekçesinin davalı ...’ın kendisine tebliği gerekirken dosyada vekaletnamesi bulunmayan Av. ...’e tebliğ edilmek suretiyle davalı ...’ın savunma hakkı kısıtlanmıştır. Bu nedenle mahkemece kendisine usulen dava dilekçesi tebliğ edilip, taraf teşkili sağlandıktan sonra karar verilmelidir. Öte yandan açılan bu davada önceden kesinleşmiş olsa dahi taraflara tahmil ve bahsolunan hakların ve borçların nelerden ibaret olduğunu gösterecek şekilde yeniden hüküm kurulması gerekirken ilk kararın kesinleştiğindan bahisle mahkemece yeniden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi de kabul şekli bakımından HUMK’nın 388. ve 389. md.'ne aykırı olmuştur.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...’na geri verilmesine, 12.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.