muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8054, Karar No: 2023/9508, Tarih: 11.10.2023

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın reddi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; maluliyet oranının % 60 ın üstünde olduğunun ve malulen emekli olması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1- 6100 sayılı HMK m. 119/1-e gereğince davacının, iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini bildirmek, m. 194 gereğince de tarafların, dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırma yükümlülüğü vardır. Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur.

Bir davada haklı çıkabilmek için soyut veya genel hatlarıyla bir iddiayı ortaya koymak yeterli değildir. Aynı zamanda bu iddiaların, ispata elverişli hale getirilerek zaman, mekân ve içerik olarak somutlaştırılması gerekir. En azından iddianın araştırılabilmesine yönelik somut bilgi ve açıklamaların sunulması gerekir. İddia somutlaştırıldıktan sonra hâki m ve karşı taraf, bunun üzerinden savunma ve

yargılama yapabilecektir. Soyut iddialar ve vakıalar üzerinden değerlendirme yapılması mümkün değildir.

Somutlaştırma yükü, genel anlamda tarafların açıklama ödevinin bir parçası ve layihalar teatisi aşamasındaki tezahür şeklidir. Somutlaştırma yükü, basit yargılama ve kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda da geçerlidir.

HMK m. 31 gereğince, hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir. Davaya konu talebin somutlaştırılmaması halinde önce hâkim,m. 31 ve 119/1-e gereğince davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevi gereği, somut olmayan hususların belirlenmesini davacıdan istemeli, gerekirse tarafa açıklattırma yaptırmalı, bu eksiklik giderildikten sonra yargılamaya devam etmelidir.

2-Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

2-Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

Sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış olan sigortalının yeniden tedavi ettirilmesi halinde meslekte kazanma gücünü ne oranda yitirdiği, birinci fıkrada belirtilen sağlık kurullarından alınacak raporlara göre yeniden tespit olunur." hükmü gereğince meslekte kazanma gücünün tespit edilmesi hususunda öncelikle kurum nezdinde rapor aldırılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerektiği hususu vurgulanmıştır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 tarihli, 1976/6-4 sayılı Kararı da aynı yöndedir.

5510 sayılı Kanun'un sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Diğer taraftan, aynı Kanun'un 58 ve 95 inci maddeleri gereğince meslekte kazanma gücü kaybı ve bedeni çalışma gücü kaybının tespiti bakımından izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre Kurum Sağlık Tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınmalıdır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesinde, malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Aynı yöndeki düzenleme 1479 ve 506 sayılı Kanunlar kapsamında da mevcut olup, mahkemece öncelikle, 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği de dikkate alınarak SGK Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, itiraz halinde Adli Tıp Kurumunun görüşüne başvurulması, raporlar arasında çelişki olması halinde Adli Tıp Üst Kurulundan 2013 tarihli Yönetmelik hükümleri de irdelenmek suretiyle rapor alınmalıdır.

3.Değerlendirme

1- Mahkemece öncelikle yukarıda açıklanan somutlaştırma yükümlülüğü kapsamında davacının talebi açıklattırılarak talebinin maluliyet tespiti mi yoksa sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti mi olduğu hususu tam olarak belirlenmeli;

3.Değerlendirme

1- Mahkemece öncelikle yukarıda açıklanan somutlaştırma yükümlülüğü kapsamında davacının talebi açıklattırılarak talebinin maluliyet tespiti mi yoksa sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti mi olduğu hususu tam olarak belirlenmeli;

2-Davacının talebine göre talebin iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti olduğunun anlaşılması karşısında, davalı işverenin davaya dahili sağlanarak, sunacağı deliller toplandıktan sonra; yukarıda anlatılan yasal prosedüre göre rapor alınarak davacının sürekli iş göremezlik oranı belirlenip varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33135, Karar No: 2014/17661, Tarih: 23.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/33135 E.  ,  2014/17661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/290281

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2012

NUMARASI : 2011/1128 (E) ve 2012/1246 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, hakkında çıkartılan yakalama emri üzerine 25/08/2012 tarihinde yakalandığı, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sorgusu yapıldıktan sonra serbest bırakılmasına karar verildiği, ancak UYAP sisteminden yapılan incelemede, sanığın başka suçtan hükümlü olması nedeniyle serbest bırakılmadığı, sorgusunun yapıldığı tarihten karar oturumuna kadar Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumun'da bulunduğunun anlaşılması karşısında; duruşmalardan bağışık tutulma konusunda talebi olmayan sanığın, karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması, böylece savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. K..'ün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3322, Karar No: 2020/6787, Tarih: 16.12.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/3322 E.  ,  2020/6787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ-TESCİL- BEDEL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince verilen 23.05.2019 gün ve 32-709 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava konusu 6377 ada 2 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 795 ada 62 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir tapu kayıtlarının (resmi senet, vekaletname, mahkeme kararı, imar ve ifraza ilişkin geldi- gitti tapu kayıtlarının birbirini takip edecek ve denetlenecek şekilde) ilgili tapu müdürlüğünden getirtilmesi,Çekişmeli taşınmazın imar uygulamasına dayanak tüm belgelerin (özellikle 01.10.1998 tarihli hibe işlemine dayanak olduğu anlaşılan 12.01.1989 tarihli encümen kararına ilişkin, belediye meclis kararı, başvuru dilekçesi, kroki, imar dağıtım cetvelleri v.b.) ilgili Belediye Başkanlığından temin edilerek evraka eklenmesi,

Geri çevirmeyle istenilen hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediğinin mahkeme Hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2487, Karar No: 2013/4904, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/2487 E.  ,  2013/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmemesi nedeni ile davacı İcra Mahkemesine başvurarak tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 1.1.2011 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira akdine ve İşletim Hakkı'nın devrine ilişkin 16/12/2011 tarihli Belediye Meclisi kararına dayanarak davalı borçlu hakkında 24/07/2012 tarihinde başlattığı icra takibinde 24/03/2011 tarihli kira parasının tahsilini istemiştir. İtiraz edilmediğinden kesinleşen takip nedeni ile alacaklı davacı İcra Mahkemesine başvurarak tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece işletme hakkının devrine ilişkin yazının davalıya tebliğ edilmediği, devirden önceki dönemlere ilişkin borcun tahsili amacıyla takip yapıldığı, işletme hakkı ile birlikte kira alacağının da temlik edilmesi gerektiği, bu nedenle temerrütten söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kiraya veren Mersin Büyükşehir Belediye BAŞKANLIĞI tarafından 16/12/2011 tarihli meclis kararına istinaden kiralanan yerin işletme hakkının davacıya devredildiği ve bu durumun 10.1.2012 tarihinde davalıya tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar kiralanan 2886 sayılı yasaya göre ihaleyle kiraya verilmiş ise de sözleşme süresi bitmeden önce 16/12/2011 tarihinde devredildiğinden devralan davacının sıfatı itibariyle kiralanan 2886 sayılı yasaya tabi olmaktan çıkmıştır. Bu nedenle 6570 sayılı yasa hükümlerine tabidir. Davalı borçlu kira ilişkisine ve borca itiraz etmediğinden takipte istenen miktar kesinleşmiştir. Bu durumda mahkemece borcun ödenip ödenmediği üzerinde durularak sonucuna göre tahliye hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7130, Karar No: 2021/1851, Tarih: 22.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7130 E.  ,  2021/1851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ;

a) 1-2-A, 1-2-B, 1-2-C, 1-2-D, 2-2-A, 2-2-B, 2-2-C, 2-2-D, 2-2-E ve 2-2-F numaralı bentlerinde geçen (kamulaştırma bedelinin kesinleşme tarihine kadar geçen süre için hesaplanacak yasal faizi ile birlikte kararın kesinleşmesinin ardından davalı tarafa ödenmesine, ) ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine (Dairemizin karar tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine,) ibarelerinin yazılmasına,

b)5 numaralı bendinde geçen (kararın kesinleşmesinden sonra müracaatları halinde hak sahiplerine hisselleri oranında) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (müracaatları halinde hak sahiplerine hisselleri oranında derhal ) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/909, Karar No: 2015/9746, Tarih: 09.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/909 E.  ,  2015/9746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının 30.09.2013 tarihine kadar davalı ...nin asıl işveren ve diğer davalı ....'nin ise alt işveren olarak faaliyet gösterdiği hazır beton imalatı ve satışı yapılan işyerinde, alt işverenin işçisi olarak çalıştığını, asıl işverenin alt işverenle olan sözleşmeyi sona erdirerek başka bir alt işverenle sözleşme yapma kararı alması nedeniyle, iş akitlerinin feshedileceğinin davalı alt işveren tarafından ilan edildiğini, işleri devralacak yeni alt işverende daha düşük ücretle çalışmak istemeleri halinde bu şirket nezdinde çalışmaya devam edebileceklerini, bunu kabul etmeyenlerin ise iş akitlerinin feshedileceğinin bildirildiğini, ileri sürülen şartları kabul etmeyen davacının da dahil olduğu bir kısım işçinin iş akitlerinin feshedildiğini, kabul eden işçilerin ise yeni alt işverende çalışmaya devam ettiklerini, ayrıca davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ileri sürülerek; feshin geçersizliğinin tespitine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; yapılan sözleşme ile “hazır beton taşıma, bakım, onarım, işçilik” işlerinin davalı ...'ne devredildiğini, davacının da bu iş kapsamında adı geçen şirketin işçisi olarak çalıştığını, davalılar arasındaki sözleşmenin 01.10.2013 tarihi itibariyle sona erdiğini, 03.10.2013 tarihinden itibaren dava dışı başka bir firmayla anlaşmaya varıldığını, muvazaa iddiasını kabul etmenin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davalı şirketin Kartal tesislerinde yürüttüğü üretim, taşıma ve pompalama işine ait sözleşmenin üst işveren davalı ... tarafından 30.09.2013 tarihinde feshedildiğini, bu iş kapsamında çalışan işçilerin davalı şirketin başka tesislerinde çalışmayı kabul etmemesi halinde iş akitlerinin feshedileceğinin 29.08.2013 tarihinde işyerinde ilan edildiğini, toplu işten çıkarmaya yönelik İş Kanununda yer alan gerekliliklerin yerine getirildiğini, ancak yapılan görüşmelere rağmen davacının başka bir tesiste çalışmayı kabul etmemesi üzerine iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalılara arasındaki hukuki ilşkinin mıuvazaalı olmadığı ve feshin geçerli nedene dayandığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davalı ... hakkında açılan davanın husumetten reddine ve feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının davalı ...'ne iadesine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalılara arasındaki hukuki ilşkinin mıuvazaalı olmadığı ve feshin geçerli nedene dayandığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davalı ... hakkında açılan davanın husumetten reddine ve feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının davalı ...'ne iadesine karar verilmiştir.

Karar süresinde, davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, davacının iş akdinin haklı veya geçerli bir nedene dayanmaksızın feshedildiği yönündeki kabulü dosya içeriğine uygun ise de davalılar arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olmadığı yönündeki tespiti hatalıdır.

Mahkemece, dava konusu iş yerinin davalı ...'ye ait olduğu ve bu iş yerinde çimentodan hazır beton üretildiği, diğer davalı ....'nin ise ...'ye ait iş yerinde üretilen hazır betonun taşınması ve götürüleceği yerdeki pompalama işlerini üstlendiği, 27.09.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 3/ğ maddesinde yardımcı işin "iş yerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin olmakla beraber doğrudan üretim organizasyonu içerisinde yer almayan, üretimin zorunlu bir unsusu olmayan, ancak asıl iş devam ettikçe devam eden ve asıl işe bağımlı olan iş" olarak tanımlandığı, dava konusu olayda hazır beton üretimi yapılan bir işletmenin ürettiği hazır betonun taşınması ve götürüleceği yerde pompalanması işlerinin yardımcı iş niteliğinde olduğu, davaya konu alt işveren - asıl işveren ilişkisinde Alt İşveren Yönetmeliğinde belirtilen "daha önce o iş yerinde çalışan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisinin" ve "asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesi" gibi bir durumun varlığının da tespit edilemediği, alt işveren ...'nin üstlenmiş olduğu taşıma ve pompalama işlerinin asıl işveren ... tarafından da gerçekleştirildiği ve bu şekilde ...'nin de taşeron işçilerinin aldığı ücretlerden daha yüksek ücretle taşıma ve pompalama işçisi çalıştığının belirlenemediği gerekçesi ile davalılar arasında muvazaalı bir alt işveren ilişkisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davalılardan ...'nin temel faaliyet konusunun beton üretimi, satış ve pazarlaması olduğu, üretilen hazır betonun müşterilere nakli ve inşaat alanına dökülmesi işlerinin davalı ...'ne yaptırıldığı, üretilen betonun transmikser denilen özel araçlarla taşınması ve yine bu iş için özel olarak geliştirilmiş beton pompaları ile inşaat alanına boşaltılması işlerinin asıl işin bir parçası olduğu, davalı ...'nin sözleşmeyle yüklendiği işi yerine getirdiği esnada kullandığı transmikser ve beton pompalarının büyük bölümünün ...'ne ait olduğu, davalı asıl işverenin ürettiği betonu müşterilerine nakletmeye ve inşaat alanlarına boşaltmaya yetecek teknolojik yeterliliğe sahip olduğu, buna göre asıl işin bir bölümü olan sevkiyat ve boşaltma işinin diğer davalı ... ile ve sonrasında da dava dışı ... aracılığı ile yerine getirildiği, davalılar arasında asıl- alt işverenlik ilişkisi bulunmadığı, bu yönüyle aralarındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğu anlaşılmıştır.

Nitekim, Dairemizce aynı gün incelemesi yapılan benzer dosyalarda da (Dairemizin 2015/3827 Esas ve devamında yer alan dosyalar) davalılar arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunu kabul eden yerel mahkeme kararları onanmıştır.

Bu nedenlerle, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davalılar arasında muvazaa ilişkisinin olduğu tespit edilmekle, davalılardan ... nin gerçek işveren olarak KABULÜ ile yapılan feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ...'ye İŞE İADESİNE,

3.Davacının kararın kesinleşmesinden itibaren 10 iş günü içinde işe başlamak üzere işverene başvurması sonucunda işverence işe başlatılmadığı takdirde davacının kıdemi ve fesih sebebi göz önünde bulundurularak takdiren 5 aylık brüt ücreti tutarında tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

4.Davacının süresi içinde işverene başvurması halinde Mahkeme kararının kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre içinde en çok 4 aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakların davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 222.35 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL. ücreti vekaletin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 09/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.