muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9869, Karar No: 2024/7727, Tarih: 23.10.2024

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin sorumluluklarını yerine getirmeyenin davacı olduğu, davacının, davalıyı fiziksel ve zihinsel yönden küçümseyip, aşağıladığı, hakaret ettiği, psikolojik baskı uyguladığı, fizyolojik şiddet gösterdiği, davacının sadakat yükümlülüğüne aykırı davranarak güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davalının ailesini beğenmeyerek, küçük gördüğü, oturdukları evle dalga geçip, aşağıladığı, ortak konutu terk ederek gittiği, giderken davalıya ait olan eşyaları da götürdüğü, davacının beraberinde götürdüğü köpeğin davalıya ait olduğu, bu nedenle köpeğin teslimini talep ettikleri, davacının, davalının ailesini istemediği, davalının ailesi ile görüşmesine tahammül edemediği, davacının sinir hastası olduğu, zaman zaman krize girdiği, sakinleştirici ilaç kullandığı, davacının en ufak tartışmada eski nişanlısının fotoğrafını açıp fotoğrafa bakarak insan özlüyor, üzülüyor dediği, davalıyı darp ettiği, "senin çocuğun olmuyor, senin cinsel organın küçük" diyerek rencide edici ithamlarda bulunduğunu belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 10.10.2022 tarih, 2020/685 Esas ve 2022/645 Karar sayılı kararı ile; her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri boşanmanın fer’îleri yönünden istinaf ettiklerini beyanla, İlk Derece Mahkemesinin yanılgılı değerlendirmede bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kararının talepleri doğrultusunda kaldırılması talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Bölge Adiye Mahkemesinin 26.01.2023 tarih ve 2023-216 Esas 2023-211 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince, kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması diğer yönler incelenmeden tek başına kaldırma sebebi olacağı, ..." belirtilerek taraf vekillerinin istinaf talebinin diğer yönler incelenmeksizin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının tümüyle kaldırılmasına, belirtilen hususlara riayet edilerek yeniden karar verilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalı-karşı davacı erkeğin aşırı kıskanç olduğu, eşinin sosyal ilişkilerini kısıtladığı, fiziki şiddet uyguladığı, eşi ile arasının bozuk olduğu zamanlarda eşinin ve ortak konutun giderlerini karşılamadığı, davacı-karşı davalı kadının ise, eşine fiziki şiddet uyguladığı, eşinin kök ailesine hakaret ettiği, onur kırıcı, rencide edici sözler söylediği, erkeğin ekonomik gücünü aşan, ekonomik durumunu zorlayan istek ve taleplerde bulunduğu, isteği yerine gelmediğinde tartışma ve kavga çıkardığı, erkeğin kök ailesi ile görüşmesine istemediği, engellemeye çalıştığı, ev işlerini yeterince yapmadığı, ev eşyalarına zarar verdiği ve sık sık evi terk ettiği gerekçeleri ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuklarının olmaması nedeniyle velâyet ve iştirak nafakası konularında karar verilmesine yer olmadığına, boşanma sonucunun gerçekleşmesinde davacı-karşı davalının daha ağır kusurlu olmasının tespiti ile davacı-karşı davalının maddî - manevî tazminat taleplerinin reddine, davalı-karşı davacının daha hafif kusurlu olması dikkate alınarak maddî ve manevî tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile; 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın karşı dava tarihi itibariyle davacı-karşı davalıdan tahsiline, bu yöndeki fazlaya ilişkin taleplerin reddine, davacı-karşı davalının SED raporuna göre çalışmadığı, bakmakla yükümlü olduğu birisinin olmaması, kira giderinin bulunmaması ve boşanma olayında daha ağır kusurlu olduğu hususları dikkate alındığında yoksulluk nafakası talebinin reddine ve tensiben ödenmesine karar verilen tedbir nafakasının kısa karar tarihi olan 12.05.2023 tarihinden itibaren kaldırılmasına, tarafların evlilik birliği içerisinde aldıkları köpeğin eşya hukukuna ve mal rejimine tabi bir varlık olması ancak doğrudan mal rejimi kapsamında bir talebin bulunmayıp sadece iadesinin istendiği, kişisel mal olarak kabulünün yapılamayacağı ve dava konusu ise mal rejiminden kaynaklı davaların ayrıca açılabileceği hususları dikkate alınarak köpek yönünden yapılan talebin reddi ile fiili olarak yanında bulundurduğu tarafta kalmasının devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı- davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; yerel Mahkemece verilen kararda kusur tespitinin hatalı olduğunu, karşı davanın kabulünün hatalı olduğunu, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının kaldırılmasının hatalı olduğunu, kadının yoksulluk nafakasının ve maddî-manevî tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılmasını davalı tarafın davasının reddi, davalının tam kusurlu olduğunun kabulü ile davacı-karşı davalı tarafından açılan boşanma davasının, nafaka ve tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; yerel Mahkemece verilen kararda kusur tespitinin ve asıl davanın kabulünün hatalı olduğunu, hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının düşük olduğunu, katılma yolu ile istinaf taleplerinin kabulü ile davalı-karşı davacı lehine olacak şekilde kararın bozulmasını ve talepleri doğrultusunda yeniden hüküm oluşturulmasını, yargılama giderlerinin ve vekâlet ücretinin davacı-karşı davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların boşanma davalarının kabulü kararı ve tarafların kusur derecelerinin belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, ancak kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle kaldırılması hatalı olduğundan, İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli ara kararı ile hükmedilen 800,00 TL tedbir nafakasının tahsilde mükerrerlik olmaması kaydı ile kadın için dava tarihi olan 23.12.2020 tarihinden karar kesinleşinceye kadar devam etmek üzere aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine erkeğin tüm, kadının sair istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacı- davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; yerel Mahkemece verilen kararda kusur tespitinin hatalı olduğunu, karşı davanın kabulünün hatalı olduğunu, kadının yoksulluk nafakasının ve maddî-manevî tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılmasını davalı tarafın davasının reddi, davalının tam kusurlu olduğunun kabulü ile davacı-karşı davalı tarafından açılan boşanma davasının, nafaka ve tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesi yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davalı- davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; yerel Mahkemece verilen kararda kusur tespitinin, tedbir nafakasının ve asıl davanın kabulünün hatalı olduğunu, hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının düşük olduğunu, davalı-karşı davacı lehine olacak şekilde kararın bozulmasını ve talepleri doğrultusunda yeniden hüküm oluşturulmasını, yargılama giderlerinin ve vekâlet ücretinin davacı-karşı davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesi yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, asıl ve karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar yargılama giderleri ve vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190,323,326, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4,6, 166 ıncı maddesi, 169, 174 üncü maddesi,175inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19976, Karar No: 2014/19749, Tarih: 25.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/19976 E.  ,  2014/19749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/181794

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu’nun 26/A-5. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Z.. A.. hakkında 2.615,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair İnegöl Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 02/05/2013 tarihli ve A 512988 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/09/2013 tarihli ve 2013/268 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 05.05.2014 gün ve 30418 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2014 gün ve KYB. 2014-181794 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu’nun 26/1-a maddesine göre, Bu Kanunun 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan taşıma işinde faaliyette bulunanlara ikibin Türk Lirası” idari para cezası verilir”, hükmünün karar tarihinden önce, 02/08/2013 tarihli ve 28726 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğü giren 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 31. Maddesi ile değişik 26/a maddesinde, 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez.” hükmüne göre başvuranının talebinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, K1 yetki belgesine sahip kabahatlinin, yetki belgesi kapsamına uygun olmayacak biçimde ev eşyası taşımacılığı yapma faaliyetine uygulanması gereken idari para cezası miktarının bin Türk lirası olduğu gözetilmeden, başvurunun bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 02.09.2013 gün ve 2013/268 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının 1000, 00 TL'sına indirilmesine ve infazın bu miktar idari para cezası üzerinden yapılmasına, 25.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/905, Karar No: 2015/9742, Tarih: 09.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/905 E.  ,  2015/9742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının 30.09.2013 tarihine kadar davalı ...nin asıl işveren ve diğer davalı ....'nin ise alt işveren olarak faaliyet gösterdiği hazır beton imalatı ve satışı yapılan işyerinde, alt işverenin işçisi olarak çalıştığını, asıl işverenin alt işverenle olan sözleşmeyi sona erdirerek başka bir alt işverenle sözleşme yapma kararı alması nedeniyle, iş akitlerinin feshedileceğinin davalı alt işveren tarafından ilan edildiğini, işleri devralacak yeni alt işverende daha düşük ücretle çalışmak istemeleri halinde bu şirket nezdinde çalışmaya devam edebileceklerini, bunu kabul etmeyenlerin ise iş akitlerinin feshedileceğinin bildirildiğini, ileri sürülen şartları kabul etmeyen davacının da dahil olduğu bir kısım işçinin iş akitlerinin feshedildiğini, kabul eden işçilerin ise yeni alt işverende çalışmaya devam ettiklerini, ayrıca davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ileri sürülerek; feshin geçersizliğinin tespitine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; yapılan sözleşme ile “hazır beton taşıma, bakım, onarım, işçilik” işlerinin davalı ...'ne devredildiğini, davacının da bu iş kapsamında adı geçen şirketin işçisi olarak çalıştığını, davalılar arasındaki sözleşmenin 01.10.2013 tarihi itibariyle sona erdiğini, 03.10.2013 tarihinden itibaren dava dışı başka bir firmayla anlaşmaya varıldığını, muvazaa iddiasını kabul etmenin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili; davalı şirketin Kartal tesislerinde yürüttüğü üretim, taşıma ve pompalama işine ait sözleşmenin üst işveren davalı ... tarafından 30.09.2013 tarihinde feshedildiğini, bu iş kapsamında çalışan işçilerin davalı şirketin başka tesislerinde çalışmayı kabul etmemesi halinde iş akitlerinin feshedileceğinin 29.08.2013 tarihinde işyerinde ilan edildiğini, toplu işten çıkarmaya yönelik İş Kanununda yer alan gerekliliklerin yerine getirildiğini, ancak yapılan görüşmelere rağmen davacının başka bir tesiste çalışmayı kabul etmemesi üzerine iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalılara arasındaki hukuki ilşkinin mıuvazaalı olmadığı ve feshin geçerli nedene dayandığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davalı ... hakkında açılan davanın husumetten reddine ve feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının davalı ...'ne iadesine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalılara arasındaki hukuki ilşkinin mıuvazaalı olmadığı ve feshin geçerli nedene dayandığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davalı ... hakkında açılan davanın husumetten reddine ve feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının davalı ...'ne iadesine karar verilmiştir.

Karar süresinde, davacı ve davalı ...vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, davacının iş akdinin haklı veya geçerli bir nedene dayanmaksızın feshedildiği yönündeki kabulü dosya içeriğine uygun ise de davalılar arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olmadığı yönündeki tespiti hatalıdır.

Mahkemece, dava konusu iş yerinin davalı ...'ye ait olduğu ve bu iş yerinde çimentodan hazır beton üretildiği, diğer davalı ....'nin ise ...'ye ait iş yerinde üretilen hazır betonun taşınması ve götürüleceği yerdeki pompalama işlerini üstlendiği, 27.09.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 3/ğ maddesinde yardımcı işin "iş yerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin olmakla beraber doğrudan üretim organizasyonu içerisinde yer almayan, üretimin zorunlu bir unsusu olmayan, ancak asıl iş devam ettikçe devam eden ve asıl işe bağımlı olan iş" olarak tanımlandığı, dava konusu olayda hazır beton üretimi yapılan bir işletmenin ürettiği hazır betonun taşınması ve götürüleceği yerde pompalanması işlerinin yardımcı iş niteliğinde olduğu, davaya konu alt işveren - asıl işveren ilişkisinde Alt İşveren Yönetmeliğinde belirtilen "daha önce o iş yerinde çalışan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisinin" ve "asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesi" gibi bir durumun varlığının da tespit edilemediği, alt işveren ...'nin üstlenmiş olduğu taşıma ve pompalama işlerinin asıl işveren ... tarafından da gerçekleştirildiği ve bu şekilde ...'nin de taşeron işçilerinin aldığı ücretlerden daha yüksek ücretle taşıma ve pompalama işçisi çalıştığının belirlenemediği gerekçesi ile davalılar arasında muvazaalı bir alt işveren ilişkisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davalılardan ...'nin temel faaliyet konusunun beton üretimi, satış ve pazarlaması olduğu, üretilen hazır betonun müşterilere nakli ve inşaat alanına dökülmesi işlerinin davalı ..'ne yaptırıldığı, üretilen betonun transmikser denilen özel araçlarla taşınması ve yine bu iş için özel olarak geliştirilmiş beton pompaları ile inşaat alanına boşaltılması işlerinin asıl işin bir parçası olduğu, davalı ...'nin sözleşmeyle yüklendiği işi yerine getirdiği esnada kullandığı transmikser ve beton pompalarının büyük bölümünün ...'ne ait olduğu, davalı asıl işverenin ürettiği betonu müşterilerine nakletmeye ve inşaat alanlarına boşaltmaya yetecek teknolojik yeterliliğe sahip olduğu, buna göre asıl işin bir bölümü olan sevkiyat ve boşaltma işinin diğer davalı ... ile ve sonrasında da dava dışı ... aracılığı ile yerine getirildiği, davalılar arasında asıl- alt işverenlik ilişkisi bulunmadığı, bu yönüyle aralarındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğu anlaşılmıştır.

Nitekim, Dairemizce aynı gün incelemesi yapılan benzer dosyalarda da (Dairemizin 2015/3827 Esas ve devamında yer alan dosyalar) davalılar arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunu kabul eden yerel mahkeme kararları onanmıştır.

Bu nedenlerle, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davalılar arasında muvazaa ilişkisinin olduğu tespit edilmekle, davalılardan ... nin gerçek işveren olarak KABULÜ ile yapılan feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ...'ye İŞE İADESİNE,

3.Davacının kararın kesinleşmesinden itibaren 10 iş günü içinde işe başlamak üzere işverene başvurması sonucunda işverence işe başlatılmadığı takdirde davacının kıdemi ve fesih sebebi göz önünde bulundurularak takdiren 5 aylık brüt ücreti tutarında tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

4.Davacının süresi içinde işverene başvurması halinde Mahkeme kararının kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre içinde en çok 4 aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakların davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 222.35 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL. ücreti vekaletin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 09/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24028, Karar No: 2022/389, Tarih: 11.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24028 E.  ,  2022/389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçları ile sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin katılan ...’ın itirazı üzerine, Elbistan Ağır Ceza Mahkemesi’nce itirazın reddine karar verildiği, kararın katılana usulüne uygun olanak tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği ve sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 20/10/2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması ile, tebliğnamede bu hususta iade isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1-Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında katılanın arazisini terk ettikten belli bir süre sonra havaya 8 el ateş ettiği iddiası ile açılan kamu davasına göre, TCK’nun 170/1-c. maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, hakkında beraat kararı verilen sanığın sorgusunun yapıldığı 27/06/2013 tarihinden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;