muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2835, Karar No: 2017/1399, Tarih: 22.11.2017

3- İlk derece mahkemesi olarak Yargıtay'ca HMK uyarınca dilekçelerin teatisi, ön inceleme duruşması yapılmış, dava şartı yönünden davada herhangi bir eksikliğin bulunmadığı tespit edilmiş, uyuşmazlık konusu belirlenmiş dava ve cevap yönünden taraflarca bir değişiklik yapılmamış, dilekçelerde belirtilen taraf delillerinden getirtilmesi gerekenler dosyaya getirtilerek usulünce tahkikat aşamasına geçilmiş; gerekli tahkikat ve inceleme yapılarak karar verilmiştir.

4- Getirtilen dosyalar ve hakimin yaptığı yargısal işlemlerin incelenmesi sonucu; mahkemelerde açılan davaların kaydının Hukuk ve Ticaret Mahkemelerinin Yazı İşleri Yönetmeliği hükümlerine göre UYAP sistemi nedeniyle bilgisayar kullanıldığından tevzi bürosu tarafından ilgili mahkemeye gönderildiği, kaydın yapılmasının hakime ait olmayıp mahkeme kalemine (yazı işlerine) ait olduğu (m. 18 ve 18/a) bu yönden mahkeme hakimine bir görev düşmediği, mahkeme hakiminin durumu fark etmesi üzerine gecikmeksizin dosyanın kayıt edildiği asliye hukuk mahkemesinden icra hukuk mahkemesi esasına kaydını sağladığı; icra hukuk mahkemesine açılan itiraz davasında, itiraz edenin duruşmaya katılmaması üzerine dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ise de değerlendirme hatasının hemen fark edilmesi üzerine dosyanın resen ele alınarak gerekli tebliğat yapılıp duruşma açılarak karar verildiği, kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkrası asındaki farklığın ise hakimin kastına dayanmadığı, esasen bu hususların kanun yolu denetimine (temyiz) başvurmak suretiyle temyiz konusu ve denetimi yapılarak giderilebilecek türden hatalar olduğu görülmektedir. Anılan HMK'nun 46. maddesinde sayılan sorumluluk sebeplerinde belirtildiği gibi kasta dayanmadığı sürece kanun yolu denetimi ile giderilebilecek hususlarda hakimin sorumluluğuna gidelemez. Hakimin yaptığı yargılama işlemleri incelendiğinde; hakimin kasti olarak açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verdiğine, hakkı yerine getirmemek için görevini savsaklamış olduğuna, duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanarak hüküm verdiğine ilişkin bir delil mevcut değildir. Bir takım hatalı ara kararlar ve işlemler olmuş ise de; bu kasti nitelikte olmayıp, bilgi ve deneyim eksikliği, iş yoğunluğu gibi sıklıkla karşılaşılabilecek hatalardandır. Diğer hatalar ise kanun yolu denetimi ile giderilebilecek türden hatalardır. Açıklandığı gibi ihbar edilen hakimin hukuki sorumluluğunu gerektirecek nitelikte bir yargılama işlemi ve davranışı söz konusu olmadığından, davacının maddi, manevi tazminat talebinin reddi ile kanunda öngörülen disiplin para cezası olarak 1.000,00 TL'ye mahkum edilmesine karar verilmiş, aşağıdaki hüküm oluşturulmuştur.

H Ü K Ü M

Gerekçesi yukarıda açıklandığı gibi;

1-HMK’nun Hakimin (Devletin Hukuki Sorumluluğunu düzenleyen) 46. maddesinin c ve e bentleri gereğince maddi tazminatın unsurları somut olayda gerçekleşmediğinden açılan davanın ve isteklerin esastan reddine,

H Ü K Ü M

Gerekçesi yukarıda açıklandığı gibi;

1-HMK’nun Hakimin (Devletin Hukuki Sorumluluğunu düzenleyen) 46. maddesinin c ve e bentleri gereğince maddi tazminatın unsurları somut olayda gerçekleşmediğinden açılan davanın ve isteklerin esastan reddine,

2-6100 sayılı HMK’nun 49. maddesi gereğince takdiren 1.000,00 TL disiplin para cezasının davacıdan alınarak Hazine'ye irad kaydına,

3-Davanın reddedildiği gözetilerek alınması gereken maktu ret 57,60 TL harcın peşin alınan 905,10 TL harçtan düşümü ile artan 847,50 TL’nin istek ve kararın kesinleşmesi halinde davacıya iadesine,

4-Reddedilen maddi tazminat için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinin 2. fıkrası (bendi) uyarınca 3.360 TL; reddedilen manevi tazminat talebi yönünden ise aynı tarifenin 10. maddesi gereğince 3.000 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Hazineye verilmesine,

5-Davacı tarafın yaptığı tüm yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, hükmün kesinleşmesine kadar davacı tarafın yatırdığı gider avansından (...m.333) kullanılmayan kısmın kaldığı takdirde davacıya iadesine,

6-Davalı tarafından yapılan iki adet tebliğat gideri şeklindeki olmak üzere toplam 18,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7-Dosyaya getirtilen, Mahkeme ve İcra Dairesi dosyalarından asıl olanların fotokopilerinin dosyada tutularak asıllarının ilgili merciine iadesine,”

dair oybirliği ile verilen 29.09.2015 gün ve 2015/1 E., 2015/2 K. sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kâğıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

dair oybirliği ile verilen 29.09.2015 gün ve 2015/1 E., 2015/2 K. sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kâğıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin borçlu olduğu çek için alacaklı tarafından Keskin Asliye Hukuk Mahkemesinden ihtiyati haciz kararı alındığını, alacaklı vekilinin haciz için Ankara'ya geldiğini, ardından Keskin İcra Dairesinde icra takibi başlattığını, bu takibe karşı Keskin Asliye Hukuk Mahkemesinde İcra Mahkemesi sıfatıyla tedbir talepli olarak yetki yönünden itiraz davası açtıklarını, dava dilekçesi başlığına da bu şekilde yazılmasına rağmen, davanın önce Asliye Hukuk Mahkemesi esas defterine kaydedildiğini, yanlışlığın sonradan fark edilerek görevsizlik kararı verildiğini, aradan 7 gün geçmesine rağmen davaya doğru mahkemede esas numarası verilmediğini, böylelikle acele işlerden olan davada gecikmeye sebep olunduğunu, dava dilekçesi doğru olmasına rağmen görevsiz mahkemeye dava açılmış gibi işlem yapan hâkimin ağır ihmal ve kusuru bulunduğunu, davanın İcra Mahkemesi esasına kaydedilmesinden sonra hâkimin duruşmaya mazeretsiz olarak katılmadığı gerekçesiyle davanın müracaata bırakılmasına karar verdiğini, ancak daha sonra yanlışlığı fark ederek “itiraz davalarında taraflar duruşmada hazır olmasalar dahi oturuma devam edilerek karar verilir” hükmüne uygun şekilde yanlıştan döndüğünü, ayrıca kararın verildiği 17.03.2014 tarihli duruşmada “Takipte Keskin İcra Dairesinin yetkisiz olduğunun tespiti ile yasal süresi içerisinde talepte bulunulması halinde dosyanın yetkili olan Ankara İcra Dairesine gönderilmesine" şeklinde karar verilmiş iken, gerekçeli kararda "Mahkememizin yetkisizliğine," şeklinde yazıldığını, hâkimin kısa kararla lehe karar verdiği halde gerekçeli kararda davayı yetki yönünden ret etmiş gibi hüküm kurduğunu, bu kararı temyiz ettikleri sırada alacaklı vekilinin takibin durdurulmasına ilişkin tedbir kararının kaldırılması için dilekçeler verdiğini, bundan sonuç alamayan alacaklı tarafın esas takipten vazgeçtiğini ve vazgeçme nedeniyle tedbirin kaldırılmasını istediğini, dosya temyizde olmasına rağmen hakimin takipten vazgeçme nedeniyle tedbiri kaldırdığını, daha sonra alacaklı tarafın aynı çek için Ankara 2. İcra dairesinde yeni bir takip başlattığını ve yeniden ihtiyati haciz kararı aldığını, müvekkilin tüm hakedişlerine ihtiyati haciz konulduğunu, bu nedenle maddi veya manevi zararının oluştuğunu ileri sürerek şimdilik 28.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın süresinde açılmadığını, uğranıldığı iddia edilen zararın dayanağı bulunmadığını, kararların yasal mevzuata uygun olarak verilmiş olup işlemde kusur, kasıt ve hata olmadığını, HMK'nın 46. maddesinde belirtilen koşulların mevcut olmadığını, HMK'nın 48. maddesine göre dayanılan sorumluluk nedenlerini ispata yarayacak yeterli delil sunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan hâkim davacının 08.01.2014 tarihinde açtığı takibin iptali davasının aynı tarihte havalesini yaparak ve ihtiyati tedbir talebini de kabul ederek tensip zaptının hazırlanması için kaleme talimat verdiğini, ancak ayrı İcra Mahkemesi olmaması, Asliye Hukuk Mahkemesinin İcra Mahkemesine bakması, iş yoğunluğu, personelin yetersizliği ve deneyimsizliği gibi sebeplerle sehven Asliye Hukuk Mahkemesi esas defterine kaydedildiğini, tevzide yapılan bu hatadan bilgisi olduğunda en hızlı şekilde bu hatanın giderildiğini, 14.01.2014 tarihinde tensibinin yapıldığını ve ihtiyati tedbir kararı verildiğini, aynı gün içerisinde takibin durdurulduğunu, dava tarihi ile takibin durdurulduğu tarih arasında icra dosyasında hiçbir işlem yapılmadığını, bu hatalı işlem sebebiyle davacının hiçbir zararının doğmadığını, 17.03.2014 tarihli duruşmada kısa kararda doğru karar verildiğini ve gerekçenin de bu yönde hazırlandığını, ancak gerekçeli karar UYAP sistemine kaydedilirken yapılan bir hata neticesinde hüküm kısmının yanlış kaydedildiğini ve hataen bu şekilde onaylandığını, bu hataların davacının zararına yol açmaması için verilen yetkisizlik kararı ile birlikte tedbiri kaldırması gerektiği halde kararı davacının lehine yorumlayarak tedbiri devam ettirdiğini, alacaklının 02.06.2014 tarihinde takipten vazgeçtiğini ve Keskin İcra Müdürlüğünce bu vazgeçmeye istinaden dosyanın işlemden kaldırıldığını, dosyadaki tüm hacizlerin kaldırıldığını ve çek aslının alacaklı vekiline teslim edildiğini, davaya konu icra takibinin ortadan kalkması nedeniyle konulan tedbirin bu aşamada kaldırılmasının hukuka aykırı olmadığını, zarar verme kastı veya ihmalinin bulunmadığını, davacının zararının doğmadığını belirterek davanın reddin talep etmiştir.

Özel Dairece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiş, incelemenin duruşmalı yapılmasını istemiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce öncelikle, davacı vekilinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına yönelik istemi ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

Ön sorun ile ilgili hususların açıklığa kavuşturulması açısından temyiz incelemesinde duruşma yapılmasına ilişkin yasal düzenlemelerin incelenmesi ve konunun adil yargılanma hakkı kapsamında irdelenmesi gereklidir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” kenar başlıklı 36. maddesinin birinci fıkrasında:

Ön sorun ile ilgili hususların açıklığa kavuşturulması açısından temyiz incelemesinde duruşma yapılmasına ilişkin yasal düzenlemelerin incelenmesi ve konunun adil yargılanma hakkı kapsamında irdelenmesi gereklidir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” kenar başlıklı 36. maddesinin birinci fıkrasında:

"Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir."

hükmü yer almaktadır.

Anayasa’da adil yargılanma hakkının kapsamı düzenlenmediğinden bu hakkın kapsam ve içeriğinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin “Adil yargılanma hakkı” kenar başlıklı 6. maddesi çerçevesinde belirlenmesi gerekir. Anılan maddeye göre, "Herkes medeni hak ve yükümlülükleri ile ilgili uyuşmazlıklar ya da cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamalar konusunda karar verecek olan, kanunla kurulmuş bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının makul bir süre içinde, hakkaniyete uygun ve açık olarak görülmesini istemek hakkına sahiptir".

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” kenar başlıklı 141. maddesinin birinci fıkrası ise:

"Mahkemelerde duruşmalar herkese açıktır. Duruşmaların bir kısmının veya tamamının kapalı yapılmasına ancak genel ahlâkın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde karar verilebilir."

şeklindedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinde, Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı ve Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlenmiştir.

1086 sayılı mülga Kanun'un 5236 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki 438. maddesi şöyledir:

"(Değişik fıkra: 26/02/1985 - 3156/21 md.) Yargıtay temyiz incelemesini dosya üzerinde yapar. Ancak tüzelkişiliğin feshine veya genel kurul kararlarının iptaline, evlenmenin butlanına veya feshine, boşanma veya ayrılığa, velayete, nesebe ve kısıtlamaya ilişkin davalarla miktar veya değeri onmilyar lirayı aşan alacak ve ayın davalarında taraflardan biri temyiz dilekçesi veya cevap dilekçesinden duruşma yapılmasını istemiş ise, Yargıtayca bir gün belli edilerek taraflara usulen tebligat yapılır. Tebliğ tarihi ile duruşma günü arasında en az onbeş gün bulunması gerekir; taraflar gelmişlerse bu süreye bakılmaz. Tebligat gideri verilmemişse duruşma isteği dikkate alınmaz.

(Değişik fıkra: 16/07/1981 - 2494/30 md.) Görevsizlik, yetkisizlik hakimin reddi, dava veya karşılık davanın açılmamış sayılması, davaların birleştirilmesi ile direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılmaz.

(Değişik fıkra: 16/07/1981 - 2494/30 md.) Görevsizlik, yetkisizlik hakimin reddi, dava veya karşılık davanın açılmamış sayılması, davaların birleştirilmesi ile direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılmaz.

Yargıtay, birinci fıkra hükmü ile bağlı olmaksızın bilgi almak üzere kendiliğinden de duruşma yapılmasına karar verebilir.

Duruşma günü belli edilen hallerde Yargıtay, tarafları veya gelen tarafı dinledikten sonra ve taraflardan hiç biri gelmemiş ise dosya üzerinde inceleme yaparak kararını o gün tefhim eder.

..."

Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının temel unsurlarından birisi de Anayasa’nın 141. maddesinde düzenlenen yargılamanın açık ve duruşmalı yapılması ilkesidir. Yargılamanın açıklığı ilkesinin amacı adli mekanizmanın işleyişini kamu denetimine açarak yargılama faaliyetinin saydamlığını güvence altına almak ve yargılamada keyfiliği önlemektir. Bu yönüyle anılan ilke hukuk devletinin en önemli gerçekleştirme araçlarından birisini oluşturur. Ancak "duruşmalı yargılama hakkı", her türlü yargılamanın mutlaka duruşmalı yapılması zorunluluğu anlamına gelmez. Adil yargılama ilkelerine uyulmak şartıyla usul ekonomisi ve iş yükünün azaltılması gibi amaçlarla bazı yargılamaların duruşmadan istisna tutulması ve duruşma yapılmaksızın karara bağlanması anayasal hakların ihlalini oluşturmaz. Özellikle ilk derece mahkemeleri önünde duruşmalı yargılama yapılıp karar verildikten sonra kanun yolu incelemesinin, tarafların iddia veya savunmaları yazılı olarak alındıktan sonra dosya üzerinden yapılması hâlinde adil yargılanma hakkının ihlalinden söz edilemez (T.C. Anayasa Mahkemesi, Mehmet Soysal ve diğerleri, B. No: 2014/2678, 17/11/2016, § 36; Cengiz Topel Çelikoğlu, B. No: 2013/8049, 18/02/2016, § 80; Kırmızı GAA İnşaat Turizm Gıda Sanayi ve Tic. Ltd. Şti, B. No: 2013/2370, 11/12/2014, § 23; Nevruz Bozkurt, B. No: 2013/664, 17/9/2013, § 32).

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasında “aleni yargılama” hakkının tanınması, zorunlu olarak “sözlü yargılama” hakkını da içerir. Bununla birlikte Sözleşme’nin bu maddesinde yer alan söz konusu yükümlülük mutlak değildir (T.C. Anayasa Mahkemesi, Adnan Altın, B. No: 2013/9748, 07/01/2016, § 44). Yargılamada, tarafların şüpheye yer vermeyecek şekilde bu haklarından vazgeçmesi ve kamu yararının sözlü yargılama yapılmasını gerekli kıldığı bir durumun bulunmaması hâlinde duruşma yapılmayabilir. Vazgeçmenin, açıkça veya zımnen yapılması mümkündür. Duruşma yapılmasına ilişkin talebin sürdürülmemesi ya da hiç ileri sürülmemesi, zımnen vazgeçmeye örnek gösterilebilir. Bunun yanında dava dosyası ve tarafların yazılı görüşleri temelinde yeterince çözülemeyen hukuki ve olgusal herhangi bir sorunla karşılaşılmaması örneğinde olduğu gibi yargılamanın istisnai koşulları da duruşma yapılmasını gerektirmeyebilir (T.C. Anayasa Mahkemesi, Adnan Altın, B. No: 2013/9748, 07/01/2016, § 46). (Benzer yöndeki AİHM kararları için bkz. Blom/İsveç, B. No:28338/95, 14/3/2000; Eksert Turizm Taşımacılık Tekstil Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti/Türkiye ve diğer 7 başvuru, B. No:40988/06, 2/7/2013).

AİHM ayrıca, özellikle inandırıcılık sorunu taşımayan, karmaşık olmayan veya olaylarla ilgili hiçbir tartışmanın bulunmadığı, oldukça teknik davalar ile mahkemelerin tarafların sunduğu görüşlere ve diğer belgelere dayanarak, adil ve makul bir biçimde karar verebilecekleri davalar için duruşma yapılmasının gerekli olmayabileceğini belirtmiştir (Jussila/Finlandiya, § 41, Döry/İsveç, B. No:28394/95, 12/11/2002, § 37, Mehmet Emin Şimşek/Türkiye, B. No: 5488/05, 28/2/2012, § 30). (T.C. Anayasa Mahkemesi, Adnan Altın, B. No: 2013/9748, 07/01/2016, § 47).

Temyiz yolu ilk derece mahkemesi kararlarına karşı başvurulabilen, ilk derece mahkemeleri önüne taşınmış vakaların, bu mahkemelerce usulüne uygun olarak incelenip incelenmediğinin ve özellikle ilgili vakalara kanunların doğru uygulanıp uygulanmadığının kontrol edildiği olağan kanun yoludur. 1086 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri de temyiz yoluna müracaatlarda kural olarak incelemenin dosya üzerinden yapılacağını, istisnai durumlarda ise duruşmalı olarak incelemenin zorunlu bir usul olduğunu kurala bağlamıştır (T.C. Anayasa Mahkemesi, Mehmet Soysal ve diğerleri, B. No: 2014/2678, 17/11/2016, § 40; Cengiz Topel Çelikoğlu, B. No: 2013/8049, 18/2/2016, § 88).

1086 sayılı mülga Kanun'un temyiz ile ilgili hükümlerinde, taraflarca sınırlı durumlarda temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının talep edebileceği, duruşma için belirlenen günde Yargıtay'ın gelenleri dinleyeceği, taraflardan hiçbiri gelmemiş ise dosya üzerinden inceleme yaparak karar vereceği düzenlenmiştir (T.C. Anayasa Mahkemesi, Mehmet Soysal ve diğerleri, B. No: 2014/2678, 17/11/2016, § 41; Cengiz Topel Çelikoğlu, B. No: 2013/8049, 18/2/2016, § 89).

1086 sayılı mülga Kanun'un temyiz ile ilgili hükümlerinde, taraflarca sınırlı durumlarda temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının talep edebileceği, duruşma için belirlenen günde Yargıtay'ın gelenleri dinleyeceği, taraflardan hiçbiri gelmemiş ise dosya üzerinden inceleme yaparak karar vereceği düzenlenmiştir (T.C. Anayasa Mahkemesi, Mehmet Soysal ve diğerleri, B. No: 2014/2678, 17/11/2016, § 41; Cengiz Topel Çelikoğlu, B. No: 2013/8049, 18/2/2016, § 89).

Nitekim T.C. Anayasa Mahkemesi de bireysel başvuru yoluyla önüne gelen davalarda verdiği, Mehmet Soysal ve diğerleri, B. No: 2014/2678, 17/11/2016; Cengiz Topel Çelikoğlu, B. No: 2013/8049, 18/02/2016; Adnan Altın, B. No: 2013/9748, 07/01/2016; Kırmızı GAA İnşaat Turizm Gıda Sanayi ve Tic. Ltd. Şti, B. No: 2013/2370, 11/12/2014; Nevruz Bozkurt, B. No: 2013/664, 17/9/2013 kararlarında, başvurucuların duruşma talepleri bulunmasına rağmen dosya üzerinden inceleme yapılmasının adil yargılanma hakkının ve bu kapsamda aleni yargılama hakkının ihlali niteliğinde olduğu yönündeki başvurularının “açıkça dayanaktan yoksun olması” nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar vermiştir.

Hukuk Genel Kurulunun çalışma düzeni gereği ağırlıklı işini oluşturan direnme kararlarının temyizinin duruşmalı yapılması önceleri olanaklı iken, Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/2 maddesinde 16.07.1981 gün ve 2494 Sayılı Kanunun 30. maddesi ile değişiklik yapılarak en az 47 kişi ile toplanabilen ve karar verebilen Kurulun çalışma düzenine duruşmanın uygun olmaması ve işlerin sürüncemede kalmaması amacıyla, direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağı hükmü getirilmiştir. 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. Maddesi gereğince 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar açısından bu hüküm halen uygulanmaktadır.

Hâkimlerin sorumluluğunu düzenleyen ve eldeki davanın dayanağı olan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ve devamı maddeleri gereğince dairelerin ilk derece mahkemesi sıfatıyla karar verdiği ve temyiz incelemesini Hukuk Genel Kurulunun yaptığı işlerde duruşmalı olarak temyiz incelemesi yapılacağı konusunda açık bir düzenleme bulunmadığı gibi Yargıtay Kanunu’nda da bu işlerin temyizinin duruşmalı olarak inceleneceği konusunda açık bir hükme yer verilmemiştir.

Şu durumda, Hukuk Genel Kurulunun ağırlıklı işini oluşturan direnme kararlarının dahi temyiz incelemelerinin açıklanan nedenlerle duruşmalı yapılamayacağı öngörülmüşken, diğer işlerinin duruşmalı yapılacağını kabule olanak verecek yasal bir düzenleme ve gereklilik bulunmadığı açıktır. Bu nedenle Hukuk Genel Kurulunun incelemesine tabi işlerde ayrık ve açık bir düzenleme olmadığı sürece duruşmalı inceleme yapılması olanaklı görülmemektedir. Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 24.01.2007 gün ve 2007/9-22 E., 2007/18 K. sayılı ve 30.03.2016 gün ve 2014/13-1661 E., 2016/423 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.