muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3013, Karar No: 2021/3931, Tarih: 22.04.2021

Davalı vekili, davacının bono üzerinde bulunan her iki imzasının da kendisine ait olduğunu ikrar ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi’nce, takibe ve davaya konu edilen 05.03.2016 tanzim, 05.04.2016 vade tarihli, 300.000,00 TL bedelli bononun incelenmesinde tarih kısmının hemen altında bulunan şirket kaşesinin üzerinde bir imza olduğu, tarih kısmının sol tarafında bulunan Alata Gıda Tic. ve San. Ltd. Şti. yazılı kısmın altında yine aynı kişi tarafından bir imza daha atılmış olduğu, davacının kaşe dışında bulunan imzanın da şirket adına atılmış olduğunu, aval veren sıfatıyla atılmadığını savunduğu, TTK’nın 776/1. maddesine göre bonoda tanzim edenin imzasının metni örter şekilde metnin altına atılmasının gerektiği ve bonoda sorumluluğun tek imza ile doğduğu, bu durumda birden fazla atılan imzanın atanın durumuna göre asıl borçlu veya aval veren sıfatıyla atılmış sayılması gerektiği, davaya konu senet üzerindeki her iki imzanın da davacıya ait olduğu, davacının senet borçlusu şirketin yetkilisi olduğu, dava konusu şirketin keşidecinin atacağı tek imza ile borçlandırılması mümkün iken bononun ön yüzüne sol alt köşeye davacı tarafından atılan ikinci imzanın şirket adına değil keşideci lehine aval vermek için atıldığının kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353-b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39434, Karar No: 2017/21563, Tarih: 12.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39434 E.  ,  2017/21563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı alınması gerekmektedir.

Somut olayda, Mahkemece verilen karar davalı ... Tem. San ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Tem. Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek maktu temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, davalılar vekiline eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla temyiz kanun yolunda da uygulama alanı bulan 6100 sayılı Kanun'un 344. maddesi uyarınca anılan davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklenildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/10/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4664, Karar No: 2013/113, Tarih: 17.01.2013

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2012/4664 E.  ,  2013/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, sözleşmesinin iptaline nedeniyle meydana gelen muarazaanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 13.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç :13.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 17.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24737, Karar No: 2018/11413, Tarih: 17.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24737 E.  ,  2018/11413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraf vekilleri 26.04.2016 tarihli celse için mesleki mazeret dilekçesi sunmalarına karşın, mahkemece mesleki mazeretlerin reddine karar verilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 150/1. maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Mahkemece taraf vekillerinin mesleki mazeretlerinin reddine karar verildiğine ve davacı asılın da duruşma salonunda hazır bulunmadığının anlaşılması karşısında yapılacak iş; HMK m. 150 uyarınca davanın işlemden kaldırılmasına karar verilip, süresi içerisinde yenileme de yapılmadığı halde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermekten ibaretken yazılı şekilde tarafların yokluğunda yargılamaya devamla işin esasına ilişkin hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.10.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/15903, Karar No: 2014/8372, Tarih: 10.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/15903 E.  ,  2014/8372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.04.2013

No : 2008/594-2013/326

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatı hükmedilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarfından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda; mahkemece, ... plaka sayılı aracın kazanın meydana geldiği 04/06/2003 tarihini kapsayacak şekilde davalı şirketten sigortalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ancak Türkiye Sigorta Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliği yazı cevabı ekinde, ... plakalı araca ait, kaza tarihinide kapsayacak şekilde, davalı şirketten yapılmış, motorlu araçlar zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi sureti sunulduğu ancak mahkemece bu poliçenin varlığının araştırılmadığı görülmüştür.

Davalı sigorta şirketinin, zorunlu mali mesuliyet sigortası kapsamında, Kurumun rücu alacağından poliçede yazılı sorumluluk limiti ile sınırlı sorumlu olması nedeniyle; mahkemece, Türkiye Sigorta Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliği yazı cevabı ekinde sunulan, ... plakalı araca ait poliçenin varlığı araştırılmaksızın, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/666, Karar No: 2008/1873, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/666 E.  ,  2008/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada Ankara 6. Aile ile 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlikik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamında tarafların 1999 yılında boşandıkları, çocuğun velayetinin anneye verildiği, taraflar arasında 11/09/2002 tarihinde nafaka, eğitim giderleri konusunda özel PROTOKOL düzenlendiği, protokol gereği ödenmeyen çocuğun okul taksitleri için icra takibi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; uyuşmazlığın temeli, boşanmadan sonra düzenlenen nafaka ve eğitim giderine yönelik olup, temelde nafaka hususu tartışma konusu olacağından nafakayla ilgili hükümlerin de T.M.Y.nın 2. kitabında yer aldığı anlaşılmakla, 4787 Sayılı Aile Mahkemeleri Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasanın 4. maddesine göre davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 6. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11287, Karar No: 2012/11255, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11287 E.  ,  2012/11255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 25.06.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday ve kavun ürününün 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına üretim giderinin (kalem kalem gösterir şekilde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11089, Karar No: 2023/9396, Tarih: 20.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/11089 E.  ,  2023/9396 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2012 tarihli ve 2012/4059 soruşturma No.lu iddianamesiyle sanıığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2012 tarihli ve 2012/158 Esas, 2012/875 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 106/2-a, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası geregi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildigi, bu kararın 13.06.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2015/179 Esas, 2015/468 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 08.08.2014 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde yer alan basit tehdit suçunu işlediği ve ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2014/692 Esas, 2015/6 Karar sayılı kararı ile neticeten 500.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek bu kararın, 20.01.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay 6. Ceza Dairesi 02.03.2021 tarihli ve 2018/2185 Esas ve 2021/7077 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçu yönünden;

4. Yargıtay 6. Ceza Dairesi 02.03.2021 tarihli ve 2018/2185 Esas ve 2021/7077 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçu yönünden;

"1-Sanığın, herhangi bir söz söylemeksizin katılana bıçak salladığının iddia edilmesi, katılanın ve tanık ...'nin özellikle soruşturma aşamasında, sanığın bıçağı salladığını ancak bıçağın isabet etmediğini beyan etmeleri ve tanık ...'nin araya girerek sanığı uzaklaştırdığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin silahla kasten yaralamaya teşebbüs kapsamında kalıp kalmadığı tartışılmadan, yeterli ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/646 Esas, 2021/1101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;

1. Beraat etmesi gerektiğine,

2. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Vesaire,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanık ...'in ailevi nedenlerle karısı olan katılanla tartıştığı esnada mutfaktan ele geçirdiği bıçak ile katılana karşı bıçağı sallayarak tehdit ettiği, bıçak ile katılanı yaralamaya yönelik herhangi bir eylemde bulunmadığı, sanığın yaralamaya yönelik eyleminin bulunmadığının, tanık N.Ü.'nün beyanı ile de sabitlik kazandığı, sanığın üzerine atılı silahla tehdit suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.

2. Katılan : "Sanığın savunmalarını kabul etmiyorum. Sanıktan çok defa şiddet gördüm. Olay tarihinde de boşanmamız söz konusu değildi. Biz daha sonrasında boşanmaya karar verdim. Çocuklarımın da tanık olarak dinlenilmesini talep ediyorum. Olay günü eline aldığı bıçakla bana vurmak istedi ancak büyük kızım ... bıçakla bana vurmasına engel oldu. Kızım ... engel olmasaydı bıçakla beni yaralayabilirdi. Sanıktan şikâyetçiyim, davaya katılma talebim devam etmektedir." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Tanık N. Ü.: "Karakolda vermiş olduğum ayrıntılı ifadem doğrudur. Olay günü "size göstereceğim" diye bıçakla yürüdüğü sırada ben kollarından tutarak kendisine engel oldum. Herhangi birimizi yaralamaya çalışmadı. Karakolda vermiş olduğum ifadem doğrudur. Olay yaşandığı sırada salonda bir kaos ortamı oluştu ve bıçağı anneme doğru salladı ve ben kollarından tutarak kendisine engel oldum. Elini kolunu sallayarak tehditlerde bulunuyordu. Yaralamaya çalıştı mı çalışmadı mı bilemem. Ancak doğrudan vurmaya çalışmadı." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Sanığın tevil yollu ikrarda bulunduğu görülmüştür.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

4. Sanığın tevil yollu ikrarda bulunduğu görülmüştür.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya içerisinde mevcut Olay ve Olgular bölümünde açıklanan delillerin birbirleriyle uyumlu bulunmaları karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/646 Esas, 2021/1101 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18152, Karar No: 2016/2218, Tarih: 11.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18152 E.  ,  2016/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Maçka Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2014/224-2015/152

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkeme tarafından yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması suretiyle değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Emsal Taşınmazın arsa emlak vergi değeri (120,00 TL) ile davalı taşınmazların arsa emlak vergi değeri (2,00TL) arasında fahiş bir fark olduğundan ve bilirkişiler tarafından emsal alınan taşınmazın nitelikleri ile dava konusu taşınmazların nitelikleri arasında konum, yüzölçüm imar durumu gibi özellikler bakımından önemli ölçüde farklılıklar bulunması sebebi ile yapılan emsalin incelemesi inandırıcı ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınamaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8104, Karar No: 2015/13988, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8104 E.  ,  2015/13988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2014/101-2014/44

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.