muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13109, Karar No: 2016/19392, Tarih: 19.12.2016

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre; fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin tanımlar kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendine göre “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” da yasaktır.

Alıcı ortam olan denizlerin korunması ile ilgili düzenlemelere gelince;

Anılan Yönetmeliğin “Denizlerle İlgili Kirletme Yasakları” kenar başlıklı 23. maddesinde özetle; 6. maddede bahsedilen kirletici etkileri doğuran her türlü deniz ve kıyı suyu kullanımı ile boşaltımlar tamamen yasaklanmış veya izne bağlanmıştır. Hiç kimse gerekli izni almadıkça denizlere yasaklanmış veya izne tabi kılınmış maddeleri atamaz ve boşaltamaz. Gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıklar ile her türlü kargo artık ve atıklarının boşaltılması yasaktır. Öte yandan gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı, tüm gemiler için Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin (Marpol 73/78) Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yapılamaz. Yüzme ve rekreasyon amacıyla kullanılan kıyı sularının kirlenmesinin önlenmesi için sahillerin kum bandı üzerinde veya burayı etkileyecek yakınlıkta inşa edilen fosseptiklerin sızdırmasız olması ve oluşan atıksuyun arıtma tesisi ya da kanalizasyon sistemine verilmesi gereklidir. Hafriyat artıkları, moloz, arıtma ve proses artığı çamurlar ve benzeri atıkların bertaraf amacıyla deniz ve kıyı sularına boşaltımı yasaktır.

Yukarıda belirtildiği üzere denizlere deşarj izni bazı durumlarda atıksuyun arıtılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Öte yandan atıksuyun arıtılmış su olduğunun kabul edilebilmesi için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesinde belirtilen 16 sektör bakımından Yönetmeliğin ekindeki tabloda gruplar halinde öngörülen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, dolayısıyla deşarj edilme koşulunun gerçekleştiğinden bahsedilemez.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın gemi kaptanı olarak görev yaptığı gemiden denize evsel nitelikli su deşarj edildiği, gemiden alınan numune üzerinde yapılan analizde, KOİ, askıda katı madde, ph, yağ ve gres ile BOİ değerlerinin, limit deşarj değerlerini aştığının belirlendiği, alınan numunelere göre Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliğinin ekindeki tablolarda belirlenen limit değerlerin aşılması suretiyle, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20, Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği’nin 23 ve 26. maddelerine aykırı olarak arıtılmamış kirli suyun doğrudan alıcı ortam olan denize deşarj edilmesi suretiyle çevrenin kirletildiği anlaşılmıştır.

Sanığın, yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35127, Karar No: 2013/19520, Tarih: 01.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35127 E.  ,  2013/19520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın savunmasının alındığı 17.11.2011 tarihli celsede CMK.nun 191/3-b madde ve fıkrası uyarınca iddianame ve ekleri okunmadan sanığın sorgusunun yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın üzerinde yapılan aramada suça konu bıçağın ele geçirildiğine dair tutanağın duruşmada okunmaması ve sanığa bu hususta diyecekleri sorulmadan hükme esas alınması suretiyle CMK.nun 209. ve 217. maddelerine aykırılık yapılması,

3- Sanığın suça konu sustalı bıçağın kendisine ait olmadığını ve üzerinden elde edilmediğini iddia etmesi karşısında suça konu bıçağın sanığın üzerinde yapılan aramada ele geçirildiğine ilişkin 06.11.2011 tarihli tutanakta imzaları bulunan tutanak mümzileri tanık olarak dinlenmeden eksik araştırma ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu­ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygunlanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.07.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1549, Karar No: 2023/6916, Tarih: 09.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1549 E.  ,  2023/6916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/54 E., 2022/396 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2018/34 Esas, 2019/.460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.09.2020 tarihli ve 2019/353 Esas, 2020/604 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 21 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/12205 Esas, 2021/15195 Karar sayılı kararı ile "Mağdur ve arkadaşlarının sanığın ve yakınlarının ikametleri yakınında araç içerisinde alkol aldıkları ve olay yeri yakınlarına, aleni yerde idrarlarını yaptıkları, sanığın ve yakınlarının bu olaya tepki gösterdikleri, tartışma ortamına girildiği, tartışmalı ortamı terk etmek amacıyla aracı ile hareket etmekte olan mağdurun aracının önünün kesildiği, akabinde mağdurun, aracını hareket ettirdiği, sanığın, mağdurun aracını hedef alarak, aracın sağ önünden ve yakın mesafeden, bir kez aracın sağ ön farına, bir kez sağ arka çamurluğuna ateş ettikten sonra, doğrudan hedef alarak aracın sağ ön kapı camı kırılacak şekilde, mağdura doğru ateş ettiği, mağdurun o anda direksiyonu tutmakta olduğu sol kolundan ve göğüs kısımlarından hayati tehlike ve organlarında işlev zayıflaması oluşacak şekilde yaralandığı, devamında aracını hareket ettirerek, olay yerinden uzaklaştığı olayda; suçun işlenmesinde kullanılan araç, hedef alınan vücut bölgesi, mağdurda meydana gelen yaralanmanın yeri ve niteliği dikkate alındığında, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının, doğrudan kast ile öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu olası kastla yaralama suçundan hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2022/54 Esas, 2022/396 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına’na ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına’na ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. İnceleme dışı mağdur ... ile katılan ... ...'nın 15.10.2017 günü akşam saatlerinde ... ...'ın yönetimindeki ...plakalı araçla ... Cd. ..... No.171 sayılı yerde bulunan inceleme dışı sanık ... ...'a ait ikametin önüne gelerek aracı park ettikleri ve yanlarına çağırdıkları ... ile birlikte araç içerisinde bir süre alkol aldıkları, mağdur ...'in tuvaletinin gelmesi üzerine saat 22.30 sıralarında araçtan inerek inceleme dışı sanık ...'a ait ikametin önüne gidip idrarını yapmaya başladığı, bu sırada marketten gelmekte olan inceleme dışı sanık ...'ın .....,'i görmesi üzerine aralarında tartışma yaşandığı, tartışmaya sesleri duyan ...'ın eşi ... ile oğlu olan sanık ...'ın da dahil olması üzerine tartışmanın kavgaya dönüştüğü, o sırada olay yerine gelen ...'ın akrabaları ... ve...'ın da kavgayı görüp kavgaya dahil oldukları, kavga sırasında mağdur ...'in üzerinde bulunan adli emanetin 2017/5723 sırasında kayıtlı BELGIQUE Browning marka 9 mm çaplı T2352017 seri numaralı tabancayı çıkartarak korkutmak için sanıklara doğrulttuğu, sanık ...'ın mağdur ...'in eline vurarak tabancayı düşürdüğü, fırsatını bulan mağdur ...'in kaçarak katılan ... idaresindeki ...plakalı araca bindiği, katılan ...'ın yönetimindeki aracı çalıştırıp hareket ettirdiği ancak 20-25 m sonra aracın sanık ... ve inceleme dışı sanıklar ..., ...., ..., ..., .....,,....., ve .....tarafından önü kesilerek durdurulduğu, .....'in araçtan indiği ve taraflar arasındaki kavganın devam ettiği, bu durumu gören katılan ...'ın yönetimindeki aracı hareket ettirmek istediği sırada ......,'e ait olup yere düşmüş olan tabancayı alan sanık ...'ın tabanca ile ilk önce içerisinde katılan ... bulunan araca doğru iki el ateş ettiği, araç içerisinde bulunan katılan ...'ın göğsüne mermi isabet etmesi sonucu yaralandığı Bölge Adliye Mahkemesince kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Katılan ...'nın yaralanmasına ilişkin olarak Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca tanzim olunan 13.11.2017 tarihli; "kişinin maruz kaldığı büyük damar (brakial) ve sinir hasarına neden olan ateşli silah yaralanmasının, şahsın yaşamını tehlikeye soktuğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı" ve Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 15.05.2019 tarihli; " yaralanmanın duyularından veya organlarından birisinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu" görüşlerini içeren adli raporlar dava dosyasındadır.

4. Olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları ve diğer tutanaklar dava dosyasındadır.

5. Adli sicil kayıtları ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

4. Olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları ve diğer tutanaklar dava dosyasındadır.

5. Adli sicil kayıtları ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Dosya kapsamında katılan ...'dan kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği görüşünü içeren tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Eleştiri Yönünden

Sanığın suçta kullandığı silahın öldürmeye elverişliliği, kullanılış şekli ve katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği dikkate alındığında sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek asgari hadden uzaklaşılarak makule yakın düzeyde bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

Sanık müdafiinin, subuta, suç vasfına ve haksız tahrikin varlığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2022/54 Esas, 2022/396 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/46, Karar No: 2010/3516, Tarih: 25.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/46 E.  ,  2010/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik- Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Gerçek reçetelere yapıştırılan sahte ilaç küpürleri, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 345.maddesinde öngörülen özel belge niteliğinde olup, eczacı olan sanığın, iddia olunan, katılan resmi kurumlara mensup hastalara ait gerçek reçetelere "sahte ilaç kupürü ilave ederek" bunlara uygun gerçeğe aykırı fatura düzenleyip bu kurumlardan haksız ilaç bedelleri alması eylemlerinin sübutu halinde suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın 79.maddesi delaletiyle aynı Yasanın 504/3.maddesinde öngörülen "nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturacağından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "nitelikli dolandırıcılık" ve değişen suç vasfına göre "özel belgede sahtecilik" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımlarının, sanığın sorgularının yapıldığı 30.06.2003, 20.04.2004 ve 22.02.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılanlar vekilleri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesi gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA, 25.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30357, Karar No: 2014/34074, Tarih: 24.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/30357 E.  ,  2014/34074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/10988

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 10. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2009/174 (E) ve 2011/850 (K)

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;