muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20113, Karar No: 2015/13779, Tarih: 17.12.2015

Öte yandan kanun koyucu, kişi hakkında kurulan hükmün hukuki sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile belirli şartların gerçekleşmesi halinde kişilerin işledikleri bir takım suçlardan dolayı adli yönden lekelenmemeleri için bir fırsat tanımak istemiştir. Kanun koyucu, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenlediği 5-14. fıkraları eklediği aşamada 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesindeki yasal düzenlemeyi ve zorunlulukları bilmektedir. Buna rağmen CMK’nın 231. maddesinin 7. fıkrasındaki düzenlemeyi yapmakla, açıklanması geri bırakılan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesindeki yaptırıma çevirme zorunluluğunun uygulanmamasını istediği yönündeki iradesini açıkça ortaya koymuştur. Aksi görüşün kabulü, daha önce hapis cezasına mahkum olmamış çocuklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmaması suretiyle adli yönden lekelenmeme haklarının ellerinden alınması sonucunu doğurur ki, bu sonuç hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının düzenleniş amacına açıkça aykırıdır.

Bununla birlikte, şartların gerçekleşmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi veya açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca açıklanması sırasında 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesinde yer alan seçenek yaptırımlara çevirme zorunluluğu mahkemece gözönüne alınacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Adli sicil kaydı bulunmayan ve kısa süreli hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilen suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında yerel mahkemece, hüküm tarihi itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce re’sen değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “Çocuğa verilen kısa süreli hapis cezasının zorunlu da olsa seçenek yaptırımlara çevrilmiş olması nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yasal olanak BULUNMADIĞINA,” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3136, Karar No: 2014/12333, Tarih: 04.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/3136 E.  ,  2014/12333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/23229

Mahkeme : İZMİR 10. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 23/09/2010 - 2010/1498 esas ve 2010/1150 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

İzmir Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'nce, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbirin gereklerini yerine getirmesi nedeniyle dosyasının kapatılıp iade edildiği, ancak mahkemece 13.10.2009 tarihli randevuya haklı mazereti olmaksızın gitmediği gerekçe gösterilerek mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış olup, sanığın randevuya işi gereği şehir dışında bulunduğu için katılamadığına dair yazılı belgeye dayandırdığı haklı mazeretinin, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'nce kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken, mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/536, Karar No: 2018/5619, Tarih: 05.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/536 E.  ,  2018/5619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı .... Hizmet ve İşletmecilik A.Ş.’nin katılma yoluyla temyiz talebi bakımından;

Davalı .... Hizmet ve İşletmecilik A.Ş., Bölge Adliye Mahkemesi kararını katılma yoluyla temyiz etmiş ise de; kararın davacı tarafça temyiz edilmemesi sebebiyle, anılan davalının katılma yoluyla temyiz hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, davalı .... Hizmet ve İşletmecilik A.Ş.’nin katılma yoluyla temyiz talebinin REDDİNE, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davalı .... Tire Kutsan Kağıt ve Ambalaj San. A.Ş.’nin temyizine gelince;

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre ve ayrıca; davada iki adet davalı olmasına rağmen, İlk Derece Mahkemesince tesis edilen hüküm sonucunun “1” numaralı bendinde “davalı işyerindeki işe iadesine”, “2” numaralı bendinde ise “davalıdan tahsilinin” şeklindeki infazda tereddüte yol açacak ifadelerin yazılması hatalı ise de, karar gerekçesinde asıl işveren-alt işveren ilişkisi kapsamında, davacının alt işveren davalı .... Hizmet ve İşletmecilik A.Ş.’deki işe iadesine karar verildiğinin, mali sonuçlardan ise her iki davalının sorumlu tutulduğunun açıklanmak suretiyle hüküm sonucundaki belirsizliğin giderildiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın bu ilave gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı .... Tire Kutsan Kağıt ve Ambalaj San. A.Ş.’ye yükletilmesine, 05/03/2018 gününde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5913, Karar No: 2016/5959, Tarih: 06.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5913 E.  ,  2016/5959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme, mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan zamanaşımı nedeni ile düşme hükmüne yönelik olduğu görülerek yapılan incelemede;

2005 yılında değişik tarihlerde birden fazla fatura düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nun 43. maddesi uyarınca sanığın cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Katılan vekili ile sanık müdafinin “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan zamanaşımı nedeni ile düşme; sanık müdafinin ayrıca “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak:

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak:

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hüküm fıkrasındaki TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına' ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hüküm DÜZELTİLEREK; “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan zamanaşımı nedeni ile düşme hükmü bakımından ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün doğrudan ONANMASINA, 06.10.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3663, Karar No: 2011/4753, Tarih: 19.07.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3663 E.  ,  2011/4753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... sözleşmesinden kaynaklanan eksik ve kusurlu işler bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın eksik işler bedeli yönünden kabulüne, açık ve gizli ayıplı işler bedeli yönünden ise reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda eksik işlerin bedeli davanın açıldığı 2006 yılındaki serbest piyasa rayiçleriyle saptanmıştır. Dosya kapsamından dava konusu bağımsız bölümlere ait yapı kullanma izin belgesinin 31.12.2003 tarihinde alındığı, fiili teslimin ise bu tarihten iki ay sonra 2004 yılı Mart ayında yapıldığı anlaşılmaktadır. Eksik işler bedeline yönelik alacak, eserin fiilen teslimi ile birlikte muaccel hale geldiğinden eksik işler bedelinin fiili teslim tarihi olan 2004 yılı Mart ayındaki serbest piyasa rayiçleriyle hesaplanması gerekir. BK'nın 98. maddesinin yollamasıyla aynı Kanun'un 44. maddesi uyarınca davanın geç açılmasından kaynaklanan artan zarardan davalı yükleniciyi sorumlu tutmak mümkün olmadığından eksik işler bedeline yönelik hesaplamanın davanın açıldığı 2006 yılı serbest piyasa rayiçleriyle yapılması doğru olmamıştır.

3-Gizli ayıplı işler bedeline gelince; Gizli ayıplar davalı yükleniciye 15.12.2005 tarihli ihtarla bildirilmiş ve 15 gün içinde giderilmesi istenmiştir. Dosya kapsamından gizli ayıpların ortaya çıkmalarından itibaren makul süre içinde ihbar edildiği, dolayısıyla gizli ayıplı işler yönünden davacı arsa sahiplerinin talep ve dava hakkının düşmediği anlaşılmaktadır. Gizli ayıplı işler bedeline yönelik alacak, ihtarla verilen sürenin sona erdiği tarihte muaccel hale geldiğinden, gizli ayıplı işler bedelinin 2006 yılı Ocak ayındaki mahalli rayiçlerle hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir.

Mahkemece gizli ayıplar yönünden süresinde ayıp ihbarında bulunulduğu gözden kaçırılarak bu kalem istemin reddi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak işlem; bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla eksik işlerin bedelini 2004 yılı Mart ayındaki, gizli ayıplı işlerin bedelini de 2006 yılı Ocak ayındaki mahalli rayiçlerle hesaplatıp hüküm altına almaktan ibarettir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece gizli ayıplar yönünden süresinde ayıp ihbarında bulunulduğu gözden kaçırılarak bu kalem istemin reddi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak işlem; bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla eksik işlerin bedelini 2004 yılı Mart ayındaki, gizli ayıplı işlerin bedelini de 2006 yılı Ocak ayındaki mahalli rayiçlerle hesaplatıp hüküm altına almaktan ibarettir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle taraf vekillerinin, sair temyiz taleplerinin de reddine, kararın 2. bentte yazılı nedenlerle davalı yüklenici, 3. benttte yazılı sebeplerle davalı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 19.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4196, Karar No: 2024/408, Tarih: 18.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4196 E.  ,  2024/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/31 Esas, 2022/734 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/212 E., 2021/117 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin inşaat kimyasalları üretici ve dağıtıcısı olarak çalışan ve 1700'den fazla çalışanı ile Türkiye de dahil olmak üzere dünyada 18 ülkede dağıtım ağı ile 4 kıtada ... olarak dağıtım yapan Polonya menşeli Selena Grup şirketlerinden biri olduğunu, müvekkilinin Türk Patent Enstitüsü nezdinde davalı adına 01,03,05 ve 17. sınıflarda tescil edilmiş olan 2011 48064 tescil numaralı titan 4500, 2011 57018 tescil numaralı titan 4500 acrylic mastic, 2011 57019 tescil numaralı titan 4500 multi\_purpose foam, 2011 57022 tescil numaralı titan 4500 silicone sealant, 2011 57021 tescil numaralı titan activator 4500, 2009 12813 tescil numaralı titan activator 1500 şekil ve 2011/57020 tescil numaralı tetan plus markaların varlığından haberdar olduğunu, davalı adına belirtilen markalarda "TİTAN" ibaresinin müvekkili adına tescilli markaların esas unsuru olan "TYTAN" ibaresi ile görsel, işitsel ve kavramsal olarak ayırt edilmeyecek derecede benzer olduğunu, bu benzerliğin tüketiciler nezdinde karıştırılmakta olduğunu, müvekkilinin davalı tarafa Beyoğlu 35. Noterliği aracılığı ile dava konusu markalardan feragat edilmesi, aksi hâlde yasal yollara başvurulacağını ihtar ettiğini, davalı tarafın bu ihtarnameye cevap vermemesi nedeniyle bu davanın açıldığını iddia ederek dava konusu markaların hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine, üçüncü kişilere devrinin önlenmesi için tedbir kararı verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın hükümsüzlüğünü talep ettiği 2009 12813 tescil numaralı markanın daha önce başka bir dava ile hükümsüz kılındığını, kararın kesinleştiğini, bu nedenle talebin bu marka yönünden usulden reddi gerektiğini, esas hakkında ise müvekkilinin başta yapıştırıcı ve otomotiv sektörü olmak üzere pek çok sektörde faaliyet gösterdiğini, Türkiye'de ve dünyanın bazı ülkelerinde faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, tanınmış bir marka olduğunu, müvekkilinin ürettiği ürünler ya da kullandığı ya da lisans verdiği markaları kendi adına tescil ettirdiğini, müvekkilinin dava konusu markaları ... yıllardır yurt içi ve yurt dışında kullanmakta olduğunu, bu süre içerisinde markaların tanıtımını ve pazarlamasını yaptığını, taraflar arasındaki markaların sınıfsal benzerliğinin bulunmadığını, müvekkili markalarının davacı markalarıyla karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacı markalarının tanınmış olmadığından hükümsüzlük taleplerinin kabul edilemeyeceğini, davacı tarafın ihtiyati tedbir talebinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının tescilli TYTAN markasının yurt dışında tanınmış marka olduğu, bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere davacı firmanın dünya çapında 2003 yılından beri faaliyet gösteren önemli bir firma olduğu, uluslararası birçok fuara katıldığı, bu firmanın dünyada tanınırlığı sonrasında Türkiye pazarına girdiğinin anlaşıldığı, her ne kadar bilirkişi raporunda benzerlik taşımayan emtialar bakımından davacının tanınmış marka iddiasına dayanamayacağı belirtilmiş ise de yine raporda yer aldığı üzere, davalının tescil başvurusunu yapmış olduğu esnada davacı markasının tüm dünyada özellikle tanınan bir marka olması ve davalının bu markanın varlığından haberdar olmamasının mümkün olmayacağı, tarafların aynı sektör içerisinde yer alması nedeni ile bunun davalı tarafça bilinebileceği tespitleri karşısında TYTAN markasının tanınmış marka olduğu, bu sebeple davalı tarafın markasını tescil ettirirken davacı markasının ilgili sektördeki tanınmışlığından yararlanma kastı ile hareket etmiş olabileceği kanaatine varıldığı, bu nedenle taraf markalarının tescil edildiği emtialar karşılaştırıldığında, benzer olmayan ürünler bakımından da davacının markasının tanınmışlığı dikkate alındığında davalı markalarının tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsamına giren mal ve/veya hizmetlerle benzer olmayan, ancak Türkiye'de ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle tescilli markanın itibarından dolayı haksız bir yarar elde edecek veya tescilli markanın itibarına zarar verecek veya tescilli markanın ayırt edici karakterini zedeleyecek nitelikteki işaretin kullanılması nedeni ile dava konusu markaların tümü bakımından hükümsüzlük koşullarının oluştuğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına Türkpatent nezdinde 2011/48064 numara ile tescilli "titan4500", 2011/57018 numara ile tescilli "titan4500 acrylic mastic", 2011/57019 numara ile tescilli "titan4500 multi\_purpose foam", 2011/57022 numara ile tescilli "titan4500 silicone sealant", 2011/57021 numara ile tescilli "titan activator 4500" ve 2011/57020 numara ile tescilli "tetan plus" ibareli markanın tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davaya konu davalı adına 2009/12813 tescil numaralı markanın dava tarihinden sonra Türkpatent kayıtlarından terkin edildiği anlaşıldığından bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu markanın dava tarihinden önce açılan ve karara bağlanan başka bir Mahkeme kararıyla hükümsüz kılındığını, hükümsüz kılınan marka yönünden dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, 2 numaralı hükmün hatalı olduğunu, kaldı ki konusuz kalma hâlinde dahi kararın usuli sonuçlarının kararın gerekçesinde açıklanması gerektiğini, Mahkeme kararında bilirkişi raporu dayanak yapılmışsa da, müvekkilinin lehine olarak yorumlanan tespitler yönünden de raporun aksine karar verildiğini, dava konusu markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, Mahkeme kararının 11. bendinde de "her iki markanın sembol, yazı, karakter ve logoları farklıdır..." denildiğini, davaya konu markaların uzman tüketiciye hitap ettiğini, tüketicinin sıradan halk kitlesi olmadığını, bire bir aynı olmayan ürünlerin uzman kişilerce karıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin dava konusu markaların ... yıllar tanıtımını ve pazarlamasını yaptığını, davacının yıllarca sessiz kaldığını, 2009/12813 tescilli markanın başvuru tarihinin 16.09.2009 tarihi olup 6 yıl sonra, diğer markalar yönünden 4 yıl sonra dava açıldığını, davacının dava açma hakkını yitirdiğini. müvekkilinin dava konusu markaları Türkiye'de davacıdan çok önce kullanmaya başladığını, davacı tarafça kendisine ait olmayan 2010 tarihli faturanın müvekkili tarafından ise 2009 tarihli faturanın dosyaya sunulduğunu, davacı markalarının Dünyaca bilinen marka olmadığını, müvekkilinin markalarının Türkiye'de davacı markasından daha önce tanındığını, davacının 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 ... maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca iddia ettiği taleplerin dinlenebilir olmadığını, Titan, Yunan mitolojisine göre ... çağda dünyayı yönetmiş olan ... Tanrı ırkının adı olup gücü temsil eden anlamlarda kullanıldığını,"TİTAN'' kelimesinin yapı kimyasalları sektöründe de sıklıkla kullanılan bir ibare olduğunu,"TİTAN'' ibaresini içeren birçok ürünün piyasada mevcut olduğunu ve bir markaya özgülenmesinin mümkün olmadığını, bilirkişi raporunun subjektif değerlendirmeler içerdiğini, somut olarak desteklenmediğini, koşulsuz olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını belirterek hükmün kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç