muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6200, Karar No: 2013/3494, Tarih: 04.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/6200 E.  ,  2013/3494 K.**

* TİCARİ DEFTER VE BELGELERİN İBRAZ EDİLEMEMESİ

* VERGİ USUL KANUNU (VUK) (213) Madde 139

* VERGİ USUL KANUNU (VUK) (213) Madde 359

**"İçtihat Metni"**

Sanığın, 2005 yılına ait defter ve belgelerini tebligata rağmen incelemeye ibraz etmediğinin iddia olunması karşısında; 213 sayılı Yasanın 139. maddesine göre incelemenin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığın vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için yapılan tebligatın işyerinde ve bizzat yapılmış olmasına nazaran, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığı gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9116, Karar No: 2018/8737, Tarih: 05.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9116 E.  ,  2018/8737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığa yüklenen suçtan doğrudan zarar görmesi nedeniyle kamu davasına katılma hakkı bulunan ve 06.06.2012 havale tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunan şikayetçi kurum vekilinin katılma talebi hakkında herhangi bir karar verilmemiş ise de, yargılama aşamasında katılma isteminde bulunup duruşmayı takip eden ve hükmü temyiz eden şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğundan, aynı Yasanın 237/2. maddesi uyarınca ...‘nın davaya katılan, Av. ...‘in de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarından verilen “hüküm kurulmasına yer olmadığına“ dair karara yönelik olarak katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen kararlar temyize tabi olmadığından, katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığın “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanık ...‘in aşamalarda alınan savunmalarında, bahse konu mükellefiyetle bir ilgisinin bulunmadığını, okuma-yazma bilmediğini, yufka üretimi üzerine farklı işyerlerinde çalıştığını, ... isimli bir şahsın kendisini sigortalı yapmak üzere bir takım belgelere imza attırdığını, işyerinin bu şekilde kurulmuş olabileceğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, 19.03.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre işyerinin açılışına ilişkin olarak vergi dairesine ibraz edilen bir kısım belgeler üzerindeki imzaların sanığa ait olduğunun tespit edilmesine karşın, Can Otopark antetli irsaliyeli fatura sureti üzerindeki imzanın sanığa ait olmadığının belirlenmesi karşısında, suçun yasal unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sahte fatura düzenleme suçlarında suçun maddi konusunu oluşturan faturanın, sübut delili olarak da önemli olduğu gözetilerek, sanığın yetkilisi olduğu işyeri tarafından düzenlenen 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait herhangi bir faturanın dosya içerisinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlediği belirtilen faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun‘un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediklerinin tespit edilmesi, sanığın savunmasında ismi geçen ... ile faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükelleflerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitinden sonra, duruşmaya celpleri ile CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle, sanığın savunmasında belirttiği hususlar doğrultusunda tanık olarak beyanlarına başvurulması, faturaları kullanan mükelleflere özellikle suça konu faturaları kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması; 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait faturaların temin edilmesi halinde, bu faturalar üzerindeki imza-yazıların sanığa ve dosya içerisinde mevcut bulunanlar da dahil olmak üzere temin edilen tüm faturalar üzerindeki imza ve yazıların ise ...‘ya aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçunda, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte faturaların bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c)Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu halde, kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/310, Karar No: 2023/12519, Tarih: 19.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/310 E.  ,  2023/12519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/27 E. 2022/333 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2009 tarihli ve 2009/38551 Soruşturma No.lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (e), (h) bentleri, 150 nci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2010 tarihli ve 2009/69 Esas, 2010/33 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beraatine karar verilmiştir.

3. Kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.03.2015 tarihli ve 2012/13939 Esas, 2015/38925 Karar sayılı ilâmıyla;

"... katılanın telefonuna ait imei numarasını bildirmiş olmasına rağmen mahkemece sorgulamanın yanlış numara üzerinden yapıldığının anlaşılması karşısında; öncelikle katılana ait telefonun imei numarasının doğru olarak tespiti ile olay sırasında ve sonrasında bu telefonun kimler tarafından kullanıldığı araştırılıp,13.03.2009 tarihli doktor rapor içeriğine göre yakınanın kanında tespit edildiği bildirilen 9 mg/dl etanolun hangi tür alkol ve kimyasal madde tüketiminde ortaya çıkacağınında tespit edilip, Uğur Özbay'ın yakınan olduğu soruşturma ve/veya dava dosyasının celp edilerek bu dosyada dosyamız ile ilgili her hangi bir delilin olup olmadığı hususu saptanıp sonucuna göre tüm kanıtların yeniden birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2018 tarihli ve 2015/176 Esas, 2018/31 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (e) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Kararın, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 31.01.2018 tarih, 2018/3472 Esas, 2020/4742 Karar sayılı ilâmıyla;

"03.11.2009 tarihli oturumda katılanın zararı 530,00 TL olarak belirlendikten sonra, 11.07.2017 tarihli oturumda; zararın karşılandığına ve makbuzun dosyaya gönderildiğine dair mahkemenin tespiti bulunduğu ancak, 23.06.2017 tarihli PTT belgesindeki alıcı adresi olarak yazılı bulunan adresin katılana ait olmadığı, katılan vekilinin ise temyiz dilekçesinde zararın karşılanmadığına dair itiraz ileri sürmesi karşısında; adı geçen PTT belgesindeki miktarın katılana ödenip ödenmediği, paranın akibetinin ne olduğu hususları araştırılıp sonucuna göre etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2021/27 Esas, 2022/333 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (e) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri

1. Şüpheden uzak delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri

1. Şüpheden uzak delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Okul arkadaşı olan suça sürüklenen çocuk ve katılanın suça sürüklenen çocuğun teklifi ile okul sonrası suça sürüklenen çocuğun evine gittikleri, suça sürüklenen çocuğun katılana bira içmeyi teklif ettiği, katılanın teklifi red etmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun içerden alıp geldiği kurusıkı silahla iki el ateş ettiği, korkan katılanın suça sürüklenen çocuğun verdiği peçete içindeki toz ile birlikte birayı içtiği, birlikte evden çıktıkları, bir süre sonra katılanın kendisinden geçtiği, tutanak içeriğine göre ring görevini yapan polis ekibince yol üzerinde kendinden geçmiş vaziyette bulunduğu, hastaneden verilen ilk raporda kanında 9 mg/dl etanol ve toksik zehirlenme bulgusu tespit edildiği, hastanede kendine gelen katılanın cep telefonu ve 30,00 TL parasının olmadığını anlayarak şikâyetçi olduğu, yapılan ev aramasında suça sürüklenen çocuğun odasında kurusıkı tabanca ele geçtiği, iletişim tespiti raporuna göre katılandan alınan telefonun olay günü olay saatinden sonra suça sürüklenen çocuğun annesi adına kayıtlı hat ile kullanıldığının tespit edildiği, zararın kovuşturma aşamasında karşılandığı, anlaşılmıştır.

2. Yakalama, üst arama ve ev arama tutanağı, adli rapor ve iletişim tespiti raporları dosya içerisinde mevcuttur.

3.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımı, olay akışını doğrulayan tutanak içerikleri karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Hukuki Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyularak gereklerinin yerine getirildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2021/27 Esas, 2022/333 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10000, Karar No: 2017/2407, Tarih: 23.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/10000 E.  ,  2017/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı ikramiye alacağı ve fark kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine, 7. Hukuk Dairesinin 17.09.2015 gün ve 2014/18534 Esas, 2015/15810 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamında ikramiye ödenmesi yönünde bir karar alınmadığı belirtilmiş ise de kooperatifin 30.01.2001 tarihli yönetim kurulu karar defterinin 5. fıkrasında “personele 1999 yılında uygulanan ikramiyenin 2000 yılında kaldırılmış olduğu eski yönetim kurulu kararı ile tespit edilmiştir. 2000 yılı ekonomi ve bütçe durumu incelenip sorumlu müdürün ve muhasebenin olumlu görüş bildirmeleri sonucu ikramiyenin ödenmesine verilecek miktarın bilahare tespit edileceği hususu oybirliği ile karar altına alınmıştır” hükmünün yer aldığı buna rağmen davacıya bir ödeme yapılmadığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

7. Hukuk Dairesi’nin “Somut olayda, davacı davalı kooperatifte muhasebeci olarak çalışmış ve 2012 yılında emekli olarak iş yerinden ayrılmıştır. Davalı kooperatifin 31.01.2001 tarihli yönetim kurulu kararına göre personele 1999 yılında uygulanan ikramiyenin 2000 yılında kaldırıldığı ve daha sonraki yıllarda da ikramiye ödeneceğine dair herhangi bir karar alınmadığı kooperatif defterinden ve yönetim ve genel kurul kararlarından anlaşılmaktadır. 4857 Sayılı İş Kanundan önce yürürlükte bulunan 1475 Sayılı İş Kanununda işveren tarafından işçi aleyhine yapılan değişikliklerin yazılı olarak kabul edilmesi şartı bulunmamaktadır. İşçinin bu duruma uzun süre rıza gösterip susması zımnen kabul anlamını taşımaktadır. 2000 yılında 1475 sayılı İş Kanunu yürürlükte olup davacı işçi de 2000 yılından emekli olduğu tarihe kadar 12 yıl bu duruma rıza gösterip susarak yapılan değişikliği kabul ettiğinden davacının ödenmeyen ikramiye buna bağlı olarak da fark kıdem tazminat alacağı bulunmamaktadır. Davanın reddi gerekirken hatalı gerekçe ile davanın kabulü bozmayı gerektirmiştir. ” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 23.02.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12498, Karar No: 2015/17610, Tarih: 05.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/12498 E.  ,  2015/17610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2015

NUMARASI : 2014/508-2015/275

Davacı, yersiz kurum işleminin iptalini, kesilen aylıkların faiziyle birlikte geri ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; davacının yetim aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile davacının kesilen aylığının yeniden bağlanarak faiziyle ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının, eski eşinden 11.10.2001 kesinleşme tarihli ilam ile boşandıktan sonra davalı kuruma başvurarak, ölen babasından dolayı ölüm aylığı almaya başladığı, ihbar üzerine davalı kurum tarafından yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen 06.03.2014 tarihli kontrol memuru raporuna ekli tutanakta ; davacının ikamet adresinde yapılan denetimde ,kapıyı davacının boşandığı eşi C.. G..'in açtığı, davacının hastaneye gitmesi nedeniyle kendisinin de torununa baktığını ,denetim esnasında evde baldızı ve eniştesinin de olduğunu belirttiği, tutanakta ifadesi alınan Muratpaşa Mahallesi Muhtarı A...Y... da davacının boşandığı eşiyle beraber yaşadığı beyan ettiği anlaşılmaktadır. 16.02.2015 tarihli kolluk araştırmasında, davacının Altındağ Mah.Okutan apt. No:5 Muratpaşa adresinde boşandığı eşi ile beraber yaşadığı,olayın ortaya çıkmasından sonra adreslerini değiştirdiğinin mahalle sakinlerinden öğrenildiğinin beyan edildiği ancak tutanakta beyanı alınan kişilere ilişkin kimlik bilgisi verilmediği görülmektedir. Dosyada bulunan seçmen kayıtlarından davacı ile boşandığı eşinin 2009-2014 tarihleri arasında yapılan seçimlerde farklı adreslerde oy kullandıkları, Mahkeme huzurunda dinlenen tutanak tanıklarından Osman Kıncının ,davacının oturduğu apartmana boşandığı eşinin birkaç kez kızını görmek için geldiğini,hatta kendisinin dükkanında kızını beklediğini,tarafların birlikte yaşadıklarını görmediğini beyan ettiği,diğer Tutanak tanığı Abbas Yıldırım'ın ise tarafların ev hallerini bilmediğini belirttiği anlaşılmaktadır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.