muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12695, Karar No: 2022/1678, Tarih: 10.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12695 E.  ,  2022/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi :... 6. İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık tescil tarihinin, vergi kaydı başlangıç tarihi olan 01.07.1992 tarihinden itibaren tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davalı kurum vekili tarafından temyizi üzerine 29.09.2021 tarihli Ek Kararla temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen ek kararın, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

7036 sayılı Yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı Yasanın 361. maddesi uyarınca istinaf kararlarına karşı temyiz başvuru süresi, kararın tebliğinden itibaren iki haftadır. 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının 14.06.2021 tarihinde usulüne uygun olarak e-tebligat ile davalı kurum vekiline tebliğ edildiği, davalı vekilinin 18.09.2021 tarihinde iki haftalık yasal süreden sonra temyiz isteğinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince 29.09.2021 tarihinde verilen ek kararla davalının temyiz başvurusunun süresinde yapılmamış olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, davalı vekili tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinin, yasal süresi içerisinde verilmediği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın, 7036 sayılı Yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı Yasanın 361. maddesi hükmüne uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın onanması gerekmektedir.

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi Ek Kararının ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10342, Karar No: 2024/17390, Tarih: 03.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/10342 E.  ,  2024/17390 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1287 E., 2020/1574 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 12.07.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7270, Karar No: 2019/2299, Tarih: 01.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/7270 E.  ,  2019/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'ın düzenlemiş olduğu rapor okundu, açıklamaları dinlendi, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...'ın ... ada ... parselde bulunan 7 nolu bağımsız bölümü davalı kızı ...'e, 8 nolu bağımsız bölümü davalı kızı ...'e satış suretiyle temlik ettiğini, temliklerin muvazaalı ve mal kaçırma amaçlı olduğunu ileri sürerek taşınmazların tapusunun iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, kendi kazançları ile taşınmazın satın alınmasına katkı sağladıklarını, daireleri kaba inşaat halindeyken satın aldıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'ın 12.12.2004 tarihinde ölümüyle geride mirasçı olarak davacı oğlu ... ile davalı kızları ... ve ...in kaldıkları, mirasbırakanın çekişme konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazda 34/420 arsa payına karşılık gelen 7 nolu bağımsız bölümü 680.000 TL karşılığında davalı kızı Nermin'e, 34/420 arsa payına karşılık gelen 8 nolu bağımsız bölümü 680.000 TL karşılığında davalı kızı ...'e 24.12.1987 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, üzerinde kalan 352/420 paydan 284/420 payı davacı oğlu ...'a 17.10.1995'te hibe ettiği, kalan 68/420 paydan 34/420 payı ise dava dışı ...'ya 26.05.2003 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, 34/420 payın halen mirasbırakana ait olduğu, davalı ...'in dava devam ederken 7 nolu bağımsız bölümü dava dışı ... 'ye satış suretiyle temlik ettiği, davacının bu taşınmaz yönünden talebini tazminata dönüştürdüğü anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının duruksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Bu kapsamda 6100 sayılı HMK'nın 190. maddesi ile TMK'nın 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, mirasbırakan her ne kadar davalılara 34/420'şer payını satış suretiyle temlik etmiş ise de, 284/420 payını da 17.10.1995 tarihinde davacı oğluna hibe etmiştir. Mal kaçırma kastıyla hareket eden mirasbırakanın davacı oğluna bağış yoluyla temlik yapması düşünülemez. Davacı muvazaa iddiasını yöntemince kanıtlayabilmiş değildir.

Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8920, Karar No: 2024/4679, Tarih: 24.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8920 E.  ,  2024/4679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/142 E., 2023/1031 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırklareli Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/40 E., 2020/138 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 1998 yılında evlendiklerini, bir çocukları olduğunu, davacının asker olduğunu, davacı erkeğin yaşam şartları nedeni ile davalı kadının babasına ait arsaya 2 katlı ev yaptırdığını, yine araba aldığını mülkiyetlerini davalı kadın üzerine yaptırdığını, davacı erkeğin 2017 yılında Kırklareli'ne tayin olduğunu, davalı kadının annesinin de kendileri ile yaşadığını, mesleğin ağırlığı nedeni ile erkeğin davalı kadına emekli olmak istediğini söylemesi sonrasında kadının buna karşı çıktığını, psikolojik tedavi ardından tekrar Doğu görevine gitmesini istediğini, 2018 yılı Şubat ayında davacı erkeğin ailesini arayarak "buraya gelin oğlunuz delirdi ya kendisine ya da bize zarar verecek, öldürecek, emekli olacakmış" şeklinde sözler söylediğini, erkeğin amcası ve babası geldiğinde de "bu adam emekli olmayacak, ne yaptığını bilmiyor, anne ve babasından mahrum büyümüş" diyerek agresif tavırlar sergilediğini, davalı kadının sakinleşmemesi üzerine davacı erkeğin ailesinin yanına köye gittiğini, 2-3 gün sonra geri geldiğinde bir sabah davalı kadının evden çıkarken erkeğin "nereye gidiyorsun" diye sorduğunu, kadının ise "sanane, seni ilgilendirmez" diye kapıyı çarpıp çıktığını, bir saat sonra kolluk ekiplerinin gelip koruma kararı kapsamında davacı erkeğin silahına el koyduklarını, koruma kararı sonrası davacı erkeğin ailesinin evine gittiğini, sonrasında davalı kadının, davacı erkek hakkında Sulh Hukuk Mahkemesinde vesayet davası açtığının ortaya çıktığını, anılan rapor kapsamında bu davanın reddedildiğini, emeklilik başvurusu yapan erkeğin aynı zamanda ailesinin ihtiyacını karşılamak için sürücü kursunda işe başladığını, Haziran 2018'de okullar kapanınca davalı kadının çocukları alarak İzmit'e ailesinin yanına gittiğini, ortak konuta dönmediğini, sonrasında davacı erkeğe mesaj atıp evliliğin bittiğini, ailesinin çevreye bu durumu da bildirdiğini ve ailesinin kendisine iyi bir eş aradıklarını haber verdiğini, evlilik birliği devam ederken davalıya istimlak parası yatırıldığını, ablası adına bir ev satın aldığını, ayrı yaşadıkları dönemde kadın adına kayıtlı erkek tarafından kullanılan aracın davacının haberi olmadan davalı kadın tarafından alınıp götürüldüğünü ve üçüncü şahısa satıldığını, çocuklardan Simay'ın baba yanına döndüğünü, baba ile yaşadığını belirterek tarafların boşanmalarına, Simay'ın velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın tarafından süresinden sonra cevap dilekçesi sunulduğu görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "... her ne kadar davalı cevap dilekçesi sunmuş ise de bu dilekçenin süresinde sunulmadığı, davacı emekli olmak için işi bırakmak istediğinde davalının tepkisi ile taraflar arasında tartışma çıktığı, davalının, işi bırakmaması talebini dinlemeyen davacıyı durdurmak için vesayet davası açtığı, dava nedeniyle davacının hesaplarına bloke konulduğu, davacının maaş kartı kendisinde olan davalının kartı da kullanamadığı, bu davada yapılan yargılamada davacının TMK kapsamında kısıtlılığını gerektirir bir durumun olmadığının tespit olduğu, ayrıca bu süreç içerisinde davalının, davacı hakkında 6284 sayılı kanun kapsamında uzaklaştırma kararı aldırdığı, davalının bu karara ilişkin talebinden, davacının ve müşterek konutta ikamet eden tarafların müşterek çocuklarının haberinin olmadığı, müşterek çocuklarla davacı evde olaylardan habersiz otururken polislerin gelerek davacıyı götürdükleri ve tabancasına el koyarak evden uzaklaştırdıkları, uzaklaştırma kararı gereğince müşterek konuta gidemeyen davacının önce ailesinin yanında kaldığı ardından çalışmak için İzmir iline gittiği, bu sırada okulların kapanmasıyla davalının müşterek konuttan ayrılarak İzmit'e gittiği, müşterek çocukların isteği üzerine davacının müşterek konuta döndüğü, yine müşterek çocuk ve tanık Simay'ın tarafları birleştirmek istediği, ancak davalının müşterek konuta dönmeyerek kendisine İzmit'ten ev aldığı, davalının adına kayıtlı olan ancak davacının kullanımında bulunan aracı davalının, davacı ve davacı ile müşterek konutta oturan müşterek çocuktan habersiz alarak götürdüğü anlaşıldığından taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizliğin mevcut olduğu, tarafları birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmeyeceği ve evlilik birliğinin devamında taraflar veya toplum açısından yarar kalmadığı, boşanmaya neden olan olaylarda davalının kusurlu olduğunun kabulünün gerektiği, dinlenen tüm tanıkların istikrarlı beyanları ve dosyadaki deliller ile sabit olduğu kanaatine varıldığından davacı tarafından açılan boşanma davasında 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesindeki koşulların oluştuğu..." gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, tarafların ortak çocuğu ... velâyetinin davacı babaya verilmesine, velâyeti babaya verilen ortak çocuk ile davalı anne arasında; her ayın 2. ve 4. haftasonu Cumartesi günü sabah saat 09:00'dan, Pazar günü akşam 19:00'a kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10:00'dan 3. günü sabah saat 17:00'ye kadar, okul yarı yıl tatilinin 1. günü saat 10:00'dan 7. günü saat 19.00'a kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü sabah saat 10:00'dan 31. günü akşam 19:00'a kadar kişisel ilişki düzenlenmesine, velâyet ve kişisel ilişkinin karar kesinleşinceye kadar tedbiren uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, davanın kabulü, ortak çocuğun velâyeti yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında usûlüne uygun dayanılan vakıa ve deliller dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesince davalı kadına verilen kusurlu eylemlerin sabit olduğu; davalı kadının yasal sürede cevap dilekçesi vermediği, tüm dilekçelerinde ısrarla evliliğe devam etmek istediğini belirttiği dikkate alındığında davacı erkeğe kusur verilmesinin de mümkün olmadığı; kanaat getirilen kusur durumu ve tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı dikkate alındığında boşanma kararı verilmesi usul, yasa ve dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle, davalı kadının kusur belirlemesi ve davanın kabulüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine; tarafların ortak çocuğu 28.05.2003 doğumlu ...'ın velâyeti babaya verilmiş ise de karar tarihinden sonra 28.05.2021 tarihinde çocuğun ergin olduğu anlaşılmakla davalı kadının velâyete yönelik istinaf talebinin konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, İlk Derece Mahkemesi kararının 2 ve 3.bendinin kaldırılmasına, tarafların çocuğu ... 28.05.2021 tarihinde reşit olmakla velâyet ve kişisel ilişki konusunda karar verilmesine yer olmadığına, sair istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın; boşanmak istemediğini beyanla davanın kabulü ve kusur belirlemesi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulünün dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı ve 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı ve 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1579, Karar No: 2015/6478, Tarih: 30.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1579 E.  ,  2015/6478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması neticesinde ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından ... İcra Müdürlüğü’nün 2012/3577 E., 2012/5965 E. ve 2012/9061 E. sayılı dosyaları ile müvekkili kooperatif hakkında takipler başlatıldığını, takibe konu senet ve çekler üzerinde kooperatif temsilcilerine ait 2 adet ayrı imzanın olmadığını, atılan 2 imzanın da aynı kişiye ait olduğunu ve kooperatifin tek imza ile temsil edilmesinin mümkün olmadığını belirterek, dava konusu takiplerin iptaline, takibe konu senet ve çekler nedeni ile müvekkili kooperatifin davalı yana borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %20’den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı kooperatifin 17.03.2011 ve 11.10.2011 tarihleri arasında muhtelif faturalar karşılığında müvekkili şirketten 103.857,13 TL’lik mal aldığını, borcuna mahsuben iş bu davaya konu senetleri verdiğini, yönetim kurulu kararıyla kooperatif başkanı, davaya konu senetleri tanzim eden Mehmet Tüysüz'ün ticari mümessilliğin geniş anlamda olan tüm yetkileriyle donatılmış olduğunu, bu nedenle davacı kooperatif yetkilisinin ticari mümessil gibi hareket ettiğinden kambiyo taahhüdünde bulunabilmesi için çift imza kuralının şart olmadığını, tek başına atmış olduğu imzaların geçerli olduğunu savunarak davanın reddi ile % 20 oranında tazminat istemiştir.

Mahkemece, davacı kooperatifin çeklerde bulunan imzaların kooperatif yetkilisine ait olmadığı yönünde bir itirazının bulunmadığı, davacı kooperatifin, çeklerin tek imzalı olması nedeniyle kooperatifi bağlamayacağını ileri sürdüğü, davalının ise çeklerin alacağına karşılık kooperatif tarafından kendisine verildiğini savunduğu, çeklerde tek imzanın bulunduğu hususunda çekişme olmadığı, davacı kooperatifin kendi defter kayıtlarına göre davalıya borçlu olduğu, davalı şirket kayıtlarında da çeklerin davacı borcundan mahsup edildiği, bu durumda artık çeklerdeki imzanın kooperatifi bağlamayacağından söz edilemeyeceği, dava konusu bonoların ise iki tarafın da ticari defterlerinde kayıtlı olmadığı, bonoların tanzim tarihinin taraflar arasındaki ticari ilişkinin başlangıcından önceki döneme ait olduğu, dosya kapsamına ve tanzim tarihlerine göre bonoların taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle davalıya verilmiş olmasının mümkün olmadığı, davalının alacaklı olmadığını bildiği bonolara dayalı olarak davacı aleyhine takip başlatmakta kötüniyetli olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, ... İcra Müdürlüğü’nün 2012/3577 esas sayılı dosyasında takibe konu toplam 47.600,00 TL bedelli 4 adet bono ve ferileri yönünden davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine,... İcra Müdürlüğü’nün 2012/5965 esas ve Bursa 13. İcra Müdürlüğü’nün 2012/9061 esas sayılı dosyalarında takibe konu çeklere ilişkin talebin reddine, kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 9.520,00 TL kötü niyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kooperatifin borçlu olmadığının tespitini talep ettiği çekler kambiyo takibine konu olan çeklerdir. Takibe konu olan çeklerde davacı kooperatif adına yapılan ciroların tek imza ile yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı kooperatif tek imza ile temsil edilemez. Bu nedenle kambiyo senedinde davacı kooperatif adına tek imza ile yapılan cirolar geçersiz olup, kooperatif tek imza ile yapılan cirolar nedeni ile sorumlu tutulamaz. Mahkemece bu yön gözetilerek dava konusu edilen çekler yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, kambiyo takibinin dayanağı olmayan cari hesap ilişkisine girilerek yazılı şekilde dava konusu çekler yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.