muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24958, Karar No: 2013/1451, Tarih: 07.02.2013

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20. maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise davacı ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasında yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için; ilgili Nüfus Müdürlüklerinden boşanan eşlerin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilerek kayıtlı yerleşim yerleri saptanmalı, bu yerler yönünden geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde görev yapan anılan mahalle muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, aynı çevrede yaşayanlar yöntemince saptanarak dinlenilmeli, ilgili muhtarlıkça 30.11.2010 tarihinde düzenlenen Konutta Kalanlara Ait Kimlik Bildirme Belgesi içeriği ile söz konusu tarihte Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca yapılan soruşturma sırasında davacı ile boşandığı eşinin aynı konutu paylaşıyor olması dikkate alınmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 07.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4734, Karar No: 2016/3954, Tarih: 27.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4734 E.  ,  2016/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-S.... Av. ... 2-... Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılarla yapılan 27.12.1995 tarihli protokol gereği Gesi hudutları dahilinde 200 parsellik arsa tahsisinin yapılacağının kararlaştırıldığını, müvekkili kooperatifçe davalı birliğe arsa tahsisinin yapılması amacıyla 11.738,00 TL ödendiğini,.... tarafından birliğe tahsis edilen 744 ada 1 parsel no'lu taşınmazın kooperatife tahsisi gerekirken, 3194 sayılı Yasa'nın 18. maddesine göre ağaçlandırma yapılacak olması ve coğrafik ve topografik özelliği bakımından yapı inşaasına müsait olmaması sebepleriyle tahsisin yapılamadığını, birlik ortağı tüm kooperatiflere arsa tahsisi yapılmasına rağmen müvekkiline yapılmadığını, kur'a yapılmadan diğer kooperatiflere yapılan tahsislerin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, şimdilik 200 adet 500'er m²'lik parsellerin değeri olarak 100.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer kooperatiflere yapılan arsa tahsislerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili belediye ile davalı birlik arasında arsa tahsisi konusunda yapılan geçerli bir sözleşme olmadığını, belediyenin elindeki taşınmazları Devlet İhale Kanunu hükümleri haricinde elinden çıkaramayacağından belediye meclisinin 25.11.1996 gün ve 10 sayılı kararıyla o tarihe kadar yapılan tüm işlemlerin iptaline karar verildiğini, daha sonra anılan kanun çerçevesinde yapılan ihalede arsaların birliğe tahsis edildiğini, birlik ile kooperatif arasındaki ilişkide müvekkilinin bir dahlinin olamayacağını, imar uygulaması sonucu tahsisin yapılamamasının idari yargıda dava konusu edilebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı birlik, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemiz'in 16.04.2012 tarih ve ..... sayılı ilamıyla bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın yapılan tahsislerin iptaline ilişkin talebi bir önceki ilamla reddedildiğinden bu isteme ilişkin kararın kesinleştiği ve bu konuda bir karar verilmediği, tazminat talebi açısından ise kooperatifin amacına uygun miktar ve vasıfta arsa tahsis edilememesinde her iki davalınında müşterek kusurlu olduğu, 27.12.1995 tarihli sözleşmeye aykırı davrandıkları gerekçesiyle, taleple bağlı kalınarak 100.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı... vekili ve ... vekili temyiz etmiştir.

.../...

S.2

Kararı davalı... vekili ve ... vekili temyiz etmiştir.

.../...

S.2

1)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları ile davalı ..... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; tüm taraflar arasında imzalanan 27.12.1995 tarihli protokol ve 11.01.1996 tarihli .... Komisyonu tarafından verilen kararlar uyarınca protokolde ifade edildiği üzere davalı.... tarafından yükümlülük üstlenilerek bağlı kooperatiflere arsa tahsis edileceği kararlaştırılmıştır. Her ne kadar, 09.02.1996 tarihli .... ile davacı yana 200 adet parselin tahsis edilmesine karar verilmiş ise de 25.11.1996 tarihinde Belediye Meclisi tarafından bu kararın iptal edildiği ancak anılan karar aleyhine taraflardan herhangi birisinin yargı yoluna başvurmadığı anlaşılmıştır. Bunun üzerine mevcut arazilerin tahsisi amacıyla 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu uyarınca 17.03.1997 tarihinde yapılan ihale sonucu davalı .... ihaleyi kazanmış, davacı yana tahsis yapma mükellefiyeti artık .... üzerine kalmıştır. Davacı kooperatif kendisine arsa tahsisi amacıyla dosya kapsamındaki bilgilere göre ödeme yapmıştır. Bunun dışında taraflar arasında davacıya 200 adet alanı belirlenmiş parsel verileceğine dair geçerli bir anlaşma bulunmamaktadır. Bu hale göre, mahkemece davacı yanca ödenen bedelin, tahsis karar tarihi saptanarak bu tarihteki rayiçlerle hangi miktarda alanlı parsel veya parsellere tekabül edeceği tespit edilerek değerinin hesaplatılması yönünde bilirkişi kurulundan rapor alınıp belirlenecek miktarın davalılardan sadece ... tahsiline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile özellikle davacı ödemelerinin ne miktar taşınmaza tekabül ettiği tespit edilmeden iptal edilen ve aleyhine yargı yoluna başvurulmayan belediye meclis kararına dayanarak hesap yapılarak hükme varılması usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, ... vekilinin temyiz itirazları ile... Birliği vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5370, Karar No: 2017/6154, Tarih: 19.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/5370 E.  ,  2017/6154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, kasten yaralama, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Olay tarihinde geceleyin saat 19.05 sıralarında mağdur ...'in servis aracını beklerken, yanına ellerinde bira şişeleri ile sanıklar ..., ... ve ...'ın geldiği, sanık ...'ın mağdura elini uzattığı, mağdurun kendisiyle tokalaştıktan sonra aşırı derecede alkollü olması sebebiyle tedirgin olduğu ve sanıkların yanından uzaklaşmak istediği, birden bire sanık ...'ın elindeki bira şişesini mağdurun kafasına vurduğu, sanık ...’in de kafa atmaya çalıştığı, sanıkların mağduru yere düşürüp vurmaya başladıkları, sanık ...'ın da tekme tokat vurduğu, sanık ...’in ele geçirilemeyen bıçakla mağduru bacağından 3-4 kez bıçakladığı, sanık ...'ın hastaneye doğru kaçan mağduru yakalayarak kemerle vurduğu, mağdurun 2 dişinin kırıldığı, aldığı bu darbeler sonucu mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, daha sonra sanıkların mağdurun montunu, cep telefonunu ve cüzdanını aldıkları, ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk tarafından, koşarak kaçmaya çalışan sanık ...’ın yakalandığı, yapılan üst aramasında mağdura ait cüzdanı ile ... marka bataryanın bulunduğu olayda; sanıkların yağma suçundan mahkumiyetleri yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanık ...'ın kasten yaralama ve yağma suçlarından beraatine, sanıklar ... ve ...'in kasten yaralama ve sanık ...'ın hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

3-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14971, Karar No: 2025/3110, Tarih: 27.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14971 E.  ,  2025/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1420 E., 2024/1523 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/284 E., 2023/78 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin belediyenin taşeronu ... Serhat Ltd. Şti.'de çalışmakta iken 30.11.2012 tarihinde iş kazası geçirdiğini, iş kazasına dayalı olarak maddi ve manevi tazminat davası açtıklarını beyanla sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti ile maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, cevap dilekçesinde özetle; ATK Genel Kurulu Raporu ile davacıların murisinin %45 oranında maluliyete uğradığının belirlendiğini, 5510 sayılı Kanun'un 25/1. maddesi uyarınca %60 malullük oranı şartının sağlanmadığını belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kısmen kabulü ile

1-Davacıların murisi ...'ın 30.11.2012 tarihli iş kazasına bağlı maluliyet oranının % 45 olduğunun tespitine,

2-Davacıların maluliyet aylığı bağlanması yönündeki talebinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Belediyesi Başkanlığı ve SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"1-Davalılar İnegöl Belediye Başkanlığı ile Kurumun istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İnegöl 1. İş Mahkemesinin 14.03.2023 tarih, 2021/284 E. 2023/78 K. sayılı kararının kaldırılmasına,

2-Davanın kısmen kabulü ile davacı sigortalı ...'ın 30.11.2012 tarihinde geçirdiği iş kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik derecesinin, sürekli iş göremezliğe girdiği 21.11.2013 tarihinden itibaren %45 olduğunun tespitine, davacının malullük aylığı bağlanmasına yönelik fazlaya ilişkin talebinin reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti ile maluliyet aylığı bağlanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti ile maluliyet aylığı bağlanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı SGK Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2273, Karar No: 2010/3587, Tarih: 17.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2273 E.  ,  2010/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek ve direnme suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1, 62/1, 53/1, 258/2, 59 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/03/2009 gün ve 552/65 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/10,59,31,33 ve 258/3, 59 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümlerin ceza miktarı ve irtibat nedeniyle resen yapılan incelenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 17/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7401, Karar No: 2023/8513, Tarih: 09.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7401 E.  ,  2023/8513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/40 Esas, 2023/334 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Rize 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.12.2022 Tarihli ve 2022/2221 Esas, 2022/2232 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün nüfus kayıt örneğindeki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:...L İç Kapı No..., .../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.04.2023 Tarihli ve 2023/40 Esas, 2023/334 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin Cumhuriyet Mahallesi Şehit ... Sokak ... Apartmanı Blok No:1 İç Kapı No:5 .../Rize olduğunun bildirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Rize L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 01.12.2022 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Ardeşen/Rize olarak beyan ettiği anlaşılmaktadır. Ardeşen ilçesinin bağlı olduğu Pazar Sulh Hukuk Mahkemeleri tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da Rize 1. Sulh Hukuk ve Çatalca Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla talep ile ilgili karar vermekte Pazar Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Pazar Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8925, Karar No: 2010/3200, Tarih: 08.04.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/8925 E.  ,  2010/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Borcun (cari hesap eksteresinden) faturalı alacaktan kaynaklandığı anlaşılmakla, takibin dayanağı olan faturaların okunaklı onaylı örneğinin dosya içine konulması,

2-Dava konusu hacizin yapıldığı işyerini, haciz tarihinde ve haciz tarihinden önce kimler tarafından işletildiğinin hususu vergi dairesi vb.yerlerden sorulması,

3-Haciz sırasında sunulan, ... adına düzenlendiği görülen vergi levhasının hangi döneme ait olduğunun vergi dairesinden sorulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 8.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.