muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/877, Karar No: 2013/2092, Tarih: 14.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/877 E.  ,  2013/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığının kesilmesi yönündeki Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin ve yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2003 yılında kesinleşen davacıya, 04.08.2006 tarihinde yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri gereğince hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2011 yılının Ağustos ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 günü itibarıyla kesilerek, 20.10.2008 – 19.08.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı ... Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı,

böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı ... Medeni Kanununun 6., 19., 20. maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise davacı ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasında yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için; ilgili Nüfus Müdürlüklerinden boşanan eşlerin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilerek kayıtlı yerleşim yerleri saptanmalı, bu yerlerle birlikte ... Mahallesi/İlkadım,... Mahallesi/... yönünden yeniden, geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalleler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3278, Karar No: 2018/15880, Tarih: 01.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3278 E.  ,  2018/15880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 27.09.2016 gününde temyiz eden davacı vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davalı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlenip, verilen geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki bilgi ve belgeler okunarak, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

1)Davalı idare vekilinin 25/10/2016 havale tarihli beyan dilekçesine göre 20/01/2016 tarih ve 129 sayılı ... Büyükşehir Belediye Meclisi kararı ile dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede plan değişikliği ve yeni imar uygulaması yapıldığı anlaşılmakla, plan değişikliği ile imar uygulamasının kesinleşip kesinleşmediği de sorulmak suretiyle, dava konusu taşınmaza ilişkin varsa şuyulandırma cetvelinin, ilgili Belediye Başkanlığından getirtildikten,

2)Uygulama gereği yeni tapuların oluşmuş olduğunun anlaşılması halinde yeni tapu kaydının ve kadastro krokisinin ilgili Tapu ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı istenildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10183, Karar No: 2023/8798, Tarih: 07.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10183 E.  ,  2023/8798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... Ltd. Şti. (Ceva Şirketi) tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Maktaş Gıda Dağıtım Pazarlama Otomotiv İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. (Maktaş Şirketi) nezdinde diğer davalı Şirketler bünyesinde 25.02.2011-11.08/2017 tarihleri arasında ağır vasıta şoförü olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının davalılardan Maktaş Şirketine ait ancak diğer davalı ... Şirketinin logosunun, adının ve bilgilerinin yer aldığı tırlarla ... Otosan fabrikasındaki boş kasaların Ceva Şirketine ait depoya nakliyesi işini yaptığını, Sosyal Güvenlik Kurumuna eksik ücret üzerinden bildirim yapıldığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, fazla çalışma yapmasına rağmen karşılığı ücretlerinin ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Şirket ile diğer davalı Maktaş Şirketi arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, taraflar arasında çerçevesi açıkça belli edilmiş hizmet alım ilişkisi bulunduğu, davacının müvekkili Şirketin işçisi olmadığı için talep konusu alacaklardan sorumluluklarının bulunmadığını beyanla husumet itirazında bulunmuş ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

2. Davalı Maktaş Gıda San. Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiş, Şirket vekili yargılama aşamasında davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı Maktaş Gıda San. Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiş, Şirket vekili yargılama aşamasında davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2018 tarih ve 2017/1363 Esas, 20181072 Karar sayılı kararı ile; dosyada mevcut bilgi ve belgeler ile dinlenen tanık beyanlarına göre, her iki davalı arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu ve bu nedenle işçilik alacaklarından müteselsilen sorumlu tutuldukları, davacının 25.02.2011-11.08.2017 tarihleri arasında davalı yanında ... sözleşmesiyle çalıştığı kabul edilerek bu süreye göre yapılan hesaplamaya itibar edildiği, bilinen son ücretinin brüt 3.217,19 TL olduğu ve buna göre yapılan hesaplamaya itibar edildiği, davalı işveren tarafından ... sözleşmesinin kıdem tazminatı ödemeyi engeller bir nedenle sona erdiği ispatlanamadığından kıdem tazminatına yönelik talebin kabul edildiği, kıdem süresine göre 8 haftalık ihbar öneli bulunup bu süreye uyulmaksızın ... sözleşmesi sona erdirildiğinden ihbar tazminatına yönelik talebin kabul edildiği, hizmet süresi ve dosya kapsamı ile örtüşen bilirkişi raporuna itibar edilerek, davalı işveren davacıya kalan yıllık iznini kullandırdığına dair izin defteri veya buna benzer yazılı bir belge sunamadığından, davacının bilirkişi raporunda belirtilen oranda izin alacağına hak kazandığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 10 Hukuk Dairesinin 18.02.2020 tarihli ve 2019/1538 Esas, 2020/1333 Karar sayılı kararıyla; davacının 25.02.2011-11.08.2017 tarihleri arasında davalılardan Maktaş Şirketi nezdinde çalıştığı, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, özlük dosyası ve yıllık izin kullandığına ilişkin herhangi bir belge sunulmadığından, yıllık izin alacağının hüküm altına alınmasının yerinde olduğu, dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak olduğu yönünde bir beyanda bulunulmamış olması ve fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak talebin ıslah ile artırılmış olması karşısında davanın belirsiz alacak davası değil, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 109 uncu maddesi kapsamında açılmış kısmi dava olduğu, sadece fazla çalışma ücreti alacağının indirimi nedeniyle kısmen kabul edildiği, için davacı aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğu, Mahkemece hüküm altına alınan alacaklara uygulan faiz türünün usul ve kanuna uygun olduğu, davalı Maktaş Şirketinin davalı ... Şirketinin yürüttüğü dava dışı ... Şirketinin lojistik işinde; Ceva Şirketinden taşıma işini üstlendiği, dosya kapsamına göre davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmesinde isabetsizlik bulunmayıp hesaplanan fazla çalışma alacağına yönelik kabulün yerinde olduğu, davacının direksiyon başında geçirdiği sürenin yanında yükleme boşaltma işlemleri sırasında da nispeten önemli ölçüde çalışmasının bulunduğunun kabulü gerektiği, davalı vekili çalışma şartları aynı olan bir başka işçinin açmış olduğu bir davada fazla çalışma olmadığının belirlendiğini savunmuş ise de her davanın dosyadaki delil durumuna ve dosya kapsamına göre değerlendirilmesi gerektiğinden; soyut nitelikte olan ve belgeye dayanmayan bu itirazın yerinde görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.03.2021 tarihli ve 2021/1707 Esas, 2021/5695 Karar sayılı ilâmı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma alacağının hesabında tanık beyanlarının dikkate alındığı, davacının haftalık 18 saat, iki haftada ise 36 saat olmak üzere ayda toplam 72 saat fazla çalışma yaptığı belirtilerek hesaplama yapıldığı, davacı tanıkları aracın yüklenmesi ve boşaltılmanın 30 dakika ile 60 dakika arasında gerçekleştiğini, bu süre zarfında şoförlerin aracın başında olduklarını ve günde dört ... yapıldığını belirtildiğini, aracın yüklenmesi ve boşaltılmasının 30 dakika ile 60 dakika arasında sürdüğü ve bu esnada davacının çalışmadığı dikkate alındığında ara dinlenme süresinin 2 saat olarak kabul edilmesi ve hesaplamanın buna göre yapılması gerekirken, 1,5 saat olarak dikkate alınmasının hatalı olduğu, davalı işyerinde 6 yılı ... çalışması olduğu tespit edilen davacının tüm çalışma süresi boyunca hiç yıllık ücretli izin kullanmadan çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan 6100 sayılı Kanun'un 31 ... maddesi uyarınca hâkimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde davacı asılın beyanının alınması gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararın bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı asılın duruşmaya davet edilip, yıllık izin kullanıp kullanmadığı konusunda beyanının alındığı, davacının Mahkeme huzurundaki beyanında hiç yıllık izin kullanmadığını beyan ettiği, Yargıtay ilâmına uygun uygun bir şekilde fazla çalışma alacağının hesaplanması için bilirkişiden rapor alındığı belirtilip bozma öncesi gerekçeler tekrar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... Şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri