muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/59, Karar No: 2020/6579, Tarih: 16.11.2020

1-Dava, geçici abonelik tesisine ilişkindir.

3194 sayılı İmar Yasası'na, geçici 16. maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı yasanın 16. maddesinde “Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31/12/2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedilir. Yapının bulunduğu arsanın 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununa göre belirlenen emlak vergi değeri ile yapının Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca belirlenen yaklaşık maliyet bedelinin toplamı üzerinden konutlarda yüzde üç, ticari kullanımlarda yüzde beş oranında alınacak kayıt bedeli başvuru sahibi tarafından genel bütçenin (B) işaretli cetveline gelir kaydedilmek üzere merkez muhasebe birimi hesabına yatırılır. 6306 sayılı Kanun kapsamında kullanılmak üzere kaydedilen gelirler karşılığı Bakanlık bütçesine ödenek eklemeye Maliye Bakanı yetkilidir. Bu ödenek, dönüşüm projeleri özel hesabına aktarılarak kullanılır. Kayıt bedeline ilişkin oranı iki katına kadar artırmaya, yarısına kadar azaltmaya, yapının niteliğine ve bölgelere göre kademelendirmeye, ayrıca başvuru ve ödeme süresini bir yıla kadar uzatmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir. Yapı Kayıt Belgesi yapının kullanım amacına yöneliktir. Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabilir.” denilmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 29.11.2017 tarihinden sonra 18.05.2018 tarihinde yürürlüğe girip geçmişe etkili sonuçlar doğuran ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını oluşturan 3194 sayılı İmar Yasası’na, geçici 16.maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı yasanın 16. maddesinde düzenlenen İmar Barışı Yasası uyarınca eldeki davada inceleme ve değerlendirme yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Davacılar vekili, temyiz aşamasında dava konusu taşınmaza ait 28/06/2019 tarihli yapı kayıt belgesini dosyaya sunmuştur.

Dairemiz 02.03.2020 tarihli eksiklik talep yazımız üzerine mahkemece; 29.06.2020 tarihli yazı ile ... Elektrik Dağıtım A.Ş’ye davaya konu taşınmaza yapı kayıt belgesi alındıktan sonra geçici ya da sürekli elektrik aboneliği tesis edilip edilmediği hususu sorulmuş, cevaben ... başlangıçlı 2 adet elektrik aboneliği olduğunun tespit edildiği bildirilmiştir.

Davacılar vekili, temyiz aşamasında dava konusu taşınmaza ait 28/06/2019 tarihli yapı kayıt belgesini dosyaya sunmuştur.

Dairemiz 02.03.2020 tarihli eksiklik talep yazımız üzerine mahkemece; 29.06.2020 tarihli yazı ile ... Elektrik Dağıtım A.Ş’ye davaya konu taşınmaza yapı kayıt belgesi alındıktan sonra geçici ya da sürekli elektrik aboneliği tesis edilip edilmediği hususu sorulmuş, cevaben ... başlangıçlı 2 adet elektrik aboneliği olduğunun tespit edildiği bildirilmiştir.

Bu durumda; 3194 sayılı İmar Kanununda yapılan değişiklik ve davacılar vekilinin sunduğu yapı kayıt belgesi değerlendirilerek sonucuna göre hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Ayrıca davacılar vekili, taşınmaz maliki olmadıklarından açtıkları dava husumet yokluğundan reddedilen ... ile ...’in dava tarihinde taşınmaz maliki olduklarını ileri sürmektedir. Bu durumda mahkemece; davacıların malik olduklarını ileri sürdükleri taşınmazların güncel ve tedavüllü tapu kayıtları dosyaya getirtilerek, davacıların malik olup olmadıkları hususunun incelenmesi ve buradan varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanunun 371.maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacılar yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8316, Karar No: 2021/9649, Tarih: 05.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/8316 E.  ,  2021/9649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine ilişkin hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanığın Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 02/09/2021 tarihli dilekçesindeki “temyizden vazgeçiyorum...” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B- Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hükmün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği hususların hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine,

05/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36948, Karar No: 2012/41279, Tarih: 04.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/36948 E.  ,  2012/41279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımı düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesinde gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte ücret ödenmeksizin çalıştırılmaya karar verilebileceği belirtilmesine rağmen sanığa gönüllü olarak çalışmayı kabul edip etmediği sorulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi durumunda 5237 sayılı TCK'nin 53. Maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8587, Karar No: 2014/8446, Tarih: 17.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8587 E.  ,  2014/8446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beylikova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2011/79-2013/10

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebebe dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İhbar tazminatı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Hal böyle olunca mahkemece ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Taraflar arasında fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarına takdiri indirim uygulanıp uygulanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde dairemizce son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışmalarının takdiri delil niteliğindeki şahit anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde dairemizce son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışmalarının takdiri delil niteliğindeki şahit anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda davacı davalıya ait işyerinde hamur ustası olarak çalışmıştır. Davacının fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacakları tanık anlatımlarına dayanılarak kabul edilmiştir. Söz konusu alacakların kayda alınmadığı durumlarda dairemizin istikrarlı uygulamasına göre; "hastalık, izin, mazeret gibi nedenlerle çalışılamayacak olduğu günler düşünülerek" bu tür alacaklarda takdiri indirim yapılması gerekmektedir. Açıklanan sebeple davacının fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarından takdiri indirim yapılması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması isabetli değildir.

4- Ayrıca talep konusu alacakların dosya kapsamı gözönüne alınarak brüt olarak hüküm altına alınması gerekirken net olarak hükme bağlanması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8375, Karar No: 2022/6977, Tarih: 16.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8375 E.  ,  2022/6977 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

... 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, kaldığı koğuş mevcudunun fazla olduğundan bahisle, mevcut koşulların iyileştirilerek bu durumun sonlandırılması talebinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 08/12/2020 tarihli ve 2020/11628 sayılı kararına yönelik şikayetin kabulüne ve anılan kararın iptaline ilişkin Karşıyaka İnfaz Hakimliğinin 25/12/2020 tarihli ve 2020/4320 Esas, 2020/4397 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/01/2021 tarihli ve 2021/113 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlünün cezasını infaz ettiği sırada kaldığı koğuşunda, fazladan hükümlü barındırılmaması talebinde bulunduğu, söz konusu talebin belirtilen Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 08/12/2020 tarihli kararı ile reddine karar verilmesini müteakip, anılan karara yönelik şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmakta ise de,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un;

6. maddesinde, "b) Ceza infaz kurumlarında hükümlülerin düzenli bir yaşam sürdürmeleri sağlanır. Hürriyeti bağlayıcı cezanın zorunlu kıldığı hürriyetten yoksunluk, insan onuruna saygının korunmasını sağlayan maddî ve manevî koşullar altında çektirilir. Hükümlülerin, Anayasada yer alan diğer hakları, infazın temel amaçları saklı kalmak üzere, bu Kanunda öngörülen kurallar uyarınca kısıtlanabilir...f) Ceza infaz kurumlarında hükümlülerin yaşam hakları ile beden ve ruh bütünlüklerini korumak üzere her türlü koruyucu tedbirin alınması zorunludur" şeklinde,

27/1. maddesinde, "Hükümlü, sağlığının korunması ve salgın hastalıkların önlenmesi için gerekli ve alınmış tedbirlere uymak, kişi sağlığı için tehlike doğuran durumları gecikmeksizin kurum yönetimine bildirmek, kendi ve içinde yaşadığı ortamın temizliğine uygun davranışlar göstermek zorundadır." şeklinde düzenlemenin yer aldığı,

27/1. maddesinde, "Hükümlü, sağlığının korunması ve salgın hastalıkların önlenmesi için gerekli ve alınmış tedbirlere uymak, kişi sağlığı için tehlike doğuran durumları gecikmeksizin kurum yönetimine bildirmek, kendi ve içinde yaşadığı ortamın temizliğine uygun davranışlar göstermek zorundadır." şeklinde düzenlemenin yer aldığı,

Söz konusu düzenlemelere nazaran, hükümlülerin cezasının infazının düzenli bir yaşam sürdürmelerini sağlayacak şekilde yapılmasının esas olduğu, ancak asıl olan yaşam hakkının korunması bakımından gerekli tedbirlerin alınmasının da yasal zorunluluk olduğu, nitekim dünya çapında ve Ülkemiz sathında görülen, sıkı tedbirler ile yayılmasının önüne geçilmek istenilen ve halen de devam eden Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle anılan Kanun'un 27/1. maddesi gereğince, anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 16/12/2020 tarihli kararında da belirtildiği üzere, hükümlünün barındırıldığı ceza infaz kurumunda mevcut koğuşların 15'inin çoklu, 7'sinin ise karantina için tekli koğuş olarak kullanıldığı, pek tabidir ki, bahsedilen uygulama sonucunda çoklu tabir edilen koğuşlarının mevcudunun üzerine çıkılmasının kaçınılmaz olduğu, ancak söz konusu uygulama ile amaçlananın, ceza infaz kurumuna giriş çıkışlar sonrasında dışarıdan gelecek bulaş riskinin önüne geçmek olduğu, bahsedilen şekilde yapılan işlem neticesinde, ceza infaz kurumunda barındırılan hükümlülerin ve adı geçen hükümlünün her şeyin önünde olan yaşam hakkının korunduğu, yine mevcut hal ve şartlar gözetildiğinde şikayet konusu talebin yerine getirilmesi mümkün olmadığı gibi, adı geçen Ceza ve İnfaz Kurumu uygulamasının yasal düzenlemelere uygun bulunduğu cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/07/2022 gün ve 94660652-105-35-5385-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/01/2021 tarihli ve 2021/113 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7859, Karar No: 2016/3588, Tarih: 21.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/7859 E.  ,  2016/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 22.03.2016 Salı günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dilekçesinde belirtilen oniki adet şirketin vergi borcu bulunduğunu, borçlu davalı ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosundan alınan 7.12.2012 tarih 2012/155111 soruşturma sayılı yazıda ...'ın suçtan elde ettiği gelirleri annesi davalı ...'ın ... Bankası ... Şubesindeki hesaplarına aktardığı, hesaplara Mahkeme kararı ile el konulduğunun bilgisinin verilerek ...'a ait olduğu anlaşılan hesaptaki paraların adı geçen borçlunun şahsi kefaleti nedeniyle tahsil edilemeyen şirket borçlarına mahsup edilmesinin bildirildiği, ayrıca Vergi Müfettişi tarafından hazırlanan 20.11.2012 25.12.2012, 13.12.2012 ve 25.12.2012 tarihli raporlarda da davalı borçlu ...'ın 22.6.2012 tarihli ifadesi doğrultusunda dava dilekçesindeki şirketlerin kendisinin de mensubu olduğu ... Ailesine ait olduğunu kabul ettiğini bildirdiği, ... şirketlerinin asıl sahiplerini ... ve ... olduğunun tespit edilmesine, 17.4.2011 tarihinde .... ve ..., ... arasındaki ... ve .... gazetelerinin satın alınmasına ilişkin yönelik sözleşmeler sonucu elde edilen paranın davalı ...'ın ... Bankası ... şubesindeki hesabına yatırıldığını, davalı ... hakkında şahsi kefaleti nedeniyle çıkarılan ödeme emirlerinin kesinleştiğini, davalı ...'ın banka hesaplarına haciz konulması için haciz ihbarının gönderildiğini belirterek dava dilekçesindeki oniki adet şirketin davalılar tarafından yönetilmesi sebebiyle aslında davalılar ait olduğunun tespitine verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili,davanın ... Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından açılması gerektiğini, davacının görev yazısı ve vekilinin vekaletnamesinin bulunmadığını, Vergi Mahkemeleri görevli olduğundan yargı yolu bakımından davanın reddi gerektiğini, eda davası yerine tespit davası açılamayacağını, müvekkili ... tarafından haksız hacizler nedeniyle Vergi Mahkemelerine açılan davalarda yürütmenin durdurulması kararı verildiğini, İcra Hukuk Mahkemesine açtığı istihkak davasının kabul edildiğini, tüzel kişilik perdesinin aralanması şeklindeki davanın eda davası olarak Ticaret Mahkemesinde açılması gerektiğini,davanın konusunun esası ile ilgili Vergi Mahkemelerinde derdest davalar olduğunu,davacının talebinin hukuk dışı olduğunu, tedbir kararının ... Sulh Ceza Mahkemesi kararı ile kaldırıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre davacının alacağının vergi alacağına ilişkin olduğu, itilafın çözümlenmesinde Vergi Mahkemelerin görevli ve yetkili olduğu, aksinin kabulü halinde Mahkemece yapılacak bir tesbitin idari yargının görevine müdahale anlamını taşıyacağından yargı yolu itirazının yerinde görülmesi nediyle itilafın çözümünde idari yargı görevli olduğundan yargı yolu yönünden dava dilekçesinin reddine verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, dava dilekçesinde yer alan ve vergi borcu bulunan on iki şirketin davalılar tarafından yönetilmesi nedeniyle aslında davalılara ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Davacı vekili anılan şirketlerin temsilcisi olarak davalı ...'ın gözükmesine rağmen ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosundan alınan 7.12.2012 tarih 2012/155111 soruşturma sayılı yazıda ...'ın suçtan elde ettiği gelirleri annesi davalı ...'ın ... Bankası ... Şubesindeki hesaplarına aktardığı, hesaplara Mahkeme kararı ile el konulduğunun bilgisinin verilerek ...'a ait olduğu anlaşılan hesaptaki paraların adı geçen borçlunun şahsi kefaleti nedeniyle tahsil edilemeyen şirket borçlarına mahsup edilmesinin bildirildiğini, ayrıca Vergi Müfettişi tarafından hazırlanan 20.11.2012 25.12.2012, 13.12.2012 ve 25.12.2012 tarihli raporlarda da davalı borçlu ...'ın 22.6.2012 tarihli ifadesi doğrultusunda dava dilekçesindeki şirketlerin kendisinin de mensubu olduğu ... Ailesine ait olduğunu kabul ettiğini bildirdiği, ... şirketlerinin asıl sahiplerinin ... ve ... olduğunun tespit edilmesine, 17.4.2011 tarihinde .... ve ..., ... arasındaki ... ve .... gazetelerinin satın alınmasına ilişkin yönelik sözleşmeler sonucu elde edilen paranın davalı ...'ın ... Bankası ... şubesindeki hesabına yatırıldığını davalılar arasında muvazaalı ve namı müstear işlemler yapıldığını belirterek bunların tespitini istemiştir. Davacı İdarenin vergi alacaklısı olarak eldeki davayı açmakta hukuki menfaatı bulunduğundan mahkemece davanın esasına girilerek tüzel kişilik perdesinin aralanması teorisinden de yararlanılarak taraf delillerinin toplanması, borçlu ve üçüncü kişi davalılar ile dava dilekçesinde bahsi geçen şirketler arasında maddi ve hukuki organik bağ bulunup bulunmadığı, muvazaalı işlem ve nam\_ı müstear olarak yapılan işlem bulunup bulunmadığı belirlenerek, talebinde şirketlerin davalılara ait olduğunun tespiti ile alacağını almak için hukuki işlemler yapma isteği düşünülmesi sonucuna göre verilmesi gerekirken yargı yolu bakımından davanın reddi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle verildi.