muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12086, Karar No: 2023/20262, Tarih: 03.07.2023

Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin 2006/15513 K. sayılı ilamında; (Kamu idaresinin güvenirliğine ve işleyişine karşı işlenen suçlardan olan görevliye etkin direnme suçunda, uygulanma olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCY.'nın 43/2 nci maddesi ile cezanın artırılması suretiyle fazla ceza verilmesi,)

Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin 2007/10858 K., 2007/6710 K. sayılı ilamlarında da TCK’nın 43/2 nci maddesinin uygulanamayacağı dolaylı olarak vurgulanmıştır.

Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin aşağıda örnek olarak gösterilen içtihatlarında ise görevliye etkin direnme suçunda mağdur sayısının çokluğunun TCK.’nın 43/2 nci maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği açıkça belirtilmiştir.

2008/15246 Karar sayılı ilam; (Kamu idaresinin güvenirliğine ve işleyişine karşı işlenen suçlardan olan görevliye etkin direnme suçunda mağdur sayısının çokluğunun 5237 sayılı TCY.'nın 43/2 nci maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği gözetilmeden anılan madde ile cezanın artırılması suretiyle fazla ceza verilmesi,)

2008/22786 Karar sayılı ilam; (Kamu idaresinin güvenirliliğine ve işleyişine karşı işlenen suçlardan olan görevliye etkin direnme suçunda, uygulanma olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCY.'nın 43/2 nci maddesi ile cezanın artırılması suretiyle fazla ceza verilmesi.)

2009/1061 Karar sayılı ilam; (Kamu görevinin herhangi bir engellemeyle karşılaşılmadan yerine getirilmesini sağlama amacıyla kamu idaresinin sürekliliği ve saygınlığını koruma altına alan görevi yaptırmamak için direnme suçunda asıl zarar görenin kamu yönetimi olması ve görevlilerin birden çok bulunması karşısında 5237 sayılı TCY.'nın 43/2 nci maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık ... hakkında hükmolunan cezanın, zincirleme suç hükmüyle artırılması,)

Suç konusunun tek olduğu durumlarda; suç çokluğundan söz edilmesi mümkün değildir. Örneğin, sahte bir senedin düzenlenmesi ya da kullanılması durumunda, senette alacaklı olarak birden fazla kişi gösterilse dahi, suç konusu senedin tek olması nedeniyle, alacaklı olarak gösterilen kişilerin tamamının suçtan doğrudan doğruya zarar görmesine karşın, tek sahtecilik suçunun, yine 10 kişi üzerine kayıtlı olan bir aracın bilinerek çalınması halinde, tek hırsızlık suçunun, 10 kişi tarafından yazılan bir kitabın, bandrolsüz olarak satılması ya da usulsüz olarak çoğaltılması halinde tek suçun, oluşacağı hususunda gerek öğretide gerekse uygulamada herhangi bir duraksama bulunmamaktadır. Böyle durumlarda uygulamada suç çokluğunun olamayacağı hususunda herhangi bir tartışmanın yaşanmaması nedeniyle Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kuruluna intikal eden herhangi bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın, aynı eşyanın hem mala zarar verme hem de hırsızlık suçuna konu edilip edilemeyeceği hususundaki tartışmalara Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu tarafından, 2014/19 Karar sayılı ilam ile suçun konusunun tek olması nedeniyle sadece hırsızlık suçunun oluşacağına hükmedilerek bu husustaki tartışmalar bitirilmiştir.

Uyuşmazlığa konu görevi yaptırmamak için direnme suçunda suç çokluğunun söz konusu olmadığı gibi suçun başka bir şekilde parçalara ayrılarak işlenmesi de mümkün değildir. Uygulamada TCK'nın 43/2 nci maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtima, ancak her mağdur ya da müştekiye karşı tek tek ayrı ayrı işlenmesi mümkün olan suçların, tek hareketle aynı anda birden fazla mağdura karşı işlenmesi halinde uygulanma olanağı bulunan sanık lehine getirilmiş bir müessesedir. Örneğin, topluluk içerisinde bulunan herkese hakaret ya da tehdit içerikli sözler söyleme olanağı bulunan sanığın, topluluğa karşı hakaret ve tehdit içerikli sözleri aynı anda söylemesi, birden fazla kişiyi tek tek bir yere kapatarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemesi mümkün olan sanığın, birden fazla kişinin bulunduğu odanın kapısını kapatarak dışarıya çıkmalarına engel olması gibi. Örneklerde açıklandığı üzere, TCK’nın 43/2 nci maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtimanın, mağdur adedince ayrı ayrı her mağdura karşı işlenmesi mümkün olan suçların, tek hareketle aynı anda bütün mağdurlara karşı tek hareketle işlenmesi halinde uygulanma olanağı bulunan bir müessese olduğu, gittikçe istikrar kazanan ve yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlardan çok net bir şekilde anlaşılmaktadır. Suçunun konusunun tek olması nedeniyle Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin 2009 yılının sonlarına kadar TCK’nın 43/2 nci maddesinin uygulanamayacağına dair yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlarından yasada hiçbir değişiklik olmaksızın vazgeçilerek sanık aleyhine olacak şekilde görevli memurların birden fazla olması durumunda TCK’nın 43/2 nci maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki değişen kararları, YCGK.'nın 2010/47 Karar sayılı ilamı ile de (Somut olayda, sanığın suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden altı kamu görevlisine karşı görevlerine yıptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCY.'nın 43/2 nci maddesinin uygulanması gerekmektedir.) desteklenerek bütün çağdaş Anayasalar'da temel bulan hukuki güvenlik ilkesi kanaatimizce ihlal edildiği gibi ayrıca 2010/47 Karar sayılı ilamda bir taraftan suçun hukuki konusunun tek olduğu kabul edilirken, diğer taraftan sırf mağdur sayısının fazla olduğundan bahisle direnilen görevin tek olması nedeniyle suç çokluğundan söz edilemeyeceği için TCK.'nın 43/2 nci maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı gözetilmeyerek anılan maddenin uygulanmasına karar verilerek, benzer olaylardaki içtihatlar bir yana kararın kendi içerisindeki gerekçesi ile sonucu arasında dahi çelişkinin doğmasına sebebiyet verilmiştir. Prof. Dr. Kemal Gözler’in deyimiyle; hukuk, ancak Öklid’in teoremleri misali, doğruluğu apaçık olan ilkelerin geliştirildiği ve bu ilkelerin bütün hukukçular tarafından benimsenip standart olarak uygulandığı gün “bilim” olma sıfatını hak edecektir

. Prof. Dr. Kemal Gözler’in deyimiyle; hukuk, ancak Öklid’in teoremleri misali, doğruluğu apaçık olan ilkelerin geliştirildiği ve bu ilkelerin bütün hukukçular tarafından benimsenip standart olarak uygulandığı gün “bilim” olma sıfatını hak edecektir. İşte ancak o gün, hukuk problemleri bütün hukukçular tarafından aynı şekilde çözümlenecektir. Böyle bir sistemde Mahkeme kararları da önceden doğru olarak tahmin edilebilecektir. İşte ancak böyle bir sistemde, hukuk güvenliği ve dolayısıyla hukuk devleti ilkesi gerçekleşmiş olacaktır.

Sonuç itibariyle;

Bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan görevin yaptırılmaması için direnme suçunda, gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği hususunda herhangi bir duraksamanın bulunmamasına karşın, Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun, hukuki düzenlemelere ve yerleşik uygulamalara aykırı olduğu gibi kendi önceki tarihli içtihatlarına da aykırı olacak şekilde; birden fazla müştekinin zarar gördüğünden bahisle TCK’nın 265/1, 43/2 nci maddeleri ile uygulama yapan Yerel Mahkemece verilen mahkûmiyet hükmünün, TCK’nın 43/2 nci maddesinin koşullarının oluşmadığından bahisle bozulması gerekirken onanmasına, dair kararına yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/8978, Karar No: 2019/5611, Tarih: 25.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8978 E.  ,  2019/5611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nun 89/1,89/2-b,62 maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde sanığın, yönetimindeki motosikleti ile gece vakti, meskun mahalde, çift yönlü yaya kaldırımı bulunan bölünmüş yolda seyrettiği esnada yağmur başlaması üzerine çalıştığı işyerine geri dönmek için ters yöne girmemek amacıyla yaya kaldırımı üzerinde seyrettiği esnada başka bir araçtan yaya kaldırımına inen katılana motosikletinin ön kısmı ile çarpması sonucu katılanın vücudunda 3. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılmaması,

"Katılanın zararının giderilmemesi, sanığın kusurunun çokluğu, mağdurda verdiği zarar, sanığın pişmanlığa ilişkin beyanının olmaması" şeklindeki, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında TCK'nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19442, Karar No: 2017/17690, Tarih: 14.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19442 E.  ,  2017/17690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurumun elektrik abonesi olduğunu, kendisinden "kayıp kaçak bedeli" adı altında tahsil edilen miktarların tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2.000 TL kayıp kaçak bedelinin ödeme tarihten itibaren değişen oranlarda işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 06.04.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 232.244,04 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; yargı yolu, husumet, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı itirazında bulunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2- Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9799, Karar No: 2023/5692, Tarih: 05.07.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/9799 E.  ,  2023/5692 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/206 E., 2015/699 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 tarihli ve 2014/206 Esas, 2015/699 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; katılan ile tanık beyanlarının çelişkili olup, bu çelişkinin giderilmemiş olduğuna ve eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılan arasında taşeronluk sözleşmesinden kaynaklı ticari ilişki bulunduğu, sanığın bu ilişkiden kaynaklı önceden doğan borcunu çek ile ödemek istediği, hem banka nezdinde hem de adli makamlar önünde imza itirazlarında bulunarak çeklerin tahsilini engellemek amacıyla birden fazla çeki bir başka şahsa imzalatmak suretiyle verdiği, bu kapsamda verilen suça konu "Akbank ... Şubesine ait 25.11.2012 keşide tarihli, 7.500 TL bedelli çekin" alınan bilirkişi raporunda atılı imzanın sanığa ait olmadığının anlaşıldığı, bu surette sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ..., soruşturma aşamasında alınan savunmasında, NF Müc....Ltd.Şti'nin yetkilisi olduğunu, ...yapının Kırıkkale'de olan işini ... isimli şahıs aracılığı ile taşeron olarak aldığını, ...'in şantiyede işçi olduğunu, ...yapı firmasının inşaatı durdurup, sözleşmeyi feshettiğini bildirmesi üzerine ... isimli şahsın ortadan kaybolduğunu, ... ile ...'ın arkadaş olduğunu, katılan ile aralarında yapılan sözleşmenin işin tarihinde değil, 26.12.2012 tarihinde tehditle zorla imzalatılarak alındığını, katılan ile aralarında herhangi bir alacak-verecek meselesi bulunmadığını, çeklerdeki yazı ve imzanın kendisine ait olmadığını, çekleri nasıl elde ettiklerini bilmediğini savunmuş iken kovuşturma aşamasında alınan savunmasında, suça konu evrakları yanında çalışan ... tarafından çalınıp sanki kendileri düzenlemiş gibi hazırlanarak ... Keskine teslim edildiğini, katılanın ... tarafından kendi şirketinin adı kullanılarak dolandırılmış olabileceğini, katılana söz konusu çeki vermediğini, muhtemelen ...'ın bu sahte çekleri ona vermiş olabileceğini savunmuştur.

3. Katılan ... aşamalarda alınan beyanında, inşaat işlerinde Keskin Yapı olarak taşeronluk yaptığını, sanığın şirketinin Kırıkkale'de ...Yapı isimli şirketten inşaat işi alması nedeniyle sanığın kendisi ile temasa geçtiğini, taşeron olarak alınan işleri yapıp yapmayacaklarını sorduğunu, fiyat konusunda anlaştıklarını, aralarında taşeronluk sözleşmesi yaptıklarını, ... isimli kişinin sanığın yanında olduğunu, yapılan anlaşma uyarınca ödeme tarihlerinde kendileriyle görüştüklerini, Vedat Dalokay Caddesindeki bürolarında masanın üzerinde zarfın içinde bulunan çekleri aldığını, daha sonra çekin sahte çıkıp dava konusu edildiğini beyan etmiştir.

4.Tanık ... kovuşturma aşamasında alınan anlatımında, katılanın inşaatında elektrik işlerini yaptığını, o tarihte katılanın sanığın taşeronu olarak işi yürüttüğünü, bir ara katılan ile sohbet ederken sanığın kendisine verdiği çeklerin sahte çıktığını, ödenmediğini anlattığını, ancak sanığın katılana çek verdiğini görmediğini beyan etmiştir.

5.Tanık ...'ün soruşturma aşamasında tanık olarak alınan beyanında, ...'in sahip olduğu Keskin Yapı İnşaatta ücretli saha kalfası olarak görev yaptığını, aynı zamanda NF mücevheratın şantiye işlerini de takip ettiğini, çalıştıkları firmanın NF mücevherattan iş aldığını ve ekip olarak inşaat alanında çalışmaya başladıklarını, 1,5 ay çalıştıktan sonra ödemelerini alamadıklarını, ... ile görüştüklerinde NF mücevherattan ödeme alamadıklarını çeklerin karşılıksız olduğunu söylediği, yaklaşık 20 gün şantiyede bekleyerek maaşları istedikleri, ancak ödeme yapılmadığını ve şantiyeden ayrıldıklarını beyan etmiştir.

6.Grafoloji ve sahtecilik uzmanından alınan 09.02.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre; suça konu çekteki keşideci imzasının sanık ve katılan eli ürünü olmadığı, 1. Ciranta imzasının katılan ... eli ürünü olduğu rapor edilmiştir.

6.Grafoloji ve sahtecilik uzmanından alınan 09.02.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre; suça konu çekteki keşideci imzasının sanık ve katılan eli ürünü olmadığı, 1. Ciranta imzasının katılan ... eli ürünü olduğu rapor edilmiştir.

7.Mahkeme gözleminde, suça konu çekin kambiyo senedinde bulunması gereken zorunlu unsurları taşıdığı, gözle görülür herhangi bir sahtecilik emaresi bulunmadığı gözleminin tutanağa geçirilmiş olduğu anlaşılmıştır.

8. Mahkemece, katılanın tüm aşamalardaki ısrarlı iddiaları ve tanık beyanlarında söz konusu çeklerin sanık tarafından katılana verildiği konusunda herhangi bir şüphe bulunmadığı, ancak katılanın sanığa olan güveni dolayısıyla çekler verildiğinde kimin tarafından imzalandığı konusunda herhangi bir araştırmaya girmediği ve sonradan bu ihtilafların ortaya çıktığı, dolayısıyla sanığın işin başında kötü niyetli olarak söz konusu çekleri daha önceden başkasına imzalatmak suretiyle katılana verdiği ve sonrasında ilgili makamlar önünde imzaya itiraz etmeyi düşünerek çeklerin tahsilini engellemek için bu şekilde hareket ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 tarihli ve 2014/206 Esas, 2015/699 Karar sayılı kararında, katılan ve tanık beyanları, sanık savunması, bilirkişi raporu, mahkeme gözlemi ile dosya kapsamından sanığa atılı suçun sübut bulması ve sanık müdafinin temyiz dilekçesinde beyan ettiği ... adlı şahsın beyanın dosyaya yenilik katmayacağının anlaşılması nedeniyle, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 tarihli ve 2014/206 Esas, 2015/699 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.