muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13903, Karar No: 2024/4610, Tarih: 25.06.2024

kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hakka konu cezanın 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.10.2021 tarihli ve 2020/492 Esas, 2021/2436 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm fıkrasının netice cezaya ilişkin (5) numaralı bendinde "4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin "cezanın 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına" şeklinde düzeltilmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8278, Karar No: 2009/9760, Tarih: 05.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/8278 E.  ,  2009/9760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2008

Şikayete konu Bursa 11. İcra Müdürlüğü'nün 2005/6715 sayılı icra takip dosyasının aslının veya onaylı bir suretinin gönderilmesi istenmiş ise de, gönderilen suret dosyada 07.01.2008 tarihli ihale tutanağı ile satış kararının onaylı birer örneklerinin bulunmadığı anlaşıldığından söz konusu evrakların tekide mahal bırakılmaksızın onaylı örneklerinin gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3106, Karar No: 2015/5643, Tarih: 26.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3106 E.  ,  2015/5643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

: ..., ...

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 1.200 TL karşılığında ... ilinde tanımadığı bir şahıstan aldığını beyan ettiği ve çalıntı olduğu anlaşılan iki adet çekten keşidecisi dava dışı ... görünen 7.300 TL bedelli çeki ciro edip vererek katılan ...'ten 6.130 TL değerinde inşaat malzemeleri aldığı; yine keşidecisi ... görünen 12.500 TL bedelli diğer çek karşılığı da katılan ...'den inşaat malzemesi almak istediği, ancak katılanın çeki araştıracağını belirtip sanıktan çeki ciro edilmeden aldığı, katılan birkaç gün sonrasında arkadaşı olan ve ilk alış verişin yapıldığı katılan ... ile görüşmesinde çekin keşidecisini sorunca her iki çekin de keşidecisin aynı ve aynı seriden olmasından şüphelenip çeklerde keşideci görünen ... isimli şahsı aradıklarında çeklerin çalıntı olduğunu anlayıp şikayetçi oldukları, sanığın bu suretle sahte keşideci ve ciranta imzalarıyla tanzim edilmiş çalıntı çekleri katılanlara malzeme karşılığı vererek kullanığı anlaşıldığından resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle; ayrıca hazırlık aşamasında katılan ... tarafından dosyaya sunulan 04/06/2011 tarihli sevk irsaliyesi fotokopisine göre sanığın suça konu 7.300 TL'lik çek ile 6.130 TL tutarında inşaat malzemesi aldığı dolayısıyla suçtan elde ettiği haksız menfaat miktarının 6.130 TL olduğu gözetilmeden çek bedeli olan 7.300 TL esas alınarak uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

2 nolu hüküm fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde bulunan adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, son maddesi gereğince 613 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 510 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 10.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle;

4 nolu hüküm fıkrasının (b), (c) ve (d) bentlerinde bulunan adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, son maddesi gereğince 1250 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 35/2 maddesi gereğince cezasından 3/4 oranında indirim yapılarak 312 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 260 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 5.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle; hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8343, Karar No: 2013/11880, Tarih: 25.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8343 E.  ,  2013/11880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesi gereğince davalının davacı tarafından üretilen kurşun kalemlerin tek satıcılık hakkına sahip olduğunu, davalının 3 adet fatura bedeli olan 7.333,20 TL'yi ödemediğini, yapılan icra takibine itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve % 40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeye göre davacının fabrikasyon hatasından meydana gelen ayıpları gidermeyi garanti ve taahhüt ettiğini, teslim alınan faturalara konu malların ayıplı olduğunu, derhal durumun faks ve telefon ile davacıya bildirildiğini, ancak malların değiştirilmediğini, bunun üzerine sözleşmeden cayıldığına dair noter ihtarının gönderildiğini, malların halen davalının deposunda bulunduğunu belirterek davanın reddine ve % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; sözleşmede imalat hatasından kaynaklı eksiklik, arıza ve hatalar için süresiz garanti verildiği, bu nedenle TTK 25/3 maddesinde öngörülen ayıp sürelerinin uygulanamayacağı, ancak davalının ayıp iddiasını ispatla yükümlü olduğu, keşif marifetiyle inceleme yaptırılması için tebliğden itibaren 5 günlük kesin süre içinde malların bulunduğu açık adresin bildirilmesinin davalıdan davetiye ile istenildiği, 20/07/2012 tarihinde davetiyenin davalı vekiline usulen tebliğ edildiği, kesin süre içinde ihtarat gereğinin yerine getirilmediği, dosyada bulunan delillerin malların ayıplı olduğu ve bu ayıbın sözleşmedeki garanti kapsamında kalıp kalmadığının tespiti yönünden yeterli görülmediği, davalının ayıp iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptaline, davacı lehine % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5641, Karar No: 2013/6313, Tarih: 05.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5641 E.  ,  2013/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Kutlular Mahallesi çalışma alanında bulunan 495 ada 71 parsel sayılı 5.880,39 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, miras yoluyla gelen hak, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... adına tespit edilmiş, Kadastro Komisyon kararı ile de taşınmaz üzerindeki bir katlı kargir evin davalı ...'e ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiştir. Davacı ..., taşınmaz üzerindeki evin kendisine ait olduğunu öne sürerek dava açmış, yargılama sırasında ise tarafların ortak miras bırakanı ... mirasçılarına ait olduğu iddiasına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespit gibi davacı ... adına tapuya tesciline, taşınmaz üzerindeki kagir evin ise adları belirtilmek suretiyle ... mirasçılarına ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 05.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9233, Karar No: 2017/1593, Tarih: 25.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/9233 E.  ,  2017/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında yağma suçundan verilen beraat kararının, katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizi üzerine yapılan incelenmede:

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden sanık ... hakkında hükmün 6. fıkrasında yer alan; “CMK'nın 324/1. maddesi ve 02.03.2007 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince müdafii ve vekillerin görevlendirilmeleri ile yapılacak ödemelerin usul ve esaslarına dair yönetmeliğin 5/2, 10/son, 11/1. maddeleri uyarınca sanık için kovuşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu müdafii ücreti 420,00 TL'nin kendisinden tahsili ile hazineye irat kaydına yazılı kısmının hükümden tamamen çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5304, Karar No: 2011/4348, Tarih: 06.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/5304 E.  ,  2011/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığı yakından izleyip yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek karar veren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11765, Karar No: 2012/2785, Tarih: 22.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/11765 E.  ,  2012/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlünün, hakkında 5237 sayılı TCK'nun lehe hükümlerinin uygulanmasına yönelik istemi üzerine, mahkemece dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda verilen 09.06.2005 tarihli ek kararın hükümlüye 28.06.2005 tarihinde tebliğ edildiği ve bu kararın hükümlü tarafından 29.11.2006 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; belirtilen ek kararda, karara karşı başvurulabilecek yasa yolu, süresi, şekli ve mercii gösterilmediğinden, temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile 29.12.2006 tarih ve 2002/448-2003/171 sayılı temyizin reddi kararı kaldırılarak hükmün esasına yönelik yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümlünün olay günü saat 03.00 de yakınan ... ...'nun ticari taksisine binip belirttiği adrese giderken yanındaki bıçağı çekip tehdit ile üzerindeki her şeyi isteyip 58.000.000.-TL para ile cep telefonunu aldığı bir süre sonra telefon para ve bıçağı iade ederek beni bu gece öldür veya iki bira al dedikten sonra aldığı biralar ile birlikte bıçağını da alıp ayrıldıktan bir saat sonra bu kez yakınan ... ...'nun ticari taksisine binip belirttiği adrese giderken bıçağı çekip boğazına dayadığı yakınanın sanığın elinden bıçağı çekip alarak arabadan indiği sanığın da bunu fırsat bilerek ticari taksi ile birlikte kaçtığı, arabayı birkaç sokak ileride kaza yapıp içindeki 60.00.000.-TL'yi alıp terk edip uzaklaştığı olaylarda; her iki eylemde yakınanlara karşı 5237 sayılı TCK’nun 149. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve h bendlerine uyan silahla geceleyin yağma suçunu oluşturduğu gözetilerek temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği düşünülmeden yazılı biçimde hüküm kurulması;

2-5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın özgülenen kastı, yakınanın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, Yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaylarda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması;

3-Sanığın yakınan ... ...'yu boğazına bıçak dayayarak silahla tehdit edip cebindeki tüm parayı ve cep telefonunu zorla aldıktan sonra aldığı para ve cep telefonunu iade edip elindeki bıçağıda yakınana teslim etmesi şeklinde gerçekleşen olayda ; 5237 sayılı yasanın 168. maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

4- Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezalarıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. maddesi uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- 5237 sayılı Yasaya göre yağma suçunu oluşturan eylem nedeniyle temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14545, Karar No: 2010/27200, Tarih: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14545 E.  ,  2010/27200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bursa 11.İcra Müdürlüğü'nce borçlu A. S.. adına çıkartılan ödeme emri tebligat parçasının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12827, Karar No: 2010/14367, Tarih: 26.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/12827 E.  ,  2010/14367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İşkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemenin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tahsili davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/10/2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı adına Av. ... ile karşı taraf adına ........ geldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava konusu edilen Kurum zararına yol açan iş kazası, davalı Şirkette şoför olarak çalışan sigortalının, İzmir’deki depodan yüklenen 4 kasa camı, ........’daki müşteriye ait işyerine naklettikten sonra, camların indirilebilmesi için, cam kasalarını taşıma sehpasına sabitleyen korumaları, yanındaki yükleme boşaltma işçisiyle birlikte açarken, devrilen camların çarpması sonucu sürekli işgöremezlik durumuna girmesi biçiminde gerçekleşmiş olup; hükme dayanak alınan bilirkişi raporlarında, sigortalının yaptığı iş konusunda yeterince eğitilip denetlenmemesi yanında, “ağır cam plaka ve blokların kamyondan indirilmesi esnasında, özel olarak cam kaldırma ve kavrama aparatları olan vinç ve mekanik kaldırma araçlarının kullanılması” gereğine uymayarak, işin güvenli biçimde yapılması yükümlülüğünü ihlal ettiği belirtilen davalı işverenin % 80 oranında kusurlu olduğu sonucuna varılmıştır.

İş kazası üzerinde etkili davranışların kusur oranı yönünden değerlendirmesini yapacak bilirkişi kurulu, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve işgüvenliği alanında uzman kişilerden seçilmeli; mahkemece kabul edilen maddi olgular ışığında yapılacak incelemede; mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönleri somut olay yönünden irdelenerek, bilirkişi raporunda yargısal denetime elverir biçimde ortaya konulmalıdır.