muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2491, Karar No: 2012/7153, Tarih: 10.04.2012

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı

Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölgeler yönünden kapsamlı kolluk araştırması yapılmalı, görev yapan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde ,davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 10.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2838, Karar No: 2020/5483, Tarih: 28.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2838 E.  ,  2020/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.04.2012 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i ve kal, karşı dava temliken tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine ve asli müdahale davasının açılmamış sayılmasına dair verilen 20.06.2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım, karşı dava ise temliken tescil istemlerine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 398 parsel sayılı taşınmazın doğu tarafındaki tahminen 8-10 dönümlük kısma davalı tarafından kayısı ağacı dikilmek suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, vaki el atmanın önlenmesi ve kayısı ağaçlarının sökülmesi suretiyle kal'ini istemiştir.

Davalı cevap ve karşı dava dilekçesinde, kayısı ağacı bulunan kısmın kendilerine ait 400 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunduğunu, kayısı ağaçlarının yaklaşık 20 yıl önce dedesi tarafından iyiniyetli olarak dikildiğini belirterek, davanın reddini; kayısı ağaçlarının bulunduğu kısmın davacının taşınmazı sınırları içerisinde kaldığının anlaşılması halinde taşınmazın değerinin ağaçların değerinden daha az olduğundan davacı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Asli müdahiller ..., ..., ... ve ... ile ... vekili, davaya konu ağaçların bulunduğu taşınmazın ve ağaçların kendilerine ve diğer ortaklara ait olduğunu, kayısı ağaçlarının bulunduğu kısmın davacının taşınmazı sınırları içerisinde kaldığının anlaşılması halinde taşınmazın değerinin ağaçların değerinden daha az olduğundan davacı adına olan tapu kaydının iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Asli müdahiller ..., ..., ... ve ... ile ... vekili, davaya konu ağaçların bulunduğu taşınmazın ve ağaçların kendilerine ve diğer ortaklara ait olduğunu, kayısı ağaçlarının bulunduğu kısmın davacının taşınmazı sınırları içerisinde kaldığının anlaşılması halinde taşınmazın değerinin ağaçların değerinden daha az olduğundan davacı adına olan tapu kaydının iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, karşı davanın ve asli müdahillerin davasının reddine dair verilen kararın davalı-karşı davacı vekili ve asli müdahiller tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.05.2018 tarihli 2015/15922 Esas, 2018/4215 Karar sayılı ilamıyla; ".... Elatmanın önlenmesi ve yıkım talepli asıl dava bakımından, davalının paydaşı olduğu 400 parsel sayılı taşınmazın diğer paydaşlarından ..., ..., ... ve ... ile ..., kayısı ağaçlarının kayıt maliki dedeleri tarafından dikildiğinden kendilerinin de hakları olduğunu belirterek karşı dava bakımından müdahil olmuşlardır. Yıkım, dava dışı paydaşların hakkını da etkileyeceğinden, dava dışı paydaşların davaya katılımları sağlanmadan aleyhlerine sonuç doğuracak şekilde yıkım kararı verilemez. Esasen kurulan hükmün dava dışı paydaşlar bakımından infaz olanağından da söz edilemez. O halde mahkemece, 400 parsel sayılı taşınmazın güncel tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek davalı dışındaki paydaşlarının, ölü olmaları halinde ise yasal mirasçılarının davada yer almaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; asıl dava yönünden davanın kabulüne ... ili, ... ilçesi , ... Köyünde bulunan davacıya ait 103 ada 48 numaralı parsele, (eski 398 numaralı parsel) 103 ada 50 numaralı parsel (eski 400 numaralı parsel) malikleri tarafından fen bilirkişi raporunda belirtilen 7.788,49 metrekarelik kısma ağaç dikmek suretiyle yapılan müdahalenin men'ine, bu kısım üzerindeki ağaçların kal'ine, Fen bilirkişisi... tarafından düzenlenmiş 28/10/2014 tarihli krokili raporun kararın eki sayılmasına, karşı dava yönünden karşı davacı ... tarafından temliken tescil talebi ile açılan davanın reddine, asli müdahiller ..., ... ve ... tarafından açılan davaların açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı - karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Hükmü, davalı - karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın 165. maddesine göre bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına kadar yargılama bekletilebilir. Davalı - karşı davacı tarafından dava konusu 103 ada 50 parsel (eski 400 parsel) sayılı taşınmazın kadastro tespitinin hatalı yapıldığından bahisle kaydın düzeltilmesi istemi ile ... Kadastro Mahkemesinin 2018/80 Esas sayılı dosyası ile açtığı davanın reddine dair kararın istinaf aşamasında bulunduğu kararın kesinleşmediği görülmüştür.

Bu nedenle; görülmekte olan ... Kadastro Mahkemesinin 2018/80 Esas numaralı dava dosyası sonucu verilecek karar eldeki davada elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkin hükmü değiştirebileceğinden HMK'nın 165. maddesi gereğince kararın kesinleşmesinin bekletici mesele yapılarak ondan sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan davacı-karşı davalı tarafından elatmanın önlenmesi yanında kal isteminde de bulunulduğundan 103 ada 50 parsel (eski 400 parsel) maliklerinin tümüne husumet yöneltilmesi gerekirken Dairemizin 29.05.2018 tarihli 2015/15922 Esas, 2018/4215 Karar sayılı ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma ilamının gereğinin yerine getirilmemiş olması da doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı - karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2031, Karar No: 2019/10321, Tarih: 07.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/2031 E.  ,  2019/10321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; ... ili Ataşehir semtinde bulunan dairenin, davacı şirket tarafından "Kredi Konut Sigorta Poliçesi" ile sigortalandığını, 02/06/2014 tarihinde yağan şiddetli yağmurun, davalı idareye ait rögardaki pis suların geri teperek sigortalı daireye sirayet etmesine ve hasara neden olduğunu, ekspertiz incelemesi sonucu tespit edilen 4.836,46 TL hasar bedelinin 12/06/2014 tarihinde sigortalıya ödendiğini, sigortalı dairede meydana gelen zararla davalının kusurlu eylemi arasında uygun illiyet bağı bulunduğunu, davalının bu zarardan sorumlu olduğunu, zararın rücuen tahsili için iş bu davanın açıldığını belirtilerek, 4.836,46TL tazminatın 12/06/2016 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; idari yargının görevli olduğunu, İSKİ Deşarj Yönetmeliği gereğince pis suyun geri tepmesini önleyecek çekvalf denilen aletin takılmasının konut veya işyeri kullanıcılarına ait olduğunu, zararın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalının kusuru bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-2560 sayılı ... Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanununun 17. maddesinde kanalizasyon şebekesi bulunan cadde ve sokaklardaki her taşınmazın kanalizasyona bağlanmasının zorunlu olduğu, bu bağlantıların, bedeli taşınmazın sahibinden alınmak suretiyle İSKİ tarafından yapılacağı veya projesine uygun olarak yaptırılacağı hüküm altına alınmıştır. Kanunun 18. maddesinde ise yapı için belediyeden ruhsat isteyen gerçek ve tüzel kişilerin, daha önce İSKİ'den su ve kanalizasyon durumu hakkında belge almak zorunda oldukları, İSKİ'nin o yerdeki su ve kanalizasyon şebekesine göre su ve kanalizasyon durum belgesi vereceği, yapıların durum belgesi alınmadan veya tesisatın durum belgesine aykırı olarak yapılması hallerinde imar mevzuatının ruhsatsız yapılar hakkındaki hükümleri uygulanacağı belirtilmiştir.

İSKİ Atıksuların Kanalizasyon Şebekesine Deşarj Yönetmeliği'nin 10. maddesinde ve geçici 1. maddesinde, evsel atıksu kanalizasyon bağlantılarının ne şekilde yapılacağı, buna dair ruhsatın nasıl verileceği hususlarında düzenlemeler içermektedir. Yönetmeliğin 23. maddesinde ise yönetmelik hükümleri uyarınca ya da diğer mevzuatla yasaklanmış olan eylem ve eylemlerin ya da faaliyetlerin tespiti halinde bu faaliyetlerin veya eylemlerin durdurulması, engellenmesi ya da ortadan kaldırılması için yapılacak işlemlerin neler olduğu belirtilmiştir. Yine 3030 sayılı Yasanın kapsamı dışında kalan Belediyeler Tip İmar Yön. göre "Yapı Kullanım İzni" başlıklı 64. maddesinin 6. fıkrasında "Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda elektrik, su, kanalizasyon, haberleşme ve benzeri hizmetlerden ve tesislerden faydalanamyacağı, bu hizmetlerden faydalanması durumunda hizmet veren idarenin sorumlu olacağı" belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere İSKİ'nin kanalizasyon hattının yapım, bakım, onarım görevlerinin yanı sıra denetim yükümlülüğü de bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere İSKİ'nin kanalizasyon hattının yapım, bakım, onarım görevlerinin yanı sıra denetim yükümlülüğü de bulunmaktadır.

Yönetmeliğe göre mal sahibi, müteahhit veya apartman yöneticisi parsel çıkış bacasına atıksuyun geri gelmesini önleyecek tedbirleri almak zorundadır. Ancak bu önlemlerin alınmamış olması davalı İSKİ'nin denetim yükümlülüğü nedeniyle olan sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Kaldı ki, İSKİ'nin kanalizasyon sisteminden doğan zararlardan yapı sahibi olarakta sorumluluğu vardır. Nitekim İSKİ kanalizasyon sisteminin sorunsuz bir şekilde çalışmasını sağlamakla yükümlüdür. Somut olayda, mahkemece mimar bilirkişiden alınan 30.11.2015 tarihli keşif sonrası düzenlenen raporda, dava konusu hasara neden olan su basmasının, davalı idarenin sorumluluğundaki atık su alt yapı hattı yetersizliğinden kaynaklandığı, davalının olayda kusursuz sorumluluğunun söz konusu olduğu bildirilmiş, davacının talep edebileceği tazminat tutarı 4.836,46 TL olarak hesaplanmıştır. Bilirkişi raporunda; ana binanın yapı iskan izninin bulunmadığı, ancak binaya elektrik, su, kanalizasyon, doğalgaz ve telefon hizmetlerini götürerek, burada ikamete göz yuman idarenin, atık su ve yağmur suyu nedeniyle oluşacak zarardan sorumlu olacağı, belirtilmiştir. Bu nedenle mahkemece, sigortalı işyerinin bulunduğu binanın şebeke bağlantılarına ait ruhsat, izin, proje gibi evraklar ile arıza kayıtları ilgili idarelerden celbedilerek, olayın oluş şekli, Deşarj Yönetmeliği hükümlerine göre şebeke bağlantılarında eksiklikler olup olmadığı, parsel çıkış bacasına atıksuyun geri gelmesini önleyecek tedbirlerin alınıp alınmadığı, bu tedbirler alınmamış ise zararın meydana gelmesindeki etkileri, sigortalı, bina yönetimi veya başka herhangi birinin zararın meydana gelmesinde kusuru olup olmadığı, bunların kusuru var ise zararın meydana gelmesinde mevcut kusurun ağırlığı gibi hususlar nazara alınarak davalı İSKİ'nin denetim yükümlüğünden kaynaklanan herhangi bir kusuru olup olmadığı, var ise davalı İSKİ ve bina sahiplerinin zararın meydana gelmesinde ne oranda kusurlu olduğu konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 07/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9517, Karar No: 2015/28535, Tarih: 15.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9517 E.  ,  2015/28535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/355949

MAHKEMESİ : İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/253 (E) ve 2014/158 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A.. K..'nın beraatine ilişkin mahkeme gerekçesi yeterli bulunduğundan tebliğnamedeki aksi görüşe itibar edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısı temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26481, Karar No: 2014/16775, Tarih: 20.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/26481 E.  ,  2014/16775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuk ...’un, ... ... lisesi duvarına yazı yazmak suretiyle kirletmesi şeklindeki eyleminin, mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5395 sayılı Kanun’un 3/a-2 maddesine göre, kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için, “Suça sürüklenen çocuk” ifadesinin kullanılması gerekirken, “Sanık” ibaresinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9188, Karar No: 2012/14673, Tarih: 11.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/9188 E.  ,  2012/14673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK' nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihi itibariyla sanığa atılı 5237 sayılı TCK' nın 89/1 maddesinde yazılı suç için öngörülen adli para cezasının alt sınırının anılan kanunun 61/9. maddesi uyarınca 3 ay karşılığı adli para cezasından az olamayacağı gözetilmeden sanık hakkında eksik ceza tayini

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün cezanın belirlenmesi ile ilgili bölümünün “5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesi uyarınca 90 gün adli para cezası 89/2-b maddesi uyarınca tayin edilen cezanın ½ oranında artırılarak 135 gün adli para cezası 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 112 adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52/2. maddesi uyarınca günü 20 TL den hesap edilmek suretiyle 2240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” biçiminde değiştirilerek hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1120, Karar No: 2012/898, Tarih: 28.11.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/4-1120 E.  ,  2012/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4.Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ : 10/05/2011

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4.Hukuk Dairesince;

“Davacı tarafından Dairemize ilk derece mahkemesi sıfatı ile açılan manevi tazminat davasının yapılan açık yargılaması sonucunda;

DAVA : Dava dilekçesinde, davacının kaçma şüphesi bulunmamasına karşın hakkında davalı tarafından basmakalıp ifadelerle tutukluluğun devamı kararı verildiği ; benzer durumdaki kişiler hakkında tahliye kararlarının verildiği ve masumiyet karinesinin göz ardı edildiği ileri sürülerek; 1.500,00-TL manevi tazminata hükmedilmesi talep olunmuştur.

CEVAP : Cevap dilekçesinde, davanın Adalet Bakanlığına yöneltilmesi gerektiğinden öncelikle husumet yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiği; keza CMK'nun 141-144. maddeleri uyarınca İstanbul Ağır Ceza Mahkemesi'nin görevli bulunduğu; esasa ilişkin olarak ise, davacı hakkında ceza davasının açılmış olmasının bile tek başına tutukluluk halinin devamı için gerekli olan suç emaresinin bulunması vakıasını doğrulamakta olduğu, tutuklama gerekçesinde kaçma ve delilleri karartma gerekçesi bulunmadığı halde basma kalıp dava dilekçesinde tutuklama kararında yer almayan ifadelerin varmış gibi gösterildiği, davacı hakkında ceza yargılaması devam etmekte ve iddiaların tartışılmakta olduğu, bu niteliği ile manevi tazminatın şartlarının oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiği savunulmuştur.

GEREKÇE : T.C. Anayasası’nın “Kişi hürriyeti ve güvenliği” başlıklı 19/3, 6, 7 ve son. maddesinde; suçluluğu hakkında kuvvetli belirti bulunan kişilerin, ancak kaçmalarını, delillerin yok edilmesini veya değiştirilmesini önlemek maksadıyla veya bunlar gibi tutuklamayı zorunlu kılan ve kanunda gösterilen diğer hallerde hakim kararıyla tutuklanabilecekleri, tutuklanan kişilerin, makul süre içinde yargılanmayı, soruşturma veya kovuşturma sırasında serbest bırakılmayı isteyebileceği, hürriyeti kısıtlanan kimselerin kısa sürede durumu hakkında karar verilmesini ve bu kısıtlamanın kanuna aykırılığı halinde hemen serbest bırakılmasını sağlamak amacıyla yetkili yargı merciine başvurma hakkına sahip olduğu, bu esaslar dışında işleme tabi tutulanların uğradıkları zararın, tazminat hukukunun genel prensiplerine göre Devletçe ödeneceği hükmü yer almaktadır. Keza Anayasa’nın 40/3. maddesinde de kişinin, resmi görevliler tarafından meydana getirilen haksız işlemler sonucu uğradığı zararının kanuna göre Devletçe tazmin edileceği öngörülmüştür.