muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7572, Karar No: 2008/9551, Tarih: 22.09.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/7572 E.  ,  2008/9551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : URLA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanları H.e'nin 8 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 paylı 2 nolu meskeni mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalıya temlik ettiğini ileri sürerek temliki tasarrufun iptali olmadığı takdirde miras payına tecavüz oranında tenkis isteğinde bulunmuştur.

Davlı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülmeyerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden dava konusu 8 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 paylı 2 nolu meskenin H. T. tarafından 24.8.1998 tarihli akittle Ö. Ö.'e satış suretiyle temlik edildiği, davacınında anılan taşınmazın temlikinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmişse de, hükme yeterli bir araştırmanın yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca; öncelikle tapu kaydının iptali işleminin tescil istemini kapsamayacağı gözetilerek davacıya tescil davası açması için önel verilmesi, açıldığı takdirde davanın eldeki dava ile birleştirilmesi, taraf delillerinin toplanarak yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda hükme yeterli bir araştırma yapılması ondan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.9.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6345, Karar No: 2013/1864, Tarih: 20.03.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6345 E.  ,  2013/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... Mim. Müh. İnş. Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı-k.davacı ... Değerli Maden İşletmeleri San. ve Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16.09.2010 gün ve 2008/441-2010/371 sayılı hükmü bozan Dairemizin 31.05.2012 gün ve 2011/2765-2012/4009 sayılı ilâmı aleyhinde davalı-k.davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava eser sözleşmesinden doğan imalât, ihzarat, ilâve işler ve malzeme bedeli ile haksız fesih sonucu kâr kaybı alacaklarının tahsili, teminat mektup ve çeklerinin iadesi ve iptâli, karşı dava ise cezai şarttan kalan kısım ile eksik ve kusurlu işlerin giderilmesi bedeli ve sözleşmede kararlaştırılmadığı halde yüklenici tarafından ödenmeyen damga vergisi ile yemek bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine davalı karşı davacının tüm, davacı karşı davalının diğer temyiz itirazları reddedilerek, 2. bentte açıklanan sebeplerle davacı karşı davalı yararına bozulmasına dair Dairemizden verilen 31.05.2012 gün 2011/2765 Esas, 2012/4009 Karar sayılı bozma ilâmına karşı davalı karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Sözleşmenin 13. maddesinde bu sözleşmeden doğacak damga vergisinin taraflarca yarı yarıya paylaşılacağı, damga vergisinin tamamının yasal süresi içinde iş sahibi tarafından ödeneceği, iş sahibi tarafından ödenen vergi miktarının %50'sinin de yükleniciye fatura edileceği, bu fatura bedelinin yüklenici tarafından ödenmemesi halinde iş sahibinin fatura bedelini yükleniciye yapılacak ilk ödemeden mahsup edeceği kararlaştırılmıştır. Bu hükme göre iş sahibinin damga vergisinin %50 kısmını yükleniciden isteyebilmesi için bunu ilgili vergi dairesine ödemesi ve ödemeden sonra yükleniciye fatura etmesi gerekmektedir. Dosyadaki mahsup alındı fotokopisinde 2.737,77 TL'nin ödeme tarihi bölümünde 15.06.2009 yazılı ise de sözkonusu mahsup alındısında bir kısım tarih ve rakamlarda yukarıya doğru kayma olabileceği de görülmektedir. Karşı davanın açıldığı tarih de 06.10.2008 günüdür.

Mahkemece sözkonusu damga vergisiyle ilgili ödeme tarihinin ilgili vergi dairesinden sorulup tespit edildikten sonra karşı davanın açıldığı tarihten önce yatırıldığının saptanması halinde fatura da düzenlendiğinden yatırılan damga vergisinin %50'sinin yüklenici alacağından mahsup edilmesi, karşı davanın açıldığı tarihten sonra yapıldığının belirlenmesi halinde karşı dava tarihi itibariyle damga vergisinden dolayı iş sahibi alacağı muaccel olmadığından mahsup edilmemesi gerekmektedir. Yerel mahkeme kararının Dairemizin 31.05.2012 tarihli bozma kararının 2. bendindeki diğer nedenler yanında bu nedenle de bozulması gerekirken mahsup alındısındaki yazıdaki kayma gözden kaçırılarak 2. bendin üçüncü fıkrasında yazılı şekilde ve kesin bozma yapıldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı karşı davacının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Dairemizin 31.05.2012 gün 2011/2765 E. 2012/4009 K. sayılı ilâmının 2. bent üçüncü fıkrasının tamamının karar metninden çıkartılarak az yukarıda 2. bentte yazılı hususlar ilave edilmek sureti ve değişik gerekçeyle BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalı-k.davacı Demi Değerli Maden İşletmeleri San. ve Tic. A.Ş.'ye geri verilmesine, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5493, Karar No: 2017/7447, Tarih: 20.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5493 E.  ,  2017/7447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/02/2016 tarih ve 2015/384-2016/173 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin yaklaşık %47 oranında ortakları olduklarını, şirketin uzun süredir hiçbir faaliyetinin olmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin görevlerini yerine getirmediklerini, şirketin amacını gerçekleştirmesi için herhangi bir faaliyette bulunmadıklarını, şirketi ihmali ve kasti davranışları ile zarara uğrattıklarını, 25/10/2011 tarihinden beri herhangi bir şirket genel kurul toplantısı yapılmadığını, şirkette organ boşluğu oluştuğunu, şirketin bir kısım mal varlığı değerleri olmasına rağmen şirketin hiçbir faaliyetinin olmaması nedeniyle amacını gerçekleştirmesinin mümkün olmadığını, şirketin yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle resmi ve gayriresmi kurumlara karşı borçlu ve cezalı hale geldiğini, azlık pay sahibi olan müvekkillerinin bilgi alma ve inceleme haklarının ihlal edildiğini, şirketin uzun zamandır kar payı dağıtmayarak azlık sahibi olan müvekkillerinin haklarının ihlal edildiğini, ortaklar arasındaki güven temelinin zedelendiğini iddia ederek, davalı şirketin haklı sebeplerle feshini ve şirkete tasfiye memuru atanmasını, mahkeme aksi kanaatte ise müvekkillerinin payları ödenerek şirketten çıkarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin tüm ticari defter ve belgelerinin davacılarda olması nedeniyle müvekkili şirketin işlemlerde zorluk yaşadığını ve genel kurulları yapamadığını, TTK'nun 530. maddesindeki haklı nedenle fesih koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, şirketin 2013 ve 2014 yıllarında hiçbir satışının olmadığı, 2013 yılında 7.600 TL civarı, 2014 yılında da 8.900 TL civarı zarar ettiği, vergi dairelerine borçlarının olduğu, genel kurul toplantılarının yapılamadığı, şirkette yönetim ve organ boşluklarının oluştuğu artık şirketin amacına ulaşmasının mümkün olmadığı, davacıların çıkma paylarının da davalı şirketçe ödeneceğinin kabul edilmemesi nedeniyle şirketin feshi dışında başka bir seçeneğin de olmadığı, tüzel kişiyi yaşatma ana ilkesinin dosyamıza gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından ortaklar arasında fiilen taksim edilen şirket mallarının varlığı da nazara alınarak amacına ulaşması imkansız hale geldiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı şirketin feshine ve şirkete tedbiren kayyım tayinine ve hükmün kesinleşmesi ile birlikte şirkete tasfiye memuru atanmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, şirketin borca batık olduğunun bilirkişi raporu ile saptanmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının redi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13117, Karar No: 2023/4577, Tarih: 22.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/13117 E.  ,  2023/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/164 E., 2016/265 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/164 Esas, 2016/265 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 192 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun oluşmadığına,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun oluşmadığına,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Suç tarihi olan 07.02.2016 günü saat 21:00 sıralarında...ilçesi... ... ...nlı İlköğretim Okulu yanında polislerce iki şahsın beklediğinin görüldüğü, bunun üzerine yanlarına gidildiği, şahısların ...'ın ve suça sürüklenen çocuk ... olduğunun görüldüğü, usulüne uygun mahkeme kararına istinaden yapılan aramada okul duvarı dibinde kağıt parçası altına gizlenmiş vaziyette sigara naylonu içerisinde 2 parça halinde naylona sarılı her birinin ağırlığı 3-4 gram gelebilecek eroin maddesi ele geçirildiği, ...'nın beyanında iki arkadaşı ile birlikte eroin almak için...'ya geldiklerini, 600 TL karşılığında suça sürüklenen çocuk ...'den eroin maddesini aldıklarını beyan ettiği, gelmiş olduğu... plakalı aracı gösterdiği, araçtaki şahısların ...'ın arkadaşları Yusuf ve Gökhan Ö'nün olduklarının tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğun uyuşturucu alabilmek amacıyla uyuşturucu maddeyi sattığını ikrar ettiği, Yusuf'un soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğu uyuşturucu alınan şahıs olarak teşhis ettiği, diğer tanıklar .... ve Gökhan Ö'nün talimatla alınan ifadelerinde suça sürüklenen çocuktan suç tarihinde para karşılığında eroin maddesini satın aldıklarını beyan ettikleri, suça sürüklenen çocuğun uyuşturucu madde ticareti suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun bilirkişi raporu ile belirlendiği, söz konusu uyuşturucu madde

satımının yapıldığı yerin 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında kaldığının anlaşıldığı, bu haliyle suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı uyuşturucu madde satmak suçunu işlediği mahkememizce kabul edilmiş, suça konu maddenin eroin niteliğinin bulunması ve atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde yazılı yerlere 200 metre mesafeden yakın yerde işlenmesi nedeniyle verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri gereğince yarı oranında artırım yapılmış, suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğa verilen ceza yarı oranında indirilmiş, suça sürüklenen çocukta yapılan aramada üzerinde herhangi bir uyuşturucu ele geçmemiş olmasına rağmen uyuşturucu madde sattığını ikrar etmesi nedeniyle suçun etraflıca ortaya çıkmasına yardım ettiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğa verilen cezadan etkin pişmanlık nedeniyle yarı oranında indirim yapılarak sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/164 Esas, 2016/265 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8665, Karar No: 2016/3695, Tarih: 06.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8665 E.  ,  2016/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2014/1109-2014/629

Taraflar arasında görülen davada ... ... ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2014 tarih ve 2014/1109-2014/629 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %50 ortağı ve müşterek/münferit imza yetkisine sahip şirket müdürü olduğunu, müvekkili gibi müşterek/münferit müdür olan diğer şirket ortağının, müvekkilinin bilgisi dışında ticari faaliyetler yürütme çabasında olduğunu, fatura düzenlediğini ve fatura KDV'lerini ödemeyerek şirketi zarara uğrattığını, diğer ortağın, şirketin muhasebecisini değiştirmesi nedeniyle müvekkilinin ticari faaliyetlerinden tamamen muaf tutulduğunu, müvekkilinin, şirket ortağına ve şirketin yeni muhasebecisine şirket defterlerini incelemek için çektiği ihtaratlardan da sonuç alamadığını, şirket müdürlüğünden istifa ettiğine ve akabinde ortaklıktan ayrılmak istediğine yönelik davalı şirkete ayrı ayrı ihtarname tebliğ ettiğini ileri sürerek, müvekkilininortaklıktan ayrılmasına izin verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketten çektiği bedelleri ve şirkete olan sermaye taahhüt borcunu ödemediğini, müvekkil şirketi zarara uğrattığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ortağı ve müdürü olduğu şirkette TTK madde 614 kapsamında bilgi alma hakkını kullanamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının davalı şirket ortaklığından ayrılmasına izin verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6102 sayılı TTK'nın 638. maddesi gereğince açılan limited şirket ortaklığından çıkma istemine ilişkin olup işbu davayı ortak, haklı sebeplerin varlığı halinde açabilir.

Mahkemece, davalı şirketin TTK'nın 614. maddesi gereğince davacının bilgi alma ve defterleri inceleme hakkını ihlal ettiği gerekçesiyle çıkma isteminde haklı olduğu sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6102 sayılı TTK'nın 638. maddesi gereğince açılan limited şirket ortaklığından çıkma istemine ilişkin olup işbu davayı ortak, haklı sebeplerin varlığı halinde açabilir.

Mahkemece, davalı şirketin TTK'nın 614. maddesi gereğince davacının bilgi alma ve defterleri inceleme hakkını ihlal ettiği gerekçesiyle çıkma isteminde haklı olduğu sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 6102 sayılı TTK'nın “Bilgi alma ve inceleme” başlıklı 614/(1) ve (2) bentleri uyarınca, her ortak, müdürlerden, şirketin bütün işleri ve hesapları hakkında bilgi vermelerini isteyebilir ve belirli konuda inceleme yapabilir. Genel kurul, bilgi alınmasını ve incelemeyi haksız yere engellerse, ortağın istemi üzerine mahkeme bu hususta karar verir. Somut olayda, davacının bu konuda bir girişimde bulunmadığı, yasal yolları tüketmediği uyuşmazlık konusu değildir. Bu durumda davacının bir başına defterleri inceleme hususunda ihtar çekmiş olması ve bu ihtara cevap verilmemiş olması nedeniyle haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/04/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

1- Dava, limitet şirket ortaklığından haklı sebeple çıkma istemine ilişkindir.

2- 6102 S. TTK’nın 638 (6762 S. TTK’nın 551) maddesi uyarınca, her bir ortağın haklı sebeplerin varlığı halinde şirketten çıkmasına izin verilmesini isteme hakkı bulunmaktadır.

3- Haklı sebep kavramının ne olduğu hususunda Kanunda açık bir düzenleme bulunmasa da, öğretide; her bir ortağın şahsi veya maddi nedenlerle ortaklıktan çıkmayı talep edebileceği, limitet şirketin finansal yapısı (sürekli zarar), sermaye ihtiyacına rağmen bu ihtiyaca cevap verilememesi, diğer ortakların tutum ve davranışları, kötü yönetim vs. gibi sebeplerin haklı sebep olarak kabul edilebileceği ifade edilmektedir (Ü.Tekinalp, Sermaye Ortaklıklarının Yeni Hukuku, 2015, s. 561). Söz konusu hak her bir ortağın vazgeçilemez haklarından biridir. Bir ortaktan, çekilemez hale gelen ortaklık ilişkisini devam ettirmesi istenilemez.

4- Dairemiz uygulamasında da, “…az sayıda ortak arasındaki anlaşmazlık ve güven ilişkisinin zedelenmesi…” şirketten haklı olarak çıkma sebebi olarak kabul edilmektedir (Yargıtay 11.Hukuk Dairesi’nin 23.10.2004 T. ve 2011/298 – 2014/16278 sayılı kararı).