muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10788, Karar No: 2012/1225, Tarih: 02.02.2012

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Önemle vurgulanmalıdır ki, 818 sayılı Borçlar Kanununun 53'üncü maddesinde, hukuk mahkemesi hakiminin kusur belirlemesi yaparken ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ve ceza mahkemesinden verilen beraat kararı ile bağlı olmadığı, ceza mahkemesi kararının, kusurun takdiri ve zararın miktarının belirlenmesi konusunda dahi hukuk hakimini bağlamayacağı yönünde düzenleme yapılmış olup, anılan maddede hukuk hakiminin ceza kararında kesinleşen maddi olgularla bağlı olduğuna ilişkin herhangi bir açıklık bulunmamasına karşın, öğreti tarafından ve uygulayıcı konumundaki yargı makamlarınca “maddi olgularla bağlılık” ilkesi benimsenmiştir. Bunun temelinde hiç kuşkusuz mahkemelere güven duygusu bulunmaktadır. Bu bakımdan, ceza mahkemesince görülüp kesinleşen dava dosyasındaki boşanan eşlerin eylemli birlikteliklerine ilişkin saptamalar da, anılan ilke gereğince değerlendirmeye alınmalıdır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510

sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere

ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, özellikle inceleme konusu davaya ilişkin olarak, ... ’nca düzenlenen rapor ve ekleri getirtilmeli, raporda belirtildiği ileri sürülen ...tutanakları elde edilmeli, ... ve ... köyleri yönünden kapsamlı ... Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan köylerin muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2092, Karar No: 2014/12248, Tarih: 05.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2092 E.  ,  2014/12248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/1421

MAHKEMESİ : Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20.10.2011

NUMARASI : 2011/58 Esas, 2011/297 Karar

SUÇ : Müstehcenlik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık Sezayi'nin temyiz dilekçesinde kendisi hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün yanı sıra babası olan ve hakkında müsnet suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı temyiz etmeyen sanık Feyzi ile ilgili kurulan hükmü de temyiz ettiği anlaşıldığından, Feyzi hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık Sezayi'nin kendisiyle ilgili kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Üretiminde çocukların kullanıldığı görüntüleri işletmiş oldukları internet kafede mahkeme kararına istinaden yapılan 19.10.2010 tarihli arama sırasında kafenin lavabo, çay ocağı ve mutfak olarak kullanılan bölümlerinin ortasına denk gelen kısımda kutuların altında bulunan siyah renkli eski bir el çantası içerisinde bulunan harddisk ve CD'lerde depoladıkları gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verilen sanık Sezayi'nin ve atılı suçtan dolayı hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün açıklanması geri bırakılan babası sanık Feyzi'nin aşamalardaki savunmalarında arama sırasında bulunan suça konu malzemelerden haberdar olmadıklarını, internet kafede bir süre çalışıp ayrılan ve yüksekokul öğrencisi olan Erman ile Özcan isimli şahıslar tarafından kendilerinin bilgisi dışında dükkanda bırakıldığını, kendilerinin suça konu eşyaların bulunduğu eski çantayı kullanmadıklarını hatta üzerine boş kutu gibi kullanılmayan eşyalar atmış olduklarını, suça konu eşyaların içeriklerini bilmediklerini, esasen internet kafede genelde suç tarihinde 66 yaşında bulunan sanık Feyzi'nin bulunduğunu, oğlu olan diğer sanık Sezayi'nin ise genellikle kamyonuyla yük taşıdığı için suça konu yerde bulunamadığını beyan ettikleri, 19.10.2010 tarihli arama tutanağı içeriği incelendiğinde de suça konu eşyaların bulunduğu çantanın niteliği ile bulunduğu yerin anlatımının da sanık Sezayi ve babası Feyzi'nin beyanlarıyla örtüştüğü, sanık Sezayi'nin asıl işinin kamyon şoförlüğü oluşu, yine bu sanığın ve babası Feyzi'nin tahsil durumları, tanık Özcan'ın yüksekokul öğrencisi olduğu sırada sanıklara ait internet kafede çalıştığına ilişkin kovuşturma aşamasında alınan talimat beyanı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, müstehcen görüntüler içeren suça konu eşyanın sanıkların işlettiği internet kafeye daha öncesinde burada çalışan Erman ve Özcan isimli şahıslar tarafından mı bırakıldığı yoksa anılan malzemelerin sanıklar tarafından mı kafede bulundurulduğu hususunda tereddüt hasıl olduğu ve mevcut haliyle sanık Sezayi'nin atılı suçtan dolayı cezalandırılmasına yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10429, Karar No: 2013/9780, Tarih: 24.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10429 E.  ,  2013/9780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu kumluk arazi olması nedeni ile tescil harici bırakılan Birlik Köyü çalışma alanında bulunan 2581, 2583 ve 2584 parsel sayılı 12145,65, 5249,10 ve 15625,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, idari yoldan tarla vasfıyla Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı ... vekili, irsen intikal, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine çekişmeli taşınmazların davacı ve murisleri tarafından imar-ihya edildiği iddiasına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle 01.02.2013 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava şartları mevcut olmadığı, dava konusu taşınmazın kumluk arazi olduğu, Hazine adına tapuda kayıtlı bulunan taşınmazın zilyetlikle edinilemeyeceği ve davacının çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürdüğü zilyetliğinin malik sıfatı ile olmadığı gerekçeleri ile taraflara duruşma günü bildirmeksizin yapılan ön inceleme duruşması ile davanın reddine karar verilmiş ise de HMK'nın 138. maddesi, dosya üzerinden karar verilebilecek halleri, HMK'nın 114. madde ise, dava şartlarını düzenlemiştir. HMK'nın 138. maddesine göre; sadece dava şartları ile ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verilebilir. Taşınmazların nitleliğinin tespiti ve çekişmeli taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ve hangi sıfatla sürdürüldüğü gibi hususların tespiti işin esasına ilişkin olup dava şartları kapsamında değerlendirilemez. Temyize konu dava dosyasında, dava, taşınmazların aynına ilişkin olup; iddia ve savunmaların değerlendirilmesi için öncelikle HMK'nın 137 ve müteakip maddeleri gereğince öninceleme ve öninceleme duruşması yapılması, tarafların delillerinin toplanması tamamlandıktan sonra tahkikat duruşmasına geçilerek çekişmeli taşınmazların niteliğinin belirlenmesi bakımından taşınmazlar başında keşif yapılması gerekmektedir. Mahkemece, tarafların delil ve savunmaları tespit edilmeden ve taşınmazlar başında keşif yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için, çekişmeli taşınmazların tarla vasfı ile davalı Hazine adına idari yoldan oluşan 7.3.2006 tarihli tapu kaydı ve dayanağı belgeler getirtilmeli, taşınmazların bulunduğu yere ilişkin en eski tarihi 1983 olan beşer yıllık üç ayrı döneme ait hava fotoğrafları dosya arasına alınmalı, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrometrik paftalar ise İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, dava konusu taşınmazlarla ilgili ecrimisil belgeleri celbedilmeli, taşınmazlar başında yerel bilirkişiler, tanıklar, fen bilirkişisi, 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu ve harita ve fotogrometri uzmanı bilirkişi katılımı ile keşif yapılmalıdır

. Yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların kim tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı imar-ihya yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise ne zaman tamamlandığı hususlarında ayrıntılı bilgi alınmalı, hava fotoğrafları ile dava tarihinden önceki evrelere ilişkin kadastro paftası harita çizim programıyla çakıştırılmalı, fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir rapor alınmalı, ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların öncesinin ne olduğu, ne zamandan beri ne vasıfla kullanıldığı, toprak yapısı, eğimi ve niteliği hususlarında bilimsel verilere dayalı ayrıntılı rapor alınmalı, jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisine belirtilen tarihlerde çekilmiş hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle inceleme yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır. Açıklanan nedenler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davacıya iadesine, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2240, Karar No: 2013/9347, Tarih: 05.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2240 E.  ,  2013/9347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : TCK.nun 206/1. maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası

Sanığın, 20.01.2009 günü saat 17.00'de hırsızlık suçundan yakalandıktan sonra "Hırsızlık Büro Amirliği Gözaltı Takip Formunda" ve 21.01.2009 günü saat 11.40'da "Müdafi-Sanık Görüşme Tutanağında" ikamet adresini "Dumlupınar Mah. 94 sok. No: 12 Seyhan-Adana olarak bildirdiğinin anlaşılması karşısında; 21.01.2009 günü saat 13.15'te aynı büro tarafından ifadesi alınırken bu kez ikamet adresi olarak daha önce akrabalarının oturduğu "Altay Mah. Hacıefendi Cad. 19/2 Ballıkuyu- İzmir adresini bildirmekten ibaret eyleminde yüklenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde anılan suçtan mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2650, Karar No: 2015/10311, Tarih: 06.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2650 E.  ,  2015/10311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/196463

MAHKEMESİ : Antalya 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 12.04.2013

NUMARASI : 2012/827 Esas, 2013/304 Karar

SUÇ : Cinsel taciz, kasten yaralama

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, ikrar içerikli savunma, doktor raporları ile bilhassa tanıklar H..., Ş... ile O...'un beyanları nazara alındığında, suç tarihinden önceki dönemde tanışıp arkadaş olmak istediği onbeş yaşındaki mağdureden olumsuz yanıt alan suça sürüklenen çocuğun izleyen dönemde ısrarla mağdureyi takip edip sevdiğini beyanla arkadaşlık teklif etmeyi sürdürmek suretiyle cinsel tacizde bulunmasının ardından, başka bir erkekle konuşurken gördüğü mağdurenin olay günü okuldan çıkışını takip edip önceden yanına aldığı bıçakla peşinden giderek önce boyun kısmına ardından yüz bölgesine peşpeşe vurmaya başladığı ve çevreden gelen vatandaşlar ile polislerce müdahale edilerek bıçağın elinden alındığı ana dek yüz, sağ el ve boyun bölgesinden muhtelif bıçak darbeleriyle yaraladığı mağdureyi öldüreceğini kendisini tutanlara beyan ettiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle suça sürüklenen çocuğun bıçakla yaralama eyleminin TCK'nın 82/1-e,35/2. maddelerinde düzenlenen kasten adam öldürme suçuna teşebbüs olup olmadığı hususunda delillerin değerlendirilmesi ile suç vasfının tayini yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Suç tarihinde onyedi yaşı içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukla ilgili olarak dosya içeriğine göre hafif derecede zeka geriliği bulunması nedeniyle mahkemece TCK'nın 32. maddesi anlamında İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bu nedenle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı hususunda aldırılacak rapora göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle oniki-onbeş yaş grubundaki suça sürüklenen çocuklar için cezai sorumluluk raporu alınmasını düzenleyen TCK'nın 31/2. maddesi gereğince rapor tanzim edilmesi için müzekkere yazılıp, buna göre Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde görevli üç çocuk psikiyatristi tarafından düzenlenmekle birlikte içeriği itibariyle yetersiz 03.10.2012 günlü, 24717 sayılı raporda suça sürüklenen çocukta hafif düzeyde zihinsel gelişim bozukluğu bulunması nedeniyle atılı suçların hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayabildiği, ancak hem içinde bulunduğu ergenlik döneminin gelişimsel özellikleri hem de zihinsel gelişimindeki yetersizlik nedeniyle davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği yönünde görüş bildirilmesi üzerine yazılı şekilde TCK'nın 31/2. maddesine göre ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılanlar vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.