muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9852, Karar No: 2009/7372, Tarih: 05.11.2009

4- Mahkemece 349, 354, 355, 356, 359, 361, 369 ve 381 parsel sayılı taşınmazların adlarına edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle ilgili davalılar adlarına tescillerine karar verilmiştir. Davacı ..., 381 parsel sayılı taşınmazla ilgili davasından; davacı ... ...'ın ise 349, 354, 355, 359, 361, 369 ve 381 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili davalarından ilk oturumlarda feragat etmişlerdir. Feragatın kesin hükmün sonuçlarını doğurması nedeniyle davacı ... mirasçısı ... ... ... ile davacı ... ...’ın temyiz itirazları yerinde değildir. Bu taşınmazlar ile ... ve ... Yolları arasında kalan dava dışı diğer taşınmazlara kadastro tespiti sırasında 1946 tarih (17/13) tahrir numaralı ve 250 dönüm miktarlı vergi kaydı uygulanmıştır. Vergi kaydının uygulandığı taşınmazların toplam miktarı, vergi kaydı miktarından fazladır. Vergi kaydının uygulandığı tüm taşınmazlar bir bütün olarak düşünüldüğünde; bu taşınmazların batı ve güney yönlerinden mera parsellerine sınır oldukları ve vergi kaydı miktar fazlası olan

taşınmazların vergi kaydının oluşumundan sonra meradan açıldığının kabulü gerekir. Hal böyle olunca, mahkemece mahallinde yeniden keşif ve uygulama yapılarak, 1946 tarih (17/13) numaralı vergi kaydı ... sınırlardan itibaren uygulanmak suretiyle kapsamı miktarına göre belirlenmeli, uygulamada vergi kaydının uygulandığı tüm taşınmazların kesinleşme durumu gözetilmeli; vergi kaydı miktarı içinde kaldığı belirlenecek çekişmeli taşınmazların ilgili davalılar adına tesciline, miktar fazlası taşınmazların ise mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmelidir. Davacı Hazine vekilinin 349, 354, 355, 356, 359, 361, 369 ve 381 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğu gibi; kabule göre de, hüküm bölümünde 356 parsel sayılı taşınmazın parsel numarasının 256, 361 parsel sayılı taşınmazın parsel numarasının 161 olarak yazılmış olması ve 359 parsel sayılı taşınmaz hakkında kurulan hükümde ... ... mirasçılarından Harbinaz payının gösterilmemiş olması da isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA;

5- Çekişmeli 386, 387 ve 402 parsel sayılı taşınmazların ilgili davalıları adlarına tescillerine karar verilmiştir. Davacı ... ...’ın 387 ve 402 parsel sayılı taşınmazlarda korunmayı gerektirir üstün bir hakkının bulunmadığı, mahallinde yapılan keşif ve uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporları ile belirlenmiş olup, temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır. Ancak, kadastro tespiti sırasında çekişmeli bu taşınmazlar ile bitişik 388, 390, 391, 392, 393, 394, 395 ve 396 parsel sayılı taşınmazlara 1946 yılı (16/8) tahrir numaralı ve 160 dönüm miktarlı vergi kaydı uygulanmıştır. Dayanak vergi kaydının uygulandığı tüm taşınmazlar bir bütün olarak düşünüldüğünde, doğu ve güney yönlerinden mera parsellerine sınır oldukları anlaşılmaktadır. Vergi kaydının uygulandığı tüm taşınmazların toplam yüzölçümü de vergi kaydı miktarından fazla bulunmaktadır. Bu durumda, vergi kaydı miktarından fazla olan taşınmazların, vergi kaydının oluşumundan sonra meradan açıldığının kabulü zorunludur. Hal böyle olunca; mahkemece mahallinde yöntemince keşif ve uygulama yapılarak, 1946 tarih (16/8) tahrir numaralı vergi kaydına ... sınırlardan başlamak üzere miktarınca kapsam tayin edilmeli; kapsam tayin edilirken, vergi kaydının uygulandığı tüm taşınmazların kesinleşme durumu gözetilmeli; vergi kaydı miktarı içinde kaldığı belirlenecek çekişmeli taşınmazların ilgili davalılar adına tesciline, miktar fazlası taşınmazların ise mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmelidir. Davacı Hazine vekilinin 386, 387 ve 402 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, kabulü ile bu taşınmazlarla ilgili hükmün BOZULMASINA;

6- Çekişmeli 417, 418, 422 ve 423 parsel sayılı taşınmazların ilgili davalıları adlarına tescillerine karar verilmiştir. Davacı ... ... 422 ve 423 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davalarından ilk oturumlarda feragat ettiğine, 417 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ise korunmayı gerektirir üstün bir hakkının bulunmadığı mahallinde yapılan keşif ve uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporları ile belirlendiğine göre sözü edilen taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, kadastro tespiti sırasında çekişmeli bu taşınmazlar ile bitişik 419, 420, 421 ve 424 parsel sayılı taşınmazlara 1946 tarih (16/9) tahrir numaralı ve 150 dönüm miktarındaki vergi kaydı uygulanmış olup, dayanak vergi kaydının uygulandığı tüm taşınmazlar bir bütün olarak düşünüldüğünde; kuzey yönden mera parsellerine sınır oldukları anlaşılmaktadır. Vergi kaydının uygulandığı tüm taşınmazların toplam yüzölçümü de vergi kaydı miktarından fazla bulunmaktadır. Bu durumda vergi kaydı miktarından fazla olan taşınmazların, vergi kaydının oluşumundan sonra meradan açıldığının kabulü zorunludur. Hal böyle olunca; mahkemece mahallinde yöntemince yeniden keşif ve uygulama yapılarak, 1946 tarih (16/9) tahrir numaralı vergi kaydına ... sınırlardan başlamak üzere miktarınca kapsam tayin

edilmeli; kapsam tayin edilirken, vergi kaydının uygulandığı tüm taşınmazların kesinleşme durumu gözetilmeli; vergi kaydının kapsadığı miktar içinde kaldığı belirlenecek çekişmeli taşınmazların ilgili davalılar adına, tesciline, miktar fazlası taşınmazların ise mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmelidir. Davacı Hazine vekilinin 417, 418, 422 ve 423 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile bu taşınmazlarla ilgili hükmün BOZULMASINA;

7- Çekişmeli 425, 435 ve 436 parsel sayılı taşınmazların adlarına edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle ilgili davalıları adlarına tescillerine karar verilmiştir. Davacı ... ... çekişmeli bu taşınmazlara yönelik davalarından ilk oturumlarda feragat etmiş olup, feragat kesin hükmün sonuçlarını doğurduğundan temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır. Ancak, kadastro tespiti sırasında çekişmeli bu taşınmazlar ile bitişik 431, 432, 433, 434 ve 437 parsel sayılı taşınmazlara 1946 yılı (17/16) tahrir numaralı ve 230 dönüm miktarındaki vergi kaydı uygulanmıştır. Dayanak vergi kaydının uygulandığı tüm taşınmazlar bir bütün olarak düşünüldüğünde doğu ve batı yönlerden mera parsellerine sınır oldukları anlaşılmaktadır. Vergi kaydının uygulandığı tüm taşınmazların toplam yüzölçümü de vergi kaydı miktarından fazla bulunmaktadır. Bu durumda, vergi kaydı miktarından fazla olan taşınmazların, vergi kaydının oluşumundan sonra meradan açıldığının kabulü zorunludur. Hal böyle olunca, mahkemece mahallinde yöntemince yeniden keşif ve uygulama yapılarak, 1946 tarih (17/16) tahrir numaralı vergi kaydına ... sınırlardan başlamak üzere miktarınca kapsam tayin edilmeli, kapsam tayin edilirken, vergi kaydının uygulandığı tüm taşınmazların kesinleşme durumu gözetilmeli; çekişmeli taşınmazların vergi kaydının miktarı ile kapsamında kaldığı belirlenecek bölümlerinin ilgili davalılar adına tesciline, miktar fazlası olan bölümlerin ise mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmelidir. Kabule göre de, 425 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümü hakkındaki hükümde adlarına tescile karar verilen ... ... ... mirasçılarından “...”in adının atlanmış olması da isabetsizdir. Davacı Hazine vekilinin 425, 435 ve 436 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile bu taşınmazlarla ilgili hükmün BOZULMASINA;

8- Mahkemece çekişmeli 481 ve 482 parsel sayılı taşınmazların adlarına edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle ilgili davalılar adlarına tescile karar verilmiştir. Davacı ... ..., 482 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasından feragat ettiği gibi çekişmeli 481 parsel sayılı taşınmaza yönelik herhangi bir davası veya açılmış davalara yöntemince katılımı bulunmadığından hükme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, çekişmeli 481 ve 482 parsel sayılı taşınmazların tespitinde 1946 tarih (17/14) tahrir numaralı ve 80 dönüm miktarlı vergi kaydı uygulanmış olup, çekişmeli taşınmazların toplam yüzölçümleri vergi kaydı miktarından çok fazladır. Bu taşınmazlar bir bütün olarak düşünüldüklerinde, batı ve güney yönlerinden mera parsellerine sınır oldukları ve vergi kaydı miktar fazlası olan bölümlerinin vergi kaydının oluşumundan sonra meradan açıldığının kabulü zorunludur. Hal böyle olunca, mahkemece mahallinde yöntemince yeniden keşif ve uygulama yapılarak, ... sınırlardan başlamak üzere 1946 tarih (17/14) tahrir numaralı vergi kaydının kapsamı miktarı ile belirlenmeli, vergi kaydı miktarı içinde kaldığı belirlenecek taşınmazların ilgili davalılar adına tesciline, miktar fazlası bölümlerinin ise mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmelidir. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA;

9- Mahkemece çekişmeli 486, 500 ve 518 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde adlarına tescil kararı verilen davalılar yararına edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Dosya içeriğine, mahallinde yapılan keşif ve uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporlarına göre davacı

9- Mahkemece çekişmeli 486, 500 ve 518 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde adlarına tescil kararı verilen davalılar yararına edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Dosya içeriğine, mahallinde yapılan keşif ve uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporlarına göre davacı

... ...’ın çekişmeli bu taşınmazlarda korunmayı gerektirir üstün bir hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, bu parsellerle ilgili hükümlere yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, çekişmeli 486, 500 ve 518 parsel sayılı taşınmazlar ile komşu taşınmazların tespitinde uygulanan 1946 tarih (16/7) numaralı ve 250 dönüm miktarlı vergi kaydının uygulandığı taşınmazların toplam yüzölçümleri vergi kaydı miktarından çok fazladır. Bu taşınmazlar bir bütün olarak düşünüldüğünde batı ve kuzey yönlerden mera parsellerine sınır oldukları anlaşılmaktadır. Bu durumda, vergi kaydı miktar fazlası olan taşınmazların vergi kaydının oluşumundan sonra, meradan açıldığının kabulü zorunludur. Hal böyle olunca; mahkemece mahallinde yöntemince yeniden keşif yapılarak, 1946 tarih (16/7) numaralı vergi kaydı, ... sınırlarından başlamak suretiyle uygulanıp miktarının kapsadığı alan belirlenmeli, uygulamada vergi kaydının revizyon gördüğü tüm taşınmazlar ve kesinleşme durumları da gözönünde bulundurulmalı, vergi kaydı miktarı içinde kaldığı belirlenecek çekişmeli taşınmazların ilgili davalılar adına tesciline, miktar fazlası olan bölümlerin ise mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmelidir. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA;

10- Mahkemece çekişmeli 505 ve 510 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde adlarına tescil kararı verilen zilyetler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle karar verilmiştir. Davacı ... ... tarafından çekişmeli 510 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılmış bir dava bulunmadığı gibi, açılmış davalara yöntemince katılması da bulunmadığı gibi, çekişmeli 505 parsel sayılı taşınmaz üzerinde de dosya içeriğine, mahallinde yapılan keşif ve uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporlarına göre korunmayı gerektirir üstün bir hakkının bulunmadığı anlaşıldığından; temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, çekişmeli 505 ve 510 parsel sayılı taşınmazlar ile bitişik taşınmazlarının tespitinde 1946 tarih (16/3) numaralı ve 40 dönüm miktarlı vergi kaydı uygulanmıştır. 1946 tarih (16/3) numaralı vergi kaydının uygulandığı taşınmazların toplam yüzölçümleri vergi kaydı miktarından çok fazladır. Vergi kaydının uygulandığı tüm taşınmazlar bir bütün olarak düşünüldüğünde, batı, güney batı ve kuzey batı yönlerinden mera parsellerine sınır oldukları anlaşılmaktadır. Bu durumda; vergi kaydı miktar fazlası olan taşınmazların, vergi kaydının oluşumundan sonra meradan açıldığının kabulü zorunludur. Hal böyle olunca; mahkemece mahallinde yöntemince keşif ve uygulama yapılarak, 1946 tarih (16/3) numaralı vergi kaydına, ... sınırlarından başlamak üzere miktarınca kapsam tayin edilmeli; uygulamada vergi kaydının uygulandığı tüm taşınmazların kesinleşme durumu gözetilmeli ve vergi kaydı miktarı içinde kaldığı belirlenecek çekişmeli taşınmazların ilgili davalılar adına tesciline, miktar fazlası bölümlerin ise mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmelidir. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12901, Karar No: 2017/11973, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12901 E.  ,  2017/11973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7330, Karar No: 2023/2662, Tarih: 17.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/7330 E.  ,  2023/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen el atmanın önlenmesi ve kâl davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin dava konusu 7133 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, bitişikte bulunan 7136 parsel sayılı taşınmazın davalılara ait olduğunu, davalılar tarafından taşınmazlarına söğüt ağacı dikildiğini ve tuvalet olarak kullanılan yapı yapıldığını, müvekkilinin taşınmazına ektiği ürünlerin ağaçların gölgesinde kaldıkları için verim alamadığını ileri sürerek, davalıların el atmasının önlenmesine, ağaçların sökülmesine ve tuvaletin yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ...; ağaçların babası tarafından dikildiğini, yapının kendisi tarafından inşa edildiğini, iki taşınmaz arasındaki duvarın kadastro çalışmalarından önce yapıldığını, davacının taşınmazına müdahalede bulunmadığını; davalı ..., taşınmaz üzerindeki ağaçların ..... tarafından dikildiğini; davalı ...., 7136 parsel sayılı taşınmazın diğer davalılara ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davalılar .... ve .... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, yargılama esnasında davalı ... tarafından taşınmaz üzerindeki yapının yıkıldığı anlaşıldığından yıkım isteği yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesince: “…davacının çekişme konusu 7133 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğu, bitişikte bulunan 7136 parsel sayılı taşınmazın da davalı ...’in mirasbırakanı ... adına kayıtlı olduğu, 16.07.2014 tanzim tarihli fen raporunda A harfi ile gösterilen ağaçların bulunduğu 16.98 m²'lik kısmın davalının taşınmazında kaldığı, tuvalet olarak kullanılan yapının ise davacının taşınmazında bulunduğu, davalının yargılama sırasında bu yapıyı yıktığını bildirdiği, kadastral yöntemlere uygun biçimde yapılan ölçüm sonucu davacının taşınmazında kaldığı anlaşılan tuvaletin yargılama sırasında davalı tarafından yıkıldığı ve davacının bu hususa ilişkin bir itirazı olmadığı gözetildiğinde yıkım isteği yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, davalı ...’in temyiz itirazının yerinde olmadığı; davacının, davalının sınıra ağaç dikmek suretiyle mahsullerinin güneş almasını engellediğini ve gölgede kalan ürünlerin veriminin azaldığını da ileri sürerek eldeki davayı açtığı, hal böyle olunca; uzman bilirkişi heyeti ile birlikte yerinde yeniden keşif yapılarak komşuluk hukuku ilkeleri çerçevesinde taraf taşınmazlarının konumu, nitelikleri gözetilmek suretiyle davacının iddiasının değerlendirilmesi, ağaçların ekili mahsule zarar verip vermediğinin araştırılması, davacı bakımından bir zararın varlığının tespiti halinde, ağaçların kesilmesi dışında (örneğin seyrekleştirme, budama gibi…) başkaca önlemlerle zararın giderilip giderilmeyeceğinin duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi, hak ve zarar dengesi de gözetilmek suretiyle adil olanın seçilip, ona hükmedilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince 1. Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda; ağaçlara yönelik talep bakımından; davalılardan ... ve ... yönünden davanın kabulü ile 243 ada 18 parsel sayılı taşınmaz ve 243 ada 24 parsel sayılı taşınmazda bulunan ağaçlar ile 243 ada 17 parsel sayılı taşınmazın içinde kalan ağaçların 25.06.2018 tarihli teknik bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde 243 ada 17 parsel sayılı taşınmazın içinde kalan kısımlarının duvardan itibaren dallarının budanmak sureti ile el atmasının önlenmesine ve kâl’ine, 243 ada 17 parsel sayılı taşınmaz içinde kalan ağaçlar için de aynı şekilde budanmak sureti ile el atmasının önlenmesine ve kâl’ine, tuvalete yönelik talep bakımından karar verilmesine yer olmadığına, davalılardan ... yönünden davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

C. 2. Bozma Kararı

C. 2. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalılardan İbrahim vekili ve Emine vasisi temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince karar; “…Davalı ... yönünden, mahkemece bozma ilamına konu kararda davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verildiği, davalı aleyhine verilen kararın taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleştiği nazara alınmaksızın, uyulmasına karar verilen bozma ilamı uyarınca yapılan yargılama sonunda davalı ...’nin dava konusu olmayan taşınmazı üzerinde yer alan ağaçlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı; davalı ... öynünden ise uyulan bozma ilamına göre gerekli araştırmalar yapılmadan, dava konusu ağaçların konumlarının denetime ve infaza elverişli krokili rapor ile belirlenmeden, zararın niteliği, kapsamı somut olarak tespit edilmeden, soyut bir şekilde dava konusu ağaçların gölgeleme yaparak zarara yol açtığını bildiren yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınmak sureti ile eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı…” gerekçesiyle bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince 2. Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince; “…yapılan keşif sonucunda üç kişilik ziraat bilirkişinden yargıtay bozma ilamı doğrultusunda rapor alındığı, dava konusu ağaçların krokili raporda gösterilen taşınmaza göre konumu, ilçenin üretim sezonundaki güneşlenme süreleri, münavebede yer alan bitkilerin ışıklanma ihtiyaçları, meyve ağaçlarının yetiştirilme şartları incelendiğinde ve komşuluk hukuku ilkeleri çerçevesinde değerlendirildiğinde, ekili ve dikili ürünlerde dava tarihi itibarıyla gölgelenmeye bağlı 11,47 TL’lik bir zarara neden olacağı, ağaçların tamamen kesilmesine gerek olmadığı, söğüt ağaçlarının iki parsel arasında bulunan duvarın yüksekliği kadarki kısmına aşan, gövde üstü aksamın aşırı büyümek suretiyle davacının parseline taşmasının engellemek için şu ana kadar yapıldığı şekliyle 3 ile 5 yıllık periyotlarla budama yapılmasının yeterli olacağı…” gerekçesiyle davacının ağaçların kesilmesi yönündeki talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen kararın kısmen kabul-kısmen ret hükmünde olduğunu, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin kendilerine yükletilmesinin hatalı olduğunu savunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, el atmanın önlenmesi ve kâl talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.