muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1503, Karar No: 2020/6157, Tarih: 10.06.2020

Kanun yararına bozma talebine konu dosyada, mahkemenin gerekçeli kararında; sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmasında da söz konusu sözleşmelerin iş yerinde çalışan eleman tarafından düzenlendiğini, bu elamanın daha sonra işten ayrıldığını bildirmiş, söz konusu sözleşme üzerinde soruşturma aşamasında yapılan bilirkişi incelemesine göre yazı ve imzaların müştekinin eli ürününü olmadığının belirlenmesi karşısında iş yeri sorumlusu olan sanığın inkara yöneldiği ölçüde savunması inandırıcı bulunmamış ve böylelikle sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlatılmaktadır.

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; mahkemelerin maddi gerçekliğe ulaşması için toplamasını öngördüğü veya toplanmasının yargılamaya bir katkısı olacağını düşünmediği delillerin dosyaya celp edilip edilmemesine dair kararlarının, takdir yetkilerine bağlı olduğu, bu hususlarda kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği, öte yandan mahkemece verilen gerekçeli kararda hangi delillere itibar edip etmediğine dair açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, Kılavuz İletişim adlı iş yerinin yetkilisi olan sanığın bizzat sözleşme oluşturma fiilini gerçekleştirmese dahi hattın aktivasyonunu sağlayacak onay işlemlerini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden REDDİNE, 10/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/17972, Karar No: 2014/12867, Tarih: 29.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17972 E.  ,  2014/12867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait robot vinçli çöp kamyonunun, müvekkili kurumda tam zamanlı teknisyen olarak görev yapmakta olan davalının yönetiminde tam kusurlu olarak üstgeçide çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 173.265,30 TL kurum zararının kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı vekili müvekkilinin kazayla ilgili olarak herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını belirtip, zarar miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4857 sayılı İş Kanuna dayanılarak yapılan iş aktinden kaynaklandığı, ilgili yasa hükmü uyarınca açılan davaların İş Mahkemesinin görev alanına girdiği anlaşıldığından dava dilekçesinin görev nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5609, Karar No: 2012/27053, Tarih: 12.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5609 E.  ,  2012/27053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62, 50, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura, lehe hükümlerin uygulanmasına, ertelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmamasına karşın hükümde “Kısa süreli” olduğunun belirtilmesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısı ile uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. paragrafında yer alan “5237 Sayılı TCK’nın 50. maddesi uyarınca suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine, sanığın bir gün karşılığı adli para cezasının 5237 Sayılı TCK’nın 52. maddesi uyarınca sanığın şahsi ve ekonomik durumu dikkate alınarak 20 TL olarak tespiti ile sanığın 12100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26089, Karar No: 2013/356, Tarih: 10.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26089 E.  ,  2013/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 10.04.2008 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 15.02.2008 tarih ve VDENR-2008-950/18 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında 2004-2005 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı ve sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir suç yönünden ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sadece 2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından mahkumiyet kararı verilmiş, düzenlemek suçlarından bir hüküm kurulmamış ise de, mahkemesince bu suçlardan her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüş ve sahte fatura düzenlemek suçunda suç tarihinin her yıl içinde düzenlenen son fatura tarihi olduğu, 2004 takvim yılında düzenlenen son faturanın 07.06.2004, 2005 takvim yılında düzenlenen son sahte faturanın ise 10.05.2005 tarihli oldukları cihetle, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu bakımından suç tarihinin 07.06.2004, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu bakımından ise 10.05.2005 tarihi olduğu, sahte fatura kullanmak suçları bakımından ise 2004 yılında kullanılan suça konu faturalardan sonuncusunun 07.06.2004, 2005 yılında kullanılan faturalardan sonuncusunun ise 09.05.2005 tarihli olup bu faturalar en son kurumlar vergisinde kullanıldıkları cihetle, sahte fatura kullanmak suçu bakımından suç tarihlerinin mülga 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca 2004 yılı bakımından 16.04.2005, 2005 yılı bakımından ise 16.04.2006 olduğu anlaşılmakla; gerekçeli karar başlığında “01.05.2005-2004-” olarak yanlış yazılan suç tarihlerinin sahte fatura kullanmak suçları bakımından “16.04.2005 ve 16.04.2006” olarak, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, mahkemece sanık hakkında 2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından hüküm kurulduğu cihetle, tebliğnamedeki mahkemenin mütalaa ve iddianameye konu olmayan sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak suçundan hüküm kurulduğu gerekçesiyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Sanığın "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanığın "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK 'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.04.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK 'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11437, Karar No: 2013/13089, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11437 E.  ,  2013/13089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın devletçe sulanabilmesi için sulama sisteminden yararlandığını ya da motopompla sulandığını gösteren bilgi ve belge dosyaya sunulmadığına göre, kuru tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın çevresine yağan yağmur ve kar sularının yer altından yüzeye çıktığı, Kozan barajına dökülen deredeki su miktarının çevredeki tarım arazilerinin tamamına her mevsim yetecek sulamaya sabit olduğu gerekçesiyle sulu tarım arazisi olduğunun kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan taşınmazın kuru tarım arazisi kabul edilmek suretiyle münavebe belirlenerek ek rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16341, Karar No: 2012/33883, Tarih: 20.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16341 E.  ,  2012/33883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 65. maddesinde düzenlenen gecikmiş itirazda; Borçlu kendi kusuru olmaksızın bir engel sebebi ile süresi içinde itiraz edememiş ise, bu engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde mazeretini de gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve dayanağını icra mahkemesine bir dilekçe ile bildirerek gecikmiş itiraz talebinde bulunabilir. Gecikmiş itirazın ön koşulu, borçluya usulüne uygun olarak ödeme emrinin tebliğ edilmiş olmasıdır. Aksi halde tebliğ işleminin usulsüzlüğü gecikmiş itiraz nedeni yapılamaz.

Mahkeme, borçlunun mazeretini kabul ederse icra takibi durur. Aynı maddenin 4.fıkrasına göre alacaklı aynı celsede itirazın kaldırılmasını sözlü olarak isteyebilir. Bu takdirde tahkikata devam olarak gerekli karar verilir.

Somut olayda, borçlu hakkında  başlatılan genel haciz yolu ile takipte örnek 7 ödeme emri borçluya 27.7.2011 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21.maddesine göre tebliğ edilmiş, borçlu 03.08.2011 tarihinde  icra dairesinde borca itiraz ettiği gibi 04.08.2011 tarihinde de icra mahkemesine verdiği dilekçe ile ödeme emri tebliği sırasında yaz tatilinde olduğunu tatilden döndüğünde 02.08.2011 tarihinde tebligattan haberdar olduğunu, borcunun bulunmadığını, mazeretinin kabulüne ve takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Alacakli vekili ise 25.08.2011 tarihli cevap dilekçesinde, borçlunun gecikmiş itiraz ve takibin iptal taleplerinin reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, borçlunun mazeretinin kabulüne ve icra müdürlüğünce itirazın gecikmiş itiraz olarak değerlendirilmesine  karar verilmiş alacaklı, takibin iptali konusunda bir karar verilmediği gerekçesi ile kararı temyiz etmiştir. Dairemizin 28.12.2012 tarihli bozma kararında, borçlunun başvurusu gecikmiş itiraz olarak değerlendirilip mazereti kabul edildiğine göre gecikmiş itiraz nedenleri olarak belirtilen itiraz nedenlerinin esasının incelenerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi nedeniyle karar bozulmuş bozma kararına uyan mahkemece, bozma kararı gereğinin yerine getirilmesi gerekirken, alacaklının itirazın kaldırılması talebinde bulunmadığı gerekçesi ile sadece icra takibinin durdurulmasına karar verilmekle yetinilip, itiraz nedenlerinin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir. Bu nedenle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10821, Karar No: 2023/18183, Tarih: 09.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/10821 E.  ,  2023/18183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın alkollü vaziyette anne babasına hakaret etmesi üzerine olay yerine şikâyetçi polis memurlarının geldiği, sanığın şikâyetçilere " Adamımsınız lan, a... korum ,o... çocukları beni alamazsınız." şeklindeki sözlerle hakaret ettiği, katılan Y.E.'yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, şikâyetçileri "Sizle tek karşılaşmayalım yandınız." diyerek tehdit etmek suretiyle görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediği, Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Şikâyetçilerin ve katılanların beyanları, bu beyanlarla uyumlu tutanak içeriği, adli rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediğine dair Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Şikâyetçilerin ve katılanların beyanları, bu beyanlarla uyumlu tutanak içeriği, adli rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediğine dair Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, görevi yaptırmamak için direnme suçundan oy çokluğuyla, hakaret suçundan oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

Olay tarihinde almış olduğu alkolün etkisiyle anne ve babasına hakaret içerikli sözler söyleyen sanığın, kendisine engel olmak için olay yerine gelen görevlilere karşı tehdit içerikli sözler söylemek suretiyle direndiğinden bahisle görevi yaptırmamak için direnme suçundan dolayı TCK’nın 265/1 maddesi ile mahkumiyet kararı verilmesinde sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın, sanığın aynı olayda birden fazla görevliye direndiğinden bahisle TCK’nın 43/2 maddesinin uygulanması hususunda sayın çoğunluk ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümü için öncelikle görevi yaptırmamak için direnme suçunu müeyyide altına alan 765 sayılı TCK’nın 258/1 maddesi ile buna karşılık olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK’nın 265/1 maddesinin birlikte irdelenerek her iki düzenlemede suç ile korunan hukuki değer açıklanarak, anılan suçun düzenlendiği bölümün de dikkate alınması suretiyle suçun konusunun tek olup olmadığı tespit edilip "zincirleme suç" hükümleri açıklandıktan sonrayargılamaya ve dolayısıyla hükme konu edilen eylemden dolayı TCK'nın 43/2 maddesinde tanımlanan koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin doktrinde benimsenen görüşlerden yararlanılarak Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu ve çeşitli dairelerin tarihsel süreç içerisindeki benzer olaylardaki içtihatları ışığında belirlenmesi gerekmektedir.