muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3968, Karar No: 2022/6202, Tarih: 22.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3968 E.  ,  2022/6202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.04.2019 tarih ve 2018/124 E. - 2019/190 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili gemi ile Ambarlı Limanından Aden Limanına taşıma işinin gerçekleştirilmesi nedeniyle 25/03/2013 tarihli 2.010,30 USD bedelli fatura tanzim edildiğini ve borçlu şirkete gönderildiğini, davalının borcunu ödememesi nedeniyle alacağın tahsili amacıyla İstanbul 2 İcra Müdürlüğü'nün 2013/21009 esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, davalının %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacı tarafından yapıldığı belirtilen taşıma işinden sonra Aden Limanından malların boşaltılma masrafının müvekkiline fatura edildiğini, söz konusu taşıma işinde müvekkilinin taraf olmadığını, boşaltma liman masrafı adı altında müvekkili aleyhine fatura tanzim edilmesinin uygun olmadığını, taraflar arasında imzalanan herhangi bir sözleşmenin bulunmadığını, müvekkilinin yurtiçi taşıma işi yapıp malların yurtiçinde bulunan limana teslim edilmesi ile sona erdiğini, faturanın müvekkiline tebliğ edilmediğini, davacı tarafın akdi ilişkiyi ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddine, davacı aleyhine % 20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı tarafça dava dilekçesi ekinde sunulan konşimentoda davalının gönderen olarak kayıtlı olduğu, davacının ise aynı konşimentoyu United Arab Shipping Company şirketi acentesi sıfatı ile imzaladığı, ayrıca davacı tarafça sunulan mail yazışmaları ile de davalı tarafın söz konusu taşımada gönderen ve taşıtan olduğu açık olmakla mahkemece tarafların aktif ve pasif husumet ehliyetlerini haiz olduklarının kabul edildiği, davalı her ne kadar anılı masraflardan malın alıcısının sorumlu olduğu yönünde itiraz getirmişse de; davacı delilleri arasında sunulan ve davalı taraf antetli kağıdı üzerinde davalı taraf kaşe ve imzası ile imzalı şekilde düzenlenmiş 23/01/2013 tarihli talimat ve kabul belgesindeki " ..Ayrıca konşimentolardaki şartları aynen kabul ettiğimizi, navlun masrafları ile buna eklenecek sair ücretleri ödemeyi şimdiden kabul ve taahhüt ederiz." beyanı karşısında mahkemece dava konusu masraf ve faturadan davalının sorumlu olduğuna kanaat getirildiği, davacı tarafça keşide edilen Bakırköy 14. Noterliği 05443 yevmiye numaralı 8 Mart 2013 tarihli ihtarnamenin 13/03/2013 tarihinde davalıya tebliğ edildiğinin davacı tarafça sunulan noter ihtarı ile sabit olduğu, davalı tarafın 18/03/2013 tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü ile işlemiş faize ilişkin olarak mahkemece hesaplama yapıldığı ve icra takibinde istenen işlemiş faize itirazın yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 209,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12144, Karar No: 2010/1346, Tarih: 04.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12144 E.  ,  2010/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Tapuda tarla olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde ceviz, elma ve şeftali ağaçları dışında ayrıca sınır ağacı niteliğinde 2 asma, 1 kayısı, 1 incir, 3 erik, 1 kiraz ve 85 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan asma, incir, erik, kiraz, kayısı ve kavak ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle ceviz, elma ve şeftali ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama karışık meyve bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların ancak idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bozma nedeni doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 04.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14234, Karar No: 2011/14532, Tarih: 26.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/14234 E.  ,  2011/14532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.12.2009 tarih ve 2009/92 - 2009/1595 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının bakım ve denetim sorumluluğu altındaki şehir kanalizasyon şebekesinin yağan yağmurla tıkanması sonucu geri tepen pis suyun, sigortalının işyerinin bodrum katındaki tuvalet ve su giderinden taşarak burada istiflenen emtianın hasar görmesine neden olduğunu, sigortalıya (2.552) TL hasar bedeli ödediklerini, davalının bu bedeli kendilerine ödemediği gibi icra takibine de haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının takibe yaptığı itirazın iptaline, takibin devamına ve müvekkili lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın sigortalının işyerinin yol kotu altında kalmasından kaynaklandığını, müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını, istenen tazminatın fahiş olup avans faizi de istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; oluşan hasarın davalının sorumluğunda olduğu, sigortalının kusuruna ilişkin bir kanıt bulunmadığı gerekçesi ile, ödenen hasar bedeli üzerinden itirazın iptaline, dava haksız fiilden kaynaklandığından icra intar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/435, Karar No: 2015/13011, Tarih: 19.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/435 E.  ,  2015/13011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de pul yokluğundan bu isteğin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı asil, 17.08.2011 tarihli sevk irsaliyesi ile davalı tarafından iş yerinde kendisine teslim edilen 150 teneke peynirin 118 tanesinin son kullanma tarihinin Nisan 2011'de geçmiş olduğunu 11.11.2011 tarihinde müşterisinin uyarısı üzerine öğrendiğini, aynı gün ....Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/77 D.İş sayılı dosyasından tespit yaptırdığını, peynirlerin son kullanma tarihi geçtiğinden elinde kaldığını, ancak davalının ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/4069 E. sayılı dosyasından peynirlerin bedeli için verdiği çekten dolayı icra takibi başlattığını, davalı şirkete borçlu olmadığını ileri sürerek, icra dosyası bakımından davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekin sebepten mücerret olduğunu, davacının çekin bedelsiz kaldığını yazılı delil ile ispatlaması gerektiğini, davacının peynirleri davalıdan 17.08.2011 'de teslim aldığını, tespitin ise 15.11.2011'de yapıldığını, TTK'nın 25/3.maddesine göre açık ayıpların 2 gün içerisinde, gizli ayıp söz konusu ise 8 gün içerisinde muayene ve keyfiyetin satıcıya bildirilmesi gerektiğini, davacının bu sürelere uymadığını, ayıpların müşteri tarafından fark edilmesinin malların davacı elinde bozulduğuna işaret ettiğini, davalının ikametinin Uşak olduğunu, bu sebeple mahkemenin yetkisiz bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dava öncesi yaptırılan delil tespitinde alınan bilirkişi raporu ile 118 teneke peynir üzerinde yapılan incelemede peynirlerin tadı ve kokusunda değişme olduğu, 11 adedinde son kullanma tarihi bulunduğu, son kullanma tarihinin teslim den 3.5-4 ay öncesine ait olduğu, dolayısıyla 150 adet teneke peynirin teslim tarihinde bozuk ve tüketime elverişli olmadığı, ayıplı olmaktan ziyade teslim edilen peynirlerin ekonomik değerinin bulunmadığı, davacının süresinde tespit yaptırıp, dava açtığı gerekçesi ile davanın kabulüne dava konusu çek nedeni ile davacının, davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu çekin peynir satışı sebebi ile verildiği tarafların kabulündedir.Satış konusu 150 teneke peynirin son kullanma tarihinin geçtiği belirtilerek ayıplı ürünün bedelinden dolayı menfi tespit isteminde bulunulmuştur.Gıda maddesi olan peynirlerin tenekelerinin üzerinde son kullanma tarihinin yazılı olması yasa ve tüzük gereğidir.Alıcının da bu tarihe bakarak ürün alması gerekir. Bu tarihin yazılı olmaması açık ayıp mahiyetindedir. Davalının açık ayıp halinde 2 günlük ihbar süresine uymadan ürünleri 3.kişilere satması kendi kusurundan kaynaklanmaktadır. Kişi kendi kusuruna dayanarak hak iddiasında bulunamaz. Somut olayda ayıp ihbar süreleri geçirildiğinden davanın reddi gerekirken , kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, istek halinde peşin harcın davalıya iadesine , 19/10/2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2136, Karar No: 2020/14159, Tarih: 02.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/2136 E.  ,  2020/14159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak 20.04.1999 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, bu çalışmasını iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği 31.12.2014 tarihine kadar kesintisiz sürdürdüğünü, davacının çalışmasının alt işverenler nezdinde olmasına rağmen asıl işverenin davalı olduğunu, davacının yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, tazminatlarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili kurum işçisi olmadığını, husumet itirazlarının bulunduğunu, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemece harçtan muaf olmayan davalının harçtan muaf tutulması, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi sayılmamıştır.Yeniden kurulacak hükümde davalının harçtan muaf olmadığı gözden kaçırılmamalıdır.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Mahkemece tazminat ve yıllık izin taleplerinin kabulüne karar verilmiş ise de davalı taraf bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde ödeme belgeleri ile izin kullandırıldığına dair birtakım belgeler sunmuştur. Davacının yıllık izin hakkını kullandığına ilişkin belgeler ile ödeme belgeleri itiraz niteliğinde olup yargılamanın her aşamasında sunulabileceğinden bu belgelerin değerlendirilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 02/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18494, Karar No: 2016/7454, Tarih: 20.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/18494 E.  ,  2016/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacılar, 10.11.2012 tarihinde ölen ortak mirasbırakanları ...'ın maliki olduğu 291 ada 1 parsel sayılı taşınmazını 05/05/2011 tarihinde davalı kızı ...'a tapuda satış göstermek suretiyle devrettiğini yapılan işlemin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı temlikin gerçek satış olduğunu muvazaalı işlem yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan ....'ın 05/05/2011 tarihli satış akdiyle çekişme konusu 291 ada 1 parsel sayılı taşınmazını davalı kızı Ümmühan'a temlik ettiği, murisin 10.11.2012 tarihinde ölümü üzerine geriye mirasçı olarak çocukları; davacılar ..., davalı ..., dava dışı ... ile dava dışı eşi ...'yi bıraktığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece, muris muvazaası iddiası bakımından hüküm kurmaya yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, tarafların bu yönde toplanan ve toplanacak delillerinin birlikte değerlendirilmesi bu amaçla mirasbırakanın ölüm tarihi itibariyle adına kayıtlı taşınmaz veyahut başkaca malvarlığı bulunup bulmadığının, çekişmeli taşınmaz haricinde sağlığında davalıya, davacılara ve diğer mirasçılarına mal temlik edip etmediğinin araştırılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16888, Karar No: 2017/8195, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16888 E.  ,  2017/8195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istirdat davasına dair... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13/07/2015 günlü ve 2015/148 E. -2015/520 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 26/05/2016 günlü ve 2015/14861 E. - 2016/8388 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, kayıp kaçak bedelinin iadesi istemiyle açılan davanın kabulüne dair verilen hüküm;davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 26.05.2016 günlü ve 2015/14861 E.- 2016/8388 K. sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere

./..

-2-