muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12749, Karar No: 2012/13812, Tarih: 12.07.2012

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları diğer bölgelerle birlikte Huzurevleri ve Toros Mahalleleri/Çukurova yönünden yeniden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalleler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21750, Karar No: 2015/17084, Tarih: 03.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21750 E.  ,  2015/17084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARDİN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2014

NUMARASI : 2014/94-2014/292

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece bozma üzerine yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarımsal sulama elektrik abonesi olan davalının muhtelif tarihli elektrik faturalarını ödemediğini, aleyhine icra takibi yapıldığını, davalının süresi içinde borca itiraz etiğini, icra takibinin durduğunu, icra takibine itirazın iptali ile, %40’tan aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine ve kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararı taraf vekillerinin temyiz etmesi üzerine; Yargıtay 7. HD’nin 21/11/2013 tarih, 2013/8459 Esas, 2013/19843 Karar sayılı ilâmıyla; “dava konusu borcun 6111 sayılı yasa kapsamında kaldığı, yargılama sırasında yürürlüğe giren 6111 sayılı yasadan yararlanmak için davalının ilgili mercie müracâatının bulunup bulunmadığı, var ise idarece bu hususta ne gibi işlem yapıldığının araştırılması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda; davalının 6111 sayılı Yasadan yararlanmak için davacı kuruma başvurusunun olmadığı tespit edildiğinden, fazlaya ilişkin talebin reddi ile, 29.185,05 TL asıl alacak, 20.295,26 TL gecikme faizi, 3.653,12 TL gecikme faizi KDV'si olmak üzere 53.133,43 TL üzerinden davanın kabulü ile, 29.185,05 TL asıl alacak miktarının %20' si olan 5.837,01 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir. Hükmü taraf vekilleri temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, alacağın faturaya dayanması (normal otomatik dönem tahakkuku) nedeniyle, 6183 sayılı yasanın 51. maddesi gereğince 20.295,26 TL gecikme zammı ve bu bedel üzerinden 3.653,12 TL gecikme zammı KDV’si ilave edildiği görülmektedir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, alacağın faturaya dayanması (normal otomatik dönem tahakkuku) nedeniyle, 6183 sayılı yasanın 51. maddesi gereğince 20.295,26 TL gecikme zammı ve bu bedel üzerinden 3.653,12 TL gecikme zammı KDV’si ilave edildiği görülmektedir.

Oysaki; Hukuk Genel Kurulunun ve Dairenin yerleşmiş uygulamasına göre; abonelik sözleşmesinde ödemelerde gecikme olması hâlinde, 6183 sayılı kanun da belirtilen gecikme zammının istenebilmesi için, gecikme zammına ilişkin şartın açık, anlaşılabilir ve oranları da belirtilmek suretiyle yazılması gerekir. Soyut olarak, salt kanun ve yönetmelik hükümlerine atıf yapılmış olması hâlinde gecikme zammı istenemez, abonenin sıfatına göre yasal faiz istenebilir. Abonelik sözleşmesinde alacağın geç ödenmesi hâlinde 6183 sayılı kanunda belirtilen gecikme zammı uygulanacağına dair bir hüküm yoksa alacağa gecikme zammı değil yasal faiz ilave olunur. Abonelik (elektrik, su, atık su ve doğalgaz) sözleşmesinde; 6183 sayılı Kanunda belirtilen gecikme zammı oranının uygulanacağına yönelik bir hüküm yoksa, borç ödenmediği takdirde, normal tüketim bedeline 6183 sayılı Kanunda belirtilen gecikme zammı uygulanmaz, abonenin sıfatına (mesken ise yasal faiz, ticarî ise TTK’nuna tabi aboneler için ticarî faiz, diğer aboneler için yasal faiz) faiz uygulanır. (HGK’nun 22/09/2010 tarih, 2010/13-466 Esas, 2010/410 Karar, 28/11/2012 tarih, 2012/13-624 Esas, 2012/915 Karar, 3. HD’nin 27/02/2014 tarih, 2013/18346 Esas, 2014/3079 Karar sayılı ilâmlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.)

Somut olayda; taraflar arasında imzalanan 16/10/2001 tarihli “Elektrik Satışına İlişkin Sözleşme”de; ödemelerde gecikme olması hâlinde 6183 sayılı Yasanın 51. maddesinde belirtilen oranlarda gecikme zammı uygulanacağına ilişkin bir hüküm ve kararlaştırma bulunmamaktadır. O hâlde davalının tacir olmadığı da (tarımsal sulama) nazara alınarak, dava konusu fatura alacağına yasal faiz uygulanması gerekir.

Ayrıca; hükme esas alınan bilirkişi raporunda; hesaplamaya, kayıp-kaçak, iletim, sayaç okuma, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin ilave edilip edilmediği hususlarında da bir açıklık yoktur.

Davalı vekilinin temyiz dilekçelerinde (bozmadan önceki ve sonraki); “Heyetçe, Dairece re’sen tespit edilecek sair bozma nedenlerinin de nazara alınması gerektiği” yönündeki temyiz istemi gözetildiğinde; kayıp-kaçak, iletim, sayaç okuma, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin de, davacı idarenin tahakkuk bedeline ilave edilip edilmeyeceği ayrı bir uyuşmazlık konusudur.

Bu cümleden olarak; Dairenin 201/10/2014 tarih, 2014/7090 Esas, 2014/13588 Karar, 03/11/2014 tarih, 2014/7083 Esas, 2014/14256 Karar, sayılı ve diğer kararlarına göre;

Bu cümleden olarak; Dairenin 201/10/2014 tarih, 2014/7090 Esas, 2014/13588 Karar, 03/11/2014 tarih, 2014/7083 Esas, 2014/14256 Karar, sayılı ve diğer kararlarına göre;

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK Kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim, sayaç okuma ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayî, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiğini, oysaki; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, nitekim elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payının da kanunla getirildiği ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmekte olduğu, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirilen ve EPDK Kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmediği,

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerini, dağıtım şirketlerinin, elektrik abonelerin faturalarına yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Ayrıca; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 gün ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı, öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu; 21/05/2014 gün ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararı ile (HGK’nun 17/12/2014 tarih, 2014/7-1884 Esas, 2014/1045 Karar sayılı ilâmı ile “Karar Düzeltme” yasa yolundanda geçen); elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunmuştur. Dairede Genel Kurul kararındaki ilkeleri de benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, dosyanın aralarında uzman elektrik mühendislerinin de bulunduğu üç kişilik bilirkişi heyetine verilmesi, dava konusu elektrik bedeline, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dâhil edilmeden, esas alacağa 6183 sayılı Yasanın 51. maddesinde belirlenen gecikme zammı yerine yasal faiz ilave olunarak, hesaplama yapılarak, alınacak rapor doğrultusunda davalının ödemesi gereken (bir başka deyişle davacının talep edebileceği) bedel tespit edilerek, karar verilmesi gerekirken, eksik ve yetersiz bilirkişi raporu hükme dayanak yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davalı vekilinin belirtilen yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/80, Karar No: 2004/103, Tarih: 27.04.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/10-80 E., 2004/103 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/10-80 E., 2004/103 K.**

**- SORUŞTURMANIN GENİŞLETİLMESİ**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 308 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 45 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 516 ]

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar vermek suçundan sanık Yusuf K........'ın beraatine ilişkin Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.6.2002 gün ve 186-256 sayılı hüküm katılan Hasan Ö..... tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 10.Ceza Dairesince 4.3.2003 gün ve 30367-1136 sayı ile;

"Ağaçların kendisine ait olmadığına ilişkin tanık Dudu Ç........ tarafından yapılan ikazları dikkate almayarak, sözkonusu ağaçları kesen sanığın, kesmiş olduğu bu ağaçların kendi arazisi içerisinde kalıp kalmadığı konusunda olay yerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, sonucuna göre hakkında TCK.nın 308. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması yerine, ek-sik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 20.6.2003 gün ve 220-486 sayı ile;

Yerel Mahkeme 20.6.2003 gün ve 220-486 sayı ile;

"TCY'nın 516. maddesinde düzenlenen nas-ı ızrar suçu ile 308. maddede belirtilen kendiliğinden hak alma suçu kasıtlı cürümlerdendir. TCY'nın 45. maddesine göre, cürümde kastın bulunmaması cezayı kaldırır. Öncelikle sanığın hareketine kasıt yönünden bakmak, buna göre sanığın davranışının cezai anlamda bir yaptırımının olup olmadığını değerlendirmek gerekir. Sanığın 14.03.2002 tarihinde Yediocak mahallesi 15 pafta 13 nolu parseli Şahin U....... isimli kişiden satın aldığı, 27.03.2002 tarihinde de işçi tutarak taşınmaza geldiği, ağaçlarda budama yaptırdığı sabittir. Bu hususlarda Mahkememiz ile Özel Daire arasında herhangi bir çelişki bulunmamaktadır. Ancak tanığın, "burası size ait değil" diye bir müdahalede bulunmasının sanıkta daha önceden var olmayan bir suç işleme kastını ortaya çıkarıp çıkarmadığı tartışılmalıdır. Tanığın bu müdahalesi sanığın suç işleme kastını var eder mi sorusu gündeme gelmektedir. Sanık müdahili tanımamaktadır. Aralarında, parseldeki ağaçların kesilmesine kadar herhangi bir husumet de olmamıştır. Olay öncesinde birbirlerinden karşılıklı olarak bir hak iddiaları da yok-tur. Sanık baştan beri, ağaçları bilmeyerek kestiğini, bir zarar vermiş ise ödeyeceğini savun-muştur. Bu noktada tanığın beyanını soyut olarak değerlendirerek sanığın suç işleme kastından söz etmek mümkün değildir. Burada önemli olan tanığın söylediği sözlerin sanık tarafından ne şekilde algılandığıdır. Tanık ölçü bilmeyen, kadastro parsellerindeki sınırları bilemeyecek durumda olan bir kişidir. Tanığın bu parselin satıldığını bilmemesi mümkündür. Sanık tarafından da tanığın satıştan haberdar olmadığı düşünülmüş olabilir. Bu nedenle sanığın, tanığın uyarılarını dikkate almaması normal kabul edilebilir. Tanığın beyanına rağmen sanık halen kendisinin satın aldığı yere ait olduğu kanaatiyle ağaçları budamıştır. Sanığın davranışlarından bu husus anlaşılmaktadır. Sanık vermiş olduğu bir zarar var ise ödeyeceğini de söylemiştir. Meydana gelen neticeye göre sanığı cezalandırmak, buna ceza hukuku anlamında bir ceza tayin etmek her zaman mümkün değildir. Sanığın yaptığı hareket bir haksız fiilden ibarettir. Özel hukuk anlamında tazminatı gerektiren bir davranışı sözkonusudur. Tanığın uyarılarına rağmen hakkını almak yö-nünde sanık da bir kasıt oluşmamıştır. Taraflar arasında önceye dayalı bir nizanın bulunmaması sanığın olaydan sonra bir zarar varsa ödeyeceğini beyan etmesi, gerekirse ölçüm yaptıracağını söylemesi gibi deliller sanıkta hak alma kastının bulunmadığının delilidir. Bu nedenlerle, sanığın suç kastı bulunmadığından beraati yönünde hüküm kurmak gerekmiştir." gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 1.4.2004 günlü "bozma" isteyen tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmün de katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 1.4.2004 günlü "bozma" isteyen tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın mala zarar vermek suçundan beraatine karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, olay yerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle so-ruşturmanın genişletilmesine gerek bulunup bulunmadığına ilişkindir.

İnceleme konusu olayda;

Katılan Hasan Özdemir şikayet dilekçesi ve ifadesinde; 7 Ocak mahallesi, 15 pafta, 12 parsel nolu taşınmazın maliki olduğunu, komşu 13 nolu parseli satın aldığını söyleyen kişilerin taşınmazının üzerindeki ağaçlarını kestiğini belirtmiş, duruşmada ise, önceki anlatımını yine-leyerek, sanığın mülküne üç metre kadar girerek izinsiz olarak ağaçlarının dallarını kestiğini belirtmiştir.

Sanık Yusuf K........ kollukta verdiği ifadede; 13 nolu parseli satın aldığını, işçi tutup kendi parselindeki turunç ağacının kuruyan dallarını budayarak oraya bıraktığını, yan taraftaki evde oturan yaşlı bayana da bu dalları yakabilirsiniz dediğini, kadastro memuru getirtip yerini ölçtüreceğini, başkasının yerine tecavüz etmişse zararını telafi edeceğini belirtmiş, duruşmada sınırdaki ağaçların arsasına sarkan dallarını keserken yanlışlıkla şikayetçinin ağaçlarının dallarını kesmiş olduğunu ileri sürmüştür.

Tanık Dudu Coşkuner ise; şikayetçinin taşınmazındaki evde kiracı olarak oturduğunu, tanımadığı bazı kişilerin gelip bahçe içindeki ağaçları kestiklerini, bu kişileri "yanlış yeri ke-siyorsunuz, sınırınız orası değil" diye uyardığı halde dinlemeyip motorla kestiklerini ifade etmiştir.

Kolluk tarafından düzenlenen 27.3.2002 günlü olay yeri inceleme ve tespit tutanağında; suça konu yerin şikayetçiye ait evin doğu kısmına düştüğü, aralarında 10 metre uzunluğunda harçsız, biriket duvar bulunduğu, bahçe içinde çeşitli yerlerde ve özellikle şikayetçiye ait eve yakın bölümlerde zamzalak, erik, zeytin ve portakal ağaçlarının kesildiği belirtilmiş, düzenlenen krokide de kesilen ağaçların arazideki konumları gösterilmiştir.

İbraz edilen tapu fotokopisine göre, 792 m2 yüzölçümlü arsa vasfındaki 13 nolu parselin suç tarihinden iki hafta önce sanık tarafından satın alındığı anlaşılmaktadır.

İbraz edilen tapu fotokopisine göre, 792 m2 yüzölçümlü arsa vasfındaki 13 nolu parselin suç tarihinden iki hafta önce sanık tarafından satın alındığı anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun "Mülkiyet hakkının içeriği" başlıklı 683. maddesi: "bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir" hükmü ile malikin mülkiyet hakkını yasal sınırlar içinde kullanabilme yetkisini düzenlemiştir. Öte yandan, anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen "komşu hakkı" bölümünde yer alan 740. maddesi ise, başkasının mülküne taşarak zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibinin istemi üzerine uygun bir süre içinde kaldırılmaması halinde, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği ve kendi mülkiyetine geçirilebileceği hükmünü içermektedir. Görüleceği üzere bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Buna göre, mülk sahibi bu hakkını, önceden istemde bulunmasına karşın taşan dal ve kökler uygun bir süre içinde kaldırılmadığı takdirde kendisi kullanabileceği gibi, bu zararın mahkeme aracılığı ile giderilmesini de isteyebilir.

Somut olayda, katılan kendisine ait tapulu taşınmazındaki ağaçların komşu parseli satın alan sanık tarafından kesildiğini iddia etmiş, katılanın kiracısı olan tanık Dudu Coşkuner de, kesim yapılan taşınmaz ve kesilen ağaçların katılana ait olduğu yolunda uyarıda bulunmasına karşın kendisini dinlemeyip ağaçları kestiklerini belirtmiş, sanık ise ağaçları budadığını savunmuştur.

O halde, suç kastının ve niteliğinin belirlenmesi açısından soruşturmanın genişletilerek, öncelikle suça konu yerde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, ağaçların tümüyle mi kesildiği yoksa dallarının mı budandığı, kesilen ağaçların ya da budanan dalların sanığın kendi taşınmazı içinde kalıp kalmadığı hususlarının belirlenmesi sonucuna göre sanığın eyleminin TCY'nın 308. maddesinde düzenlenen kendiliğinden hak almak suçunu oluşturup oluşturmayacağının da tartışılması zorunludur. Bu itibarla, eksik soruşturmaya dayalı Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Açıklanan nedenle, Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMA-SINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 27.04.2004 günü tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/193, Karar No: 2022/101, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/193 E.  ,  2022/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerde, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkında müşteki ...'ya yönelik hakaret suçundan kurulan hüküm ile uzlaşmanın sağlanamaması halinde sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerde;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.