muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5516, Karar No: 2011/22259, Tarih: 16.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/5516 E.  ,  2011/22259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu, dayanak senetteki imzaya karşı çıkmıştır. İİK'nun 170/b maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı kanunun 68/a-3. maddesinde "Tatbike medar imza mevcutsa bununla, yoksa borçluya yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden icra mahkemesi, reddedilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirirse itirazın muvakkaten kaldınlmasına karar verir. Hakim lüzum görürse oturumun bir defadan fazla talikine meydan vermeyecek surette, bilirkişi incelemesi de yaptırabilir." hükmü düzenlenmiştir. İİK'nun 170. maddesinin üçüncü fıkrasının ilk cümlesine göre ise; "İcra mahkemesi 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir." Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senet elinde olup, takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun 26.04.2006 tarih 2006/12-259 E, 2006/231 K. sayılı kararı). Bu konuda borçluya süre verilmek sureti ile sonuca gidilemez.

Somut olayda icra mahkemesince, 11.08.2010 tarihli oturumda borçluya 200 TL bilirkişi masrafını yatırması için 10 günlük kesin süre verildiği ve daha sonra da kesin süreye uyulmadığı gerekçesi ile itirazın reddine karar verildiği görülmektedir. Az önce de belirtildiği üzere ispat yükü alacaklıya ait olup, imzanın borçluya ait olduğu kesin olarak kanıtlanamamıştır. Mahkemece yapılacak iş, alacaklıya bilirkişi ücretini yatırması için usulüne uygun kesin süre vermek ve oluşacak sonuca göre bir karar tesis etmekten ibarettir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2665, Karar No: 2013/4700, Tarih: 11.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2665 E.  ,  2013/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Asliye Hukuk (... 4. Asliye Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 28/11/2012 tarih ve 2012/634 esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının ...İnş. San. Lab. Hizm. Tic. Ltd. Şti'nin müşterek imza ile temsile yetkili ortakları olduğunu, 6111 sayılı Kanundan yararlanılıp şirketin vergi borçlarının yapılandırılarak 6 takside bölündüğünü, şirketin bu borcunu öz kaynakları ile ödeme imkanının bulunmadığını, ortakların protokol düzenleyerek vergi ve cezalardan 1/...'şer oranında sorumlu olacaklarının kararlaştırıldığını, davalı ortağın kendi hissesine düşen yapılandırma borcunu ödememesi üzerine yapılandırmanın bozulmaması için müvekkilinin kendi payı ile birlikte davalı ortağın da payını ödemek zorunda kaldığını, müvekkilince ödenen davalı payının tahsili için başlatılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve davalının taşınmazları üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketten alınamayan amme alacaklarının müdürlerin şahsi mal varlıklarından tahsil edilebileceğini, davacının müdür olması sıfatı ile borcun tümünden sorumlu olduğunu, 1/...'sinin müvekkilinden talep hakkının bulunmadığını, 6111 sayılı Kanun'un 4. maddesi uyarınca yapılan başvuruda müvekkili yerine atılan imzanın sahte olduğunu, davacının kusurundan dolayı yapılandırmada belirtilen vergi ve cezalarının yüksek miktara ulaştığını, aynı alacak için verilmiş ihtiyati tedbir kararının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tensiben ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu kez vergi dairesinden gelen cevap uyarınca şirketin malvarlığının bulunmadığının, vergi borçları nedeniyle davacının ve davalının mallarına haciz konulduğunun, müvekkilince 4 taksit tutarının vergi dairesine ödendiğinin anlaşıldığını, davacının vergi dairesince konulan hacizleri kaldırmaya çalıştığını, mal kaçırma girişiminde bulunduğunu ileri sürerek gayrimenkuller üzerine tekrar ihtiyati haciz konulmasını, bu mümkün olmazsa ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16407, Karar No: 2012/42679, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/16407 E.  ,  2012/42679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.07.2003 tarih ve 2003/247 E-472 K sayılı kesinleşmiş ilamıyla boşanmalarına karar verilen sanıklar ... ve ...'ın gerçekte bir arada yaşamaya devam ederek muvazaalı boşanma yaptıklarından ve bu boşanma kararına istinaden sanık ...'in babasından kalan yetim maaşını almak suretiyle kamu kurumu niteliğinde olan ... Başkanlığı'nı 7.461,00 TL zarara uğrattıklarından bahisle dolandırıcılık suçundan cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında; sanıkların kesinleşmiş bir mahkeme kararı ile boşandıkları, böyle bir kararın varlığına rağmen bir arada yaşayıp yaşamama hususunda özgür iradeleri ile davranabilecekleri, bu durumda hak sahibine maaş bağlanıp bağlanılmaması hususunun kurumun takdirinde bulunduğu ve usulsüz yapılan bir ödeme ve zarar var ise bunun idare tarafından Hukuk Mahkemelerinde açılabilecek davalar yoluyla tazmin edilebileceği, bu nedenle sanıklara isnat edilen dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.10.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2044, Karar No: 2021/4064, Tarih: 01.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/2044 E.  ,  2021/4064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ve davalı vekili tarafından talep edilmiş, davalı vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 29.06.2021 Salı günü davacı vekili Av.... ile davalı ... vekili Av.... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; Ankara 22. İcra Müdürlüğünün 2010/2574 sayılı dosyasında Ankara ili, Sincan ilçesi, Osmaniye mahallesi, ... mevkii, .. ada, ... nolu parselde kain kargir fabrika ve arsanın mütemmim cüzleri ile birlikte Ankara Batı İcra Müdürlüğünün 2015/13410 talimat numaralı dosyasından 05/08/2014 tarihinde yapılan açık arttırma neticesinde müvekkili şirkete ihale edildiğini, ihale ertesinde dosya borçlusu tarafından Ankara Batı İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/660 sayılı dosyası ile ihalenin feshi davası açıldığını bu nedenle taşınmazın tapuda müvekkili adına kaydedilemediğini, Ankara Batı İcra Müdürlüğü'nün talimat dosyasında hazırlanan ve davacı tarafından satışa girmeye esas alınan taşınmazın açık arttırma ilanında taşınmazda bulunan yapının fiziki yapısı ve içinde bulunan makine ve teçhizatları ile bir fabrika olduğunun tarif edildiğini, fabrikaya ait tüm değerlerin ayrı ayrı toplamının fabrikanın toplam değeri olarak belirlendiğini, makina ve teçhizatların 23 kalem altında belirtilmek suretiyle değerlerinin ayrıca tek tek tespit edildiğini, satışa esas alınan bedelin belirlenen tüm bedellerin içinde yer aldığını, ihalenin feshi davasının sonuçlanarak kesinleştiğini, bunun üzerine tapu işlemlerinin gerçekleştirilmesi amacıyla söz konusu taşınmaza ait tüm borçların ödenmesi işlemine geçildiği ve taşınmazın kül olarak müvekkiline teslim aşamasına geçildiğini, icra memuru tarafından fabrikanın durumu hakkında zabıt düzenlendiğini, ancak satış ilanında yer alan kalemlerin adreste bulunmadığının tespit edildiğini, tüm teçhizatın sökülerek götürüldüğünü, taşınmaza ilişkin her türlü muhafaza tedbirini almakla yükümlülüğün icra müdürlüğünde olduğunu, taşınmazın tüm eklentileri ile birlikte toplam bedelinin 6.638.398,37 TL olarak belirlendiğini, KDV hariç 4.250.000,00 TL olduğunu, müvekkili tarafından KDV olarak 765.000,00 TL ve damga vergisi olarak 24.182,50 TL ödeme yapıldığını belirterek şimdilik 50.000,00 TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesince, bilirkişi raporu alınarak, davaya konu 22 kalem makina ve techizatın bedelleri hesaplattırılmış, dava konusu makinelerin içinde yer aldığı taşınmazın mülkiyetinin ihale ile birlikte davacı şirkete geçmiş olmakla birlikte İcra ve İflas Kanunun 134/1 son cümle kapsamında ihale kesinleşinceye kadar taşınmazın ne şekilde muhafaza ve

idare edileceğinden icra dairesinin sorumlu olduğu gerekçesiyle dava konusu 22 kalem makine ve teçhizatın dava tarihindeki değerinin 621.000,00 TL olduğu, 73.440,00 TL KDV ve 2.321,52 TL damga vergisi olmak üzere ferileri ile birlikte 696.761,52 TL olduğu yönünde yapılan hesaplamaya itibar edilerek davanın kabulü ile 696.761,52 TL tazminatın 03/03/2016 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından istinafa başvurulması üzerine de bölge adliye mahkemesince; bilirkişi kurulu raporunda davacının ihale bedeli olarak ödediği tutarın %9,60'ının 22 kalem makine ve teçhizata karşılık geldiği belirlendiğine ve ödenen tutarın %9,60'ının 408.000TL olduğu hesaplandığına göre, davacının gerçek zararı 408.000TL ve bu tutar için ödediği KDV ve damga vergisi kadar olduğu gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/04/2018 gün ve 2016/113 esas, 2018/242 karar sayılı kararının kaldırılmasına düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; davanın kısmen kabulü ile davacının bedelini ödediği halde kendisine teslim edilmeyen makine ve teçhizat için ödediği tutar olan 408.000TL ile bu tutarın 73.440TL olan KDV'si ve 2.321,52TL olan damga vergisi olmak üzere toplam 483.761,52TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 3.050,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, 3.050,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 01/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3707, Karar No: 2020/1628, Tarih: 17.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3707 E.  ,  2020/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :.... Asliye Hukuk Hakimliği (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava; taraflar arasında akdedilen 19.10.2015 tarihli fason işleme sözleşmesinden doğan eksik yağ bedeli ve ayıplı mal zararından kaynaklı tazminat talebine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafça istinaf edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi ile davalının istinaf isteminin kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın 205.354,00 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp bir isabetsizlik bulunmaksızın karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Karara dayanak yapılan ziraat bilirkişisi, gümrükçü bilirkişi ve hesap uzmanı bilirkişiden alınan 13.11.2017 ve 18.12.2017 tarihli heyet raporlarında; teslim edilen ham madde ile üretim sonucu çıkan ürün miktarlarının incelenmesi sonucunda, ürün spektlerine göre 78.249,55 KG yağın eksik olduğunun tespit edildiği, bunun değerinin de 284.045,86 TL olarak hesaplandığı, davacının asit yağ ve küspeden elde ettiği 78.691,01 TL'lik kazancın düşülmesini dava dilekçesiyle bildirdiğinden, bu bedelin tespit edilen eksik yağ teslim tutarından tenzili suretiyle davacının davalıdan talep edebileceği eksik yağ bedeli 205.354,85 TL olarak belirlenmiş ise de; davalı bu rapora, özellikle davacı tarafından işlenmek üzere verilen çekirdeklerin yağlık değil çerezlik olduğu, çekirdek verildiğine dair kantar fişlerinin bulunduğu ve analizlerde kullanılan yağ oranlarının sadece davacının belirttiği oranlar esas alınarak hesaplandığı konusunda itirazlarda bulunmuştur. Alınan ek bilirkişi raporunda davalının itirazları denetime elverişli şekilde cevaplandırılmamıştır. Mahkemece ayçiçeği yağı konusunda uzman bilirkişi heyetine inceleme yaptırılarak gerekçeli, hüküm kurmaya ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmadan, eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş, 6100 sayılı HMK'nın 281/3 maddesi uyarınca, maddi gerçeğin ortaya çıkması için aynı kanunun 266. maddesinde düzenlenen usule göre oluşturulacak ayçiçeği yağı konusunda uzman bilirkişi kuruluna, dosya kapsamında sunulan bilgi ve belgeler, sözleşme ve diğer belgeler incelettirilerek ve davalının teknik nitelikteki itirazları cevaplandırılarak Yargıtay denetimine elverişli ve yeterli rapor alınarak sonucunda göre karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz isteminin kabulü ile temyize konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne, karardan bir örneğinin ise ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 17.06.2020 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1246, Karar No: 2020/3523, Tarih: 20.10.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1246 E.  ,  2020/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cumhuriyet Savcısının 10.06.2016 tarihli temyiz dilekçesinde “SSÇ’nin elinde bıçakla mağdurların yolunu kestiği, mağdurlara “üzerinizde bulunan tüm paraları vereceksiniz, vermezseniz sizi bıçaklarım” diyerek mağdur ...’ın cep telefonunu cüzdanını ve 80 TL parasını ve montunu zorla aldığı, mağdur ...’un da cep telefonunu zorla aldığı, ...’un telefonunu geri istemesi üzerine SSÇ’nin telefonu yere atarak kırdığı, şeklinde gerçekleşen olayda, SSÇ’nin eylemine uyan her bir müştekiye yönelik ayrı ayrı TCK’nin 149/1-a,d, 31/3, ÇKK’nin 5. maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi gerekirken mahkemece aksi kanaatle karar verilmiş olması” denilmek suretiyle temyiz istemi karıştırılarak temyiz yoluna başvurulduğu görülmüş ise de; esas hakkındaki mütalaada “SSÇ'nin eylemine uyan her bir müştekiye yönelik ayrı ayrı TCK'nin 149/1-a,d, 31/3, ÇÇK'nın 5. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi”nin talep edildiği de dikkate alınarak, “Ayrı ayrı beraatlerine” ifadesinin sehven eklendiği ve temyiz talebinin sanık hakkında mağdur ...’a yönelik eylem nedeniyle kurulan hükme yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik eylem nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik eylem nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre; elinde bıçakla mağdurların yanına gelen sanığın “üzerinizde bulunan tüm paranızı vereceksiniz, vermezseniz sizi bıçaklarım” diyerek mağdur ...’ın telefonunu, cüzdanını ve montunu, mağdur ...’un ise cebinden telefonunu aldığı, mağdurun telefonunu geri istemesi üzerine telefonu yere atarak kırdığı olayda; yağma suçunun telefonun zorla alınması ile tamamlandığı gözetilmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.