muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7193, Karar No: 2018/7762, Tarih: 26.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/7193 E.  ,  2018/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz isteminin, verilen adli para cezalarının kesin nitelikte olduğundan bahisle 22.01.2015 tarihli ek kararla reddedildiği, tebliğe rağmen sanığın ek kararı temyiz etmediği anlaşılmakla, söz konusu hükümlere yönelik sanığın temyiz istemi inceleme dışı tutulmuştur.

1) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar

sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ile katılan ve vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ile katılan ve vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın aşamalarda alınan beyanlarında, katılana eliyle vurduğunu kabul etmekle birlikte, bıçakla elinden yaralamadığını savunduğu, olay sonrasında kolluk tarafından saat 23:00'da tutulan tutanak içeriğinde, katılan ...'in, sanık ...'le kavgası sırasında fırında bulunan bıçakla ...'i yaraladığını söylediği ancak; bu olay sırasında ...'in de kendisine bıçakla saldırdığına ilişkin bir beyanının bulunmadığı, yine aşamalarda alınan beyanlarında elindeki kesinin ne şekilde oluştuğuna dair çelişkili anlatımlarının olduğu, oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay günü ...'in, bıçakla ...'i yaralaması sonrası bıçağın elinden alınmaya çalışıldığını sırada elinin kesildiği, ...'in kasıtlı olarak bıçakla katılan ...'in elini kestiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, ancak kavga sırasında sanık ...'in de katılan ...'e eliyle vurduğunun kendi ikrarı ve tanık anlatımı ile sabit olduğu da dikkate alınarak, sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri yerine, eylemine uyan TCK'nin 86/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan ve vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8565, Karar No: 2006/9836, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/8565 E.  ,  2006/9836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.10.2004 tarih 2004/5184-10472 sayılı bozma kararında özetle: "askeri amaçlar için üretilen 1/25000 ölçekli memleket haritalarında yeşil ile renklendirilen yerlerin, üzerinde kapalılık teşkil eden ağaçlar bulunan taşınmazları ifade ettiği, ayrıca bu ağaçların cinsi, yaşı ve boyları konusunda memleket haritasında semboller çizildiği, meyvelik, bağ, çalılık, fidanlık, büyük yapraklı orman ağacı, ibreli orman ağacı, ... yapraklı orman ağacı sembolleri ile ağaçların cinsinin saptandığı bilinmekte olup, bilirkişiler çekişmeli 103 ada 54 nolu parselin işaretlendiği yeşil ile renklendirilen alanlarda hangi sembollerin bulunduğu; meşçere yapısı ve taşınmazların işaretlendiği yerlerdeki büyük yapraklı orman ağacı sembolleri için açıklama getirmemiş olup taşınmazların yeri denetime olanak tanımayacak biçimde nokta şeklinde işaretlendiği görülmüştür ancak memleket haritasında yapılan işaretleme incelendiğinde taşınmazın bulunduğu yerin ...-gürgen-kayın-... sembollerinin bulunduğu bölgede işaretlendiği taşınmazın işaretlendiği yerdeki büyük yapraklı orman ağacı sembolleri için açıklama getirilmediği ve çekişmeli taşınmaza komşu 59 nolu parselin orman niteliği ile Hazine adına, 55 nolu parselin şahıs adına tespit ve tescil edildiği, 49-53-62 nolu parsellerin ise gerçek kişiler adına tespit gördüğü 53 ve 49 parsellerin itirazlı olduğu anlaşılmaktadır. 62-72-74 nolu parsellerin ise itirazlı olup olmadığı tespit edilmelidir. Yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilemeyeceği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03.07.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5486, Karar No: 2013/10325, Tarih: 20.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5486 E.  ,  2013/10325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı....Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 21.7.2011 gün ve 2010/47 çesas 2011/228 sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 25.09.2012 gün ve 4197-10071 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde taraflar vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya kapsamı ile, çekişme konusu 66 ada 28 parsel sayılı taşınmazın 2613 sayılı Kanun hükümleri gereğince 8.7.1934 tarihinde yapılan şehir kadastrosu sırasında İstanbul Belediyesi adına tespit edildiği ve tutanağın beyanlar hanesine " .... Vakfı" şerhinin düşüldüğü ve bu şekilde şerhli olarak Belediye adına çap kaydının oluştuğu, İstanbul 1 Nolu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 2.8.1993 tarih, 4802 Sayılı kararı ile tarihi kalıntıların bulunması nedeniyle Belediye malı olan 66 ada 28 parsel sayılı taşınmazın satışının mümkün olmadığına yönelik karar alındığı, taşınmaz sicilinin beyanlar hanesine 16.2.1994 tarihinde "eski eser" namı ile şerh düşüldüğü, aynı kurulun 12.7.1995 tarih ve 6848 sayılı kararı ile de; taşınmazda Bizans devrine ait "... Sarayı"nın kalıntıları yer aldığından 1. derece kentsel ve arkeolojik sit alanında kaldığına yönelik karar verildiği, yukarıda değinilen vakıf şerhinin ise, 31.10.1997 tarih, 58/357599 nolu makbuzla 2.650.000.000 TL taviz bedelinin İstanbul Vakıflar Bölge Müdürlüğüne ödenmesi nedeniyle 2762 sayılı Vakıflar Kanununun 27. maddesi uyarınca 5.11.1997 tarihinde tapu kaydından silindiği ve Belediye Meclis kararına dayalı olarak İstanbul Belediye Encümeni kararı ile 20.11.1997 tarihinde davalı ...'a satıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, arzın tabii maliki Hazine olduğu, Koruma kurulu kararı ile 1. derece kentsel ve arkeolojik sit alanında kaldığı ve halen anılan kurul kararı hukuki varlığını koruduğuna göre Hazine tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olduğundan, karar düzeltme istemli dilekçede gösterilen nedenler 6100 sayılı HMK.nun 3. maddesi aracılığıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun düşmediğinden karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11668, Karar No: 2015/13108, Tarih: 24.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/11668 E.  ,  2015/13108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/25228

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2010/388 (E) ve 2012/894 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10909, Karar No: 2020/9437, Tarih: 05.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10909 E.  ,  2020/9437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen davalar kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabul edilerek HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; mahallinde yapılan keşif sonucu arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabul edilerek 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3128, Karar No: 2021/13058, Tarih: 28.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3128 E.  ,  2021/13058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2019/1720-2020/1542

İlk Derece

Mahkemesi : Ankara 25. İş Mahkemesi

No : 2017/343-2018/464

Dava, prim iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Özgür Kılıçoğlu tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/554, Karar No: 2015/15798, Tarih: 01.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/554 E.  ,  2015/15798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çermik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2014/141-2014/275

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan bağ'ın (üzüm) dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masraflarının kalem kalem neler olduğunun ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili İlçe ve İl Tarım Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8712, Karar No: 2021/4106, Tarih: 28.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8712 E.  ,  2021/4106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanığın “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenlenmesi hâlinde her yıl için zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın farklı takvim yıllarındaki zincirleme şeklinde işlediği eylemleri nedeniyle zincirleme suç hükümleri de uygulanmaksızın tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 28.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9945, Karar No: 2011/1397, Tarih: 11.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/9945 E.  ,  2011/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vasisi, davacının hukuki ehliyete sahip olmamasına rağmen çekişme konusu taşınmazı dava dışı kişiye sattığını, onun da davalıya devrettiğini, satışların geçersiz olduğunu ileri sürüp, kaydın iptali ile davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı, iyiniyetli olduğunu belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının 2. El konumunda olup, iyiniyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 11.02.2011 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat H..Y. temyiz edilen vekili Avukat H..E..U.. geldiler,duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, ehliyetsizçlik hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tecsil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu eski 7 (yeni 1) parsel sayılı taşınmazın öncesinde davacı A.. ile ölü annesi M...'le paylı mülkiyet üzeri ait iken; davacı A..'in annesine vekaleten, kendisine asaleten taşınmazı ara malik olan dava dışı İslam'a 16.5.1994 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, onun da 8.10.2004 tarihinde davalı C..e aynı sebeple devrettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme neticesinde özellikle 2659 Sayılı Yasanın 7 ve 16. maddeleri gereğince Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinden elde edilen rapor ile A..'in gerek vekaletnamenin düzenlendiği tarihte gerekse İslam'a yapılan devir tarihinde ehliyetsiz olduğu saptanmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, ara malik olan birinci el konumundaki İslam'ın edinmesinin yukarıda değinilen tarihlerde A..'in ehliyetsiz olması sebebiyle geçersiz olduğu ve hukuken korunamayacağı sabittir. Ne var ki, ondan edinen C.. U.. 2. El konumunda olduğundan tapu sicilinin tutulması prensiplerinden, sicilin aleniliği (güvenirliliği) ilkesine dayalı olarak sicilden edinen 2. elin Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin öngördüğü koşulların gerçekleşmesi halinde başka bir ifade ile iyiniyetli olduğu takdirde edinmesine değer verileceği kuşkusuzdur. Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında, davacı olan A.çocuklarının işyerinin C..'in babasına ait olduğu, dolayısıyla C..le aralarında sosyal ve beşeri ilişkilerinin bulunduğu, keza somut olaylara dayalı bazı tanık ifadelerinde temlik sırasında davalı C..'in dava konusu yerde ihtilaf olduğu konusunda uyarıldığı ifade edilmiş olup, bu husus dosya kapsamıyla sabittir.

Öyle ise, anılan bu olgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde davalı C..'in A..'in ehliyetsizliğini bilen ve bilmesi gereken konumunda olduğu,Türk Medeni Kanununun 1024. maddesi daleletiyle 1023. maddenin koruyuculuğundan yararlanamayacağı kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına alınan peşin hacrın temyiz edene geri verilmesine, 11.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6220, Karar No: 2020/672, Tarih: 20.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6220 E.  ,  2020/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak derecede 1,82 promil alkollü vaziyette olan sanığın tek taraflı maddi hasarlı trafik kazasına sebep olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, olay günü alkollü araç kullanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin TCK’nın 50/1-a şeklinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.