muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5668, Karar No: 2024/3238, Tarih: 07.05.2024

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle: davalının gasp suçundan mahkumiyet aldığını, iştirak nafakası ve maddî manevî tazminat miktarlarının düşük olduğunu, ÜFE taleplerinin karşılanmadığını, yoksulluk nafakası talebinin reddinin yerinde olmadığını belirterek reddedilen yoksulluk nafakası, tazminat miktarları ve iştirak nafakası miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı kadın istinaf dilekçesinde özetle; davacı hakkında dava aşamasında açılan küçük çocukların cinsel istismarı davasının sonucunun beklenilmediğini, tanıklarının dinlenilmediğini, iddiaların ispat edilemediğini, velâyet düzenlemesinin yerinde olmadığını, borç içinde olması nedeniyle nafaka ve tazminata hükmedilmesinin, velâyet ve sınırlı kişisel ilişki tesis edilmesinin haksız olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, boşanma davasının kabulü, hükmedilen nafakalar ve tazminatlar ile miktarları, velâyet ve kişisel ilişki yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı kadının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, ayrıca geçerli bir vekaletnamesi bulunmayan avukat ile yürütülen dosyaya ilişkin yapılan tüm işlemlerin geçersiz sayılmasının gerekmekte olduğunu, bu nedenle kadına yeniden süre verilmek suretiyle tüm savunmalarını yapma ve delillerini bildirme hakkının tanınması gerektiğini, İstanbul 17.Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/160 Esas sayılı dosyasının beklenmesinin gerektiğini, velâyetin kadına verilmesini, mümkün olmadığı taktirde anne ile çocuklar arasında yatılı kişisel ilişki düzenlenmesi gerektiğini belirterek, boşanma davasının kabulü, hükmedilen nafakalar ve tazminatlar ile miktarları, velâyet ve kişisel ilişki yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadına yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, geçimsizlikte erkekten kaynaklanan kusurlu bir davranışın ispatlanıp ispatlanmadığı. kusur belirlemesine bağlı olarak erkeğin maddî ve manevî tazminata, nafakaya hak kazanıp kazanmayacağı, çocuklar yararına hükmedilen nafaka miktarı ile kabul edilen tazminat miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, boşanma davasının kabulünün, davalı kadının tanık dinletme talebinin reddinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesinin çocuğun menfaatine olup olmadığı, anne ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki düzenlemesinin kapsam ve süre itibariyle ortak çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 175 inci maddesi,182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 inci ve 329, 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü ve 12 nci maddesi; Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle davalı kadının, genel vekâletnamesi bulunan vekil ile birlikte duruşmalara bizzat katılıp yapılan işlemlere herhangi bir itirazda bulunmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5820, Karar No: 2014/8040, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5820 E.  ,  2014/8040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/14703, Karar No: 2013/17400, Tarih: 05.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14703 E.  ,  2013/17400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, Müvekkili ...'ın çalıştığı firmaya ait kamyonuna yüklemiş olduğu kağıt yükünü davalı şirketin fabrika sahasında boşaltmaya çalıştığı sırada, fabrika sahasının dar olması ve çalıştığı şirkete ait geri manevra yapan bir diğer araca refakat etmek isterken fabrikada bulunan köpeğin ısırmasına maruz kaldığını, fabrika sahasında kontrolsiz şekilde köpek barındıran veya tedbir almayan davalıdan ....000-TL maddi, ....000-TL manevi tazminatın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabül ve kısmen reddi ile; ...,38 TL maddi tazminatın, ....000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir. Hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava; hayvan tutucusunun sorumluluğuna dayalı maddi -manevi tazminat davası niteliğindedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Yargılama sürecinde alınan ve maddi tazminat takdirine esas hükme dayanak yapılan 30.01.2013 günlü bilirkişi raporunda; davacı ...'ın maruz kaldığı olay neticesinde geçici iş göremezlik zararının ....093,...-TL olduğu, bu miktardan sosyal güvenlik kurumunca ödenen ....089,82 TL'sının mahsubu ile karşılanmamış; cismani zararının ...,38-TL olduğu, tedavi gideri ile ilgili hesaplamanın doktor tarafından yapılması gerektiği belirlenmiş, ancak tedavi giderlerine ilişkin herhangi bir hesaplama yapılması cihetine gidilmemiştir.

Bu itibarla; dosyanın konusunda uzman bir bilirkişiye tevdi ile, tedavi giderlerinin tespitine yönelik maddi tazminat takdirine esas bilirkişi raporu alınması gerekirken, salt işgöremezlik zararına ilişkin bilirkişi raporuyla yetinip, eksik incelemeyle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup , bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10432, Karar No: 2014/1411, Tarih: 23.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/10432 E.  ,  2014/1411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2011/68-2012/220

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.04.2012 tarih ve 2011/68-2012/220 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.01.2014 günü hazır bulunan davalı vekili Av. S. B. ile davacı vekili Av. K.. K.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesi nezdinde ... numaralı Euro cinsinden döviz tevdiat hesabı bulunduğunu, bu hesaptan dava dışı A. G. tarafından düzenlenmiş sahte talimatlara istinaden muhtelif tarihlerde toplam 35.500 Euro ödeme yapıldığını,sahte talimatları düzenleyen şahsın bu eylemleri nedeniyle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/79 esas sayılı dosyasında yargılanarak mahkum edildiğini ve mahkeme kararının Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini,davalı bankanın yüksek tutarlı ödemeler yapıyor olmasına rağmen ödeme talimatlarındaki imzaları incelemediğini ve sorumlu davranmadığını, müvekkilinin uğradığı zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkiline ait banka hesabından sahte talimatlarla ve 6 ayrı işlemle ödenen toplam 35.500 Euro’nun ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek vadeli döviz faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın davacı ile çalışanı arasındaki ilişki nedeniyle doğduğunu, müvekkiline bu nedenle husumet yöneltilemeyeceğini, yetkisiz temsile izin verilmiş olmasının işlemlere icazet anlamını taşıdığını, işlemlerin davacının talimat ve bilgisi dahilinde yapıldığını, dava dışı A. G.'in şirket kaşelerini ve şirkete ait çek koçanlarını uhdesinde bulundurmasının davacının güven ve işbirliğini gösterdiğini, bahsi geçen işlemlerin davacının defter ve kayıtlarına intikal edip etmediğinin de anlaşılması bakımından bu kayıtların da incelenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların ilişkisinin 17/06/2005 tarihinde başladığı, davacı şirketin ticaret sicil kayıtları, temsil ve ilzama yetkili kişiye ait imza sirküleri ve kimlik bilgileri gibi gerekli detayların davalı banka nezdinde mevcut olduğu, dava konusu yapılan ödemelerin 07/02/2006 tarihli 10.000 Euro tutarlı, 20/02/2006 tarih 10.000 Euro tutarlı, 20/04/2006 tarihli 2.000 Euro tutarlı, 01/05/2006 tarihli 10.000 Euro tutarlı, 01/05/2006 tarihli 2.500 Euro tutarlı ve 02/05/2006 tarihli 1.000 Euro tutarlı ödemeler olduğu, dava konusu edilen 6 adet ödemenin dayanağını oluşturan yazılı talimatların ceza yargılaması aşamasında kaligrafik incelemeye konu edildiği, bu inceleme sonucunda talimattaki yazıların ve şirket kaşesi üstüne atılan imzanın dava dışı A. G.'in eli mahsulü olduğunun ve talimattaki tatbiki imzalar ile bankanın ödeme dekontlarındaki imzanın ise, A. D.'a ait olduğunun kesinlik kazandığı, sahte talimat mektuplarının yazıp imzalandığı ve bankadan çekilen tutarların da A. G.'e teslim edildiği hususlarının bu şahısların ikrar ve itiraflarıyla kesinlik kazandığı, bankaca yapılan ödemelerin ödeme talimatına sevk kaydı koyan "Özlem" adlı banka yetkilisinin talimatı üzerine yapıldığı, bu sevkleri yapan yetkilinin de imza incelemesi yapmadığı hususunun soruşturma safhasında alınan ifadelerle sabit olduğu, sevk içermeyen ödemelerinde genel bir alışkanlıkla, şirketin para çekmeye gelen görevlisinin tanınıyor olması sebebiyle yapıldığının da ifadelerde yer aldığı ve davalı bankanın dava konusu ödemeleri yaparken gerekli denetimi yapmadığı ve sahte talimatlarla yapılan ödemelerden kaynaklanan davacı zararından sorumlu bulunduğu, hesap sahibinin müterafık kusurlu sayılmasını gerektirir bir delil de bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 35.500 Euro alacağın temerrüt tarihi olan 02/03/2010 tarihinden itibaren Devlet Bankalarınca Euro cinsinden bir yıl vadeli döviz tevdiat hesabına uygulanan değişen oranlardaki en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava,davacı şirkete ait mevduat hesabındaki paranın davalı banka tarafından yanlış kişiye ödenmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava,davacı şirkete ait mevduat hesabındaki paranın davalı banka tarafından yanlış kişiye ödenmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davanın halli esas itibariyle davacıya ait hesapta bulunan tüm paranın yanlış kişiye ödenmesi nedeniyle doğan zararda tarafların sorumluluklarına ilişkindir. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde sanık sıfatıyla yargılanan ve mahkum olan A. G., davacı şirkette çalışan olup, ceza dosyasından da anlaşıldığı üzere kendi el yazısı ve imzası ile şirket kaşeli olarak düzenlediği talimatları yine davacı şirket çalışanı A. D.’a verip davalı bankadan 6 ayrı işlemle toplam 35.000 Euro çekmiştir. Davacı şirketi münferiden temsile yetkili F. T. ceza dosyasındaki beyanında A. G. ile birlikte 2000-2001 yılları arasında çalıştıklarını, kendisinin hasta olması nedeniyle sık sık işe gelemediğini, A. G.’e çok güvendiğini, Hediyelik dükkan işini bu şahsa verip araç tahsis ettiğini, ancak güvenmekle hata ettiğini beyan etmiştir. Bu durumda davacı da kötü çalışan seçerek zararın meydana gelmesine katkıda bulunmuştur. Bu itibarla Mülga 818 sayılı BK.nun 98/2 nci maddesi yollaması ile aynı Yasanın 44. maddesi hükmü uyarınca zararın oluşumunda davacının da kusuru bulunmaktadır. Ancak, tacir sıfatını haiz ve bir güven kurumu olan bankanın da mudilerinden topladığı para ve diğer menkul değerleri saklama, işletme, iade ve ödemede gerekli dikkat ve özeni göstermekle sorumludur. Banka çalışanı şirket temsilcisinin imzası ile A. G.’nin imzası arasındaki açık farka ve bu şahsın para çekme konusunda yetkisinin bulunmamasına rağmen davacıya ait hesaptaki paraları 6 ayrı işlemle ödemiştir. Buna göre mahkemece yeniden bilirkişi raporu alınarak olayda davacının müterafik kusuru ile davalı bankanın kusur oranlarının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı bankanın tamamen kusurlu görülmesi doğru olmadığından kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2235, Karar No: 2023/2164, Tarih: 14.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/2235 E.  ,  2023/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/262 E., 2018/54 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet, beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2014 tarihli ve 2015/14941 Esas, 2017/866 Karar sayılı kararı ile;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatlerine,

2-Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3- 08/10/2014 tarihli bilirkişi raporunda Karayolları Genel Müdürlüğünün tali kusurlu bulunduğu ve bu kusura neden olan, yol yapım işini ihale eden Karayolları Genel Müdürlüğünde görevli ve yetkili kişiler hakkında yasal gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına,

Karar verilmiştir.

B. 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2014 tarihli ve 2015/14941 Esas, 2017/866 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 08.02.2017 tarihli ve 2015/14941 Esas, 2017/866 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin onanmasına, sanık ... hakkında kurulan hükmün ise;

"...a)İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, beş kişinin ölümüne, on üç kişinin nitelikli, altı kişinin ise basit nitelikte yaralanmasına tali kusurlu olarak sebebiyet veren sanık hakkında temel ceza belirlenirken, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde ceza tayini,

b) Aşamalarda kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar ..., ... ve ... ile ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kabule göre ise;

b) Aşamalarda kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar ..., ... ve ... ile ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kabule göre ise;

c) TCK'nın 52/2 maddesi gereği, kişinin ekonomik ve sosyal durumu göz önüne alınarak hükmedilen cezanın en az 20 TL ile en fazla 100 TL karşılığı paraya çevrileceğinin belirtilmesine karşın, dosya konusu ihaleyi 4.300.000,00 TL teklifle kazanan şirketin ortağı ve müdürü olan sanık hakkında belirlenen hapis cezasının sanığın ekonomik ve sosyal durumuyla orantısız şekilde günlüğü 20- TL üzerinden adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nın 52/2. maddesine aykırı olarak eksik ceza tayin edilmesi,

d) Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tüm taksitlerin bir defada sanıktan tahsiline" karar verilmesi..."

Gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, sanık ... hakkında bozma ilamına uyarak yürüttüğü 2017/287 Esas sayılı yargılama dosyasının, haklarında suç duyurusunda bulunulan sanıklar ... ve ... hakkında yürütülen yargılama dosyası ile birleştirildiği, sanıklar hakkında yapılan yargılama neticesinde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2018 tarihli ve 2015/262 Esas, 2018/54 Karar sayılı kararı ile;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatlerine,

2-Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 127.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

3- Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.06.2019 tarihli ve 2018/50517 sayılı, onama ve düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

1. Kusur durumuna,

2. Ceza miktarına,

3- Diğer temyiz itirazlarına,

ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi

1. Sanıklar ... ve ...'nin meydana gelen kaza sebebiyle kusurlu oldukları,

2. Sanık ...'e hükmedilen cezanın caydırıcı olmadığına,

3. Katılan lehine vekalet ücretinin hükmedilmemesinin hatalı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR