muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14273, Karar No: 2017/9283, Tarih: 25.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14273 E.  ,  2017/9283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanıklar hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından 26.02.2013 tarihinde düşme hükümleri kurulduğu, katılan vekilinin yalnızca 2005 takvim yılına ilişkin hükümlerini temyiz ettiği ve Dairemizin 18.09.2014 tarih ve 2014/13908 Esas- 2014/15273 Karar sayılı ilamı ile de 2005 takvim yılına ilişkin hükümlerin temyiz incelemesini yaparak boluduğu; 2004 takvim yılına ait düşme hükümlerinin kesinleştiği anlaşıldığından; 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkemece yeniden verilen düşme hükümlerinin yok hükmünde olduğu kabul edilerek; 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Düzenlenen son fatura tarihi 31.12.2005 olarak kabul edilmesine rağmen, sanıkların eylemlerinin 213 sayılı Kanun’un 359/b-1. maddesindeki cezasının miktarı itibariyle 5237 sayılı Yasa’nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu ve 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının karar tarihi itibarıyla gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan mahkumiyet kararlarının verildiği 28.10.2008 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10227, Karar No: 2023/3069, Tarih: 11.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/10227 E.  ,  2023/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2018/16 Esas, 2019/108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ile konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 25 yıl hapis; 116 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.10.2019 tarihli ve 2019/2112 Esas, 2019/829 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin İstinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.10.2019 tarihli ve 2019/2112 Esas, 2019/829 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin İstinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2020/1200 Esas, 2021/755 Karar sayılı ilâmıyla; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesine göre kesin olduğundan temyiz isteminin reddi ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden;

''...İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek olay tarihi itibariyle akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı, durumunun hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar veya çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, işlenen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alınmasından ve sanık hakkında aynı mağdureye karşı 2011 ile 2017 yılları arasında gerçekleştirdiği nitelikli cinsel saldırı eylemlerinden dolayı yapılan suç duyurusu üzerine açılan davanın Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/164 Esasında kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında, söz konusu dava dosyasının mevcut bağlantı nedeniyle iş bu dosya ile birleştirilmesinden sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması...'' nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/62 Esas, 2022/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan, sanığın 05.01.2017 tarihli eylemi yönünden; 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis ile 2011 tarihli eylemleri yönünden; 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.06.2022 tarihli ve 9-2022/85964 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.06.2022 tarihli ve 9-2022/85964 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığına, beyanların çelişkili olduğuna, sanığın mağdurenin ruhsal durumunu bilmediğine ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

2017 yılında işlenen suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi hükümlerinin uygulanmamış olmasına, her iki fiil yönünden de temel ceza belirlenirken alt sınırdan cezalandırma yoluna gidilmesine, takdiri indirim hükmünün uygulanmasına, vekalet ücreti takdir edilmemesine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

2017 yılından işlenen suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi hükümlerinin uygulanmamış olmasına, alt sınırdan takdiri indirim uygulanarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozmadan Sonra İlk Derece Mahkemesince Yapılan Yargılama Sonucunda

Mahkemece; "Katılanın önceden bir evlilik yaptığı ve eşinden boşandığı, eşinden boşandıktan sonra abisi ve vasisi olan ... \*\*\*\*\*'in yanında yaşamaya başladığı, sanığın katılanın amcaoğlu olduğu ayrıca abisinin kaynı olduğu; 05/01/2017 tarihinde evde mağdureden başka kimsenin olmadığı bir zamanda gündüz vaktinde mağdurenin uzaktan akrabası olan sanık ...'ın evin kapısından içeriye girdiği, sanığın eve girdiği esnada mağdurenin evin salonunda oturur vaziyette olduğu, sanığın doğrudan mağdurenin üzerine gelerek elleriyle mağdurenin vücuduna okşamaya başladığı, mağdurenin 'dur yapma' diyerek sanığı engellemeye çalıştığı fakat başarılı olamadığı, akabinde sanığın mağdureyi yatak otadısına götürerek zorla mağdurenin eteğini kaldırıp kilotunu çıkararak cinsel organını mağdurenin cinsel organına soktuğu, sanığın eyleminin yaklaşık iki saat kadar devam ettiği, eylem esnasında sanığın üç kez mağdurenin cinsel organına boşaldığı, daha sonra sanığın evden ayrıldığı, mağdurenin korktuğu için olayı 04.08.2017 tarihine kadar şikayet konusu yapmadığı, 03.08.2017 tarihinde tedavi amacıyla Iğdır Devlet Hastanesine giden mağdurenin burada 7 aylık hamile olduğunu öğrendiği ve bunun üzerine şikayetçi olduğu, şikayet tarihinden 2 ay kadar sonra mağdurenin ikiz bebek dünyaya getirdiği anlaşılmış ve ayrıca her ne kadar sanık mahkememizdeki savunmasında katılanın ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğuna dair sağlık kurulu raporu olduğundan haberi olmadığını savunmuş ise de; sanık ile katılanın akraba olması, dolayısıyla sanığın katılandaki bu durumu bilmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, ayrıca tanık beyanları dikkate alındığında sanığın katılandaki bu durumu bildiği sonuç ve kanaatine varılmış.

Bozma kararı doğrultusunda asıl mahkeme dosyası ile Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/164 Esas ve 2021/122 Karar sayılı dosyası arasındaki fiili ve hukuki irtibat bulunması nedeni ile birleştirilme karar verilmiş ve İstanbul Adli Tıp 6. İhtisas Kurulundan istenilen rapor düzenlenmiş olup raporda; katılan hakkında psikotik bozukluk tespit edildiği, kendisinde tespit edilen bu akıl hastalığının mağduru bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve bu fiile ruhsal yönden mukavemet etmesine mani olacak mahiyet ve derecede olduğu, dolayısıyla; katılanın 2011-2017 yılları arasında mağduru bulunduğu olayda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olamayacağı, durumunun hekim olmayanlarca ilk bakışta anlaşılamayabileceği ancak yakın tanıyanlarca ve tekrarlayan görüşmelerle anlaşılabileceği, beyanlarına kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde ana hatlarıyla itibar edilebileceği şeklinde karar verildiği görülmüştür.

Trabzon Adli Tıp Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesinin 18.10.2017 tarihli rapor içeriğine göre mağdurenin dünyaya getirdiği ikiz bebeklerin %99,99 ihtimalle biyolojik babalarının sanık ... olduğunun tespit edildiği, mağdur hakkında alınan devlet hastanesi raporuna göre herhangi bir darp, cebir izine rastlanılmadığının belirtildiği, görülmüştür.

Mahkemece sanığın ikrar içeren savunması ve mağdure beyanları birlikte değerlendirilerek, sanığın 2011 yılında askerlik yaptığı dönemde izine geldiği sırada katılana karşı birden fazla kez cinsel saldırıda bulunduğu, akabinde askerlik görevine geri döndüğü ve ardından evlendiği tekrar 05/01/2017 yılındaki cinsel saldırı eylemine kadar herhangi bir eylemde bulunmadığı, 2017 yılındaki eyleminin ise birden fazla gerçekleştirilip gerçekleştirmediğinin tespit edilmediğinden tek bir eylem olarak kabul edildiği, sanığın eylemleri arasındaki zaman göz önünde bulundurulduğunda 2011 ve 2017 yılları arasındaki eylemleri arasında sanığın suç işleme kastının yenilendiği, bağımsız suç kabul edilmesi gerektiği ve 2017 yılındaki cinsel saldırı suçundan da ayrıca cezalandırılması gerektiği kanaatine varılarak hüküm kurulmuştur." şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın eylemlerini 2011 yılından 2017 yılına kadar mecburi ayrılıklar dışında devam ettirdiği ve mağdurenin yakınında olduğu sürece iradesinin kesintiye uğramadığı gözetildiğinde, mevcut haliyle sanığın araya herhangi bir hukuki veya fiili kesinti girmeksizin eylemlerini aynı kast altında değişik tarihlerde zincirleme şekilde gerçekleştirdiği nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken farklı tarihlerdeki eylemlerin her biri müstakil suç kabul edilerek ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

2. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/62 Esas, 2022/90 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazıları yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10251, Karar No: 2012/21068, Tarih: 08.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10251 E.  ,  2012/21068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 Sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62,51 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

2863 Sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Laodikeia antik kentinin batı nekropolünde 1. derece arkeolojik sit alanında sanık tarafından tahta sapan ile kazı yapıldığının iddia edildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmasında; arkadaşı ...ile birlikte söz konusu alanda kuş avladıklarını, yerden taş toplarken çukurun içinde...'nin toprak bir vazo bulduğunu, birlikte vazoya bakarlarken güvenlik görevlisinin gelip kendilerini yakaladığını beyan etmesi karşısında; 07.02.2008 tarihli kolluk tutanağı ile kazı alanındaki kuyunun toprağının nemli ve yeni çıkarılmış olduğunun, toprağın üstünde kahverengi vazonun ve tahta sapanın bulunduğunun, sapanın alt dip kısmında toprak lekelerinin olduğunun tespit edildiği ve 08.02.2008 tarihli resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı kanun ile değişik CMK'nın 231. Maddesinin hüküm tarihinde yürürlükte olduğu, üniversitede öğretim üyesi arkeolog tarafından düzenlenen 09.10.2008 tarihli bilirkişi raporuna göre 180 cm uzunluğunda, 60 cm genişliğinde ve 40 cm derinliğinde olduğu, eylemin fiziki müdahale niteliğinde olduğu göz önünde bulundurularak Laodikeia antik kentinin batı nekropolünde 1. derece arkeolojik sit alanında yapılan kazı sonucu oluşan zararın giderilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla; tebliğnamede bu hususlarda bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında uygulanan 2863 sayılı Kanun’un 74/1. maddesinin 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 5728 sayılı Kanun’un 416. maddesi ile değiştirildiği ve artık adli para cezasını ihtiva etmediği nazara alınmaksızın sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- Güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hak oluşturmayacağından, 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 51/3 maddesi uyarınca tayin edilecek denetim süresinin, ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

2- Güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hak oluşturmayacağından, 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 51/3 maddesi uyarınca tayin edilecek denetim süresinin, ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilk paragrafındaki adli para cezasının hükümden çıkarılması, hüküm fıkrasından denetim süresi ile ilgili beşinci paragrafında yer alan “1 yıl” ibaresinin çıkartılması ve yerine “1 yıl 8 ay” ibaresinin yazılması, şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/763, Karar No: 2017/5640, Tarih: 14.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/763 E.  ,  2017/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

154 nolu bölmede kesim işi yapan sanıkların aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaların, bazı ağaçların damgalanıp kesilmesine karşın kalın olan diğer ağaçların kesildikten sonra orman işletme müdürlüğü görevlilerince damgalandığını, o tarihlerde müfettişlerce inceleme yapıldığından damgalama işinin hemen gerçekleşemediğini, bunun da görevlilerin geç gelmesinden kaynaklandığını belirtmeleri, tanıklar orman muhafaza memuru ... ve Orman işletme şefi ...'ın da savunmaları doğrulayan beyanlarda bulundukları, yapılan keşif ve sunulan bilirkişi raporlarına göre bazı ağaçların damgalı, bazılarının damgasının silinmiş bazılarının da damgasız olduğunun belirlendiği, sanıkların bu yerde ağaç kesme konusunda izinlerinin bulunmasına karşın damgasız ağaç kestiklerinin iddia edildiğinin anlaşılması karşısında; Gölcük Orman İşletme Şefliğinden, kesim işinin yoğun olduğu dönemlerde damgalama işleminin kesimden sonraya bırakılıp bırakılmadığı ve bölmede kesimden önce damgalanmaya gerek görülmeyen ağaç türü olup olmadığı sorularak gelen yazı cevabına göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7437, Karar No: 2018/1005, Tarih: 13.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7437 E.  ,  2018/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05/03/2015 gün ve 2014/525 - 2015/94 sayılı kararı onayan Daire'nin 14/03/2016 gün ve 2015/14520 - 2016/2727 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalı .... Uluslararası Taşımacılık ve Ticaret A.Ş'nin blok yurt içi taşıyıcı sorumlu sigorta poliçesi kapsamında, 29.07.2008 tarihinde ... ..... göndermek üzere ayçiçeği yağı yükünün, davalılardan ...'e ait diğer davalı ...'ın sevk ve idaresindeki kamyona yüklendiğini, ancak yükün varış yerine ulaştırılmadığını, yapılan araştırma sonucu yağın emniyeti suistimal suretiyle hırsızlık yapılarak çalındığının anlaşıldığını, almış olduğu yükü varış yerine ulaştırmayan davalıların müvekkilinin zararına neden olduğunu ileri sürerek, sigortalıya ödenen 68.950,00 TL'nin davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiş; diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 14/03/2016 tarihli ilamı ile onanmıştır.

Davalı ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ...'den alınarak ..... gelir kaydedilmesine, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

......