muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1131, Karar No: 2019/6429, Tarih: 10.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1131 E.  ,  2019/6429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve ... Esas 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5156, Karar No: 2021/17220, Tarih: 20.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5156 E.  ,  2021/17220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın aşamalarda alınan savunmalarında atılı suçları kabul etmediği, aynı mahkemenin 2015/207 Esas, 2015/656 Karar sayılı dava dosyasında 30/12/2015 tarihli kararda hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilen diğer sanık Osman Erdoğan’ın ikametinde yapılan aramada, mağdur ...’ün ikametinden çalınan bir kısım eşyanın ele geçirildiği, sanık Osman Erdoğan’ın soyut suç atma niteliğindeki beyanları dışında, sanık ...’ın üzerine atılı mağdur ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçlardan beraati yerine, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9349, Karar No: 2015/17034, Tarih: 17.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/9349 E.  ,  2015/17034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ulusal Yargı Ağı (UYAP) kayıtlarında yapılan incelemeye göre, sanık hakkında 25.09.2011 suç tarihli benzer eylem nedeni ile ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 27.12.2011 tarihinde iddianame tanzim edildiği ve ... Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 03.10.2012 gün ve 2012/107-2012/1701 sayılı kararla verilen mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine dairemizin 10.02.2015 gün ve 2014/14988 esas 2015/6926 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, temyiz incelemesine konu olayımızda ise suç tarihinin 15.11.2011 ve iddianame tarihinin 14.02.2012 olduğu da gözetilerek, sanığın eylemlerinin aynı suç işleme kararı icrası kapsamında kalıp kalmadığı ve TCK'nın 43/1 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi bakımından, anılan dosyanın getirtilip incelemesi ve birleştirilmelerine karar verilmesinden sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30798, Karar No: 2016/1273, Tarih: 22.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/30798 E.  ,  2016/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Temyiz talebinin reddi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümlere ilişkin Daireye gönderilen dosya görüşüldü:

Temyiz talebinin reddine ilişkin 26.3.2013 tarihli ek karar aleyhine her hangi bir temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; belirtilen ek karara yönelik yapılmış bir temyiz başvurursu varsa bu başvuruya ilişkin belgenin mahallinde dosyaya konulup ve buna göre ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine, 22/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19261, Karar No: 2017/28180, Tarih: 15.12.2017

**4. Ceza Dairesi         2017/19261 E.  ,  2017/28180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Burdur Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/05/2017 tarihli ve 2016/5632 soruşturma, 2017/540 esas, 2017/338 sayılı iddianamenin iadesine dair Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2017 tarihli ve 2017/158 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 03/08/2017 tarihli ve 2017/631 Değişik İş sayılı kararı, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 16/10/2017 gün ve 94660652-105-15-9600-2017-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/10/2017 gün ve 2017/59392 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 174. maddesindeki, “Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde...İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir…En geç birinci fıkrada belirtilen süre sonunda iade edilmeyen iddianame kabul edilmiş sayılır…” şeklindeki düzenleme karşısında, Burdur Cumhuriyet Başsavcılığınca söz konusu iddianamenin 10/05/2017 tarihinde UYAP sisteminden düzenlenerek mahkemesine tevdii edilmesi sonrasında, mahkemece yasal süre geçtikten sonra 03/07/2017 tarihinde iddianamenin iadesi karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Burdur Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/05/2017 tarihli ve 2016/5632 soruşturma, 2017/540 esas, 2017/338 sayılı iddianamenin iadesine dair Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2017 tarihli ve 2017/158 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 03/08/2017 tarihli ve 2017/631 değişik iş sayılı kararının, dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 174. maddesindeki, “Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde...İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir…En geç birinci fıkrada belirtilen süre sonunda iade edilmeyen iddianame kabul edilmiş sayılır…” şeklindeki düzenleme karşısında, Burdur Cumhuriyet Başsavcılığınca söz konusu iddianamenin 10/05/2017 tarihinde UYAP sisteminden düzenlenerek mahkemesine tevdii edilmesi sonrasında, mahkemece yasal süre geçtikten sonra 03/07/2017 tarihinde iddianamenin iadesi karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Burdur Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/05/2017 tarihli ve 2016/5632 soruşturma, 2017/540 esas, 2017/338 sayılı iddianamenin iadesine dair Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2017 tarihli ve 2017/158 sayılı kararının, CMK'nın 174/1. maddesinde öngörülen 15 günlük süre içerisinde verilip verilmediğinin ve buna bağlı olarak anılan karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 03/08/2017 tarihli ve 2017/631 değişik iş sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK'nın elektronik işlemler başlıklı 38/A maddesi;

(1) Her türlü ceza muhakemesi işlemlerinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılır. Bu işlemlere ilişkin her türlü veri, bilgi, belge ve karar, UYAP vasıtasıyla işlenir, kaydedilir ve saklanır.

(2) Kanunlarda gösterilen istisnalar hariç olmak üzere, dosyalar güvenli elektronik imza kullanılarak UYAP’tan incelenebilir ve her türlü ceza muhakemesi işlemi yapılabilir.

(3) Bu Kanun kapsamında fiziki olarak hazırlanması öngörülen her türlü belge ve karar elektronik ortamda düzenlenebilir, işlenebilir, saklanabilir ve güvenli elektronik imza ile imzalanabilir.

(4) Güvenli elektronik imza ile imzalanan belge ve kararlar diğer kişi veya kurumlara elektronik ortamda gönderilir. Güvenli elektronik imza ile imzalanarak gönderilen belge veya kararlar, gerekmedikçe fiziki olarak ayrıca düzenlenmez ve ilgili kurum ve kişilere gönderilmez.

(5) Elektronik imzalı belgenin elle atılan imzalı belgeyle çelişmesi halinde UYAP’ta kayıtlı olan güvenli elektronik imzalı belge geçerli kabul edilir.

(6) Güvenli elektronik imza ile imzalanan belge ve kararlarda, mühürleme işlemi ile kanunlarda birden fazla nüshanın düzenlenmesini öngören hükümler uygulanmaz.

(7) Zorunlu nedenlerle fiziki olarak düzenlenmiş belge veya kararlar, yetkili kişilerce taranarak UYAP’a aktarılır ve gerektiğinde ilgili birimlere elektronik ortamda gönderilir.

(8) Elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılması gereken hallerde tutanak veya belgenin aslının aynı olduğu belirtilerek hâkim, Cumhuriyet savcısı veya görevlendirilen yetkili kişi tarafından imzalanır ve mühürlenir.

(9) Elektronik ortamda yapılan işlemlerde süre gün sonunda biter.

(10) Yargı birimlerinin ihtiyaç duyduğu nüfus, tapu, adlî sicil kaydı gibi dış bilişim sistemlerinden UYAP vasıtasıyla temin edilen bilgi, belge ve kayıtlar, zorunlu olmadıkça ayrıca fiziki olarak istenilmez. UYAP’tan dış bilişim sistemlerine gönderilen bilgi ve belgeler ayrıca zorunlu olmadıkça fiziki ortamda gönderilmez.

(11) Ceza muhakemesi işlemlerinin UYAP’ta yapılmasına dair usul ve esaslar, Adalet Bakanlığı tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir, biçimindedir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 174. maddesi;

(11) Ceza muhakemesi işlemlerinin UYAP’ta yapılmasına dair usul ve esaslar, Adalet Bakanlığı tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir, biçimindedir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 174. maddesi;

"(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) Suçun sübûtuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

c) Önödemeye veya uzlaşmaya tâbi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde önödeme veya uzlaşma usulü uygulanmaksızın düzenlenen, İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

(2) Suçun hukukî nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez.

(3) En geç birinci fıkrada belirtilen süre sonunda iade edilmeyen iddianame kabul edilmiş sayılır.

(4) Cumhuriyet savcısı, iddianamenin iadesi üzerine, kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı mahkemeye gönderir. İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemez.

(5) İade kararına karşı Cumhuriyet savcısı itiraz edebilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Bölge adliye mahkemesi başkanlığı, başkanlar kurulu, daireleri, Cumhuriyet başsavcılığı ve adalet komisyonu ile adlî yargı ilk derece mahkemesi, hâkimliği, Cumhuriyet başsavcılığı ve adalet komisyonu ile müdürlüklerde tutulacak kayıtlar, kartonlar, yapılacak idarî işlemler, yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP’ın kullanılmasına dair usul ve esasları kapsayan Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin UYAP’ın kullanılmasına ilişkin 5. maddesinin birinci fıkrasında; iş süreçlerindeki her türlü veri, bilgi ve belge akışı ile dokümantasyon işlemlerinin, bu işlemlere ilişkin her türlü kayıt, dosyalama, saklama ve arşivleme işlemleri ile uyum ve işbirliği sağlanmış dış birimlerle yapılacak her türlü işlemlerin UYAP ortamında gerçekleştirileceği, ikinci fıkrasında; UYAP kullanıcılarının iş listesini günlük olarak kontrol etmek, işlemlerin gereğini yerine getirmekle yükümlü olduğu, altıncı fıkrasında; gelen evraktan sorumlu personelin, UYAP üzerinden birimlere gönderilen ve iş listesine düşen belgeleri derhâl ilgili kişiye ya da doğrudan dosyasına aktaracağı, onay gerektiren evrakın ilgilinin iş listesine yönlendirileceği, belirtilmiştir.

Aynı yönetmeliğin soruşturma kaydı başlıklı 108. maddesinin 2. fıkrasında; "Bu kayıt; sıra numarası, mağdur, şikâyetçi ve şüphelinin kimlik bilgileri, suçun türü, suç tarihi, soruşturmanın kaydedildiği tarih, geldiği birim, Cumhuriyet savcısı, şüphelinin gözaltına alınma, tutuklanma, salıverilme ve tahliye tarihleri, iddianamenin onaylandığı tarih ile esas numarası ve karar bilgileri, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edilmiş ise sonucuyla düşünceler sütunlarından oluşur. " biçiminde düzenlemeye yer verilmiştir.

Anılan Yönetmeliğin esas kaydı başlıklı 119. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında "(1) İddianamenin düzenlenmesiyle başlayıp kovuşturmanın sonuna kadar devam eden safahatın işlendiği kayıttır. (2) Bu kayıt; sıra numarası, soruşturma numarası, mağdur veya şikâyetçi ile şüphelinin kimlik bilgileri, suçun türü, mahkeme esas numarası, gözaltı ve tutuklama tarihi, salıverilme ve tahliye tarihi, evrakın mahkemeye veriliş tarihi ve kanun yolu işlemleri ile düşünceler sütunlarından oluşur. " denilmiştir.

Yine anılan Yönetmeliğin iddianamenin değerlendirilmesi kaydı başlıklı 140. maddesi "(1) İddianame ve soruşturma evrakının UYAP’tan mahkemeye gönderildiği tarihten başlayıp, mahkemece kabul veya iadesine karar verildiği tarihe kadar geçen sürecin safahatının işlendiği kayıttır. (2) Bu kayıt; sıra numarası, Cumhuriyet başsavcılığı iddianame ve esas numarası, mahkeme esas numarası, soruşturma evrakının geldiği tarih, kabul veya iade karar tarihi, iade kararına karşı itiraz işlemleri, iade hâlinde Cumhuriyet başsavcılığına tevdi tarihi ile düşünceler sütunlarından oluşur. (3) Mahkemenin iade veya kabul kararı bu kayda işlenir. Cumhuriyet savcısı bu kayıt üzerinden iddianamenin iadesi kararına itiraz edebilir. " şeklinde düzenlenmiştir.

İncelenen dosyada;

İncelenen dosyada;

Tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda, 2016/5632 soruşturma sayılı dosya üzerinden Cumhuriyet savcısı tarafından 10/05/2017 tarihinde iddianame tanzim edildiği, UYAP üzerinden yapılan kontrolde, iddianamenin Cumhuriyet savcısı tarafından 10/05/2017 tarihinde saat 17:45:51'de elektronik imza ile imzalandığı, dosya içerisinde anılan iddianamenin Cumhuriyet başsavcısı tarafından iade edildiğine dair bilginin yer almadığı, yine iddianamenin iadesine dair Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2017 tarihli ve 2017/158 sayılı kararında "Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının 10/05/2017 tarih ve 2017/540 esas sayılı iddianamesini müstemir yetkili hakimin görmesi, tayin dönemi olması nedeniyle mahkemede göreve başladığı 28/06/2017 tarihi itibariyle mümkün olmuş, Anayasanın 141/4. maddesindeki; "Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir.” amir hükmü ve usul ekonomisi ilkesi nazara alınarak iddianamenin mahkemeye ulaşma tarihi 28/06/2017 tarihi olarak kabul edilerek" biçiminde açıklamaya yer verildiği, iddianamenin ve eklerinin onaylanma tarihinden daha sonra mahkemeye ulaştırıldığına dair bilgi veya belgenin de dosyada yer almadığı, iddianamenin iadesine ilişkin karara, cumhuriyet savcısı tarafından 10/07/2017 tarihinde UYAP ortamında hazırlanan ve aynı tarihte elektronik imza ile imzalanan dilekçeyle itiraz edildiği, mercii Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 03/08/2017 tarihli ve 2017/631 değişik iş sayılı kesin nitelikteki kararıyla itirazın reddedildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Burdur Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/05/2017 tarihli ve 2016/5632 soruşturma, 2017/540 esas, 2017/338 sayılı iddianamenin, Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/158 sayılı kararıyla, CMK'nın 174/1. maddesinde öngörülen onbeş günlük yasal süreden sonra 03/07/2017 tarihinde iade edildiği anlaşılmıştır. Bu itibarla, CMK'nın 174.

maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş günlük süre sonunda iade edilmeyen iddianamenin kabul edilmiş sayılacağı gözetilmeden, anılan iddianamenin iadesi kararına karşı Cumhuriyet savcısı tarafından 10/07/2017 tarihinde yapılan itirazın, kabulü yerine, reddine dair mercii Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 03/08/2017 tarihli ve 2017/631 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, mercii Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 03/08/2017 tarihli ve 2017/631 Değişik İş sayı ile verilip kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde merci mahkemesince yerine getirilmesine, 15/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1665, Karar No: 2010/1483, Tarih: 19.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/1665 E.  ,  2010/1483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM: 213 S.Y.nın 359/a-2, TCK.nun 59/2 ve 359/son mad.ce 22.950 YTL A.P.C

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-2003 takvim yılında üç adet faturanın tarihinde tahrifat yaparak faturalardaki hasılatın kanuni defter kayıtlarına geç intikali ile vergi ziyaına neden olduğu iddia olunan sanık ile ilgili düzenlenen 8.12.2003 tarihli tutanağın 6.bendinde ödevlinin ocak /2003 ila eylül 2003 KDV beyannamelerini yeniden tanzim ederek 5.12.2003 tarihinde vergi dairesine verdiğinin belirtilmesine,sanığın da savunma ve temyiz dilekçesinde pişmanlık beyannamesi vererek usulsüzlük ve gecikme cezalarını ödediğini savunmasına göre gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından;savunmanın doğruluğu ilgili vergi dairesinden sorulup, 213 sayılı yasanın 371.maddesindeki pişmanlık hükümlerinden yararlanıp yararlanmadığı araştırılarak sonucuna göre anılan yasanın 359/3.maddesine göre hukuki durumunun tayin ve taktiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

Hükümden sonra yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276., 5904 sayılı Yasanın 23. maddesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/a-2. maddesinde yapılan değişikliklerin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,19/2/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.