muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8971, Karar No: 2012/26584, Tarih: 17.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8971 E.  ,  2012/26584 K.**

* HACZEDILEMEZLIK ŞIKAYETI

* BORÇLUNUN HALINE MÜNASIP EV

* İCRA VE İFLAS KANUNU (2004) Madde 82

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: BİR MESKENİN BORÇLUNUN HALİNE UYGUN OLUP OLMADIĞI ADI GEÇENİN HACİZ ANINDAKİ SOSYAL DURUMUNA VE BORÇLU İLE AİLESİNİN İHTİYAÇLARINA GÖRE BELİRLENİR. BURADAKİ “AİLE” TERİMİ, GENİŞ ANLAMDA OLUP, BORÇLU İLE BİRLİKTE AYNI ÇATI ALTINDA YAŞAYAN, BAKMAKLA YÜKÜMLÜ OLDUĞU KİŞİLERİ KAPSAR. BORÇLUNUN SÖZÜ EDİLENLERLE BİRLİKTE BARINMASI İÇİN ZORUNLU OLAN HALİNE MÜNASİP NİTELİK VE EVSAFI AŞAN YERLERLE, MAKUL ÖLÇÜLERİ GEÇEN ODA VE SALONU KAPSAYAN VE İKAMET İÇİN ZORUNLU ÖĞELERİ İÇEREN BİR MESKENİN DIŞINDAKİ YERLER, MADDEDE ÖNGÖRÜLEN AMACA AYKIRIDIR. BORÇLUNUN GÖREV VE SIFATI, KENDİSİNİN YUKARIDA BELİRLENENDEN DAHA GÖRKEMLİ BİR MESKENDE İKAMET ETMESİNİ GEREKTİRMEZ.

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK’nın 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 130.000,00 TL edeceği ve borçlunun haline uygun olduğu bildirilmiştir. Bilirkişi raporunda borçlunun haline uygun ev alabileceği miktar belirlenmediğinden anılan rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

Somut olayda mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 130.000,00 TL edeceği ve borçlunun haline uygun olduğu bildirilmiştir. Bilirkişi raporunda borçlunun haline uygun ev alabileceği miktar belirlenmediğinden anılan rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun Antalya’nın daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

S o n u ç: Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6571, Karar No: 2012/26733, Tarih: 31.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/6571 E.  ,  2012/26733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1086 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra, 04/02/2011 tarih ve 27836 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 12/01/2011 gün ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 450. maddesi ile 18/06/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleri ile birlikte tümüyle yürürlükten kaldırıldığı, aynı yasanın 398. maddesi ile tedbire muhalefetin eylemlerinin yaptırımının ve görevli mahkemenin yeniden düzenlendiği dikkate alınıp, 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi gözetilerek, yeni yasal düzenlemelere göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 31.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/901, Karar No: 2020/3385, Tarih: 14.10.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/901 E.  ,  2020/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... Karakıvrak tarafından, davalı ... aleyhine 20/08/2009 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 20/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6183 sayılı Yasanın 79. maddesi uyarınca menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, fer'i müdahil ... İnş. Tur. .... Pet. Ür. Kuy. ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borcundan dolayı tebliğ edilen haciz bildirisine karşı sehven yasal süresinde itiraz edilememesi sonucu mal elinde ve borç zimmetinde sayıldığını, vergi borçlusu şirkete herhangi bir borcunun olmadığını belirterek, 6183 sayılı Yasanın 79/4. maddesi uyarınca müdahil vergi borçlusuna borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, vergi mükellefi olan fer'i müdahil ... İnş. Tur. .... Pet. Ür. Kuy. ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti.'nin 01/10/1999 tarihi itibarıyla 152.679,34.-TL vergi borcu bulunduğunu, söz konusu şirketin vergi dairesine davacı kooperatiften alacaklı olduğunu bildirmesi üzerine davacı şirkete haciz ihbarnamesi gönderilerek kooperatife ait gayrimenkuller üzerine haciz konulduğunu, her ne kadar borcun varlığı dava konusu olup hukuken kesinleşmiş bir alacağın olmadığı savunulmuş ise de, iddiaların yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yargılama aşamasında dava konusu borcun fer'i müdahil tarafından ödenmiş olması nedeniyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiği gerekçesiyle yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalı taraf sorumlu tutulmuştur.

Gerekçeli karar başlığına dava tarihi olarak 20/08/2009 yazılması gerekirken 17/09/2012 yazılmış olmasının maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331. maddesinin birinci fıkrası "davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek

bulunmayan hallerde hakim, davanın açıldığı tarihteki, tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder" şeklinde düzenlenmiştir. Yasada düzenlenen bu madde doğrultusunda, davanın açıldığı tarihte haksız olduğu tespit edilen taraf yargılama giderini ödemekle yükümlü olacaktır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331. maddesinin birinci fıkrası "davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek

bulunmayan hallerde hakim, davanın açıldığı tarihteki, tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder" şeklinde düzenlenmiştir. Yasada düzenlenen bu madde doğrultusunda, davanın açıldığı tarihte haksız olduğu tespit edilen taraf yargılama giderini ödemekle yükümlü olacaktır.

Dosya içeriğinden; asıl vergi borçlusu olan fer'i müdahil ... İnş. Tur. .... Pet. Ür. Kuy. ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından davacı kooperatiften alacaklı olduğunun ... Vergi Dairesi'ne bildirilmesi üzerine davacıya 125.543,00 TL vergi borcu nedeniyle 6183 sayılı Yasanın 79. maddesi uyarınca haciz bildirisi gönderildiği, ayrıca alacaklı olduğunu iddia eden fer'i müdahil tarafından davacı hakkında ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/3316 esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığı, davacı kooperatif tarafından takibe itiraz edilmesi üzerine bu defa fer'i müdahil şirket tarafından ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/99 esas ve 2014/223 karar sayılı dosyasında itirazın iptali davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda; ... 2. İcra Müdürlüğünün 2008/3316 esas sayılı dosyasına yapılan itirazın kısmen iptali ile takibin 81.944,63-TL asıl alacak üzerinden devamına karar verildiği ve kararın Yargıtay 15. Hukuk Dairesi tarafından onanarak 31/12/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davacı kooperatifin, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/99 esas ve 2014/223 karar sayılı dosyasında verilen karar ile haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarih itibariyle vergi borçlusu fer'i müdahil şirkete 81.944,63-TL borcunun bulunduğu, davacının davasında kısmen de olsa haksız olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, yargılama gideri ve vekalet ücretinin, dava tarihindeki haklılık oranına göre hüküm altına alınması gerekirken mahkemece açıklanan yönler gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17319, Karar No: 2016/4943, Tarih: 15.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/17319 E.  ,  2016/4943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy(Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların savunması ve katılanların beyanları karşısında sanıkların iştirak halinde katılanların konutunun eklentisi niteliğinde olan bina boşluğuna girdikleri sabit olup atılı suçun unsurları oluştuğu gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar M.. Ö.. ile S.. Ö.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20108, Karar No: 2013/5079, Tarih: 12.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/20108 E.  ,  2013/5079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/64102

MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2009

NUMARASI : 2009/607 (E) ve 2009/1017 (K)

SUÇ : Suç eşyasını satın alma ve kabul

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 165.maddesinde, suça konu eşyanın veya malvarlığı değerinin suçun işlenmesi suretiyle elde edildiğinin fail tarafından "bilinmesi" koşuluna ayrıca yer verilmediğinden, suç olası kastla işlenebileceğinden, oluşa ve dosya içeriğine uygun mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların atılı suçu işlemediklerini savundukları ve cep telefonu alım satımı yapan sanık Özgür’ün sadece kimlik belgesi almadan cep telefonu satın almasının ve sanık İsmail’in ise telefon hattında bir gün için yakınanın cep telefonu makinesinin kullanılmasının atılı suçu işlediklerini göstermeyeceği gözetildiğinde; sanıkların atılı suçu işlediklerine dair delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde kararda tartışılmadan yazılı şekilde sanıkların mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanık Ö.. B.. hakkında olası kast hükümleri uygulanırken kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 Sayılı CMUK. nun 232.maddesinin 6.fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/154, Karar No: 2015/2373, Tarih: 15.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/154 E.  ,  2015/2373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/403436

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/09/2013, 2013/45 (E) ve 2013/225 (K)

SUÇ : Nitelikli öldürme, kasten yaralama

Tebliğname No : 1 - 2013/403436

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/09/2013, 2013/45 (E) ve 2013/225 (K)

SUÇ : Nitelikli öldürme, kasten yaralama

26.09.2013 tarihli hükümler, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş ise de, suça sürüklenen çocuğun reşit olduktan sonra verdiği 23.12.2013, 10.01.2014, 17.07.2014, 25.08.2014, 08.10.2014, 23.03.2015 ve 06.04.2015 tarihli dilekçelerle hükümlerin onanmasını istediğinden, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.02.2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, bu dilekçeler temyizden vazgeçme niteliğinde kabul edilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında, çocuk maktul kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden katılanlar vekilinin; katılanlar kasten silahla yaralama suçlarından kurulan hükümlere karşı temyiz isteminin reddine ilişkin kurulan hükümler yönünden ise katılanlar vekilinin, temyizleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuğun nitelikli öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile değerlendirilip kısmen reddedilmiş, suça sürüklenen çocuğa katılanlar kasten silahla yaralama suçundan verilen hükümleri yasal süresinden sonra temyiz eden katılanlar vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin verilen cezada haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmaması gerektiğine vesaireye yönelen, katılanlar vekilinin temyizin kabul edilmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca. 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, zorunlu müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki, "1.122,00.TL." suça sürüklenen çocuğa atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret kısmın çıkarılmasına ve yargılama gideri toplamının "357.59.TL" olarak değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 15/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3254, Karar No: 2019/6547, Tarih: 30.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3254 E.  ,  2019/6547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması sureti ile eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk Selahatin Kaplı ilk olarak 21/06/2014, ikinci olarak 22/06/2014 tarihlerinde müştekinin işlettiği okul kantinine girip hırsızlık yaptığını mahkemece de oluşa uygun olarak kabul edilen olayda; eylemlerin işleniş şekli, kısa sayılabilecek zaman aralığı ile aynı yere girilip müsnet suçların işlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesi hükmüne göre bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, zincirleme suç hükümleri uygulanarak TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması yerine aynı suçtan iki kez hüküm kurmak sureti ile fazla ceza tayini,

2-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile işlendiği anlaşılmasına karşın suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4024, Karar No: 2024/7103, Tarih: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4024 E.  ,  2024/7103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/44 Esas, 2024/44 Karar

KORUNMAYA İHTİYACI

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 06.12.2023 Tarihli ve 2023/489 Esas, 2023/506 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçüğün Kayseri Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne naklinin yapıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin 24.01.2024 Tarihli ve 2024/44 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 07.04.2023 tarihli ve 2023/140 Esas, 2023/159 Karar sayılı kararı ile bakım tedbiri uygulanmasına karar verildiği, koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a alt bendi uyarınca hakkında danışmanlık tedbiri uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 07.04.2023 tarihli ve 2023/140 Esas, 2023/159 Karar sayılı kararı ile bakım tedbiri uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 07.04.2023 tarihli ve 2023/140 Esas, 2023/159 Karar sayılı kararı ile bakım tedbiri uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.