muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17629, Karar No: 2023/404, Tarih: 09.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/17629 E.  ,  2023/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bor Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2016 tarihli ve 2016/66 Soruşturma, 2016/246 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli, 2016/304 Esas, 2016/601 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri;

Mağdur oldukları halde tarafına haksız şekilde ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, Bor İlçe Devlet Hastanesi acil servisinde pratisyen hekim olarak görev yapan katılan hakkında, 06.01.2016 tarihinde sabah saatlerinde kan düşüklüğü ve tansiyon yüksekliği şikayeti ile hastaneye götürdüğü annesi ...'in kan tahlili yaptırmak istemesine karşı çıktığı ve annesine hakaret ettiğine ilişkin BİMER ve SABİM'e müracaatta bulunmasına ilişkindir.

Mağdur oldukları halde tarafına haksız şekilde ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, Bor İlçe Devlet Hastanesi acil servisinde pratisyen hekim olarak görev yapan katılan hakkında, 06.01.2016 tarihinde sabah saatlerinde kan düşüklüğü ve tansiyon yüksekliği şikayeti ile hastaneye götürdüğü annesi ...'in kan tahlili yaptırmak istemesine karşı çıktığı ve annesine hakaret ettiğine ilişkin BİMER ve SABİM'e müracaatta bulunmasına ilişkindir.

2. Sanığın BİMER ve SABİM'e yapmış olduğu başvurulara istinaden katılan hakkında Niğde İl Sağlık Müdürlüğü tarafından başlatılan inceleme neticesinde düzenlenen 21.01.2016 tarihli inceleme raporunda, hasta yakını olan sanığın BİMER ve SABİM'e yaptığı şikayetlerde hastanın yanındaymış gibi beyanlarda bulunduğu halde kamera kayıtlarında olmadığının belirlendiğini, 06.01.2016 tarihinde hastanenin acil servisine başvuran ...'e yüksek tansiyon ve bunun tedavisi ile ilgili bir işlem yapılmadığı gibi insülin iğnesinin de vurulmadığının tespit edildiğini, bunun yerine hastanın tam kan tahlili ve B12 tahlili yaptırmak istediğini belirttiğini, B12 tahlilinin acil bir tetkik olmadığından hastanenin acil servisinden istenemeyeceğini, bu hususun doktor ve personel tarafından izah edilmesine rağmen hastanın ısrarı üzerine kanının hemşire tarafından alındığını, bu sırada hasta ... ve hasta yakını ... ile katılan arasında bir tartışma yaşandığını, bu tartışmada taraflar ifadelerinde karşılıklı olarak hakarete uğradıklarını iddia ettikleri ancak kamera kayıtlarında ses kaydının olmadığı ve acil serviste görev yapan personelin ifadelerinde hiçbirinin hakaret içeren bir söz duyduklarına dair ifadelerinin olmadığı belirtilerek katılan tarafından sanığın annesi hasta ...'e yapılan işlemlerin uygun olduğu ve katılan hakkında soruşturmaya gerek olmadığı kanaatine varıldığı belirlenmiştir.

3. 21.01.2016 tarihli inceleme raporu, Bor İlçe Devlet Hastanesinin Acil Servisi koridor ve çıkış bölümünü gösteren kamera kayıtlarına ilişkin düzenlenen 25.01.2016 tarihli CD inceleme tutanağına göre olay yerinde olmadığı belirlenen sanığın aşamalardaki savunmasında, olay tarihinde hastaneye annesi ... ve babası ...'in birlikte gittiklerini, hastaneden döndüklerinde annesinin yaşanan olayları kendisine anlattığını, anlattığı kadarı ile BİMER ve SABİM'e telefon açarak annesi adına şikayette bulunduğunu, hatta bu hususu telefonda dile getirdiğini ifade etmiştir.

4. Dosyada mevcut 06.01.2016 tarihli BİMER ve SABİM başvuru formlarında sanığın telefon ile aramak suretiyle müracaatını gerçekleştirdiği belirlenmiştir.

4. Dosyada mevcut 06.01.2016 tarihli BİMER ve SABİM başvuru formlarında sanığın telefon ile aramak suretiyle müracaatını gerçekleştirdiği belirlenmiştir.

5. Bor İlçe Devlet Hastanesi Acil Servis bölümünde görev yapan İ.Ö., E.E., R.S. beyanlarında, sanığın annesinin B12 ve kolestrol tahlili yaptırmak üzere acil servise başvurduğunu, bu işlemin acil hizmetler kapsamında olmadığı doktor tarafından hastaya izah edilmesine rağmen hastanın ısrar ettiğini, tansiyon ve ... ölçümünün yapılıp acil niteliğindeki tahliller için kanı alındıktan sonra hasta ve hasta yakını olan eşi ... ile katılan arasında tartışma yaşandığını, ancak hakaret içeren bir söz duymadıklarını ifade ettikleri belirlenmiştir.

6. Hasta yakını olan ... aşamalarda, acil servisten çıkıp eşinin kanını laboratuvara götürüp döndüğü sırada eşi ile katılan arasında tartışma yaşandığını gördüğünü, katılanın eşine "ben bugün beş yüz hastaya baktım beni çıldırtma kadın çık git" dediğini, kendisinin de bunun üzerine katılana hakkında şikayetçi olacağını söyleyince katılanın arkalarından koşarak gelip "gel lan şikayetçi olanlar sonra gelip benim ayağımı öpüyorlar, siz de öpeceksiniz" dediğini ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinde düzenlenen iftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerekmektedir. Somut olayda, sanığın annesi ... katılanın pratisyen hekim olarak görev yaptığı Bor İlçe Devlet Hastanesinin Acil Servisine başvurduğu, B12 ve kolestrol tahlili istemesi ve katılanın da acil hizmetler kapsamında olmadığından bunu kabul etmemesi üzerine aralarında tartışma yaşandığı tanık beyanları ile de sabittir. Yaşanan tartışmada tarafların birbirlerine sarf ettikleri iddia edilen sözlere ilişkin inceleme raporunda da belirtildiği üzere ses kaydının olmadığı, ayrıca bu hususa ilişkin hastane çalışanı olan tanıkların beyanlarında bir ifadenin bulunmadığı, ancak hasta ... ve hasta yakını olan ... ...'in BİMER ve SABİM'e yapılan müracaat içeriğini doğrular şekilde beyanda bulundukları belirlenmiş olup sanık da aşamalarda annesinin kendisine yaptığı anlatıma göre söz konusu başvuruları gerçekleştirdiğini ifade etmiştir.

Sanığın BİMER ve SABİM'e yaptığı 06.01.2016 tarihli müracaat form içerikleri, taraflar ve tanıkların beyanları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin 2709 sayılı T.C. Anayasası'nın 74 üncü maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli, 2016/304 Esas, 2016/601 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23374, Karar No: 2022/849, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/23374 E.  ,  2022/849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2016 gün ve 2015/434 Esas, 2016/481 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 04.01.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 13.06.2017 gün ve 2017/1331 Esas, 2017/1486 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23161, Karar No: 2014/6658, Tarih: 08.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23161 E.  ,  2014/6658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... 2003 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; Kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ortadan kaldırılması,

I-)Katılan vekilinin sanık ...'ın “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında” sanık ...'nun ise “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarından beraatlerine, diğer sanıklar ... ve ... hakkında 2003 takvim yılı ile ilgili açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair hükümlere yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ... ve ...'e yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son işlendiği 31.12.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar vermek gerektiğinin ve sanıklar ... ve .. hakkında elde edilen delillerin hükümlülükerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan sanıklar ... ve ... hakkında 2003 takvim yılı ile ilgili açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, diğer sanıklar ...'ın 2005, 2006, 2007 yıllarında, ....'nun ise 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatine dair hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-)Katılan vekilinin, ..., ... ve Muhammet Ali Kuşçuoğlu'nun “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyizine gelince;

II-)Katılan vekilinin, ..., ... ve Muhammet Ali Kuşçuoğlu'nun “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., ... ve Muhammet Ali Kuşçuoğlu'na yüklenen “2004 takim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun Yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son işlendiği Aralık 2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar ..., ... ve Muhammet Ali Kuşçuoğlu hakkında “2004 takim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12289, Karar No: 2014/5534, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12289 E.  ,  2014/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/192-2013/721

DAVA :Davacı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin alt işverenlere verdiği hizmette arıza teknisyeni olarak işe başladığını, dava dışı şirketler ile davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı bulunduğunu, işyerinde vardiyalı sistem olmasına rağmen her gün 16 saat çalıştırıldığını, Cumartesi günleri yarım gün çalışması gerekirken bu günde de aynı şekilde çalıştığını, bu çalışmalarından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını, ücretinin ödenmediğini, davacının hafta tatil günlerinde de çalışma sisteminin aynı şekilde olduğunu, davacının işe alınırken yol ve yemek yardımı yapılacağının söylendiğini, davalı Kurumun da ihaleli çalışan işçilere nakdi olarak bu yardımları yaptığını kabul ettiğini belirterek, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ücretinden % 40, tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtları gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2681, Karar No: 2016/10088, Tarih: 17.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/2681 E.  ,  2016/10088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, yasak bıçak taşıma

HÜKÜMMED : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nin tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit ve yasak bıçak taşıma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen tehdit ve yasak bıçak taşıma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 17/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1054, Karar No: 2012/17899, Tarih: 28.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1054 E.  ,  2012/17899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde  ret kararı verilmesi isabetsiz ise de; sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararı onanmalıdır.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 28/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.