muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4257, Karar No: 2012/2965, Tarih: 17.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4257 E.  ,  2012/2965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs, ruhsatsız silah taşımak

HÜKÜM : 1)TCK.nun 81/1,35,29,62 maddeleri ile 5 yıl hc

2)6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62. maddeleri ile 10 ay hapis ve 500 TL apc.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Dosya kapsamı, oluşa ve gösterilen gerekçeye göre; mahkemenin sanık hakkında ruhsatsız silah taşımak suçundan TCK.nun 51 ve CMK.nun 231 maddelerini uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yöne ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve ruhsatsız silah taşımak suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

a)Sanık hakkında ruhsatsız silah taşımak suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA),

b)Sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; sanığın olay günü abisiyle tartışan ...'ın kendisine küfür etmesi üzerine yakın mesafeden tabanca ile bir el ateş ederek çene bölgesinden hayati tehlike geçirmeyecek basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek çehrede sabit iz

bulunmayacak şekilde yaraladığı olayda; katılandan sanığa yönelik küfürden ibaret haksız davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında cezanın üçte birinden dörtte birine kadar indirimini düzenleyen TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında alt sınıra yakın indirim yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılarak sanığa eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 17/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2560, Karar No: 2014/8105, Tarih: 30.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2560 E.  ,  2014/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.09.2013 tarih ve 2012/310-2013/252 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından emtia blok abonman sigorta poliçesi ile sigortalanan dava dışı ...Plastik Boru ve ... Elemanları San. ve Tic. A....ye ait “naturel polietilen” cinsi emtiların ... Limanı'na indirildikten sonra davalıya ait forklift ile 42 HT 939, 42 LF 716, 42 ZK 105, 33 RY 3245 ve 33 F 5768 plakalı araçlara yüklenmesi sırasında paletlerin birbirine çok yakın istiflenmesi, yükleme ve boşaltma sırasında birbirine zarar vermesi torba içerisindeki hammaddelerin düşme, takma, patlama etkisiyle yere dökülmesi sonucunda zarar gördüğünün tespit edildiğini ve müvekili tarafından sigortalısına hasar tazminatının ödendiğini, davalıya ödenen hasar tazminatı için rücu mektubu gönderilmesine rağmen davalı tarafından herhangi bir ödeme ...lmaması üzerine aleyhine icra takibi başlatıldığını, takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava açma hakkının malın tesliminden itibaren 1 yıllık süre geçtiği için zamanaşımna uğradığını, davacının TTK'nın 1066. maddesi uyarınca ihbar külfetini yerine getirmediğini, müvekkilinin faaliyet alanının liman işletmeciğinden ibaret olup, dava konusu emtianın nakliye işini yapmadığını ayrıca, müvekkilinin doğabilecek hasarlardan sorumlu tutulamayacağına dair taahhütname de verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının dava açma hakkının malın tesliminden itibaren 1 yıllık süre geçtiği için zamanaşımna uğradığını, davacının TTK'nın 1066. maddesi uyarınca ihbar külfetini yerine getirmediğini, müvekkilinin faaliyet alanının liman işletmeciğinden ibaret olup, dava konusu emtianın nakliye işini yapmadığını ayrıca, müvekkilinin doğabilecek hasarlardan sorumlu tutulamayacağına dair taahhütname de verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, abonman nakliyat sözleşmesinin çerçeve sözleşme olup, bu sözleşme ile baştan anlaşan tarafların daha sonra her nakliye için nakliye konusu eşya ve nakliyenin ...lacağı araç hususunda spesifik anlaşma yapmaları halinde nakliyesi ...lan yükün sigorta örtüsü altına alındığını, davacı tarafından sunulan belgelerden çerçeve sözleşme niteliğindeki abonman sözleşmesinin bulunduğu, ancak spesifik poliçenin bulunmadığı, davacının sigorta poliçesine dayanarak dava açmasına rağmen sunulan poliçenin çerçeve poliçe olduğu, bunun davacıya dava açma hakkı vermediği, bu nedenle de davacının davada elindeki belge ile aktif dava ehliyetini kazanamayacağı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 11.05.2006 tarih, 2005/5447 Esas, 2006/5538 Karar sayılı ilamının da aynı yönde olduğu gerekçesiyle, davanın HMK'nın 114/1-d ve 115/2 maddeleri gereğince aktif dava ehliyeti yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar abonman sigorta poliçesinde sigortalının imzasının bulunması gerekmediğinden mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi doğru değil ise de, spesifik poliçenin bulunmamasına, taşımadan evvel sigortalı ile sigorta şirketinin bu konuda anlaştıklarının ispat edilememiş olmasına, sigorta şirketinin ibraz ettiği ödeme belgesinde de o tarih itibariyle yürürlükte olan BK'nın 162. maddesinde belirtilen temlik beyanının bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1917, Karar No: 2017/4821, Tarih: 20.09.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/1917 E.  ,  2017/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/03/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ile ...İcra Müdürlüğünün 2012/140 sayılı takip dosyasındaki itirazının iptaline dair verilen 15/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava dosyasının incelenmesinde; davaya konu olayla ilgili olan ... İcra Müdürlüğü 2012/140 esas sayılı dosyasının dosya içerisinde olmadığı anlaşılmaktadır. ... İcra Müdürlüğü 2012/140 esas sayılı dosyasının aslının dosya arasına alınarak temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın yeniden mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davaya konu olayla ilgili olan ...İcra Müdürlüğü 2012/140 esas sayılı icra dosyasının aslının temin edilerek dava dosyasına eklenmesi için mahal mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12653, Karar No: 2012/9467, Tarih: 21.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12653 E.  ,  2012/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura kullanmak” ve “sahte fatura düzenlemek” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilmeden, sahte fatura “kullanmak” ve “düzenlenmek” suçlarından birer kez uygulama yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının; 2001, 2002, 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suretiyle kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verildiğinin iddia olunması nedeniyle, 5422 sayılı kurumlar vergisi kanunun 22 ve 29. maddeleri gereğince suç tarihleri olan 01.05.2002, 01.05.2003 ve 01.05.2004'den aynı takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının ise, suç tarihleri olan 31.12.2001, 31.12.2002, 31.12.2003'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17280, Karar No: 2013/1904, Tarih: 12.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/17280 E.  ,  2013/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığından bahisle kesilen ve fuzulen ödenen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali, takibin devamı, icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davalıya, 2003 yılında yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca kesilerek, 24.10.2008 tarihinden itibaren yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.11.2012 gün 2012/21-1164 E., 2012/769 K. Sayılı kararlarında aynı ilkeler benimsenmiş olup, Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Öte yandan; davalı ... tarafından Kurum işleminin iptali için ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/58 Esas sayılı davanın açıldığının bildirilmesi karşısında, söz konusu davanın sonucu, HMK m. 165 uyarınca “bekletici sorun” kabul edilerek, kesinleşen kararın sonuca göre, dava konusu talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6626, Karar No: 2013/16672, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/6626 E.  ,  2013/16672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacılar vekili dava dilekçesinde 10.05.2009 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesine dayanmış ise de Mahkemece davalı tarafından dosyaya sunulan ve kiralayan imzasının davacıların murisi Sadık Öksüz'e ait olduğu uyuşmazlık konusu olmayan 01.08.2008 tarihli yazılı kira sözleşmesine göre işin esasının incelenmesi ve sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.