muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16021, Karar No: 2015/16874, Tarih: 04.05.2015

Ancak 27.03.2015 tarihinde 6638 sayılı yasa ile yapılan değişiklik sonucu aynı fıkraya yapılan bir ekleme ile, " Ancak, el ile dıştan kontrol hariç, kişinin üstü ve eşyası ile aracının dışarıdan bakıldığında içerisi görünmeyen bölümlerin aranması; İçişleri Bakanlığı tarafından belirlenecek esaslar dahilinde mülki amirin görevlendireceği kolluk amirinin yazılı, acele hallerde sonradan yazıyla teyit edilme üzere sözlü emriyle yapılabilir. Kolluk amirinin kararı yirmi dörde saat içinde görevli hakimin onayına sunulur. Bu fıkra kapsamında yapılan araç aramalarına ilişkin olarak kişiye, arama gerekçesini de içeren bir belge verilir." şeklinde bir düzenleme getirilmiştir. Maddedeki fıkranın önceki halinde de, durdurma ve kimlik sormada, durdurulan kişi üzerinde silah ve tehlikeli bir maddeden şüphelenilmesi durumunda, polisin gerekli tedbirleri alabileceği, el ile dıştan kontrol yapılarak tehlikelilik halinden arındırılabileceği vardı. Polis, maddenin önceki haline göre bu tedbirini alırken kişinin üzerindeki elbisesini örneğin montunu çıkartılmasını isteyemeyecek, yine durdurulan aracın dışarıdan bakıldığında görünmeyen bölümlerini arayamayacaktı. Ancak yeni düzenleme ile böyle bir durumda, mülki amirin görevlendireceği kolluk amirinin yazılı, acele hallerde sonradan yazıyla teyit edilme üzere sözlü emriyle kişinin üstü ve eşyası ile aracının görünmeyen kısımlarının da aranması mümkün hale getirilmiştir. Maddenin başlığı, düzenleme içeriği, fıkranın eklendiği yer birlikte değerlendirildiğinde bu arama, şahsı durdurma ve kimlik sorma haline ve sadece silah ve tehlikeli maddeden arındırmak şartına mahsus olarak, mülki amirin görevlendireceği kolluk amirinin yazılı izni ile yapılabilen önleme araması hali getirilmiştir. Maddeye ekleme yapılan yeni fıkranın da yaygın ve yanlış algının aksine bu maddedeki düzenlemenin genel ve kapsayıcı olmadığı, önleyici kolluk kapsamında aranılan şahısların yakalanması, suçların önlenmesi amacıyla makul bir nedene dayalı olarak şahsın durdurulması ve kimlik sorulması halinde ve ancak silah ve tehlikeli maddelerden arındırmak için ve sadece bu neden ve amaçla sınırlı olarak şahısların üstü ve araçları ile ilgili bir arama olduğu görülmektedir. Bu amacın dışındaki yani silah ve tehlikeli bir maddenin arındırılması dışındaki bir arama adli bir aramaya gireceği için o yönde bir araştırma ve inceleme yapılamaz. Böyle bir şüphenin varlığı halinde CMK.nın 161, PSVK' nın Ek 6, CMK.nın 116,119 ve devamı maddelere göre işlem yapılması gerekmektedir. Nitekim, YCGK.nın 25.11.2014 gün ve 2014/512 ve 513 sayılı kararlarında, ihbar alınması

halinde ve suçun öğrenilmesi üzerine suç şüphesinin başlayacağı, suç şüphesinin başlaması ile de soruşturma başlayacağından genel hükümlere göre adli arama işlemi yapılması gerektiği, mevcut önleme aramasına göre işlem yapılmasının hukuken geçersiz olduğu, arama sonucu ele geçirilen delillerinde hukuka aykırı, hükme esas alınamayacak deliller olduğu belirtilmiştir.

Kişinin özel hayatı, anayasada düzenlenen vazgeçilemeyen temel insan haklarından olduğundan, bu özel alana müdahale, anayasadaki belirtilen sebeplere bağlı olarak ancak kanunla ve kanundaki aranılan şartların gerçekleşmesi halinde yapılabilecektir. Anayasal hak olmasından dolayı müdahale şartlarının yerine gelip gelmediği çok sıkı neden ve şekil şartlarına bağlanmaktadır. Bundan dolayı yasanın 4/A maddesindeki kişinin durdurulması ve kimlik sorulmasının keyfi olamayacağı, polis tecrübesine dayanan makul sebeplerin varlığı halinde kişilerin durdurulabileceği, üst araması ve aracın bagaj aramasının, ancak kişide silah ve tehlikeli maddeler olduğu hususunda yeterli şüphe var ise, ancak o zaman yapılabileceği, bu şartlar var ise usul bakımından da mülki amir veya kolluk amirinin yazılı, gecikmesinde tehlike halinde de sonradan yazı ile teyit edilmek şartıyla sözlü emirle icra edilebileceği gibi sıkı usul ve şekil şartları getirilmiştir. Bu maddedeki aramanın hukuka uygun olması için kanundaki tüm şartların yerine gelmesi lazımdır. Herhangi bir aşamadaki bir kopukluk veya keyfilik aramayı hukuksuz ve haksız arama durumuna sokar. TCK.nın 120. maddesine göre haksız arama suç olarak düzenlenmiştir. Bulunacak eşyalarda hukuka aykırı olduğu için delil olarak değerlendirilemeyecektir. Bu nedenle şartların gerçekleşmesi halinde kişi üzerinde, eşyalarında ve araç bagajında sadece silah ve tehlikeli madde araması yapılabilecektir. Başka amaçlı bir arama yapılamaz. Silah ve tehlikeli madde dışında bir arama yapılması halinde bunun iyi niyetli olunmadığının bir delili olarak görülmesi gerekir. Örneğin aracın bagajı aranırken silah ve tehlikeli madde olabilecek eşyalara bakılmalıdır. Silah dışındaki bir eşyanın açıkça bir suç unsuru olduğu göz ile görülebilen bir durumda ise ancak o zaman CMK.nın 138. maddesindeki tesadüfi bir delil olarak değerlendirilip işlem yapılabilir. Böyle bir durumda artık yeni bir suç şüphesi doğması nedeniyle adli soruşturmanın başlangıcı olacağından gerekli muhafaza tedbirleri alınarak, adli arama kararları alındıktan sonra arama ve inceleme yapılabilir. Aksi bir hal delili geçersiz konuma düşürür. Önceden bir suça ait bir ihbar alınması durumunda da 2559 sayılı 4/A maddesine göre bir arama işlemi yapılamaz. Zira bu durumda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yukarıda zikrettiğimiz iki kararında vurgulandığı üzere bu durumda artık suç şüphesi başladığı için adli bir arama kararı alınması gerekir. Adli bir arama kararı alınmadan 4/A maddesine göre yapılacak aramada ele geçen eşyanın delil değeri olmayacaktır. Esasen dosyamızdaki olay, 2559 sayılı yasanın değişik 4/A maddesinden öncesine ait ise de, arama konusunun bir bütün olarak sunulması ve yeni dönemde dahi olsa yasal olmadığının tespiti yönünden irdelenmiştir.

Bu ilkeler ışığında somut olayımızı incelediğimizde;

Bu ilkeler ışığında somut olayımızı incelediğimizde;

Sanık ..., suç tarihinde Adana ilinde ... caddesinde bisikleti ile elinde de siyah poşeti olduğu halde seyir halinde iken devriye ekibi tarafından tutulan tutanağa göre herhangi bir şüphe sebebi gösterilmeksizin durdurulduğu, GBT kaydının olmadığı anlaşılan şahsın elindeki poşetinin hukuken alınmış bir arama kararı olmaksızın

alınıp incelendiği, bu aramada 114 paket (11 Karton) kaçak sigaranın ele geçirildiği görülmüştür.

alınıp incelendiği, bu aramada 114 paket (11 Karton) kaçak sigaranın ele geçirildiği görülmüştür.

Bu haliyle elinde poşetle giden sanıkla ile ilgili, sanığın eşyaları üzerinde hukuki dayanağı olmayan fiili bir arama işlemi gerçekleştirilmiştir. Yapılan bu arama işlemi ile ilgili olarak ne bir adli nede önleme araması kararı mevcut değildir. Kolluğun durdurma ve kimlik sormasını düzenleyen 2259 sayılı PSVK' nın 4-A maddesinde suçların önlenmesi ve aranan şahısların yakalanmasını temin için yapılacak "Durdurma yetkisinin kullanılabilmesi için polisin tecrübesine ve içinde bulunulan durumdan edindiği izlenime dayanan makul bir sebebin bulunması gerekir. Süreklilik arz edecek, fiilî durum ve keyfilik oluşturacak şekilde durdurma işlemi yapılamaz." denilmektedir. Tutanağa yansıyan ne suçüstü hali nede makul bir sebep bulunmaktadır. Şahsın yaptırılan GBT araştırmasının da temiz çıktığı anlaşılmaktadır. Sanığın artık serbest bırakılması gerekirken kolluk bununla da yetinmeyerek şahsın elindeki poşeti yetkisiz ve haksız olarak alıp incelemiş ve arama yapmıştır. Kolluğun şahsın poşetinden şüphelendiği bir durum var ise, yapması gereken bunu tutanağa bağlayarak makul sebeplerini belirterek şahıs ve poşetle ilgili muhafaza tedbirlerini alarak derhal durumu Cumhuriyet savcısına bildirerek onun emri doğrultusunda hareket etmektir. Hakim kararı veya Cumhuriyet savcısının yazılı emri olmadan herhangi bir arama işlemi yapamayacaktır. Böyle bir olayda en son 27.03.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6638 sayılı yasa ile eklenen 2559 sayılı 4-A maddesinin zaman bakımından önünde uygulama engeli olmasaydı dahi yine fıkranın uygulama imkanı olmazdı. Zira bu fıkra kişinin makul nedenlerle durdurularak kimlik kontrolünün yapıldığı durumlarda, şahsın silah ve tehlikeli madde taşıdığı şüphesi varsa yetkilendirilen kolluk amirlerinden yazılı veya yazı ile teyit edilmek şartıyla sözlü talimat üzerine tehlikeli maddelerden arındırmak için ve bununla sınırlı bir aramayı kapsamaktadır. Bu nedenlerle kanuni şartları yerine getirilmeden yapılan arama usulsüz bir aramadır. Anayasanın 38/5 maddesinde göre " kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular, delil olarak kabul edilemez.", CMK.nın 217/2 maddesine göre "Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.", CMK.nın 206/2a maddesine göre delil kanuna aykırı olarak elde edilmesi halinde reddolunur. CMK.nın 230/1.b maddesine göre gerekçeli kararda, reddolunan hukuka aykırı deliller açıkça gösterilir. Mevcut bu düzenlemelere göre, hukuka aykırı bir delilin hükme esas alınması mümkün değildir. Açıklanan nedenlerle arama usulsüz ve arama sonucu elde edilen delilde değerlendirmede dikkate alınamayacak bir delildir.

2. Usulsüz arama sonucu suç eşyası ele geçirildiğinde bilgilendirilme yapılmadan sanıktan alınan ikrarın geçerli olup olmadığı, ele geçen eşya değerlendirme dışı bırakıldığında aramaya bağlı bilgilendirme olmadan alınan ikrar delilinin özgür bir iradenin ürünü sayılıp sayılamayacağı, sübutta dikkate alınıp alınamayacağı, alınması halinde adil yargılamaya etkisi, en son olarak ta ikrarın geçerli olduğunun kabulü halinde dahi başkaca maddi delille desteklenip desteklenmediği, sübuta yetip yetmeyeceği hususları;

Konuya açıklık getirmek için Mevzuat, Anayasa Mahkemesinin bir kararı ile, konu ile ilgili YCGK.nın iki kararı ve AİHM kriterlerinin irdelenmesinde fayda vardır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin Adil yargılanma başlıklı 6/1 maddesine göre,

"Her şahıs gerek medeni hak ve vecibeleriyle ilgili nizalar gerek cezai sahada kendisine karşı serdedilen bir isnadın esası hakkında karar verecek olan, kanuni, müstakil ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının makul bir süre içinde hakkaniyete uygun ve aleni surette dinlenmesini istemek hakkını haizdir.", Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının hak arama hürriyeti başlıklı 36/1 maddesine göre, "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.", yine Anayasamızın 38/5 maddesine göre, "Hiç kimse kendisini ve kanunda gösterilen yakınlarını suçlayan bir beyanda bulunmaya veya bu yolda delil elde etmeye zorlanamaz.", CMK.nın 148/1 maddesine göre ise, "Şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilaç verme, yorma, aldatma, ve cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz.", CMK.nın 148/3 maddesine göre "Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez.", CMK.nın 217/2 maddesine göre" Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.", CMK.nın 206/2a maddesine göre delil kanuna aykırı olarak elde edilmesi halinde reddolunur, CMK.nın 230/1.b maddesine göre gerekçeli kararda, reddolunan hukuka aykırı deliller açıkça gösterilir, denilmektedir. Mevcut bu düzenlemelere göre, vicdani delil sisteminin geçerli olduğu, hakimin her türlü delili değerlendirebileceği, ancak bu konuda sınırlamanın hukuka aykırı deliller olduğu, sadece hukuka aykırı delillerin hükme esas alınmayacağı ve bunlara delil kıymeti verilemeyeceği açıkca anlaşılmaktadır.

Anayasa Mahkemesinin 19.11.2014 gün ve 2013/6183 sayılı kararında, kanunun aradığı usul şartları yerine getirilmeden yapılan bir aramanın hukuka uygun olmadığı, hukuka aykırı elde edilen suç eşyasının da delil kıymetinin olmadığının tespitinden sonra bu delilin kullanılmasının adil yargılamayı etkileyip etkilemediğinin tartışmasını yapmıştır. Mahkemenin bu kararına göre, başvurucuya ait olduğu iddia edilen taşınmazda arama kararı icra edilmiş, yaban hayvanlarına ait postlar bulunmuştur. Arama tutanağı sadece Jandarma ve Milli Park görevlilerince imzalanmıştır. Arama esnasında bulunmasını kanunun zorunlu gördüğü mahal ihtiyar heyetinden veya komşularından kimse bulunmamıştır. Sanık suçlamaları reddetmesine rağmen tazminata mahkum edilmiştir. Anayasa Mahkemesi bu olayda, aramanın kanundaki usullere uygun olarak icra edilmediği için hukuka aykırı olduğunu, hukuka aykırı delilin yargılamada kullanıldığını, yargılamanın bütününe bakıldığında yargılamanın, hukuka aykırı elde edilen eşyanın üzerine kurulu olduğunu, sonuç hüküm kurulurken esas belirleyici unsurun arama sonucu ele geçirilen hukuka aykırı deliller olduğunu, bu nedenle yargılamada kullanılan hukuka aykırı olarak ele geçirilen delillerin yargılamanın bütünlüğü açısından adil yargılanma hakkını ihlal eder nitelikte olduğu sonucuna varmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.11.2005 tarih ve 2005/7-144 E, 2005/150 K. sayılı kararı ilginç olup şu şekildedir. Olayda, zanlının evinin damında hint keneviri yetiştirdiği yolunda duyum alınması üzerine sanığın konutunda, eşinin rızasıyla hakim kararı olmaksızın arama gerçekleştirildiği, şehir merkezindeki bir konutta mesai saatleri içerisinde gerçekleştirilecek aramada hakim kararı alınmasının gecikme yaratacağı ve bunda sakınca olacağını düşündürtecek bir belge ve bilgi bulunmadığı, kolluğun arama

yapma konusundaki istisnai yetkisinin yasal koşullarının oluşmadığı, temel haklardan olması nedeniyle sanığın veya eşinin rıza göstermesinin yapılan işleme hukuki geçerlilik kazandıran bir husus olmadığı, hukuka aykırı biçimde elde edilen delillerin dikkate ve hükme esas alınamayacağı belirtilerek, hukuka aykırı arama sonucunda elde edilen delil değerlendirme dışı bırakıldığında, bu delil dışındaki diğer delillerin bu bağlamda yapılan ihbar ile sanığın ikrarının somut olayda mahkumiyet için yeterli olup olmadığının tartışması yapılmıştır.

Bu kararda, ikrarın olay hakkında en çok bilgisi olan sanığa ait beyan delili olduğu, özgür iradeyle verilmesi halinde önemli bir delil olduğu, diğer tüm deliller gibi hakim tarafından vicdanı delil sistemi gereğince takdir edilmesi gerektiği, bu anlamda beyan delili ile ilgili olarak; " bir kimsenin suçlu olmadığı halde kendisini suçlu sayması veya bir başkasının suçunu kabullenmesi mümkündür. O halde ikrarın hangi aşamada gerçekleştiği ve özgür iradeye dayalı olup olmadığı, ikrarda bulunanın beyanının ciddiyetini ve bundan doğacak sonuçları bilip bilmediği, ikrarın başkaca deliller veya emarelerle desteklenip desteklenmediği hayatın olağan akışına uygun düşüp düşmediği, kuşkudan arınmışlığını ve belirliliğini zayıflatacak biçimde ikrardan dönülüp dönülmediği gibi hususlarda göz önünde bulundurulmak suretiyle, somut olaydaki ikrarın delil değeri ortaya konulmalı " denilerek, ispat sorununda bu şekilde çözümlenmesi gerektiğine işaret edilmiştir. Bu ölçüler ışığında Genel Kurul somut olaydaki yaptığı değerlendirmede; soruşturmaya ihbar üzerine başlandığı, sanığın sulh ceza hakimi huzurunda ve mahkemece tüm yasal hakları hatırlatılarak alınan beyanlarında 25 yıldır uyuşturucu kullandığını, esrar elde etmek için olaydan iki ay önce evinin damına hint keneviri bitkisi ekip yetiştirdiğini, bunların yapraklarını kurutarak esrar elde edip içtiğini ikrar ettiğini, temyiz dilekçesinin dahi bunu doğruladığı, sanığın eskiden beri uyuşturucu kullandığı ve hint keneviri yetiştirdiği yolundaki bu anlatımlarının celp edilen adli sicil kaydıyla da doğrulandığını, başkası adına suç üstlendiğinin iddia edilmediğini, dosya içeriğine göre de böyle davranılmasını gerektirecek bir neden de bulunmadığını, uzun yıllardır uyuşturucu kullandığını ve bunu hint kenevirinden elde ettiğini belirtmesi karşısında ektiği bitkinin cinsiyle ile ilgili muhtemel yanılgısından söz edilemeyeceği gibi sanığın başlangıçtaki ikrarının aşamalarda istikrarlı olarak sürdürdüğünü, bu nedenle ihbarla uyumlu hayatın olağan akışına uygun özgür ve samimi ikrar karşısında izinsiz hint keneviri ekmek suçunun sübuta erdiği sonucunu kabul etmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2005 tarihli bu kararı ile, hukuka aykırı arama ile elde edilen materyallerin değerlendirme dışı tutulacağı, usulsüz arama sonucu ve sonrası mahkeme huzurunda suçu kabul eden ikrarın beyan delili olduğu, bu ikrardan şüphelenmeyi gerektiren bir durum mevcut olmadığında özgür iradenin ürünü olarak kabulü gerektiği, diğer maddi deliller ile ikrar delilinin birlikte değerlendirilebileceği, bu değerlendirmenin dosya bazında yapılması gerektiği ancak mücerret ikrarın tek başına sübuta yetmeyeceği, diğer maddi delillerin ikrarı desteklemesi gerektiği gibi bir sonucu kriter olarak kabul etmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.11.2009 gün ve 2009/7-160 E, 2009/264 sayılı kararında da benzer bir olay nedeniyle konu yine etraflıca tartışılmıştır. Bu kararda ise

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.11.2009 gün ve 2009/7-160 E, 2009/264 sayılı kararında da benzer bir olay nedeniyle konu yine etraflıca tartışılmıştır. Bu kararda ise

özetle; hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulacağı, bu durumda ihbar sonucu elde edilen delillere itibar edilemeyeceğinden, ihbarında bu anlamda kanıt değeri bulunmadığı, diğer yönden dosyada sanığı ait bir ikrar bulunmadığı gibi bir an için sanığın ikrarı kabul edilse dahi, maddi kanıtlarla desteklenmeyen ve özgür irade ürünü olmayan bu ikrara da dayanılmasının mümkün olmadığına vurgu yapmıştır.

Bu olayda, polise gelen ihbarda ... Dağı yolu 12 sayılı yerin giriş katında sahte rakı imal eden bir şahsın bulunduğu belirtilmiş, ihbar üzerine bu yer polis tarafından gözetlenmiş, şahsın bir saat kadar içerde kalıp çıkmaması üzerine kapı zili polis tarafından çalınarak kapı açtırılmış, içerden kuvvetli alkol kokusunun gelmesi nedeniyle arama yapılmış, yapılan aramada çok sayıda paket haline getirilmiş boş rakı ve votka şişeleri, duvara monta edilmiş varil, şişe kapaklanmasında kullanılan aparat ve makineler, varille bağlantılı musluklar, 12 adet 30 lt kapasiteli boş bidon, 1850 adet boş rakı şişesi bulunmuş ve sanıkta içeride yakalanmıştır.

Sanık kollukta ve savcılıkta, bu yerin şu an cezaevinde olan ... isimli şahsa ait olduğunu, bu şahsın sahte rakı imal ettiğini, bu şahsın talebi üzerine birahaneler bölgesinden topladığı boş şişeleri buraya taşıdığını, rakı imal edip satmadığını, olay günüde daha önceden bırakmış olduğu boş bidonları almaya geldiğini beyan etmiş, duruşmada ise su pazarlamacılığı yaptığını, ....'e su verdiğini, boş su bidonlarını almaya geldiğinde tesadüfen polislerin geldiğini ifade etmiştir. Tanık...tutanağı doğrulamıştır. Yakalanan sanığın hakkında iki kez sahte rakı imal edip piyasaya sürmek suretiyle dolandırıcılık yaptığı iddiasıyla emniyette giriş kaydının bulunduğu, sahte rakı satışa sunmaktan .. .. Sulh Ceza Mahkemesince ceza kararnamesi ile para cezasına mahkum edilen bir şahıs olduğu anlaşılmıştır.

Yerel mahkeme mevcut delillere göre eylemi sabit görerek sanığın cezalandırılmasına karar vermiş, Yargıtay 7. Ceza Dairesi ise, aramayla ilgili anayasal güvenceler hatırlatıldıktan sonra suç tarihinde yürürlükte bulunan CMUK 97. maddesi uyarınca usulünce hakimden alınacak arama kararı ile ya da gecikmesinde sakınca varsa bu husus belirtilerek yetkili merciden alınacak yazılı arama kararına istinaden söz konusu depoda arama yapılması gerekirken bu usullere riayet etmeksizin hukuka aykırı bir şekilde yapılan arama sonucu elde edilen delile dayanılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmesinin isabetli olmadığından bahisle yerel mahkemenin kararının bozulmasına karar vermiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen delillerin hükmü esas alınamayacağını kabul etmekle birlikte, sanığın beyanının ciddiyetini ve doğacak sonuçları bildiği, tevilli ikrarının özgür iradesine dayalı olduğu, aynı suçtan daha önceden mahkumiyetinin olduğu, depoya anahtarla girdiği, içerden şiddetli alkol kokusunun geldiği şeklindeki diğer delillerle birlikte tevilli ikrarının mahkumiyete yeterli olduğu görüşüyle itirazda bulunmuştur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2009 tarihli bu kararında çözümlenmesi gereken uyuşmazlığın hukuka aykırı aramada elde edilen maddi kanıt dışındaki diğer kanıtların, bu bağlamda hakkındaki ihbar ile sanığın mevcut ifadelerinin, somut olayda mahkumiyet için yeterli olup olmadığının tartışması olarak belirtmiştir. Genel Kurul özetle; Öncelikle arama işleminin yapıldığı tarihteki yasal düzenlemelere göre hukuka aykırı olarak yapıldığı ve

hukuka aykırı elde edilen delillerin Türk Ceza Yargılaması Hukuku sisteminde delil olarak dikkate alınamayacağı ve bu nedenle de sanığın iş yerinde hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen maddi kanıtlar ile buna ilişkin düzenlenen tutanağın yerel mahkemece hükme esas alınamayacağı belirtilmiştir. Daha sonra sonuç olarak; “ Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen kanıtların değerlendirilme dışı tutulması halinde sanığın cezalandırılmasına olanak bulunmamaktadır. Her ne kadar C. Başsavcılığınca, ihbar tutanağı ve sanığın ikrarı ile suçun sabit olduğu ileri sürülse de, ihbar sonucu elde edilen kanıtlara itibar edilemeyeceğinden, ihbarında bu anlamda bir kanıt değeri bulunmayacaktır. Diğer yönden, dosyada sanığa ait bir ikrar bulunmadığı gibi, biran için sanığın ikrarının olduğu kabul edilse dahi maddi kanıtlarla desteklenmeyen ve özgür irade ürünü olmayan bir ikrara da dayanılması mümkün değildir." denilmiştir.