muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/790, Karar No: 2014/5083, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/790 E.  ,  2014/5083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/33463, Karar No: 2017/1526, Tarih: 02.03.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/33463 E.  ,  2017/1526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İncelemeye konu Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/287 Esas 2013/423 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 18/01/2012 ve iddianame düzenleme tarihinin 29/02/2012 olduğu,

Dairemizde aynı gün incelenen;

-2014/32876 Esas sayılı dosyada Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/274 Esas 2013/436 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 19/01/2012 ve iddianame düzenleme tarihinin 29/02/2012 olduğu,

-2017/5512 Esas sayılı dosyada Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/1303 Esas 2014/1015 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 11/01/2012 ve iddianame düzenleme tarihinin 16/02/2012 olduğu,

-2014/20180 Esas sayılı dosyada Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/199 Esas 2013/18 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 10/01/2012 ve iddianame düzenleme tarihinin 07/02/2012 olduğu, gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanıkların eylemlerinin TCK 43.madde kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından sanığa ait dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve incelemeye konu dosya ile birlikte TCK 43 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca sair yönü incelenmeksizin BOZULMASINA, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15507, Karar No: 2014/19414, Tarih: 26.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/15507 E.  ,  2014/19414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde kasap olarak çalıştığını, işveren aleyhine dava açmış bir kısım işçilerin davalarında tanıklık ettiğini, işyerinde çalışan bir başka işçinin kendisine hakaret ve darp eyleminde bulunduğunu, işverenin de bir takım hususları çarpıtarak iş sözleşmesini haklı sebep olmaksızın feshettiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi hususu uyuşmazlık konusunu teşkil etmektedir. Davacı tarafından, işçinin işverenle husumeti olan işçilerin davalarında işveren lehine tanıklık etmemesi üzerine baskı uygulandığı, başka işçinin kendisine yönelik davranışlarının da farklı yorumlanarak iş sözleşmesinin haksız feshedildiği iddia edilmiştir. Davalı ise, davacının 31.12.2011 tarihinde işyerinde çalışan ... isimli işçiye küfür ettiğini, et satırı ile saldırdığını, diğer işçilerin araya girmesiyle kavgayı bitirdiklerini, kavgadan sonra davacı müşterilerin içinde bıçak ile ...'a tekrar saldırdığını, iş akdinin bu nedenle haklı olarak feshedildiğini savunmuştur. Delil durumuna göre, davacının iş sözleşmesinin işverenin diğer işçisi ile yaptığı kavga sonucu feshedildiği sabittir. Mahkeme gerekçesinde, diğer işçinin işine son verilip verilmediğinin ilgili kişi sigortasız çalıştırıldığından tespit edilemediği değerlendirilerek ihbar ve kıdem tazminatları hüküm altına alınmıştır. Dosya içeriğinden, feshe neden olan kavga olayına karışan öbür işçi ...’in de işten ayrıldığı anlaşılmaktadır. İşverenin eşit işlem yapma borcuna aykırı davranıp davranmadığının tespit edilmesi uyuşmazlığın çözümü için önem taşıdığından, mahkemece taraf tanıkları yeniden dinlenerek, diğer işçi ...’in söz konusu olay nedeniyle ve davacı ile aynı anda işten çıkarılıp çıkarılmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde netleştirilmeli, sonucuna göre feshin davacının ihbar ve kıdem tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı değerlendirilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5545, Karar No: 2017/7393, Tarih: 14.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/5545 E.  ,  2017/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-... Belediye Gençlik ve Spor Kulübü aralarındaki dava hakkında ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.10.2014 gün ve 2013/261-2014/700 sayılı hükmün Dairemizin 14.2.2017 tarih ve 2015/11668-2017/1749 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 275,00 (ikiyüzyetmişbeş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7819, Karar No: 2011/7487, Tarih: 27.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7819 E.  ,  2011/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 22/10/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle temyiz dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava ile ilgisi nedeniyle İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/504-2009/510 sayılı dosyasının getirtilmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi için gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda gösterilen nedenle mahkemesine geri çevrilmesine 27/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7172, Karar No: 2016/7618, Tarih: 16.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/7172 E.  ,  2016/7618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan: Düşme, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından: Mahkumiyet

I- Sanıklar hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa alınmadan yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı ise de zamanaşımının muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 21.01.2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında "2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisinde örneği bulunan ... Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü'nün 11.12.2006 tarih 10182 ve 10183 sayılı mütalaalarının sanık ... hakkında olduğu, sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yılları için düzenlenen ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesine göre dava şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaalarının bulunmadığı gözetilerek, varsa getirtilip dosya içerisine konulmadan, yoksa Vergi Dairesi Başkanlığından mütalaa alınmadan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

III- Sanık ... hakkında "2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

III- Sanık ... hakkında "2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1) Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu fatura asılları veya onaylı örnekleri temin edilip dosya arasına konulduktan ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Suça konu faturaların katma değer vergisinde kullanıldığı iddiası karşısında son fatura ve beyanname tarihlerine göre 2005 takvim yılı için suç tarihinin 21.01.2006, 2006 takvim yılı için 21.05.2006 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin 2005-2006 yılları olarak eksik ve hatalı gösterilmesi,

b) Sahte fatura kullanma suçundan dava açılıp hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli ve kısa kararda sehven "sahte fatura düzenleme" ibarelerine yer verilerek çelişkiye neden olunması yasaya aykırı,

c) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin bu sebeplerle, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin ise sair yönleri incelenmeksizin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11745, Karar No: 2011/13619, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11745 E.  ,  2011/13619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, banka alacağının tahsili amacıyla yapılan takibin vaki itiraz üzerine durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, davalının %40 tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosyanın bilirkişiye iki kez gönderilmesine rağmen alacağın hesaplanması için gerekli belgelerin olmaması nedeniyle rapor düzenlenemediği, eksikliklerin tamamlanması amacıyla 10.04.2008’de banka şubesine yazı yazılmasına ve 20.03.2009 tarihinde yazı tehid edilmesine rağmen anılan eksikliklerin giderilemediği, son olarak eksikliklerin giderilmesi ve bilirkişi incelemesi yapılması için kesin süre verilmesine rağmen, bilirkişi ücretinin yatırılmadığı gibi eksik belgelerin de ibraz edilmediği belirtilerek ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6442, Karar No: 2020/8834, Tarih: 14.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/6442 E.  ,  2020/8834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki .4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 30. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/10/2020 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 30. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 129 ada 1,2,4 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak, arazi niteliğindeki 132 ada 80,97,120,123,124,126 parsel sayılı taşınmazlara net gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Mahkemece ilk kararla hükmedilen bedele, 09.02.2013 tarihinden ilk karar tarihi 30.10.2014 tarihine kadar, bozma ilamı sonrası artan fark bedelin ise 3'er aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına ve karar kesinleştikten sonra davalıya ödenmesine

karar verilmiş olup, fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, bozma ilamı sonrası artan fark bedele 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10/9. fıkrası uyarınca, 09.02.2013 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde yalnızca fark bedele son karar tarihine kadar faiz işletilmesine dair hüküm kurulması, doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 5 numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (İlk kararla tespit edilen 11.126.209,52-TL bedele 09.02.2013 tarihinden ilk karar tarihi 30.10.2014 tarihine kadar, bozma ilamı sonrası artan fark bedel 114.300.393,87-TL ye ise 09.02.2013 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar faiz yürütülmesine)cümlesinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 5 numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (İlk kararla tespit edilen 11.126.209,52-TL bedele 09.02.2013 tarihinden ilk karar tarihi 30.10.2014 tarihine kadar, bozma ilamı sonrası artan fark bedel 114.300.393,87-TL ye ise 09.02.2013 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar faiz yürütülmesine)cümlesinin yazılmasına,

b)Davacı idare lehine taktir edilen vekalet ücretine ilişkin 7 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.540,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 2.540,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 14/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4093, Karar No: 2019/6096, Tarih: 10.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/4093 E.  ,  2019/6096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Mahkemenin hükme esas aldığı 07.02.2011 tarihli ... Kriminal Polis Laboratuvarlığı’ndan alınan ekspertiz raporunda, senette borçlu olarak görünen ...’in samimi imzalarını içeren bir adet para çekme makbuzu esas alınarak inceleme yapıldığı, temyiz aşamasında dosyaya ibraz edilen ve Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi tarafından aldırılan 13.06.2011 tarihli Adli Tıp Raporu’nda ise ...’in samimi imzalarını içeren 11.10.2006 ve 06.07.2005 tarihli vekaletname, 08.04.2010 tarihli taahhütname, 14.07.2005 tarihli genel hizmet sözleşmesi, ... cari hesap sözleşmesi, sandık seçmen listesi gibi mukayese belgelerinin esas alındığı ve suça konu senetteki imzanın borçlu ...’e ait olduğu kanaatinin bildirildiği, bozma ilamından sonra üç kişilik bilirkişi heyetinden aldırılan 18.10.2017 havale tarihli raporda da yine borçlunun samimi imzalarını içeren 29.07.1998 tarihli emlak vergisi beyannamesi, 11.05.1992 tarihli senet, sandık seçmen listesi, ... Banka ait 05.02.2007 tarihli imza kartonu gibi birden fazla mukayese belgesinin incelemeye esas alınması ile senetteki borçlu imzalarının ...’e ait olduğunun bildirilmesi karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu anlaşılmakla, katılanlar ..., ..., ... vekilinin temyiz nedenlerinin reddiyle sonucu itibarıyla doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA, 10.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/533, Karar No: 2014/4353, Tarih: 03.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/533 E.  ,  2014/4353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2014 (Pzt.)