muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/559, Karar No: 2019/7758, Tarih: 12.12.2019

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2015/21-3371 Esas, 2018/129 Karar sayılı 07.02.2018 tarihli ilamı da bu yöndedir.Somut olayda, davalı iş yerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım iş yerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği, bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır

O halde, davalı ... Baskı Sanayi ve Ticaret A.Ş.ile Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.

G) SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı işverene iadesine

12/12/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, somut olay bakımından davalı iş yerinin basım işi niteliğinde olup olmadığı ve davacının davalı iş yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmet süresinden yaralanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konuya ilişkin yasal mevzuatın belirlenmesi ve incelenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

- a) 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri, 90 gün,

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri, 90 gün,

III - Denizde 90 gün Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - 1. Çelik, demir ve tunç döküm,

(...)\*, fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda, 90 gün

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri, 90 gün,

III - Denizde 90 gün Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - 1. Çelik, demir ve tunç döküm,

(...)\*, fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda, 90 gün

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.”şeklinde düzenlenmiştir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı belirgin olarak 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılmalıdır. Anayasa Mahkemesi tarafından 04/10/2006 tarih, 2002/157 Esas, 2006/97 Karar sayılı kararında 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin IV bendinde yer alan somut işyeri ibaresini iptal edilerek, işyeri hizmetin geçtiği yer olarak kabul edilmiştir. Anayasa Mahkemesinin söz konusu Kararında belirtildiği gibi itibari hizmet kapsamındaki işlerin bariz özelliği ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerde fiziki, ruhi ve fizyolojik bakımlardan insan sağlığını olumsuz yönde etkileyen şartlar altında yapılması oluşturmaktadır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II.Alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalılarda, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2015/21-3882 Esas, 2018/462 Karar sayılı 14.03.2018 tarihli ilamı da bu yöndedir.Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, silindir baskı işçisi olarak çalışan ve çalışırken bilirkişi raporuyla tespit edildiği üzere muhtelif kimyasallara maruz kaldığı sabit olan davacının itibari hizmete hak kazanıp kazanmadığı belirlenirken dikkate alınması gereken olgunun " gerçek anlamda yapılan iş" olduğu ve davalı iş yerinde ambalaj üzerine baskı yapılmasının basım işi niteliğinde kabul edilmesi gerektiğinden, davacının itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi Kararının onanması düşüncesinde olduğumdan Sayın Çoğunluk kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/2282, Karar No: 2024/3850, Tarih: 29.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2282 E.  ,  2024/3850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3554 E., 2023/4238 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 18. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/888 E., 2022/238 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince süresinden sonra verilmesi sebebiyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 ... Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararın davalıya tebliğ edildiğine dair tebligat mazbatası bakımından incelenmesine gerek görüldüğünden;

İlgili emniyet birimi aracılığıyla, 16.....2020 tarihi ile ....07.2022 tarihi arasında kalan dönem bakımından, “Eti Mahallesi, .../..." adresindeki binada araştırma yapılarak;

1. Her bağımsız bölümde ikamet eden bulunup bulunmadığı, belirtilen tarihler arasında bağımsız bölümlerin mesken yahut ticari amaçla sürekli şekilde kullanılıp kullanılmadığı, bağımsız bölümlerin boş olduğu tarihler olup olmadığı,

2. Belirtilen binanın anılan tarihler arasında yönetici yahut kapıcısının (apartman görevlisinin) bulunup bulunmadığı ile isimleri ve görev tarihleri,

3. (2) No.lu bağımsız bölümde ikamet ettiği iddia edilen "..." isimli şahsın belirtilen tarih aralığında binada sürekli olarak ikamet edip etmediği, ... olarak bağımsız bölümün kullanılıp kullanılmadığı,

4. Binanın giriş kapısı ve bağımsız bölümlerin yerleşim şekline dair kroki veya görüntülerin tespiti,

sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7263, Karar No: 2009/5818, Tarih: 10.12.2009

**7. Hukuk Dairesi         2009/7263 E.  ,  2009/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Davacı ..., ortaklığın giderilmesi davasına konu 1637 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 1.kattaki dairenin kendisi tarafından yapıldığının ve mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespiti istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, 1637 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın 1.katında bulunan dairenin mülkiyetinin davacıya aidiyetine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Davaya konu muhdesatın davacı tarafından kendi adına ve hesabına meydana getirildiği, iddia, savunma, dosya içeriğinde toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki gerek 743 sayılı Medeni Kanun ve gerekse halen yürürlükte bulunan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre taşınmaz üzerinde bulunan bütünleyici parça niteliğindeki yapı, ağaç gibi muhdesatların mukadderatı üzerinde bulunduğu taşınmazın arzına tabidir. Muhdesatların taşınmazların arzından ayrı bir mülkiyetinden söz edilemez. Bu olgu göz önüne alındığında muhdesatın mülkiyetinin tespiti istemi ile açılan davalarda “Çoğun içinde azı da vardır” kuralı da dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile kanıtlanması halinde muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin reddine karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davacı taraf dava dilekçesinde davaya konu muhdesatların mülkiyetinin tespitini istemiştir. Az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi isabetsiz, davalı ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin birinci fıkrasındaki “…KABULÜ…”,”…mülkiyetinin davacı ...’a AİDİYETİNİN” sözlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerlerine sırası ile “…KISMEN KABULÜ…”,”…davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine…” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen 82,80 TL harcın istek halinde davalı ...’e iadesine, 10.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/986, Karar No: 2009/3387, Tarih: 02.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/986 E.  ,  2009/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05.06.2006 tarih 2006/4127-7857 sayılı bozma kararında özetle: " Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; mahkemece yapılan 1. keşif sonuçu Orman Yüksek mühendisi ... ... tarafından düzenlenen rapora ekli memleket haritasında ve 2. keşif sonucu ... ..., ... ... ... ten oluşan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporlara ekli memleket haritasında dava konusu taşınmazın yeri farklı yerlerde gösterilmiş ve 1. raporda taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu bildirildiği halde karara dayanak alının 2. keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli 346 ada 9 parsel sayılı taşınmazın memleket haritasında yeşil ile renklendirilen ancak orman ağaç ve sembolleri içermeyen alanda kaldığı bildirilmiştir. Askeri amaçlar için üretilen 1/25000 ölçekli memleket haritalarında yeşil ile renklendirilen yerlerin, üzerinde kapalılık teşkil eden ağaçlar bulunan taşınmazları ifade ettiği, ayrıca bu ağaçların cinsi, yaşı ve boyları konusunda memleket haritasında semboller çizildiği, meyvelik, bağ, çalılık, fidanlık, büyük yapraklı orman ağacı, ibreli orman ağacı, ... yapraklı orman ağacı sembolleri ile ağaçların cinsinin saptandığı bilinmekte olup, taşınmazın bulunduğu yarde ... ve fındık sembolleri bulunmadığı gibi en yakın alanda çam – kestane – fındık –ıhlamur sembollerinin bulunduğu görülmekte olup birbiri ile çelişen , yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilemeceği " gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesclinie karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8108, Karar No: 2012/9429, Tarih: 31.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8108 E.  ,  2012/9429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/10/2009 tarih ve 2001/1368-2009/558 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29/05/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalılardan ..., ... vekili Av....., ...,. ...ve ... vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların denetçi ve yönetim kurulu üyeleri olduğu YKM Bursa A.Ş’ne %10 hisse ile ortak olduğunu, YKM Bursa A.Ş’nin diğer ortaklarının YKM Giyim A.Ş. ve YKM Paz. A.Ş’de ortağı ve yöneticileri olduğunu, davalıların YKM Bursa A.Ş’nin faaliyette bulunduğu işyerinin kira sözleşmesini feshettiklerini, içindeki malları yok pahasına satıp şirketi zarara uğratıp kapattıklarını ve başka adreste YKM Giyim A.Ş. adına yeni bir mağaza açtıklarını, müvekkili tarafından şirket aleyhine açılan haksız rekabetin önlenmesi davasının derdest olduğunu, davalıların eyleminin TTK’nun 334. ve 335 maddesine aykırı olduğunu, yönetim kurulu ve denetçinin kanuni yükümlülüklerini yerine getirmediğini, şirketin içinin boşaltıldığını, 28.11.2000 tarihli genel kurulun 10 ve 11. maddelerinde yer alan hususun müvekkilinin aleyhine olduğunu, müvekkilinin mağaza müdürü olarak yıllık 30.000.000.000.-TL, yine ortak olarak yıllık 20.000.000.000.-TL gelirinden yoksun kaldığını ileri sürerek TTK 309. ve 341.madde hükümlerine göre yönetim kurulu ve denetçinin müteselsil sorumluluğuna, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla şimdilik, 20.000.000.000.-TL maddi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının açtığı genel kurul kararlarının iptali davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, YKM Bursa A.Ş’nin 12.7.2000 tarihli genel kurulunda çeşitli tedbirlerin alınmasına karar verildiğini, alınan kararların 28.11 2001 genel kurulda da onandığını, YKM Bursa A.Ş’nin eski yöntem mağazacılığının devam etmesinin mümkün olmadığını, sermayesinin düşük olduğunu, davacının Bursa 2. İş Mahkemesi'nde mağaza müdürü olarak talep ettiği ücretinin tahsili için açılan davanın derdest olduğunu, hissedar olarak kazandığını belirttiği miktarın hayali olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yöneticilerin sorumluluğunun neticesi oluşan zararın tesbit edilemediği gibi tesbit edilse de TTK’nun 309. maddesi uyarınca tazminatın şirkete verilmesinin istenmesi gerektiği, yöneticilerin dava dışı şirketlerde de yönetici olmasının davacının bilgisi dahilinde olduğu, davacının şirkete açtığı 28.11.2000 tarihli genel kurul kararlarının iptali ve haksız rekabetin tesbiti davalarının reddedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile gerekçe yönünden davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı'dan alınmasına, 31/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7823, Karar No: 2019/6881, Tarih: 02.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7823 E.  ,  2019/6881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 tarihli 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, somut olayda sanığın sabit kabul edilen fiilinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile rapor değerlendirme komisyonunun verdiği mütalaaya uygun olarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2013 tarih ve 2013/36635 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, "sahte fatura düzenlemek" ile "sahte fatura kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan “sahte fatura kullanmak” suçundan dava açıldığı açıklanıp hangi takvim yılından da hüküm kurulduğu belirtilmeksizin bir hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan davada; vergi raporlarında sanığın 26.09.2007 tarihinde ikamet amaçlı bina işi ile iştigal etmek için mükellefiyet tesis ettirip, %90 ortağı olduğu şirkette 15 yıllığına müdür seçildiği, 2007 ve 2011 yıllarında fatura ve sevk irsaliyesi bastırdığı, sanığın iş yerinde işçi çalıştırıldığını beyan ettiği ama iş yerinin faal olmadığı, yapılan yoklamalarda iş yerinde bulunmadığı ve 2008 takvim yılında 1-12. aylar, 2009 takvim yılı 1-6. aylar, 2010 takvim yılı 2-12. aylar ile 2011 takvim yılı 1-5. aylarda KDV beyannamelerinin matrahlı olduğu, Ba- Bs formlarının karşılaştırmasında 2008 takvim yılında 3 adet, 2009 yakvim yılında 11 adet, 2010 takvim yılında 55 belge, 2011 takvim yılında da 132 adet belge düzenlediğinin tespit edildiği, Ba-Bs formları bilgilerinin birbirleriyle uyuşmadığı; sanığın savunmasında şirketin ortağı ve müdürü olduğunu ancak şirketin mali müşavir tarafından yönetildiğini, hiçbir belgede imzasının olmadığını, suça konu mükellefiyette 2008 yılında faaliyette bulunduğunu ancak 2008 yılından sonra fiilen kapattığını savunmasına rağmen, grafoloji uzmanınca yapılan bilirkişi incelemesinde 11 adet belgedeki imzaların sanığın eli ürünü olmadığı, ancak 2009 tarihli 3 adet tahsilat makbuzu imzasının sanığın eli ürünü olduğunun belirlenmesi karşısında, sanığın üzerine atılı sahte fatura düzenlemek suçlarının oluşup oluşmadığı ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tespiti bakımından;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d)Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları kullanana ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilerek faturayı düzenleyen mükellef ile kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yalnızca 11 adet belgedeki imzanın sanığa ait olmadığından bahisle beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.