muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8024, Karar No: 2023/13738, Tarih: 19.12.2023

2. Davalı ...vekili; müvekkilinin kazaya karışan aracın olay tarihinde maliki ya da sürücüsü olmadığını, kiraya veren sıfatı da olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

3. Davalı ... vekili; davacının bir anda ana caddeye orta refüjden atlayarak kazaya sebebiyet verdiğini, yolda yayalar için herhangi bir geçit olmadığını, davacının alkollü olduğunu, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

4. Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davanın açıldığı Bakırköy 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/16 Esas, 2016/153 Karar sayılı ve 26.04.2016 tarihli görevsizlik kararı üzerine dosya Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilerek 2016/824 Esasına kaydedilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Asır Otomotiv İnş. Tur. Yat. Tic. San. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın pasif nusumet yokluğu nedeniyle reddine, Davacı ... bakımından 786,45 TL'lik tedavi giderine ilişkin davanın feragat nedeniyle reddine, için 234.385,04 TL sürekli iş göremezlik zararı ile 308.417,55 TL bakıcı (tedavi) gideri zararı olmak üzere toplam 542.802,59 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 09.08.2015, davalı ... yönünden ise dava tarihi olan 07.01.2016 tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek avansı faizi ile birlikte müştereken müteselsilen tahsiline (davalı ... şirketinin 308.417,55 TL bakıcı (tedavi) giderinden poliçe limiti olan 290.000,00 TL ile sınırlı olarak sorumlu tutulmasına, sürekli iş göremezlik tazminatı olan 234.385,04 TL poliçe limiti altında kaldığından bu tutarın tamamından sorumlu tutulmasına), ve 'ın açmış olduğu maddi tazminat davasının reddine, için 100.000,00 TL, Şenay için 10.000,00 TL, Mercan için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... ve ...'ten kaza tarihi olan 09.08.2015 tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı .... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı .... vekili istinaf dilekçesinde; talep artırım dilekçesine karşı zamanaşımı definde bulunduklarını, mahkemece bu hususta herhangi bir değerlendirilme yapılmadığını, 2 yıllık zamanaşımının dolduğunu, müvekkilinin bakıcı (tedavi) gideri tazminatından sorumlu olmadığını, % 88 maluliyet oranı üzerinden yapılan hesaplamanın hükme esas alınması gerektiğini, avans faiz uygulanmasının hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı .... vekili istinaf dilekçesinde; talep artırım dilekçesine karşı zamanaşımı definde bulunduklarını, mahkemece bu hususta herhangi bir değerlendirilme yapılmadığını, 2 yıllık zamanaşımının dolduğunu, müvekkilinin bakıcı (tedavi) gideri tazminatından sorumlu olmadığını, % 88 maluliyet oranı üzerinden yapılan hesaplamanın hükme esas alınması gerektiğini, avans faiz uygulanmasının hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dilekçesi anlatımında davacı ...'nin trafik kazası nedeni ile % 88 oranında malul olduğunun açıklandığı ancak dilekçenin netice ve talep kısmında açıkça davacının % 88 oranındaki maluliyeti nedeni ile tazminat talep edildiğinin belirtilmediği, talebin sınırlandırılmadığı, maluliyet oranı bakımından davalı taraf yararına usuli kazanılmış hak oluştuğundan bahsedilemeyeceği, 8 yıllık zamanaşımının dolmadığı, dava dilekçesi ile talep edilmeyen faizini TBK'nın 131/2 nci maddesine göre ana para alınırken faiz hakkı saklı tutulmuşsa ya da durum ve koşullardan saklı tutulduğu anlaşılmaktaysa her zaman istenilebileceği, davacının dava dilekçesinde talep etmediği faiz alacağının türünü dava sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile talep ettiğine ve aracın ticari taksi olmasına göre avans faize hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı .... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı .... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı .... vekili temyiz dilekçesinde; talep artırım dilekçesine karşı zamanaşımı definde bulunduklarını, mahkemece bu hususta herhangi bir değerlendirilme yapılmadığını, 2 yıllık zamanaşımının dolduğunu, müvekkilinin bakıcı (tedavi) gideri tazminatından sorumlu olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, % 88 maluliyet oranı üzerinden yapılan hesaplamanın hükme esas alınması gerektiğini, avans faiz uygulanmasının hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... sevk ve idaresindeki diğer davalı ...'e ait ve davalı ...'ye ZMSS Poliçesi ile sigortalı olan aracın 09.08.2015 tarihinde yaya konumundaki davacı ...'ye çarpması sonucu yaralanıp malul kalan davacı ...'nin uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı ve sürekli bakıcı gideri ile tüm davacıların manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 ve56 ncı maddeleri 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 ve56 ncı maddeleri 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince gerekçeli kararın 9 uncu sayfasının son paragrafında dava ile ilgisi olmayan kişilerin isimlerine yer verilmiş ise de; hükümde bu yönde bir hata bulunmadığından bu husus eleştirilmekle yetinilmiş, bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar bakımından temyiz sınırı davalının her bir davacıya yönelik temyizi bakımından ayrı ayrı belirlenecektir.

Dosya içeriğine göre davalı ...'nin davacı ... ve ...'e yönelik hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktarların, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin bu davacılara yönelik temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olmasına, kazaya karışan aracın ticari taksi olup avans faize hükmedilmiş olmasının doğru olmasına göre davalı .... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından varsa geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise bağlı oldukları mevzuat uyarınca üniversitelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıkları veya Adli Tıp Kurumundan çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre rapor alınmalıdır.

11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 ilâ 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 ilâ 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 ilâ 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan kaza tarihinde geçerli mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu düzenlenmelidir. Eldeki davada kaza, 09.08.2015 tarihinde meydana gelmiştir.

Dosya kapsamından, Okmeydanı Eğitim Araştırma Hastanesinden alınan 14.09.2015 tarihli maluliyet raporunda % 88 oranında maluliyet tespit edildiği ve hangi mevzuatın esas alındığının raporda açıklanmadığı, hükme esas alınan 06.08.2018 tarihli ATK raporunda ise % 100 maluliyet bulunduğunun bildirildiği ve Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği esas alınarak rapor hazırlandığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda mahkemece; davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde ATK'dan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin davacı ... ve ...'e yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin davacı ...'e yönelik diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

3. Değerlendirme bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin davacı ...'e yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

4. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalı ...Ş.'ne iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5704, Karar No: 2014/8069, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5704 E.  ,  2014/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/2844, Karar No: 2018/4384, Tarih: 05.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2844 E.  ,  2018/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 06.10.2016 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevkii 117 ada ...parsel sayılı taşınmazda kayıtlı ... sitesi E blok'un çatısına davalı tarafından montaji yapılan güneş enerjisi sisteminin bina statiğine zarar verdiğini ayrıca bacalardan ve çatıdan sızan yağmur suları nedeniyle kat maliklerinin evlerinde oturamaz hale geldiklerini beyanla davalıların yaptıkları tecavüzün önlenmesi, durumun eski hale getirilmesi, bilirkişi incelemesi neticesinde belirlenecek değer üzerinden harcı tamamlamak ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 600,00.-TL'nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, ortak yere elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme ile zararın tazmini istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, mahkemece davalının ortak alana haksız müdahalesinin bulunmadığı ve zararın davalı eyleminden kaynaklanmadığı belirlenerek davanın reddine karar verildiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 05/06/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/125, Karar No: 2011/15647, Tarih: 14.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/125 E.  ,  2011/15647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bursa 9. İcra Müdürlüğü'nün 2008/12348 Esas sayılı dosya aslı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5261, Karar No: 2016/7107, Tarih: 07.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/5261 E.  ,  2016/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : 2828 Sayılı Yasaya Göre Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, gerekçeli karar ... Müdürlüğünde görevli sosyal hizmet uzmanına kalemde tebliğ edilmiştir. Davada, kurum vekil ile temsil edildiği halde vekile gerekçeli karar tebliğ edilmediğinden, kalemde sosyal hizmet uzmanına yapılan tebligat geçersiz olup, temyizin süresinde olduğunun kabulü ile 01.12.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verildi.

2-İşin esasının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2016 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/17588, Karar No: 2014/11257, Tarih: 05.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17588 E.  ,  2014/11257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın, hesap sahibinin iş yerinden çalınan suça konu çeki bir şekilde ele geçirdiği, sahte olarak tanzim edilen çeki, yapmış olduğu alış veriş karşılığında mağdura vererek bankayı araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına dair sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına dair sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun’da 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK'nın sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 tarih ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “… adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1. fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK’nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.