muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12859, Karar No: 2023/9972, Tarih: 12.04.2023

5. Tanık A.İ.İ.'nin kapatılan ... 3. Sulh Ceza Mahkemesindeki beyanında sanığın telefonla eşini tehdit ettiğini sonradan duyduğunu, daha sonra ...'da tanık Dr. F.A.'yı ziyarete gittiklerini, Dr. F.A.'nın "ben sanıkla konuşayım" diyerek sanığı telefonla aradığını, F.A.'nın telefonunun hoparlörünü açarak konuşmayı dışarıya verdiğini, konuşma sırasında sanığın yine eşi olan katılana "kafasını koparacağını, öldüreceğini" söyleyerek tehditte bulunduğunu beyan etmiştir.

6. Tanık F.A. kapatılan ... 3. Sulh Ceza Mahkemesindeki beyanında katılanın kendisinin çalıştığı tüp bebek merkezinde doktor olarak çalıştığını, sanığın ve eşinin çocuk sahibi olmak için müracaat ettiklerini, katılanın da doktor olarak gerekli tedaviyi yaptığını, sanığın eşinin hamile kaldığını, sanığın eşinin kanamaları olduğunu telefonla katılana bildirdiğini, katılanın da sanığa gerekli önerileri yaparak verdiği ilaçları kullanmasını, kanaması artarsa bir tıp merkezine müracaat etmesini önerdiğini, sanığın eşini ...'ya getirmek istemesi üzerine katılana yola çıkmasının uygun olmayacağını, istirahat etmesini, kanaması artarsa bir tıp merkezine müracaat etmesi gerektiğini söylediğini, daha sonra sanığın kendisini telefonla arayarak katılan ile aralarındaki konuşmaları kendisine anlattığını, kendisinin de sanığa gerekli izahatlarda bulunduğunu, sanığın kendisine "iyi ki ben ...'da değilim, ...'da olsaydım ... hanımın kafasını kopartırım" dediğini, kendisinin sanığın hasta psikolojisini anlayarak gerekli ilgiyi göstermeye çalıştığını, daha sonra durumu katılana ve eşine anlattığını, daha sonra evlerine ziyarete gelen katılan ve eşi olduğu halde sanıkla görüşmek için telefonun hoparlörünü açarak aradığını, bu sırada sanığın yine telefonda katılana "... hanımın boğazını keseceğim" gibi sözlerle tehditte bulunduğunu beyan etmiştir.

7. Tanık M.Ç. kapatılan ... 3. Sulh Ceza Mahkemesindeki beyanında katılanın da hastanede doktor olarak çalıştığını, sanığın cep telefonundan kendisini arayarak katılanın telefonu yüzüne kapattığını, katılanın kafasını kopartacağını ve boğazını keseceğini söyleyerek tehdit ettiğini, daha sonra durumu tanık F.A.'ya aktardığını beyan etmiştir.

8. Sanığın kullandığı cep telefonundan, katılanın kullandığı cep telefonunu 20.08.2011 tarihinde aradığı, ayrıca mesaj gönderdiğinin tespitine ilişkin TİB Başkanlığından aldırılan görüşme kayıtları dosya içerisindedir.

9. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5), numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık, katılan ve tanık beyanlarına göre suç tarihinin 20.08.2011 olduğu, 05.10.2011 tarihinin katılanın Cumhuriyet savcılığına şikâyet tarihi olduğu görülmüş bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün bulunmuştur.

9. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5), numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık, katılan ve tanık beyanlarına göre suç tarihinin 20.08.2011 olduğu, 05.10.2011 tarihinin katılanın Cumhuriyet savcılığına şikâyet tarihi olduğu görülmüş bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün bulunmuştur.

1. Tüm dosya kapsamı, katılan beyanları, sanığın savunması, Olay ve Olgular başlığı altında (5), (6) ve (7) numaralı paraflarda beyanları bulunan tanıkların anlatımına göre sanığın katılana yönelik değişik zamanlarda zincirleme şekilde tehdit suçunu işlediği görülmekle sanığın katılana yönelik tehdit içeren sözler söylediği, başkaca araştırılması gereken bir husus olmadığı görülmekle sanık müdafiinin tehdit suçunun unsurları oluşmadığına, şüpheden uzak delil olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemleri yönünden kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Hükmün açıklandığı son celse olan 16.12.2021 tarihinde duruşmada sanığın bulunmadığı müdafiisinin bulunduğu, sanığın o tarihte cezaevinde de olmadığı görülmekle hazır bulunan sanık müdafiine sanığın son sözü yerine geçmek üzere son sözü sorulduğu görülmekle sanık müdafiinin bu temyiz istemi yönünden kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

3. Tehdit suçu için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü bu sebeple suçun zamanaşımına uğramadığı anlaşmış sanık müdafiinin bu temyiz sebebi yönünden hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

4. Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın işlediği suçun özellikleri kasta dayalı kusur durumu nazara alınarak takdiren 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı sanığın sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, sanığın işlediği suçtan inandırıcı şekilde pişmanlık göstermediği, bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat gelmediğinden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına karar vermek suretiyle gerekçe belirttiği görüldüğünden sanık müdafiinin bu temyiz sebebi yönünden hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli ve 2021/365 Esas, 2021/1029 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5550, Karar No: 2013/25053, Tarih: 04.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5550 E.  ,  2013/25053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizli 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :5.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Talep, tedbiren çocukla kişisel ilişki tesisine ilişkindir. Davacı ve davalı delil listesinde tanık deliline de dayanmış, mahkemece 5.12.2012 tarihli ön inceleme duruşmasında mahkemece, "davanın mahiyeti gereği tanık dinlenmesi gerekmediği" gerekçesiyle tanık dinletme talebi reddedilerek yargılama sonuçlandırılmıştır. Velayet hakkı kapsamındaki bu davaların niteliği gereği "re'sen araştırma ilkesi" geçerlidir (HMK.md.382/1, 385/2). Bu nedenle mahkemece re'sen delile başvurulabileceği gibi, taraflar da delil gösterme hakkına haizdir. Taraflar delillerinin toplanmasından vazgeçmiş değildir. Mahkemece kişisel ilişkinin değiştirilmesine ilişkin koşulların varlığını tespit yönünden tarafların delillerinin toplanıp hep birlikte değerlendirilerek sonucu itibarıyla bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.11.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/3102, Karar No: 2024/4173, Tarih: 19.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3102 E.  ,  2024/4173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1131 E., 2023/641 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/510 E., 2017/912 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 19.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... ....'ın gelmiş olmalarıya duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1-İlk derece mahkemesince, boru hattının kurutulması işlemi (pig atma) ile havaya vent (verilen) edilen gaz bedellerinin karşılanması için davalı tarafından haksız olarak nakde çevrilen teminat bedeline ilişkin alacak davasında davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 29.11.2017 tarihli, 2014/510 Esas, 2017/912 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından yasal süresinde temyiz edilmiştir.

3-Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin 04.12.2019 tarihli, 2019/731 Esas- 2019/5005 Karar sayılı ilamı ile sözleşme konusu doğalgaz boru hattında geçici kabul işlemlerinden sonra meydana gelen buzlanma ve tıkanmalar ile bunların giderilmesi için davalı iş sahibi tarafından davacı yüklenici namına yaptırılan pig atma işlemlerinin davacı yüklenicinin doğalgaz boru hattı işletmeye alınmadan önce sözleşme ve ekleri ile fen ve sanat kurallarına göre yapmak zorunda olduğu kurutma işleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, donma ve tıkanmaların olduğu ve pig atma işleminin yapılmasını gerektiren yerlerin hattın hangi bölümünde olduğunun tam olarak belirlenmesi ve özellikle yüklenici nam ve hesabına yapılan pig atma işleminin yapıldığı yerlerde bu işlemlerden sonra yeni bir pig atma işleminin gerekip gerekmediğinin, davalı iş sahibince aynı yerler ile ilgili mükerrer talepte bulunup bulunulmadığının tespit edilmesi, taraflar arasında düzenlendiği tartışmasız olan 30.12.2004 tarihli sözleşmenin eki olan Yapım İşleri Genel Şartnamesi hükümleri, tarafların önceki raporlara yaptıkları itirazları gözönünde bulundurulmak suretiyle önceki raporlar arasındaki çelişkileri de giderecek gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilmek suretiyle ulaşılacak sonuca uygun karar verilmesi gerektiği belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

4-Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi bozma ilamına uyarak yaptığı yargılama sonucunda; taraflar arasında düzenlenen 30.12.2004 tarihli Adıyaman-Şanlıurfa- Elazığ-Diyarbakır Doğalgaz Boru Hattı (FAZ-III) (AŞED Faz 3) yapımına ilişkin sözleşme kapsamında, davacı yüklenici tarafından imal edilen boru hattının geçici kabulünden sonra boru hattının usulüne uygun olarak kurutulmaması nedeniyle oluşan donmaların davalı iş sahibi tarafından giderildiği, ilk pig atma işleminden sonra davalı iş sahibinin 09.03.2012 tarihli yazısına istinaden talep ettiği 48.435,51 TL bedelin davacı yüklenici tarafından 21.03.2012 tarihinde ödendiği, iş bu davaya konu pig atma işlemi bedelinin ise alınan bilirkişi raporuna göre, daha önce pig atma işlemi gerçekleştirilen aynı yerde daha sonra meydana gelen donmanın giderilmesi için yapılan işleme ilişkin olduğu, davalı iş sahibinin bedelini alarak onun nam ve hesabına yaptırdığı pig atma işleminden sonra aynı yerde yeniden yapılan pig atma işleminden doğan zarardan davacı yüklenicinin sorumlu olmadığı, bu nedenle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerektiği, bununla birlikte yargılama devam ederken dava konusu 389.333,14 USD'nin davacının, davalı iş sahibinde bulunan teminat mektubundan 05.01.2015 tarihinde teminat mektubunun nakde çevrilmesi suretiyle tahsil edildiği, böylece davanın istirdat davasına dönüştüğü anlaşılmakla, davanın kabulüne, 389.333,14 USD'nin 05.01.2015 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi gereğince devlet bankalarının USD cinsinden açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesaplarına ödediği en yüksek faiz ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, yasal şartları oluşmadığından davacının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Bu karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

5-Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 26.09.2022 tarihli, 2021/2619 Esas-2022/4349 Karar sayılı ilamı ile bozma ilamının yerine getirilmediği, Yargıtay denetimine uygun rapor alınmadığı ve tespitlerin yapılmadığı gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

5-Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 26.09.2022 tarihli, 2021/2619 Esas-2022/4349 Karar sayılı ilamı ile bozma ilamının yerine getirilmediği, Yargıtay denetimine uygun rapor alınmadığı ve tespitlerin yapılmadığı gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

6-Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi’nin bozma ilamına uyarak yaptığı yargılama sonucunda; davacının taraflar arasında 30.12.2004 tarihinde sözleşmesi imzalanan Adıyaman - Şanlıurfa-Elazığ-Diyarbakır Doğal Gaz Dağıtım/Bağlantı Hattı Faz 3 (AŞED FAZ 3) projesi yapım işi kapsamında yükümlülüğünde olan boru hattının kurutulması işini sözleşme şartlarına uygun olarak yapmamış olduğu, davacı tarafından ödenen 48.435,51 TL bedelin, davaya konu edilen harcamalar ile mükerrerlik taşımadığı, vent edilen doğalgaza ait olmadığı, (gaz bedeli olmadığı) ancak kurutma işlemleri için gereken ekipmanlara ait olduğu, eksik ve ayıbın giderilmesi için elzem olup, eksik ve ayıbın giderildiği yerde kullanıldığı, hattın tek bir pig ile kurutulmasının kimi zaman mümkün olmadığı, dolayısıyla duruma göre birden fazla kez de pig atma işleminin gerçekleştirilebileceği, boru hattı bir kere doğalgaz ile işleme alındığı için bundan sonra kurutma işleminin çok daha zor olduğu ve temizlenmesi için farklı zamanlarda birkaç kez pig atma işlemine ihtiyaç duyulabildiği, alternatif yöntemlerin ise tüm hattaki gazın tahliyesi ve yoğun kimyasal kullanımından ötürü daha pahalı olduğu ve doğalgaz arz problemine neden olabildiği, bütün bu pig atma işlemlerinin sebebinin davacının ilk başta işin teslimi zamanında kurutma işlemini yeterli yapmamasından kaynaklı olduğu ve davalı tarafından yapılan işlemin teknik olarak ve ekonomik olarak uygun olduğu, davalı tarafından düzenlenmiş olan 07.04.2014 tarihli WDP tutanağında, davaya konu hattın halen sözleşme şartlarına getirilemediğinin tespit edildiği, bu nedenle davalı tarafından 2013-2014 yılındaki işlemlerin yapıldığı, davalı tarafından yapılan toplamda 389.333,14 USD miktarındaki kurutma harcamasının mükerrer olmadığı, hattın sözleşme koşullarına getirilmesi için elzem olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacı yüklenici vekilince duruşmalı olarak temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

3-Bu karara karşı süresinde davacı yüklenici vekilince duruşmalı olarak temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacı ile davalı arasındaki aynı nitelikteki uyuşmazlık bakımından Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2020/135 Esas, 2022/335 Karar sayılı ve 28.04.2022 tarihli kararı ile asıl ve birleşen davaların reddine karar verildiği, davanın reddine ilişkin karara davacı vekilinin temyiz isteminde bulunduğu ve kararın Dairemizin 2022/3688 Esas, 2022/4350 Karar sayılı ve 26.09.2022 tarihli kararı ile onandığı da gözetildiğinde davacı yüklenici vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı yüklenici vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.11.2024 gününde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1037, Karar No: 2010/5739, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1037 E.  ,  2010/5739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu pert total olduğunu belirterek, sigortalıya ödenen 21.000.00 TL’ndan, sovtaj bedeli, trafik sigortası ödemesi ve davalı tarafça yapılan kısmi ödemenin mahsubu ile bakiye 11.965.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, yağmur nedeniyle yolda oluşan su birikintisinin kazaya sebebiyet verdiğini, kusur oranını kabul etmediklerini, yasal faiz istenebileceğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücü %60 oranında kusurlu, su birikintisinin de %40 oranında etkili olduğu, yoldan sorumlu Karayolları Genel Müdürlüğü hakkında dava açılmadığı, zararın müştereken ve müteselsilen tahsilinin talep edildiği, hükmedilecek tazminatın kusur oranına göre paylaştırılmasının sorumlular arasındaki iç ilişki olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 11.965.00 TL’nın, 01.11.2006 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük olmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 545,72 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 21.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1123, Karar No: 2014/5120, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1123 E.  ,  2014/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/6169, Karar No: 2015/4193, Tarih: 18.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/6169 E.  ,  2015/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/358564

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 21. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27.09.2013

Numarası : 2011/2125 - 2013/1145

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Teslim tarihinde borçlu ile evli olan sanığın haczedilen ev eşyalarının müşterek sahibi olduğu gözetilerek TCK'nın 289/1-2. cümle uyarınca cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 65 gün adli para cezasından aynı Kanunun 289/1-2. cümle uyarınca yarı oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 32 gün adli para cezasına, anılan Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 7 gün hapis ve 26 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca sanığın kişiliğine sosyal ve ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre sanığa hüküm olunan kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL hesapla 740 TL adli para cezasına çevrilmesine, 26 gün para cezasının aynı şekilde bir günlüğü 20 TL'den hesapla 520 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.