muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18125, Karar No: 2017/2112, Tarih: 20.03.2017

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davalı köyün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak İpekyolu İlçesi’nin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenin katıldığı belediyeye iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8190, Karar No: 2011/17411, Tarih: 14.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/8190 E.  ,  2011/17411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; tarafların 2010 yılı içerisinde evlendikleri, davalı kocanın evi terkettiği, işi ve geliri bulunmayan davacının da baba evine dönmek zorunda kaldığı ileri sürülerek, davalı lehine aylık 350 TL tedbir nafakasına hükmedilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davacının davalıya yönelik saygısız davranışları olduğu ve davacının müşterek haneyi kendi isteği ile terkettiği, buna göre ayrı yaşamda haklılığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 197.maddesi uyarınca eşlerden biri ortak hayatı sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü takdirde ayrı yaşama hakkına sahiptir. Aynı yasa maddesi uyarınca ayrı yaşamada haklı olan eş, diğer eşten tedbir nafakası isteyebilir.

Somut olayda da; davacı kadın ayrı yaşamda haklı olduğunu ileri sürerek tedbir nafakası isteminde bulunmuştur. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de; dosya kapsamından tarafların evlenip ayrı ev tuttukları, bu evde 40 gün kadar birlikte oturdukları, davalının davacı eşinden annesinin evine giderek gündüzleri orada kalmasını ve annesine yardım etmesini istediği, davacının kabul etmemesi üzerine de ilk önce davalı kocanın evden ayrılıp anne evine gittiği, eve dönmemesi nedeniyle de davacının kendi ailesini çağırıp eşyaları da almak suretiyle müşterek haneden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda sadece davacının değil, tarafların her ikisinin de olumsuz tutum ve davranışları sonucunda evlilikteki huzur ve birliğin bozulduğu gözetilerek, herhangi bir işi ve geliri olmayan davacı eş lehine hakkaniyete uygun bir miktarda nafaka takdiri gerekirken istemin tümden reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13833, Karar No: 2019/6520, Tarih: 23.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/13833 E.  ,  2019/6520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.02.2013 tarihli 2013/7690 Esas sayılı iddianamesi ile ... Vergi Dairesinin ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.03.2013 tarihli 2013/12398 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında, sanık ...’nun 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak etme eylemine ilişkin ve İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.03.2013 tarihli 2013/7624 Esas sayılı iddianamesi ile de sanık ... hakkında ... Vergi Dairesinin... vergi numaralı mükellefi ... Konfeksiyon ve Tekstil Mak.San.Tic.Ltd.Şti.’nin yetkilisi sıfatıyla 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin kamu davaları açılmasına karşın; hükmün gerekçesinde sanık ...’nun ... Vergi Dairesi mükellefi olarak, sanık ...’nin ise ... Vergi Dairesi mükellefi olarak 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediklerinden bahsedildiği ve bu kabule göre hüküm kurulduğu, sanık ... hakkında, ...’nun 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak etme eylemine ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşıldığından; belirtilen eylem yönünden ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A)Sanık ... hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca “1.500 TL” maktu vekalet ücretine hükmolunması gerekirken, vekalet ücretinin “1.320 TL” olarak eksik tayin edilmesi,

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca “1.500 TL” maktu vekalet ücretine hükmolunması gerekirken, vekalet ücretinin “1.320 TL” olarak eksik tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki vekalet ücretine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1.500 TL vekalet ücretinin sanık ...’ndan alınıp katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında “... Vergi Dairesinin ... vergi numaralı mükellefi ... Konfeksiyon ve Tekstil Mak.San.Tic.Ltd.Şti.’nin yetkilisi sıfatıyla 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

1-“2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden; 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2013 tarihli 2013/7624 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında yalnızca “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, 2007 takvim yılına ilişkin açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, açılmayan davadan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-“2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü ve sanığın ... Konfeksiyon ve Tekstil Mak.San.Tic.Ltd.Şti.’nin yetkilisi sıfatıyla düzenlediği son faturanın 09.01.2008 tarihli olduğu nazara alındığında, sahte fatura düzenleme suçunun cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu ve temel cezanın teşdiden uygulandığına ilişkin bir gerekçe de gösterilmemesine rağmen, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3-Kabule göre de; TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1885, Karar No: 2014/9245, Tarih: 10.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1885 E.  ,  2014/9245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/421-2013/295

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin tenfizi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müteveffa N.. G..'in İnegöl 3.Noterliğinin 29.11.2011 gün ve 11647 yevmiye nolu düzenlediği vasiyetname ile, hissedar olarak sahibi olduğu i.. ilçesi,.. ada, .. parselde kayıtlı taşınmazın ve aynı yerde eşi muris M.. G.. adına kayıtlı 1/2 hisseli taşınmazın diğer mirasçılarla birlikte kendisine intikal eden hissesinin tamamını, müvekkili A.. G..'e vasiyet ettiğini; iş bu vasiyetnamenin, murisin ölümünden sonra İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.12.2011 tarih 2011/1178 Esas ve 2011/1984 Karar sayılı kararı ile açılıp okunduğunu; bu güne kadar vasiyetnameye karşı bir itiraz ve iptali yönünde bir dava açılmadığını, böylece vasiyetnamenin kesinleştiğini belirterek; vasiyetin tenfizi ile, vasiyetnamede müvekkiline vasiyet edilen taşınmazların adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; duruşmadaki beyanlarında, davayı kabul etmediklerini, kanuni haklarını talep ettiklerini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın kabulü ile, İnegöl 3.Noterliğinin 05175 yevmiye nolu 05.09.2006 tarihli düzenleme şeklindeki vasiyetnamenin tenfizine; dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı A.. G.. adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

TMK.nun 600.maddesi, kendisine belli bir şey vasiyet edilen kimsenin, vasiyeti yerine getirmeyen mirasçılar aleyhine vasiyet edilen şeylerin teslimi için dava açılabileceğini hükme bağlamıştır.

Vasiyetnamenin tenfizi davaları (tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini de kapsadığından) nisbi harca tabidir. Dosya kapsamından; eldeki dava açılırken davacı tarafça sadece ödenmesi gereken maktu başvuru harcı ile karar ve ilam harcının yatırıldığı görülmüştür.

492 Sayılı Harçlar Kanununun “Harcı Ödenmeyen İşlemler” başlığını taşıyan 32.maddesinde; “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Ancak, ilgilisi tarafından ödenmeyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır.” hükmü getirilmiştir.

Yukarıda belirtilen madde hükmünden de anlaşılacağı üzere, karar ve ilam harcının peşin olarak yatırılması gereken miktar ile maktu başvuru harcı ödenmedikçe, davaya devam edilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen madde hükmünden de anlaşılacağı üzere, karar ve ilam harcının peşin olarak yatırılması gereken miktar ile maktu başvuru harcı ödenmedikçe, davaya devam edilmesi olanağı bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; Harçlar Kanununun 16.maddesine göre, öncelikle davacıdan dava konusunun değerini açıklatmak, bu konuda taraflar arasında ihtilaf çıkarsa taşınmazların kıymetini keşif yapılarak belirlemek, nisbi peşin harcı ikmal etmek ve delilleri bu çerçevede değerlendirip tartışarak, sonucu dairesinde hüküm kurmak olmalıdır. Bu yön gözetilmeden, yazılı şekilde, davanın kabulüne ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3608, Karar No: 2023/23444, Tarih: 31.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/3608 E.  ,  2023/23444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/183 E., 2015/689 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

1. Sanıklar hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ...'e verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ...'e verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

4. Suça sürüklenen çocuk hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4. Suça sürüklenen çocuk hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suça sürüklenen çocuğun suç işleme kastının olmadığına, refleks sonucu doğal tepkiler verdiğine, objektif delillerin mevcut olmadığına, tekrar suç işlemeyeceğine dair Mahkemenin kanaatine katılınmadığına, yaşının küçüklüğü dikkate alınarak hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya ertelemeye karar verilmesi gerektiğine ve resen gözetilecek nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

Sanık ...'nın temyiz isteği; atılı suçları kabul etmediğine, arkadaşlarıyla gezerken polis olduklarını sonradan öğrendiği siviller tarafından darp edildiklerine ilişkindir.

Sanık ...'in temyiz isteği; cezayı kabul etmediğine, şahit bulunmadığına, sivil polis ekiplerinin kendilerini araçtan indirip darp ettiklerine, suçu olmadığı halde şiddete maruz kaldığına, kendilerini ifade edemediklerine, polislerin küfür ettiğine, kendisinin hakaret etmediğine ve görevi yaptırmamak için direnmediğine ilişkindir.

Sanık ...'ın temyiz isteği; olayın korkudan geliştiğine, arabayı durdurduklarında arkadan gelen polis memurlarının kendilerine tekme tokat saldırdığına, suçunun ne olduğunu sorduğunda kendisine sus lan diyerek tokat atıldığına, ondan sonra sinir krizi geçirdiğine ancak polislere vurmadığına terbiyesizlik yapmadığına, MOBESE kamerasından durumun görülebileceğine ilişkindir.

Sanık ...'ın temyiz isteği; aracı süren ...'e uymak zorunda kaldıklarına, kovalamaca esnasında polis otosunun kendilerine arkadan ve yandan vurarak durdurmaya çalıştığına, kendilerinin polis otosuna vurmadıklarına, durup arabadan indiklerinde polislerin kendilerini tekme tokat dövdüklerine, yere yatırıp ters kelepçe taktıklarına, ... K. isimli polisin sert bir şekilde kafasına kabza ile vurduğuna, şuurunu kaybettiğine, darp raporunun dosyada mevcut olduğuna, olay yerinde MOBESE kamerasının olduğuna, hakkında verilen cezanın uygun olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların içerisinde bulunduğu aracın, içerisinde uyuşturucu madde bulunduğu yönündeki bilgi üzerine takibe alındığı, dur ikazında bulunulmasına karşın aracın durdurulmadığı, araçtan beyaz bir poşet atıldığı, atılan poşetten uyuşturucu çıktığı, polis memurları ile bahse konu araç arasında yaklaşık 10 dakikalık takibin sürdüğü, uygulama noktalarından birisine gelen aracın ekip arabasına vurmak suretiyle durduğu, sanıkların araçtan inmelerinin istendiği, ancak araçtan inmemek hususunda ısrarcı oldukları, görevlilerin orantılı güç kullanarak sanıkları araçtan indirdikleri, sanıkların yakalandıkları esnada ve sonrasında şikâyetçi polislere "Sizi sinkaf edeceğiz, bu ... da, ...'de etek giydirip gezdireceğiz, teröristmiyiz lan, terörist olsak bunu yapamazsınız, sizin ananızı bu ...'de s...messek adam değiliz lan, sizi kurşun manyağı yapacağız, bugünün yarını yok mu şerefsizler, biz nasıl olsa içeriden çıkacağız, size polislik yaptırmayız." diyerek alenen hakaret edip görevlerini yapmalarına engel olmak için tehditte bulundukları Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanıkların savunmaları, katılanlar, şikâyetçiler ve mağdurların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3. Olay, yakalama, arama ve muhafaza altına alma tutanağı, sanıklara ve suça sürüklenen çocuğa ait adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ... Hakkında Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1.Tüm dosya kapsamından, suça sürüklenen çocuğun görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kişi ile birlikte ve silah niteliğindeki araba ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, ve ikinci fıkrası ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu ve bu nedenle olağan ve olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenmiştir.

2.Katılanlar, şikâyetçiler ve mağdurların aşamalardaki oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu beyanları, olay, yakalama, arama ve muhafaza altına alma tutanağı, oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında; sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin sübuta erdiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.