muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5555, Karar No: 2023/179, Tarih: 19.01.2023

C) Olay mahalli yerleşim yeri dışı virajlı ve eğimli devlet yolunda kaplama üzerine hidrolik yağı dökülmesine sebep olan damper hidrolik borusunda meydana gelen arızanın, aracın bakım eksikliğinden kaynaklandığı anlaşılmış, 68 HS 362 plakalı aracın bakımından sorumlu olan ve bu işi layıkıyla yerine getirmeyen kişi ya da kişilerin takdir ve tayini mahkemenize bırakılarak, 68-HS-362 plakalı aracın bakım eksikliğinin dava konusu kazanın oluşumunda tali derecede etken olduğu kanaatine varılmıştır.

D) Olay mahalli yerleşim yeri dışı virajlı ve eğimli devlet yolunda kaplama üzerinde bulunan yağa, gelen ihbar sonrasında olaya müdahale etmek üzere ekip görevlendirildiği ve yola dökülen yağa kumlama çalışması yapıldığı, ilgililer tarafından yapılan kumlama çalışmasının malzeme bitmesinden kaynaklı kazanın meydana geldiği virajdan önce bitmiş olduğu, kazanın meydana geldiği virajda yol üzerinde ve ortasına gelecek şekilde otomobilin seyir durumunu bozabilecek şekilde yağ akıntısının bunduğu, her ne kadar olay mahallinin gerisine (300m) kaygan zemin işaret levhası konulduğu belirtilmiş ise de, olay mahalli virajda kumlamanın bittiği noktada ve gerisinde olacak şekilde seyir halindeki sürücüleri kaplama üzerindeki örtülemeyen kaygan malzemeye karşı uyarmak ve sürücülerin zamanında tedbir almalarını sağlamak üzere işaretleme yapılmadığı anlaşılmakla, söz konusu tedbir ve işaretleme eksikliğinin hangi kurumun ya da kurumlarda hangi kişilerin sorumluluğunda olduğu hususunun takdiri ve tespiti mahkemenize bırakılarak, söz konusu işaretleme eksikliğinin dava konusu kazanın oluşumunda tali derecede etken olduğu kanaatine varılmıştır..." görüşü bildirilmiştir.

15. Karayolları Genel Müdürlüğü ile .İnşaat taahhüt Nak. San. Ltd. Şti arasında imzalanan 30.12.2013 tarihli Karayolları 3 (...) Bölge Müdürlüğü yollarında bakım, yapım ve onarım işine ait sözleşme ve teknik şartname örnekleri dosya kapsamında mevcuttur.

16. Sanıkların üzerilerine atılı suçlamaları inkar ettikleri, olayın tanıkları R.Y., S.Ç., H.D., H.A. ve F.Ö.'nün beyanlarının birbiri ile uyumlu olduğu görülmüştür.

17. Katılanların her aşamada sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan ettiği ve mahkemece 22.01.2019, 13/10/2020 tarihli duruşmalarda, katılanlar ..., ... ve ... hakkında katılma kararı verildiği tespit edilmiştir.

18. Sanıklara ait güncel adli sicil kayıtları ve nüfus kayıtları Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

18. Sanıklara ait güncel adli sicil kayıtları ve nüfus kayıtları Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin, 22.06.2021 tarih ve 2021/1423 E., 2021/1417 K. sayılı kararı ile; sanıklar ..., ..., ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümlerine yönelik, mağdur vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Yönünden ;

1. Olay günü saat 14:40 sıralarında, hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararı kesinleşen temyiz dışı katılan sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 70-E-1153 plaka sayılı otomobil ile ... istikametinden Devlet karayolunu takiben . istikametine doğru yerleşim yeri dışında, 7.3 metre genişliğinde iki yönlü asfalt kaplama yatayda viraj düşeyde eğimli devlet yolunda seyretmekte iken, olay mahalline geldiğinde, önünde aynı yönde seyreden sürücü sanık ...'in sevk ve idaresindeki. plaka sayılı çekiciden yol yüzeyine akan ve kayganlık oluşturan damper hidrolik yağının etkisinde kalarak seyir yönüne göre sağ taraftan yol dışına çıkması ve devrilmesi neticesi katılan sanık sürücü ...'ın aracında yolcu olarak bulunan kızı ...'ın öldüğü, katılanlar ... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde, katılan ...'ın ise, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandıkları olay meydana gelmiştir.

2. Kaza tespit tutanağı ile Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ... Trafik İhtisas Dairesinin 16.11.2015 tarihli raporlarında, "Karayolunun yapım, bakım ve onarımından sorumlu olan 37.Karayolları Şube Şefliğinin yağ dökülen 1 km'lik alanda gerekli önlemleri almadığından 2918 sayılı KTK'nın 7/A maddesi (yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayollarında can ve mal güvenliği nedeniyle gerekli düzenlemeleri, işaretlemeleri yapmak ve aldırmak) ihlal ettiğinin..." tespit edilmesi üzerine, sanıklar hakkında kamu davasının açıldığı olayda; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesinin “Genişletilmiş Uzmanlar Komisyonu” tarafından hazırlanan 25.01.2021 tarihli raporunda; dava konusu ölümlü kazada etkenliği bulunduğu kanaatine varılan tedbir ve işaretleme eksikliğinin hangi kurumun ya da kurumlarda hangi kişilerin sorumluluğunda olduğu hususunun takdir ve tespitinin Mahkemeye bırakıldığı, söz konusu hususun kazanın oluşumunda tali derecede etken olduğu anlaşılmaktadır.

3. Karayolları Genel Müdürlüğü ile . İnşaat, Taahhüt, Nakliye, Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi arasında imzalanan 30.12.2013 tarihli Karayolları 3 (...) Bölge Müdürlüğü yollarında bakım, yapım ve onarım işine ait sözleşme ve teknik şartname örnekleri incelendiğinde; sözleşme konusu yolun tamamının yol ve trafik güvenliğinin sağlanması açısından bakım, onarım, işaretleme ve temizlik işinin bu sözleşme ile sözleşmede belirtilen şart, taahhüt ve ücret karşılığında yüklenici firma olan . İnşaat, Taahhüt, Nakliye, Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine verildiği, ... yeri teslim tutanağından bu sözleşmenin adı ve yüklenicisi belirtilerek sözleşme tarihinin 30.12.2013, işin bitiş tarihinin 31.03.2015, sözleşme bedelinin ise 2.120.000,00 TL olduğunun, yükleniciye çalışma yapılacak olan yerlerin gösterildiğinin, her türlü emniyet tedbirinin alınması ve trafik işaret ve levhaların konulmasının istenildiğinin anlaşılması hususları birlikte değerlendirildiğinde; Karayolları Genel Müdürlüğünün cezai sorumluluğunun bulunmadığı, dolayısıyla 37. Şube Şefliği Trafik Teknik görevlisi olan sanık ... ile 37. Şube Şefi olan sanık ...'nın kusursuz olduğu, yapılan sözleşme neticesinde bu sanıkların cezai açıdan sorumluluklarının bulunmadığından, . Ağır Ceza Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2021 2018/60 Esas ve 2021/28 Karar sayılı kararı ile sanık ... ve sanık ... hakkında ayrı ayrı beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Yönünden;

1. Sanık ... bakımından; "Olay ve Olgular" başlığı altında yer verilen Jandarma tarafından düzenlenen tutanak içerikleri, 68-HS-362 plakalı çekicinin kaza sonrası incelemesi esnasında çekilen fotoğrafları içerir CD ile kaza sonrası yapılan incelemeye binaen düzenlenen 22.09.2014 tarihli bilirkişi raporu içeriği, sanık sürücü ... Gökşe’in ifadeleri de dikkate alındığında; dava konusu ölümlü kazanın meydana gelmesinde etkenliği bulunan kaplamaya akan hidrolik yağının, aracın damper hidrolik borusunun delinmesi ve yerinden çıkması neticesinde meydana geldiği, söz konusu hususun bakım eksikliğinden kaynaklandığı, damper yağının azaldığını belirtir çekici konsolunda sürücüyü uyarmaya yönelik her hangi bir ikaz sistemi bulunup bulunmadığı yönünde dosya kapsamında bir tespit bulunmadığı, sürücünün de kendi ifadelerinde ihtiyaç gidermek üzere aracını durdurduğu sırada yola yağ aktığını fark ettiğini belirttiği, bu haliyle sürücünün seyir halinde iken kullanımda olmayan damperin hidrolik yağ borusunun delindiğini ve yağ kaçırdığını fark etmesinin mümkün olmadığı, ayrıca jandarma tarafından düzenlenen görgü tespit tutanağında 68 HS 362 plakalı damper hortumunun başlık kısmının kırık olduğu ve hortumda delik oluştuğunun, buradan yağ kaçırdığının, şoför tarafından vana kapatılmış olduğundan an itibariyle yağ kaçırmadığının, vana açıldığında kaçırmaya başladığının anlaşılması dikkate alındığında, yol yüzeyine hidrolik yağı akıtan hortumdaki arızanın sürücü tarafından ön görülemez şekilde oluştuğu anlaşılmaktadır.

2. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesinin “Genişletilmiş Uzmanlar Komisyonu” tarafından hazırlanan 25.01.2021 tarihli raporunda; sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki çekici ile olay mahallinde seyri sırasında; yol yüzeyine hidrolik yağı akmasına sebep olacak şekilde damper hidrolik hortumunda meydana gelen arızanın teknik bir arıza olduğu, sanık sürücü tarafından ön görülemez şekilde oluştuğu ve sevk ve idare hatası ile ilgili olmadığı kanaatine varılmakla, bu haliyle sanık sürücünün dava konusu ölümlü kazanın oluşumunda atfı kabil kusuru bulunmadığının belirlenmesi üzerine, Ermenek Ağır Ceza Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2021 2018/60 Esas ve 2021/28 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden ;

Sanıklar ..., ... ve ...'ya atılı taksirle öldürme eylemi yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararlarının, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelere dayandığı belirlendiğinden, sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarih ve 2021/1423 E., 2021/1417 K. sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ermenek Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15903, Karar No: 2017/16045, Tarih: 16.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15903 E.  ,  2017/16045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 5050501 nolu elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği 2013 ve 2014 yıllarındaki faturalar ile kendisinden kayıp kaçak bedeli adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 493.485,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 09.11.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 497.944,88-TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, yargı yolu itirazında bulunarak, davanın belirsiz alacak davası yahut kısmi dava olarak açılamayacağını, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, toplam 497.944,88-TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, bu miktarın 4.459,88-TL'sine 09/11/2015 tarihinden itibaren ve kalan 493.485,00-TL'sine de 31/12/2014 dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş olup; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8042, Karar No: 2021/12097, Tarih: 27.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8042 E.  ,  2021/12097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 10/05/2018 gün ve 2016/14531 esas, 2018/3657 karar sayılı ilama karşı davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş, mahkemece istemin miktar itibarıyla reddine ilişkin ek karar verilmiş, bu kez ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkin davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine onanmış; bu karara karşı, davalı Hazine vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuş; mahkemece verilen ek karar ile karar düzeltme isteminin miktar itibarıyla reddine karar verilmiş ve bu ek karar, yine davalı Hazine vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece 02.07.2018 tarihli ek karar ile davalı Hazine vekilinin karar düzeltme talebinin miktar itibarıyla reddine karar verilmiş ise de; karar düzeltme dilekçesinin incelenip ret kararı verilmesi konusunda yerel mahkemenin yetkisi yoktur. Temyiz dilekçesinin reddi konusundaki yerel mahkemeye tanınan yetkinin karar düzeltme talebine teşmili mümkün değildir.

Bu itibarla; mahkemenin karar düzeltme isteminin reddine ilişkin 02.07.2018 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra;

Davacılardan her biri için hükmedilen miktar 15.910,00 TL’den azdır. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 440. maddesi uyarınca, miktar ve değeri 15.910,00 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidilemez.

Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 27/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19485, Karar No: 2015/14211, Tarih: 08.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19485 E.  ,  2015/14211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ereğli(Konya) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 10/07/2014

Numarası : 2012/326-2014/414

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı S.. B.. vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, ihalenin alınamaması nedeniyle iş akdinin feshedildiğini kıdem tazminatı fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, hafta sonları da çalıştığını, resmi ve dini bayramlarda da çalıştığını açıklayarak kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacağının ve hafta tatili ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

4857 sayılı Kanundan daha önce yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasada ücret alacaklarıyla ilgili olarak özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediği halde, 4857 sayılı İş Kanunun 32/8 maddesinde, işçi ücretinin beş yıllık özel bir zamanaşımı süresine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Ancak bu Kanundan önce tazminat niteliğinde olmayan, ücret niteliği ağır basan işçilik alacaklar, Borçlar Kanununun 126/1 maddesi (6098 Sayılı TBK 147) uyarınca beş yıllık zamanaşımına tabidir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7nci maddesinde, iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanır. Ancak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447 inci maddesi ile sözlü yargılama usulü kaldırılmış, aynı yasanın 316 ve devamı maddeleri gereğince iş davaları için basit yargılama usulü benimsenmiştir.

Sözlü yargılama usulünün uygulandığı dönemde zamanaşımı def'i ilk oturuma kadar ve en geç ilk oturumda yapılabilir. Ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlükte olduğu dönemde 319 uncu madde hükmü uyarınca savunmanın değiştirilmesi yasağı cevap dilekçesinin verilmesiyle başlayacağından, zamanaşımı defi cevap dilekçesi ile ileri sürülmelidir. 01.10.2011 tarihinden sonraki dönemde ilk oturuma kadar zamanaşımı definin iler sürülmesi ve hatta ilk oturumda sözlü olarak bildirilmesi mümkün değildir.