muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12134, Karar No: 2023/1187, Tarih: 15.02.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri ile davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle ;istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, ayrıca yasal faizin uzun yargılama ve enflasyon karşısında yetersiz kaldığını, dava tarihindeki haklılık durumu ve Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ilçe Belediye Başkanlığı arasında hak sahipliği konusundaki ihtilaf dikkate alınarak hakkında husumetten ret kararı verilen ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, ayrıca uygulanan yasal faizin yüksek olduğunu, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin müvekkil idare üzerinde bırakılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasında kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin belirlenmesi ve bedelinin hangi idareden tahsil edileceğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda belirtildiği üzere 841 m² yüzölçümlü dava konusu taşınmazın 115 m²’lik kısmına İbrahim Gökcen Bulvarına cepheli kaldırım olarak, kalan kısmına ise park ile koşu ve yürüyüş pisti olarak fiilen el atıldığı, Manisa Büyükşehir Belediye Meclisi’nin 09.05.2017 tarihli ve 2017/308 sayılı kararı ile 20.000 m² altındaki park ve yeşil alanların idari sınırları içerisinde kaldığı İlçe Belediye Başkanlığınin sorumluluğunda olduğuna karar verildiği, ... Yol Yapım Bakım Onarım Dairesi Başkanlığı Yol Bakım ve Onarım Şube Müdürlüğü’nün 27.02.2018 tarihli ve 16270 sayılı yazısı ile yol paylaşımlarının yapıldığı Büyükşehir Belediye Başkanlığınin 16.05.2017 tarihli ve 356 sayılı Meclis kararı ile Manisa ili bütününde Büyükşehir Belediye Başkanlığıne bağlı ilçe merkezlerinde yol genişliği 18 metre ve üzerinde olan ve devamlılık arz eden imar yollarının Büyükşehir Belediye Başkanlığı sorumluluğunda olduğunun belirtildiği; ancak Manisa Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu’nun 19.03.2014 tarihli ve 34 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın davalı ... Belediye Başkanlığına devredilmesine karar verildiği, Manisa Büyükşehir Belediye Başkanlığınce Manisa 1. İdare Mahkemesinin 2015/109 Esas, 2016/138 Karar sayılı dosyasında açılan dava sonucunda itirazın reddedildiği ve kararın Danıştay 8. Dairesinin 19.12.2016 tarihli, 2016/8916 Esas, 2016/11318 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşıldığından hükmedilen kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat ve ecrimisil bedelinin davalı ... Belediye Başkanlığından tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı vekilinin ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. 4650 sayılı Kanun ile değişik 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesine göre hakim, adil ve hakkaniyete uygun olarak kamulaştırma bedelini tayin ederken keyfi olarak hareket edemez. Bu takdiri yaparken, alınan bilirkişi raporlarından herhangi birini veya bu raporlar arasında bir değeri tespit edebilir. Şayet bu raporlar mahkemece karar verilmesine yeterli görülmez ise yeniden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

5. 4650 sayılı Kanun ile değişik 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesine göre hakim, adil ve hakkaniyete uygun olarak kamulaştırma bedelini tayin ederken keyfi olarak hareket edemez. Bu takdiri yaparken, alınan bilirkişi raporlarından herhangi birini veya bu raporlar arasında bir değeri tespit edebilir. Şayet bu raporlar mahkemece karar verilmesine yeterli görülmez ise yeniden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmadığı gibi, dava konusu taşınmazın emsalden %10 daha değerli olduğu kabul edilerek değeri tespit edildiği halde Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu taşınmazın emsalden %70 daha değerli olduğu kabul edilerek değeri tespit edilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince bilirkişi kurulu raporları geçerli ve inandırıcı bulunmadığından yeniden emsal bildirilmesi için taraflara süre verilip, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek yeniden 2942 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi uyarınca oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, alınacak olan raporun yasa hükümlerine uygun olup olmadığı denetlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde bilirkişi raporu alınmadan soyut ifadelerle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınarak, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorularak, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ile oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

6. Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan hacizlerin hükmedilen bedele yansıtılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değildir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davacılar vekili ile Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin Ecrimisil Bedeline İlişkin Temyizi Yönünden

Davacılar vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE,

6. Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan hacizlerin hükmedilen bedele yansıtılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değildir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davacılar vekili ile Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin Ecrimisil Bedeline İlişkin Temyizi Yönünden

Davacılar vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE,

B. Davacılar Vekili ile Davalı ... Belediye Başkanlığı Vekilinin Kamulaştırmasız El Atma Nedeniyle Tazminat Bedeline İlişkin Temyizi Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Davalı ... Belediye Başkanlığı ve davacılardan peşin alınan temyiz karar harçlarının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16297, Karar No: 2015/20345, Tarih: 10.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16297 E.  ,  2015/20345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/262708

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2015

NUMARASI : 2014/804 (E) ve 2015/108 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 30/10/2014 tarihli, 2014/9132 Esas ve 2014/25245 Karar sayılı bozma kararından sonra 28/01/2015 tarihinde yapılan duruşmada, sanığın kurum zararını ödemediği duruşma tutanağına yazılmış ise de, sanığın ödeme yapmadığına dair dosyada bir bilgi ve belgeye rastlanmadığından, sanığın, bozma kararından sonra ödeme yapıp yapmadığını gösterir bir belge varsa dosya içerisine konularak incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7506, Karar No: 2014/691, Tarih: 03.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7506 E.  ,  2014/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayancık Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2011/311-2013/266

Taraflar arasındaki yönetim kurulu kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, davalı kooperatifin 124 nolu üyesi olduğunu, B.. köyünde ikamet etmesine rağmen eşi ve çocuklarının okul nedeni ile İstanbul'da ikamet ettiğini, yönetim kurulunun sadece bu nedenle 08.04.2010 tarih ve 28 nolu ve 01.07.2011 tarih ve 43 nolu kararlara dayanarak nakliye ve üretim işi yapmasına engel olduğunu, bu durumu 26.07.2011 tarihli dilekçesi ile Sinop Valiliği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'ne bildirdiğini, yine kooperatif denetleme kurulu ile yönetim kuruluna 07.09.2011 tarihli dilekçeler ile başvurmuş olmasına rağmen bir seneden fazla süren mağduriyetinin giderilemediğini ileri sürerek, davalı kooperatif yönetim kurulunun 08.04.2010 tarihli 28 ve 01.07.2011 tarihli 43 nolu kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif temsilcisi, kooperatif bünyesinde çalışan kamyoncular ile kesme ve sürütme işi yapanların rahatsız olmaması için ilçe dışından gelip kooperatifte çalışacak şoförler için o ilçeden ayrılmama mecburiyeti getirdiklerini, buna ilişkin olarak ta söz konusu kararları aldıklarını, davacının alınan kararları daha önceden bildiğini, fakat bu karara rağmen Ayancık sınırları dışında ikamet ettiğinden davacıya yönetim kurulu kararı gereği iş vermediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kooperatifin anasözleşmesinin ortaklık şartlarını belirleyen 10. maddesinde, kooperatife ortak olabilme şartları arasında Ayancık İlçesi sınırları içerisinde yaz kış ikamet etme şartının bulunmadığı, ortağın her zaman için Ayancık ilçesinde ikamet etme ihtimali bulunduğundan bu konuda ortağa uygun bir süre içerisinde Ayancık'a yerleşmesi yönünden bir ihtar yapılması ve bundan sonra bu şartı yerine getirmediği takdirde, kendisine iş verilmemesinin iyiniyet kurallarına ve kooperatifin amacına uygun olacağı, dava konusu olayda davacıya süreli bir uyarı veya ihtar yapılmadığı, kooperatif yönetim kurulunun ihraç dışındaki kararları aleyhine kural olarak iptal davası açılamaz ise de alınan kararın şahsın haklarını doğrudan doğruya etkiler nitelikte olduğu takdirde bu karara karşı süre ile bağlı olmaksızın dava açılabileceği, alınan kararların davacının şahsi haklarını etkiler mahiyette olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 08.04.2010/28 ve 01.07.2011/43 tarih ve sayılı yönetim kurulu kararlarının iptallerine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı kooperatif yönetim kurulunun davacı hakkında almış olduğu iş vermeme kararının iptali istemine ilişkindir. Somut olayda, davacı ortağın iptali istenen yönetim kurulu kararlarına itirazı üzerine, davalı kooperatif genel kurulunca davacının durumu gündeme alındığı, 09.05.2012 tarihli genel kurulun 8. gündem maddesi ile davacıya iş verilmemesine karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece davacının yukarıda alınan genel kurulun iptali için dava açıp açmadığı araştırılarak, dava açmış ise bu davanın sonuçlanmasının beklenmesi, dava açmamış ise işbu davanın genel kurul kararının iptali davasına dönüşeceğinin kabulü ile genel kurul kararının iptali davası olarak devam edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6451, Karar No: 2016/8238, Tarih: 02.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/6451 E.  ,  2016/8238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın kapıdan satış yöntemi ile çalışan... Ticaret isimli firmanın sahibi olduğu, olay günü katılanın evine gelip kendisini .... isimli marketin müdürü olarak tanıttığı ve yakın zaman içerisinde ... büyük bir mağaza açacaklarını, bu nedenle tanıtım yaptıklarını, markette çalışacak işçi aradıklarını söylediği, katılanın kızının işsiz olduğunu söylemesi üzerine kızını işe alabileceklerini ancak önce çekiliş yapılması gerektiğini söylediği, çantadan çekiliş adı altında bir kağıt çıkarıp "kızınızın işe alınması şeklinde çıktı" dediğini, ancak işe alabilmeleri için öncesinde bir alışveriş yapılması gerektiğini söylediği ve evde ne eksik olduğunu sorduğu, katılana temizlik robotundan verebileceklerini, piyasa fiyatının 1.500 TL civarında olduğunu ama kendisine 500,00 TL'ye verebileceklerini söylediği, katılanın da sırf kızı işe girebilsin diye bunu kabul edip 50 TL peşin verip kalan 500 TL için sanık tarafından düzenlenmiş bonoya imza atıp makineyi aldığı, sanığın makineyi katılanın açmaması gerektiğini, servis elemanlarının gelip açacağını, açar ise garantisinin yok olacağını söyleyerek denetim imkanını yok ettiği ve evden ayrıldığı, katılanın sanık evden gidince temizlik robotu olarak kendisine satılan makinenin aslında 125TL değerinde olan elektrik süpürgesi olduğunu fark ettiği, sanığın katılanın kızını işe sokma vaadinde bulunarak 125 TL değerindeki elektrik süpürgesini 550 TL ye satıp menfaat temin ettiği, bu yolla katılanı dolandırdığı oluş ve dosya kapsamından anlaşılmasına karşın sanığın mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21405, Karar No: 2013/5606, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21405 E.  ,  2013/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nun ... Ticaret isimli şirketin sahibi olduğu, diğer sanık ...'nında bu şirketin pazarlama elemanı olduğu suç tarihinde müştekinin oturduğu evin kapı zilini çalan sanık ...'ün elinde bulunan "ŞOK kampanya promosyonlu hediye yağmuru, parayla satılmaz alışveriş karşılığı verilir" yazıları bulunan kartı göstererek, satın alacağı bir ürün karşılığında yapılan çekilişte kendisine çıkan hediyeyi bedava olarak vereceklerini söyleyip elindeki kartı kazıyıp halı yıkama makinesi çıktığını küçük bir ürün aldığı takdirde bunu hediye olarak bedava vereceklerini, 20 TL ye ütü sattıklarını belirterek müştekiyi ikna edip sözleşme imzalattığı akabinde ütünün değerinin 220 TL olduğunu, 200 TL yi taksitler halinde ödeyeceğini söyleyerek evden ayrıldığı böylece sanıkların yaşlı olan müştekiyi dolandırdıklarının iddia edilmiş olması karşısında, eylemin temas ettiği, 5237 sayılı TCK’ nun 158/1-h maddesinde düzenlenen “Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında işlenmesi halinde" nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son sayılı maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1364, Karar No: 2013/4154, Tarih: 04.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1364 E.  ,  2013/4154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 29, 62/1, 53/1-2, 63 maddelerince 12 yıl 6 ay hapis cezası,

6136 sayılı kanunun 13/1, TCK 13/1, TCK 59 maddelerince 2 yıl 6 ay hapis ve 375 TL adli para cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK'nun 448, 51/2, 59; 6136 sayılı Kanunun 13/1, 765 sayılı TCK'nun 59. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygularna Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlarna sonucu kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Hükümlünün "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçu yönünden, 765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilmekle, uyarlama davasının reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde yeniden hüküm kurulması usule aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

CMUK.nun 322 maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasının, (B) bendinde "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçuna yönelik uyarlamaya ilişkin ceza tayini ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerine, "Hükümlü ...'ın" 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden,

kesinleşen ve 765 sayılı TCK hükümlerine göre kurulan hükmün hükümlü lehine olduğu anlaşılmakla, CMK'nun 223/7 maddesi uyarınca uyarlama davasının reddine" 18/05/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5349 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik 5252 sayılı Kanunun 5. maddesine göre, kesinleşmiş ilamın hüküm fıkrasındaki "ağır para" ibaresinin "adli para" olarak değiştirilmesine, hükmün diğer hususlarının aynen korunmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 04/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10332, Karar No: 2023/542, Tarih: 21.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10332 E.  ,  2023/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğu ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiyi öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/141 Esas, 2022/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğu ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiyi öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/485 Esas, 2022/985 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2. Sanığın atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Sanığın öldürme kastı bulunmadığına,

4. Takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ...'nin resmi nikahlı eşinin ceza evinde olması sebebiyle maddi imkansızlıklardan ötürü ara sıra farklı erkeklerle para karşılığı cinsel birliktelik yaşadığı, sanık ile bu sebeple tanıştıkları, katılanın ara sıra işi çıkması sebebiyle 2 yaşındaki kızı olan maktulü sanığın yanına bıraktığı, yine olay günü olan