muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12060, Karar No: 2023/1194, Tarih: 14.02.2023

3. Öncelikle usulü müktesep hak, yasal bir kurum olmadığı gibi mahkemesince tarafların iddia ve savunmaları ile istisnalarına göre değerlendirilmesi gereken bir kavram olup, Yargıtay tarafından bozma kapsamında göre açıklayıcı ve yol gösterici şekilde kararda yer verilmesi beraberinde sakıncalara da yer verecektir. Zira mahkemenin eksik inceleme nedeni ile bozmaya uyması halinde usulü müktesep hakkı gözetme yönündeki bozmaya da uyduğu gibi bir sonuç çıkacaktır ki bu da mahkemenin bu yönde yapacağı değerlendirme ve tartışmanın önceden sınırlandırılması anlamına gelecektir.

4. Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girmesi üzerine usulü müktesep hakkın yeniden kavram olarak değerlendirilmesi gerekir. Zira kanunun kısmi dava başlığı taşıyan 109 uncu maddesinin son fıkrasında açıkça “Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez.” düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü gibi kısmi miktar talep eden davacı, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadığı ve açıkça da bakiye kısmından feragat etmedikçe geri kalan kısmını ek dava(veya ıslah) yolu ile edebilmektedir. O halde yargılama sırasında davacı tarafın kusur oranına, iş göremezlik oranına itiraz etmemesi, açıkça da feragat etmediği sürece kusur veya maluliyet oranının daha sonra lehine değişmesi halinde bakiyesini talep etme hakkı doğduğundan, usulü kazanılmış hak teşkil etmeyecektir.

5. Diğer taraftan Dairemizin 2021/6262 Esas, 2022/6811 Karar sayılı ilamında yazılı karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere özellikle maddi tazminatın karar tarihine yakın verilerle hesaplanması gerektiğinden ve bu durum usulü kazanılmış hakkın istisnası olması nedeni ile çoğunluğun usulü kazanılmış hak teşkil ettiği” görüşüne katılınmamıştır. Zira;

6. Maddi tazminat hesapları yapılırken, en son bilinen ücret unsurlarının hesaplamada gözetilmesi gerektiğinden, hüküm gününe en yakın güne kadar yürürlüğe giren tüm asgari ücretlerin uygulanması gerekir. Daha önce bir veya birkaç hesap raporu verilmiş olsa bile, dava bitinceye kadar yürürlüğe giren asgari ücretlerden dolayı yeniden değişen değerler nedeni ile ek rapor alınması zorunludur.

7. Maluliyet oranı gibi zararın hesaplanmasına ilişkin diğer bir unsur da ücrettir. Asgari ücretin artması halinde, karar tarihine yakın ücrette değişeceğinden, bu ücrete göre zararın hesaplanması gerekmektedir. Zira asgari ücret, kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davanın her aşamasında uygulanması zorunludur. Bozmadan sonra dahi asgari ücretlerde artış olmuşsa, yeniden tazminat hesabı yapılması gerekir. Yargıç, bir istek olmasa dahi, yargılamanın her aşamasında asgari ücret artışlarını doğrudan dikkate almakla yükümlüdür. Davacı, bilirkişi raporuna itiraz etmemiş olsa dahi, sonradan yürürlüğe giren asgari ücretlerin uygulanması kamu düzeni gereği ve zorunlu olduğundan, davalı yararına usulü kazanılmış hak oluşmaz.

8. Bozmadan sonra karar tarihine yakın veriler alındığında, hesabın unsurları değişeceğinden, tazminat miktarı da elbette değişecektir. Davacı taraf bozmadan önceki ilk kararda bilinen ücret üzerinden hesaplanan tazminata itiraz etmemiştir. Ancak bu bilinen ücret bozmadan sonra değişecektir. Bir tarafın ilerde değişecek diye kararı temyiz etmesi hayatın olağan akışına uygun olmayacaktır. Zira karar onanmış olsa idi hesaplama bilinen ücrete göre hesaplandığından sorun olmayacaktır. Ancak bozmadan sonra değişen durum nedeni ile daha önce doğmayan hesaba esas unsur olan ücrete itiraz etmeme usulü kazanılmış hak oluşturmayacaktır. Kaldı ki gerçek belli iken varsayıma gidilmez ilkesinin gözetilmesi gerekir.

III. Sonuç:

9. Yukarda açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz etmediği maddi tazminat hesabı, karar verildiğinde doğru verilerle hesaplanmıştır. Ancak karar bozulmuş ve tazminata esas ücret asgari ücrete meydana gelen artış nedeni ile değişmiştir. Bu kez karar tarihine yakın verilerle maddi tazminat hesaplanmış ve davacı taraf da fark maddi tazminatı ek dava ile talep etmiştir. Doğmayan bir haktan feragat edilemeyeceği gibi usulü kazanılmış hak da oluşmayacaktır. Hak bozmadan sonra doğmuştur. Davacı açıkça fark maddi tazminattan vazgeçmemiştir. 6100 sayılı HMK.'un 109 uncu maddesi uyarınca ek dava açabilir. Birleşen ek dava da maddi tazminatın kabulü gerekir. Davacının bu yöndeki temyizi nedeni ile de kararın bozulması gerekmektedir. Bu nedenle çoğunluğun onama görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/9853, Karar No: 2019/11380, Tarih: 16.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/9853 E.  ,  2019/11380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı 1052 parsel üzerindeki, 2 katlı betonarme yapı, tek katlı depo, tek katlı ahır ve samanlık ve tek katlı meskenin davacı tarafından yapıldığını açıklayarak, bu yapıların davacıya ait olduğuna karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının açmış olduğu davanın kısmen kabulü ile Tekirdağ İli Malkara İlçesi 1052 parsel üzerinde bulunan, 30.05.2014 havale tarihli raporda B, D ve E harfiyle gösterilen yapıların ve ayrıca 1053 parsel üzerinde yer alan A ve C harfiyle gösterilen yapıların, davacı ... tarafından yapıldığının tespitine, mülkiyetin aidiyeti talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Muhdesatın tespiti davalarında davanın konusu (müddeabih) davalıların payına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup; yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcının, yargılama giderlerinin ve taraflar yararına takdir edilecek vekalet ücretlerinin iş bu müddeabih esas alınarak hesaplanması gerekir.

Ayrıca, az yukarıda açıklanan esaslar dikkate alınarak yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nin 326/2. maddesi uyarınca hesaplanacak yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilecek vekalet ücretinden, her bir davalının, dava konusu taşınmazın tapuda paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olması halinde tapudaki payları, elbirliği mülkiyetin sözkonusu olması halinde ise miras payları göz önünde bulundurularak sorumlu tutulmaları gerekir.

Bundan ayrı; HMK'nin 26. (HUMK mad. 74) maddesi, “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Bundan ayrı; HMK'nin 26. (HUMK mad. 74) maddesi, “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince, hükme esas alınan 30.05.2014 tarihli fen bilirkişi raporuna göre, A harfiyle gösterilen tek katlı ahırın 40,30 m2’sinin dava dışı 1053 parselde, ahırın B harfiyle gösterilen 53,66 m2’lik kısmının dava konusu 1052 parsel içinde kaldığı, C harfiyle gösterilen 2 katlı binanın 34,77 m2’lik kısmının 1053 parselde, binanın D harfiyle gösterilen 43.42 m2’lik kısmının dava konusu 1052 parsel içinde kaldığı, E harfiyle gösterilen 31,86 m2’lik sarkıtmanın dava konusu 1052 parsel içinde kaldığı, F harfiyle gösterilen 23,24 m2’lik tek katlı yığma yapının ise 1053 parsel içinde kaldığının belirtildiği, dosya içerisindeki tapu kayıtlarına göre, 1052 parselin davalıların murisi ile davacı adına 1/2 hisseli olarak, 1053 parselin ise, tam hisse olarak davacı adına tescilli olduğu, davacının 1052 parseldeki yapılar yönünden muhdesatın tespitini talep ettiği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca, mahkemece taleple bağlılık kuralı gereğince sadece yapıların 1052 parsel içinde kalan bölümü yönünden hüküm kurulması gerekirken, dava dışı 1053 parsel içinde kalan bölümler yönünden de, davacının bu parselin tam maliki olması sebebiyle muhdesat tespiti isteği yönünden hukuki yararı olmadığı hususu da gözden kaçırılarak, hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ayrıca, 1052 parseldeki B, D, E harfiyle gösterilen bölümler yönünden muhdesatın tespitine karar verilmesi doğru ise de, davacının 1052 parsel üzerinde 1/2 pay sahibi olduğu dikkate alınarak belirlenecek dava değeri üzerinden, yukarıdaki Daire ilke ve uygulamaları doğrultusunda harç tahsiline ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bahsedilen ilkeler gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 Sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK’un 388/4. ve 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13785, Karar No: 2022/1928, Tarih: 10.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13785 E.  ,  2022/1928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK’nın 353-1-b-2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bağlar İlçesi, Alipınar Mahallesi 1282 parsel sayılı taşınmaza dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kabul edilerek dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan takyidatın bedele yansıtılması ve tescile yönelik bölüm düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10667, Karar No: 2021/2620, Tarih: 16.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/10667 E.  ,  2021/2620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

I. Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen karara yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olduğundan, Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak değerlendirilip, gereğinin merciince takdir ve ifası için dosyanın mahalline İADESİNE,

II. Sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesi:

İnegöl PTT Merkez Müdürlüğünde posta dağıtıcısı olarak görev yapan sanık ...’ün, suçtan zarar gören ...’in, hapis cezası ile mahkumiyetini içeren İnegöl 3. Asliye Mahkemesi'nin 2013/181 Esas, 2014/433 Karar sayılı ilamını, “kendisine verilmek üzere aynı konutta yeğeni ... imzasına tebliğ ettim” şerhi düşmek suretiyle tebliğ ettiği, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, İlçe Jandarma Komutanlığından, ...’ın, ... ile aynı konutta ikamet edip etmediğinin araştırılmasını istediği, sanık ...’ın, suç konusu tebligatın muhatabı olan ... ile akrabalık bağının bulunmadığının, Kurşunlu mahallesinde PTT bayii işlettiğinin belirlenmesi üzerine Mahkemenin gerekçeli kararı yeniden tebliğe çıkardığı, tebligatın bu kez aynı konutta ikamet eden babası ... imzasına tebliğ edildiği ve ...’in hakkında verilen mahkumiyet kararını süresinde temyiz ettiği olayda; resmi belgede sahtecilik suçu, genel kast ile işlenen bir suç olup, sahtecilik suçlarında kast, gerçeğin değiştirildiğini bilme ve bunu isteme şeklinde gerçekleşir. Zarar verme bilinci ile hareket edilmesi yeterli olup, zararın meydana gelmesi gerekli değildir. Sanık ...’ün, diğer sanık ... ile muhatap arasında akrabalık bağı bulunmadığını, aynı konutta ikamet etmediklerini muhatabın, tebligattan haberdar olmaması halinde hak kaybına uğrayabileceğini bilerek tebligat parçasına gerçeğe aykırı şerh düşmekten ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 204/2. maddesi kapsamında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçunu, sanık ...’ın eyleminin ise TCK’nin 40/2. maddesi kapsamında bu suça yardım eden olarak katılmak olduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile beraatlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,16.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/45265, Karar No: 2011/8979, Tarih: 28.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/45265 E.  ,  2011/8979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın savunmasına,getirtilen tüketim belgelerine, tutanak öncesi ve sonrası tüketimlerin birbirine yakın ve uygun olduğuna,kaçak elektrik kullanılmadığına ilişkin keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre mahkemenin kararında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14961, Karar No: 2016/7698, Tarih: 02.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/14961 E.  ,  2016/7698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığının ve meslek hastalığı sebebi ile işgücü kaybının tespitine, manevi tazminat talepleri saklı kalmak kaydıyla iş kazası nedeniyle uğramış olduğu zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3996, Karar No: 2016/3482, Tarih: 05.10.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3996 E.  ,  2016/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : 1) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81/1, 29/1, 62/1. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası.

2) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81/1, 39/1, 29/1, 62/1. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'ı kasten öldürme suçu ile sanık ...'ın maktul ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul edilmiş, sanık ...'in maktul ...'ı kasten öldürme suçunun oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, bozma sebebi saklı kalmak üzere kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin varlığı ve cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, tahrik bulunmadığına, sanık ... bakımından eylemin asli iştirak kapsamında kaldığına vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ... müdafiinin meşru müdafaa bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktulün, suç tarihi öncesinde eş...'yı darp ettiği ve...'nın evi terk ettiği, bu konuda konuşmak için aynı sitede oturan ve bacanağı olan sanık ...'in evine giderek,...'in eşi ve kendisinin baldızı olan ....ile tartıştığı, suç tarihinde ise sanık ... işe gitmek üzere evinden çıktığında maktul ... ile karşılaştıkları, maktulün önceki tartışma olayını bahane ederek sanık ...'i uyardığı, aralarında münakaşa başladığı, maktulün üzerinde taşıdığı bıçağı çekerek sanık ...'i boynundan yaraladığı, yaralanmasının ardından sanık ...'in hemen yakında bulunan evine giderek mutfaktan ekmek bıçağını yanına alıp o sırada evde bulunan kayınbiraderi sanık ... ve eşi .. ile birlikte evden çıktıkları ve az önce kendisini yaralayan maktulün evinin önüne doğru gittikleri, maktulün de elinde bıçakla yanlarına geldiği, kardeşi olan katılan ... ve...'in de maktulün yanında oldukları, maktul ile sanık ...'in burada birbirlerine saldırarak her ikisinin de elinde bıçak olduğu halde boğuşmaya başladıkları, o sırada sanık ...'ın eline geçirdiği kiremiti 4-5 metre mesafeden maktule doğru atması ile kiremitin maktulün başına isabet etmesi üzerine sanık ...'ın olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, sanık ...'in ise maktülün sağ göğüs boşluğuna tek bir bıçak darbesi vurarak maktulü öldürdüğü olayda,

1- Sanık ... hakkında kurulan hüküm bakımından;

1- Sanık ... hakkında kurulan hüküm bakımından;

Sanık ...'in maktul ile ilk karşılaşmalarında maktulün kendisini bıçak ile yaralamasından kaynaklanan haksız tahrik altında hareket ettiği, ancak bu olay üzerine evine giderek bıçak alması, sanık ... ile birlikte maktulü araması, maktulü görür görmez doğrudan ona saldırması hususları dikkate alındığında, olayların seyrine ve tahrikin ulaştığı boyuta göre 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi uyarınca hakkaniyet gereği makul indirim yapılması yerine yazılı şekilde üst sınırdan indirim uygulanarak eksik ceza tayini,

2- Sanık ... hakkında kurulan hüküm bakımından;

a- Sanık ...'ın, sanık ... ve maktul arasında başlayan kavga sırasında maktule kiremit fırlattıktan sonra eylemine son verip olay yerini terk etmesi dikkate alındığında; kastının yaralamaya yönelik olduğu, TCK.nun 86/2-3-e madde ve fıkraları uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile suç niteliğinde hataya düşülerek kasten öldürmeye yardım suçundan hüküm tesisi,

b- Sanık ...'ın, kendisinin kız kardeşi olan Züleyha'ya yönelik

maktulün kötü muamelesinden kaynaklanan tahrik altında hareket ettiği nazara alındığında, haksız tahrik teşkil eden eylemin niteliğine göre 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi uyarınca cezada asgari oranda indirim yapılması yerine, yazılı biçimde 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 05.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2269, Karar No: 2016/6107, Tarih: 31.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/2269 E.  ,  2016/6107 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Asliye Ceza Mahkemesi

##########

##########

##########

SUÇ : Tehdit

##########

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Öğrenci servis taşımacılığı işi ile uğraşan sanıkların, aynı bölgede servis taşımacılığı yapan müştekinin yanına giderek ona hitaben sarfettikleri, "bu okulu sana yedirmeyeceğim, senin almış olduğun tüm okullara saldıracağım, seni bu alemden sileceğim, seni yaşatmayacağım, çocuklarına da zarar vereceğim" şeklindeki sözlerinin, daha özel nitelikte olan ve takibi şikayete bağlı bulunan iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden, uygulama imkanı bulunmayan TCK'nın 44. maddesi gözetilerek sanıklar hakkında tehdit eylemlerinden hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Kısa süreli hapis cezasından çevrilip ödenmeyen adli para cezalarının nasıl infaz edileceğinin 5275 sayılı CGTİK’nın 109 ve bu Kanunun uygulanmasını öngören, 20.03.2006 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe giren 2006/10218 numaralı Tüzüğün 51. maddesinde belirtildiği ve hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığının görevi dahilinde değerlendirilmesi gereken bir husus olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2012/11252, Karar No: 2012/11678, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11252 E.  ,  2012/11678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 25.06.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmeden dosya iade edilmiştir.

Bu nedenle, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, kavun ve karpuzun 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına üretim giderinin (kalem kalem gösterir şekilde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın yeniden mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.