muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12597, Karar No: 2020/9935, Tarih: 14.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/12597 E.  ,  2020/9935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, suçta kullanıldığı iddia ve kabul edilen bıçağın ele geçmemiş olması, katılan sanık ...'ın aşamalarda sanığın bıçak ile tehdit ettiğine yönelik ifadesi, sanığın eşi olan tanıklar ... ile kızı olan ..., sanığın, katılanı bıçak ile tehdit ettiğine yönelik beyanları karşısında, katılan sanığın eşinin kardeşi olan tanık ...'nın duruşmada tekrarladığı Cumhuriyet savcısı huzurundaki beyanında sanığın bıçak ile tehdit ettiğini görmediğini, tanık Cengiz'in yargılamanın tüm aşamalarında ve duruşmada dinlenen tanık ... ile sanığın eşi ve kızı olan tanıklar ... ve ...’nin sanığın katılana yönelik bıçakla tehdit ettiğine yönelik anlatımlarının olmaması karşısında, ifadeler arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, katılann eşi ve kızı olan tanıkların anlatımına neden üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-CMK'nın 45. maddesine göre katılan sanık ... Şatırı’ın eşinin kardeşi tanık ...’nın tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı hatırlatılmadan yeminli beyanının alınması,

3-Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK'nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiş ise de, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların kesinleşme tarihleri itibariyle engel oluşturmaması karşısında; yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında, "Sanığın açıklanması geri bırakılan mahkumiyet hükmü bulunduğundan CMK’231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığı" şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3659, Karar No: 2024/6201, Tarih: 10.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3659 E.  ,  2024/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1316 Esas, 2023/653 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/271 E., 2019/505 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 10.05.2006 tarihinde, taraflar arasındaki hukuki ve ticari durumu gösterir bir sözleşme imzalandığını, bu sözleşmenin davalının 10.05.2006 tarihinde dava dışı ... ..., ... ..., ... ... ..., ... , ... , ... ve ... arasında yapmış olduğu sözleşmeden kaynaklanan ve müvekkilinin Almanya'daki hak ve alacaklarını koruma altına almasını sağlamak için yapıldığını, davalının dava dışı bu kişilerle yaptığı sözleşmede belirtilen şirket ve marketlerin değerinin taraflarca 4.000.000,00 euro olarak kabul edildiğini, davalının bu şirket ve marketlerdeki payının %50,50 olarak kabul edildiğini, aynı tarihte taraflar arasında yapılan sözleşmede davalının bu %50,50 oranındaki payının %31,50'sinin müvekkiline, %19 hissenin davalıya ait olduğunun kabul edildiğini, daha sonra taraflar arasında yapılan protokolde ise müvekkilinin pay oranının %32,50 olarak değiştirildiğini, davalının 2008 yılı Ocak ayından bu yana sözleşmeye riayet etmediğini, müvekkilinin güvenini kötüye kullandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla müvekkiline ödenmeyen gelir payları ile pay bedellerinin toplamı 200.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkili mahkemede açılmadığını, müvekkilinin ikametgahının bulunduğu Berlin Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu, geçerli, yazılı veya sözlü bir akit bulunmadığından davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, müvekkilinin de sözleşmenin varlığı kabul edilse dahi, sözleşmede davacı taleplerine tek başına muhatap olabilecek bir yükümlülüğünün bulunmaması nedeniyle pasif dava ehliyetinin bulunmadığını, müvekkilinin sözleşmeyi imzalamış olmakla birlikte tarafların amaçlanan ortak gayeye yönelik hiçbir şey yapmadıklarını, bu nedenle sözleşmenin geçersiz olduğunu, davacının Berlin'de bazı market ve şirketlerde ortaklık payına sahipken, yaşadığı bazı problemler nedeniyle Almanya'dan kaçmak zorunda kaldığını, müvekkilini ve sözleşmede adları yazılı kişileri arayarak şirket ve marketlerinin yönetimini ve paylarını devretmeyi teklif ettiğini, bir anlaşmaya varıldığını, ancak davacının resmi olarak adı geçen market ve şirketlerde kendisinin hak sahibi olmadığını, anlaşmayı ... ...'le imzalayacağını beyan ettiğini, sonrasında davacı ile ... ... arasında çıkan problemler nedeniyle anlaşmanın imzalanmadığını, ortaklığın amaçlanan şekilde kurulamayacağının taraflar arasında konuşulduğunu, müvekkilinin yapılan anlaşma sebebiyle ileride bir problem yaşamak istemediğini, bu nedenle sözleşmeyi iptal etmek istediğini davacıya beyan ettiğini, davacının sözleşmenin 3.b maddesi gereğince imzaların tamamlanmaması nedeniyle zaten geçersiz olduğunu beyan ettiklerini ve cevap dilekçesi ekindeki fotokopiyi müvekkiline verdiğini, davacının iddia ettiği gibi bir ortaklık bulunmadığından tasfiyesinin de mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında 10.05.2006 tarihinde tanzim edildiği belirtilen sözleşme incelendiğinde, 1. maddesinde ... ..., ... ..., ... ... ..., ... , ... , ... , ... ve davalı ... arasında akdedilen sözleşme ile bağlantılı olarak yapıldığının belirtildiği, 10.05.2006 tarihli sözleşmenin hayata geçirilebilmesi için öncelikli olarak az yukarıda isimleri sıralanan kişiler arasında yapılan sözleşmenin geçerlilik kazanmasının zorunlu olduğu ve sözü edilen sözleşmenin 3.b. maddesinde "...İş bu sözleşmeye taraf olan bütün gerçek kişilerin imzaları tamamlandıktan sonra iş bu sözleşme geçerlidir..." hükmü bulunduğu, ancak bu sözleşmenin ... ... ve ... Kalaycıoğlu tarafından imzalanmadığı, her ne kadar davacı tarafın dayandığı "protokol" başlıklı el yazısıyla tanzim edilmiş belgede ..., davalı ..., ... ... yanında ... ...'in de imzası mevcut ise de, davacının ortaklık payının %32,5 olduğunu gösterir bu protokolün davacı tarafın iddia ettiği gibi 10.05.2006 tarihli sözleşmelerden sonra yapılmış bir protokol olmadığı, tam tersine 29.01.2006 tarihinde yapılan görüşmeler sonrasında, yani davacı tarafın asıl dayandığı 10.05.2006 tarihli sözleşmelerden önce tanzim edildiği, ... ...'in 10.05.2006 tarihli sözleşmeye imza koymasa dahi, el yazısıyla tanzim edilmiş "protokol" başlıklı belgeye imza koyarak 10.05.2006 tarihli sözleşmeye icazet verdiğinin kabul edilemeyeceği, sözleşmenin tüm akitler tarafından imzalanarak hayatiyet kazanmadığından, geçerli bir sözleşme olarak kabul edilemeyeceği, bunun yanında, davacı tarafın iddia ettiği şekilde 4.000.000,00 euroluk bir belirlemenin de bulunmadığı, Almanya makamları ile istinabe yoluyla şirketlerdeki paylar hakkında bilgi edinilmesi talebinin sonuçsuz kaldığı, buna göre davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinden talep etmelerine rağmen istinabe yoluyla Alman Mahkemesi tarafından sözleşmede yer alan şirketlerin tek tek tespiti, bu şirketlerin defterlerinin incelenmesi, inceleme neticesinde bu şirketlerden müvekkili ile davalı arasında imzalanan sözleşme tarihinden itibaren, davalının elde etmiş olduğu karların miktarsal karşılığının tespiti yönünde inceleme yapılmadığını, istinabe yoluyla sonuç elde edilmemesinin müvekkilinin kusuru olmadığını, mahkemenin "...davacı tarafın iddia ettiği şekilde 4.000.000,00-Euro'luk bir belirleme de bulunmamaktadır." şeklindeki gerekçesinin hatalı olduğunu, zira 23.01.2006 tarihli devir sözleşmesinin III-b maddesinde: "Devreden ortağa ait tüm ticari işletmelerin marketler ile devralan ortaklara ait tüm ticari işletme ve şirketlerin taraflar arasında kayıtsız şartsız kabul edilmiş değerlerinin toplamı dört milyon Euro'dur." şeklinde hüküm bulunduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla bir an için 10.05.2006 tarihli sözleşmenin geçersiz olduğu düşünülse dahi, davalının 2008 Ocak ayının başına kadar sözleşmeden doğan ediminin ifasını az çok yerine getirmiş olması nedeniyle geçersiz olan sözleşmenin ifa ile geçerli hale geldiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6207, Karar No: 2019/13703, Tarih: 20.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/6207 E.  ,  2019/13703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını,maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İstinaf başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Kanunda değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Kanun ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. Maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan ilk derece mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten/sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.