muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7762, Karar No: 2014/10970, Tarih: 09.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7762 E.  ,  2014/10970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/03/2014

NUMARASI : 2014/11-2014/11

İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/03/2014 tarih ve 2014/11-2014/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden şirket vekili, aleyhine ihtiyati haciz talep edilen şirket tarafından verilen taşıma konşimentosu ile İzmir Limanı'na taşınmak üzere sefere başlandığını, ancak taşımanın 25-27 gün arası sürmesi beklenirken 67 gün sürdüğünü, müvekkilinin gecikmeden kaynaklı kar kaybına uğradığını ve boşaltma limanın İzmir olarak belirlenmesine rağmen yükün Aliağa'da boşaltıldığını, bu sebeple müvekkilinin karayolu taşıması yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek 4.197.646,00 TL’nin tahsili için M/V Pine 2 isimli gemi üzerine ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamı uyarınca ihtiyati haciz talebine ekli konşimento üzerinde üç adet düzenlendiği ve "non negotiable" (ciro edilemez) kaydının yer aldığı, alacaklının bir adet konşimento ibraz ettiği, diğer iki nüshayı elinde bulunduran tarafın yükleri teslim alma imkanın bulunduğu, zararın henüz oluşmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkindir. Mahkemece yukarıda belirtilen nedenlerle istemin reddine karar verilmiştir. Somut olayda, istem dilekçesine ekli belgelere göre ihtiyati haciz talep edenin alacak kalemleri deniz alacağı hakkı veren alacaktır. İhtiyati haciz taleplerinde tam bir ispat koşulu aranmayıp, yaklaşık ispatın yeterli olduğu da dikkate alınarak işin esası tartışılarak ihtiyati haciz şartları değerlendirilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yurarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin temyiz itirazının kabulüyle yerel mahkeme kararının alacaklı lehine BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7114, Karar No: 2019/12959, Tarih: 03.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/7114 E.  ,  2019/12959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.03.2017 gün ve 2016/288 Esas, 2017/86 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden esastan, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden ise düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisi ile katılanlar vekilinin anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü arabayla Antakya istikametindeki bir zeytinliğe götürdüğü mağdureyi iki kez dudağından öperek göğüslerine dokunmasının ardından okul müdürünün araması üzerine arabadan inerek onunla konuştuktan sonra mağdureyi araçla okula yakın bir yere getirip indirdiği ve mevcut haliyle sanığın fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani, kesintili olup fiilin kendiliğinden sonlandırılması da göz önüne alındığında eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak ilk derece mahkemesince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,

Kendilerini vekaletnameli vekille temsil ettiren katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kendilerini vekaletnameli vekille temsil ettiren katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 02.10.2018 gün ve 2018/1393 Esas, 2018/1067 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9145, Karar No: 2013/4992, Tarih: 26.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/9145 E.  ,  2013/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı VUK'na muhalefet

HÜKÜM : 1)213 sayılı VUK.nun 359/b-1 maddesi ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi gereğince 18 ay hapis cezası ve belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk

2)213 sayılı VUK.nun 359/b-1 maddesi ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi gereğince 24 ay hapis cezası ve belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk

1- Zonguldak Vergi Dairesi Başkanlığının 14.01.2008 tarihli mütalaası ekindeki vergi suç ve inceleme raporlarında sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen Nurullah Arslan (Aslı Metal Sac Tic. ve Nak. Şti.)'ın sahte fatura kullanma ve düzenleme organizasyonu içinde bulunduğunun ve hakkında 30.06.2007 tarih VDENR-2007-1720/23 sayılı vergi tekniği raporunun düzenlendiğinin belirtildiği görülmekle; faturaları düzenleyen Nurullah Arslan hakkında anılan vergi raporu uyarınca dava açılıp açılmadığı araştırılarak varsa dava dosyanın ve düzenlenen tüm vergi raporlarının celp edilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden sanığın savunmasında ve vergi denetmenine verdiği ifadesinde bahsettiği banka ödeme dekontları da dosya içine alınarak diğer mükellef Nurullah Arslan ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan deliller bütün halinde değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 02.03.2010 gün ve 2010/9-47 esas, 2010/45 karar sayılı ilamı ve aynı yöndeki kararlarında belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için objektif ve subjektif koşulların bir arada bulunmasının gerektiği, sabıkası bulunmayan sanığın temyiz dilekçesi ekinde vergi borcunu ödediği ve yapılandırdığına dair Gelir İdaresi Başkanlığına ait yazı sunduğu görülmekle; bu hususların kararda açıklanıp gösterilmeden, objektif ve subjektif şartlar irdelenmeden, "suç işleme yönündeki istikrarlı tutum ve davranışları nazara alınarak" şeklindeki soyut gerekçeyle ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11996, Karar No: 2020/641, Tarih: 21.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/11996 E.  ,  2020/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62/1, 52/2-4, 53, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nın 204/1, 62/1, 53 maddeleri uyarınca H.A.G.B

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm ve resmi belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık...'ın temyiz dışı sanık ... ile ortak olarak açmış oldukları iş yerine mobilya almak için katılan ...’in işyerine gittikleri, katılandan satın aldıkları büro mobilyası malzemesi karşılığında...adına sahte olarak düzenlenmiş 08/11/2005 tarih 9500 TL bedelli Türk Ticaret Bankası...şubesine ait çeki katılana verdikleri, çekin katılan tarafından bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan somut olayda;

1)Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, temyiz dilekçelerinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2)Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın savunmasında suça konu çeki hakkında ölüm nedeniyle düşme hükmü verilen sanık ...’un şirkete getirdiği ve çek üzerindeki yazı ve imzaların sanık ...’a ait olduğunu beyan etmesi karşısında gerçeğin hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından vefat eden sanık ...’un kurumlardan yazı ve imza örneklerinin celp edilip suça konu çek üzerindeki yazı ve imzalarla karşılaştırmasının yapılması ve sanık Yusuf’tan sanık ... ile aralarında ticari ilişki olup olmadığının sorularak varsa fatura, sevk irsaliyesi gibi belgeler dosya arasına dahil edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5893, Karar No: 2022/204, Tarih: 18.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5893 E.  ,  2022/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile bedelin ödenmesine ilişkin olarak HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın, aleyhine durum oluşmadıkça kararı temyiz hakkı bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan değerlendirmede;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama bağ niteliğindeki Kocaköy İlçesi, Çakmaklı Mahallesi 490 ada 12 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Anayasa Mahkemesi'nin 16.07.2020 tarih ve 2018/104, 2020/39 sayılı iptal kararına istinaden, ilk derece mahkemesi kararının davalı tarafça istinaf edilmemiş olması gözetilerek, bedelin tamamına ilk derece mahkemesi karar tarihine kadar yasal faiz yürütülmek suretiyle, ilk derece mahkemesince üçer aylık vadeli hesaba yatırtılmış olan bedelin derhal ödenmesi yönünde 6100 sayılı HMK’nın 353-1-b-2 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesi ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/726, Karar No: 2017/1325, Tarih: 07.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/726 E.  ,  2017/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2015 tarih ve 2014/72-2015/361 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı aleyhine 07/09/2009 tanzim, 07/09/2010 vade tarihli, 20.000,00 TL bedelli senede dayalı olarak takip başlatıldığını, borçlu davalının imza ve borca itirazı üzerine icra hukuk mahkemesinde dava açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda Adli Tıp Kurumu'nun raporu ile senetteki imzanın davalıya ait olup olmadığının belirlenmesine rağmen ayrıntılı grafoloji raporu alınmadan aleyhlerine karar verildiğini, icra mahkemesi kararının kesin hüküm teşkil etmediğini, anılan takip dışında davalı aleyhine açılan tasarrufun iptali davası ile mal kaçırma suçu nedeniyle icra ceza mahkemesine açılan davaların derdest olduğunu ileri sürerek, takip konusu senetteki imzanın davalıya ait olduğunun tespiti ile takibin devamını talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 20.000,00 TL'nin senedin vade tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında herhangi bir ticari ilişki ve borç alışverişi olmamasına rağmen davacının, müvekkilinin imzalayıp verdiğini iddia ettiği senedi takibe koyduğunu, itiraz ve imza inkarında bulunduklarını ve icra hukuk mahkemesince takibin iptaline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davacının tasarrufun iptali istemiyle açtığı davanın da reddedildiğini, müvekkili aleyhine yapılan şikayetin de takipsizlikle sonuçlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça davalı aleyhine açılan ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/333 E. sayılı dosyasında, davalının imza örnekleri alınarak takibe konu bono altındaki imzanın davalının el ürünü olup olmadığı hususunda rapor düzenlenmek üzere Adli Tıp'a gönderildiği, yapılan inceleme neticesinde senetteki imzanın davalıya ait olduğuna dair yeterli ve nitelikli bulgu saptanamadığından icra takibinin iptal edildiği, kararın temyiz ve karar düzeltme yollarından da geçerek kesinleştiği, davacının takip ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/134 E. sayılı dosyası ile açmış olduğu tasarrufun iptali talebinin de takibin iptal edilmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahisle reddedildiği, ispatlanamayan işbu davada yeniden bilirkişi incelemesi yapılması hususunda hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bonoya dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2011/333 E. sayılı dosyasında dava konusu bonoda atılı bulunan imzanın davalının eli ürünü olup olmadığı hususunda yaptırılan imza incelemesi neticesinde alınan Adli Tıp raporu uyarınca senetteki imzanın davalıya ait olduğuna dair yeterli ve nitelikli bulgu saptanamadığından icra takibinin iptal edildiği ve kararın kesinleştiği, senetteki imzanın davalıya ait olmadığının anlaşıldığı, takip ile birlikte açılan tasarrufun iptali davasının da takip iptal edildiğinden konusu kalmadığından reddine karar verildiği bu itibarla, bilirkişi incelemesi yapılması hususunda hukuki yarar bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2011/333 E. sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi’nin 14/06/2012 tarihli raporunda “İnceleme konusu senetteki borçlu imzalarının teşhise götürecek önemli materyal ve yazı unsuru içermeyen, basit tersimli, çizgi ve gramalardan ibaret imzalar olması nedeniyle aidiyetinin bu meyanda ...’un eli ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilemediği" belirtilmiştir. Bu durumda, imza incelemesi yönünden Adli Tıp Kurumu’ndan alınan raporun hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı göz önünde bulundurularak senet üzerindeki imzanın davalıya ait olup olmadığı hususunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak, sonucuna göre bir karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3870, Karar No: 2023/6324, Tarih: 19.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3870 E.  ,  2023/6324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/530 E., 2021/592 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 31.01.2017 tarihli ve 2016/982 Esas, 2017/29 Karar sayılı kararı dikkate alınarak daha önceki hükmü temyiz etmeyen ve sirayetten yararlanan sanık ...'in bozmadan sonra kurulan yeni hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2018 tarihli ve 2016/333 Esas, 2018/250 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2018 tarihli ve 2016/333 Esas, 2018/250 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 30.09.2019 tarihli ve 2019/10229 Esas, 2019/17196 Karar sayılı kararı ile mağdurun ne şekilde yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı hususunda Uşak Adli Tıp Şube Müdürlüğünden ek rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 325 ... maddesi uyarınca bozma nedeninin hükmü temyiz etmeyen sanık ...'e sirayetine karar verilmiştir.