muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4377, Karar No: 2012/7318, Tarih: 14.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4377 E.  ,  2012/7318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/12/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı  tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların miras bırakanı H.’ın 4401 parsel sayılı taşınmazda, maliki olduğu 60/100 paydan, kalan payı ipkaen 30/100 payını 17.06.2004 tarihinde dava dışı İ.e satış suretiyle temlik ettiği, İ.’in de bu payı 22.07.2004 tarihinde murisin kızı olan davalı N.’a satış suretiyle temlik ettiği, miras bırakan H.’ın 28.08.2009 tarihinde öldüğü davacıların anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiası ile eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki;  bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığı olacağı kuşkusuzdur. semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp, belirli bir hizmet veya emekte olabileceği kabul edilmelidir. (HGK’nun 29.04.2009 tarih 2009/1-130 E. 2009/150 K. sayılı kararı)

Somut olaya gelince, miras bırakan H.’ın ara malik  İsmail’e temlikteki amacının taşınmazın davalıya intikalini sağlamak olduğu dosya kapsamı ile sabittir. Öte yandan, davalının bir süre yatalak oldukları anlaşılan muris ve eşine yanlarına gelerek baktığı, onların sosyal, ekonomik  ve her türlü ihtiyaçlarıyla ilgilendiği hususları gözetildiğinde, murisin gerçek iradesinin mal kaçırma olmayıp, davalıya duyduğu minnet duygularıyla temliki gerekleştirildiği kabul edilmelidir.

Esasen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, miras bırakanın gerçek iradesinin mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekeceği de tartışmasızdır.

Esasen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, miras bırakanın gerçek iradesinin mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekeceği de tartışmasızdır.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili gerçek amaç ve iradesinin mirasçılardan mal kaçırmak olduğunu söyleme imkanı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  14.6.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5980, Karar No: 2019/14401, Tarih: 15.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/5980 E.  ,  2019/14401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın müşteki ...’a hitaben söylediği anlaşılan "utanmıyor musun, benim çocuğumdan ne istersin, benimle aynı yaşta kadınsın, benim çocuğum sana niye sarkıntılık yapsın" şeklindeki sözlerinin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici kaba söz niteliğinde olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Sanığın oğlunun eve geldiğinde ağzının kanadığını, ne olduğunu sorduğunda öğretmeninin kendisini sebepsiz yere dövdüğünü söylediğini, bunun üzerine oğluna darp raporu alarak okula beyan ettiği ve bu iddianın sanığın oğlunun darp raporu ile doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre yaralama ve tehdit suçları yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3- Hakaret suçunun işlendiği okul koridorunun aleni yer olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

4- Tehdit suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin 106/1-2. cümle yerine 106/1-1. cümle olarak yanlış gösterilmesi,

5- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/54, Karar No: 2016/8369, Tarih: 17.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/54 E.  ,  2016/8369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının davalı Bakanlığa ait işyerinde alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Bakanlık vekili, husumet itirazı ve zamanaşımı definde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, kanuni süresi içinde, davalılarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı Sağlık Bakanlığının harç giderlerinden sorumlu tutulmasının doğru olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j bendinde genel bütçeye dahil idarelerin yargı harçlarından muaf olacağı düzenlenmiştir.

Mahkemece, davalı Sağlık Bakanlığının harçtan muaf olduğu gözetilmeden, harç giderlerinden sorumlu tutulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının 9. ve 10. bendlerinin silinerek yerlerine,

"9-Davacı tarafından yatırılan 25,20 TL peşin harç ile 89,00 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 114,20 TL harcın, davalı Bakanlık harçtan muaf olmakla, davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine,

10-Davacı tarafından yapılan 29,00 TL başvurma ve vekalet harcının davalı Bakanlık harçtan muaf olmakla, davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, 35,00 TL tebligat posta gideri ve 250,00 TL bilirkişi ücreti yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11555, Karar No: 2011/4030, Tarih: 07.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11555 E.  ,  2011/4030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.06.2009 tarih ve 2008/241-2009/321 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Omsan Lojistik A.Ş. arasında Türkiye dahilinde ev eşyası taşımacılığında meydana gelebilecek hasarlar için “blok yurtiçi taşıyıcı sorumluluk sigorta poliçesi” akdedildiğini, dava dışı taşıtan ... ile Omsan Lojistik A.Ş.arasında imzalanan taşıma sözleşmesi uyarınca bu kişiye ait ev eşyalarının taşıma işinin alt taşıyıcı olan davalıya ait kamyonla yapılıp teslim sırasında eşyaların hasarlı olduğunun tespit edilmesi nedeniyle hasar bedelinin ödendiğini, tahsili için başlatılan takibe davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, dava konusu eşyaların müşteriden alınarak paketlenmesi, araca yüklenmesi, araca yerleştirilmesi, istiflenmesi, araç içine sabitlenmesi, eşyanın varış yerinde indirilmesinin taşıtan ve Omsan Lojistik A.Ş.’ye ait olup sadece nakliyenin şirketlerince yapıldığını, yükleme, hatalı yerleştirme, yetersiz ambalaj ve hatalı boşaltmadan kaynaklanan hasarlardan sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kendisine rücu edilen taşıyıcının TTK’nun 20/2. maddesinde öngörülen basiretli bir taşıyıcının göstermesi gereken dikkat ve özeni taşıma öncesi ve sırasında gösterdiğine dair bir delil bulunmadığından sorumluluktan kurtulamayacağı, davalı taşıyıcının taşıma sırasında malın zarar görmesinde kusurlu olduğu, zararın TTK’nun 785. ve 786 maddelerine göre belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptaline, takibin toplam 2.173,62 TL üzerinden devamına,% 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

Dava, taşıma akdinden kaynaklanmakta olup, TTK’nun 787. ve aynı Yasa’nın 1301. maddesi uyarınca açılmıştır. Davalı alt taşıyıcı hasarın kendisinin sorumlu olmadığı ambalaj, yükleme ve istif hatasından meydana geldiğini savunmuştur. Bu durumda mahkemece taşıma konusunda uzman bilirkişiye dava konusu zararın hangi nedenle meydana geldiği tespit ettirildikten sonra şayet davalı tarafından savunulduğu gibi ambalaj, yükleme ve istif hatasından kaynaklandığı sonucuna varılır ise ambalaj, yükleme ve istifin kime ait olduğu ve buna göre davalıya kusur yüklenip yüklenmeyeceği, yüklenebilecek ise oranının ne olduğu tespit ettirilip neticesine göre karar verilmek gerekirken taşıma konusunda ne şekilde uzman olduğu anlaşılamayan hukukçu bilirkişiden alınan rapora göre hüküm kurulması doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1549, Karar No: 2018/4856, Tarih: 09.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/1549 E.  ,  2018/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Tanık ...'ün aşamalardaki beyanında, sanığın elindeki tel ile müştekiye ait ... Ticaret isimli iş yerinin kapısını açmaya uğraşırken gördüğünü ve kolluk kuvvetlerine ihbarda bulunduğunu belirttiği, sanığın da tüm aşamalardaki savunmalarında, yağmurdan korunmak için dükkanın önünde beklediğini, beklediği esnada dükkanın camından içeriye baktığını, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan etmediği, sanığın üzerinden tel veya başkaca bir suç eşyasının ele geçirilemediği, olay yeri inceleme raporuna göre suça konu iş yerinin kapılarının kapalı ve kilitli olduğu, kapılarda herhangi bir zorlama izinin bulunmadığının belirtilmesi karşısında, adli emanetin 2013/12013 sırasında kayıtlı olan ve 21/10/2013 tarihli ''Emanet eşya makbuzunda'' söz konusu olaya ilişkin görüntüleri içerdiği belirtilen CD'nin denetime olanaklı olacak biçimde bilirkişiye çözümü yaptırılarak, sanığın suça katılıp katılmadığı, suçun sanık tarafından işlenip işlenmediği belirlendikten sonra tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde üzerine atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/04/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17255, Karar No: 2015/17275, Tarih: 02.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/17255 E.  ,  2015/17275 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI :

DAVACI : N.. K..

DAVALI : T. Yatırım Danışmanlık Emlak İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 21.09.2015

K A R A R

Mahkeme tarafından yapılan nitelendirmeden de anlaşıldığı üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, her ne kadar taraf kira sözleşmesine dayanmış ise de davacının talebi itibariyle mülkiyet hakkına dayalı çaplı taşınmaza vaki elatmanın önlenmesi ve davalının taşınmazdan tahliyesi isteğine ilişkin bulunduğuna göre, Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 02.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1318, Karar No: 2010/1636, Tarih: 22.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/1318 E.  ,  2010/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 155/1, 53/1-c. md. 6 ay hapis cezası,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 28.12.2004 gün ve 2004/173-228 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın, hileli davranışlarda bulunmadan ATM'den maaşını çekmek için kendisinden yardım isteyen katılanın verdiği bankamatik kartını ve şifresini öğrendikten sonra kartı bankamatiğin geri vermediğini söyleyerek katılanın ayrılmasından sonra kartı ve şifreyi kullanarak hesaptaki parayı çekmekten ibaret eyleminin kart üzerindeki zilyetliğin özgür irade ile devredilmeyip, sanığın yanında beklenerek çok kısa bir süre ve yardım etmesi için verildiğinden güveni kötüye kullanma suçunun oluşmayıp TCK.nun 245/1. maddesinde yazılı suçun oluşduğu, önceki hükümlülükleri de nazara alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4309, Karar No: 2024/6629, Tarih: 11.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/4309 E.  ,  2024/6629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/249 E., 2022/408 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 39. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/466 E., 2021/380 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmek ve de duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 20.12.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmişti. Dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesinden sonra Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; müvekkilinin iş kazası sonucunda sürekli iş göremezliğe uğrayacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelişinde davalının kusurlu olduğundan bahisle 172.425,27 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının iş kazası neticesinde %19,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın oluşumunda davacının %35, davalının %65 oranında kusurlu olduklarından bahisle davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 30.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, müvekkiline husumet yüklenemeyeceğini, kazanın meydana gelmesinde işçinin kusurlu olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b.1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava konusu kazanın meydana gelmesinde kusurun aidiyeti ve oranının hatalı belirlendiğini, kusur raporunda kazanın meydana gelmesinin nedenlerinden biri olarak "Olay yerinin yeterli şekilde aydınlatılmamış olması, yeterli işaretlemelerin yapılmamış olması" gösterilmekte ise de, müvekkili şirkete bu nedene dayanılarak kusur izafe edilmesinin mümkün olmadığını, zira; kazanın meydana geldiği gar sahasında güvenli geçiş alanları oluşturmak üzere yürüyüş yollarının yapımı ve bakımı, gar sahasının aydınlatılması, işaretlemelerin yapılması, personeller arasında iyi bir iletişim sağlanması için haberleşme sistemlerinin, telsiz iletişim altyapısının kurulması ve işletilmesi görev, yetki ve sorumluluğunun 6461 sayılı Kanun m.3 hükmü doğrultusunda, müvekkil şirketten ayrı bir tüzel kişiliği bulunan ve demir yolu altyapı işletmecisi olan TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğüne ait olduğunu, müvekkili şirket ile TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü arasında resmi yazışma yapılmak suretiyle ilgili tespitler, eksiklikler ve aksaklıklar bildirilmekte, faaliyet alanına giren konularla ilgili işlemlerin TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü tarafından yerine getirildiğini, bu yazışmalardan da görüleceği üzere, gar sahasındaki aydınlatmanın iyileştirilmesi, telsiz çekim kuvvetinin güçlendirilmesi gibi hususların gereğinin TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü (Marşandiz Gar Sahası için TCDD 2