muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15339, Karar No: 2013/14705, Tarih: 15.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15339 E.  ,  2013/14705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

ENDÜSTRİLERİ ANONİM ŞİRKETİ

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2012 tarih ve 2010/413-2012/222 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin bir miktar un yükünü İstanbul'dan Zanzibar'a taşınması hususunda davalı ile anlaştığını, bu anlaşma uyarınca, davalının yüklerin taşınmasını taahhüt ettiğini, yüklerin konteyner içerisinde, dava dışı MSC tarafından işletilen MSC Rhone gemisine yüklenildiğini, müvekkiline yükleteni kendisi gönderileni Bopar olan konişmentoların tanzim edilerek verildiğini, ancak asıl taşımayı gerçekleştiren MSC'nin acentesinin müvekkilinin talimatlarına aykırı olarak, yükleteni Vescon gönderileni Astana Brothers olan konişmento düzenlediğini, navlunun davalıya peşin olarak ödendiğini, davalının bu davranışının hukuka ve taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olduğunu, davacı, yüklerin müvekkilimiz ile arasında herhangi bir sözleşme olmayan Vescon Denizcilik ve Gemi Acenteliği'nin muvafakat ve feragati olmaksızın malların gerçek alıcısı olan müvekkilinin müşterisine teslim edilmesini engellemeye çalışmak sureti müvekkilini zarara uğrattığını, geminin boşaltma limanına varmasından önce davacı ile yapılan yazışmalar sırasında Transhipping Uluslararası Taşımacılık ve Lojistik Destek Hizmetleri Burak Doğanay'ın da bu taşımalarla ilgisinin bulunduğu ve Transhipping, davacı ve Vescon arasında ticari ilişkiler dolayısı ile muhtelif ihtilaflar olması nedeniyle M&N'nin navlunun tamamını müvekkilinden tahsil ettiği halde, M&N ve Vescon'un haksız ve hukuka aykırı olarak MSC'ye ödeme yapmadığını, bu üç şirket arasındaki anlaşmazlıklardan dolayı, esas taşıyan olan MSC'ye ödeme yapılmaması ve bu nedenle MSC'nin orijinal konişmentoları teslimden imtina etmesi üzerine, kendi üzerine düşen yükümlülükleri ifa edemeyecek duruma düşen davacının, sun’i bir takım alacaklar yaratmaya çalışarak, mütemerrit durumuna mazeret yaratmaya çalıştığını ve sürekli olarak müvekkili şirkete haksız ve hukuki dayanaktan yoksun faturalar göndermeye başladığını, bu faturaların sayısının müvekkilinin başvurusu üzerine davacı aleyhine Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/112 D.İş

sayılı ve İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi'nin 2010/131 D.İş sayılı ihtiyati tedbir kararlarını ittihaz etmelerinden sonra arttığını, davacı ve Vescon'un, gerçek dışı bir takım iddialar ile borçlarını ifa etmekten kaçındıklarını ve yükün bozulma tehdidi nedeni ile müvekkilini zor durumda bırakarak, müvekkilini 41.178,20 ABD Dolan tutarında 2. defa ödeme yapmaya mecbur bıraktıklarını, bu nedenle müvekkili şirket tarafından, davalı ve Vescon aleyhine Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne 2010/413 Esas sayılı dosya tahtında derdest dava açıldığını, müvekkilinin davalı tarafından üstlenilen taşımalardan doğan tüm borçlarını, önceki taşımalar da dâhil olmak üzere tam ve eksiksiz olarak yerine getirdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile vekil edeninin fazladan ödemek zorunda kaldığı 41.178,20 ABD Doları’nın davalılardan istirdadı sureti ile müvekkilinin zararının davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M&N Transport Uluslararası Nakliyat Turizm Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti vekili; davacı ile müvekkil şirket arasında, 238.100 kg. yükün İstanbul'dan Zanzibar'ın Tanzanya limanına taşınması için bir taşıma sözleşmesi akdedildiğini, davacının talimatı ile yükleteni davacı şirket, gönderileni de Bopar Enterprises Ltd. olan 2 adet de konişmento düzenlenerek davacıya teslim edildiğini, davacı ile müvekkil arasında akdedilen taşıma sözleşmesine göre navlun bedelinin gönderici olan davacıya ait olduğunu, müvekkil şirketle davacı arasındaki sözleşme gereği müvekkilin sorumluluğunun, yükü teslim almasından, yükün varış limanına varması ile sona erdiğini, yükün taşınmak üzere teslim alınmasından, kararlaştırılan yere taşınarak gönderilene teslim edilmesine kadar bazı masraflar yapılmışsa bunların da sözleşmeye veya kanun gereğince, taşıyana ödenmesi gerektiğini, taşıtanın ve gönderilenin sorumluluğunun, sadece navlunun ödenmesiyle sınırlı olmadığını, yük Zanzibar'a ulaştığında, yükün alıcısına teslim edilmesi için gerekli olan sürastarya ücreti, gümrük resmi, boşaltma masrafları vs. giderlerin gönderilenden talep edildiğini, ancak yük alıcısının (gönderilen), masrafları ödemekten imtina ettiğini; masrafları ödemediği gibi yükü de teslim almadığını, yük, gönderilen tarafından teslim alınmadığı için de, müvekkil şirketin, TTK 1069. madde kapsamında sayılan masraflar yönünden, TTK. 1081.madde kapsamında davacıya rücu imkanı doğduğunu, TTK. 1081/1. maddesi." Gönderilen malı teslim almazsa taşıtan navlun mukavelesi gereğince navlunu ve diğer alacakları taşıyana ödemekle mükelleftir "şeklinde olduğunu, bilindiği üzere, Borçlar Hukuku hükümlerine göre üçüncü kişi zararına sözleşme yapılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle taşıyanın yükü teslim almayı reddeden gönderileni yükü teslim almaya zorlayamayacağı gibi, gönderilene karşı navlun, sürastarya ücreti veya başkaca bir ödeme talebinde de bulunamayacağını hatta Yargıtay'ın 11. Hukuk Dairesi'nin Esas 2005/11142 - Karar 2007/1478 sayılı kararı ile bu hususa dikkat çekildiğinin, somut olayda da gönderilenin yükü teslim almaktan imtina ettiğini, bu nedenle yükün tesliminin gerçekleşmediğini, bu nedenle de taşıtan davacıdan, yükün taşınması için navlun haricinde yapılan diğer masrafların talep edildiğini, ancak taşıtan-davacının kendisine fatura edilen bedelleri ödemekten imtina ettiğini; müvekkil şirketin kanuna ve sözleşmeye göre talep etme hakkı bulunan bedelleri ödemek yerine başkaca hukuki yollara başvurmayı tercih ettiğini, bu sebeplerle davacının, alacağa konu bedellerin gönderilenden talep edilebileceği, davacının mükerrer ödeme yapmasının kendi kusurlu davranışlarından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Vescon Denizcilik ve Gemi Acenteliği-Kadir Emir davaya cevap vermemiştir.

Davalı Vescon Denizcilik ve Gemi Acenteliği-Kadir Emir davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında akdedilen navlun sözleşmesine göre davacının taşıtan davalının taşıyan olduğu, davalının navlun sözleşmesinde kendisine tanınan yetkiyle dava dışı MSC ile ikinci bir navlun sözleşmesi yaparak, üstlendiği taşıma edimini ifa ettiği, bu ilişki bakımından davalının asıl taşıtan MSC'nin asıl taşıyan sıfatını kazandığı, davacının davalı ile akdettiği navlun sözleşmesinden doğan borcunu ifa ettiği, davalının ileri sürdüğü sürastarya ücretinin doğduğuna ilişkin bir veriye dosya içeriğine rastlanmadığı, davacı ile davalı arasında akdedilen navlun sözleşmesine binaen düzenlenen konişmentoda davacının yükleten dava dışı Bopar'ın gönderilen olarak yer aldığı, buna karşılık asıl taşıyan dava dışı MSC'nin düzenlediği konişmentolarda gönderilen olarak Astana Brothers' in isminin yer aldığı, bunun hangi gerekçeyle bu şekilde düzenlendiğinin açıklığa kavuşturulamadığı, esasen davalının MSC ile sözleşme akdederken bu hususa riayet etmekle mükellef olduğu, dava dışı gönderilenin sıfatının MSC tarafından düzenlenen konişmentoda yer almaması sebebiyle teslimde sorunların ortaya çıktığı, davacının İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi'nin 2010/129 D. İş dosyası ile davalı hakkında ihtiyati tedbir kararı aldırdığı ve bu karara binaen dava dışı MSC' ye ödeme yaparak yüklerin teslim alınmasının mümkün hale getirildiği, bu durumun, davalı taşıyanın navlun sözleşmesini gereği gibi ifa etmemesi sonucunu doğurduğu, bu sebeple davacının uğradığı zararı gidermekle yükümlü olduğu, davacının bu kapsamda MSC’ye ödediği tutardan davalının sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle davalı M&N Transport Uluslararası Nakliyat Turizm Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti. hakkındaki davanın kabulü ile 41.178,20 ABD Dolarının dava tarihinden ödeme tarihine kadar işleyecek 3095 Sayılı Kanunun 4-a maddesi gereği devlet bankalarının ABD doları ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, davalı Vescon Denizcilik ve Gemi Acenteliği hakkındaki davanın atiye terk edildiği gerekçesiyle de davanın esası hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı M&N Transport Uluslararası Nakliyat Turizm Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.326,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı M&N Transport Ulus. Nak. Tur. Oto. San Tic. Ltd. Şti. alınmasına, 15.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14821, Karar No: 2010/12129, Tarih: 21.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/14821 E.  ,  2010/12129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında ... Köyü hudutlarında bulunan meraya el atma ve sanık ... hakkında Bel (Büyük yayla) mevkiindeki 417 nolu mera parseline el atma suçlarından açılan davada,

Sanıklar hakkında bu suçlardan verilen 11.02.2005 tarih ve 2004/2 esas ve 2005/27 karar sayılı beraat kararlarının temyiz edilmeyerek kesinleştiği gözetilmeden, sanık ...'in köy içi mevkiinde bulunan yere, ...'in Köyiçi mevkiinde bulunan yere el atmaları nedeniyle verilen mahkumiyet kararlarını temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın yeni yasaların değerlendirilmesi için mahalline iadesi nedeniyle mahkemece yeniden değerlendirme yapılarak beraat eden sanıklar ... ve ... hakkında yeniden hüküm kurulması yasaya aykırı, hukuksal sonuç doğurmayan bir işlem olup, mahkemece bu suçlardan kurulan beraat hükümleri yok hükmünde kabul edilerek dosyasının incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6757, Karar No: 2021/904, Tarih: 03.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6757 E.  ,  2021/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 1051 ada 9 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Aynı amaçla kamulaştırılan ve birbirine komşu olan ... Mahallesi 1051 ada 14 parsel sayılı taşınmaza 01.06.2015 değerlendirme tarihinde 522,47-TL/m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedelin Dairemiz denetiminden geçerek 2020/31 Esas, 2020/5914 Karar sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, değerlendirme tarihi olan 20.02.2015 itibariyle dava konusu taşınmaza takdir edilen m² birim fiyatı inandırıcı görülmediğinden, aynı konumda bulunan ve değerlendirme tarihi dört ay sonra olan parsel için tespit edilen m2 değerinden ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Bozma öncesinde tespit edilen bedel ile acele kamulaştırma bedeli arasındaki farka faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-.... İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Bozma öncesinde tespit edilen bedel ile acele kamulaştırma bedeli arasındaki farka faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-.... İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15484, Karar No: 2017/8788, Tarih: 11.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15484 E.  ,  2017/8788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 2004 takvim yılı suçundan düşme Sanığın 2005 takvim yılı suçundan mahkumiyet

A-Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlediği" iddiası ile açılan kamu davasında; belirtilen takvim yılında düzenlenen son fatura tarihinin 14.12.2004 olması nedeniyle, gerekçeli karar başlığında "03.06.2009" olarak yanlış yazılan suç tarihinin, 14.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek’ suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B-Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

B-Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediği” iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek, düzenlenen faturalarla herhangi bir ilgisinin bulunmadığını, tüm evrak ve belgelerinin çalındığını belirtmesi, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, alım-satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların, Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin de dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturalardaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları kullanan İrfan Keskin'in de dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldığı ve sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması, sonucuna göre toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın düzenlediği iddia olunan son fatura tarihinin 15/12/2005 olması nedeniyle, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 15/12/2005 tarihi yerine “03.06.2009” olarak yanlış yazılması,

b)TCK'nın 51/3. maddesine göre, cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin alt sınırının hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeden, ceza miktarından daha az denetim süresine hükmedilmesi,

c)Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20419, Karar No: 2017/4397, Tarih: 10.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20419 E.  ,  2017/4397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanıklar hakkında İİK'nın 332 ve 333/a maddelerine aykırılıktan dolayı şikayette bulunulduğu halde bu şikayetle ilgili karar verilmemiş ise de, zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2394, Karar No: 2015/3670, Tarih: 08.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2394 E.  ,  2015/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2010/219859

MAHKEMESİ : Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2010

NUMARASI : 2009/309 (E) ve 2010/102 (K)

SUÇ : 5490 sayılı Kanuna aykırılık

Mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmama gerekçesinin “sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmaması” olması karşısında tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak:

1- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK.nun 50/1-a ; yine adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında ise aynı Yasanın 52/4. maddelerinin gösterilmemesi;

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksit aralıklarının saptanması olanağı bulunmayan bir biçimde "24 eşit taksitte tahsiline" karar verilmesi suretiyle TCK.nun 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 Sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında adli para cezasına ilişkin paragrafta; “sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın” ibarelerinden sonra gelmek üzere “TCK 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine” ibaresinin ; ve taksitlendirmeye ilişkin hüküm fıkrasında “sanığa verilen adli para cezasının sanıktan” ibarelerinden sonra “birer ay ara ile” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.