muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4588, Karar No: 2024/3116, Tarih: 02.05.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin, evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, faturaları ödemediği, ortak çocuğun okul ihtiyaçlarının giderilmesine yeterli katkıyı sunmadığı,

eşine ve çocuğuna maddî ve manevî destek olmadığı, ev ihtiyaçlarını karşılamaması nedeniyle davalı-davacı kadının birden fazla kere kredi çekmek ve çektiği kredileri ödemek zorunda kaldığı, eşinin ve çocuğunun sağlık sorunları ile yeterince ilgilenmediği, ailesinin yanında bulunarak onlara destek olmak yerine sık sık ailesi dışında çeşitli gruplarla aktivitelere, yurt içi, yurt dışı gezilere, camp etkinliklerine katıldığı, eşine ve çocuğuna yeterli desteği vermediği, davalı-davacı kadının ise, eşini gıyabında kötülediği, "gerizekalı, şerefsiz, saygısız" şeklinde hakaret içeren sözler söylediği, evlilik birliğinin taraflar için çekilmez hale gelmesinde davacı-davalı erkeğin ağır; davalı-davacı kadının ise az kusurlu olduğu boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; her iki davann kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk ...'nun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakanın her yıl Ocak ayında ÜFE oranında artırılmasına, kadın yararına 25.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçelerindeki iddialarını tekrar ederek kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarı yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece erkeğin, evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, faturaları ödemediği, ortak çocuğun okul ihtiyaçlarının giderilmesine yeterli katkıyı sunmadığı, eşine ve çocuğuna maddî ve manevî destek olmadığı, ev ihtiyaçlarını karşılamaması nedeniyle davalı-davacı kadının birden fazla kere kredi çekmek ve kendisi ödemek zorunda kaldığı, eşinin ve çocuğunun sağlık sorunları ile yeterince ilgilenmediği, ailesinin yanında bulunarak onlara destek olmak yerine sık sık ailesi bulunmadan çeşitli gruplarla aktivitelere, yurt içi, yurt dışı gezilere, kamp etkinliklerine katıldığı, eşine ve çocuğuna yeterli desteği vermediği, ortak çocuğa karşı ilgisiz olduğu, çocuğun doğum günlerine katılmadığı, nihayet ortak evden ayrılarak gittiği maddî vakıalarının ispatlandığı fakat kadına fiziksel şiddet uyguladığı yönündeki maddî vakıanın 2013 yılında gerçekleştiği ve evlilik birliğinin bu olay üzerine 3 yıl kadar daha devam etmiş olduğu, yine ortak çocuğun velâyet hususunda beyanı alınırken, babasının annesi ve kendisine şiddet uyguladığını beyan etmişse de , ortak çocuğun kadın tarafından tanık olarak gösterilmediğinden erkek eşe ; kadına ve ortak çocuğa fiziksel şiddet uyguladığı maddî vakıasının yüklenmesinin doğru görülmediği, kadın eşin, erkeğe hakaret ettiği yönündeki maddî vakıasının kadına kusur olarak yüklenmiş ise de erkek tarafından bu vakıaya dayanılmadığından kadın eşe kusur olarak yüklenemeyeceği, erkeğin kadına izafe ettiği başkaca kusurların ispatlanamadığı, evlilik birliğin sarsılmasına neden olan olaylarda, evin ihtiyaçlarını karşılamayan, çocuğun okul ihtiyaçlarının giderilmesine yeterli katkıyı sunmayan, eşine ve çocuğuna maddî ve manevî destek olmayan, ev ihtiyaçlarını karşılamaması nedeniyle davalı-davacı kadını birden fazla kere kredi çekmek ve çekilen kredileri ödemek zorunda bırakan, eşinin ve çocuğunun sağlık sorunları ile yeterince ilgilenmeyen, ailesinin yanında bulunarak onlara destek olmak yerine sık sık ailesi dışında çeşitli gruplarla aktivitelere, yurt içi, yurt dışı gezilere, kamp etkinliklerine katılan, eşine ve çocuğuna yeterli desteği vermeyen, ortak çocuğa karşı ilgisiz olan, çocuğun doğum günlerine katılmayan, ortak evden ayrılarak giden davacı-davalı erkek tam kusurlu, davalı-davacı kadın kusursuz olduğu, erkek eşin davasının reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu ancak erkeğin davasındaki boşanma hükmü istinaf edilmeksizin kesinleştiği, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri ile tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü yaşları, evliliğin süresi, beklenen menfaatlerin kapsamı, tazminata esas olan fiilin ağırlığı, günün ekonomik koşulları, kadının ve ortak çocukların zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde kadın yararına hükmedilen maddî tazminat ile çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının az olduğu, boşanmayı gerektiren olaylarda davacı-davalı

tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri ile tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü yaşları, evliliğin süresi, beklenen menfaatlerin kapsamı, tazminata esas olan fiilin ağırlığı, günün ekonomik koşulları, kadının ve ortak çocukların zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde kadın yararına hükmedilen maddî tazminat ile çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının az olduğu, boşanmayı gerektiren olaylarda davacı-davalı erkek tam kusurlu ise de boşanmaya neden olan olaylar nedeniyle davalı-davacı kadının kişilik hakları saldırıya uğramadığından davalı-davacının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesi ile; davalı-davacı kadının kusur tespitine ve maddî tazminata, tarafların tedbir ve iştirak nafakasına, davacı -davalı erkek eşin ise kadın yararına hükmedilen manevî tazminata ilişkin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile,ile kusur gerekçesinin, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı erkeğin tam kusurlu, davalı-davacı kadının kusursuz olduğu şeklinde düzeltilmesine, İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle ortak çocuk için aylık 1

.250,00 TL tedbir ve 1.500,00 TL iştirak nafakasına, iştirak nafakalarının her yıl TUİK tarafından belirlenen ÜFE oranında arttırılmasına, ilk artışın boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl sonra yapılmasına, kadın yararına 40.000,00 TL maddî tazminata, kadının yasal koşulları oluşmayan manevî tazminat taleplerinin reddine, tarafların sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; çocuk yararına hükmedilen nafaka miktarının az olduğu, reddedilen manevî tazminat yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, manevî tazminat kabulü gerekip gerekmediği, nafakaların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü ve 182 nci maddeleri, 327 ve 328 inci maddelerinin birinci fıkraları ve 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın kusurlu olan diğer taraftan manevî tazminat isteyebileceği düzenlemesi yer almaktadır. Somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamındaki tanık beyanlarından erkeğin;evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, faturaları ödemediği, ortak çocuğun okul ihtiyaçlarının giderilmesine yeterli katkıyı sunmadığı, eşine ve çocuğuna maddî ve manevî destek olmadığı, ev ihtiyaçlarını karşılamaması nedeniyle davalı-davacı kadının birden fazla kere kredi çekmek ve kendisi ödemek zorunda kaldığı, eşinin ve çocuğunun sağlık sorunları ile yeterince ilgilenmediği, ailesinin yanında bulunarak onlara destek olmak yerine sık sık ailesi bulunmadan çeşitli gruplarla aktivitelere, yurt içi, yurt dışı gezilere, kamp etkinliklerine katıldığı, eşine ve çocuğuna yeterli desteği vermediği, ortak çocuğa karşı ilgisiz olduğu ve ortak evden ayrılarak gittiği anlaşılmıştır. Özellikle kadına yönelik ekonomik şiddet içeren davranışlarda bulunan ve eşinin sağlık sorunları ile ilgilenmeyen erkeğin bu davranışları kadının kişilik haklarına saldırı teşkil etmektedir. Bu itibarla, kadının manevî tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadının manevî tazminat talebinin reddi yönünden BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadının manevî tazminat talebinin reddi yönünden BOZULMASINA,

2.Davalı- davacı kadının sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17, Karar No: 2016/6804, Tarih: 19.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/17 E.  ,  2016/6804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı asil, Av. ...'a dava işlerini yürütmesi için teminat olarak boş senet verdiğini, senedin alacaklı kısmına davalının isminin yazılarak ilgili vekil tarafından icra takibi yapıldığını, davalıya borcunun bulunmadığını belirterek icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, senedin kambiyo senedi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının iddiasını yazılı delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı iddiasını yazılı belge ile kanıtlayamamıştır, ancak dava tarihi itibarıyla dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmış olduğundan mahkemece bu hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6042, Karar No: 2019/5181, Tarih: 30.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6042 E.  ,  2019/5181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-213 sayılı VUK’nin ‘Muhafaza ve İbraz Ödevleri, Defter ve Vesikaları Muhafaza’ başlıklı 253. maddesi “Bu Kanuna göre defter tutmak mecburiyetinde olanlar, tuttukları defterlerle üçüncü kısımda yazılı vesikaları, ilgili bulundukları yılı takip eden takvim yılından başlayarak beş yıl süre ile muhafaza etmeye mecburdurlar.” hükmü ile kanun koyucu vergi mükelleflerine tutmak zorunda oldukları defter ve belgeleri, yapılması muhtemel vergi incelemeleri için, 5 yıl boyunca saklama ve istendiğinde ibraz yükümlülüğü getirmiş olup, bu yükümlülüğün vergi mükellefine ait olması karşısında; sanığın mükellef şirketin ortağı olmakla birlikte şirket genel müdürünün %80 pay sahibi olan ve dosya kapsamından 07.01.2010 tarihinde vefat ettiği anlaşılan... olduğu, sanığın suça konu defter ve belgelerin kendisinde olmadığını ve temizlik işçisi olarak işe alınacağı ve sigortalı yapılacağı vaadiyle bir takım belgelere imza attığını savunması karşısında, sanığın şirket yetkilisi olmaması nedeniyle suça konu defter ve belgeleri saklama ve istendiğinde ibraz yükümlülüğünün kendisinde olmadığı anlaşıldığından, öncelikle vefat eden şirket ortağı ve yetkilisi...’ın yasal mirasçıları tespit edilerek şirket defterlerinin sanığa teslim edilip edilmediği hususunda tanıklıklarına başvurulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre ise; hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve ...... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile ... sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6985, Karar No: 2012/11922, Tarih: 19.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6985 E.  ,  2012/11922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : A-2000 takvim yılı için zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

B-2001 takvim yılı için mahkumiyet

I-2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış olan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan sanığın mahkümiyetine dair hükme yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine, sanığın mahkümiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı

Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16653, Karar No: 2007/4566, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/16653 E.  ,  2007/4566 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ... ile 1-... ... vekili avukat ... ... 2-... aralarındaki dava hakkında Bursa 6.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.12.2005 gün ve 953-570 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen Bursa 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/236 esas sayılı dosyasının kesinleştiğinde eklenerek gönderilmesi için, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15998, Karar No: 2017/14945, Tarih: 31.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15998 E.  ,  2017/14945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir .

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay .... Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.