muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3166, Karar No: 2012/3922, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3166 E.  ,  2012/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Dosya içindeki ve geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen belediye başkanlığı yazısına göre, dava konusu taşınmazın yol hizmetinden yararlanmadığı, 1/25000 ölçekli nazım imar planında “seyrek yoğunlukta gelişme konut alanında kaldığı, merkeze kuş uçuşu 7.5 km, su ve kanalizasyon hizmetlerinden yaralanmadığı, mücavir alan sınırları içinde ancak uygulama imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulu'nun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının 1.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi belediye hizmetlerinden yararlanmadığı ve fiilen meskûn halde bulunmadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken, arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra arazi niteliğine göre inceleme yapacak bilirkişi kurulu oluşturularak bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınmalı ve bozma kararı dikkate alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Mahkemece gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra arazi niteliğine göre inceleme yapacak bilirkişi kurulu oluşturularak bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınmalı ve bozma kararı dikkate alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1071, Karar No: 2023/3443, Tarih: 28.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/1071 E.  ,  2023/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/116 - 2016/458

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/116 Esas, 2016/458 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.01.2021 tarihli, 2016/383664 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.01.2021 tarihli, 2016/383664 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Hatunsaray Jandarma Karakol Komutanlığının suç tarihinde suç yerinde izinsiz kazı yapıldığı ihbarını alması üzerine suç yerine intikal edildiği, suç yerinde dinamit patlatmak için delik açılmış olduğu, değişik noktalarda kazı yapılmış olduğu, suç yerine 200 metre uzaklıkta ... plakalı aracın çalışır vaziyette olduğu, aracın hemen yanında sanıkların olduğu, aracın arka koltuğunda kazı yapmak için kazma, kürek, jeneratör ve matkap türü malzemelerin olduğu, bu malzemelerinin emanetin 2014/7709 ve 2014/8113 sırasına kayıt edildiği belirtilerek sanıkların 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemi ile haklarında kamu davası açılmış ise de; sanıkların suçlamayı kabul etmedikleri, suça konu edilen yer ile etrafta pek çok arazinin sanıklardan ...'a ait olduğu, sanık ...'ün de sanık ...'ın yanında çalıştığı, mahkememizce yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre suça konu edilen alanda 2863 sayılı Yasa kapsamına girecek herhangi bir bulgunun saptanmadığı, bu alan dışında 157 ada 27 nolu parsel içinde de hiçbir kültür varlığı bulunmadığı, alanda kazısı yapılan yerden çıkarılan parçalar (hafriyat) içinde gözle görülür kültür varlığı kalıntısı olabilecek hiçbir kalıntı ve/veya olguya rastlanmadığı, olayın teknik yönü dikkate alınarak yapılan inceleme, gözlemler sonucu davaya konu olan alanda 2863 sayılı Kanun ile korunması gerekli kültür varlıklarının olmadığının bildirildiği ve bu şekilde sanıkların atılı suçu işlediklerine dair savunmalarının aksini kanıtlar nitelikte, mahkumiyetlerine yeterli, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından müsnet suçtan beraatlerine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir."

2. Olay günü saat 15.45 sıralarında kolluk kuvvetlerini arayan bir şahsın Konya ili, Akören ilçesi ile Meram İlçesi arasında kalan Tekağaç mevkiindeki bir merada iki şahsın kaçak kazı yaptığı ihbarında bulunması üzerine olay yerine giden jandarma personelinin mera içinde ... plakalı bir ... gördükleri, aracın yanına yaklaşıklarında çalışır vaziyette bulunduğunu, araca dışardan bakıldığında arka oturma koltuğunda bir adet kürek, bir adet matkap ile sağ ön koltuğun yanında iki adet bakır çubuk olduğunun görüldüğü, aracın hemen yanında sanıklar ... ve ...'ün bulunduğunun tespit edildiği, çevrede yapılan incelemede otomobilin yaklaşık 200 metre yukarısında iki adet kazılmış çukur görüldüğü, çukurların derinliklerinin yaklaşık iki metre olduğunun, her iki çukurun içinde 5 cm genişliğinde ve 15 cm uzunluğunda delikler açıldığının tespit edildiği, sanıklara bagajda ne olduğu sorulduğunda, bir adet jeneratör, bir adet balyoz, bir adet kazma ve kimyasallar bulunduğu öğrenilmiştir.

3. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, eczacı olduğunu, aynı zamanda köyde arazileri olduğu için çiftçilik yaptığını, sanık ...'ün, eczanesinde kalfa olarak çalıştığını, olay günü sanık ... ile birlikte Konya ili, Akören ilçesinde bulunan arazilerini dolaştıklarını, herhangi bir şekilde define aramak gibi bir amaçlarının olmadığını, araçta ele geçen jenaratör, kazma, kürek gibi aletlerin çiftçilik yaptığı için sürekli lazım olduklarını ve bu nedenle devamlı aracında bulundurduğunu, kazı yapıldığı belirtilen yerin kendisine ait tapulu arazisi olduğunu beyan etmiştir. Sanık ... de benzer mahiyette savunmada bulunmuştur.

4. Mahkemece yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan 09.05.2016 havale tarihli fen bilirkişi raporunda, sanıkların yakalandıkları yer ile kazıların yapıldığı alan arasında 490 metre mesafe bulunduğu, suça konu yer olan Orhaniye mahallesinde sanık ... adına kayıtlı 17 adet tapu kaydına rastlandığı belirtilmiştir.

5. Dosya kapsamında mevcut 11.05.2016 havale tarihli arkeolog bilirkişi raporunda, davaya konu yerin sit alanı olmadığı, sanıkların yakalandığı yere yaklaşık 500 metre mesafede bulunan 157 ada 27 no'lu parselde kain bir tepe üstünde masif ana kaya üstünde 1,50 metre uzunluğunda, 80 cm genişliğinde, kayanın üst kısmının 25-30 cm derinliğinde parçalanması suretiyle kazıya başlandığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tüm dosya kapsamından, sanıkların kolluk personeli tarafından yakalandıkları yer ile kazıların yapıldığı bölge arasında yaklaşık 500 metre mesafenin bulunması, çiftçilik yaptığını belirten sanık ...'in suça konu yerde çok sayıda taşınmazının olması ve sanıkların aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmedikleri hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/116 Esas, 2016/458 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10527, Karar No: 2020/5255, Tarih: 01.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10527 E.  ,  2020/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıklar hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanıkların savunmasında suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesine rağmen, vergi inceleme raporlarında kurumlar vergisi indirimine konu edilen 2008 takvim yılının 1 ve 2. aylarında alınan 25 adet faturanın düzenleyicisi hakkında 15.08.2007 tarihinden itibaren düzenlediği tüm faturaların sahte olduğu ve sahte fatura ticareti için mükellefiyet tesis ettirdiğinin, sanıkların ödemeye ilişkin ibraz ettikleri çeklerin ödenmediğinin belirlenmesi karşısında;

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a-Faturaları düzenleyen mükellef hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b-Aynı mükellef hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

2- Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup, suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 26.04.2009 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına 2008 olarak yazılması,

Yasaya aykırı, katılan temsilcisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 01.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3481, Karar No: 2021/5381, Tarih: 13.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3481 E.  ,  2021/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13/04/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesi doğru olduğu gibi, üzerindeki fındık ağaçlarına ise kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3. bendinde yazılı (idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda) kelimelerinin ve rakamlarınım çıkarılmasına, yerine (derhal ödenmesine, bu hususta) kelimelerinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yazılı (karar tarihi olan 04.11.2019 kelime ve rakamının çıkarılmasına, yerine (Dairemiz karar) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulu ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24925, Karar No: 2022/5321, Tarih: 22.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24925 E.  ,  2022/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kendi arazisinde bulunan ürünlerin ışığını keserek ürünlerinin zarara uğramasına sebep olduğu için, komşusu katılana ait 1 adet ceviz ağacı, 2 adet erik ağacı ve 2 adet fındık ağacının dallarını kesmesi şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinde tanımlanan dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, 22.01.2014 olan mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/165, Karar No: 2018/852, Tarih: 18.04.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2016/165 E.  ,  2018/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Elbistan İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 06.03.2014 gün ve 2013/762 E.-2014/421 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 09.06.2014 gün ve 2014/8161 E.-2014/12752 K. sayılı kararı ile bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı asilin 04.04.2018 tarihli dilekçesi ile “Yukarda numarası verilen dosyadaki davamdan vazgeçiyorum. Özgür irademle davamdan feragat ediyorum” şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

Böyle bir durumda, direnme kararı Hukuk Genel Kurulunca temyizen incelenemez.

Hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu durumun yerel mahkemece değerlendirilip karara bağlanması için direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda belirtilen nedenlerle direnme kararının bu değişik gerekçeyle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz isteminin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 18.04.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2436, Karar No: 2016/3492, Tarih: 26.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2436 E.  ,  2016/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

K A R A R

Mahkeme tarafından yapılan nitelendirmeden de anlaşıldığı üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan ve hakkında tutanak düzenlenmeyen dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya tescili isteğine ilişkin bulunduğuna göre, Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 Sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 26.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1790, Karar No: 2015/6216, Tarih: 07.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1790 E.  ,  2015/6216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı E.. K.. ile davalı K.. A.. K... San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı İskenderun 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 08.07.2014 gün ve 2013/456-2014/467 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Mahkemenin 16.01.2015 günlü temyiz talebinin bakiye harcının yatmaması nedeni ile reddine dair ek kararının temyiz eden davalıya tebliğine dair tebligat parçası dosyada bulunmadığından kalemce araştırılarak dosyasına konulması, temin edilememesi halinde kayıtlara göre tebliğ tarihi saptanarak tespit edildikten,

2-Dosyada bulunmamakla birlikte UYAP'tan çıkartılan suretine göre davalıya temyiz karar ve başvurma harcının yatırılması için çıkartılan ve 03.03.2015 tarihinde tebliğ yapıldığı anlaşılan tebligat aslının kalemce araştırılarak dosyasına konulduktan ve bu muhtıra üzerine karar ve maktu başvurma harcı yatırılmış ise buna dair sayman mutemet alındısının dosyasına intikali sağlandıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4216, Karar No: 2017/10389, Tarih: 18.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/4216 E.  ,  2017/10389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 100 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre, hükmün kesin nitelikte olması ve mahkemece davalı vekilinin ilk temyiz talebinin hükmün kesin nitelikte verilmiş olduğu gerekçesi ile reddine ilişkin 10/07/2015 gün ve 2015/141 esas, 2015/227 karar sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.