muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6180, Karar No: 2012/12407, Tarih: 25.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6180 E.  ,  2012/12407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 1)2004 takvim yılında işlenen suç için: 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nın 80. maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası(her sanık hakkında)

2)2005 takvim yılında işlenen suç için: 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesi gereğince 18 ay hapis cezası (her sanık için ayrı ayrı)

3)765 sayılı TCK'nın 72. maddesi gereğince cezalar toplanarak 39 ay hapis cezası (her iki sanık hakkında)

Hükmolunan cezanın süresine göre koşulları oluşmadığından sanıklar müdafiinin, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura kullanmak” suçunun birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı, 08.06.2009 gün ve 2009/27835-15182 sayılı iddianame ile sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunu işledikleri iddia olunarak tek takvim yılı ile ilgili dava açıldığı, Defas Demir ve İnşaat Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şt.nin yetkilisi olan sanıkların 2004 takvim yılında sahte fatura kullanarak sadece kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet verdiklerinin iddia ve kabul olunması karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5422 sayılı kurumlar vergisi Kanunun 21. maddesindeki “kurumlar vergisi beyannamesi hesap döneminin kapandığı ayı takip eden dördüncü ay içinde ...verilir” hükmü ile aynı Kanunun 29. maddesindeki “kurumlar vergisi, beyannamesinin verildiği günde, beyanname posta ile gönderilmişse vergiyi tarh edecek daireye geldiği tarihi takip eden üç gün içinde tarh edilir” hükmü birlikte değerlendirildiğinde, 2004 takvim yılında sahte fatura kullanarak kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet vermek şeklindeki fiilde suç tarihi 16.04.2005 olacağından, bu tarihte yürürlükte bulunan ve lehe olan yasalar dikkate alınarak tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden,

2004 yılında işlenen suç nedeniyle hüküm kurulduktan sonra 2004 yılının 12. ayındaki faturaların beyannamesinin 2005 yılında verildiği ve bunun da ayrı bir suçu oluşturduğunun kabulüyle iki ayrı yılla ilgili olarak hüküm kurulması ve verilen cezalar içtima ettirilerek, “toplam ceza miktarı ve suç işlemeyeceklerine yönelik kanaat oluşmadığından” denilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile ertelemeye ilişkin hükmün uygulanmayacağına karar verilmesi,

2004 yılında işlenen suç nedeniyle hüküm kurulduktan sonra 2004 yılının 12. ayındaki faturaların beyannamesinin 2005 yılında verildiği ve bunun da ayrı bir suçu oluşturduğunun kabulüyle iki ayrı yılla ilgili olarak hüküm kurulması ve verilen cezalar içtima ettirilerek, “toplam ceza miktarı ve suç işlemeyeceklerine yönelik kanaat oluşmadığından” denilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile ertelemeye ilişkin hükmün uygulanmayacağına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25325, Karar No: 2014/20861, Tarih: 09.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/25325 E.  ,  2014/20861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.KYB - 2014/262996

Usulsüz servis taşımacılığı yapmaktan kabahatli ... Petrol Ürünleri Nakliyat Otomotiv S.. Taşımacılığı Inş. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında 5728 sayılı Kanun’un 66.maddesiyle değişik 1608 sayılı U... Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih Ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun’un 1.maddesi delaletiyle 5320 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32.maddesi uyarınca 169,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Bursa Büyükşehir Belediye Encümeninin 29.05.2012 tarihli ve 2012/2924 sayılı kararına yönelik başvurunun kabulü ile İdarî para cezasının kaldırılmasına ilişkin Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.02.2013 tarihli ve 2012/907 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08.07.2014 gün ve 47067 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2014 gün ve KYB. 2014-262996 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun “Büyükşehir Belediyelerinin Görev ve Sorumlulukları” başlıklı 7.maddesinde “(f) Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek.”, “Ulaşım Hizmetleri” başlıklı 9.maddesinin son fıkrasında “Büyükşehir belediyelerine bu Kanun ile verilen görev ve yetkilerin uygulanmasında, 13.10.1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun bu Kanuna aykırı hükümleri uygulanmaz.” hükümleri ile, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun “Yetki ve imtiyazlar” başlıklı 15.maddesinde “(b) Kanunların belediyeye verdiği yetki çerçevesinde yönetmelik çıkarmak, belediye yasakları koymak ve uygulamak, kanunlarda belirtilen cezaları vermek.”, 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında Kanun’un 1.maddesinde “Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin

men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 nci maddesi hükmüne göre idari para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.” hükümleri nazarında kabahatli hakkındaki idari yaptırımın 1608 sayılı Kanun hükmü uyarınca verildiği gözetilerek, itirazın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bursa 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 22.02.2013 gün ve 2012/907 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 09.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/88, Karar No: 2007/4878, Tarih: 14.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/88 E.  ,  2007/4878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... geldi davalı vekiline yapılan tebliğata rağmen kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine icra takibine koyduğu çekteki ciranta imzasının, şirketin çift imza ile temsil edilmesi nedeniyle bağlayıcılığı olmadığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında davaya konu çekin ciro yolu ile hamili olduklarını ve davacının çift imza ile temsil olunduğunu bilmediklerini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı şirket çift imza ile temsil olunduğundan, tek imza ile ciro edilen çek nedeniyle sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacı şirketin çift imza ile temsil edildiği gözetilerek, tek imza ile ciro edilen çekten dolayı sorumlu tutulmamasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 500.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2881, Karar No: 2010/11972, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2881 E.  ,  2010/11972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın eser sözleşmesi niteliğindeki fabrika ilave tesis yapımında aplikasyon, ankeroj, kalıp, kalıp için kutu, aks aplikasyon yapımı işinden kaynaklanmış bulunmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4347, Karar No: 2020/1716, Tarih: 25.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4347 E.  ,  2020/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 27.03.2019 tarih ve 2016/12689 esas, 2019/3169 karar sayılı tevdii kararı ile sanık ... hakkında düzenlenen ve davanın esasını oluşturan mütalaa, vergi suçu raporu ve eklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine getirtilmesi istenilmesine rağmen, dosyaya yalnız vergi suçu raporunun eklendiği ve dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu mütalaanın incelenmek üzere dosya içerisine getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2074, Karar No: 2019/4548, Tarih: 05.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/2074 E.  ,  2019/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVACI-KARŞI DAVALI :

DAVALI-KARŞI DAVACI :

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafça taraflar arasında imzalanan tanıtım organizasyonu hizmet alım sözleşmesine aykırı hareket edilmesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin müvekkilinin yerleşim yeri mahkemesi olduğunu savunarak dosyanın yetkili Bakırköy veya İstanbul Asliye Ticaret Mahkemelerine gönderilmesini istemiş; karşı davasında, davalının taraflar arasındaki tanıtım hizmet alım sözleşmesine aykırı hareket ederek edimini yerine getirmemesi nedeniyle müvekkilinin maddi manevi zarar gördüğünü ileri sürerek 1.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Karşı davada davalı vekili, karşı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın taraflar arasındaki ticari nitelikli hizmet alım sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca genel yetkili mahkemenin davalının ikametgahı olan Çatalca Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) olduğu gerekçesiyle yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine, talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Çatalca Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)'ne gönderilmesine dair verilen karar Dairemizin 10.02.2015 tarihli ve 2014/7730 Esas, 2015/713 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında HMK'nın 17. maddesi uyarınca kesin yetki sözleşmesi yapmış olmaları, yetki sözleşmesinde İstanbul Mahkemelerini yetkili mahkeme olarak belirledikleri, tarafların ikisi de tacir olduğundan bu yetki şartının tarafları bağlayacağı, davalı tarafından süresinde sunulan yetki itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın yetki yönünden davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 05.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16490, Karar No: 2015/8723, Tarih: 17.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/16490 E.  ,  2015/8723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : ...

Usulsüz servis taşımacılığı yapmaktan kabahatli...hakkında, 5728 sayılı Kanun’un 66. maddesiyle değişik 1608 sayılı ... Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun’un 1. maddesi delaletiyle 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca 208,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ... Büyükşehir Belediye Encümeninin 29/01/2015 tarihli ve ... sayılı kararına yönelik başvurunun kabulü ile idarî para cezasının kaldırılmasına ilişkin Sulh Ceza Hakimliğinin 19/03/2015 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 20/08/2015 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/10/2015 gün ve....sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun “Büyükşehir Belediyelerinin Görev ve Sorumlulukları” başlıklı 7. maddesinde “(f) Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek.”, “Ulaşım Hizmetleri” başlıklı 9. maddesinin son fıkrasında “Büyükşehir belediyelerine bu Kanun ile verilen görev ve yetkilerin uygulanmasında, 13.10.1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun bu Kanuna aykırı hükümleri uygulanmaz.” hükümleri ile, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Yetki ve İmtiyazlar” başlıklı 15. maddesinde “(b) Kanunların belediyeye verdiği yetki çerçevesinde yönetmelik çıkarmak, belediye yasakları koymak ve uygulamak, kanunlarda belirtilen cezaları vermek.”, 1608 sayılı ...Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında Kanun’un 1. maddesinde “ Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.” hükümleri nazarında kabahatli hakkındaki idarî yaptırımın 1608 sayılı Kanun hükmü uyarınca verildiği gözetilerek, itirazın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Sulh Ceza Hakimliğinin 19/03/2015 tarihli ve ...değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36310, Karar No: 2017/19753, Tarih: 28.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/36310 E.  ,  2017/19753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..... Ltd. Şti., davacının işten çıkarılması konusunda şirketin hiç bir müdahalesinin olmadığını ve asıl işveren olan idare tarafından işten çıkarıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Bakanlık, yıllık performans değerlendirmesi sonucunda davacının liderlik belgesinin iptal edildiğini ve buna göre Gençlik Hizmetleri ... yazısına istinaden yüklenici tarafından işten çıkartıldığını, feshin geçerli sebebe dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte davalı alt işveren işyerinde otuzdan az işçi çalıştığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesidir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut olayda; davalı işveren işyerinde gençlik lideri olarak çalışmış olan davacının iş sözleşmesi, gençlik lideri belgesinin iptal edilmesi üzerine asıl işverenin talimatı doğrultusunda alt işverence feshedilmiştir. Mahkemece, fesih tarihi itibariyle davalı alt işveren işyerinde otuzdan az işçi çalışıyor olması sebebi ile davanın reddine karar verilmişse de; davalı alt işverene ait ... genelindeki tüm işyerlerinde aynı işkolunda çalışan işçi sayısının tespiti için Dairemizce yapılan geri çevirme üzerine de Kurum tarafından bildirilen işyerlerinin tamamının davacının çalıştığı işyeri ile aynı işkolunda olup olmadığı tespit edilememiştir. Belirtilen sebeple; mahkemece öncelikle davacının çalıştığı işyerinin hangi işkolunda faaliyet gösterdiği açık ve tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli; ardından davalı alt işverenin fesih tarihi itibari ile ... genelindeki aynı işkolunda faaliyet gösteren işyerlerinde çalışan işçi sayısı belirlenerek, işçi sayısının otuzun üzerinde olduğunun anlaşılması halinde işin esasına girilerek feshin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı hususunda inceleme yapılmalı, aksi halde şimdiki gibi davanın reddine karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12749, Karar No: 2015/17639, Tarih: 19.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12749 E.  ,  2015/17639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2012/430-2014/470

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile ecrimisilin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile ecrimisilin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Bilirkişi raporunda kıyasi olarak incelenen emsal satış, .... Barosunun şahsa satışı olup, resmi senette niteliği ev ve arsa olarak yazılı olduğu halde, yapı bedeli metrekare hesabından düşülmediği gibi, dava konusu bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Takdir Komisyonu tarafından resen 'belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin; denetlenmemesi nedeniyle emsal incelemesi yeterli ve inandırıcı görülmemiştir.

Buna göre, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen' emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulmasının düşünülmemesi,

2-Mahkemenin gerekçeli kararında dava konusu taşınmazda ada ve parsel numarasının hatalı yazılması,

3-Dava konusu taşınmaza dava tarihi esas alınarak değer biçildiği halde, faize dava tarihi yerine müdahale tarihinden itibaren hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.