muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/33324, Karar No: 2011/14523, Tarih: 04.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/33324 E.  ,  2011/14523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetinde fiilen kullanılan mallar ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" hükmünü içermektedir. Bu maddeye göre haczedilemezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekir. Kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Şikayetçi İSKİ, 2560 Sayılı Kanun gereğince İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin idari yapılandırılmasında yer aldığından, hakkında yukarıda belirtilen 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun uygulanması zorunludur.

Somut olayda şikayete konu Vakıflar Bankası Valide Sultan Şubesindeki İSKİ idaresine ait hesaptaki paranın haczedilmesi nedeni ile haczedilmezlik şikayetinde bulunulmuştur. Birleşen dava dosyasında ise haczine karar verilen gayrimenkuller hakkında haczedilemezlik iddiası ileri sürülmüştür.

Somut olayda 13.07.2010 tarihli bilirkişi raporunda , “ hesap ekstresinden hesaba giren paraların ne için girdiğinin tam olarak tespit edilemediği, Vakıfbank şubesinin 12.01.2010 tarihli yazısı ile  İSKİ. Genel Müdürlüğü’nün şubelerinde açılmış tek bir hesabı olduğu, kaynağı abonelerinden direkt veya bankalar aracılığı ile yaptığı fatura  tahsilatlarından oluştuğu , faturalar içerisinde su ve atıksu tutarı ayrı ayrı gösterildiği, Çevre Temizlik Vegisi de tahsil edildiği, ayrıca iller Bankasından alınan paylarda aynı hesaba geçirildiği ve kamuya tahsisli olduğunu gösterir meclis kararının olduğu bildirildiğinden hesapta toplanan paraların kendiliğinden haczi kabil olmayan gelirlerden oluştuğu, 5393 Sayılı Belediye Kanunu 15. Maddenin son fıkrası gereğince   Belediyenin proje karşılığı borçlanmalar için yapılan harcamalardan olup olmadığının mahkemenin takdirinde olduğunun bildirildiği görülmektedir.

Haczedilen mevduattan  Belediyenin proje karşılığı borçlanmalar için harcama yapıldığına  ve bu  hesaba yatan paraların  proje karşılığı borçlanmalardan olduğuna ilişkin dosyaya bir belge ve delil sunulmamış ise de,yukarıda özetlenen ve içeriği mahkemece de benimsenen bilirkişi raporu dikkate alınıp Vakıflar Bankası Valide Sultan Şubesindeki İSKİ idaresine ait hesaptaki paralardan Vakıfbank tarafından bildirilen ve  kendiliğinden haczedilemez nitelikte bulunan paralara  hasren haczediemezlik şikayetinin kabulüne karar verilmemesi isabetsiz olduğu gibi, birleşen davadaki gayrimenkullerin haczedilemezlik şikayeti yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2953, Karar No: 2015/3756, Tarih: 25.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/2953 E.  ,  2015/3756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/402740

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/1609 (E) ve 2013/927 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurumun 10/10/2012 tarihli yazı cevabı ile borcun ödenmediği bildirilmiş ise de, sanığın 16/09/2013 tarihli savunmasında 4.500 TL civarındaki para cezasını ödediğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; kuruma yeniden yazı yazılmak suretiyle sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak ödeme yapılmış ise hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, yapılmamış ise katılan kurum tarafından kaçak su kullanım bedelinin 4.435,20 TL olarak bildirildiğinin anlaşılması karşısında; kurumun gerçek zararı, vergisiz ve cezasız olarak normal tarifeye göre bilirkişiye hesaplattırılarak, sanığa “şikayetçi kurumun bilirkişi tarafından hesaplanan zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin usulüne uygun olarak bildirimde bulunularak makul bir süre verilip sonucuna göre hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2526, Karar No: 2016/4354, Tarih: 11.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/2526 E.  ,  2016/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, kayden paydaşı olduğu 203 ada 2 parsel sayılı taşınmaza davalının orman emvallerini depolamak suretiyle müdahale ettiğini, gönderilen ihtara rağmen müdahalenin sonlandırılmadığını ileri sürerek, 29.09.2005 tarihinden itibaren 10.000-TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunarak, taşınmazda paydaş olup intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini, davacının taşınmazda kullanabileceği alan olduğunu, ecrimsil şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairece; “...somut olaya gelince; yukarıdaki ilkeler uyarınca fiili kullanma biçiminin veya harici bir taksimin varlığı söz konusu değildir. Nitekim, bu husus Mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki; yapılan araştırmanın hükme yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur. Zira mahallinde yapılan keşif neticesinde kadastro fen memuru krokili raporunda sadece taşınmazın üzerinde ağaç ve kerestelerin depolandığı tespitinde bulunmuştur. Bu nedenle rapor hüküm kurmaya elverişli olmayacak derecede yetersizdir. Hal böyle olunca, mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılmak suretiyle davalı şirketin kullandığı alan sağlıklı bir şekilde saptanarak, mevcut kullanım durumu ve davacının kullanabileceği bir alan olup olmadığı, intifadan (yararlanmadan) men olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 203 ada 2 parsel sayılı taşınmazda davacının 12/112 ve davalı şirketin 100/112 oranda paydaş oldukları, davalı şirketin çekişmeli taşınmazı ağaç ve kerestelerini depolamak suretiyle kullandığı, davacının kullandığı bir bölümün bulunmadığı, davacının davalı şirkete 09.11.2006 keşide tarihli ihtar göndererek taşınmazı boşaltmasını ve ecrimisil istediği, davalı şirketin ise 20.11.2006 keşide tarihli ihtara cevap ile çekişmeli taşınmazda davacının payına isabet eden 456 m2 lik bölümünün boş olduğunu bildirdiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; bozmadan sonra 16.05.2014 tarihinde yapılan keşifte hakim gözlemi, “...dava konusu taşınmazın tek bir girişinin olduğu, buranın da davalı şirket tarafından kullanıldığı, davalı şirket tarafından dava konusu taşınmazın kereste deposu olarak kullanıldığı, taşınmaz üzerinde yer yer kerestelerin istiflendiği, kerestelerin haricinde bulunan kısmın iş makinaları için yol olarak kullanıldığı, zeminin çakıl ile kaplı olduğu, bu nedenle herhangi bir tarımsal faaliyetin yapılmasının mümkün olmadığı, taşınmaz üzerinde davalı şirkete ait tomrukların olduğu, taşınmaz üzerinde küçük bir alanın boş bırakıldığı ancak bu alanın etrafının da davalı şirkete ait eşyalarla kapatıldığı, zemininin çakıllarla kaplı olduğu, üzerinde herhangi bir faaliyet yapmanın mümkün olmadığı...” şeklinde tutanağa geçirilmiştir.

Bu durumda fiili kullanma biçiminin oluştuğundan söz edilemeyeceği gibi, davacının kullanabileceği bir bölümün olduğu da söylenemez.

Öte yandan; 2006 tarihinde gönderilen ihtarname ile intifadan men olgusu gerçekleşmiştir.

Hâl böyle olunca; istek tarihleri de gözetilerek belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43871, Karar No: 2015/1200, Tarih: 26.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/43871 E.  ,  2015/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 01.04.2013 tarihli faturaya dayalı olarak yapmış olduğu icra takibinin davalının itirazı ile durduğunu ileri sürerek davalının haksız ve kötüniyetli itirazının iptali ile inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya satmış olduğu temel gıda maddelerinin bedeli ödenmediğinden tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptalini istemiş, iddiasının ispatı yönünde fatura ile posta alındısı ibraz etmiştir. Davalı ise böyle bir alışveriş yapmadığını savunmuştur. Davalı satım sözleşmesini inkar ettiğine göre ispat yükü davacıdadır. Davacı bu iddiasını yasal delillerle ispatlayamadığı gibi tanık beyanı da ispata yeterli görülmemiştir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış bulunduğundan davacıya yemin hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu yönler göz ardı edilerek, yazılı şekilde yanlış değerlendirmeyle davanın kabulüne dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12922, Karar No: 2019/9094, Tarih: 16.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/12922 E.  ,  2019/9094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın düşürülmesine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, dosyanın inceleme aşamasında üst üste iki kez HMK'nin 150. maddesi uyarınca müracaata bırakıldığı, icra mahkemelerinde basit yargılama usulüne göre yargılama yapıldığı, HMK'nin 320/4. maddesi uyarınca bir defa müracaata bırakıldıktan sonra ikinci defa takip edilmemesinde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği gerekçesi ile davanın düşürülmesine karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nin 150. maddesinde ''Tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve davanın açılmamış sayılması'' düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nin 150/1 maddesinde, ''Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir'' düzenlemesi getirilmiş olup, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez" hükmüne yer verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmünü içermektedir.

Somut olayda, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilen 16.6.2015 tarihli oturuma davacı vekili tarafından 15.06.2015 tarihli elektronik imzalı dilekçe ile mazeret bildirildiği, aynı tarihte duruşma gününün taraflarına tebliği için posta masrafı adı altında gider avansının yatırıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Ne var ki Mahkemece mazeret dilekçesi değerlendirilmeksizin 16.6.2015 tarihli oturumda dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı vekilince davanın yenilenmesi talebi üzerine Mahkemece 03.09.2015 tarihine verilen duruşmaya davacının duruşmadan haberdar olduğu halde katılmadığı ve mazeret bildirmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de usulüne uygun şekilde davacının mazeret talebi değerlendirilmeksizin 16.06.2015 tarihinde dosyanın işlemden kaldırılması kararı yerinde olmadığından, davacı 03.09.2015 tarihli oturuma gelmemekle dosya ilk kez takipsiz bırakılmış olup Mahkemece ikinci defa takip edilmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Kabule göre de, daha önce dosyanın iki defa HMK'nin 150 maddesi uyarınca müracaata bırakılması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken davanın düşürülmesi şeklinde hüküm kurulması da usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 16.10.2019 oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20028, Karar No: 2014/10694, Tarih: 29.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20028 E.  ,  2014/10694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/109836

MAHKEMESİ : Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2011

NUMARASI : 2009/649 (E) ve 2011/935 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Belediye zabıta görevlisi olan sanığın, belediye başkanlığı tarafından karpuz getiren kamyonlardan makbuz karşılığı 20 TL almak üzere görevlendirildiği, katılan Rasim Uçak'ın bu konuda belediye meclisi kararı olup olmadığını sorması üzerine çıkan tartışmada, sanığın elindeki sopa ile katılanlar Rasim Uçak ve P.. U..'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede kasten yaraladığı ve Rasim'in aracının camlarını kırarak mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda;

1-Katılan P.. U..'ın, olayın hemen akabinde kolllukta alınan ve sorgusunda da kabul ettiği ifadesinde, kendisini yumrukla darp eden kişinin diğer zabıta görevlisi Y.. E.. olduğunu, sanık Murat'ın ise küfür ettiğini belirtmesi karşısında, sanığın bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında yazılı suça temas eden TCK'nın 142/1-f maddesinin hükümden sonra 5/7/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 82. maddesi ile yürürlükten kaldırılması karşısında, tekerrüre esas alınan dosya ile ilgili mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması, sonucuna göree, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar 53. madde 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17978, Karar No: 2015/1664, Tarih: 20.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/17978 E.  ,  2015/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde doktor olarak görev yapan sanık ... ile... Polikliniği'nde doktor olarak görev yapan sanık...ve sanık ...'ın, sanık ... ve eşi temyiz dışı sanık ...'yi tedavi etmedikleri halde bu şahıslar adına 22 adet reçete düzenleyip kullanmadıkları ilaçları bu reçetelere yazdıkları, bu reçetelerle ... Eczanesi'nin mesul müdürü olan eczacı temyiz dışı sanık ...'tan ilaç alımının yapıldığı, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde kamu kurumunu 3.916,71 TL zarara uğratmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların savunmaları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin sabit olmaması ve suç kastlarının bulunmaması gerekçelerine dayanan mahkemenin beraat kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Sanık ...'nün kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 2.400 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesi" fıkrasının eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12483, Karar No: 2013/21176, Tarih: 06.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12483 E.  ,  2013/21176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde borçlunun mahkemeye başvurusu, takip dayanağı çekin keşide tarihinde tahrifat yapılarak, 26.06.2010 olan keşide tarihinin 26.05.2011 tarihine dönüştürüldüğüne, ayrıca  çekin yazıyla ve rakamla yazılan bedel  kısımlarında  oynamalar  yapıldığına ve bu düzeltmelerdeki  paraf şeklindeki imzaların kendisine ait olmadığına yöneliktir. Borçlunun bu  itirazı  mahkemece, imzaya itiraz  olarak değerlendirilmiş ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda  takibin durdurulmasına karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/863, Karar No: 2019/6912, Tarih: 09.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/863 E.  ,  2019/6912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm tarihinde İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemedikleri sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 18.12.2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüklerine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.