muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5716, Karar No: 2022/6164, Tarih: 24.10.2022

c)9-10 yaşlarında olan dut ağaçlarının (15 adet), davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

4.BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

4.1. Hükmün istinaf yolu ile incelenmesi davalı Hazine vekili ve davalı ... vekilince talep edilmiştir.

4.2. Bölge adliye mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5.TEMYİZ

5.1. Davalı Hazine vekili, kararı temyiz etmiştir.

5.2 Temyiz Nedenleri

5.2.1. Tapu kayıtları incelendiğinde görüleceği üzere, ... Köyü ... Çayı yatağında bulunan tescil harici taşınmaz dere yatağı olduğundan tapulama harici bırakılmıştır. Tapulama harici yerler devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Davacı Hazineye ait taşınmaz üzerinde hak iddia etmektedir ve kötü niyetlidir. Davayı açmakta hukuki yararı yoktur.

6.YARGITAY KARARI

6.1. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

6.2. Somut olaya gelince; ilk derece mahkemesi gerekçesinde taleple bağlılık ilkesi çerçevesinde davacının 112 ada 7 ve 8 parsel yönünden talebi olmadığı belirtilerek, bu parseller yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği açıklandığı halde; hüküm kısmında 112 ada 7 ve 8 parseller üzerindeki ağaçlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu şekilde, hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulduğundan HMK'nın 298/2. maddesi gereğince hükmün bozulması gerekmiştir.

6.3. Öte yandan, davalı ... yönünden ilk derece kararının gerekçe kısmında; husumet yokluğundan davanın reddine karar verildiği açıklandığı halde, hükümde davalı ...'ye ait olan tapular üzerindeki ağaçlar yönünden davanın kabulüne karar verildiği, yargılama gideri ve harcın da davalı ...'ne yükletildiği dikkate alındığında, hüküm ile gerekçe arasında, bu şekilde de bir çelişki oluşturulduğu anlaşılmıştır.

6.4. Ayrıca, davacılar tarafından aidiyetinin tespiti istenen dava konusu kavak ağaçlarının niteliği itibariyle, belli bir süre arz üzerinde kaldıktan ve belli bir büyüme süresine geldikten sonra kesilecek ağaç türlerinden olması, ticari maksatla dikilen ve olgunlaştığında yani bir süre sonra kesilip yararlanılmak üzere dikilen kavak ve söğüt gibi ağaçların taşınmazın mütemmim cüz'i yani tamamlayıcı parçası niteliğinde kabul edilmemesi, 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında ise, muhdesatın, mütemmim cüz niteliğinde olduğu, bir başka deyişle geçici ve taşınabilir olmaması ve taşınmaza sıkı sıkıya bağlı bulunması gerektiğini söylemenin yanlış olmayacağının vurgulanması, kavak ve söğüt gibi ağaçların ise muhdesat niteliğinde olmaması, taşınır hükümlerine tabi mal niteliğinde olması nedeniyle, mahkemece, talebe konu kavak ağaçları yönünden, davanın reddine dair karar verilmesi gerekirken, kavak ağaçları ile ilgili kabul kararı verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

7.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, HMK 373/1. maddesi gereğince temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, karardan bir örneğin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5698, Karar No: 2014/8072, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5698 E.  ,  2014/8072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4103, Karar No: 2012/9622, Tarih: 14.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4103 E.  ,  2012/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, 1991 yılında kesinleşen 1/1000 ölçekli imar planında okul alanı olarak ayrılan taşınmaza, davalı ... Belediyesi tarafından çocuk oyun alanı ve koşu parkuru yapılmak suretiyle el atıldığı ancak; dava açıldıktan sonra, davalı idarenin taşınmazdaki fiili el atmasına son verildiği anlaşılmış olup;

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki 15.12.2010 tarih ve 2010/5-662/651 sayılı kararı uyarınca, imar planında okul alanı olarak ayrılan taşınmaza fiilen el atılmamış olsa dahi, 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca planın kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içerisinde yatırımcı idare tarafından ayrılma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle taşınmaz bedeli ödenmelidir.

Ne var ki; imar planında okul alanı olarak ayrılan taşınmaz ile ilgili kamulaştırma görevinden davalı idarenin sorumlu olmadığı ve taşınmazdaki el atmasına da dava açıldıktan sonra son verdiği gözetilerek; konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesi,

2-İmar planında kısmen ilkokul ve anaokulu, kısmen de ortaokul ve lise alanı olarak ayrılan taşınmazla ilgili olarak açılan davada husumetin Milli Eğitim Bakanlığı ve ... Valiliğine izafeten İl Özel İdare Müdürlüğüne yöneltilmesi gerektiği gözetilerek, anılan idarelerin davaya dahil edilip, haklarında hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kabule göre de;

A)Dava delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirtilmesinden önce konusuz kaldığından karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi uyarınca davacılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalı idare lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,

B) Davanın açılmasına, davalı idarenin sebebiyet verdiği ve bu nedenle davacılar tarafından karşılanan yargılama giderlerinin davalı idareye yükletilmesi gerektiği düşünülmeden, davacılar üzerinde bırakılması,

Doğru görülmemiştir.

B) Davanın açılmasına, davalı idarenin sebebiyet verdiği ve bu nedenle davacılar tarafından karşılanan yargılama giderlerinin davalı idareye yükletilmesi gerektiği düşünülmeden, davacılar üzerinde bırakılması,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3850, Karar No: 2021/504, Tarih: 21.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/3850 E.  ,  2021/504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gece saat 23:00 sıralarında, sanık ..., ölümü nedeniyle hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilen abisi sanık... ... ile sanık ...'nin eşi tanık ... ...'nin, Aşağı ... mahallesinde bulunan kapalı pazarda alkollü vaziyette şarkı söyleyerek yürüdükleri sırada, kendisini bekçi olarak tanıtan bir şahsın sanıkları yüksek sesle şarkı söylememeleri hususunda uyardığı, bu sebeple aralarında tartışma yaşandığı, tartışma sırasında bekçinin sanıklara biber gazı sıktığı ve koşarak uzaklaştığı, sanıkların ve tanığın biber gazından etkilendiği, bunun üzerine sanık ...'un eline geçirdiği demir küllük ile bekçinin peşinden koştuğu, sanık...'nın da ...'un arkasından gittiği, kısa süre sonra ölen ... ile karşılaştıkları, sanıkların "bekçi sen misin" diye sordukları, ölenin cevap vermemesi üzerine sanık ...'un demir küllük ile ölene vurmak istediği esnada diğer sanık ve tanık tarafından engellendiği, sanık ...'un bu defa yumrukla bir kez ölene vurduğu, ölenin yere düştüğü, yerde iken her iki sanığın da tekme ile ölene vurdukları, bir süre sonra tekrar olay yerine gelen tanık ...'ün sanıkları engelleyip uzaklaştırdığı ve...'ı ayağa kaldırdığı, yardım etmek istediği, ...'ın iyi olduğunu söylemesi üzerine olay yerinden ayrıldıkları, ertesi gün ölenin rahatsızlanması üzerine kaldırıldığı hastanede bir süre sonra vefat ettiği somut olayda; dosya kapsamında mevcut olaya ilişkin CD görüntülerinin heyetçe izlenmesi sonucu, oluşun yukarıda anlatıldığı şekliyle gerçekleştiği, ölenin cesedi üzerine klasik otopsi işleminin yapıldığı, Antalya Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan otopsi sonrası şüphelilerin eylemleri ile ölüm olayı arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1 . İhtisas Kurulundan sorulması gerektiğinin belirtildiği, bu neden ile dosyanın kül halinde görüş sunulması amacı ile ilgili ihtisas dairesine gönderildiği, ilgili ihtisas dairesinden gönderilen raporda özetle; "13.2.2013 tarihinde darp sonucu yaralandığı, 21.4.2013 tarihinde hastanede öldüğü bildirilen ... oğlu 1964 doğumlu ... hakkında düzenlenmiş olan dava dosyasının tetkikinde;

1-Otopsi sırasında alınan doku örnekelerinin Kimya İhtisas Dairesi’nde yapılan kimyasal incelemesinde,” İç organ parçalarında ve mide içeriğinde, sistematiğimizdeki maddelerin tespit edilmediği, Kanda alkol (Etil ve Metil alkol) tespit edilmediği, sistematiktekiuyutucu-uyuşturucu maddelerin tespit edilmediği, idrarda sistematikteki uyutucu-uyuşturucu maddelerin tespit edilmediği” bildirildiğinden kişinin zehirlenerek öldüğünün tıbbi delileri bulunmadığı,

2-Dosyada mevcut adli ve tıbbi belgelerin tetkikinde; kişinin 14.02.2013 tarihinde düşme ve bayılma ifadesiyle (polis araştırması ve kamera kayıtlarından darp edildiği tespit edildiği kayıtlı olduğu) Manavgat Devlet Hastanesinde tedavi altına alındığı, şuurunun kapalı ve her iki göz çevrelerinde ekimoz ile TA 150/120 mmHg olarak tespit edildiği, BBT tetkikinde, sol talamik bölgede kanama (lateral ve 4. ventriküle açılmış) tespit edildiği, acil tedavi sonrası Alanya Devlet Hastanesi’ne sevk edildiği, burada yoğun bakımda takibe alındığı, 15.02.2013 tarihinde solunumunun yüzeyelleştiği ve mekanik ventilatöre bağlandığı, tomografide "akut hidrosefali tespit edilerek eksternal ventriküler drenaj ile 200 cc sıvı boşaltıldığı, genel durumunun giderek kötüleştiği, 13.03.2013 tarihinde trakeostomi yapıldığı. 21.04.2013 tarihinde asistoli geliştiği, CPR yapılan hastanın 07:00 itibariyle eks kabul edildiği” kaydı bulunduğu, otopside; baş üst kısım ortada 2 cm uzunluğunda tamamen iyileşmiş yara izi, boyun ön yüzde trakeostomi şakkı, sağ tibial bölgede eski ve oldukça seviye farkı olan eski bir yara izi, sağ köprücük kemiği çevresinde, sağ el sırtında pikür izleri, el ve ayak bileklerinde ödem, topuklarında ve sırtı iki yanda yatak yaraları, soyulan saçlı deri iç yüzünde, sağ paryataldeki iyileşmiş yara altına rastlayan kemikte 1.4 cm çapında tedavisiyle uyumlu trepanasyon uygulaması,baş açıldığında; araknoid altında bol mayi, frontal lob ön kısımlarında, temporal loplarda küçük nekrotik alanlar görüldüğü, beyin 1209, beyincik 186 gram olarak tartıldığı, bu organların kesitlerinde, yer yer noktavi kanamalar ile yan ventriküllerin genişlemiş oldukları, yan ventrikül çevrelerinde yaygın enfekte görünümlü nekrotik alanlar ile beyin sol lobu arka kısımda beyin dokusu içinde 3.5 cm çapında ventrikülle iştirakli kısmen organize olmuş hematom, histopatolojik tetkikinde; “beyinde organize hematom (1 aydan fazla), hipoksik iskemık ensefalopati ve konjesyon, beyincik ve beyin sapında hipoksik iskemik değişiklikler, ödem ve konjesyon” tarif edildiği, dosya içerisindeki radyolojik tetkiklerin Kurumumuzca tetkikinde; “15.2.2013 tarihli BBT de sol talamik bölgede ventriküler sisteme açılmış intraparankimal hematom, lateral ventriküllerde dilatasyon, serebral ödem, sağ lateral ventrikül arka boynuzu komşuluğunda parankimal hipodens alan izlenmekte olup ensefalomalazik (kronik bir süreç) olarak değerlendirildiği dikkate alındığında; tespit edilen kanamanın lokalizasyonu ve özellikleri itibariyle; kişinin ölümünün 13.02.2013 tarihinde maruz kaldığı travmanın etkisiyle stresin tetiklediği hipertansif beyin kanaması sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin ölümü ile 13.02.2013 tarihinde meydana gelen yaralanma arasında illiyet bağı bulunduğu,

3-Adli dosyada mevcut tıbbi belgelerde kayıtlı bulgular, otopsisinde tespit edilen bulgular ve çekilen grafilerin kurulumuzca yapılan tetkikinde elde edilen bulgulara göre; 13.02.2013 tarihinde meydana gelen yaralanması sonucu her iki göz çevresinde ekimoz dışında travmatik değişim tanımlanmadığı, beyinde tespit edilen hematomun lokalizasyonu ve özellikleri itibarı ile doğrudan travmanın etkisi ile meydana gelebilecek nitelikte olmadığı, kafatasında kırık, subdural kanama beyin doku harabiyeti, iç organ ve büyür damar yaralanması tespit edilmediği dikkate alındığında;13.02.2013 tarihli maruz kaldığı yaralanmasının; a)Kişinin yaşamının tehlikeye sokan bir durum olmadığı, b)Kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu oy birliğiyle mütalaa olunur " tespitlerine yer verildiği;

5237 sayılı TCK’nın 23. maddesinde, kastı aşan suçlarda veya neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda cezalandırılabilmek için failin meydana gelen sonuç açısından en azından taksirle hareket etmesi gerektiği belirtilmiş, madde gerekçesinde de, hükmün konuluş amacının, objektif sorumluluk anlayışını terk etmek olduğu, bu tür sorumluluğun, ortaçağ kanonik hukukunun kalıntısı olan “versari in re ilicita” yani hukuka aykırı bir durumda olan bunun bütün neticelerine katlanır anlayışının ürünü olduğu, çağdaş ceza hukukunun bu anlayışı çoktan terk ettiği, düzenlemeyle meydana gelen ağır netice açısından sorumluluk için neticeye ilişkin olarak en azından taksir dolayısıyla kusurlu olunması gerektiği belirtilmiştir. Kanunun 87/4. maddesinde ise, kasten yaralama sonucunda ölümün meydana gelmesi halinde failin nasıl cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak maddedeki atfın 86. maddenin 1. ve 3. fıkralarına yapılmış olması nedeniyle, bu hükmün aynı maddenin 2. fıkrasında kalan yaralanma eylemleri açısında uygulanması mümkün değildir.

Basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte yaralanma sonucunda mağdurun ölmesi halinde, 5237 sayılı TCK’nın 23 ve 87/4. maddelerinin uygulanması imkânının bulunmadığından, failin sorumluluğunun genel hükümler kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir. Meydana gelen sonuç, (ölüm) öngörülebilir ise ve fail bu öldürme suçunu düzenleyen 85. maddesi uyarınca, öngörülebilir sonuç fail tarafından da öngörülmüş ancak istenmemiş ise fail bilinçli taksirle öldürme suçundan Kanunun 85 ve 22/3. maddeleri uyarınca, fail öngördüğü sonucu kabullenerek fiilini icra etmiş ise bu kez de, olası kastla öldürme suçundan sorumlu tutulmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında oluşa ve dosya kapsamına göre; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1 . İhtisas Kurulu raporuna göre, ölenin yaralanmasının hayati tehlike arz etmediğinin, kişinin üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında; sanık tarafından ölen tekme ve tokat ile darp edilmiş ise de, meydana gelen ölüm neticesinden faillerin TCK'nın 87/4. maddesinde düzenlenen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan sorumlu tutulabilmesi için yaralanmanın basit tıbbi müdahale giderilebilecek nitelikte olmaması, en azından TCK'nın 86/1. maddesi kapsamında kalan bir yaralanma olmasının gerektiği, bu itibarla sanık ...'nin eyleminin, TCK'nın 85/1. maddesi kapsamında taksirle öldürme suçunu oluşturduğu ve tayin edilen cezaya ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede sanığın TCK'nın 87/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine ve eksik cezaya ilişkin bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanık tarafından atılı suçun işlenmediğine, sanığın beraati yerine mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, paraya çevirme veya erteleme hükümlerinin uygulanmamasına, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine; katılan vekilinin sanığın daha ağır bir ceza ile cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21/01/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13260, Karar No: 2012/700, Tarih: 31.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/13260 E.  ,  2012/700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

1) Orman tahdit tutanaklarının ilgili yerlerden istenilmesi,

2) 1966 yılında ... mahallesi yararına yapılan orman tahrit tutanakları ile dava konusu ... köyünde yapılan (Yeniköy Hatipler mahallesi)1965 yılanda yapılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının ilanına dair askı ilan tutanağının eksiksiz olarak tamamının (keza 136 numaralı orman içi poligonunun da yazılı olduğu tutanak örneğinin) tutanaklarının ilgili yerlerden getirtilerek,

bu dosya arasına konulması; Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 31/01/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16963, Karar No: 2017/4718, Tarih: 30.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16963 E.  ,  2017/4718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

...mahallesinde 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları neticesinde 396 ada 29 parsel sayılı taşınmaz 2.850,00 m² yüzölçümü ile bağ vasfıyla davada taraf olmayan gerçek kişi adına tapuda kayıtlı olup beyanlar hanesinde ''2942 sayılı Kanunun 7. maddesine göre''... Belediyesi lehine 03.09.1991 tarihli şerh bulunmaktadır; 396 ada 150 parsel sayılı taşınmaz 1.112,00 m² yüzölçümü ile kargir ev ve arsası vasfıyla davada taraf olmayan gerçek kişi adına tapuda kayıtlı olup ''vergi dairesine olan borcu için haciz'' şeklinde iki adet şerh bulunmaktadır; 396 ada 151 parsel sayılı taşınmaz 1.111,00 m² yüzölçümü ile kargir tek katlı bina kerpiç dam arsası vasfıyla davada taraf olmayan gerçek kişi adına tapuda kayıtlıdır; 28.02.2013 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu neticesinde 396 ada 29 sayılı parselin 2.689,50 m², 150 sayılı parselin 760,11 m² ve 151 sayılı parselin 700,18 m²'lik bölümü orman sınırları içerisinde kalmıştır.

Davacı... Belediye Başkanlığı vekili dilekçesinde;... Belediyesinin imar kanununun 18. maddesi gereğince almış olduğu meclis kararları ile imar kapsamında olan taşınmazların ilk kez yapılan orman kadastro çalışmaları neticesinde orman sınırları içerisine alınan ve imar planında yola isabet eden kısımlarının iptaline karar verilmesini talep etmiş, tefrik kararları neticesinde işbu dosya yönünden çekişmeli 396 ada 29, 150 ve 151 sayılı parseller kalmıştır.

Mahkemece, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, orman tahdidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede, 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları ile 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp, 28.02.2013 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur. Ancak, dava konusu taşınmazlar yönünden yapılacak başka bir işlem kalmadığı halde usulünce işlemler yapılması amacıyla dosyanın ilgili tapu müdürlüğüne gönderilmesi yönünde hüküm kurulması doğru değilsede bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükümde yeralan iki numaralı bendin çıkarılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2 maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/05/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.