muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29803, Karar No: 2015/11104, Tarih: 14.05.2015

Kanun açıkça bir istisna getirmediğine göre dava şartı olarak düzenlenen gider avansının alınması kuralının 1086 Sayılı HUMK döneminde açılan derdest davalarda da uygulanması gerekecektir.

Dava şartları, mahkemenin davanın esası hakkında yargılamanın devamı için gerekli olan şartlardır. Diğer bir anlatımla; dava şartları, dava açılabilmesi için değil mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu koşullardır.

HMK.’un 115/2 maddedeki kurala göre ise “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder”. Düzenleme gereğince, eksik olan bir dava şartı, belirli bir süre verilerek giderilebilecek ise, hakim tarafından eksikliğin giderilmesi için kesin süre verilmesi gerekir. Bu süre içinde dava şartı eksikliği tamamlanmaz ise dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmelidir.

HMK.’un 120. Maddesinde gider avansı düzenlenmiştir.

Buna göre “Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması hâlinde, mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir”.

30.09.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Gider Avansı Tarifesinin 1. maddesinde tarifenin amacının dava açılırken mahkeme veznesine yatırılacak olan gider avansının miktarı ile avansın ödenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu açıklanmıştır. Tarifenin 6. Maddesinde “Bu Tarifenin yürürlüğe girmesinden önce açılmış olan davalarda, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 120. maddesinin ikinci fıkrasına göre gider avansı ikmal ettirilir.” düzenlemesi getirilmiştir.

Anılan düzenlemelerden ve dava şartı müessesesinden gider avansının davanın açılması sırasında alınmasının şart olmadığı, mahkemenin sonradan bu eksikliği kesin süre vererek ikmal ettirebileceği anlaşılmaktadır. Buradan hareketle 1086 Sayılı HMK döneminde açılmış olsa da, istisnai hüküm bulunmaması nedeniyle davanın her aşamasında aranan gider avansı dava şartının HMK 114/g, 115/2 ve 120 maddeleri gereği gözetilmesi gerektiği ortaya çıkmaktadır.

Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. İster gider avansı isterse tamamlama avansı olarak tanımlansın ikmal edilmesi gereken paranın hukuk yargılamasındaki nitelemesi dava şartı olarak gösterilen gider avansıdır. Gider avansının yatırılmaması veya ikmal edilmemesi halinde dava usulden reddedilecektir.

Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. İster gider avansı isterse tamamlama avansı olarak tanımlansın ikmal edilmesi gereken paranın hukuk yargılamasındaki nitelemesi dava şartı olarak gösterilen gider avansıdır. Gider avansının yatırılmaması veya ikmal edilmemesi halinde dava usulden reddedilecektir.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır.”denilmiştir.

Bu durumda;mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır.

Yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2460, Karar No: 2010/12904, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2460 E.  ,  2010/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....San.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 19.11.2009 gün ve 40-2179 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen hükme esas alınan Bursa 6. İcra Müdürlüğü’nün 2008/9308 numaralı takip dosyasının eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14574, Karar No: 2009/22704, Tarih: 17.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14574 E.  ,  2009/22704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bucak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 170/b maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı kanunun 68/a maddesinin üçüncü fıkrasına göre, "Tatbika medar imza mevcutsa bununla, yoksa borçluya yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden icra mahkemesi, reddedilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirirse itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verir. Hakim lüzum görürse, oturumun bir defadan fazla talikine meydan vermeyecek surette, bilirkişi incelemesi de yaptırabilir"

İcra mahkemesi hakimi inkar edilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirirse itirazın geçici kaldırılmasına karar verir. İmzanın borçluya ait olmadığı görüşüne ancak usulüne uygun biçimde yapılacak bilirkişi incelemesi sonucunda ulaşabilir. Takibe konu senet fotokopisi üzerinde inceleme yapılarak sonuca gidilemez.

Somut olayda, icra mahkemesi hakimi 29.01.2009 tarihli celsede yukarıda belirtilen ilkeye aykırı olarak takibe konu çek fotokopisi ile dosyaya gelen imza örneklerini karşılaştırmıştır. İmza örneklerinin birbirinden bariz şekilde farklı olduğu gerekçesi ile bilirkişi incelemesinden vazgeçerek davanın kabulü yönünde hüküm tesis etmiştir. Öte yandan borçlunun çeklerin çalındığı iddiası ile ticaret mahkemesinde çek iptali başvurusunun hükme gerekçe yapılması isabetsiz bulunmuştur. Mahkemece, çek aslı ile dosyada bulunan imza örneklerini uzman bilirkişiye incelettirerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de, İİK'nun 170/3 fıkrası gereğince itirazın kabulü halinde takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken takibin iptaline yönünde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5763, Karar No: 2018/3180, Tarih: 24.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5763 E.  ,  2018/3180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç cezaya etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ücretlerinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-) Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

1-) UYAP sisteminden yapılan sorgulamada sanık ...'ın hüküm tarihinde başka suçtan İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-) UYAP sisteminden alınan sanık ...'un nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 19.08.2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-) UYAP sisteminden alınan sanık ...'un nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 19.08.2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7707, Karar No: 2016/5092, Tarih: 25.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7707 E.  ,  2016/5092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet (Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 58, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 13.083 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Resmi belgede sahetcilik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ...Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ... Afyon Şubesi nezdindeki hesabına ait görünen, 05/02/2006 düzenleme tarihli, keşide yeri ... olan, 9.000 TL bedel içeren ve tüm dosya kapsamına göre sahte ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu anlaşılan çeki, bir ticari alışverişe istinaden satın aldığı küçükbaş hayvanların bedeli karşılığında katılana vererek haksız menfaat temin etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın beyanlarına, bilirkişi raporlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eylemlerinin resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında, adli sicil kaydındaki, ... Ağır Ceza Mahkemesince, 2006/324 esas, 2007/145 karar sayılı dosya kapsamında verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamın, suçun işlendiği 09.02.2006 tarihinden sonra 31.08.2008 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeyerek sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasın karar verilmesi,

2) Sanık haklarında 5237 sayılı TCK'nın 158/1, f, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 7.850 TL ve haksız menfaatin iki katının 15.700 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip, sanığın, ''785 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezalarından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 654 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek suretiyle netice olarak 13.080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına'' şeklinde uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesinden sonra indirim maddesinin uygulanarak sanığa 3 TL fazla adli para cezası verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükümlerin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükümlerdeki, sanık hakkında TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin tamamen çıkartılması; ve ayrıca nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde yer alan adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak yerine, ''sanığın, 785 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezalarından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 654 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek suretiyle netice olarak 13.080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına'' şeklinde belirtilmesi suretiyle diğer yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2948, Karar No: 2018/11040, Tarih: 31.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/2948 E.  ,  2018/11040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın sabıkasız olması, yargılama sürecinde denetime olanak verecek şekilde dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmaması tehdit suçundan dolayı maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK'nın 231. maddesinin "katılanın eylem nedeniyle uğradığı zararın karşılanmadığı" biçimindeki dosya kapsamıyla uyumlu olmayan yetersiz gerekçe ile uygulanmamasına karar verilmesi,

2-5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedileceğinin düzenlendiği, dosya kapsamına göre sanığın müştekiye karşı birden çok kez gerçekleştirdiği tehdit eyleminin bu kapsamda değerlendirilerek, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesi gereğince verilecek cezada, aynı Kanun'un 43/1. maddesine göre artırım yapılması gerekip gerekmediğinin tartışılıp değerlendirilmemesi,

3-Sanığın, katılanı “Neyden neye göre kaçıyorsun, kendi kuş beyninle engelliyorsun, sen boşa uğraşma, ben ulaşacağım gün ulaşırım sana, hesap günü geldiğinde” ve “Betül bana bak benim canımı sıkma, yeterince sıktın zaten, bana mutlaka ulaş, yaşadığını yaptıklarını düşünerek aklını başına al, akıllı insansın sen, ben geçen gün Yalova'daydım, elim geldi geldi gitti, bana sıkıntı çıkartma, pislik olmasına gerek yok, ne gereği var” şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesinde tanımlanan sair kötülük edeceğinden bahisle tehdit niteliğinde olduğu halde, aynı maddenin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit niteliğinde olduğu kabul edilerek, sanık hakkında fazla ceza tayini,

4-Sanığın eyleminin TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde ise,

4-Sanığın eyleminin TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde ise,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümle kapsamındaki tehdit suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10299, Karar No: 2012/18665, Tarih: 06.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10299 E.  ,  2012/18665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; 2002 ve 2003 takvim yılları hesaplarının katma değer vergisi ve gelir vergisi yönünden incelenmiş olması nedeniyle suç tarihlerinin, 2002 takvim yılındaki fiil nedeniyle 01.04.2003; 2003 takvim yılı için ise 25.12.2003 tarihinde yürürlüğe giren 5035 sayılı Yasanın 48. maddesi ile değişik 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun 98 ve 109. maddeleri de dikkate alındığında 16.03.2004 olacağı; 2004 takvim yılı hesaplarının sadece katma değer vergisi yönünden incelenmiş olması ve kullanılan son fatura tarihlerine göre suç tarihi, 5035 sayılı Yasanın 48. maddesi ile değişik 3065 sayılı Yasanın 41. maddesi gereğince 21.01.2005 olacağından, suçların işlendiği bu tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25970, Karar No: 2015/3013, Tarih: 19.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25970 E.  ,  2015/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2014/141-2014/357

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9759, Karar No: 2014/5998, Tarih: 12.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/9759 E.  ,  2014/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların ATM'den para çekmek amacıyla gelen şikayetçiye ait kartı kurdukları özel düzenek sayesinde hukuka aykırı olarak ele geçirme eylemleri nedeniyle, mahallinde gereğinin takdiri mümkün görülmüş; TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasında ha- pis cezası yanında adli para cezası da öngörülmesine ve hapis cezasının alt sınırının da 3 yıl olmasına rağmen, sanıklar hakkında hapis cezası yanında adli para cezasına da hük- molunmaması ve hapis cezasının yazılı şekilde eksik tayini, karşı temyiz bulunmadığın- dan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...’ın, müştekinin anlat- tığı fiziksel özelliklerin kendisi ile bağdaşmadığına, canlı teşhis yaptırılmadığına, önceki sabıkasına dayalı maddi delil olmadan kanaat kararı ile cezalandırıldığına; sanık...’in, sadece benzer olaylardan yargılandığı için net olmayan kamera kayıtlarına dayanı- larak ceza tayin edildiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.