muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3596, Karar No: 2024/2209, Tarih: 12.09.2024

2. Davalı Eskişehir Organ Nakli Vakfı vekili; istinaftaki nedenleri tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6098 Sayılı TBK 502 nci maddesi kapsamında vekalet ilişkisinden kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 502 nci maddesi.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 66 ncı maddesi.

3. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 56 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurul raporları ile uygulanan ameliyat yönteminin güncel tıp uygulamalarına uygun olmaması ve uygulanan tıbbi girişime bağlı ortaya çıkan doku hasarına yönelik uygun tedavinin yapılmamış olması nedeniyle davalı doktor Bekir'in vekil sıfatıyla özenle davranmadığı ve kusurlu olduğunun ve davacının E cetveline göre %15 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin belirlenmesine, alınan hesap bilirkişi raporu ile davacının talep edebileceği maddi tazminat miktarının doğru şekilde tespit edilmesine, davacının, bu tazminat ve masraflarını vekalet ilişkisi kapsamında ameliyatı gerçekleştiren ve özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen ve kusurlu olan davalı doktor Bekir ile davalı doktoru istihdam eden ve zararın doğmasını engellemek için gerekli özeni gösterdiğini ispat edemeyen hastanenin sahibi davalı Vakıftan müştereken ve müteselsilen talep etme hakkı bulunmasına, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, davacının toplumdaki statüsü, olayın oluş şekli, olay tarihi, davalı doktorun kusurlu olması, davacıda meydana gelen manevi zararın ağırlığı, bu maluliyet durumunun davacıyı hayatın her alanında ömür boyu kısıtlayacak olması, paranın satın alma gücü ve hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak hüküm altına alınan manevi tazminatın yerinde görülmesine, davalılardan Özel Onvak Vakfı'nın yargılama sırasında verdiği dilekçelerle husumeti üstlenmesi ve ameliyatın yapıldığı hastanenin işleteni sıfatına sahip olmasına, davacının maluliyet durumunun belirlenmesiyle birlikte ancak zararın öğrenilebileceği, ıslah tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığının açık olmasına göre, davalı ... vekili ile davalı Eskişehir Organ Nakli Vakfı vekilinin temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1360, Karar No: 2012/1373, Tarih: 30.01.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/1360 E.  ,  2012/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, görevlilere hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur polis memuru ... ile çarşı ve mahalle bekçisi ...'ün 08.12.2006 tarihinde düzenledikleri "Olay ve Yakalama Tutanağı'nda; çıkan kavgada tarafları ayırmak için olaya müdahale ettikleri sırada,sanık ...'un görevlilere "Şerefsizler, siz kim oluyorsunuz" diyerek hakaret edip direndiği,görevlilerin Cumhuriyet Başsavcılığında alınan beyanlarında da olayları doğruladıklarının anlaşılması karşısında, olay yerinde bulunan görgü tanıkları İsmail Ekinci ve Özgür Yurdakul ile tutanak düzenleyicilerin beyanları alınarak,olay yerinin de karanlık olup olmadığı ve sanığın polis memurlarını tanıyabilip tanıyamayacağı hususlarının tespiti yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13681, Karar No: 2013/3759, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13681 E.  ,  2013/3759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 09/02/1989-04/10/2000 tarihleri arası geçen sürenin ... hizmetine sayılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 09.02.1989-04.10.2000 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğundan bu tarihler arasında 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmişse de varılan sonuç doğru olmamıştır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

4956 sayılı Kanunun 47. maddesiyle, ... Kanununa eklenen Geçici 18. maddesinde; “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 4.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 4.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma ... olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49 uncu ve ek 15 inci maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını, tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 04.08.2003 tarihinde kayda alınan giriş bildirgesi ile 09.02.1989 tarihinde başlayan vergi kaydına istinaden 04.10.2000 tarihi itibarı ile 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 09.02.1989 tarihinden itibaren vergi kaydının bulunduğu, davacının 24.07.2003 tarihli 4956 sayılı Yasa'nın 47.maddesi ile 1479 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 18.maddesinde belirtilen sürelerde vergi kaydının bulunduğu süreleri borçlanma talebinde bulunduğu ancak bu sürelere ilişkin bedeli süresi içinde ödemediği anlaşılmaktadır.

1479 sayılı ... Kanununda dava tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın 79/10.maddesine koşut geçmiş günlerin tesbitine olanak sağlayan yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla ... Kanununda açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tesbitine olanak yoktur. Davacının uyuşmazlık konusu dönemde 09.02.1989 tarihinden devam eden vergi kaydı bulunmakta ise de 1479 sayılı Yasa’nın geçici 18. maddesindeki koşullar gerçekleşmemiştir. Davacının uyuşmazlık konusu dönemde sigortalı olarak kabul edilmesi mümkün değildir. HGK’nun 03.11.2004 tarihli 2004/10-524 Esas, 2004/581 Karar nolu kararı da bu yöndedir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ... şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17278, Karar No: 2017/8764, Tarih: 07.11.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/17278 E.  ,  2017/8764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin kapsamına göre sanıklardan ... hakkında verilen beraat kararı ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Olay tutanağına göre sanıklar ... ve ...'ın yol kenarında park halinde bulunan ... plaka sayılı otomobile zincir takmakta oldukları sırada devriye görevlerini ifa eden kolluk görevlilerince otomobilin açık haldeki bagaj kısmında karton içerisinde kaçak sigaraların olduğunun görüldüğü, Cumhuriyet Savcısının yazılı arama emri ile araçta yapılan aramada aracın bagaj kısmında 3 ayrı kutu içerisinde 150 karton, arka koltuk üzerinde 1 adet kutu içerisinde ise 50 karton Prestige marka kaçak sigara ele geçirildiği, sanık ...'ın savunmasında arkadaşı olan diğer sanık ... ile birlikte Tatvan ilçesine gitmeye karar verdiklerini, ...'ın şoförlüğünü yaptığı araç ile yola çıktıkları, sigaraların yakalanış şekli ve ele geçirildikleri yer dikkate alındığında, sanık ...'in üzerine atılı suçu işlediği gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8156, Karar No: 2019/21193, Tarih: 14.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8156 E.  ,  2019/21193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait ilköğretim okulunda sınıf öğretmeni olarak çalıştığını, müvekkilinin alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, öğretime hazırlık tazminatı, ödenmeyen ek ders ücretleri, hazırlık planlama ücreti ve bir kısım diğer işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararın taraflarca temyizi üzerine Dairemizce davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek , dava dilekçesinde, Bakanlar Kurulu Kararı’nın 6/3, 11 ve 18. maddelerine dayanılarak ileri sürülen taleplerin ve bu kapsamda hazırlık ve planlama ek ders ücreti isteminin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle ve ek ders ücretinin hesaplanması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve katılma yoluyla davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve katılma yoluyla davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 2. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.” hükmüne, 320. maddesinin 4. fıkrasında; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmüne yer verilmiştir.6100 sayılı Kanun'un “hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, Anayasa’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, 6100 sayılı Kanun'un 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir.

Somut dosyada; bozmadan sonraki 22.01.2019 tarihli duruşmaya tarafların gelmemesi üzerine dosya ilk kez işlemden kaldırılmış, davacı tarafından yenilenen davaya devam edilmiş ve son olarak beşinci duruşmanın 24.09.2019 günü saat 09:23’te yapılmasına karar verilmiştir. Mahkemece, 24.09.2019 tarihli duruşma günü saat 10:11’e kadar beklenerek davacı vekilinin duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu halde duruşmaya katılmaması ve dosyanın daha önce bir kez daha işlemden kaldırılmış olması sebebi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacı vekilinin 24.09.2019 günü saat 15:12’ de UYAP sistemi üzerinden dosyaya mazeret dilekçesi ve ekinde sağlık raporu sunduğu anlaşılmaktadır. Sunulan sağlık raporuna göre, davacı 24.09.2019-25.09.2019 tarihleri arasında iki gün raporludur. Bu durumda, davacının duruşma günü için geçerli bir sağlık mazereti olduğunun kabulü gerekir. Belirtilen sebeple; davacı vekilinin geçerli bir mazereti olmasına rağmen, 24.09.2019 tarihli duruşmaya gelmemesi ve davanın ikinci kez takipsiz bırakılması gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5414, Karar No: 2010/9046, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5414 E.  ,  2010/9046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 46.313 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı tarafın olayda %50 kusurlu olduğunu belirterek şimdilik 23.156,50 TL.nin ödeme tarihinden işleyecek faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili kusuru kabul etmediğini, olayda davacıya sigortalı aracın sürücüsünün tamamen kusurlu olduğunu, sigortalı araçta meydana gelen hasarla müvekkilerinin ilgisinin olmadığını, müvekkillerine ait aracın sigortalı araca çarpmadığını, sigortalı aracın sürücüsünün zincirleme kazaya sebebiyet verdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya sigortalı araçta meydana gelen hasardan davalıların sorumluluğu bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hükmün olayın oluş şekline ve kaza tesbit

tutanağına uygun bulunmasına göre, davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30217, Karar No: 2014/29003, Tarih: 02.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/30217 E.  ,  2014/29003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2014/312-2014/320

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 02.09.2014 tarih, 19875/20360 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.nun 363.maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren on gün içinde temyiz edilebilir. Temyiz tarihi ise temyiz harcının yatırıldığı veya temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği tarihtir.

İİK'nun 19/1.maddesine göre; "Gün olarak tayin olunan müddetlerde ilk gün hesaba katılmaz". Aynı maddenin 3. fıkrasında da; "Bir müddetin sonuncu günü resmi bir tatil gününe rastlarsa, müddet, tatili takip eden günde biter." Aynı maddenin son fıkrasında ise; "Müddet, son günün tatil saatinde bitmiş sayılır" hükümleri yer almaktadır.

2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2. maddesinin (A) fıkrasının 2. bendine göre; 19 Mayıs Atatürk'ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı resmi ve genel tatil olarak belirlenmiş, aynı maddenin (D) bendine göre de bu tarihte resmi daire ve kuruluşların tatil edileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, icra mahkemesi kararının şikayetçiler vekiline 07.05.2014 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin son gününün 19 Mayıs Atatürk'ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı'na denk gelmesi nedeniyle resmi tatil olduğu, tatili takip eden ilk iş günü olan 20.05.2014 tarihinde temyiz harcının yatırıldığı ve aynı tarihte temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydediliği görülmektedir.Bu durumda şikayetçiler vekilinin kararı 10 günlük yasal süre içinde temyiz ettiği anlaşılmış olup, Dairemizce temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi yerinde olmadığından, şikayetçiler vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 02.09.2014 tarih, 2014/19875 E. 2014/20360 K.sayılı kararının oybirliği ile kaldırılmasına karar verildikten sonra şikayetçilerin temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1531, Karar No: 2011/2884, Tarih: 12.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1531 E.  ,  2011/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 59/2, 72 ve 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri, 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddesi gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü.

Mahekemece, sanığa katılanın zararlarını gidermek isteyip istemediğinin sorulduğu, sanığın kabul etmeyerek uzlaşmanın gerçekleşmediği, dosya kapsamına göre de sanığın katılanın zararını giderdiğine dair bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyip,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin mahkemenin takdirine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 459/2. maddesi gereğince temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanığın 765 sayılı TCK’nın 459/2 maddesi uyarınca 3 ay hapis 450 TL adli para, kusur nedeniyle aynı maddenin son fıkrası uyarınca 2/8 oranında indirim yapılarak 2 ay 7 gün ay hapis 336 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,59. madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 25 gün hapis ve 280 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca hapis cezasının günlüğü 12 TL’den olmak üzere 660 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,TCK 72 madde gereğince aynı neviden para cezaları toplanarak 940 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükümdeki sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.10.2011 tarihinde oybirliği ile isteme aykırı olarak karar verildi.