muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9562, Karar No: 2012/9499, Tarih: 24.05.2012

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacının, boşandığı eşiyle 24.05.2010 günü yeniden evlendiği yönündeki olgunun eldeki davaya etkisi üzerinde durulmalı, güvenlik görevlilerince 22.07.2011 tarihinde düzenlenen tutanak içeriği dikkate alınmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11871, Karar No: 2010/14984, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11871 E.  ,  2010/14984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : ... VE ARKADAŞLARI

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2009/14008-16999 sayılı 19.11.2009 günlü bozma kararında özetle; “çekişmeli parsellere uygulanan 1937 tarihli 353 tahrir nolu vergi kaydının batı ve kuzey yönü orman, güney yönünü ... okuduğu, sınırda bulunan 32 sayılı parselin tespitine esas alınan vergi kaydının da Şahinde olarak dava konusu parsellere uygulanan 353 nolu vergi kayıt malikini sınır gösterdiği gözönünde bulundurularak 353 sayılı vergi kaydının 32 sayılı parsel ile güneyindeki yol sınırı esas alınarak, yöntemince zemine uygulanıp, vergi kaydının 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3. maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamının belirlenerek 101 ada 30 ve 31 nolu parsellerin vergi kaydı miktar fazlası ifraz edilip, 101 ada 29 parselin tamamının orman niteliğiyle Hazine adına vergi miktar olan 101 ada 30 ve 31 sayılı parsel bölümlerinin de kişiler adına tesciline karar verilmesi gerekirken ... olduğu şekilde taşınmazların ifraz edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü 101 ada 29 nolu parselin tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 101 ada 30 nolu parselin krokide (B) ile işaretli 4456,44 m²'lik kısmının parselden ifrazı ile 101 adaya ait en son parsel numarası ile orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, krokide (A) ile işaretli 1000,00 m²'lik kısmın ise yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı ... adına, 101 ada 31 nolu parselin krokide (B) ile işaretli 4526,56 m²'lik kısmının parselden ifrazı ile 101 adaya ait en son parsel numarası ile orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, krokide (A) ile işaretli 1000,00 m²'lik kısmın ise yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasayla değişik 4 maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12090, Karar No: 2017/11872, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12090 E.  ,  2017/11872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14860, Karar No: 2017/10921, Tarih: 16.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14860 E.  ,  2017/10921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Müşteki vekilinin mesleki mazeret ileri sürerek duruşmaya katılmamış olması karşısında; suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve süresinde verdiği temyiz dilekçesiyle katılma iradesini ortaya koyan müştekinin CMK’nın 260. maddesi gereğince kanun yoluna başvurma hakkı olduğundan yapılan incelemede;

Müşteki vekilinin, 06/02/2013 tarihli dilekçesi ile “mesleki mazereti nedeni ile duruşmaya katılamayacağını, talik edilecek duruşma gününün tarafına bildirilmesini” talep etmesine rağmen, hükmün verildiği celsede söz konusu talebin kabul veya reddine dair bir karar verilmeyip, yargılamaya devam ile beraat kararı verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 238/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13201, Karar No: 2013/10605, Tarih: 22.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13201 E.  ,  2013/10605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/05/2012 tarih ve 2011/306-2012/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ayrı ayrı davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Casa Di Oliva” ibareli marka başvurusunun davalı şirkete ait “CASA” ibareli markalar dayanak gösterilerek reddedildiğini, yaptıkları itirazında nihai olarak ret kararı ile sonuçlandığını, casa ibaresinin İtalyancada ev anlamına geldiğini, bu şekilde bir cins ismin kimsenin tekeline verilemeyeceğini ileri sürerek, TPE YİDK kararın iptaline ve tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Casa Oturma Grupları Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin “Casa” ibareli çeşitli marka tescillerinin bulunduğunu ve bu markaların tanınmış marka konumunda olduğunu, davacı başvurusunda yer alan “Oliva” ibaresinin zeytin anlamına geldiği için tasvir edici nitelikte olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarında yer alan Casa ibaresinin ortak unsur konumunda olduğu, bu ibarenin İtalyanca, Portekizce ve İspanyolcada ev anlamı bulunmakta ise de söz konusu ibarenin ortalama tüketici kitlesince anlamı bilinen ibarelerden olmadığı, tescil kapsamındaki ürünler itibariyle de doğrudan tanımlayıcı mahiyette bulunmadığı, başvuru markasının tescili halinde daha önce aynı ürünler yönünden “casa” ibaresini bilen, duyan veya test eden ortalama tüketici kitlesinin, önceki markanın zihninde bıraktığı iz ve anının etkisiyle sonradan başvuru markasını gördüklerinde markalar arasında irtibat bulunan farklı ticari işletmelere ait olduğunu zannedebileceği, bu haliyle başvuru konusu markanın davalı şirket markalarının ayırt edicilik işlevine zarar verebileceği, davalı markasının mobilya sektöründe tanınmış marka niteliğinde olduğu, bu haliyle 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 8/4 maddesi uyarınca ret kararının yerinde olduğu ancak başvuruda yer alan “zeytin, zeytin ezmeleri, yenilebilir bitkisel yağlar, zeytin yağı, ayçiçeği yağı” mallarının Markalar Dairesi

Başkanlığı tarafından başvurudan çıkartıldığı ve başvuruda yer alan “Oliva” ibaresinin pek çok batı dilinde zeytin anlamına geldiği, markanın baskın unsurunun casa ibaresi olduğu gerekçesiyle 7/1-b maddesi gereğince reddedilmişse de Oliva ibaresinin ortalama Türk tüketicisi tarafından yaygın bilinen kelimelerden olmadığı, toplum içerisinde İtalyanca, Portekizce ve İspanyolca bilen insan sayısının az olduğu ayrıca markalar arasındaki benzerliğin ilk bakışta ayırt edilemeyecek düzeyde olmadığı, bu haliyle başvurunun 7/1-b uyarınca kısmen reddine dair TPE YİDK kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK 2011-M-2215 sayılı kararının davacı tarafın marka başvurusu kapsamından 7/1-b maddesi uyarınca “zeytin, zeytin ezmeleri, yenilebilir bitkisel yağlar, zeytinyağı, ayçiçek yağı” mallarının re’sen çıkartılması kısmı yönünden kısmen iptaline, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, ayrı ayrı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ayrı ayrı davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ayrı ayrı davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan ayrı ayrı alınmasına, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16134, Karar No: 2016/9727, Tarih: 16.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16134 E.  ,  2016/9727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/2-c, 62, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendi arazisindeki ağaçlarını kestirmek için temyiz kapsamı dışındaki sanık ... ile anlaştığını, Hakan'a kesilecek ağaçları gösterdiği, Hakan'ın gösterilen ağaçları kestiği, sanığın göstermesi ile katılanın arzisindeki bir adet gürgen ağacının da kesildiği, sanığın azmettirme suretiyle dikili ağaç keserek mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunması, katılan beyanı, temyiz dışı diğer sanığın savunması, olay yeri basit krokisi, görgü ile tespit tutanağı, olay yeri fotoğrafları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın atılı suçu işlediği anlaşıldığından sanığın mahkumiyeti yönündeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasında yer alan "5237 sayılı TCK'nın 152/2-c.maddesi" ibarelerinin maddi hata niteliğinde yazım hatası olduğu ve mahallinde "5237 sayılı TCK.nun 152/1-c.maddesi" şeklinde değiştirilebileceği öngörülmüş olup, ayrıca sanık hakkında TCK'nın 50/3. maddesinin ilk cümlesindeki hükme aykırı biçimde yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni olarak öngörülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5596, Karar No: 2018/4178, Tarih: 09.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5596 E.  ,  2018/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

1-Sanık hakkında neticeten adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, TCK'nın 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 30.06.2014 yerine 11.12.2014 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3106, Karar No: 2014/6544, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3106 E.  ,  2014/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 27.11.2013 gün ve 12560-27868 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/971, Karar No: 2017/855, Tarih: 07.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/971 E.  ,  2017/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı ...... .... AŞ. vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 07.02.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı ...... .... AŞ. vekili Av.... ...., davalılar .... .... ....ve ... ... vekili Av.... .... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat ....00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tedarikçi olan davalılar ....... ... ...... ile ...... .... AŞ. nin, elektrik abonesi olan davacıdan düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiklerini, davalı ... ......'ın ise bölgenin dağıtım şirketi olması nedeniyle diğer davalılar ile birlikte alınan bu bedelden sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik ....000 TL kayıp-kaçak bedeli ve bu bedel üzerinden alınan KDV'nin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ........2015 tarihli dilekçesi ile istemini 75.667,72 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... ...... vekili; davanın perakende satış faaliyetlerine ilişkin olması nedeniyle müvekkiline husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ....... ... ...... vekili; davaya konu kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, kaldı ki taraflarca imzalanan sözleşme ile dava konusu bedellerin tahsil edileceğinin kararlaştırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...... .... AŞ vekili; davacı şirket ile müvekkili şirket arasında imzalanan 01.04.2013 tarihli sözleşme ile yetkili mahkemenin ... mahkemeleri olarak kararlaştırıldığını, bu nedenle davanın yetki yönünden reddinin gerektiğini, esas yönünden ise tacir olan davacının, süresi içinde itiraz etmediği fatura bedellerinin içeriğini kabul etmiş sayıldığını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat ve imzalanan sözleşme çerçevesinde davacıya yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; sözleşmenin ifa yerinin ... olduğu gerekçesi ile yetki itirazı reddedildikten sonra yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

...-)Davalı ...... .... AŞ.nin yetkiye yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;