muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4664, Karar No: 2023/5217, Tarih: 11.05.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı işveren tarafından davacı hakkında çıraklık kapsamında kısa vadeli sigorta kollarından yapılan bildirimlerden özellikle onsekiz yaş sonrası geçen bildirimlerin üretime yönelik geçmesi nedeniyle uzun vadeli sigorta kollarında geçtiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 506 sayılı Kanun'un 79'uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8577, Karar No: 2018/2932, Tarih: 19.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8577 E.  ,  2018/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/02/2015 gün ve 2014/101-2015/59 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/03/2016 gün ve 2015/15199-2016/2786 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ... Belediye Meclisinin 05/01/2007 tarihli kararına uygun olarak tek araçla aktarmasız yolcu taşımacılığı sistemine katıldığını, sözleşme ilişkisi kurulduğunu, 06/.../2010 tarihine kadar tek araçla aktarmasız yolcu taşımacılığı sisteminde çalıştığını, ... Belediye Meclis kararının ... İdare Mahkemesinin kararı ile iptal edildiğini, sözleşmenin ifa edilemez duruma geldiğini, sisteme giriş bedeli ve müspet zarar için açılan davanın kazanıldığını, davacının yoksun kaldığı kazancın da tazmininin gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere ....000,00 TL'nin 06/.../2010'dan itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, .../04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/736, Karar No: 2015/4864, Tarih: 13.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/736 E.  ,  2015/4864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/52005

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 13/12/2013, 2013/189 (E) ve 2013/343 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

1-) Dosya kapsamı ile uyumlu mahkemece kabul edilen oluş ve uygulama ile haksız tahrik oluşturan ve söz ve davranışın niteliği de gözetildiğinde; sanık .. hakkında 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uyarınca belirlenen cezalarda isabetsizlik görülmediğinden, eksik ceza tayin edildiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'ın maktul ..'i "kasten öldürme", katılan ..'i "kasten öldürmeye teşebbüs", sanık ..'in katılan ..'ı "kasten yaralama" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri

indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık .. müdafiinin eksik incelemeye, TCK.nun 25. maddesinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, sanık ve katılan sıfatıyla .. müdafii ile katılan .. vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi, sanık .. hakkında maktul ..'ı kasten öldürme suçundan kurulan hükümde ise haksız tahrik hükümlerinin uygulanması sırasında kanun maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkındaki hüküm fıkralarındaki yargılama giderleri toplamından zorunlu müdafii ücretlerinin çıkartılmasına, sanık .. hakkında maktule yönelik kurulan hükmün A-3 nolu bendine "anlaşıldığından" ibaresinden sonra gelmek üzere "5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), hükmolunan cezaların miktarları ve tutukluluk süresi itibariyle sanık .. müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 13/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3114, Karar No: 2019/5559, Tarih: 16.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3114 E.  ,  2019/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... haklarında; TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle, 81/1, 29, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca 15'er yıl hapis cezasına ilişkin, Doğubeyazıt Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/03/2018 tarih, 2017/122 esas ve 2018/86 karar sayılı hükmüne karşı, istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanıklar hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; sanıklar müdafilerinin eksik incelemeye, suç vasfına, katılanlar vekilinin haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz sair temyiz itirazların reddine;

Ancak;

Katılan ...’ın sanıklardan ...’in kızı, ... ve ...’ın kız kardeşi olan .. ile evli olup olay tarihinde ...’nin eşi .. ile tartışması ve aralarındaki tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine ortak konutu terk ederek kardeşi sanık ... ile birlikte babası ...’in ikametine geri döndüğü, bir süre sonra katılan ...'ın gelini olan ...’yi almak için ...'ın ikametine gittiği ancak ...’nin eşi tarafından gönderilen tehdit ve hakaret içerikli mesajları göstermesi üzerine katılan ...’ın, "oğlunun hatalı olduğunu" söyleyerek ikametten ayrıldığı, eşinin eve dönmediğini gören ...'ın kardeşleri ile birlikte ...'a ait ikamete geldikleri, silahla ateş edilmesi ve maktul ...’ın elinde silah olduğunu gören sanık ...’ın da eline silah alarak ikametin dışına çıktığı, sanıklar ... ve ...’ın da elinde silah bulunan maktul ...’ın ateş etmesine engel olmak maksadı ile silahı almak için maktule yöneldiği, bu sırada çıkan arbedede maktul ...’ın sanık ...’ın ateşi ile kafa bölgesinden yaralanarak yaşamını yitirdiği olayda;

1) Sanık ...’ın maktule yönelik kasten öldürme suçundan yapılan incelemede;

1) Sanık ...’ın maktule yönelik kasten öldürme suçundan yapılan incelemede;

Olaydan evvel sanığın kız kardeşi ...’ın maktulün kardeşi olan ... tarafından basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının adli tıp raporu ile sabit olduğu, olay anında katılanın kardeşleri ve babası ile birlikte sanık ...’ın ikametine ikinci sefer geldiklerinde maktulün elinde silah katılan ...’ın elinde ise silahtan sayılan jop bulunduğu anlaşılmakla;maktul ve katılan ...’tan kaynaklanan haksız fiil niteliğindeki eylemlerin niteliği dikkate alındığında; 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul bir ceza yerine 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sureti ile fazla ceza tayini,

2) Sanıklar... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Ani gelişen olayda sanıklar ... ve ...’in maktul ...’ın silahla ateş etmesine engel olmak amacıyla hareket ettikleri yönündeki savunmalarının aksine sanık ...’ın eylemine fail ya da yardım eden olarak katıldıklarına, ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanıklar müdafilerinin istinaf taleplerinin kabulü ile beraatlerine karar verilmesi gerekirken; esastan reddine dair verilen kararda isabet görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, Bozma nedenine göre; sanık ...’ın başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal TAHLİYESİ hususunda Cumhuriyet Savcılığına yazı yazılmasına, dosyanın Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/12/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11174, Karar No: 2012/18793, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/11174 E.  ,  2012/18793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen yetim aylığının yeniden bağlanmasına biriken aylıkların tahsiline, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile kesilen aylığının tekrar bağlanılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının babasının 25.8.2005 tarihinde öldüğü, davacının 17.2.2006 tarihinde, 150,00 TL nafakaya da hükmedilmek suretiyle anlaşmalı olarak boşandığı, boşanma kararının temyiz edilmeksizin 30.3.2006 tarihinde kesinleştiği, 150,00 TL nafakanın davacının eşinin emekli maaşından kesilmek suretiyle tahsil edildiği, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacının boşanmış olduğu eşi ile aynı adreste birlikte yaşadığının" belirtildiği, bu idari soruşturma esnasında tanık olarak dinlenen muhtar ...'ın imzalı beyanında; “davacı ile eşinin aynı çatı altında birlikte ikamet ettiklerini” beyan ettiği, davacı ile boşandığı eşinin adresleri ile ilgili olarak ... İlçe Seçim Kurulu tarafından gönderilen 4.8.2011 ve 10.1.2012 tarihli yazılar arasında çelişki olduğu, aynı şekilde tanık ...'ın kontrol memuru, kolluk ve mahkemedeki beyanları arasında çelişki olduğu, bu nedenle beyanlarına itibar edilemeyeceği, tanık ...'ın beyanlarının açık ve yeterli olmadığı, diğer tanıkların davacının çocukları ve damadı olduğu anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2052, Karar No: 2019/6279, Tarih: 18.12.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/2052 E.  ,  2019/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Önceki hükümde direnilmesine,

TCK'nin 149/1-a-h, 31/3, 168/3, 62/1, 63/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 26 gün hapis cezası.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki ...'e yönelik yağma suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-h, 31/3, 168/3, 62, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.02.2011 gün, 2010/114 Esas ve 2011/41 Karar sayılı hükmün, sanık ... savunmanı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi 26.10.2015 gün 2013/6908-2015/44362 sayı ile;

''İddianamede suçun neden ibaret bulunduğu daha doğrusu yüklenen eylemin neler olduğu açıklanmalıdır. Esas olan iddianamede yazılı sevk maddesi olmayıp, iddianamede olayın anlatılış biçimidir. Açılmış dava olup olmadığı, sevk maddesine göre değil, eylemin açıklanış ve yasal unsurlarını gösteriş biçimine göre belirlenmelidir. Eğer açıklık yok ise, iddianame iade edilerek, yeniden düzenlenmeden hüküm kurulmamalıdır. (CMK. 170. maddesi)Cumhuriyet savcısı soruşturma evresi sonunda kamu davasının açılmasına ya da kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin iki karardan birini verir.Kovuşturmaya yer olmadığına kararları kesin hüküm niteliğinde değillerdir. Kovuşturmama kararına karşı;

a) Suçtan zarar gören, kovuşturmasızlık kararının kendisine bildirilmesinden başlayarak 15 gün içinde bu karara itiraz eder ve itirazı inceleyen makam itiraz dilekçesinde kamu davasını haklı gösterecek olaylar ve deliller görür ise, kamu davasının açılmasına karar verir. Cumhuriyet Savcısı bu halde kamu davası açar. Hakimin, Cumhuriyet Savcısının yerine geçerek dava açması dahi söz konusu olamaz. Kovuşturmaya yer olmadığına dair Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz CMK'nin 173. maddesinde düzenlenmiştir.

b) Cumhuriyet Savcısı, şüpheli ve/veya şüphelilere karşı yeni delillerin çıkması durumunda da yeniden değerlendirme yaparak daha önce kovuşturmasızlık verdiği konuda dava açabilir. (CMK. 172/2).Ancak; kovuşturmama kararı sanık veya/sanıklar için bir baskı aracı da olamaz, o halde gelişigüzel bu karar kaldırılıp dava açılamaz.

CMK'nin 171. maddesinde Cumhuriyet Savcısının kamu davasını açıp açmayabileceği hususuna yer verilmiştir. Yani her durumda dava açma yetkisi Cumhuriyet Savcısında bulunmaktadır.

CMK'nin 225. maddesine göre, “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” Özetle hükmün konusu, duruşma sonucuna göre iddianamede gösterilen fiilden ibarettir.

İddianamede anlatılan olay, hükmün konusudur. Dava konusu yapılmayan bir eylem nedeniyle yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması yasaya aykırıdır.Somut olayımıza gelince;