muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/31093, Karar No: 2020/136, Tarih: 13.01.2020

. Açıklamada bulunma hakkı, tarafların, yazılı veya sözlü şekilde iddia ve savunmalara karşı itirazda bulunabilme, davaya ilişkin beyanda bulunmalarını sağlar.Somut olayda; davalı vekilinin 07.06.2016 tarihli duruşma için 06.06.2016 tarihinde mazeret dilekçesi sunduğu , bu mazeretini de (aynı tarihte başka yerde duruşması olduğunu gösteren duruşma tutanağı ile) belgelendirdiği görülmüştür.Mahkemece 07.06.2016 tarihli celsede, davalı vekilinin mazeret dilekçesi sunduğunu tutanağa bağlayarak mazeretin kabulüne karar verilmiş ve aynı celse davalı vekilinin yokluğunda tahkikat aşamasını sonlandırarak davanın esası hakkında karar verilmiştir.Bu duruma göre, davalının mazeret dilekçesi göndererek katılmadığı celsede mazeret kabul edildiği halde davalının yokluğunda karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9935, Karar No: 2010/11200, Tarih: 28.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9935 E.  ,  2010/11200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENEMEN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaş oldukları 140 ada 2 parsel sayılı taşınmaza komşu parsel maliki olan davalının, gereken verimi almalarını ve diledikleri şekilde kullanmalarını önleyecek  şekilde taşınmazın sınır kısmına çok yakın mesafede bağ fidanı diktiğini ve yararlandıkları  su kanalını bozduğunu  ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım  isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, dikilen bağ fidanlarının henüz küçük olup, kendi sınırı içinde kaldığını,  çekişme konusu yerde su kanalının da bulunmadığını  belirterek davanın reddini savunmuş, 17.03.2010 tarihli celsede  çekişme konusu bağ çubuklarının söküldüğünü ve bu sebeple bu yönden davanın konusuz kaldığını belirtmiştir.

Mahkemece, sulama kanalının bozulduğu iddiasına dayanan elatmanın önlenmesi isteminin reddine, bağ çubuklarının sınıra yakın dikilmesine ilişkin elatmanın  önlenmesi  isteminin kabulüne  karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davalı vekili 17.03.2010 tarihli son oturumda, keşiften sonra davalıca sökümü istenen bağ çubuklarını daha uzak bir mesafeye diktiğini, böylece davanın konusuz kaldığını savunmuştur. O halde mahkemece anılan savunmaya değer verilerek bağ çubuklarının davalı tarafından gerçekten çekişmeli yerden alınarak davacıya zarar vermeyecek bir uzaklığa dikilip dikilmediğinin, diğer bir deyişle, davanın konusunun kalıp kalmadığının belirlenmesi zorunludur. Zira davanın konusuz kalmasının hukuki sonuçları farklıdır.

Kabule göre de; dava kısmen kabul, kısmen ret edildiği halde yasal dayanak gösterilmeksizin davalı yararına avukatlık parasına hükmedilmesi cihetine de gidilmemesi isabetsizdir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  28.10.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9702, Karar No: 2015/14011, Tarih: 02.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9702 E.  ,  2015/14011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2015

NUMARASI : 2014/814-2015/230

Davacı Ö.. A.. vekili Avukat H..D..tarafından, davalı S.. A.. aleyhine 20/06/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedenine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, 16/07/2013 tarihli karar ile husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine hükmedilmiş, karar dairemizin 28/05/2014 tarihli ilamı ile esasının incelenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak bu kez davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, (47) parsel sayılı taşınmazı üzerindeki ağaçların davalı tarafça izinsiz olarak kesildiğini beyanla, ağaçların bedeli ve dikim ile nakliye bedeli olarak oluşan toplam zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dosya kapsamından, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ağaçların tepelerinden 2,5 metrelik kısımlarının kesildiği, hayatiyetlerinin devam edeceği ancak gelişmelerinin yavaşlayarak görüntü ve formlarının bozulacağı, ancak ağaçların kurumasına sebep olacak bir eylem olmadığı belirtilmiştir. Buna rağmen sanki ağaçlar tamamen hayatiyetlerini yitirmişler gibi yerlerine yenilerinin dikilmesi halinde, ağaç bedeli, taşıma ve dikme masrafları hesaplanmış ve bu miktara hükmedilmiştir.

Şu durumda, mahkemece ağaçların hayatiyetlerini kaybetmedikleri nazara alınarak gerçek zarar tespit edilip hüküm altına alınması gerekirken, ağaçlar hayatiyetini tamamen kaybetmiş gibi değerlerinin tamamına hükmedilmesi doğru görülmemiş; kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddineve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10817, Karar No: 2022/6051, Tarih: 07.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10817 E.  ,  2022/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1) “2009 takvim yılında Vergi Usul Kanunu’na aykırılık” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Konya Vergi Dairesi Başkanlığının mütalaasının ”sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2012 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK‟nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaadan farklı olarak sanık hakkında “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davaları açıldığı ve “sahte fatura kullanma” suçundan 213 sayılı Kanun’un 367. maddesine göre usulüne uygun verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında Vergi Usul Kanunu’na aykırılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 30.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2) “2010 takvim yılında Vergi Usul Kanunu’na aykırılık” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

1) Konya Vergi Dairesi Başkanlığının 04.06.2012 tarihli mütalaasının, sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu ile sınırlı olduğu, sahte fatura kullanma suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı, Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2012 tarihli iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporundan farklı olarak sanık hakkında, 2010 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davaları açıldığı, anlaşılmakla, öncelikle durma kararı verilip, sanık hakkında sahte fatura kullanma suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan açılan davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, yargılamaya devamla, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının da karıştırılması suretiyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de;

2) Kabule göre de;

a) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 43. maddesi uyarınca tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması esnasında sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, "2 yıl 13 ay 15 gün" olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığında ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5288, Karar No: 2024/705, Tarih: 05.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5288 E.  ,  2024/705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2013 tarihli ve 2012/44 Esas, 2013/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2013 tarihli ve 2012/44 Esas, 2013/50 Karar sayılı kararının katılanlar vekilinin tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2014 tarihli ve 2014/1977 Esas, 2014/5006 Karar sayılı kararı ile özetle eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2015 tarihli ve 2014/406 Esas, 2015/12 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2014 tarihli ve 2014/1977 Esas, 2014/5006 Karar sayılı kararına direnilmesine ve sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 08.03.2017 tarihli ve 2017/230 Esas, 2017/720 Karar sayılı kararıyla yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.12.2021 tarihli ve 2017/1-260 Esas, 2021/666 Karar sayılı kararıyla yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2015 tarihli ve 2014/406 Esas, 2015/12 Karar sayılı kararının özetle eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2022/202 Esas, 2023/161 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

6. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2022/202 Esas, 2023/161 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeyle ve mevcut delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde mahkûmiyet kararı verildiğine, sanığın mahkûmiyetine yeterli, kesin ve somut delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktulün ailesi ile birlikte ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi'nde ikâmet ettiği, tanık A.Ö ile sanığın da maktul ile aynı çevrede yaşadıkları ve çocukluklarından beri birbirlerini tanıdıkları, maktul ile tanık A.Ö’nün bir süre duygusal yakınlık duydukları, maktul ile duygusal ilişkisini bitiren tanık A.Ö’nün bu kez sanık ile duygusal ilişki yaşamaya başladığı, maktulün ilişkileri bitmesine rağmen tanık A.Ö ile

görüşmeye devam etmek istediği, bu durumdan haberdar olan sanık ile maktulün birçok kez kavga ettikleri ve aralarında husumet bulunduğu, 23.10.2006 tarihinde maktulün tanık A.Ö ve arkadaşları tanıklar S.S ve M.D ile birlikte diskoya gittikleri, maktulün arkadaşları tanıklar S.S ve M.D’nin bu görüşmenin rızaya dayalı bir ortak eğlence olarak geliştiğini anlattıkları, tanık A.Ö’nün ise bu olayı kendi rızası dışında maktulün peşlerine takılıp rahatsızlık vermesi şeklinde yaşanan bir durum olduğunu ileri sürdüğü, maktulün akşam saatlerinde evine gitmesinin ardından gece saat 00.35 sıralarında ev telefonunun arandığı ve parka çağrıldığı, arayan kişinin sesinin sanığa ait olduğunun maktulün ağabeyi olan tanık F.D. tarafından belirtildiği, arayan kişinin görüşme sırasında maktulu dışarı çağırdığı, maktulün ağabeyi F.D, tanıklar F.Ç ve S.S ile birlikte dışarıya çıktığı, telefondaki şahısla randevulaştıkları yere gittikleri ancak kimsenin gelmemesi üzerine eve geri döndükleri, 24.10.2006 tarihinde sabah saatlerinde cüzdan ve cep telefonunu almadan ekmek almak üzere evden dışarı çıkan maktulün bir daha eve dönmediği, tüm aramalara rağmen bulunamayan maktulün cesedinin 20.01.2008 tarihinde sanığın çalışmış olduğu at çiftliğinin karşı tepesinde, kuş uçuşu 750 metre mesafede, Karaçam köyü ... mevkisinde ... tarafından bulunduğu, maktulün cesedi ve bulunan eşyaları üzerinde yapılan incelemede kesin ölüm sebebinin belirlenemediği, dosyada mevcut 03.09.2022 ve 11.12.2022 tarihli teknik bilirkişi raporlarında, sanığın savunmasının aksine maktulün kaçırıldığı gün çalışmış olduğu at çiftliğinin olduğu ...- ... yolu ... Köy mevkisine saat 17.00-18.00 sularında değil, maktulun evden çıkıp dönmediği saatler olan 11.00-12.00 saatleri arasında maktulün ve kendisinin yaşadığı ... Mahallesinde olduğu, sanığın telefon kayıtlarında sürekli bir arama aranma ve mesaj trafiğinin yaşandığı, saat 12.16'da başlayan ve hareket halinde olduğu anlaşılan telefon sinyallerinin sanığın çalıştığı at çiftliği ile kuş uçuşu 750 metre mesafede orman içinde bulunan cesedin olduğu bölgeye saat 13.21'de ulaştığının belirtildiği, tanık C.K’nin sanığın askere gitmeden önce alkollü olduğu için daha rahat hareket ettiği bir sırada kendisine hitaben; "Şimdi kafam rahat beni ve manitamı rahatsız edecek kimse yok, huzurluyum, rahatım..." şeklinde sözler söylediğini belirtmesi, tanıklardan A.L’nin maktulün annesi ile sanığın babası arasında kahvehanede yaşanan tartışmada sanığın babasının; "Ben öldürmedim, oğlum öldürdü, gidin onu bulun..." şeklindeki beyanına şahit olduğunu belirtmesi ve yine tanıklardan S

.K’nin sanığın askere gitmeden önce alkollü olduğu için daha rahat hareket ettiği bir sırada kendisine hitaben; "Şimdi kafam rahat beni ve manitamı rahatsız edecek kimse yok, huzurluyum, rahatım..." şeklinde sözler söylediğini belirtmesi, tanıklardan A.L’nin maktulün annesi ile sanığın babası arasında kahvehanede yaşanan tartışmada sanığın babasının; "Ben öldürmedim, oğlum öldürdü, gidin onu bulun..." şeklindeki beyanına şahit olduğunu belirtmesi ve yine tanıklardan S.T’nin sanığın 2006 yılının son aylarına doğru özellikle geceleri elinde av tüfeği ve yanında bulunan kurt köpeği ile birlikte kendi çiftliğinin üst tarafında bulunan yani olay yeri olan ormanlık alana doğru sürekli gidip geldiğini, geceleri uyumadığını ve yüksek sesle bağırıp durduğunu belirtmesi karşısında, sanığın husumet beslediği maktulü yanındaki kimliği belirlenemeyen şahıslar ile birlikte kaçırdığı ve nasıl olduğu tespit edilemeyen şekilde ölümüne sebep olduktan sonra çalışmış olduğu at çiftliğinin bulunduğu bölgeyi çok iyi bilmesi nedeniyle buranın yakınına maktulün cesedini gömdüğü kabul edilmiştir.

2. Sanığın savunmaları ve tanık beyanları tespit edilerek dosya kapsamına eklenmiştir. Olay yerinde yapılan incelemeye istinaden düzenlenen olay yeri raporu, maktul hakkında Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesince düzenlenen 07.04.2008 tarihli otopsi raporu, HTS kayıtları ve baz verilerinin incelendiği 03.09.2022 ve 11.12.2022 tarihli teknik bilirkişi raporları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin tanık beyanları ile HTS kayıtları ve baz verilerinin incelendiği 03.09.2022 ve 11.12.2022 tarihli teknik bilirkişi raporlarıyla saptandığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mevcut delillerle mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2022/202 Esas, 2023/161 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

Sanığa hükmolunan ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Yapılan yargılamaya ve incelenen dosya kapsamına göre, olay öncesi dönemde her ikisiyle de duygusal ilişki yaşayan tanık ... nedeniyle sanık ... ile maktul ... arasında anlaşmazlık ve husumet bulunduğu sabit ise de, sanığın maktulü bu veya başka bir nedenle öldürdüğüne ilişkin kesin ve inandırıcı kanıta ulaşılamadığı, buna göre 24.10.2006 tarihinde cüzdanını ve telefonunu

05.02.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Yapılan yargılamaya ve incelenen dosya kapsamına göre, olay öncesi dönemde her ikisiyle de duygusal ilişki yaşayan tanık ... nedeniyle sanık ... ile maktul ... arasında anlaşmazlık ve husumet bulunduğu sabit ise de, sanığın maktulü bu veya başka bir nedenle öldürdüğüne ilişkin kesin ve inandırıcı kanıta ulaşılamadığı, buna göre 24.10.2006 tarihinde cüzdanını ve telefonunu

almadan ekmek almak üzere evden çıkan maktulün geri dönmediği, kayıp ihbarı üzerine başlatılan soruşturma kapsamında 20.01.2008 tarihinde Karaçam köyü ... mevkiinde maktule ait kemik parçalarının tesadüfen bölgedeki ... tarafından bulunduğu, sanığın soruşturma kapsamına şüpheli olarak dahil edilmesine neden olan ve sonrasında hakkında verilen mahkûmiyet kararına esas olan başlıca kanıtların maktulle aralarındaki husumet, maktulün ceset parçalarının olaydan yaklaşık 1 yıl 3 ay sonra sanığın çalıştığı at çiftliğine kuş uçuşu 750 metre mesafede arazide bulunması, sanığın söylediği ifade edilen şüphe uyandırabilecek nitelikte bazı sözler ile geniş bir alana yayılması ve bölgede muhtemelen tek baz vericisi bulunması nedeniyle sağlıklı tespit yapma imkanı vermeyen HTS baz kayıtları olduğu, sanığın hiçbir aşamada suçlamaları kabul etmediği, olaya ilişkin görgü tanığı bulunmadığı maktulün kesin ölüm nedeninin de belirlenemediği anlaşılan olayda mahkemece hükme esas alınan delillerin şüpheyi yenebilecek bir kesinlikte mahkûmiyete yeterli ve elverişli nitelikte bulunmadığı ve bu itibarla sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı görüşünde olmamız nedeniyle sayın çoğunluğun mahkûmiyet hükmünün onanmasına ilişkin kabul ve görüşüne katılmıyoruz.

05.02.2024 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Kenan Türk'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii (avukat) ...'nın yüzüne karşı 08.02.2024 tarihinde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/13949, Karar No: 2011/319, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13949 E.  ,  2011/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Ilgın Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.07.2010 gün ve 2010/6 sayılı davanamesi ile Arafat ve Latife'nin ikizlik kaydının kaldırılması ve ...'in 1996 olan doğum yılının 1994, Müjde Özel'in 1995 olan doğum yılının 1992 olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece Arafat'ın 1996 olan doğum yılının 1995, Latife'nin 1996 olan doğum yılının 1993, Müjde'nin 1995 olan doğum yılının 1989 olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcıları tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kararın verildiği Yargılamanın son oturumuna katılan Cumhuriyet Savcısının adının karar başlığında yazılmamış olması doğru değil ise de bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın başlık bölümünde Hakimden sonra gelmek üzere "Cumhuriyet Savcısı Özgür Beyazıt 95002" yazılarak kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.