muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13528, Karar No: 2016/6953, Tarih: 19.04.2016

Bu itibarla; yukarda açıklanan gerekçe ile Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır." (Yargıtay HGK 2012/9- 841E-1077 K)

./..

Aynı konuda Yargıtay 9. Hukuk Dairesi de benzer kararlar vermiştir.

"Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Türk Hukukunda ibra sözleşmesi 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş olup, kabul edilen Yasanın 132 inci maddesinde “Borcu doğuran işlem kanunen veya taraflarca belli bir şekle bağlı tutulmuş olsa bile borç, tarafların şekle bağlı olmaksızın yapacakları ibra sözleşmesiyle tamamen veya kısmen ortadan kaldırılabilir” şeklinde kurala yer verilmiştir.

İş ilişkisinde borcun ibra yoluyla sona ermesi ise 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420 inci maddesinde öngörülmüştür. Sözü edilen hükme göre, işçinin işverenden alacağına ilişkin ibra sözleşmesinin yazılı olması, ibra tarihi itibarıyla sözleşmenin sona ermesinden başlayarak en az bir aylık sürenin geçmiş bulunması, ibra konusu alacağın türünün ve miktarının açıkça belirtilmesi, ödemenin hak tutarına nazaran noksansız ve banka aracılığıyla yapılması şarttır. Bu unsurları taşımayan ibra sözleşmeleri veya ibraname kesin olarak hükümsüzdür. Hakkın gerçek tutarda ödendiğini ihtiva etmeyen ibra sözleşmeleri veya ibra beyanını muhtevi diğer ödeme belgeleri, içerdikleri miktarla sınırlı olarak makbuz hükmündedir. Bu hâlde dahi, ödemelerin banka aracılığıyla yapılmış olması gerekir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420 inci maddesinde, iş sözleşmesinin sona ermesinden itibaren bir ay içinde yapılan ibra sözleşmelerine geçerlilik tanınmayacağı bildirilmiştir. Aynı maddede, alacağın bir kısmının ödenmesi şartına bağlı ibra sözleşmelerinin (ivazlı ibra), ancak ödemenin banka kanalıyla yapılmış olması halinde geçerli olacağı öngörülmüştür. 4857 sayılı İş Kanununun 19 uncu maddesinde, feshe itiraz bakımından bir aylık hak düşürücü süre öngörülmüş olmakla, feshi izleyen bir ay içinde işçinin işe iade davası açma hakkı bulunmaktadır. Bu noktada feshi izleyen bir aylık süre, işçinin eski işine dönüp dönmeyeceğinin tespiti bakımından önemlidir. O halde feshi izleyen bir aylık sürede işverenin olası baskılarını azaltmak, iş güvencesinin sağlanması için de gereklidir. Geçerli ve haklı neden iddialarına dayanan fesihlerde dahi ibraname düzenlenmesi için feshi izleyen bir aylık sürenin beklenmesi gerekir. Bir aylık bekleme süresi kısmi ibra açısından işçinin bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesinin bir ay süreyle gecikmesi anlamına gelse de temelde işçi yararına bir durumdur. Hemen belirtelim ki bir aylık bekleme süresi ibra sözleşmelerinin düzenlenme zamanı ile ilgili olup ifayı ilgilendiren bir durum değildir. Başka bir anlatımla işçinin fesih ile muaccel hale gelen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve izin ücreti gibi haklarının ödeme tarihi bir ay süreyle ertelenmiş değildir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun değinilen maddesinde, işverence yapılacak olan ödemelerin banka yoluyla yapılması zorunluluğunun getirilmesi, ibranamenin geçerliliği noktasında sonuca etkilidir. Ancak banka dışı yollarla yapılan ödemelerde de borç ibra yerine tamamen veya kısmen ifa yoluyla sona ermiş olur.

Sözü edilen yasal düzenleme, sadece işçinin alacaklı olduğu durumlar için işçi yararına kısıtlamalar öngörmektedir. İşverenin cezai şart ve eğitim gideri talep ettiği yine işçinin vermiş olduğu zararın tazminine dair uygulamalarda ve hatta sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde işçinin işverene borçlu olduğu durumlarda, taraflar, herhangi bir sınırlamaya tabi olmaksızın işçinin borçlarını ibra yoluyla sona erdirebilirler.

Değinilen maddenin ikinci ve üçüncü fıkra hükümleri, destekten yoksun kalanlar ile işçinin diğer yakınlarının isteyebilecekleri tazminat ve alacaklar dâhil, hizmet sözleşmesinden doğan bütün haklar yönünden uygulanır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra düzenlenen ibra sözleşmeleri için yasal koşulların varlığı aranmalıdır. Ancak 6098 sayılı Borçlar Kanununun yürürlükte olmadığı dönemde imzalanan ibranamenin geçerliliği sorunu, Dairemizin konuyla ilgili ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. İbranamenin feshi izleyen bir aylık süre içinde düzenlenmesi ve ödemelerin banka kanalıyla yapılmamış oluşu 01.07.2012 tarihinden önce düzenlenen ibra sözleşmeleri için geçersizlik sonucu doğurmaz.

İşçi ve işveren arasında işverenin borçlarının sona erdirilmesine yönelik olarak Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlülüğü öncesinde yapılan ibra sözleşmeleri yönünden geçersizlik sorunu aşağıdaki ilkeler dahilinde değerlendirilmelidir:

a)-Dairemizin kökleşmiş içtihatları çerçevesinde, iş ilişkisi devam ederken düzenlenen ibra sözleşmeleri geçersizdir. İşçi bu dönemde tamamen işverene bağımlı durumdadır ve iş güvencesi hükümlerine rağmen iş ilişkisinin devamını sağlamak veya bir kısım işçilik alacaklarına bir an önce kavuşabilmek için iradesi dışında ibra sözleşmesi imzalamaya yönelmesi mümkün olup, Dairemizin kararlılık kazanmış uygulaması bu yöndedir

b)-İbranamenin tarih içermemesi ve içeriğinden de fesih tarihinden sonra düzenlendiğinin açıkça anlaşılamaması durumunda ibranameye değer verilemez

c)-İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanununun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanununun 21 inci maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanununun 21 inci maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

İbranamedeki irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Borçlar Kanununun 31 inci maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir). Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.

d)-İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir

e)-Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, Dairemizin kökleşmiş içtihatlarında ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir . Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz

f)-Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır Fesihten sonra düzenlenen ve alacak kalemlerinin tek tek sayıldığı ibranamede, irade fesadı haller ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece ibra iradesi geçerli sayılmalıdır

g)-Yine, işçinin ibranamede yasal haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir

h)-İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir. Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir. Aynı ibranamede çelişki bulunmayan ve miktar içermeyen kalemler bakımından ise borç ibra yoluyla sona ermiş sayılabilir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir (

Somut olayda, Mahkeme tarafından verilen önceki karar davalı temyizi üzerine, Dairemizin Esas sayılı bozma ilâmı ile, dosyadaki ibranamenin, yıllık izne ilişkin bazı belgeler ile sair bir kısım belgenin değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekçesi ile bozulmuştur.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir (

Somut olayda, Mahkeme tarafından verilen önceki karar davalı temyizi üzerine, Dairemizin Esas sayılı bozma ilâmı ile, dosyadaki ibranamenin, yıllık izne ilişkin bazı belgeler ile sair bir kısım belgenin değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekçesi ile bozulmuştur.

Dosya kapsamında, davacıya atfen imza taşıyan 01/12/2008- 31/12/2008 tarihleri arasında yıllık izin kullanmak istediğine ilişkin bir belge bulunmaktadır. Bu belge dışında 05/05/2008 tarihinde 21 günlük “izin formu” başlıklı belge, “izin talebinde bulunan” olarak davacıya atfen imza bulunan, yıllık izne ilişkin olup olmadığı anlaşılamayan ve kullanılıp kullanılmadığı da belli olmayan belge vardır. Ayrıca, 18-23/08/2008 tarih aralığına ilişkin 6 günlük ücretsiz izin belgesi bulunmaktadır.

Yukarda sıralanan belgeler, davacının yıllık izin kullandığını ispatlamadığı gibi, ibranamelerde de izin ücretini aldığı yönünde ifade bulunmaktadır. Davalı vekili Dairemizin bozma kararından önce verdiği temyiz dilekçesinde ise belgelere göre davacının yıllık izinlerini kullandığını belirtmiştir. O halde, ibranemeler savunma ile çelişiktir.

Açıklanan nedenler ile davacının yıllık izinlerini kullandığının ispatlandığı kabul edilemeyeceği gibi, ibranamelerin yıllık izin açısından geçerli olduğu da kabul edilemeyeceğinden davacının yıllık ücretli izin talebinin kabulü gerekirken reddi hatalıdır."

Düzenlenen ibranamelerin yetersiz ve fahiş oldukları durumlarda iptalini öngören bir düzenlemede Karayolları Trafik Kanununda yer almaktadır .

Karayolları Trafik Kanununun "Sorumluluğa ilişkin anlaşmalar" kenar başlığı altında 111. maddesine göre; " Bu kanunda öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir.

Tazminat miktarlarına ilişkin olup da yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebilir."

Bu maddeye göre, Karayolları Trafik Kanunuyla öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir. Tazminat miktarlarına ilişkin olup, yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde dava konusu yapılarak iptal edilebilirler. Bu durumda hak kazanılan tutar ile ödenen miktar arasında açık nispetsizlik olup olmadığı üzerine durulmalıdır. Açık nispetsizlik halinde belge, ibraname olarak değerlendirilmemelidir. İbranamenin gabin sebebiyle yasada belirtildiği üzere iki yıl içinde iptalinin istenebileceği ya da açılmış bir davada defi yoluyla ileri sürülebileceği yargısal kararlarda da kabul edilmiştir. (Şahin Çil-İş Hukukunda İbraname-2013-Sayfa 14)

Bu konuda ilgili Yargıtay Daire kararlarıda şöyledir.

"Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi taziminat istemine ilişkindir.

Bu konuda ilgili Yargıtay Daire kararlarıda şöyledir.

"Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi taziminat istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacıya ödeme yapılarak ibra edildiğini savunmaktadır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun "sorumluluğa ilişkin anlaşmalar" başlığını taşıyan 111. maddesi hükmü "Karayolları Trafik Kanunu ile öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir. Tazminat miktarlarına ilişkin olup da, yetersiz veya fahiş yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebilir." şeklindedir.

Taraflar arasında düzenlenen ibraname tarihi ile dava tarihi dikkate alındığında yasada belirtilen 2 yıllık sürenin dolmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.''

"Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem, davacının şikayetten vazgeçme beyanına dayalı olarak reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davaya konu kaza 14.06.2003 tarihinde meydana gelmiş, davacı aynı gün alınan ifadesinde davalıdan şikayetçi olmadığını beyan etmiştir. Ceza davasının şikayet yokluğu nedeni ile düşürülmesine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesince ceza davasında şikayetten vazgeçme beyanında maddi haklar saklı tutulmadığı için eldeki davanın reddine karar verilmiştir.

2918 sayılı yasanın 111. maddesi “Bu Kanunla öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir. Tazminat miktarlarına ilişkin olup da, yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebilir.”hükmünü amirdir. Şikayetten vazgeçme beyanı bir bedel içermediği gibi davalının hukuki sorumluluğunu da ortadan kaldırmamaktadır. Şu halde işin esasına girilerek kusur oranı ve zarar kapsamı belirlenerek hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.''

"Dava konusu olay nedeniyle düzenlenen “İbraname” başlıklı belgede ödenen miktar yazılı olmamakla birlikte, yapılan ödemenin 7.000,00-TL olduğu taraflar ile mahkemenin kabulündedir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 111. maddesinin 2. fıkrasında, tazminat miktarına ilişkin olup da yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar ve uzlaşmaların yapıldığı tarihten itibaren iki sene içinde iptal edileceği; sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmaların da geçersiz olduğu hüküm altına alınmıştır. Şu durumda, yapılan ödeme makbuz niteliğindedir. Davacı anne ve babanın destekten yoksun kalma zararları belirlenmiş olduğuna göre; yapılan ve makbuz niteliğinde olan ödeme miktarının, hesaplanan destekten yoksunluk zararlarından düşülerek maddi zararın kapsamının belirlenmesi ve davacı anne ile baba yararına uygun bir miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Mahkemece, yapılan kısmi ödeme gerekçe gösterilerek davacı anne ve babanın manevi tazminat istemlerinin reddi doğru bulunmamıştır. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir."

Aşırı yaralanma ve ibra hukuksal nedeni öğretide ve yargısal içtihatlarda bu şeklide tartışılmışken somut olayıda bu açıklananların ışığında irdelelemek gerekmektedir.

Somut olayda; davacı kampüs inşaatında imalat işçisi olarak görev yapmakta iken ikinci kattan zemine düşerek ağır yaralanmıştır.

Ayın olayda adında dava dışı bir işçi daha yaralanmıştır.

Olayın iş kazası olduğunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yapılan tespitlerde davacının beş tane kaburgasının kırık ve pilatin takılı olduğu, ayağının 3 yerden kırıldığı, baldır bölgesinde kırık olduğu ve işitme engelinin bulunduğu anlaşılmıştır.

Sağlık bakanlığı, Hastanesinin 7.3.2014 tarihli raporunda; davacının sağ tibia-fibula kırık sekeli ve bilateral işitme kaybı nedeniyle maluliyet oranının %57 olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

Olay tarihi 29.8.2013 tarihi olup, davacı ve davalılar 25.000 TL maddi ve manevi tazminat karşılığında uzlaşmışlar ve bu uzlaşma 7.11.2013 tarihinde, yani olaydan yaklaşık iki ay bir süre sonra onaylanmıştır. Davacı aşırı yararlanma, müzayaka (darda kalma ) iddiasıyla davasını TBK 28/2. maddesinde belirtilen bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde açmıştır.

Yine somut olayın incelenmesinde; davacının davalıları ibra vaadinde bulunmuş, daha sonrada uzlaşma tutanağıylada ibra etmiştir. İbra kurumu 818 Sayılı BK'da düzenlenmemesine rağmen yargısal kararlarda edimler arasında açık oransızlık varsa mahkemece tartışılması gerektiği hususu istikrar kazanmıştır. Nitekim 1.7.2012 tarihinde yürürlüğe giren TBK'nın 132. maddesinde ibra kurumu yerini almış, genel hizmet sözleşmesi bölümünün 420. maddesinde de ibranın şartları ve hükümsüzlüğü anlatılmıştır.

Öğretide ve yargısal kararlardaki hakim görüş nazara alınarak aldatma, yanılma ve korkutma gibi iradenin fesada uğratıldığı hallerde olduğu gibi, aşırı yararlanma (sömürme, gabin) halini de iradenin hükümsüzlüğü gibi değerlendirmek gerekmektedir.

Yani aldatma (hile), yanılma (hata) ve korkutmada (ikrah) olduğu gibi aşırı yararlanma (müzeyaka, darda kalma, sömürme) halleride tanık dahil her türlü dellile ispatlanabilir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, davacının aşırı yararlanma, darda kalma, hukuksal nedenine ilişkin tüm delilleri toplamak, davacının iş kazası nedeniyle maluliyetini kesin olarak saptamak, kurumca sürekli iş göremezlik geliri bağlanıp bağlanmadığını araştırmak, tarafların olaydaki kusur durumunu saptamak, davacının gerçek zararını ortaya koymak ve yapılan ödemeye göre açık oransızlığın bulunup bulunmadığını saptamak ve ortaya konan delillere göre somut olayda aşırı yararlanma hukuksal olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğini belirlemekten ibarettir.

TBK 28'e göre aşırı yararlanma (sömürme) hukuksal nedenine bağlı olarak iradenin fesada uğratıldığı kanıtlandığı takdirde bu durumda dairemizin yerleşmiş ve istikrar kazanmış içtihatları doğrultusunda, ödemenin yapıldığı tarih göz önünde tutularak davacının karşılanmayan zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması, böylece hesaplanacak miktar ile bunu karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığının denetlenmesi, açık oransızlığın bulunması durumunda maddi tazminata ilişkin ödemenin "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul edilmesi ve yapılan ödemenin ödeme tarihindeki gerçek zararı hangi oranda karşıladığının saptanması, son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek karşılanmayan zarardan davalı tarafın ödeme yapılan tarihe göre zararı karşılandığı oranda indirim yapılması, daha sonra kalan miktara hükmedilmesi gerekmektedir.

Tüm yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekirken, yüksek Özel Daire sayın çoğunluğunun ilk derece mahkemesinin ''davanın reddine'' dair kararını onamasına dair görüşüne ve kararına katılmıyorum.19.04.2016
Yargıtay — Esas No: 2016/2974, Karar No: 2018/4676, Tarih: 10.07.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/2974 E.  ,  2018/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm için yetersiz olduğu açıklanarak; davacının dayandığı tapu kaydının revizyon bilgileri ile birlikte tesisinden itibaren getirtilmesi, mahallinde keşif yapılarak tapu kaydının yöntemince uygulanması, ayrıca davacının kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine de dayanmış olması nedeniyle zilyetlik araştırması da yapılması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereklerine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 324 ada 192 ve 194 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı ... ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

10.07.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23202, Karar No: 2013/47, Tarih: 14.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/23202 E.  ,  2013/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının artırımı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; 200 TL olan iştirak nafakasının çocuğun masraflarının artması nedeni ile yetersiz kaldığını belirterek, 1000 TL yükseltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının iyiniyetli olmadığını, kendi gelirininin artmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; çocuk için 500 TL iştirak nafakası takdirine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.'nun 327/....maddesinde; "çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından sağlanır", TMK.'nun 328/....maddesinde; "ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder", TMK.'nun 329/....maddesinde; "küçüğe fiilen bakan ana veya baba diğerine karşı çocuk adına nafaka davacı açabilir" düzenlemesi yeralmaktadır.

Nafaka takdir edilirken, tarafların ekonomik, sosyal ve mali durumları ile çocukların ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Dosyada mevcut davalının ekonomik sosyal durumuna ilişkin araştırma sonucunun incelenmesinden davalının komiser yardımcısı olup, ....506 TL maaş aldığı, aylık 300 TL kira ödediği, davacının da komiser yardımcısı olduğu, ....300 TL maaş aldığı, yıllık ....000 TL kira ödediği, çocuğun 2001 doğumlu olduğu, okula ve kursa gittiği anlaşılmıştır.

Mahkemece; yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek, makul oranda ve hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmesi gerekirken, tarafların gerçekleşen ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına, ayrıca çocuğun yaşına göre ... oranda nafaka ödemesine karar verilmesi TMK'nun ....maddesinde yeralan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmadığından bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.