muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3024, Karar No: 2018/6326, Tarih: 09.07.2018

Bu sebeplerle 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227.mad.3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tespitine gerek bulunmadığından, sayın çoğunluğun fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içerisinde bulundurulmasına ve faturaların bulunmadığı ya da 230. maddedeki zorunlu unsurları taşımadığının tespiti halinde sanığın üzerine atılı suçun oluşmayacağına ilişkin BOZMA yönündeki görüşüne katılmıyorum. 09.07.2018
Yargıtay — Esas No: 2009/6566, Karar No: 2009/7867, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6566 E.  ,  2009/7867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Zonguldak 2. Sulh Hukuk ve Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının evinde yapılan plastik doğrama işinin ayıplı yapıldığı iddiası ile ödenen bedelin ve zararın tahsili istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğu davada yapılan tesbitte belirlenen toplam zarar miktarına göre görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, dava tarihi itibariyle talep edilen alacak miktarına ve tespit dosyası ile saptanan KDV’siz zarar miktarına göre, görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, dava fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak üzere , 1.600,00 plastik doğrama işi için ödenen alacak ile yağan yağmurun verdiği zararın tahsili istemine ilişkin olarak açılmış olup, yapılan tespit sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda toplamın 6.437,83 YTL olabileceği tespit olunmuştur. HUMK’nun 4/2. maddesine göre, alacaklı kısmi dava açarken fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmuş ise, mahkemenin görevi dava edilen alacak miktarına göre değil, alacağın tamamına göre belirlenecektir. Bu durumda, HUMK’nun 4/2 ve 8/1. maddeleri uyarınca, uyuşmazlığın çözümünde Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/466, Karar No: 2018/595, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/466 E.  ,  2018/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17780, Karar No: 2013/14140, Tarih: 21.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/17780 E.  ,  2013/14140 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 10.02.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1) Taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazların reddi gerekir.

2)5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ..... karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden maddede herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceği öngörülmüştür. Ancak, sigortalıya genel sağlık sigortası kapsamında yapılan sağlık hizmeti giderlerinin işverenden rücuan tahsili 5510 sayılı Kanunun 76’ncı maddesinin 4’üncü fıkrasında ayrıca düzenlenmiş olduğundan, aynı Kanunun 21’inci maddesi kapsamı dışında olduğu kuşkusuzdur.

./...

-2-

Maddedeki “gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin” rücunun konusunu oluşturacağına ilişkin açık düzenleme karşısında; bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin hesabında nazara alınan gelir miktarındaki başlama tarihinden sonraki kanun ve katsayı değişiklikleri nedeniyle meydana gelecek artışla...... tarafından istenemez.

Kurumun işverenden rücu hakkının hukuksal temeline gelince:

./...

-2-

Maddedeki “gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin” rücunun konusunu oluşturacağına ilişkin açık düzenleme karşısında; bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin hesabında nazara alınan gelir miktarındaki başlama tarihinden sonraki kanun ve katsayı değişiklikleri nedeniyle meydana gelecek artışla...... tarafından istenemez.

Kurumun işverenden rücu hakkının hukuksal temeline gelince:

Hukuk Genel Kurulu’nun 03.02.2010 tarih, 2010/58 Esas, 2010/10-20 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; başkasına ait bir borç nedeniyle alacaklıyı tatmin eden kişinin, onun haklarını kanunda belirtilen durumda ve tatmin ettiği oranda kendiliğinden elde etmesine halefiyet denir. Rücu hakkı ise başkasına ait borcu yerine getiren kişinin mal varlığında meydana gelen kaybı gidermeyi amaçlayan tazminat niteliğinde bir istem hakkıdır.

Gerçekte de; halefiyet ve rücu, aynı amaca, zarar görenin (alacaklının) tatmin edilmesine yönelik birbiri ile, çok yakından ilgili iki hukuksal kurum olarak görülmektedir. Nitekim; her ikisinde de, başkalarına ait borcu yerine getiren kişinin, asıl borçluya karşı bir alacak elde etmesi ve bu hakka dayanarak borçludan bir istemde bulunması bu sonucu doğrulamaktadır.

Bir borcu yerine getiren kimsenin alacaklının haklarına halef olabilmesi için halefiyetin kanunda açıkça öngörülmüş bulunması gerekir. Kanunda açıkça öngörülmediği sürece bir halefiyetin doğması mümkün değildir. Halefiyet kanununda belirtilmiş belirli durumlarda doğar. Diğer bir anlatımla halefiyet halleri sınırlı sayıda olma (numerus clausus) kuralına bağlıdır. Kanunda açıkça öngörülmediği sürece bir halefiyetin doğması mümkün değildir.

5510 sayılı Kanunun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlıklı 21’inci maddesinin birinci fıkrasında; “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

Kastı ya da sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı hareketi ile iş kazası veya meslek hastalığına neden olan işveren, sigortalı veya hak sahibine karşı tazminat ödeme yükümlülüğü altında bulunmaktadır. Madde metninden anlaşılacağı üzere, bu durumda sigortalı ya da hak sahiplerine sosyal sigorta yardımlarında bulunan Kurumun yaptığı yardımları, işverenden rücuan isteme hakkı vardır. İşverenin borcunun sözleşmeden aykırılık kaynaklı olup, geçerli bir borç olduğu ve alacaklı konumundaki sigortalı veya hak sahibinin bu yardımlarla kısmen ya da tamamen tatmin edildiği açıktır. Burada sigortalı veya hak sahibine Kurumca bağlanan gelirler yönünden tazminat miktarı başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri olarak öngörülmüştür. Ancak açıkça söz konusu tutarın, sigortalı veya hak sahibinin işverenden isteyebileceği tutarı aşamayacağı, bir başka deyişle kurumun rücu hakkının anılan tutara bağlı ve sınırlı olduğu düzenlenmiştir. İşverenden istenebilecek tutarın belirlenmesi ise, bir gerçek zarar hesabını zorunlu kılmaktadır.

../...

-3-

Öte yandan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 55’inci maddesiyle, kurum tarafından rücu edilebilen sosyal güvenlik ödemelerinin destekten yoksun kalma ve bedensel zararlardan veya tazminattan indirileceği öngörülmüştür. Bu durumda borçlu işveren, kurumun yaptığı anılan tazminata ilişkin ödemeler kadar borç yönünden, asıl alacaklı hak sahibi ya da sigortalıya karşı sorumluluktan kurtulmaktadır. Oysa işverenin, aynı tutar için kuruma karşı sorumluluğu, 5510 sayılı Yasanın 21’inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında devam etmektedir.

Yukarıda açıklanan hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde, sigortalı ya da hak sahibini tatmin eden kurumun 5510 sayılı Yasanın 21’inci maddesinin birinci fıkrasındaki rücu hakkının halefiyet hukuksal temeline dayandığının kabulü gerekir.

Halefiyet ilkesi gereği işverenin Kurum karşısındaki sorumluluğunun kapsamı maddede açıklanmış olup; madde metninde sigortalı veya hak sahibinin “alabileceği” değil, “isteyebileceği” miktardan bahsedilmektedir. Sigortalı ya da hak sahibinin “isteyebileceği” tutar, işverenin yaptığı harici ödemeleri de içeren, dolayısıyla bu ödemelerin mahsup edilmesinden önceki toplam tutarı; “alabileceği” tutar ise tüm ifa amacını taşıyan ödemeler dışlandıktan sonra kalan tutarı ifade etmektedir. Bir başka deyişle; sigortalı veya hak sahibinin isteyebileceği miktar, açtıkları ve kesinleşen tazminat davasında belirlenecek gerçek zarardan ibarettir. Bu nedenle, sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazminat davası açılması halinde, belirlenen gerçek zarar miktarının eldeki rücuan tazminat davasında da Kurum yönünden bağlayıcı olduğunun kabulü gerekir. Dolayısıyla, sigortalı ya da hak sahipleri tarafından herhangi bir tazminat davası açılmamış ise; Mahkemece gerçek zarar tutarının usulünce belirlenmesi gerekeceği açıktır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2018/3407, Karar No: 2018/4898, Tarih: 02.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3407 E.  ,  2018/4898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasıyla TCK’nın 116/2-4, 119/1-c, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

İşyeri dokunulmazlığı ihlali suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması sonucunda verilen mahkumiyet hükmü, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun, geceleyin ve birden fazla kişiyle birlikte işlenmesi nedeniyle eylemin uyduğu TCK'nın 116/4 ve 119/1-c. maddelerindeki cezaların üst sınırına göre aynı kanunun 66/3. maddesi uyarınca, olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenmekle yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı ... ve Bekir Ağca ile birlikte öğrencisi oldukları Kümbet İlköğretim Okuluna gece vakti girdikleri, bu şekilde birden fazla kişiyle birlikte ve geceleyin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediğinin anlaşıldığı olayda;

1-Dairemizin 23.06.2015 tarih ve 2014/24361-2015/27309 sayılı ilamında, suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığı suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu belirtilmesine karşın, 14.04.2009 tarihli sosyal inceleme raporunda “Yeterli muhakeme gücüne sahip olmadığı, yaptığı eylemin hukuki anlam ve önemini kavrayacak durumda olmadığının” bildirilmesi nedeniyle raporlar arasındaki bu çelişki giderilmeden, sosyal inceleme raporuna neden itibar edilmediği denetime açık bir şekilde açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmesi,

2- Soruşturma ve kovuşturma belgelerin tümünün aslı veya onaylı örneği getirtilmeden onaysız fotokopi ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta

olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6424, Karar No: 2023/6737, Tarih: 20.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/6424 E.  ,  2023/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1378 E., 2022/2079 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanıkların beraatine, suça konu eşyanın iadesi kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz İsteminin Esastan Reddi ile Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2020/215 Esas, 2021/1186 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin on birincinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile aynı Kanun'un 4

üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis ve 10.000 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca sanıklar ..., ... ve ...'ın 500.000,00 TL gün karşılığı adlî para cezası ile, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in 200.000,00 TL gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi gereği hak yoksunluğuna ve mahsuba, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği müsaderesine, 5607 sayılı Kanun'un dördüncü maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesi gereği yararına suç işlenen Balpet Petrol Ürünleri Taşımacılık Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin (Balpet Anonim Şirketi) akaryakıt ticareti ile ilgili faaliyet izninin iptaline karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2021/1378 Esas, 2022/2079 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak, 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, suça konu eşyanın Balpet Anonim Şirketine iadesine şeklinde hükmün düzeltilmesi suretiyle, sanıklar müdafiileri ile malen sorumlu Balpet Anonim Şirketi vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri; sanıklar hakkında beraat ve suça konu eşyanın iadesine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna, sanıkların gözetimindeki T4 ve T5 numaralı tanklarda üst, orta ve dip kısımlarından farklı saatlerde alınan numunelerin marker seviyesinin geçersiz çıktığı, tanklardan farklı saatlerde alınan birden çok numunesinin analizinin yapıldığı Tübitak MAM ve Ege Üniveristesi Pal raporlarında da marker sevisinin “geçersiz” sonuç verdiğinin bildirmesi ve atılı suçun sübuta ermesi nedeniyle sanıkların mahkûmiyetlerine ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ve re’sen gözetlecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 03.03.2020 tarihinde ... İlinde ... Belediyesi'ne Asım ... isimli şahsın sürücüsü bulunduğu nakil aracı ile taşınan akaryakıtın teslimi sırasında yapılan denetimde marker seviyesinin “geçersiz” çıktığının anlaşılması üzerine toplam 12.293 lt kaçak motorinin ele geçirildiği, söz konusu motorinin ...’deki dolum tesisinden yüklendiği bilgisi üzerine başlatılan soruşturmada; 03.03.2020 tarihinde saat 17.30 sıralarında Bpet Energy Dolum Tesisinde (Nergis Depolama) işletme müdürü olarak görevli sanık ...’ın huzurunda yapılan denetimde, sanıklar ...'ın yönetim kurulu başkanı, ... ile ...'ın yönetim kurulu üyesi oldukları Balpet Anonim Şirketine (Bpet) ait olan millileştirilmiş ve üzerinde mühür bulunmayan dışarıya satış yapılan 4 ve 5 nolu tanklardan alınan numunelerin "geçersiz" sonuç vermesi üzerine, Cumhuriyet savcısının derkenar arama kararına istinaden; aynı gün saat 21.30 sıralarında; sanık ... ile işletme müdür sanık ... ile Nergis Petrol şirketi personeli sanık ...

Belveren'in huzurunda, 4 ve 5 nolu tankların, her seviyesinden kademeli olarak değişik saatlerde alınan numunelerin, iki ayrı marker ölçüm cihazında “geçersiz” sonuç vermesi üzerine, 4 nolu tankta 2.881.552 litre, 5 nolu tankta 2.358.896 litre olmak üzere toplam 5.240.448 litre kaçak olduğunu değerlendirilen motorin ele geçirilmiştir.

Belveren'in huzurunda, 4 ve 5 nolu tankların, her seviyesinden kademeli olarak değişik saatlerde alınan numunelerin, iki ayrı marker ölçüm cihazında “geçersiz” sonuç vermesi üzerine, 4 nolu tankta 2.881.552 litre, 5 nolu tankta 2.358.896 litre olmak üzere toplam 5.240.448 litre kaçak olduğunu değerlendirilen motorin ele geçirilmiştir.

2. Sanık ...'ın ilk derece mahkemesindeki savunmasında; suça konu akaryakıta ulusal marker ekleme işlemi sırasında EPDK mevzuatı gereği nezaret etmesi gereken ... Gözetim Firmasında gözetmen olarak çalıştığını, akaryakıta marker ekleme işlemi sırasında hazır bulunduğunu, 4 numaralı tankta markerlama işlemi tamamlandıktan sonra alınan numunenin "geçerli" çıktığını, "geçersiz" çıkan ürünlerle bir ilgisinin bulunmadığını, suça konu 5 numaralı tankta ise markerlama işlemi tamamlandıktan kısa bir süre sonra denetçilerin geldiğini, numunelerin "geçersiz" çıktığını, ulusal marker karıştırılan ürünlerin homojenize olmaması nedeniyle markerin "geçersiz" çıktığını, ayrıca yazılı savunmasını sunduğunu belirterek, atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Sanık ... ilk derece mahkemesindeki savunmasında; Bpet şirketinde idari işler müdürü olarak çalıştığını, ithalatı yapılan akaryakıtın gümrük işlemleri tamamlanıp markerlama işleminin yapıldığını, suça konu akaryakıta markerlama yapılırken homojen dağılmamasından dolayı "geçersiz" sonuç alındığını beyan ederek, atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Sanık ... ilk derece mahkemesindeki savunmasında; Nergis petrol şirketinde tesis müdürü olarak çalıştığını, dağıtıcı firmaların ithalat işlemleri tamamlandıktan sonra Gümrük İdaresine yazı yazdıklarını, izin verildikten sonra antrepo memuru ile birlikte depoların açılıp marker alındığını, markerlama miktarını gözetim firması, çalıştığı şirket ve ithalatçı firmanın birlikte belirlediklerini, antrepo tanklarının açılması ile kendisinin de odasına geçip bilgisayardan radar sisteminden takibe başladığını, marker oranına baktığını, marker ölçüm cihazı ile bakılıp "geçerli" ise satışa sunulduğunu, T4 numaralı tanktan alınan numunenin "geçerli" çıktığını, "geçerli" sonuç çıkan tankı kendilerinin açıp satışa arz ettiklerini, T5 numaralı tankta marker ölçümü yapılmadan görevlilerin ölçümlerinin "geçersiz" sonuç verdiğini, söz konusu markerin homojen dağılmadan ölçüm yapılması nedeniyle "geçersiz" çıktığını beyan ederek, atılı suçlamayı kabul etmemiştir.