muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32893, Karar No: 2014/34069, Tarih: 24.11.2014

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre, fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık; “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Sanığın başkanı olduğu Erikler Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin işlettiği peynir ve lor imalathanesinin üretim sırasında ortaya çıkan atıksularının köy deresine doğrudan deşarj edilmesini sağlamak suretiyle Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği Tablo 5.1'de düzenlenen gıda sanayii atıksularının alıcı ortama deşarj standartlarına aykırı hareket ederek çevreyi kasten kirlettiği anlaşılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar:

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak, kendini vekille temsil ettiren katılan yararına vekalet ücretine hükmolunmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve katılan Çayırova Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin kısmın sonuna "karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 550 TL vekalet ücretinin sanık ...'dan alınarak katılan ...'ne verilmesine" ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/322, Karar No: 2019/894, Tarih: 11.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2017/322 E.  ,  2019/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu belirtilerek “ davalı tarafın tutunduğu pay tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte açıkta pay kalmayacak şekilde ve varsa haritalarıyla birlikte getirtilmesi, bundan sonra dayanılan tapu ve vergi kaydının dava dışı başka taşınmaz ya da taşınmazlara revizyon görüp görmediği sorulup var ise, dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik haritalarının, tespit tutanaklarının ve dayanak kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının getirtilmesi, yöntemince belirlenen mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları hazır olduğu halde taşınmazlar başında yeniden keşif yapılması, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının yerine uygulanması, uygulamada tapu ve vergi kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazların özellikle göz önünde tutulması, tapu ve vergi kayıtlarında yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde, bu konuda taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanak kayıtlarıyla denetlenmesi, bu yolla dava konusu taşınmazların dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığının duraksamasız saptanması, dava konusu taşınmazların tümünün ya da bir bölümünün dayanılan tapu kaydının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde, vergi kaydının mülkiyet belgesi olmadığı, zilyetlikle birleşmeyen vergi kadına değer verilmeyeceği düşünülerek tapu kaydının kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılması, bu konuda tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınması, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınması, dava ve temyize konu taşınmazların tümünün ya da bir bölümünün dayanılan ve tespite dayanak yapılan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalması durumunda 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi hükmünde öngörülen diğer koşullarının araştırılması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, temyize konu 798 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki tespitin iptali ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 11.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/431, Karar No: 2021/6226, Tarih: 22.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/431 E.  ,  2021/6226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Kahramanmaraş İli, Dulkadiroğlu İlçesi, ... Mahallesi 1742 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Bozma öncesi dava konusu taşınmazın m² bedeli 400 TL olarak tespit edilmiş olup, hükmün davacı idarenin temyizi üzerine bozulduğu ve bu nedenle davacı idarenin lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alınmaksızın, bozma sonrası 517,17-TL m² birim fiyatı üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle fazla bedel tespiti,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde aleyhine harca hükmedilmemesi,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7687, Karar No: 2022/4576, Tarih: 07.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7687 E.  ,  2022/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 28.09.2020 gün ve 2020/İHK-18779 sayılı karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... şirketince düzenlenen poliçe ile teminat verilen davacıya ait ... isimli teknenin Harem Selimiye balıkçı barınağında karaya çekili bulunduğu sırada açık bulunan lavra deliğinin tıkalı olması nedeniyle yağan yağmurların motor üzerinde birikerek hasara sebebiyet verdiğini, hasarın 16.05.2019 tarihinde yapılan periyodik kontrolde görüldüğünü, davalı ... şirketine ihbarda bulunulduğunu, davalı ... şirketinin rizikonun gerçekleşme biçimi açısından tekne poliçesi kapsamında olmayan hasar/zararı 03.09.2019 tarihli yazı ile reddettiğini, İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi aracılığıyla yaptırılan tespite göre zararın 119.644,00 TL olarak belirlendiğini ileri sürerek bu zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın müracaatı üzerine yaptırılan inceleme sonucunda hasarın sigortalının ağır kusur ve ihmali sonucunda meydan geldiğini, teknenin 2 yıl karada yattığını, üzerine örtülen brandanın yamalı ve yırtık olduğunu, su tahliyesini sağlayan lavra deliğinin kapalı bırakılması nedeniyle sızan suların makine dairesinde toplanarak hasara sebebiyet verdiğini, teknenin çok az kullanıldığını, ve uzun süredir karada yattığı bu suretle hasarın artmasına sebebiyet verildiği anlaşıldığından teminat dışı kalan hasarın ödenmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, poliçe dönemi içinde uzun süre karaya çekili olduğu dönemde rutin kontrollerin yapılması ve 9.2 nolu klozda şart koşulan özen sorumluluğunun somut olayda gösterilmediği, diğer bir anlatımla sigortalıya, poliçe ile sigortalı tekne üzerinde özen gösterme ödevinin verildiği ancak davacı tekne sigortalısının bu özen sorumluluğunu yerine getirmediği için iklimsel şartlara uzun süre maruz kalan teknenin makina dairesinde hasar/zarar oluştuğu, hasar/zarar ile verilen teminatlar arasında uygun nedensellik bağı bulunmadığı gerekçesiyle başvuran ...'in 119.644,00 TL hasar tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince, teknenin üzerinde serili bulunan brandanın zaman içerisinde yıpranmasından kaynaklı olarak , yağan yağmurun brandadan içeri girmesi neticesinde teknenin kıç tarafının su dolduğu, lavra deliğinin açık olmaması sebebi ile tahliye olmayan su birikintisinden kaynaklı olarak tekne motorunun arızalanması hadisesinin Enstitü Yat Klozları (CL328) md.9.2. de tarifi yapılan rizikolardan kaynaklı olarak meydana gelmediği ve ayrıca gerekli dikkat ve özen yükümlülüğünün yerine getirildiği de ispat edilemediğinden hasarın Enstitü Yat Klozları (CL328) md.9.2. teminatı kapsamından olmadığından uyuşmazlık hakem heyetinin kararının yerinde olduğu gerekçesiyle başvuru sahibinin Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 21.04.2020 tarih 2020/K.30588 sayılı kararına karşı yapmış olduğu itirazların reddine karar verilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8816, Karar No: 2019/3795, Tarih: 15.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/8816 E.  ,  2019/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın kredi kartı borcu nedeniyle banka vekili tanık Av.... tarafından Kayseri 7. icra Müdürlüğü’nün 2009/2942 ve 5.İcra Müdürlüğü’nün 2010/656 esas sayılı takip dosyaları ile hakkında icra takibine başlandığı, bunun üzerine katılanın banka avukatı ile görüşerek, borcunun 1.000TL olduğu hususunda anlaştıkları, katılanın ödeme yapmak üzere banka vekilinin bürosuna gittiğinde avukat yanında çalışan sanığa 1.000 TL'yi verdiği, sanığın da katılana boş bir kağıda Finansbank’tan dolayı parayı aldığına dair yazı imzalayıp verdiği, ancak katılanın belgede 1.000 TL yazısının bir sıfırının karalanmış olduğunu fark edince yeniden sanığın bulunduğu büroya gittiği burada sanığın 1000TL aldığına dair belgenin altına ismini yazarak katılana verdiği, katılanın ödeme yapmasına rağmen, hakkında icra takibinin devam ettiğini öğrendiği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunmalarında; katılanın aylık 90 TL ödeyeceğini söylediğini, para üstü olmadığı için 100 TL verdiğini, kendisinin de 100 TL'yi aldığına ilişkin bir kağıda yazı yazıp, imzalayarak katılana verdiğini, katılanın 1.000 TL ödeme yapmadığını, ibranamedir başlıklı, 28.11.2009 tarihli belgeyi düzenlemediğini belirtmesi, tanık ...'in savunmayı doğrulayan anlatımları, katılan beyanları, Adli Tıp Kurumu ve bilirkişi raporlarında; inceleme konusu 24.11.2009 tarihli belgede rakam hanesinin ilk başta 90 TL olarak yazıldığı, rakam hanesinin başındaki 9 rakamının üzerinden geçilerek 0 olarak düzeltildiği ve başına 1 rakamının eklendiği, 28.11.2008 tarihli belgenin alt orta kısmındaki ters olarak yazılmış “ÇİĞDEM” yazısının sanığın eli mahsulü olduğu, “ÇİĞDEM” haricindeki yazıların sanığın eli ürünü olmadığı yönünde görüş ve kanaatin bildirilmesi, 28.11.2009 tarihli belgede sanığın düzenlemediği imzasının bulunmaması nedeniyle, bu belgenin ödeme ve ibra belgesi niteliği taşımaması, Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2010/658 E., 2011/395 K. sayılı ilamı, icra dosyası ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarının sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarının sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, sanığın eylemlerinin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10956, Karar No: 2016/14257, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10956 E.  ,  2016/14257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,...nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla , abonelik tarihinden 01.01.2013 tarihine kadar ( dava tarihinden geriye dönük 10 yıllık süreyi kapsayacak şekilde) haksız tahsil edilen kayıp-kaçak bedelden 500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 27.04.2015 tarihli dilekçe ile talebini 7.089,79 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-