muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/16826, Karar No: 2010/678, Tarih: 25.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/16826 E.  ,  2010/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı,.......sigortalılık tescil tarihinin 01.06.1996 olarak düzeltilmesini ya da yeniden tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme,bozma ilamına uyarak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, 1996 yılından Mayıs 2002 tarihine kadar tevkifatının bulunup 2003 ve 2004 yıllarında tevkifat ya da prim ödemesi bulunmadığı gibi yasanın aradığı kuruluşlarda da o yıllarda kaydı bulunmadığından, bu dönemlere ilişkin istemin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesin yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının sigortalılık süresine ilişkin (1). bendindeki “tescil tarihi olan 01.01.2005” ifadelerinin silinerek hükümden çıkartılmasına, yerine “31.12.2002” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2017/8213, Karar No: 2018/865, Tarih: 08.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8213 E.  ,  2018/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.05.2017 gün ve 2017/3 Esas, 2017/192 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen üçüncü celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ve 26.05.2017 tarihli gerekçeli hükümde ise zabıt katibi .... ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla söz konusu imza eksikliklerinin tamamlanmasının ardından, yargılama sonucunda kurulan hükmün istinaf incelemesini gerçekleştiren Antalya Bölge Adliye Mahkemesince vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın sanık müdafii, katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine düzenlenen 02.11.2017 günlü, 2017/56438 sayılı tebliğnamede sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyizleriyle ilgili görüş bildirilmesine karşılık katılan mağdur vekilinin temyizi hakkında herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından, anılan hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6529, Karar No: 2012/16529, Tarih: 04.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6529 E.  ,  2012/16529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık hakkında 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeni ile düşürülmesine

2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

I- Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 2001 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasının zamanaşımının gerçekleştiğinin kabulüyle düşürülmesine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesinde sanığın hukuki yararının bulunmadığı, sanık hakkında 2002 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu, nitekim itiraz üzerine İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2009 gün 2009/1209 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin her iki hükme yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre, temyiz itirazının sadece 2001 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik olduğu anlaşıldığından bu hükme hasren yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen 2001 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9021, Karar No: 2015/11953, Tarih: 29.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/9021 E.  ,  2015/11953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/229282

MAHKEMESİ : Erbaa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2011

NUMARASI : 2008/399 Esas, 2011/91 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelendi;

Sanık A.. S.. müdafiin, 22/03/2011 tarihinde sanığın yüzüne karşı usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 30/03/2011 günlü dilekçe ile temyiz etmiş olduğu, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün sanık müdafiine tebliğinin temyiz süresini yeniden başlatmayacağı anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin; sanık M.. K.. hakkındaki hükme yönelik bu sanığın temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Erbaa Tanoba Belediyesinde şoför olarak çalıştığı anlaşılan sanık M.. K..'nın, belediye başkanı olan diğer sanık A.. S.. ile birlikte, Valilik tarafından vize verilen sayının üzerindeki işçiyi belediyede çalıştırarak görevini kötüye kullandığı kabul edilip mahkumiyetine karar verilmiş ise de; belirtilen işçilerin çalıştırılması konusunda, şoför ve başkatip olarak çalıştığı belirtilen sanık Muzaffer'in herhangi yetkisinin olmadığı, dosyada bulunan belgelerden sadece birinde başkatip olarak imzasının bulunduğu, işçilerin çalıştırılması ile ilgili olarak belediye meclisi tarafından karar alındığı gibi işçilerin işe başlatılması hususunda da belediye başkanının yazısının bulunduğu anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan beraati yerine yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık M.. K..'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2462, Karar No: 2020/5600, Tarih: 23.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/2462 E.  ,  2020/5600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı Hazinenin dayandığı Haziran 1334 tarih 10 numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve kütüklerden fotokopi çekilmiş olarak değil, bilgisayar çıktısı olarak) ile varsa kroki ve haritasının onaylı örneklerinin mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtlarının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi, ayrıca bu tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediği sorularak; revizyon görmüş ise revizyon gördüğü taşınmazların kadastro sonucu oluşan kadastro tutanakları ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile tespite dayanak belgelerin onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması,

2- Davacı Hazinenin aynı tapu kaydına dayanarak dava açtığı derdest başka dava olup olmadığı belirlenerek, ilgili dava dosyalarındaki dava dilekçesi, keşif zaptı, fen bilirkişi raporu ve krokisi ile kesinleşme şerhini içeren gerekçeli karar örneği ve varsa Yargıtay ilamının, davalar kesinleşmiş ise dava dosyalarının bu dosya arasına getirtilmesi,

3- Davaya konu olan taşınmazın davalıya tefviz yoluyla satıldığına yönelik kayıtların (kayıtların eski yazı olması halinde tercüme ettirilerek) ilgili yerlerden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31551, Karar No: 2013/7034, Tarih: 04.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31551 E.  ,  2013/7034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu aleyhine başlatılan takipte çıkarılan ödeme emri tebligatındaki imzanın kendisine ait olmadığı, takipten 03.09.2012 tarihinde haberdar olduğunu belirterek ödeme emri tebliğ tarihinin 03.09.2012 olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece ödeme emri tebligatında  tebliğ memurunun imzası  bulunmadığı için  usulsüz olduğu, usul ekonomisi bakımından imza şikayeti ile ilgili olarak bilirkişi inclemesi yaptırılmasına gerek bulunmadığı gerekçesiyle tebliğ tarihinin düzeltilmesine dosya üzerinden karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda borçluya çıkarılan ödeme emri davetiyesine ''adreste muhatabın kendisine tebliğ edildi'' şerhi verilerek 09.08.2012 tarihinde tebliğ edildiği ve tebligat tarihinin altına imza atıldığı, davetiyenin üzerine kaşe ile dağıtıcının isim ve sicilinin basıldığı, tebligatın bizzat yapıldığı belirtilen borçlunun isminin yazılarak imzasının alındığı, şikayetçinin sadece tebligatta kendisine ait olduğu belirtilen imzayı kabul etmediği görülmüştür.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/9. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliğinin 35/ğ maddesinde dağıtıcın imzasını isim ve sicilinin bulunduğu bölüme atacağına ilişkin açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Dağıtıcının imzasını isim ve sicilinin bulunduğu  haneye atması bir teamül  olsa da, tebliğ şerhi bulunan hanedeki imzanın sadece dağıtıcı tarafından atılmasının da bir teamül olduğu  ve şikayete konu tebligatta yasanın aradığı koşul yerine gelmiş olduğu için farklı yorum aşırı şekilcilik olur ve hak kaybına neden olur. O halde mahkemece yapılacak iş 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesi, Anayasanın 36. maddesi,  Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesi ve  Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/52 E., 2009/105 K. sayılı kararı gereğince duruşma açılarak   tarafları duruşmaya davet etmek, delillerini toplamak gerekirse imza şikayeti  ile ilgili olarak usulüne uygun bilirkişi raporu almak ve sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulmasu isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/885, Karar No: 2008/3029, Tarih: 10.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/885 E.  ,  2008/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORHANGAZİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2007

Taraflar arasındaki davadan dolayı O...Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 14.2.2007 gün ve 237-44 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 17.9.2007 gün ve 6915-8488 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı A..B...D.. vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan el atmanın önlenmesi ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deli1lerden;çekişme konusu 62 parsel sayılı taşmmazın davacılara buna komşu olan 1650 parsel sayılı taşınmazın ise,davalı A....Bait olduğu ve davalının kendi çapı içerisine ve sınırına 125 adet selvi ağacı diktiği anlaşılmaktadır.

Davacı davalının diktiği selvi ağaçlarının kendi çapı içerisinde bulunan zeytin ağaçlarına gölge yaptığını, güneşini kestiğini zararına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Iddianın içeriği ve niteliğine göre taraflar arasındaki çekişmenin Türk Medeni Kanununun 737. ve,devamı maddeleri gözetilmek suretiyle çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Bilindiği üzere; çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyetgeniş haklar, buna bağlı yetkiler, ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mü!kiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrofta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü ,getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama,zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludu

Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludu

Somut olaya gelince/gerçekten de davacının kendi taşınmazında zeytin ağaçları ve davalının taşınmazında ise,125 adet selvi ağacı bulunduğu keşfen sabittir.

Öte yandan, selvi ağaçlarının davacının taşınmazındaki zeytin ağaçlarına gölge yapmak ve ışığını kesmek suretiyle ağaçların gelişmesine engel olduğu,bilirkişi raporunda belirtilmek suretiyle üç türlü önlem öneriIdiği ve mahkemece de üçüncü önlem olan selvi ağaçlarının kökten sökülerek daha iç kısma taşınması önlemi benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa selvi ağaçlarının seyreltilmesinin de bir önlem olabileceği kuşkusuzdur. Nevarki; mahkemece bu yönde bir araştırma ve inceleme yapılmadan ve en son çare olarak düşünülmesi gereken ağaçların kesimi konusunun hükme esas alınması doğru bulunmamıştır.

Anılan bu husus karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca,davalının karar düzeltme isteğinin HUMK.'nun 440.maddesi gereğince kabulü ile,dairenin 17.9.2007 T 6915-8488 sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 14.2.2007 tarih 237-44 sayılı hükmünün yukarıda değinildiği şekilde araştırma ve inceleme yapılmak ve sonucuna göre bir karar verilmek üzere HUMK"nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,10.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11247, Karar No: 2011/20879, Tarih: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11247 E.  ,  2011/20879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davalı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davalı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1- Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında, taşınmaz emsalden daha değerli olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın emsalden değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından, rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kısmi kamulaştırma nedeniyle arta kalan ve işe yaramazlığından bahisle bedeline hükmedilen bölümün davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/168, Karar No: 2017/5306, Tarih: 13.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/168 E.  ,  2017/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Belediye Başkanlığı ve müdahil vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları neticesinde 396 ada 115 parsel 1.850,00 m2 yüzölçümü ile bağ vasfıyla asli müdahil adına tapuda kayıtlı olup beyanlar hanesinde ''2942 sayılı Kanunun 7. maddesine göre'' ... Müdürlüğü lehine 03.09.1991 tarihli şerh ile ... SGK lehine 20.11.2012 tarih ve 2012/24972 sayılı haciz yazısına istinaden kamu alacağı haczi şerhi bulunmaktadır.

Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili dilekçesinde; ... Belediyesinin imar Kanununun 18. maddesi gereğince almış olduğu meclis kararları ile imar kapsamında olan taşınmazların ilk kez yapılan ... kadastro çalışmaları neticesinde ... sınırları içerisine alınan ve imar planında yola isabet eden kısımlarının iptaline karar verilmesini talep etmiş, tefrik kararları neticesinde çekişmeli 396 ada 115 parsel işbu dosya esasına kaydedilmiştir.

Mahkemece, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiş hüküm, davacı ... Belediye Başkanlığı ve müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ... tahdidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları ile 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp, 28.02.2013 tarihinde kesinleşen ... kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur ancak dava konusu taşınmaz yönünden yapılacak başka bir işlem kalmadığı halde dosyanın ilgili tapu müdürlüğüne gönderilmesi yönünde hüküm kurulması doğru değilsede bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükümde yeralan 2 numaralı bendin çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine, 13/06/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.