muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/19952, Karar No: 2012/3379, Tarih: 14.02.2012

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK'nın 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. Olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen her şeyi araştırmalı, incelemeli ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen, var olan ve orta dü-zeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da, sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olan olayda; davacıların kızı ve kardeşi olan Duygu'nun balkondan düşerek ölüm haberini verirken, aynı şahsın ölümü tarihinden yaklaşık 2 yıl önceki denize çıplak girme görüntülerinin de birlikte habere konu edilmesi davacıların onuruna, kişilik haklarına saldırı niteliğinde görülerek, hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14246, Karar No: 2012/8347, Tarih: 02.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/14246 E.  ,  2012/8347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2011

Davalı Belediye Başkanlığı işyerinde 01.01.2009 tarihinde inşaat mühendisi olarak çalışmaya başladığını, davalı belediye tarafından 23.07.2010 tarihli bildirim ile iş sözleşmesinin geçerli bir neden olmaksızın iş akdi feshedildiğini, fesih bildiriminin açık ve kesin bir nedene dayandırılmadığından kanuna aykırı olduğunu belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmeli çalışan olduğunu ve iş yasasına tabi olarak çalıştığını, davaya İdare Mahkemelerinin görevli olduğunu, 5393 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 3. fıkrası gereğince taraflar arasında personele ilişkin hizmet sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmenin 13. maddesi (b) bendi gereğince sözleşmesi feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5393 sayılı Kanun'un 3. ve 5. maddesine göre davacının işçi olarak iş hukukuna göre çalışmakta iken iş aktinin feshedildiği, memur statüsünde olmadığı, fesih bildiriminin soyut ibarelerden olup, somut verilerle feshin haklılığının ispat edilemediği gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacının  işine iadesine karar verilmiştir.

Davalı vekili, davacının olumsuz tutum ve davranışları sebebi ile sözleşmedeki madde kapsamına göre iş aktinin fesih işleminin yerinde olduğundan davanın reddi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

Bir kişinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca iş güvencesi hükümlerinden yararlanması için, 4857 sayılı Kanun’un 1/1 maddesi ve 2/1 maddesi kapsamında iş sözleşmesi ile çalışması gerekir. Zira anılan Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrasında “Bu Kanunun amacının işverenler ile bir iş sözleşmesine dayanarak çalıştırılan işçilerin çalışma şartları ve çalışma ortamına ilişkin hak ve sorumluluklarını düzenlemek” olduğu belirtilirken, 2. maddesinin 1. fıkrasında da işçi, işveren ve iş ilişkisi tanımlanarak, “Bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum  ve  kuruluşlara  işveren,  işçi  ile  işveren  arasında kurulan ilişkinin ise iş ilişkisi” olduğu açıkça ifade edilmiştir. İş sözleşmesi tarafların karşılıklı serbest iradesi ile kurulan bir iş ilişkisidir. Taraflardan birinin serbest iradesinin bulunmadığı durumda iş ilişkisinden söz edilemez.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49. maddesinin 3. fıkrası uyarınca “Belediye ve bağlı kuruluşlarında, norm kadroya uygun olarak çevre, sağlık, veterinerlik, teknik, hukuk, ekonomi, bilişim ve iletişim, plânlama, araştırma ve geliştirme, eğitim ve danışmanlık alanlarında avukat, mimar, mühendis, şehir ve bölge plâncısı, çözümleyici ve programcı, tabip, uzman tabip, ebe, hemşire, veteriner, kimyager, teknisyen ve tekniker gibi uzman ve teknik personel yıllık sözleşme ile çalıştırılabilir. Sözleşmeli personel eliyle yürütülen hizmetlere ilişkin boş kadrolara ayrıca atama yapılamaz. Bu personelin, yürütecekleri hizmetler için ihdas edilmiş kadro unvanının gerektirdiği nitelikleri taşımaları şarttır. Bu fıkra uyarınca sözleşmeli olarak istihdam edileceklere ödenecek net ücret, söz konusu kadro unvanı için birinci derecenin birinci kademesi esas alınmak suretiyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na göre tespit edilecek her türlü ödemeler toplamının net tutarının yüzde 25 fazlasını geçmemek üzere belediye meclisi kararıyla belirlenir. Genel hükümlere göre birinci dereceden kadro ihdas edilemeyen kadro unvanları için ise o kadro unvanından ihdası yapılmış en yüksek kadro derecesinin birinci kademesi esas alınır ve yapılacak ödemenin azami tutarı yukarıda belirtilen usûle göre tespit olunur. Bu fıkra hükümlerine göre çalıştırılacak personel için İçişleri Bakanlığı unvanlar itibarıyla sınırlama getirebilir”. 4. fıkraya göre “Avukat, mimar, mühendis (inşaat mühendisi ve harita mühendisi olmak kaydıyla) ve veteriner kadrosu bulunmayan veya işlerin azlığı nedeniyle bu unvanlarda kadrolu personel istihdamına ihtiyaç duyulmayan belediyelerde, bu hizmetlerin yürütülmesi amacıyla, haftanın ya da ayın belirli gün veya saatlerinde kısmi zamanlı olarak sözleşme ile personel çalıştırılabilir. Kısmi zamanlı olarak çalıştırılacak personel sayısı yukarıda belirtilen her unvan için birden fazla olamaz ve bunlarla yapılacak sözleşme süresi takvim yılını aşamaz. Bunlara ödenecek net ücret, aynı unvanlı kadroların birinci derecesinin birinci kademesi için yapılması gereken bütün ödemeler toplamının net tutarının yarısını geçmemek ve çalıştırılacak süre ile orantılı olmak üzere belediye meclisi kararı ile tespit edilir. Bu fıkra uyarınca sözleşmeli personel olarak çalıştırılanlar için iş sonu tazminatı ödenmez ve işsizlik sigortası primi yatırılmaz. Bunlardan yaptıkları başka işler sebebiyle herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tâbi olanlar için sosyal sigorta ve genel sağlık sigortası primi yatırılmaz ve aynı kişi birden fazla belediye veya bağlı kuruluşta çalıştırılamaz. Aynı maddenin 5. fıkrasına göre de, “çalıştırılacak personele her ne ad altında olursa olsun sözleşme ücreti dışında herhangi bir ödeme yapılmaz ve ücret mahiyetinde aynî ya da nakdî menfaat temin edilmez. Bu personel hakkında bu Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4

. Aynı maddenin 5. fıkrasına göre de, “çalıştırılacak personele her ne ad altında olursa olsun sözleşme ücreti dışında herhangi bir ödeme yapılmaz ve ücret mahiyetinde aynî ya da nakdî menfaat temin edilmez. Bu personel hakkında bu Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (b) fıkrasına göre istihdam edilenler hakkındaki hükümler uygulanır. Bu personele ait sözleşme örnekleri sözleşmenin imzalanmasını izleyen 30 gün içinde İçişleri Bakanlığına ve Maliye Bakanlığına gönderilir.

657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/B maddesine göre sözleşmeli memur “Kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, kurumun teklifi üzerine Devlet Personel Dairesi ve Maliye Bakanlığının görüşleri alınarak Bakanlar Kurulunca geçici olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileri” olarak tanımlanmıştır.

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 5/c maddesinde, genel hizmetlerden birinin yürütülmesi için yapılan idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davaları çözmekle idari mahkemelerin görevli olduğu hükme bağlanmıştır.

Diğer taraftan, sözleşmeli personel ile ilgili Anayasa Mahkemesi kararlarında ve doktrinde, idari sözleşmelerin; kamu tüzel kişileri tarafından, kamu hizmetinin yürütülmesi amacı ile tek yanlı olarak düzenlenen, yazılı, tip sözleşmeler olduğu belirtilmekte, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın istikrar bulmuş içtihatlarında da, idari sözleşmelerle ilgili hususlardan doğan anlaşmazlıkların idari yargı yerinde çözümleneceği vurgulanmaktadır.

Görev kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkeme uyuşmazlıkta görevli olduğunu her zaman dikkate almalıdır.

Yukarıda ki açıklamalara göre 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49/3 maddesi kapsamında çalışanlarla yapılan sözleşmelerin iş sözleşmesi olmadığı, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/B maddesi uyarınca bu şekilde çalıştırılan kişilerin sözleşmeli personel olacağı ve işçi sayılmayacakları ve çalıştıkları kurumla arasında çıkan uyuşmazlıklarda idari yargının görevli olacağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacı ile davalı Belediye Başkanlığı arasında 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca tam zamanlı sözleşme imzalandığı, davacının bu kapsamda çalışırken, bu sözleşme hükümlerine dayanılarak iş aktinin fesh edilmesi üzerine, davacının iş bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı kurum arasında 4857 sayılı Kanun kapsamında  hizmet akdi bulunmadığı, davacının 5393 sayılı ve 657 sayılı Kanunlar kapsamında sözleşmeli personel olarak çalıştığı ve statü hukukuna tabi olduğu, uyuşmazlığın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği anlaşıldığından, mahkemece  dava dilekçesinin yargı yolu  yanlışlığı nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/6286, Karar No: 2019/1202, Tarih: 07.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6286 E.  ,  2019/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında mahkumiyet

Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2011 tarih ve 2011/6160 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanıklar hakkında "2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçundan kamu davası açıldığı, ...'nın 01.03.2010 tarihli mütalaasının ve vergi suçu raporunun ise ''2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla, atılı suça ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığından öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1776, Karar No: 2011/14058, Tarih: 17.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1776 E.  ,  2011/14058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 03/11/2009 tarih ve 2007/396-2009/366 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve ihbar olunan Ege Gübre San.A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat abonman sözleşmesi ile sigortalı dava dışı Serel Seramik A.Ş.’ye ait 400 torba seramik hammaddesinin Varna’dan İzmir’e taşınması için davalı Gem-Taş A.Ş.’nin donatanı olduğu Musabey gemisine tam ve hasarsız olarak teslim edildiğini, gemi kaptanının yükleme ve istifleme konularında gerekli özeni göstermemesi nedeniyle taşıma sırasında bazı torbaların yırtılarak emtianın başka yüke karıştığını, 10.498,95 USD’nin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 15.013 TL’nin avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Gem-Taş Den. A.Ş. vekili, yükün müvekkili şirketin sorumluluğu altındayken hasarlanmadığını, gemi limanındaki işçiler tarafından yapılan tahliye sırasında hasarın meydana geldiğini, hasar ihbarının süresinde yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Den. A.Ş. vekili, müvekkilinin taşıma işleri komisyoncusu olduğunu, taşımaya katılmadığını, sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, gemi kaptanının acente açıklaması ile davalı ...’a gönderdiği ve tahliyeyi yapan Ege Gübre San A.Ş’nin davalılara gönderdiği yazılardan hasarın tahliye sırasında meydana geldiğinin anlaşıldığı, bağlantı özetinde yükleme, istif ve boşaltmanın yükletene ait olduğuna dair Fiost kaydının bulunduğu, davalı Gem-Taş’ın tahliyeden sorumlu olmadığı, yükün gemide teslim edildiği, ihbar ve hasar tespiti yapılmadığı, davalı Gem-Taş’ın tahliye sırasındaki hasardan sorumlu tutulamayacağı, davalı ...’un acente olduğu, taşıyan sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve ihbar olunan Ege Gübre San. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve ihbar olunan Ege Gübre San. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1) İhbar olunan Ege Gübre Sanayi vekilince karar temyiz edilmiş ise de, yargılama sonunda ihbar edilen hakkında hüküm tesis edilmemiş olmasına, asli müdahale sıfatıyla da yargılamaya katılmamış olmasına, mümeyyizin hükmü kendi adına temyiz etmiş olmasına göre, temyiz hakkına sahip değildir. Bu durumda 01.03.1990 gün ve ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilebileceği gibi, Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden, ihbar olunan vekilinin temyiz isteminin HUMK’nun 432/4. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda açıklanan nedenlerle ihbar olunan vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve ihbar olunandan ayrı ayrı alınmasına, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5190, Karar No: 2021/1134, Tarih: 09.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5190 E.  ,  2021/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ...mahallesi 2693 ada 3 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faiz ve ödemeye ilişkin 5. ve 6. parağraflarının tümüyle çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla,

a) (Mahkemece tespit edilen 61.809,00 TL kamulaştırma bedelinden, bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen 57.042,80 TL bedelin mahsubu sonrası kalan fark bedel 4.766,20 TL‘nin 3‘er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faiz ve ödemeye ilişkin 5. ve 6. parağraflarının tümüyle çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla,

a) (Mahkemece tespit edilen 61.809,00 TL kamulaştırma bedelinden, bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen 57.042,80 TL bedelin mahsubu sonrası kalan fark bedel 4.766,20 TL‘nin 3‘er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) (Bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen 57.042,80 TL bedele 14.05.2014 tarihinden ilk karar tarihi 14.01.2016 tarihine kadar faiz işletilmesine, bozma ilamı sonrası tespit edilen bedelden ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası oluşan fark bedel 4.766,20 TL'ye 14.05.2014 tarihinden Dairemiz karar tarihi 09.02.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacı idareden alınarak davalı tarafa verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23346, Karar No: 2013/487, Tarih: 18.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/23346 E.  ,  2013/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan.... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı ...9, 10 ve 26. maddeleridir.

Dairemizin 23.01.2012 tarih ve...Karar sayılı bozma ilamında, 10. madde gereğince işverenin kusursuz sorumluluğunun oluşabilmesi için zararlandırıcı sigorta olayının, işe giriş bildirgesinin Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilmesinden önce meydana gelmiş olması gerektiği, bu bağlamda ispat külfetinin işverene ait olduğu belirtilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılama sürecinde, 07.02.2002 başlangıç tarihli işe giriş bildirgesinin Kurum kayıtlarına aynı gün intikal ettiği, kazanın 07.02.2002 saat 14.00 sıralarında meydana geldiği anlaşılmakta olup, Mahkemece, işe giriş bildirgesinin kaza günü verildiğinden bahisle 10. maddenin uygulanamayacağı belirtilmişse de; verilen hüküm eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Mahkemece, bozma kararına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar ve mahkemece de bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İBK) O halde mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma kapsamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak karar verilmesi gerekir.

Bozma ilamında ve Hukuk Genel Kurulu 19.3.2008 tarih ve .... Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, işverenin kusursuz sorumluluğunun oluşabilmesi için, zararlandırıcı sigorta olayının, işe giriş bildirgesinin Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilmesinden önce

./..

-2-

meydana gelmiş olması arandığından, bu konuda gerekli araştırma yapılmalı, işe giriş bildirgesinin aynı gün, meydana gelen kazadan önce Kurum'a, ya da, postaya verildiğinin kanıtlanması yükümlülüğünün davalı işverene ait olduğu gözetilmeli, gerekirse, posta idaresinden, evrakın kabul saatinin belirlenmesi için yazışma yapılmalı, tüm deliller toplandıktan sonra hasıl olacak neticeye göre karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... ....e iadesine, 18.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....