muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/31669, Karar No: 2014/18565, Tarih: 13.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/31669 E.  ,  2014/18565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Asliye Ceza Mahkemesine ait 2006/82 E, 2007/382 K, numaralı, kesin nitelikli adli para cezası şeklindeki ilamın 1412 sayılı CMUK”un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, tekerrür uygulaması ile ilgili kısımların hüküm metninden çıkarılarak diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7861, Karar No: 2012/11234, Tarih: 15.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7861 E.  ,  2012/11234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 2160 sayılı parseline davalının su borusu döşemek ve ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini, ayrıca yaptığı taş duvar nedeniyle yağmur sularını taşınmazına yönlendirip zarara yol açtığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın elatmanın önlenmesi ve su borusu ile taş duvarın yıkımı açısından kabulüne, ağaçların yıkımı isteğinin reddine ilişkin verilen karar Dairece, davalı tarafından davacının paydaş olduğu dava konusu taşınmaza dikilen ağaçların da yıkımına karar verilmesi ve dava dilekçesinde talep edilen delil tespiti giderleri hakkında da hüküm kurulması gerektiğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu,düşüncesi alındı. Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 356.40.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1495, Karar No: 2022/4837, Tarih: 14.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1495 E.  ,  2022/4837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: GEBZE 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istekli dava sonunda Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 05/01/2022 tarihli ve 2021/1432 Esas - 2022/13 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davacılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 14/06/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakanları ...'un maliki olduğu 10236 parsel sayılı taşınmazını satış göstermek suretiyle davalıların murisleri ... ve ...'a temlik ettiğini, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar, muris ...'un dava konusu taşınmazı oğulları ... ve ...'a 3000 TL bedelle sattığını, ...'un ise bedelini ödeyip söz konusu taşınmazı ...'dan satın aldığını, davanın ... mirasçıları yönünden usulden reddi gerektiğini, dava konusu taşınmazın satışında herhangi muvazaalı bir işlem olmadığını, müteveffa ...'un başkaca taşınmazlarını satarak kızlarına pay ettiğini, dava konusu taşınmazı 1962 yılından beri kendilerinin( davalıların) kullandığını, dava konusu arazide bulunan muhdesatın ve taşınmaz üzerinde bulunan binaların kendilerine ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Gebze 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/02/2021 tarihli ve 2019/147 E., 2021/48 K. sayılı kararıyla; tanık ...'nin murisi tanımadığı, tanık ..., ..., ... ve ...'nın beyanlarının duyumdan ibaret olduğu, tanıklar ..., ..., ... ve ...'nün murisin taşınmazı satmaya ihtiyacı olup olmadığı yönünde herhangi bir beyanda bulunmadıkları, tanık Havva Arısoy'un beyanına göre muris ...'un taşınmaz satmasını gerektiren haklı bir nedenin olmadığı, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri Özetle

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri Özetle

Davacılar vekili, murisin terekesinden para çıkmadığını, mal satmaya ihtiyacı olmadığını, murisin mal kaçırma kastıyla hareket ettiğinin ispatlandığını, alıcıların satış bedelini ödediğini kabul etmemekle birlikte satış tarihi itibariyle 29 yaşında olan ...'un ve 24 yaşında olan ...'un devir tarihi itibariyle beyan edilen iş yerinde çalışıp çalışmadığının mahkeme tarafından söz konusu iş yerinden sorulmadığını, verilen maaşın devralanın çalışma süresince taşınmazı devralmaya yeterli olup olmadığı ile yaşlarının taşınmaz satın almak için gerekli birikimi yapmaya yeterli olup olmadığının Mahkeme tarafından irdelenmediğini, ayrıca Mahkemece dava konusu taşınmazın devir tarihindeki değerinin de usulünce araştırılmadığını, ...'un davaya konu taşınmazı murisi evvelden devir aldıktan sonra 17/06/1999 tarihinde 1553/4820 hissesini kardeşi ...'a muvazaalı şekilde devrettiğini, devir tarihi olan 1999 yılındaki taşınmazın rayiç değerinin mahkemece tespit edilmediğini, belirterek İlk Dereceli Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 05/01/2022 tarihli ve 2021/1432 E., 2022/13 K. sayılı kararıyla; muris ...'un 26/08/1970 tarihinde vefat ettiği, davacıların toplam 1440/3360 hisse ile mirasçısı oldukları, mirasbırakanın dava konusu 2679 ada 31 parsel sayılı taşınmazı ölmeden önce davalıların murislerine satış suretiyle devrettiği, ancak yapılan devrin üzerinden uzun yıllar geçmiş olması nedeniyle genel olarak dinlenen tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, devir sırasındaki şartların, murisin davacılar ile beşeri ilişkilerinin ve mal kaçırma amacının, davalıların alım güçleri olmadığının usulünce ispatlanamadığı, bedeller arasındaki farkın da muvazaa olgusunun kabulü için tek başına yeterli olmadığı, davanın reddine dair karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri Özetle

Davacılar vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyerek, istinaf mahkemesinin tanıkların beyanlarının görgüye dayalı olmadığına ilişkin tespitinin yerinde olmadığını, tüm dosya kapsamı itibariyle kanıtlanan davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun(TBK) 237. ve Tapu Kanunu'nun(TK) 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.2.2. HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.",

3.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.",

hükümlerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalılar vekili için 3.815,00-TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davacılardan alınmasına, alınması gerekli 80,70 TL onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 14/06/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16233, Karar No: 2022/4278, Tarih: 05.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16233 E.  ,  2022/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler :1- Mahkûmiyet; Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/01/2020 - 2019/125 esas ve 2020/34 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının hukuka uygun olması nedeniyle sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteğinin CMK'nın 302/1.maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14633, Karar No: 2016/4889, Tarih: 30.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14633 E.  ,  2016/4889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı(birleşen dosya davalısı) ... ile davalı(birleşen dosya davacısı) ... aralarındaki eşya alacağı davasına dair Mahkemesinden verilen 23.09.2014 günlü ve 2014/440 E.-2014/637 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 23.06.2015 günlü ve 2015/1116 E.-2015/11615 K.sayılı ilama karşı davalı(birleşen dosya davacısı) ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, tarafların 03/07/2010 tarihinde evledikleri, müşterek çocuklarının bulunmadığı, davalının evlilik birliğinin sürdürülmesi için gerekli anlayış ve özveriden uzak olması ve üzerine düşeni yapmayarak kusurlu davranışlarda bulunması nedeniyle tarafların boşanmasına, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınmasına ayrıca Tekirdağ Aile Mahkemesi'nin 2010/138 D. İş Esas-Karar sayılı dosyası ile tespiti yapılan eşyaların aynen iadesine, olmadığı takdirde değerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin tamamen kusursuz olup, kusurun davacıda olduğunu, müvekkilinin daha kötü durumlar meydana gelmemesi için Tekirdağ Aile Mahkemesi'nin 2010/783 Esas sayılı dosyası ile boşanma davası açtığını belirterek, iş bu dava ile açmış oldukları boşanma davalarının birleştirilmesine, kusurlu olan davacı olduğundan davacının davasının reddine, dava dilekçesinde talep edilen eşyaların davalı kadına ait olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin 21.05.2013 tarih ve 2010/764 Esas- 2013/411 Karar sayılı ilamı ile rahatsızlığında eşi ile yeteri kadar ilgilenmeyen, eşine başkalarının yanında dahi hakaret eden koca, tam kusurlu olup, davalı (birleşen dosyanın davacısı) kadına atfedilecek kusur bulunmadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesiyle, davalı(birleşen dosyanın

davacısı) kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı (birleşen dosyanın davalısı) koca kusurlu olduğundan, boşanma ve tazminat isteminin reddine, toplanan deliller ve tanık anlatımları ile mahkemenin 2010/138-138 D. İş Esas-Karar sayılı dosyası ile tespit edilen eşyaların davacı (birleşen dosyanın davalısı) koca tarafından alındığının anlaşıldığı belirtilerek davacının ( birleşen dosyanın davalısı) eşyalara yönelik alacak talebinin kabulü ile aynen davacıya iadesine karar verilmiştir.

Söz konusu kararın temyizi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 18.04.2014 tarih ve 2013/19136 Esas-2014/9337 Karar sayılı ilamı ile; "....1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın tüm, davalı-davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

Söz konusu kararın temyizi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 18.04.2014 tarih ve 2013/19136 Esas-2014/9337 Karar sayılı ilamı ile; "....1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın tüm, davalı-davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece dava konusu eşyalarla ilgili olarak, tespit dosyasındaki bilirkişi raporuna atıf yapılarak "aynen iade, olmadığı takdirde toplam bedele hükmedilmek" suretiyle hüküm kurulduğu görülmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin (2). fıkrasında: hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı Yasanın 298. maddesinin (2.) fıkrasında da, gerekçeli kararın, tefhim edilen hükme aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır. Bu düzenlemeye göre; Dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde eşyaların adet, cins ve değerleri gösterilmeksizin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bozulmasına, bozma sebebine göre eşyaların iadesine ilişkin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan ve incelenmeyen yönler haricindeki bölümlerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple onanmasına ..." karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece, kısmi bozma kapsamı dışında kalan kesinleşmiş talepler yönünden karar verilmesine yer olmadığına, gerekçe gösterilmeksizin, davacı birleşen dosya davalısı Enis Girgin'in eşyalara yönelik alacak talebinin kabulü ile Mahkemenin 2010/138-138 D. İş Esas Karar sayılı dosyası ile tespiti yapılan ve 28/10/2010 tarihli bilirkişi raporu ile bedelleri bildirilen eşyaların davacı birleşen dosyanın davalısı ...'e aynen iadesine, olmadığı takdirde 17.556,00 TL değerinin harcın yatırılma tarihi olan 05/11/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı - birleşen dosyanın davacısı Serap Girgin'den alınarak, davacı - birleşen dosyanın davalısı ...'e verilmesine karar verilmiş, davalı (birleşen dosyanın davacısı) tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 23.06.2015 tarih ve 2015/1116 Esas- 2015/11615 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Sözkonusu onama ilamına karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla, yeniden yapılan incelemede;

Sözkonusu onama ilamına karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla, yeniden yapılan incelemede;

Boşanma kararı ile birlikte dava konusu eşyaların, davalıdan alınıp davacıya verilmesine ilişkin kararın temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi tarafından eşyalara ilişkin esastan inceleme yapılmamış, usulden bozma yapılmış sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığı belirtilmiş, bozma ilamınca yeniden yapılan yargılama sonucunda eşyaların cins, nitelik, miktar ve değerleri ayrı ayrı gösterilerek başkaca bir inceleme yapılmaksızın hüküm tesis edilmiştir.

Mahkemenin kararında tarafların, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş gerekçe bölümünün bulunması zorunludur.

Bu bağlamda mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olmalıdır. (1982 Anayasası m. 141/3 ) Bir mahkeme kararının gerekçesi, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyar; maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterir.

Gerekçe, hakimin tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır. Gerekçe sayesinde hükmün doğru olup olmadığı denetlenebilir. Taraflar ancak gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun, gerekçesiz ise tarafları doyurmaz.

Bir hükmün neleri içermesi gerektiği, HMK'nın 297. maddesinde düzenlenmiştir. Hükümde, iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri gösterilmelidir.(HMK m. 297, 1/c) Hakim, tarafların kendisine sundukları maddi vakıaların hukuki niteliğini kendiliğinden araştırıp, hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklamalıdır.

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmelidir. (HMK m. 297, 2) Hüküm fıkrası, davacı ve davalının, talep sonuçlarına mahkemenin verdiği cevap olup, bu nedenle hüküm fıkrası açık olmalıdır.