muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5428, Karar No: 2024/722, Tarih: 12.02.2024

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 29.05.2019 tarihli ve 2017/144 Esas, 2019/243 sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuş, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 12.02.2020 tarihli ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir. Dairenin 12.02.2020 tarihli onama ilamına karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 12.11.2020 tarih ve 2020/3545 Esas, 2020/6508 Karar sayılı ilamında; asıl davada davacılara, mirasbırakanın (annesi ve eşinden intikal edecek olan) hissesi yönünden elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi için dava açmak üzere süre verilmesi, açılacak olan davanın bekletici sorun yapılması ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği, 1109 ada 20 parsel sayılı taşınmazda kat irtifakı tesisi yoluyla oluşan her bir bağımsız bölüm hakkında (mirasbırakanın payı ile davacılar adına tescil edilen paylar açıkça belirtilerek) karar verilmesi gerektiği,

3.Vasiyete konu taşınmazlarda davacıların saklı payı oranında iptal ve tescile, geriye kalan payın ise mirasbırakan üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, taleple bağlılık ilkesini aşacak şekilde kalan payın (veya hissenin) davalı adına tesciline karar verilmesinin de doğru görülmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında bozma kararı gereği yapılan yapılan yargılamada; mirasbırakanın annesi ve eşinden intikal eden taşınmazların paylı mülkiyete çevrildiği, vasiyetnamenin iptali talebi yönünden verilmiş olan davanın reddi kararının kesinleşerek davaya tenkis davası olarak devam edildiği, Bakırköy 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/502 Esas sayılı dosyasında verilmiş olan kararda hüküm altına alınan pay oranları da nazara alınarak yeniden yapılan hesaplama neticesinde davacı çocuklar ... ve ...'ın tenkis davasının kabulüne, birleştirilen davada davacıların mirasbırakanın torunları olduklarından mirasçılık sıfatları bulunmadığından, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece mirasbırakanın terekesinin hatalı tespit edilerek eksik inceleme ile karar verildiğini, bir kısım taşınmazın halen elbirliği mülkiyetinde olması nedeniyle kararın infaza elverişli olmadığını, kararın hüküm kısmındaki taşınmaz bilgilerinin hatalı olarak yazıldığını, tercih hakları kullandırılmadan karar verildiğini ileri sürerek Mahkeme kararının davalı lehine bozulması istemi ile temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin ve mirasçılıktan çıkarmanın iptali ile tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin ve mirasçılıktan çıkarmanın iptali ile tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Hükmün kapsamı" başlıklı 297 nci maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

3. Değerlendirme

1. Dosya kapsamında ve UYAP üzerinden yapılan inceleme sonucunda, Mahkemece bozmaya uyulduğu halde gereği yerine getirilmeksizin karar verildiği anlaşılmıştır. Nitekim bozma ilamında asıl davada davacılara, mirasbırakanın (annesi ve eşinden intikal edecek olan) hissesi yönünden elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi için dava açmak üzere süre verilmesi, açılacak olan davanın bekletici sorun yapılması ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, Mahkemece mirasbırakan ...'ın adına elbirliği mülkiyeti halinde hissesi kayıtlı olan 15739, 128, 15704, 15738, 654, 10/A, 10/B, 10/C ve parsel sayılı taşınmazlar hakkında elbirliği mülkiyetinin tasfiyesine neden olacak şekilde pay tescilinin yapılması doğru görülmemiştir.

2. Diğer yandan yine bozma ilamında 1109 ada 20 parsel sayılı taşınmazda kat irtifakı tesisi yoluyla oluşan her bir bağımsız bölüm hakkında (mirasbırakanın payı ile davacılar adına tescil edilen paylar açıkça belirtilerek) karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, mirasbırakan adına kayıtlı bağımsız bölümler hakkında tapu iptali ve tescile karar verilmesi gerekirken, Mahkemece bağımsız bölümler belirtilmeksizin aynı taşınmaz hakkında hüküm sonucunun 1, 5, 6, 7, 8 ve 9. bentlerinde pay tescili yapılmak suretiyle karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ayrıca dava konusu 412 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile 47 ada 11 parsel sayılı taşınmazların da üzerinde kat irtifakı yoluyla oluşan bağımsız bölümleri hakkında karar verilmesi gerekirken, anılı taşınmazlar üzerindeki kat mülkiyeti gözetilmeksizin pay tescilinin yapılması doğru değildir.

3. Yine UYAP üzerinden yapılan incelemede dava konusu 65 parselde kök muris ... 'ın payının tevhidle 1805 ada 15 parsel numarası almasına rağmen, Mahkemece hüküm sonucunun 24. bendinde 65 parsel yönünden karar verildiği anlaşılmıştır. Ayrıca 1805 ada 15 parseldeki kök muris ... adına kayıtlı payın, 6306 sayılı Yasa'nın 15. maddesi gereğince 16.06.2021 tarihinde yapılan satış sonucunda 3. kişilere tescil edildiği de görülmüştür.

3. Yine UYAP üzerinden yapılan incelemede dava konusu 65 parselde kök muris ... 'ın payının tevhidle 1805 ada 15 parsel numarası almasına rağmen, Mahkemece hüküm sonucunun 24. bendinde 65 parsel yönünden karar verildiği anlaşılmıştır. Ayrıca 1805 ada 15 parseldeki kök muris ... adına kayıtlı payın, 6306 sayılı Yasa'nın 15. maddesi gereğince 16.06.2021 tarihinde yapılan satış sonucunda 3. kişilere tescil edildiği de görülmüştür.

4. Dava konusu 1836 parsel sayılı taşınmazıdaki kök muris ...'nın payının ise 08.06.2012 tarihinde 11166 yevmiye numaralı işlemle satış suretiyle 3. kişilere tescil edildiği gibi mirasbırakan ... adına kayıtlı pay olmadığı da tespit edildiğinden, Mahkemece bu taşınmazda ... adına kayıtlı taşınmaz hakkında tapu iptal ve tescile karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

5. Diğer yandan UYAP üzerinden yapılan incelemede, dava konusu 1243 ada 10 parsel sayılı taşınmazdaki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrildiği, 05.09.2023 tarihinde ise 3. kişilere ... olduğu görüldüğünden Mahkemece yeni duruma göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

6. Dava konusu 1495 ada 2 parsel sayılı taşınmazda mirasbırakan ...'ın 84/644 payı kayıtlı olmasına rağmen, Mahkemece hüküm sonucunun 4. bendinde anılı taşınmaz hakkında mirasbırakan ...'nin adına kayıtlı 64/644 payın iptaline karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

7. Öte yandan, davalı vekili temyiz dilekçesinde kök muris ... 'ın adına kayıtlı bulunan başka taşınmazların da bulunduğunu, terekenin eksik tespit edildiğini ileri sürdüğü görülmekle, bu hususa ilişkin olarak Mahkemece kök muris ... 'ın kimlik numarası ve anne baba adı ile yapılacak araştırma suretiyle, adına kayıtlı başkaca taşınmazların bulunup bulunmadığının da tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7855, Karar No: 2017/2291, Tarih: 06.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/7855 E.  ,  2017/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili; 05.02.2009 tarihinde davacının sürücüsü olduğu araç ile plakası tespit edilmeyen aracın kusuru neticesinde gerçekleşen kazada davacının malul kalacak şekilde yaralandığını, kaza sonucu yaralanması nedeniyle davalı tarafından bir miktar ödeme yapıldığını ancak bunun zararını tamamen karşılamadığını belirterek şimdilik ....000,00 TL işgörememezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; 08/.../2015 tarihli dilekçe ile dava değerini 124.736,41 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; plakası tespit edilemeyen aracın neden olduğunu zarar nedeniyle davacıya ....05.2010 tarihinde ....145 TL ve 06.....2014 tarihinde ....453 TL olmak üzere toplam ....598 TL ödeme yapıldığını, yapılan ilk ödeme ile ... 111.maddesi gereği hak düşürücü sürenin dolduğunu ve sorumluluklarının kalmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla kusur ve poliçe limiti ile sorumlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 124.736,41 TL iş görememezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ... şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti ile mahdut tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

...-Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece esas alınan .... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen ....08.2015 tarihli raporda davacının Resmi Gazetede yayınlanan ''Çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybın oranı tesbit işlemleri yönetmeliği ‘'hükümlerine göre %64.0 oranında kalıcı olarak genel beden gücünü kaybetmiş sayılacağı belirtilmiştir.

Davalı tarafça, davacı tarafından dava açılmadan önce kendisine yapılan başvuruda ... Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin ....04.2014 tarihli raporunda belirtilen %... maluliyet oranına göre davacıya ödeme yapıldığı belirtilmekle, ayrıca ... Bakanlığı ... Av.... ... Devlet Hastanesi'nin 03.03.2010 tarihli %... maluliyet tespitini içeren raporun varlığından bahsedilmektedir.

Davalı tarafça, davacı tarafından dava açılmadan önce kendisine yapılan başvuruda ... Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin ....04.2014 tarihli raporunda belirtilen %... maluliyet oranına göre davacıya ödeme yapıldığı belirtilmekle, ayrıca ... Bakanlığı ... Av.... ... Devlet Hastanesi'nin 03.03.2010 tarihli %... maluliyet tespitini içeren raporun varlığından bahsedilmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan sonraki tarihli raporda çelişki giderilmemiştir. Bu halde mahkemece yukarıda bahsedilen ve dosya arasında yer almayan raporlar ilgili yerlerden getirtilerek, davacının kaza tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliği’ne uygun şekilde maluliyet oranının kesin ve net bir şekilde tespiti için dosyanın Adli Tıp Kurumu’na gönderilip kurumdan rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, davacının maluliyeti net olarak belirlenmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

...-Mahkemece davacının maluliyeti nedeniyle uğradığı zararının belirlenmesi için bilirkişi raporu alınmış, raporda TRH 2010 Kadın-Erkek yaşam tablosu esas alınarak hesaplama yapılmış olup bu rapor hükme esas alınmıştır.

... yerleşik uygulamalarına göre muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor

tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp .../Kn katsayısına göre her yıl %... oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., ....06.1995 tarih, 1994/...-628 Esas, 1995/694 Karar).

Bu bakımdan dosya kapsamında aldırılan ....09.2015 tarihli rapor açıklanan ilkelere uygun bulunmadığından PMF yaşam tablosu esas alınmak suretiyle davacının zararının hesaplanması gerekirken TRH 2010 yaşam tablosunun esas alındığı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması da isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) ve (...) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8284, Karar No: 2021/16098, Tarih: 06.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8284 E.  ,  2021/16098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.02.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17.11.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar nedeniyle duran zamanaşımı süresi de eklendikten sonra, suçu birlikte işlediği diğer suça sürüklenen çocuğun sorgu tarihi olan 19.06.2009 tarihinden 04/04/2016 olan karar tarihine kadar geçmiş bulunduğu nazara alınarak kamu davasının düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/311, Karar No: 2020/4196, Tarih: 09.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/311 E.  ,  2020/4196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1)Mahkûmiyet; Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16.08.2018 tarih, 2017/181 esas ve 2018/369 sayılı kararı

2)İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 09.11.2018 tarih, 2018/3185 esas ve 2018/1847 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Gerekçeli kararın başlık kısmında suç tarihi olarak "10/01/2017, 24/01/2017, 30/01/2017, 24/02/2017" yerine, yalnızca "10/01/2017 ve 24/01/2017" tarihinin gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12172, Karar No: 2018/1068, Tarih: 05.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/12172 E.  ,  2018/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2017/14018

Mala zarar verme suçundan sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına dair YUMURTALIK Asliye Ceza Mahkemesinin 26/05/2016 tarihli ve 2015/48 esas, 2016/170 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Yumurtalık Cumhuriyet Başsavcılığının 04/03/2015 tarihli, 2014/796 soruşturma, 2015/46 esas, 2015/45 sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında ...’a karşı kasten yaralama suçundan kamu davası açılmasına rağmen bu suç yönünden mahkemesince bir karar verilmemesinde isabet görülmemiş ise de, suçun dava zamanaşımı süresinde mahkemesince karar verilebileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

5237 sayılı Kanun'un 52/1 ve 2. fıkralarında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olamamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 75 gün olarak hükmedilen adlî para cezasının miktarının belirlenmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.02.2017 gün ve 1106 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2017 gün ve KYB/2017...14018 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi. TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında TCK.nun 151/1, 29 ve 62. maddeleri uyarınca doğrudan verilen 75 gün adli para cezasının TCK.nun 52/1. madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2009 tarihli 2008/590 esas 2009/888 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükümdeki diğer hususların aynen muhafazasına, ancak; hükme “hükmedilen 75 gün adli para cezasının TCK.nun 52/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak günlüğü 20,00 TL'den 1500,00 TL adli para cezasına çevrilmesine” ibaresinin eklenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11680, Karar No: 2018/6262, Tarih: 31.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/11680 E.  ,  2018/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ...'a ceza verilmesine yer olmadığına, diğer sanıklar hakkında hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden önce son söz hazır bulunan sanıklar ..., ... ve ...'a verildikten sonra duruşmaya sonradan geldiğinde kendisine söz verilen sanık ... müdafiinin "Önceki savunmalarımızı tekrar ederiz. Müvekkilimin beraatine karar verilmesini talep ederiz" şeklindeki sözlerinin sanıklar aleyhine bir durum oluşturmadığı, dolayısıyla sanıkların savunma haklarının kısıtlanmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

I) Cumhuriyet Savcısının, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oyçokluğuyla ONANMASINA,

II) Cumhuriyet Savcısı, sanık ..., sanık ... ve müdafiinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, Cumhuriyet Savcısının beraate, sanık ...'un eksik inceleme ve verilen cezanın haksız olduğuna; müdafiinin sübuta, ceza miktarında TCK.nun 62. maddesinin uygulanmamasına ve savunma hakkının kısıtlandığına yönelik ve sanık ...'un bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.05.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda sanıklardan ... hakkında TCK.nun 201/1 ve CMK.nun 223/4-a maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, diğer sanıkların TCK.nun 197/1, 52/1-2. maddeleri gereğince üç yıl hapis ve 1200 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin yerel mahkeme kararının onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır.

1) 27.07.2013 tarihli yakalama, muhafaza altına alma ve tartı tespit tutanağına göre saat 14:30 sıralarında KOM Şube Müdürlüğü görevlilerince ifa edilen devriye görevi sırasında ... Mahallesi Cezaevi Kavşağında durumundan şüphelenilen sanıklardan ...’tan sorulduğunda üzerinde sahte para olduğunu söyleyerek zoralımına karar verilen sahte olduğu anlaşılan 75 adet sahte banknotu görevlilere teslim etmesi üzerine başlatılan soruşturmada;