muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9609, Karar No: 2018/7266, Tarih: 22.11.2018

Somut olayda, davacı vekiline işletmenin balıklarının kaydedildiği ticari defterler ve ne kadar balık ürettiklerine dair belgelerin sunulması için verilen kesin süreye ilişkin ihtar davacı tarafa tebliğ edilmediğinden usulüne uygun değildir. Bunun yanında dosya kapsamındaki delillerden davacının bir miktar zararının bulunduğu da anlaşılmaktadır. Mahkemece davacı şirketin ticaret siciline kayıtlı olduğu yerden ticari defterlerin getirtilmesi konusunda masrafı davacıdan alınmak suretiyle yazı yazılabileceği gibi ilgili yere talimat yazılarak bilirkişi incelemesi de yaptırılabilir. Ticari defterlerin bulunamaması halinde dahi dosya kapsamına göre bir miktar zararın bulunduğu sabit olduğundan; uzman bilirkişiden zararın kapsamıyla ilgili bilirkişi raporu alınabileceği gibi bilirkişi tarafından hesaplama yapılamasa bile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50. maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. Maddesi) gereğince, "Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler." şeklindeki düzenleme uyarınca

zarar miktarı belirlenebilir. Açıklanan bu nedenle mahkemece yazılı şekilde usulsüz kesin süre ihtarına uyulmamasından bahisle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35673, Karar No: 2017/5900, Tarih: 22.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/35673 E.  ,  2017/5900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için TCK'nın 165/1. maddesinde, suç tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezasının kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

2- Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği halde 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak aynı maddenin 1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının sanık hakkında TCK’nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak adli para cezasının 4 güne indirilmesine, aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine ve hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6497, Karar No: 2015/3492, Tarih: 08.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6497 E.  ,  2015/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, vergi borcu nedeniyle mükellefin murisinden intikal eden 45 ada 15 ve 45 ada 21 parselde kayıtlı taşınmazları üzerine 10.01.2014 tarihinde haciz işlemi uygulandığını, ancak vergi dairesinin haczinden önce başka diğer alacaklı şahıslar tarafından da aynı taşınmaza haciz konulduğunun belli olduğunu, taşınmazların satışı sonucu elde edilen bedelin alacaklılara garameten ödenmesine dair verilen kararın 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesine aykırı olup, madde gereğince satış bedeline vergi dairesi alacağı nedeni ile konulmuş bulunan haczin de iştiraki gerektiğini ... İcra Müdürlüğü'nün paraların paylaştırılması kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi vekilinin talep dilekçesinde satış bedeline vergi dairesinin de iştiraki ile satış bedelinin garameten paylaştırılması gerektiğini belirttiği, İcra Müdürlüğünce yapılan işlemde de hem alacaklı ...' ın dosyaları için hem de Vergi Dairesi'nin alacağı için garameten paylaştırma kararının verilmiş olduğu, alacaklı Denizbank tarafından taşınmazlardaki bütün hacizlerin 08.10.2012 tarihinde aynı gün konulmuş olup, vergi dairesi tarafından 10.01.2014 tarihinde haciz konulduğu, şikayetçi her ne kadar karşı taraf olarak borçlu ...'yü göstermiş ise de, verilecek olan kararın öncelikle ...'nün menfaatlerini değil, paylaştırma kararında kendisine pay verilen ....'nin menfaatlerini ilgilendirdiği, ....'nin dosyaya müdahil olması sebebiyle ayrıca dosyaya dahil edilmesinin gerekmediği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18026, Karar No: 2014/30376, Tarih: 17.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18026 E.  ,  2014/30376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2012

NUMARASI : 2010/125-2012/9

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine 6459 sayılı Yasanın 6.maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, harca hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27734, Karar No: 2015/44593, Tarih: 05.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27734 E.  ,  2015/44593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/53160

MAHKEMESİ : Akşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2011

NUMARASI : 2011/44 (E) ve 2011/133 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- TC. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunma ücretinin, yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. Ç.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi ve savunman ücretine ilişkin bölümünde çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15564, Karar No: 2014/14471, Tarih: 04.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/15564 E.  ,  2014/14471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, .... Köyü çalışma alanında bulunan ve 2004 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında yol ve yol boşluğu olarak tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 644.... metrekare yüzölçümündeki taşınmazın davacı ... ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.....2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19427, Karar No: 2010/21044, Tarih: 23.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19427 E.  ,  2010/21044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/1997

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İpotek borçlusu, kendi taşınmazı üzerine konulan ipotek bedelinin icra dosyasına yatırıldığını belirterek, konulan ipoteğin kaldırılmasını istemiş, mahkemece de dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, yatırılan ipotek bedelinin alacaklı namına hıfzına ve ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İpotek alacaklısı temyiz dilekçesinde, söz konusu ipoteğin İmar Kanunu uyarınca konulduğunu, kendisine tebligat yapılmadan takibin kesinleştirildiğini ve davanın sonuçlandırıldığını, ileri sürerek fekkin iptalini talep etmiştir.

Tapu kaydına ekli belgelerden ve tüm dosya kapsamından ipoteğin İmar Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca, imar uygulaması sonucunda oluşturulduğu, dolayısıyla tarafların özgür iradesiyle düzenlenmiş ipotek akit tablosunun bulunmadığı anlaşılmakla, İİK.nun 148. ve sonraki maddelerinde öngörülen nitelikte bir hukuki ilişkinin varlığından söz edilemeyeceğinden, bu durumda İİK.nun 153/2.maddesi hükmünün olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. O halde, mahkemece ihtilafın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden istemin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16693, Karar No: 2017/8338, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16693 E.  ,  2017/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istirdat davasına dair Aksaray 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07/07/2015 günlü ve 2015/26E.-2015/301K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 26/05/2016 günlü ve 2015/13317E.-2016/8326K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu ,tarafına tahakkuk ettirilen faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 15/06/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 25.427.51 .- TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 26/05/2016 günlü ve 2015/13317 E.- 2016/8326 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

./..

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...’nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 26/05/2016 günlü ve 2015/13317 E.- 2016/8326 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA ve peşin alınan karar düzeltme harcının düzeltme isteyene iadesine, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14515, Karar No: 2017/5584, Tarih: 16.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/14515 E.  ,  2017/5584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili ve davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 16.05.2017 Salı günü davacılar vekili Av.... davalı ... vekili Av. ... ile davalı ...Ş vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın tam kusurlu olarak murise çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin eşi ve çocukları olup destekten yoksun kaldığını, elem çektiğini beyanla, belirsiz alacak davası olarak davacı eş ... için 10.000 TL maddi, 20.000 TL manevi, küçük ... için 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi, küçük ... için 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden, davalı ... şirketi bakımından dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle taleplerini davacı eş ... için 108.375,02 TL, davacı çocuk Samet için 14.591,73 TL, davacı çocuk ... için 23.674,89 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkilinin sigortalısının kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduğunu, manevi tazminatın teminat dışı olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, ceza dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, talebin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, delil avansı verilen kesin süre içerisinde yatırılmadığından bahisle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Taraflardan biri veya vekili mazereti nedeniyle belirtilen gün ve saatte duruşmaya gelmemiş, mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece de bildirilen mazeret kabul edilmiş ise, mazeret bildirilen tarafa tensip edilecek duruşma gününün davetiye ile bildirilmesi gerekir. Nitekim, HGK.’nun 06.04.1955 gün, 1591/1690 sayılı kararında da; duruşma talikine dair talebin mahkemece kabul edilmesi durumunda, duruşma için tayin edilen günün usulüne tevfikan bildirilmesinin gerekeceği, dilekçede duruşma gününün kalemden öğrenileceğinin beyan edilmesinin, bu usuli muamelenin ihmalini gerektirmeyeceği açıkça vurgulanmıştır.

Somut olayda 23/06/2016 tarihli celsede davacılar vekilince mazeret dilekçesi gönderilmiş ve mazeret yerel mahkemece kabul edilmiştir. Yerel mahkemece, davacılar vekilinin mesleki mazereti kabul edildiği halde duruşma ertelenmeksizin savunma hakkı kısıtlanarak davacılar vekilinin yokluğunda o celse karar verilmesi bir usul hatası olup kararın bozulması gerekmiştir.