muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16648, Karar No: 2016/4755, Tarih: 19.04.2016

Hemen belirtilmelidir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde; mirasbırakanın dava konusu taşınmazı temlikinde gerçek irade ve amacının davacılardan mal kaçırma olmadığı, çocuğu olmayan eşini korumaya almak olduğu anlaşılmaktadır. Diğer taraftan akitte gösterilen bedel ile gerçek bedel arasındaki farkın tek başına muvazaanın kanıtı sayılamayacağı da açıktır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7760, Karar No: 2016/5669, Tarih: 03.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7760 E.  ,  2016/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların birlikte hareket ederek, suça konu 30.10.2008 keşide tarihli ve 240.000 TL tutarındaki çeki katılanın bilgisi dışında sahte olarak düzenledikleri, sanık ...'un ciro ettiği bu çeke istinaden sanık ...'un katılan aleyhinde icra takibi başlattığı, sanıkların bu şekilde dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan olayda; sanık ...'in savunmasında araba ticareti sonucunda biriken borçları nedeniyle çeki sanık ...'a ciro ederek verdiğini ifade etmesi, ... İcra Hukuk Mahkemesi tarafından gönderilen katılana ait 30 adet çek aslına ilişkin olarak katılanın 16.12.2011 tarihli celsede “çeklerdeki imzaları tek tek incelemem lazım, bir kısmı benim imzalarıma benzemektedir, bir kısmı ise bana ait değildir, ben çok imza atan birisi değilim, ev hanımıyım, o yüzden benim imzalarım farklı farklıdır, belli bir imzam yoktur” şeklinde beyanda bulunması ve Adli Tıp Kurumunun 10.02.2012 tarihli raporunda çek üzerindeki keşideci imzasının daha sağlıklı incelenebilmesi için katılanın evvelce başka amaçlarla atmış olduğu samimi imzalarını içerir belgelerin temin edilerek gönderilmesinin uygun olacağının bildirilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; çek tutarının yüksekliği dikkate alınarak öncelikle sanıklar... ve... arasındaki ticari ilişkiye ilişkin belgeler ile aralarında düzenlenmiş araç satış protokolü olup olmadığının sorulması, alım satımı yapıldığı belirtilen araçlara ilişkin bilgilerine başvurularak trafik kayıtlarının getirilmesi,.... İcra Hukuk Mahkemesi tarafından gönderilen katılana ait 30 adet çek ile suça konu çek arasında keşideci imzalarına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9240, Karar No: 2018/3987, Tarih: 08.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9240 E.  ,  2018/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Elazığ Adliyesi İcra Müdürlüğü'nde çalışan tanık ...'in olaydan hemen sonra alınan hazırlıktaki beyanında; olay tarihinde çocuk teslimi için belirtilen adrese gittiklerini, çocuğun evde olmadığının kendilerine söylendiğini, bunun üzerine çocuğun ne zaman gittiğini sorduğunu, ...'ın cevap vermediğini, sanık ...'in çocuğun ne zaman gittiğini tekrar sorduğunu, ...'ın evden çıkarak sanığın üzerine yürüdüğünü, birbirlerine vurmaya başladıklarını, kendisinin ayıramadığını, ...'ın eve giderek eline bıçak alıp geldiğini, kendisinin de dosyayı alarak araca koştuğunu, ...'in aracı sür dediğini, ancak aracın çalışmadığını, bu arada ...'ın bıçağı ...'e doğru salladığını beyan ettiği göz önünde bulundurulduğunda, sanığın mahkeme kararına dayanarak çocuğunu teslim almak için hukuki prosedüre uygun şekilde katılan sanık ...'ın bulunduğu eve gittiğinde çocuğun evde olmadığını söylediklerini, çocuğun ne zaman gittiğini sorması üzerine ise katılan sanık ...'ın dışarı çıkarak sanığın üzerine yürüdüğü, tarafların birbirlerine vurmaya başladıkları, katılan sanık ...'ın bununla da yetinmeyerek eve gidip bıçak alarak geri döndüğü, sanığın ve görevli memurun geldikleri araca binip kaçmaya çalıştıkları sırada arabanın çalışmadığı, ...'ın bunu fırsat bilerek sanığa bıçakla saldırması neticesinde sanığın yaralandığı gözetilmeden, olayın başlangıcı, çıkış nedeni, meydana geliş şekli ve gelişmesi değerlendirilerek sanık ... hakkında TCK’nin 29'uncu maddesinin uygulanması sırasında hak ve nesafet kuralları gereğince daha yüksek oranda indirim yapılması gerekirken (1/4) oranında indirim yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22780, Karar No: 2019/35555, Tarih: 09.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/22780 E.  ,  2019/35555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın elektrikli bisikletinde yapılan aramada 13 kutu makaron ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında dava konusu makaronları kişisel kullanım için aldığını ifade etmesi ve yakalanan eşya miktarına göre, sanığın savunmasının aksine ele geçen makaronları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25307, Karar No: 2018/7759, Tarih: 27.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25307 E.  ,  2018/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Bankası A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13254, Karar No: 2010/8307, Tarih: 13.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13254 E.  ,  2010/8307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.09.2007 tarih ve 2006/299 - 2007/463 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.07.2010 gününde davacı avukatı Av. ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekiline 17.09.2008 tarihinde mahkeme ilamının tebliğe çıkarıldığı dosya kapağında yer alan kalem meşruhatından anlaşılmakta ise de, tebligatın mahkemeye döndüğüne dair bir bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Dosya gönderme formunda ilamın davacı vekiline 26.09.2008 tarihinde tebliğ edildiği yazılmış ve temyiz dilekçesinde de bu tarihte kararın tebliğ edildiği açıklanmış ise de, bunun somut kanıt ve dayanakları dosyada yer almadığından, temyiz isteminin süresinde olup olmadığının denetimi yapılamamaktadır.

Bu durumda, mahkeme ilamı, davacıya tebliğe çıkarılmış ve tebligat belgesi ve kalemde kalmış olma olasılığı üzerinde durularak, bu hususun araştırılması gerektiğinde posta idaresinden sorularak davacı vekiline tebliğ tarihinin tespiti yapılmak üzere dosyanın mahaline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4310, Karar No: 2024/55, Tarih: 09.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4310 E.  ,  2024/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davada davaya konu sözleşmelerden kaynaklı, sözleşmeye konu malların davacı tarafa iade edilmesi gerektiği iddia edilen malzemelerin tespiti, iade edilmesi gereken malların tespit edilmemesi halinde kalan malzemelerin bedelinin tespiti ile tespit edilen tutarın davalı tarafından alınarak davacı tarafa verilmesinin mümkün olup olmadığının tespiti bakımından istihkak ve tazmin talepli belirsiz alacak davası olduğu, mahkeme dosyası ile, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/222 esas sayılı dosyalarında aynı sözleşmelerden kaynaklı dava açıldığı, birisi hakkında verilecek kararın diğerini etkileyeceği, dava ekonomisi prensibi, davaların birlikte görülmesi tarafların menfaatine olacağı gerekçesiyle bu dosyanın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/222 esas sayılı dosyası ile 6100 sayılı HMK'nın 166 maddesi uyarınca birleştirilmesine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 08.06.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik ... Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesinin 27.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 7251 sayılı Yasayla değişik 362. maddesince verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna gidilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince verilen birleştirme kararı ve Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği karar kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 27.10.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesinin 27.10.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3760, Karar No: 2011/13844, Tarih: 04.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/3760 E.  ,  2011/13844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, engelli çocuklara eğitim veren özel eğitim okulu olduklarını, 2009 yılı Kasım ve Aralık aylarına ait ödemelerinin özürlü birey modülü eğitim bilgi girişlerinin yapılmadığı gerekçesiyle davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek 38.807.28 TL.nın tahsilini istemiştir.

Davalı, idari yargının görevli olduğunu, ödeme yapılmamasının davacının kusurundan kaynaklandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının engelli çocuklara verdiği eğitim hizmeti karşılığında ödenmesi gereken 2009 yılı Kasım ve Aralık aylarına ait hizmet bedelini alamadığı iddiası ile bu davayı açtığı sabittir. Her ne kadar dava dosyasına bu hususta herhangi bir sözleşme sunulmamış olsa da davacının bu hizmeti sözleşmeye dayalı olarak sunduğu anlaşılmakta olup, bu husus taraflarında kabulündedir. Tarafar arasında özel hukuk alanında geçerli olan hizmet ilişkisi ve sözleşmesi bulunduğundan ve davalı idarenin kamu gücünü kullanarak çıkardığı bir uyuşmazlık bulunmadığından uyuşmazlığın çözüm yeri de Adli Yargı Mahkemeleridir. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18695, Karar No: 2014/18399, Tarih: 16.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/18695 E.  ,  2014/18399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2012

NUMARASI : 2011/469-2012/332

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda Alakop 1716 sayılı ve G... 2882 parsellerin satışı emsal olarak değerlendirmeye alınmıştır.

Bilirkişi raporunda 1716 ile 1714 parselin ayrı ayrı değerleri belirtilmeden tek bedel üzerinden 15.000,00 TL’ ye satıldığı, 1716 sayılı parselin ana yola cepheli olduğu, bu nedenle diğer parselden %40 daha değerli olduğu kabul edilerek birim m² değerinin hesaplandığı belirtilmiştir. Satış akit tablosunda ise toplam bedelin 15.000,00 TL olduğunun belirtildiği ancak yüzölçüm miktarlarının yazılı olduğu sütunda ise 1716 parselin yüzölçüm miktarı olan 400 m² karşısında 6.000,00 TL, 1714 parselin yüzölçüm miktarı olan 587 m² karşısında da 9.000,00 TL yazılı olduğu görülmüş olup emsalin satış akit tablosunda belirtilen bedelinden farklı şekilde değerlendirmeye alındığı, diğer emsal olan 2882 parsel bakımından ise satış işlemine ait akit tablosundan, 1423,52 m² sulu tarla vasfındaki taşınmazın 1/2 hissesi 160.000,00 TL bedel ile üzerindeki mevcut ipoteğin hukuki vecibeleri de devredilmek suretiyle satıldığı, satışın şekli dikkate alındığında serbest satış olmadığı ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı kanaatini uyandırdığı anlaşıldığından uygun olmayan emsaller esas alınarak hazırlanan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2486, Karar No: 2010/8496, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2486 E.  ,  2010/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile sökülen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile sökülen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Yapılan keşifte taşınmazın kalan kısmında çeşitli meyve ağaçlarının bulunduğu ve davacı tanıklarının anlatımlarından da bir kısım ağaçın yapılan yol altında kaldığı bildirildiğinden, ağaç bedeli yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile bu talep yönünden red kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.