muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30893, Karar No: 2017/11351, Tarih: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30893 E.  ,  2017/11351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5647, Karar No: 2013/13733, Tarih: 03.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5647 E.  ,  2013/13733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 10.maddesinde İş Kanununun uygulanması ile görevli olan idari mercilerin kendilerine yapılan müracaatları 15 gün içinde neticelendiremedikleri ve iş mahkemelerinin görevi içinde gördükleri takdirde bu hususa dair olan evrak ve belgeleri yetkili iş mahkemesine tevdi edecekleri, mahkemenin, re'sen gün tayin ederek tarafları davet ve müracaat sahibinin davacı olduğunu tespitten ve zabıtnameye imzasını aldıktan sora bu kanundaki esas ve usullere göre davayı görerek karara bağlayacağı, idari merciin bu yoldaki tevdiinin mahkemenin göreve müteallik kararını takyit etmeyeceği bildirilmiştir.

Bölge Çalışma Müdürlünce 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 10. maddesi uyarınca mahkemeye işin intikalinden sonra davacının ilk oturumda davacı olduğunu ve isteklerini açıklaması hakim tarafından istenilir. Şayet işin mahkemeye intikalinden sonra davacı açıklama dilekçesini mahkemeye vermiş ise bunun da davalıya tebliğ edilmesi gerekir. Davacı ... Bölge Müdürlüğü tarafından işin mahkemeye intikal ettirildiğini duruşmadan önce bilemeyeceği için, duruşmadan önce veya duruşmada böyle bir dilekçe vermesi beklenmez. Bu nedenle ilk oturumda davacı isteklerini bildirmemiş ise, ikinci oturuma kadar açıklama dilekçesi mahkemeye verilip kalemde harçları yatırıldıktan sonra dilekçenin bir sureti davalıya tebliğe çıkarılmalıdır.

Davacı ... Bölge Müdürlüğüne verdiği dilekçesini aynen tekrar ettiğini bildirmiş olsa da davalı hakkında istekte bulunduğu hakların miktarlarını açıklamak ve eksik başvuru ve nispi harcı tamamlamak zorunda olduğundan mahkemece davacıya bu konuda önel verilmelidir.

Somut olayda, davacının ... Bölge Çalışma Müdürlüğüne yapmış olduğu başvuru üzerine Bölge Çalışma Müdürlüğü'nün 2.9.2010 tarihinde mahkemeye ihbarda bulunması ile davanın açılmış olduğu, davacı asilin bizzat mahkemeye gelerek dava ile ilgili taleplerini bildirdiği, daha sonra kendisini vekili ile temsil ettirdiği, vekilinin 2.5.2012 havale tarihli dilekçesi ile mahkemece karar verilecek tüm haklarının istendiğinin bildirildiği görülmüştür. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek harcı yatırılmadan ve alacak taleplerinin miktarı davacıya açıklattırılıp belirlenmeden yazılan dilekçe üzerine davanın esastan karar bağlanması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine 03.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5193, Karar No: 2013/4017, Tarih: 05.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5193 E.  ,  2013/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.10.2011 tarih ve 2004/142-2011/380 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ... Ltd. Şti'ye ait, davalı ... şirketi nezdinde ...Sigorta Poliçesi kapsamında sigortalı bulunan, davalı ...'ın sevk ve idaresindeki minibüste yolcu olarak seyahat eden müvekkilinin 05.05.2002 tarihinde meydana gelen trafik kazasında ağır yaralandığını, uzunca bir süre yatılı tedavi gördüğünü ve yatalak kaldığını, tek başına hayatını idame ettiremeyecek duruma düştüğünü belirterek şimdilik 6.000,00 TL maddi tazminatın davalı ... şirketi ve diğer davalılardan, 6.000,00 TL manevi tazminatın davalı Baymet Turizm Ltd. Şti. ve davalı ...'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Sigorta A.Ş. vekili, aracın müvekkili şirket nezdinde sigortalı olduğunu, manevi tazminat talebinin sigorta kapsamı dışında bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, olay sebebiyle müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, aracın freninin patlaması sonucu sözkonusu kazanın meydana geldiğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı... Ltd. Şti, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, olay sebebiyle araç sürücüsü ...'ın herhangi bir kusurunun bulunmadığı, fren patlamasının kazanın meydana gelmesinde %100 oranında etkili olduğu, kaza sebebiyle davacının meslekte kazanma gücünü %83 oranında yitirmiş olup, iş gücü kaybı ve bakıcı gideri olarak 63.166,26 TL talep edebileceği, manevi tazminat talep koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davalılardan ... aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının reddine, davalılardan ... Ltd. Şti. ve sigorta şirketi aleyhine açılan maddi tazminat davasının kabulü ile, 63.166,26 TL'nin sigorta şirketi poliçe limiti ile sorumlu olacak şekilde, sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren, diğer şirket yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ... Ltd. Şti. aleyhine açılan manevi tazminat davasının kabulü ile 6.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yolcu taşıma sözleşmesi kapsamında meydana gelen kaza sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece benimsenen bilirkişi raporu kapsamından davacının yaralanması ile sonuçlanan trafik kazasına fren patlamasından kaynaklanan teknik arızanın yol açtığı ve davalı sürücünün kusursuz olduğu belirtilerek bu davalı aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, işletenin araçların bakımı hususunda ayrı bir işletmesinin varlığı iddia ve ispat edilemediği halde, mahkemece söz konusu teknik arızanın oluşmasında aracın trafiğe elverişli bir şekilde seyri için gerekli önlemleri almakla yükümlü olan davalı sürücünün bu önlemler uyarınca bakım ve onarım görevini yerine getirip getirmediği hususları tartışılmamış, bu yönde bilirkişilerden görüş alınarak değerlendirme yapılmamıştır. O halde, kazanın, delil tespit raporu ve dosyada mevcut diğer raporlarda açıklanış biçimi itibariyle meydana gelmesinde, davalı sürücünün aracın bakım ve onarım görevini ihmal etmiş olmasının etkisinin bulunup bulunmadığı, bakım ve onarım yapılmasına karşın böyle bir teknik arızanın meydana gelmesinin önlenip önlenemeyeceği hususlarında konusunda uzman bilirkişilerden görüş alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre davalı araç sürücüsünün durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1349, Karar No: 2016/5153, Tarih: 04.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1349 E.  ,  2016/5153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verildiğini, çocuğun beyin-damar rahatsızlığı olduğunu, çocuğun masrafları olduğunu, davalı babanın ekonomik durumunun iyi olduğunu belirterek, aylık 600,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müşterek çocuğun devam eden bir tedavisi olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aylık 250,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakası istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2.maddesi ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen anne babanın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün geliri gözönünde bulundurulmalıdır. Diğer taraftan nafaka takdirinde velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 13.01.2011 tarihinde kesinleşen karar ile anlaşmalı olarak boşandıkları; 05.02.2001 doğumlu müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verildiği, davacı annenin emekli olup, 1450 TL maaşı aldığı ve, kendisine ait evde oturduğu, çocuğuna baktığı , davalı babanın ise öğretmen olup, 3000 TL maaşı olduğu, yeniden evlendiği ve eşine ait evde kaldığı ve bir aracının olduğu, müşterek çocuğun 7.sınıf öğrencisi olduğu, dershane ve yüzme kursuna devam ettiği, kontrol amaçlı hastaneye götürülüp getirildiği anlaşılmaktadır.

./..

-2-

Bu bilgiler ışığında tarafların gerçekleşen sosyal ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına, özellikle çocuğun yaşına, sağlık durumunun özelliğine, bakım ve tedavi masraflarına, ihtiyaç durumuna göre takdir edilen iştirak nafakası miktarı az bulunmuş, bu husus hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

./..

-2-

Bu bilgiler ışığında tarafların gerçekleşen sosyal ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına, özellikle çocuğun yaşına, sağlık durumunun özelliğine, bakım ve tedavi masraflarına, ihtiyaç durumuna göre takdir edilen iştirak nafakası miktarı az bulunmuş, bu husus hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; çocuğun yaşı, sağlık durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek ve TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak daha uygun bir iştirak nafakasına hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17395, Karar No: 2018/7460, Tarih: 03.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17395 E.  ,  2018/7460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 03/07/2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden gelmedi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket ile akdedilen sözleşme uyarınca ..., ... sayaç nolu ... abone no ile elektrik satın aldığını, davalı şirketin haksız bir şekilde kayıp kaçak bedelleri, dağıtım bedeli, perakende satış hizmet bedeli, PSH sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli, TRT payı ve enerji fonu tahakkuk ettirdiğini ve tahsil ettiğini, alınan bu bedellerin hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek şimdilik 3.000,00-TL'nin tahsil edildiği tarihlerden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 06.05.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 65.996,42 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı cevabında; zaman aşımı itirazında bulunduğu istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp-kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu ve TRT payının istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp-kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu ve TRT payının istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedelin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedel ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2- Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27959, Karar No: 2016/4854, Tarih: 07.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/27959 E.  ,  2016/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre; hırsızlık suçunun işlendiği yerin, mağdurenin kiraya verdiği tek katlı betonarme ikametin bodrum katı olduğu ve kiracıyla yapılan anlaşma gereği başka biryerde ikamet eden mağdure tarafından depo olarak kullanıldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun yasal unsurları oluşmayan konut dokunulmazlığını ihlal suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/217, Karar No: 2018/3425, Tarih: 20.06.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/217 E.  ,  2018/3425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının davacı aleyhine iki adet bonoya dayalı takip yaptığını, takibe dayanak senetlerdeki keşideci imzalarının davacıya ait olmadığını ileri sürerek, davacının davalıya 48.000 TL borçlu olmadığının tespitini, kötü niyet tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, imzanın davacıya ait olduğunu savunarak, davanın reddini ve inkar tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen rapora göre senetlerdeki borçlu imzaları ile davacının mukayese imzaları arasında biçimsel benzerlik olduğunun tespit edildiği, dava konusu senetlerdeki imzaların davacıya ait olmadığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, takip konusu bonolardaki imzanın sahte olduğu iddiasına dayalı menfi tespit davasıdır. Kambiyo senedindeki imzanın keşideciye ait olduğunun ispat yükü lehtar konumundaki davalıya ait olup ayrıca hükme dayanak yapılan raporda, bilirkişi tarafından yapılan incelemeye esas mukayese belgeler, bonoların keşide tarihinden sonraki tarihlere ait olup mahkemece, bononun keşide tarihlerinden önceki ve bu tarihe yakın tarihli mukayese belge asılları getirtilerek, yeni bir bilirkişi incelemesi yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, ispat yükünün tayininde hataya düşülerek ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.