muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/33015, Karar No: 2013/5779, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/33015 E.  ,  2013/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 116/1, 151/1 maddeleri uyarınca, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrasına göre, uzun süreli hapis cezası ertelenenler hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağı belirtilmekle tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle TCK'nın 53/1-a maddesinde belirtilen haklardan, ''Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy, veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tâbi bütün memuriyat ve hizmetlerde istihdam edilmekten'', sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde yer alan ‘‘sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden;'' ibaresinden sonra gelmek üzere '' Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy, veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tâbi bütün memuriyat ve hizmetlerde istihdam edilmekten'' ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3531, Karar No: 2012/4613, Tarih: 03.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3531 E.  ,  2012/4613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 80. maddelerine göre 21 ay hapis cezası

Sanık hakkında 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılmış olmasına karşın hükmün gerekçesinde 2003 takvim yılı ile ilgili sahtecilik bulunmadığının belirtilmesine göre; 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığından her bir takvim yılı için işlenen suçlardan dolayı kendi içerisinde teselsül eden iki ayrı suçtan mahkûmiyet kararı verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

2-Kabule göre de;

Hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK. nun 231 ve TCK.nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza süresi itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11245, Karar No: 2023/1961, Tarih: 26.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11245 E.  ,  2023/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/466 E., 2022/2359 K.

DAVALILAR : 1-... 2-... vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 08.01.2021

KARAR : Başvurunun kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/68 E., 2021/519 K.

Taraflar arasındaki çocuğun annenin soyadını kullanmasına izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulması suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde özetle; çocuklarının babasından yıllar önce ayrıldığını, velâyetinin kendisinde olduğunu ve yanında kaldıklarını, her türlü ihtiyaçlarını kendisinin karşıladığını, eski eşinin şehir dışında yaşadığını ve babalık görevlerini yerine getirmekten uzak olduğunu, çocuklarının okula devam ettiğini ve gün geçtikçe bilinçli hale geldiklerini, çocuklarının okuduğu okulda öğretmenlik yapması nedeniyle çocuklarının sınıf arkadaşları ile de tanıştığını ve kendisini ismen tanıdıklarını, kendisinin soyadı ... iken çocuklarının soyadının ... olması çocukların sürekli olarak arkadaşlarına açıklama yapmaya mecbur kıldığını ve zor durumda bıraktığını, hatta evlatlık olup olmadıklarını, gerçek annelerinin kim olduğunu sorduklarını, bu soruların kafa karışıklığına ve mağduriyete sebep olduğunu, çocukların zihinlerini bulandırdığını ve çeşitli sorgulamaları ortaya çıkardığını, bu durumun özel hayatta ve çevrede karışıklığa ve sorunlara neden olduğunu, bu nedenlerle velâyeti kendisinde olan çocukları ... ve ...'ın nüfus kayıtlarında ... olarak geçen soyadının ... olarak değiştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... süresinde davaya cevap vermemiştir.

2.Dahili davalı baba vekili süreden sonra sunduğu cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı ... süresinde davaya cevap vermemiştir.

2.Dahili davalı baba vekili süreden sonra sunduğu cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile soyadı değiştirilmek istenilen küçüklerin anne ve babasının boşandığı, velâyetlerinin anneye verildiği, küçüklerin de annesi ile birlikte yaşadıkları, soyadlarının anneden farklı olmasının çocuklarda tam olarak ait olamama duygusu yarattığı, bu nedenle "..." olan soyadlarının annesi ve annesinin ailesinin soyadı olan "..." soyadıyla değiştirilmesinin küçüklerin menfaatine olacağının anlaşıldığı, küçüklerin de bu yönde isteğinin olduğu ve bu durumun hukuken de mümkün olduğu kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kabülü ile velâyetleri davacı annelerinde bulunan küçük ... ile küçük ...'ın "..." olan soyadının değiştirilerek "..." olarak nüfus kütüğünde düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocukların kendisi ile görüşmek istemediğini annenin de yapıcı davranmadığını, nafakaları fazlası ile ödediğini, annenin çocuklarla bağını koparmak ve özgür yaşamak istediğini belirterek kararın kaldırılmasını davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çocukların soyadının annenin kızlık soyadı ile değiştirilmesinde haklı ve meşru nedenlerin ispatlanamadığı ve çocukların üstün yararının bulunduğunun kanıtlanamadığı gerekçesi ile başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; çocukların üstün yararı gözetilerek bu davanın açıldığını, çocukların soyadı değişikliğinden aidiyet duygusu yaşamadıklarının anlaşıldığı ve değişiklikte üstün yararlarının varlığının ispatlandığı halde ret kararı verilmesinin hatalı olduğu, gerekçenin yüzeysel ve zorlayıcı olduğu, davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan çocuğun annenin soyadını kullanmasına izin davasında, haklı nedenlerin varlığı ve çocukların üstün yararının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan çocuğun annenin soyadını kullanmasına izin davasında, haklı nedenlerin varlığı ve çocukların üstün yararının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 10 uncu, 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol'ün 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı iptal kararı. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17530, Karar No: 2012/16559, Tarih: 04.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17530 E.  ,  2012/16559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK'nun 345/a maddesine muhalefet etmek

HÜKÜM : İİK'nun 349/6. maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesine dair

Şikayetçi vekili tarafından 11.10.2011 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi verilmiş olduğu ve buna dair 12.10.2011 tarihli tutanak düzenlendiği gözönüne alındığında, mahkemece mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/10/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3216, Karar No: 2018/7233, Tarih: 10.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3216 E.  ,  2018/7233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tazminatın saptanmasında, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik oranı, kusur dağılımı, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ve ödenen geçici iş göremezlik ödeneği gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır”. hükmüne yer verilmiştir. Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici işgöremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Somut olayda; 17.12.2012 tarihli Sağlık Ödemeleri Sistemi internet ekranından alınan sayfada davacıya 05.06.2012 -060602012 tarihleri karşılığı 39,40 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği, devamı tarihlerde 105 gün karşılığı 2.091,83 TL hastalığa ilişkin geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda 105 gün karşılığı yapılan ödemenin davaya konu iş kazası nedeniyle yapılıp yapılmadığı açıkça SGK'dan sorularak iş kazası nedeniyle yapılmış ise rücuya tabi bir ödeme olduğunun kabulüyle davalı işverene rücu edilebilir kısmının hesaplanan maddi zarardan tenzil edilmesi gerekirken yerleşik içtihatlara ve TBK.nın 55. maddesine aykırı olacak şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 10.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15981, Karar No: 2023/6644, Tarih: 24.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/15981 E.  ,  2023/6644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2356 Esas, 2021/2400 Karar

SUÇ : Zincirleme şekilde nitelikli zimmet

HÜKÜMLER: 1- Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli ve 2020/75 Esas, 2021/57 sayılı Kararı ile; atılı suçtan mahkûmiyet

2- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 27.10.2021 tarihli ve 2021/2356 Esas, 2021/2400 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Dosya kapsamına göre uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ermenek Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.11.2020 tarihli ve 2020/839 Soruşturma, 2020/390 Esas, 2020/45 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme şekilde nitelikli zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2020/75 Esas, 2021/57 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 20 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına, 63 üncü maddesi uyarınca şahsi hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran bütün haller nedeniyle geçirilmiş sürelerin cezasından mahsup edilmesine ve 5271 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesi gereğince hükümle beraber tutuklanmasına karar verilmiştir.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2021/2356 Esas, 2021/2400 sayılı Kararı ile sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin vaki istinaf başvurusu üzerine istinaf isteminin esastan reddine ve 5271 sayılı Kanun'un 100 üncü ve 101 inci maddeleri uyarınca tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2021/2356 Esas, 2021/2400 sayılı Kararı ile sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin vaki istinaf başvurusu üzerine istinaf isteminin esastan reddine ve 5271 sayılı Kanun'un 100 üncü ve 101 inci maddeleri uyarınca tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğu, müfettiş ve bilirkişi raporlarındaki incelemenin yalnızca banka hesap ekstreleri üzerinde yapıldığı, çeklerin, belediyenin bütçe emanet kayıtlarının, Sayıştay denetim raporlarının getirtilmediği, belediyenin yaptığı ödemelere ilişkin tüm detayların bilgisayar kayıtlarında olmasına karşın bu kayıtlarda inceleme yapılmadığı, çek sahiplerinin araştırılmadığı, belediyeye iş yapan kişilere yapılan ödemelerin gerçeğe uygun olup olmadığının araştırılmadığı, bu hususta ödeme yapılan kişilerin tanık olarak dinlenilmediği, haksız olarak sanığın uhdesinde bulunduğunun kabul edildiği, sanığın izinli olduğu günlerde de diğer belediye görevlileri tarafından çek keşide edilerek ödeme yapıldığı, bu ödemelerin dahi sanığın zimmetinde gösterildiği, bazı yıllara ilişkin zamanaşımının gerçekleştiği, 2010 yılı öncesine ilişkin olarak belediyeden hiçbir evrak gelmemesine karşın bu yıllara ilişkin olarak da sanığa ceza verildiği, sanığın ikrar ettiği dönemlere ilişkin suça konu paraları soruşturma başlamadan önce faiziyle birlikte belediyeye ödediği, bu nedenle eyleminin görevi kötüye kullanma veya kullanma zimmeti olarak değerlendirilmesi ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ile, suça konu paranın sanığın ikrar ettiği miktar kadar olması nedeniyle alt sınırdan hüküm kurulması gerektiği, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğu, nitelikli zimmet suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, tüm deliller toplanmadan eksik incelemeyle hüküm kurulduğu, adil yargılanma hakkının ihlal edildiği, sanığın tutuksuz yargılanması gerektiği sebepleriyle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ;

Suç tarihlerinde Ermenek Belediyesi Mali Hizmetler Müdür Vekili olarak görev yapan sanığın, 2005 ilâ 2015 yılları arasında hayali ve aldatıcı gider ödemelerine istinaden, çek veya gönderme emirleriyle, belediyenin Halkbank, Ziraat Bankası ve İş Bankası nezdinde bulunan hesaplarındaki paraların, bir kısmını kendisi çekerek, bir kısmını belediye personeline ve esnaf olarak çalışan ... aracılığıyla çektirip teslim alarak, bir kısmını da farklı hesaplara aktararak toplam 2.815.379,89 Türk lirası (TL) parayı uhdesinde bulundurduğu, bu paradan 525.668,55 TL'yi iade ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, İlk derece mahkemesince; sanığın iddianamede anlatılan eylemleriyle 2.885.698,21 TL'yi zimmetine geçirdiği, 2014 ve 2015 yıllarına ilişkin zimmet miktarından 507.818,55 TL'lik kısmı iade ettiğinden bahisle atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.