muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2055, Karar No: 2021/129, Tarih: 21.01.2021

sürmek hakkın kötüye kullanılması olarak kabul edilemez. Bir sözleşmenin geçerli olup olmadığının re’sen hakim tarafından incelenmesi ve buna göre karar verilmesi gerekir (Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 11.07.2017 gün, 2017/1135 Esas, 2017/2835 Karar).

Hal böyle olunca taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi geçersiz olup, davalı arsa sahibi belediyenin sözleşmeyi sonlandırıp tasfiye etmesi sebebiyle geçersiz sözleşmenin haksız feshi söz konusu olamayacağından davacı yüklenicinin kazanç kaybı nedeniyle zarar ve tazminat istemesi mümkün değildir. Mahkemece açıklanan nedenlerle davacının kazanç kaybı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Sözleşme geçersiz olduğundan davacı sözleşmeye göre ve tasfiye tarihi itibariyle gerçekleştirdiği imalât bedelini talep edemez ise de, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 410 ve devamı maddeleri (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 526 ve devamı maddeleri) hükmünce gerçekleştirdiği ve arsa sahibinin yararına olan imalât bedelini yapıldığı tarihlerdeki mahalli piyasa rayiçleriyle talep edebilir.

Davada, diğer talepler yanında davacı tarafından davalı arsa sahibi belediyeye ödenen ecrimisil bedelinin iadesi de istenmiş ise de; davacı tarafça sözleşmenin imzalanmasından ve kendisine yer tesliminden sonraki sözleşme konusu yerin kullanımı sebebiyle ecrimisil tahakkuk ettirilip tahsil edildiği kanıtlanamamış olup, varsa daha önceki dönemle ilgili ecrimisil bedelinin sözleşmenin geçersizliği sebebiyle geri istenmesi mümkün olmadığından mahkemece ecrimisil bedelinin hüküm altına alınması da doğru olmamıştır.

Yine davada proje bedeli ve ...’ye ödenen su bedelinin de tahsili istenmiş olup, davacının gerçekleştirdiği iş ve imalât bedelinin içerisinde proje bedeli ve davacının temel inşaatının yapımında kullandığı su için ...’ye ödediği su bedeli de bulunacağından proje ve ...’ye ödenen su bedelinin ayrıca hesaplanıp hüküm altına alınması da hatalı olmuştur.

Öte yandan, davacı taraf 14.01.2015 tarihinde davalıya keşide ettiği ihtarname ile beş kalem halinde gösterdiği toplam 7.858.388,57 TL ile 160.000,00 Dolar alacağın otuz gün içinde ödenmesini talep etmiştir. Anılan ihtarnamenin 15.01.2015 tarihinde tebliğ edilmiş olması karşısında davalının 15.02.2015 tarihinde temerrüde düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece hüküm altına alınan alacağa ihtarname ile oluşan temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 15.01.2015 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de kabul şekli bakımından yanlış olmuştur.

Yine dava dilekçesinin sonuç ve istek kısmının 2.f bendinde ihalenin muhatabın kusuru sebebiyle yerine getirilememesi nedeniyle davacının uğradığı beklenen kazanç kaybı miktarının 7.232.000,00 TL olarak hesap edildiği, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik bu miktardan 50.000,00 TL’nin tahsilinin talep edildiği belirtildiği halde 6100 sayılı HMK’nın 26/1 maddesi gereğince taleple bağlı kalınarak bu alacak kalemi yönünden ıslah da dikkate alınarak davanın 7.732.000,00 TL üzerinden kabul edilmesi gerekirken bilirkişi raporuyla belirlenen 9.086.000,00 TL’nin hüküm altına alınması da kabul şekli bakımından doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece gerçeğin ortaya çıkması için HMK’nın 281/3 maddesi uyarınca yeniden oluşturulacak konusunda uzman teknik bilirkişi kurulu marifetiyle gerekirse mahallinde keşif de yapılarak davacı yüklenicinin gerçekleştirdiği iş ve imalâtların vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca yapıldıkları tarihteki mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli (inşaat için ...’ye ödenen su bedeli ve yapılan inşaat ile ilgili proje bedeli de dahil olmak üzere) konusunda bilirkişilerden gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp davalı arsa sahibi belediyenin cevap dilekçesinde kabul ettiği imalât bedeli 414.265,33 TL’den az olmamak üzere bulunacak imalât bedelinin ve bu bedele ek olarak yine davalının kabul ettiği sözleşme uyarınca davacının davalıya ödediği 10.000,00 TL’nin 2014 yılına güncellenmiş tutarı 151.110,00 TL, teslimat müzekkeresiyle 450 TL olarak davalıya ödenip 2014 yılına güncelleştirilen 6800 TL ve notere davacı tarafça harç ve gider olarak ödenen 965,60 TL’nin 2014 yılına güncelleştirilen tutarı 14.591,25 TL ilave edilmek suretiyle elde edilecek miktara davacı tarafça davalıya keşide edilip 15.01.2015 tarihinde tebliğ edilen ihtarnameyle otuz günlük ödeme süresi verildiği dikkate alınarak bu sürenin eklenmesiyle bulunan 15.02.2015 tarihinden itibaren faiz uygulanarak hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu davalı tarafça ayrıntılı ve gerekçeli olarak bilirkişi raporuna itiraz edildiği halde ek rapor dahi alınmaksızın davanın yazılı miktar üzerinden kabulü doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. Bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, 3.050,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 267,80 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19972, Karar No: 2014/20397, Tarih: 02.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/19972 E.  ,  2014/20397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.KYB - 2014/174296

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu’nun 26/a maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı ..... Otomotiv Tekstil Mobilya Koltuk Orman Ürünleri Tic. San. Ltd. Şti. hakkında 2.426,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı IV.Bölge Müdürlüğünün 09/12/2012 tarihli ve UBK-A seri nolu, .... sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair İNEGÖL 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 03/10/2013 tarihli ve 2013/283 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 22.04.2014 gün ve 28249 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2014 gün ve KYB. 2014-174296 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

İnegöl 2.Sulh Ceza Mahkemesince verilen karardan önce, 02/08/2013 tarihli ve 28726 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 32.maddesi ile değişik 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu’nun 26/a maddesinde yer alan, "Bu Kanunun; a) 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, K2 yetki belgesine sahip kabahatlinin, taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden taşıma faaliyetine uygulanması gereken idari para cezası miktarının beş yüz Türk lirası olduğu gözetilmeden, başvurunun bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İnegöl 2.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 03.10.2013 gün ve 2013/283 D.İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının 500,00 TL'sına indirilmesine ve infazın bu miktar idari para cezası üzerinden yapılmasına, 02.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.

4925 sayılı Yasanın 26/a maddesinde yetki belgesi alınmadan taşıma faaliyetinde bulunmak için müeyyide getirilmiş olup taşıtın yetki belgesine kayıt ettirmemek müeyyide altına alınmadığı, bu hususun yönetmelikte düzenlenmesi ve yönetmelikte ceza hükmü getirilemeyeceğinden verilen idari para cezasının kaldırılması gerektiğinden çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/1330, Karar No: 2016/3365, Tarih: 03.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1330 E.  ,  2016/3365 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Dairemizin Karar sayılı ilamı ile “davalı şirketin tasfiye halinde olup olmadığının tespiti hususunda Ticaret Sicil Müdürlüğüne yazı yazılarak tasfiye halinde olduğunun anlaşılması halinde gerekçeli kararın tasfiye memurlarına tebliğ edilerek ve tasfiye halinde olmadığının anlaşılması durumunda ise Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı güncel adresi tespit edilip bu adrese tebligat yapılıp bila tebliğ dönmesi durumunda gerekçeli kararın Ticaret sicilden bildirilen bu adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu' nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline geri çevrilmesine” karar verilmiş olup mahkemece davalı şirketin tasfiye memuru olan M.. T..'a hükümözlü olarak bulunduğu Ceza İnfaz Kurumunda tebligat yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak, ceza infaz kurumunda bulunan tasfiye memuru M.. T..'un tasfiye yapabilecek durumda olmadığı anlaşıldığından yapılan tebligat geçersizdir.

Ticaret Sicil Müdürlüğüne yazı yazılarak yeni bir tasfiye memuru atanıp atanmadığının tespit edilerek yeni tasfiye memuru atanmış ise gerekçeli karar bu kişiye tebliğ edilerek, yeni tasfiye memuru atanmamış ise davacıya yeni tasfiye memuru atanmasını sağlamak üzere verip yeni atanacak tasfiye memuruna gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu' nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3988, Karar No: 2018/1033, Tarih: 19.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3988 E.  ,  2018/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/09/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.Davacı vekili, müvekkilinin Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü’nde Daire Başkanı olarak görev yaptığını, aynı müdürlükten emekli bir memur olan davalının, emekli olduğu tarihten bu yana çeşitli kurum ve kuruluşlara müvekkili hakkında pek çok şikayette bulunduğunu, müvekkili ve diğer birtakım çalışan hakkında ...Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/164357 numaralı soruşturma dosyasındaki “Genel Müdürlük ve taşra birimlerinde eski mafya bozuntusu ... ve ekibinin adamları ile işbirliğinde olup, personel atamaları yaptığı, hatta yetkilendirdiği, sene içinde kafasına göre iki tayin hatta on gün arayla tayin yapıp, Devletten hiçbir eşya bile taşımadan, harcırah ve yolluk almalarının sağlandığı, böylece kurumun zarara uğratıldığı, ayrıca bazı personelin kimisi 8 ay kimisi 1 yıldan fazla hastalığı olmadığı halde raporlu olup insan kaynakları daire başkanlığınca idare edilip, kollanıp kayrılmakta olduğu, hatta teşvik edip ödüllendirildikleri, hiçbiri hakkında incelemede bulunulmadığı, konunun araştırılmadığı, sahte belgelerle ilgili banka şubesinden para çekildiği” şeklindeki iddiaları nedeniyle soruşturma yapılmak üzere Genel Müdürlükten "izin" istenildiğini, ancak verilmediğini, davalının soruşturma izni verilmemesi kararına yönelik itirazının da reddedildiğini, davalının aynı iddialarla Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü, Sağlık Bakanlığı, ... Vergi Dairesi Başkanlığı, Cumhurbaşkanlığı ve Başbakanlığa da başvurduğunu, davalının asılsız ithamları ve iftiraları nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının zarar gördüğünü ileri sürerek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.Davalı, Kurumda yapılmış ve yapılmaya devam eden hukuksuz işlemlere ilişkin olarak ... Vergi Dairesi Başkanlığı ve Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığına şikayette bulunarak elindeki bütün bilgi ve belgeleri paylaştığını, Vergi Denetim Kurulunun şikayetini dikkate alarak konunun değerlendirilmesi için Sağlık Bakanlığı ve BDDK’ya şikayetin birer örneğini gönderdiğini, Vergi Denetim Kurulu ve Sağlık Bakanlığının müfettiş ve denetçi görevlendirdiğini, bu soruşturma ve incelemelerin sonucunun beklenmesi gerektiğini, Devletin vergi ve gelir kayıplarına karşı çıktığı ve ayrıca işin organize bir iş olduğunu düşündüğü için istemeyerek üslupta sert bir söylem kullanmış olabileceğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur

.Mahkemece, dosyanın kalınlığı ve iş yoğunluğu gerekçeleriyle bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davalının şikayetleri üzerine davacı hakkında soruşturmalar yapıldığı, raporlar düzenlendiği, ancak davalının şikayet hakkını kullanırken baştan davacıyı suçlayıcı ve

mahkum edici nitelikte ifadeler kullanarak şikayet hakkını kötüye kullandığı ve manevi tazminat koşullarının oluştuğu, ancak şikayette kullanılan kelime ve ifadeler, tarafların görevi, disiplin soruşturma raporunda ortaya çıkan davacının usulsüz ve kanunsuz hareketleri ile hak ve adalet ilkesinin de dikkate alındığı gerekçesiyle, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.Anayasa’nın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasa'nın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin Niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş

ve hukuka aykırılığı açıklanmış, 25. maddesinde, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı, BK’nın 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davalının ihbarıyla Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığının inceleme başlattığı, konunun değerlendirilmesi için bu başvuruyu Sağlık Bakanlığına ve BDDK’ya da bildirdiği, ilk aşamada ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/164357 sayılı soruşturma dosyasında görevi kötüye kullanma suçundan davacı ve dava dışı iki memur hakkında soruşturma izni verilmemesi nedeniyle 06/08/2013 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu arada Maliye Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığı müfettişlerinin incelemelerinin devam ettiği, Maliye Bakanlığı Vergi Müfettişi ...’ün düzenlediği 27/08/2013 tarihli raporda; 2008-2013 yılları arasında davalının şikayetinde bildirdiği Ziraat Bankası ... Şubesi tarafından Türkiye Hudut ve Sahiler Sağlık Genel Müdürlüğüne sağlanan 9.319.189,11 TL'lik maaş dışı banka promosyonunun kurum bütçesine kaydedilmeden ve hiçbir mevzuata bağlı kalınmadan bütçe disiplini dışında harcanması neticesinde, şahsi, kamusal olmayan kullanımlara meydan verildiği, hatta toplama, sahte fatura ve fişlerle ve üçüncü şahısların harcamalarının kurum harcaması gösterilmesi gibi yöntemlerle kamu görevlilerince çıkar birliği içindeki kişilere maledildiğinin tespit edildiği, raporun bir örneğinin Cumhuriyet Savcılığına gönderilmesi yönünde rapor tanzim edildiği, davalının bu soruşturmanın ..

... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/122860 sayılı dosyada devam ettiğini ve dosyanın celbi gerektiğini dosyaya beyan ettiği, ancak Mahkemece bu soruşturma dosyasının incelenmek üzere dosyaya getirtilmediği, yine Sağlık Bakanlığı Sağlık Denetçileri tarafından düzenlenen raporda ise, İnsan Kaynakları Daire Başkanı olan davacının, kurum paralarının nemalandırılması karşılığında elde edilen maaş dışı promosyonu usulsüz harcadığı, harcanmasına sebebiyet verdiği ve kurum zararına neden olduğu, ihalede görevdeki yetkisini kötüye kullandığı, Genel Müdürlüğe ait araçları (eski İdari ve Mali İşler Daire Başkanı ile birlikte) usulsüz olarak kullanmak suretiyle kamu zararına sebebiyet verdiği, görev yeri ve ikametgahı değişmediği halde yersiz olarak sürekli görev yolluğu düzenleyerek usulsüz harcırah aldığı, davacının personel hastalık izin ve raporlarını dikkatli takip etmeyerek, personelin fazladan izin kullanmasına sebebiyet verdiği, davacının bu fiilleri nedeniyle halihazırda mevcut daire başkanlığı görevinden alınarak, çalıştığı genel müdürlük dışında kadro ve derecesine uygun başka bir göreve atanmasında kamusal fayda görüldüğü, davacının usulsüz harcamaları nedeniyle görevi ile ilgili olarak çıkar sağladığı anlaşılmakla, kademe ilerlemesinin durdurulması cezası ile cezalandırılmasının uygun görüldüğü, tazmin yönünden kamu zararının diğer sorumlularla birlikte davacıdan tahsiline karar verildiği, Sağlık Bakanlığının bu konularda davacı hakkında soruşturma izni verdiği anlaşılmaktadır.Dosya kapsamından, yukarıda özetlenen davacının usulsüz işlemlerini tespit eden raporların davalının şikayetleri üzerine düzenlendiği, bir başka deyişle dava konusu şikayet dilekçesinde yer alan iddiaların idari makamlarca soruşturulduğu ve mesnetsiz olmadığının tespit edildiği, Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığınca vergi müfettiş raporunun bir örneğinin gerekli soruşturmanın yapılması için ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine de karar verildiği ve 2013/122860 soruşturma numarasını aldığı, böylece şikayet için yeterli emarenin mevcut olduğu anlaşılmaktadır.6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi uyarınca; “Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz.” Somut olay, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenebilir niteliktedir. O nedenle, bilirkişi düşüncesine başvurulması maddeye açık aykırılık oluşturmaktadır. Ancak şikayette emare olduğu esasen mahkemenin de kabulündedir.Şu halde, davanın tümden reddi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir

.” Somut olay, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenebilir niteliktedir. O nedenle, bilirkişi düşüncesine başvurulması maddeye açık aykırılık oluşturmaktadır. Ancak şikayette emare olduğu esasen mahkemenin de kabulündedir.Şu halde, davanın tümden reddi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7154, Karar No: 2007/10546, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7154 E.  ,  2007/10546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 80.507,11 ABD. doları eğitim ve öğretim giderinin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın sulh sözleşmesi doğrultusunda kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Yasasının 35. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi, daha önce muhataba usulüne uygun bir tebligat yapılması ve tebligat yapılan bu adresin değiştirilmesi ile yeniden adresin bildirilmemesi veya tespit edilememesi halinde söz konusu olur.

Somut olayda davalılardan ...'a da önce usule uygun bir tebligat yapılmadığı, davalı Mümin Dayan'ın ise 13.12.2006 tarihinde mahkemeye ... olduğu dilekçede ise "... Mahallesi, 101. sokak, ... Sitesi ... Bloklar, C Blok Kat 3 Daire 6 Afyonkarahisar" adresinin bildirilmiş olduğu, belirtilen bu adrese herhangi bir tebligat yapılmadığı anlaşıldığından adı geçen davalılara yapılan tebligatın geçerliliğinden söz edilemez.

Mahkece adı geçen davalılara usulüne uygun tebligat yapılarak, temyiz süreleri de beklendikten sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 4.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.