muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23378, Karar No: 2022/808, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/23378 E.  ,  2022/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2016 gün ve 2016/53 Esas, 2016/251 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak bu suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 30.12.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 26.04.2017 gün ve 2017/642 Esas, 2017/789 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12287, Karar No: 2014/5532, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12287 E.  ,  2014/5532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/200-2013/729

DAVA :Davacı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin alt işverenlere verdiği hizmette arıza teknisyeni olarak işe başladığını, dava dışı şirketler ile davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı bulunduğunu, işyerinde vardiyalı sistem olmasına rağmen her gün 16 saat çalıştırıldığını, Cumartesi günleri yarım gün çalışması gerekirken bu günde de aynı şekilde çalıştığını, bu çalışmalarından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını, ücretinin ödenmediğini, davacının hafta tatil günlerinde de çalışma sisteminin aynı şekilde olduğunu, davacının işe alınırken yol ve yemek yardımı yapılacağının söylendiğini, davalı Kurumun da ihaleli çalışan işçilere nakdi olarak bu yardımları yaptığını kabul ettiğini belirterek, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ücretinden % 40, tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtları gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32119, Karar No: 2012/17936, Tarih: 28.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/32119 E.  ,  2012/17936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lalapaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 28/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7693, Karar No: 2024/7240, Tarih: 06.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/7693 E.  ,  2024/7240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/108 E., 2016/310 K.

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesinde tanımlanan nitelikli tehdit ile 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun (6136 sayılı Kanun) 15/1. maddesinde tanımlanan 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanık hakkında mahkûmiyet kararlarının alındığı tarih olan 10.05.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, Adli emanetin 2016/68 sırasında kayıtlı taşınması, bulundurulması yasak bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE,

06.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24334, Karar No: 2025/2025, Tarih: 22.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/24334 E.  ,  2025/2025 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/420 E., 2023/565 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/86 E., 2022/258 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmak, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

2-Ek karar; silahlı terör örgütüne üye olma, nitelikli dolandırıcılık ve

resmi belgede sahtecilik suçları yönünden ...

vekilinin temyiz isteminin CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca reddine”

dair ek karar

TEMYİZ EDENLER :Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, Hazine ve Maliye

Bakanlığı vekili

EK KARARI TEMYİZ EDEN : ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.06.2023 gün, 2022/420 Esas, 2023/565 sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca silahlı terör örgütüne üye olma, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçları yönünden istinaf kanun yoluna başvurma hakkı bulunmayan ... vekilinin istekleri yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı CMK'nın 279/1-b maddesi uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verildiği,

İtiraza tabi olan bu kararın 13.06.2023 tarihinde ... vekiline tebliğ edildiği, temyiz edilemeyecek nitelikte bulunmasına rağmen, anılan karara karşı ... vekili 14.06.2023 günlü dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunduğu,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 16.06.2023 tarihli ve aynı Esas ve Karar sayılı ek kararı ile temyiz başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 296/1 maddesi uyarınca reddine karar verildiği, bu ek karara karşı ... vekilinin 06.07.2023 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunulduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tanzim olunan 3-2023/82064 nolu, 23.08.2023 tarihli Tebliğname'de ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 16.06.2023 tarihli aynı Esas ve Karar sayılı ek kararına karşı ... vekili tarafından yapılan 06.07.2023 havale tarihli temyiz başvurusu hakkında görüş bulunmadığı anlaşılmakla, ... vekili tarafından yapılan 06.07.2023 havale tarihli temyiz başvurusu hakkında görüş bildiren bir ek tebliğname düzenlenerek gönderilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8814, Karar No: 2012/12766, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8814 E.  ,  2012/12766 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Basit cinsel saldırı (2 defa) ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.10.2008 gün ve 2008/174 Esas, 2008/473 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 15.02.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanık hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının aynı Kanunun 322/1, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 20.01.2012 tarih ve 178 sayılı Kararı ile İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesi kapatıldığından, dosyanın İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi

...
Yargıtay — Esas No: 2015/23729, Karar No: 2015/36382, Tarih: 22.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/23729 E.  ,  2015/36382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/247293

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2014/64 (E) ve 2014/275 (K)

SUÇLAR : İftira, cezaevine yasak eşya sokma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanıp, hükümde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 16. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13130, Karar No: 2015/29306, Tarih: 20.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/13130 E.  ,  2015/29306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar .... ve ....'ye yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıklar ..ve .... müdafii ile ... ve ....'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit ve hakaret sanıklar .... ve .... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir; Ancak;

a-Sanıklar .... ve ...'nin önceki mahkumiyetlerine konu eylemlerinin sonraki kanuni düzenlemelerle kabahate dönüştürülmesi karşısında, “kasıtlı suçtan sabıkalarının bulunması” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-Sanıklar... ve ....'nin hakaret suçunu , haksız bir fiile tepki olarak işlendiklerinin kabul edilmesi karşısında, özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129/1. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanunun 29. maddesi ile hüküm kurulması,

c-Hakaret suçunun kovuşturması şikayete bağlı olup, mağdur ....'ın soruşturma aşamasında şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, TCK'nın 73/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereği, şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d-Mağdurlar .... ve ....'ın duruşmada şikayetlerinden vazgeçmeleri karşısında, TCK'nın 73/4. maddesi uyarınca sanıklara şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

d-Mağdurlar .... ve ....'ın duruşmada şikayetlerinden vazgeçmeleri karşısında, TCK'nın 73/4. maddesi uyarınca sanıklara şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

e-Suça konu fabrikanın üzerinde bulunduğu tarlanın.. Yapı Ltd. Şti.ne ait olup, mağdurlar... ve .'nin bu şirketin 3 ortağından ikisi oldukları; adı geçen şirketin , yine aynı müştekilerin de hisseleri bulunan ... Kimya Ltd. Şti'ne 27/01/2005 başlangıç tarihli olmak üzere 5 yıllığına kiralandığı, sözleşme daha sona ermeden 03/04/2008 tarihinde mal sahibi... Yapı Ltd. Şti tarafından suça konu arazinin sanık ..'a satıldığı olayda;

Mağdurların, 31.07.2009 tarihine kadar fabrikada kiracı sıfatıyla faaliyette bulundukları ve sanıkların fabrikaya zorla girerek işyerinin kilidini değiştirdikleri şeklindeki iddiaları; sanıklardan ...'ın ise, taşınmazı fabrika ile birlikte satın aldığı, mağdurlar işten anladıkları için 120 bin TL tutarında hammadde aldığı ve işlemeleri için verdiği, annesi hastalandığından işyeri ile ilgilenemediği, hesap dökümünü istediği, ancak mağdurların vermemeleri üzerine işyerini boşaltmalarını istediği yönündeki savunması birlikte değerlendirildiğinde;

Suça konu taşınmazın fabrikadaki hammaddelerle ve makinelerle birlikte satılıp satılmadığı, sanığın mağdurlara yönelik tahliye davası açıp açmadığı, taşınmazın satışından sonra mağdurların fabrikada yaklaşık 16 ay şüreyle kiracı sıfatıyla mı işçi sıfatıyla mı kaldıkları tespit edilmeden ve sanıkların eylemlerinin iş ve çalışma hürriyetinin ihlali niteliğinde bulunup bulunmadığı da tartışılmadan, eksik araştırma ile işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ...., sanıklar .... ve .... müdafinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.