muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/251, Karar No: 2018/2883, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/251 E.  ,  2018/2883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 29.08.2014 yerine 2014 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24707, Karar No: 2014/16750, Tarih: 16.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24707 E.  ,  2014/16750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Her iki sanığın ayrı ayrı mahkumiyetlerine

Katılan vekilinin 29.07.2011 tarihli temyiz isteminden Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün 06.12.2011 tarih 36281 sayılı yazısına istinaden vazgeçilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz istemlerine hasren inceleme yapılmış,

Sanıkların temsilcisi oldukları mükellef şirketin düzenlediği sahte faturaların bir kısmını alarak kullandığı iddia edilen ... İletişim Ltd. Şti isimli mükellefe ait defter ve belgelerin incelenmesi sonucu düzenlenen 21.03.2008 tarih 1981/15 sayılı Vergi İnceleme Raporunda sanık ...'ın şirket temsilcisi olduğu 30.11.2005-06.03.2006 dönemini kapsar şekilde 2006 yılında düzenlediği, 26.01.2006 ve 01.02.2006 tarihli faturaların bulunduğunun belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki sanık ...'ın 2006 takvim yılında işlediği suç bakımından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında 2006 ve 2007; sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

... İletişim Ltd. Şti. isimli mükellefe ait defter ve belgelerin incelenmesi sonucu düzenlenen 21.03.2008 tarih 1981/15 sayılı Vergi İnceleme Raporunda sözü geçen 144001 nolu 15.12.2005 tarihli fatura dışında sanık ...'ın 2005 yılında başka sahte fatura düzenlendiğine dair iddia ve delil bulunmadığı cihetle, 2005 takvim yılında işlenen suç bakımından 5237 sayılı Yasanın zincirleme suç hükmünün uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden TCK.nun 43. maddesi ile cezasından artırım yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında 2005 takvim yılında işlediği suç nedeniyle kurulan hüküm fıkrasından 5237 Sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılıp, sonuç hapis cezasının 18 aya indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu bakımından DÜZELTİLEREK, sanık ... hakkında 2006, 2007; sanık ... hakkında 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından ise doğrudan ONANMASINA, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12312, Karar No: 2014/5557, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12312 E.  ,  2014/5557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/233-2013/754

DAVA :Davacı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin alt işverenlere verdiği hizmette arıza teknisyeni olarak işe başladığını, dava dışı şirketler ile davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı bulunduğunu, işyerinde vardiyalı sistem olmasına rağmen her gün 16 saat çalıştırıldığını, Cumartesi günleri yarım gün çalışması gerekirken bu günde de aynı şekilde çalıştığını, bu çalışmalarından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını, ücretinin ödenmediğini, davacının hafta tatil günlerinde de çalışma sisteminin aynı şekilde olduğunu, davacının işe alınırken yol ve yemek yardımı yapılacağının söylendiğini, davalı Kurumun da ihaleli çalışan işçilere nakdi olarak bu yardımları yaptığını kabul ettiğini belirterek, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni ESAS elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ücretinden % 40, tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtları gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/988, Karar No: 2009/4067, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/988 E.  ,  2009/4067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Departmanı Reklam Basın Yayın Prodüksiyon Yapımcılık Dan.Tic.Ltd.Şti. ile davalı Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü’ne izafeten Spor Toto Teşkilat Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.06.2007 gün ve 2004/148-2007/187 sayılı hükmü onayan Dairemizin 24.11.2008 gün ve 2007/7617-2008/7002 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442. maddesi hükmünce 195,00 TL para cezasının harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 02.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2007/5807, Karar No: 2008/677, Tarih: 04.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5807 E.  ,  2008/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki senet alacağının tespiti-itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, bonodan kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalılar vekili, davacı iddiasının gerçek dışı olduğunu, davalıların davacıya borçlarının olmadığını, mükerrer tahsil amacı güdüldüğünü, müvekkillerinin tefe sureti ile davacıdan aldıkları para karşılığında, 6.000 YTL’lik senet verdiklerini ve bedelini ödeyerek geri aldıklarını, bu senetle takibe konulan senet arasında bağlantı bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, imza incelemesine ait bilirkişi raporu karşısında davanın reddini karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılardan ...’ın 19.09.2005 tarihli duruşmada senetteki imzanın kendisine ait olduğu yolunda beyanı mevcut ise de, beyanları arasında çelişkiler bulunmaktadır. Adı geçen davalı 75 yaşındadır.

Mahkemece imza incelemesi yaptırılmış ise de , tatbik imzaları olarak senedin tanzim tarihinden sonra düzenlenmiş olan belgelerdeki imzaların incelemeye tabi tutulduğu görülmüştür.Oysa, sağlıklı ve doğru bir sonuca varılabilmesi için imza incelemesi yönünden davalıların tanzim tarihinden önceki tarihlerde düzenlenmiş ve imzalarını ihtiva eden belgelerin kendilerine sorulup ilgili yerlerden celbi ile, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinde bu yönden yeniden inceleme yaptırılarak, sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.Mahkemece, bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5676, Karar No: 2023/779, Tarih: 13.02.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5676 E.  ,  2023/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Of Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve dahili davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Trabzon ili, Of ilçesi, Kiraz Mahallesinde bulunan 117 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davacıların mirasbırakanı ... adına tapuya kayıtlı bulunduğunu, bu parselin bitişiğindeki 117 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise davalı ... adına tapuya tescil edildiğini, bu parsel üzerinde çay alımevinin bulunduğunu, çay alımevinin kurulu olduğu alanın bir kısmının davacıların murisi tarafından çay alım yeri olarak bağışlandığını, ancak çay alımevi dışında kalan ana yol ile ara yol ve davacıların taşınmazına bitişik olan bir kısım yerin yapılan tespit çalışmaları sonucunda davalı ... adına tescil edildiğini, dava konusu kısmın bağışlanan yerlerden olmadığını, geçmişte ve halen davacılar tarafından zilyet ve tasarruf edildiğini ileri sürerek 117 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava dilekçesine ekli krokde belirlenmiş olan kısmının iptaline, davacıların murisine ait 2 parsel sayılı taşınmaza eklenerek davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz bölümünün köy halkı tarafından çay alımevi olarak kullanıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Of Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.12.2018 tarihli 2017/615 Esas, 2018/693 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Kaldırma Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Of Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.12.2018 tarihli 2017/615 Esas, 2018/693 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Kaldırma Kararı

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 24.05.2019 tarihli ve 2019/665 E. 2019/1025 K. sayılı kararıyla; yüzleştirme yapılmadan mahalli bilirkişi ve tanık ...’ın beyanlarına itibar edilmesinin yerinde olmadığı gibi dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklardan somut olayın özelliğine göre davacıların mirasbırakanı tarafından bağış işleminin hangi yıl yapıldığı, dava konusu yerin de bağışlanıp bağışlanmadığı, dava konusu bölümün bağış işleminin yapıldığı tarihten sonra da davacı tarafça kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmış ise ne şekilde kullanıldığı, çay alım işlemi için kullanılan binanın ne zaman yapıldığı, binanın ihtilaflı kısma bakan bölümünde bulunan kapının hangi yıl açıldığı, dava konusu bölümden çay yükleme işi yapılıp yapılmadığı, yapılıyor ise hangi tarihten başlayarak çay yükleme yeri olarak kullanıldığı, yükleme işinin davacılar veya mirasbırakanlarının rızası dahilinde yapılıp yapılmadığı, çay yükleme işinin yıl boyu mu yoksa yılın belli dönemlerinde mi yapıldığı hususlarının sorulmadan karar verilmiş olmasının doğru olmadığı, hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile uzman fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılması, yapılacak keşifte yukarıda belirtilen hususlar sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, tanık ve bilirkişi beyanları arasında çelişki oluştuğu takdirde gerektiğinde yüzleştirme yapılarak bu çelişkinin giderilmeye çalışılması, çelişkinin giderilmemesi halinde hangi beyana hangi gerekçe ile üstünlük tanındığı açıklanıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken esasa etkili bir kısım deliller toplanmadan ve değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a.6. maddesi gereğince hükmün kaldırılmasına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

Of Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.01.2020 tarihli 2019/275 Esas, 2020/13 Karar sayılı kararı ile; dava konusu alanın da bağış kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E. İstinaf Sebepleri

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

Of Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.01.2020 tarihli 2019/275 Esas, 2020/13 Karar sayılı kararı ile; dava konusu alanın da bağış kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın Of Çaykara yeni yoluna cephe olan taraftaki kapısının açıldığı tarihin 3-4 yıl olduğunun tespit edildiğini, mahalli bilirkişilerin, bu yerdeki çay yükleme kısmının otuz yılı aşkın süredir var olduğu iddiasının mesnetsiz kaldığını, ... fotoğrafları incelendiğinde söz konusu A ile gösterilen ve dava konusu edilen yerin yükleme boşaltma alanı olarak kullanılamayacağı, bu tarafta yükleme ve boşaltmaya uygun yol bulunmadığı, araç giriş çıkışı, aracın kullanabileceği bir yol olmadığı, mahalli bilirkişilerin yalan beyanda bulundukları, bunun sebebinin ise çay yükleme yapılan deponun da köyden alınacağı endişesi olduğunu ileri sürerek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

F. Gerekçe ve Sonuç

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 03.12.2020 tarihli ve 2020/818 E. 2020/1426 K. sayılı kararıyla; çekişmeli taşınmaz bölümünün davacıların babaları tarafından köy tüzel kişiliğine bağışlandığı ve çay alım yerinin eklentisi olarak kullanıldığının anlaşıldığı, Mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve dahili davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçesindeki taleplerinin tekrarı ile ret kararının bozulmasını talep etmiştir.

Dahili davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazların Devlete ait olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun;

14. maddesinin ilgili kısımları şöyledir;

" Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40,kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.

3. Değerlendirme