muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6162, Karar No: 2021/901, Tarih: 01.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6162 E.  ,  2021/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 22/10/2020 tarih ve 2019/7789 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/11/2020 tarih ve KYB-2020/98664 sayılı ihbarname ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/06/2017 tarihli ve 2016/17834 soruşturma, 2017/52181 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/01/2018 tarihli ve 2017/9496 değişik iş sayılı kararını müteakip, anılan suçtan şüpheliler haklarında yapılan soruşturma neticesinde, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/12/2018 tarihli ve 2018/29380 soruşturma, 2018/135324 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/02/2019 tarihli ve 2019/1145 değişik iş sayılı kapsayan dosya incelendi.

"1- Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/01/2018 tarihli ve 2017/9496 değişik iş sayılı kararı yönünden;

"Her ne kadar Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/06/2017 tarihli ve 2016/17834 soruşturma, 2017/52181 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/01/2018 tarihli kararı ile eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, esasen bu kararın soruşturmanın genişletilmesi anlamına geldiği, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanun’un 173/4. maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi halinde Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde,

2- Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/02/2019 tarihli ve 2019/1145 değişik iş sayılı kararı yönünden;

2- Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/02/2019 tarihli ve 2019/1145 değişik iş sayılı kararı yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müşteki şirketin Meşrutiyet Mah. ....'de bulunan 6 adet gayrimenkulun sahibi olduğu, şüpheliler ... ve ...'ın aynı apartmanda 4 ve 5 nolu dairelerin sahibi oldukları, şüphelilerin 1992 yılına ait karar defteri üzerinde sahtecilik yapmak suretiyle binanın ortak alanını kapatarak binanın dış duvarlarını yıkıp dışarıya kapı açtıkları, bu şekilde sahtecilik suçunu işledikleri iddiası ile şüpheliler haklarında başlatılan soruşturmada, sahte olduğu iddia edilen belge asıllarının bulunmaması gerekçesiyle özel belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, suça konu 1992 yılına ait karar defterinin noter tasdikli belge suretinde imzaları bulunan kat maliklerinin tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, belge üzerindeki imzaları kabul edip etmediklerinin sorulması, gerekirse belgedeki imzaların kat maliklerine ait olup olmadığı hususunda kriminal inceleme yapılması ve sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumlarda, anılan Kanun’un 160 ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak üzere itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki (1) numaralı düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliği’nin 10/01/2018 tarih ve 2017/9496 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki (1) numaralı düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliği’nin 10/01/2018 tarih ve 2017/9496 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına,

2-Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliği’nin 10/01/2018 tarih ve 2017/9496 Değişik İş sayılı kararının soruşturmanın genişletilmesi niteliğinde olduğu ve soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi halinde, Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra itirazın yine aynı Sulh Ceza Hakimliğince değerlendirilebileceği, bu nedenle Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliği tarafından, soruşturma dosyasının Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesine karar verilmesinin gerekeceği anlaşılmakla; Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliği’nin 21/02/2019 tarih ve 2019/1145 Değişik İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki (2) numaralı düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, belirtilen gerekçeyle kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8876, Karar No: 2024/4595, Tarih: 16.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/8876 E.  ,  2024/4595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2779 E., 2021/158 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/39 Esas, 2019/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yağma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2019/2779 Esas, 2021/158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanık hakkında nitelikli yağma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Müştekinin beyanının çelişkilerle dolu olduğuna, dosya kapsamında bıçağın bulunmadığına ve bıçakla yaralama izine rastlanmadığına, yaralama suçundan ceza verilmemesi gerektiğine ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Müştekinin beyanının çelişkilerle dolu olduğuna, dosya kapsamında bıçağın bulunmadığına ve bıçakla yaralama izine rastlanmadığına, yaralama suçundan ceza verilmemesi gerektiğine ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.İlk derece mahkemesince, sanığın katılanı "Üzerinde bulunan cüzdanı ver yoksa seni öldürürüm" şeklinde tehdit ederek katılanın cüzdanını aldığı, katılana " Başka para yok mu nereye sakladın" dediği, katılanın suratına ve göğsüne vurduğu, 11.04.2018 tarihli Araştırma Tutanağında belirtildiği gibi olay yerinde katılana ait takma dişlerin ve yerde kan izlerinin bulunduğu, olaydan sonra sanığın katılana ait kimlik kartını ve boş ruhsat kabını attığı yerin Talipli Köyü Sahil yolu Giresun istikametinde bulunduğu, her ne kadar katılan sanığın kendisini bıçak kullanarak tehdit ettiğini iddia etmiş ise de olay yerinde ve sanığın üstünde bıçak bulunmadığı bu nedenlerle sanığın katılanı bıçakla tehdit ettiğine dair katılanın soyut beyanından başka somut bir delil bulunmadığı, sanığın kollukça alınan ifadesinde " ben ...'dan bıçak zoruyla cep telefonunu, parasını ve cüzdanını almadım, aşırı şekilde sarhoş olduğum için olanları çok net hatırlayamıyorum," dediği, sanığın aşamalardaki savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, katılanın tutarlı ve istikrarlı beyanlarda bulunduğu göz önünde bulundurulduğunda sanığın katılana yönelik "Yağma" suçunu işlediği ... olduğundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148 inci maddesi gereğince cezalandırılması gerektiğine karar verilmiştir.

2.Olaya ilişkin araştırma tutanağı, kamera görüntüsü çözüm tutanağı düzenlenmiştir.

3.Mağdurun adli raporu temin edilmiştir.

4.Sanığın yer göstermesi sonucu mağdura ait nüfus cüzdanı temin edilmiştir.

5.Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince yapılan yargılamada ise sanığın eyleminin bir bütün olarak 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a maddesinde düzenlenen nitelikli yağma suçunu oluşturduğu, sanığın olay tarihinde kullanmış olduğu bıçağın ele geçirilmemiş olmasının sanık lehine bir durum ortaya çıkarmayacağı bu haliyle sanığın nitelikli yağma suçundan cezalandırılması gerektiğine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

12.04.2018 tarihli tutanak içeriğine göre, sanığın yer göstermesi sonucunda mağdura ait nüfus cüzdanını bulunması karşısında, soruşturma aşamasında yapılan kısmi iade sebebiyle mağdurdan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında, hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Ancak;

12.04.2018 tarihli tutanak içeriğine göre, sanığın yer göstermesi sonucunda mağdura ait nüfus cüzdanını bulunması karşısında, soruşturma aşamasında yapılan kısmi iade sebebiyle mağdurdan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında, hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2019/2779 Esas, 2021/158 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24842, Karar No: 2022/3964, Tarih: 08.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24842 E.  ,  2022/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkeme tarafından, Kalecik Tapu Müdürlüğü’nden suça konu ağaçların bulunduğu taşınmazın tapu kayıtlarının istendiği ve gelen cevabi yazı ekindeki tapu kaydından söz konusu taşınmazın Halfeti Köyü Tüzel Kişiliğine ait olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki, sanıkların suça konu ağaçların kendi arazi sınırları içinde kaldığı yönündeki savunmalarına ilişkin araştırma yapılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıkların, Halfeti Köyü Tüzel Kişiliğine ait arazide dikili bulunan söğüt ağaçlarını kesip sanık ...’ın ikameti önüne götürmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu ancak, iddianame ile sanıklar hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan TCK'nın 152/1-c. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı ve bu suçun da hırsızlık suçuna dönüşemeyeceği de gözetilerek, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan dava açılması sağlanarak, dosyalar birleştirilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9270, Karar No: 2014/15243, Tarih: 19.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9270 E.  ,  2014/15243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 05.03.2014

No : 2013/769-2014/329

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Mustafa Başar Taşbaş tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davacıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan yetim aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili nüfus müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili nüfus müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, aylıkların birlikte yaşama olgusu sebebiyle kesildiği dönemde boşanan eşlerin medula sisteminde geçen adres bilgilerinin aynı olup olmadığı araştırılmalı, varsa çalışmaları

.

.

nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, boşanma ilamında velayet ve nafaka ile ilgili hükümler varsa bu hükümlerin icrası ne şekilde gerçekleşmekte olduğunun yani şahsi ilişki ve nafakaların tahsili icra marifetiyle mi yoksa nizasız şekilde mi icra edildiği araştırılmalı böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Davaya konu somut olayda davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, aylıkların birlikte yaşama olgusu sebebiyle kesildiği dönemde boşanan eşlerin medula sisteminde geçen adres bilgilerinin aynı olup olmadığı araştırılmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, boşanma ilamında velayet ve nafaka ile ilgili hükümlerin icrası ne şekilde gerçekleşmekte olduğunun yani şahsi ilişki ve nafakaların tahsili icra marifetiyle mi yoksa nizasız şekilde mi icra edildiği araştırılmalı böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5765, Karar No: 2014/12455, Tarih: 04.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5765 E.  ,  2014/12455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 12.Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/485 Karar no:2013/870

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların, boşanma ve fer'i sonuçlarında anlaşmalarına dayanılarak Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiş, kararla müşterek çocukların velayetleri davalı (baba)'ya bırakılmış, karar 12.05.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Tarafların aralarında düzenledikleri boşanmaya esas alınan protokolde, müşterek çocukların eğitimlerinin sonuna kadar tüm eğitim giderleri (servis, okul, yemek, gerekirken özel ders ücretleri de dahil olmak üzere) davalı tarafından karşılanacağı, taraflarca kararlaştırılmış protokoldeki bu hüküm boşanma kararına da geçirilmiştir. Boşanma kararının kesinleşmesinden sonra davacı anne tarafından açılan velayetin değiştirilmesi davası sonunda Ankara 3. Aile Mahkemesinin 2011/1346 esas, 2011/1809 karar sayılı karar ile müşterek çocukların velayetlerinin babadan alınarak davacı anneye verilmesine karar verilmiş, karar 23.02.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı, anlaşmalı boşanmaya esas alınan hakim tarafından da tasdik edilen protokolden kaynaklanan müşterek çocukların eğitim giderleri ile ilgili harcamalar için ilamsız icra takibinde bulunmuş, davalının süresi içerisinde bu takibe itiraz etmesi üzerine davacı tarafından açılan itirazın iptali davası sonunda, mahkemece "velayet babada iken eğitim giderlerinden sorumluluk maddesinin velayet anneye geçtikten sonra davalı babayı bağlayacağı kabul edilmeyeceği" gerekçe gösterilerek dava reddedilmiştir. Davalı, hakim tarafından tasdik olunan boşanma protokolü ile, müşterek çocukların eğitim giderlerini karşılamayı, velayetin kendisinde olması koşuluna bağlı olmaksızın üstlenmiştir. Bu protokoldeki taahhüdü ile bağlıdır. O halde işin esasının incelenmesi ve hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.04.06.2014 (Çar.)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yerel mahkeme değerlendirmesi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine de uygun bulunmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.