muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11864, Karar No: 2025/3822, Tarih: 24.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11864 E.  ,  2025/3822 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/597 Esas, 2024/650 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Alanya Çocuk Mahkemesinin 22.06.2023 Tarihli ve 2023/37 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Alanya İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü 26.08.2024 tarihli yazısı ile, çocuğun Adana ili ... ... ... Ortaokuluna nakil gittiği bildirilmiştir.

Mahkemece 29.08.2024 tarihli ek karar ile, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:14 İç Kapı No:1 olduğu Kozan/Adana olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kozan 1. Aile Mahkemesinin 13.09.2024 Tarihli ve 2024/597 Esas, 2024/650 Karar Sayılı Kararı

Küçük hakkında danışmanlık tedbiri kararının Alanya Çocuk Mahkemesinin 2023/37 Tedbir Talep dosyası ile verildiği, bu nedenle dosyanın danışmanlık tedbiri kararını veren Alanya Çocuk Mahkemesi tarafından uygulanmasına devam edilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a alt bendi uyarınca hakkında danışmanlık tedbiri uygulanan küçüğün, danışmanlık tedbirinin uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Alanya Çocuk Mahkemesinin 2023/37 Tedbir Talep sayılı dosyasında 22.06.2023 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 29.08.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Alanya Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Alanya Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19692, Karar No: 2010/1728, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19692 E.  ,  2010/1728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davası sırasında davacı taraf vekili 17.08.2009 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Reddi hakim talebinde bulunan davacı vekili, 17.08.2009 günlü dilekçesi ile mahkemenin 2007/45 esas sayılı dosyasında belirtilen nedenlerle, mahkeme heyetine ve yargılamanın adilliğine inançları kalmadığını, hakimin tarafsızlığına gölge düştüğünü belirterek reddi hakim talebinde bulunmuştur.

Hakim ... Arda Aygun hakimin reddi sebebi olarak ileri sürülen hususların doğru olmadığını, taraflar arasında görülen 14 dosyanın keşiflerini yaptığını, davacının soyut iddialarının davayı uzatmaya yönelik olduğunu bildirmiştir.

Konuyu inceleyen merci taraflar arasındaki diğer dosyalarda dinlediği tanık beyanlarından davacı vekili tarafından ileri sürülen hususların H.Y.U.Y.'nın 29. Maddesinde belirtilen nedenlerden olmadığı, davacının talebinin davayı uzatmaya yönelik ve kötü niyetli olduğu gerekçesiyle talebin reddine, davacının 4480 TL. idari para cezası ile cezalandırılmasına karar ..., hüküm davacı vekili tarafından gösterdiklerin tanıkların dinlenmediği, keşif sırasında yağmur yağdığı ve tutanağın davalı tarafından temin edilen araç içinde tutulduğu, davalı tarafından keşif yerine kuzu getirildiği ve keşiften sonra köyde davalı ve keşif heyetinin birlikte yedikleri gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde,

Davalı vekilinin reddi hakim gerekçesi olarak ileri sürdüğü hususların H.Y.U.Y.'nın 29. Maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi, keşfe ve bilirkişi raporlarına itirazların temyiz sebebi olabileceği ve temyiz aşamasında inceleneceği anlaşıldığından, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16.02.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9810, Karar No: 2010/3992, Tarih: 26.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/9810 E.  ,  2010/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoymak suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Niğde Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 26/09/2005 gün ve 2005/520 Esas, 2005/214 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay’dan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak mahkemenin hak ve yetkilerini düzenleyen CMUK.nun 326. maddesinin amir hükmüne göre yeniden duruşma açılıp, davet edilecek ilgililere bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmasından sonra bir karar verilmesi gerektiği ve 5252 sayılı Yasanın 9/1-2 maddelerindeki duruşmasız karar verme koşullarının da bulunmadığı gözetilmeden dosya üzerinden değerlendirme yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/22212, Karar No: 2007/119, Tarih: 15.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/22212 E.  ,  2007/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Eşya ve gayrimenkulün aynından doğan vergi alacağı, aynı mal üzerinde başka alacaklılar lehine rehin tesis edilse dahi, rehinli malın satış bedelinden öncelikle ödenecektir (6183 SK. madde 21/2, İİK'nun madde 206/1). Somut olayda vergi dairesinin alacağı mahcuz vasıtaların aynından doğan vergi alacağından olmadığı için rehinli malın satış bedelinden öncelikli ödenmesi mümkün değildir. Ayrıca, rehin tesisinden sonra kamu alacağı için haciz konulduğu tespit edildiğine göre, rehinli alacağın ödenmesinden sonra kalan olursa vergi dairesine ödeme yapılabilecektir.

Bu durumda, mahkemece yukarıdaki ilkelere göre karar verilmesi gerekirken sıra cetveli yapılması gerektiği yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1735, Karar No: 2021/1159, Tarih: 23.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/1735 E.  ,  2021/1159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep eden tarafından, 13/06/2016 gününde verilen dilekçe ile terekenin teslimi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; talebin kabulüne dair verilen 14/07/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi ... ve ... (kendisine asaleten, ...’e velayeten) tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Kangal Cumhuriyet Başsavcılığının 13/06/2016 tarihli yazısıyla Kangal Adli Emanetin 2005/10 sırasında kayıtlı bulunan 1 adet 20/10/1999 tarihli 90.000,000 TL değerinde borçlusu ...alacaklısı ... olan senet aslı sahibi ...’a teslimine karar verildiğini, ...’ın 25/11/2001’de vefat ettiği anlaşıldığından Suç Eşyası Yönetmeliğinin 23. maddesi gereğince ilgili emanet eşyası ve evraklarının ilgilinin mirasçılarına teslimi istenilmiştir.

Mahkemece, talebin kabulüyle senedin murisin boşandığı eşi... (...) ile mirasını gerçek redde bulunan kızı...’dan olma torunu ...'in birlikte müracaat etmesi koşulu ile kendilerine teslimine karar verilmiştir.

Hükmü, ... ve ... (kendisine asaleten, ...’e velayeten) temyiz etmiştir.

Murise ait nüfus kaydı ve Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/75 Esas, 386 Karar sayılı karardan murisin mirasının en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından reddedildiği anlaşılmaktadır.

En yakın yasal mirasçıların tümü tarafından reddedilen miras, sulh mahkemesince herhangi bir başvuru olmasa bile kendiliğinden iflas hükümlerine göre tasfiye olunur. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. (TMK m. 612 ) Tasfiye yapılmadan mirasçılara intikal yapılamaz. Tasfiye yapacak mahkeme mirası reddin tespitini yapan ve Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir. O halde terekenin Türk Medeni Kanununun 612. maddesi gereğince tasfiye edilmesi için dosyanın bu mahkemeye gönderilmesi gerekirken esas hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mirasçılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 23/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12236, Karar No: 2021/6406, Tarih: 27.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/12236 E.  ,  2021/6406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/585 Esas–2018/593 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 27/04/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/585 Esas, 2018/593 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, ... Mahallesi 2 ada 98 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede ise;

1-Üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilmiş olan fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde faiz işletilmesi doğru olmadığı gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde bulunan (19.06.2018 tarihine kadar) ibaresinin çıkarılarak yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde bulunan (19.06.2018 tarihine kadar) ibaresinin çıkarılarak yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (7) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 27/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6575, Karar No: 2018/2716, Tarih: 05.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/6575 E.  ,  2018/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/09/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 10/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisinin muhtar olarak görev yaptığını, davalının ise imam olarak görev yaptığını, davalının ... üzerinden davacı aleyhine ihbarda bulunduğunu,bu iddialar nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığınca Soruşturma başlatıldığını, davacının muhtar olması nedeniyle Kaymakamlık Makamından soruşturma izni istendiğini, ancak Kaymakamlık makamı isnat edilen suçların işlenmediği gerekçesi ile davacı hakkında soruşturma izni verilmediğini, ... C. Başsavcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, avalının vermiş olduğu dilekçeler ile beyanlarında müvekkili hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlama için suç ve suçlar yüklendiğini, haksız şikayette bulunulduğunu,dilekçede davacıya karşı asılsız ve haksız ithamlara yer verildiğini belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davacının yıllarca köy muhtarlığı yapmış olması nedeniyle köy idaresi ve bütçesini ilgilendiren ihbar, şikayet vesair olumsuz taleplerle karşılaşacağı zaten hayatın olağan akışının gereği olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; soruşturma dosya ve bimer şikayeti incelendiğinde, davalının olay bazlı tanık isimleri de bildirmek suretiyle şikayet ettiği ön soruşturma dosyasında şikayet ile ilgili isnat edilen suç niteliğindeki eylemler dışında bağlantılı olaylar ile ilgili beyanlar bulunduğu, kaymakamlıkça yapılan ön soruşturma sonucu mahkemece yargılama yapılmaksızın şikayetin asılsız olduğunun kesin olarak belirleme imkanının bulunmadığı ve soruşturma izni olmaksızın verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara istinaden manevi tazminatın koşulları oluşmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davalının davacı hakkında, 05/02/2015 tarihinde ...'e ihbar dilekçesi gönderdiği, dilekçenin içeriği incelendiğinde, dava konusu olayda herhangi maddi olgu temeli bulunmadığı halde, davalının davacıyı zararlandırma kastı ile hareket ettiği anlaşıldığından, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindeki eylemin sabit olduğu değerlendirilerek, davacı lehine uygun bir miktarda manevi tazminat takdir edilmesi ./..

Somut olayda davalının davacı hakkında, 05/02/2015 tarihinde ...'e ihbar dilekçesi gönderdiği, dilekçenin içeriği incelendiğinde, dava konusu olayda herhangi maddi olgu temeli bulunmadığı halde, davalının davacıyı zararlandırma kastı ile hareket ettiği anlaşıldığından, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindeki eylemin sabit olduğu değerlendirilerek, davacı lehine uygun bir miktarda manevi tazminat takdir edilmesi ./..

gerekirken, bu husus gözetilmeden istemin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7024, Karar No: 2014/14491, Tarih: 05.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7024 E.  ,  2014/14491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TİREBOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/116-2013/552

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı E.. H.. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesi ile; davalıların müteahhitlik yaptığını, davalılar ile imzaladıkları harici taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile . İlçesi, ... Mahallesi, 73 Ada, 41 Parselde bulunan binadaki 1 no.lu bağımsız bölümü satın aldığını, bedelini ödediğini, ancak daha sonra davalıların söz konusu arsayı satın alamadıklarını beyan edip kendisine ... Mahallesi, 73 Ada, 56 Parselde bulunan binadaki 1 no.lu bağımsız bölüme taşınmasını söylediklerini, davacının ailesi ile birlikte buraya taşındıktan 2 yıl sonra, davaya konu taşınmazın dava dışı sahsa ait olduğunu öğrendiğini ve bu şahsın evi boşaltmasını istediğini iddia ederek, davalılara ödediği toplam 30.260 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Seher ve Emin ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçeleri ile davanın reddini dilemiş, diğer davalı şirket ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Emin tarafından temyiz edilmiştir.

Davada; davacı (alıcı) ile davalı (satıcı) arasında düzenlenen 19.03.2009 tarihli harici taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile davalının yapıp sattığı dairelerden 1 nolu dairenin davalıya 50.000 TL'ya satılması konusunda anlaşma yapıldığı anlaşılmaktadır.

4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde, Yasanın amacı açıklandıktan sonra, 2.maddesinde, "Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın 3.maddesinde, mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ifade eder.

Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiye ifade eder, şeklinde tanımlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta davalı (satıcı)'nın davacıya (alıcı) konut amaçlı taşınmaz (mesken) sattığı ve taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiye ifade eder, şeklinde tanımlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta davalı (satıcı)'nın davacıya (alıcı) konut amaçlı taşınmaz (mesken) sattığı ve taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda, kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.