muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29734, Karar No: 2013/28204, Tarih: 06.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/29734 E.  ,  2013/28204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2012

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram, genel tatil, ücret alacağı, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıların işyerinde 21.08.2006 tarihinden iş akdinin haksız olarak feshedildiği 04.08.2011 tarihine kadar kırma operatörü olarak sürekli çalıştığını ileri sürerek,  ihbar ve kıdem tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının 08.08.2011 tarihinde yıllık izne çıktığını, izin bitim tarihi olan 23.08.2011 tarihini takiben 24.08.2011 ve 25.08.2011 tarihlerinde işyerine gelmediği için 26.08.2011 tarihinde İzmir 26. Noterliğinde keşide ettikleri ihtarname ile  mazeretini sorguladıklarını, ihtarnamenin 05.09.2011 tarihinde davacıya tebliğ olunduğu halde işe gelmemesi ve mazeretini tevsik etmemesi nedeni ile davacının işi terk ettiği nedeni ile iş  sözleşmesini feshettiklerini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği noktasında toplanmaktadır.

Davacı, 04.08.2011 tarihinde iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiğini iddia etmiş; davalı ise, davacının devamsızlık nedeni ile iş  sözleşmesinin 09.09.2011 tarihinde feshedildiğini savunmuştur.

İşverence, davacının 24-25-26-27-28-29.08.2011 tarihlerinde mazeret bildirmeden işe gelmediğine dair tutanaklar tutulduğu ve 26.08.2011 tarihinde İzmir 26. Noterliğinden keşide edilen ihtarname ile mazeretinin sorgulandığı, işe gelmemesi ve mazeretini tevsik etmemesi halinde, işi terk ettiği nedeni ile iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g. maddesine göre feshedileceğinin bildirildiği görülmektedir. Davacı tarafından imzalanan tarihsiz yıllık izin talep dilekçesinde ise, 08.08.2011-24.08.2011 tarihleri arasında yıllık izin kullanmayı talep ettiği anlaşılmaktadır.

Davacının şahsi sicil dosyası içerisinde yer alan 03.08.2011 tarihli tutanak, savunma isteme yazısı ve vardiya raporunda, davacının 03.08.2011 tarihinde geri dönüşüm makinesinde çalışma yaparken mesai bitimine doğru makinenin soğutma havuzu vanasını açık bırakmak suretiyle fabrikanın zemininin su basmasına sebep olduğu hususları yer almaktadır. Fesih yenilik doğuran bir hak olup, karşı  tarafa  ulaşmakla  sonuç doğurur. Tüm dosya içeriğinden ve özellikle davacının temyize konu davayı açmak için vekiline 18.08.2011 tarihinde vekaletname verdiği dikkate alındığında, davacının 03.08.2011 tarihinde meydana gelen olay nedeniyle işveren tarafından iş sözleşmesinin sözlü olarak 04.08.2011 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesinin sözlü olarak feshinden sonra düzenlenen devamsızlık tutanakları ile davacının yıllık izin talep dilekçesinin, daha önce gerçekleşen feshin hukuki sonuçlarına etkili olmadığı açıktır. Bu durumda, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı olarak feshedildiği ispatlanamadığından, davacının ihbar ve kıdem tazminatı taleplerinin kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26481, Karar No: 2017/19606, Tarih: 21.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/26481 E.  ,  2017/19606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kabulüne kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dairemiz bozma ilamında; Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal ile dava konusu taşınmazın karşılaştırılmasında Arsa metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerlerine göre emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olmasına rağmen emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmazdan ilk raporda 5,50 kat, ikinci raporda 5 kat, hükme esas alınan raporda ise 3,18 kat daha az değerli olduğu kabul edilerek bedele hükmedildiğinden raporun inandırıcı olmadığı,

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle keşif ve yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği" belirtildiği halde bozma öncesi yapılan hatalar tekrar edilerek, yine aynı emsali esas alan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Karar başlığında davacı ...(...) ile tereke temsilcisi olarak ...'n adının gösterilmemiş olması,

3-Davalı idare harçtan muaf olmadığı halde idare aleyhine harca hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7504, Karar No: 2012/580, Tarih: 19.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/7504 E.  ,  2012/580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ..... Başkanlığı işleminin iptali ile kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanarak ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 26.11.2008 tarihinde kesinleşen davacıya, 31.01.2008 günü yaşamını yitiren 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu hükümleri kapsamındaki sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2009 yılının Ağustos ayında gerçekleştirilen işlemle başlangıç tarihi itibarıyla kesilerek, 01.12.2008 – 2009/Eylül döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı .... Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu bölge/bölgeler yönünden geniş kapsaml.....araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan köy/mahalle muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulü yönünde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4557, Karar No: 2022/6086, Tarih: 04.07.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4557 E.  ,  2022/6086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/02/2017 tarih ve 2016/114 E. 2017/41 K. sayılı ilamı

a) Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 25; 5271 sayılı CMK'nin 223/4-b maddeleri uyarınca beraatine dair kararı.

b) Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 25; 5271 sayılı CMK'nin 223/4-b maddeleri uyarınca beraatine dair kararı.

2) Bu kararların istinafı üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/04/2017 tarih ve 2017/492 E. 2017/529 K. sayılı ilamı ile "istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/04/2017 tarih ve 2017/492 Esas, 2017/529 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmüştür.

1-Sanık ...'ın maktule yönelik nitelikli kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmü yönünden:

Sanık ...'ın maktule yönelik nitelikli kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 09/05/2017 tarih, 2017/492 Esas - 2017/529 Karar sayılı ek kararı ile kasten yaralamaya teşebbüs suçundan TCK'nin 25/1 ve CMK'nin 223/4-b maddeleri uyarınca verilen beraat kararına yönelik istinaf isteminin esastan reddine dair kararının CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunması ve temyizinin kabil olmaması nedeniyle CMK'nin 296/1. maddesi uyarınca reddine karar verilerek anılan kararın katılan vekiline tebliğ edilmesine karşın katılan vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği anlaşılmakla bu sanık yönünden katılan vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile dosyanın incelenmeksizin mahalline TEVDİİNE karar verilmiştir.

2-Sanık ...'ın maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmü yönünden:

Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 81. maddelerinde düzenlenen kasten öldürme suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması

nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

2-Sanık ...'ın maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmü yönünden:

Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 81. maddelerinde düzenlenen kasten öldürme suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması

nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Tüm dosya kapsamına göre; sanık ile maktulün güvercin besledikleri ve suç tarihinde sanığın kendisine ait güvercinin maktul tarafından tutulduğunu düşündüğü maktul güvercinin kendisinde olduğunu inkar etse de bu durumun aralarında husumet sebebi oluşturduğu, sanığın, maktul ile aralarındaki meseleyi konuşmak maksatlı olay yerine çağrıldığının sanık ..., tanıklar ... ve ...'nın beyanlarından anlaşılmış olup maktulün olay yerine sanık ...'dan önce olay yerinde bulunan ... ile münakaşa yaşadığı, maktulün de ...'ın da elinde bıçak olduğu ve savurdukları, sanık ...'ın bu durumu görüp kendisine ait sustalı çakıyı almak maksatlı aracına döndüğü sırada maktülün de sanık ...'ın arkasından giderek elindeki bıçağı sanığa doğru rastgele salladığı, bıçağın sanık ...'ın karın kısmına denk gelerek alınan rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde '' liner sıyrık'' oluşturduğu sanığın da sustalı çakı tabir edilen bıçak ile maktülün göğüs kısmına doğru vurduğu ve sanığın iç organ yaralanmasına bağlı iç kanama sonucu öldüğünün sabit olduğu olayda;

Maktulün olay anında ... ile münakaşa yaşayıp tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine de birbirlerine bıçak sallamakta oldukları, maktule ...'ın bıçaklı eylemi sürerken sanık ...'ın ise aracındaki sustalı çakıyı almak için yöneldiği, maktulün sanığın aracına dönmesini fark etmesi üzerine elindeki bıçağı rastgele ona karşı da kullandığı ancak ...'ın bıçağı almasına engel olamadığı, adli tıp raporuna göre sanıktaki yaranın ''bıçak ucu ile oluşan'' sıyrıktan ibaret olduğu tespit edilmesi ve sanığın da ... da orda olduğu halde maktulü göğüs bölgesinden yaralayarak ölümüne sebep olması karşısında TCK'nin 81. ve 29. maddeleri kapsamında haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, savunmalarına itibar edilerek meşru müdafaa koşulları oluşmadığı halde eylemin meşru savunma sınırları içerisinde gerçekleştirdiğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usul ve yasaya aykırı olup katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmekle; hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi 5271 Sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Usul ve yasaya aykırı olup katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmekle; hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi 5271 Sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince ''... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne'' gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04/07/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11604, Karar No: 2019/14173, Tarih: 07.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/11604 E.  ,  2019/14173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu keşidecinin İİK'nun 168/3. maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda; takip dayanağı bono üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürdüğü, mahkemece, İİK'nun 68/a-5. maddesinde yazılı meşruhatı taşıyan davetiyenin borçluya tebliğine rağmen duruşmaya katılmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği, anılan kararın temyizi üzerine, Dairemizin 22.02.2017 tarih ve 2017/642 E. - 2393 K. sayılı ilamı ile; ''... Somut olayda, borçlunun 26.05.2016 tarihli dilekçesi ekinde, kendisi tarafından aynı senetle ilgili olarak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan şikayet üzerine alınan bilirkişi raporunu ibraz ettiği, 22.01.2016 tarihli bu raporda, takibe konu bonodaki imzanın borçlunun eli ürünü olmadığının tesbit edildiği görülmektedir. O halde mahkemece, yukarıda belirtilen yasa hükmü ve açıklamalar gözetilerek, takibe konu bonodaki imzanın borçlunun eli ürünü olmadığının belirlenmesi nedeniyle imzaya itirazın kabulü yerine, borçlunun tatbike medar imzalarının alınması gerektiğinden bahisle, mazeretsiz gelmediği için İİK'nun 68/a-5. maddesi uyarınca davanın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir" gerekçesi ile kararın bozulduğu, mahkemece, Dairemizin bozma ilamından sonra dosyanın yeni esasa kaydedildiği ve 11.07.2017 tarihli duruşmada bozmaya uyulmasına karar verilerek; bozma sonrası Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden alınan 26.03.2018 tarihli ve yine Genişletilmiş Uzmanlar Kurulundan alınan 10....2018 tarihli bilirkişi raporlarında takip dayanağı senetteki imzanın borçluya ait olduğunun tespit edildiği gerekçesi ile imzaya itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilmesi halinde ( 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesi) mahkeme artık bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozmaya uyulmakla, bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur (HGK 2010/9-71 E., 2010/87 K.).

Diğer taraftan, mahkemenin hükmüne esas aldığı, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince düzenlenen 26/03/2018 ve 10....2018 tarihli raporda; senet üzerinde atılı bulunan imzaların kuvvetle muhtemel ...'ın eli ürünü olduğunun değerlendirildiği görülmüş olup raporun imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığına yönelik kesin kanaat içermediği açıktır.

Diğer taraftan, mahkemenin hükmüne esas aldığı, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince düzenlenen 26/03/2018 ve 10....2018 tarihli raporda; senet üzerinde atılı bulunan imzaların kuvvetle muhtemel ...'ın eli ürünü olduğunun değerlendirildiği görülmüş olup raporun imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığına yönelik kesin kanaat içermediği açıktır.

Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK.nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 E., 2006/231 K. sayılı kararı).

Aldırılan bilirkişi raporları ile bonodaki imzanın borçluya ait olduğu hususu ispat yükü kendisinde olan alacaklı tarafından ispatlanamadığı gibi, alacaklı vekilinin de rapora karşı diyeceklerinin olmadığını, Adli Tıp Kurumunun son merci olduğunu ileri sürerek itirazın reddini istediği görülmüştür.

O halde, mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366 ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi