muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1218, Karar No: 2024/957, Tarih: 20.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1218 E.  ,  2024/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2527 E., 2021/2627 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/219 E., 2019/835 K.

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 14.10.2021 tarihli ek kararla davalı vekilinin istinaf dilekçesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 346 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 18.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 14.242,50 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21463, Karar No: 2012/28890, Tarih: 27.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21463 E.  ,  2012/28890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın açılmamış sayılmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilince gönderilen mazeret dilekçesinde mazeretine esas hususları belgelendirmediğinden ve kararın dayandığı gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27798, Karar No: 2017/3826, Tarih: 03.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27798 E.  ,  2017/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında kuruma abone olmadan kayıtsız sayaçtan elektrik kullandığına dair kaçak tespit tutanağının düzenlenmesi karşısında; sanığın konutunda kullanılan elektrik sayacının tüketimi eksik gösterip göstermediği veya sayaca tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak; sanığın suça konu yerde ne kadar süredir oturduğunun ve kaçak veya usulsüz kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanması, sanık suça konu yerde halen oturuyor ise keşif yapılıp kurulu güç belirlenmek suretiyle; oturmuyor ise tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre ve sanık hakkında düzenlenen tutunaktan hareket edilerek kullanılan elektrik miktarı ile endeks değerinin uyumlu olup olmadığı ve usulsüz kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınıp, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği değerlendirilmeden ve sanık dinlenmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/867, Karar No: 2016/1813, Tarih: 15.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/867 E.  ,  2016/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2015

NUMARASI : 2014/286-2015/135

DAVACI : Ş.. Ü.. VEK.AV. P.. M.. A...

DAVALI : H.. C..

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2011 yılında boşandıklarını,müşterek çocuk Berat Rüzgar lehine 350 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini,çocuğun ihtiyaçlarının arttığını belirterek, iştirak nafakasının 550 TL ye çıkarılması talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocuk Berat Rüzgar'ın 2009 doğumlu olduğu, anaokulunda eğitim gördüğü,davacının tuhafiyeci olduğu 500-600 TL gelirinin olduğu,davalının itfaiye şöförü olarak çalıştığı,3.231,41 TL gelirinin olduğu,yeniden evlendiği,anlaşılmaktadır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile eldeki davanın açıldığı tarih arasında yaklaşık 3,5 yıl geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alındığında, iştirak nafakasının artırımına yönelik talebin reddedilmesi, TMK.4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Bu nedenle mahkemece, müşterek çocuğun ihtiyaçlarındaki değişim ve davalının gelir durumu gözetilerek hakkaniyete uygun şekilde nafakanın bir miktar artırımına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu nedenle mahkemece, müşterek çocuğun ihtiyaçlarındaki değişim ve davalının gelir durumu gözetilerek hakkaniyete uygun şekilde nafakanın bir miktar artırımına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10430, Karar No: 2013/9781, Tarih: 24.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10430 E.  ,  2013/9781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu kumluk arazi olması nedeni ile tescil harici bırakılan Birlik Köyü çalışma alanında bulunan 2592 parsel sayılı 14291,37 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, idari yoldan tarla vasfıyla Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı ... vekili, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve çekişmeli taşınmazın davacı ve murisleri tarafından imar-ihya edildiği iddiasına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle 01.02.2013 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava şartları mevcut olmadığı, dava konusu taşınmazın kumluk arazi olduğu, Hazine adına tapuda kayıtlı bulunan taşınmazın zilyetlikle edinilemeyeceği ve davacının çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürdüğü zilyetliğinin malik sıfatı ile olmadığı gerekçeleri ile taraflara duruşma günü bildirmeksizin yapılan ön inceleme duruşması ile davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. HMK'nın 138. maddesi, dosya üzerinden karar verilebilecek halleri, HMK'nın 114. madde ise, dava şartlarını düzenlemiştir. HMK'nın 138. maddesine göre; sadece dava şartları ile ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verilebilir. Taşınmazın nitleliğinin tespiti ve çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ve hangi sıfatla sürdürüldüğü gibi hususların tespiti işin esasına ilişkin olup dava şartları kapsamında değerlendirilemez. Temyize konu dava dosyasında, dava, taşınmazın aynına ilişkin olup; iddia ve savunmaların değerlendirilmesi için öncelikle HMK'nın 137 ve müteakip maddeleri gereğince öninceleme ve öninceleme duruşması yapılması, tarafların delillerinin toplanması tamamlandıktan sonra tahkikat duruşmasına geçilerek çekişmeli taşınmazın niteliğinin belirlenmesi bakımından taşınmaz başında keşif yapılması gerekmektedir. Mahkemece, tarafların delil ve savunmaları tespit edilmeden ve taşınmaz başında keşif yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için, çekişmeli taşınmazın tarla vasfı ile davalı Hazine adına idari yoldan oluşan 7.3.2006 tarihli tapu kaydı ve dayanağı belgeler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu yere ilişkin en eski tarihi 1983 olan beşer yıllık üç ayrı döneme ait hava fotoğrafları dosya arasına alınmalı, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrometrik paftalar ise İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, dava konusu taşınmazla ilgili ecrimisil belgeleri celbedilmeli, taşınmaz başında yerel bilirkişiler, tanıklar, fen bilirkişisi, 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu ve harita ve fotogrometri uzmanı bilirkişi katılımı ile keşif yapılmalıdır

. Yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın kim tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı imar-ihya yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise ne zaman tamamlandığı hususlarında ayrıntılı bilgi alınmalı, hava fotoğrafları ile dava tarihinden önceki evrelere ilişkin kadastro paftası harita çizim programıyla çakıştırılmalı, fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir rapor alınmalı, ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazın öncesinin ne olduğu, ne zamandan beri ne vasıfla kullanıldığı, toprak yapısı, eğimi ve niteliği hususlarında bilimsel verilere dayalı ayrıntılı rapor alınmalı, jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisine belirtilen tarihlerde çekilmiş hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle inceleme yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır. Açıklanan nedenler gözetilmeden yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davacıya iadesine, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9246, Karar No: 2020/982, Tarih: 13.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9246 E.  ,  2020/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ticari şirket davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ..., davalı kooperatifin, 11.05.2014 tarihli genel kurulunun ve bu genel kurulda alınan kararların kesin hükümsüz, ölü doğmuş, yok hükmünde olduğunu, genel kurulda 10 ve 11. maddelerinde çıkmış ve çıkacak vergilerle, bu vergilerle ilgili uzlaşma ve vergi davalarında görev alacak mali müşavir ve avukatların ücretlerinin ortaklarca ödenmesini istenmekte olduğunu, genel kurulda yönetim kurulu üyelerinin kusur hatta kasıtlı davranışları nedeniyle sınırsız olarak sorumlu oldukları vergi borcunu, ortaklara eksik, yanlış ve yasaya aykırı bilgi vererek, vergi borcu ve cezaları ile açılacak vergiye itiraz davasında vekalet verilecek mali müşavir ve avukatların ücretlerini yüklediklerini ve bunu da ilk aydan başlayarak iki taksitte almak üzere karar aldırdıklarını, ayrıca gündemin 12.maddesinde, tahakkuk edecek verginin eşitlik ilkesine sadık kalmak amacıyla tüm ortaklardan tahsili için karar alındığını, ortakların şahsi sorumluluklarının ağırlaştırılması veya ek ödeme yükümleri ihdası hakkında alınacak kararlar için bütün ortakların 3/4'ünün rızası gerektiğini, alınan bu kararın yasada öngörülen 3/4 oranında olmadığı için zaten kesin hükümsüz olduğunu, kooperatifin alacak ve borçlarını gösteren, tasfiye kararının alındığı tarihteki kesin durumunu içeren envanteri görmeden, kooperatifin aktif ve pasifini bilmeden yönetim kurulunun faaliyet raporunu, denetim kurulu raporunu, bilançoyu onaylamasının mümkün olmadığını, bu nedenle 2013 yılı bilanço ve gelir gider hesaplarının onaylanması kararının iptal edilmesi gerektiğini ileri sürerek karar nisabı yasaya aykırı olan 11.05.2014 tarihli genel kurulun iptaline, yok hükümünde olan toplantıda alınan kararların ve özellikle 12. maddenin yok hükümünde olduğuna karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın 1 aylık yasal süre içinde açıldığı, davacının toplantı sonunda muhalefet şerhi vermiş olup, bu nedenle dava açmakta şekil şartının oluştuğu, davalı kooperatifin ortak sayısı 199 olup, toplantıda 47 asil ve 22 vekil ortak hazır olup, 69 sayısının yeterli toplantı nisabını oluşturduğu karar nisabının ise 35 olduğunun anlaşıldığı, iptali talep edilen genel kurul kararındaki tüm maddelerin tek tek yasa, ana sözleşme ve iyi niyet kuralları gereğince ele alındığı, kanun, ana sözleşme ve iyi niyet kurallarına aykırı olmadığı ve iptalinin gerekmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1956, Karar No: 2019/720, Tarih: 11.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/1956 E.  ,  2019/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; Bir pizzacıda kurye olarak çalışan mağdur ...'ın olay günü saat 21.00 sularında gelen bir siparişi teslim etmek üzere teslimatın yapılacağı adresin bulunduğu sokağa gidip kurye motosikletini park ettiği sırada, aynı sokakta bekleyen sanıklardan ...'in elinde bıçak olduğu halde, sinkaflı sözlerle mağdur ...'ı yanlarına çağırdığı, mağdur ...'ın gelmek istemediğini söyleyip geriye doğru çekilmesi üzerine sanık ...'nın küfür edip "Niye kaçıyorsun, gel buraya, 5 lira versene" diyerek mağdurun park ettiği motosikletin arkasında bulunan 30.00 TL tutarındaki 2 adet pizza ve içeceğin muhafaza edildiği çantayı aldıktan sonra diğer sanık ...'le birlikte olay yerinden kaçarak uzaklaştıkları, mağdur ...'ın önce polis ihbar hattını sonra iş yeri arkadaşı ...'yı aradığı, kısa bir müddet sonra olay yerine gelen ... ile birlikte sanıkların kaçış istikametine doğru yöneldikleri ve sokak üstünde yürümekte olan sanıkları gördükleri, ...'nın sanık ...'i aynı mahalleli olmalarından dolayı tanıyıp ondan aldıkları pizzayı istediği, sanık ...'in üstünde muhafaza ettiği bıçağı gösterip "Üzerimde bıçak var, polisler gelecek ben kaçıyorum" şeklinde konuştuktan sonra diğer sanık ...'yla kaçtıkları, bunun üzerine mağdur ... ve ...'nın olay mahalline geri dönüp ihbar üzerine gelen polisle birlikte yaptıkları çevre araştırmasında, bir evin balkonunun yan kısmında yerde oturur vaziyette görülen sanıkların yakalanmalarını sağladıkları, kolluk tarafından incelemede balkon içinde 2 adet bıçağın görüldüğü ve hane sahibinin rızasıyla muhafaza altına alındığı, pizza ve içeceklerin ise çanta içinde olay mahallinden 25-30 metre mesafade ele geçtiği ve CD görüntüleri, mağdur ...'ın olaydan hemen sonra sıcağı sıcağına alınan beyanı ve tanık anlatımıyla doğrulanan olayda, sanıkların üzerine atılı yağma suçunun sübuta erdiği gözetilmeden, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19778, Karar No: 2012/1734, Tarih: 09.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/19778 E.  ,  2012/1734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince davalı ... Başkanlığı tarafından kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin ve yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar nedeniyle Kuruma borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olup, avukatlık ücreti, yargılama gideri, karar ve ilam harcı konusunda davalı Kurum aleyhine herhangi bir hata da bulunmadığı belirgin olmakla, temyiz yoluna başvurulmasında hukuki yarar yokluğu nedeniyle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesi reddedilmelidir.

2-) Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Hakkında verilen boşanma kararı 10.09.2009 günü kesinleşen davacıya, 1997 yılında yaşamını yitiren 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri kapsamındaki sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Temmuz ayında gerçekleştirilen işlemle başlangıç tarihi itibarıyla kesilerek, 17.10.2009 – 16.08.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.