muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6789, Karar No: 2009/14849, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/6789 E.  ,  2009/14849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazaanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı belediyeye ait büfeyi 1.2.2003 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıdan kiraladığını, davalının 6.12.2007 tarihli yazıyla Belediye Encümeninin 19.10.2007 tarihli kararına istinaden büfenin kaldırılmasını ve tahliyesini istediğini, özel hukuka tabi sözleşmenin tek taraflı iade ile ortadan kaldırılamıyacağını ileri sürerek sözleşmenin tek taraflı karar ile feshedilemiyeceğine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, idari yargının görevli olduğunu savunmuş, davanın esastan da reddini dilemiştir.

Mahkemece, kamu gücüne dayanılarak tahsis işlemi iptal edildiği için idari yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı belediyeye ait olan büfenin taraflar arasında imzalanan 1.2.2003 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile davacıya kiralandığı, belediye encümeninin 19.10.2007 tarihli kararıyla büfelerin kaldırılmasına karar verildiği, davalı belediyeninde 6.12.2007 tarihli yazıyla belediye encümeninin kararını gerekçe göstererek davacıdan büfeyi boşaltmasını istediği anlaşılmakta olup, davalı belediyeye bu davranışıyla taraflar arasında muarazaa yaratmıştır. Davacı da eldeki bu davayla muarazaanın giderilmesini talep etmektedir. Hemen belirtmek gerekirki davalı ... kamu kurumu olsada davacıyla akdettiği kira sözleşmesi özel hukuk kuralları uyarınca düzenlenen ve

2009/6789-14849

sonuçlarını özel hukuk alanında gösteren bir sözleşmedir. Davalının kamu kurumu olması yaptığı her eyleminin kamu hukukuna tabi olmasını gerektirir nitelikte olmayıp, kamu kurumlarınında özel hukuk alaNında yer alan hukuki ilişki içine girmeleri hukuken mümkündür. Özel hukuk alanında sonuç doğuran hukuki işlemlerden kaynaklanan ihtilaflarında adli yargı yerlerinde görülmesi ve çözülmesi zorunludur. Dava konusu olayda taraflar arasındaki ilişki tamamen özel hukuk alanında yer alan kira sözleşmesinden kaynaklanmakta olduğundan bir başka anlatımla hukuki ilişkinin kurulması esnasında kamu gücü kullanılmadığından, bu sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarında adli yargı yerinde çözülmesi zorunludur. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8267, Karar No: 2014/13833, Tarih: 04.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/8267 E.  ,  2014/13833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/363778

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2013/1 (E) ve 2013/813 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma üzerine; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayan- dığı gerekçe ve takdire göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın 16.10.2012 tarihinde alınan ifadesinde lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği ve bu talebin 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesini de kapsadığı halde, mahkemece bu hususta herhangi bir karar verilmemesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24108, Karar No: 2013/250, Tarih: 14.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/24108 E.  ,  2013/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, eczanede yapılan denetim sonucu hakkında uygulanan sözleşmenin üç ay süreyle feshine ilişkin işlem ile para cezasına konu işlemin yerinde olmadığını belirterek iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, sözleşmenin üç ay süreyle feshine ilişkin işlemin iptaline, para cezasına konu cezai şarta ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davayı vekil ile takip eden davalı yararına, dava sonucu reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 1.200 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemiş olması usul ve kanuna aykırı, olup bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerden davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince mahkeme kararının hüküm bölümüne 5. bend olarak “davalının kendisini bir vekille temsil ettirdiği anlaşılmakla dava sonucu reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 1.200 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ” sözlerinin eklenip yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28052, Karar No: 2022/3812, Tarih: 08.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/28052 E.  ,  2022/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-...tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-1 nolu bozma sebebinin sonucuna göre uzlaşma sağlanamaması halinde;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/237, Karar No: 2022/1899, Tarih: 02.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/237 E.  ,  2022/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 01.11.2021 tarihli ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş bu kez Bölge Adliye Mahkemesinin 01.11.2021 tarihli ek kararının Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, ... İli Merkez ... Mahallesinde yapılan uygulama kadastrosu sonucunda davalılar adına kayıtlı eski 104 ada 17 parsel sayılı 6227,51 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 6387 ada 5 parsel numarasıyla 7276,30 m2 olarak tespit edildiğini, yüzölçümündeki artışın tescil harici alana doğru olduğunu ileri sürerek davalı parselde meydana gelen artışın iptal edilip bu bölümün Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hükmün davacı ... vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, anılan karar davacı ... vekilince temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 01.11.2021 tarihli ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, ... bu 01.11.2021 tarihli ek karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 01.11.2021 tarihli ek kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin 01.11.2021 tarihli ek kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 02.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24921, Karar No: 2014/18402, Tarih: 22.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24921 E.  ,  2014/18402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, sanık müdafinin, katılan vekili olarak gösterilmesi; mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2. Sanığın gözaltında kaldığı sürenin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 5. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendi yazılması ve sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bentten sonra gelmek üzere “TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında kaldığı sürenin cezasından mahsup edilmesine ” şeklindeki bendin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8399, Karar No: 2008/14285, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8399 E.  ,  2008/14285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... gelmiş davalı tarafından gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Belediyeye ait taşınmaz üzerine “yap işlet, devret” modeli ile aquapark yapılması ve kiralanması konusunda davalı ile 26.9.2005 tarihli sözleşme imzaladıklarını, işin bedeli 1.500.000 YTL olup, inşaat ruhsatı alma süresinin 45 gün, inşaat süresinin, ruhsat tarihinden itibaren 12 ay, kullanma süresinin ise 15 yıl olduğunu, inşaat ruhsatı alma süresinin 31.7.2006 tarihine kadar uzatıldığını, bu süre sonunda inşaat ruhsatının alınmadığı gerekçesiyle sözleşmenin davalı tarafından 22.8.2006 tarihinde feshedildiğini, oysa ki sözleşmede vergi, harç vs. gibi giderlerle ilgili ödeme yükümlülüğünün kendilerine ait olduğu belirtilmekle beraber, yapı inşaat ruhsatının kendileri tarafından alınacağı konusunda ise açık bir hüküm bulunmadığını, kaldı ki 3194 sayılı yasanın 22. maddesinde, yapı ruhsatı alma yükümlülüğünün ... sahibine ait olduğunun, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 78. maddesinin ek 2. maddesinde de, Belediye bütçelerinden karşılanan her türlü binanın, inşaat harcından muaf olduğunun düzenlendiğini, buna rağmen inşaat ruhsatı verilmesi için davalı tarafından haksız olarak ruhsat harcı talep edildiğini, öte yandan turizm yatırım belgesi sahibi olmaları nedeniyle de yapı ruhsat harcını ödemekle yükümlü olmadıklarını, sözleşmeye konu olan aquaparkın ruhsat alınmadan %99 oranında bitme aşamasına geldiğini, davalının ruhsatsız olarak yapılmasına göz yumduğu tesise, sözleşmenin 28. maddesi gereğince bedelsiz olarak sahip olmak amacıyla bu aşamada sözleşmeyi feshetmesinin, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu ileri sürerek, feshin haksız olduğunun tespitine, davalı ile aralarındaki muarazanın giderilmesine, sözleşmenin ifasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin 7. maddesi gereğince, tesisin yapılması ile ilgili tüm izinlerin alınması ve bu işler için gerekecek harcamaların yükleniciye ait olduğunu, yine sözleşmenin 19, 20 ve 21. maddelerinde de yapı ruhsatı alma yükümlülüğünün yükleniciye ait olduğunun belirtildiğini, bunun için öngörülen 45 günlük sürenin, davacının 25.12.2005 tarihli dilekçesi üzerine, 31.7.2006 tarihine kadar uzatıldığını, ek sürenin dolmasına birkaç gün kala davacı tarafından verilen 25.7.2006 tarihli dilekçe ile, yatırım teşvik belgesi bulunduğundan bahisle harçtan muaf olduğunun bildirildiğini, ancak sözü edilen belgenin ibraz edilmemesi nedeniyle talebin kabul edilmeyerek davacı şirkete 2.8.2006 tarihli ihtarla inşaat ruhsatının alınması için 10 günlük süre verildiğini, sürenin dolmasına rağmen sonuç alınamadığından 22.8.2006 tarihli ihtarla sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, harçtan muafiyet konusundaki talebin, ancak bunu gösteren belge ile müracaat edilmesi halinde değerlendirilebileceği, davacı şirketin ise turizm yatırım belgesini Belediyeye ibraz etmediği, sözleşmenin niteliği itibariyle davada, Belediyelere ait binaların ruhsat harcından muafiyetini düzenleyen, 2464 sayılı yasanın ek 2. maddesinin uygulanma imkanının da bulunmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, harçtan muafiyet konusundaki talebin, ancak bunu gösteren belge ile müracaat edilmesi halinde değerlendirilebileceği, davacı şirketin ise turizm yatırım belgesini Belediyeye ibraz etmediği, sözleşmenin niteliği itibariyle davada, Belediyelere ait binaların ruhsat harcından muafiyetini düzenleyen, 2464 sayılı yasanın ek 2. maddesinin uygulanma imkanının da bulunmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davalı Belediyeye ait taşınmaz üzerine “yap işlet, devret” modeli ile aquapark yapılması ve kiralanması konusunda 26.9.2005 tarihli sözleşme imzalandığı, sözleşmede, işin bedelinin 1.500.000 YTL, inşaat süresinin ruhsat tarihinden itibaren 12 ay, kullanma süresinin ise sözleşme tarihinden itibaren 15 yıl olduğu açıklanmış, 7. maddede, “Sözleşmenin imzasını müteakip tesisin yapılması ile ilgili tüm izinlerin alınması ve bu izinler için gerekecek tüm harcamalar yükleniciye aittir.”, 8. maddede, “Yüklenicinin ....taahhüdünü yerine getirmemesi üzerine idarenin en az 10 gün süreli ihtarına rağmen aynı durumun devam etmesi halinde ayrıca protesto çekmeye ve hüküm almaya gerek kalmaksızın sözleşme feshedilir.”, 19. maddede, “Sözleşme tarihinden itibaren 45 gün içerisinde ruhsat alınması gerekmektedir. Aksi takdirde alınmış gibi süre işleyecektir.”, 20. maddede, “Belediye ve diğer resmi kurumlara yatırılacak vergi, resim, harç, ücret, katılım payı, noter gibi tüm masraflar yükleniciye aittir.”, 21. maddede, “İnşaat süresi, ruhsat tarihinden itibaren 12 ay olacaktır. Sözleşme tarihinden 45 gün sonra ruhsat alınmaz ise alınmış gibi süre işleyecektir. İşleyecek maksimum süre 45 günü geçmeyecektir. Bu sürede de ruhsat alınıp fiilen inşaatın yapımına başlanılmaz ise sözleşme feshedilerek teminat gelir kaydedilecektir.”, 28. maddede de, “5,13,21,24 ve 29. maddeler ile sözleşmeye aykırılık teşkil eden durumların gerçekleşmesi halinde sözleşme Belediyece tek taraflı olarak feshedilecek teminat irat kaydedilecektir. Bu durumda yüklenici fesih anına kadar yaptığı tüm işler için herhangi bir bedel talep etmeyeceğini gayri kabili rücu kabul eder.” Hükümleri bulunmaktadır.

Sözleşme gereğince inşaat ruhsatı alma süresinin 45 gün olmasına rağmen, davacının 24.12.2005 tarihli başvurusu üzerine sürenin Belediyece 27.12.2005 tarihli encümen kararı ile 31.7.2006 tarihine kadar uzatıldığı, bu sürenin bitiminden 6 gün önce davacı tarafından 25.7.2006 tarihli ihtarla, ... Aquapark inşaatının yatırım teşvik belgesi kapsamında bulunması nedeniyle ruhsat harcından muaf olduğunun belirtildiği, 26.7.2006 tarihli davalı cevabında ise, ilgili belgenin ibraz edilmemesi nedeniyle ruhsat harcından muafiyetin uygulanamayacağının, uzatılan sürenin 31.7.2006 tarihinde sona ermesi nedeniyle bu tarihe kadar harçların yatırılarak ruhsatın alınması gerektiğinin belirtildiği, 2.8.2006 tarihli ihtarla da sözleşmenin 8. maddesi gereğince bu hususta davacıya 10 günlük ihtar verildiği, 22.8.2006 tarihli encümen kararı ile de, “sözleşmenin 21. ve 28. maddeleri gereğince Belediyece feshine, teminatın gelir kaydedilmesine, inşaat faaliyetinin durdurulmasına” karar verilip, aynı tarihli ihtarla da bu durumun davacıya bildirildiği anlaşılmaktadır. Görüldüğü üzere, taraflar arasında, inşaat ruhsatının alınması aşamasında, ruhsat harcından muafiyetin söz konusu olup olmadığı konusunda meydana gelen muaraza, davalının 22.8.2006 tarihinde sözleşmeyi feshetmesi ile sonuçlanmış, davacı feshin haksız olduğunun tespiti ve muarazanın önlenmesi talebiyle eldeki davayı açmıştır. Her ne kadar 3194 sayılı “İmar Kanunu”nun 22. maddesi gereğince, yapı ruhsatı alma yükümlülüğü yapı sahibine ait ise de, dava konusu olayda, sözleşmenin az yukarda açıklanan hükümleri gereğince söz konusu bu yükümlülüğün, yüklenici davacı şirkete verilmiş olduğu sabittir. Nitekim yüklenici davacı da 24.12.2005 tarihli ihtarı ile, “uygulama projelerinin tamamlanamaması nedeniyle, inşaatın bitim tarihini geciktirmemek koşuluyla, inşaat ruhsatı alımına ilişkin sürenin uzatılması” talebinde bulunmakla, esasen bu hususu kabul etmektedir. Ne var ki davacı yüklenici, gerek 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu, gerekse bölgenin yatırımı teşvik kapsamında olması ve şirketin de turizm yatırım belgesi sahibi olması dolayısıyla inşaat ruhsatı alınması için ruhsat harcı ödemekle yükümlü olmadığını iddia etmekte olup, mahkemece davacının iddiasında bildirdiği bu hususlarla ilgili yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Gerçekten de, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun ek 2