muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22915, Karar No: 2017/8941, Tarih: 10.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/22915 E.  ,  2017/8941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan .... ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

....Özel Eğitim Merkezi Komutanlığının ihtiyacı olan ses sistemleri ile ilgili malzemelerin alınması için 10.000 TL harcama limiti belirlendiği, fiyat araştırması yapmakla görevlendirilen Astsubay .....'ın, yaptığı piyasa araştırmasında 12.000-16.000 TL arasında fiyat verilmesi üzerine ses sistemleri konusunda bilgi sahibi olan ve Hava Teknik Okulları Komutanlığında görev yapan sanık Astsubay ...'ı arayarak yaptığı çalışmaları anlattığı ve ondan yardım istediği, sanığın ...Eğitim Komutanlığının ihtiyacı olan malzemeleri bulabileceğini belirterek bahse konu malzemeleri katılan firmalardan aldığı ve malzemeleri ...... Özel Eğitim Merkezi Komutanlığına teslim ettiği, malzeme bedeli olarak belirlenen 10.000 TL'nin sanığa verildiği, sanığın aldığı parayı kullandığı ancak katılan firmalara her hangi bir ödeme yapmadığı, sanığın hileli eylemlerle katılan firmaları aldatarak kendisine haksız menfaat sağladığı iddia olunan olayda;

Sanığa isnat olunan eylemde; sanığın katılan firmalara kendi isim ve imzasını kullanarak göndermiş olduğu malzeme taleplerinde, malzemelerin gönderileceği adres ve teslim yeri olarak kamu kurum ve kuruluşlarından.... bünyesinde bulunan kurumların adının ve ünvanının kullanılmış olması ve ilgili firmalarca da faturaların.... Eğitim Merkezi Komutanlığı adına düzenlenmiş olması nedeniyle eylemin temas ettiği TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşup oluşmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;

Bozmayı gerektirmiş, katılan ....ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 10/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18923, Karar No: 2016/14199, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18923 E.  ,  2016/14199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, 11202736 nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, abonelik tarihinden 01.01.2013 tarihine kadar fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.09.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 17.974 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Dava dilekçesinde davalı olarak Medaş'ın gösterilmesine ve yargılama süresince davanın davalı olarak Medaş üzerinden yürütülmesine (cevap dilekçesinin, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ve sair dilekçelerin MEDAŞ tarafından düzenlenmesi) rağmen karar başlığında mahkemece davalı olarak MEPAŞ'ın gösterilmesinin maddi hata kapsamında olduğu anlaşılmış ve bu hususun yerel mahkemece, mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğu anlaşıldığından, bu hususa değinilmekle yetinilmiş, bozma nedeni yapılmamıştır.Yukarıda birinci bentte açıklanan bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7909, Karar No: 2010/890, Tarih: 08.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/7909 E.  ,  2010/890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, meydana gelen trafik kazası sonucu hasara uğradığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, 26.467.19 TL’nın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, kaza, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana geldiğinden, Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.5 maddesi uyarınca hasarın teminat dışı kaldığını, tazminat miktarının fahiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana geldiği ve Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.5. maddesi gereğince, hasarın sigorta teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan

hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 8.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22844, Karar No: 2012/20341, Tarih: 27.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/22844 E.  ,  2012/20341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanıklar ... ve ... hakkında; mahkumiyet

06.11.2007 gün ve 2007/11895-8480 sayılı iddianame ile 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere; her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağından, anılan yıllarda sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi yılla ilgili olduğu da gösterilmeden tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının işlendiği 31.12.2003, 31.12.2004 tarihleri, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun işlendiği 30.04.2005 ve 21.05.2005 tarihleri ile anılan yıllarda sahte fatura kullanmak suçlarının işlendiği 16.04.2004, 16.04.2005 ve 21.05.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan idare vekili ile sanıklar ... ve Rıfat Çakan’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında “2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7208, Karar No: 2012/1647, Tarih: 15.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2010/7208 E.  ,  2012/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin ödenmeyen bölümünün tahsili istemi ile açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında 27.03.2004 tarihinde davalı şirkete ait ... Turizm Kompleksinin bazı bölümlerin yapılması konusunda sözleşme imzalanmış, maliyet (işçilik, genel giderler, malzemeler) üzerinden davacı yüklenici şirkete %15 kâr verilmesi kararlaştırılmış, davacı yüklenici şirket tarafından yapılacak 10 kalem iş için 15.04.2004 ile 25.06.2004 tarihleri arasında kalan farklı teslim tarihleri kabul edilmiştir.

Davacı yüklenici şirket vekili, 4 nolu hakediş bedelinin davalı iş sahibi şirket tarafından ödenmediğini, ihtarnamelerin sonuçsuz kaldığını, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2004/110 D. iş dosyasıyla tespit yaptırdıklarını, alacaklarının 2.240.069,79 TL olarak hesaplandığını, munzam zarar isteme haklarının da doğduğunu belirterek, fazla hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000.000,00 TL iş bedeli, 1.000,00 TL munzam zararın ticari faizi ile birlikte davalı şirketten tahsilini istemiştir.

Davalı iş sahibi vekili, 4 nolu (kesin) hakedişin hazırlanıp, davacı yüklenici şirkete gönderildiğini, davacı şirketin hakediş alacağının 702.599,56 TL olduğunu, davacının verdiği temlikler nedeniyle 534.097,84 TL ödeme yapıldığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/159 D.iş dosyasıyla yaptırılan tespit sonucu 116.800,00 TL nefaset kesilmesinin gerekli olduğunun belirlendiğini, gecikme cezası miktarının 230.000,00 TL olduğunu, bunlar düşüldüğünde davacı yüklenici şirketin alacağının kalmadığını, müvekkili iş sahibi şirketin alacaklı olduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yargılama sırasında iki ayrı bilirkişi kurulundan dosya üzerinde rapor ve ek raporlar alınmış, ikinci bilirkişi kurulunun 12.04.2010 tarihli ek raporu dikkate alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekillerince karara dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporuna itirazlar ileri sürüldüğü gibi, mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yargılama sırasında iki ayrı bilirkişi kurulundan dosya üzerinde rapor ve ek raporlar alınmış, ikinci bilirkişi kurulunun 12.04.2010 tarihli ek raporu dikkate alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekillerince karara dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporuna itirazlar ileri sürüldüğü gibi, mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkeme tarafından ilk bilirkişi kurulu raporuna yetersiz olduğu belirtilerek değer verilmemiş, ikinci bilirkişi kurulunun ek raporuna göre dava sonuçlandırılmışsa da, raporlar arasındaki aşırı fark üzerinde durulmamıştır. Ayrıca keşif yapılarak alınacak bilirkişi kurulu raporu ile bilirkişilerin daha sağlıklı inceleme yapıp, görüş bildirebilecekleri de dikkate alınmamıştır.

Yerinde yapılacak keşif sonucu konunun uzmanı bilirkişi kurulundan rapor alınmadan, bilirkişi kurulu raporları arasındaki çelişkiler giderilmeden yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Davacı yüklenici şirketin ödenmeyen iş bedeli miktarı bulunurken, davalı iş sahibi şirket vekilinin mahsup savunması dikkate alınarak, 130.500,00 TL gecikme cezası düşülmüştür. Taraflar arasındaki sözleşmenin 1.29.3.1 maddesinde kararlaştırılan ceza, Borçlar Kanunu'nun 158/II. maddesinde düzenlenen ifaya ekli cezadır. Davacı yüklenici şirket tarafından yapılan işler davalı iş sahibi şirkete teslim edilmiş, davalı iş sahibi şirket ihtirazi kayıt koymadan işleri teslim almıştır. Bu durumda davalı iş sahibi şirketin ifaya ekli cezayı isteme hakkı düşmüştür. Bilirkişi raporunda bu husus dikkate alınmadan 130.500,00 TL ceza düşülerek iş bedeli alacağının hesaplanması ve mahkemece de bilirkişilerin bu görüşleri doğrultusunda hüküm kurulması da hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, bilirkişi kurulu raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için, keşifle konunun uzmanı üç kişilik mühendislerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmasından, kesin hesabın çıkartılmasından, davacı yüklenici şirket alacağı hesaplanırken gecikme cezası mahsubu yapılmamasından, sonucuna göre değerlendirme yapılıp hüküm kurulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın 1. bent uyarınca taraflar, 2. bent uyarınca davacı yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, 900,00'er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15316, Karar No: 2021/13923, Tarih: 20.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/15316 E.  ,  2021/13923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Hükümler : 1- İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin

10.09.2019 tarih 2018/820 esas ve 2019/435 sayılı kararı

a - Sanıkların mahkûmiyeti

b- Araç müsaderesi

2- İstinaf başvurularının esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye

Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 30.06.2020 tarih – 2019/5107

esas ve 2020/1786 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ile ... vekili taraflarından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanıklar hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteklerinin, 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Aralarındaki bağlantı nedeniyle, bu dosya ile Dairemizin 2021/13569 esasında kayıtlı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin 2020/3910 esas ve 2021/636 karar sayılı dava dosyası birlikte incelenmiştir.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanması için müşterek faillerin "aynı yönde" hareket etmeleri ve bir olay üzerinde aynı amaç doğrultusunda üç sanığın da iradelerinin birleşmesi gerektiği anlaşıldığından, tüm dosya kapsamına göre sanık ...’in, sanıklar ... ve ...’e uyuşturucu madde getirdiği anlaşılan olayda, sanıklar ... ve ... arasında aynı uyuşturucu maddeler üzerinde bir ortaklık ya da aynı uyuşturucu maddeleri birlikte getirtmek gibi aynı yönde oluşmuş bir irade birliği olmayıp, her birinin getirttiği uyuşturucu maddelerin ayrı olduğu, dolayısıyla sanık ...’in, diğer sanık ...’a benzin deposu içerisinde ele geçirilen TCK'nın 188/7. maddesi kapsamındaki Asetik Anhidrit maddesini, sanık ...’e ise 2 adet valiz içerisinde bulunan TCK'nın 188/1. maddesi kapsamındaki MDMA içerir maddeleri getirdiği anlaşıldığından; şartları oluşmadığı halde, sanıklar hakkında TCK'nın 188/5. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

2- Araçta ele geçmeyip, sanık ...'in üzerinde ele geçirilen net: 0,7 gram kokainin miktar itibarıyla kullanma sınırında olması, nereden temin edildiğinin kesin bir şekilde belli olmayışı, sanık ...'in kokainin temin şekliyle ilgili beyanlarının çelişkili oluşu, sanık ...'in soruşturma aşamasındaki beyanına göre yurt dışından getirildiği kabul edilse dahi, "yurt dışından getirildiği" sanık ...'in beyanı ile ortaya çıktığından "ithal suçu" yönünden "cezasızlık" kapsamında kaldığından, kokainin ithal suçunun konusu olamayacağı dikkate alınmıştır.

Sanık ...’ın diğer sanık ...'e yurt dışından getirttiği kabul edilen şeffaf renkli sıvı maddenin ise uzmanlık raporundan anlaşıldığı üzere Asetik Anhidrit olduğu, söz konusu maddenin uyuşturucu ve uyarıcı madde niteliğine sahip olmayıp, uyuşturucu maddelerden morfinin asetillenerek daha etkili bir uyuşturucu madde olan eroin elde edilmesi işleminde kullanılan bir kimyasal bileşik olduğu, bu nedenle sanık ...'ın eyleminin TCK’nın 188/7. maddesi kapsamında kaldığı, ele geçen madde miktarı dikkate alınarak TCK'nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesi ile TCK'nın 61. maddesindeki ölçütlere göre bu madde uyarınca cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hatalı değerlendirmeyle TCK'nın 188/1. maddesi kapsamında hüküm kurulması,