muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25505, Karar No: 2014/11398, Tarih: 10.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25505 E.  ,  2014/11398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-2006 yılında sahte fatura düzenlemekten sanıkların Beraatine

2-2004 yılında sahte fatura düzenlemekten sanıkların eylemine uyan 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80. maddeleri uyarınca sanıkların 21 ay hapis cezası ile cazalandırılmasına

3-2005 yılında sahte fatura düzenlemekten sanıkların eylemine uyan 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 43, 53. maddeleri uyarınca sanıkların 22 ay 15 gün hapis cezası ile cazalandırılmasına

I-Sanıklar hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet ile “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklar hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi ile azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve ''2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20041, Karar No: 2015/6235, Tarih: 14.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20041 E.  ,  2015/6235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NUSAYBİN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/03/2009

NUMARASI : 2008/38-2009/62

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 14.04.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde taraflar ve vekilleri gelmediler. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı şirketin davalı şirketten aldığı 600 adet telefon hattı nedeniyle, 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanununun 6.maddesi kapsamında davacı şirketin her türlü KDV ve özel iletişim vergisinden muaf olduğu, sözleşme gereğince kurumsal hat tarifesinin uygulandığını, 19.03.2005 ve 22.10.2005 tarihleri arasında gelen faturalara vergi muafiyetinin uygulanmadığını belirterek bu dönemde tahsil edilen verginin ödeme tarihinden itibaren tahsilini, tüm faturaların incelenerek alacağın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 7.000 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı .. AŞ. vekili cevabında, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporuna göre yerinde olmayan ve usulünce ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, davacı şirketin davalı şirketten 600 adet telefon aboneliği için sözleşme yaptığı, 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunun 6.maddesi gereğince davacı şirketin her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davacının GSM faturalarındaki KDV ve özel iletişim vergisinden muaf olduğu, 19.03.2005-22.10.2005 döneminde 931 adet faturadan 173.308,32 TL KDV ve 240.706 TL özel iletişim vergisinin alındığını, ancak davalı şirket tarafından bu bedelin tamamının borç miktarından ve faturalardan peşin ödeme adı altında düzeltilerek mahsup edildiği, davacının alacağının kalmadığı açıklanmıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8374, Karar No: 2015/11767, Tarih: 11.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/8374 E.  ,  2015/11767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/109630

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2012/461 (E) ve 2012/902 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar sanıklar hakkında beraat kararı verilmiş ise de, sanıkların kastının belirlenmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından kargo taşımacılığı mevzuatının konuya ilişkin hükümlerinin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

Yurt içi kargo işletmeciliğine (taşımacılığına) ilişkin hukuki düzenlemelerin konumuzla ilgili olanları şöyledir:

19.07.2013 tarihinde yürürlüğe giren 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun "Tanımlar" başlıklı 3.maddesinde;

Kargo: Tek parçada en fazla yüz kilogramı geçmeyen genellikle ambalaj ve kap içerisinde olan küçük boyutlu koli, sandık, paket gibi parça eşyayı,

Kargo işletmecisi: Bağımsız bir işyerinin kullanma hakkına sahip olan ve kargoyu teslim alarak kısa sürede gönderilene ulaştırmak amacıyla kendi gözetimi ve denetimi altında yükleme, boşaltma, depolama, istifleme, aktarma ve gönderilene teslim gibi hizmetleri yerine getiren, taşımayı yapan veya yaptıran ve bundan doğacak sorumluluğu üstlenen kişiyi,

İfade eder."

"Yönetmelik" başlıklı 34.maddesinde;

h- Kanunun uygulanmasıyla ilgili diğer esas ve usulleri,

Düzenleyen yönetmelikler Bakanlıkça hazırlanarak Resmi Gazetede yayımlanır."

Hükümleri yer almaktadır.

11.06.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin, "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinde;

ş- Kargo tasnif ve aktarma merkezi: Kargo taşımalarında indirme, bindirme, yükleme, boşaltma, aktarma, tasnif ve dağıtım hizmetlerinin yapıldığı yeri,

y- Mesleki yeterlilik: Karayolu taşımacılık faaliyetlerinin icrası ile ilgili eğitim, bilgi, beceri ve donanıma sahip olmayı,

z- Mesleki yeterlilik belgesi: İlgili mevzuatın bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerde bulunanlar için öngördüğü mesleki yeterlilik eğitimini alan ve/veya yapılacak olan sınavlarda başarılı olanlara verilen belgeyi,

aa- Mesleki yeterlilik eğitimi: Bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerle ilgili bir mesleki yeterliliğin kazandırılması amacıyla ilgili mevzuat çerçevesinde verilen eğitimi,

ıı- Sevk irsaliyesi: Yurt içi taşımalarda, gönderen tarafından gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen ve gönderenin beyanına dayanan ilgili mevzuat hükümleri uyarınca düzenlenen belgeyi,

aa- Mesleki yeterlilik eğitimi: Bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerle ilgili bir mesleki yeterliliğin kazandırılması amacıyla ilgili mevzuat çerçevesinde verilen eğitimi,

ıı- Sevk irsaliyesi: Yurt içi taşımalarda, gönderen tarafından gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen ve gönderenin beyanına dayanan ilgili mevzuat hükümleri uyarınca düzenlenen belgeyi,

tt-Taşıma senedi: Eşya ve kargo taşımalarında gönderen ile yetki belgesi sahibi arasında akdedilen, ilgili diğer mevzuat ve bu Yönetmelikle belirlenen bilgileri ihtiva eden sözleşme belgesi veya bu tür bir sözleşmede bulunması gereken bilgileri ihtiva etmesi halinde taşıma senedi yerine geçecek olan taşıma faturası, taşıma irsaliyesi veya irsaliyeli taşıma faturasını,

zz- ddd- Yetki belgesi: Bu Yönetmelik kapsamında bir faaliyette bulunacak gerçek ve tüzel kişilere çalışma izni veren ve Bakanlıkça düzenlenen belgeyi,

İfade eder",

"Taşıma işlerinde nitelikli ve yeterli personel istihdamı" başlıklı 34.maddesinde;

"(1) Yetki belgesi sahipleri, faaliyetleri süresince hizmetlerini yürütebilecek niteliklere sahip ve yeterli sayıda personel bulundurmakla yükümlüdürler.

(2) Yetki belgesi sahipleri, nitelikli ve yeterli sayıda personel istihdam etmemeleri durumunda doğacak her türlü zarardan sorumludurlar.",

"Gönderenin, yolcunun, şoför ve diğer personelin sorumluluğu" başlıklı 45.maddesinde;

(2) Gönderen; eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgileri tam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine bildirmek zorundadır. Yanlış ve eksik bildirimlerden doğacak sorumluluk gönderene aittir. Yetki belgesi sahibi, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi halinde taşımayı yapmaz. Taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

(3) Gönderen; satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu gönderemez, yetki belgesi sahipleri de bunu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

(4) Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şüphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Kontrolle ilgili bir tutanak düzenlenir."

Hükümleri bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen hükümler birlikte değerlendirildiğinde, karayoluyla yapılan insan, yük ve eşya/kargo taşımacılığına kanun koyucunun özel önem verdiği, bu nedenle konuya ilişkin olarak yasal ve idari ayrıntılı düzenlemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hükümlere göre;

Kargo göndericisi tarafından, yurt içi taşımalarda gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen bir belge (sevk irsaliyesi) düzenlenmesi gerekir.

Gönderen ile kargoyu teslim alan arasında "taşıma senedi" düzenlenir.

Kargo göndericisi tarafından, yurt içi taşımalarda gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen bir belge (sevk irsaliyesi) düzenlenmesi gerekir.

Gönderen ile kargoyu teslim alan arasında "taşıma senedi" düzenlenir.

Kargo göndericisi, eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgiler itam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine (kargoyu kabul edecek görevliye) bildirmek zorundadır. Kargoyu kabul eden, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi veya kontrol ettiği bilgilerin yanlış ya da eksik olduğunu tespit ettiği takdirde kargoyu kabul etmemesi gerekir. Kabul edip taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

Yetki belgesi sahipleri satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şüphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Ancak eşya kolisinin aranması gerektiği takdirde CMK.nun aramaya ilişkin hükümlerine göre arama kararı alınması gerekir.

Görülmektedir ki, kargo işletmecisi (yetki belgesi sahibi) ve kargo işletmesinde çalışan kişilerin tek görevi mevzuata uygun kargo kabul etmektir.

Bu durum karşısında, göndericisi ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargo eşyası içerisinde kaçak eşya bulunması halinde bu kargoyu kabul eden kargo görevlisinin hukuki durumunun belirlenebilmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1-Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2-Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3-Sanığın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4-Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5-Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

4-Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5-Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık mevzuata uygun olarak kabul edilmiş olup göndericisiyle alıcısı belli olan kargoyu kabul edenin, aksine bir delil bulunmadığı takdirde bu kargo içerisinde bulunan kaçak eşyadan dolayı sorumluluğu söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanık A.. T.. hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği, sanık Ş.. E..'nin kargo göndereni olduğu iddiasıyla kamu davası açıldığı, mahkemece sanıkların savunmalarının aksine delil bulunmadığı, atılı suçtan cezalandırılmalarına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatlerine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Sanık A.. T.. hakkında ayrıca daha önceden aynı suçu işlediğinden bahisle dairemizin, 2014/11391, 2014/20101, 2014/24498, 2014/30756 (esaslarına kayıtlı kamu davalarının açıldığı tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında, sanık A.. T..'un içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediği, sanık Ş.. E..'nin kargo göndereni olup olmadığının tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle ve gerektiğinde sanıklar hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının birleştirilip TCK.nun 43. maddesi hükümleri de gözetilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6082, Karar No: 2017/1609, Tarih: 21.02.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/6082 E.  ,  2017/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükümlerin açıklanmaları suretiyle sanığın mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanabilmesi için, mahkeme tarafından sanığa ''geçerli bir mazeret olmadan duruşmaya gelinmemesi halinde yoklukta karar verilebileceği'' ihtarını içeren duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin tebliğ edilerek sanığın duruşmadan usulüne uygun olarak haberdar olması sağlanıp, böylece sanığa kendisini savunma imkanı tanınması gerektiği gözetilmeden, ''geçerli bir mazeret olmadan duruşmaya gelinmemesi halinde yoklukta karar verilebileceği'' ihtarını içermemesi nedeniyle eksik olarak düzenlenmiş davetiye ile duruşmaya çağrılan sanığın yokluğunda mahkumiyet kararları verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3137, Karar No: 2022/4406, Tarih: 28.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3137 E.  ,  2022/4406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2021/29-2021/114

Dava, davacının hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri, tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanakları 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İnceleme konusu dosyada; davacı 1996-2010 yılları arasında çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalı apartmana ait karar defterinde 13.06.1996 tarihinde yapılan toplantıda 01.06.1996 tarihinde işbaşı yapmak ve ikamet etmek üzere bina kapıcısı olarak ...'ın belirlendiği, 13.12.1997 ve 13.12.1998 tarihli toplantılarda da kapıcı ücreti ile ilgili kararlar alındığı, 24.12.1999, 20.01.2001 tarihli toplantılarda...'ın başka bir işyerinde sigortalı olarak çalıştığı apartman temizliğini üstlendiğinden dolayı kendisine ücret ödendiğinin belirtildiği, 2000 yılının 2., 5., 6., 7., 8., 9., 10., 11. ve 12'nci aylarına ait gider pusulaları ile ...'a yaptığı hizmet karşılığı aylık 45,00 TL ödeme yapıldığı,...'ın 1986-30.12.2009 tarihleri arasında 4/1-a kapsamında çalışmalarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut dosyada; davacı kapıcılık işini kendisinin yaptığı, kaloriferleri yakıp, servise çıktığını, temizlik yaptığını, bahçe işlerine baktığını beyan etmektedir. İlkbahar Mahalle Muhtarlığı 7 Nolu dairede ...'ın, 6 nolu dairede ...'ın, 2 nolu dairede Mihriban Yıldırımın ikamet ettiği yönünde bilgi vermiş olup, ... yazılı beyanında ve mahkemece dinlenen tanık ... davacının apartman görevlisi olarak çalışmadığını, apartmanda oturan bazı kişilerin çocuklarına baktığını belirtmişlerdir.

Somut dosyada; davacı kapıcılık işini kendisinin yaptığı, kaloriferleri yakıp, servise çıktığını, temizlik yaptığını, bahçe işlerine baktığını beyan etmektedir. İlkbahar Mahalle Muhtarlığı 7 Nolu dairede ...'ın, 6 nolu dairede ...'ın, 2 nolu dairede Mihriban Yıldırımın ikamet ettiği yönünde bilgi vermiş olup, ... yazılı beyanında ve mahkemece dinlenen tanık ... davacının apartman görevlisi olarak çalışmadığını, apartmanda oturan bazı kişilerin çocuklarına baktığını belirtmişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Bu itibarla, İlkbahar Mahalle Muhtarlığı tarafından bildirilen iki apartman sakini ile davalı apartmanda uyuşmazlık konusu dönemde ikamet edenler ile komşu apartman malikleri ve çalışanlarından re'sen tanık tespit edilerek davacının çalışması ile ilgili beyanları alınmalı, bu şekilde davacının apartman görevlisi olarak çalışıp çalışmadığı, çalışmasının kapsamı, hangi işleri yaptığı, çalışmanın süresi belirlenmeli, tanıkların ikametlerine ve çalışmalarına ilişkin bilgi ve belgeler celp edilmek suretiyle tanıkların beyanları denetlenmeli, elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Diğer yandan, söz konusu karar davacı tarafından temyiz edilmediğinden, hükmü temyiz eden davalılar lehine oluşan usulü kazanılmış hak gözetilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 28/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.