muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4693, Karar No: 2013/110, Tarih: 09.01.2013

Anayasa'nın 22. maddesi uyarınca kişilere tanınan haberleşme özgürlüğünün gizliliği esastır. Gizlilik kuralı ancak ulusal güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve

../...

-2-

özgürlüklerinin korunması nedenlerine dayalı olarak hakim kararıyla askıya alınabilir. Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunması Sözleşmesinin 8. maddesinde de haberleşme özgürlüğüne müdahalenin belli değerlerin korunması amacıyla ve yasayla öngörülmüş olmak koşuluyla söz konusu olabileceği belirtilmiştir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesince 24 Nisan 1990 tarihli Kruslin-Fransa; 20 Nisan 1990 tarihli Huvig-Fransa; 4 Mayıs 2000 tarihli Rotaru-Romanya; 2 Ağustos 1984 tarihli Malone-Birleşik Krallık ve 06 Ağustos 1978 tarihli Klass ve Diğerleri-Almanya Davalarında verilen kararlar da bu yöndedir. Bu kararlarda özetle; “Telefon görüşmelerine dinleme veya diğer yöntemlerle müdahale edilmesi, özel hayata ve haberleşmeye ciddi bir müdahaledir ve bu nedenle özellikle kesin olan bir kanuna dayanmalıdır. Özellikle kullanılabilecek teknolojiler devamlı daha sofistike hale geldiği için, bu konuda açık ve detaylı kuralların olması önemlidir.” ve “Gizli gözetim önlemlerinin uygulamaya geçirilmesi, söz konusu kişiler veya genel olarak kamu tarafından eleştiriye açık olmadığı için, yürütmeye verilen yasal takdir yetkisinin sınırsız bir güç olarak ifade edilmiş olması hukukun üstünlüğüne karşıdır. Bu nedenle, yetkililere verilen takdir yetkisinin kapsamı ve uygulanma yöntemi, bireye keyfi müdahaleye karşı gerekli korunmayı sağlayacak biçimde ve alınan önlemin meşru amacı gözönünde bulundurularak, kanunda yeterince açıklıkla belirtilmelidir.” biçimindeki gerekçelere dayanılmak suretiyle, telefonla yapılan iletişimin dinlenilmesi ve kayda alınması ile bu şekilde elde edilecek delillerin kullanılması konusunda belirleyici sınırlamalar getirilmemiş, buna karşılık iletişimin dinlenmesi tedbirine ilişkin tüm ayrıntıların yasalarda yer alması gerektiği vurgulanmıştır.

Telefonla haberleşmenin dinlenmesine ilişkin son düzenleme hukukumuzda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasında yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 135. maddesi, “(1) (Değişik 1. cümle: 25/05/2005-5353/17 md.) Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır.

(2) (Değişik ibare: 25/05/2005-5353/17 md.) Şüpheli veya sanığın tanıklıktan çekinebilecek kişilerle arasındaki iletişimi kayda alınamaz. Kayda alma gerçekleştikten sonra bu durumun anlaşılması hâlinde, alınan kayıtlar derhâl yok edilir.

(3) Birinci fıkra hükmüne göre verilen kararda, yüklenen suçun türü, hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü, telefon numarası veya iletişim bağlantısını tespite imkân veren kodu, tedbirin türü, kapsamı ve süresi belirtilir. Tedbir kararı en çok üç ay için verilebilir; bu süre, bir defa daha uzatılabilir. (Ek cümle: 25/05/2005-5353/17 md.) Ancak, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili olarak gerekli görülmesi halinde, hâkim bir aydan fazla olmamak üzere sürenin müteaddit defalar uzatılmasına karar verebilir.

../...

-3-

(4) Şüpheli veya sanığın yakalanabilmesi için, (...) mobil telefonun yeri, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararına istinaden tespit edilebilir. Bu hususa ilişkin olarak verilen kararda, (…) mobil telefon numarası ve tespit işleminin süresi belirtilir. Tespit işlemi en çok üç ay için yapılabilir; bu süre, bir defa daha uzatılabilir.

(5) Bu madde hükümlerine göre alınan karar ve yapılan işlemler, tedbir süresince gizli tutulur.

(6) Bu madde (Değişik ibare: 25/05/2005-5353/17 md.) kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümler ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir:

a) Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (madde 81, 82, 83),

3. İşkence (madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, madde 102),

5. Çocukların cinsel istismarı (madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (madde 188),

7. Parada sahtecilik (madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, madde 220),

9. (Ek bent: 25.5.2005-5353/17 md.) Fuhuş (madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (madde 235),

11. Rüşvet (madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (madde 282),

13. Silahlı örgüt (madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (madde 12) suçları,

c) (Ek alt bent: 25/05/2005-5353/17 md.) Bankalar Kanununun 22 nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar,

(7) Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz.” hükmünü;

c) (Ek alt bent: 25/05/2005-5353/17 md.) Bankalar Kanununun 22 nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar,

(7) Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz.” hükmünü;

Aynı Yasanın 138. maddesi ise, “(1) Arama veya elkoyma koruma tedbirlerinin uygulanması sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ancak, diğer bir suçun işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir.

../...

-4-

(2) Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir.” hükmünü taşımaktadır.

Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan bu düzenlemede de sınırlı olarak sayılan suçlarla ilgili olarak, sınırlı hallerde telefon haberleşmesinin dinlenmesi olanağı getirilmiştir. Ancak, telefon dinlemesi sırasında tesadüfen elde edilen kanıtların dikkate alınabilmesi için, söz konusu suçun da 135. maddede sayılan katalog suçlardan birisine uygun olması gerekmektedir. Bu halde, durum derhal C.Savcısına bildirilerek bu kanıtın değerlendirilmesi söz konusu olabilecek ve yasa dışı elde edilmiş kanıt olarak değerlendirilmeyecektir.

İnceleme konusu somut olayda; Sakarya İl Emniyet Müdürlüğünce il genelinde ihalelere fesat karıştırmak suretiyle haksız kazanç ve menfaat temin eden şahıs ve firmalarla ilgili yürütülen çalışmalar sırasında müdürlüğün web sitesine 08/01/2008 günü yapılan bir e-mail ihbarı doğrultusunda devam eden istihbari faaliyetlerde elde edilen bilgiler ışığında bazı şahısların kullandıkları telefonlarının dinlenmesi zaruretinin hasıl olduğu, bu bağlamda Sakarya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 19/02/2008 tarih ve 2008/169 Değişik İş, 17/03/2008 tarih ve 2008/242 Değişik İş, 16/05/2008 tarih ve 2008/489 Değişik İş, Sakarya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/02/2008 tarih ve 2008/231 Değişik İş sayılı Kararlarına istinaden sanıklardan ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında CMK'nın 135. maddesine göre iletişimin tespitine dair kararlar alındığı, soruşturma konusu suçların anılan Yasa ve maddede katalog suçlar arasında gösterilen örgüt ve ihaleye fesat karıştırma suçları olduğu, söz konusu suçlardan dolayı verilen iletişimin tespiti kararlarının ve mahkemeden alınan arama kararlarının icrası sırasında, tüm sanıkların ihaleye fesat karıştırma, bir kısım sanıkların ise rüşvet suçlarını işlediği şüphesini uyandıracak kanıtların elde edilmesi üzerine, iletişim tespit tutanakları muhafaza altına alınarak, durum C.Başsavcılığına bildirilmiş,

Sakarya C.Başsavcılığının 30/07/2008 gün ve 240 sayılı iddianamesiyle de; tüm sanıklar haklarında ihaleye fesat karıştırma, ayrıca sanıklardan ... hakkında rüşvet alma, ... hakkında ise rüşvet verme suçlarını işledikleri yolunda kanıtlar elde edildiği iddiasıyla iddianame tanzim olunmuştur.

Açıklandığı üzere, somut olayda iletişimin tespiti suretiyle elde edilen kanıtların hukuka uygun kanıt niteliğinde bulunduğunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Bu bağlamda, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu başmüfettişlerinden ... tarafından sanıklardan ..., ..., ... ve ... haklarında yürütülen inceleme ve soruşturma evrakının onaylı bir sureti ilgili kurumdan temin edilip, ... Tem. Tur. İnş. Güv. Hiz. Elek. Su Sayaçları San. Ltd. Şti.'nde yapılan arama sırasında ele geçirilen sanıklardan ... tarafından Yapı Kredi Bankasından çekilen

../...

-5-

../...

-5-

... no.lu bireysel ihtiyaç kredisine ilişkin ödeme dekontları ve ödeme planı ile TİB.F.01.TK. ... , TİB.F.01.TK. ... 'deki görüşme içerikleri de gözetilerek söz konusu kredinin ve adı geçen sanığa ait kredi kartı borçlarının ... Ltd. Şti. tarafından ödenip ödenmediğinin ilgili banka şubelerinden sorulmak ve adı geçen firmanın hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle tespitine ve ... firması ile ...,...,... firmaları arasında gizli ya da resmi bir ticari ortaklığın bulunup bulunmadığı, ihalelerde birlikte hareket edip etmedikleri hususları ilgili ticaret sicil memurluğundan sorulmak, zabıta araştırması yaptırılmak ve iddianamede A.5, A.6, A.7, A.8, A.9, A.10, A.12 alt bentlerinde gösterilen ihalelere ... firması ile birlikte teklif sundukları anlaşılan ...,...,... firmaları adına teklif belgelerindeki imzaların evraklarda ismi geçen şahısların eli ürünü olup olmadığı hususunda inceleme yaptırılmak suretiyle belirlenmesine müteakip, ihale konusunda uzman bir bilirkişi ile hukukçu ve hesap uzmanından oluşturulacak yeni bir üç kişilik bilirkişi heyetine dosya ve ekleri tevdii edilip, bilirkişi heyetinden, her bir ihale dosyası ve kapsamının dosyadaki telefon görüşmesi içerikleri ile ayrı ayrı karşılaştırılarak, her bir kamu görevlisi sanığın ihale sürecindeki görevi ve konumu, kamu görevlisi olmayan sanıkların da söz konusu ihalelerle olan tüm bağlantılarını (teklif mektubu alınması, gerekli belgelerin temini ile kuruma sunulması, ihaleye katılınması, sözleşme imzalanması vb.) irdeleyen ve dava konusu ihalelerin 4734 sayılı Kamu İhale Yasası ve ilgili yönetmeliklerdeki usul ve esaslara, ihale yöntem ve şekillerine uygun olarak yapılıp yapılmadığını içeren ayrıntılı rapor alınmasından sonra, sanıklar ... ve ... arasındaki TİB.F.01.TK. ... ile ... ve ... arasındaki TİB.F.01.TK. ... 'deki görüşme içerikleri ve ...'a ait bireysel ihtiyaç kredisine ait bir kısım ödeme dekontları ve ay sayısına göre taksit hesabını gösteren listenin ... firmasının banka kredileri klasöründe ele geçirilmesine ilişkin kanıtların gücü de dikkate alınarak, sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı tayin ve takdiri yerine, “ihale sürecinde tespit edilen bir usulsüzlüğün bulunmadığı, yapılan ihalelerin ihale mevzuatına uygun yapıldığı, ihalelerin ihale mevzuatına aykırı sonuçlandırıldığına dair bir tespit yapılamadığı, ayrıca rüşvet olayının gerçekleşmediği” şeklindeki yetersiz gerekçe ve noksan soruşturmayla tüm sanıklar haklarında ihaleye fesat karıştırma suçlarından, sanıklar ... ve ... haklarında ise rüşvet suçlarından yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2006, Karar No: 2019/18546, Tarih: 19.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2006 E.  ,  2019/18546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabul kısmen reddi ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi 101 ada 929 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile .... (...) Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/172E.-2017/86K. sayılı kararının kaldırılarak, taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının %5

alınarak hesaplanan bedel üzerinden, fark bedelin 3 aylık vadeli hesapta nemalandırılması ve baraj göl sahası içinde kalan taşınmazın terkin edilmesi suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Fark kamulaştırma bedeli üçer aylık vadeli hesaba yatırılmış olup, bu bedel hak sahibine karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden yasal faizin bitiş tarihinin kararının kesinleşme tarihi olması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi

1- Fark kamulaştırma bedeli üçer aylık vadeli hesaba yatırılmış olup, bu bedel hak sahibine karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden yasal faizin bitiş tarihinin kararının kesinleşme tarihi olması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi

2- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının;

1- 3 nolu bendinde yer alan (25.09.2018 tarihine) ibaresi çıkartılarak yerine (kararın kesinleşmesine) sözcüklerinin yazılmasına,

2- 7 nolu bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5078, Karar No: 2013/1540, Tarih: 27.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/5078 E.  ,  2013/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2009/97173

MAHKEMESİ : Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 06/11/2008, 2008/100 (E) ve 2008/307 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüse yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Müdahil Durmuş'un 14.05.2008 tarihli celsede sanık Cemil'den şikayetçi olmadığını, sadece sanık Oğuz yönünden davaya katılmak istediğini belirtmesi karşısında, sanık Cemil yönünden davaya katılma ve hakkında verilen hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, sanık Cemil'in beraatine ilişkin hükme yönelik müdahil vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Oğuz'un eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata yapıldığına, vasfa, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile müdahil vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Sanık Oğuz'un olay günü daha önce kardeşini dövdüğü iki kişi tarafından basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte darp edildiği, karakolda bu olay ile ilgili ifadesini verdikten sonra çarşıdan hançer görünümlü 6136 sayılı Yasa kapsamına girmeyen bıçağı satın alarak, kendisini döven şahısları aramaya başladığı, yolda tesadüfen diğer sanık Cemil ile karşılaştığı, birlikte yürüdükleri sırada mağdur Durmuş'un, sanık Oğuz'a seslenerek yanına geldiği ve "bin arabaya, seninle konuşacaklarım var" dediği, Oğuz'un araca binmeyeceğini söylemesi üzerine ısrarcı olduğu, ardından da "sana 20.30'dan 22.30'a kadar süre veriyorum, bu zaman diliminde benim yanıma geleceksin, gelmezsen seni Mut'da gezdirmem" dediği, bunun üzerine sanığın, "kim kimi gezdirmiyormuş" diyerek satın aldığı bıçağı çıkartarak mağdurun karın bölgesine doğru "ne olursa olsun" diyerek vurduğu, bıçağı vurduktan sonra mağdurun kaçmaya başladığı, sanığın da peşinden elinde bıçak ile kovaladığı, mağdurun, sanıktan kurtulmak için dükkanların önündeki meyve kasalarını sanığa doğru attığı, pasajın içine girdiği, sanığın, ayağında platin olduğu için fazla hızlı koşamadığından mağduru yakalayamadığı, hazırlık beyanlarında sanığın, kastını "yakalasaydım ne olurdu bilmem gayri yine olsa yine vururdum" şeklinde ortaya koyduğu, mağdurdaki sol parakolik alanda batına nafiz bıçak yarasının mide, kolon ve pankreas yaralanmasına neden olduğu, yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiğinin belirlendiği anlaşılmakla, mağdurun kaçması ve sanığın kovalamasına rağmen mağduru yakalayamaması üzerine sanığın eylemine devam edemediği olayda, doğrudan hedef alarak mağdurun hayati bölgesine vurması, kullanılan vastanın elverişliliği, yaranın niteliği ve meydana gelen zararın ağırlığı, engel halin varlığı nedeniyle eylemin sürdürülememesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın fiili ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği düşünülmeden, yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafii ve müdahil vekilinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, sanık Oğuz hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi farklı gerekçeyle (BOZULMASINA), 27/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/586, Karar No: 2024/626, Tarih: 07.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/586 E.  ,  2024/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3138 E., 2023/2109 K.

DAVA TARİHİ : 18.04.2023

KARAR : Temyiz talebinin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/35 E., 2023/37 K.

Taraflar arasındaki vesayete ilişkin denetim makamına yapılan itirazın değerlendirilmesine yönelik yargılamanın yenilenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince talebin reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Kararın kısıtlı adayı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 20.10.2023 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararın kısıtlı adayı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı kısıtlı adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 18.12.2023 tarihli ek karar ile temyiz talebinin, kararın kesin nitelikte olduğu ve temyiz yasa yolunun açık olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar kısıtlı adayı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, kesin olduğu gerekçesiyle kısıtlı adayının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 18.12.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, vesayet işlerine ilişkin davalar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 382 nci maddesini ikinci fıkrasının (b) bendinin on dokuz numaralı alt bendi uyarınca çekişmesiz yargı işi olduğundan çekişmesiz yargı işleri hakkında verdikleri kararları, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca; ayrıca sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 18.12.2023 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.12.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.