muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2561, Karar No: 2023/7467, Tarih: 04.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2561 E.  ,  2023/7467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/218 E., 2022/479 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki Kurum işlemlerinin iptali ile 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinde yer alan teşvik indiriminden faydalandırılma ve belge istemine ilişkin iptali ile ödenen tutarların faizi ile birlikte istirdadı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece bozmaya uyularak, davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı ... Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmesi ile; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1-Dosya arasında, davalı Kurumca Sgk ... İl Müdürlüğü'nün 10.12.2013 tarihli 4.408,93 TL'lik tahakkuk ettirilen borcun kaynağının, davacı şirket hakkında yapılan iş kazasına dayalı inceleme raporu sonucunda sigortalıya ödenen sosyal sigorta yardımları olup olmadığı hususunun ve bu borcu oluşturan kalemlerin açıklanması için davalı Kurumdan açıklamalı cevabi yazı ile ilgili belgelerin,

2-Sigortalı ...'in vefatı ile ilgili olarak yapılan davacı şirket hakkındaki inceleme sonrasında sigortalıya/hak sahiplerine yapılan yardımlar nedeniyle davacı aleyhine rücuan tazminat isteminde bulunup buna ilişkin Kurumca davacıya herhangi bir tebligat yapılıp yapılmadığı ile bu yöndeki rücuan tazminat davasının da var olup olmadığının Kurumdan sorulması,

3-Davalı Kurumca yapılan teşvik iptalleri ile borç tahakkuklarının da ayrıca ve açıklayıcı dayanak belgeleri ile birlikte açıklayan (5510 sayılı Kanun'un 90/6 fıkrasındaki ve teşvikin ne suretle faydalanma şartlarının ihlal edildiğinin belgelerin de eklenmesi gereklidir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.07.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11104, Karar No: 2021/9852, Tarih: 11.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11104 E.  ,  2021/9852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne yönelik yönelik verilen kararın kararın, süresi içinde davalı mirasçılarından ..., ... ..., ..., ... ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı müteahhitten 05/01/2007 tarihli satış sözleşmesi ile ... İli ... İlçesi 3836 Ada 1 Parsel sayılı taşınmaz üzerine yapılan inşaatta bulunan 7. Kat 25 numaralı daireyi 60.000 TL bedel karşılığında satın aldığını, davalıya çeşitli masraflar adı altında 6.500 TL daha ek ödeme yapmak durumunda kaldığını, inşaatın gecikmeli ve eksik olarak teslim edildiği fakat tapuda devrinin gerçekleştirilmediğini, dairedeki eksikliklerin kendisi tarafından giderildiğini ancak bu süreç zarfında dava konusu evin 3. bir kişiye satışının yapılması sebebiyle taşınmazı 25/12/2015 tarihinde boşaltmak zorunda kaldığını ileri sürerek; davalıya ödemiş olduğu 66.500 TL’nin güncellenmiş değeri ile eve yapmış olduğu masrafların rayiç değerinden şimdilik 1.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 11/01/2019 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 214.766,93 TL'ye artırmıştır.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulü ile 214.766,93 TL'nin, 1.000 TL'sinin dava tarihinden, 213.766,93 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davacının faizin başlangıç tarihine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın belirsiz alacak davası olması sebebi ile davanın kabulü ile 214.766,93 TL'nin dava tarihi olan 11/10/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, davalı mirasçılarından ..., ... ..., ..., ... ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, bölge adliye mahkemesinin karar tarihinden sonra 11.04.2020 tarihinde vefat etmiş, en yakın mirasçılardan ..., ... ..., ..., ... ..., ..., ... ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02/06/2020 tarihli ve 2020/553 E. 2020/635 K. sayılı kararı, mirasçılardan ... ise ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05/10/2020 tarihli ve 2020/1277 E. 2020/1130 K. sayılı kararı ile mirası kayıtsız ve şartsız reddettiklerinin tespit ve tesciline karar verilmiş ve ilgili kararlar kesinleşmiştir.

Davalı, bölge adliye mahkemesinin karar tarihinden sonra 11.04.2020 tarihinde vefat etmiş, en yakın mirasçılardan ..., ... ..., ..., ... ..., ..., ... ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02/06/2020 tarihli ve 2020/553 E. 2020/635 K. sayılı kararı, mirasçılardan ... ise ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05/10/2020 tarihli ve 2020/1277 E. 2020/1130 K. sayılı kararı ile mirası kayıtsız ve şartsız reddettiklerinin tespit ve tesciline karar verilmiş ve ilgili kararlar kesinleşmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 612. maddesine göre; “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflâs hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir.”

Kanunun öngördüğü en yakın mirasçılardan maksat, ölüm anında doğrudan doğruya mirasçı olan kişilerdir.

Hal böyle olunca, davalının tüm mirasçıları tarafından mirasın reddedilmesi sebebi ile mirasın tasfiyesinin hangi mahkemede yapıldığı hususunun tespit edilmesi ve tasfiye memurunun davaya dahili sağlanarak yargılamanın devamının sağlanması için, bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17814, Karar No: 2014/6549, Tarih: 03.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17814 E.  ,  2014/6549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/05/2013 tarih ve 2012/275-2013/294 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından dava dışı... firmasına gönderilen ürünlerin, davalı tarafından taşınması esnasında meydana gelen trafik kazası sonrası başka bir araca yükleme boşaltma esnasında hasarlandığını, ürünlerin dava dışı firma tarafından kabul edilmemesi üzerine yeniden üretilerek gönderildiğini, müvekkilinin talimatında paletlerin üzerine herhangi bir palet konulmayacağı belirtilmişken ürünleri üst üste yeni araca yükleyen davalının zarardan sorumlu olduğunu, davalının başlatılan takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, takibin devamını, %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazada müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını, davacının yüklemeye ilişkin talimatı olmadığını, emtia sovtaja müsait iken hasarlı olmayan mal bedelinin taşıyıcıya yüklenmek istendiğini, CMR'nin 23. maddesinde tazminat hesabında üst sınır getirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, trafik kazası nedeniyle oluşan taşıma engeli kapsamında davalı taşıyıcının davacı gönderenden talimat istemesi gerekirken böyle bir talimat istediğine dair delil sunmadığı, taşıyıcının CMR'nin 14/2. maddesi uyarınca en uygun önlemleri alarak taşımayı tamamlaması gerekirken istifleme ve sabitleme kusurundan dolayı malın %36 oranında hasarlanmasına sebebiyet verdiği, bu kusurun ağır kusur seviyesinde değerlendirilemeyeceği, davacının zararının sınırlı sorumluluk üst limitinin altında kaldığı, davacı elleçleme ayıklama işlemi yapmadığından bu kaleme ilişkin tazminat talebinde bulunamayacağı gerekeçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 13.023,98 Euro asıl alacak ve 103,48 Euro işlemiş faiz yönünden iptaline, asıl alacağa yıllık %5 oranında temerrüt faizi uygulanmak suretiyle takibin devamına, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 496,05 TL harcın temyiz edene iadesine, 03/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1999, Karar No: 2025/2347, Tarih: 30.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/1999 E.  ,  2025/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/83 E., 2023/477 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/775 E., 2020/692 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının muris babası ...'nin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak Bursa ili, ... ilçesindeki bir kısım taşınmazlarını dava dışı oğlu ... ve gelini ...'e ölünceye kadar bakma sözleşmeleriyle ve satış işlemleriyle temlik ettiğini, dava konusu ... köyünde kain 200, 560 ve 1360 parsel sayılı taşınmazlarını da aynı amaçla torunu davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, yurtdışında yüksek öğrenim gören davalının taşınmazları alacak maddi durumu olmadığını, diğer mirasçılar tarafından bu temlikler hakkında aynı sebeple 2014/38 ve 2014/39 Esaslarına kayden açılan davalar sonucunda pay oranında kabul kararı verildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazlarda davalı adına tapu kayıtlarının davacının miras payı oranında iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazların davalıya satışının gerçek olduğunu, 179.500,00 TL satış bedelinin sundukları banka dekontuna istinaden murise ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin 24.07.2012 tarihinde dava konusu taşınmazlardan 560 ve 1320 parselin tamamı ile 200 parseldeki 1/2 payının tamamını davalı torununa sattığı, davalının 24.07.2012 tarihli banka dekontuna istinaden murise 179.500,00 TL ödediği, satış tarihinde taşınmazların keşfen belirlenen toplam değerinin 1.155.833,88 TL olarak tespit edildiği, davalının ödediği bedel ile satış tarihindeki değer arasında açık fark olduğu, masrafları muris tarafından karşılanan davalının yurtdışında okuduğu ve satış tarihinde ekonomik bir geliri bulunmadığı, 2014/38 Esas ve 2014/39 Esas sayılı dosyalarda murisin davalı ve dava dışı mirasçılarına yaptığı devirlerin muvazaalı olduğuna karar verildiği, temyiz incelemesinde 2014/38 Esas sayılı dosyadaki muvazaa tespitinin isabetli olduğunun görüldüğü, 2014/39 Esas sayılı dosyanın ise onandığı, murisin davalıya yaptığı devirlerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından ödeme savunmasına dayanak olarak sunulan 179.500,00 TL'lik ödeme ve tapu satış bedelleri ile keşfen belirlenen devir tarihindeki değerler arasında aşırı nispetsizlik olduğu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/38 Esas, 2016/131 Karar sayılı dosyasında murisin mirasçı kızları tarafından aynı davalı aleyhine aynı temlikler hakkında açılan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen kabul kararının temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 1. Hukuk Dairesince satış işleminin muvazaalı olduğuna dair tespitin doğru bulunduğu, murisin dava dışı 7 adet taşınmazını da davalının anne ve babasına satış ve ölünceye kadar bakma sözleşmeleriyle temlik ettiği, murisin taşınmazlarının büyük bölümünü torunu davalı ve anne babasına temlik ettiği, amacının mal kaçırmak olduğu, davalının bilirkişi raporuna itirazlarının ek rapor alınmak suretiyle karşılandığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 09.10.2017 tarihli ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazların satış tarihindeki değerlerinin fahiş miktarda fazla hesaplandığını, kök rapora itirazlarının ek raporda da karşılanmadığını, davalının satış tarihindeki rayiç miktar üzerinden 179.500,00 TL bedeli banka havalesi yoluyla murise ödediğini, satışın gerçek olduğunu, bedeller arasındaki farkın muvazaayı tek başına ispatlamadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1. Dosya kapsamından; 01.09.1934 doğumlu muris ...'nin 08.01.2014 tarihinde ölümüyle geriye mirasçı olarak davacı oğlu Umut, dava dışı kızları ..., ..., ... ve davalı torunu ...'in babası ...'yi bıraktığı, murisin ölmeden önce 78 yaşındayken 24.07.2012 tarihli ve ... yevmiye sayılı satış işlemiyle dava konusu Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde kain 200 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payının tamamını 5.500,00 TL, 560 parsel sayılı taşınmazın tamamını 2.300,00 TL, 1320 parsel sayılı taşınmazının tamamını 9.500,00 TL olmak üzere toplam 17.300,00 TL bedelle davalı torununa sattığı, dava konusu taşınmazların satış tarihinde keşfen belirlenen gerçek değerlerinin 1.155.833,88 TL olduğu, aynı satış işlemiyle devredilen taşınmazlar ve diğer taşınmazlar hakkında murisin dava dışı kızları tarafından aynı davalı aleyhine muris muvazaası hukuki nedenine dayalı açılan tapu iptali ve tescil davası sonucunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/38 Esas, 2016/131 Karar sayılı kararıyla, 24.07.2012 tarihli satış işleminin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, diğer taşınmazların cebri icra yoluyla alındığı gerekçesiyle 24.07.2012 tarihli satış işlemiyle davalıya satılan 200, 560 ve 1320 parsel yönünden davanın kabulüne, diğer parseller yönünden reddine karar verildiği, davalının temyizi üzerine Dairenin 25.02.2019 tarihli ve 2016/5622 Esas, 2019/1254 Karar sayılı kararıyla 200, 560 ve 1320 parseller yönünden temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu saptanarak davanın kabulüne karar verilmesinin kural olarak doğru olduğu ancak gerekçede ve tapu kaydında 1320 parselin tamamı devredildiği hâlde, gerekçeyle çelişkili olarak 1/2 oranında iptal hükmü kurulduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verildiği, anılan bozma kararıyla dava konusu devrin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğuna dair tespitin eldeki davada kuvvetli delil teşkil ettiği anlaşılmaktadır.

2.Hemen belirtilmelidir ki, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

3.Ancak, kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince hakimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü vardır. Mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır. Devletin sicil oluşturmadan kaynaklanan görevi kamu düzeniyle ilgili olduğundan bu hususun re’sen gözetilmesi gerekmektedir.

3.Ancak, kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince hakimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü vardır. Mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır. Devletin sicil oluşturmadan kaynaklanan görevi kamu düzeniyle ilgili olduğundan bu hususun re’sen gözetilmesi gerekmektedir.

4.Haricen TAKBİS ortamından yapılan inceleme sonucunda, dava konusu 200, 360 ve 1320 parselde davalının muristen temlik aldığı paylara düşen 74.070 metrekarelik kısmın, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden önce 10.03.2021 tarihindeki toplulaştırma işlemi sonucunda aynı yer 1244 ada 22, 1241 ada 5 ve 1239 ada 1 parsellerde toplam 72.567,37 metrekare olarak tam payla davalı adına tescil edildiği, toplulaştırma sonucu oluşan bu üç adet parseldeki davalının tam payının 04.07.2022 tarihli pay düzeltimi işlemiyle toplam 3/5 payı murisin dava dışı kızları ..., ... ve ... adlarına tescil edildiği, neticeten toplulaştırma sonucu oluşan üç parselde davalının güncel payının 2/5'er pay olduğu hâlde infazı kabil olmayacak şekilde eski parsel numaraları üzerinden davalının paylarının tamamının davacının payı oranında iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

5.Öte yandan; harç da kamu düzenine ilişkin olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

6.Buna göre, dava konusu taşınmazlarda davalıya devredilen payların tamamının dava tarihi itibarıyla keşfen saptanan değeri 1.429.186,03 TL, davacının 1/5 miras payına isabet eden dava değeri de 285.837,20 TL olup davanın kabulüne karar verilmiş olmakla, davacının miras payına isabet eden 285.837,20 TL dava değeri üzerinden 16.507,10 TL nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi ve peşin yatırılan harçların düşülmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesince isabetsiz şekilde taşınmazların dava tarihindeki toplam değeri üzerinden 97.627,70 TL harca hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

Hâl böyle olunca, dava konusu taşınmazların güncel tapu kayıtlarının getirilip toplulaştırma sonucu oluşan parsellerde davalıya isabet eden paylar ve davalının güncel payları tespit edilerek infaza elverişli olacak şekilde iptal-tescil hükmü kurulması ve davacının miras payına düşen dava değeri üzerinden bakiye nispi karar ve ilâm harcına hükmedilmesi gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kamu düzeni yönünden re'sen yapılan temyiz incelemesi sonunda temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek hâlinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14326, Karar No: 2013/21098, Tarih: 05.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14326 E.  ,  2013/21098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, çalıştığı süre içerisinde her gün fazla çalışma yaptığını, hafta sonlarında, dini ve resmi bayram tatillerinde çalıştırıldığını, ancak bu çalışmalarının mukabili ücretlerinin ödenmediğini, aylık ücretlerinin zamanında ödenmediğini ve yıllık izinlerinin bir kısmını kullanmadığını, bu sebeplerle 21.01.2011 tarihinde iş sözleşmesini tek taraflı olarak feshettiğini ileri sürerek yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının hastanede 2008 yılında anestezi teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, başka bir iş ilişkisi kurup Elazığ'a taşınması sebebiyle istifa ettiğini, alacağının bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının tanık beyanlarına göre haftada 15 saat fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davalı talebine rağmen davacının banka hesap ekstresi getirtilmemiştir. Davacının ücretlerinin yatırıldığı bankadan hesap döküm cetveli getirtilip sonucuna göre ücret alacağı talebi hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.