muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9310, Karar No: 2018/8367, Tarih: 09.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9310 E.  ,  2018/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa meşruhatlı davetiye tebliğ edilmeksizin yokluğunda yargılama yapılarak savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7724, Karar No: 2024/9784, Tarih: 13.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7724 E.  ,  2024/9784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3229 E., 2023/3420 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/327 E., 2023/185 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının başvurusunun esastan reddine; davalının başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiş olup Bölge Adliye Mahkemesince 28.12.2023 tarihli ek karar ile düzeltme talebinin reddine; 09.01.2024 tarihli ek karar ile de davalı vekilinin 03.01.2024 tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile düzeltme talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararları davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davacı vekili de Bölge Adliye Mahkemesi kararını katılma yolu ile temyizi etmiştir. Davalı vekilinin temyizden feragat dilekçesi üzerine Dairemizin 07.03.2024 tarihli geri çevirme kararında belirtilen eksikliklerin davalı tarafından tamamlanması istenmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, bu eksikliklerin tamamlanmadığı gerekçesiyle 30.04.2024 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına, davacı vekilinin katılma yolu ile temyiz başvurusunun ise reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.04.2024 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince katılma yolu ile temyiz edilmiş olmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesi esasa girilmeden reddedildiğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 348 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 30.04.2024 tarihli ek kararı Kanun'a uygun olup davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.04.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11985, Karar No: 2017/11861, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11985 E.  ,  2017/11861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7744, Karar No: 2008/9794, Tarih: 03.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7744 E.  ,  2008/9794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... ...

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 20.03.2008 gün ve 2007/18192-2008/4293 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemiz kararı, karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, çekişmeli parselin oluşumuna ilişkin ... Belediye Meclisinin 20.05.1996 gün ve 31 sayılı kararının, ... 1. İdare Mahkemesinin 1998/74-1270 sayılı kararıyla iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra ... Belediye Meclisinin 22.12.2006 gün ve 1233 sayılı kararıyla imar ve parselasyonu iptal edilen imar parselleri için geldileri olan kadastro parsellerine geri dönülmesine şeklinde karar verildiği, bu nedenle çekişmeli imar parselinin ortadan kalktığı iddia edilerek Daire kararının düzeltilmesi istenmişse de; Daire kararında da değinildiği gibi, orman sayılan yerler ile 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı aksine, 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 Sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri olmadığı, başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararların yok hükmünde, buna dayanan tescilinde, M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu, çekişmeli parselin yasal olmayan imar ve parselasyon uygulaması sonucunda tapuya davalılar (murisi) adına kayıt edildiği, parselin tapuya kaydedilmesinin nedeni olan imar ve parselasyona ait Belediye Meclisi kararı iptal edildiği halde, halen yolsuz olarak tapuda davalılar adına tescilli olduğu gözetilerek, yolsuz olarak tapuya tescil edilen parselin tapu kaydının iptali ve taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereği Hazine adına tapuya tesciline ilişkin yerel mahkeme kararı ve bu kararın onanmasına ilişkin daire kararı usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yer alan sebeplerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 170.00.- YTL. para cezası ile Harçlar Yasası gereğince 28.90.- YTL. red harcının düzeltme isteyenlerden alınmasına 03/07/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14701, Karar No: 2015/7211, Tarih: 02.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14701 E.  ,  2015/7211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 05/10/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/06/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/06/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalılar adına gelen olmadı. Davalılar vekili Avukat Nesrin Karagöz Karatepe'nin mazeret dilekçesi gönderdiği, başka duruşması olduğundan gelemeyeceğini bildirdiği görüldü, okundu, dosyasına konuldu, mazereti reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18159, Karar No: 2014/17139, Tarih: 25.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/18159 E.  ,  2014/17139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat aidiyetinin tespiti

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.12.2012 gün ve 265/700 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... ve müşterekleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar ..., ... ve ... dava konusu 485, 486 ve 490 parsel sayılı taşınmazların muristen intikal ettiğini, mirasçı ...'in alacaklısı tarafından .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/621 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, 486 parselde iki adet ev olup, birinin davacı ...'ye, diğerinin davacı ...'a, yine bu parsel üzerinde bir adet su havuzu ve 50 adet muhtelif çeşitte ağaçların davacı ...'a, 30 adet muhtelif çeşitte ağacın davacı ...'ye ait olduğunu, 485 parsel üzerindeki 65 adet muhtelif çeşitteki ağaçların davacı ...'e, 491 parselde bulunan ağaçlardan 40 adedinin davacı ...'ye, 40 adedinin davacı ...'a, 10 adedinin davacı ...'e ait olduğu olduğunu açıklayarak dava konusu taşınmazlar üzerindeki belirtilen muhdesatların davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ..., açılan davayı kısmen kabul etmediklerini, davacılardan ... ve ...'in oturmakta oldukları evlerin onlara ait olduğunu, davacı ...'in aidiyetini istediği ev, muristen intikal etmiş ise de, ev ve havuzun davacı ...'a ait olduğu iddasına da bir diyeceklerinin olmadığını, 485 parsel üzerindeki 65 adet meyve ağacının davacı ...'e ait olduğunu açıklayarak bu iddaalara bir itirazlarının olmadığını fakat, davaya konu 486 ve 491 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ağaçların davacılara ait olduğunu kabul etmediklerini, bu ağaçların yetiştirilmesinde murisin katkısı olduğunu belirterek davanın kısmen reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Diğer davalılar ... ve ...'e dava dilekçesi usulune uygun olarak tebliğ edildiği halde, davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamışlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile; ...İli, .... İlçesi, .... Köyü 485 parsel üzerinde bulunan fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen 03/12/2012 hakim havale tarihli raporunda gösterilen 2 katlı evin ve aynı taşınmaz içersinde bulunan 2 nar, 4 keçi boynuzu, 6 zeytin, 12 badem ağacının davacı ...'e AİDİYETİNİN TESPİTİNE, ...İli, .... İlçesi, .... Köyü 486 parsel üzerinde bulunan fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen 03/12/2012 hakim havale tarihli raporunda G

Mahkemece, davanın kabulü ile; ...İli, .... İlçesi, .... Köyü 485 parsel üzerinde bulunan fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen 03/12/2012 hakim havale tarihli raporunda gösterilen 2 katlı evin ve aynı taşınmaz içersinde bulunan 2 nar, 4 keçi boynuzu, 6 zeytin, 12 badem ağacının davacı ...'e AİDİYETİNİN TESPİTİNE, ...İli, .... İlçesi, .... Köyü 486 parsel üzerinde bulunan fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen 03/12/2012 hakim havale tarihli raporunda G

harfi ile gösterilen kısımda bulunan 4 adet keçi boynuzu, 4 adet zeytin, 1 adet badem ağacının davacı ...'e AİDİYETİNİN TESPİTİNE, ...İli, .... İlçesi, .... Köyü 491 parsel üzerinde bulunan fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen 03/12/2012 hakim havale tarihli raporunda gösterilen 11 keçi boynuzu, 32 badem, 31 zeytin ağacının davacı ...'e AİDİYETİNİN TESPİTİNE, ...İli, .... İlçesi, .... Köyü 486 parsel üzerinde bulunan fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen 03/12/2012 hakim havale tarihli raporunda A harfi ile gösterilen bölümde bulunan altı ahır olan, 2 katlı evin, havuzun ve aynı taşınmaz içersinde bulunan 4 zeytin, 1 muşmula, 2 avakado, 4 narenciye, 7 bademin ve aynı parsel içersinde bulunan raporda D harfi ile gösterilen bölümdeki 12 badem ağacının davacı ...'e AİDİYETİNİN TESPİTİNE, ...İli, .... İlçesi, .... Köyü 486 parsel üzerinde bulunan fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen 03/12/2012 hakim havale tarihli raporunda B harfi ile gösterilen bölümde bulunan altı ahır olan, 2 katlı evin, ve aynı taşınmaz içersinde bulunan 12 zeytin, 7 badem ağacının, 4 keçi boynuzu ağacının, 2 dut ağacının, 1 kayısı ağacı ile aynı taşınmaz içersinde bulunan fen bilirkişisi raporunda E harfi ile gösterilen bölümdeki 6 zeytin, 2 badem ağacının davacı ...'e AİDİYETİNİN TESPİTİNE, ...İli, .... İlçesi, .... Köyü 486 parsel üzerinde bulunan fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen 03/12/2012 hakim havale tarihli raporunda C harfi ile gösterilen bölümde bulunan 31 badem ağacının, aynı raporda F harfi ile gösterilen bölümde bulunan 4 keçiboynuzu ve 2 zeytin ağacının Kemal Bilgin'e AİDİYETİNİN TESPİTİNE, alınması gerekli 9008,01 TL harçtan, peşin olarak alınan 133,65 TL harcın mahsubu ile bakiye kalan 8874,36 TL harcın davalılardan alınarak Hazine'ye gelir olarak kaydedilmesine, davacılar tarafından yapılan 1153,35 TL yargılama giderinin, davalılardan alınarak davacılara verilmesine, davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hesaplanıp takdir edilen 1.200 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, esas, harç ve yargılama giderleri yönünden bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına göre dava konusu muhdesatların davacılar ..., ... ve ... tarafından meydana getirildiği anlaşıldığından, bir kısım davalıların bu muhdesatlar yönünden sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de; varılan sonuç ve oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhdesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi, mahkemelerce de muhdesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhdesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhdesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece, az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek anılan taşınmazlar üzerindeki muhdesatların davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalıların

temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin 1. fıkrasının 1 nolu bendindeki ve 2. bendindeki ".... davacı ...'e aidiyetinin tespitine", 3. ve 4. bentlerdeki "... davacı ...'e aidiyetinin tespitine", 5. bentteki "... davacı ...'e aidiyetinin tespitine" sözlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla 1.fıkra 1 nolu bente ve 2. bente "....davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine...", 3. ve 4. bentlere "....davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine...", 5. bente "....davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine..." sözlerinin yazılıp eklenmesine, bir kısım davalıların sair temyiz itirazlarının reddi ile Yerel Mahkeme hükmünün HMK'nun 370/2. maddesi (1086 sayılı HUMK'nun 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA,

Hüküm fıkrasının Kemal Bilgin ile ilgili kısmının incelenmesinde; Kemal Bilgin'in dava tarihinde ölü olduğu ve mirasçılarının davalı sıfatı ile davada yer aldıkları, ancak mirasçıları tarafından da muhdesatın tespiti niteliğinde açılmış bir dava ve istekleri olmadığı halde; hüküm fıkrasında dava konusu 486 parsel üzerinde yer alan muhdesat niteliğindeki çeşitli meyve ağaçlarının Kemal Bilgin tarafından meydana getirildiğinin tepitine karar verilmesi HMK'nun 26. maddesine aykırı düşmektedir. HMK'nun 26. maddesi hükmüne göre; Mahkeme tarafların iddia, savunmaları ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Hakim istekle bağlı olup, talepten fazlasına karar veremez. Açıklanan nedenle, Mahkemece, .... Köyü 486 parsel üzerinde bulunan fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen 03/12/2012 hakim havale tarihli raporunda C harfi ile gösterilen bölümde bulunan 31 badem ağacının, aynı raporda F harfi ile gösterilen bölümde bulunan 4 keçiboynuzu ve 2 zeytin ağacının Kemal Bilgin'e aidiyetinin tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bir kısım davalıların harç ve vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; hükmün 2. fıkrasında 9.008,01 TL harcın hangi miktar yada değer üzerinden alındığı karar yerinde açıklanmamıştır. Anayasa'nın 141. maddesine göre mahkeme kararları gerekçeli olmak zorundadır. Bundan ayrı, hüküm fıkrasında yer alması gereken hususlar HMK'nın 297. maddesinde bentler halinde sayılmıştır. Buna göre, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Davalıların bir kısmı; davacıların kendileri tarafından yapıldığının tespitini istedikleri evlerin davacılara ait olduğunu yine bir kısım meyve ağaçlarının davacılara ait olduğunu cevap dilekçesi ile kabul ettiklerine göre, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 22. maddesine göre değerlendime yapılması gerektiğinin gözardı edilmesi ve buna bağlı olarak yüksek harca hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Davalıların diğer yargılama giderine yönelik itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 2.334,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılardan ... ve müştereklerine iadesine, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7029, Karar No: 2011/5471, Tarih: 23.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/7029 E.  ,  2011/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB/2011160355

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'in, 6136 sayılı Kanun'un 13/son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 52. maddeleri gereğince 583,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair (ÇARŞAMBA) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2006 tarihli ve 2006/296 esas, 2006/415 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak:

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44. madde sinde düzenlenen fikri içtima hükmü uyarınca, işlediği bir fiil ile birden fazla farklı su çun oluşmasına sebebiyet veren kişinin, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dola yı cezalandırılacağı, sanığın üzerinde yapılan aramada ele geçirilen mermiler ve sustalı bıçak sebebiyle 6136 sayılı Kanun'un 13/son maddesinin uygulama imkanı bulunmadığı hâlde, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Ba kanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28.03.2011 gün ve 16407 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 10.05.2011 gün ve KYB/2011160355 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, bir adet sustalı bıçak ile "4" adet dolu tabanca fişeği bulunduran sanığın; TCK.nun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasıyla yetinilmesi gerekirken, ayrıca anılan Yasanın 13/son maddesi ile de ceza tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2006 gün, 2006/296 esas 2006/415 sayılı, "yasak mermi bulundurma suçundan" kurulan mahkumiyet hükmünün CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), sustalı bıçak taşımak suçu yanında ayrıca yasak

mermi bulundurmak suçundan kurulan hükmün karardan çıkarılarak infaz edilme mesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.