muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17320, Karar No: 2012/18809, Tarih: 19.09.2012

2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesinde, “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılır. ... tespit ile ilgili kararını Resmi Gazete'de yayımlar. Kararın yayımını müteakip bu tespite karşı ilgililer iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede onbeş gün içinde dava açabilirler. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi halinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.” denilmiştir.

Aynı Kanun'un 60. maddesinde “işçi ve işveren sendikalarının kurulabilecekleri işkolları aşağıda belirtilmiştir.” denilerek 17 sıra numarasında “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” ve 18 sıra numarasında ise “kara taşımacılığı” iş kollarına yer verilmiştir. Bununla birlikte yine aynı maddede “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılır. Bir işkoluna giren işlerin neler olacağı, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü de alınarak ve uluslararası normlar da göz önünde bulundurularak bir tüzükle düzenlenir…” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca 2821 sayılı Kanun'un 60. maddesi ile atıfta bulunulan İş Kolları Tüzüğü’nün 2. maddesinde iş kollarına giren işlerin neler olduğunun ekli listede gösterildiği belirtilmiştir. Ekli liste 18. sıra numarası kara taşımacılığı iş koluna ilişkin olup, buna göre kara taşımacılığı işleri “Demiryolu dışında motorlu ve motorsuz her türlü kara taşıtları ile yük veya yolcu taşıma ve bununla ilgili depolama ve sürücülük işleri, kara taşıt araçları için terminal, garaj, bakım, ikmal ve onarım, park yerlerinde yapılan işler (deniz ve demiryolu ambarlarında yapılan işler hariç)” olarak açıklanmıştır. Ekli listenin 17. sıra numarası ise Ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar iş koluna ilişkin olup, buna göre “Her türlü mali kuruluşlar, ticaret borsaları, ticaret ve sanayi odaları, birlikleri, kooperatifler, kredi esham ve tahvil borsaları, her türlü büro ve benzeri kuruluşlar ile dernekler, noterler, işçi ve işveren kuruluşları, her türlü sınai, tarımsal, kimyasal ve hayvansal maddelerin ve ürünlerin alımı ve satımı, eğitim kurumları, sahne, perde ve benzeri gösteri sanatları, müzik, resim, heykel, dekorasyon, edebiyat ve benzeri güzel sanatlarla ilgili işler.” şeklinde ifade edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, şirket işyerlerinde yapılan asıl işin davacı ile organik bağ içinde olan aynı gurubun diğer şirketi Erikli Su ve Meşrubat Sanayi ve Ticaret A.Ş’nin ürettiği su ve diğer ürünlerin dağıtımı ve pazarlaması işi olduğu, şirketin bu amaçla Türkiye çapında örgütlendiği, bu kapsamda şirketin bölge müdürlükleri ve bazı yerlerde depoları olduğu, ürünlerin daha fazla insana ulaşması için başka firmalarla bayilik veya ticari imtiyaz verme (franchising) sözleşmeleri yaptığı, sadece söz konusu ürünlerin taşınması için amaçla sınırlı olarak nakliye işini yaptığı, nakliye işi için bir bedel almadığı gibi bu işi zaman zaman sözleşme ile üçüncü kişi konumundaki firmalara da yaptırdığı, bu nedenlerle nakliye işinin yardımcı iş niteliğinde olduğu ve tespit kapsamındaki davacı işyerlerinin “17 numaralı Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkoluna girdiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, mahkemenin davacı şirketin tespit kapsamındaki işyerlerinin “18 numaralı kara taşımacılığı” işkoluna girmediği gerekçesiyle dava konusu iş kolu tespit kararının iptaline karar vermesi isabetli olmakla birlikte söz konusu işyerlerinin hangi iş koluna girdiğine dair bir tespit yapılmaması hatalıdır. Bu sebeple 2821 Kanun’un 4. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile:

1-... 3. İş Mahkemesinin 24/01/2012 tarih, 2011/70 Esas, 2012/10 Karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın KABULÜ ile, ...’nın 02/03/2011 tarihli 27862 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 2011/23 sayılı iş kolu tespit kararının İPTALİNE,

3-Davacı şirketin tespit kapsamındaki işyerlerinde yapılan işin 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 60. maddesi ve İşkolları Tüzüğü uyarınca “17 numaralı sırada kayıtlı Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkoluna girdiğinin TESPİTİNE,

4-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

5-Davacının yaptığı 764,10 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davalıların yaptıkları yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına,

6-Davacı tarafından yatırılan 36,80 TL harcın, harçtan muaf olmayan davalı sendikadan alınarak davacıya verilmesine,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.200,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine, kesin olarak 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3878, Karar No: 2018/1520, Tarih: 07.03.2018

**5. Ceza Dairesi         2017/3878 E.  ,  2018/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ...'ın beraatine, diğer sanıkların mahkumiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiin dilekçesinin içeriği itibariyle temyiz niteliğinde olduğu ve CMK’nın 264. maddesi uyarınca kanun yolunun belirlenmesindeki yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı dikkate alınarak; incelemenin Sanık ... müdafiin temyiz talebinin vekalet ücretine hasren, sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile diğer sanıkların mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." biçimindeki düzenleme nazara alınarak, kendisini vekille temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık ... lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "kendisini vekille temsil ettiren sanık ... için karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca takdir edilen 1.500 TL'nin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

3-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a-Belediye başkanı ve belediye meclis üyesi olan sanıkların 06/11/2006 ve 08/01/2007 tarihli belediye meclis kararlarıyla genelgelere ve yönetmeliğe aykırı olarak imar planı tadilatlarına onay verme şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 257/1, 43/1. maddeleri kapsamında zincirleme suç olarak kabulü gerektiği gözetilmeden, suç kastının nasıl yenilendiği ve eylemlerin neden bağımsız suç teşkil ettiği gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b- Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanıklar hakkında, 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ve sanıklar ... ve ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4219, Karar No: 2017/10047, Tarih: 11.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/4219 E.  ,  2017/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 100 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre, hükmün kesin nitelikte olması ve mahkemece davalı vekilinin ilk temyiz talebinin hükmün kesin nitelikte verilmiş olduğu gerekçesi ile reddine ilişkin 10/07/2015 gün ve 2015/192 esas, 2015/230 karar sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13822, Karar No: 2011/17022, Tarih: 14.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/13822 E.  ,  2011/17022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.05.2009 gün ve 2007/691 - 2009/256 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.07.2011 gün ve 2009/9791 - 2011/8878 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin ortaklarından olan Kurtsan Maden ve San.İşlt.A.Ş.'ne ait 24.500.000 hisseyi 08.08.2005 tarihinde devraldığını ve bu şekilde davalı şirkete % 49 oranında ortak olduğunu, ortaklığın amacının Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü bünyesinde bulunan Spor Toto Teşkilat Müdürlüğü'nce belirleencek online sistemde oynatılarak Futbol ve Müşterek Bahis Oyunu'nun oynatılması için gerekli hizmetlerin sunulması olduğunu, bunun için Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü bünyesinde teminat yatırılması gerektiğini, bunun üzerine davalı tarafça davacıdan 28.06.2005 tarihli mektup ile genel müdürlüğün banka hesabına nakit teminat yatırılmak üzere para istendiğini ve 251.414 Euro'nun ödünç olarak talep edildiğini, paranın davalıya havale edildiğini, ancak daha sonra davalının oyunun oynatılmasını zamanında gerçekleştirememesi nedeniyle Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü'nün davalı ile irtibatı kestiğini ve oyun oynatma hakkını başka bir şirkete devrettiğini, bu nedenle davalıya verilen ödünç paranın verilme nedeninin ortadan kalktığını, iadesi için davalıya ihtar çekilmesine rağmen ödemediğini belirterek, ıslah ile 296.767 Euro'nun ödeme tarihinden itibaren yıllık % 15 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verimesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, verilen paranın borç niteliğinde olduğu ve geri istenebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6032, Karar No: 2016/7052, Tarih: 02.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/6032 E.  ,  2016/7052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki Kurum işleminin iptali, aylığın kesilme tarihi itibariyle yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti, birleşen dava ise, yersiz ödenen aylıkların yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3588, Karar No: 2022/19435, Tarih: 22.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3588 E.  ,  2022/19435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

...

1)Sanık ... hakkında 2011, 2012, 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, sanık ... hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan ve sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan ve sanık ... hakkında 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisi ve sanık ...’ın temyizlerinin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ve sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/168, Karar No: 2015/2346, Tarih: 23.10.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/168 E.  ,  2015/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bigadiç Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 05/10/2011 gün ve 2011/225 E. 2011/525 K. sayılı kararın incelenmesi, davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 04/04/2012 gün ve 2012/5771 E. 2012/8986 K. sayılı ilamı ile;

(…Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı kooperatifin müştereken ve müteselsilen kefil olduğu kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlattığı takibe vaki itirazın iptali, takibin devamı ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı kooperatifin bireysel kredi sözleşmesinde kefaleti için Genel Kurul tarafından borçlanma iradesinin bulunmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı kooperatif ana sözleşmenin 7/1-I maddesinde “Kredi alınan banka, kurum ve kuruluşlara kooperatif tüzel kişiliğine ait taşınır ve taşınmaz malları ipotek ettirmek ve ortakları adına kefalette bulunmak” şeklinde hüküm bulunduğu görülmektedir. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğü başlıklı davalı Esenli Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Ana Sözleşmesinin 6.maddesi gereğince kooperatifin amacı gösterilmiştir. Bu amaç doğrultusunda davacı bankadan alınan kredi için ayrıca Genel Kuruldan karar almak suretiyle müteselsil kefalette bulunma yetkisini aramak amaç dışında bir faaliyeti olmayan kooperatif için gerekmeyen bir işlemdir. Müteselsil borçluluk ve kefalette imzası bulunanların yetkili temsilci olmadıkları iddia olunmamıştır. Ana sözleşmenin 6 ve 7/1-I maddeleri gereğince davalının sorumlu bulunduğu düşünülmek suretiyle inceleme ve değerlendirme yapılması yerine yanlış ve yanılgılı gerekçe ile davanın reddi bozmayı gerektirmiştir.…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı kooperatifin ortaklarının kullandığı kredi sözleşmesine müştereken ve müteselsilen kefil olduğunu, ancak davalı ve diğer borçluların temerrüde düşerek borcu ödemediklerini, bu nedenle davalı ile birlikte diğer borçlular aleyhine icra takibine girişildiğini, davalının borca itiraz ettiğini ve icra takibinin durduğunu, ortakları adına kefalette bulunmanın tarımsal kalkınma kooperatifinin çalışma alanına girdiğini, bu nedenle itirazın iptali ile icra takibinin devamına ve alacağın %40’ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tarımsal kalkınma kooperatifi olduğunu, ana sözleşmeye göre ancak tarımsal nitelikli işlemler yapabileceğini, imzalanan sözleşmenin tarımsal bir kredi olmadığını, bireysel tüketici kredisi olduğunu, kooperatif genel kurulundan yetki alınmadığını, atılan imzaların kooperatifi değil imzayı atan temsilciyi bağladığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı kooperatif yöneticilerinin bireysel kredi sözleşmesine kefil olduğu, tarımsal nitelikli bir kredi sözleşmesi olmadığı, kooperatif ana sözleşmesi incelendiğinde kooperatifin amacının tarımsal faaliyetlerle çerçevelendirildiği, bu nedenle yöneticiler tarafından temsil yetkisinin sınırlarının aşıldığı, genel kurul tarafından ortaklarla birlikte müteselsilen borçlanma kararı alınmadığı halde kooperatifin borç altına sokulduğu ve borçlanmanın kooperatifin kuruluş amacıyla bağdaşmadığı kabul edilerek, kooperatif ana sözleşmesinin 7/1-L maddesinde çalışma konuları arasında “ortaklık adına kefalette bulunmak” sayılmışsa da; bu maddedeki amacın kooperatifin kuruluş amacıyla sınırlı olduğunun kuşkusuz olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin kararı temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçe ile bozulmuş; mahkemece, önceki gerekçeler tekrar edilip genişletilerek direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davacı vekili temyize getirmektedir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; tarımsal kalkınma kooperatiflerinin amaçları doğrultusunda ortakları lehine kefalette bulunup bulunamayacağı, bireysel kredi sözleşmesine kefil olunmasının tarımsal kalkınma kooperatifi olan davalının amaçları ile bağdaşıp bağdaşmadığı, bunun sonucuna göre davalı kooperatifin takibe konu borçtan sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle işin esası ile ilgili yasal düzenlemelerin üzerinde durulması gerekmektedir.

Sınırlı Sorumlu Esenli Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Anasözleşmesinin '' Amaç '' başlıklı 6. maddesi;

''... Kooperatifin amacı: