muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16154, Karar No: 2011/1092, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/16154 E.  ,  2011/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2009 gün ve 2008/1181 Esas, 2009/413 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

20.12.2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10501, Karar No: 2012/14533, Tarih: 27.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10501 E.  ,  2012/14533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

(İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/02/2010 tarih ve 2008/266-2010/67 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalılar Selay Denizcilik San. ve Tic. Ltd. Şti. ve Selay Ulus. Deniz Taş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/09/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Slovenya’daki müşterisine 6.000 ton OXY kimyasalı sattığını, taşıma işi için davalıların donatan, taşıyıcı ve gemi işleteni olduğu eski adı SENA olan gemiyi 84.000 USD’e kiraladığını, geminin sözleşme uyarınca İsrail’in Haifa limanına vardığını, burada denizcilik idaresi tarafından yapılan kontrolde gemide eksiklikler tesbit edildiğini, geminin bu eksikliklerin giderilmesinden sonra yükleme yapmadan limandan ayrıldığını, yükü taşımak için ÖZDEN S gemisinin 165.000 USD’ye kiralandığını, SENA gemisinin taşıma sözleşmesini ihlal etmesi nedeniyle 100 ton yükün kıyı tanklarına boşaltma sürecinde kullanılamaz hale geldiğini, bu nedenle boru hattının temizlenmesi nedeniyle 4.574 USD tutarında demuraj ödemek durumunda kaldıklarını ileri sürerek toplam 134.189 USD alacağın faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Selay Denizcilik Ltd. Şti. ve Selay Uluslar arası Taşıma Ltd. Şti. vekili, İsrail Haifa limanında yapılan kontrollerde haksız uygulamalara maruz kaldığını, kaptana limandan ayrılmadığı takdirde tutuklama ile karşı karşıya kalacağının söylendiğini, kontrol raporunda kaptanın imzasının bulunmadığını, müvekkillerinin kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Davalı S Tanker Uluslar arası deniz Taşımacılığı Ltd. Şti. davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taşıma borcunun tam ifa edilmemesinden, navlun farkından doğan zarardan taşıyanın sorumlu olduğu ancak diğer taleplerin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 81.000 USD’nin dava tarihinden itibaren faizi ile davalı Selay Denizcilik Ltd. Şti.’den faizi ile tahsiline, diğer davalılar hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, SENA 3 gemisi üzerine 81.000 USD ve ferilerini karşılayacak şekilde kanuni rehin hakkı tanınmasına, fazlaya ait istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalılar Selay Denizcilik Ltd. Şti. ve Selay Uluslar arası Taşıma Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalılar Selay Denizcilik Ltd. Şti. ve Selay Uluslar arası Taşıma Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemenin 25.02.2010 tarihli kararı davalılar Selay Denizcilik Ltd. Şti. ve Selay Uluslar arası Taşıma Ltd. Şti. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş, ancak mahkemece bu davalıların bakiye karar harcını süresinde yatırmadığı gerekçesiyle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin karar verilmiş, bu kararın tebliği üzerine süresinde bakiye harç yatırıldığından bu kez mahkemece 28.06.2010 tarihli ek karar ile mahkemenin temyiz edilmemiş sayılmasına dair kararının yok sayılmasına karar verilerek dosya Dairemize gönderilmiştir. Oysa Harçlar Kanunun 23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı kanunun 18. maddesi ile değişik 28. Maddesi uyarınca bakiye karar ve ilam harcının ödenmemiş olması, hükmün tebliğe çıkarılmasına, takibe konulmasına ve kanun yollarına başvurulmasına engel teşkil etmez. Ayrıca mahkemece verilen temyiz edilmemiş sayılmasına dair kararın kaldırılması yetkisi münhasıran Yargıtay'a ait bulunmaktadır. Bu itibarla, mahkemece verilen hem temyiz edilmemiş sayılma kararının yok sayılmasına dair kararın, hem de temyiz edilmemiş sayılma kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı Selay Uluslararası Taşıma Ltd. Şti. vekilinin tüm ve davalı Selay Denizcilik Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki (3) ve (4) bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Davacı vekili dava dilekçesinde, toplam 134.189 USD alacağın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmediğinden, alacağın her üç davalıdan eşit olarak tahsilini talep ettiğinin kabulü gerekir. Mahkemece davalılar S Tanker Uluslar arası deniz Taşımacılığı Ltd. Şti. ve Selay Uluslararası Taşıma Ltd. Şti. hakkındaki dava reddedildiğinden, hakkındaki dava kabul edilen Selay Denizcilik Ltd. Şti.’nin bu duruma göre sorumluluğuna hükmetmek gerekirken, yazılı şekilde mülga 1086 sayılı HUMK'nun 74. ve 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4- Ayrıca, mahkemece, davalı Selay Denizcilik Ltd. Şti.’nin taşıma sözleşmesine aykırı davranışı nedeniyle oluşan zarara hükmedilirken, davacının davalı Selay Denizcilik Ltd. Şti.'ne ödeyeceği gemi kira bedeli ile yine davacının taşımayı gerçekleştirmek üzere üçüncü kişiye ödediği kira bedeli arasındaki farka hükmedilmiş ise de, hesaplama şekli doğru değildir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, davacının taşıtacağı yükün niteliği dikkate alınarak davalıların ilgili olduğu SENA gemisinin limandan yükü almadan ayrıldığı tarihten itibaren davacının ne kadar sürede aynı nitelikte bir taşıma sözleşmesini üçüncü kişilerle ne miktara yapabileceklerini taşıma işi ile ilgili oda ve kuruluşlardan sorularak tespit edilmek ve gerekirse taşıma hukukunda uzman bilirkişi kurulundan rapor almak suretiyle davacının zararının tesbit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin temyiz edilmemiş sayılma kararının yok sayılmasına dair kararının ve temyiz edilmemiş sayılma kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, (2) davacı vekilinin ve davalı Selay Uluslararası Taşıma Ltd. Şti. vekilinin tüm ve davalı Selay Denizcilik Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) ve (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Selay Denizcilik Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Selay Denizcilik San. Tic. Ltd. Şti.'ne verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Selay Denizcilik San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 27/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11944, Karar No: 2020/1592, Tarih: 05.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11944 E.  ,  2020/1592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkemece T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa'nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Sanık ..., ...,... için, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların çıkarılarak yerlerine “Sanıklar ..., ...,...‘in, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezaların infazı tamamlanıncaya

kadar, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarina, TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına, ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasındaki, “Sanık ... için soruşturmada sorgusunda görevlendirilen müdafii için müdafii ücreti olan 198 TL'nin sanık ...'den tahsili ile hazineye GELİR KAYDINA,” cümlesinin çıkarılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/483, Karar No: 2024/7510, Tarih: 02.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/483 E.  ,  2024/7510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/258 E., 2022/2411 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çine Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2013/138 E., 2020/98 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından temyiz temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 31.01.2009 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının kazazedeyi hiç tanımadığını, kazazedeyi ilk kez boyayı dükkana bırakırken ...'un dükkanında gördüğünü, işçi olduğunu bile bilmediklerini, mezkur işin yapılması konusunda Yatfun ile anlaştıklarını, davacının dava dilekçesindeki kabul ve ikrarına göre kazazedenin davalı müvekkilinin işçisi olmadığını, bu nedenle iş ve sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan iş sağlığını ve güvenliğini sağlama yükümlülüğü bulunmadığını, mezkur neticenin meydana gelmesinde davalı müvekkilinin hiçbir kusurunun olmadığını davalılardan ...'un ...'in ve de davacının meterafik kusuru buulunduğunu, davacının haksız ve yersiz usul ve esas yönünden yasaya aykırı davasının reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

2.SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; yasal koşulları bulunmayan maddi ve manevi tazminat talebinin müvekkil Kurum açısından reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle: davanın usulsüz olduğunu öncelikle usul yönünden itiraz ettiklerini itirazlarının kabulünü ve davanın reddini, usule ilişkin taleplerin kabul edilmemesi halinde haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın esastan reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

4.Davalı ... Karayış cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle: davanın usulsüz olduğunu öncelikle usul yönünden itiraz ettiklerini itirazlarının kabulünü ve davanın reddini, usule ilişkin taleplerin kabul edilmemesi halinde haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın esastan reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

4.Davalı ... Karayış cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... için 452.676,21 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ile ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... için 70.000,00 TL, davacı ... için 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ile ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, davalı ... A.Ş. yönünden davanın reddine, davalı SGK yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemenin son bilirkişi raporunu hükme esas alarak davalı ... AŞ yönünden davanın reddine karar vermesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, kusur oranlarındaki mübayenet giderilmesi gerekirken itiraz üzerine 24.12.2015 tarihli raporu düzenleyen aynı bilirkişilerce Ankara 3. İş Mahkemesinin 2017/210 Talimat dosyası ile 15.09.2017 tarihinde tekrar bilirkişi incelemesi yapıldığını ve Mahkemece son bilirkişi kusur oranlarına göre karar verildiğini, davalı ...’in olayda kusursuz sorumluluğu olduğunu, davalı ...'in olayın meydana geldiği yerde uyarı işaretleri koymadığını, tanık ifadelerinden de görüleceği üzere, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinde de belirtilen yüksek gerilim hatlarında, hatlara rastgele dokunmayı önleyecek önlemler alınmak koşulu ile uyarı levhaları konulması gerekirken ...'in sorumluluğunu yerine getirmediği gibi ENH hattını yapan, işleten davalı ...'in kusurlu olduğunu, davalı ...’e kusur atfedilmemesinin istinaf sebebi olduğunu belirterek, istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Çine Sulh Ceza Mahkemesinde görülen yargılamada alınan 24.02.2012 tarihli raporda davalının kusuru olmadığının tespit edildiğini, olayda 09.09.1952 tarihli tapulama tutanağına göre kazanın meydana geldiği evin 1927 yılında yapıldığını ve ev mevcutken 1970 yılında TEDAŞ tarafından 34,5 kw hat çekildiğini, bu durumda dikey 3,5 metre mesafeye uyulmasında davalının sorumluluğuna değil, davalı ...'in sorumluluğuna gidilmesi gerektiğini, ...'in sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğunu, dava esnasında ENH projesinin, kadastro tespit tutanaklarının celp edilerek davalının evinin ENH'ye paralel olan duvarının temelden itibaren kadim bir duvar olduğu ve bu duvarda hiçbir zaman kadimden beri, ENH'ye doğru bir genişletme yapılmadığı, ENH'nin bina mevcutken geçirildiğinin keşfen tahkik ve tespitini teminen mahallinde inşaat mühendisi, kadastro mühendisi ve elektrik mühendisinden oluşacak uzmanlar kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılmasını ısrarla talep ettiklerini, taleplerin Mahkemece olumsuz karşılandığını, dinlenen tanık beyanları ile de sabit olduğu veçhile davalının binasını ENH'ye yaklaştıran bir tadilat yapmadığını, davalının "binayı genişlettim" şeklindeki ceza dosyasında yapılan keşif sırasındaki beyanının içeriği yeteri kadar irdelenmeden, davalının binayı ENH'ye yaklaştırdığı varsayımı ile peşin hükümlü olarak kusur verildiğini, davalı ... ile davalı ... arasında eser sözleşmesi yapıldığını, iş sahibinin yüklenici üzerinde emir ve talimat verme, yapılan işleri doğrudan kontrol, denetim, gözetim yetkisi bulunmadığından, yüklenicinin işçisinin geçirdiği iş kazasından dolayı "iş sahibi" olarak davalı ...’in sorumlu tutulamayacağını, davalı ...’un işveren, davacı ...’ın ise işçi olduğunu, davalı ...’in bina sahibinin sorumluluğu nedeniyle kusursuz sorumluluğu söz konusu ise de, davalı ...'in eylemi ile illiyet bağının kesildiğini, yine zarar görenin de kusuru bulunduğunu, davalının binada dikey yüksekliği arttıracak bir tadilat yapmadığını, kiremit olan çatıyı sökerek beton yaptırdığını, davalı ...’un işveren olarak kazada asli kusurlu olduğunu, davacı işçinin tedbirsiz davranması nedeniyle kusurlu olduğunu fakat izafe edilen %20 kusurun az olduğunu, dosyada alınan ilk ve ikinci raporlar arasında çelişki bulunduğu halde bu defa çelişkinin giderilmesi için ikinci rapor düzenleyen heyetten rapor alınmasının hatalı olduğunu, üçüncü raporun farklı bir heyetten alınması gerektiğini, maddi tazminat hesabı için alınan raporun da hatalı olduğunu, davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek, istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 24.12.2015 tarihli kök ve 15.09.2017 tarihli ek bilirkişi raporu doğrultusunda, davaya konu iş kazasının meydana gelmesine etken olan kusur aidiyet ve oranları olarak belirlenen; davalı işveren ...'ın %60, bina sahibi davalı ...'in %20, kazazede işçi ...'nın %20 kusurlu, davalı ...Ş. (Eski Ünvan: ... Elektrik Dağıtım A.Ş.) ise kusursuz olduğu şeklinde yapılan tespitin iş ve sosyal güvenlik mevzuatı ile maddi veri ve vakıalara uygun olduğu, 03.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda yer alan kusura ilişkin tespitlerin ayrıntılı, denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun olmadığı dikkate alındığında sonraki tarihli raporlar ile arasında çelişki olduğundan bahsedilemeyeceği kanaatine varıldığı, davalı vekilinin cevap dilekçesi içeriği, delilleri ve hesap bilirkişi raporuna itiraz nedenlerine göre, açıklanan içtihat ve kanun maddesi çerçevesinde belirlenmiş olduğu anlaşılan maddi tazminat miktarının, maddi ve hukuki yönlerden isabetli olduğu kanaatine varılarak aksi yöndeki istinaf sebeplerine itibar edilmediği, somut olayın özelliklerine göre, iş kazasının meydana geldiği tarih, ülkenin ekonomik ve sosyal koşulları, hakkaniyet ilkesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, davacı işçinin % 20 oranındaki müterafik kusuru, manevi tazminatın amacı, kapsamı ve caydırıcılık uyandıracak miktarda olması gerekliliği ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alınmak sureti ile davacılar lehine takdir edilen manevi tazminat miktarının somut olay ile manevi tazminatın kapsam ve amacına uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının ve annesinin tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'nun 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında değerlendirildiği hususları da dikkate alınarak, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.