muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25241, Karar No: 2013/18251, Tarih: 03.10.2013

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Davada somutlaşan olayda, davalı tarafından boşanma tarihinden (22.01.2008) sonra Kuruma 15.02.2008 ve 27.01.2009 tarihlerinde verilen "Ölüm Aylığı Talep Form"larında adres olarak, davalının boşandığı eşinin resmi Kurumlarda kayıtlı adresi olan .... adresinin gösterilmiş olması karşısında yargılamada ortaya çıkan belirsizlik ve çelişkinin giderilmesi amacıyla; özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli; varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı; boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli; Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca dinlenen.....ı Mahallesi muhtarının beyanları alınarak varsa, anlatımlar arasındaki çelişkiler giderilmeli; bozma öncesi yapılan kolluk araştırması yetersiz olduğundan, bu sefer boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı ve dava konusu dönem bakımından Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı; böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır ( Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.11.2012 gün, 2012/21-1164 E. ve 2012/769 K.; 27.02.2013 gün, 2012/10-1152 E. ve 2013/284 K.; 24.04.2013 gün, 2012/21-1404 E. ve 2013/578 K.; 15.05.2013 gün, 2012/10-1485 E. ve 2013/707 K.; 31.05.2013 gün, 2012/10-1709 E. ve 2013/808 K.; 14.06.2013 gün, 2012/21-1695 E. ve 2013/844 K.; 26.06.2013 gün, 2013/10-27 E. ve 2013/878 K.; 03.07.2013 gün, 2013/10-48 E. ve 2013/1031 K.; 03.07.2013 gün, 2013/10-50 E. ve 2013/1032 K.; 11.09.2013 gün, 2013/10-174 E. ve 2013/1074 K. sayılı kararlarında da aynı hususlar vurgulanmıştır ).

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19336, Karar No: 2010/21855, Tarih: 28.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/19336 E.  ,  2010/21855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 1.7.2008 gününden başlayarak aylık 7.500 lira olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 5.600 lira olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, 1.7.2008 dönemine ait kira parasının aylık 7.500 TL olarak tespit edilmesini talep etmiş, mahkemece; hak ve nesafet kurallarına göre aylık 5.600 TL olarak tespitine karar verilmiş , hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmaz, ..., ... cad., zemin ve asma katdan oluşan toplam 160 metre kare perdeci olarak kullanılan işyeridir.

Mahallinde iki defa keşif yapılmış, üçer kişilik bilirkişi raporlarında dava konusu mecurun getirebileceği aylık kira parasının 2.950 Tl ve 5.600 TL olarak iki farklı rakam belirtilmiştir. Bilirkişi raporlarından emsal alınan kira sözleşmeleri hem metrekare olarak hem de kira başlangıç tarihleri farklı olması ve rakamların çelişkili bulunması nedeniyle hüküm kurmaya elverişli değildir. Ayrıca mahkemece , bilirkişi raporları arasındaki mübayetin giderilmesi için üçüncü bir bilirkişi incelenmesi yapılmadan, haklı ve somut nedenler gösterilmeden büyük rakamlı ikinci raporun esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 6570 sayılı yasanın 2 ve 3.maddelerinin iptaline ilişkin 26.3.1963 tarih ve 3/67 sayılı kararı ile, 6570 sayılı yasanın kira parasındaki “sınırlı artış” ilkesi ortadan kaldırılmamıştır. Bununla birlikte kira parasının tesbiti yöntemini belirleyen 18.11.1964 tarih ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kira parasının “hak ve nesafete uygun” seviyede takdiri ile “sınırlı artışı” öngörülmektedir. O nedenle kira parasının tesbiti bir sınırlamadır ve hakim kira parasını takdir ederken bunun bir sınırlama olduğunu gözetmelidir.

18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre “hak ve nesafet” ilkesi uyarınca hakim bu sınırlamayı yaparken, öncelikle tarafların tüm delilleri varsa emsal kira sözleşmeleri aslı veya onaylı örnekleri dosyaya alınmalı, bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve taraf emsalleri tek tek görülüp incelenmeli, böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak, dava konusu yer ile ayrı ayrı (konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli, kira başlangıç tarihi, kira süreleri vb.) kira parasına etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, emsal kira bedellerinin niçin uygun emsal olup olmadığı somut gerekçelerle açıklanmalı, dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası belirlenmeli, hakimce bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafete; özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan yönleri içermeyen genel ifadeli bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik incelemeyle hüküm kurulması usul ve yasaya Y.İ.B.K’ne ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına aykırı olup bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2139, Karar No: 2020/629, Tarih: 18.02.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/2139 E.  ,  2020/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bakanlığı ile davalı ... Paz. Proje İnş. Mad. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 14.01.2016 gün ve 2012/66 E.-2016/6 K. sayılı hükmü onayan Dairemizin 18.03.2019 gün ve 2019/406 E.-2019/1177 K. sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizce verilen 18.03.2019 tarihli 2019/406 Esas, 2019/1177 Karar sayılı ilamına karşı davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. 1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle ... olarak dava açılmış ise de sonrasında davacının Gençlik Spor Genel Müdürlüğü’ne devredildiği daha sonra 703 sayılı KHK ile Spor Genel Müdürlüğü’nün Gençlik ve Spor Bakanlığı’na devredildiğinin anlaşılmasına karşın karar başlığında Malatya Gençlik Spor İl Müdürlüğünden davacı olarak gösterilmesinin maddi hataya dayalı olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün olmasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan karar düzeltme taleplerinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında davalı yüklenicinin 31.12.2012 tarihli sözleşme ile kapalı halı saha yapımı işini üstlendiğini, henüz kesin kabulü yapılmadan kötü imalât nedeni ile halı sahanın kullanılamaz hale geldiğini belirterek uğradıkları 1,00 TL (Bir TL) zararın tazminini istemiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek 30.000,00 TL’ye çıkarmış ayrıca alacağa yasal faiz uygulanmasını talep etmiştir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de alacağa dava dilekçesinde faiz talep edilmediğinden ve daha önce temerrütün gerçekleştiği de kanıtlanamadığından ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken faiz uygulanmamış olması doğru olmamıştır. Mahkemece verilen kararın bu sebeple bozulması gerekirken hata sonucu onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından Dairemizin 18.03.2019 tarihli 2019/406 Esas, 2019/1177 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla HUMK 438. maddesine göre düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca karar düzeltme talebinin kabulüne Dairemizin 18.03.2019 tarih 2019/406 Esas, 2019/1177 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına mahkeme kararının hüküm fıkrası 1. bendinde bulunan “30.000,00 TL’nin” rakamından sonra gelmek üzere “Islah

tarihi olan 22.04.2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile” rakam ve kelimelerinin eklenerek kararın değiştirilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 18.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19636, Karar No: 2023/3811, Tarih: 05.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/19636 E.  ,  2023/3811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/578 E., 2016/16 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tanzim edilen 03.11.2014 tarihli ve 2014/494 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2014/578 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.03.2021 tarih ve 18-2016/102100 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Aleyhine verilen hükmün bozulması ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Yapılan yargılama sonucunda dosyanın incelenmesinde; sanık ... \*\*\*ın olay tarihinden bir ay kadar önce katılan ... \*\*\*'a ait evin fayans işlerini yaptığı, burada katılanın kızı olan katılan ...'u gördüğü, sanığın olaydan on gün kadar önce de ...'un okuduğu ... Anadolu İmam hatip Lisesi önüne geldiği, tanıklar ... \*\*\* ve ...\*\*\*'a 'ben ...'un abisiyim, onunla konuşmuyorum, kendisini dışarıda göremedim' diyerek içerisinde hafıza kartı bulunan zarfı verdiği, tanıkların bu zarfı ...'a verdikleri, ...'un da hafıza kartını rehber öğretmeni ... \*\*\*'a verdiği, hafıza kartında bulunan dört videodan birinde sanığın kullanmış olduğu cep telefonu numarasının görüntüsü olduğu, 30/10/2014 günü de sanığın kullanmış olduğu 0536 \*\*\* numaralı telefonundan ...'un okulunu aradığı, okul müdürüne ... ile görüşmek istediğini söylediği ardından da katılanın telefon numarasını istediği, okul müdürünün de hafıza kartındaki numara ile arayan şahsın numarasının aynı olduğunu anlaması üzerine durumu katılan ...'a bildirdiği, sanığın kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılmıştır.

Katılan ... \*\*\*, tanıklar ... \*\*\*, ... \*\*\*, ... \*\*\* ve ... \*\*\*'ın beyanları ile Adli Emanete alınan hafıza kartı içeriği doğrultusunda, sanığın ikrara yönelik savunması da değerlendirildiğinde, sanık ... \*\*\*'ın katılan ... \*\*\*'un evinde fayans işi yaptığı, ...'u da burada gördüğü, sanığın ifadesinde belirttiği üzere ... ile görüşmek üzere okuluna giderek cep telefonu numarasını kaydedip, birkaç video görüntüsü de eklemek suretiyle hafıza kartını okuldaki arkadaşları olan ... ve ...'e kendisini ...'un abisi olarak tanıtmak suretiyle ulaştırdığı, ...'un da öğretmeni olan ... \*\*\*'a durumu haber verdiği, onun da babası olan ... \*\*\*'u haberdar ettiği, yine sanığın aynı amaç ve saikle hareket etmek suretiyle bu kez farklı bir tarihte ...'un okulunu arayarak kendisinin ...'un halasının eşi olarak tanıttığı ve ulaşmak istediğini belirttiği, dosya arasında bulunan hafıza kartındaki görüntülerin aktarıldığı CD incelendiğinde, 4 adet video kaydının bulunduğu, ilk kayıtta motosiklet ve gül görüntüsü eşliğinde sanığın kendi sesi ile şarkı söylediği, ikinci kayıtta sanığın kendisine boş bir arazide görüntüye aldığı, üçüncü kayıtta yine ilk kayıt ile aynı fon eşliğinde kendi sesi ile şiir okuduğu, dördüncü kayıtta ise 0536 \*\*\* yazılı cep telefonunun görüntülendiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanık ... \*\*\* hakkında katılan ... \*\*\*'a yönelik olarak 5237 sayılı TCK'nın 123/1 maddesi kapsamında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediğinden bahisle dava açılmış ise de, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun manevi unsurunun oluşabilmesi için, bir kimseye ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması veya aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunan failin bu seçimlik hareketlerden bir veya birkaçını belirli bir kimse olan mağdurun sırf huzur ve sükununu bozmak maksadıyla gerçekleştirmesi gerekir. Bu itibarla failde genel suç işleme kastının yanı sıra böyle bir özel kastın da bulunması gerekir. Yine suçun oluşması için söz konusu eylemlerin bir defa yapılması yetmeyecek, bu hareketlerin ısrarla yapılması gerekecektir. Ayrıca kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçu genel nitelikli bir suç olup, suçun oluşması için gerçekleştirilmesi gereken hareketler başka bir suçu oluşturuyorsa, bu suç oluşmayacaktır.

Yargıtay 14.Ceza Dairesi'nin 2011/10192 Esas, 2012/1010 Karar sayılı ilamında '..bir fiil ile hem cinsel taciz hem de kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarını işlediği dosya kapsamıyla anlaşılan sanığın TCK.nın 44. maddesi karşısında bunlardan sadece en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK.nın 105/1. maddesinde tanımlanan cinsel taciz suçundan sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden, ayrıca kişilerin huzur ve sukununu bozma suçundan da mahkûmiyetine karar verilmesi bozmayı gerektirmiş...' şeklinde mevcut olan kabule göre, sanık hakkında iddianame kapsamındaki olay açısından yapılan değerlendirmede, sanığın eyleminin cinsel taciz suçu kapsamında olduğu ve bu suç ile birlikte gerçekleşen kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemi yönünden ağır olan cinsel taciz eylemi yönünden cezalandırılması gerektiğinden eyleminin vasıf değiştirerek cinsel taciz suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir. Şöyle ki, sanığın evli, 3 çocuk babası olmasına rağmen, henüz okul çağında olduğunu bildiği ... ile görüşmek amacıyla hareket ettiği, sanığın kastının cinsel taciz olduğu noktasında tartışma bulunmadığı gibi, 5237 sayılı TCK'nın 105/1-2. Cümle kapsamında çocuğa karşı işlendiği sabit olmakla, yine sanığın katılan ...'a daha önce evlerinde işçi olarak çalışması sebebiyle hizmet ilişkisinin sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle ve aynı suç işleme kararının icrası kapsamında farklı günlerde hafıza kartı göndermek ve okul idaresini telefon ile aramak suretiyle katılana ulaşmaya çalışmak suretiyle zincirleme şekilde gerçekleştirdiği sabit olmakla sanığın cezalandırılmasına, evli ve çocuklu oluşu, eylemlerinde pişmanlık göstermemesi ve ileride yeniden suç işlemekten kaçınacağı hususunda da mahkememizde kanaat oluşmadığından verilen hapis cezasınının 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, aynı gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ve seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilerek mahkememizde oluşan takdir ve kanaate göre aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın savunması, katılan mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, hafıza kartı inceleme tutanağına göre, sanığın mağdureye ulaştırması için arkadaşlarına hafıza kartı verdiği, daha sonraki günlerde ise mağdureye ulaşmak için okulu aradığı tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mevcut haliyle eylemin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2014/578 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22363, Karar No: 2016/19197, Tarih: 07.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/22363 E.  ,  2016/19197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 19/11/1985 tarihinden itibaren davalı şirkette çalışmaya başladığını, son olarak finans departmanında departman sorumlusu olarak görev yaptığını, 20/02/2013 tarihinde iş akdinin son bulduğunu, son ücretinin brüt 5.000,00 TL olduğunu, bu ücrete ek olarak yılda 1-3 maaş tutarında prim ödendiğini, servis ve yemek hizmeti verildiğini, işyerinde iş avansını ve harcama formu uzmanı ....... yaptığı hesap usulsüzlüklerine bağlı olarak müvekkilinin de sorumlu olduğu gerekçesiyle davacının istifaya zorlandığını, 5 saatlik baskı ve yıldırma süreci neticesinde iradesinin fesada uğratılarak istifa dilekçesinin alındığını iddia ederek, işverence yapılan feshin geçersizliğinin tespit edilerek davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 19/11/1985 tarihinden itibaren çalıştığını ve son olarak hasılat ve harcama formu sorumlusu olarak çalıştığını, görev dağılımına göre kendisine bağlı olarak çalışan dava dışı ...... ile dava dışı ... ın işlemlerinden ve eylemlerinden 1.derecede sorumlu olduğunu, her iki uzmanın da şirket hesaplarından kendi veya yakın akrabalarının banka hesaplarına para aktararak güveni kötüye kullanmak suretiyle hırsızlık ve evrakta sahtekarlık yaptıklarını, davacının bunun farkında olarak kendi isteğiyle istifa ettiğini, istifaya zorlanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının özgür ve iradi olarak tüm haklarını ortadan kaldıracak şekilde istifa dilekçesi imzalamasının hayatın olağan akısına aykırı olduğu gözetilerek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: