muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17527, Karar No: 2016/14193, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17527 E.  ,  2016/14193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davacı kurum ve davacı kurum bünyesinde bulunan müdürlüklerinden 2011/Nisan-2012/Temmuz dönemleri arasında düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, haksız tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli olarak 20.258,03 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6521, Karar No: 2019/8045, Tarih: 18.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/6521 E.  ,  2019/8045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

Dairemizin 15.04.2019 tarihli 2017/7383 Esas ve 2019/3837 Karar sayılı tevdi kararında da belirtildiği üzere, dosya içerisinde, 02.02.2010 tarihli celsede hakkında katılma kararı verilen İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekiline gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair tebligat parçası ile sanıklardan ... hakkında verilen 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı anlaşılmakla;

1-Katılan vekilinin beraat eden sanık... hakkındaki hükme yönelik 28.10.2013 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olup olmadığının belirlenmesi bakımından, UYAP üzerinden yapılan incelemede 26.09.2013 tarihinde Mahkemece sistem üzerinden oluşturulduğu görülen gerekçeli karar ekli tebligatın, katılan kuruma tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmişse hangi tarihte tebliğ edildiğinin barkod numarası da bildirilmek suretiyle ilgili PTT Müdürlüğü nezdinde araştırılması,

2-İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Ümraniye Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün 26.08.2019 ve İstanbul Valiliği Defterdarlık Muhakemat Müdürlüğü‘nün 05.09.2019 tarihli müzekkere cevaplarının, Mahkemenin 06.05.2019 ve 12.07.2019 tarihli müzekkereleri ile ilgisiz olduğu da gözetilerek, sanık ... hakkında 12.09.2008 tarihli VDENR-2008- 2060/27 sayılı Vergi Suçu Raporuna istinaden düzenlenen ve VUK‘nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olması sebebiyle temyiz incelemesi bakımından önem teşkil eden MÜTALAA yazısının incelenmek üzere dosya içerisine getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11479, Karar No: 2022/1783, Tarih: 09.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11479 E.  ,  2022/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4 . Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Muş İli, Bulanık İlçesi, Yoncalı Köyü 1021 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın harca ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan olduğundan harç alınmamasına, 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1922, Karar No: 2013/3219, Tarih: 05.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1922 E.  ,  2013/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalı ... Belediyesini temsilen Belediye Başkanının 18.02.2009 tarihli kabul beyanını içeren dilekçesine ilişkin olarak belediyenin resmi kayıtlarında herhangi bir bilgi, encümen kararı ve meclis kararının bulunup bulunmadığı merciinden sorularak varsa onaylı örneğinin getirtilerek dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12670, Karar No: 2012/18060, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12670 E.  ,  2012/18060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine icra takibi yaptığını, takibe konu bono üzerindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin davalıya herhangi bir borcu bulunmadığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespiti ile bononun iptaline ve davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, hayvancılıkla uğraştığını, davalıya büyükbaş hayvan sattığını aynı zamanda 130 milyar borç para verdiğini, daha sonra 70 milyarını ödediğini ve babası ile kendisinin imzalamış olduğu davaya konu senedi verdiğini, imzayı huzurunda atmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı raporuna göre; takibe konu senet üzerindeki ... adına atfen atılı imzaların teşhise götürecek önemli karakteristik tanı unsuru ve yazı içermeyen taklidi kolay, basit tersimli imzalar olması nedeniyle aidiyetinin ve ...'ın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği davanın niteliği itibariyle senette yer alan imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfetinin senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklı davalıya ait olduğu, davacının davalıya borçlu bulunduğuna dair dosyada mevcut davalı tarafça sunulmuş herhangi bir delil bulunmadığı, imzanın borçlu davacıya ait olduğunun kanıtlanamadığı, kötü niyet tazminatının koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile takibe konu senetlerden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,takibe konu bonodaki imzanın sahteliği iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir. Yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu raporunda davacıya atfen atılı imzaların teşhise götürecek önemli karakteristik tanı unsurlu ve yazı içermeyen taklidi kolay, basit tersimli imzalar olması nedeniyle davacının eli ürünü olup olmadığının tespit edilmediği belirtilmiş ve anılan rapora istinaden karar verilmiş ise de davalı vekilleri rapora itiraz ederek yeniden rapor alınmasını talep etmişlerdir. Bu durumda mahkemece konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde rapor alınarak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15235, Karar No: 2023/23581, Tarih: 01.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15235 E.  ,  2023/23581 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/499 E., 2016/171 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve vasisi, O yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düzelterek onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında,

1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş,

Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi üzerine hükümler aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve vasisinin temyiz sebepleri, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haklı sebep yokken alt sınırdan uzaklaşıldığına ve resen belirlenecek nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

2. O Yer Cumhuriyet savcısının temyizinin, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde sanık hakkında 1 yıl 6 ay 22 gün yerine, 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası şeklinde eksik cezaya hükmolunması, sanığın hakaret suçunu alenen işlediğinin gözetilmemesi nedeniyle kararın bozulması talebine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

2. O Yer Cumhuriyet savcısının temyizinin, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde sanık hakkında 1 yıl 6 ay 22 gün yerine, 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası şeklinde eksik cezaya hükmolunması, sanığın hakaret suçunu alenen işlediğinin gözetilmemesi nedeniyle kararın bozulması talebine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Polis memuru olan şikâyetçilerin kahvehanede yaşanan olay nedeniyle suç yerinde bulundukları sırada sanığın alkollü vaziyette olaya müdahale eden ve kendisini ekip otosuna bindirmeye çalışan şikâyetçiler ... T. ile ...A.' ya "Beni kimse bu otaya bindiremez, siz kim oluyorsunuz lan o... çocukları, bırakın beni, sizin ananızı avradınızı sinkaf ederim, hepinizi sevdiklerinizden ayrı koyacağım, beni karakola götüremezsiniz, hadi sıkıyorsa bindirin de göreyim lan." şeklinde hakaret ve tehdit içeren sözler söyleyerek şikâyetçileri ittirdiği, şikâyetçi ... A.'nın boğazını sıktığı, gömleğinden tutarak düğmelerini koparttığı, sanığın etkisiz hale getirilerek kelepçelendiği ve Emniyet Müdürlüğüne götürüldüğünde yine şikâyetçilere hitaben "Sen o... çocuğusun, aç kelepçemi sıkıyorsa istirahatli zamanında karşıma çık, seni döveceğim, seni çocuk çocuğundan ayıracağım, seni öldüreceğim, senin ailenin üzerinden geçeyim, o... çocuğu, sen elbisene güveniyorsun erkeksen elbiseni çıkartta gel." diyerek hakaret ve tehdit ettiği, nezarethanede bulunduğu sırada şikâyetçi ...Ç.'ye "Ananı avradını bacını sülaleni çoluğunu çocuğunu allahını sinkaf ederim, kimsin lan sen bana akıl veriyorsun, s... git başımdan polisliğine mi güveniyorsun, burdan çıktığında seni de yazdım seni de geberteceğim, öyle yok bu yaptıklarınızın hesabını vereceksiniz." şeklindeki sözlerle hakaret ve tehditte bulunduğu, nezarethanenin demirlerine vurarak "Tüm polislerin anasını avradını sinkaf edeyim." şeklindeki hakaret içeren sözler söylediği, tüm dosya kapsamıyla Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak için Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Şikâyetçilerin, sanığın direnme eylemlerini aşamalarda istikrarlı şekilde anlatmaları, dosya arasında bulunan olay tutanağı, sanık savunması ve tanık anlatımı, adli raporlar ile olayın oluş şekli birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmediğinden ve sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşma ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin gerekçelerin yeterli olduğu belirlendiğinden temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmıştır.

2.Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, uygulamaya göre sonuç hapis cezasının "1 yıl 6 ay 22 gün" yerine "1 yıl 6 ay 20 gün" olarak eksik belirlenmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Tüm dosya kapsamı itibarıyla Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüştür. Ancak;

Sanığın hakaret içerikli sözlerini aleni sayılan sokakta gerçekleştirmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak için Direnme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve vasisi ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, uygulamaya göre sonuç hapis cezasının “1 yıl 6 ay 22 güne ” çıkartılması suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Hakaret Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve vasisi ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

İhbar üzerine olay yerine gelen görevliler tarafından yapılan işleme engel olmak amacıyla tehdit içerikli sözler söyleyen sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan dolayı TCK’nın 265/1 inci maddesi ile mahkûmiyet kararı verilmesinde sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın, sanığın aynı olayda birden fazla görevliye direndiğinden bahisle TCK’nın 43/2 inci maddesinin uygulanması hususunda sayın çoğunluk ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

İhbar üzerine olay yerine gelen görevliler tarafından yapılan işleme engel olmak amacıyla tehdit içerikli sözler söyleyen sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan dolayı TCK’nın 265/1 inci maddesi ile mahkûmiyet kararı verilmesinde sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın, sanığın aynı olayda birden fazla görevliye direndiğinden bahisle TCK’nın 43/2 inci maddesinin uygulanması hususunda sayın çoğunluk ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümü için öncelikle görevi yaptırmamak için direnme suçunu müeyyide altına alan 765 sayılı TCK’nın 258/1 inci maddesi ile buna karşılık olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK’nın 265/1 inci maddesinin birlikte irdelenerek her iki düzenlemede suç ile korunan hukuki değer açıklanarak, anılan suçun düzenlendiği bölümün de dikkate alınması suretiyle suçun konusunun tek olup olmadığı tespit edilip "zincirleme suç" hükümleri açıklandıktan sonra yargılamaya ve dolayısıyla hükme konu edilen eylemden dolayı TCK'nın 43/2 nci maddesinde tanımlanan koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin doktrinde benimsenen görüşlerden yararlanılarak Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu ve çeşitli dairelerin tarihsel süreç içerisindeki benzer olaylardaki içtihatları ışığında belirlenmesi gerekmektedir.

765 sayılı TCK’nın 258/1 inci maddesinde suç oluşturan fiil, “Bir memura veya ona yardım edenlere memuriyetine ait vazifeleri ifa sırasında cebir ve şiddet veya tehdit ile mukavemet edilmesi şeklinde tanımlanmış, buna karşılık olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK'nın 265/1 inci maddesinde ise suçu oluşturan fiil, "Kamu görevlisine karşı, görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanılması” şeklinde tanımlanmıştır.

TCK m. 265’in bulunduğu bölüm “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar”dır. Söz konusu suç ise içeriği itibarıyla genel olarak kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engelleyen fiilleri konu edinmektedir. Suçun yalnızca cebir veya tehditle işlenebilen bir suç olması sebebiyle, vücut bütünlüğü ve kişi özgürlüğü de bu suçla korunan hukuki yararlardan bazılarıdır. Tam da bu ayrım noktasında Yargıtay; eski tarihli bir kararında suçla korunan hukuki değeri; “Kamu idaresinde sürekliliği güvence altına almak” olarak nitelendirmiştir. Daha yeni tarihli bir kararında ise buna ek olarak “…kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır…” ifadelerine yer vermiştir. 765 sayılı TCK’nın yürürlüğü sırasında Ceza Genel Kurulunun 26.11.2002 tarihli ve 279-406 sayılı kararında; "Bu suç ile korunan hukuki yarar, kamu idaresi organlarının görevlerini herhangi bir engelleme ile karşılaşmadan yapmasını sağlamak suretiyle kamu idaresinde sürekliliği güvence altına almaktır." denilmek suretiyle bu husus vurgulanmıştır.