muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5670, Karar No: 2016/9897, Tarih: 19.04.2016

Mahkemenin ilk kararı davacının temyizi üzerine Dairemizin 2012/17188 E. 2014/19594 K. ve 16/06/2014 tarihli kararı ile özetle " ....fazla çalışma alacağından yapılan ½ indirim hakkın özünü etkileyecek yüksekliktedir. Daha makul bir oranda indirim yapılması" ve "Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının takip konusu bonodan kaynaklanan bir borcunun bulunup bulunmadığının tespiti ve söz konusu senedin anlaşmaya aykırı olarak doldurulup doldurulmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Dava konusu senede ilişkin menfi tespit talebine ilişkin olarak, senedin teminat senedi olduğunun davacı tarafından yazılı delille kanıtlanmadığı gerekçesiyle yerel mahkemece bu talebin reddine karar verilmiş ise de, ...Mahkemece senedi ciro yoluyla elinde bulunduran ve icra takibi yapan davalı ...'ın, davalı işveren ...'in faaliyet gösterdiği dükkanın sahibinin oğlu olup olmadığı yönünde alınacak tanık beyanlarından elde edilecek sonuca göre karar verilmesi" gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, asıl davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, yıllık izin, ücret ve maddi tazminat istemlerinin davalı ...'den tahsiline, menfi tespit ve manevi tazminat talepli birleşen dava yönünden ise, istirdat davası olarak icra dosyasına yapılan ödemelerin davalı ...'dan tahsiline, ayrıca manevi tazminat isteminin de kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar ... ve ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ... ve ...'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece temyiz incelemesinden geçen ilk kararda davacının manevi talebi reddedilmiş ve bu husus bozma nedeni yapılmadığından bu konuda davalı taraf lehine usulü kazanılmış hak meydana gelmiştir.

Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak bozma sonrası manevi tazminat isteminin kabul edilmesi usulü kazanılmış hakkın ihlali olup, hatalıdır. Manevi tazminat talebi reddedilmelidir.

3-Davacı tarafından icra dosyasına yapılan toplam ödeme miktarı (davacının dükkanından haczedilen ayakkabılara biçilen değer 9.050, 00 TL. olup, ayakkabılar 4.160,00 TL'ye satılmıştır.) maaş kesintisi ve satılan ayakkabılar toplamı olarak 14.834,95 TL olup, mahkemece bu miktarın istirdatına karar verildikten sonra tekrar 9.050,00 TL. ayakkabı değerinin maddi tazminat olarak tahsiline karar verilmesi mükerrer tahsil niteliğindedir. Ayakkabılara biçilen değer ile ayakkabıların satışından elde edilen değer farkının maddi tazminat olarak kabülüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6724, Karar No: 2014/8018, Tarih: 22.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6724 E.  ,  2014/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere(Asıl Karar), teminat karşılığı müsaderenin kaldırılması(Ek Karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Malen sorumlunun, mahkemenin 14.11.2012 tarihli ek kararına yönelik temyiziyle ilgili tebliğname görüş içermediğinden bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15509, Karar No: 2012/540, Tarih: 20.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15509 E.  ,  2012/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : AV....

VEKİLİ : AV....

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/03/2010 tarih ve 2009/167-2010/41 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili şirkete ait tescilli ve tanınmış markaları ile iltibas yaratacak şekilde aynı ibareleri ve tanıtma vasıtalarını içeren taklit ürünleri “www.gittigidiyor.com” adresi üzerinden ticaretini yapmak suretiyle satışa arz ettiğini, bu eylemlerinin müvekkilinin marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının vaki haksız rekabetinin hükmen tespitine,men’ine ve yasaklanmasına, müvekkiline ait markalardan faydalanma haklarına tecavüzlerinin ref ve men’ine, dilekçede belirtilen markaları taşıyan parfüm ve her türlü kozmetik ürünlerinin davalının söz konusu internet sitesi üzerinden yayınının ve satışlarının durdurulmasına, satışa arzının önlenmesine, iltibasa sebebiyet veren ürünlerin ve ambalajların toplatılmasına ve imhasına, 10.000 YTL manevi tazminatın davalıdan faizi ile birlikte tahsiline, mahkeme kararının ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket tarafından oluşturulan portalın çalışma sisteminin tamamen kullanıcılar arasında iletişimi sağlama ve yapılan alış verişlerde ödemenin güvenli bir şekilde gerçekleştirilmesi üzerine kurulduğunu, hiçbir ürünün satış, pazarlama, reklam ve dağıtımının müvekkili tarafından yapılmadığını, satışa arz olunan ürünlerin müvekkili şirket nezdinde bulunmadığını, site üzerinden gerçekleştirilen işlemlerle ilgili tüm hukuki sorumluluğun kullanıcılara ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece verilen ilk kararda taklit kozmetik ürünlerinin yayın ve satışının önlenmesine, diğer talepler yönünden davalı tarafa husumet düşmediğinden o talepler yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir. Kararın Dairemizce bozulması üzerine mahkemece önceki kararda direnilmesine dair karar oluşturulmuş ise de Hukuk Genel Kurulunun 15.12.2010 tarih ve 588/658 sayılı kararıyla mahkeme kararının değişik gerekçeye dayalı yeni bir hüküm niteliğinde olduğundan bahisle temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

.../...

-2-

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

.../...

-2-

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava dışı satıcı tarafından davalının işlettiği "www.gitti gidiyor.com" adlı web sitesinde satışa sunulan ürünlerin üzerinde davacı adına tescilli markaların izinsiz olarak kullanılarak marka hakkına tecavüz edildiği hususunda davalıya ihtarname gönderilerek ihlalden haberdar edilmesi ve buna rağmen davalının tecavüz oluşturan içeriği web sitesinden kaldırmaması halinde kusurlu davranışından dolayı manevi tazminatla sorumlu tutulabilecek olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava dışı satıcı tarafından davalıya ait web sitesi aracılığıyla satışa sunulan ürünler üzerinde kullanılan markaların davacı adına tescilli olduğu ve satıcının eyleminin marka hakkına tecavüz oluşturduğu hususları mahkemenin de kabulündedir. Mahkemece, Türk Hukukunda " internet ortamında yer sağlayıcısı" olan davalının marka hakkına tecavüzden kaynaklanan sorumluluğunu düzenleyen yasal bir mevzuat bulunmadığından, bu konuda Avrupa Birliği Elektronik Ticaret Direktifi ve ABD Dijital Milenyum Telif Hakları Yasası hükümleri ile 5846 Sayılı FSEK ek 4. maddesindeki servis ve bilgi içerik sağlayıcılarının sorumluluk şartını düzenleyen kısaca "uyar/kaldır" olarak ifade edilen sistemin kıyasen dava konusu uyuşmazlığa da uygunlanması suretiyle bu konudaki yasal boşluğun doldurulması gerekeceği, buna göre de öncelikle ihlal teşkil eden içeriğin web sitesinden çıkartılması için davalıya ihtarname gönderilmesi zorunlu olup, ihtara rağmen söz konusu içerik web sitesinden çıkartılmadığı taktirde ancak davalının sorumluluğuna gidilebileceği, nitekim ilk karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 5651 Sayılı "İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkındaki Kanun" ile de internette servis/hizmet/erişim sağlayıcılar bakımından doğrudan sorumluluk getirilmeyip mahkemece somut uyuşmazlıkta da uygulandığı şekilde bir "uyar/kaldır" sistemi ile sorumluluk şartının benimsendiği, böylece mevcut yasa boşluğunun da giderildiği gerekçesiyle; önceden ihbar yapılmadan davalıya husumet yönetilmeyeceği görüşüyle dava reddedilmiştir.

Oysa 556 Sayılı KHK' nin dava tarihinde yürürlükteki 61/(e) bendine göre, (a) ve (c) bentlerinde sayılan fiillerin işlenmesini hangi şekil ve şartlarda olursa olsun kolaylaştırmak marka hakkına tecavüz oluşturur. Her ne kadar, internet servis sağlayıcılarının marka hakkına tecavüzden sorumluluk koşullarına dair özel bir düzenleme bulunmamakla birlikte, uyuşmazlık halinde 556 Sayılı KHK' deki sorumluluğu düzenleyen 61 ve 62.madde hükümlerin uygulanması her zaman mümkündür. Bu bakımdan somut uyuşmalıkta bir yasal boşluk bulunduğundan söz edilemeyeceğinden, kıyas yoluyla karşılaştırmalı hukukta mevcut hükümlerin veya 5846 Sayılı FSEK Ek 4. maddesi hükmünün yada sonradan yürürlüğe giren 5651 Sayılı Yasa hükümlerinin uygulanarak yasal boşluğun giderilmesine dair mahkeme görüşü isabetli görülmemiştir.

.../...

-3-

Ancak, yukarıda (1) nolu bentte de açıklandığı üzere, davalı yer sağlayıcısının ihlalden dolayı tazminatla sorumlu tutulabilmesi esasen kusur şartına bağlı olduğundan, tecavüz teşkil eden içeriğin bizzat yer sağlayıcı olan davalı tarafından işletmeciliğini yaptığı web sitesine konulmuş olması veya davalının içerik sağlayıcı üçüncü kişi satıcı ile el ve işbirliği içerisinde hareket etmiş olması halleri dışında tazminatla sorumlu tutulabilmesi için; hak sahibi tarafından tecavüze dair bir ihtarın davalıya ulaştırılması sonucu ihlalden haberdar olmasına rağmen tecavüz oluşturan içeriği web sitesinden çıkartmamak suretiyle kusurlu olduğunun kanıtlanması halinde mümkün olabilecektir.

Ne var ki, davacı iş bu davada davalıya ait web sitesi vasıtasıyla gerçekleştirilen marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile 556 Sayılı KHK' nin 61 ve 62. maddeleri gereğince tecavüzün durdurulması, önlenmesi ve söz konusu içeriğin web sitesinden çıkartılması da dahil olmak üzere tecavüzün sonuçlarının ortadan kaldırılmasını da talep ve dava etmiştir. Bu taleplerin ileri sürülebilmesi için davalının kusurlu olması şart değildir. Başka bir deyişle, web sitesi aracılığıyla gerçekleşen ihlale son verilmesi amacıyla web sitesinin işleticisi ve yer sağlayıcı durumundaki davalı aleyhine önceden ihtar gönderilmeksizin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması ve önlenmesi talepli davanın açılması mümkündür. Bu nedenle, tecavüzün tespiti, durdurulması ve önlenmesi hakkındaki davada davalının pasif dava ehliyeti bulunduğunun kabulü ile işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, tecavüz oluşturan içeriğin web sitesinden çıkartılması hususunda ihtar yapılmadan davalı aleyhine dava açılamayacağı gerekçesiyle husumetten ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

14/02/2012-S/E
Yargıtay — Esas No: 2022/8512, Karar No: 2022/8714, Tarih: 09.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8512 E.  ,  2022/8714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜMLER : A) ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/2019 tarih ve 2019/35 (E), 2019/121 (K) sayılı;

1)Sanık ... hakkında; Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, son, 29, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

2)Sanık ... hakkında; Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 29, 53, 58 maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,

B)Kararların istinafı üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01/04/2021 tarih ve 2020/776 (E), 2021/678 (K) sayılı;

1)Sanık ... hakkındaki hükme ilişkin istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılarak yeniden hüküm kurulması suretiyle sanık ...'ın atılı suçtan TCK'nin 25/1, CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca beraatine,

2)Sanık ... hakkındaki hükme ilişkin istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılarak yeniden hüküm kurulması suretiyle sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,

C) Kararların temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 09/02/2022 tarih ve 2021/11198 (E), 2022/988 (K) sayılı ilamı ile hükümlerin bozulmasına ve dosyanın Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmesi üzerine,

D)Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/06/2022 tarih ve 2022/711 (E), 2022/1482 (K) sayılı;

1)Sanık ... hakkında; Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 53, 58 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası,

2)Sanık ... hakkında; Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 53, 58 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Katılan sanıklar müdafiileri

TÜRK MİLLETİ ADINA

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda verilen Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/06/2022 tarih ve 2022/711 (E), 2022/1482 (K) sayılı kararının katılan sanıklar müdafiileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında bozma ilamına uyularak verilen kararların 5271 sayılı CMK'nin 307/3. maddesi uyarınca temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan sanık ... müdafiinin, sanık sıfatıyla; meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan sıfatıyla; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, katılan sanık ... müdafiinin, sanık sıfatıyla; suç vasfına, katılan sıfatıyla; suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Katılan sanık ... müdafiinin, sanık sıfatıyla; meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan sıfatıyla; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, katılan sanık ... müdafiinin, sanık sıfatıyla; suç vasfına, katılan sıfatıyla; suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Bozma ilamına uyulduğu halde, sanıkların cezalarından 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca "makul" oranda haksız tahrik indirimi uygulanması yerine, "..ilk haksız hareketin kimden geldiği belirlenemediğinden..." şeklindeki gerekçe ile bozma ilamını etkisiz hale getirecek şekilde "asgari" (1/4) oranda indirim uygulanması suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan sanıklar müdafiilerinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/06/2022 tarih ve 2022/711 (E), 2022/1482 (K) sayılı hükümlerinin CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Katılan Sanık ...’ın bıçakla Katılan ... ...’e saldırdığı ve kasten yaraladığı, Katılan Sanık ...’inde tabancası ile Katılan Sanık ...’ı öldürmeye teşebbüs ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında Kayseri BAM Ceza Dairesince ... hakkında TCK 25. maddesi gereği meşru müdafaadan beraat kararı ve yine ... hakkında da TCK 81, 35 maddeleri gereği kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

... hakkındaki beraat kararı aleyhe, ... hakkındaki mahkumiyet kararı da lehe ve aleyhe temyiz edilmiştir. Dairemizce ... hakkındaki beraat kararı bozularak haksız tahrik altında kasten yaralama suçunun oluşacağı, ... hakkındaki TCK 81, 35 maddelerince verilen mahkumiyet kararı da Sanık hakkında TCK 29. md. gereği haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği halde yapılmadığından bahisle bozulmuştur.

Dairemizce verilen bozma kararına katılmıyorum.

Şöyleki;

1) Dosya kapsamına göre olaydan bir gece önce gazinoda karşılaşan Sanıklardan ..., ...’a “benim yanımda bana abi diyorsun, gıyabımda da ... diye ismimle hitap ediyormuşsun” diyerek tokat atmıştır. Bu olayın olduğu sırada orada olan tanık ... ...’un bu durumu ...’a söylediğini düşünen ...’da ... ...’a tokatla vurmuştur.

Dairemizce verilen bozma kararına katılmıyorum.

Şöyleki;

1) Dosya kapsamına göre olaydan bir gece önce gazinoda karşılaşan Sanıklardan ..., ...’a “benim yanımda bana abi diyorsun, gıyabımda da ... diye ismimle hitap ediyormuşsun” diyerek tokat atmıştır. Bu olayın olduğu sırada orada olan tanık ... ...’un bu durumu ...’a söylediğini düşünen ...’da ... ...’a tokatla vurmuştur.

2) Olaydan bir gün sonra ... ... ile ... telefonla görüşmüşler, Sanık ... ... ...’un dükkanına konuşmaya gitmiş, ordan çıktıktan sonra Sanık ... diğer Sanık ...’ın dükkanına 30-40 metre mesafede yol kenarında beklerken diğer Sanık ... ...’ı görünce dükkanından aldığı rambo bıçağı tabir edilen bıçak elinde olduğu halde koşarak ...’a saldırmış ve bıçağı ...’a sallamıştır. Bu anlar kamera ile kayıt edilmiştir. Kamera kayıtlarından Sanık ...’ın elinde bıçakla koşarak ...’a saldırdığı, bir kaç hamle yaptığı (...’ın alın bölgesinden sabit iz olacak şekilde yaralandığı) bunun üzerine ...’ın belindeki silahı çektiği ancak sıkmadığı, kabza kısmı ile ...’ın kafasına vurduğu araya girenlerin olduğu, ...’ın ...’ı silahla vurma imkanı olduğu halde sıkmadığı, ... bıçak elinde olduğu halde kendisinden uzaklaşan ...’ı kovalamaya başladığı ve bunu gören ve kaçarken geri dönen ...’ın bir el ateş ederek elinde bıçakla kendini kovalayan ...’ı vurduğu ancak başkaca ateş etmediği, yere düşen ...’ın kafasına tekme attığı ve ateş etme imkanı varken silahla ateş etmediği, olay yerinde herhangi bir dolu merminin ele geçmediği Sanık ...’ın eylemine kendiliğinden son verdiği görülmektedir.

Sanık ...’ın iş yerinde çalışan işçisi olan ... beyanında ...’ın silahla birkaç kez ...’ın kafasına silah sıktığını ancak silahın ateş almadığını söylemiş ise de olay yerinde 1 tane kovan dışında dolu veya boş mermi kovanı bulunmaması ve kamera kayıtları dikkate alındığında tanık ...’ın bu beyanlarına itibar edilmemiştir.

3) Kamera kayıtlarına göre Sanık ..., dükkanından 30-40 metre mesafede duran bir gün önce tokat attığı ...’ı görünce dükkandaki rambo bıçağı ile saldırmış ve ...’ı alnından yüzde sabit iz olacak şekilde yaralamış bu saldırı üzerine alnından bıçakla yaralanan ... ise tabancasını çekip kabzası ile ...’ı kafasından vurmuş, araya girenler olunca kaçmaya başlamış, ... elinde bıçakla kovalamaya devam etmesi üzerine de geri dönerek 1 el ateş etmiştir. Sübuta eren bu oluşa göre; Sanık ... lehine haksız tahrik uygulanmasını gerektirir hiçbir husus, delil, bulgu yoktur. Bu nedenle ... hakkında TCK 29. madde uygulanması gerektiğine dair dairemiz kararına katılmıyorum.

4) Sanık ...’ın kendisine rambo bıçağı ile saldıran, yüzünden yaralayan ve bıçakla kovalamaya devam eden ...’a kaçarken geri dönüp 1 el ateş ederek ...’ı kasığından yaralayıp yere düşürmesi ancak yere düşen ...’la daha fazla ateş etmeyip kafasına tekme ile vurması (bu darp nedeniyle ...’ın kafasında bir yaralanma yoktur.) Sanık ...’ın öldürme kastı ile hareket etmediği, öldürmek istese idi buna imkanı olduğu kamera kayıtları ile sabit olduğundan Sanık ...’ın ...’a yönelen eylemi ağır tahrik altında kasten nitelikli yaralamadır, sanık ...’ın öldürme

kastı ile hareket etmediği sabittir. TCK 25. md. gereği meşru müdafaa şartları mevcut olmasada TCK 29. maddesindeki haksız tahrikten azami oranda istifade etmesi gereklidir.

Bahsettiğim nedenlerle Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/5574, Karar No: 2021/10061, Tarih: 20.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/5574 E.  ,  2021/10061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a ve 31/3. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2 maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 11/12/2015 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafînin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

a) Suça konu eşyaların, bina niteliğindeki İlköğretim okulundan çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Kanun’un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

b) 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir, bu sürenin alt sınırı mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz. Cezayı ertelemenin yasal sonucu olmasından dolayı zorunlu olarak hükmedilmesi gereken “denetim süresine” ilişkin hatalar “aleyhe değiştirme yasağına” konu oluşturmaz. Somut olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan ceza süresinin 1 yıl 8 ay olmasına karşılık, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 20.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.