muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12778, Karar No: 2012/9534, Tarih: 22.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12778 E.  ,  2012/9534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanuna muhalefet

HÜKÜM : A- Sanık ... hakkında;

1- Zamanaşımı nedeniyle 1998, 1999, 2000 yıllarındaki eylemi nedeniyle açılan kamu davasının ortadan kaldırılmasına,

2- 2001 yılındaki eylemi nedeniyle beraate hükmedilmesine,

B- Sanık ... hakkında;

1- Zamanaşımı nedeniyle 1998, 1999, 2000 yıllarındaki eylemi nedeniyle açılan kamu davasının ortadan kaldırılmasına,

2- 2001 yılındaki eylemi nedeniyle açılan kamu davasında 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 765 saylı TCK.nun 80. maddeleri uyarınca verilen 21 ay hapis cezası ile 2002 yılındaki eylemleri nedeniyle açılan kamu davasında 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 765 saylı TCK.nun 80. maddeleri uyarınca verilen 21 ay hapis cezasının 765 sayılı TCK.nun 71. maddesine göre toplanarak 42 ay hapis cezasına hükmedilmesine, dair

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi kapsamının zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırma ve beraat kararlarına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Katılan vekilinin sanık ... ve ... hakkında 1998, 1999 ve 2000 takvim yıllarında vergi usul kanununa muhalefet suçundan verilen zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırma kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "1998, 1999 ve 2000 takvim yıllarında vergi usul kanuna muhalefet" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suçun işlendiği tarihten hükmün verildiği tarihe kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık müdafiinin sanık ... hakkında 2001 takvim yılında vergi usul kanuna muhalefet suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin de sanık ... hakkında 2001 ve 2002 takvim yıllarında vergi usul kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyizine gelince;

2- Sanık müdafiinin sanık ... hakkında 2001 takvim yılında vergi usul kanuna muhalefet suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin de sanık ... hakkında 2001 ve 2002 takvim yıllarında vergi usul kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...' ye yüklenen "2001 takvim yılında vergi usul kanununa muhalefet", sanık ...' na yüklenen "2001 ve 2002 takvim yıllarında vergi usul kanununa muhalefet" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15847, Karar No: 2014/1679, Tarih: 06.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15847 E.  ,  2014/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin aynı kamulaştırma nedeniyle aynı yerden intikal eden bir kısım dosyalardaki bilirkişi kurulu raporlarında buğday-fiğ, bir kısmında buğday-kavun üretim planı uygulandığı anlaşılmakla yörede uygulanan yaygın üretim planının ve 2012 yılına ilişkin kuru tarım arazilerindeki buğday, fiğ ve kavuna ait dekar başına azami ve asgari verim ve üretim gideriyle (masrafları kalem kalem gösteren şekilde) kg. başına toptan satış fiyatını gösteren veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35189, Karar No: 2013/18245, Tarih: 17.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35189 E.  ,  2013/18245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Suça konu tabancayı satın aldığını beyan eden sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasındaki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmasının 5235 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre;

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, silahın namlusu içinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde ortasında boşluk bulunan bir yapıda olduğu, bu haliyle gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi,

2- Suç tarihi itibariyle 5728 sayılı Yasayla değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının gün para cezası olarak öngörüldüğü gözetilmeden 450 TL olarak kabulü ile eksik ceza tayini,

3- Hüküm tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 Sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkrasının yeniden düzenlenip 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında hükümde, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtar edilmesi,

4- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezası toplanmak suretiyle taksitlendirilmelerine karar verilmesi,

4- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezası toplanmak suretiyle taksitlendirilmelerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/5399, Karar No: 2010/109, Tarih: 19.01.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/5399 E.  ,  2010/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkiline ait motosikletin davalı şirkete kasko ... poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın park halinde iken çalındığını ve hasarlı olarak bulunduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek, 4.439 YTL.sı tazminatın ihbar tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kasko ... poliçesinde düzenlenen özel şart gereğince park halinde çalınmaların teminat dışında kaldığını, çalıntı olduğu dönemde meydana gelen hasarlarında teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre kasko ... poliçesinde aracın park halinde iken çalınma halinin teminat dışı olduğu, çalındığı dönemde meydana gelen hasar bedelinin de davalıdan talep edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine ... verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.55.-TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 19.1.2010 gününde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15048, Karar No: 2015/1596, Tarih: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15048 E.  ,  2015/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ 2. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/169-2013/50

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2006 yılında boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin müvekkiline bırakıldığını, müvekkili için aylık 150,00 TL, müşterek çocuk için 200,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan 5 yıl geçtiğini, bu süreçte paranın satın alma gücündeki düşüş ve çocuğun okula başlamasıyla ihtiyaçlarının artması sonucunda ödenmekte olan nafakaların yetersiz kaldığını belirterek; 150,00 TL olarak ödenmekte olan yoksulluk nafakasının aylık 300,00 TL'ye, 200,00 TL olarak ödenmekte olan iştirak nafakasının aylık 400,00 TL' ye yükseltilmesini talep etmiştir.

Davalı; talep edilen nafakayı ödeme gücünün bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, "...dava tarihi olan 21/11/2011 tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın yararına Mahkememizin 2005/360 esas ve 2006/277 karar sayılı 15/06/2006 tarihli kararı ile hüküm altına alınmış olan 150,00 TL tedbir nafakasının (TÜİK'İN yayınladığı ÜFE verileri de göz önüne alınarak takdiren %10 ) 165,00 TL ye çıkarılmasına, tarafların müşterek çocukları olan Gökay için aylık 200,00 TL olan tedbir nafakasının 35,00 TL arttırılarak 235,00 TL 'ye çıkarılmasına, toplam 400,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine..." şeklinde hüküm kurulmuş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yoksulluk ve iştirak nafakasının artırılması istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; mahkemece yapılan artırımın nafaka alacaklılarının ihtiyaçlarını karşılayabilecek miktarda olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

Kural olarak boşanma kararı ile velayet kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.(TMK m.182)

Anne ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.(TMK m.328/1) Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Ayrıca nafakanın takdirinde birlik devam ederken çocuğun alıştığı yaşama şeklide dikkate alınır.

Diğer taraftan nafaka miktarı belirlenirken, velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın, bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Hakim, iştirak nafakası takdirinde; nafaka alacaklısı çocuğun ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumu arasındaki dengeyi kurarak, hakkaniyet ölçüsünde nafakayı artırmalıdır.

Diğer taraftan nafaka miktarı belirlenirken, velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın, bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Hakim, iştirak nafakası takdirinde; nafaka alacaklısı çocuğun ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumu arasındaki dengeyi kurarak, hakkaniyet ölçüsünde nafakayı artırmalıdır.

Somut olayda, taraflar 15.06.2006 tarihli ilamla boşanmışlar, 2005 doğumlu müşterek çocuğun velayeti anneye verilmiş, çocuk için 200,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, boşanma ilamı 10.07.2007 günü kesinleşmiş, eldeki artırım davası 4 yıl 4 ay sonra 21.11.2011 tarihinde açılmıştır. Geçen süreçte müşterek çocuğun yaşının büyüdüğü, ihtiyaçlarının arttığı, paranın alım gücünün azaldığı, ödenmekte olan nafakanın çocuğun ihtiyaçlarını karşılamakta yetersiz kaldığı açıktır.

Mahkemece yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırması neticesinde; davacı kadının nafaka dışında gelirinin olmadığı, çocuğu ile birlikte dayısının evinde kaldığı anlaşılmıştır. Davalı ise babasına ait işyerinde çalışmakta ve babasına ait evde oturmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, okul durumu ve zorunlu ihtiyaçları, velayet kendisinde bulunan annenin de nafakaya ihtiyaç duyması dikkate alınarak hakkaniyete uygun daha yüksek oranda artırıma karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu nafaka miktarında yalnızca 35,00 TL'lik artış yapılması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Diğer taraftan boşanmanın kesinleşmesinden sonra müşterek çocuk için ödenen nafaka iştirak nafakası olup, mahkemece tedbir nafakası olarak nitelendirilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin yoksulluk nafakasının artırım oranına ilişkin temyiz itirazına gelince;

Yoksulluk nafakasının artırım davasında; tarafların ekonomik ve sosyal durumlarındaki değişikliğin, önce kurulan dengeyi bozup bozmadığı göz önünde bulundurulmalı, nafaka alacaklısının ihtiyaçlarını karşılayacak, nafaka yükümlüsünün gelir durumu ile orantılı olacak şekilde artırım yapılmalıdır.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamasına göre; nafaka alacaklısı kadının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir ve giderinde, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Somut olayda; yoksulluk nafakasının ÜFE verilerine göre hesaplandığı belirtilmiş ise de hesaplama doğru yapılmamıştır. Mahkemenin endeks hesaplama şekli hatalıdır. Zira; aradan geçen 4 yıl için ayrı ayrı hesap yapılıp, çıkan rakamların toplanması gerekirken yalnızca 1 yıl için hesaplama yapılmıştır.

Somut olayda; yoksulluk nafakasının ÜFE verilerine göre hesaplandığı belirtilmiş ise de hesaplama doğru yapılmamıştır. Mahkemenin endeks hesaplama şekli hatalıdır. Zira; aradan geçen 4 yıl için ayrı ayrı hesap yapılıp, çıkan rakamların toplanması gerekirken yalnızca 1 yıl için hesaplama yapılmıştır.

Öyle ise mahkemece; ÜFE oranında artırım hesabının doğru yapılması ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan dengenin korunması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Yine, davacı eş için artırımına karar verilen nafaka yoksulluk nafakası olup, mahkemece tedbir nafakası olarak nitelendirilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7670, Karar No: 2025/1071, Tarih: 12.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/7670 E.  ,  2025/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan mağdurelere karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan mağdurelerin vücuduna ve özellikle cinsel bölgelerine dokunduğu, katılan mağdure Yağmur'a karşı eylemini birden fazla gerçekleştirdiği kabul edilerek ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, sübuta, beyanlarla gerekçenin uygun olmadığına, katılan mağdurelerin beyanları ile tanık beyanlarının da uyuşmadığına, eksik ve yetersiz gerekçeye, lehe delillerin tartışılmadığına, sanık hakkında daha önce böyle bir şikayet bulunmadığına, bozma talebine ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç tarihinde ve Mahkemede beyanlarının alındığı 12.06.2014 tarihli celsede on beş yaşından küçük olan mağdurelere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 239/2. maddesi gereğince istemleri aranmaksızın vekil atanmasının zorunlu olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2364, Karar No: 2012/4190, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/2364 E.  ,  2012/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05.06.2012 gününde oyçkluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davada, kat karşılığı inşaat yapımına ilişkin önceki sözleşme ve ek sözleşmelerin 05.05.1995 tarihli anlaşmayla rızaen feshedildiği, fesih tarihine kadar yapılan iş, hizmet ve harcamalar karşılığı olarak da ... parselden 1 daire (md. 3/A) ve ileride kat irtifakı

kurulduğunda ... parselden 3 daire (md. 3/B) olmak üzere toplam 4 daire verilmesi kararlaştırıldığı, ... parseldeki 1 daire (6 nolu blokun 12/2400 arsa paylı 4 nolu dairesi) verildiği halde ... parseldeki (ifraz sonucu oluşan 10693 parseldeki) 3 dairenin verilmediği ileri sürülerek verilmeyen 3 dairenin tapusunun iptal ve tescili, mümkün olmadığı takdirde dava tarihindeki rayiç bedelinin tahsili istenmiştir.

16.06.2008 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre dava ıslah edilmiş, bilirkişilerce dava tarihindeki (2005 yılındaki) fiyatlarla 205.977,00 TL olarak belirlenen 3 daire bedelinin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsili istenmiştir.

Davalılar cevabında; zamanaşımı def'inde ve davalı ... (...) Özgür yönünden husumet itirazında bulunmuşlar, esasa ilişkin olarak da, davacı tarafından hiçbir iş ve hizmet yapılmadığını, talep edilen bedelin yapıldığı iddia olunan iş ve hizmetle orantılı olmayıp fahiş olduğunu, 308 nolu parselden verilen 4 nolu dairenin hakedilen iş ve hizmet bedelini fazlasıyla karşıladığını, yapılan işler belgelendirilmediğinden ifraz sonucu oluşan 10693 nolu parselden ayrıca 3 daire verilmesinin hakkaniyete aykırı olacağını ve sebepsiz zenginleşme teşkil edeceğini, aşamalarda verdiği diğer dilekçelerde ise 05.05.1995 tarihli anlaşma altındaki imzanın murisleri Hamdi Özgür'e ait olmadığını savunarak davanın reddinin istemişlerdir.

Mahkemece, davanın dayanağını oluşturan 05.05.1995 tarihli adi yazılı anlaşmanın biçim yönünden geçersiz olduğu ve davacının davasını ıspat edemediği gerekçeleriyle dava reddedilmiş, karar davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.