muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2650, Karar No: 2012/1100, Tarih: 23.02.2012

Eldeki dava; kesinleşen icra takibinden dolayı borçlu bulunulmadığının tespitine ilişkin olup, mahkemece protokolün geçerli bulunmadığı kabul edilerek dava sonuçlandırılmıştır. Bu durumda taraflar arasındaki uyuşmazlık 17.10.2002 tarihli protokolün geçerli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemenin 17.10.2002 tarihli kesin hesap protokolünü geçersiz saymasının nedeni, yükleniciye fiyat farkı verilip verilmeyeceği konusunda bu protokolün asıl sözleşme hükümleriyle çelişmesidir.

Türk hukukunda akit serbestliği (sözleşme özgürlüğü) temel ilke olarak kabul edilmiştir (BK.md.19/1, Anayasa md.48/1). Bu ilke gereğince taraflar özel borç ilişkilerini hukuk düzeninin sınırları içinde serbestçe kurabilme ve düzenleyebilme yetkisine sahiptir. Sözleşmeyi karşılıklı olarak ortadan kaldırma veya içeriğini değiştirme yetkisi de akit serbestliği ilkesinin içinde kalmaktadır. Akit serbestliğinin sınırları ve aşılması halinde sonuçları BK.nun 19 ve 20. maddelerinde düzenlenmiştir.

Borçlar hukukunda geçersizlik; bir sözleşmenin borç doğurabilmesi için gereken unsurlardan bir kısmının eksik olmasını ifade eder.

Bir sözleşmenin geçerli olarak kurulabilmesi için; a) tarafların sözleşme ehliyetine (hukuksal işlem ehliyetine) sahip olması, b) sözleşmenin konusunun emredici kurallara, kamu düzenine, kişilik haklarına, ahlaka aykırı olmaması ve ifa imkansızlığı bulunmaması, c) irade ile beyan arasında uyum bulunması, d) geçerlilik şeklinin arandığı hallerde şekle uyulması gerekir.

Ehliyetsizlik, hukuka ve ahlaka aykırılık, imkansızlık, geçerlilik şekline aykırılık ve muvaza hallerinde sözleşme butlan nedeniyle geçersizdir. Taraflar ileri sürmese de mahkeme sözleşmenin butlan nedeniyle geçersiz olup olmadığını görevi gereği re'sen araştırır.

Hata, hile, tehdit, gabin gibi irade ile beyan arasındaki uyumsuzluk hallerinde de sözleşme geçersizdir. Bu hallerde geçersizlik hakim tarafından resen araştırılmaz ve gözönüne alınmaz. Geçersizliği ancak sözleşmenin tarafları ileri sürebilir. Hata, hile ve tehdit nedeniyle geçersizliğin ileri sürülmesi de BK.nun 31. maddesi uyarınca 1 yıllık hak düşürücü süreye tabidir. Bu süre geçtikten sonra sözleşme geçerli bir şekilde yapılmış gibi hüküm ve sonuçlarını doğurmaya devam eder.

Hata, hile, tehdit, gabin gibi irade ile beyan arasındaki uyumsuzluk hallerinde de sözleşme geçersizdir. Bu hallerde geçersizlik hakim tarafından resen araştırılmaz ve gözönüne alınmaz. Geçersizliği ancak sözleşmenin tarafları ileri sürebilir. Hata, hile ve tehdit nedeniyle geçersizliğin ileri sürülmesi de BK.nun 31. maddesi uyarınca 1 yıllık hak düşürücü süreye tabidir. Bu süre geçtikten sonra sözleşme geçerli bir şekilde yapılmış gibi hüküm ve sonuçlarını doğurmaya devam eder.

Yukarıdaki açıklamalara göre 17.10.2002 tarihli kesin hesap protokolünün geçerli olup olmadığı incelendiğinde; bu protokol asıl sözleşme gibi ... Köyü Muhtarılığı ile yüklenici şirket arasında imzalanmış, ... Kaymakamlığı'nca da tasdik edilmiştir. Tarafların hukuki işlem ehliyetine sahip olduğu tartışmazdır. Sözleşmenin konusu hukuka ve ahlaka aykırı olmadığı gibi imkansız da bulunmamaktadır. İrade ile beyan arasında bir uyumsuzluğun bulunduğu da iddia ve ıspat edilmemiştir. Sözleşme geçerlilik şekline tabi olmayıp, adi yazılı şekilde yapılması yeterlidir. Akit serbestliği ilkesi gereği asıl sözleşmenin bir kısım hükümlerinin ek sözleşme ile değiştirilmesi mümkün bulunduğundan ve yukarıda sayılan geçersizlik halleri bulunmadığından 17.10.2002 günlü protokol geçerli bulunmaktadır. Mahkemenin yasal olmayan nedenlerle sözü edilen protokolü geçersiz sayması yerinde olmamıştır.

Mahkemece yapılacak ...; 17.10.2002 tarihli kesin hesap protokolünü dikkate alarak davalının kesin hesap alacağını 157.387,02 TL olarak kabul etmek, ödemeleri ıspat yükünü davacıya yükleterek ve kanıtlanan ödemeleri düşerek icra takip tarihi itibariyle kalan alacak miktarını belirlemek, protokolde kesin vade kararlaştırılmış olması nedeniyle davalı yüklenici 31.12.2002 kesin vade tarihi ile 26.03.2003 icra takip tarihi arasındaki dönem için işlemiş faiz talep etmekte haklı olduğundan takip talebindeki faiz miktarını ve oranlarını denetleyerek sonucuna uygun karar vermekten ibarettir. Mahkemece hatalı değerlendirme ile protokolün geçersiz sayılarak yazılı şekilde davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Müh. San. Tic. Ltd. Şti.'ye geri verilmesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2174, Karar No: 2016/338, Tarih: 20.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/2174 E.  ,  2016/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eşya ve ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı ...'ın evli olduklarını, evlilik döneminde taraflar arasında çeyiz senedi düzenlendiğini, ayrıca davacıya düğünde bir takım hediyeler geldiğini ve davacının da müşterek konuttan çeyiz eşyası getirdiğini, ziynet eşyalarının davalı ... tarafından davacıdan alınıp geri iade edilmediğini ileri sürerek, ziynet eşyalarının aynen ya da bedeli ile davalı ...'dan tahsiline, çeyiz senedindeki eşyaların bedelinin her iki davalıdan müteselsilen tahsiline, davacı tarafça çeyiz olarak getirilen eşyaların bedelinin ise davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; çeyiz senedindeki tüm eşyaların davacıya teslim edildiğini, davacının bu eşyalar sebebiyle kendisine ibraname verdiğini, kendisinin eşlerle birlikte yaşamadığını, davacıdan ziynet eşyalarını alıp bununla gayrimenkul aldığına dair iddiaların doğru olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; çeyiz senedinde belirtilen ziynet eşyası dışındaki diğer eşyaları teslime hazır olduklarını, davacının başkaca eşyasının kalmadığını, düğünde gelen eşyalar ile davacıya ait olduğu belirtilen çeyiz eşyasına dair talebi kabul etmediklerini, ziynet eşyalarının davacıda olduğunu ve davacının diğer davalıya tüm eşyalara dair ibraname verdiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, davalı 18.11.2013 tarihli duruşmada alınan beyanlarında, ziynet eşyalarının evlilik birliği içerisinde eşlerin borcu sebebiyle satıldığını belirtmiştir.

Mahkemece, her ne kadar davalılarca, davacının mehir senedinde belirtilen tüm eşyalarını aldığına dair davalı ...'yı ibra eden imzalı bir belge verdiği belirtilmiş ise de, bu belgedeki imzanın davacı tarafça kabul edilmemiş ve konuya dair yapılan imza incelemesinde belgedeki imzanın davacıya ait olduğunun tespit edilemediği belirtilmesi, davalı ...'ın ziynet eşyalarının evlilik birliği devam ederken eşler tarafından ihtiyaçlar için sarf edildiğini belirtmesi gerekçesi ile ziynet eşyalarının davalı ... tarafından davacıdan alınıp iade edilmediği sonucuna varıldığı, "Eşya ve çeyiz senedidir" başlıklı belgenin ziynetler dışındaki bölümünü teşkil eden 8 kalem eşyanın davalı ...'da olduğu hususu kendisi tarafından da kabul edildiği bu nedenle eşyalara yönelik davacı talebinin kısmen yerinde görüldüğü, davacının aynı eşyalar için diğer davalı ...'dan da talepte bulunulmuş ise de, bu eşyaların evlilik başlarken davacıya teslim edildiği, davalı ...'nın eşlerle birlikte yaşamadığı, bu davalının edimini yerine getirdiği sonucuna varıldığından talebin bu davalı yönünden yerinde görülmediği, davacının kendi evinden getirdiğini belirttiği çeyiz eşyalarına yönelik talebi yönünden taraf ve tanık beyanları da gözetilerek, bu eşyaların davalı ...'da kaldığı kanaatine varılarak her iki davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ...'ın temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ... çeyiz senedindeki tüm eşyaların davacıya teslim edildiğini, davacının bu eşyalar sebebiyle kendisine ibraname verdiğini belirmiş, söz konusu belge aslını mahkemeye sunmuştur. Söz konusu belgedeki imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunda davacının 2013 yılına ait imza örnekleri getirtilerek ... Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şube'den rapor alınmış, 20.05.2014 tarihli ... Raporunda; inceleme konusu 16.05.2004 tarihli "Eşya ve Çeyiz Senedidir" başlıklı belgenin arka yüzünde.... adına atılı imzanın, teşhise götürecek karakteristik materyal, önemli yazı ve tanı unsuru içermeyen, karalama tarzında çizgilerden ibaret basit tersimli bir imza olması nedeniyle aidiyetinin ve bu meyanda sorulduğu üzere davacının eli ürünü olmadığının tespit edilemediği belirtilmiştir.

Davalı ... söz konusu rapora itiraz etmiş,davacının farklı tarihlerde farklı imzalar attığını belirtmiş yeniden imza incelemesi yapılmasını talep etmiştir. Mahkemece davalının itirazı hakkında bir karar verilmeden ... Kurumu raporu esas alınarak hüküm tesis edilmiştir.

Davalı ... söz konusu rapora itiraz etmiş,davacının farklı tarihlerde farklı imzalar attığını belirtmiş yeniden imza incelemesi yapılmasını talep etmiştir. Mahkemece davalının itirazı hakkında bir karar verilmeden ... Kurumu raporu esas alınarak hüküm tesis edilmiştir.

İmza incelemesinde öncelikle senetteki keşide tarihinden öncesine ilişkin davacının uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise, davacının duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan davacıya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Davacının senet tarihinden önce (yakın tarihli), attığı samimi imza asıllarının toplanarak, davaya konu senedin arka yüzündeki imzanın davacıya ait olup olmadığı konusunda yeterli incelemeyi ve değerlendirmeyi içeren bir bilirkişi raporu aldırılarak, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece yapılması gereken iş, ... kurumunun incelemede son merci olmadığı da gözetilerek, güzel sanatlar fakültesinden(grafoloji alanında uzman) oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan davalının itirazlarını da karşılayacak şekilde taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29863, Karar No: 2014/32358, Tarih: 21.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/29863 E.  ,  2014/32358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ve vekili avukat ... ile davalı ... Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili avukat ...'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılan 0,90 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21458, Karar No: 2017/12997, Tarih: 25.10.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/21458 E.  ,  2017/12997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İpoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takipte ipotekli taşınmazı alacağa mahsuben satın alan ihale alıcısı alacaklı bankanın, damga vergisinden muaf olduğunu belirterek söz konusu verginin alınmamasına dair talebinin reddine ilişkin müdürlük işleminin iptali talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, alacaklı bankanın damga vergisinden muaf olmadığından şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Vergi Kanunlarının Yeni Türk Lirasına Uyumu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5281 Sayılı Kanunun 8.maddesi ile 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun, damga vergisinden istisna edilen işlemleri kapsayan (2) sayılı tablosuna 35 numaralı fıkra eklenmiştir. Bu fıkraya göre; “5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (12) numaralı bendi kapsamındaki işlemler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar” damga vergisinden istisna tutulmuştur.

5422 sayılı Kanun, 21.06.2006 tarih ve 26205 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13.06.2006 tarihli 5520 sayılı "Kurumlar Vergisi Kanunu"nun 36. maddesi gereği yürürlükten kaldırılmış ise de, 21.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun Geçici 1/5.maddesindeki; “Diğer kanunlarla 5422 sayılı Kanuna yapılmış olan atıflar, ilgili olduğu maddeler itibarıyla bu Kanuna yapılmış sayılır” düzenlemesi karşısında, 488 sayılı Kanuna ekli (2) sayılı tablonun 35. fıkrasına yapılan atfın, 5520 sayılı Kanunun 5.maddesine yapıldığının kabulü gerekir.

5520 Sayılı Kanunun 5/1-f maddesi gereğince; “Bankalara borçları nedeniyle kanunî takibe alınmış veya Tasarruf ... Sigorta Fonuna borçlu durumda olan kurumlar ile bunların kefillerinin ve ipotek verenlerin sahip oldukları taşınmazlar, iştirak hisseleri, kurucu senetleri ve intifa senetleri ile rüçhan haklarının, bu borçlara karşılık bankalara veya bu Fona devri….”, istisna kapsamında sayıldığına göre, bankaların yalnızca kredi sözleşmesinden kaynaklanan değil, her türlü alacaklarının tahsili için yaptıkları icra takibi nedeniyle yapılan ihale sonucu taşınmazı alacaklarına mahsuben almaları halinde, anılan işlemin damga vergisinden müstesna olduğunun kabulü gerekmektedir.

Somut olayda, alacaklı banka, borçlu hakkında başlattığı takip nedeniyle yapılan ihalede borçluya ait taşınmazı alacağına mahsuben aldığına göre, yukarıda açıklandığı üzere, “damga vergisi” uygulamasından müstesna olduğundan kendisinden bu konuda ödeme yapması istenemez.

Somut olayda, alacaklı banka, borçlu hakkında başlattığı takip nedeniyle yapılan ihalede borçluya ait taşınmazı alacağına mahsuben aldığına göre, yukarıda açıklandığı üzere, “damga vergisi” uygulamasından müstesna olduğundan kendisinden bu konuda ödeme yapması istenemez.

O halde, mahkemece, şikayetinin kabulü yerine, istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33132, Karar No: 2018/19877, Tarih: 19.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/33132 E.  ,  2018/19877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir

Ancak;

1-Sanık ile hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyiz etmeyen diğer sanık ...’in, büfe işletmeciliği yapan mağdurdan veresiye içki istedikleri, taleplerinin reddedilmesi üzerine aralarında husumet oluştuğu, 2011 yılı Nisan ayında sanıkların birlikte mağdurun iş yerine gittikleri, sanık ...’ın, ele geçirilemeyen bıçağı mağdurun boğazına dayayıp kendisine “...seni yaşatanın anasını sinkaf edeyim...” dediği ve olay yerinden ayrıldıkları, yine Nisan ayında farklı bir günde diğer sanık ...’in, tek başına mağdurun iş yerine giderek, adli emanette kayıtlı olan bıçağı mağdurun boğazına dayadığı, tanık Hüseyin’in adı geçen sanığı uzaklaştırdığı, 17.05.2011 tarihinde de sanık ...’ın iyine aynı iş yerine gelip, mağdura “seni yaşatanın a...a koyayım” şeklinde sözler söylediği iddia edilen olayda;

Mağdurun duruşmada doğruladığı kolluk ifadesinde, Nisan ayındaki ilk olayda, sanıkların gece vakti iş yerine geldiklerini, sanık ...’ın,boğazına bıçak dayayıp,“...seni yaşatanın anasını sinkaf edeyim...” dediğini, diğer sanık ...’in, herhangi bir şey söylemediğini beyan etmesi, tanıklar Hüseyin ve Hasan’ın aşamalardaki ifadelerinde, Nisan ayında sanıkların mağdurun yanına geldiklerini, mağdurun veresiye içki vermemesi üzerine ayrıldıklarını, ayrılırken de sanık ...’ın “...seni burada yaşatanın anasını...” dediğini belirtmeleri ve sanık ...’ın elinde bıçak olduğuna dair anlatımda bulunmamaları karşısında, sanık ...’ın, hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ... ile birlikte suç işlenmeden önce verdikleri karar doğrultusunda ya da suçun işlenmesi sırasında ortak irade ile hareket ettiğine, tehdit eyleminde bıçak kullandığına ve yine 17.05.2011 tarihinde mağduru tehdit ettiğine ilişkin kesin kanıtların gösterilip, yöntemince tartışılmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

2- Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) nolu bozma üzerine, sanık ...'ın eyleminin, TCK’nın 106/2-c kapsamında olmadığının belirlenmesi halinde, suçu irade birliği içerisinde işlediği kabul edilen ve hakkındaki mahkumiyet hükmünü temyiz etmeyen sanık ...’e, Nisan ayındaki ilk eylemi açısından, 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi gereğince sirayetine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11497, Karar No: 2018/3244, Tarih: 14.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/11497 E.  ,  2018/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı erkeğin güven sarsıcı davranışları yanında davalı kadının da davacı erkeğin eşyalarını merdivenden attığı, iki üç gün sonra kalan eşyaları kapının önüne karton kutu içinde bıraktığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2018(Çrş.)