muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16976, Karar No: 2017/4719, Tarih: 30.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16976 E.  ,  2017/4719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

...mahallesinde 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları neticesinde 396 ada 57 parsel 5.598,00 m2, 396 ada 62 parsel 690,00 m2 yüzölçümü ile bağ vasfıyla davada taraf olmayan gerçek kişiler adına, 396 ada 64 parsel 3.600,00 m2 yüzölçümü ile bağ vasfıyla Hazine adına tapuda kayıtlı olup üzerilerinde 2942 sayılı Kanunun 7. maddesine göre Karayolları Genel Müdürlüğü lehine 03.09.1991 tarihli şerhler bulunmaktadır; 396 ada 58 parsel 679,00 m2, 396 ada 60 parsel 5.970,00 m2 (10.03.2010 tarihinde ifrazen 396 ada 169-170-171-172-173 parsellere ayrılmıştır) yüzölçümlü taşınmazlar Hazine adına, 396 ada 66 parsel sayılı 3.170,00 m2 yüzölçümlü taşınmaz davada taraf olmayan gerçek kişi adına bağ vasıflarıyla tapuda kayıtlıdırlar; 28.02.2013 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu neticesinde 396 ada 57 parselin 2.658,61 m2, 396 ada 58, 62 ve 66 parsellerin tamamı, 396 ada 60 parselin 2.180,99 m2 ile 396 ada 64 parselin 1770,27 m2 lik bölümleri orman sınırları içerisinde kalmıştır.

Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili dilekçesinde; ... Belediyesinin imar kanununun 18. maddesi gereğince almış olduğu meclis kararları ile imar kapsamında olan taşınmazların ilk kez yapılan orman kadastro çalışmaları neticesinde orman sınırları içerisine alınan ve imar planında yola isabet eden kısımlarının iptaline karar verilmesini talep etmiş, tefrik kararları neticesinde işbu dosya yönünden 396 ada 57, 58, 60, 62, 64 ve 66 parseller kalmıştır.

Mahkemece davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiş hüküm, davacı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman tahdidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları ile 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp, 28.02.2013 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur ancak dava konusu taşınmazlar yönünden yapılacak başka bir işlem kalmadığı halde usulünce işlemler yapılması amacıyla dosyanın ilgili tapu müdürlüğüne gönderilmesi yönünde hüküm kurulması doğru

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur ancak dava konusu taşınmazlar yönünden yapılacak başka bir işlem kalmadığı halde usulünce işlemler yapılması amacıyla dosyanın ilgili tapu müdürlüğüne gönderilmesi yönünde hüküm kurulması doğru

değilsede bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükümde yeralan 2 numaralı bendin çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/05/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12715, Karar No: 2022/14763, Tarih: 23.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12715 E.  ,  2022/14763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı öncesi davanın kabulüne dair karar verilmiş, hükmün davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, dairemizce karar bozulmuş olup; bozma kararı sonrası, davanın davalılar Kurum, ... ve ...’a yönelik davanın kabulüne; davalı ... hakkında açılan davanın reddine dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının 22/07/2010 tarihinde meydana gelen kazanın, iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamı öncesi davanın kabulüne karar verilmiş, iş bu karar davalı kurum tarafından temyiz edilmiş; dairemizce, 23.06.2021 tarih ve 2020/11857 esas, 2021/8893 karar sayılı ilamla, “……Eldeki davada, yapılan araştırma karar vermeye elverişli olmamakla; iş kazası olduğu iddia edilen kazanın meydana geldiği inşaat işyerinin Kurum’da bulunan işyeri sicil dosyası celp edilerek, işyerinin kim adına tescil edildiği ve bu bağlamda işverenin kim olduğu tespit edildikten sonra, davalı ... ile aralarında asıl işveren, alt işveren ilişkisi olup olmadığı araştırılarak, sonuca göre karar verilmesi gerekirken; bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir…” şeklinde bozulmuş, bozma ilamı sonrası mahkemece; 22/07/2010 tarihinde meydana gelen kazanın davalı ..., ..., Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı yönünden iş kazası olduğunun tespitine, davalı ...'ın dava konusu kazada asıl işveren olmadığı, sorumluluğu bulunmadığından, ... yönünden açılan davanın reddine, 22/07/2010 tarihinde meydana gelen kazanın davalı ..., ..., Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı yönünden iş kazası olduğunun tespitine, dair karar verilmiştir.

Davaya konu olan ve tespiti istenen "iş kazası" mevzuatımızda 506 sayılı Kanunun 11-A ve 5510 sayılı Kanunun 13. maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, her iki kanunda da iş kazası tanımlanmamış, kazanın hangi hal ve durumlarda iş kazası sayılacağı yer ve zaman koşulları ile sınırlandırılarak belirlenmiştir.Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 13. maddesinin birinci fıkrasında iş kazası, a- Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, b-(Değişik bend: 17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle, c-Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,d-(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e-Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır.” şeklinde tanımlanmıştır.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de, bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Eldeki davada, davacının iş kazası geçirdiği inşaat işyeri olup kimin adına tescilli olduğuna ilişkin yapılan araştırma yetersizdir. Bu kapsamda, kazanın geçirildiği inşaatın adresi yazılmak suretiyle, işyeri sicil dosyası celp edilerek; işyeri kimin adına kayıtlı ise işveren belirlenmeli; bu kapsamda husumet yöneltilmesine ilişkin yeni bir durum doğarsa usule ilişkin eksiklik giderilerek; sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde, davacı ve davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10536, Karar No: 2020/390, Tarih: 20.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10536 E.  ,  2020/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün dahili davalı vekili, davalı vekili ve davacı Belediye vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; dava konusu taşınmazların mera vasfı ile mülkiyetlerinin Hazineye ait olduğunu, bu taşınmazların uzun yıllar öncesinde mera olarak kullanıldığını, ancak zaman içerisinde mera olarak kullanılmadığını, 1994 yılında ... Belediyesi Belediye Meclisinin kararıyla kamusal amaçlı faaliyetlerde kullanılmasına uygun nitelik kazandırılmak için cins değişikliğinin yapıldığını, meclis kararıyla taşınmazların mera vasfının kaldırılmasına ve imar uygulaması yoluyla tarımsal amaçlı düzenlemeler yoluna gidildiği yönünde karar alındığını, taşınmaz üzerindeki zilyetliklerinin devam ettiğini, davaya konu taşınmazların dört tarafının verimli tarlalarla çevrili olduğunu, mera olarak yıllar öncesinden bu yana kullanılmadığını, bu sebeplerle dava konusu taşınmaz üzerindeki zilyetliklerinin korunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı Hazine vekili; katılmış olduğu 7 nolu celsede davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 179 ada 31 parsel ile 193 ada 1 parsel yönünden davacı Belediyenin zilyetliğinin korunmasına, 192 ada 1 parsel yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı, davalı ... dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

TMK'nin 981, 982 ve 983.maddelerinde düzenlenen zilyetliğe dayalı davalar ile zilyet, zilyetliğinin bir hakka dayandığını ispat külfetine katlanmadan yalnızca zilyetliğini öne sürerek, zilyetliğin korunmasını ve müdahalenin önlenmesini isteyebilir. Oysa somut olayda davacı Belediye; meraların mülkiyetinin Hazineye, kulanım hakkının ilgili belediyeye ait olması kuralına göre; hakka dayanarak dava açmıştır. Bu sebeple davanın TMK.nin 981 ve devamı maddelerine dayanan zilyetliğin korunması olarak kabulü yerinde değildir, iddianın ileri sürülüş şekline göre dava hakka dayalı el atmanın önlenmesi davası niteliğindedir ve hakka dayalı el atmanın önlenmesi davalarında görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir.

Uygulanacak kanun maddesini belirlemek 6100 sayılı HMK'nin 33 üncü maddesine göre, hakimin görevi kapsamındadır ve mahkeme hakimi tarafından yargılamanın her aşamasında resen gözönünde bulundurulması gerekir. O halde Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Uygulanacak kanun maddesini belirlemek 6100 sayılı HMK'nin 33 üncü maddesine göre, hakimin görevi kapsamındadır ve mahkeme hakimi tarafından yargılamanın her aşamasında resen gözönünde bulundurulması gerekir. O halde Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde davacı Belediyeye iadesine, 20.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3437, Karar No: 2012/18415, Tarih: 30.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3437 E.  ,  2012/18415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK. nun 134/2.maddesinde; "ihalenin feshini Borçlar Kanunu 226.maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek sureti ile ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşulu ile icra mahkemesinde şikayet yoluyla ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler" hükmüne yer verilmiştir.

İİK. nun 134/2.maddesine göre ise, işin esasına girilmemesi nedeniyle ihalenin feshi talebinin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz.

Fesih talebinde bulunan şikayetçi C.D 'nin icra takibinde alacaklı ya da borçlu olmadığı gibi, tapu sicilinde ilgili sıfatı bulunmamaktadır ve pey sürmek suretiyle ihaleye de iştirak etmemiştir. Bu nedenlerle ihalenin feshi davası açmasına yasal imkan yoktur.

Borçlu A.D 'ye satış ilanı, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1.maddesi gereğince usulüne uygun tebliğ edildiğine göre, ihalenin feshi isteminin yasal yedi günlük süreden sonradır.

Bu nedenlerle şikayetçi C.D ’nin isteminin aktif husumet yokluğu, borçlu A.D ’nin şikayetinin ise süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek ihalenin feshi talebinin reddi sonucu itibari ile doğru olup bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değil ise de; şikayetçiler aleyhine %10 para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İnegöl İcra Mahkemesinin 22/12/2011 tarih ve 2011/324 E-404 K. sayılı kararının hüküm bölümünün birinci bendinde yer alan para cezasına ilişkin kısmın karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme krararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına,  30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5455, Karar No: 2023/5130, Tarih: 27.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/5455 E.  ,  2023/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1682 E., 2023/1663 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 22.02.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; "Müvekkilin beraatine karar verilen ceza dava dosyası kapsamında ölçüsüz bir şekilde gerçekleştirilen arama kararı sonucunda koşulları oluşmadığı halde el konulan eşyanın gerekli tedbirler alınmayarak ve zamanında geri verilmeyerek ekonomik değerinin sıfırlanması sebebiyle uğradığı zararın karşılığı olarak 2.237.003,01 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerine bırakılmasına karar verilmesini arz ve talep ederiz." şeklinde beyanda bulunmuştur.

2. Davalı vekili 06.03.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "Davanın süresinde, görevli ve yetkili mahkemede açılıp açılmadığı, mükerrer dava açılıp açılmadığı araştırılmalıdır. Davacı ne kadar zarara uğradığını açık ve net şekilde ortaya koymamıştır. Talep edilen manevi tazminat miktarı fazladır." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/86 Esas, 2019/475 Karar sayılı kararı ile maddi tazminat talebinin kabulü ile 2.237.003,01 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/86 Esas, 2019/475 Karar sayılı kararı ile maddi tazminat talebinin kabulü ile 2.237.003,01 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2020/1017 Esas, 2020/3369 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvuruları yerinde görülerek; tazminat talebine konu olan İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/585 esas numaralı dosyasındaki tüm arama ve el koyma tutanaklarının onaylı örneklerinin, dosyadaki gümrük idaresi raporu dahil tüm bilirkişi raporlarının, talebe konu olan malların davacıya teslimi ile ilgili talep dilekçesi ve teslim tutanağı örneklerinin İstinaf ve Yargıtay denetimine esas teşkil edecek şekilde dosyaya alınmaması, tazminat talebine konu olan İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/585 esas numaralı dosyasında da aynı konuda bilirkişi raporu veya raporları alınmış ve ilk derece mahkemesince aldırılan rapor ile arasında çelişki varsa çelişkinin giderilmesi, çelişki yoksa davacının maddi tazminat talebinin değerlendirilmesi hususlarının usul ve yasaya aykırılık oluşturduğu, nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2020/233 Esas, 2021/251 Karar sayılı kararı ile maddi tazminat talebinin kabulü ile 2.237.003,01 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

6. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2021/4192 Esas, 2022/1145 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusu yerinde görülerek; malların cinsi, özellikleri, sayısı, fatura, ticari defter kayıtları veya benzeri bir belge ile ispatlanabiliyorsa bu değer üzerinden hesaplama yapılması, şayet belgelendirilemiyor ise o takdirde 3 kişilik alanında uzman bilirkişi heyeti oluşturulup, elkonulan eşyanın teslim ve elkoyma tarihindeki değerleri belirlenip,iade günü meydana gelen deformasyon, tadilat ve yeniden satılabilir olma gibi yönler çerçevesinde irdelenip, tazminat hukukunun belirlediği temeller çerçevesinde mahsup işlemleri yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tazminata karar verilmiş olması, nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

7. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/173 Esas, 2023/79 Karar sayılı kararı ile maddi tazminat talebinin kabulü ile 2.237.003,01 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

7. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/173 Esas, 2023/79 Karar sayılı kararı ile maddi tazminat talebinin kabulü ile 2.237.003,01 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

8. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/1682 Esas, 2023/1663 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

9. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.07.2023 tarihli ve 2023/65482 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz istemi; dava açma koşularının oluşmadığına, maddi zararın ispat edilmediğine, davacının kendi kusurlu eylemleriyle mevcut duruma sebebiyet verdiğine, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz istemi; dava açma koşularının oluşmadığına, maddi zararın ispat edilmediğine, davacının kendi kusurlu eylemleriyle mevcut duruma sebebiyet verdiğine, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacıya ait iş yerinde yapılan arama neticesinde, teminine ilişkin herhangi bir fatura ve belge ibraz edilemeyen 45 adet yılan ve timsah derisinden çanta cinsi eşya, 1 adet yabani hayvan kürklü çanta, 1 adet brüt uzunluğu 80 cm olan kurutulmuş timsah olduğu düşünülen eşya, 4 adet yılan derisinden mücevher kutusu olduğu düşünülen eşya, 36 adet yılan derisinden telefon kabı olduğu düşünülen eşya, 7 adet yılan derisinden olduğu düşünülen para tutacağı, 49 adet yılan ve timsah derisinden kemer cinsi olduğu düşünülen eşyaya el konularak, İstanbul 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 25.11.2015 tarih, 2015/5038 D. İş sayılı kararına istinaden anılan eşyanın idareye yediemin olarak teslim edildiği, davacı (sanık) ... hakkında İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesine 5607 sayılı yasaya muhalefet suçundan kamu davası açıldığı 18.01.2018 tarih, 2017/585 esas 2018/20 sayılı karar ile beraatine dair karar verildiği, verilen kararın istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği, karar ile birlikte el konulan ve Tasfiye İşletme Müdürlüğüne teslim edilen dava konusu eşyaların iadesine karar verildiği, karara istinaden 09.02.2018 tarihinde davacı ...'e hasarsız, tam ve eksiksiz olarak teslim edildiğine dair tutanak tanzim edildiği, haksız el koyma nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulduğu, olay nedeniyle davacının tutuklu kalmadığı veya gözaltına alınmadığı anlaşılmıştır. 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan bilirkişi raporunda, olay nedeniyle davacının maddi zararının, dava tarihi itibarı ile dolar kuru üzerinden (5,3177 TL ) TL bazlı meydana gelen zararın 4.162.281,05 TL olduğu ancak, dava dilekçesiyle istenilen 2.237.003,01 TL maddi tazminatın 25.11.2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi gerektiği görüşünün bildirildiği görülmüştür. Manevi tazminat yönünden yapılan değerlendirmede ise, davacının el konulan eşyalar nedeniyle uğramış olduğu maddi zararın bilirkişi heyeti raporu ile tespit edilerek davacıya verilmesine karar verildiği ve bu şekilde maddi zararının giderilmiş olduğu, davacının olayda göz altında ya da tutuklulukta geçirdiği süre de bulunmadığı dikkate alındığında, olayda haksız fiilin mal varlığına yönelik olması itibarı ile manevi zararının bulunmadığı kabul edilerek manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE