muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14953, Karar No: 2014/2008, Tarih: 17.02.2014

Taşkın kullanma belirlendiği takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek, tarafların yarar ve çıkar dengeleri de gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Somut olayda, davadan önce yapılan tespit sonucu alınan 15.09.2009 tarihli bilirkişi raporunda, dut ağacının çok geniş ve yüksek olması sebebi ile manzarayı tamamen kapattığı, yaprak ve meyvelerinin toplanmaması halinde görüntü kirliliği yapacağı ve böcekleri çekeceği, dut ağacının derin budamaya uygun olduğu ve her yıl düzenli budanması halinde taç yüksekliğinin belirli bir seviyede tutulabileceği, budama suretiyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilebileceği tespit edilmiştir. Yargılama sırasında yapılan keşif sonucu alınan 18.06.2013 tarihli bilirkişi raporunda ise tespit sonucu alınan raporun aksine dut ağacının ekonomik ömrünü tamamladığı, budama yapılamaması sebebi ile çalılaştığı ve büyük oranda deniz manzarasını kapattığı, dökülen meyve ve yapraklarının böcekleri çekeceği, budanması halinde birkaç yıl içinde güçlü sürgün ve dallar oluşacağından sorunun tekrar yaşanacağı, ayrıca bir adet badem ağacının da kısmen deniz manzarasını kapattığı, kökten kesilmeleri gerektiğinin belirtildiği görülmüştür.

Bu durumda mahkemece gerektiği takdirde yeniden keşif yapılmak suretiyle taraflar arasındaki zorunlu çıkar çatışmasını denkleştirecek en adil çözüm yolu gerekçeli olarak gösterilmek suretiyle hükmün infazına ve denetime elverişli yeni bir bilirkişi raporu alınmalı, başka şekilde aykırılığın giderilmesi mümkün değilse ağaçların kökten kesilmesine karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1418, Karar No: 2024/6219, Tarih: 06.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/1418 E.  ,  2024/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/774 E., 2021/1203 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, kamu kurum ve kuruluşlarının

zararına dolandırıcılık

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu yönünden

- 10.07.2020

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : 1- Sanık müdafi, 2- Katılan ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2019/774 Esas, 2021/1203 sayılı Kararının sanık müdafi ve Hazine ve Maliye Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan hükmolunan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı; cezanın tür ve süresine göre 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince temyiz edilemez nitelikte olduğundan, sanık müdafinin ve katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hükmolunan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2018/225 Esas, 2019/161 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2019/774 Esas, 2021/1203 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.01.2022 tarihli ve temyiz istemlerinin ise esastan reddi ile hükümlerin onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özet olarak;

1. Gerekçede sanık ile ilgisi bulunmayan kabullere yer verildiğine, başka bir sanığın bilgilerine yer verilmiş olabileceğine,

2. Sanığın zaman içindeki çalışmalarının sonucunda ilerleyen yıllarda KPSS başarısını artırdığına ve bunun 2010 yılı KPSS sorularını önceden aldığını göstermeyeceğine, nitekim 2011 yılında girdiği KPSS’de de başarılı bir sonuç elde ettiğine,

3. Sanığın tekrar edilen sınava girmemesi konusunda savunmalarının dikkate alınması gerektiğine,

4. Sanığın yanlışta birleşmeye konu iki soruyu dikkatsizlik, işlem hatası ve hatalı yorumlama gibi sebeplerle yanlış yaptığına,

5. Sınava girdiği dönemde eşiyle birlikte Harp Akademisi Lojmanlarında ikamet ettikleri için burayı ikamet yeri olarak bildirdiğine,

6. Mahkumiyet kararına konu suçlar yönünden dosya kapsamında sanığın mahkumiyetini gerektirir delil bulunmadığına, suçların yasal unsurlarının oluşmadığına ve sanığın örgütle iltisakının bulunmadığına,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maddi hata dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dosya kapsamı itibarıyla; sanığın 30.10.2010 tarihinde tekrarlanan KPSS Eğitim Bilimleri sınavına girmemesine ve 2010 yılı KPSS- P3 (Genel Kültür- Genel Yetenek) puanı ile Türkiye İş Kurumu Müdürlüğüne memur olarak atanmasına rağmen, Mahkemenin gerekçesinde sanığın 30.10.2010 tarihinde tekrarlanan KPSS Eğitim Bilimleri sınavına girip bu sınavda daha az sayıda doğru yaptığı ve 2010 yılı KPSS Genel Kültür- Genel Yetenek puanı ile Milli Eğitim Bakanlığına öğretmen olarak atandığı şeklinde, dosyanın esasına uymayan ve sanık ile ilgisi bulunmayan hatalı kabullere yer verilmesi,

2. Ayrıntıları Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin, 26.10.2017 tarihli ve 2017/1809 Esas, 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

2. Ayrıntıları Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin, 26.10.2017 tarihli ve 2017/1809 Esas, 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi; örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği; örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi, örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ; canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme, s. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin “suç işlemek amacı” olması aranır (Toroslu Özel Kısım s. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç Genel Hükümler s. 280).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bilirkişi raporunda sanığın sınavdaki başarısının tesadüfi olamayacağına yönelik kuvvetli kanaat oluştuğunun belirtilmesi karşısında; ihtimallere dayanan yüzdelik oranlarının yer aldığı değerlendirme içermesi sanığın hileli bir davranışını ortaya koymaya elverişli olmadığı gibi kişinin önceki ve sonraki yıllardaki doğru ve yanlış cevap sayılarının kıyaslanarak sınav sorularını haksız elde etmek sureti ile sınavda hileli yollarla yüksek puan aldığının kesin olarak ispatlanamayacağı, ayrıca bilirkişi raporunu teyit eder başkaca delil, beyan veya bilgi bulunmadığı gibi bilirkişi raporunda sınav sorularının alındığına dair kesin kanaatin de bildirilmediği, yalnızca sanığın asker olan eşinin aynı suç nedeniyle görevinden ihraç edilmiş olmasının yahut sanık ile evliliği öncesinde sosyal yakınlığının tespit edilmemesinin, sanığın örgüt içi katalog evliliği yaptığını yahut 2010 yılı KPSS sorularını örgütsel organizasyon içinde önceden temin ettiğini göstermeyeceği, dosya kapsamında sanığın örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir ve örgüte üye olma suçundan mahkûmiyetini gerektirir her türlü kuşkudan uzak, yeterli ve kesin delilin de bulunmadığı gözetilerek, atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Müdafinin ve Katılan ... Vekilinin Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçu Yönünden Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemleri

Ön inceleme bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafinin ve katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, esası 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği temyizen incelenemeyen hükme karşı, 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin (A) bendi kapsamında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet başsavcılığınca itiraz edebileceğinin belirlenmesine,

B. Sanık Müdafinin Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2019/774 Esas, 2021/1203 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16550, Karar No: 2024/17026, Tarih: 26.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/16550 E.  ,  2024/17026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1602 E., 2020/1387 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 24.02.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kilis Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5350, Karar No: 2010/11102, Tarih: 01.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5350 E.  ,  2010/11102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.05.2008 tarih ve 2008/178 - 2008/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 17.11.2003 tarihli taşıma sözleşmesi gereğince müvekkiline ait 4 adet TIR ile taşınan emtianın davalı şirketçe 4 günlük yol süresi ve 2 günlük boşaltma süresi 29 gün aşılarak taşındığını, Uluslararası Nakliyeciler Derneği'nin tarafları da bağlayan tarifesi gereğince günlük 180 Euro+KDV olmak üzere toplam 24.638 Euro demuraj ücretinden 4.720 Euro'nun alıcı firma tarafından karşılandığını ileri sürerek, bakiye 19.918 Euro'nun dava tarihindeki kur üzerinden 34.925.994.000.-TL'nın temerrüt tarihi olan 19.12.2003 tarihinden itibaren reeskont oranı üzerinden faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile yapılan 20.12.2003 tarihli görüşme sonucunda 6.720 USD bekleme ücretinin araçların sürücülerine ödendiğini, bu ödemenin sözleşmede öngörülen günlük ücrete uygun olduğunu, ihtirazi kayıt dermeyan edilmeden kabulü sonucunda bakiye demuraj alacağı kalmadığını, aksi dünüşülse dahi araçlardan üçünün 20.11.2003 tarihinde, birinin ise 21.11.2003 tarihinde yüklenip 24.11.2003 tarihinde yola çıktıklarını, bu durumda müvekkili lehine demuraj hakkı olduğunu ve davalı lehine oluşan süre düşüldüğünde 18 gün ve 4 araç için davacının isteyebileceği demuraj ücretinin 7.200 Euro olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 7.529,53 YTL bakiye demuraj alacağının davalıdan tahsiline ilişkin verilen ilk kararın temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmasından sonra bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile 22 günlük demuraj bedeli olarak günlüğü 100 Euro'danh 4 araç için bulunan 8.800 Euro demuraj alacağından davalının 6,101 Euro olacağı düşüldükten sonra kalan 2.699 Euro alacağının 1.763.783 TL karşılığı olan 4.760,45 YTL'nın 27.12.2003 tarihinden itibaren hesaplanarak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacının asıl alacak tutarında fatura düzenlendiğinde % 18 KDV bedelinin de davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 202,77 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3027, Karar No: 2007/3502, Tarih: 08.11.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/3027 E.  ,  2007/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı borçlu... aleyhine icra takibi yapıldığını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını bu nedenle borçlunun adına kayıtlı .... plaka sayılı aracı ile işyerindeki makineleri, alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik olarak diğer davalı ve yeğeni olan Kemal’e satışına ilişkin tasarrufların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davalı ...’un babasına olan borç nedeniyle borçlunun aracını ve makineleri devrettiğini, yapılan işlemlerin mal kaçırmaya yönelik olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., satışların gerçek olduğunu, davalı ...’in babası ölmeden önce ondan borç para aldığını ve borcuna karşılık olarak da devirlerin yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılar arasında yakın akrabalık bulunması ve makinelerin devrinde fatura bedelleri ile vergi dairesi yoklamasında beyan edilen değerler arasında misline yakın bir fark bulunması gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına 3.kişi...l’in borçlu...’un yeğeni olmasına İİY'nın 278/1 maddesinde bu derece akrabalar arasında yapılan tasarrufların bağışlama hükmünde sayılıp iptalinin öngörülmesine, diğer taraftan ....’in borçlu olan

amcası...’un alacaklılarından mal kaçırmak ya da alacaklılarını ızrar kastı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olmasına (İİY. 280/II) ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.314.37-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 8.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6484, Karar No: 2010/7706, Tarih: 30.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6484 E.  ,  2010/7706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞARKIŞLA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 13/05/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, imar planında sosyal tesis alanı olarak, gözüken ve evveliyatında Belediye adına kayıtlı bulunan 96 ada 222 nolu parselin Belediye Meclisinin kararı doğrultusunda Encümen tarafından fakir ve barınma ihtiyacı olan öğrenciler için yurt tesisi yapmak şartı ile davalı şirket adına tahsis işleminin gerçekleştirildiğini, ancak davalı firma tarafından herhangi bir tesis yapılmadığı gibi diğer davalıya satarak devrettiğini ileri sürüp tapu kaydının iptali ile Belediye adına tescilini istemiştir.

Davacı, davayı ıslah ederek iptal-tescil olmazsa Belediyenin uğradığı müspet ve menfi zararın tespit edilerek davalı şirketten tahsilini istemiştir.

Davalı Abdulkadir, tapu siciline güvenerek ve iyiniyetle mülkiyet hakkını iktisap ettiğini bildirip davanın reddini savunmuş, davalı şirket yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davalı A..kötü niyetli olduğunun kanıtlanamadığı, tapu kaydına güvenerek taşınmazı edindiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi    raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kayden davacı Belediye'ye ait 96 ada 222 parsel sayılı imar planında “sosyal tesis alanı” olarak gösterilen taşınmazın 8.5.1998 tarih, 312 sayılı 5393 sayılı yasanın 18.md. hükmü uyarınca alınan Belediye Meclis kararına dayalı olarak aynı yasanın 34.maddesi hükmü gereğince davalılardan B.Eğitim Pansiyon Gıda Taahüt Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi'ne 27.1.1999 tarihinde öğrenci pansiyonu yapılması koşulu ile encümen kararıyla temlik edildiği ve anılan şirket tarafından da 20.4.2006 tarihinde A. K.ya satış suretiyle intikal ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı Belediye, taşınmazın öğrenci yurdu yapmak koşulu ile davalı şirkete devredildiğini ancak, şirket tarafından koşulun yerine getirilmediği gibi diğer davalıya satıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, temlikin sebebi bakımından öngörülen koşul, tapu siciline yansıtılmamış ise de mülkiyetin naklinin sebebini tescil eden Belediye Meclis ve Encümen kararının akitten ayrı düşünülemeyeceği ve bu sebeple temlikin koşullu olduğu tartışmasızdır. Anılan koşulun şirket tarafından yerine getirilmediği gözetildiğinde de taşınmaz şirket üzerinde kalsa idi kaydının iptalinin gerekeceğinde kuşku yoktur.

Ne varki, davalı A.2.el konumunda olup koşullarının gerçekleşmesi halinde, TMK'nun 1023.maddesi koruyuculuğundan yararlanması gerekeceği açıktır.