muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1374, Karar No: 2022/5155, Tarih: 27.05.2022

Davacı eldeki dava ile davalıya 18.10.2007 tarihli yüklenme senedi ile burs verildiğini, davalının taahhüdüne aykırı olarak üniversiteye ait hastanede işe başlamadığını, yüklenme senedinde kararlaştırılan tazminatı da ödemediğini ileri sürerek, 110.998,26 TL’nin tahsilini talep etmiş; davalı 657 sayılı kanun ek 35. maddesi ile mecburi hizmet yükümlülüğünün kaldırıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın kabulü ile asıl alacak olan 77.434,50 TL’ye dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek üzere 110.084,20 TL’nin davalıdan tahsiline, diğer davalılar yönünden davanın reddine dair verilen karar, davalı ...’in temyiz talebinde bulunması üzerine, Dairemizin 26.11.2020 tarih, 2020/3892 Esas, 2020/7173 Karar sayılı ilamı ile “...657 sayılı Yasanın yurt içinde okutulan öğrencilerin mecburi hizmet yükümlülüğü başlıklı Ek madde 35. ‘‘(Ek madde: 01/08/1996 - 4160/2 md.) Kamu kurum ve kuruluşları tarafından personel kanunları ve diğer özel kanunlarda yer alan hükümlere göre bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren okutulacak yeni öğrencilere mecburi hizmet yükümlülüğü getirilemez. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte mecburi hizmet karşılığı okutulmakta olan öğrenciler, mezuniyetlerinden veya memuriyete atanmalarından sonra kurumlarından mecburi hizmet yükümlülüğünün kaldırılmasını talep edebilirler. Bu takdirde başka hiçbir işleme gerek kalmaksızın, mecburi hizmet yükümlülüğü ve tazminat borçları (01/01/1995 tarihinden önce mecburi hizmet yükümlülüğünü ihlal edenlerin borçları dahil) ortadan kalkar. Yurtdışında okutulanlar ile ... Müdürlüğü tarafından okutulanlar hakkında bu madde hükmü uygulanmaz.’’ madde düzenlemesinin bu durum karşısında Mahkemece yeniden değerlendirilmesi gerekirken bu hususun incelenmemiş olması doğru görülmemiştir...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma kararında değinilen 670 ve 667 sayılı KHK ile getirilen düzenlemelerle mecburi hizmet zorunluluğunun kaldırıldığı ve halen mecburi hizmet yapanların başvuru ile mecburi hizmetinin kaldırılmasını talep edebileceği, bu düzenleme ile mecburi hizmet yükümlülüğünün kaldırılmasının geriye yürütüldüğü de dikkate alındığında davacının davalıdan mecburi hizmet yükümlülüğünü yerine getirmemesi sebebiyle ödediği burs bedelini talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

657 sayılı kanunun ek 35. maddesinde, kamu kurum ve kuruluşları tarafından personel kanunları ve diğer özel kanunlarda yer alan hükümlere göre bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren okutulacak yeni öğrencilere mecburi hizmet yükümlülüğü getirilemeyeceği, maddenin yürürlüğe girdiği tarihte mecburi hizmet karşılığı okutulmakta olan öğrencilerin, mezuniyetlerinden veya memuriyete atanmalarından sonra kurumlarından mecburi hizmet yükümlülüğünün kaldırılmasını talep edebileceği, bu takdirde başka hiçbir işleme gerek kalmaksızın, mecburi hizmet yükümlülüğü ve tazminat borçlarının ortadan kalkacağı ifade edilmiştir. Yine anılan kanunun kapsam başlıklı 1. maddesinde, bu kanunun Genel ve Katma Bütçeli Kurumlar, İl Özel İdareleri, Belediyeler, İl Özel İdareleri ve Belediyelerin kurdukları birlikler ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlarda, kanunlarla kurulan fonlarda, kefalet sandıklarında veya ... Bölge Müdürlüklerinde çalışan memurlar hakkında uygulanacağı düzenlenmiştir. Kamu kurum ve kuruşları olan ve devlet bütçesinden yardım alan diğer bir değişle katma bütçeli kurumlar, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi Kontrol Kanunu’na bağlı olarak çıkarılan II sayılı cetvelde belirtilmiş olup, ilgili cetvelde yüklenme senedinde adı geçen ... ... ve ... yer almamaktadır. Yüklenme senedinin tanzim tarihi itibariyle tarafların hukuki statülerinin belirlenmesi gerekmekte olup, 670 sayılı KHK ile ... Üniversitesinin kapatılarak hazineye devredilmesi, yukarıda anılan kanun maddesi kapsamında üniversitenin kamu kurum ve kuruşulu kapsamında değerlendirilmesi sonucunu doğurmaz. Buna göre, dava konusu yüklenme senedi kapsamında ... ... ve ...’nin, 657 sayılı kanunun ek 35. maddesinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşları kapsamında kabul edilerek, anılan madde somut uyuşmazlığa uygulanmak suretiyle karar verilmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca mahkemece, 657 sayılı kanunun ek 35. maddesinin somut uyuşmazlığa uygulanamayacağı gözetilerek, dosyadaki bilgi ve belgelere göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın HUMK’nın 428. maddesi gereğince temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27737, Karar No: 2014/2481, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27737 E.  ,  2014/2481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/327-2012/565

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir İlçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18018, Karar No: 2016/10693, Tarih: 17.10.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/18018 E.  ,  2016/10693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun okul içinden müştekiye ait cep telefonunu çalmaktan ibaret eyleminin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşunda bulunan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142-1-b maddesine göre hüküm kurulması her iki fıkradaki ceza miktarları aynı olduğundan sonuç ceza değişmeyeceğinden bozma nedeni sayılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5275 sayılı Yasa'nın 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden “…ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine, bu hususta suça sürüklenen çocuğa ihtarat yapılmasına” kararı verilmesi,

2)İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğun özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle ödenecek ücretin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... (...) müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “Karar kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılacak tebligat üzerine sanığın para cezasını ödememesi halinde hapse

çevrileceğinin ihtarına” cümlesinin çıkarılması ve yine hükümden yargılama giderine ilişkin kısımdan sosyal inceleme raporu için ödenen 100,00 TL'nin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8004, Karar No: 2012/2212, Tarih: 27.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/8004 E.  ,  2012/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın meydana gelen tek taraflı kaza sonucu pertotal olduğunu, başvuruya rağmen davalı ... şirketinin ödeme yapmadığını belirterek 24.950.00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sürücünün aldığı alkolün etkisiyle kazanın meydana geldiğini, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5. maddesi uyarınca hasarın teminat dışında kaldığını ve fâhiş olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana gelmediği ve hasarın sigorta teminatı kapsamında kaldığı anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne, 16.100.00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük

olmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 937,94 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 27.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26951, Karar No: 2025/1858, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/26951 E.  ,  2025/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 08.10.2020

EK KARAR TARİHİ : 29.03.2023

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

SUÇLARIN TARİHİ : 14.04.2019

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.03.2023 tarihli ve 2020/1339 Esas, 2020/1416 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2020/1339 Esas, 2020/1416 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21601, Karar No: 2008/18698, Tarih: 28.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/21601 E.  ,  2008/18698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 8.6.2007 tarih, 2007/264 esas sayılı kararının 5/a maddesinde hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının tedbiren durdurulmasına karar verildiği görülmüştür. Mahkemece verilen bu tedbir kararı karşısında borçlu şirket .... Tic. Ltd. Şti. aleyhine yapılan takibin durması gerekir. Takip sırasında yapılmış diğer işlemlerin de (haciz v.s.) tedbir kararı kapsamında durdurulması gerekir. Somut olayda, takip tedbir kararından sonra 29.8.2007 tarihinde başlatıldığından bu takibin yukarıda belirtilen tedbir kapsamında durması gerektiğinden takip duracağı için bundan sonraki yapılan işlemlerin dolayısı ile de borçlu şirket adresinde yapılan haciz işleminin iptali gerekir. Borçlunun hacizinin kaldırılması isteminin kabulü yerine reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/10/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8593, Karar No: 2015/6681, Tarih: 30.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8593 E.  ,  2015/6681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya kapsamından, ... Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün annesi ile birlikte .....'e taşındığı gerekçesiyle, ..... Sulh Hukuk Mahkemesince de küçüğün MERNİS adresinin “.....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de mahkemece küçüğün şu an nerede ikamet ettiğine dair kendisini tanıyan babası ...'nin yerleşim yerinde kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece kısıtlı adayı küçüğün şu an nerede ikamet ettiğine dair kendisini tanıyan babası ...'nin yerleşim yerinde kolluk gücü ile araştırma yapılması, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8593, Karar No: 2020/2392, Tarih: 02.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/8593 E.  ,  2020/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ...... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu .......sayılı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile taşınmaz kayıtlarının,

2) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 13.05.1987 tarihinde kesinleşen orman tahdidi ve 2/B çalışması ile 1994 yılında yapıldığı anlaşılan 2/B maddesi çalışmalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanaklarının, taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği ile bilhassa dava konusu taşınmazların bulunduğu yere ilişkin çalışma tutanaklarının tamamının ilgili kurumdan getirtilmesi,

3) Dava dilekçesinin dosya içine alınması,

4) Gerekçeli kararda incelendiği belirtilen .......ayılı kararın kesinleşme şerhi ile birlikte istenmesi, alınacak tüm cevabî yazıların bu dosya arasına alınmasına,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/07/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/571, Karar No: 2009/4644, Tarih: 30.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2009/571 E.  ,  2009/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Narman Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2007

Davacı,  davalı işveren nezdinde 1.3.1993-1.7.2003 tarihleri arası hizmetlerinin tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne  karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.      1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere  göre davalı Kurum vekilinin  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz  itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.3.1993-1.7.2003  tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 1.3.1993-1.7.2003  tarihleri arasında sürekli çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Yapılan incelemede davacının halen davalı Belediyede çalıştığı 1.7.2003  tarihinden  sonraki çalışmalarının davalı Kuruma bildirildiği,  ihtilaflı dönemde ise davacının çalıştığını iddia ettiği yerin resmi bir kurum olduğu, tespiti istenen tarihler arasında Belediye Başkanlığı ve meclis üyeliği yapmış tanıkların beyanlarında davacının çalıştığının söylendiği, ancak davacının çalıştığını gösterir imzasını taşıyan puantajların temin edilmediği, belediyece gönderilen ücret bordroları ile ödeme belgelerinin okunaksız olup bazılarının hangi yıl ve aya ait olduğunun belirlenemediği,19.05.2003 tarihli ve 46/17 sayılı İçişleri Bakanlığı Kontrolörü F.B.'ın davalı Belediyenin 1999-2003 dönemi Teftişi ile ilgili raporunda ve Kontrolör E.C.in 19.07.1999 tarih ve 46/16 E. sayılı teftiş raporu ile "İhtilaflı dönemde Belediyede 40-50 işçinin sigortasız ve asgari ücretin altında geçici işçi  çalıştırıldığı"nın  bildirildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacının tespitini istediği sürelerle ilgili olarak puantajlar ve ücret bordrolarının okunaklı örneklerinin gerekirse asıllarını getirtmek, ücret bordroları ile puantajlarda imzası olanlar varsa imza itirazı olmayanlar saptanarak, imzasını içeren puantaj ya da ücret bordrolarındaki süreler kadar, imzasız olanlar yönünden ise yukarıda açıklanan İç İşleri Bakanlığı Kontrolörü F.B.'ın 19.05.2003 tarih ve 46/17 sayılı teftiş raporuyla  ve 19.07.1999 tarih ve 46/16 sayılı kontrolör E.C.'in teftiş raporuyla ilgili  tüm belgeler ve ekleri istenerek bu raporlarda çalışan  işçilerin isimleri arasında davacının ismine de rastlanıldığı takdirde ve ihtilaflı dönem içerisinde Belediye Başkanlığı görevinde bulunmuş Başkanlar ve Belediye Meclis üyeleri  ve de ücret bordrolarında adları geçip imzası olanlar belirlenip dinlendikten sonra çıkacak sonuca göre karar vermek, fiili çalışma olgusu belirlendiği takdirde  imzasız bordrolar yönünden her ay 30 gün üzerinden çalışmanın tespitine karar vermek gerekir. HGK.'nun 25.06.2003 gün ve 2003/410 Esas,  424 Karar sayılı kararı da aynı yöndedir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve noksan araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de; davalı Kurum yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi hatalı olmuştur.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3767, Karar No: 2021/10496, Tarih: 14.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3767 E.  ,  2021/10496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

MAKTUL : ...

SUÇ : Olası Kastla Öldürme

HÜKÜM : 1-) Sanık hakkında İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03/12/2019 gün ve 2019/24 E. - 2019/290 K. sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 81, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca; 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin kararı

2-) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 26/02/2020 gün ve 2020/591 E. 2020/410 K. sayılı ilamı ile istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 26/02/2020 gün ve 2020/591 Esas 2020/410 Karar Sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nce verilen kararın tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin sübuta, delillerin hatalı değerlendirildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddi ile 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.