muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8080, Karar No: 2010/7289, Tarih: 28.05.2010

2009/8080-2010/7289

olduğunu, projede gösterilen ve standardı vaat edilen havuzların belirli bir büyüklük ve inşa standardının bulunmadığını, temizlik ve suyun kimyasal ilaçlanmasına müsait olmadığını, taşınmazın önünden ve arkasından kamuya ait son derece işlek yolların geçtiğini, toz ve gürültüye maruz kaldığını, site içinde site sakinlerine ait olacağı vurgulanan özel yaşam ve spor kompleksi vaat edilmesine rağmen 518 nolu adada site sakinlerine özel bir kompleksin olmadığını, hatta bu alanın ...’nin malı olduğunu, diğer ortak yaşam alanları, parkurlar ve peyzajlı yeşil alanların fiili durumu itibarıyla çevre duvarı ve güvenliğinin olmaması sebebiyle kamuya açık hale dönüştüğünü, kompleks içinde ... ... isimli bir okul yapılacağı belirtilmiş olmasına rağmen projeden bağımsız bir okul yapıldığını, davalıların taahhütlerini yerine getirmemeleri nedeniyle satın aldığı taşınmazın değerinin düştüğünü, davalıların yaptıkları reklam ve tanıtımlarla kendisini kasten yanılttıklarını ve ayıplı mal sattıklarını ileri sürerek, ağır kusur ve hile ile gizlenen ve %50 nispetinde değer kaybına sebep olan ayıp ve eksikliklerin davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen giderilmesine, bunun mümkün olmaması halinde ise fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İnşaat..A.Ş., davalı ...’ye vekaleten satış yaptıklarını, hukuken taraf olmadıklarını, davanın husumetten reddi gerektiğini, satılan taşınmazda ayıp bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, sosyal donatı alanlarının, okul, yeşil alan, spor ve ticaret tesisleri imar yollarının özel mülkiyete konu yapılamayacağını, bu yönde bir taahhüdün olmadığını,518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, okulun bir mahalleye tahsisinin mümkün olmadığını, her sitenin yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu, her sitenin demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının konutunu teslim aldıktan sonra 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun ve BK. 198. maddesinde öngörülen sürelerde davalılara yapılmış ayıp veya eksik işler ihbarı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle

2009/8080-2010/7289

yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. ”... ...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve villaların satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, yüzme havuzları, basketbol sahaları, beachvolley sahası, tenis kortları, buz hokeyi ve buz paten pisti, rollerblade, kaykay alanları, tırmanma duvarı ve daha pek çok olanağın bulunacağının belirtildiği, ne var ki taahhüt edilen bu spor kompleksinin mülkiyeti ...’ye ait olan 518 ada üzerinde inşa edildiği ve ... tarafından halka açık hale getirildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davalı ... İnşaat..A.Ş., her ne kadar 518 ada üzerinde yapmayı vaat ettiği spor kompleksini taahhüdüne uygun biçimde tam ve eksiksiz inşa ettiğini, davacının yararlanmasına hiçbir engel bulunmadığını, bu spor kompleksinin sadece site sakinlerine özel ve münhasıran onların kullanımına açık olacağı taahhüdünde bulunmadıklarını savunmuşsa da; “... ...” projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında tanıtım maketlerinde ve broşürlerinde, spor kompleksinin gösterilmesi, bu şekilde projenin reklamının yapılması nedeniyle davacıda bu yerlerin siteye dahil olduğu intibaı uyandırılmıştır. Dolayısıyla, söz konusu sosyal tesislerin, mülkiyeti ...’ye ait olan 518 ada üzerinde yapılmış olması, alıcının satın alma kararını etkileyen, taşınmazın değerini azaltan bir husus olup, edimin ifasındaki bu yöne ilişkin eksiklik nedeniyle satıcının alıcıya karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, sosyal tesislerin ...’ye ait taşınmaz üzerine yapılmış olması, “açık ayıp” olarak nitelendirilip, davacının konutu teslim aldıktan sonra 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun ve BK. 198. maddesinde ön görülen sürelerde davalılara yapılmış ayıp veya eksik işler ihbarı bulunmadığından davanın reddine karar verilmişse de, dava konusu olayda 4077 sayılı yasada düzenlenen “ayıplı ifa” değil “eksik ifa” söz konusu olup, 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir. O halde mahkemece işin esası incelenerek, konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyeti aracılığı ile, dava konusu spor kompleksinin siteye dahili halinde davacının satın aldığı dairenin değeri ile siteye dahil edilmemesi halindeki değerinin belirlenmesi, yapılacak oran sonrası davacının isteyebileceği bedel indirimi miktarının taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli raporla tespit edilmesi ve bu değer farkının ödetilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, 28.5.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosya kapsamından davacının dava konusu ettiği ayıp ve eksiklerle ilgili olarak dosyaya ibraz edilen, bilirkişi raporları, projeler, tapu kayıtları ve tüm delillerden; taahüt edilen projenin, takriben 1000 dönümlük arazi üzerinde adalar bazında bir çok siteden oluşan çok büyük bir proje olduğu ve taahhüt edilen hususların projeye uygun gerçekleştirildiği anlaşılmaktıdır.

Davacının eksik ve ayıplı olduğunu iddia ettiği unsurlardan spor kompleksinin "... ..." projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında, tanıtım maketlerinde gösterildiği ve projenin reklamının bu şekilde yapıldığı, bu nedenle davacıda bu yerlerin siteye ait olduğu intibanın uyandırıldığı, halbuki; taahüt edilen sporkompleksinin mülkiyeti ...'ye ait 518 ada üzerine inşa edildiği ve ... tarafından halka açık hale getirildiği, bu durumun ayıplı ifa değil "eksik ifa" mahiyetinde olduğu bu yüzden davacının 10 yıllık zamanaşımı süresinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği yolundaki dairemiz çoğunluğunun bozma görüşüne katılmıyoruz.

Zira yukarıda açıklandığı üzere; taahüt edilen proje birtek ada veya birtek siteden meydana gelmemektedir. Takriben 1000 dönüm (1.000.000 m2) arazi üzerinde bir çok ada ve siteden oluşmaktadır. Her sitenin havuz ve sosyal tesislere sahip olduğu etraflarının duvarla çevrildiği ve gerekli güvenliğin sağlandığı dosyadan açıkça anlaşılmaktadır.

Başlangıçta projeyle ilgili tüm alan ...'ye ait olduğu da açıktır. Davacı buradan proje kapsamında bir konut satın almıştır. Proje kapsamında davacının konut satın aldığı ada dışındaki adalara inşa edilen okul, çarşı, spor kompleksi gibi unsurlar ile sitelerin ortak yollarının site sakinlerinin özel mülkiyetine ait olacağına dair davalılarca herhangi bir taahütte bulunulmadığı gibi bu gibi unsarların site sakinlerinin özel mülkiyetinde olmasının beklenmeside hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenlerle ... arazisine inşa edilen spor kompleksininde ...'ye ait olması doğaldır.

Davalılar yapılacak spor kompleksinin mülkiyetinin site sakinlerine devredileceği taahüdünde bulunmamış ve spor kompleksini davacının da istifade edebileceği şekilde proje kapsamında gerçekleştirilmiştir. Kaldıki tapu kayıtlarının aleni olması nedeniyle davacı satın aldığı konutun tapusunun neyi kapsadığını bilebilecek durumda olup TMK 1020.maddesi gereğince "kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez" kuralı karşısında, davacının spor kompleksinin site sakinlerine ait olması gerektiği iddiasının da dinlenmesi mümkün değildir. Ortada bu nedenlerle "eksik ifadan" bahsedilemez.

Bu nedenlerle; Dairemiz çoğunluğunun "Eksik İfa" nedeniyle bozma doğrultusundaki görüşüne katılmamaktayız. Mahkemenin davanın reddine dair kararının onanması gerektiği görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2010/722, Karar No: 2010/1908, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/722 E.  ,  2010/1908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedeliyle mahrum kalınan kârın tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan 06.08.1991 tarihli “Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Mal Satış Vaadi Sözleşmesi” başlıklı .... Noterliği’nce 7585 yevmiye numarası ile yapılmış olan sözleşme, içeriği dikkate alındığında, arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesidir. Sözleşmeyi taraflar dışında tapu paydaşı olduğu anlaşılan gerçek kişiler de imzalamışlardır. Arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmeleri mahkeme kararıyla feshedilebilir. Bu kuralın istisnası, tarafların sözleşmenin feshi konusunda iradelerinin birleşmesidir.

Davada ve sözleşmede taraf olmayan üçüncü kişiler tarafından ... aleyhine Adana 1. İdare Mahkemesi’nin 1993/1091 Esas sayılı dosyası ile arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesiyle, bu sözleşmeye dayanak olan belediye encümeni ve meclisi kararlarının iptâli için dava açıldığı, İdare Mahkemesi’nce, arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinden sözedilmeksizin idari işlemlerin iptâline karar verildiği, bu kararın taraflarca temyiz edilmediği, ancak Danıştay Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz isteminde bulunulması üzerine, Danıştay 6. Dairesi’nin 15.11.1995 günlü ilâmıyla arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi konusunda açılan davanın İdari Yargı’da görülmemesi gerektiğinin belirtildiği, encümen ve meclis kararlarının iptâli yönünden de davacılar tarafından 60 günlük süre içerisinde davanın açılmaması nedeniyle Adana 1. İdare Mahkemesi’nin kabul kararının hatalı olduğu belirtilerek, kanun yararına ve hükmün hukuki sonuçlarına etkili olmamak üzere kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Adana 1. İdare Mahkemesi’nin kararından sonra ve Danıştay 6. Dairesi’nin kanun yararına bozma ilâmından önce davalı ... Başkanı tarafından 25.05.1994 tarihinde davacı yüklenici şirkete yazı yazılarak işlemlerin ve sözleşmenin mahkeme kararıyla iptâl edildiği, bu nedenle hükümsüz olduğu bildirilmiştir. Bunun üzerine davacı yüklenici şirket tarafından davalı ... aleyhine 25.07.1996 tarihinde 06.08.1991 tarihli kat karşılığı inşaat yapım ve satış vaadi sözleşmesinin geçerliliğine karar verilmesi istemiyle dava açıldığı, Samandağ Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 1996/416 Esas, 1996/465 Karar sayılı ve 04.11.1996 tarihli kararıyla sözleşmenin geçerliliğine karar verildiği, Belediyenin temyizi üzerine Dairemizin 20.03.1997 tarih, 1997/1093-1521 sayılı ilâmı ile uyuşmazlığın çözümünün Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevine girdiği, bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği belirtilerek mahkeme kararının bozulduğu, Samandağ Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozma ilâmına uyulduktan sonra 28.01.1998 tarihli kararla görevsizlik kararı verildiği, bu davanın daha sonra taraflarca Asliye Hukuk Mahkemesince sürdürülmediği belirlenmiştir.

Taraflar arasındaki 06.08.1991 tarihli sözleşme yukarıda da açıklandığı gibi arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesidir. Bu sözleşmelerin kural olarak mahkeme kararıyla feshedilmeleri mümkündür. Sözleşmenin feshine ilişkin mahkeme kararı bulunmamaktadır. Bu kuralın istisnası, taraf iradelerinin sözleşmenin feshi konusunda uyuşmasıdır. Bu davanın açılmasına kadar tarafların iradelerinin sözleşmenin feshi konusunda da uyuşmadığı görülmektedir. Davacı yüklenici şirket bu davadaki kâr kaybı ve iş bedeli istemleriyle sözleşmenin feshini kabul etmiş sayılır. Bu davanın açılmasıyla yüklenici şirket ile iş sahibi Belediye yönünden sözleşmenin feshi konusunda iradeler birleşmiştir. Ancak sözleşmenin feshedilmiş sayılması için, sözleşmede imzası bulunan ve davanın tarafı olmayan gerçek kişilerin de fesih iradesine katılmaları gerekir. Mahkemece bu konu üzerinde durulmadan ve bu davanın açılmasına kadar sözleşmenin taraflar yönünden de ayakta olduğu, zamanaşımının işlemeye başlamadığı dikkate alınarak, işin esası incelenerek toplanacak delillere göre bir karar verilmesi yerine, işin esasına girilmeksizin yazılı şekilde zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14826, Karar No: 2013/14447, Tarih: 08.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/14826 E.  ,  2013/14447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31.05.2011 tarih ve 2010/165-2011/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin yaklaşık yarım yüzyıldır "supermax" markası altında tıraş bıçağı ve jilet üretmekte olup Paris Sözleşmesi' ne göre tüm Dünyada ve Türkiye'de tanınmış marka olduğunu, "supermax" ibareli markanın 8. Sınıftaki mallar için tescili talebine karşı davalı şirket tarafından itiraz edildiğini, Markalar Dairesi tarafından davalı şirket itirazının reddedildiğini, ancak davalı şirketin ikinci kez yaptığı itirazın YİDK tarafından kısmen kabul edilerek, bir kısım malların davalı şirket adına olan "kartal süpermaks" markasına benzerlik gerekçesi ile listeden çıkartıldığını, davacı markasının tanınmış marka olup iki markanın benzer de olmadığını ileri sürerek, 2005-M-4521 sayılı YİDK kararının iptaline, davalı şirket markasının sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili kurum kararının usul ve Yasa'ya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacının tescilini istediği markanın müvekkili markasına benzer olduğunu, davacının 556 sayılı KHK'nın 7/son maddesinden hukuken yararlanma imkanı bulunmadığını, davacı markasının tanınmış marka olmadığını, müvekkili markasının 24.03.1994 tarihinde tescil edilmiş olup, hükümsüzlük davasının 5 yıllık sürede açılmadığını savunurak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davaya konu marka ürünün “tıraş bıçağı” olduğu, traş bıçakları pazarlama biliminde “kolayda mal” sınıfına girdiği, davacının 2002 ve 2003 yıllarında “Metro Grosmarket”e büyük miktarda satış yaptığını, toptancı kanalıyla ulaşılan satış tutarının ve adedinin, aynı zamanda Türkiye’de dağıtımının yapıldığı 15 şehir de göz önünde bulundurulduğunda mutat kullanım dışında, ilgili sektörde tanınmış olduğu, davacı markasının ilgili olduğu emtialardan kullan at, tıraş bıçağı ve berber bıçakları bakımından kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazandığı gerekçesiyle TPE YİDK'nın 2005-M-4521 sayılı kararının iptaline, davalı markasının hükümsüzlüğüne ilişkin talep hakkında bozma öncesi verilen red kararının Yargıtay incelemesinden geçerek onandığı gerekçesiyle bu talep bakımından yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davlılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8508, Karar No: 2022/10780, Tarih: 26.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/8508 E.  ,  2022/10780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalılar Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ve ... aleyhine 13/08/2013 gününde verilen dilekçe ile 06/11/2012 tarihli pilates eğitmenliği talimatının ve buna dayalı verilen sertifikaların iptali ile eğitim seminerlerinin durdurulmasına dair muarazanın giderilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen 27/09/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosyanın mahalline geri çevrilmesi sonucu eksikliğin ikmal edildiği anlaşılmakla temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; pilatesin bir spor dalı olmadığını, aerobik cimnastiğin alt branşı olarak davalı federasyon bünyesinde yer alamayacağını, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün hatalı yetkilendirme yaptığını belirterek, davalı ... tarafından yayımlanan 06/11/2012 tarihli pilates eğitmenliği talimatının usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle iptaline, bu talimat uyarınca verilen sertifikaların iptali ile eğitim seminerlerinin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; pilatesin aerobik cimnastik sporunun bir alt branşı olduğu, bu alanın regülasyon işleminin Spor Genel Müdürlüğünün denetiminde özerk bir spor federasyonu olan ... tarafından gerçekleştirilmesi gerektiği, bu nedenle talimatın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalı federasyonun 06/11/2012 tarihli pilates eğitmenliği talimatının ve buna dayanarak verilen sertifikaların iptali ile eğitim seminerlerinin durdurulması istemlerine ilişkindir.

Davalı yanca temyiz aşamasında, iptal istemine konu 06/11/2012 tarihli Pilates Eğitmenliği Talimatının, 09/02/2015 tarihli Antrenörlük ve Eğitmenlik Talimatının 33. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı, dolayısıyla davanın konusu kalmadığı, 14/12/2019 tarihli ve 30978 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Antrenör Eğitimi Yönetmeliğine uygun olarak hazırlanan Türkiye Cimnastik Federasyonu Eğitmen Eğitimi Talimatının da 20/08/2020 tarihinde yürürlüğe girdiği beyan edilmiştir. Dairemizin 18/04/2022 tarihli geri çevirme kararı ile 06/11/2012 tarihli talimatın yürürlükte olup olmadığına ilişkin istenilen bir kısım bilgi ve belge gönderilmiştir.

Dosya kapsamından, 09/12/2015 tarihli Antrenörlük ve Eğitmenlik Talimatının 33. maddesi uyarınca, 04/10/2008 tarihli Cimnastik Federasyonu Antrenörlük Talimatı ve 09/10/2009 tarihli Pilates Talimatının yürürlükten kaldırıldığı ve anılan 09/12/2015 tarihli talimatın Spor Genel Müdürlüğünün resmi internet sitesinde aynı tarihte yayınlanarak yürürlüğe girdiği, 09/12/2015 tarihli yeni talimatın hazırlanmasına dayanak oluşturan düzenlemelerden 19/07/2012 tarihli ve 28358 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Bağımsız Spor Federasyonlarının Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik'in “geçiş hükümleri” başlıklı bölümünde yer alan Geçici 1. maddesinin;

(1) Federasyonlar yapılacak ilk ilgili olimpiyat ve paralimpik oyunlarının bitim tarihlerinden itibaren 3 ay içerisinde genel kurullarını yaparak hukuki yapılarını ve ana statülerini 3289 sayılı Kanun ve bu yönetmeliğe uygun hale getirmek zorundadır.

(2) 3289 sayılı Kanun ile bu Yönetmelik gereğince yapılması gereken ana statü değişiklikleri ile diğer alt düzenleyici işlemler yürürlüğe girinceye kadar, mevcut düzenlemelerin 3289 sayılı Kanun ile bu Yönetmelik'e aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur” şeklinde düzenlendiği, böylece 09/12/2015 tarihli Antrenörlük ve Eğitmenlik Talimatının yürürlüğe girmesiyle bir önceki 06/11/2012 tarihli Pilates Eğitmenliği Talimatının da yürürlükten kalktığı, 06/11/2012 tarihli Pilates Eğitmenliği Talimatının iptal istemine ilişkin eldeki davanın konusuz kaldığı anlaşılmaktadır.

Şu halde mahkemece; konusu kalmayan 06/11/2012 tarihli Pilates Eğitmenliği Talimatının iptal istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmalı, bu çerçevede davacının diğer istemleri de değerlendirilmeli ve 6100 sayılı HMK’nın 331. maddesinin 1. fıkrası gereğince yargılama gideri ve vekalet ücreti dava tarihindeki haklılık durumuna göre hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23582, Karar No: 2019/35461, Tarih: 08.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/23582 E.  ,  2019/35461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu 25 kutu makaronun TCK'nun 54/4. maddesi gereği müsadere edilmesi gerekirken imha suretiyle tasfiyesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükümden dava konusu eşyanın imha suretiyle tasfiyesine ilişkin kısmın çıkartılarak, yerine "Dava konusu eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollaması ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.