muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10836, Karar No: 2014/11429, Tarih: 20.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/10836 E.  ,  2014/11429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Simav Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2014/1-2014/274

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.09.2004 gününde verilen dilekçe ile meranın aidiyetinin tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı köy tüzel kişiliği, dava konusu 109 ada 120 ve 121 parsel sayılı taşınmazların kadim yaylaları olduğunu, davalı köyün bu taşınmazlarda ortak yararlanma hakkının bulunmadığını belirterek taşınmazların kendi köylerine ait yayla olduğunun tespiti ile özel siciline yazılmasını istemiştir.

Davalı köy tüzel kişiliği, dava konusu taşınmazlarda kendi köylerinin de yararlanma hakkı olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm Dairemizce; dava konusu taşınmazlar 2003 yılında kadastro çalışmaları ile 109 ada 120 ve 121 parsel numaralarını almış ve taraf köylerin ortak yaylası olarak tespit edilmiştir. Davacı köy, dava konusu taşınmazların kendilerine ait kadim yaylaları olduğunu belirtmiş ayrıca 1937 tarih 87, 88 ve 89 tahrir nolu vergi kayıtlarına dayanmıştır. Davacı köyün dayandığı vergi kayıtları incelendiğinde taşınmazın niteliğinin tarla olarak dava dışı gerçek şahıslar yararına düzenlendiği görülmektedir. Taşınmazların yayla olduğu hususu taraflar arasında tartışmasızdır. Bu durumda kamu malı niteliğinde yayla olduğu sabit olan taşınmazlarda davacı köyün dayandığı, tarla niteliği ile gerçek kişiler yararına tesis edilen vergi kayıtları bir hüküm ifade etmez. Vergi kayıtlarına istinaden davacı köyün isteminin kabulü doğru olmamıştır.

Ne var ki; davacı köy davasında, “kadim hakka”dayanmıştır. Mahkemece taraf köylerin dava konusu taşınmazlarda kadim hakları yönünden yapılan inceleme ve araştırma ise hüküm vermeye yeterli değildir. Bu durumda mahkemece yukarda belirtilen ilkeler gözetilerek, komşu köylerden yöreyi iyi bilen yaşlı tarafsız kişilerden en az üç mahalli bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak taşınmazlarda sadece davacı köyün kadim yararlanma hakkı bulunduğunun tespiti halinde davanın kabulüne, taraf köylerin ortak yararlanma haklarının olduğunun anlaşılması halinde ise davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir"gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

24.04.2014 tarihli keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler M.. G.., V.. Ç.., M..K.. davacı köyün hayvanlarını dava konusu yaylalarda otlattıklarını, bunun yanı sıra ev yaptıklarını ve yaz aylarında bu evleri kullandıklarını bu şekilde dava konusu yaylalardan istifade ettiklerini, kışın köye döndüklerini belirtmişlerdir. Aynı bilirkişiler davalı köyün de kadimden beri hayvanlarını davaya konu taşınmazda otlattıklarını bu şekilde dava konusu yaylalardan yararlandıklarını ifade etmişlerdir.

Tarafların iddia ve savunmaları dinlenen mahalli bilirkişi beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu 109 ada 120 ve 121 parsel sayılı taşınmazlardan her iki köyün kadimden beri yayla olarak yararlandıkları, kadim yararlanma haklarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece yayla niteliğindeki 109 ada 120 ve 121 parsel sayılı taşınmazlardan davacı ve davalı köylerin müştereken yararlanma haklarının bulunduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9502, Karar No: 2011/8354, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9502 E.  ,  2011/8354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.05.2004-14.02.2006 tarihleri arasında Belediye Başkanı olarak geçen hizmetlerinin 506 sayılı Yasa kapsamında olduğunun tespitine, 3201 sayılı Yasaya göre SSK.'na yaptığı borçlanmasının geçerli sayılmasına ve Emekli Sandığınca bağlanan ve iptal edilen aylığın yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20408, Karar No: 2017/4683, Tarih: 18.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20408 E.  ,  2017/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

2-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6999, Karar No: 2017/16437, Tarih: 23.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6999 E.  ,  2017/16437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde; davalı şirketin ... numaralı abonesi olduğunu, sözleşmenin önceden hazırlanmış standart sözleşme olduğunu, abonenin sözleşme üzerinde değişiklik veya müzakere yapma şansının bulunmadığını, şirketin abonelik boyunca faturalarını tam ve düzenli olarak ödediğini, davalı şirketin son 10 yılda tahsil ettiği Kayıp- Kaçak Bedeli, Perakende Satış Bedeli, İletim Sistemleri Kullanım Bedeli, Dağıtım Bedeli, Sayaç Okuma Bedellerinin tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte iadesi ile, bu bedellerin KDV'sinin de aynı tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte iadesini ve haksız ve hukuka aykırı olarak son 10 yılda tahsil etmiş olduğu, aktif tüketim bedeli içerisinde tahsil edilen kayıp kaçak enerji bedeli üzerinden alınan Enerji Fon Bedeli, ... Payı ve Belediye Tüketim Vergisi ve bu kalemler üzerinden aldığı KDV’nin de tahsilatın yapıldığı tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL davalıdan tahsili ile davacıya iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 28.09.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 39.190,02 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde; davacının ... numaralı aboneliği 15/05/2006 tarihinde gerçekleştiğini, davacının abone olmadığı tarih öncesi için talepte bulunmak için taraf ehliyeti olmadığını, bu tür davalarda görevli olarak Danıştay olduğunu, davacının her şeyden önce düzenlemenin iptali için Danıştay'a dava açması gerektiğini, davaya konu edilen fatura ile ilgili tarifelerin EPDK tarafından belirlendiğini ve dağıtım şirketlerince mevzuat gereği zorunlu olarak uygulandığını, bu nedenle davada husumetin EPDK'ya düştüğünü, dava dilekçesinde talep kısmının açık olmadığını, davacıdan yapılan tahsilatların tamamı ilgili

mevzuat çerçevesinde alınan EPDK kararlarına göre yapıldığını, öncelikle bu bedelleri ödediğini ispatlaması gerektiğini, davacının geriye dönük olarak 10 yıl için talepte bulunmasının mümkün olmadığını, 10 yıllık zamanaşımı sözleşmeden kaynaklı alacaklar için olduğunu, davaya konu kayıp kaçak bedellerinin EPDK kararlarına istinaden alınmış olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü, Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak vb. bedellerle ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2)Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24879, Karar No: 2016/20478, Tarih: 22.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/24879 E.  ,  2016/20478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, yetki yönünden davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini sonalandığını belirterek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, ... vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki ve husumet itirazında bulunmuş, esasa ilişkin ise, şartname gereğince davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, ihale makamı olduklarını, davacı işçi ile genel müdürlük arasında doğrudan ya da dolaylı bir akdin bulunmadığını ileriye sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket ise usulüne uygun tebligatlara rağmen cevap vermemeştir.

Mahkemece, hizmet alım sözleşmesi düzenlediği, yapılan işin çalışma yerinin ... valiliği Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü olduğu, Yetki kamu düzenine ilişkin olup, taraflarca ileriye sürülmese dahi, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi gereğınce İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabileceği,bunun dışındaki anlaşmaların muteber sayılamyacağı, işin yapıldığı yerin ... ili sınırlarında kaldığı, bu alan için açılan davalara bakmakla ... İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verildiği görülmüştür.

Karar, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, somut olay bakımından davaya bakmakla yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğudur.

5521 sayılı Kanun'un 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir.

5521 sayılı Kanun'un gerekçesinde, mahkemenin yer itibariyle yetkisi konusundaki hükmün kamu düzenine ilişkin olduğu açıkça ifade edilmiş ve 5. maddede belirtilen yetki kuralına aykırı sözleşmelerin geçersiz olduğu belirtilmiştir. Kamu düzenine ilişkin ve kesin olan yetki kuralına aykırı sözleşme yapılamaz. Bu halde, yetki itirazı ilk itirazlardan olmadığından, taraflar yargılama bitinceye kadar yetki itirazında bulunabileceği gibi, mahkeme de yargılamanın her aşamasında kendiliğinden yetkisizlik kararı verebilir. 5521 sayılı Kanun'da kamu düzenine ilişkin ve kesin yetki kuralı düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 7. maddesine göre “Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır. Birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir."

Dosya içeriğine göre, dava olunanın davanın açıldığı tarihte 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer ..., davacının fiilen çalıştığı yerin ise ... bulunduğu konusu taraflar arasında tartışmasızdır. İş mahkemelerinde uygulanmakta olan yetki kuralı uyraınca davacıya bu durumda seçimlik hakkı verilidği açıktır. Yine davacının, davalıların birden fazla olduğu bu davada 6100 sayılı Kanun’un 7. maddesine göre de; seçimlik hakkını davalılardan birinin yerleşim yeri İş Mahkemesinde dava açarak kullanması hakkı mevcuttur. Davacı, davayı açarken seçim hakkını dava olunan Gençlik ve Spor Bakanlığı Müdürlüğünün ikametgahı mahkemesinden yana kullanmıştır. Mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2363, Karar No: 2011/10608, Tarih: 14.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2363 E.  ,  2011/10608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davalılardan ... yönünden açılan davanın husumetten reddine, Bursa ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Bursa ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının hissedar olduğu 698 parsel sayılı taşınmazda 2981 sayılı Yasanın 10/B maddesi gereğince yapılan uygulama nedeniyle davacıya 10363 ada, 12 parsel sayılı taşınmazdan, 3194 sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince yapılan imar uygulaması sonucunda 4563 ada 5 parsel sayılı taşınmazdan hisse verildiği anlaşılmıştır.

1-Söz konusu imar uygulamalarına ilişkin şuyulandırma cetvelleri ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüklerinden celbedildikten,

2-Son yapılan imar uygulamasının Bursa 2. İdare Mahkemesinin 2006/2316-2766 sayılı kararı ile iptali sonucu oluşan tapu kayıtları iptal edilerek geri dönüşümlerinin yapıldığı iddia edildiğinden, davacıya hisse verilen 4563 ada 5 parsele ilişkin tapu kayıdının iptal edilip edilmediği ve geri dönüşümlerinin yapılıp yapılmadığı hususu ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup buna ilişkin bilgi ve belgeler getirtildikten,

3-Davacılar tarafından davaya konu imar uygulamasının iptaline yönelik dava açılıp açılmadığı davacıdan sorulup, açılmışsa buna ilişkin belgeler ilgili mahkemesinden getirtildikten,

4-Davalı idarece dava konusu taşınmazlar ve çevresinde yeni imar uygulaması yapıldığı belirtildiğinden, bu husus davalı idarelerden sorularak, varsa bununla ilgili belgeler getirtilip, eğer yeni imar uygulaması yapılmış ve kesinleşmişse buna ilişkin tapu kayıtları ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden celbedildikten,

5-Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/220 esas 2008/301 esas, 2008/302 esas ve 2008/291 esas sayılı dava dosyaları mahkemesinden getirtildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21751, Karar No: 2013/34426, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21751 E.  ,  2013/34426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamında yer alan 08.08.2009 tarihli yakalama tutanağından, katılanın evine temizliğe gelen sanıktan şüphelendiğini belirtmesi üzerine sanığın ikametine gidildiğinde sanığın suçunu samimi bir şekilde ikrar edip suça konu ziynet eşyalarının bir kısmının ikametinde olduğunu söyleyerek rızası ile iade ettiğinin anlaşılması karşısında kısmi iade nedeniyle katılanın rızası sorularak, sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.