muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/982, Karar No: 2019/1334, Tarih: 10.12.2019

Davacı tarafın muvazaa iddiasına gelince, mahkemece “davacının Ankara'da yaşadığı, Gazi Üniversitesinde öğretim üyesi olarak çalıştığı, hiçbir zaman dava konusu taşınmazda ikâmet etmediği, davacının merhum Başbakan...'ın damadı olduğu, aslında dava konusu yalıda...'ın ikâmet ettiği, kiralandığı dönemde başbakan olan...'ın bu yalıda oturmasının yasal dayanağının sağlanması için görünürde davacı damadına kiralanmış gibi kontrat düzenlendiği, daha sonra mirasçılar arasındaki anlaşmazlıkların ortaya çıkmasından sonra bu kontrata dayanarak davacıdan kira talebinde bulunulduğu, kira sözleşmesinin tarafların gerçek iradesini yansıtmadığı, merhum...'ın kızının bu taşınmazın aslında babasına ait olduğuna dair dava açtığı, davacının dava konusu taşınmaza ilişkin abone kayıtlarının bulunmadığı, davalı şirketin dava konusu alacakla ilgili hiçbir beyanname vermediği, bu nedenle kira sözleşmesinin muvazaalı olduğu kanaatine varıldığı” gerekçesiyle davalılardan... Holding A.Ş. ve temlik alan ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, az yukarıda açıklandığı üzere muvazaa iddiasının üçüncü kişiler tarafından ileri sürülmesi hâlinde, iddia her türlü delille ispatlanabilir ve sözleşmenin tarafı olmayan üçüncü kişiler muvazaa iddiasının ispatı için tanık da dinletebilir. Ancak eldeki uyuşmazlıkta muvazaa iddiası muvazaalı işlemin taraflarından biri tarafından ileri sürüldüğünden ve taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi düzenlendiğinden 1086 sayılı HUMK’nın 287. maddesi (6100 sayılı HMK m. 201) uyarınca senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldırmak veya azaltmak üzere yapılmış hukuki işlemlerin yine senetle ispatlanması gerekmektedir. Davacı muvazaa iddiasını yazılı delille ispatlayamamıştır.

Davacı muvazaa iddiasını yazılı bir belge ile kanıtlayamamış ise de, 04.10.2010 havale tarihli dava dilekçesinde davacının açıkça yemin deliline dayandığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, henüz 6100 sayılı HMK yürürlüğe girmeden dava dilekçesinde yemin deliline dayanıldığından eldeki davada uyuşmazlık, mülga 1086 HUMK hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Bilindiği gibi, davanın çözümlenmesine etkisi olan bir vakıanın ispatı için, ispat yükü kendisine düşen tarafın diğer tarafa teklif ettiği yemine, taraf yemini veya kesin yemin denir (HUMK m. 344).

Hâkim tarafından resen teklif edilen yemin (HUMK m. 355-362) karşıtı olarak kullanılan taraf yemininde, yemin teklifini taraflardan biri diğerine yapmaktadır. Buradan hareketle, yemin teklifini ispat yükü kendisine düştüğü hâlde iddiasını veya savunmasını başka delillerle ispat edememiş taraf yapar.

Kuşkusuz, kesin delil niteliğinde bulunan yemin deliline dayanan taraf, bu delile sıra gelmiş olduğunu başka türlü bilemeyeceğinden; mahkeme, yemin teklif etmek hakkı bulunduğunu istek sahibine hatırlatmakla yükümlüdür. Şu durumda kural olarak, yemin teklifi hakkı kullandırılmadan karar verilemez.

Kuşkusuz, kesin delil niteliğinde bulunan yemin deliline dayanan taraf, bu delile sıra gelmiş olduğunu başka türlü bilemeyeceğinden; mahkeme, yemin teklif etmek hakkı bulunduğunu istek sahibine hatırlatmakla yükümlüdür. Şu durumda kural olarak, yemin teklifi hakkı kullandırılmadan karar verilemez.

Yeri gelmişken belirtilmelidir ki, mahkemece yemin teklif etme hakkının hatırlatılması ancak ispat yükü kendisine düşen tarafın yemin deliline başvuru hakkının varlığı ile mümkündür. Yasal olarak kullanılma hakkı bulunmayan bir hakkın varlığının mahkemece hatırlatılması da düşünülemez.

Yemin deliline dayanılabilmesi de ancak, ya tarafların delil listelerinde açıkça bu delili bildirmeleri veya davacının dava dilekçesinde, davalının da cevap dilekçesinde yemin deliline dayanması ile mümkündür.

O hâlde, kira sözleşmesinin muvazaalı olarak düzenlendiğinin ispatı yönünde yazılı delil sunulmayan davada "yemin" deliline dayanılmış olduğundan mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanması amacıyla davalı ...’ya yemin teklif etme hakkının bulunduğu davacıya hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gereklidir.

Hâl böyle olunca, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanan davacıya HUMK döneminde tamamlanmış bir işlem olarak bu hakkının hatırlatılması zorunlu olduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle direnme kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan Özel Daire bozma kararının son paragrafında “…Mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde kira alacağına ilişkin uyuşmazlığın esası incelenerek hüküm verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.” şeklindeki cümlede geçen “istemin reddine” ibaresinin maddi hata sonucu bozma kararında yer aldığı, dolayısıyla bozma kararının anılan paragrafında yer alan “istemin reddine” ibaresinin bozma kararından çıkartılarak yerine “istemin kabulüne” ibaresinin eklenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bu durumda direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıdaki belirtilen ilave gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç: Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Özel Daire bozma kararının son paragrafında “istemin reddine” ibaresinin bozma kararından çıkartılarak yerine “istemin kabulüne” ibaresinin eklenmesi suretiyle direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilave nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanunun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25580, Karar No: 2012/14799, Tarih: 10.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/25580 E.  ,  2012/14799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza tertibine yer olmadığına dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-23.1.2008 tarihinde şikayetlerinin devam ettiğini ve davaya katılmak istediğinin bildiren müştekinin CMK'nin 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilmeden davanın neticelendirilmesi,

2- Müşteki ve sanığın evli oldukları, boşanma davalarının derdest olduğu, müşterek evlilikten olan çocuklarının velayetinin geçici olarak babaya verildiği, çocuğun okul müsameresinde müştekinin çocuğu ile kısa süreli bir görüşme talep ettiği, bu talebin sanık tarafından kabul edildiği, görüşmenin uzaması ve kamerayla kayda alması nedeniyle başlayan tartışmayı müştekinin sanığı da kayda almaya kalkışması üzerine sanığın kamerayı almaya çalıştığı sırada müştekiyi yerde sürükleyerek adli raporda belirtiği şekilde yaralanmasına sebep olmasına göre, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken, meşru savunmanın varlığının kabul edilerek yazılı şekilde ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında meşru savunma nedeniyle 5237 sayılı TCK. nin 25/1, CMK'nin 223/2-d maddelerine göre beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza tertibine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.4.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3268, Karar No: 2015/5617, Tarih: 12.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/3268 E.  ,  2015/5617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 99/son maddesi gereğince; “Ülke parası dışında başka bir para birimiyle belirlenmiş ve sözleşmede aynen ödeme ya da bu anlama gelen bir ifade de bulunmadıkça, borcun ödeme gününde ödenmemesi üzerine alacaklı, bu alacağının aynen veya vade ya da fiilî ödeme günündeki rayiç üzerinden Ülke parası ile ödenmesini isteyebilir. ''Buna göre; alacaklının seçimlik hakkı mevcut olup, fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden ödeme yapılmasını istemesi halinde, takip konusu alacak tahsil tarihine kadar yabancı para alacağı olarak değerlendirileceğinden, alacaklı, bu alacağa 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince vade tarihinden fiili ödeme tarihine kadar Devlet Bankalarının o para birimi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranına göre faiz isteyebilir.

Somut olayda, üç adet bonoya dayalı kambiyo senetlerinemahsus haciz yolu ile takipte, alacaklının takip talebinde, asıl alacağı ve asıl alacağa işlemiş faizi yabancı para olarak (USD) istediği, İİK’nun 58/3. maddesinin emredici nitelikteki hükmü gereğince yabancı para üzerinden istenen toplam alacağın TL karşılığını gösterdiği, bu haliyle, seçimlik hakkını fiili ödeme günündeki kur üzerinden ödeme yapılması yönünde kullandığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; alacaklı, yabancı para alacağı olan asıl alacak için 3095 Sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince takip tarihinden fiili ödeme tarihine kadar devlet bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işleyecek faiz talep edebilir.

Mahkemece borçlunun şikayetinin bu ilke ve kurallar doğrultusunda değerlendirilmesi ve gerektiğinde bilirkişi raporu aldırılarak, bakiye borcun hesaplattırılması gerekirken, alacaklının yabancı para alacağının takip tarihindeki kurdan Türk Lirası'na çevrildiği takipten sonra değişen oranlarda avans faizi talebinin doğru olduğundan bahisle işleyecek faiz oranına itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15400, Karar No: 2014/18566, Tarih: 25.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15400 E.  ,  2014/18566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaline, çalıştığı sürelerde fiili hizmet süresi zammından yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının Sağlık Bakanlığı bünyesinde röntgen teknisyeni olarak görev yaptığı sürede fiili hizmet zammından yararlanma istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının talebi açısından idari yargı görevli olduğu gerekçesiyle görev yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının talebinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun olup, davalı Kurum için vekalet ücretine karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı H.M.K.'nın 370/2 maddesi hükmü uyarınca hüküm bozulmayarak düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3. bendi silinerek yerine “ Davalı SGK kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT'ne göre 1.320.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 25/09/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8066, Karar No: 2015/13974, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8066 E.  ,  2015/13974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/311-2014/49

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7708, Karar No: 2015/6725, Tarih: 16.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/7708 E.  ,  2015/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2012/761-2014/181

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.06.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile duruşmasız olarak davalı köy vekili ile davalı O.. M.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine duruşmasız temyiz eden davalı E... K.. temsilcisi M.. B... ile davalı Hazine vekili Av. S.. S.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı M... K.., kadimden bu yana meralara davalı köyün kadastro çalışmaları sırasında yarattığı fiili durum ile hayvan ağılı, sulak v.s. yaparak elattığını, davacılara ait taşınmazları davalı malik sıfatıyla orman idaresine tahsis ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı E... K..., köy sınırlarının 1928 tarihli idari karar ile onaylandığını, dava konusu taşınmazın köy sınırları içinde kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı ise yanıt vermemiştir.

Mahkemece, taşınmazın davacı ve davalı köyün ortak kullanımında bulunduğuna karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava, meraya elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; Erzurum ili, N... ilçesine bağlı davacı M... K.. ve davalı E... K..’nün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak N.. ilçesinin belediyesine katılmaları nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatları kalmadığından ve davacı ile davalı sıfatlarının birleşmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/458, Karar No: 2019/1639, Tarih: 20.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/458 E.  ,  2019/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekilleri Avukat ... tarafından, davalılar ... Başkent Organizasyon Gazetecilik Reklemcılık Matbaacılık Anonim Şirketi adına ... Sahibi ve Yönetim Kurulu Başkanı ... (... Gazetesi) ve ... aleyhine 22/05/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/01/2016 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşma isteminin miktar itibariyle reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalı şirkete ait olan ... Gazetesinin 19/01/2015 tarihli nüshasında diğer davalı ... tarafından "Gökçek Familyası, İslamofobi, hırsız fobi..." başlıklı bir yazı kaleme alındığını, dava konusu bu yazıda davacıların kişilik haklarının ihlal edildiğini, davacılara iftira atıldığını, eleştiri sınırlarını aşan, yersiz ve onur kırıcı sıfatlar takıldığını, davalının herhangi bir delile dayanmadan tamamen uydurma hikayelerle dava konusu yazıyı kaleme aldığını, yazıda hukuka uygunluk nedenlerinin mevcut olmadığını belirterek oluşan manevi zararın tazmini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacılardan ...'in bir siyasi partinin ... Büyükşehir Belediye Başkanı olduğu, diğer davacının ise ...'in oğlu ve aynı siyasi partiden milletvekili aday adayı olduğu, dava konusu yazıda eleştirilen kişilerin siyasi kişilikler olması nedeniyle yapılan eleştirilere katlanma yükümlülüklerinin bulunduğu, dava konusu yazının basın özgürlüğü sınırları içerisinde haber yapma hakkının kullanılması olarak değerlendirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda