muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7138, Karar No: 2012/10083, Tarih: 31.05.2012

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, inceleme konusu davaya ilişkin olarak ayrıca, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölgelerle birlikte Dedeli Köyü/Uzunisa Bucağı yönünden yeniden kapsamlı Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan köy muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, güvenlik görevlilerince düzenlenen 03.05.2010 tarihli tutanak içeriği dikkate alınmalı, davalının, boşandığı eşiyle 20.11.2009 günü yeniden evlenmesine ilişkin olgunun eldeki davaya etkisi üzerinde durulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12179, Karar No: 2013/14355, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12179 E.  ,  2013/14355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderleri nedeniyle ödeyeceği tazminatın tespiti, birleşen dava dilekçesinde ise davacı Ayşe'nin 57.934,12 TL borçtan 27.222,83 TL'sinden sorumlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili dilekçesinde, davacı ...'nin oğlu.....'ın Kara Harp Okulu öğrencisi iken 05.08.2008 tarihinde kendi isteğiyle okuldan ayrıldığını, bu nedenle idare tarafından 57.934,12 TL borç tahakkuk ettirildiğini belirterek taahhüt ve kefalet nedeniyle ödeyeceği tazminatın tespitini; birleşen dava dilekçesinde ise, davacı .... ile eşi .....'in çocukları ......'ın Kara Harp Okulu'ndan ayrılması nedeniyle idare tarafından tahakkuk ettirilen 57.934,12 TL borcun 27.222,83 TL'sinden sorumlu olmadığının tespitini istemiş; mahkemece, dava konusu borcun 6000 Sayılı Yasa uyarınca yapılandırılması ve kalan tutarın da davacılar tarafından ödenmesi nedeniyle asıl ve birleşen davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK nun 331. maddesinin 1. fıkrasında, davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde hâkimin davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir edeceği hükme bağlanmış olup, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; Kuleli Askeri Lisesine girerken verilen yüklenme senedinin düzenlendiği 15.08.2003 tarihinde yükümlü .....'nin ergin olmaması nedeniyle velayeten babası ... tarafından imzalandığı, davalı idarece borcun talep edildiği 23.12.2008 günlü yazının tebliğ edildiği 06.01.2009 ve dava tarihi itibariyle yükümlünün (12.10.1989 doğumlu) ergin olduğu, velayeten yüklenme senedini imzalayan ...'nin davaya konu borcun tamamından; ayrıca söz konusu yüklenme ve kefalet senedine göre, kefil .....'nin askeri lise döneminde yükümlüye yapılan masraflarla bu masrafların tahsiline kadar geçen sürede işleyecek faizin 30.711.290.000 TL (30.711,29 YTL)lik kısmına kefil olduğu, kendisinden istenen 59.334,12 TL borcun kefalet limitini aşan kısmından (27.222,83 TL'sinden) sorumlu olmadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece davacıların dava tarihindeki duruma göre davalarında haklı oldukları dikkate alınarak, davacılar lehine vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davacılar aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8348, Karar No: 2018/11628, Tarih: 25.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/8348 E.  ,  2018/11628 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından sanık ... hakkında 16.06.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddeleri ve fıkraları uyarınca mahkumiyetine dair; ÇORLU 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2016 gün ve 2016/317 esas, 2016/454 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin 30.11.2016 havale tarihli mazeret dilekçesinde müvekkili olan sanığın ... mah. ... cad. No: 20 K:4 D: 8 .../İstanbul adresinde bulunduğunu ve bu adrese talimat yazılarak savunmasının alınması talep etmesine rağmen belirtilen adrese talimat yazılmadan ve müdafinin mazereti hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı sair hususlar incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12402, Karar No: 2010/192, Tarih: 19.01.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/12402 E.  ,  2010/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili avukat ... ile Muğla Spor Kulubü Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.3.2008 tarih ve 568-128 sayılı hükmün Dairenin 24.6.2009 tarih ve 2884-8753 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle kararın hüküm kısmının 2. bendinde 911,40 YTL yazılması gerekir iken maddi hataya dayalı olarak 011,40 YTL olarak yanlış yazılmış ise de bu hatanın mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün olmasına göre usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aşağıda dökümü yazılı 3.20 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 19.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9628, Karar No: 2024/10176, Tarih: 23.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9628 E.  ,  2024/10176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/237 E., 2024/164 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında Mahkemede görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Yargıtay 10. Hukuk Dairesince, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.03.2018 tarih 2015/10-1245 Esas, 2018/445 Karar sayılı kararı ile "direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı bozulmasına" dair karar üzerine Mahkemece verilen kararın davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 15.09.2000 – 06.07.2007 tarihleri arasında yaprak temizleme, kimyasalları ayıklama, hammadde temizleme, ayıklama ve bantlama işlerinde çalıştığını, davalı şirketin sadece press bölümünde ve yönetim kadrosunda çalışanları sigortalı olarak gösterdiğini ve primlerini düzenli yatırdığını, müvekkiliyle aynı durumda olan işçilerin ise zaman zaman işe giriş çıkış yaptırılıp çoğunlukla sigortasız olarak çalıştırıldığını belirterek; müvekkilinin 15.09.2000 – 06.07.2007 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde sürekli çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 01.08.2006 tarihinde işe girdiğini, 06.07.2007 tarihinde kendiliğinden işi terk etmek ve bir daha iş yerine gelmemek sureti ile işten ayrıldığını, dava dilekçesindeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını; müvekkili şirkette 27.05.2007 tarihinde yangın çıktığını, hammadde, ihraç için hazırlanmış mamul ürünler ile idari kısım ve ana binanın tamamen yandığını, yangının ertesi günü fabrikaya 5-6 km uzaklıktaki Karakuyu’da bulunan depoları kiralayıp geçici olarak işe orada devam ettiğini, ancak davacının haber vermeden ve bir mazeret bildirmeden işi terk ettiğini, personel adres ve telefon numaralarının yangında yanması nedeniyle kendisine ulaşılamadığını, müvekkili şirketin hiçbir işçisini sigortasız çalıştırmadığını belirterek, davanın reddi gereğini savunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, davacının diğer davalıya ait iş yerinde çalıştığını iddia ettiği dönemde başka bir iş yerinden de çalışması bildirildiğinden, çakışan hizmet süresinin bulunduğunu, davacının iddialarını yöntemince kanıtlaması gerektiğini belirterek, davanın reddi gereğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, davacının diğer davalıya ait iş yerinde çalıştığını iddia ettiği dönemde başka bir iş yerinden de çalışması bildirildiğinden, çakışan hizmet süresinin bulunduğunu, davacının iddialarını yöntemince kanıtlaması gerektiğini belirterek, davanın reddi gereğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.10.2012 tarihli ve 2011/62 Esas 2012/751 Karar sayılı kararıyla; dinlenen tanık anlatımları ile davacının dava konusu ettiği tarihler arasında sürekli çalıştığının kabulünü gerektirir bir bulguya ulaşılamamış; dava konusu edilen dönemde farklı iş yerinden bildirilen çalışma süresi; 01.08.2006 tarihli davacının imzasını içerir işe giriş bildirgesi ve sonrasında gerçekleşen çalışma bildirimi gözetilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 02.07.2013 tarihli 2012/24451 Esas 2013/15045 Karar sayılı ilamı ile "...davacının kesintisiz olduğunu iddia ettiği çalışmalarının gerçekliği, işin ve iş yerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; davacının çalıştığını iddia ettiği defne yaprağı bölümüne ilişkin davalı iş yerinin biriminde dava konusu dönemde çalışmaları bulunan bordro tanıkları tespit edilerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı; davacının çalışmalarının iş yerinde sürekli çalışanlar ya da mevsimlik çalışanlar içerisinde olup olmadığı ve iş yerinde mevsimlik çalışma dönemi tespit edilmeli; bu kapsamda davacının çalışmaların hangi bölümde hangi tarihlerde geçtiği hususu da netleştirilmeli; gerektiğinde aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler re’sen saptanarak, bu kişilerin beyanlarına başvurulmalı; bu şekilde davacının gerçek çalışma süreleri ve işin niteliği tespit edilerek, mevsimlik çalışma halinde boşluk dönemlerinde hizmet akdi askıda olup, hak düşürücü süre işlemediği, mevsimlik çalışma dönemleri dışındaki dava dışı iş yerinden çalışmalarda çalışmanın kesintiye uğradığı gözetilerek hak düşürücü süre irdelenmeli; böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca taleple bağlı kalınarak bir karar verilmelidir." gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 29.01.2014 tarih ve 2013/630 E., 2014/53 K., sayılı kararı ile davanın reddi yönünde oluşan vicdani kanaate dayalı önceki kararda direnilmesine karar verilerek davanın reddine karar verilmiştir.

C. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 29.01.2014 tarih ve 2013/630 E., 2014/53 K., sayılı kararı ile davanın reddi yönünde oluşan vicdani kanaate dayalı önceki kararda direnilmesine karar verilerek davanın reddine karar verilmiştir.

C. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

VI.YARGITAY HUKUK GENEL KURUL KARARI

1. Dairemiz 17.04.2014 tarihli 2014/7350 Esas, 2014/8836 Karar sayılı kararı ile "direnme Dairemizce yerinde görülmediğinden ve bu durumda kararın inceleme yeri Yargıtay Hukuk Genel Kurulu olduğundan dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine" karar verilmiştir.

2.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.03.2018 tarih 2015/10-1245 Esas, 2018/445 Karar sayılı kararı ile "Yerel Mahkemece aynı yönlere işaret eden ve Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyularak araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır." gerekçesi ile Mahkemenin direnme kararı bozulmuştur.

VII.İlk Derece Mahkemesince verilen son karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile dinlenen tanık anlatımları, aldırılan bilirkişi raporu ile .... T.C. Kimlik numaralı ... sigorta sicil numaralı davacı ...’in; 15.09.2000-2003/03.dönem arasındaki çalışma iddiası yönünden hak düşürücü süre nedeniyle talebinin kabulünün mümkün bulunmadığı, hak düşürücü süreye uğramayan kısım yönünden ise Kurumda 234435 035 sicil sayılı dosyada işlem gören Ürün Tarım Ürünleri İth. İhr. Tic. San. Ltd. Şti. ünvanlı iş yerinde 01.08.2006-06.07.2007 tarihleri arasında toplam 318 gün çalıştığı, çalışmasının tümünün Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiğinden; davanın reddine karar verilmiştir.

VIII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

Davalı Kurum vekili; davada taraf sıfatlarının davalı olduğunu ve lehlerine vekalet ücreti verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki parafrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6552 sayılı Kanun'un 11.09.2014 günü yürürlüğe giren 64 üncü maddesiyle, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7 nci maddesine eklenen 4 üncü fıkrada, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kuruma re'sen ihbar edileceği, ihbar üzerine davaya, davalı yanında fer'i müdahil olarak katılan Kurumun, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceği belirtilmiş olup, eldeki hizmet tespiti davasının dava tarihi 24.01.2011 olduğundan, Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu hüküm kısmında ve gerekçeli karar başlığında, "feri müdahil" olarak belirtilen Kurum'un, "davalı" olarak gösterilmesi gerektiği hususunun, Mahkemece göz önünde bulundurulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438 inci maddesi hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz eden taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının, karar başlığında yer alan ...'nın karşısındaki “feri müdahil” ibaresinin silinerek yerine “davalı” ibaresinin yazılmasına,

Hükmün 3. fıkrasındaki "davalı tarafa" ibaresinin silinerek yerine "davalılara" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4345, Karar No: 2018/7749, Tarih: 09.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4345 E.  ,  2018/7749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ... Nakliyat Taah. İnş. Ve Mad. San. Tic. Ldt. Şirketinin müdürü olan sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, vergi denetmenleri tarafından hazırlanan 22.02.2011 tarihli tutanakta, mükellefin bağlı olduğu vergi dairesine gönderilmek üzere alıkonulduğu belirtilen, 2008 takvim yılına ilişkin defter ve belgeler ile faturalar getirtilerek, faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, suça konu faturaları kullanan mükellef veya şirketler hakkında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin dava dosyasına aktarılması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen ve kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17217, Karar No: 2012/39924, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2011/17217 E.  ,  2012/39924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Katılanda meydana gelen kemik kırığının sanığın yanında bulunan tanık Hurşit tarafından meydana getirildiğinin katılan, sanık ve tanık Hurşit tarafından iddia edilmesi karşısında, sanığın TCK’nin 86/2, 3-e maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.