muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10471, Karar No: 2010/6984, Tarih: 16.03.2010

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı ... Müsteşarlığının ve dava dışı işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmelidir. Dava dışı belediye ile davalı ... Müsteşarlığı arasında Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik borçlarını da içeren kurum alacakları yönünden bir yeniden yapılandırma noktasında bir uzlaşmaya gidilmemiş olması durumunda husumetin Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi mümkün olmaz. Böyle bir durumda ödenmeyen tasarruf teşvik alacaklarından işverenin sorumluluğuna gidilmelidir.

3- Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak olan inceleme sonucunda davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu kabul edildiği taktirde işin esasına girilmeli, kısmi davada alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin tasarruf teşvik ana para ve nema alacakları kesinleşmiş olmakla ve işverence yapılan ödemenin hak kazanılan tutardan daha az olduğu görülmekle iş bu davada bakiyesi yönünden karar verilmelidir. Dava dışı bazı işçiler yönünden işverence yapılan ödemenin fazla olması davacı işçinin bakiye alacağını talep etmesine engel değildir. Mahkemece eksik incelemeyle ve kısmi davada alınan bilirkişi raporunun taraflar için bağlayıcı olduğu belirtildiği halde, sözü edilen raporda yapılan hesaba itibar edilmeyerek kısmi ödeme sebebiyle davanın reddi hatalı olup kararın bu yönlerden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/03/2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ve arkadaşları daha önce aynı istekle ... Belediye Başkanlığına karşı açtıkları davada, mahkemece dava konusu alacağın ödenmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.

Davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı şeklinde oluşturulan karar dava konusu hakkında kesin hüküm oluşturmaz. Ne var ki davacı o davada alacağının bilirkişi tarafından tespit edilen miktardan daha fazla olduğunu ileri sürerek itirazda bulunmasına rağmen kararı temyiz etmeyerek alacağının Belediyece ödenen miktar kadar olduğunu zımnen kabul etmiştir. Dolayısıyla sonradan alacağının Belediyece yapılan ödemeden daha fazla olduğunu ileri süremez. Kaldı ki alacağının Belediyece ödenenden ne kadar fazla olduğunu açıklamamış ve gerçekten bir alacağı varsa bunu ödemeyi yapan Belediyeden talep etmeden Hazine Müsteşarlığına karşı dava açarak miktarının yeniden tespitini istemesi iyi niyet kuralları ile de bağdaşmamaktadır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin yazılı gerekçe ile oluşturduğu karar sonucu itibariyle doğru olduğundan onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi düşüncesi ile oluşturduğu bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/6814, Karar No: 2012/12718, Tarih: 21.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/6814 E.  ,  2012/12718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 20.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; 112 ada 2 parselde kayıtlı bulunan zeytinlik vasfındaki taşınmazın daha öncelerinde, müvekkilinin dedesi ... ’ya ait olduğunu ve onun tasarrufunda bulunduğunu ve onun tarafından zeytinlerin yetiştirildiğini, dedesinden kendisine kaldığını, ancak kadastro tespitleri sonucunda davalı hazine üzerine yazıldığını 1998 yılında yenileme kadastrosu geçtiğini, müvekkilinin bunu yeni öğrendiğini ileri sürerek davalı hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı müvekkilinin adına tesciline karar verilmesi talep ve dava edilmiş, davacı vekili tarafından yargılama aşamasında 08.03.2004 tarihinde verilen ıslah dilekçesinde söz konusu taşınmazın tapu maliki davalı hazine tarafından yargılama aşamasında 02.12.2003 tarihinde dava dışı üçüncü kişi ...’e mevcut zeytin ağaçları ile birlikte satıldığını böylece hazinenin sebepsiz zenginleştiği ileri sürülerek dava tamamen ıslah edilerek ağaçların bedeli olan 20.000 TL’nin davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.Davalı, davanın reddini dilemiştir.Mahkemece; dava konusu taşınmazın yargılama aşamasında zeytin ağaçları ile birlikte ihale sonucunda 02.12.2003 tarihinde davalı hazinece üçüncü kişiye satıldığını, bu şekilde davanın bedele dönüştüğünü, alınan bilirkişi raporuna göre taşınmazdaki 70 yaşlarında 100 adet ve 120 yaşlarındaki sınır boylarında birkaç tane zeytin ağacının davacının dedesi ... tarafından yetiştirildiğini, ondan da davacıya intikal ettiği davacı tarafından bakımının yapıldığını ecrimisil ödendiğini ağaçların davalı hazine tarafından benimsendiğini ve taşınmazın davalı hazinece zeytin ağaçları ile birlikte satıldığını, davalı hazinenin sebepsiz zenginleştiğini, bu nedenle de bilirkişi raporunda belirlenen 17.945 TL’lik zeytin ağaçları bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; keşif esnasında dinlenen davacı tanıkları dava konusu taşınmazın üzerindeki bir kısım zeytin ağaçlarının daha öncelerinde Rumlar tarafından dikildiğini, davacının dedesi ... tarafından sahiplenilerek bu ağaçların bakımını yaptığını ve ayrıca önceki bu ağaçların içerisine yeni zeytin ağaçları diktiğini, böylece çoğaltarak ziraat faaliyetlerine devam ettiğini davacının dedesinin ölmesi sonrasında da söz konusu zeytinlerin davacıya kaldığını ve davacı tarafından ziraat faaliyetlerine devam edildiğini beyan etmişlerdir.Hükme esas alınan ziraatçı bilirkişi raporunda; taşınmazın bir kısmında 70 yaşlarında 100 adet, bir kısmında da 100-120 yaşlarında zeytin ağaçları bulunduğu beyan edilmiştir.Somut olayda; davacı tanıkları beyanları ve bilirkişi raporuna ve tüm dosya içeriğine göre, dava konusu taşınmazda Rumlardan kalma ağaçlar bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise kaç tane bulunduğu tespit edilip, buna göre davacının dedesi tarafından yetiştirilen ağaçların sayıları tam olarak tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu konuda tam bir tespit yapılmadan hüküm kurulmuş olması; Bilirkişi tarafından dava tarihindeki veriler nazara alınarak hesap yapılması gerekirken, daha sonraki ıslah tarihi itibariyle hesap yapılmış olması; Bilirkişinin asıl raporunda taşınmazın ağaçlı değerinin 17.300 TL, ağaçsız değerinin 13.392 TL, ek raporunda; ağaçlı değerinin 46.872 TL, ağaçsız değerinin 28.927 TL olarak hesap yapılmış, mahkemece ek raporundaki ağaçlı ve ağaçsız değer farkı olan 17.945 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Her bir rapordaki değerler farklı farklı alınmış, Tarım İlçe Müdürlüğü verileri nazara alınmamış, iki rapor arasında fahiş fark olup, raporlar çelişkili ve soyut olup, hükme esas alınamaz niteliktedir. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuş olduğundan hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.O halde mahkemece, deliller tam ve sağlıklı olarak toplanıp, dava tarihi itibariyle İlçe Tarım Müdürlüğü verileri celbedilip, gerekirse mahallinde üç kişilik ziraatçı bilirkişi heyeti vasıtasıyla keşif yapılıp, yukarıda bahsi geçen hususlara göre çelişki de giderilecek şekilde, rapor alınıp sonucuna göre karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/525, Karar No: 2009/3149, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/525 E.  ,  2009/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirket nezdinde kasko sigortası bulunan müvekkiline ait aracın tek taraflı trafik kazasında hasarlandığını, davalı şirkete ihbara rağmen olayın alkolün etkisi ile meydana geldiğini ileri sürerek hasar bedelini ödemediğini, yolun ıslak ve virajlı olması nedeniyle kazanın olduğunu belirterek, 20.572 YTL tazminatın, olay tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu, davacı şirkete ait aracın sürücüsünün olay esnasında %115 premil alkollü bulunduğunu, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiğini, hasarın teminat dışı kaldığını, hasar miktarının fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kaza münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiğinden, bu durumda hasar bedeli sigorta teminatı dışında kaldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.60 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6857, Karar No: 2019/1, Tarih: 14.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/6857 E.  ,  2019/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Davaya konu adli emanetin 2006/226 sırasında kayıtlı nitelikleri belirtilen 5-385566 numaralı bir adet Voltran marka kuru sıkı tabanca ve bu tabancaya ait bir adet şarjör, bir adet kuru sıkı 9 mm pa Diana marka ya.ş ibareli fişek, bir adet 11 cm siyah plastik saplı, 13 cm metal kısımlı toplam 24 cm uzunluğunda üzerinde Golden King ibaresi bulunan bıçak, bir adet 11 cm metal kısmı 10 cm siyah plastik saplı toplam 21 cm olan bıçak ile 7,5 cm metal kısmı 12 cm ahşap kısmı olan 19 cmkemik saplı bıçak ve 12 cm uzunluğundaki metal makasın bilinen piyasa değerleri dikkate alındığında, karar tarihi itibariyle 6100 sayılı HMK'nun 341/2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 14/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10412, Karar No: 2013/10924, Tarih: 19.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/10412 E.  ,  2013/10924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Belediye Başkanı olan sanık ...'in belediye meclisi kararı olmaksızın mevzuata aykırı olarak vize işlemi yapılmaksızın geçici işçi kadrosuyla işçi çalıştırdığı; belediyeye ait kum ocağından yapılan satış bedellerini aradan uzun zaman geçmesine rağmen tahsil etmediği ve tahsili yönünde yasal süreci başlatmadığı; belediyeye ait 172 Ada 43 Parseldeki taşınmaz üzerinde mevzuata aykırı olarak ve ihalesiz bir şekilde yap-işlet-devret usulüyle spor tesisi yapılmasına ve buradan elde edilecek gelirin tesisi yapan kişi tarafından tahsiline izin verdiği, bu suretle kişilere haksız menfaat sağlayarak zincirleme şekilde görevini kötüye kullanma suçunu işlediği; belediye başkanının izinli olduğu dönemde yerine vekalet eden sanık ... ile sanık ...'ın tapu ya da tapu yerine geçecek bir belge sunulmadığı halde ...'ya ait ... Mahallesi 247 Ada ve 35 Parsel sayılı taşınmaz üzerinde ev yapımı için Onur Duman adına 29/05/2006 tarih ve 11/06 sayılı yapı ruhsatı düzenlemek suretiyle bu kişiye menfaat sağlayarak görevi kötüye kullanma suçlarını işledikleri sübuta erdiği halde dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle beraetlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/33387, Karar No: 2011/14787, Tarih: 07.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/33387 E.  ,  2011/14787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından başlatılan çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu vekilinin, dayanak senetteki imzanın borçluya ait olmadığı ve alacaklıya borcu bulunmadığını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak imzaya itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

TTK.nun 692/5. maddesine göre çekin, kambiyo senedi vasfını taşıyabilmesi için, keşide yeri unsurunu ihtiva etmesi gereklidir. Aynı kanunun 708. maddesi gereğince, ibraz süresi, çekin keşide edildiği yere göre belirleneceğinden keşide yerinin, hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde açık olarak gösterilmesi gerekir. Aksi takdirde senedin çek vasfında olduğunun kabulü yasal açıdan mümkün değildir. 14/12/1992 günlü ve 1991/1-1992/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı üzere, kısaltılmış olarak yazılan keşide yerinin kabul edilebilmesi için bunun,  belirgin ve duraksamaya mahal bırakmayacak bir yeri göstermesi gereklidir.

Somut olayda, takip dayanağı çekte keşide yeri olarak “K.paşa” yazılmıştır. Kısaltılmış şekilde yazılan bu keşide yeri yukarıda yazılı ilkeye uygun bulunmadığından, takip dayanağı belge çek niteliğinde kabul edilemez.

O halde, mahkemece, Hukuk Genel Kurulu’nun 02/10/1996 gün ve 1996/12-5 sayılı kararı ile de benimsendiği üzere İİK.nun 170/a-2. maddesi gereğince bu husus icra mahkemesince  re’sen  nazara alınarak takibin iptaline karar verilmesi gerekirken itirazın esası incelenerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

Diğer yandan;

Alacaklı hakkında sahtekarlık suçundan dolayı kamu davası açılırsa ve ceza mahkemesinde senet hakkında bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilirse, dava konusu senet ceza davası sonuçlanıncaya kadar hiçbir işleme dayanak yapılamaz, diğer bir deyişle icra takibi kendiliğinden durur.

Diğer yandan;

Alacaklı hakkında sahtekarlık suçundan dolayı kamu davası açılırsa ve ceza mahkemesinde senet hakkında bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilirse, dava konusu senet ceza davası sonuçlanıncaya kadar hiçbir işleme dayanak yapılamaz, diğer bir deyişle icra takibi kendiliğinden durur.

Takip dayanağı senet hakkında, borçlunun sahtecilik iddiası ile şikayette bulunması ve alacaklı hakkında suç duyurusunda bulunması nedeniyle “sahtecilik suçundan dolayı kamu davası açılmış olması durumunda” bu davanın icra takibine etkisinin ne olacağına ilişkin yasal bir düzenleme İcra İflas Kanununda bulunmamaktadır. Bu nedenle HUMK.nun 317.maddesinin 2.cümlesinden yararlanarak soruna bir çözüm getirmek gerektiği yargısal uygulamada kabul edilmiştir.(HGK.nun 22/01/2003 gün ve 2003/12-3 E. – 2003/28K.) Bu bağlamda; ceza mahkemesinde dava açılmış ve o davada mahkemece sahteliği iddia edilen senet hakkında, bilirkişi incelemesi yapılmasına ve senedin yazıldığını görenlerin tanık olarak dinlenmesine karar verilmiş ise, senedin dava sonuçlanıncaya kadar hiçbir işleme dayanak yapılmaması gerekir. Bu düzenleme karşısında, takibe itiraza ilişkin davanın görülmesi aşamasında ceza davası da açılmışsa, ceza davasının sonuçlanması, takibe itiraz davası yönünden "bekletici sorun" olarak kabul edilmelidir. Zira icra mahkemeleri sınırlı yetkili mahkemeler olup uyuşmazlıkları çözme görevini yerine getirirken kural olarak tanık dinlemeyeceklerinden, sahtecilik iddiasını inceleme yetkisi de genel mahkemelere göre daha kısıtlıdır. Genel mahkemeler senetteki sahtelik iddiasını HUMK.nun 309 ve 317.maddelerinin verdiği yetki ile daha detaylı bir biçimde inceleme olanağına sahiptir.

Ayrıca, ceza davasının açılması, borçlu tarafından kişisel hak bakımından davaya müdahil olarak katılıp senedin iptali istenmedikçe hukuk davasına ve icra takibine doğrudan etkili olmayacaktır.

Somut olayda, borçlu vekili, 22/09/2010 havale tarihli dilekçesinde, çekteki imzanın Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/139 E.sayılı dosyası ile yargılanmakta olan Alper Kırkpınar’a ait olduğunu belirtmiştir.

Bu durumda, mahkemece, anılan ceza dosyası getirtilerek,  alacaklının kamu davasında sanık olup olmadığı, borçlunun kişisel hak bakımından müdahil olup dayanak belgenin geçersizliğini o davada ileri sürüp sürmediği ve HUMK.nun 317. maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edildikten sonra oluşacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı gerekçeyle istemin reddi doğru değildir. (HGK.nun 06/02/2002 tarih ve 2002/19-18 E  - 2002/48 K. sayılı)

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.