muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3017, Karar No: 2021/7956, Tarih: 27.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3017 E.  ,  2021/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi 2018/168 Esas–2019/247 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı,taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine, hükmün tescil ve terkin yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 27/05/2021 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, hükmün tescil ve terkin yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Kocaali İlçesi, ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken karar tarihine kadar faiz işletilmesi

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2019-1396 Esas, 2019-1293 K sayılı ilamının hüküm fıkrasının 1. bendinde geçen (karar tarihi olan 17/06/2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) kelimelerinin yazılmasına,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2019-1396 Esas, 2019-1293 K sayılı ilamının hüküm fıkrasının 1. bendinde geçen (karar tarihi olan 17/06/2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18668, Karar No: 2012/18983, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/18668 E.  ,  2012/18983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, husumet nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 4.2.2011 tarihinde bina dış cephe sıvası yaparken iskeleden düşerek sürekli işgöremez hale gelen davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, "iş kazasının meydana geldiği ... 7 sayılı taşınmazın ... sicil numaralı özel bina inşaatı işyeri olduğu ve 17.12.2010 tarihinde dava dışı ... adına Kanun kapsamına alındığı, 04.02.2011 günü meydana geldiği iddia edilen iş kazası nedeni ile dava dışı ... tarafından bildirimde bulunulduğu ve idari soruşturmanın da ... üzerinden yürütüldüğü, davacı hakkındaki sigortalı işe giriş bildirgesinin dava dışı ... tarafından verildiği" gerekçesiyle işverenin dava dışı ... olduğu kabul edilerek davalı ... hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, gerçek işverenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/1 maddesine göre "Bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir. İşveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir."

4857 sayılı Kanun'un 77/1 maddesine göre " İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler."

İşverenler, iş sağlığı ve güvenliği önleminin alınmaması sonucu oluşan maddi ve manevi zararı gidermekle yükümlü olup; işverenin bu yükümlülükten kurtulmak amacıyla gerçekte işveren olmayan gerçek veya tüzel kişileri kayden işveren olarak göstermeleri halinde gerçek işveren belirlenerek maddi ve manevi zarardan sorumlu tutulmalıdır. Zira, gerçek işverenin sorumluluktan kurtulmak amacıyla muvazaalı (danışıklı) olarak gerçekte işveren olmayan gerçek veya tüzel kişileri kayden işveren olarak göstermeleri işçi yönünden herhangi bir sonuç doğurmaz.

Somut olayda, iş kazasının meydana geldiği ... 7 sayılı taşınmazın ... sicil numaralı özel bina inşaatı işyeri olduğu ve 17.12.2010 tarihinde dava dışı ... adına Kanun kapsamına alındığı, 04.02.2011 günü meydana gelen iş kazasının ... tarafından Kuruma bildirildiği, sigortalı işe giriş bildirgesinin ... tarafından verildiği, sigorta primlerinin ... tarafından ödendiği ve böylece işverenin kayden ... olduğu belirlenmiş ise de mali müşavir olması nedeniyle iş kazasının işverene yüklediği maddi ve manevi zararı giderme yükümlülüğünü bilmesi hayatın olağan akışına uygun davalının kaza günü olan 4.2.2011 tarihinde alınan kolluk ifadesinde hayatın olağan akışına aykırı bir biçimde iş kazasının meydana geldiği binanın kendisine ait olduğunu söylediği, iş kazasının meydana geldiği bina inşaatının il merkezinde olmasına karşın işyeri sahibi ...'nun köyde ikamet ettiği ve mahkemece işyeri sahibinin sosyal ve ekonomik durumu itibariyle yapının bulunduğu arsayı satın alabilecek ve bu nitelikteki bir yapıyı inşaa edebilecek mali gücü olup olmadığının araştırılmadığı, soruşturma evrakının eksiksiz bir biçimde getirtilmediği ve böylece gerçek işverenin yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, soruşturma evrakını eksiksiz bir biçimde getirtmek, binanın bulunduğu arsanın tapu kaydını getirterek dava dışı ... tarafından hangi tarihte ve ne şekilde iktisap edildiğini belirleyerek bu kişinin yapının bulunduğu arsayı satın alabilecek ve bu nitelikteki bir yapıyı inşaa edebilecek mali gücü olup olmadığını araştırmak, işyeri sahibi ...'nun köyde ikamet etmesi nedeniyle inşaatın bütününün yönetim görevini (işveren vekili) kimin yerine getirdiğini belirlemek, davalının işveren olmadığı belirlense dahi işveren vekili olması halinde iş kazası sonucu oluşan maddi ve manevi zarardan "kusuru oranında" sorumlu bulunduğunu gözetmek, iş kazası sonucu meydana gelen maddi ve manevi zarardan sorumlu olan "gerçek işvereni" belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5435, Karar No: 2024/2028, Tarih: 25.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5435 E.  ,  2024/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/410 E., 2023/1103 K.

DAVA TARİHİ : 01.09.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/595 E., 2022/907 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde; kadının Irak vatandaşı olduğunu, daha önceki evliliğinden olan 3 kızının da taraflarla birlikte yaşadığını, kadının erkeği maddî kaynak olarak gördüğünü, taraflar arasında en son 15.08.2021 tarihinde yaşanan olayda birlikte dışarı çıktıklarında kadının engelli olan kızına çarşaf alacağını belirterek erkekten para istediğini, erkeğin de çocuğa devletin ödediği engelli maaşından karşılamasını istediğini, bunun üzerine kadının bağırarak hakaretler ettiğini, erkeğin yeğeni hakkında iftirada bulunduğunu, bunun üzerine erkeğin kadının arabadan inmesini istediğini, kadının da erkeğin telefonunu arabadan dışarı attığını, arabadan inip erkekten önce telefonu alarak erkeğe vermediğini, erkeğe sokak ortasında tokat atarak "köpek" dediğini, araba içinde de kadının kızının fiziksel şiddet uyguladığını, erkeğin darp raporu aldığını, kadının karşı dava dilekçesindeki iddialarının asılsız olduğunu, erkeğin önceki eşinin yanında kalmadığını, sadece çocukları görmeye gittiğini belirterek davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 162 nci maddesi olmadığı takdirde 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, yasal faizi ile birlikte 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin kadının ve kadının önceki evliliğinden olan çocuklarının maddî ihtiyaçlarını hiç karşılamadığını, maddî desteğe ihtiyacı olduğu belirtince kadına "çocuğun engelli maaşı ile yetin" dediğini, son olayda kadının erkekten pazar parası istediğini, erkeğin de kadına çocuğun engelli maaşından karşılamasını söylediğini, sinirlenerek "orospu, kahpe" şeklinde hakaretler ile kadının kafasına vurmak kolunu omuzunu ısırmak suretiyle fiziksel şiddet uyguladığını, kadının darp raporu aldığını, kadının telefonunu sinirle araçtan fırlattığını, erkeğin evliliğin başından beri fiziksel, ekonomik ve duygusal şiddet uyguladığını, kadının sosyal ortamlardan soyutlanmasını sağladığını, "seni kumanda ile hareket ettireceğim, sen konuşma hep benim dediğimi yap" dediğini, hakaret ve tehdit ettiğini, erkeğin eski eşinden olan çocukları görme bahanesi ile sürekli eski eşinin yanına gittiğini, ayın yarısını orada geçirdiğini, bu şekilde sadakatsiz davrandığını, kadına sürekli ilgisiz davrandığını, giyimine aşağılayarak beğenmediğini ifade ettiğini, ortak konutta hiçbir eşyayı onarmadığını, ekmek dahi almadığını, kadının gelirini nereye harcadığını her ay düzenli olarak sorduğunu, kadının ailesi dahil kimsenin eve misafir olarak gelmesini istemediğini, çocuklarının yanında kadına sürekli fiziksel şiddet uyguladığını, kadının kızlarından birini dövmeye kalkıştığını, diğerini ise tehdit ettiğini, ablalarının evliliğe müdahalesine izin verdiğini belirterek karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi olmadığı takdirde 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faizi ile birlikte 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kadının erkeğe karşı şiddet uyguladığı, çocukları ile görüşmesini istemediği, bu duruma tepki gösterdiği ve erkek hakkında "bu adam deli" şeklinde söylemlerde bulunduğu; erkeğin ise bir çok defa şiddet eyleminde bulunduğu, bununla birlikte kadına karşı küfür ve hakaret ettiği gibi kadının engelli çocuğu ağladığında ona karşı sinirlendiği ve dövmeye kalktığı, gerçekleşen kusur durumuna göre erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl ve karşı davaların kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.250,00 TL tedbir ve 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına, yasal faizi ile birlikte 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, ispatlanamadığından erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine göre ve kadının 161 inci maddesine göre boşanma taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; asıl davanın kabulü kararının yerinde olduğunu ancak manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, kadının kusurlarının ispatlandığını, erkeğin kusurunun bulunmadığını, kadının tanıklarının yanlı beyanda bulunduğunu ve tanıklardan Batool ile erkek arasında devam eden ceza davasının bulunduğunu, taraflar arasındaki son olayda kadının fiziksel şiddetine ilişkin video görüntüsü mevcut olmasına rağmen Batool'un kadının erkeğe fiziksel şiddet uygulamadığını beyan ettiğini, erkeğin kadına ve kadının engelli kızına fiziksel şiddet uygulamadığını, kadının tanık beyanlarında belirtilen vakıaların hangi zamanda olduğuna dair net ve kesin ifadelerin mevcut olmadığını, karşı davanın tümüyle reddi ve asıl davanın tümüyle kabulü gerektiğini belirterek karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar, reddedilen manevî tazminat yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının kusurunun bulunmadığını, erkeğin tanıklarının tarafların aile konutu ve evlilik yaşamlarıyla hiç ilgisinin bulunmadığını, erkeğin asıl davasının reddi gerektiğini, esasa etkili delillerin toplanmadığını, erkeğin kusurlu olduğunun tanık beyanları ile ispatlandığını, hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakaları ile maddî ve manevî tazminat miktarlarının çok düşük olduğunu belirterek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf veiklleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde sunduğu itirazları tekrarlayarak karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar, reddedilen manevî tazminat yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde sunduğu itirazları tekrarlayarak asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde sunduğu itirazları tekrarlayarak asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikteki geçimsizlik olup olmadığı, var ise geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, asıl ve karşı davaların kabulünün dosya kapsamına uygun olup olmadığı, kadın yararına tazminat ve nafaka verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, şartları var ise miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, erkeğin tazminat taleplerinin reddinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-davalı erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının ve maddî tazminatın miktarları yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının ve maddî tazminatın miktarları yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Yukarıda (2) ve (3) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere, İlk Derece Mahkemesi kararının yoksulluk nafakasının ve maddî tazminatın miktarları yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

3.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı-davalı erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki temyiz giderinin ...a yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran Shaymaa Abd Ali Moosa'ya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6511, Karar No: 2018/6064, Tarih: 02.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6511 E.  ,  2018/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-) Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında, sanığın faturaların gerçek mal alışverişine dayandığını savunması, sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sahteliği iddia edilen faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asılları, faturaları düzenleyen şirketler hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarından da araştırılmak suretiyle kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, bu şirketler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ve şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyen şirketlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve tüm bunların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de;

a-) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanmak eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-) Suça konu faturaların Aralık 2006 KDV indiriminde de kullanılmış olmaları nedeniyle, “21.01.2007” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2006” şeklinde yanlış yazılması,