muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20624, Karar No: 2014/931, Tarih: 03.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20624 E.  ,  2014/931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Körfez 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/679-2013/1009

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalının sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere hasar nedeniyle meydana gelen 5.000,00 TL değer kaybı tazminatının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili yetki itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre dava konusu olayın Yalova il sınırları içinde meydana geldiği belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan değer kaybı tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nin genel yetkiyi düzenleyen 6.maddesinin 1. fıkrasında "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı yasanın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Bir davada birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalıya geçer.

Somut olayda, kaza Yalova’da meydana gelmiş, davalının yerleşim yeri de Yalova’da olup, dava, haksız fiilden zarar gören davacının yerleşim yeri olan Körfez’de açılmıştır.

Davacı vekilinin davayı, haksız fiilden zarar gören davacı müvekkilinin yerleşim yeri olan Körfez’de açtığı gözetilerek, mahkemece yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 3.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20762, Karar No: 2014/27161, Tarih: 13.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20762 E.  ,  2014/27161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2013/93-2014/99

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca “İhalenin feshini, Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşuluyla icra mahkemesinden şikayet yolu ile ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler”. Aynı maddenin 6.fıkrasına göre ise; “satış ilanı tebliğ edilmemiş veya satılan malın esaslı vasıflarındaki hataya veya ihalede fesada bilahare vakıf olunmuşsa şikayet müddeti ıttıla tarihinden başlar. Şu kadar ki, bu müddet ihaleden itibaren bir seneyi geçemez.”

Somut olayda, ihalenin 15.09.2011 tarihinde yapıldığı, şikayetçi vekilinin ise İİK.nun 134/2.maddesinde öngörülen yasal 7 günlük süreden sonra 04.01.2012 tarihinde icra mahkemesine başvurarak, ihalenin feshini istediği anlaşılmıştır. Şikayetçi haciz alacaklısı vekilinin şikayeti İİK.nun 134/2.maddesinde öngörülen yasal 7 günlük süreden sonra olduğu gibi, başvurusu aynı maddenin 6.fıkrası kapsamında da değildir. Satış ilanı tebligatı, mahkemece yerinde bir gerekçe ile usule uygun kabul edildiğine göre, istemin süre aşımı nedeniyle reddi yerine işin esasına girilerek rededilmesi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden bu husus bozma neneni yapılmamıştır.

Ancak İİK.nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesine göre işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde davacının para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir. Bu durumda şikayetçinin ihalenin feshi istemi süre aşımı nedeniyle ve işin esasına girilmeden reddedileceğinden aleyhine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmekle beraber anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 11.02.2014 tarih ve 2013/93 Esas - 2014/99 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün %10 para cezasına ilişkin “2” nolu bendinin karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2370, Karar No: 2014/6011, Tarih: 08.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2370 E.  ,  2014/6011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/340-2013/655

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 02/05/2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24/09/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davacılar, İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/1011 Esas, 2011/570 Karar sayılı ilamıyla davalının maliki olduğu 128 ada 10 sayılı parsel lehine, tapuda adlarına kayıtlı bulunan 128 ada 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı tesis edildiğini ancak irtifak hakkı sahibinin, geçit hakkı tesis edilen yerin mülkiyetini almış gibi beton dökmek, tretuvar yapmak ve direk dikmek sureti ile taşınmazlarına girmelerine engel olduğunu, müdahalede bulunduğunu belirterek müdahalenin önlenmesini, dökülen betonun, dikilen beton direkler ile tretuvarın kaldırılmasını talep etmişlerdir.

Davalı vekili, davacıların taşınmazlarının yola cephesi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, beton direklerin dikildiği kısmın geçit tesis edilen yerde kaldığı, elatma söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

Geçit hakkı davaları ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla bağlantısı sağlanır.

Geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır.

İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/1011 Esas, 2011/570 Karar sayılı ilamıyla H.. Ç.. adına kayıtlı 128 ada 10 sayılı parsel lehine, H.. Ç.. ve R.. Ç.. adına kayıtlı 128 ada 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Geçit hakkından yararlanan taşınmaz maliki, geçit hakkını bu hak için belirlenen sınırlar içerisinde kullanabilir. Türk Medeni Kanununun 786/1. maddesi gereğince geçit yükümlüsü, kurulan geçit hakkının amaç ve belirlenen sınırları içinde, kendisi için en az zarar doğuracak şekilde kullanılmasını geçit hakkı sahibinden isteyebilir. Geçit hakkı, aleyhine geçit tesis edilen taşınmazın malikinin mülkiyet hakkını sona erdirmez. Yararlanan taşınmaz malikinin yanısıra yükümlü taşınmaz maliki de geçit hakkı tesis edilen kısmı geçit sahibini engellememek ve amacına uygun yararlanmasına engel olmamak kaydıyla kullanabilir.

Somut olayda, lehine geçit hakkı kurulan taşınmazın maliki davalının bu hakkını aleyhine geçit hakkı tesis edilen taşınmazların maliki olan davacıların mülkiyet hakkını engelleyecek şekilde beton direk dikmek, tretuvar yapmak suretiyle kullanması doğru görülmemiştir. Geçit hakkının komşuluk hukukundan kaynaklanan irtifak hakkı niteliği de gözetilerek davacıların da kullanımını engelleyen imalatlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken direklerin dikildiği kısmın geçit hakkı tesis edilen yerde kaldığı gerekçesiyle davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2067, Karar No: 2011/10686, Tarih: 13.09.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2067 E.  ,  2011/10686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı banka vekili ile diğer davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, icra takibine konu edilen bonolardaki imzanın sahte olduğu iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Davalı yan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre icra takibine ve davaya konu 9 adet bonodaki imzaların davacının elinden çıkmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı banka vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme dayanak yapılan raporda, imza incelemesi yapılırken senetlerin tanzim tarihinden sonra düzenlenmiş olan belgelerdeki imzaların dikkate alındığı görülmüştür. Oysa sağlıklı ve doğru sonuca varılabilmesi için imza incelemesi yönünden imzası inkar edilen senetlerin tanzim tarihinden önceki veya ona yakın tarihlerde düzenlenmiş ve davacının imzalarını ihtiva eden belgelerin dikkate alınması gerekir.

Bu durumda mahkemece HUMK’nun 308 vd. maddeleri gereğince davacıdan yukarıda belirtilen tarihlerde düzenlenmiş belgelerin sorulması ve ilgili yerlerden celbi ile konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulu aracılığı ile imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyiz eden davalılardan ...'ın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13498, Karar No: 2017/9177, Tarih: 09.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/13498 E.  ,  2017/9177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili ve davalılar Erşin Evin ve Ark. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmaza komşu eski 3957 parselin ifrazı ile oluşan, çekişmeli 246 ada 45 ve 46 parsellere en yakın olan komşu parseller belirlenerek, bu taşınmazların kadastro tutanakları ve dayanakları ile tapuda kayıtlı iseler tapu kayıtları, davalı iseler dava dosyalarının ilgili yerlerden getirtildikten sonra;

2- Dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; orman bilirkişileri tarafından keşifte uygulanan 1940 tarihli memleket haritası ve 1959 tarihli hava fotoğrafı ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin, üzerlerinde görünen koyuluğun neden kaynaklandığının ve taşınmazların ayrı ayrı aktüel hallerinin belirlendiği detaylı ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 09/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15183, Karar No: 2017/7522, Tarih: 02.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15183 E.  ,  2017/7522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Usulsüz servis taşımacılığı yapmaktan kabahatli...Tur. Nakliyat Taahhüt İnş. Turz. Tic. Ltd. Şti. hakkında, 5728 sayılı Kanun’un 66. maddesiyle değişik 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanun'un Bazı Maddelerini Muaddil Kanun’un 1. maddesi delaletiyle 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca 208,00 Türk Lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ... Büyükşehir Belediye Encümeninin 05/03/2015 tarihli ve 90 sayılı kararına yönelik başvurunun kabulü ile idarî para cezasının kaldırılmasına ilişkin Muğla 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 13/04/2015 tarihli ve 2015/438 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/11/2016 gün ve 11226 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2016 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 17/12/2015 tarihli ve 2015/16490 esas, 2015/8723 sayılı ilamında da açıklandığı üzere, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun “Büyükşehir Belediyelerinin Görev ve Sorumlulukları” başlıklı 7. maddesinde “(f) Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek.”, “Ulaşım Hizmetleri” başlıklı 9. maddesinin son fıkrasında “Büyükşehir belediyelerine bu Kanun ile verilen görev ve yetkilerin uygulanmasında, 13.10.1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun bu Kanuna aykırı hükümleri uygulanmaz.” hükümleri ile, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun “Yetki ve İmtiyazlar” başlıklı 15. maddesinde “(b) Kanunların belediyeye verdiği yetki çerçevesinde yönetmelik çıkarmak, belediye yasakları koymak ve uygulamak, kanunlarda belirtilen cezaları vermek.”, 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında Kanun’un 1. maddesinde “Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanunu'nun 32'nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.” hükümleri nazarında kabahatli hakkındaki idarî yaptırımın 1608 sayılı Kanun hükmü uyarınca verildiği gözetilerek, itirazın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3130, Karar No: 2023/2134, Tarih: 04.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3130 E.  ,  2023/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/678 E., 2023/22 K.

DAVA TARİHİ : 13.10.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mardin Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/647 E., 2022/74 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kişisel ilişkinin düzenlenmesi davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı babanın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı babanın vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davalı tarafın duruşma talebinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmalı boşandıklarını, velayetin babaya verildiğini, ortak çocuğu beş aydır hiçbir şekilde göremediğini, babanın çocuğu göstermediğini, kendisinin yeniden evlendiğini ve şu an Mardin ilinde ikamet ettiklerini, ancak kendisinin halen süt emen bebeğinin olması, Mardin ile İstanbul arasının çok uzak olması ve dünyayı etkileyen Covid salgını nedeniyle de çocuğu görmesinin imkansızlaştığını, çocuk okul çağına gelene kadar üç ayda bir, bir hafta süre ile bayramlarda dönüşümlü olarak, yaz tatilinde 1-31 Ağustos arası kişisel ilişki tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ortak çocuk ile velayet hakkı elinde olmayan annenin yerleşim yerlerinin farklı illerde bulunduğu, iki tarafın yerleşim yerinin birbirine uzak olduğu, ortak çocuk ile kurulan kişisel ilişkinin gün sayısının bu aşamada yetersiz olduğu gerekçesi ile; davacının davasının kabulüne, ergin olmayan ortak çocuk, 30.12.2017 doğumlu, 51103177588 TC Kimlik numaralı ... ile davacı anne arasında İstanbul 14. Aile Mahkemesinin 2019/666 Esas ve 2019/776 Karar sayılı ilamı ile verilen kişisel ilişkinin düzenlenmesi ile ortak çocuk ile davacı anne arasında; davalı babanın mernis adresinden alınarak yine davalı babanın mernis adresine bırakılmak suretiyle her ayın 2. ve 4. haftası Cumartesi günü saat 11.00'dan Pazar günü saat 17.00'a kadar, dini bayramların ikinci günü saat 11.00 'dan üçüncü günü saat 17.00'a kadar, her yıl sömestr tatillerininin ikinci haftası Pazartesi günü saat 11.00'dan Pazar günü saat 17.00'a kadar, her yıl yaz tatillerinde 15 Ağustos günü saat 11.00'dan 30 Ağustos günü saat 17.00'a kadar, anneler gününde saat 11.00-17.00 saatleri arasında, kişisel ilişki kurulmasına, süre bitiminde davalı babanın mernis adresine teslimine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen son kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Mahkemece aldırılan raporun hüküm kurulurken dikkate alınmadığını, raporda ... süreli yatılı ilişkinin çoçuğun ... yararına aykırı olduğunu, davacı tarafından dinlenilen tanığın davacının eşi olması hasebiyle tanıklığına itibar edilmemesi gerektiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünden kurulan hükmün kaldırılması için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; aradan geçen süre ve çocuğun yaşı, çocuğun anne ile kişisel ilişki kurması halinde çocuğun bedeni fikri ve ruhsal gelişiminin olumsuz etkileneceğine ilişkin bir delil olmadığı, boşanma kararı ile düzenlenen kişisel ilişkinin yetersiz kaldığı da gözetilerek ayda iki kez hafta sonları, dini bayramlar, yarıyıl ve yaz tatilleri ile anneler gününde olmak üzere çocukla kişisel ilişki kurulması usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri