muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9777, Karar No: 2015/21415, Tarih: 14.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/9777 E.  ,  2015/21415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- ..., ... ait kredi kartı sözleşmeleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 19.06.2008 tarihli raporda “...dört adet form haricindeki diğer formlar üzerindeki yazı, rakam ve imzalar ile ... ve ...'ın mukayese yazı, rakam ve imzaları arasında gerekli karşılaştırma yapılmış ise de, adı geçen şahısların mevcut mukayese yazı, rakam ve imzalarına kıyasla sağlıklı bir kanaate ulaşmak mümkün olamamıştır. Bahse konu belgelerdeki yazı, rakam ve imzaların ... ve ...'ın özellikle samimi ve huzurda (formların içeriğini kapsayacak şekilde, büyük-küçük harf formunda) alınacak bol miktarda mukayese yazı, rakam ve imzalarıyla değerlendirmesi daha sağlıklı olacaktır.” denilmesine karşın, eksiklikler giderilerek yeniden rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi ile ... ve ...'tan dosyada ismi geçen kişilerden hangileri adına düzenlenen kredi kartı sözleşmelerinin sahte olduğu, sözleşmeler sonucu kimler adına kredi kartı düzenlendiği ve kullanılıp kullanılmadığı ilgili bankalardan sorulmak suretiyle kesin olarak saptandıktan sonra, sahte olduğu belirtilen kredi kartı sözleşmelerinin asılları getirtilip bu sözleşmeler üzerinde de inceleme yaptırılarak, sözleşmeler üzerindeki imza ve yazıların sanıkların elinden çıkıp çıkmadığı tespit edilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi 5237 sayılı TCK.nun 245/2. maddesinde, sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin 3. fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçlar olarak düzenlenmiştir.

Üçüncü fıkrada yazılı sahte kartın kullanılarak çıkar sağlanması suçunun oluşması için, 2. fıkrada kabul edilen suçun işlenmesi zorunlu olmayıp üretme, satınalma veya kabul etmenin dışında bir başka yolla kartın edinilmesi örneğin sahte kartın bulunması üzerine kullanımı suretiyle çıkar sağlanması olanaklıdır. Bu durumda, 2. fıkrada yazılı suçun oluştuğundan sözedilemeyeceği için, kullanma suçunun 2. fıkrada yazılı suçu da kapsadığı kabul edilemez. Ayrıca sahte kartı satan veya devreden kişinin kartı kullanımından ve 3. fıkradaki suçu işlediği de ileri sürülemez.

TCK.nun 245. maddesinin 2 ve 3. fıkralarının geçitli suç kabulü halinde, kullanmaya teşebbüs durumunda hükmolunacak asgari hapis cezası, 2. fıkrada düzenlenen sahte banka veya kredi kartını satın alma veya kabul etmenin asgari cezasının üçte biri olacaktır. Diğer bir anlatımla sahte kartı kullanmayan, kullanmaya teşebbüs etmeyen sadece bulunduran fail en az üç yıl hapis ve adli para cezası ile cezalandırılırken, satın aldığı veya ürettiği sahte kartı kullanmaya teşebbüs eden sanığın ise 1 yıl hapis ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilecek ve bu durum yasa koyucunun amacına, yasanın ruhuna, cezada orantılılık ilkesine aykırı olacaktır.

Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçu malvarlığı aleyhine işlenen suçlardan olup, yasada "bilişim alanında suçlar" bölümünde düzenlenmesi niteliğini değiştirmeyecektir. TCK.nun 245. maddesinin 2. fıkrası banka ve kredi kartlarında sahteciliği, 3. fıkrası ise sahte belgenin kullanılmak suretiyle çıkar elde edilmesini düzenlemiştir. TCK.nun 212. maddesi gözetildiğinde, bu şekilde düzenleme ve her iki fiili işleyen failin, TCK.nun 245. maddesinin 2. ve 3. fıkraları ile ayrı ayrı cezalandırılmaları yasada düzenlenen benzer suçlarla uyumlu ve yasa koyucunun amacına uygun olacaktır.

Ayrıca 2. fıkrada yazılı fiillerle 3. fıkrada yazılı suçun unsurlarını oluşturan fiiller farklı olup ''işlenen bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşması'' gerçekleşemeyeceğinden farklı nev'iden fikri içtimayı düzenleyen TCK.nun 44. maddesinin uygulanması da mümkün değildir.

TCK.nun 245/2 maddesinde belirtilen suç seçimlik hareketli bir suç olup, belirtilen hareketlerden birinin yapılması suçun oluşumu için yeterli olup, suçun oluşması için üretme tek heraket değildir, sahte kart fail tarafından üretilmesede kabul edilmesi de suçu oluşumu için yeterlidir.

TCK.nun 245/2 maddesinde belirtilen suç seçimlik hareketli bir suç olup, belirtilen hareketlerden birinin yapılması suçun oluşumu için yeterli olup, suçun oluşması için üretme tek heraket değildir, sahte kart fail tarafından üretilmesede kabul edilmesi de suçu oluşumu için yeterlidir.

TCK.nun 245/2-3 maddesinde tanımlı olan bu suçların mağduru sahte banka veya kredi kartı ile ilişkilendirilen hesapların bulunduğu bankadır. Suçun mağdurunun ilgili banka olması nedeniyle, adlarına kart üretilen gerçek kişi sayısınca değil, banka sayısınca suç oluşacaktır. TCK.nun 245/2. maddesi ile aynı bankanın birden fazla kartının değişik zamanlarda üretilmesi halinde 43. maddesinin, sahte olarak üretilen kartların alışverişte kullanılması halinde ise banka sayısınca TCK.nun 245/3. maddesi ile aynı bankaya ait birden fazla kart ile veya bir kart ile değişik zamanlarda para çekilmesi veya harcama yapılması halinde ise TCK.nun 43. maddesinin uygulanması gerekmektedir. Aynı bankaya yönelik olarak birden fazla gerçek kişi adına sahte kredi kartı ürettirmek amacıyla başvuru yapılması üzerine, bu başvurulardan bir kısmının kabul edilip kredi kartının üretilmesi durumunda ilgili bankaya yönelik olarak TCK.nun 245/2, 43 mad- desindeki suç oluşacak olup, 5464 sayılı Yasanın 37/2 maddesindeki suçun mağduruda banka olduğundan, aynı banka tarafından bir kısım başvuruların reddedilerek kartın üretilmemesi durumunda ayrıca 5464 sayılı Yasanın 37/2 maddesindeki suç oluşmayacak olup bu durum teşdit nedeni olarak değerlendirilmelidir.

Somut olayda; TCK.nun 61. maddesi dikkate alınıp alt sınırdan uzaklaşılarak sahte kart ürettirilen banka sayısınca ve aynı bankaya ait birden fazla sahte kartın üretilmesi ve kullanılması halinde ise kendi içerisinde zincirleme şekilde TCK.nun 245/2 ve 245/3. madde ve fıkralarında düzenlenen suçların oluşacağı gözetilerek uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde suçun mağdurunun adına sahte kart düzenlenen gerçek kişiler olarak kabul edilip buna göre ceza tayin edilmesi,

b- Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 245/2-3 madde ve fıkraları uyarınca temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezalarının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin, sanık ...'ın ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3225, Karar No: 2018/4174, Tarih: 04.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3225 E.  ,  2018/4174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2006 ve 2007 takvim yıllarına ait eylemleri için mahkemece lehe kanun değerlendirmesi yapıldığından tebliğnamedeki bu yöne değinen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında; sanığın, suça konu faturaları yaptığı işler karşılığında düzenlediğini savunması ve 2008 takvim yılına ait faturanın dosyada bulunmaması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu 2008 takvim yılına ait fatura dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2008 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan fatura aslının veya onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- 2008 takvim yılına ait faturanın zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda, tüm yıllara ait faturalar yönünden, tespit edilememesi halinde ise sadece 2006 ve 2007 takvim yılında düzenlenen faturalar yönünden;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması,

c) Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen ve kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

aa) Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen ve kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Hükmün gerekçesinde iddianameye ve mütalaaya uygun biçimde sanığın, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarına ilişkin olacak şekilde cezalandırıldığı belirtildiği halde hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde 2009 takvim yılına ilişkin hüküm kurularak karışıklığa neden olunması,

b- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 04.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2034, Karar No: 2023/3283, Tarih: 29.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2034 E.  ,  2023/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/359 E., 2022/1790 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/530 E., 2021/364 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabülüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı kurum vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Makedonya'da yaşarken Bexhete olan soyadlarının Türkiye’ye göç edecekleri sıarda Aslan olacağının kendilerine bildirildiğini ve Türkiyeye göç edip çalışmaya başladıklarında ilk başlarda Aslan Soyadı ile sigortalı çalışmaya başladığını ve ilk defa ... Heykelde bulunan Turistik pastanelerinde Aslan soyadı ile sigorta girişinin yapıldığını, sonradan nüfus işlemleri sırasında soyadlarını Bedzeti olarak tescil ettirdiklerini ve bu tarihten sonraki çalışmalarının da Bedzeti soyadıyla kurum kayıtlarına geçtiğini böylelikle kurumda ik ayrı soyadı altında çalışmalarının göründüğünü, ayrı isimlerde görünen çalışmalarının birleştirilmesi ve kendisine ait olduğunun tescili için kuruma başvurduğunu, kuruma başvurusunda ... sigorta sicil numaralı hizmet ile sigortalı işe başlama hizmeti ile ve isminin de İsmail Aslan olduğu gözetilerek kurumda ... ismi ile kayıtlı hizmetlerinin güncellenerek tarafına ait olduğunun tespitini talep ettiğini, talebinin kurum tarafından reddedildiğini beyanla mağduriyetinin giderilmesi için işbu dava ile kurumda görünen sigortalı hizmetlerinin tespiti ile İsmail Aslan ve ... isimlerinde görünen çalışmalarının tarafına ait olduğunun tespitine, her iki kayıtta görünen hizmetlerin birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; kurum tarafından yapılan inceleme sonucu davacının tescil bilgileri ile kimlik bilgileri arasında tutarsızlık olduğundan ... sicil numarasının davacıya mal edilemediğini ve bu nedenle de davacının güncelleme talebinin reddedildiğini, ayrıca kurumun, davacının sigortalılığına ilişkin üzerine düşen yükümlülüğünü yerine getirdiğini, dava açılmasına kurumun sebebiyet vermediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; kurum tarafından yapılan inceleme sonucu davacının tescil bilgileri ile kimlik bilgileri arasında tutarsızlık olduğundan ... sicil numarasının davacıya mal edilemediğini ve bu nedenle de davacının güncelleme talebinin reddedildiğini, ayrıca kurumun, davacının sigortalılığına ilişkin üzerine düşen yükümlülüğünü yerine getirdiğini, dava açılmasına kurumun sebebiyet vermediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davacı ... Aslan adına düzenlenen bildirgedeki imzanın davacıya ait olduğunu tespit eden grafoloji bilirkişi raporu, yapılan nüfus araştırması, tanıkların beyanları özellikle bordro tanığı ...’in beyanı, davacı ...’nin bildirgede yazılı dönemde başka bir işyerinden sigortalı bildiriminin bulunmaması karşısında, kurum kayıtlarında ... sigorta sicil numarasında kayıtlı baba adı Mefail, anne adı Saliye 1968 doğumlu İsmail Aslan adına düzenlenen ilk işe giriş bildirgesi ve bu sicil numarası ile bildirilen kurumda kayıtlı hizmetlerin davacı ...’ye ait olduğunun tespiti gerektiğigerekçesiyle,

Davanın kabulü ile,

Ana adı Saliye, baba adı Mefail, 1968 doğumlu İsmail Aslan adına 1790159 sigorta sicil numarası ile 15.03.1988 yılında verilen işe giriş bildirgesi ve bu sicil numarası ile bildirilen hizmetlerin davacıya ait olduğunun tespiti ile buradan yapılan bildirimlerin davacıya aktarılması gerektiğinin tespitine,karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı vekilinin İstinaf Sebepleri

Yabancı uyruklu olan davacının davacının iddia ettiği tarihteki çalışmalarını, ilgili emniyet makamlarından almak zorunda olduğu çalışma amaçlı ikamet teskeresi ve yine Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından almak zorunda olduğu çalışma izin belgesi veya çalışma izni muafiyet teyit belgesi ile ispat etmesi gerektiğini, ... sigorta sicil nosunda yer alan 01.08.1969 yılına ait çalışmaya dair işe giriş bildirgesinde davacının kimlik bilgilerine rastlanmadığından dolayı çalışmanın geçtiği işverenler nezdinde bulunan davacının imzasını ve fotoğrafını içeren işe giriş bildirgesi ve ücret tediye bordroları gibi belgelerin celbedilip imza ve fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı hususunda davacının imza örnekleri alınarak imza benzerlik incelemesi yaptırılması ve tescil yapılan işyerinde, davacıyı tanıması gereken çalışma arkadaşlarının tanık sıfatı ile dinlenmesi gerektiğini, imza incelemesi için Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasına yönelik talepleri dikkate alınmaksızın davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, somut davada; davacının, dava dışı Hikmet Yılmaz ve Ort. unvanlı işverene ait... sicil numaralı iş yerinde 15.03.1988 tarihinde çalışmaya başladığına ilişkin işe giriş bildirgesindeki nüfus kayıtları ile davacının nüfus kayıtlarının uyuşması, davacının nüfusa kayıtlı olduğu yer ile ilgili alanların boş bırakılması ve bu eksiklikler ile ilgili olarak işverenin Kuruma aynı tarihte intikal eden 08.06.1998 tarihli dilekçeyi vermesi, davacının; İsmail Aslan adına hizmet bildirimi yapılan tarihler arasında anılan iş yerinde çalıştığının tanık beyanları ile de doğrulanması, aynı nüfus bilgilerine sahip İsmail Aslan isimli bir şahsın bulunmaması hep birlikte değerlendirildiğinde; dava dışı 58108.016 sicil numaralı iş yerinden ... sicil numaralı ... adına yapılan hizmet bildirimlerinin davacıya ait olduğunun anlaşıldığı gerekçesine dayanılarak,

Davalı Kurumun istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b.1 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 58108.016 sicil numaralı iş yerinden... sigorta sicil numaralı İsmail Aslan adına verilen işe giriş bildirgesinin ve bildirilen çalışmanın davacıya ait olduğunun tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin 8 inci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4978, Karar No: 2014/732, Tarih: 12.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4978 E.  ,  2014/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ...ldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35/2, 53 maddeleri uyarınca 13 yıl hapis ve hak yoksunluğu,

b-Katılan ... yaralama suçundan TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası.

2-Sanık ..yaralama suçundan TCK.nun 86/2, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası, b-..aralama suçundan TCK.nun 86/2, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası.

3-Sanık R...yaralama suçundan TCK.nun 86/2, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası, b-..yaralama suçundan TCK.nun 86/2, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası.

4-Sanık N...yaralama suçundan TCK.nun 86/2, 52/2-4 maddeleri uyarınca 2400 TL adli para cezası, b-M...yaralama suçundan TCK.nun 86/2, 52/2-4 maddeleri uyarınca 2400 TL adli para cezası.

5-Sanık ... hakkında; a-... yaralama suçundan TCK.nun 86/2, 31/3, 52/2-4 maddeleri uyarınca 1600 TL adli para cezası.

b-Mehmet'i yaralama suçundan TCK.nun 86/2, 31/3, 52/2-4 maddeleri uyarınca 1600 TL adli para cezası.

Tebliğnamenin değerlendirilmesinde;

Sanıklar ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nun mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama suçlarından kurulan ve kesin nitelikte olan hükümlere karşı, katılanlar ...vekilinin temyizinin suç vasfına yönelik olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki sanıklar.... ile suça sürüklenen çocu...hakkındaki hükümlerin kesin nitelikte olduğundan bahisle temyiz talebinin reddi yönündeki düşünce benimsenmemiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceğinden ve katılanlar vekilinin temyizi ile ilgili esas hakkında görüş bildirmediğinden, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi yönünden dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 12/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

12/02/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafiileri avukatlar ..... ile ...'ın yokluklarında 13/02/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.