muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14420, Karar No: 2011/4509, Tarih: 24.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/14420 E.  ,  2011/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 1.9.2008 başlangıç tarihli sözleşme imzaladıklarını, sözleşmeye göre edimlerini yerine getirdiği halde ücretinin ödenmediğini,ücret alacağının tahsili amacıyla başlattığı icra takibine de davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı futbolcu, davalı kulüp ile sözleşme imzaladıklarını, sözleşme kapsamında kulüpte futbol oynayarak edimlerini yerine getirmesine rağmen ödenmeyen ücret alacaklarının tahsili için başlattığı icra takibine vaki davalının itirazının iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı futbolcu ile davalı kulüp arasında düzenlenen sözleşmeden kaynaklanan ücret alacağına ilişkindir. 3813 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunda değişiklik yapan 29.11.2007 tarihli 5719 sayılı kanunun 9. maddesi ile eklenen 12/A maddesi ile uyuşmazlık çözüm kurulları kurulmuştur. Anılan madde hükmüne göre Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun Federasyon Yönetim Kurulunun belirlediği Kurul Başkanı ile Kulüpler Birliği Vakfının, Profesyonel Futbolcular Derneğinin ve Türkiye Futbol Antrenörleri Derneğinin her birinin belirleyeceği beşer üye olmak üzere onbeş üyeden oluşacağı, kurulun başkan ve üyelerinin en az beş yıllık tecrübeye sahip hukukçu olmasının şart olduğu, kurulun görev süresinin Federasyon Başkanının görev süresi kadar olduğu belirtilmiştir. Aynı maddenin beşinci bendinde kurulun “a) Kulüpler ile kulüpler,b) Kulüpler ile futbolcular, teknik direktörler, antrenörler, oyuncu temsilcileri, masörler ve müsabaka organizatörleri, c) Oyuncu temsilcileri ile futbolcular, teknik 2010/14420-2011/4509

Direktörler, antrenörler,arasında her türlü sözleşmeden doğan veya futbolla ilgili olan uyuşmazlıkları, taraflarının başvurusu üzerine münhasıran yetkili olarak inceleyip karara bağlayacağı hükmü düzenlenmiştir. 3813 sayılı kanun yürürlükten kaldırılmış, yerine 5.5.2009 kabul tarihli 5894 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun yürürlüğe girmiştir. Yeni kanunun 5.maddesinde TFF nin ilk dereceli hukuk kurulları sayılarak (a) bendinde uyuşmazlık çözüm kurulu düzenlenmiş,(4) numaralı bendinde ilk derece hukuk kurullarının görevleri, yetkileri, hakları ve üyelerinin sahip olması gereken nitelikler ile her bir kurulun usul kuralları TFF statüsü ve ilgili talimatlarda düzenleneceği belirtilmiştir. Bu yasal düzenleme doğrultusunda TFF tarafından Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun çalışma ve usullerini belirlemek amacıyla Uyuşmazlık Çözüm Kurulu Talimatı çıkarılarak Federasyonun kendi internet sitesinde Ağustos 2008 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe girmiş, aynı talimat yeni kanunun yürürlüğe girmesinden sonra da 21. maddesi değiştirilerek devam ettirilmiştir.

Açıklanan bu yasal düzenlemeye göre; Uyuşmazlık Çözüm Kurullarının kulüpler ile futbolcular arasındaki her türlü sözleşmeden doğan veya futbolla ilgili uyuşmazlıkların tarafların başvurusu üzerine münhasıran yetkili olarak inceleyip karara bağlayacağı hükmü getirilmiştir. Dava konusu uyuşmazlık (b)bendi kapsamında kulüp ile futbolcusu arasında sözleşme kapsamında hizmet bedelinden kaynaklanmakta olup, dava ve karar tarihi itibarıyla dava konusu uyuşmazlığı münhasıran yetkili olarak inceleyip karar bağlamakla görevli Uyuşmazlık Çözüm Kuruludur. Görev kamu düzeninden olup, yargılamanın her safhasında taraflar ileri sürmese bile resen dikkate alınır. Buna göre mahkemece Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun görevli ve yetkili olduğu belirtilerek dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 112,25 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4616, Karar No: 2007/8419, Tarih: 31.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4616 E.  ,  2007/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası sayılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... .... Davalı vekili mazeret dilekçesi sundu. Davacı vekiline davalı vekilinin mazereti bildirildi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 282,60 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacılardan alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalılara geri verilmesine, 31.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17613, Karar No: 2023/22671, Tarih: 17.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/17613 E.  ,  2023/22671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/148 E., 2015/796 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının katılan sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre katılan sanık ...'un hükmün temyizinden sonra 14.10.2021 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları bulunduğundan, katılanın yasal mirasçıları belirlenerek, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılanın yasal mirasçılarına tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3568, Karar No: 2014/947, Tarih: 28.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3568 E.  ,  2014/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/256909

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık A.. A..'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.01.2011 gün ve 2009/539 Esas, 2011/30 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki özünde değişmeyen istikrarlı anlatımları, bunu doğrulayan müşteki Fadimana, tanıklar Fatma, Şerife ve Ömer'in beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, 2008 yılında 12 yaşında olan mağdurenin okuldan eve döndüğü sırada, bunu gören sanığın mağdureyi evine davet ettiği, birlikte sanığın evinin önüne kadar gittikleri, sanığın evin içine davet etmesi üzerine bunu kabul etmeyen mağdurenin boğazını cinsel amaçla öptüğü, 15.10.2009 günü ise mağdurenin simit almak için arkadaşını beklediği sırada, sanığın buraya gelerek mağdurenin cinsel amaçla elini tutarak "seni öpeyim mi" dediği, mağdurenin ise elini çekerek sanıktan kurtulması şeklinde sübut bulan olayda, sanığın zincirleme olarak çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği ve bu nedenle TCK.nın 103/1-a ve 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği halde, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek ve eksik gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3367, Karar No: 2017/12365, Tarih: 29.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/3367 E.  ,  2017/12365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ... Kutu Ambalaj.San. ve Tic. Ltd.Şti. ile davalılar ..., ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.09.2014 gün ve 2011/964-2014/417 sayılı hükmün Dairenin 28.02.2017 gün ve 2015/1519-2017/2109 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 275,00 TL para cezasının davalı ...'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 65,40 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna, 29/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24805, Karar No: 2015/27230, Tarih: 22.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/24805 E.  ,  2015/27230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın ...’ın oğlu olduğu, katılan ...’in de diğer katılan ...’in annesi olduğu, ... ve ...'in evlerinin ... ve ...'in evleriyle bitişik olduğu, katılanların inşaat yaptığı, inşaattan çıkan toprak birikintisini ve inşaat artığını ... ile komşu oldukları ara bölüme koydukları, ...'in inşaat artığı ve toprakların kaldırılmasını istemesi, ...'in de buna karşı çıkması nedeniyle ... ve ... arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında ... ve ...’in karşılıklı birbirlerine sinkaflı sözlerle küfür ettikleri, ...'in evden aldığı suçtan sonra ele geçirilemeyen bıçak ile ...'in üzerine yürüyerek yaralamaya kalkıştığı sırada tartışma seslerini duyan sanığın dışarı çıkarak ...'in elinde bıçağı gördüğü ve almak isterken yaralandığı, sonrasında sanığın katılanların evine taş atarak camı kırmak suretiyle zarar verdiğinin iddia edildiği olayda; mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın katılan ...’in elindeki bıçakla babasına saldırması üzerine bıçağı almaya çalışırken yaralandığının kabul edilmesi karşısında, sanığın sonrasında taş atmak suretiyle camı kırması nedeniyle TCK’nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4309, Karar No: 2010/7898, Tarih: 05.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4309 E.  ,  2010/7898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 29 parsel sayılı taşınmazına komşu 95 ada 31, 215 ve 216 parsel sayılı taşınmazların maliki davalının İmar Yasası ve Yönetmeliğine aykırı şekilde binası üzerine kaçak olarak ilave 3. kat ve baca yaptığını, bu yapılar dolayısıyla deniz ve kale manzarasının kapandığını, hava sirkülasyonunun engellendiğini ve rahatsız edici kokulara maruz kaldığını, bu durumun komşuluk hukukundan kaynaklı katlanma sınırını aştığını ileri sürerek, her türlü müdahalenin önlenmesi, 215, 216 ve 31 parsellerdeki mevcut 3. çekme katların ve 31 parseldeki mevcut mutfak bacasının yıkımına karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıya ait dava konusu taşınmaz üzerine davalı tarafından yapılmış olan 35 metrekarelik yapının davacının deniz ve kale manzarasını engellediğinin belirlendiği gerekçesiyle bu yapı yönünden davanın kabulüne,diğer isteklerin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü: -KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 240,00-TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 5.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/9641, Karar No: 2012/1693, Tarih: 09.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9641 E.  ,  2012/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davadaBakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/04/2010 tarih ve 2007/207-2010/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın Necatibey Şubesine ait Anadolu Bir Gıda Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.’nin keşideci olduğu 30/03/2007 tarihli ve 8.000,00-YTL bedelli çekin ibraz edilerek ödenmesi veya arkasının yazdırılmasının müvekkilinin ağabeyi tarafından talep edildiğini, ancak davalı bankanın şubesinin “İş bu çek üzerindeki imza şubede mevcut imza sirküleri ile uyuşmadığından işlem yapılamamıştır.” şeklinde çekin arkası yazılarak müvekkiline verildiğini, davalı bankanın böylece kötü niyetli keşideci firmayı koruma altına aldığını ileri sürerek çek bedeli olan 8.000,00-YTL’nin davalıdan tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekin geçerliliğinin keşidecisi tarafından imza edilmesine bağlı olduğunu, imza kontrolü sonucunda imzanın keşidecinin imzası olmadığının anlaşıldığını, bu nedenle çekin arkasına “İş bu çek üzerindeki imza şubede mevcut imza sirküleri ile uyuşmadığından işlem yapılamamıştır.” şeklinde yazıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu çekteki keşideci imzasının dava dışı şirket yetkilisi Mehmet Çelik’in el ürünü olduğu, davalı bankanın kendisine yüklediği görevleri yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 8.000,00 YTL’nin davalıdan tahsiline, kötü niyet tazminatı isteminin şartları oluşmadığından bu talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 356.40TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25802, Karar No: 2017/35539, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25802 E.  ,  2017/35539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5784, Karar No: 2024/6002, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5784 E.  ,  2024/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/472 E., 2024/570 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Eşme Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/367 E., 2022/247 K.

Taraflar arasındaki ziynet ve çeyiz eşyası alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile kararda belirtilen ziynet ve çeyiz eşyası alacağının davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar ile davalının istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş ve davalı vekilinin ek karara karşı istinaf kanun yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 27.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz harç ve giderlerinin ödenmemesi sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 27.05.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen/eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra davalı vekiline 30.04.2024 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, davalı vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 27.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4202, Karar No: 2018/9306, Tarih: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4202 E.  ,  2018/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.