muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5079, Karar No: 2011/20876, Tarih: 01.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/5079 E.  ,  2011/20876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 170/3. maddesinde; inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu “anlaşılırsa” itirazın reddine karar verileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, takip konusu senet aslı ve ekindeki tüm belge asıllarının imza incelemesine tabi tutulmak üzere Adli Tıp Kurumuna gönderildiği sırada PTT görevlilerince kaybedilerek zayii edildiği, icra dosyası, mahkeme dosyası, sair belgeler ve senet fotokopisinin taraflardan temin edilerek dosyanın ihya edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece senet fotokopisi üzerinden bilirkişi raporu alınmıştır. Sözkonusu raporda imzanın borçluya ait olmadığı belirtilmiş ise de, senet fotokopisi üzerinden incelemeye gidilemeyeceği, bu durumda uyuşmazlığın çözümünün yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle imza itirazının reddine karar verilmiştir.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına ve bu arada Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılamaz. “imzaya itirazda ispat külfeti alacaklıya aittir”(HGK'nun 26.04.2006 tarih, 2006/12-223 E.-2006/235 K.). Diğer bir deyişle, alacaklı, takip dayanağı bonoda borçlu keşideciye atfen atılı imzanın onun eli ürünü olduğunu, itiraz halinde ispat etmek zorundadır. Senet aslı ibraz edilemiyorsa bu halde uyuşmazlığın çözümü dar yetkili mahkemenin görevi dışında kalıp yargılamayı gerektirir. Bu durumda ispat yükünün gereği gibi yerine getirilmediğinden ve imzanın borçluya ait olduğu hususu alacaklı tarafından kanıtlanamadığından itirazın kabulüne karar verilmelidir. Aksine düşüncelerle itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3233, Karar No: 2011/14737, Tarih: 31.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3233 E.  ,  2011/14737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/10/2009 tarih ve 2007/8-2009/249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 17 Ekim 2006 tarihinde, Başbakan ....'ın hastaneye kaldırılmak istenirken arabada bayılması, araçta tek başına mahsur kalması ve aracın camının balyozla kırılarak Başbakan'ın araçtan çıkartılabilmesi olayının gerçekleştiği anın fotoğraflarını sadece foto muhabiri olan müvekkilinin görüntülediğini, davalı Tercüman Gazetesi'nin, davacıya ait fotoğrafların Milliyet Gazetesinde ilk kez yayınlandığı tarihte, müvekkilinin fotoğraflarını izinsiz kullanarak manşetten verdiğini, haberin ... tarafından kaleme alındığını, söz konusu fotoğrafların güzel sanat eseri olup müvekkilinin de telif hakkı sahibi olduğunu, davacının maddi ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, şimdilik 5.000 TL mutad bedel tazminatı ile 15.000 TL manevi haklar tazminatının, olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile kesinleşmiş kararın Türkiye düzeyinde dağıtılan bir gazetede yayınlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının söz konusu fotoğraflar üzerinde hak sahibi olmaması nedeniyle aktif dava husumetinin bulunmadığını, fotoğrafların aynı tarihte yayınlanması nedeniyle Milliyet Gazetesinden kopyalanmasının mümkün bulunmadığını, olay yerinin açık bir alan olması nedeniyle aynı açıdan pek çok fotoğraf çekildiğini, fotoğrafların da birebir örtüşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, foto muhabiri olarak çalışan davacının, söz konusu fotoğrafları işinin gereği olarak çektiği, fotoğrafların haklarının çalıştıranda olduğu, fotoğraflar eser niteliğinde olmadığından olayda davacının adının belirtilmesi ve eserin bütünlüğünün kullanılması gibi manevi haklarının ihlalinden ve dava açma hakkı bulunduğundan söz edilemeyeceği, bu nedenle davacının aktif dava ve husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4125, Karar No: 2015/14240, Tarih: 30.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/4125 E.  ,  2015/14240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

... ile ..... aralarındaki alacak davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair... Aile Mahkemesi'nden verilen 01.10.2014 gün ve 1127/1103 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.06.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Av....... ve karşı taraftan davalı vekili Av.....geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı .... vekili, davacının evliliğin başından beri çalışmadığından, evlilik boyunca sürekli kocasına omuz verdiğinden bahsederek dava dilekçesinde bildirdiği taşınmazlar ve banka hesapları ile ilgili 150.000 TL ve ayrıca diğer malvarlığı için 150.000 TL katılma payı istemiş, 12.02.2014 tarihli dilekçesinde taşınmazların toplam değerinin 100.000 TL olduğunu açıklayarak bu miktar üzerinden nispi harcı tamamlamıştır.

Davalı .... vekili, davacının ev hanımı olup hiçbir geliri ve katkısı bulunmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine, 46.554,13 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya yönelik taleplerinin reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 17.12.1969 tarihinde evlenmiş, 21.09.2010 tarihinde açılan ve kesinleşen dava sonunda boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrığı (TKM'nin 170. m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (TMK'nın 225/2. m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nın 202.m).

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacının düzenli ve sürekli gelir elde ettiğine ve aile bütçesine katkıda bulunduğuna dair soyut tanık beyanı dışında bir belge ve delil olmadığına, edinilmiş mallara katılma rejimi döneminde edinildiği anlaşılan ve hesaplamada da dikkate alınan bina dışındaki diğer tüm taşınmazların 01.01.2002 önceki taraflar arasında mal ayrılığı rejimi geçerli iken edinildiklerine, binanın üzerinde bulunduğu taşınmazın ise davalının 01.01.2002 öncesi zilyetliğinde iken zilyetlik devri sözleşmesi ile üçüncü kişiye zilyetliği devredildikten sonra 6292 sayılı Yasa gereği üçüncü kişi tarafından karşılığı verilerek üçüncü kişi adına tapuya tescil edildiğine göre davacı vekilinin aşağıda yazılı hususlar dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Katılma alacağı, eklenecek değerlerden (TMK'nun 229) ve denkleştirmeden (TMK'nun 230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malların (TMK'nun 219) toplam değerinden bu mallara ilişkin borçları çıktıktan sonra kalan artık degerin yarısı üzerinde (TMK'nun 231) diğer eşin alacak hakkıdır. (TMK'nun 236/1). Katılma alacağı davalarında kural olarak TMK'nun 229. maddesi gereğince edinilmiş mal sayılan malların TMK'nun 232 ve 235/1. madde ve fıkraları uyarınca karar tarihine en yakın tarihteki sürüm değerlerinin yarısı üzerinden katılma alacağı hesaplanır.

Mahkemece Mandırlar köyü 2583 parsel üzerinde, davalının 01.04.2004 tarihinde inşa ettiği anlaşılan dava konusu 60 m2 yığma kargir bina ile ilgili olarak, bilirkişinin internet aracılığı ile dava tarihi 2010 yılına göre inşaat maliyet bedeli üzerinden belirlediği değer artık değer kabul edilerek katılma alacağı belirlenmiştir. Yukarıdaki ilke gereğince katılma alacağının, dava konusu binanın mahallinde yapılacak keşif sonunda konusunda uzman bilirkişi tarafından, değerini etkileyecek tüm özelliklerine göre tasfiye tarihi (karar tarihine en yakın) itibarıyla belirlenecek piyasa sürüm değeri artık değer kabul edilerek artık değerin yarısı oranında olduğu kabul edilmelidir. Keşif yapılmadan bina bedelinin internet üzerinden belirlenmesi, değerin de tasfiye tarihi yerine dava tarihi itibariyle belirlenmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda Mahkemece yapılması gereken iş, dava konusu bina ile ilgili keşif yapmak, konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile binanın tasfiye tarihi (bozma sonrası yeni karar tarihine en yakın tarih) itibariyla güncel piyasa sürüm değerini belirlemek, bu değer artık kabul edilerek artık değerin yarısı oranında davacının alacak hakkı olduğunu dikkate almak, talep ve kazanılmış haklar gözönüne alınarak hüküm kurmak olmalıdır.

3- Mahkemece, davalının...... Bankasındaki hesapları üzerinde bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucu verilen rapora göre davalının hesabından çektiği ve mal rejiminin sona erdiği tarihte hesapta bulunduğu anlaşılan 32.738,29 Euronun edinilmiş mal ve devamında artık değer kabul edilmesi yerindedir. Ancak TMK'nun 229. maddesi gereğince edinilmiş mal sayılan 32.738,29 Euronun TMK'nun 232 ve 235/1. madde ve fıkraları uyarınca karar tarihine en yakın tarihteki TL karşılığının artık değer olarak kabul edilerek hesaplamada dikkate alınması gerekirken hesaptan çekildiği 13.04.2010 tarihindeki TL karşılığı 66.228,26 TL.nin artık değer kabul edilmesi doğru değildir.

Mahkeme tarafından 32.738,29 Euro'nun tasfiye tarihi (bozma sonrası yeni karar tarihine en yakın tarih) itibarıyla güncellenmiş TL karşılığı gerektiğinde konusunda uzman bilirkişiden de yararlanılarak belirlenmeli, bu miktar artık değer kabul edilmeli, artık değerin yarısı oranında davacının alacak hakkı olduğu kabul edilmelidir.

Mahkeme tarafından 32.738,29 Euro'nun tasfiye tarihi (bozma sonrası yeni karar tarihine en yakın tarih) itibarıyla güncellenmiş TL karşılığı gerektiğinde konusunda uzman bilirkişiden de yararlanılarak belirlenmeli, bu miktar artık değer kabul edilmeli, artık değerin yarısı oranında davacının alacak hakkı olduğu kabul edilmelidir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları (2) ve (3) nolu bentlerde yazılı nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün davacı lehine 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle REDDİNE, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davalıdan Alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacıya verilmesine taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4916, Karar No: 2022/12846, Tarih: 20.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/4916 E.  ,  2022/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

1-... Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 165 021 0155 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2010 takvim yılında sahte fatura kullandığı” iddiasıyla açılan kamu davasında; faturaları düzenleyen mükellef hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunun dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; faturaları düzenleyen mükellef hakkındaki vergi tekniği raporunun ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, bu mükellef hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyasının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat kararı verilmesi,

2-Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12260, Karar No: 2013/11962, Tarih: 11.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12260 E.  ,  2013/11962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Küçüğe kayyım atanmasına ilişkin davada Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Ortaca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, hakkında babalık davası bulunan küçük ...'ya kayyım atanması istemine ilişkindir.

TMK’nun 430/1. maddesinde, “Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır”. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir..” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kayyım atanması istenen İrem'in, velisi ... ile birlikte Ortaca Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.10.2012 günlü oturumdaki beyanları ile Emniyet araştırmasından yerleşim yerlerinin “... Mahallesi ... Caddesi Kamila Sokak No:52 ...-...” olduğu, aynı zamanda küçüğün Gürsu Yıldız Teknik Lisesinde öğrenci olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın Bursa Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.9.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/832, Karar No: 2017/4499, Tarih: 30.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/832 E.  ,  2017/4499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM :TCK'nun 81/1, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktül ..... yönelik eylemi nedeniyle yapılan yargılama sonunda, sanığın kasten öldürme suçundan mahkumiyetine dair Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarih, 2014/190 esas ve 2014/347 karar sayılı hükmün sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 17/03/2016 tarih, 2016/888 esas ve 2016/1314 karar sayılı kararı ile "

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın olay gecesi maktulün evinde misafir olarak kaldığı, sanık ile maktulün birlikte alkol aldıkları, daha sonra maktulün eşi olan Yıldız ile tartıştığı, bunun üzerine Yıldız'ın evden çıkıp gittiği, bu aşamadan sonra maktulün eline bıçak alarak sanıkla tartışmaya başladığı “senin yüzünden eşimle kavga ettim” diyerek bıçakla saldırdığı, sanığın bıçak darbelerinden korunmaya çalışırken ellerinin kesildiği, sanığın evden ayrılmak için çantasını aldığı sırada maktulün sanığın yakasından tutarak apartmandan aşağıya doğru çekmek suretiyle onu dışarı çıkarttığı, bu sırada da bıçağın sapı ile sanığa vurmaya devam ettiği, dışarıda bir süre oturan maktulün tekrar bıçakla sanığın üzerine hücum ettiği ve boğazına sarıldığı, sanığın bu saldırıyı defetmek için çantasında bulunan tabancayla bir el ateş ederek maktulü öldürdüğü anlaşılan olayda;

Sanık ...'nin kendisine yönelen ve devam eden bıçaklı saldırıyı defetmek amacıyla, saldırı ile orantılı bir şekilde, tabancayla bir el ateş etmek suretiyle

gerçekleştirdiği eylemin, meşru savunmaya ilişkin “gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez” şeklindeki düzenlemeye uygun olduğu,

TCK'nun 25/1 ve CMK’nun 223/2-d. maddeleri uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece, önceki hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 5271 sayılı CMK’nun 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1221, Karar No: 2020/1987, Tarih: 02.03.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/1221 E.  ,  2020/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular hakkında başlatılan örnek 13 takipte, davacı alacaklının icra mahkemesine başvurusunda itirazın kaldırılması ile tahliye talep ettiği, mahkemece, davanın davalı ... yönünden reddine, davalı .. bakımından kabulüne, taşınmazdan tahliyesine, talep olmadığından davalı lehine tazminat verilmesine yer olmadığına karar verildiği, tarafların istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı alacaklının isninaf başvurusunun esastan reddine, davalı borçlunun istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın reddine, asıl alacağın %20'si oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verildiği, davacı alacaklının temyiz başvurusunda bulunduğu görülmüştür.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

6100 sayılı HMK'nun 357. maddesinde; "(1) Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinde karşı dava açılamaz, davaya müdahale talebinde bulunulamaz, davanın ıslahı ve 166 ncı maddenin birinci fıkrası hükmü saklı kalmak üzere davaların birleştirilmesi istenemez, bölge adliye mahkemesince resen göz önünde tutulacaklar dışında, ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmalar dinlenemez, yeni delillere dayanılamaz." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; HMK'nun 357. maddesi nazara alındaığında, alacaklı ya da borçlu tarafından tazminat talebinin ilk derece mahkemesinin nihai kararına kadar talep edilebileceği, bu istemin Bölge Adliye Mahkemesinde ileri sürülemeyeceği ancak kamu düzeni ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesinde talepte bulunulabileceği, her ne kadar Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesine davalı borçlu tarafından 11.09.2018 tarihli duruşmaya binaen mazeret dilekçesi verildiği ve mahkemece mazeret dilekçesinin reddedildiği, davalı borçlunun beyanına göre mazeret dilekçesi reddedilmeseydi tazminat talep edeceği yönündeki beyanı esas alınarak tazminata hükmedildiği görülmüş ise de, yukarıda belirtildiği üzere borçlunun ilk derece mahkemesinde hiç bir aşamada tazminat talebinde bulunmadığı, mazeret dilekçesinde de tazminat talebinin yer almadığı, dolayısıyla mazeret dilekçesinin kabulü halinde gelecek celse tazminat talebinde bulunacağının kabul edilemeyeceği anlaşılmakla kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 12/9/2019 tarih ve 2019/142 E.-2019/1713 K. sayılı kararının 2/b nolu bendinde yer alan "... Asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davacıdan alınarak davalılara verilmesine" cümlesinin tamamen çıkartılarak, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 02/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.