muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2443, Karar No: 2024/230, Tarih: 11.01.2024

2. Maddi hata yönünden;

Bozma sonrası kurulan hükümde sanık ...'un kazanılmış hakkı gözetilirken uygulama maddesi olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gösterilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Eksik inceleme yönünden;

Katılan ... hakkında düzenlenen adlî muayene raporlarında katılanın yaralanmasının ne şekilde hayatî tehlikeye neden olduğunun denetime imkan verecek şekilde açıklanmadığı, bu itibarla mevcut raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığı gözetilerek, katılana ait tüm tedavi evraklarının, film ve grafileri ile geçici ve kesin raporlarının en yakın Adlî Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne gönderilmesi ile bahse konu yaralanmalara ilişkin, 5237 sayılı 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı ve 87 nci maddelerinde belirtilen tüm kriterlere uygun nihai rapor temini ile sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz rapora istinaden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Mağdur ... vekilinin temyiz istemin yönünden;

Mağdur ...'nin bozma üzerine Mahkemesince kurulan hükümlerin tarafı olmadığı, zarar gören sıfatı bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığından mağdur ... vekilinin temyiz talebinin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında ... ve ... karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2020/54 Esas, 2022/730 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan maddi hata nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2020/54 Esas, 2022/730 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince,hükmün kazanılmış hakka ilişkin paragrafına "anlaşılmakla" ibaresinden sonra gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;

D. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan eksik inceleme nedeniyle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2020/54 Esas, 2022/730 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/139, Karar No: 2023/515, Tarih: 09.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/139 E.  ,  2023/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI :2019/625 E.,2021/2412 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/244 E., 2018/462 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan istinaf incelemesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Daire kararının davacı vekili tarafından düzeltilmesi istenilmekle yapılan öninceleme sonucu gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304.maddesinde hükümdeki yazı ve hesap hataları ile benzeri açık hataların taraflardan birinin talebi üzerine ya da resen düzeltilebileceği öngörülmüştür.

Davacı vekilinin maddi hata dilekçesi adı altında sunduğu dilekçesinde, herhangi bir yazı veya hesap hatasından bahsedilmediği ancak kararın hukuka aykırılığının ileri sürüldüğü görülmektedir.

6100 sayılı Kanunda, bu Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması sonucunda verilen Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durumda davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan karar düzeltme harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12485, Karar No: 2010/3749, Tarih: 05.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12485 E.  ,  2010/3749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.03.2008 tarih ve 2006/614 - 2008/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, Layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...’ın (yargılama sırasında vefatı üzerine davaya devam eden mirasçıları vekili sıfatıyla) davalı bankanın Moda şubesi müşterisi olduğunu, bu bankada 59.500 TL’lık hesap açtığını, 10.02.2006 tarihinde cezaevine girdiğini, hesabından para çekmesi için yetki verdiği avukatının bankada para bulunmadığını kendisine bildirdiğini, davalı bankanın gerekli özeni göstermeyerek vekaleti veya yazılı talimatı olmadan 3. kişilere ödeme yapması nedeniyle kusurlu olduğunu, Kadıköy 1. Noterliği'nden 22.08.2006 tarihinde davalı bankaya ihtarname keşide edilmiş olmasına rağmen cevap verilmediğini ileri sürerek, dava dilekçesindeki “şimdilik 10.000 TL alacağın hesaptan çekildiği tarihten itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsili” talebini 28.05.2007 tarihinde 50.448 TL ıslah yoluyla arttırarak 60.448 TL’nın paranın çekildiği 31.05.2006 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın müvekkili bankanın Moda şubesinde hesabının bulunduğunu, 29.03.2006 tarihinde Kadıköy Çarşı Şubesi'ne gelerek Ümraniye Nüfus Müdürlüğü'nden kayıp nedeniyle çıkarılan nüfus cüzdanını ibraz eden ve kendisini ... olarak tanıtan kişinin Moda şubesindeki hesabında bulunan portföyünü Kadıköy Çarşı Şubesi'ne yeni bir hesap açarak aktarmak istediğini belirttiğini, Çarşı Şubesi yetkililerinin söz konusu şahıs tarafından ibraz edilen kimlikteki bilgiler ile Moda Şubesi'ndeki bilgileri karşılaştırıp aynı bilgiler olduğu kanaatine vardıklarını ve hesap açtıklarını, müşteriye telefon bankacılığı şifresinin verildiğini, 29.03.2006 tarihinde telefon bankacılığı şifresi kullanılarak Moda şubesindeki hesapta bulunan 60.448 TL’nın Çarşı Şubesi'ne aktarıldığını ve çeşitli tarihlerde bu tutarın çekildiğini, davacının kimlik bilgi ve belgelerini koruyamaması veya başkasının eline geçtiğinin bilgisini bankaya vermemesi nedeni ile sorumlu olduğunu, müvekkili bankanın kusurlu olduğu düşünülse dahi hesap sahibinin de bu nedenle müterafik kusurlu bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 10.02.2006 tarihinden itibaren Ümraniye Kapalı Cezaevi'nde tutuklu olarak bulunan davacı ...’ın davalı bankanın Moda şubesindeki hesabının 29.03.2006 tarihi itibarı ile 60.448 TL olduğu, 29.03.2006 tarihinde davalı bankanın Çarşı Şubesi'ne gelerek kendisini davacı kimliği ile tanıtan kişinin ibraz ettiği nüfus cüzdanı esas alınarak Moda Şubesi'ndeki hesabın bu şubeye aktarılması için yeni hesap açtırdığı ve bankaca verilen telefon bankacılığı şifresini kullanılarak Moda Şubesi'nden Çarşı Şubesi'ne aktarılan 60.448 TL’nın değişik tarihlerde değişik şubelerden şube yetkilileri tarafından imza kontrolü yapıldığı paraf edilerek çekildiği, 10.000 TL ve 5.000 TL ödeme fişlerinde atılı imzaların Çarşı Şubesi'nde açılan hesap mudisinin sözleşmeye attığı imzaya benzediği, 40.000 ve 5.448 TL ödeme fişlerindeki imzanın sözleşmede atılan imzaya benzemediğinin ilk bakışta anlaşıldığı, davalı bankanın Çarşı Şubesi'nin kendisine intikal eden ödeme dekontlarındaki imzaları yedinde bulunan imza örneği ile karşılaştırmadığı, kendisini ... olarak tanıtan kişinin Çarşı Şubesi'ndeki hesap açılışındaki ve hesaptan para çekilişindeki işlemlerinde kullandığı imzalarını Moda Şubesi'ndeki gerçek ilk imza ile mukayese ve kontrol etmemek suretiyle gerekli dikkat ve özeni göstermemiş olduğundan davalının sorumlu bulunduğu gerekçesiyle, faiz başlangıç tarihi hariç davanın kabulüne, 60.448 TL’nın 10.000 TL kısmı üzerinden temerrüt tarihi olan 28.08.2006 tarihinden başlayarak faizin cinsi yönünden istemle bağlı kalınarak yıllık % 9 ve sonradan değişen oranlarda, 50.448 TL kısmı üzerinden davanın ıslah edildiği 28.05.2007 tarihinden başlayarak yıllık % 9 ve sonradan değişen oranlarda yasal temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Bankası vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

Kararı, davacılar vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Bankası vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyizi bakımından ise, Kanuni faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin 3095 sayılı Yasanın 4489 sayılı Yasayla değiştirilen ve 01.01.2000 tarihinde yürürlüğe giren değişik 1 nci maddesi hükmüne göre %30 yasal faiz oranından vazgeçilerek, bunun yerine Merkez Bankasının kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranında faiz uygulamasına geçilmiş, anılan Yasanın 2 nci maddesinin 1 ve 2 nci fıkralarının birlikte değerlendirilmesinden anlaşıldığı üzere ve değişik 1 nci maddeye yapılan atıf nedeniyle ticari olmayan işlerden doğan para alacaklarında reeskont oranında temerrüt faizi istenebileceği 2/f-2. maddesi hükmüne göre ise yukarıda belirtilen değişiklik tarihinden itibaren ticari işlerde Merkez Bankası’nın kısa vadeli avanslar için uyguladığı ve reeskont oranına göre daha yüksek bir oranı ifade eden avans faizi oranında temerrüt faizi istenebileceği düzenlenmiştir.

Daha sonra 5335 sayılı Yasayla 1 nci madde hükmü yeniden değiştirilmiş, 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren hükme göre yasal faizin (ticari olmayan işlerde uygulanan temerrüt faizi) reeskont oranına göre belirlenmesi düzenlemesinden vazgeçilip, reeskont oranı tabiri madde metninden çıkartılmış bunun yerine artırılma-indirilme yetkisi Bakanlar Kurulu’na bırakılan ve belli bir oranı ifade etmekte olan (önce %12 iken 01.01.2006 tarihinden itibaren %9) yasal faiz uygulamasına geçilmiş bulunmakta ve böylece 01.01.2000 tarihinden önceki dönemde ticari işlerde 01.01.2000-01.05.2005 tarihleri arasında ise ticari olmayan işlerde temerrüt faizine esas olarak uygulanan reeskont oranına yasa metninde yer verilmemiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda halli gereken husus davacının reeskont oranı tabirinin yasadan çıkarıldığı 01.05.2005 tarihinden sonra da (davada 12.09.2005 tarihinden itibaren istenmiş) ticari işlerde reeskont oranına göre temerrüt faizi isteyip isteyemeyeceği buna Yasanın 2/f.2. maddesi hükmünün engel teşkil edip etmeyeceği, bir başka ifadeyle ticari işlerde ancak avans faizimi istenebileceği, bunun dışındaki istemlerin yasal faiz istemini mi ifade edeceği noktasında toplanmaktadır. Yasanın 2/f.2. hükmünde “…ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir” denilmekte olup, istenebilir şeklindeki düzenlemenin para alacaklısının ancak avans faizi isteyebileceği böyle bir talep yerine somut olayda olduğu gibi reeskont faizi istemesi halinde avans faizinden vazgeçtiği ve artık ancak 2/f-1. hükmü yollaması ile aynı Yasanın 1 nci maddesine göre yasal temerrüt faizi isteyebileceğini düşündürmekte ise de, bu kabul tarzının aşağıda açıklanacak nedenlerle isabetli olamayacağı ve yasanın böyle bir sonucu amaçlamadığı kabul edilmelidir.

Yasal düzenlemenin değerlendirmesine geçildiğinde, yukarıda anılan madde metninde yer alan istenebilir hükmünün alacaklının en çok hangi oranda faiz talep edebileceği bir başka ifadeyle azami faiz oranını gösterdiği onun da avans faizi olduğu yoksa alacaklının avans faizi istemesi mümkün iken tercihini bu yönde kullanmayıp, ondan daha düşük oranda bir faiz oranını ifade eden belli bir faiz türüne veya orana göre talepte bulunmasına engel teşkil edemeyeceği, aksine bir düşüncenin alacaklının ihtiyarında olan daha az oranda faiz isteme yetkisinin alacak ticari bir işten doğmuş olsa bile ya isteyebileceğinin en azını (yasal faiz) ya da en çoğunu (avans faizi) isteyebilirsin şeklinde yasa ile elinden alınmasının avans faizinden az yasal faizden çok olan bir orana göre faiz talep etmesini engelleyeceği sonucunu doğuracağı, bunun da alacaklıyı avans faizi talebine yönelterek borçlunun durumunu ağırlaştıracağı oysa yasanın böyle bir amacı olamayacağı gibi alacaklının talep hakkını tercih yönünden sınırlandırdığı da düşünülemez. Ancak bu arada şunu da ifade etmek gerekir ki alacaklının avans faizinden daha az oranda talep ettiği faizin sadece adi işlerde uygulanacağına ilişin bir düzenleme varsa veya istenen faiz türünün oran olarak belirlenebilirliği yoksa böyle bir halde alacaklının Yasanın 1 nci maddesi hükmüne göre faiz talep ettiğini kabul etmek gerekecektir.

Somut olaya dönüldüğünde davacı reeskont faizi talep etmiştir. Reeskont faizi Merkez Bankasının reeskont işlemlerinde uyguladığı iskonto oranı olup, Merkez Bankasının yayınladığı orana göre belirlenmesi mümkün olduğu gibi daima avans faizinden düşük bir oranı ifade ettiği de dikkate alındığında ve yukarıda yapılan açıklamalar ve varılan sonuca göre yasa metninde 01.05.2005 tarihinden itibaren yer almasa da davacının ticari işten doğan alacağı için avans faizi yerine reeskont faizi talep edebileceği gözetilerek, buna göre karar verilmek gerekirken yasal faize karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK. 438/7. madde hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davacılardan ...'ın isminin karar başlığında yer almamasının maddi hatadan kaynaklandığı anlaşıldığından hükmün anılan kanunun 459. maddesi uyarınca bu yönden de düzeltilmesi gerekmiştir.

3-Davacılardan ...'ın isminin karar başlığında yer almamasının maddi hatadan kaynaklandığı anlaşıldığından hükmün anılan kanunun 459. maddesi uyarınca bu yönden de düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Bankası vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin b ve c paragraflarındaki "3095 sayılı yasanın değişik 1. ve 2/1. maddeleri hükümlerince yıllık %9 ve sonradan değişen oranlarda yasal faiz cinsinden direnim faizi" ibarelerinin kaldırılarak "reeskont faizi" ibaresinin, yine hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin c paragrafındaki faiz başlangıç tarihi olarak "28.05.2007 tarihi" kaldırılarak, "temerrüt tarihi 28.08.2006 tarihinden itibaren" ibaresinin konulmasına; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle karar başlığının davacılar kısmına 3 numaralı davacı olarak ...'ın eklenmesine ve kararın düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.674,51 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23043, Karar No: 2016/3051, Tarih: 11.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/23043 E.  ,  2016/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/65171

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2013/155 (E) ve 2013/440 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün 4.fıkrası 1 .bendinde mağdur sanık ...'ın ismi ... olarak yazılmış ise de mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır

1. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile yapılan değişiklik uyarınca sanığa verilen doğrudan verilen adli para cezasının kesin olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı CMK'nin 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik ve sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, sanık Özgür açısından bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun ONANMASINA,11/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23341, Karar No: 2015/2102, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23341 E.  ,  2015/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2014/8-2014/133

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA,peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5833, Karar No: 2020/10817, Tarih: 03.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/5833 E.  ,  2020/10817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, yargılama giderleri arasında idareye harç yükletilmesi doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2 numaralı bendinde yer alan (son karar tarihi olan 04.03.2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemizin karar tarihine) sözcüklerinin yazılmasına,

b) 2/A bendinin tamamen çıkartılmasına,

c) 3 numaralı bendin hükümden çıkartılarak, yerine (Bozma sonrası tespit edilen 1.909.658,84 TL fark bedelin tapudaki ve veraset ilamındaki paylar oranında davalılara derhal ödenmesine) sözcüklerinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2 numaralı bendinde yer alan (son karar tarihi olan 04.03.2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemizin karar tarihine) sözcüklerinin yazılmasına,

b) 2/A bendinin tamamen çıkartılmasına,

c) 3 numaralı bendin hükümden çıkartılarak, yerine (Bozma sonrası tespit edilen 1.909.658,84 TL fark bedelin tapudaki ve veraset ilamındaki paylar oranında davalılara derhal ödenmesine) sözcüklerinin yazılmasına,

d) 9 numaralı bendinde yer alan (Davalı tarafından yapılan 163,70 TL harç ve 34,00 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 197,70 TL 'nin davacı idareden alınarak davalıya verilmesine,) cümlesinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davalı tarafından yapılan 34 TL yargılama giderinin davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, davalı tarafından yatırılan 163,70 TL harcın istek halinde yatıran tarafa iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.