muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5424, Karar No: 2020/10818, Tarih: 03.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/5424 E.  ,  2020/10818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Faiz başlangıç tarihinin hatalı gösterilmesi,

2-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, yargılama giderleri arasında idareye harç yükletilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde

yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 5 numaralı bendinde yer alan (31/08/2013) tarihlerinin çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı (03/09/2013) tarihinin yazılmasına,

b) 3 numaralı bendinde yer alan (295.987,20-TL'nin) ibaresinden sonra gelen kısmın çıkartılmasına, yerine (derhal ödenmesine) sözcüklerinin yazılmasına,

c) 6 numaralı bendinde yer alan 31/08/2013 tarihinden ibaresi dahil sonra gelen kısmın çıkartılmasına yerine (03/09/2013 dairemizin karar tarihine kadar faiz uygulanmasına) sözcüklerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12268, Karar No: 2014/7934, Tarih: 20.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12268 E.  ,  2014/7934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dahili su klozunu içeren konut sigorta poliçesiyle sigortalı iki katlı betonarme evinin tabanındaki ahşap ve fayans yer döşemelerinde, 2004 - 2005 kış ve 2005 bahar aylarındaki aşırı kar ve yağmur yağışlarına bağlı sel ve su baskını sonucunda hasar oluştuğunu ileri sürerek, 4.401,26 TL'nin hasar tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalı ... şirketinden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, rizikonun teminat kapsamında bulunmadığı, hasara zemin izolasyon yetersizliğinin neden olduğu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, davacının evinde meydana gelen hasarın sigorta poliçesi teminatında kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve 3.454,78 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 211,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 20.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19452, Karar No: 2014/25556, Tarih: 30.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/19452 E.  ,  2014/25556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhaneli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2013/15-2014/9

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte, borçlu avalistin imzaya itiraz istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın reddine karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece imza incelemesi konusunda dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderildiği, adı geçen kurum tarafından düzenlenen 07.03.2014 tarihli raporda imzanın değerlendirildiği; ancak imzanın borçlu C.. O..'un eli ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilemediğinin bildirildiği, alacaklının rapora itiraz etmediği anlaşılmıştır.

Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senet elinde olup, takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 E.-2006/231 K.).

Adli Tıp Kurumunca 3 bilirkişi tarafından düzenlenen 07.03.2014 tarihli raporda, inkar edilen imzanın borçluya ait olup olmadığının tespit edilemediği belirtilmiş olup bu aşamada ispat külfetinin alacaklıda olduğu ancak alacaklının rapora itiraz etmediği ve yeni rapor alınması talebinin olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde imzanın avalist C.. O..'a aidiyeti tespit edilemediğine göre itirazın kabulü gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16442, Karar No: 2017/4216, Tarih: 10.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16442 E.  ,  2017/4216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan, sınırlarını dava dilekçesinde bildirdiği 4000 m² yüzölçümündeki taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılmış olduğunu, müvekkilinin taşınmazda imar ve ihyada bulunduğunu ve kazandırıcı zamanaşımı koşullarının oluştuğunu ileri sürerek davacı adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın kadastro bilirkişilerinin 25/10/2014 tarihli raporu ve eki krokisinde (B) ve (C) harfleri ile gösterilen kısımlar yönünden davanın reddine; bu yerin bir bütün olarak orman vasfı ile Hazine adına tesciline, (A) harfi ile gösterilen 1985,61m²'lik kısım yönünden davanın kabulü ile bu kısmın ev ve arsası vasfı ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Ulukapı köyünde 1963 yılında yapılıp sonuçları 03.03.1967 - 01.04.1967 tarihleri arasında ilan edilip kesinleşen genel kadastro çalışması, 05/07/1971 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadsatrosu ve 12/05/1992 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına göre, dava davacı ... tarafından, davalı ... kişiliğine karşı husumet yöneltilerek açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir. Mahkemece ... davaya dahil edilerek karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 50. maddesinde medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medeni hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK'nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2) Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun Büyükşehir Belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, 6360 sayılı Kanun gereğince Büyükşehir sınırlarının il mülki sınırı haline gelmesi nedeniyle ... Büyükşehir Belediyesinin ilgili kamu tüzel kişisi sıfatıyla davada taraf olarak yer alması gerekli olduğundan, 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle; davacı ... ve davalı Hazinenin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/246, Karar No: 2021/592, Tarih: 25.11.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/246 E.  ,  2021/592 K.**

**"İçtihat Metni"**

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nda düzenlenen üste fiilen taarruz suçundan hükümlü ...'un, aynı Kanun’un 91/1, 92. maddesi delaletiyle mülga 765 sayılı TCK’nın 51/son ve 59/2. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kara Kuvvetleri Komutanlığı (Kapatılan) Ağrı 12. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 31.12.2002 tarihli ve 935-981 sayılı hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Hükümlü hakkında 08.02.2008 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinde yapılan değişiklik ve 5728 sayılı Kanun’un geçici birinci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılan lehe düzenleme sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi olasılığı bulunduğundan 5275 sayılı Kanun’un 98 ila 101. maddeleri uyarınca hükümlü hakkında infazın durdurulup durdurulmayacağı ve 5728 sayılı Kanun’un geçici 1/2. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususlarında karar verilmesi için Kara Kuvvetleri Komutanlığı Ağrı 12. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Savcılığının 24.03.2008 tarihli ve 2002/255 sayılı talebi üzerine dosyayı yeniden ele alan Kara Kuvvetleri Komutanlığı (Kapatılan) Ağrı 12. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesince 29.05.2008 tarih ve 935-554 sayı ile; Mahkemenin 31.12.2002 tarihli ve 935-981 sayılı hükmünün geri alınmasına, infaz işlemlerinin durdurulmasına, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nda düzenlenen üste fiilen taarruz suçundan hükümlü ...'un, aynı Kanun’un 91/1, 92. maddesi delaletiyle mülga 765 sayılı TCK’nın 51/son ve 59/2. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

İtiraz edilmediği gerekçesiyle bu kararın 12.03.2009 tarihinde kesinleştirilmesinden sonra, hükümlünün 12.02.2010 tarihinde işlediği 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan yapılan yargılama sonucunda Sarıyer (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesince 30.12.2010 tarih ve 304-711 sayı ile; 23.03.2011 tarihinde işlediği resmî belgede sahtecilik suçundan yapılan yargılama sonucunda Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesince 02.05.2012 tarih ve 167-231 sayı ile; hükümlünün denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dosya için Kara Kuvvetleri Komutanlığı (Kapatılan) Ağrı 12. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesine ihbarda bulunulmuştur.

Dosyayı ele alan Kara Kuvvetleri Komutanlığı (Kapatılan) Erzurum 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince 12.10.2016 tarih ve 1778-1128 sayı ile; CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına, hükümlünün 1632 sayılı Kanun’un 91/1, 92. maddesi delaletiyle mülga 765 sayılı TCK’nın 51/son, 59/2, 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bu hükmün de hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesince 21.10.2019 tarih ve 29792-13124 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 13.12.2019 tarih ve 23019 sayı ile;

“1- İtiraza konu davanın konusu ‘üste fiilen taarruz’dur. Sanık 25.11.2001 tarihli eyleminden dolayı yargılanmış ve 31.12.2002 tarihinde ASCK 91/1, 92 yollamasıyla 765 s. TCK 51/son (ağır tahrik altında) ve 59/2 maddeleri uygulanarak 1 ay 20 gün hapis cezası ile hükümlendirilmiştir. Bu hüküm 06.02.2003 tarihinde tebliğ edilerek, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Kesinleşmekle ‘dava zamanaşımı’ tükenmiş, artık ilamın kesinleştiği tarihten itibaren Askeri Ceza Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca tatbiki mümkün 765 s. TCK'nın 112/4 maddesinde belirtilen 10 yıl süreli ‘ceza zamanaşımı’ başlamıştır.

14.02.2003 tarihinde başlayan 10 yıllık 'ceza zamanaşımı' süresi işlemekte iken ve 5 yıl 4 ay 21 gün sonra, 29.05.2008 tarihinde Mahkemesince ASCK 91/1, 765 s. TCK 51/son, 59/2, 5237 s. CMK 231. maddeleri uygulanarak yapılan uyarlama sonrasında 1 ay 20 gün hapis ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Bu karar da 14.07.2008 tarihinde tebliğ edilerek itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Sanık deneme süresi içinde, 12.02.2010 tarihinde Sarıyer 2. Asliye Ceza Mahkemesince hükümlendirildiği 6136 sayılı Kanun'un 13/1 maddesine muhalefet suçunu işlemiştir. Yani hükmün açıklanmasının geri bırakılması deneme süresinde ceza zamanşımı 1 yıl 6 ay 21 gün durmuş ve böylece kesintiye uğramıştır.

Sonuç olarak 14.02.2003 günü başlayan 10 yıllık ceza zamanaşımı süresi 1 yıl 6 ay 21 gün daha uzayarak 14.02.2013 yerine 05.09.2014 tarihinde dolmuştur.

Temyize konu (Kapanan) 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla ceza zamanaşımı dolmuş olması nedeniyle düşme kararı vermesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü tesisi usul ve yasalara aykırı, usul ve yasalara aykırı Yerel Mahkeme hükmünün temyiz incelemesini yapan yüksek Yargıtay 19. Ceza Dairesinin de açıklanan nedenle hükmün bozulmasına ve ceza zamanaşımı nedeniyle düşme kararı vermesi gerekirken onanmasına dair kararı usul ve yasalara aykırıdır.

Temyize konu (Kapanan) 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla ceza zamanaşımı dolmuş olması nedeniyle düşme kararı vermesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü tesisi usul ve yasalara aykırı, usul ve yasalara aykırı Yerel Mahkeme hükmünün temyiz incelemesini yapan yüksek Yargıtay 19. Ceza Dairesinin de açıklanan nedenle hükmün bozulmasına ve ceza zamanaşımı nedeniyle düşme kararı vermesi gerekirken onanmasına dair kararı usul ve yasalara aykırıdır.

2- Yerel Mahkeme hükmünde 765 s. TCK ve 5237 s. TCK uygulanarak karışık şekilde hüküm kurulmuştur. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan 647 s. Kanun ile adli para cezası hesaplaması gerekirken yazılı şekilde fazla adli para cezasına hükmedilmesi de usul ve yasalara aykırıdır. Hükmün bu yönden de bozulması gerekirken onanması usul ve yasalara aykırıdır.” düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesince 10.06.2020 tarih ve 35317-6316 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı hükümlü Ali Kırmaz hakkında asta müessir fiil suçundan verilen ağır para cezasının ertelenmesine ilişkin hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, hükümlü ... hakkında üste fiilen taarruz suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Hükümlüye atılı üste fiilen taarruz suçundan yapılan yargılama sırasında ceza zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin,

2- Suç tarihinde yürürlükte olan 647 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri uygulanarak adli para cezasının hesaplanması gerekirken karma uygulama yapılarak mülga 765 sayılı TCK hükümleri ile 5237 sayılı TCK hükümlerinin birlikte uygulanması suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilip hükmedilmediğinin,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

1- Hükümlüye atılı üste fiilen taarruz suçundan yapılan yargılama sırasında ceza zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin,

2- Suç tarihinde yürürlükte olan 647 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri uygulanarak adli para cezasının hesaplanması gerekirken karma uygulama yapılarak mülga 765 sayılı TCK hükümleri ile 5237 sayılı TCK hükümlerinin birlikte uygulanması suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilip hükmedilmediğinin,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Ağrı ili, Patnos ilçesinde askerlik görevini yapan hükümlü ...'un üstü konumundaki inceleme dışı hükümlü Ali Kırmaz'a 25.11.2001 tarihinde yumruk vurmak suretiyle üste fiilen taarruz suçunu işlemesi nedeniyle Kara Kuvvetleri Komutanlığı (Kapatılan) Ağrı 12. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Savcılığının 26.02.2002 tarihli ve 255-102 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Kara Kuvvetleri Komutanlığı (Kapatılan) Ağrı 12. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesince 31.12.2002 tarih ve 935-981 sayı ile; hükümlünün 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nun 91/1, 92. maddesi delaletiyle mülga 765 sayılı TCK’nın 51/son ve 59/2. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün 25.02.2003 tarihinde hükümlü ...’a tebliğ edildiği, taraflarca yasal süresi içinde temyiz edilmeyen söz konusu hükmün Yerel Mahkemece 24.04.2003 tarihinde kesinleştirilip infaz edilmek üzere dosyanın Görele Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, hükümlüye gönderilen davetnamenin 24.06.2003 tarihinde hükümlünün babasına tebliğ edildiği, Görele Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.07.2003 tarihinde hükümlüye yakalama çıkarıldığı, kolluk tarafından düzenlenen 20.08.2003 tarihli tutanağa göre hükümlünün İstanbul ili, Esenler ilçesinde ikamet ettiğinin belirlenmesi sonrasında infaz evraklarının 23.12.2003 tarihinde Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine hükümlüye 15.02.2004 tarihli davetname gönderildiği, 04.03.2004 tarihli tebliğ mazbatasına göre hükümlünün adreste tanınmaması sebebiyle tebliğ evrakının iade edildiği, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.04.2004 tarihinde hükümlüye yakalama çıkarıldığı, hükümlüye adresinde ulaşılamaması üzerine Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca infaz evrakının 08.06.2004 tarihinde Askeri savcılığa iade edildiği, Askeri savcılık tarafından 08.02.2005 tarihinde İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen yazıda infazın yerine getirilmesinin talep edildiği, bu işlemlere rağmen infazın yapıldığına ilişkin dosya içerisinde bir evrakın bulunmadığı,