muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11667, Karar No: 2018/226, Tarih: 10.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/11667 E.  ,  2018/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınıp, 257 promil alkollü vaziyette kendi yaralanması ile neticelenen trafik kazası yapan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratının yapılmaması suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının üçüncü bendinin tamamen çıkarılarak yerine ""Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 52/3 .maddesi gereğince 25 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına." ibarelerinin yazılması ile hükmün dördüncü bendinin devamına "Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11547, Karar No: 2015/17408, Tarih: 16.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/11547 E.  ,  2015/17408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/329263

Dolandırıcılık suçundan sanıklar B.. A.. ve A.. A..'in yapılan yargılanmaları sırasında; Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesiyle Kale Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kale Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2014 gün ve 2014/92 E. 2014/85 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14185, Karar No: 2017/7985, Tarih: 20.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/14185 E.  ,  2017/7985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kasko tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından kasko ... poliçesi ile kapsam altına alınan müvekkili belediyeye ait ... plaka sayılı yol süpürme aracının, şoförü ...'nın sevk ve idaresinde iken 10/10/2011 tarihinde diğer bazı araçlar ile birlikte maddi hasarlı kazaya karıştığını, aracın onarımının 20.638,12 TL bedel ile dava dışı ... A.Ş.'ne yaptırıldığını, davalıya ödeme için başvuru yapılmış ise de araç sürücüsünün alkollü olduğu gerekçesi ile hasar bedelinin bu şirkete ödenmediğini, bunun üzerine müvekkili belediye tarafından söz konusu hasar bedelinin bu şirkete ödendiğini, davalıya rücu için başvurulmuş ise de ödemenin reddedildiğini, kazanın alkol nedeni ile meydana gelmediğini, şoförün epilepsi hastası olması nedeni ile kazanın meydana geldiğini belirterek, 20.638,123 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, ... plaka sayılı aracın müvekkili şirkete kasko ... poliçesi ile sigortalı olduğunu, davaya konu kazanın 10/10/2011 tarihinde meydana geldiğini ve zamanaşımı süresinin de dolduğunu, meydana gelen kazanın genel şartların A-1 maddesinde yazılı olduğu üzere ani ve harici bir etki ile meydana gelmediğini, zararın poliçe teminatı kapsamı dışında olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; olayın 10/10/2011 tarihinde meydana gelmesi, ekspertiz raporunun 15/11/2011 tarihli olması, davacının ihbarının 11/11/2013 tarihli olması dikkate alındığında zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı, sürücünün epilepsi hastası olduğu, hasarın poliçe teminatı kapsamında kaldığı, hasarın 20.638,12 TL olduğu belirtilerek, davanın kabulü ile 20.638,12 TL'nin temerrüt (17/11/2013) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko ... sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Kasko ... sözleşmesinden kaynaklanan davalar, 6762 S.TTK.nun 1268.maddesi gereğince 2 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. (6102 S.TTK.md.1420)

Nitekim, zamanaşımı süresinin iki yıl olduğuna ilişkin bu düzenlemeye, Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları (KTKSGŞ.)'nın C.9. maddesinde de aynen ve açıkça yer verilmiştir.

Dava, kasko ... sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Kasko ... sözleşmesinden kaynaklanan davalar, 6762 S.TTK.nun 1268.maddesi gereğince 2 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. (6102 S.TTK.md.1420)

Nitekim, zamanaşımı süresinin iki yıl olduğuna ilişkin bu düzenlemeye, Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları (KTKSGŞ.)'nın C.9. maddesinde de aynen ve açıkça yer verilmiştir.

Öğretide de, kasko ... sözleşmesinden kaynaklanan davaların iki yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu benimsenmiştir (Eriş, G.: Açıklamalı-İçtihatlı Türk Ticaret Kanunu, Cilt 5, ... 2010, s.6105; Ulaş, I.: a.g.e., s.644; Gökcan, H.T./Kaymaz, S.:Karayolları Trafik Kanununa Göre Hukuki Sorumluluk, Tazminat-... Rücu Davaları Trafik Suç ve Kabahatleri, ... 2010, s.528; Doğanay, İ.: Türk Ticaret Kanunu Şerhi, Cilt 3, ... 1990, s.2957).

6762 S.TTK.nun 1268.maddesinde (6102 S.TTK.md.1420) zamanaşımı süresinin başlangıcının hangi tarih olması gerektiği gösterilmediğinden bu hususun genel hükümler çerçevesinde tespiti gerekmektedir.

Bilindiği üzere, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 128.maddesine göre, zamanaşımı, alacağın muaccel olduğu tarihte başlar.

Zarar sigortalarında, tazminatın ne zaman muaccel olacağı hususunda ise 6762 S.TTK.nun 1292 ve 1299.maddeleri (6102 S.TTK.md 1446 ve 1427) uygulanır. Bu madde hükümlerine göre, zamanaşımı süresinin başlangıcı, alacağın muaccel olduğu gün, yani sigortalının rizikonun gerçekleştiğini öğrendiği günden itibaren başlayan beş günlük ihbar tarihinin son günüdür.

...’nun 22.12.2010 tarih ve 2010/17-664 E.-689 K. sayılı ilamında da aynı ilkeler benimsenmiştir. (... ... 30.10.2011 tarihli ve E:2011.17569, K:2011.710 sayılı kararı)

Yukarıdaki açıklanan ilkeler karşısında somut olaya baktığımızda; dava konusu riziko 10.10.2011 tarihinde meydana gelmiş olup zamanaşımı süresinin 15.10.2011 tarihinde başladığı dikkate alındığında eldeki dava 20.01.2014 tarihinde açılmıştır. Davalı vekili yasal süresinde zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Dava tarihi olan 20.01.2014 itibariyle iki yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunun kabulü gerekir. Dosya içeriğine göre zamanaşımını kesen ve durduran nedenlerin bulunmadığı, davalı şirket tarafından tazminatın ödeneceği, intiba yaratılarak zamanaşımı süresinin dolmasına neden olunduğuna dair bilgi ve belge sunulmadığı anlaşıldığından, mahkemece, davalı ... şirketinin dava dilekçesine karşı süresinde bulunduğu zamanaşımı def'inin kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3098, Karar No: 2014/6540, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3098 E.  ,  2014/6540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/37893, Karar No: 2017/21425, Tarih: 11.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/37893 E.  ,  2017/21425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin revizyon işçisi olduğunu ve ... işçisi olarak işe başladığını, daha sonra kadrosunun ... Büyükşehir Belediyesi bünyesinde yer alan ... Ulaşım A.Ş.’de gösterildiğini, davacının kesintisiz çalışıp aynı işi yaparken kadrosunun yine ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ...’a geçtiğini, kağıt üzerinde ... işçisi olarak gözükmesine rağmen ... işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren ... işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren ...’nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım farkı toplu iş sözleşmesi farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı ve yemek ücreti farkı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının ... işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının ... ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanma isteğinin yasal olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden zaten yararlandığını, ... bir kamu kurumu olması nedeniyle gerek işçi gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama nedeniyle de davacının ... kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanun'la eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan ... tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde ...’nin rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar her hangi bir itirazının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının ...’ın personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile sabit olduğunu, ...’ın ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile ... arasında imzalanan iş sözleşmesinin geçerli olduğunu, ...'ın davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasını aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin verdiği 29.01.2013 tarihli ilk hüküm, davacı temyizi üzerine; davacının davalı ...’nin taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanması için gerekli diğer koşulların mevcut olup olmadığı ile talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığının değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği yönünde bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak ... ve ... arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklı fark alacaklara hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalılar vekillerince ayrı ayrı temyizi üzerine Dairemizce, davacının ıslah talebine karşı davalının ileri sürdüğü zamanaşımı definin usulüne uygun yapılıp yapılmadığı incelenerek usulüne uygun yapılmışsa bilirkişiden ek rapor alınarak sonuca gidilmesi gerektiği yönünde 09.12.2015 tarihinde yeniden bozulmuştur. Mahkemece, uyma kararı sonrasında ek rapor alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki sorun bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılmayacağı konusundadır.

Mahkemece verilen 29.01.2013 tarihli red kararı davacı temyizi üzerine, davalılar arasındaki ilişkinin tespit edilip hüküm kurulması gerektiği yönünde bozulmuş, bozma kararı üzerine mahkemece yeni değerlendirme sonucu davacının yaptığı 01.07.2014 tarihli ıslah dilekçesi de dikkate alınarak kısmen kabul kararı verilmiş, bu kararın davalılarca temyizi üzerine karar Dairemizin 09.12.2015 tarihli ilamı ile, davacının ıslah talebine karşı davalının ileri sürdüğü zamanaşımı definin usulüne uygun yapılıp yapılmadığı incelenerek usulüne uygun yapılmışsa bilirkişiden ek rapor alınarak sonuca gidilmesi gerektiği yönünde tekrar bozulmuştur.

Dosya içeriğinden; bozma sonrasında Mahkemece 30.06.2016 tarihli ilk celsede bozma ilamına uyma kararının verildiği, ancak bozma ilamına uyma kararı öncesinde Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2016 tarih ve 2015/1 esas ve 2016/1 karar sayılı ilamı ile bozma sonrası ıslahın mümkün olmadığının kesin bir şekilde belirtildiği, her ne kadar Dairemizce verilen 09.12.2015 tarihli ikinci bozma ilamı ıslah zamanaşımı definin usulüne uygun yapılıp yapılmadığı, usulünce yapılmışssa dikkate alınarak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği yönünde ise de, Dairemizce yapılan bozmanın Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı öncesine ait olduğu, İçtihadı Birleştirme Kararı karşısında davacı yararına usuli kazanılmış hakkın söz konusu olamayacağı da göz önüne alınarak, bozma kararından sonra ileri sürülen ıslah isteğinin dikkate alınmaksızın alacakların hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Davacı vekili bozma sonrası ıslah yapmış olmakla ve Mahkemece Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2016 tarihli kararı gözetilmeksizin bu ıslah dikkate alınarak karar verilmiş olmasına göre, karar hatalı olup bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4820, Karar No: 2018/8676, Tarih: 01.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4820 E.  ,  2018/8676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2005 takvim yılında işlenen suçtan; düşme

2006 ve 2007 takvim yıllarında işlenen suçtan; mahkumiyet

A)Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2005 takvim yılında sahte fatura kullanma’ suçunun, 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.12.2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B) Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından hiçbir şekilde uygulanamayacağının gözetilmemesi isabetsizliğinin, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

C) Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan kurum vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

C) Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan kurum vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

1- Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2010 tarih ve 2010/12681 Esas sayılı iddianamesi ile... Plastik Ltd. Şti. ve ...'e ait, 04.01.2007-30.09.2007 tarihleri arasında düzenlenen sahte faturaları defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açıldığı; sanık hakkında ayrıca Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2012 tarih ve 2012/17934 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, ...'a ait, 01.03.2007-20.12.2007 tarihleri arasında düzenlenen sahte faturaları defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açıldığı; 05.12.2012 tarih ve 2012/17934 Esas sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonucu, sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan, açılan davanın mükerrer olduğu gerekçesi ile reddine karar verildiği anlaşıldığından; sanığın aynı takvim yılında farklı mükelleflerden almış olduğu ve diğer davaya konu olmayan sahte faturaları kullanmasının farklı fiil olduğu, ancak diğer davadaki faturalarla birlikte zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek, söz konusu dava ile bu davanın birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre ise; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından uygulanamayacağının dikkate alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 01.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.