muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3574, Karar No: 2012/11915, Tarih: 21.06.2012

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere öncelikle, ölüm aylıklarının kim üzerinden hangi tarihten itibaren bağlanıp ne zaman ve hangi tarih itibarıyla iptal edildiği (kesildiği), davalı Kurumca hangi dönem yönünden borç tahakkuk işlemi tesis edildiği belirlenerek dava konusu dönem saptanmalı, sonrasında, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, inceleme konusu davaya ilişkin olarak ise, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu Huzurevleri ve Güzelyalı Mahalleleri yönünden yeniden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2009 yılından itibaren görev yapan anılan mahalleler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, özellikle; Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca yapılan soruşturma sırasında ifadesi alınan ...’nin anlatımı ve sonrasında düzenlenen 18.01.2010 tarihli tutanak içeriği, elektrik tüketim faturası, su ve çevre temizlik vergisi ihbarnamesi, Güzelyalı Mahalle Muhtarlığı tarafından 06.04.2011 günü hazırlanan yazı, apartman karar defteri fotokopisi, Emniyet Müdürlüğü görevlilerince Ekim 2010, 10.05.2011, 11.05.2011 tarihlerinde düzenlenen araştırma tutanaklarında yer alan bilgiler, mahkemece dinlenen tanıkların anlatımları dikkate alınmalı, böylelikle

“boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7646, Karar No: 2023/113, Tarih: 12.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/7646 E.  ,  2023/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki imzaya itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacının imza itirazının kabulü ile İstanbul 12. İcra Müdürlüğünün 2019/14459 esas sayılı dosyasındaki takibin davacı borçlu açısından durdurulmasına, davalının alacağın %20'si oranında tazminata ve %10'u oranında para cezasına hükmedilmesine, karar verilmiştir.

Kararın davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlu vekili dava dilekçesinde; takibe konu çek üzerindeki imzanın şirketi temsile yetkili ...'e ait olmadığını, davalı alacaklıya müvekkilinin hiçbir borcu bulunmadığını ileri sürerek, davanın kabulü ile takibin durdurulmasına ve alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; davacı borçluya ait ve alacaklısı müvekkili olan ... Bankası ... Şubesinin ... çek numaralı 250.000,00 TL bedelle çekin müvekkiline ödendiğini, dava konusu çekler ile takip konusu çek üzerindeki imzanın aynı olup olmadığının ve aynı kişinin eli ürünü olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğini, açıklanan nedenlerle haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine, takibin devamına, davacı kötü niyetli olarak takibe itiraz ettiğinden %20'den az olmamak kaydı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takibe konu cekteki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olmadığı bilirkişi raporuyla belirlendiği, davalının iddia ettiği gibi bir kısım ödenmiş çeke yönelik olarak imza itirazında bulunmamış olması, daha sonra yapılacak olan bir takipte imza inkarında bulunmasını engellemeyeceği, ödeme olgusunun imza itirazını ortadan kaldırmayacağı, gerekçesi ile davacının imza itirazının kabulü ile İstanbul 12. İcra Müdürlüğünün 2019/14459 esas sayılı dosyasındaki takibin davacı-borçlu açısından durdurulmasına, davalının alacağın %20'si oranında tazminata ve %10'u oranında para cezasına hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı alacaklı vekili; keşideci şirket yetkilisi ... çekleri vekaletten yürüten dayısının oğlu ... imzalatıp daha sonra imzasına itiraz ettiğini, davacı çekleri başkasına imzalatmış ve aynı kişi tarafından imzalanan bir çek bedelini öderken bu çekteki imzasına itiraz ettiğini, davacının haksız ve kötü niyetli olduğunu, davacının müvekkilini kandırma ve borcunu ödememe derdinde olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi tarafından sunulan raporda çekteki imzanın davacının eli ürünü olmadığı ifade edildiği ve 2004 Sayılı İİK nun 170. Maddesinde kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte borçlunun imzaya itirazı üzerine bonodaki imzanın borçluya ait çıkmaması halinde takibin durdurulması gerektiği, davalının çekteki imzayı huzurunda attırmaması nedeni ile ağır kusurlu davrandığı anlaşıldığından aleyhine tazminata ve para cezasına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, gerekçesi ile davalı alacaklı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı alacaklı vekili istinaf dilekçesindeki sebepler ile birlikte, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/32404 soruşturma nolu dosyasında alınan bilirkişi raporunda imzanın ...'a ait olduğu tespit edildiğini, ...'ın ekte sunulan Ticaret Sicil gazetesi ile sabit olduğu üzere şirket işlerini vekaleten yürüten kişi olduğunu, şirket yetkilisinin, çekleri imzalayan ...'a Beşiktaş 26. Noterliğinin 12.09.20217 tarih ve 27947 yevmiye no ile ve Büyükçekmece 5. Noterliğince vekalet verdiği tespit edildiğini ekleyerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, imzaya itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nın 170 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İstinaf aşamasında ileri sürülmeyen hususların, temyiz incelemesinde değerlendirilemeyeceğinin tabii bulunmasına, temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23884, Karar No: 2021/13065, Tarih: 28.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23884 E.  ,  2021/13065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ..., ..., ...

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu malına zarar verme suçu bakımından katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören, davaya katılma hakkı bulunan Gençlik ve Spor Bakanlığı’nın CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, müşteki kuruma kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde CMK'nın 234/1-b-1 maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, bu nedenle müşteki kurumun açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediğinin ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında; yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen müşteki kuruma hükmün tebliğinin gerektiği gözetilerek, gerekçeli kararın müşteki kuruma usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5702, Karar No: 2021/11901, Tarih: 21.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5702 E.  ,  2021/11901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Onikişubat ilçesi, Barbaros mahallesi, 1435 ada 2 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Davacı idare tarafından düzenlenen 25.09.2014 tarihli kıymet takdir komisyon raporundan dava konusu taşınmazın m²sine 200 TL değer biçtiği halde, 02.12.2014 değerlendirme tarihi itibariyle bilirkişi kurulunca taşınmazın m²'sine 275 TL değer takdir edildiği gözetildiğinde rapor inandırıcı olmadığı gibi, aynı kamulaştırma kapsamında dava konusu taşınmaza yakın konumda Barbaros mahallesi 6608 ada 7 parsel sayılı taşınmaz için Kahramanmaraş 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2017/658 E.-2019/43 K. sayılı dosyasında 23.02.2015 değerlendirme tarihi itibariyle 454,14 TL/m²; yine Barbaros mahallesi 6608 ada 8 parsel sayılı taşınmaz için Kahramanmaraş 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2017/660 E. - 2019/44 K. sayılı dosyasında 23.02.2015 değerlendirme tarihi itibariyle 461,27 TL/m² birim fiyatı takdir olunmuş bu rakamlar üzerinden verilen kararlar Dairemiz denetiminden geçmiştir. Bu nedenle belirtilen dosyalar getirtilerek, bu m² fiyatlarından ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi heyetinden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmazın Hazine adına tescil edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmediği gibi;

2)Dava konusu taşınmazın Hazine adına tescil edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmediği gibi;

3)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12962, Karar No: 2015/5020, Tarih: 26.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12962 E.  ,  2015/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYLANPINAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/70-2014/60

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davalı tarafından, İ.. B.. adına kayıtlı olan .. nolu aboneliğin elektrik tüketim bedelinin tahsili için Ceylanpınar İcra Müdürlüğünün 2011/52 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını; aboneliğin davacı müvekkili adına olmadığını, annesi İde Bıçak adına kayıtlı bir abonelik olduğunu ileri sürerek; borçlu olmadığının tespiti ile alacağın %40'ı oranında tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; tahakkuk ettirilen borç ve düzenlenen tutanağın mevzuata uygun olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; abonelik dosyasının incelenmesinde, 1782 nolu aboneliğin, İde Bıçak adına kayıtlı olduğu; sadece, davacının yapılan sözleşmeyi annesine vekaleten yaptığı; bunun dışında, abone olduğuna dair başkaca delil bulunmadığı, annesi İde Bıçak'ın getirtilen belgelerden hayatta olduğu ve abone sahibi olduğu, davacının .. nolu abonelikle herhangi bir ilgisinin olmadığı anlaşıldığından; davanın kabulüne, davacının davalı kuruma borcu olmadığının tespitine, alacağın % 20'i oranında haksız icra inkar tazminatının davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

Kural olarak, abone sözleşmelerinde, kullanılan elektrik tüketiminden abone ile birlikte fiili kullanıcı da sorumludur. Somut uyuşmazlıkta; davacı ile davalı arasında abonelik sözleşmesi olmadığı için, davacının, sözleşmeden kaynaklanan sorumluluğu yoktur. Bu noktada davacının fiili kullanıcı olup olmadığının tespiti önem arz etmektedir.

Dosyada kapsamından; dava konusu elektrik tüketim bedelinin 1782 nolu aboneliğe ilişkin olduğu, bu aboneliğin davacının annesi İde Bıçak adına tarımsal sulama aboneliği olduğu; davacının Ceylanpınar Noterliği'nin 28.08.1995 tarih ve 1915 sayılı özel vekaletnemesine istinaden annesi İde Bıçak vekili olarak davalı idare ile 16.10.1995 tarihli abonelik sözleşmesini imzaladığı; bu abonelikten kaynaklanan elektrik tüketim bedelinin tahsili için davacı ve annesi aleyhine icra takibi yapıldığı; mahkemece, davacının, aboneliğin bulunduğu taşınmazda fiili kullanıcı olup olmadığı hususu araştırılmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle, davacının fiili kullanıcı olup olmadığını tespit etmek, fiili kullanıcı olduğu saptandığı takdirde davacının sorumluluğu yoluna gitmek ve davasını reddetmek; aksi halde, şimdiki gibi davanın kabulüne karar vermek olmalıdır. Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.