muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5404, Karar No: 2023/5576, Tarih: 04.10.2023

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Horoz Lojistik Kargo Hizm ve Tic. A.Ş. vekili ile davalı Bahadıroğlu Uluslararası Nak.. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.02.2021 tarih, 2020/134 E. ve 2021/847 K. sayılı kararıyla dava konusu taşımada öngörülen ''DAP'' teslim şekli itibariyle, taşıyıcının taşıma yükümü taşımaya konu malların dava dışı alıcı firmanın teslim adresine ulaşması ve teslime hazır hale gelmesi ile son bulacağı, bu noktadan sonra talimat vermek ve yükü boşaltma sorumluluğu teslim alana geçeceğinden, davacı ... adına yurt dışında düzenlenen 22.10.2012 tarihli eksper raporunda, taşımanın yapıldığı tırın 22.06.2012 Cuma günü malların teslim edileceği adrese yani Torino (IVECO Fabrika sahasına ulaştığı ve araç sürücüsü yükü teslime hazır olduğu halde, malın alıcısı tarafından yük boşaltılmadığı gibi, fabrika sahası içinde güvenli bekleme noktası bulunduğu halde, alıcının güvenlik görevlileri tarafından fabrika sahası dışına çıkarıldığı ve kendisine gösterilen güvenlik riski yüksek yerde park etmesinin sağlandığı ve hırsızlık olayının da burada meydana geldiğinin anlaşıldığı, bu nedenle davalı taşıyıcıya zararın meydana gelmesinde bir kusur izafe edilip edilemeyeceği hususu değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hatalı değerlendirmeyle hüküm tesisi doğru olmadığına işaret edilmiş ve davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalılar yararına Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamında belirtildiği üzere ''DAP'' teslim şekli itibariyle, taşıyıcının taşıma yükümü taşımaya konu malların dava dışı alıcı firmanın teslim adresine ulaşması ve teslime hazır hale gelmesi ile son bulduğu, böylece yükü boşaltma sorumluluğu teslim alana geçtiği teslim tipinde, yük teslime hazır olduğu halde, malın alıcısı tarafından yük boşaltılmadığı gibi, fabrika sahası içinde güvenli bekleme noktasında tırın bekletilme imkanı olmasına rağmen, alıcının güvenlik görevlileri eşya yüklü tırı fabrika sahası dışında güvenlik riski yüksek yere park ettirdikleri, davacı vekili tarafından ibraz edilen ekspertiz raporunda, alıcının fabrikasının deposuna bakan noktanın yasa dışı olarak geçimini hırsızlık ve hırsızlık malı satarak geçimini sağlayan çeşitli etnik gruplara ait kişilerin yaşadığı bir yer olduğu belirtildiği, dolayısıyla alıcı fabrika sahasına giren malı teslim alıp boşaltmadığı gibi, aracın güvenlikli olan fabrikasında park etmesine de müsaade etmediği, aracı hırsızlıkla geçimini sağlayan etnik kişilerin bulunduğu fabrika sahasının karşısındaki alana park ettirdikleri, hırsızlık olayı da alıcının fabrika sahası dışında park ettirdiği yerde meydana geldiği, ekspertiz raporunda hırsızlığın, sürücünün muhtemelen cafe restoran aramak için aracın başında olmadığı sırada, Cumartesi günü saat 15:00 sularında gerçekleştiği, hırsızların gündüz vakti olmasına ve olası kontrollere aldırış etmeden olayı gerçekleştirdiğinin belirtildiği bu durumda olayın oluş şekli, zamanı ve dosya kapsamına göre olayda taşıyıcının müterafik kusurunun olmadığı gerekçesiyle davalılar davalı Bahadıroğlu Uluslararası Nakliyat..Ltd.Şti ve davalı Horoz Lojistik... A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine, davalı Ergo Sigorta AŞ aleyhine açılan davanın reddine dair kararın davacının kararı istinaf etmemesi nedeniyle kesinleştiğinden, bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı taşıyıcı şirketlerin ilgili emtiaları göndericiden teslim aldığı andan alıcıya teslim ettiği ana kadar oluşabilecek tüm ziya ve hasarlardan sorumlu bulunduğu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı Kanun) 875 inci maddesi ve CMR Konvansiyonu'nun 17 nci maddesinin birinci fıkrasına göre taşıyan, eşyanın yüklenmesi, istiflenmesi, elden geçirilmesi, taşınması, korunması, gözetimi ve boşaltılmasında tedbirli bir taşıyandan beklenen dikkat ve özeni göstermekle yükümlü olduğu, taşıyanın yüke özen borcu eşyanın teslim alınması ile doğar ve yükün taşıma senedi hamiline teslim edilmesi ile sona ereceğinden, aracın usulüne uygun olarak emniyete alınmaması sebebi ile hırsızlık fiilinden dolayı davalıların sorumlu olduğu, aracın alarm gibi güvenlik önlemlerine sahip olmadığı, İtalya gibi hırsızlık fiillerinin yoğun olarak gerçekleştiği bir yerde aracın başıboş bırakılması sonucunda hırsızlık fiilinin gerçekleşmiş olduğu, değerlendirildiğinde gerekli güvenlik önlemleri alınmadan, yüke özen borcuna aykırı olarak ifa edilen taşıma fiili neticesinde dava dışı sigortalının zarara uğratıldığını, malların teslim edileceği saatin alıcı firma tarafından bilinebilmesinin mümkün olmadığı, alıcı firmada o an, konu malları teslim alabilecek, araçtan tahliye edebilecek çalışanlar mevcut olmadığında teslim işlemlerin yapılmasının alıcı firmadan beklenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, ayrıca eşyanın varma yerine ulaşması ile bir teslim engelinin çıkmış olması durumunda taşıyıcının gönderenden talimat alarak hareket etmesi gerekirken bu hususa riayet edilmemiş olmasının da taşıyıcının sorumluluğunu doğurduğunu, kabule göre de en azından müterafik kusur yönünden bir değerlendirme yapılması gerekirken kararın eksik incelemeye dayandığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, uluslararası karayolu ile eşya taşıma (CMR) sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.CMR Konvansiyonu'nun 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2201, Karar No: 2006/7923, Tarih: 11.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/2201 E.  ,  2006/7923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2005

Davacı, maaş talebi reddinin yasaya aykırı olduğunu ve maluliyetinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe çalışma gücünün 2/3 ni yitirdiğinden bahisle malullük aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının çalışma gücünün 2/3'ni kaybettiğinin ve bu arızanın işe girdikten sonra gerçekleştiğinin tesbitine karar verilmiştir.

Davacının sigortalı olarak ilk işe girdiğinde sağlık raporunun bulunmadığı ve maluliyetinin belirlenmesine yönelik talebi üzerine yapılan inceleme sonunda, 506 sayılı Yasanın 53/a maddesi kapsamında çalışma gücünün 2/3 nü yitirdiği taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir.Uyuşmazlık sigortalının ilk defa çalışmaya başladığı tarihte malul sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arazlarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.Mahkemece Adli Tıp Kurumu  tarafından düzenlenen (Bir üyenin maluliyet koşullarının oluşmadığından karşı oy kullandığı) 15.07.2005 tarihli rapor ile davacının çalışma gücünün 2/3 nü kaybettiğinin belirlendiği anılan raporda belirtilen arazların davacının sigortalı olmadan önce gençlik döneminde gerçekleşmesinin mümkün olmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmişse de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Davacı 1933 doğumlu olup  sigortalı olarak ilk çalışmaya başladığı 15.04.1994 tarihinde 61 yaşındadır.Karara esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda davacıda belirlenen ve maluliyeti oluşturduğu açıklanan arazların ilk çalışmanın başladığı 15.04.1994 tarihinden önce mevcut olmadığına dair açıklama yoktur.Öte yandan mahkemenin talebi üzerine 506 sayılı Yasanın 109.maddesindeki prosedür içerisinde SSK Yüksek sağlık kurulunca düzenlenen 23.05.2003 tarihli kararla davacının maluliyetini gerektiren hastalık ve arızasıyla işe girmiş olduğu belirlenmiştir. Hal böyle olunca da SSK Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında oluşan çelişkinin giderilmesi, başka bir deyişle, maluliyete yol açan arazların hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde, ilk çalışmanın başladığı tarihten sonra oluştuğunun belirlenmesi gerektiği açıktır.

Yapılacak iş, sigortalıda oluşan 2/3 oranındaki çalışma güç kaybının sigortalının işe girdiği 15.04.1994 tarihinden öncemi, sonramı meydana geldiği sigortalıyla ilgili tüm bilgi, belgeler  ve tedavi dosyaları ile gerektiğinde sigortalı da Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilmek suretiyle saptanmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, sigortalıda oluşan 2/3 oranındaki çalışma güç kaybının sigortalının işe girdiği 15.04.1994 tarihinden öncemi, sonramı meydana geldiği sigortalıyla ilgili tüm bilgi, belgeler  ve tedavi dosyaları ile gerektiğinde sigortalı da Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilmek suretiyle saptanmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6556, Karar No: 2009/9072, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6556 E.  ,  2009/9072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, sigortalısına ödediği 49.170.00 YTL tazminatın, davalı sürücünün %70 kusur oranına isabet eden kısmından, trafik sigorta şirketinden tahsil edilen 5.750.00 YTL’nın mahsubu ile bakiye 31.128.00 YTL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, kazanın tutanakta belirtilen şekilde meydana gelmediğini, tutanağın gerçeğe aykırı düzenlendiğini, müvekkillerinin olayda kusurunun bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tarafların kusur durumuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 27.850.00 YTL’nın 06.03.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dosyada mevcut kaza tespit tutanağında; davalı sürücü ... idaresindeki aracın, trafik lambası bulunmayan kavşağa ara sokaktan kontrolsüz çıkması nedeniyle, yolda seyreden davacı aracı ile kavşak içerisinde çarpışmaları neticesinde kazanın meydana geldiği belirtilmiştir. Davalılar vekili, kazanın tutanakta belirtilen şekilde meydana gelmediğini, davalı aracının yolun sağ tarafında ve dörtlüleri yanık halde durmakta iken, davacı aracının şerit ihlali yaparak çarpması sonucu kazanın olduğunu savunmuştur. Hükme esas alının 24.03.2009 tarihli bilirkişi raporunda; olayın, kaza tutanağında belirtildiği gibi meydana geldiği kabul edilerek, davalı sürücü ...’un %70 oranında, davacı sürücüsü Saim Atlıhan’ın %30 oranında kusurlu olduğu bildirilmiştir. Bilirkişi raporunda, tanıkların beyanları, araçların çıktığı caddelerin durumları tartışılmamıştır.

Bu durumda mahkemece, yapılacak iş; kazaya karışan araçların hasar dosyaları, fotoğrafları, davalı aracına ilişkin Seferihisar Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2007/2 D.İş sayılı hasar tespit dosyası, Urla Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2007/719 Esas sayılı tazminat dosyası, Urla Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2008/40-128 Esas ve Karar sayılı dosyaları ile getirtildikten sonra, gerektiğinde zabıt mümzii tanıklar da dinlenerek, İTÜ Trafik Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kuruluşlardan seçilecek bilirkişi kurulundan tüm deliller birlikte değerlendirilerek kusur yönünden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 28.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14268, Karar No: 2018/10163, Tarih: 17.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/14268 E.  ,  2018/10163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, maliki olduğu ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... çiftliği mevkii 266 Ada 55 Pafta 39 nolu parselde bulunan 6952 m2'lik tarlanın, 266 Ada 55 Pafta 29 nolu parselde bulunan 15846 m2'lik tarlanın ve ...ili ... ilçesi ... mahallesi ... mevkii 162 Ada 38 Pafta 21 nolu parseldeki 27201,40 m2'lik tarlanın 2011 yılında tamamının 2012 yılında ise 22.000 m2 lik kısmının, dönümü 200.-TL'den olmak üzere davalıya kiraya verildiğini, kira bedeli ödeme zamanının ise ekilen ürünlerin hasat dönemi olarak kararlaştırıldığını ancak davalı ile kardeş olduklarından kira sözleşmesinin yazılı olarak yapılmadığını, tarlalar 2011-2012 yıllarında davalı tarafından ekildiği halde kira bedeli ödenmemesi üzerine davalı aleyhine başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.Davalı, davacı ile aralarında ne yazılı ne de sözlü bir kira ilişkisi bulunmadığını aralarında ortaklık ilişkisi bulunduğunu, yeterli verim elde edemeyince davacının ortaklıktan vazgeçerek kira bedeli ödenmesini istediğini, ancak davacıya herhangi bir borcu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur. HMK’nun ispat yükünü düzenleyen 190. maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanunun belirli delillerle

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur. HMK’nun ispat yükünü düzenleyen 190. maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanunun belirli delillerle

ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat edilemez. Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmadığına göre, öncelikle davacının kira ilişkisinin varlığını ve aylık kira bedelinin ne miktar olduğunu kanıtlaması gerekir. HMK.'nun 200. maddesi uyarınca akdi ilişkinin varlığı ve aylık kira miktarının yazılı delille kanıtlanması gerekir. Ancak; davacı ile davalı ... arasında ağabey-kardeş ilişkisi bulunmakta olup HMK’nun 203. maddesinde yer alan yasal istisna nedeniyle bu davalı yönünden kira ilişkisinin tanıkla ispatı mümkündür. Davacı, dava dilekçesinde kira ilişkisinin varlığı konusunda tanık deliline dayanmış, Mahkemece kira ilişkisinin varlığı konusunda davacının bildirdiği tanıklar usulüne uygun şekilde davet edilip dinlenmiştir. Dinlenen tanık beyanlarına ve dosya içeriğine göre davacı, davalı ile aralarındaki kira ilişkisini ve davalının 2011-2012 yılında kiralananı ekip biçtiğini kanıtlamıştır. Kira ilişkisinin varlığı ve süresi ispat edildiğine göre davacı kiraya veren kira miktarını, davalı kiracı ise kira bedelini ödediğini ispat ile yükümlüdür. O halde Mahkemece yapılacak iş; davacıya alacak miktarını ispat imkanı tanınması, delil listesinde yemin deliline de dayanmış bulunduğundan, davacıya iddiasını yemin delili ile ispata imkan verilmelidir. Bu çerçevede davacıya, kira bedelinin miktarını ispat etmek bakımından dayandığı yemin deliline başvurup vurmayacağı sorularak varsa alacak miktarı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17413, Karar No: 2012/1205, Tarih: 26.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/17413 E.  ,  2012/1205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın gözaltı, tutuklama ve tahliye tarihlerinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemiş olması, sonuca etkili olmayan ve mahallinde giderilebilecek yazım noksanlığı niteliğinde olduğu; hükmün gerekçesinde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulandığına ilişkin ibarenin de, yine gerekçede, kısa kararla da uyumlu bir şekilde "katılanların zararlarının karşılanmamış olması nedeniyle şartları oluşmadığından” denilmek suretiyle yazım yanlışı niteliğinde bulunduğu, ayrıca dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, sanığın katılanların zararını gidermediğinden sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanamayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki, bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiş, sonuç adli para cezasının 12.100 TL yerine 12.000 TL olarak eksik tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme yapıldığına, sanığın kazada kusuru olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/977, Karar No: 2014/5100, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/977 E.  ,  2014/5100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.10.03.2014(Pzt.)