muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9337, Karar No: 2023/13335, Tarih: 28.09.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesindeki ileri sürdüğü hususlarla birlikte, davacının yapılan ödemelere ilişkin ücret bordrolarına karşı bir ihtirazı kayıtta bulunmadığını, işçinin bir yandan ... ... sözleşmesindeki günlük brüt ücretinin esas alınmasını diğer taraftan da toplu ... sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücretinin korunarak üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını, ücret indirimine gidilmediğini, faizin türü ve başlangıç tarihinin hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığına, uygulanması gereken faizin türü ve başlangıç tarihine, davalının harçtan muafiyeti ve arabuluculuk ücretinden sorumluluğa ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (492 sayılı Kanun) 13 üncü maddesi.

3. 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası şu şekildedir:

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (492 sayılı Kanun) 13 üncü maddesi.

3. 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası şu şekildedir:

"Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır."

4. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile ... ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı kararında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen ... sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (temel) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan ... sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 492 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin (j) bendinde, genel bütçeye dâhil idarelerin bu Kanun'un (1) ve (3) sayılı Tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olacağı belirtilmiştir. Somut olayda, davalı ... harçtan muaf olmasına rağmen ilk masraflar adı altında başvuru harcı ve peşin harç ile ıslah harcından sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

3. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Kararı İlgili Hukuk bölümünün (3) numaralı paragrafında yer verilen Kanun hükmü uyarınca arabuluculuk gideri yargılama gideri olup 6100 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre yargılama giderlerinin tarafların haklılık durumuna göre paylaştırılması gerekir. Mahkemece anılan yasal düzenlemeler dikkate alınmaksızın arabuluculuk ücretinin tamamının davalı üzerinde bırakılması hatalıdır.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm kısmının (6) ve (8) numaralı bentleri hükümden tamamen çıkartılarak yerine;

"6-Davacı tarafça yatırılan 199,30 TL toplam harcın istek hâlinde davacıya iadesine, davacı tarafça sarf edilen 507,70 TL yargılama giderinden davanın kabul ve ret oranı göz önüne alınarak hesaplanan 497,50 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,"

"8-Hazine tarafından karşılanan 680.00 TL arabuluculuk giderinin davanın kabul ret oranına göre hesaplanan 679,80 TL'sinin davalıdan, bakiyesinin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine" ibarelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1221, Karar No: 2023/3503, Tarih: 22.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/1221 E.  ,  2023/3503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç üstlenme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 31.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında suç üstlenme suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında suç üstlenme suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

5. Ancak bu karara karşı sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda 24.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında suç üstlenme suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; sübuta, baskı ve tehdit ile suçu üstlendiğine, lehe hükümlerin uygulnamasına ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suç tarihinde ele geçen 6136 sayılı Kanun kapsamındaki ruhsatsız tabancanın ...'e ait olmasına rağmen sanığın kendisine ait olduğunu beyan ederek suç üstlendiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 270 inci maddesinde düzenlenen suç üstlenme suçunda kişinin gerçekte hiç işlenmemiş veya başkası tarafından işlenmiş olan bir suçu kendisinin işlediğinden bahisle yetkili makamlara bildirimde bulunmasıyla oluşacağı nazara alındığında, somut olayda sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın ...'e ait 6136 sayılı Kanun kapsamındaki ruhsatsız tabancanın kendisine ait olduğunu beyan ederek suç üstlenme suçunu işlediği anlaşılmakla; mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmamış ve sanığın sübuta ve baskı ve tehdit altında suçu üstlendiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden hükümde bu yönde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının bulunması ve mahkemece tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedenleriyle hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddelerinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin uygulanmamasına karar verildiği ve sanık hakkında verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan takdiri indirim nedenlerinin uygulandığı anlaşılmakla; sanığın lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden hükümde bu yönde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği anlaşıldığından sanığın diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 5.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.12.2021 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1735, Karar No: 2015/16288, Tarih: 17.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/1735 E.  ,  2015/16288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek, dava dilekçesinde davalı kadının sadakatsiz olduğunu, ortak çocuğun kendisinden olmadığını ileri sürerek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle (TMK.md. 166/1) boşanmak istemiştir. Davacı, yargılamada sunmuş olduğu dilekçe ve delil listesinde "ortak çocukla ilgili DNA testi" deliline de açıkça dayanmıştır. Mahkemece, davalı kadının sadakatsiz olduğuna dair vakıanın ispatıyla ilgili DNA testi yapılmasına ilişkin bu delil isteği gerekçe gösterilmeden reddedilmiştir. Açıklanan sebeplerle davacının delillerinin tamamı toplanmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması, hukuki dinlenilme hakkına (HMK.md.27) aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.09.2015 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2017/5108, Karar No: 2018/163, Tarih: 16.01.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/5108 E.  ,  2018/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyete, temyiz talebinin reddine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin, temyiz talebinin reddine ilişkin 10/05/2017 tarihli ek kararı temyiz ettiği halde, tebliğnamenin sanık müdafiinin ek kararı temyiz talebi hakkında bir görüş içermediği anlaşıldığından, dosyanın ek tebliğname düzenlenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10281, Karar No: 2023/12091, Tarih: 11.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10281 E.  ,  2023/12091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/877 Esas, 2022/1019 Karar

2797 ... Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayının yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle ikamet adresi tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/451, Karar No: 2019/7749, Tarih: 09.04.2019

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2019/451 E.  ,  2019/7749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında tensip zaptı ile sosyal ekonomik durum araştırılmasına karar verilmesine rağmen dosya içerisinde bu hususta düzenlenmiş bilgi ve belge bulunmadığı, sanığın kolluk tarafından alınan ifadesinde doğalgaz tesisat teknisyeni olduğunu ancak ücretini bildirmediği ve yine 09.11.2015 tarihli celsede işsiz olduğunu beyan etmesi karşısında, adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanık hakkında, hüküm kurulurken seçimlik ceza olarak adli para cezası tercih edilerek takdiri indirim nedenlerinin de uygulandığı gözetildiğinde, TCK'nin 52/2. maddesi geriği hükmolunan cezanın paraya çevrilmesi esnasında kanunda öngörülen asgari hadden uzaklaşılma nedeninin karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında üzerine atılı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nin 86/2-3-a, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca verilen 4.500,00TL adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin olarak, hüküm kısmında önce "taksitlendirmeye yer olmadığına" karar verilmesine rağmen hükmün devamında "taksitlendirilmesine'' karar verilmek sureti ile hükümde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/886, Karar No: 2016/5915, Tarih: 07.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/886 E.  ,  2016/5915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi ..'ün ... isimli işyeri bitişiğindeki bıçak bileme dükkanı sahibi olduğu, ...'in ... isimli işyerinin mülk sahibi olup, şikayetçiler ... ile ...'in de ... isimli işyerini işlettikleri, sanığın .. ilçesi ... Mahallesi ... Caddesi üzerindeki ...Lokantası isimli işyerine tansiyon ilaçlarını almaya gittiğinde ... isimli işyerinin bitişiğindeki bıçak bileme dükkanının önünde cebinden çıkarttığı naylonu çakmak ile yaktığı, şikayetçilere ait işyerlerine naylonu attığı, meydana gelen yangın olayı sonucu bıçak bileme dükkanının tamamen, ... isimli işyerinin ise bıçakçı dükkanı ile bitişik kısmının kısmen yaktığı şeklinde gerçekleşen eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın fazla ceza verildiğine dair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 07/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11830, Karar No: 2013/21348, Tarih: 15.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/11830 E.  ,  2013/21348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... Çinko Kurşun Metal ve Mad. San. Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddine,

2) Dava; 11.03.2010 tarihli iş kazasında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ve yapılan masrafların , davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre

meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden maddede herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceği öngörülmüştür. Ancak, sigortalıya genel sağlık sigortası kapsamında yapılan sağlık hizmeti giderlerinin işverenden rücuan tahsili 5510 sayılı Kanunun 76’ncı maddesinin 4’üncü fıkrasında ayrıca düzenlenmiş olduğundan, aynı Kanunun 21’inci maddesi kapsamı dışında olduğu kuşkusuzdur.