muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17473, Karar No: 2023/840, Tarih: 21.02.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin temyiz isteği, sanığın atılı suçları işlemediği, asıl suçlunun ... olduğu, Mahkemenin eksik inceleme ile hüküm kurduğuna ilişkindir.

B. Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği, sanığın çeki sahte olarak düzenleyerek piyasaya sürdüğünün sabit olduğu bu nedenle çek bedeli olan 13.000 TL menfaat temin ettiği, çekte keşide yerinin Samandıra'nın, Sancaktepe İlçesine bağlı bir mahalle olduğu, dolayısıyla idari bir birim olduğu halde Mahkemece idari birim kavramının dar yorumlanıp il veya ilçe ile sınırlı tutularak suça konu çekin çek vasfında olmayıp özel belge niteliğinde olduğu, bu nedenle de eylemlerin özel belgede sahtecilik ve basit dolandırıcılık olarak kabul edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Türkiye İş Bankası Samandıra Şubesinin suçtan zarar gören ...'e ait Anıl Beton... Ltd. Şti. adına verilen ve suç tarihinden önce çalındığı belirtilen çekin, son hamil Remazan Örnek tarafından bankaya ibraz edildiğinde çalıntı olduğunun anlaşılması üzerine başlatılan soruşturmada, ciro silsilesine göre çekin sanık ... tarafından piyasaya sürüldüğü tespit edilerek sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç kılınması suretiyle dolandırıcılık suçlarından kamu davaları açılmıştır.

2. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 11.01.2012 tarihli ekspertiz raporunda; çekin orijinal olduğu, adli grafoloji uzmanı bilirkişiden alınan 10.03.2014 tarihli raporda; çekteki keşideci şirket adına atılı imza ile arka yüzündeki birinci ciranta Özgür Kasab yazısı ve bu kişi adına atılı bulunan imzanın sanığın eli ürünü olduğu, çekte ikinci ciranta olan ... adına atılı bulunan imzanın ...'nin eli ürünü olduğu belirtilmiştir.

3. Suça konu çek üzerinde Mahkemece yapılan incelemede; çekin normal olup üzerinde silinti veya tahrifat bulunmadığı, keşide yeri olarak yazılan Samandıra'nın ilçe olmayıp Sancaktepe'ye bağlı semt olduğu ve bu nedenle suça konu çekin özel belge olduğu kabul edilmiştir.

3. Suça konu çek üzerinde Mahkemece yapılan incelemede; çekin normal olup üzerinde silinti veya tahrifat bulunmadığı, keşide yeri olarak yazılan Samandıra'nın ilçe olmayıp Sancaktepe'ye bağlı semt olduğu ve bu nedenle suça konu çekin özel belge olduğu kabul edilmiştir.

4. Sanık savunmasında; ...'yi tanıdığını, bu kişinin önceleri kendi yanında çalıştığını sonra iş yeri açtığını, iddianamede bahsedildiği gibi bu kişinin kendisine asansör malzemesi alması için para vermediğini, suça konu çeki daha önce görmediğini, ancak ...'nin kendisine iki adet çek getirerek yazdırdığını, suça konu çekin bu çek olup olmadığını bilmediğini, eğer kendisi tarafından yazılmış ise bu sebepten dolayı yardım etmek amacıyla yazdığını, çekin çalıntı olup olmadığını bilmediğini beyan etmiştir. Sanık Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği beyanında ise; suça konu çeki ...'ye kendisinin vermediğini, ...'ye asansör malzemesi verdiğini, onun da kendisine nakit para verdiğini, malzemeleri teslim ettiğini, buna ilişkin fatura düzenlediğini, ancak cezaevinde olduğu için temin edemeyeceğini, kısa bir süre sonra tahliye olacağını ve faturayı ibraz edeceğini söylemiştir. Sanık tarafından bahsettiği faturanın dosyaya ibraz edilmediği görülmüştür.

5. ...'nin Cumhuriyet Başsavcılığında şüpheli sıfatıyla verdiği ifade de; 2011 yılının sekizinci ayında ...'a kendisine asansör malzemesi vermesi için 25.000 TL para verdiğini ancak sanığın malzemeleri veremeyeceğini söyleyerek para karşılığında kendisine suça konu çeki ve iki adet çeki verdiğini daha sonra suça konu çeki Ceolift Asansör isimli firmanın sahibi olan Ali Zonturoğlu'na aldığı malzemeler karşılığında verdiğini, çekte birinci ciranta olarak görünen Özgür Kasab'ı daha önceden ticari ilişkisi olması nedeniyle tanıdığını, çeki aldıktan sonra Özgür Kasab'a gösterdiğinde çeki kendisinin ciro etmediğini söylediğini beyan etmiştir.

6. ... tarafından, çekte birinci ciranta olarak görünen Özgür Kasab isimli şahsa ait olduğu söylenen telefon numarasından ve yapılan emniyet araştırmasından ulaşılamamış ve beyanı alınamamıştır.

7. Çekte ciroları bulunan Ali Zonturoğlu, Remazan Örnek, Tacim Nağaş ve ... hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından ek kovuşturmaya yer olmadığına kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Adli Grafoloji uzmanının 10.03.2014 tarihli raporunun soruşturma evresinde alındığı, rapor içeriğine göre suça konu çekteki keşideci imzası ile birinci ciranta Özgür Kasab adına atılı bulunan imzanın sanığın eli ürünü olduğuna ilişkin tespitin iddianamede belirtilmiş olduğu ve sanığın 23.01.2015 tarihli sorgusunda iddianamenin sanığa okunduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının Özel Belgede Sahtecilik Suçuna İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyize konu kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık Müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının Dolandırıcılık Suçuna İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanığın suça konu çalıntı çeki ele geçirerek üzerini doldurup keşideci kısmını da imzalayarak ... isimli şahsa verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, ...'nin soruşturma evresindeki beyanında, sanığa asansör malzemesi vermesi için 25.000 TL para verdiğini, ancak sanığın bir süre sonra durumu olmadığı için malzeme veremeyeceğini söyleyerek para karşılığında suça konu çeki verdiğini beyan etmesi karşısında, suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenebilmesi bakımından, ... isimli kişinin duruşmaya çağrılarak, suça konu çekin hangi hukuki ilişkiye dayanarak verildiği, önceden doğan borç/borçlara karşı mı, yoksa elde edilen yarar/yararlar karşılığında mı verildiğinin sorulması ve Mahkemece suçun yasal unsurların oluşup oluşmadığının tartışılmasından sonra, Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.07.2014 tarihli, 2014/15-110 Esas 2014/359 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; keşide yeri bulunmayan tamamen sahte olarak düzenlenen çekin alışverişte kullanılması halinde de bankanın maddi bir varlığı suçta araç olarak kullanılmış olacağından, sübutu hâlinde sanığa yüklenen dolandırıcılık fiilinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde öngörülen “bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu gözetilmeden eksik inceleme ile basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle temyize konu karar hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın, ... tarafından malzeme alması için kendisine verilen para karşılığında, malzeme vermeyerek aldığı paraya karşılık ...'ye suça konu sahte çeki vererek haksız menfaati elde ettiği ve dolandırıcılık suçunun tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi nedeniyle temyize konu karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

2. Sanığın, ... tarafından malzeme alması için kendisine verilen para karşılığında, malzeme vermeyerek aldığı paraya karşılık ...'ye suça konu sahte çeki vererek haksız menfaati elde ettiği ve dolandırıcılık suçunun tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi nedeniyle temyize konu karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/426 Esas, 2015/77 Karar sayılı kararında cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/426 Esas, 2015/77 Karar sayılı kararlarına yönelik sanık müdafii ve cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/10211, Karar No: 2001/12420, Tarih: 29.06.2001

7. Ceza Dairesi 2001/10211 E., 2001/12420 K.

**7. Ceza Dairesi 2001/10211 E., 2001/12420 K.**

**- İDARİ PARA CEZASI

- ÖĞRENCİNİN OKULA DEVAMSIZLIĞI

- SUÇ TARİHİ**- 222 S. İLKÖĞRETİM VE EĞİTİM KANUNU [ Madde 56 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

222 sayılı Kanuna muhalefetten sanık, Haydar hakkında yapılan duruşma sonunda: Hükümlülüğüne dair (Sungurlu Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 7.3.2000 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi, sanık tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının onama isteyen 7.5.2001 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanununun 56. maddesinde belirtilen suçun oluşabilmesi için önerilen idari cezanın mülki amir tarafından onaylanmasının ardından para cezasına ilişkin kararın ilgililere tebliğ edilmesi gerekmekte olup tebliğden itibaren üç gün içinde çocuğunun okula devamını sağlamayan veli veya vasi veya aile başkanlarının cezalandırılacağı anılan Yasa maddesince düzenlenmiş bulunduğuna göre; 10.11.1999 gün ve 6182 sayılı para cezası ile sanığa tebliğ edildiğine dair ekteki tebellüğ belgesinde tebliğ tarihi bulunmadığından para cezası kararının sanığa tebliğ edilip edilmediği araştırılıp, bu tebliğden itibaren 4. gün suç tarihi olacağı hususu da nazara alınarak suç tarihi tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de,

2- 3506 sayılı Yasanın 8. maddesi ile değişik 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması sırasında sanığın,geçmişteki hali ve suç işleme hususundaki eğilimine göre değerlendirme yapılması gerekmekte olup yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 29.6.2001 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17943, Karar No: 2014/2863, Tarih: 17.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/17943 E.  ,  2014/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2009/72-2013/179

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, satın aldığı çekişme konusu 4 nolu bağımsız bölümün davalılar tarafından kullanıldığını, taşınmazın tahliyesi için gönderdiği ihtarnameye rağmen işgale son verilmediğini ileri sürerek, davalıların elatmalarının önlenmesi ile 5.000 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla ecrimisil talebini 56.274,50 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı İbrahim, mahkeme kararı ile evden uzaklaştırılması nedeniyle evde oturmadığını, davalı Müge, davanın haksız olduğunu, Aile Mahkemesi'nce taşınmazın kendisine tahsis edilmesi sebebiyle taşınmazda oturduğunu bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece taşınmazı kullanmadığı gerekçesiyle davalı İbrahim hakkındaki davanın reddine, davalı Müge yönünden elatmanın önlenmesi bakımından davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına, davalı Müge'nin haksız işgalci olmadığı gerekçesiyle ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 4 nolu bağımsız bölümün 14.07.2008 tarihinde davacı tarafından edinildiği, davacının 30.07.2008 tarihinde davalılara taşınmazın boşaltılması istemi ile ihtarname keşide ettiği, çekişme konusu yerde oturan ve karı-koca olan davalılar arasında boşanma davasının sürdüğü, İstanbul 2. Aile Mahkemesi'nin 21.05.2008 tarihli kararı ile davalı İbrahim'in evden uzaklaştırıldığı, yargılama aşamasında taşınmazın anahtarının davacıya teslim edildiği anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194. maddesi hükmünün (kira ilişkisi dışında) üçüncü kişilere ait taşınmazlar bakımından uygulanamayacağı açıktır. Bunun yanında Aile Mahkemesi'nce çekişme konusu taşınmazın davalı Müge'ye tahsisine ilişkin verilen ara karar, davacının mülkiyet hakkını engeller nitelikte olduğundan bu karara hukuki değer izafe edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, yargılama aşamasında taşınmazın boşaltıldığı gözetilerek, elatmanın önlenmesi talebi bakımından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteği bakımından; davalı İbrahim ihtarname tebliğinden önce taşınmazdan ayrıldığından, davalı Müge yönünden ihtarnamedeki boşaltma istenen tarih ile dava tarihi arasındaki dönem için ecrimisile karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, yargılama aşamasında taşınmazın boşaltıldığı gözetilerek, elatmanın önlenmesi talebi bakımından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteği bakımından; davalı İbrahim ihtarname tebliğinden önce taşınmazdan ayrıldığından, davalı Müge yönünden ihtarnamedeki boşaltma istenen tarih ile dava tarihi arasındaki dönem için ecrimisile karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Okundu

04.03.2014 A.R.T.
Yargıtay — Esas No: 2010/13540, Karar No: 2010/15437, Tarih: 30.09.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/13540 E.  ,  2010/15437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 10.000,00 lira ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalı tarafından haksız işgal edilen taşınmazın dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için toplam 10.000,00 TL ecrimisilinin davalıdan tahsili istenilmiştir.

Davalı cevabında; taşınmazın üzerindeki ağaçların kendisine ait bulunduğunu, bu hususun tapuda beyanlar hanesinde belirtildiğini, talebin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 225,29 lira ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki vasfı elma bahçesidir. Ayrıca, tapu kaydında 111 elma, 3 ceviz, 3 şeftali, 3 badem, 1 ıhlamur, 45 üzüm asması ve 36 adet selvi ağacının davalıya ait olduğu beyanlar hanesinde belirtilmiştir. Bunların haricinde davalının sonradan diktiği ağaçların da bulunduğu (8'er yaşında 14 elma-2 ceviz, 7 yaşında 34 elma, 5'er yaşında 20 kavak-10 ceviz, 3 yaşında 21 elma) yapılan keşif ile bilirkişi raporu ile anlaşılmıştır. Ancak, bilirkişiler, dava tarihinden (2006) geriye doğru 5 yıl esas alındığında ortaya çıkan 2001 yılı itibariyla bu ağaçların verim çağına ulaşmadıklarından sözederek kayda değer bir ürün ve gelir elde edilemeyeceğini belirtip ağaçların kapladığı ve davacı yanca kullanılamayan 2596 m2 için buğday ve buğday samanı esas alınarak ve 1 yıl ekim, 1 yıl nadas olacağı gözönünde tutularak 5 yıllık gelir kaybını 225,29 lira olarak hesaplamışlar, mahkemece de bu bilirkişi raporuna göre karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taşınmazın elma bahçesi vasfı ve davalıca son 8 yılda dikilen meyve ağaçları nazara alınmadan, tarla vasfındaymış gibi buğday hesabı yapılmıştır. Oysa bu taşınmazın yıllardır meyve bahçesi olduğu, buğday ekilmediği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Ayrıca, 2001 yılında verim çağına ulaşmamış meyve ağaçlarının sonraki yıllarda verim getireceği de dikkate alınmamıştır.

O halde, mahkemece, davacının bilirkişi raporuna itirazı da nazara alınarak 3 kişilik yeni bilirkişi heyeti ile keşif yapılıp, davalı tarafından sonradan dikilen meyve ağaçlarının hangi yılda ürün verecekleri, ağaçların kapladığı alan dışında kalan taşınmaz kısmını davacının kullanabilip kullanamadığı, verim çağına ulaştıkları tarihten itibaren meyve ağaçlarının getirisi hususlarının açıklığa kavuştuğu, yeterli ve denetlenebilir bir bilirkişi raporu aldırılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8332, Karar No: 2015/25670, Tarih: 11.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8332 E.  ,  2015/25670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/162069

MAHKEMESİ : Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/150 (E) ve 2014/52 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve görevi yaptırmamak için direnme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015-29542 tarih ve sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı iptal kararı gereğince TCK.nun 53. maddesindeki düzenlemelerin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

A- Ekspertiz raporuna göre davaya konu gaz tabancasının namlusu içinde

dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun metal küre vb bir cismin geçebileceği belirtilmesi karşısında davaya konu gaz tabancasının marka model ve üretim yılı tesbit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilmemesi halinde suça konu gaz silahını ayırıcı parçanın fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak rapor ile 6136 sayılı Yasanın kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B- Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015-29542 tarih ve sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı iptal kararı gereğince TCK.nun 53. maddesinde yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

B- Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015-29542 tarih ve sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı iptal kararı gereğince TCK.nun 53. maddesinde yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.