muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10579, Karar No: 2012/9652, Tarih: 09.10.2012

kendisini pazarladığı şeklindeki beyanının doğru olmadığını, bunu sanıklar ...'ten korktuğu için söylediğini, bu iki sanıktan birinden hamile kaldığını zannettiğini ve kendilerinden şikâyetçi olduğunu, 13.07.2007 tarihinde Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığında vekili eşliğinde alınan beyanında, sanık ...'nin kendisini pazarlamadığını, sanık ...'le ise zorla veya rızası dahilinde hiçbir zaman ilişkiye girmediğini, sadece sanık ...'nın Büyükçekmece Gölü yakınlarında kendisini tehdit ederek zorla tecavüz ettiğini, bu olaydan sonra da birkaç kez daha zorla tecavüz ettiğini ve başka erkeklere pazarladığını, önceki ifadeleri okunarak sorulduğunda ise, ... diye birisinin de zorla ırzına geçtiğini, 2006 yılı içinde bu kişinin kendisini götürdüğü Beylikdüzü'ndeki evde arkadaşları olan beş kişinin daha zorla tecavüz ettiklerini, sanıklar ... ve ...'den korktuğu için o tarihlerde şikâyetçi olmadığını, şimdi yurtta kaldığı için şikâyetçi olduğunu, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına sunduğu 20.07.2007 tarihli dilekçesinde, sanıklar ..., ...ve ...'yi diğer sanık ...'in istemesi nedeniyle suçladığını, sanık ...'nın aslında kendisine tecavüz etmediğini, sanık ...'in önce içeceğine bir şey katıp kendisini uyutarak tecavüz ettiğini, daha sonra da başka şahıslara pazarladığını, bebeğinin babasının yüzdedoksanbeş ... olduğunu, yine Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği, kaldığı yurtta görevli psikolog ... ve sosyal hizmet uzmanı ...in de imzasını taşıyan 12.07.2007 tarihli dilekçesinde ise, sanık ...'in kendisine yönelik herhangi bir eylemde bulunmadığını, olayın asıl faillerinin sanıklar ... ve ... olduğunu, birleşen dosya kapsamında talimatla Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinde alınan 18.04.2008 tarihli beyanında, ilk olarak sanık ...'nın ırzına geçtiğini ve kızlığını bozduğunu, sanık ...'in de ırzına geçtiğini, bu mahkemeye verdiği aynı tarihli dilekçesinde ise, sanık ...'in kendisini Büyükçekmece'de bir eve götürerek tecavüz ettiğini, hâlâ yargılaması süren ...'le de benzer şeyler yaşadığını, bu iki sanık arasında geçimsizlik olduğunu, sanık ...'in kendisini kısa zamanda bir çok erkeğe pazarladığını, annesinin şikâyeti üzerine götürüldüğü karakolda ...'in evli olduğunu öğrendiğini, bu sanığın eşinden boşanıp kendisi ile evleneceğini ama diğer üç sanıktan şikâyetçi olmasını istediğini, çocuğunun babasını bilmediğini, bunu ...'in bulması gerektiğini, duruşmada 09.11.2007 tarihinde alınan ifadesinde, sanıklar ..., ...ve ... hakkında şikâyetçi olmadığını, daha önce bu sanıklardan sanık ...'in söylemesi nedeniyle şikâyetçi olduğunu, arkadaş oldukları dönemde sanık ...'in evli olduğunu söylemeden kendisi ile ilişkiye girdiğini, annesi olan sanık ...'nin bu durumu öğrenmesi üzerine muhtar olan sanıklar ...'ten yardım istemesi nedeniyle sanık ...'in diğer sanıklardan öç almak için kendisini kullandığını,

sanıklar ...'in kendisiyle ilişkiye girmediklerini ve sarkıntılıkta bulunmadıklarını, sanık ...'in kendisini götürdüğü farklı bir çok yerde çok sayıda kişi ile ilişkiye girdiğini ve çocuğunun babasının yüzde doksan ... olduğunu ve bu sanıktan şikâyetçi olduğunu, mahkemeye gönderdiği 25.02.2008 tarihli dilekçesinde, sanıklar ... ve ...'nın kendisine çok kötü şeyler yaptıklarını ve kendisinden faydalandıklarını, bu sanıkların kendisini nerelere götürdüklerini ve tehditle neler yaptıklarını ispatlayacağını, ilk şikâyet dilekçesinde sanık ...'den bahsetmemesinin nedeninin bu sanığın kendisiyle evleneceğini söylemesi olduğunu, 06.09.2007 tarihli dilekçesinde, sanıklar ..., ...ve ...'nin kendisine yönelik bir eylemlerinin olmadığını, bu sanıkları sanık ...'in istemesi nedeniyle suçladığını ve bu sanığın kendisine tecavüz edip, başka şahıslara pazarladığını, yine aynı mahkemeye verdiği 29.09.2010 tarihli dilekçesinde ise, olayların bu boyuta gelmesinde sorumlunun sanık ... olduğunu, ifadeleri konusunda sanıklar ... ve ...'in kendisine sürekli baskı yaptıklarını, annesi olan sanık ...'nin kendisini sanık ...'de dahil olmak üzere bir çok kişiyle ilişkiye girmeye zorladığını, sanıklar ..., ... ve hatta kendisi hakkında şikâyetçi olmasını, kendisine bir şey olmayacağını sanık ...'nin söylediğini, sanık ... kendisiyle evleneceğini söylediği için ilk dilekçesinde ondan şikâyetçi olmadığını, olayların suçlusunun sanıklar ... ve ... olduğunu beyan etmiş bulunması; Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin 29.05.2008 ve 30.10.2008 tarihli, cinsel istismar suçu sanıkları ..., ... veya ...'in mağdurenin bebeğinin biyolojik babası olmadıklarına dair raporları, sanıkların aşamalardaki mağdure ile hiçbir şekilde cinsel ilişkiye girmedikleri ve onu fuhşa teşvik etmediklerine dair savunmaları ile sanık ...'in duruşmada alınan 06.05.2008 tarihli beyanında mağdurenin daha önce annesinin birlikte yaşadığı... isimli şahsın kendisine tecavüz ettiğini anlattığı şeklindeki ifadesi, mağdurenin annesi ...'ın kızının dengesiz bir kişiliği ve yalan söyleme huyu olduğu, kendisinin bir süre birlikte yaşadığı ...isimli şahıstan hamile kalmış olabileceğine dair ifadeleri ve yine telefonla yaptıkları görüşmede ...'ın mağdurenin kısa süre öncesine kadar kendisinin birlikte yaşadığı ...ile ilişkisi olduğunu iddia ettiğine ve mağdurenin ...isimli bu şahısla bir çok kez telefonda görüştüğünün tespit edildiğine dair kız yetiştirme yurdu görevlilerince düzenlenen 30.03.2007 ve 02.04.2007 tarihli tutanaklar ve sanık ... ile ..., isimli şahıs hakkında mağdureyi hürriyetinden yoksun kıldıkları iddiasıyla yürütülen soruşturma kapsamında, mağdurenin sanıkların arkadaşları olduğunu söyleyerek şikâyetçi olmaması üzerine Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca 11.12

...ile ilişkisi olduğunu iddia ettiğine ve mağdurenin ...isimli bu şahısla bir çok kez telefonda görüştüğünün tespit edildiğine dair kız yetiştirme yurdu görevlilerince düzenlenen 30.03.2007 ve 02.04.2007 tarihli tutanaklar ve sanık ... ile ..., isimli şahıs hakkında mağdureyi hürriyetinden yoksun kıldıkları iddiasıyla yürütülen soruşturma kapsamında, mağdurenin sanıkların arkadaşları olduğunu söyleyerek şikâyetçi olmaması üzerine Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca 11.12.2006 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş bulunması ve tüm dosya içeriği karşısında; mağdurenin tutarsız yukarıda gösterilen ve çelişkili beyanları dışında sanıkların savunmalarının aksine, atılı suçları işlediklerine dair kesin ve inandırıcı herhangi bir kanıt bulunmadığı gözetilerek, her iki sanığın beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanıklar ... ve...'ın birbirlerinin eylemlerine iştirak ettiklerine dair hiçbir iddia ve delil bulunmaması karşısında, mağdurun beden ve ruh sağlığının hangi eylem nedeniyle bozulduğu hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile her iki sanığın eylemleri nedeniyle de mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulduğu kabul edilerek yazılı şekilde ceza tayini,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde zincirleme biçiminde gerçekleşen eylemleri nedeniyle uygulamanın TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri de dikkate alınarak 103/2. maddesi uyarınca verilecek cezaya 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak artırımın, 103/6. maddenin tatbikiyle tayin edilecek cezaya ilave edilmesi suretiyle yapılması gerekirken TCK.nın 103/2, 43/1, 103/6 ve 62. maddeleri sırası ile ceza tayin edilerek eksik cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sanık ...'nın ceza miktarı yönünden kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

09.10.2012 tarihinde verilen iş bu karar 17.10.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...hazır olduğu halde sanık ... müdafii Av. ve sanık ... müdafii Av. ...'ün yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2013/21946, Karar No: 2013/31223, Tarih: 03.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/21946 E.  ,  2013/31223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gediz Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki ihale alıcısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar Gediz Satış Memurluğu'nun 2011/11 satış dosyasında yapılan ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece köyde yapılan ilanların usulüne uygun olmadığı, satış ilanının ulusal bir gazetede yayımlanmasının tarafların menfaatine daha uygun olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen dosyada ihalenin feshine karar verilmiştir.

Taşınmaza ilişkin olarak satış memurluğundan gönderilen satış ilanının Aksaklar Köyünde ilan edildiği, buna ilişkin olarak  muhtar ve bir azanın imzasıyla tutanak düzenlendiği dikkate alındığında bu resmi belgenin aksini ispat ancak resmi belgeyle mümkündür. Resmi belge karşısınında tanık beyanlarıyla ilanın yapılmadığını ispatlamak mümkün değildir. Bu durumda zarar görenler isterlerse ilgili mahkemede tazminat davası  açma hakkına sahiptir.

Öte yandan satış memurluğunca 16.01.2012 tarihli satış kararında, satış ilanının bir gazetede yayımlanmasına karar verildiği, kararda ulusal düzeyde bir gazete denmediği için gazetenin trajının yüksek olması gerekmez. Ulusal düzeyde yayın yapan gazetede ilan yapılması için İİK'nun 114. maddesine göre satış memurluğunca, satış ilanının yurt genelinde yayın yapan bir gazetede yayımlanmasına karar verilmesi gerekir. Mahcuz taşınmazın vasfı ve satış kararı gözönüne alındığında yapılan ilanlar usul ve yasaya uygun olduğundan  istemin reddi yerine yerinde olmayan gerekçeyle istemin kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : İhale alıcısının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/960, Karar No: 2020/1209, Tarih: 10.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/960 E.  ,  2020/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35/2, 29, 62, 53 ve CMK'nin 307/4. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın, tabancayla yakın mesafeden, katılanın baş bölgesini hedef alarak yaptığı ateş sonucu katılanı boyun bölgesinden, yaşamını tehlikeye sokacak ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine, üst sınıra yakın olarak 14 yıl hapis cezasına hükmolunması, sanığın cezasının kazanılmış hak nedeniyle 5 yıl 15 aya indirilmesi nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, katılan ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin haksız tahrike vesair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık hakkında ceza miktarı bakımından kazanılmış hak ilkesi uygulanırken, uygulamanın 5320 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine, CMK'nin 307/4. maddesine göre yapılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin

verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının 5. bendindeki "CMK'nin 307/4" ibaresinin çıkartılarak yerine "CMUK'un 326/son" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 10/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24939, Karar No: 2015/84, Tarih: 12.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/24939 E.  ,  2015/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/128557

MAHKEMESİ : Kağızman(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2011/173 (E) ve 2013/16 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında katılan Fırat'a yönelik yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kars Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/11/2011 gün ve 1286 Karar sayılı ilamında mahkumiyetine karar verilen çocuk sanık B.. K..'nın olay sırasında bıçak kullanan kişi olduğu ve sanık Kenan'ın da kavgaya bu sanığın yanında katıldığı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmakla, dosya kesinleşmemiş ise birleştirilmesinin değerlendirilmesi, kesinleşmiş olması halinde mağdur anlatımlarında sanığın kendisine karşı bıçak kullanan kişi olmadığı yönündeki anlatımları da dikkate alındığında eyleminin ancak TCK'nin 37-39 maddeleri kapsamında iştirak kurallarına göre değerlendirilmesinin gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında katılan Dağıstan'a yönelik yaralamaya teşebbüs ve iki kez yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Kars Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/11/2011 gün ve 1286 Karar sayılı ilamında mahkumiyetine karar verilen çocuk sanık B.. K..'nın olay sırasında bıçak kullanan kişi olduğu ve sanık Kenan'ın da kavgaya bu sanığın yanında katıldığı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmakla, dosya kesinleşmemiş ise birleştirilmesinin değerlendirilmesi, kesinleşmiş olması halinde mağdur anlatımlarında sanığın kendisine karşı bıçak kullanan kişi olmadığı yönündeki anlatımları da dikkate alındığında eyleminin ancak TCK'nin 37-39 maddeleri kapsamında iştirak kurallarına göre değerlendirilmesinin gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Zaman ve mekân birliği içindeki eylemlerin bütün olarak tamamlanmış tek bir suçu oluşturduğunun ve sanığın en ağır eyleminden cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3699, Karar No: 2018/760, Tarih: 07.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2017/3699 E.  ,  2018/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... hakkında yakınan İsmail Ergün' e yönelik yağma suçu için kurulan hüküm yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanığa yükletilen dava konusu eylemin yasada öngörülen suç tiplerine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanık tarafından işlendiği,

Soruşturma ve kovuşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca, cezaların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz dilekçelerinde ve sanık ... savunmanı Av.....'in duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında yakınan ..... e yönelik yağma suçu yönünden duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ücretlerinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 07.02.2018 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Kemal Mecit'in katıldığı oturumda, sanık ve savunmanının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/9517, Karar No: 2017/4144, Tarih: 21.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9517 E.  ,  2017/4144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianame ve dosya kapsamına göre sanığın sabah okula gitmekte olan mağdureye tokat atıp saçından sürükleyerek üstü ve yanları teneke ile kapalı saman depolanan yere sokmasının ardından mağdure bağırmaya başlayınca bıçağı boynuna dayayıp "sesini çıkarırsan seni öldürürüm" diyerek tehdit ettiği, boynundan öpmeye çalışıp ceketinin fermuarını açtığı, yere yatırarak eteğini çıkarmaya çalıştığı sırada mağdurenin direnmesi ve bağırması üzerine küçük kardeşi, tanık ... ile arkadaşı ...'nun barakaya taş atması ve yardım çağrılarını duyan tanıklar ...'nin olay yerine gelmesiyle paniğe kapılarak kaçması neticesinde eylemini tamamlayamadığı olayda, fiilin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs olup olmadığı hususundaki delillerin tartışılması ve suç vasfının belirlenmesi görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19182, Karar No: 2012/3010, Tarih: 23.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/19182 E.  ,  2012/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 15.04.2009 tarihinde kesinleşen davacıya, 1990 yılında yaşamını yitiren 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri kapsamındaki sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Şubat ayında gerçekleştirilen işlemle başlangıç günü itibarıyla kesilerek, 25.05.2009 – 24.03.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve...Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve