muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4352, Karar No: 2013/4656, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/4352 E.  ,  2013/4656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... MİRASÇILARI

DAVALILAR : HAZİNE, ...

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahallinde yeniden keşif yapılarak taşınmazların öncesinin ne olduğu, davacının kimden hangi tarihte satın aldığı, önceki maliklerin zilyetliğinin süresi ve sürdürülüş biçimi, 2799 sayılı parselin davacı ... tarafından oğulları ... ve ...'e hangi tarihte bağışlandığı, davacı ... ... hakkında belgesiz zilyetliğine dayalı olarak taşınmaz tespit edilip edilmediği hususlarının araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazların payları oranında ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; Mahkemece, kadastro tespiti sırasında uygulanan vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara ait olduğu ve tespit maliklerinin zilyet bulunduğu kabul edilerek davacı ... ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı ... ... tarafından kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak Asliye Hukuk Mahkemesine açılan tescil davası sırasında çekişmeli taşınmazlar için tutanak düzenlenmesi nedeniyle dava Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Davacı taraf yargılama sırasında vergi kaydına da dayanmıştır. 28.05.2012 tarihinde yapılan keşifte beyanları alınan tanıklar; davacının dayandığı 124 tahrir numaralı vergi kaydının 2799 parsele, 146 tahrir numaralı vergi kaydının 2804 parsele, 171 tahrir numaralı vergi kaydının 2803 parsele ait olduğu belirtilmiş, 2699 parselin ise vergi kaydı kapsamında kalıp kalmadığı açıklanmamış, mahkemece vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazların tamamını kapsadığı benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, mahkemece çekişmeli taşınmazların sınırında bulunan ... Köyüne ait parsellerin tutanak ve dayanak kayıtları tesisinden itibaren getirtilerek kayıt uygulaması denetlenmemiş; vergi kayıtlarında yazılı sınırlar tek tek okunup saptanmadan ve bu konuda yeterli araştırma yapılmadan kayıtların taşınmazlara uydukları kabul edilmiş; kayıt uygulamasını ve kapsamını gösterir krokili rapor alınmamış, bu kayıtlarının en az bir sınırı hali okuduğundan gayrisabit sınırlı oldukları ve kapsamlarının

./...

2013/4352-4656 S/2

./...

2013/4352-4656 S/2

miktarları ile geçerli bulunduğu, taşınmazlara uyduğunun kanıtlanması halinde kayıt ve miktar fazlası bölümler yönünden Kadastro Kanunu'nun 14. maddesine göre sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüm taşınmaz iktisap edilebileceği dikkate alınmamıştır. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle ... Köyü çalışma alanında kalan tüm komşu parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile bu komşu taşınmazlara uygulanan kayıtlar tesisinden itibaren getirtilerek dosya ikmal edilmeli; bundan sonra, taşınmazlar başında elverdiğince yaşlı, tarafsız, taşınmazları iyi bilen kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri ve fen bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte yerel bilirkişiler yardımı ve fen bilirkişisi eli ile dayanılan vergi kayıtlarının hudutları tek tek okunarak zemine uygulanmalı; hudutlar zeminde ayrı ayrı göstertilmeli; kayıtların kapsamı duraksamaya meydan bırakmayacak şekilde kesin olarak belirlenmeli; uygulamada komşu parseller ve dayanak kayıtlarından da faydalanılmalı; fen bilirkişisinden keşif ve uygulamayı ve kayıtların kapsamını gösterir denetime elverişli harita ve rapor alınmalı; dayanak vergi kayıtlarının sabit sınırlı olmadığı, miktarı ile geçerli bulunduğu, miktar fazlasının zilyetlik ile kazanılabileceği ancak, 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 14. maddesinde aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar taşınmaz mal iktisap edebileceği gözetilerek ve davacı ... mirasçılarına tercih hakları hatırlatılarak 14. madde de öngörülen miktar kısıtlamasına uygun olarak belirlenecek taşınmaz ya da taşınmaz bölümlerinin davacılar adına payları oranında, belirtilen kapsam dışında kalan bölümlerin ise Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/9909, Karar No: 2021/6921, Tarih: 14.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/9909 E.  ,  2021/6921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Olay günü sanığın İstanbul’dan Marmaraereğlisi'ne satmak amacıyla tarihi eser getireceği ihbarı üzerine kolluk kuvvetlerince yapılan denetimlerde sanığın içerisinde bulunduğu otobüsten inmesi üzerine yanına gidildiği, polislerin kendini tanıtması üzerine sanığın cebinden çıkardığı poşeti polislere rızası ile teslim ettiği, poşette yapılan incelemede 19 adet sikke ele geçirildiği, sanığın internetten tanıştığı ve kendisini koleksiyoner olarak tanıtan ... isimli şahsa satmak amacıyla getirdiğini, İstanbuldaki evinde de yaklaşık 300 kadar sikke olduğunu, bu sikkeleri ise koleksiyon amacıyla muhafaza ettiğini beyan etmesi üzerine ikametinde yapılan aramada 163 adet eski madeni paranın ele geçirildiği olayda;

Dava konusu eserler üzerinde, üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgisi, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları tespit edilerek, anılan kanun kapsamında bulunmaları halinde, asıl dosyada sanığın otobüsten indiği sırada poşetinde ele geçirilen eserleri internetten tanıştığı kendisini koleksiyoner olarak tanıtan şahsa satmak amacıyla götürdüğünü, paraya ihtiyacı olduğu için satmak istediğini beyan etmesi karşısında sanığın alıcı şahıs ile eserlerin alım satımı konusunda kesin olarak anlaşmaya varmaması ve şahsa henüz eserleri gösteremeden yakalanmış olması dikkate alınarak, 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde düzenlenen “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı ve sanık hakkında tayin edilen temel cezada, 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği; bununla birlikte, birleşen dosyada ikametinde yapılan aramada ele geçirilen sikkeleri değişik yerlerden satın aldığını ve koleksiyon amacıyla bulundurduğunu beyan ettiği, dosya kapsamında ikametinde ele geçirilen sikkelerle ilgili ticari maksatla hareket edildiğine dair delil mevcut olmaması karşısında, sanığın ikametinde ele geçirilen eserlere yönelik eyleminin, 2863 sayılı Kanunun 70. maddesinde düzenlenen “kültür varlıklarını bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde beraate dair hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;

2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığı belirtilen eserlerin anılan kanunun 75. maddesi gereğince müzeye teslimine karar verilmesi yerine, TCK’nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığı belirtilen eserlerin anılan kanunun 75. maddesi gereğince müzeye teslimine karar verilmesi yerine, TCK’nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/172, Karar No: 2018/859, Tarih: 18.04.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2016/172 E.  ,  2018/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Elbistan İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 06.03.2014 gün ve 2013/775 E.-2014/405 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 30.05.2014 gün ve 2014/8030 E.-2014/11907 K. sayılı kararı ile bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı asilin 05.04.2018 tarihli dilekçesi ile “Yukarda numarası verilen dosyadaki davamdan vazgeçiyorum. Özgür irademle davamdan feragat ediyorum” şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

Böyle bir durumda, direnme kararı Hukuk Genel Kurulunca temyizen incelenemez.

Hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu durumun yerel mahkemece değerlendirilip karara bağlanması için direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda belirtilen nedenlerle direnme kararının bu değişik gerekçeyle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz isteminin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 18.04.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3755, Karar No: 2023/4029, Tarih: 11.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3755 E.  ,  2023/4029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 17. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı yanında çalışmaya başlamadan önce davalı derneğin Sapanca Gençlik ve Sağlık Kampında 05.08.1991-19.08.1991 tarihleri arasında çalıştığını, işe giriş bildirgesi düzenlenip, SGK'ya bildirildiğini, davalı dernekçe SGK'ya bildirimler yapılıp, kayıtlar sunulup, primler yatırılmasına rağmen kurumca davacının çalışmasının sigortalı hizmet olarak tespit edilmediğini, bu nedenle davacının davalı dernekte 05.08.1991-19.08.1991 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı derneğin üzerine düşen tüm bildirimleri yaptığını, primlerin ödendiğini, husumet düşmediğini, davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

Feri Müdahil Kurum vekili özetle, 6552 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesine göre feri müdahil olan kurum aleyhine hüküm kurulmamasını, varsa çalışma olgusunun usulünce ispatlanması gerektiğini, kurum işlemlerinin yerinde ve yasal mevzuata uygun olup, davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Feri Müdahil Kurum vekili özetle, 6552 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesine göre feri müdahil olan kurum aleyhine hüküm kurulmamasını, varsa çalışma olgusunun usulünce ispatlanması gerektiğini, kurum işlemlerinin yerinde ve yasal mevzuata uygun olup, davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; SGK kayıtları ve delil durumuna göre, davacının 05.08.1991 tarihinde 119706 sicil numaralı Kızılay Sapanca Gençlik ve Sağlık Kampı Müdürlüğü unvanlı işyerinde çalışmaya başladığına dair ilk işe giriş bildirgesi verildiği, Kurumda işlem gördüğü, işe giriş bildirgesine istinaden davacıya 21010535 sigorta sicil numarasının verildiği, davacının aynı sigorta sicil numarasının 1991 yılı serilerinden olduğunun ve halen kullanıldığının bildirildiği, davalı işyerinin dava konusu dönemde kanun kapsamında bulunduğu, davacının hizmet cetveli incelendiğinde; 15.06.1992-15.07.2017 tarihleri arasında sigortalı çalışmasının kayıtlı olduğu, dava konusu dönem itibarıyla davalı işverence sigorta primlerinin ödendiği görülmüş, bordro - kamu tanığı beyanında özetle; davacıyla 05.08.1991 tarihinde davalıya ait Sapanca Gençlik ve Sağlık Kampında çalışmaya başlayıp, 15 gün hemşire olarak görev yaptıklarını, kendisi için de işe giriş bildirgesi düzenlendiğini, bu döneme ilişkin primlerin yatırıldığını, ancak hizmet dökümünde görünmediğini bildirmiş, toplanan deliller ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının belirtilen tarihler arasında davalı işyerinde eylemli olarak çalışmasının olduğu gibi işe giriş bildirgesi verilip, kurumda işlem gördüğü, sigorta primlerinin ödendiği, davacıya verilen sigorta sicil numarasının da hizmet tespiti istenilen yıla ait olduğu, davacıya ait gönderilen işveren şahsi sicil dosyası içeriği ve belgelerle de davacının dava konusu edilen dönemlerde davalı derneğe ait kampta hemşire olarak görev yaptığı, bu haliyle talep edilen tarihte çalışma olgusu gerçekleştiği sonucuna ulaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, davanın yanlış hasıma yönlendirildiğini, müvekkilinin üzerine düşen bütün bildirimleri yaptığı, gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, davanın yanlış hasıma yönlendirildiğini, müvekkilinin üzerine düşen bütün bildirimleri yaptığı, gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Feri müdahil kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini, taraflar arasındaki iş ilişkisinin devamlı bağımlı olup olmadığı ve ücretinin ne olduğunun araştırılmadığı, davanın hak düşürücü süre içerisinde açıklanmadığı, gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı vekili dava dilekçesinde davacının 05.08.1991-19.08.1991 tarihleri arası dönemde davacının kesintisiz çalıştığının tespitini talep ettiği, davacı adına davalıya ait işyerinden 15.06.1992-2017/7 tarihleri arası bildirim yapıldığı, uyuşmazlık konusu dönem yönünden davacı adına 05.08.1991 tarihli işe giriş bildirgesinin kuruma verildiği, ancak bu dönem için herhangi bir bildirim yapıldığı, davalı tarafından dosyaya gelen kayıtlardan uyuşmazlık konusu dönem itibari ile kamp döneminin 19.08.1991 tarihinde sonu erdiğinin belirtildiği, dinlenen tanıklar beyanlarında davacı ile iki hafta birlikte çalıştıklarını belirttiklerinin anlaşıldığını, somut olayda, tanık beyanları ile işe giriş bildirgesi dikkate alınarak verilen kararın yerinde olduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı ve feri müdahil kurum vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.506 sayılı Kanun 79 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.506 sayılı Kanun 79 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26333, Karar No: 2013/6273, Tarih: 14.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/26333 E.  ,  2013/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun uyarınca zararlarının karşılanması için davalı idareye başvurduğunu, başvuru neticesinde 99.185,26-TL ödenmesine karar verildiğini, bu kapsamda davalı ile sulhname imzaladıklarını, davalı idarenin geç ödeme yapması nedeniyle gecikilen döneme ilişkin faiz alacağının tahsili için icra takibi başlattığını ancak davalı idarenin itiraz ettiğini ileri sürerek,davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı,5233 sayılı kanundan doğan zararının davalı idare tarafından geç ödenmesi nedeniyle gecikilen döneme ilişkin faiz alacağının tahsili amacıyla başlattığı icra takibine vaki davalının itirazının iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece davalının sulhnamenin düzenlendiği tarihten itibaren 3 aylık sürede ödeme yapmayarak temerrüde düştüğü gerekçesiyle bu sürenin dolduğu tarih ile ödeme tarihi arasında hesaplanan yasal faiz miktarı yönünden davalının icra takibine vaki itirazının iptaline, takibin devamına karar verilmiştir. 5233 sayılı kanunun 13.maddesinde sulhnamede belirlenen zararlar, sulhnamenin imzalanmasından sonra valinin onayı üzerine ifa tarzına göre Bakanlık bütçesine bu amaçla konulan ödenekten üç ay içerisinde karşılanacağı düzenlenmiştir.5233 sayılı kanunun 13.maddesinde belirtilen bu süre düzenleyici bir süre olup alacağı muaccel hale getirir. Ancak davalının temerrüde düşmesi için BK 101.maddesi gereğince ayrıca temerrüt ihtarı gerekir. Davacı, B.K.nun 101.maddesine göre davalıyı temerrüde düşürmemiştir. Davacı, usulünce davalıyı temerrüde düşürmediğinden işlemiş faiz yönünden icra takibinde bulunması yerinde değildir. O halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine 2. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14540, Karar No: 2016/2517, Tarih: 18.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14540 E.  ,  2016/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2015/323211

Mahkemesi : Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11.06.2015

Ek Karar : 10.07.2015

Numarası : 2014/427- 2015/258

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yüzüne karşı 11/06/2015 tarihinde usulünce tefhim edilen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 10/07/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin reddine ilişkin Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2014/427 esas- 2015/258 karar sayılı ve 10/07/2015 tarihli ek karar, usul ve yasaya uygun bulunduğundan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.