muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1814, Karar No: 2021/5890, Tarih: 21.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1814 E.  ,  2021/5890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin mahkeme kararına karşı davacı ... tarafından yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince yerinde görülerek, davalı ... adına yapılan tescilin yolsuz olduğu, diğer davalıların da iyiniyetli sayılamayacakları gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ... ve davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil ve muvazaa hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Davacı ..., davaya konu ... nolu parselin ihale suretiyle davalı ...′e satıldığını, ancak ihalenin dayanağı olan Belediye Meclis Kararının Danıştayca iptal edilip kesinleştiğini, böylece tescilin yolsuz hale geldiğini, taşınmazı ...′dan satın alan davalı ...′in ve ...′den satın alan davalı ...′ın da iyiniyetli sayılamayacaklarını ileri sürerek tapu iptali-tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazın gerek ihale ile satışında gerekse sonraki satışında hukuka aykırı bir durum bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

İkinci el konumundaki davalıların iyiniyetlerinin aksinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin mahkeme kararına karşı davacı ... tarafından yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince yerinde görülerek, davalı ... adına yapılan tescilin yolsuz olduğu, diğer davalıların da iyiniyetli sayılamayacakları gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Gerçekten de, dosya içeriği ve toplanan delillerden; satışın dayanağı olan Belediye Meclis kararının idari yargı yerinde iptal edilmesiyle ihale alıcısı ... adına oluşan tescilin yolsuz hale geldiği, sonraki malikler ... ile ...′in de TMK′nın 1024. maddesi uyarınca aynı Kanun′un 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacakları anlaşıldığına göre, davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...′in temyiz itirazının reddine.

Ancak, son kayıt maliki davalı yönünden tapu iptali ve tescil isteği kabul edildiğine göre, davacı belediyeden taşınmazı ihale ile satın aldıktan sonra diğer davalı ...′ye devreden davalı ... ile taşınmazı son kayıt maliki ...′e devreden ...′nin de haksız fiil niteliğindeki yolsuz tescile taraf oldukları ve yolsuz tescilden son kayıt maliki ile birlikte müteselsilen sorumlu bulundukları gözetilmeksizin haklarındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddedilmesi ve davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki, anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm kısmının (B) bendinin tamamen kaldırılmasına ve yerine (B) bendi olarak;

″... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/02/2018 tarih ve 2016/362 Esas - 2018/78 Karar sayılı kararının yukarıda açıklanan nedenlerle KALDIRILMASINA,

Davalılar hakkındaki davanın KABULÜNE,

Dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tapu kaydının iptali ile davacı ... Belediyesi adına tapuya TESCİLİNE,

Harçlar Kanununa göre keşfen belirlenen taşınmaz değeri üzerinden alınması gereken 27.324,00 TL harçtan peşin alınan 2.612,86 TL, ve 4.218,15 TL tamamlama harcı toplamı olan 6.831,01 TL harcın mahsubu ile bakiye 20.492,99 TL harcın davalılardan müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına,

Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca dava değeri (400.00,00 TL) üzerinden hesaplanan 36.450,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafından yapılan 29,20 TL başvurma harcı, 2.612,86 TL peşin harç, 4.218,15 TL tamamlama harcı toplam 6.860,21 TL ve keşif harcı 221,80 TL, bilirkişi ücreti, keşif araç ücreti, tebligat, posta masrafları toplamı 1.610,50 TL olmak üzere toplam 8.692,51 TL yargılama giderinin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

Davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerlerinde bırakılmasına,

Artan bakiye gider ve delil avansının taraflara iadesine.'' ;

(D) bendinin;

″Davacı tarafça yapılan istinafa başvurma harcı 98,10 TL, posta ve tebligat masrafları 119,00 TL olmak üzere toplam 217,10 TL istinaf yargılama giderinin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,″ şeklinde düzeltilmelerine ve kararın bu hali ile 6100 sayılı HMK’nin 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harçların temyiz edenlere geri verilmesine, 21/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -

Dava, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı ... Meclisinin 06.07.2009 tarihli 53 sayılı kararı ile 39 adet taşınmazın satışının uygun görüldüğü, 13.12.2012 tarihinde Belediye Encümenine yapılan ihale ile davaya konu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın davalı ...'e satıldığı, 10.01.2013 tarihinde adına tescil edildiği, ...'in taşınmazı 26.03.2013 tarihinde davalı ...'ye, ...'nin de 08.09.2015 tarihinde kayıt maliki davalı ...'e satış yoluyla temlik ettiği anlaşılmaktadır.

İlk satışın dayanağını oluşturan 06.07.2009 tarihli 53 sayılı Belediye Meclisi kararının iptaline ilişkin ... İdare Mahkemesinin 31.05.2010 tarihli kararı, Danıştay 8. Dairesince 06.03.2015 tarihinde onanmış, karar düzeltme talebi de 08.04.2016 tarihinde reddedilmiştir. Davacı ... 28.12.2016 tarihinde iş bu davayı açmıştır.

İlk satışın dayanağını oluşturan 06.07.2009 tarihli 53 sayılı Belediye Meclisi kararının iptaline ilişkin ... İdare Mahkemesinin 31.05.2010 tarihli kararı, Danıştay 8. Dairesince 06.03.2015 tarihinde onanmış, karar düzeltme talebi de 08.04.2016 tarihinde reddedilmiştir. Davacı ... 28.12.2016 tarihinde iş bu davayı açmıştır.

Davacı ..., satışın dayanağını oluşturan Meclis kararının İdare Mahkemesince iptalinden sonra tescilin yolsuz hale geldiğini iddia ederek, tapu iptali tescil talebinde bulunmuş, davalılar ise iyiniyet savunmasında bulunmuşlardır.

TMK'nın 1023. maddesine göre tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı geçerli olur.

Tapu sicilinden veya sicilin dışındaki olaylardan tescilin geçerli olmadığını bilmeyen veya bilmesi gerekmeyen kişi iyiniyetli sayılır.

TMK'nın 1024. maddesi ise, "Bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise, bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz" hükmünü içerir. Ayni hakkın tapu kütüğüne yolsuz olarak tescil edilmiş olduğunu bilen veya bilmesi gereken kişi iyiniyet savunmasında bulunamaz.

İyiniyet hakkın kazanıldığı anda var olmalıdır. Kötüniyet mahiyeti itibariyle itiraz niteliğindedir. Yargılama bitinceye dek taraflarca ileri sürülebileceği gibi, görevden ötürü hakim tarafından da nazara alınır. Bu husus 08.11.1991 tarihli, 1990/4 Esas, 1991/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtilmiştir.

İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. (HMK'nın 190. maddesi)

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığ olguların varlığını ispatla yükümlüdür. (TMK'nın 6. maddesi)

TMK'nın 3. maddesine göre, Kanunun iyiniyete hukuki sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyiniyetin varlığıdır.

İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. (HMK'nın 190. maddesi)

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığ olguların varlığını ispatla yükümlüdür. (TMK'nın 6. maddesi)

TMK'nın 3. maddesine göre, Kanunun iyiniyete hukuki sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyiniyetin varlığıdır.

Somut uyuşmazlıkta; ilk satışın davacı ... Encümenince 13.12.2012 tarihinde satışın dayanağı Meclis kararının İdare Mahkemesince 31.05.2010 tarihinde iptalinden sonra ihale yolu ile davalı ...'e yapıldığı, taşınmazı ilk elden 26.03.2013 tarihinde, davalı ...'nin, ...'den de kayıt maliki davalı ...'in 08.09.2015 tarihinde satın aldığı, davalı ...'nin kayıtlardaki yerleşim yeri adresinin Ümraniye olduğu, diğer davalı ...'in ise Fransa'da yaşadığı, taşınmazı emlakçı aracılığı ile satın aldıkları, Fransa'da yaşayan kayıt maliki davalının taşınmazı yatırım amaçlı satın aldığını savunduğu, adına kayıtlı başka taşınmazlarının bulunduğu, taşınmazı satın alabilecek maddi güce sahip olduğu, davalılar arasında herhangi bir bağlantının tespit edilemediği, ilk satışın dayanağını oluşturan Meclis kararının İdare Mahkemesince iptal edildiğinin, ikinci el davalılarca satın alma tarihinden önce bilindiği yani kötüniyetli oldukları hususunun davacı tarafından ispat edilemediği, 14.02.1951 tarihli 17/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamında davalıların iyiniyetli olmadıkları yönünde vakıa ve karine de bulunmadığı, açıkladığımız nedenlerden dolayı Bölge Adliye Mahkemesinin davanın kabulüne yönelik kararının doğru olmadığı kanaatinde olduğumuzdan kararın bozulması gerektiği görüşüyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/13019, Karar No: 2020/2079, Tarih: 06.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13019 E.  ,  2020/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yabancı uyruklu olan şikayetçi KAMAL HOOSEINI’nin soruşturma aşamasındaki ifadelerinde ikamet adresini “Büyükpazar Timcebehram Kat:3 P116 Tahran/İran” olarak bildirdiği halde şikayetçinin hazırlık beyanıyla yetinilmesine karar verildiği gözetildiğinde, şikayetçinin usulüne uygun olarak kamu davasından haberdar edilmediği, yabancı uyruklu şikayetçinin CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu ve yokluğunda verilen hükmün tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; yokluğunda verilen hükmün şikayetçi KAMAL HOOSEINI'nin bildirdiği ikamet adresine usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat belgeleri ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçeleri de eklenerek ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28538, Karar No: 2013/2217, Tarih: 31.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/28538 E.  ,  2013/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin ''Sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki gözlemlenen davranışları, cezanın sanık üzerindeki olası etkileri bir arada değerlendirildiğinde, aynı şekilde dosyalarının bulunduğu, meydana gelen zararı gidermediği anlaşılmakla, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, yine sanık hakkında aynı gerekçelerle CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına...'' şeklindeki gerekçesinin yeterli olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bu yöndeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın kamu kurumu niteliğindeki okula girilip, kamu malı niteliğindeki eşyaları çaldığının anlaşılması karşısında, eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11 ve 5237 sayılı TCK’nın 31. maddeleri uyarınca çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin; 12 yaşını doldurmamış çocuklar ile aynı maddenin ikinci fıkrasına göre işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan ya da davranışlarını yönlendirme yeteneği yeterince gelişmemiş 12-15 yaş grubunda bulunan çocuklar hakkında uygulanması olanağının bulunduğu gözetilmeyerek, ceza sorumluluğu bulunan ve mahkumiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a maddesi uyarınca danışmanlık tedbirine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘Çocuk Koruma Kanunun 5/1-a maddesi gereğince danışmanlık tedbiri uygulanmasına’ ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/522, Karar No: 2014/1440, Tarih: 20.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/522 E.  ,  2014/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada 8 ve 9 parsel sayılı 960,59 ve 3.408,25 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle payları oranında ... adlarına, 103 ada 29 ve 49 parsel sayılı 17.301,60 ve 7.199,19 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle payları oranında... , Asiye,...adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... oğlu ..., taşınmazların babasına ait olduğunu ve babasından kendisine kaldığını da iddia ederek dava açmış, yargılama sırasında 1937 tarih 310 sayılı tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 103 ada 8, 9, 29 ve 49 nolu taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 20.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8081, Karar No: 2024/9701, Tarih: 09.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8081 E.  ,  2024/9701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/440 E., 2023/708 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki haczin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmün ve temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek karara ilişkin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Gerekçeli kararın davacı vekiline 16.03.2024 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 29.03.2024 tarihli olduğu ancak temyiz harcını yatırmadığı; davacı vekiline 427,60 TL temyiz karar harcı, 350,00 TL temyiz avansı olmak üzere toplam 777,60 TL'yi bir haftalık kesin süre içinde yatırması için Mahkeme tarafından muhtıra çıkartıldığı, muhtıranın davacı vekiline usulüne uygun olarak 07.04.2024 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davacı tarafından bir haftalık yasal süresi içerisinde gerekli masrafları yatırmadığı anlaşılmakla, Mahkemece davacı vekilinin kararı temyiz etmemiş sayılmasına dair 30.04.2024 tarihinde ek karar verildiği, ek kararın; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/son maddesindeki yönteme uygun olduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 30.04.2024 tarihli “temyiz isteğinin reddine” ilişkin ek kararın onanması gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 30.04.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28015, Karar No: 2016/1861, Tarih: 18.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28015 E.  ,  2016/1861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın olay tarihinde ..... ilçesinde bulunan....... götürülmek üzere nakliye amaçlı salçaları araca yüklediği ancak malı yerine teslim etmediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın tüm aşamalarda alınan savunmasında bahse konu malları teslim almadığını belirtmesi, sevk irsaliyesinde imzasının bulunmaması, aracın kendisinin ehliyeti bulunmaması ve hastalık sebebi ile araç sahibinin bulduğu ...... isimli bir şahıs tarafından kullanıldığına ilişkin beyanları doğrultusunda olay tarihinde ....... plakalı araca ....... salça yükleyen ve taşımacıyı gören, sevk irsaliyesinde ismi yer alan ......dinlenmesi ve canlı teşhis yaptırılması suretiyle olayın şüpheye mahal bırakmayacak şekilde aydınlatılması sonrasında toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin'' belirtilmesi karşısında; mahkemece "denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezasının tamamen çektirileceğine" karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi,

2-Sanık hakkında kurulan hükümde temel ceza tayini sırasında hapis cezasının alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6470, Karar No: 2022/15209, Tarih: 02.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6470 E.  ,  2022/15209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 31. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiğinden bahisle, dava şartı yokluğundan usulden reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, İstanbul Anadolu 31. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/112 Esas, 2020/135 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu İstanbul İli, Tuzla İlçesi, Tepeören Mahallesi, 1656 parsel sayılı taşınmazın, 19.03.2013 ve 17.02.2014 tarihlerinde onaylanan 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kısmen konut, yol, park kısmen Enerji Nakil Hattı ve Koruma Kuşağı, kısmen de Dere Yapı Yaklaşma Sınırı ve Alanında kaldığı anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu İstanbul İli, Tuzla İlçesi, Tepeören Mahallesi, 1656 parsel sayılı taşınmazın, 19.03.2013 ve 17.02.2014 tarihlerinde onaylanan 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kısmen konut, yol, park kısmen Enerji Nakil Hattı ve Koruma Kuşağı, kısmen de Dere Yapı Yaklaşma Sınırı ve Alanında kaldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmaz için 11.06.2020 tarihinde açılan davada gerek 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 34 maddesi ile mülga olan Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin 10. fıkrasının 3. cümlesi ile öngörülen; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü, gerekse iptal olan geçici 6. maddenin 10. fıkrasının 3. cümlesi yerine 6745 sayılı yasanın 33. maddesi ile eklenen Kamulaştırma Kanunu’nun ek 1. maddesinin birinci fıkrasının ''Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle mülkiyet hakkının özüne dokunacak şekilde tasarrufu hukuken kısıtlanan taşınmazlar hakkında, uygulama imar planlarının yürürlüğe girmesinden itibaren beş yıllık süre içerisinde imar programları veya imar uygulamaları yapılır ve bütçe imkanları dahilinde bu taşınmazlar ilgili idarelerce kamulaştırılır veya her halde mülkiyet hakkını kullanmasına engel teşkil edecek kısıtlılığı kaldıracak şekilde imar planı değişikliği yapılır/yaptırılır. Bu süre içerisinde belirtilen işlemlerin yapılmaması halinde taşınmazların malikleri tarafından, bu Kanunun geçici 6 ncı maddesindeki uzlaşma sürecini ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemleri tamamlandıktan sonra taşınmazın kamulaştırmasından sorumlu idare aleyhine idari yargıda dava açılabilir.'' hükmü uyarınca dava konusu taşınmazın fiilen el atılmayan ancak 1/1000 ölçekli uygulama imar planındaki kısıtlama nedeniyle davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle, usulden reddine karar verilmiş ise de;

Anayasa Mahkemesinin 05.04.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 20.12.2018 tarihli ve 2016/181 Esas, 2018/111 Karar sayılı kararı ile Kamulaştırma Kanunu'nun ek 1. maddesinin ''Bu süre içerisinde belirtilen işlemlerin yapılmaması halinde taşınmazların malikleri tarafından, bu Kanun'un geçici 6 ncı maddesindeki uzlaşma sürecini ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemleri tamamlandıktan sonra taşınmazın kamulaştırmasından sorumlu idare aleyhine idari yargıda dava açılabilir. '' kısmı iptal edilmiştir.