muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1761, Karar No: 2025/553, Tarih: 05.02.2025

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, ticaret unvanının terkini, alan adının iptali taleplerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 05.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9627, Karar No: 2011/6836, Tarih: 24.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/9627 E.  ,  2011/6836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan İnegöl Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12130, Karar No: 2012/19527, Tarih: 29.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12130 E.  ,  2012/19527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.05.2011 tarih ve 2010/327-2011/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tiyatro yazarı olduğunu, müvekkilinin eserlerinden biri olan “Batakhane Güzeli” adlı tiyatro oyununun müvekkilinden izinsiz olarak ve eserin adı değiştirilerek Eskişehir Gençlik Spor İl Müdürlüğü bünyesindeki Gençlik Merkezi Tiyatro Grubu tarafından sahnelendiğini tesadüfen öğrendiklerini, müvekkilinin mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, tecavüzün refine, FSEK 68/1 gereğince davalı ile bir sözleşme yapılmış olsa idi isteyebilecekleri bedelin üç katını isteme haklarının doğduğunu ileri sürerek şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın 19/06/2008 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslahla maddi tazminat talebini 4.800,00 TL’ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, FSEK. 33’e göre davacının talebinin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının mali ve manevi haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, FSEK 68/1’e göre belirlenen 4.800,00 TL telif tazminatı ile 6.000,00 TL manevi tazminatın 19/06/2008’den itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ... davalı vekilleri ayrı ayrı etmişlerdir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ... davalı vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ... davalı vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 623,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/119, Karar No: 2016/4285, Tarih: 21.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/119 E.  ,  2016/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların ... Mahkemesi’nin 2011/566 Esas-2012/554 Karar sayılı ilamı ile müşterek çocuk Dilşat Nur lehine 300 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, ancak aradan geçen zaman içerisinde müşterek çocuğun ihtiyaçlarının arttığını ve nafakanın yetersiz kaldığını, bu nedenle iştirak nafakasının 700 TL'ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; talep edilen nafakayı ödeme gücünün olmadığını, yeniden evlendiğini, ilkokula giden bir çocuğunun daha olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk için aylık 300.00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren 600 TL'ye yükseltilmesine ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2.maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Somut olayda; davacının hastahanede veri elemanı olarak çalıştığı, aylık 1.100 TL geliri olduğu; davalının ise maliyede memur olup, aylık 2.850 TL olduğu, evli olup bir çoçuğu daha bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, çocuğun ihtiyaçlarına ve günün ekonomik koşullarına göre, mahkemece takdir edilen 600 TL iştirak nafakası yüksektir.

.../...

-2-

O halde, davacı annenin de katkısı dikkate alınarak, davalı babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde, çocuğun ihtiyaçları da gözetilerek, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21931, Karar No: 2015/12575, Tarih: 25.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/21931 E.  ,  2015/12575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği taksirle tehlikeye sokacak şekilde yangın çıkarma

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya kapsamına ve 24.09.2012 tarihli yangın raporuna göre; bilinmeyen bir sebepten yangının çıktığı 24.04.2013 tarihli bilirkişi raporu içeriğine göre, yangın alanı üzerinden geçen orta gerilim hattının köy trafosunu beslediği, sanığın kullandığı kamyonun yangın alanına 600-700 metre mesafede bulunan köy trafosundan beslenen alçak gerilim hattının bulunduğu elektrik direklerine çarparak, elektrik tellerinin kopmasına ve kopma sonucu meydana gelen kısa devreden trafo dağıtım panosu termik şalterini veya trafo hat başı kesicisini açarak elektriğin kesilmesine neden olacağı, meydana gelen yangın ile ilgisinin bulunmadığı, yangının nedenin belirlenemediği; 23.05.2013 tarihli ... yazı ve 17.09.2012 tarihli araç ve ekip görev emri içeriğine göre ise; sanığın kullandığı kamyonun ... nolu trafonun... nolu direkler arasındaki... iletkenlerini koparttığı, aynı aracın çarpması sonucu kuruma ait ... nolu trafonun ... nolu direkten ... Köyü istikametine giden ... iletkenlerinin de kopması sonucu katılanın eşyalarının yanmasına sebebiyet verdiği tespit edilerek bahse konu diğer raporlarla çelişki oluşturduğu anlaşılması karşısında; yeniden yöntemince belirlenecek elektrik uzmanı, İtfaiyeci, harita uzmanı ve ... personeli eşliğinde mahallinde keşif yapılarak, ayrıntılı kroki çizilmesi, hangi direkler arasında tellerin koptuğu, kamyonun çarpma yerindeki alçak gerilim tellerin kopması sonucu meydana gelen kısa devrenin yangın alanı üzerinden geçen köy trafosunu besleyen orta gerilim hatındaki tellerin kopmasına veya kıvılcımlara neden olup olmayacağı, yangına sebebiyet verip vermeyeceği, orta gerilim hattı ve alçak gerilim hattının temaslarının olup olmadığı, yangının nasıl meydana geldiği ve raporlar arasındaki çelişkiler giderildikten sonra sanığın olayda kusurunun bulunup bulunmadığı kesin olarak saptandıktan sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, denetime olanak verecek şekilde keşif tutanağına yazılmayan gözlemlere dayanarak eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30703, Karar No: 2018/1836, Tarih: 07.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/30703 E.  ,  2018/1836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye farkı ve fazla mesai farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı ...'ye ait iş yerinde çalıştığını, ...'de çalışmasına rağmen kadrosunun diğer davalı ... olarak gösterildiğini ve... işçileri ile aynı işi yapmasına rağmen onların yaralandığı ücret, sosyal imkanlar, ek ödemeler vs gibi toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ücretlendirmelerden yararlandırılmadığını, davalılar arasında hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisinin olmadığına dair kesinleşmiş iş müfettişi raporlarının da mevcut olduğunu, müvekkilinin baştan itibaren davalı ... işçisi olduğundan bu kurum işçilerine uygulanan toplu iş sözleşmesinin müvekkiline de uygulanması gerektiğini ileri sürerek, ücret farkı alacağının, ikramiye farkı alacağının ve fazla mesai farkı alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının işe giriş tarihi dikkate alındığında muvazaa iddiası ve iddia etmiş olduğu alacak talebinin zamanaşımına uğradığını, davacının mensubu olduğu diğer davalı ... ile müvekkil kurum arasında herhangi bir muvazaalı işlem bulunmadığına ilişkin itirazlarının olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın bir iştiraki olduğunu,...'nin kadro sıkıntısı nedeniyle bir kısım şoför ve bakımcıların ... Bünyesinde...'ye hizmet vermeye başladığını, müvekkili şirketin sözleşme ve ihale şartlarını işçilerin o anki konumlarını esas alarak girdiğini, buna göre teklif verdiğini ve neticesinde... ile hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, davacının... işçisi sayılması durumunda davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini talep ettiğini, taraflar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun yapıldığını ve muvazaalı olmadığını, yargılamaya konu taleplerin çok uzun bir zamanı kapsadığını ve büyük bölümünün de zaman aşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacıya ait sigorta hizmet cetveli çerçevesinde davacının başlangıçtan beri...'nin işçisi sayılarak...'nin kadrolu işçilerinin yararlandığı haklardan yararlanması gerektiği iddiası ile bu davayı açtığı,...'nin kadrolu işçileri bu işyeri için sendika aidatı ödeyip bu işyeri için yapılmış toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmıştır. Toplu iş sözleşmelerinden işçilerin yararlanma şartları 6356 sayılı Yasanın 39. madde düzenlenmiş olup, buna göre işçinin bir toplu iş sözleşmesinden yararlanması için sendika üyesi olması ve dayanışma aidatı ödemesi gerektiğinin belirlendiğini, davacının... iş yerinde toplu iş sözleşmesi yapan Hizmet İş sendikasına üye olduğu ancak bu işyeri için üyeliğinin bulunmadığı ve bu işyeri için aidat ödemediği aynı sendikanın toplu iş sözleşmesi yaptığı ... işyeri için üye olduğu ve ... işyeri için aidat ödediği ve bu şekilde toplu iş sözleşmesinden yararlandığı...'nin kadrolu işçileri gibi...'nin yapmış olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlandırıldığı takdirde dayanışma aidatı ödemediği ikinci bir toplu iş sözleşmesinden de yararlanmış olacağı ve davacının aynı dönemde iki toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının hukuken mümkün olmadığı, ... 11. İş Mahkemesi'nin 2008/70-2013/684 sayılı dosya ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2014/8075-2015/21361 sayılı onama ilamı birlikte değerlendirildiğinde; ... personeli olan davacının toplu iş sözleşmesine dayanarak... personelinin sahip olduğu haklardan yararlanmasının hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı ... işçisi sayılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesinin 2. fıkrasında ise, “Bu Kanunun 2. maddesinin 6.fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” düzenlemesi yer almıştır.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 26. maddesinde ise, “Büyükşehir belediyesi kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilir. Genel sekreter ile belediye ve bağlı kuruluşlarında yöneticilik sıfatını haiz personel bu şirketlerin yönetim ve denetim kurullarında görev alabilirler. Büyükşehir belediyesi, mülkiyeti veya tasarrufundaki hafriyat sahalarını, toplu ulaşım hizmetlerini, sosyal tesisler, büfe, otopark ve çay bahçelerini işletebilir, ya da bu yerlerin belediye veya bağlı kuruluşlarının % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketlere, 08.09.1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın belediye meclisince belirlenecek süre ve bedelle işletilmesini devredebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Yine Büyükşehir Belediye Kanunu’nun 28. maddesinde, “Belediye Kanunu ve diğer ilgili Kanunların bu kanuna aykırı olmayan hükümleri ilgisine göre büyükşehir, büyükşehir ilçe ve ilk kademe belediyeleri hakkında da uygulanır.” hükmü getirilerek söz konusu kanunda kural bulunmayan hallerde uygulanacak kanunlara ilişkin atıf kuralına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 67. maddesinde, Belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile toplu ulaşım ve taşıma hizmetlerinin süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebileceği hüküm altına alınmıştır.

Diğer taraftan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 67. maddesinde, Belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile toplu ulaşım ve taşıma hizmetlerinin süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebileceği hüküm altına alınmıştır.

..., ... Büyükşehir Belediyesi’ne bağlı genel müdürlük şeklinde örgütlenen bir kamu tüzelkişisi olup 3645 sayılı ... Elektrik, Tramvay Ve Tünel İdareleri Teşkilat Ve Tesisatının ... Belediyesine Devrine Dair Kanun ile kurulmuştur. Yine aynı Kanun ile söz konusu idarelerin görevleri...’ye devredilmiştir. ... İst. Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş. ise Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun 26. maddesine göre kurulmuş olan ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olup sermayesinin %99 ... Büyükşehir Belediyesi’ne kalan %1’i ise ... Büyükşehir Belediyesinin diğer iştiraklerine aittir.

Davalıların yapıları ortaya konulduktan sonra davalılar arasındaki şoför ve bakım personeli hizmet alımı sözleşmeleriyle hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kurulup kurulmadığının, kurulmuş ise söz konusu ilişkinin muvazaalı olup olmadığının tespit edilmesi gereklidir.

Dosya kapsamına göre, davalı ...’nin merkezi yönetimin sınırlı kadro uygulaması sebebiyle şoför ve yardımcı personel ihtiyacını önce ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ... Ulaşım A.Ş.’den sonra yine Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ... İst. Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş.’den hizmet alım yoluyla sağladığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. ... Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde toplu taşıma işini yapmakta olup şoför ve bakım işçisi ihtiyacını ... İst. Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş. ile aralarındaki hizmet alım sözleşmeleri uyarınca bu şirket üzerinden gidermektedir. Öte yandan işçilerin işe alınmalarında, işin yapılmasında ve işin yönetiminde... söz sahibi olup işveren yetkileri... tarafından kullanılmaktadır. Ayrıca... işçileri ile ... İst. Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş. işçilerinin aynı organizasyon kapsamında aynı işi,... tarafından sağlanan malzeme ve araçlarla yaptıkları anlaşılmaktadır.

Alt işveren, bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Somut olayda davalılar arasında işçi temine yönelik bir ilişki söz konusu olup geçerli bir alt işverenlik ilişkisi mevcut değildir. Diğer taraftan Belediye Kanunu’nun 67. maddesi anlamında toplu taşıma işinin alt işverene verilmesi de söz konusu değildir. Çünkü alt işverenin de işveren sıfatını taşıması ve kendi organizasyonunun bulunması gereklidir. Oysa işin yapılması için gerekli bütün donanım ve organizasyon diğer davalı ...’ye aittir. Yine 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar muvazaayı dışlayıp geçersiz bir alt işverenlik ilişkisini geçerli kabul etmeyi sağlayacak içeriğe de sahip değildir. Bu düzenlemelerde hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisinin kamu kurumları açısından bazı sonuçları özel olarak düzenlenmiştir.

Ayrıca davalılar arasında hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisi olmadığına dair iki adet iş müfettişi raporu mevcut olup, bu raporlara karşı yapılan itirazlar mahkemeler tarafından kesin olarak reddedilmiştir (... 1. İş Mahkemesi, 2010/1115 esas, 2012/695 karar ve ... 9. İş Mahkemesi, 2010/1086 esas, 2011/425 karar sayılı kararlar). Bu şekilde iş müfettişi raporundaki belirlemeler ile söz konusu dava dosyaları kuvvetli delil niteliği taşımaktadır.

Sonuç olarak, davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunmaması kayden ve ... işçisi olarak gözüken davacının, başından itibaren... işçisi olması karşısında muvazaanın olmadığına dair yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Dairemizin 25.02.2014 tarih ve 2012/38150 Esas 2014/5814 Karar sayılı bozma, 09.11.2015 tarih ve 2015/29133 Esas 2015/31688 Karar sayılı onama ilamları ile davalılar arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğu hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece davacının başından beri...'nin işçisi olduğu kabul edilerek, davacının davalı ...’nin taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanması için gerekli diğer şartların mevcut olup olmadığı ile talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ayrıca değerlendirildikten sonra sonucuna göre davacının talepleri hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.