muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1691, Karar No: 2024/3492, Tarih: 02.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1691 E.  ,  2024/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1537 Esas, 2022/1186 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/135 E., 2020/132 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) karar iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin, davalı şirketin 2018/55391 numaralı TROMEX ibareli başvurusuna karşı, 2012/55302 nolu TIYOMEX markasını mesnet göstererek itirazda bulunduğunu, itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, taraf markalarının harf dizilimlerinin aynı olduğunu, markanın bütününe yayılan bir benzerliğin mevcut bulunduğunu, telaffuz itibariyle ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunduklarını, ayniyet derecesinde benzerliğin söz konusu olduğunu, taraf markalarında emtia benzerliğinin de bulunduğunu, uzman tüketici kitlesi tarafından dahi markaların birbirini çağrıştıracağını ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve 2018/55391 numaralı marka başvurusu hakkında tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğe karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının benzerliği hususunda inceleme yapılırken, ilgili markaların görsel, işitsel, anlamsal benzerliklerinin markaların bütünü itibariyle oluşturdukları etkiye dayanması gerektiğini, taraf markalarının okunuşlarının, harf dizilimlerinin, harf sayılarının, hece sayılarının ve harf farklılıklarının değerlendirilmesinde markaların benzer olmayacağının belirlenebileceğini, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, zira tüketici kitlesinin uzman olan doktor ve eczacılar olduğunu, TROMEX ve TİYOMEX markalarının seri marka olarak algılanacakları iddiasının gerçek dışı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile "Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; insan ve hayvanlar için diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler." emtiası bakımından YİDK kararının davacının itirazlarının reddi kısmının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, dava konusu 2018/55391 sayılı "TROMEX" ibareli markanın "Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; insan ve hayvanlar için diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler." emtiası bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkeme kararında markalar arasında yüksek düzeyde benzerlik bulunduğu kabul edilmiş olmasına rağmen mutlak ret gerekçesi düzeyinde bir benzerlik arandığını, müvekkilinin markasının, ayırtedici gücü yüksek orjinal nitelikte bir marka olduğunu, taraf markalarında tek harf dışında tüm harflerin ortak olduğunu, Yerel Mahkeme tarafından (5.01) malları yönünden ortalama tüketici kitlesi olarak uzman tüketici kitlesi esas alındığını, salt uzman tüketici kitlesi bakımından iltibas değerlendirmesi yapılmış olmasının eksik olduğunu, yargı kararları itibariyle, (5.01) malları bakımından dahi nihai tüketicilerinde anılan ürünlerin alıcıları sayılması gerekmekte olduğu kabul edidiğini, kaldı ki davacı markasında tüm 5 inci sınıf malları ve reçeteli-reçetesiz tüm ilaçlar bulunduğunu, bu bakımdan Yerel Mahkeme kararında taraf markalarının yüksek benzerliği karşısında (5.01) sınıf mallar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilaç ürünleri bakımından dava konusu markalar arasında karıştırılma ihtimali olmadığını, emsal kararlara göre de markaların benzer bulunamayacağını, davacının markasının 5 yılı aşkın süredir kullanılmadığını, davacının markasının ihtiyat amaçlı olduğunu, MEX ibaresinin ortaklığından dolayı markaların benzer kabul edilemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilaç ürünleri bakımından dava konusu markalar arasında karıştırılma ihtimali olmadığını, emsal kararlara göre de markaların benzer bulunamayacağını, davacının markasının 5 yılı aşkın süredir kullanılmadığını, davacının markasının ihtiyat amaçlı olduğunu, MEX ibaresinin ortaklığından dolayı markaların benzer kabul edilemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının aksine taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, bu nedenle bir kısım emtia için YİDK kararının iptal edilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iltibas tehlikesi bakımından mesleki ihtisas sahibi doktor ve eczacıların dikkate alınmak suretiyle değerlendirme yapılması gerektiği, (5.01) altsınıfta bulunan emtianın doktor, veteriner ve eczacı gibi ihtisas sahibi kimselere hitap eden veya eczacı vasıtasıyla hastaya ulaştırılan emtia oldukları, dolayısıyla söz konusu uzman kimselerin bilinç düzeyi dikkate alınarak iltibas değerlendirmesi yapılması gerektiği, söz konusu uzman kimselerin ihtisas sahibi olmaları nedeniyle ulaştıkları yüksek bilinç düzeyi dikkate alındığında karşılaştırılan markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak düzeyde benzerliğin bulunduğundan bahsedilemeyeceği, (5.02-07) sınıf ürünlerin alıcılarının da belli uzmanlık seviyesine sahip, bilinç düzeyi yüksek tüketiciler olduğu, taraf markalarının görsel ve işitsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunmadığı, diğer deyişle taraf markalarında yer alan diğer unsurların yarattığı farklılığın, tüketici tarafından rahatlıkla algılanacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı şirket ve davalı ... vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; markalar arasında görsel ve işitsel benzerlik olduğunu, iltibas tehlikesi yarattığını, başlangıç ve bitiş seslerinin aynı olduğunu, emtia sınıfı için ortalama tüketicinin esas alınması gerektiğini, markasının jenerik olmayan özgün bir ifade olduğunu ve davalının haksız olarak markasına yanaştığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka ile ilgili Kurum kararlarının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka ile ilgili Kurum kararlarının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8258, Karar No: 2011/7525, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/8258 E.  ,  2011/7525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Mayıs 1985-11.12.1998 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Mayıs 1985- 11.12.1998 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde kesintisiz olarak çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonucunda davanın HUMK.nun 409/5. Maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Yapılan incelemede mahkemece davacı tarafın yokluğunda duruşma yapılarak bozma kararına uyulmasına karar verildiği, 27.7.2010 tarihli ikinci celsede işveren ... A.Ş. vekilinin mazeret dilekçesi verdiği, mazeretin kabul edildiği ancak bu duruşma günününde davacı vekilinin yeni adresine çıkarılan tebligatın adreste tanınması nedeniyle tebliğ edilemediği, 27.7.2010 tarihli duruşmada mahkemece davacı vekilinin adresinin sorulması için İstanbul Baro Başkanlığına müzekkere yazılmama kararı verildiği, müzekkere yazılmadığı gibi dosya içinde 8.11.2010 tarihli duruşmanın davacı vekiline tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeninde dosya içinde bulunmadığı 8.11.2010 tarihli duruşma zaptında davacı vekilinin mazeret dilekçesi verdiği yazılı ise de dosyada böyle bir dilekçenin olmadığı, mahkemece davalı SGK Başkanlığı avukatının duruşmayı takip etmeyeceğinin bildirilmesi üzerine dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, ve 3 ay içinde dava yenilenmediğinden 18.2.2011 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verildiği davalı SGK Başkanlığınca kararın davacı asile tebliğ edilip avukatlık ücretinin istenmesi üzerine davacı asil tarafından kararın temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Tebligat Kanununun 10.maddesinde tebligatın tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresine tebliğ edileceği, 11. maddesinde vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı, 35.maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimsenin adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliğ yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu, bu takdirde bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı, adresini bildiren kimsenin yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı, bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğlerin muhataba yapılmış sayılacağı bildirilmiştir.

Somut olayda davalı vekiline bozma kararı ile 24.4.2010 tarihli duruşmanın tebliğine ilişkin olarak çıkarılan tebligatın avukatı adresten taşınması nedeniyle tebliğ edilmediği,

mahkemece belirlenen yeni adrese çıkarılan 27.7.2010 tarihli duruşma gününe ilişkin tebligatın adreste tanınmaması nedeniyle iade edildiği, mahkemece avukatın adresinin Barodan sorulmasına ilişkin ara kararı verildiği halde Barodan sorulup 8.11.2010 tarihli duruşma gününün tebliğ edilmediği, verilmiş bir mazeret dilekçesi bulunmadığı halde davacı vekilinin mazeret dilekçesi verdiğinden söz edilerek mazeret kabul edilmeyip dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

Savunma hakkı Anayasa (M.36) ile güvence altına alınmıştır. HUMK.nun 73.maddesinde de ayrıca düzenlenmiştir. Hakim, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. Buna göre hakim Anayasa ile güvence altına alınan ve HUMK.da da ayrıca düzenlenmiş bulunan iddia ve savunma haklarını kullanabilmeleri için tarafları duruşmaya çağırmak zorundadır.

Hal böyle olunca da bozmadan sonra duruşma gününden haberi olmayan davacı vekilinin yokluğunda dosyanın karara çıkarılmasının, adil yargılanma hakkının ve savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğu, Anayasanın 36 ve HUMK.nun 73.maddesine aykırılık teşkil edeceği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle bozmadan sonra yeni duruşma usulüne uygun biçimde davacı vekiline haber verilmeden taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27785, Karar No: 2014/3399, Tarih: 13.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27785 E.  ,  2014/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/290-2012/526

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine dosyaya getirtilen İspir İlçesi Çamlıkaya Belediyesinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8020, Karar No: 2024/5184, Tarih: 02.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8020 E.  ,  2024/5184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/603 E., 2023/1007 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/673 E., 2022/63 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadın vekilinin başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin evi ile ilgilenmediğini, bir süre işsiz kaldığını, iş bulamadığını, hep kuş peşinde zamanını harcadığını, evine ve çocuklarına bakmadığını, davacının ailesini evine istemediğini, sürekli "mal, çenen kopsun. Bana kurban ol " gibi hakaretlerde bulunduğunu, kişisel temizliğine önem vermediğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun davacıya verilmesini, ortak çocuk için 1.000,00 TL davacı kadın için 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesini, ayrıca 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmiş, davalının cevap vermediği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının uzun yıllar çok sayıda kuş beslediği, bütün vaktini ve ilgisini onlara ayırarak eşine, çocuklarına, evine karşı ilgisiz tavırlar sergilediği, ayrıca davacıya küçük dürücü sözler söylediği, gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına, ortak çocuğun velâyet hakkının davacı anneye verilmesine, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakası, davacı kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir nafakası ile 20.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına ödenmesine, fazlaya ilişkin talepler ile davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

boşanmalarına, ortak çocuğun velâyet hakkının davacı anneye verilmesine, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakası, davacı kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir nafakası ile 20.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına ödenmesine, fazlaya ilişkin talepler ile davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; yoksulluk nafakası talebinin reddi, nafakaların ve tazminatların miktarlarına yönelik istinaf talebinde bulunmuştur.

2.Davalı erkek; kusur tespiti ve davacı kadın yararına hükmolunan tazminatlara yönelik istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ;tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, paranın alım gücü, günün ekonomik koşulları, ortak çocuğun ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, hükmedilen iştirak nafakasının az olduğu, kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesi ile kadının bu yönlere ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılmasına, davacı kadının iştirak nafakası talebinin kabulü ile boşanmanın kesinleştiği tarihten geçerli olmak üzere ortak çocuk için aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasının davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, 50.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, davalı tarafın tüm, davacı tarafın sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; kusur tespiti, maddî- manevî tazminat, iştirak nafakasının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davada taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesi, kadın yararına tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı, iştirak nafakası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 324 üncü, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.