muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6147, Karar No: 2021/8593, Tarih: 18.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/6147 E.  ,  2021/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 601 006 0860 vergi kimlik numaralı mükellefi ... Mobilya Dekorasyon İnş. İmal. San. Tic. Ltd. Şti.’nin yetkilisi olan sanığın, “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların tamamını ...’da ... Sitesi’ndeki ... Yapı İnşaat isimli iş yerinin sahibi olan ... isimli kişiden gerçek alışverişler karşılığında aldığını, bu kişiye faturaların farklı şirketlere ait olmasının nedenini sorduğunda, söz konusu şirketlerin tamamının kendisine ait olduğunu söylemesi nedeniyle faturaları kullandığını beyan etmiş ise de; ... Polis Merkezi Amirliği’nin 10.06.2015 tarihli cevabi yazısında, sanığın savunmasında belirttiği isimde bir iş yerinin bulunamadığının bildirilmesi, ödemelere yönelik herhangi bir bilgi-belge ibraz edilememesi ile 15.09.2014 tarihli ve 2014-A-3191/20 sayılı vergi suçu raporunda, sanığın kullandığı faturaları düzenleyen şirketler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan vergi tekniği raporları tanzim edildiğinin ve sanığın faturasız alışlarını sahte belgelerle belgelendirdiğinin belirlenmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1)Sanığın kullandığı sahte faturaları düzenlediği iddia olunan ... Yapı Ürünleri İnş. Taah. Müh. Tic. Ltd. Şti., Mayda Metal İnş. Polisaj Mak. Ve Müh. San. Tic. Ltd. Şti., ... Metal İnş. Oto. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... İnş. Metamak Elek. Ve Orman Ür. Tic. Ltd. Şti. isimli mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının da dosyaya getirtilmesi ile sanığın kullandığı sahte faturaları düzenleyen tüm şirketlerin yetkilisi/yetkilileri haklarında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

2)UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında aynı mükellefiyeti nezdinde “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarından Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2013 tarihli 2013/69129 Soruşturma ve 2013/28839 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasına ilişkin olarak, Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin

2)UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında aynı mükellefiyeti nezdinde “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarından Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2013 tarihli 2013/69129 Soruşturma ve 2013/28839 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasına ilişkin olarak, Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin

04.02.2014 tarihli, 2013/396 Esas ve 2014/14 Karar sayılı ilamı ile mahkûmiyet hükümleri kurulduğu, bu dosyanın da Dairemizin 28.06.2021 tarihli 2017/9457 Esas ve 2021/5984 Karar sayılı ilamı ile bozulduğunun anlaşılması karşısında; 2009 takvim yılı yönünden, sanığın aynı takvim yılında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suç oluşturmayıp zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği nazara alındığında, söz konusu dosya duruşmaya getirtilip incelenerek, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ve her iki dosyadaki deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında beraat hükümleri kurulması,

3)Kabule göre de; 2009 takvim yılı yönünden “25.12.2009”, 2010 takvim yılı yönünden “25.01.2011” ve 2011 takvim yılı yönünden “25.12.2011” olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2009-2010-2011” şeklinde yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15100, Karar No: 2024/1830, Tarih: 22.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/15100 E.  ,  2024/1830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/107 E., 2016/15 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz isteği; tanık ... ile sanık ... arasında husumet olduğuna, üç adet meşe dalını yol kenarına atmak istediklerine, araçlarının içinde emval bulunmadığına ve beraati gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'nun temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, tanık ...'ın yanında iki kişi olmasına rağmen bu kişileri tanık olarak göstermediğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, şikâyet üzerine orman muhafaza memurları tarafından belirtilen yere gidildiği, yapılan incelemede yakacak nitelikte 3 adet meşe ve 1 adet meyve ağacı kesildiğinin, meşe ağacı emvallerinin yerinde olduğunun görüldüğü ve kesim yapan kişilerin tespit edilemediği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ... savunmasında, diğer sanıkla birlikte giderken yol üzerinde devrilmiş halde ağaçlar olduğunu, bunları yol kenarına attıkları esnada tanık ...'ın geldiğini, daha sonra tanığı da alıp Ali Rıza'nın evine gittiklerini beyan etmiştir.

Sanık ... savunmasında, ağaç kesmediğini, ... ile olay günü karşılaştığını, babası ile arasında problem olunca kendisine yansıttığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, orman sayılan yerden meşe ağaçlarının motorlu testere ile kesildiği tespit edilmiştir. Fen bilirkişi raporunda suça konu yerin 105 parsel içinde, kadastro harici yerde kaldığı belirlenmiştir.

Jandarma karakol komutanlığının 10.12.2015 tarihli yazısında, ...'ın sanıklar ile ilgili ağaç kesme suçundan müracaatının olduğu bildirilmiştir.

Tutanak tanığı ... tutanak içeriğini doğrulamıştır.

Tanık ..., olay tarihinde sanıkların meşe ağaçlarını kestiklerini, jandarmaya telefon ile haber verdiğini, jandarmanın olay yerine gelmediğini, daha sonra sanıklarla birlikte istasyona gittiklerini, sanıklar ile husumetinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Tanık ..., sanık ...'nin evine geldiğini ve tanık Hüseyin ile tartıştığını söylediğini, birkaç gün sonra tanık Hüseyin ile karşılaştığını, Hüseyin'in sanıkların ağaç kestiklerini söylediğini, sanıkların ağaç kesip kesmediğini bilmediğini beyan etmiştir.

Suç tutanağı, sanıkların savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanıklar hakkında atılı suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Tanık ..., sanık ...'nin evine geldiğini ve tanık Hüseyin ile tartıştığını söylediğini, birkaç gün sonra tanık Hüseyin ile karşılaştığını, Hüseyin'in sanıkların ağaç kestiklerini söylediğini, sanıkların ağaç kesip kesmediğini bilmediğini beyan etmiştir.

Suç tutanağı, sanıkların savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanıklar hakkında atılı suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.Sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinin ardından kesilen ağaçların yakacak nitelikte olması nedeniyle indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Tüm dosya kapsamına göre, sanıkların benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz etmeyen fiili sebebiyle temel cezanın belirlenmesinde teşdit uygulamasını gerektirecek bir durum bulunmadığı halde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

3.Suça konu emvalin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2094, Karar No: 2021/9388, Tarih: 24.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2094 E.  ,  2021/9388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/125 E. - 2018/187 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama kiraz ve kapama elma bahçesi niteliğindeki ... İli, İnegöl İlçesi,... Köyü 109 ada 24 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca net meyve geliri esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

24/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3284, Karar No: 2018/8247, Tarih: 28.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/3284 E.  ,  2018/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin taksirle kirletilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre, fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık; “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın Çamburnu Beldesi sınırları içerisinde faaliyet gösteren Kutlular TRABRİKAB düzenli çöp depolama sahasının sorumlusu ve şantiye şefi olduğu, suç tarihinde bu çöp depolama sahasının altında faaliyet gösteren ve müştekinin Dekanlığını yaptığı Çamburnu beldesi deniz bilimleri Fakültesinde bulunan Balık yetiştirme havuzundaki balık çeşitlerinden 99 adet Gökkuşağı alabalığı, 55 adet Karadeniz Alabalığı, 51 adet Abant alabalığı, 16 adet dere alabalığı, 7 adet kaynak alabalığı olmak üzere toplam 228 adet markalı damızlık alabalığın şüpheli bir şekilde öldüğü, yapılan ayrıntılı tahkikat sonucunda alabalıkların yetiştiği havuzlara organik atıkların karıştığının tespit edildiği ve Jandarma tarafından hazırlanan inceleme raporları içeriğinden de balık ölümlerine sebep olan organik atıkların sanığın sorumlusu olduğu çöp depolama sahasından sızan atık çöp sularının sebep olduğunun anlaşıldığı, alınan bilirkişi raporları içeriğinden de bu organik kirliliğin suda veya havada kalıcı etki bırakması ihtimalinin bulunduğu, bu suretle sanık hakkında çevrenin taksirle kirletilmesi suçundan dava açıldığı görülmektedir.

Sanık mahkeme aşamasındaki savunmasında; "Ben üzerime atılı suçlamayı kesinlikle kabul etmiyorum çevrenin taksirle kirletilmesi suçunu işlemedim. Ben Çamburnu beldesinde çöp depolama sahasında yüklenici firma olarak görev yapan şirkette çalışıyorum. Söz konusu şirketin adı .. Temizlik şirketidir. Ancak suç tarihinde orada iş yapan şirketin adı ... İn. Ltd Şti idi. Ben bu şirketin vermiş olduğu talimatlar doğrultusunda hareket ettim. Ben şantiye sorumlusu olarak görev yaptım." şeklinde beyanda bulunmuştur.