muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3634, Karar No: 2021/10191, Tarih: 18.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/3634 E.  ,  2021/10191 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER :

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 08/05/2019 tarihinde 2019/55 esas ve 2019/233 karar sayı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 4-a, 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanık müdafii tarafından kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 04/03/2020 tarih, 2019/2544 esas ve 2020/318 sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş ve sanık müdafii tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine dairemizce 24.05.2021 tarihinde 2020/3652 esas ve 2021/5879 karar ile oyçokluğuyla temyiz isteminin esastan reddine karar verilmiş ve kesinleşen karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca itiraz edilmiştir

B) İTİRAZ NEDENLERİ :

15/12/2018 tarihli tutanak içeriğine göre; uyuşturucu madde satışı yaptığı bilgisi alınan sanıklar ... ve ...'un ikametine usulüne uygun olarak alınmış arama kararı ile gidildiğinde, ikazlara rağmen ikamet kapısı açılmayınca kapı koçbaşı ile açılmış, ikamette sanık ...'ın olduğu görülmüş, yapılan aramada suç konusu kokain, iki adet hassas terazi ve 5485 TL para bulunmuş, arama devam ederken sanık ... ikametin önünden geçerken durdurulmuş, çantasında 6950 TL, 100 Dolar ve 50 Euro ele geçirilmiştir. Bu paraların atılı suçla ilgisi olmadığı mahkemesince kabul edilerek adı geçen sanığa iadesine karar verilmiştir.

Sanık ... aşamalarda uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu, kullanmak için bulundurduğunu, sanık ... ise uyuşturucu maddelerin eşi ...'a ait olduğunu savunmuşlardır. Suç konusu materyaller üzerinde parmak izi tespit edilememiştir.

Mahkemece sanık ...'nin mahkûmiyetine karar verilirken; sanık ...'nin savunmalarının karşılanması yanında, "sanık ... ile ilgili istihbari bilginin olması, ele geçirilen kokain maddesinin miktarının fazla olması, sanıklardan ele geçen paranın miktarı, hassas terazilerde kokain kalıntılarının bulunması" gerekçe gösterilmiştir. Gerekçede yer verilen sanıkla ilgili istihbari bilginin tek başına delil niteliğinde olmadığı aşikardır. Arama yapıldığı sırada sanık ikamette bulunmamaktadır. Savunmaya göre de adı geçen sanık cezaevi firarisi olan eşi diğer sanığın evde uyuşturucu kullanması nedeniyle suç tarihinden önce çocuğunu da alıp evi terk etmiştir. Yine sanıkta ele geçen paranın miktarı dikkate alınarak mahkûmiyetine gerekçe yapılmasına rağmen paraların sanığa iadesine karar verilerek çelişkiye düşülmüştür. Sanık ...'de ve Habibe'nin egemenlik alanında herrhangi bir uyuşturucu ele geçirilememiştir. Sanık ... yönünden soyut istihbarat bilgisi dışında mahkumiyete esas alınan delil yoktur. Soyut istihbarat bilgisi de mahkumiyet için delil olmaz.

Açıklanan nedenlerle; mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmayan sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi ve hükmün bozulması gerekirken onanmasına dair karar usul ve yasalara aykırıdır.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dairemizin itiraza konu olan kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir yanlışlık bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde görülmediğine,

2- 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

25.10.2021 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ;

Dairemizin 24.05.2021 gün,2020/3652 esas ve 2021/5879 karar sayılı ilamında yazdığım gerekçelerle itirazın kabulü ile sanık hakkındaki hükmün bozulması ve tahliyesi gerektiği görüşünde olduğumdan, çoğunluğun itirazın reddi ve dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 25.10.2021
Yargıtay — Esas No: 2023/7785, Karar No: 2024/6438, Tarih: 26.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7785 E.  ,  2024/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/870 E., 2023/1792 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Antalya 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/930 E., 2022/926 K.

Taraflar arasındaki mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; evlilik birliği içinde davalı adına satın alınan taşınmaz nedeniyle yargılama sırasında yapılacak araştırma ve incelemeler sonucunda ortaya çıkacak gerçek alacak miktarını talep etme hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik harca esas değer olarak gösterilen 1.000,00 TL alacağın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

2. Mahkemece kimlik tespiti yapılan davacı asıl 17.11.2022 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 17.11.2022 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği gerekçesiyle, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; her ne kadar müvekkili davadan feragat etmiş ise de, feragat beyanının müvekkilinin özgür iradesini yansıtmadığını, davalının anlaşmalı boşanma ile müvekkiline maddî imkanlar vermesi üzerine müvekkilinin feragat dilekçesini verdiğini, bunun üzerine açılan anlaşmalı boşanma davası duruşmasına davalının gelmediğini, davalının müvekkilini kandırdığını ve hile ile feragat etmesini sağladığını, feragat beyanının geçerli olmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; her ne kadar müvekkili davadan feragat etmiş ise de, feragat beyanının müvekkilinin özgür iradesini yansıtmadığını, davalının anlaşmalı boşanma ile müvekkiline maddî imkanlar vermesi üzerine müvekkilinin feragat dilekçesini verdiğini, bunun üzerine açılan anlaşmalı boşanma davası duruşmasına davalının gelmediğini, davalının müvekkilini kandırdığını ve hile ile feragat etmesini sağladığını, feragat beyanının geçerli olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, feragatin geçerli olup olmadığı, iradenin sakatlanıp sakatlanmadığı, istinaf incelemesinin sınırı noktasında toplanmaktadır. Dava, mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi, 33 üncü maddesi, 307 inci ve devamı maddeleri, 355 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 30 uncu ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle taraflar arasında boşanmanın henüz gerçekleşmemiş olmasına, diğer bir deyişle mal rejimini sona erdiren hukuki sebebinin bulunmadığından doğmamış haktan feragatin kesin hüküm niteliği taşımadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2011, Karar No: 2016/11250, Tarih: 06.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/2011 E.  ,  2016/11250 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 27/06/2014

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 22/10/2015 gün ve 2015/11756 Esas - 2015/18322 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair hüküm davacı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilirek onanmış, bu karara karşı davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede, yargılama devam ederken dava konusu 696.04m² yüzölçümlü taşınmazın 94.88 m²'lik bölümünün imar uygulamasına girmesi nedeniyle tapuya 601.16 m² olarak tescil edildiği, alınan fen bilirkişi raporunda bu hususun açıkça belirtilmesi suretiyle kısmi kamulaştırma sonucu taşınmazda artakalan bölümün 18.10 m2 olarak gösterildiği ve bilirkişi kurulunca artakalan bölümün yüzölçümü dikkate alınarak işe yaramazlığından bahisle bedelinin hesaplanarak kamulaştırma bedeline ilave edildiği, mahkeme tarafındanda rapor esas alınarak hüküm kurulduğu ancak artakalan bölümün idare adına tescili hususunda bir karar verilmediği, Dairemizce tescil yönünden düzelterek onama yapılması gerekirken yazılı gerekçeyle düzeltilerek onama yapıldığı anlaşıldığından,

Davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22.10.2015 gün ve 2015/11756-18322 sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak, üzerindeki yapıya; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmazın kısmi kamulaştırma nedeniyle artakalan ve bedeline hükmedilen bölümünün tescili hususunda bir karar verilmemiş olması,

2-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

3-Tespit edilen bedele uygulanan faizin bitim tarihinin kararda gösterilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1- Dava konusu taşınmazın kısmi kamulaştırma nedeniyle artakalan ve bedeline hükmedilen bölümünün tescili hususunda bir karar verilmemiş olması,

2-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

3-Tespit edilen bedele uygulanan faizin bitim tarihinin kararda gösterilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Bedele ve tescile ilişkin 2. paragrafındaki (583.06 m2 lik kısmının) ibaresinden sonra gelmek üzere (ve artakalan A ile gösterilen 18.10 m2 lik bölümünün) ibaresinin, ( TESBİTİ ile ) ibaresinden sonra gelmek üzere de ( davalılar adına olan tapu kaydının iptaline ve ) kelimelerinin yazılmasına,

b) 5.paragrafından (müracaatına kadar 3’er aylık vadeli hesapta nemalandırılması için karardan bir örnek Ziraat Bankası Adapazarı Şubesi Müdürlüğüne gönderilmesine), ibaresinin çıkartılmasına, yerine, bu hususta Ziraat Bankası Adapazarı/Sakarya Şubesine yazı yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

c) 3.paragrafından (tarihinden itibaren) kelimesinden sonra, (karar tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 06/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24781, Karar No: 2010/20380, Tarih: 14.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/24781 E.  ,  2010/20380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCY.nın 491/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 13/05/2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan.... İlköğretim Okulunun vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5195, Karar No: 2014/13786, Tarih: 02.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5195 E.  ,  2014/13786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında yağma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yağma suçunun geceleyin silahla ve iş yerinde işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (a) ve (h) bentlerinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “sanık ... hakkında hükmedilen yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanık ...'nun yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu adli tıp gideri 35,00 TL, posta gideri 1,00 TL olmak üzere toplam 36,00 TL Mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

UYAP sisteminden alınan sanık ...'in nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 30.04.2011 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20037, Karar No: 2014/16771, Tarih: 09.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20037 E.  ,  2014/16771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/645-2013/349

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile maaşın yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının yaşlılık aylığı alan babasının 09.12.1991 tarihinde öldüğü, davacının da 03.02.2003 tarihinde eşi ile boşandığı, boşanma kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacının boşanmış olduğu eşi ile aynı adreste birlikte yaşadığının, bu nedenle hak sahipliğinin 5510 sayılı Kanun’un 5754 sayılı Kanun’la yürürlüğe giren 56. maddesi fıkrası kapsamında iptal edilmesi ödenen tutarlar içinde aynı Kanun’un 96. maddesine istinaden işlem yapılması kanaatine varıldığının" belirtildiği, bu idari soruşturma esnasında, davacının eşi ile davacının aynı evde görüldüğüne dair tutanak tutulduğu, ancak davacının eski eşinin 25.02.2012 tarihinde kızının istenilecek olması nedeniyle Dinar’dan geldiğini beyan ettiği görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.