muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7761, Karar No: 2023/5778, Tarih: 20.06.2023

3-) Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin ''14.12.2012 - 26.12.2012 - 17.01.2013 (Sanık ... için), 22.12.2012 - 26.12.2012 (Sanık ... için)" şeklinde yazılması yerine sanık ayrımı gözetilmeksizin "24.04.2013" olarak yazılması,

4-) Hapis cezasına mahkûm edilen sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,'' hususları hukuka aykırı görülerek hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/74 Esas, 2021/658 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 6 yıl hapis ve 2.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 6 ay hapis ve 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Söz konusu kararın sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.11.2022 tarihli ve 2022/11123 Esas, 2022/12119 Karar sayılı kararı ile;

''Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarihli, 2014/462 esas, 2015/135 ve 2014/848 esas, 2015/136 sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacılar

tarafından sanıklardan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı, dolayısıyla tek eylemi sabit olan sanıklar hakkında eylem sayısı denilmek suretiyle yasaya uygun olmayan gerekçe ile alt sınırıdan uzaklaşılarak ceza artırımı yapılması,'' hususu hukuka aykırı görülerek hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

E. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2023/20 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanıkların kullanıcı olduklarına,

2. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi kararında sanıklarının isimlerinin yer almaması nedeniyle elde edilen delilerin yasak delil kapsamında olduğu ve hükme esas alınamayacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanıkların kullanıcı olduklarına,

2. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi kararında sanıklarının isimlerinin yer almaması nedeniyle elde edilen delilerin yasak delil kapsamında olduğu ve hükme esas alınamayacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Güven alımı tutanakları, uzmanlık raporları, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ın 14.12.2012, 26.12.2012 ve 17.01.2013 tarihlerinde, sanık ...'un ise 22.12.2012 ve 26.12.2012 tarihlerinde gizli soruşturmacılara uyuşturucu madde sattıkları, sanıkların gizli soruşturmacılar ile bir araya geldiklerini ve gizli soruşturmacılara uyuşturucu madde verdiklerini tevil yollu ikrar ettikleri, gizli soruşturmacıların kışkırtıcı ajan gibi davranmadıkları da dikkate alındığında, sanıkların uyuşturucu madde ticareti suçunu işledikleri gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verildiği; sanıkların dosyaya yansıyan kişisel halleri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle haklarında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin

sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2023/20 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4645, Karar No: 2020/381, Tarih: 14.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/4645 E.  ,  2020/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.10.2018 gün ve 2018/147 Esas, 2018/352 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdure kovuşturma evresinde dinlenmediği gibi çocuk izlem merkezinde kaydedilen görüntüsü de heyetçe izlenmeden sadece tutanağın okunmasıyla yetinildiği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince mağdurenin duruşmada dinlenerek cinsel istismar eylemlerinin tarihleriyle birlikte detaylı olarak açıklatılması ve Yağmur, Azime, Buse, Ceylin isimli tanıkların da olayın sübutu ile niteliğinin açıklığa kavuşturulması amacıyla mağdurenin hazır bulunduğu celsede dinlenerek beyanları mağdureden sorulup, mevcut husumet iddiası da toplanacak delillerle birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 06.03.2019 gün ve 2018/2924 Esas, 2019/481 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4491, Karar No: 2012/8289, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4491 E.  ,  2012/8289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmaz malın ve malda kurulacak irtifakın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan narenciye, zeytin, nar, şeftali ve çilek'in 2010 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine (kalem kalem gösterir şekilde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3041, Karar No: 2020/6465, Tarih: 26.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/3041 E.  ,  2020/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma , kasten yaralama

Hüküm : 1-Kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında; beraat

2-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında; beraat

Kasten yaralama suçundan sanık ...’nin, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise suça sürüklenen çocuğun beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın idaresindeki kamyon ile saat 22:20 sıralarında meskun mahal, tek yönlü yolda seyir halinde iken, konuşma engelli olan ve engelliler için verilen H sürücü belgesine sahip sanık ... idaresindeki otomobilin sağ yan tarafına sürterek maddi hasarlı kaza yaptığı ve yoluna devam ettiği, sanık ...'ın, kendisine çarpan otomobili takip ettiği ve mağdur suça sürüklenen çocuk ...'a sellektör yaptığı, ancak suça sürüklenen çocuğun durmadığı, bunun üzerine sanığın hızlanarak aracını mağdur suça sürüklenen çocuğun aracının önüne kırdığı, mağdur suça sürüklenen çocuğun sanıkla konuşmak maksadıyla araçtan indiği ve aracına binmek istediği sırada, otomobili ile geri geri gelen sanığın kasıtlı olarak kamyonun tampon kısmına çarpması neticesinde, suça sürüklenen çocuğun dışarıda kalan bir ayağının, kamyonun kapısı ile araç arasına sıkışarak, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu, kolluk görevlilerinin olay mahalline geldiği, yapılan alkol ölçümünde sanık ...'nin 1.26 promil, suça sürüklenen çocuk ...'ın 0.74 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda;

Sanığın UYAP sisteminden temin edilen adli sicil kayıt örneğinde, TCK’nın 86/2. maddesi ve akıl hastalığı nedeni ile güvenlik tedbiri uygulandığı anlaşılmakla; sanığın suç tarihinde ve halen ceza ehliyetini etkileyecek hastalığının olup olmadığı, kasten yaralama suçuna ilişkin olarak TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalmaya neden olacak bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ya da aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca akıl hastalığı derecesinde olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdirinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Olay günü suça sürüklenen çocuğun idaresindeki araçla seyir halinde iken kendisiyle aynı istikamette seyir halinde olan ... idaresindeki araca çarptığı, kazadan yaklaşık 20 dakika sonra yapılan ölçüme göre 0,74 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/7. maddesinde yer alan, “Hususi otomobil sürücüleri bakımından 0.50 promilin, diğer araç sürücüleri bakımından 0.20 promilin üzerinde alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermesi halinde, ayrıca Türk Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanır” şeklindeki düzenleme karşısında; atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9569, Karar No: 2019/11865, Tarih: 22.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9569 E.  ,  2019/11865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar Sinan ile Sevdiye), neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'nin atılı suçtan beraatleri ile sanık ...'in mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar Sinan ile Sevdiye haklarında krulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın hükümden sonra 07.05.2017 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15970, Karar No: 2013/5102, Tarih: 08.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/15970 E.  ,  2013/5102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete trafik sigortalı, davalı şirkete ait kamyonetin tek taraflı kaza yaptığını, araçta bulunan 11 yolcunun yaralandığını, yaralanan şahısların tedavi giderleri olarak toplam 15.476,00 TL'nin Sağlık Bakanlığı'na ödendiğini, aracın kamyonet olup yolcu sayısının 4 kişi olarak belirlendiğini, kazanın istiap haddinin aşılması sonucu meydana geldiğini belirterek 15.476,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın münhasıran istiap haddinin aşılması sonucu meydana gelmediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın münhasıran istiap haddinin aşılması sonucu meydana gelmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 8.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7429, Karar No: 2012/26051, Tarih: 11.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7429 E.  ,  2012/26051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Anamur İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlu belediye başkanlığının, belediyeye ait aracın haczedilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, mahcuzun kamu hizmetinde kullanılan araçlardan olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Belediye meclis kararı ile kamu hizmetine tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi yoktur.

Somut olayda, şikayete konu aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı yönünde bir araştırma yapılmadığı görülmektedir.

O halde, mahkemece, yukarıda açıklanan kurala göre gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak şikayete konu aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/306, Karar No: 2019/5845, Tarih: 18.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/306 E.  ,  2019/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2499 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında 03.07.2009 olarak yazılan suç tarihinin; atılı suçun temadi halinde işlendiği görülen inceleme döneminin son günü olan 07.07.2009 olması, mahallinde düzeltilebilir maddi bir hata olarak değerlendirilmiştir.

Mahkemece görevlendirilen üç kişilik heyet tarafından 27.11.2017 tarihinde hazırlanan raporun altında, dosyanın ilk teslim edildiği tutanakta ismi bulunmayan Yrd.Doç.Dr.R.......'ın imzasının bulunmasının, yöntemine uygun alınmayan bir bilirkişi raporu ortaya çıkardığı ve bu raporu esas alan hükmün bozulması gerektiği düşüncesine;

Mahkemece, henüz 6724 sayılı Bilirkişilik Kanunu yürürlüğe girmeden yapılan bilirkişi görevlendirmesi ve 30.01.2015 tarihli dosya teslim tutanağında isimleri yazılı bilirkişi heyetinden bir üyenin ücretsiz izne ayrılması nedeniyle iki yılı aşkın bir sürede hazırlanan 27.11.2017 tarihli bilirkişi heyet raporunun; aynı dosyada mevcut üçer kişilik iki ayrı heyetçe hazırlanan 30.09.2010 ve 06.05.2014 tarihli birbiriyle çelişen iki adet rapor arasındaki farkı ve çelişkiyi gidermek amacıyla oy birliğiyle yapılan tespit ve değerlendirmeler içermesi, mahkemece ilk görevlendirilen heyetteki bir üyenin ücretsiz izne ayrılması hususunun, bilirkişi heyeti adına dosyayı ilk teslim alan ...... tarafından mahkemenin tensibine arz edilmiş olması, mahkemece bu durumun bilirkişi raporuna ve hükme olumsuz bir etkisi olmayacağının zımnen değerlendirilmiş olması, nihayet bilirkişi raporunun ceza yargılamasında takdiri bir delil mahiyeti bulunması karşısında,

Üç kişilik bilirkişi heyetinde yer alan bir üyenin adının ilk teslim listesinde bulunmamasının, raporun delil mahiyetini sakatlayan veya geçersiz kılan bir durum oluşturmaması, diğer iki bilirkişinin oy çokluğuyla da olsa kanaatlerinin mahkemece takdiren hükme esas alınabileceği, raporun delil mahiyetini geçersiz kılmayacağı, keza yerel mahkemenin gerekçeli kararında da yazılı olduğu üzere, sanığın mahkumiyeti için dosyada mevcut tek delilin 27.11.2017 tarihli son bilirkişi raporu olmaması, dosyadaki diğer tüm delillerin hep birlikte değerlendirilerek hükmün kurulmuş olması karşısında iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 18/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26735, Karar No: 2016/3900, Tarih: 15.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/26735 E.  ,  2016/3900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, örnek 10 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal 5 günlük süre içerisinde icra mahkemesine başvurarak imza itirazında bulunduğu, mahkemece, ... tarafından düzenlenen 13.07.2015 tarihli raporun hükme esas alınarak imzaya itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İtiraza konu imza üzerinde yapılan incelemeye ilişkin olarak...tarafından düzenlenen 13.07.2015 tarihli raporda; inceleme konusu senetteki imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin belirtildiği, alacaklı vekilinin 30.07.2015 tarihli celsede, söz konusu raporun kendilerine tebliğ edilmediğini ve yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğini ileri sürerek rapora itiraz ettiği görülmüştür.

...'ndan alınan raporda, imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığı hususunda net bir görüş bildirilmemiş, ispat külfeti kendisinde olan alacaklı ise yeni bir bilirkişi incelemesi yapılmasını talep etmiştir.

Bu durumda, mahkemece, ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı gözetilerek, uzman bilirkişilerden oluşturulacak bir kuruldan yeniden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, alacaklı vekilinin yeniden bilirkişi incelemesi yapılması yolundaki talebi göz ardı edilerek, kesin kanaat içermeyen mevcut rapor hükme esas alınarak, borçlunun imzaya itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.