muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2109, Karar No: 2014/5849, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2109 E.  ,  2014/5849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Maddi - Manevi Tazminat ve Yoksulluk Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/17805, Karar No: 2019/2995, Tarih: 01.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17805 E.  ,  2019/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne, karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 4. maddesi ile bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kollarının uygulaması bakımından sigortalılar, hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanlar, köy ve mahalle muhtarları ile hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlar ve kamu idarelerinde, Kanunda belirtilen şartlara tabi olarak çalışanlar olarak üç sınıfa ayrılmıştır.

Anılan Kanunun üçüncü bölümünde (13 ile 24. maddeler arası) hizmet akdiyle veya kendi adına ve hesabına bağımsız çalışan sigortalıların tabi olduğu kısa vadeli sigorta hükümlerine yer verilmiş, kamu idarelerinde, Kanunda belirtilen şartlara tabi olarak çalışanlar bu bölümde düzenlenen kısa vadeli sigorta hükümleri kapsamına alınmamıştır. Bu bölümde yer alan 13. maddede iş kazası tanımlandıktan sonra, 21. maddede iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluk halleri hüküm altına alınarak, iş kazası, meslek hastalığı veya hastalığa maruz kalan sigortalıya yada iş kazası, meslek hastalığı veya hastalık sonucu sigortalının ölümü halinde hak sahiplerine Kurumca yapılan yardımların sorumlulardan rücu şartları belirlenmiştir.

Anılan Kanunun 39. mdesinde ise, Kanunun 4. bölümünde düzenlenen uzun vadeli sigorta hükümleri çerçevesinde sigortalı yada hak sahiplerine yapılan yardımların, bir başka deyişle sadece 5510 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yapılan yardımları, bu yardımların yapılmasına sebep olan üçüncü kişilerden rücu şartları düzenlenmiştir.

5510 sayılı Kanunun Geçici 4. maddesinin 4 ve 5. fıkralarında ise, “Bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır.

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır. (Ek cümle:16.06.2010 - 5997 S.K./10.mad) Ancak, Polis Akademisinde öğrenim görmekte olan öğrencilerin yetim aylıkları bu öğrenimleri süresince kesilmeksizin ödenmeye devam edilir.” düzenlemesine yer verilerek, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğünden önce 5434 sayılı Kanun kapsamında çalışanların bu kanuna tabi olacakları ve aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması ve benzeri işlemlerde 5510 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

Hal böyle olunca, vefat eden sigortalının 5434 sayılı Kanuna tabi çalışmalarının bulunduğu gözetilerek, Kurumdan, sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre yapıldığı açıktır, İş Mahkemelerinin 5521 sayılı Kanun ile kurulan istisnai nitelikte özel mahkemeler olup yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmeye göre; 5434 sayılı Kanun hükümlerince yapılan davaya konu yardımların sorumlulardan tahsilinin de 5434 sayılı Kanunun 129. maddesi hükmüne tabi olduğu, uyuşmazlığın çözümünde ne 506 sayılı Kanun’un ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yerinin bulunmadığı, bu durumda sözü edilen 101’inci madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış İş Mahkemesinin görevli olmadığı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6079, Karar No: 2016/15666, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6079 E.  ,  2016/15666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; kurul kararlarının iptal edilemediği sürece geçerliğini koruyacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5280, Karar No: 2018/8154, Tarih: 24.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/5280 E.  ,  2018/8154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/02/2016 tarih ve 2015/471-2016/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 02/01/2009 tarih ve 52 yevmiye nolu ... 3. Noterliği tarafından imzaları onaylı olarak tanzim edilen müvekkili şirkete ait imza sirkülerinde şirket yönetim kurulu başkanı müvekkili ... adına atılı imzanın kendisine ait olmayıp taklit suretiyle atılmış sahte imza olduğunu, davalılardan biri tarafından müvekkilinin nüfus cüzdanı üzerindeki resim değiştirilerek yönetim kurulu başkanı müvekkili ... olarak hareket edilip taklit suretiyle sahte imza atıldığını, davalılar tarafından 02/01/2009 tarihinden itibaren yapılmış hiç bir işlemin müvekkilleri ile bir ilgisi bulunmadığını, bu imza sirkülerine dayanılarak müvekkilin borç altına sokacak işlemlerin dayanaksız olduğunu ileri sürerek ... 3. Noterliği tarafından düzenlenen 02/01/2009 tarih ve 52 yevmiye numaralı imza sirkülerindeki müvekkili ...'a ait imzanın sahte olduğunun, bu sirkülerin geçersizliği ile sirkülerdeki yetkilendirmenin dayanaksız olduğunun tespiti ile sirkülerin iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının sahtelik iddiasına dayanılarak 6 yıl bekledikten sonra dava açmasının hayatın olağan akışını aykırı olduğunu, imza sirkülerinin noterde düzenlenmiş resmi bir evrak olduğundan aksinin de yazılı ve resmi belge delil ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca dava tarihi itibariyle iptali talep edilen imza sirkülerinin zaten geçersiz olduğu, bu sirküleri ile yapılmış işlem, tasarruf ya da alınmış kararların iptali talebinin bulunmadığı, davacıların bu davayı açmakta hukuki yararı olmadığı, davalılar ... ile ...’in dava konusu imza sirkülerinde isimlerinin olmadığı gerekçesiyle davalılar ... ile ... aleyhine açılan davanın HMK'nun 114/1-d ve 115/2. maddesi gereğince sıfat yokluğundan usulden reddine, davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın HMK'nun 114/1-h ve 115/2. maddesi gereğince hukuki yarar bulunmadığından usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6495, Karar No: 2015/2017, Tarih: 02.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6495 E.  ,  2015/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmek, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık maktul kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-)Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık hakkında maktu kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ile tanık kahvede pişti oyunu oynadıkları sırada, yan masada oturan maktul yanında bulunan ve kimliği tespit edilemeyen bir şahsın, sanık masasına gelerek kalem istediği, izin verilmesi üzerine kalemi alarak maktulün yanına geri gittiği, bir süre sonra sanık kalemi istemesi üzerine sanık ile mağdur arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında karşılıklı birbirlerine vurdukları, bu sırada sanık bıçağını çıkarıp, maktule vurarak öldürdüğü olayda,İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin belli olmaması karşısında, sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,Yasaya aykırı olup, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 02/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34842, Karar No: 2021/10184, Tarih: 11.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/34842 E.  ,  2021/10184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 07.04.2021 tarih ve 2021/6618 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.05.2021 tarih ve KYB-2021/48841 sayılı ihbarname ile;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2020 tarihli ve 2020/7511 soruşturma, 2020/539 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.01.2021 tarihli ve 2020/94242 soruşturma, 2021/647 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair mercii Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli ve 2021/84 değişik iş sayılı kararının "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 25.06.2018 tarihli ve 2018/3419 esas, 2018/4618 karar sayılı ilâmında "... dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin gönderdiği paranın ... Bankası ... Şubesinden çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Şüpheli tarafından haksız menfaatin temin edildiği yerin Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığı ve itibarla kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2021 tarihli ve 2021/84 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahaline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 11.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15615, Karar No: 2019/3571, Tarih: 17.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/15615 E.  ,  2019/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 1479 sayılı Yasa kapsamında 04.10.2000-27.12.2004 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalılığın tespiti ile 01.10.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dosyasının incelenmesinde, 1479 sayılı Yasa kapsamında 04.10.2000-27.12.2004 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalılığın tespiti ile 01.10.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisi istemli işbu davada,davacının 04/10/1993 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden isteğe bağlı giriş bildirgesine istinaden aynı tarih itibarıyla isteğe bağlı sigortalılığının başlatıldığı, isteğe bağlı sigortalılık primini ödemediğinden 30/06/1994 tarihi itibariyle sigortalılığının sona erdirildiği, davacının 04/08/2008 tarihinde Kurum kayıtlarına giren sigortalılık belgesi ile ibraz ettiği 13/12/1999 - 27/12/2004 tarihleri arasında Afyonkarahisar Ticaret ve Sanayi Odası müstakil üyeliğine göre zorunlu esnaf bağkur sigortalısı olmak için başvuruda bulunduğu, Kurumun bu dönem için davacının vergi kaydı veya şirket ortaklığına ilişkin kaydı olması halinde tescili yapılması gerekirken vergi kaydı veya şirket ortaklığı bulunmamasına rağmen sehven 04/10/2000 - 27/10/2004 tarihleri arası davacının sigortalı sayıldığı ve kendisine 04/10/2000 - 01/10/2008 tarihleri arası dönem için çıkarılan prim borcunu 26.09.2008 tarihinde ödediği, sehven açılmış olan bu kaydın Kurumca daha sonra iptal edildiği,davacının 13.02.1989-31.03.1989 tarihleri “Ticari konfeksiyon işleticiliği” faaliyeti ile 06.12.1999-31.12.1999 tarihleri arasında “ticari inşaat taşeronu” faaliyeti nedeniyle vergi mükellefiyetinin bulunduğu, ancak dava konusu edilen dönemde vergi mükellefiyetinin bulunmadığı, Mahkemece 04/10/2000- 27/10/2004 tarihleri arası için çıkartılan prim borçlarını davacının 5510 sayılı yasanın geçici 25. maddesine göre sayılı Yasadan yararlanarak 2008 yılında primleri ödediği, davalı Kurumun primleri uzun süre nemalandırdıktan sonra sonra iptal etmesinin Medeni Kanunun 2. maddesi gereği iyi niyetle bağdaşmayacağı gerekçesi ile geçmişe yönelik prim ödemelerinin kapsadığı sürenin isteğe bağlı sigortalılık süresi olarak kabulünün gerekeceği ve yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.