muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19188, Karar No: 2020/15220, Tarih: 21.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/19188 E.  ,  2020/15220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'nın yetkilisi olduğu şirket tarafından ihraç edilen ve Halkalı Gümrük Müdürlüğünce yurtdışı edilmek üzere, diğer sanıkların yetkilisi ve çalışanı oldukları nakliye firması ile Sarp Gümrük Müdürlüğüne sevkedilen, iki ayrı fatura ile faturalandırılmış 38 kalem maldan, toplam 13.929,60 USD FOB değerli iki kalem malın araçta olduğu, buna karşılık toplam 29.934,56 USD FOB değerli 36 kalem malın, transit beyannamesinde yer aldığı halde araçta olmadığı, bu boyuttaki açığın unutkanlıkla izahı mümkün olmadığı gibi 24 6649 numaralı faturanın 1. sırasındaki mal ile, 246650 numaralı faturanın son sırasındaki malın, unutulduğu söylenen yükleme deposunda da bulunmamasına nazaran , şirket yetkilisi olan sanık ...'nın mahkumiyeti yerine, dosya kapsamı ile uyuşmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5945, Karar No: 2014/3490, Tarih: 22.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5945 E.  ,  2014/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İnegöl 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :28.05.2013

Numarası :2011/399-2013/351

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İnegöl 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/2371 takip sayılı icra dosyasından dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın reddine dair kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından aleyhine yapılan icra takibine süresi içersinde itiraz edememesi nedeniyle kesinleştiğini, oysa, davalı ile sadece evinin montalama işinin yapılması konusunda anlaştıklarını, buna rağmen davalının işi yarım bırakarak terkettiğini, yapmış olduğu işin bedelinin de ödendiğini belirterek takibe konu borçtan sorumlu olmadığının tespitini istemiştir.

Yapılmış olan bir icra takibine karşı açılan menfi tespit davalarında, borçlu olunan ve olunmayan miktarın takip talebindeki talep ve takip dayanağı belgelere bağlı olarak belirlenmesi gerekir. Bu husus, hakimin iddia ve savunmayla bağlı olduğu kuralının bir gereğidir (HGK.14.12.2011 gün, 2011/19-617 Esas, 2011/749 ve 15.H.D. 10.04.2014 gün, 2013/2137 Esas, 2014/2537 Karar sayılı kararları).

Davalı yüklenici tarafından davacı iş sahibi aleyhine yürütülen İnegöl 1.İcra Müdürlüğü'nün 2011/2371 takip sayılı icra dosyasının incelenmesinden; takip dayanağının 26.04.2011 gün ve 12002 sıra numaralı 9.891,94 TL bedelli fatura olduğu, söz konusu faturanın "mantolama hizmet bedeli" olarak düzenlendiği anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın bu fatura kapsamında çözümlenmesi gerekmektedir. Yargılama sırasında alınan 07.02.2012 ve 11.03.2013 havele tarihli bilirkişi raporlarında, takibe konu faturada bahsedilen mantolama hizmeti işinin bedeli KDV hariç 935,00 TL olarak belirlenmiş olup, davacı iş sahibi bu iş bedelini ödediğini de yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Bu durum karşısında mahkemece; 935,00 TL+KDV olmak üzere toplam 1.103,30 TL tutarındaki iş bedelinden davacının sorumlu olduğu kabul edilerek, takibe konu bakiye alacak yönünden davanın kabul edilmesi gerekirken, takip konusu fatura dışına çıkılmak suretiyle hesap yapılarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5703, Karar No: 2014/8048, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5703 E.  ,  2014/8048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/22034, Karar No: 2015/9486, Tarih: 26.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/22034 E.  ,  2015/9486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2010/556-2013/214

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın red ve görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 26.05.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.H.. K.. Ç.. ile birleşen dosya davalısı İSKİ vekili Av. M.. R.. A.. geldi. Karşı taraf davalı ... Terminal İşl. A.Ş. vekili Av.M.. D.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili 06.09.2010 tarihli dava dilekçesinde; davacıya ait ... Otogarında bulunan işyerlerine 18.12.2009 tarihinde yağan yağmur nedeniyle davalılar ... Derneği ile ... Otobüs İşletmeleri A.Ş bakım ve gözetiminde bulunan kanalizasyonların çalışmaması ve suların geri tepmesi nedeniyle sel suları altında kaldığını, sel nedeniyle 1.843.575.84 TL zararı olduğunu, bunun 635.115.19 TL'nin sigorta şirketi tarafından ödendiğini belirterek bakiye 1.280.460.65 TL'den şimdilik 100.000 TL'nin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Uluslararası ... Derneği ile ... Otobüs İşletmeleri A.Ş (yeni unvanı ... Terminal İşletmeleri A.Ş) vekili cevabında; su ve kanalizasyon hizmetinden sorumlu olmadıklarını, Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... İnşaat A.Ş'nin sorumlu olduğunu beyan etmiştir.

09.04.2013 tarihli birleşen davada ise, davalılar ... İnşaat Turizm A.Ş vekili ile İSKİ vekili süresinde zamanaşımı def'inde bulunmuşlardır.

Diğer davalılar İ.. B.. vekili ile ... Belediyesi vekilinin cevap dilekçelerinde; sel suları ile davacının uğradığı zarardan sorumlu olmadıklarını, İdari Yargı'nın görevli olduğunu beyan etmişlerdir.

./..

Mahkemece; asıl davanın davalıları hakkında kusurlu olmadıkları için davanın reddine, birleşen davada ise davalılar ... Belediyesi ile İ.. B.. yönünden davada İdari Yargı'nın görevli olması nedeniyle mahkemenin görevsizliğine, davalılar İSKİ ve ... İnşaat A.Ş yönünden ise davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamına ve mahallinde yapılan tespit ve keşif sonucunda alınan bilirkişi raporlarına göre, 18.2.2009 tarihinde meydana gelen aşırı yağmur sonucunda davacının otogarda zemin katta bulunan işyerine sel sularının zarar vermesi nedeniyle olayda davalılardan ... Otobüscüler Derneği ile ... Otobüs İşletmeleri A.Ş'nin kusurlu olmadıkları, diğer davalıların kusurlu olduklarının açıklandığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahallinde yapılan tespit ve keşif sonucunda alınan bilirkişi raporlarına göre, 18.2.2009 tarihinde meydana gelen aşırı yağmur sonucunda davacının otogarda zemin katta bulunan işyerine sel sularının zarar vermesi nedeniyle olayda davalılardan ... Otobüscüler Derneği ile ... Otobüs İşletmeleri A.Ş'nin kusurlu olmadıkları, diğer davalıların kusurlu olduklarının açıklandığı anlaşılmaktadır.

Ancak, 08.01.2010 ve 30.03.2010 tarihli tespit raporları ile davacının davada davalı belediye, İSKİ ve ... İnşaat A.Ş'nin kusurlu olduklarını öğrenmesine rağmen 09.04.2013 tarihli birleşen davayı açması ve davalıların süresinde zamanaşımı def'inde bulunmaları nedeniyle BK.'nun 60/1 maddesi gereğince; tazminat isteminin zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünün öğrendiği tarihten itibaren 1 yılın geçmesi ile zamanaşımına uğrayacağından, mahkemece; asıl davadaki davalılar yönünden davanın reddine, birleşen davada ise davalılar İSKİ ve ... İnşaat A.Ş hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde ve davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... Belediyesi yönünden hizmet kusurundan kaynaklandığından bahisle görevsizlik kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100'er TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara ayrı ayrı verilmesine,

2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8303, Karar No: 2024/3540, Tarih: 02.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/8303 E.  ,  2024/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2220 E., 2019/3348 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin reddine ve 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının ve davalı vekilinin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminat talebinin kabulü gerektiğine ve hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; davacının koruma tedbirine kendisinin sebep olduğuna ve hükmedilen tazminat miktarının fahiş olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/1549 Soruşturma - 2018/613 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı örgüt suçundan 29.08.2016 - 31.08.2016 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma neticesinde davacı hakkında 05.02.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ve gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 58.800,00 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 500,00 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu görülmekle;

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı da dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE;

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1140, Karar No: 2022/3213, Tarih: 20.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1140 E.  ,  2022/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Cizre 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.10.2020 tarih ve 2019/55 E. - 2020/449 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından davacı aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığını, takibe konu çekteki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olmadığını, çek keşidecisi ve hamili ile ticari ilişkilerinin bulunmadığını belirterek, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, çek üzerinde ve şirket kaşesi altındaki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığına dair imza itirazının bulunduğu, şirket yetkilisinin imza örneklerinin incelemesi için Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'ne gönderildiği, çekin arka yüzünde bulunan davacı şirkete ait kaşenin altındaki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığının tespit edildiği, davacının davalıya karşı takibe konu çek nedeniyle borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, icra takibine konu çek nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dava, icra takibine konu çek nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dava konusu hamiline yazılı çek de cirosu bulunan davacı şirketce, ciro imzasının şirket temsilcisine ait olmadığı ileri sürülerek bu dava açılmış ve yapılan incelemede çek üzerindeki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olmadığının tespit edilmesi üzerine davanın kabulüne karar verilmişse de, davacı tarafından icra takibine konulan çekteki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığı, gerekçesiyle imzayı atan şüpheli şahıslar hakkında Cizre Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulmuş ise de, Cizre Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/1538 Soruşturma numarasıyla açılan ve 2018/323 numarasıyla karara bağlanan soruşturmada 29.01.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, söz konusu kararda davacı şirket yetkilisi ... tarafından ... isimli şahsın şirketi temsile yetkilendirildiği ve bu yetkiye binaen şirket kaşesi altına şirketi temsilen imza atıldığı belirtildiğinden, mahkemece mezkur dosya getirtilip dosya kapsamı incelenerek, ...’ın davacı şirketi temsilen imza atıp atmadığı, başka bir anlatımla şirket temsilcisinin ...'ı şirket adına çek düzenleme konusunda yetkilendirip yetkilendirmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile, hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine,

20.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8292, Karar No: 2023/7127, Tarih: 23.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8292 E.  ,  2023/7127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1692 E., 2022/1680 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel saldırı

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi ve düzeltilerek esastan reddikararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması, kısmî bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/106 Esas, 2022/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a.Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b.Cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2022/1692 Esas, 2022/1680 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince;

a.Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe), katılan Kurum vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine,

b.Cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekilinin ve katılan ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanığın cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olduğu ve mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine,