muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11397, Karar No: 2016/4355, Tarih: 11.04.2016

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; mahkemece yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde hükme yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca; davacının tanıklarının dinlenilmesi, yine aynı taraflar arasında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülen dava dosyasının değerlendirilmesi, gerektiğinde birleştirme hususunun düşünülmesi, mirasbırakanların gerçek irade ve amaçlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde ortaya konulması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22913, Karar No: 2016/20228, Tarih: 29.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22913 E.  ,  2016/20228 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının tüzel kişiliği sona eren tarihinde işçi olarak işe başladığını, sayılı Yasa ile devredildiğini ve davacının iş akdinin 30/03/2014 tarihinde sona erdirildiğini, yazılı fesih bildirimi yapılmadığını belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının geçici işçi olarak çalışmakta iken 6360 sayılı Yasa kapsamında 30/03/2014 tarihli mahalli idareler seçimlerinden sonra Belediyenin tüzel kişiliği sona erdiğinden işten çıkışının yapıldığını, müvekkilinin kurum kayıtlarında 31/03/2014 tarihinde yapılmış bir işlem bulunmadığını, geçici işçi statüsünde çalışanlar için Belediye Meclisi tarafından çalışma vizesine dair karar alınması gerektiğini, tarafından alınmış bir karar da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kapatılan belediyelerin sürekli işçi statüsünde çalışan personelinin devralan belediyeye geçmesi gerekirken, kapatılan , davacının sürekli işçi olmasına rağmen davacıyı devralacak belediyeye bildirmeyerek işçinin iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmakla davacı işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının tüzel kişiliğinin sona ermesinden sonra devralan belediye olan tarafından işe alınmadığı, bu suretle iş akdinin sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Şu halde davacının geçici işçi olarak çalışmış olması ve çalışmasının devamına dair vize kararı alınmamış olmasından yasadan kaynaklanan nedenlerle iş akdi geçerli nedenle feshedilmiştir. Davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Yukarıda yapılan tespitler göz önünde tutulduğunda işveren feshinin geçerli nedene dayandığı anlaşılmakla 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:  Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına

4. Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4599, Karar No: 2023/5439, Tarih: 08.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4599 E.  ,  2023/5439 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2007/213 E., 2014/205 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemesince davanın kabulüne ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. Mahkemenin 11.09.2014 tarihli kararının bir kısım davalılar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 03.05.2016 tarihli kararı ile tebligat, veraset ilamı ve tapu belgelerindeki eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Mahkemesine iadesine karar verildiği, Mahkemece eksikliklerin giderilmesi aşamasında davacı ...'un davadan feragat ettiği, Mahkemece davacıya çıkarılan 24.04.2018 tarihli muhtıra ile temyiz ve posta masraflarının yatırılması için 6100 sayılı HMK'nın 344 üncü maddesi uyarınca 1 haftalık kesin süre verildiği, ihtarın yerine getirilmemesi üzerine 14.05.2018 tarihli ek kararı ile taraflarca başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek dosyanın Daireye tekrar gönderildiği anlaşılmaktadır. Hükmü temyiz etmeyen davacıya çıkarılan muhtıranın yerine getirilmemesi nedeniyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği bir başka ifade ile ek kararın sonuç doğurmayacağı tartışmasızdır. Bu nedenle Mahkemenin 14.05.2018 tarihli ek kararının ortadan kaldırılması gerekmektedir.

2. Bilindiği üzere feragat, karşı tarafın muvafakatine bağlı olmaksızın sonuç doğuran bir taraf işlemidir. Ortaklığın giderilmesi davası, iki taraflı ve her iki taraf için de benzer sonuçlar doğuran bir dava türüdür. Bir başka ifade ile davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Davacı davasından feragat etse dahi davalının davaya devam etmek istemesi halinde Mahkemece davaya devam edilmelidir. Ancak yargılama sırasında bulunmayan davalı yönünden bu uygulama yapılamayacağı gibi hükümden sonra gerçekleşen feragatte de davalının beyanı alınmayacaktır.

Somut olayda, davacı ... 18.09.2017 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 310 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.

Buna göre temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat hususunda Mahkemece ek karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Buna göre temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat hususunda Mahkemece ek karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Mahkemece verilen 14.05.2018 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Dosyanın ek karar verilmek üzere Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olmak üzere karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6262, Karar No: 2025/2217, Tarih: 20.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6262 E.  ,  2025/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3303 Esas, 2024/394 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/89 Esas, 2022/293 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince kararın kesin olduğu gerekçesiyle 05.04.2024 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince dava miktarı dikkate alınarak temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiş ise de 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin “kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği gözetildiğinde; temyiz yoluna başvurulabilen kararları düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi için de aynı hususun uygulanması gerektiğinden temyiz incelemesine konu edilen kararın miktar itibarıyla kesinlik sınırına bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilmelidir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.04.2024 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ..., ... köyü, 10056 ada 14 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ..., ... köyü, 10056 ada 14 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesine karar verilmesini, dava konusu taşınmazın büyük bir kısmının kapalı zeytin bahçesi, kalan kısmının ise kapalı ceviz bahçesi niteliğinde olup kapalı meyve bahçesi olarak değerlerinin biçilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın hemen sınır parsellerinde yerleşim ve ikamet edilen konutlar bulunmakla birlikte taşınmazın bulunduğu konumun, elektrik, su, doğalgaz, internet gibi her türlü alt yapı ve belediyecilik hizmetlerinden yararlanabildiği ve sınırları dikdörtgen şekline benzeyen taşınmazın iki tarafından ... köyü iç yoluna cepheli olduğu, ... köyü mahalle merkezine kuş uçumu 450 metre, Bursa şehir merkezine kuş uçuşu yaklaşık 16 km olduğu gözetilerek taşınmaza arsa olarak değer biçilmesi gerektiğini, aksi hâlde uygulanacak objektif değer artışı oranı takdir edilirken bu hususların da göz önünde bulundurulmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun eksik ve hatalı incelemeye dayalı olduğunu, dava konusu taşınmaza arsa olarak değer biçilmesinin hatalı olduğunu, taşınmazın zeytinlik vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, emsal alınan taşınmazın uygun olmadığını, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ve belirlenen bedelin yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan kök raporun hukuka uygun olmadığını, emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmazdan 9,09 kat değerli olduğu yönünde hatalı ve soyut bir tespit yapıldığını, emsalin uygun olmadığını ve belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan kök raporun hukuka uygun olmadığını, emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmazdan 9,09 kat değerli olduğu yönünde hatalı ve soyut bir tespit yapıldığını, emsalin uygun olmadığını ve belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içindeki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu anlaşılmakta olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farkın kanuna uygun yöntemlerle saptanarak buna göre adil ve hakkaniyete uygun irtifak hakkı karşılığının hesaplanmasında, davanın niteliği ve mahiyetine göre davacı idare yararına vekâlet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararında kesin olarak karar verildiği belirtilse de 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmünün kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar yönünden iptal edildiğini, bu nedenle ek karar usul ve kanuna aykırı olup temyiz taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerektiğini, ayrıca istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri de tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelirine göre değer biçilmesi ve yine aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelirine göre değer biçilmesi ve yine aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.04.2024 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/105, Karar No: 2014/26634, Tarih: 25.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/105 E.  ,  2014/26634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın müdür vekilliğini yaptığı güreş eğitim merkezinde ölenin öğrenci olarak kaldığı, 25.03.2008 tarihinde saat 19:00 sıralarında ölenin başının ağrıdığını nöbetçi antrenöre söylemesi üzerine ağrı kesici (parol) verildiği, baş ağrısının devamı üzerine bilinci açık şekilde bulantı, baş ağrısı ve kusma şikayetleri ile saat 22:38'de götürüldüğü, Devlet Hastanesi Acil Servisinde sanık Dr. ... tarafından yapılan muayenesinde, hastanın hikayesinin kendisini getiren güreş eğitim merkezi görevlileri ... ve ... tarafından anlatıldığı, hasta tarafından da teyit edildiği ve travma ya da düşmeden bahsedilmediği, muayene sonucunda gribal enfeksiyon+emezis+hipotansiyon teşhisi ile izotonik 500. bemiks amp. dramamin amp. prednol 40 amp verildiği, dikloronim uygulandığı, ertesi güne poliklinik kontrolü önerilerek saat 00.30-01.00 sıralarında taburcu edildiği, hastanın 26.03.2008 tarihinde saat 07:06'da tekrar acil servise bilinci kapalı şekilde getirildiği, Dr. ... tarafından SVO düşünülerek Rize Devlet Hastanesine tomografi için sevk edildiği, çekilen BBT'de; "sol temporoparietalde konveksiteye kadar devam eden epidural hiperdens akut epidural hematom ile uyumlu lezyon olduğu, orta hat elemanlarında sağa doğru şifl etkisi yaptığının" tespit edildiği, beyin cerrahi uzmanı Dr. ... tarafından değerlendirilen hastanın saat 08:20'de acil kraniotomi ile epidural hematom boşaltma ameliyatına alındığı, ameliyattan sonra Rize Devlet Hastanesinde yoğun bakım ünitesi bulunmadığından aynı gün KTÜ Tıp Fakültesi Hastanesine sevkedildiği, tedavisi devam ederken 06.04.2008 tarihinde öldüğü, otopsi yapılmadığı, fethi kabir yapıldığı, 1. İhtisas Dairesince ölümün kafa künt travmasına bağlı epudural kanama sonucu gelişen komplikasyonlar nedeni ile olduğu şeklinde görüş bildirildiği, Yüksek Sağlık Şurasınca düzenlenen raporda ise, otopsi raporunda kafa kaide kemiklerinde travmaya bağlı fraktür görülmediği, dolayısıyla epidural hematomun travmaya bağlı olduğunu açıklayacak bir bulguya rastlanılmadığı, şeklinde kanaat belirtildiği, ameliyatı yapan Doktor ... tarafından, operasyon sırasında temporal kemik üzerinde kafa kaidesine doğru uzanan lineer kırık ve buna bağlı A. Meningia media'nın ufak bir distal dalından kanama oluştuğu beyan edilmiş ise de, ölenin oda arkadaşları

olan tanıkların sanığın kavgaya karıştığını veya düştüğünü görmediklerini, ancak zaman zaman baş ağrısının olduğunu beyan ettikleri, ölenin ölümünün kasten gerçekleştirilen bir fiil sonucu gerçekleştiğine ilişkin kanıt, emare veya kuşku doğuracak bir tespitin veya böyle bir iddiaya haklılık kazandıracak bir belirleme bulunmadığı gibi taksirle öldürme suçundan haklarında kamu davası açılan sanıklara izafe edilebilecek bir kusur da bulunmadığı mahkemenin kabulünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, oğlunun kasten öldürüldüğüne, mahkeme ve savcılığın yeterince araştırma yapmadığına, olayda görevli diğer kişiler hakkında da dava açılması gerektiğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kusursuz oldukları kanaatine varıldığı halde, sanıklar hakkında "atılı bulunan suçu işlemedikleri gerekçesiyle CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince" beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün A fıkrasındaki “atılı bulunan suçu işlemedikleri anlaşılmakla her bir sanığın üzerine atılı bulunan suçtan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince” ibaresinin “yüklenen suç açısından kusurları bulunmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince” şeklinde değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13019, Karar No: 2017/25769, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13019 E.  ,  2017/25769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.