muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5214, Karar No: 2021/20431, Tarih: 02.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5214 E.  ,  2021/20431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlal suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk ...’un talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen adli para cezasının hapisten çevrili olduğu ve bu itibarla da temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocukların müşteki ...’ün müdürü olduğu ..., okuluna gündüz saat 11.00-12.00 sıralarında girerek, kilitli sınıfın kilidini kırıp, lavabolardan batarya ve musluk çalmaları şeklindeki eylemlerine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 116/2, 119/1-c, 152/1-a ve 31/2 maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının , 27/05/2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocukların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5138, Karar No: 2014/7978, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5138 E.  ,  2014/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Aile Konutu Şerhi Konulması ve İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10679, Karar No: 2017/1273, Tarih: 13.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/10679 E.  ,  2017/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 07.06.2011 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması sonucu verilen kararın Dairemizce Bozulması üzerine 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye dair; PASİNLER Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 gün ve 2014/1 esas, 2014/479 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya göre, sanığa ait kuru-sıkı tabancanın Kriminal Polis Laboratuvarının raporunda ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığının ancak, özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk bulunduğunun, imal niteliklerini koruduğunun belirtilmesi, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının raporunda ''ortasında boşluk bulunan, gaz ayırım parçasının içerisinden geçebilecek çapta saçma tanesi veya özel şekil ve nitelikteki benzeri maddelerin konulması suretiyle elde edilen fişekleri de atabilecek özellikte bulunup, mevcut haliyle 6136 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğunu, tabancaya ait aynı seriden fabrikasyon orijinal örnekleri mevcut bulunmadığından tabancanın üzerinde değişiklik yapılıp yapılmadığı hususunda bir mütalaa verilemeyeceğini, belirtmesi ve Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın da söz konusu tabancayla ilgili ellerinde kayıt bulunmadığına dair yazısı ile sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması karşısında; sanığın aşamalarda suça konu silahın kuru-sıkı tabanca olduğunu savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

1- Dosya kapsamına göre; taraflar arasında önceye dayalı bir husumet bulunması, olay sırasında da aralarında tartışma olması ve olayı başlatanın kesin olarak tespit edilememesi karşısında TCK.nun 29. maddesi gereğince sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesinde belirtilen seçenekli cezalardan hapis cezası tercih edildiğinden, bu cezanın TCK.nun 50/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesinde belirtilen seçenekli cezalardan hapis cezası tercih edildiğinden, bu cezanın TCK.nun 50/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326/son maddeleri gereğince kasten yaralama suçundan kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14114, Karar No: 2013/2135, Tarih: 18.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/14114 E.  ,  2013/2135 K.**

* MURİS MUVAZAASI SEBEBİYLE TAPU İPTALİ VE TESCİL

* TENKİS

* BEDELSİZ TEMLİK

* HAKSIZ BİR MAKSAT İÇİN VERİLEN ŞEYİN İSTİRDAT EDİLEMEMESİ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 706

* TAPU KANUNU (2644) Madde 26

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 65

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 237

**"İçtihat Metni"**

Yanlar arasında görülen  tapu  iptali  ve  tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar  vekili   yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.
Yargıtay — Esas No: 2008/11937, Karar No: 2010/2866, Tarih: 15.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11937 E.  ,  2010/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Şişli 4.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.07.2008 tarih ve 2008/86-2008/300 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait taşınmazda kiracı olduğunu, Ocak 2006 kira bedelinin ödenmemesi sebebiyle icra takibi yapıldığını, müvekkilinin takibe itirazı üzerine İstanbul 5. İcra Tetkik Hakimliği’nin 2006/452 E. sayılı dosyası ile itirazın iptali, akdin temerrüt sebebiyle feshi ve tahliye isteminin kabulüne karar verildiğini, kararın Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 19.12.2006 tarihli ilamı ile onandığını, davalı tarafından Kocaeli 2. İcra Müdürlüğü’nün 2006/494 talimat sayılı dosyası ile 26.1.2007, 01.02.2007, 28.2.2007, 15.03.2007 ve son olarak 21.03.2007 tarihinde mağazaya gelinip mecuru boşaltmaları için süre verildiğini, ancak bu arada Aralık 2006, 2007 yılı Ocak-Şubat aylarına ilişkin kira bedelleri konusunda fatura kesilmeye devam edildiğini ve müvekkilinin bu faturaları ödediğini ileri sürerek, taraflar arasındaki sözleşmenin Ocak 2007 tarihi itibariyle yenilendiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iyiniyetli davranarak davacıya tahliye için süre verdiğini, akdin yenilenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı taraf Aralık 2006, 2007 yılının Ocak- Şubat ayları için ödedikleri kira bedellerinin davalı kiralayan tarafından alınması ve kendilerine fatura kesilmesi nedeniyle 2007 yılının Ocak ayından itibaren kira sözleşmesinin yenilendiğini iddia etmiş ise de ödeme yapıldığı belirtilen 2006 Aralık ayında henüz tahliye kararının kesinleşmediği, tahliye kararı ile ilgili karar düzeltme talebinin 27.3.2007 tarihinde reddi ile birlikte kararın kesinleştiği, bu tarihe kadar kira bedelinin alınmasının doğal olduğu, kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmediği, icra takip dosyasında tahliye için 3-4 kez süre verilmiş ise de bu sürenin 2 ayı geçmediği, bu süre içinde davacı tarafından Gebze Sulh Hukuk Mahkemesi’nden tahliyenin önlenmesi için tedbir kararı alındığı gerekçesiyle davanın reddine, tedbirin hüküm kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28222, Karar No: 2015/13450, Tarih: 25.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/28222 E.  ,  2015/13450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava; Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı olarak açılmış olup, bu maddeye dayalı açılan davada, boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin temelinden sarsılmış olması olgusunun ayrıca davalının az da olsa kusurlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Davacı, davasının ispatı için, tarafların nüfus kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, telefon kayıtlarına ve tanık deliline dayanmış, ancak tanık ismi bildirmemiştir. Telefon kayıtlarını destekleyen başkaca bir delil sunulmamıştır. Telefon görüşmelerinin kiminle ve ne amaçla yapıldığı toplanan delillerle kanıtlanamamıştır. Mevcut delillerle davacı erkek, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını ve bunda davalı kadının az da olsa kusurlu olduğunu kanıtlayamamıştır. O halde davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.06.2015 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/4945, Karar No: 2018/3232, Tarih: 27.03.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/4945 E.  ,  2018/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Dava konusu eşyanın 48 kutu Flash Vodka Mix marka içki olduğu halde bu eşyaların müsaderesi yerine dosya ile ilgisi olmayan sigaraların müsaderesine karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1-Hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2- Hükmün müsadere ile ilgili fıkrasındaki “kaçak ve bandrolsüz sigaraların” ibaresinin çıkarılması, yerine “48 kutu Flash Vodka Mix marka içkilerin” ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/03/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2029, Karar No: 2018/3574, Tarih: 18.09.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/2029 E.  ,  2018/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurusu süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiinin, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin kişisel kullanım sınırları içerisinde kaldığına, sanığın kolluk ifadesinin özgür iradesine dayanmadığına, polis memurlarının sanığı ikrara zorlamak amacıyla CMK'nın 140. maddesine aykırı olarak cep telefonu ile görüntülerini kaydettiğine, hukuka aykırı delillerin hükme esas alındığına, hükmün gerekçe içermediğine, CMK'nın 230. maddesi uyarınca tüm delillerin gerekçeli kararda tartışılmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz isteminin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 18.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10753, Karar No: 2011/3530, Tarih: 29.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10753 E.  ,  2011/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.05.2009 tarih ve 2006/282-2009/234 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İhsan Akgül tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait otelin davalı nezdinde fırtına rizikolarına karşı sigortalı iken meydana gelen fırtınadan dolayı yağan yağmur sularının otel içindeki eşyalara zarar verdiğini, hasar bedelinin tamamının davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 5.100 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının zararının 12.315,16 YTL olduğu gerekçesiyle, taleple bağlı kalınarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve yargılama sırasında toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu karşısında davacının tazminat alacağının bu davada talep edilen miktarın üzerinde olduğu anlaşılmış olup, davacının alacağının tamamına yönelik saptamanın açılacak ek davada yapılacak inceleme ile belirlenecek bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27205, Karar No: 2011/24550, Tarih: 25.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/27205 E.  ,  2011/24550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.