muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1331, Karar No: 2018/7622, Tarih: 18.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1331 E.  ,  2018/7622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının işyeri dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, sanık ... ve temyiz dışı sanıklar ... ile ...’nın kolluk görevlilerince başka bir olayla ilgili olarak 03/02/2009 günü yakalandıklarında, diğer olaylarla birlikte temyize konu 01/02/2009 tarihli olayı da anlatarak suçu işledikleri yerin adresini söyledikleri, gerek yakalama tutanağı uyarınca gerekse sanığın müdafii huzurundaki kolluk ifadesinde, yakalandıklarında ele geçen suça konu eşyalarla ilgili olarak başka bir işyerinden yaptıkları hırsızlık eylemine ilişkin olduğunu, müştekinin işyeri adresindeki eylemde ise 6 adet kutu kola çaldıklarını ve bunları içtiklerini söylemesi ile kovuşturma aşamasında ise, 20 adet kutu kola çaldıklarını, üçünün birer tanesini içtiklerini ve parasını ödemediklerini ancak kalan kolaları polisin bulduğu zaman müştekiye teslim ettiğini söylemesi, buna karşın kovuşturma aşamasında ifadesi alınamayan müştekinin, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde teslime ilişkin bir beyanı olmadığı gibi bu yönde bir teslim tutanağının da bulunmadığı gibi çalınan paranın da iade edilmediğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir” hükmü uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken daha önceki hükümde uygulanmayan TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin sanık hakkında uygulanması suretiyle hükmün değiştirilmesi,

3-Dosya kapsamına göre, müştekinin lokantasından 15 TL bozuk para ile yaklaşık 30 TL değerinde 15-20 adet kutu kolanın çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmemesi,

3-Dosya kapsamına göre, müştekinin lokantasından 15 TL bozuk para ile yaklaşık 30 TL değerinde 15-20 adet kutu kolanın çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1305, Karar No: 2014/5266, Tarih: 24.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/1305 E.  ,  2014/5266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin aynı kamulaştırma nedeniyle aynı yerden intikal eden bir kısım dosyalardaki bilirkişi kurulu raporlarında buğday-fiğ, bir kısmında buğday-kavun üretim planı uygulandığı anlaşılmakla yörede uygulanan yaygın üretim planının ve 2012 yılına ilişkin kuru tarım arazilerindeki buğday, fiğ ve kavuna ait dekar başına azami ve asgari verim ve üretim gideriyle (masrafları kalem kalem gösteren şekilde) kilogram başına toptan satış fiyatını gösteren veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18127, Karar No: 2014/11638, Tarih: 19.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/18127 E.  ,  2014/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suçta kullanılan ve emanete alınan tabanca, bıçak ve diğer suç eşyaları hakkında her hangi bir hüküm kurulmamasına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; suçta kulanılan ve emanete alınan tabanca, bıçak ve diğer eşyalarla ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görüldüğünden dosyanın incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE, 19.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12405, Karar No: 2018/7281, Tarih: 22.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/12405 E.  ,  2018/7281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ aleyhine 19/03/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının müvekkiline ait tarlaya moloz ve hafriyat dökerek meyve veren ağaçlara ve yetiştirdiği çeşitli ürünlere zarar verdiğini, birinci sınıf tarlasını yok ettiğini haksız eylemin 2014 yılına kadar devam ettiğini, bu olayla ilgili olarak; daha önce ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/292 esas sayılı dosyası ile yargılama yapıldığını ve zararın, ağaçların bedeli olarak 65.412,45 TL olarak tespit edildiğini ancak taleple bağlı kalınarak 46.241,68 TL ağaç bedeline hükmedildiğini, mezkur davada fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulduğunu belirterek, bakiye ağaç zararı bedeli ile 2010-2014 yıllarına ilişkin ağaçlara verilen zarar nedeniyle ürün gelir kaybının ayrıca çilek yetiştiremediği için oluşan gelir kaybının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir

Dosya kapsamından, ağaçların bedelinin asıl ve ek davalarda olay tarihi olan 27/04/2010 tarihinden itibaren faiziyle birlikte hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Şu halde ağaçların bedeli olay tarihinden faiziyle birlikte hüküm altına alınmış olduğundan artık olay tarihi olan 27/04/2010 tarihinden sonraki dönem için ağaçlardaki ürün gelir kaybı istenemez. Bu yöndeki talebin reddi gerekirken, kabulü doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2005/12496, Karar No: 2005/15273, Tarih: 08.11.2005

2. Hukuk Dairesi 2005/12496 E., 2005/15273 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/12496 E., 2005/15273 K.**

**- ÇOCUĞUN GÖRÜŞÜNÜN ALINMASI

- VEKALET**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların müşterek çocuğu Yağmur, 1990 doğumlu olup, 15 yaşındadır. Kız çocuğudur ve dava süresince babasıyla beraber babaannesinin yanında kaldığı anlaşılmaktadır. Davalı babanın alkol bağımlısı olduğu, bu yüzden Amatem'de iki kez yatarak tedavi gördüğü, annenin ise evli bir erkekle beraber yaşamaya başladığı toplanan delillerle gerçekleşmiştir. Çocuk, görüşlerini açıklama olgunluğuna sahiptir. 18.01.2001 tarihli 4620 sayılı Ka-nun'la onaylanması uygun bulunan ve Bakanlar Kurulu'nun 12.03.2002 tarihli 2002/3910 sayılı kararıyla onaylanarak yürürlüğe konulan "Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi" iç hukuk tarafından yeterii idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda, dava ile ilgili tüm bilgileri almak, kendisine danışılmak ve kendi görüşünü açıklamak olanağının sağlanması hakkını tanımıştır (Söz. md.3). Bu bakımdan çocuğun dinlenmesi ve görüşünün alınması, gerektiğinde, velayet düzenlemesine esas olmak üzere, bilirkişilerden mütalaa alınması ve tüm deliler birlikte değerlendirilerek hâsıl olacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile velayetle ilgili yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Sonuç: Hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple velayete ilişkin düzenleme yönünden (BOZULMASINA), hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 1. bentte gösterilen sebeple (ONANMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.11.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11487, Karar No: 2013/18765, Tarih: 02.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/11487 E.  ,  2013/18765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Kısmen Mahkumiyet, Kısmen Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/01/2010 ve 26/03/2013 günlü tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteminin sanıklar lehine ve hırsızlık suçu yönünden kurulan hükme yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından ve uzlaşma nedeniyle sanıklara ceza verilmemesini talep eden sanık savunmanının, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen düşme kararının temyizinde hukuki yararı bulunmadığından, bu konudaki istemlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- 5237 sayılı TCK’nun 142/2-b maddesinde belirtilen “özel becerinin” elde veya üstte taşınan eşyanın alınmasına yönelik olduğu gözetilmeden, el ve iş birliği ile hareket eden sanıkların birlikte çalışmış oldukları ekmek fırınının üst katından yakınanın konfeksiyon dükkanına geçilebilecek bir boşluk olduğunu fark etmeleri nedeniyle birlikte bu boşluktan geçip iş yerinin kapısının üstündeki camı ve korkuluğu demir çubuk ile kırmak suretiyle içeri girip suç eşyalarını çalmaları biçiminde gerçekleşen eylemde, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan aynı yasanın 142/1-b maddesi yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanık ...'ın suç tarihinde nüfus kaydına göre 18 yaşını doldurduğu anlaşıldığından hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31.maddesinin uygulanmaması gerekirken aynı kanunun 31/3. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

2- Sanık ...'ın suç tarihinde nüfus kaydına göre 18 yaşını doldurduğu anlaşıldığından hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31.maddesinin uygulanmaması gerekirken aynı kanunun 31/3. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının ve sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5930, Karar No: 2022/6967, Tarih: 02.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5930 E.  ,  2022/6967 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 38. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2019 tarihli ve 2019/22 Esas, 2019/606 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş; bu karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 30.06.2020 tarihli ve 2020/575 Esas, 2020/1441 Karar sayılı ilâmı ile hükmün kaldırılmasına ve dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı Bakanlığa bağlı ... Tersane Komutanlığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında yer alan bir işte çalıştığını, aynı atölyede bulunan diğer işçiler Yönetmelik hükmü gereğince günde 7,5 saat çalıştırıldıkları halde davacının ( B) grubu idareci olarak görev yapmaya başlamasından sonra idareci primi aldığı gerekçesi ile çalışma saati 8,5 saat olarak değiştirilerek kısa çalışma priminin kesildiğini, oysa davacının iş yaptığı ortamda bir değişiklik olmadığını, her ne kadar fabrikada kısım şefi olarak idareci pozisyonunda görev yapmaktaysa da diğer işçiler ile aynı atölyede aynı zararlı gaz, toz ve duman gibi kirleticilere maruz kaldığını, nitekim davacı ile aynı durumda bulunan davalı Bakanlığa ait ... Tersane Komutanlığı işyerinde çalışan ve idareci primi alan işçi tarafından aynı taleplerle açılan davada; davacının zararlı kimyasallara maruz kalarak çalıştığı yönündeki uzman bilirkişi raporu doğrultusunda davasının kabulüne karar verildiğini ve kararların Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 07.05.2018 tarihli ve 2018/5196 Esas, 2018/11060 Karar sayılı ilâmı; 07.05.2018 tarihli 2018/5200 Esas, 2018/11064 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiğini beyanla davacının Yönetmelik kapsamında günde 7,5 saat çalışması gerektiğinin tespiti ile günlük yarım saat fazla çalışma yapmasından kaynaklı fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının kısım şefi olarak görevlendirildiğini ve bu kapsamda olan (A-B) grubu idarecilerin günde 8,5 saat çalıştıklarını, Yönetmelik kapsamındaki işlerin yapıldığı atölyelerde çalışan fakat bilfiil kapsama dahil işleri yapmayan kısım şefi, atölye şefi, iş emniyetçisi gibi çalışanların Yönetmelik kapsamına alınarak toplu iş sözleşmesine göre kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti ödenmesinin uygun olmadığının değerlendirildiğini, davacıya denetçi konumunda olup fiziksel olarak çalışmaması ve üretim aşamasında bulunmaması nedeniyle 7,5 saat çalışma kapsamı dışında tutularak sadece idarecilik primi ödemesi yapıldığını, Yönetmelik kapsamında olup olunmadığına ilişkin itirazların Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından karara bağlandığını, talep edilen alacaklar yersiz ve dayanaksız olduğu gibi talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de kanuni dayanaktan yoksun olduğunu, davacının fazla çalışması bulunmadığını, kısa çalışma primi alma hakkına sahip olmadığını belirterek haksız davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin ilk kararın kaldırılmasına ilişkin hükmü doğrultusunda davacının çalıştığı işyerinde talimatla keşif yaptırılmak ve davacının çalışma ortamı incelenmek suretiyle alınan bilirkişi heyet raporunda; davacının kısım şefi olduğu, atölye içerisinde fiilen devamlı şekilde çalışmamasına rağmen görev ve sorumlulukları kapsamında atölye içerisinde bulunan iş ve işçilerin denetim ve gözetimi esnasında çalışma ortamındaki risklere emri altında çalışan personel gibi maruz kaldığından Yönetmelik kapsamında günde 7,5 saat çalışma yapmasının gerektiğinin tespit edildiği, bu konuda daha önce ... 20. İş Mahkemesi ve ... 36. İş Mahkemesince verilen emsal nitelikteki kararların Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin denetiminden geçerek onanmış olduğu, dosya kapsamındaki puantaj kayıtları, ücret bordroları nazara alınarak ve davacının talebi ile de bağlı kalınarak haftada 5 gün, günde 8,5 saat çalıştığı günler belirlenerek 30 dakika mola süresi düşüldükten sonra davacının günde yarım saat fazladan yapmış olduğu çalışma alacağının hesaplandığı, toplu iş sözleşmesi düzenlemesi gereğince fazla çalışma süresine isabet eden saatler için davacıya ödenen idareci primlerinin tenzil edildiği, hazırlanan 24.11.2021 tarihli bilirkişi ikinci ek raporundaki hesaplamalara itibar edildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının yaptığı işin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında olmadığını, Mahkemece davanın hesap bilirkişi raporuna istinaden kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, faizlerin hatalı olduğunu, davacıya idarecilik primi verildiğini, bilirkişi raporunun fahiş hatalar barındırdığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesinin ilk kararının kaldırılarak yeniden inceleme yapılmak üzere gönderilmesi sonrasında, davalıya ait işyerinde talimat yoluyla keşif ve bilirkişi incelemesi yapıldığı, dava konusu işyerinin ve davacının yaptığı işin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında kaldığı, davacı (B) grubu idareci olarak atanmasının ardından davalı işveren tarafından Yönetmelik kapsamından çıkartılmışsa da Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/7899 Esas, 2021/12050 Karar sayılı ilâmı da dikkate alınarak esasen Yönetmelik kapsamında çalıştırılması gerektiği, Mahkemece esas alınan bilirkişi hesap raporuna göre davacının hak kazandığı fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacaklarının işyerinde geçerli toplu iş sözleşmesi ve emsal Yargıtay içtihatlarına göre hesaplandığı ve kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf itirazlarını tekrar ederek ve arabuluculuk ücretinin kabul ile reddedilen tutarlara oranlanarak hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Bakanlığa ait işyerinde (B) grubu idareci olarak çalışan işçinin, işyeri çalışma koşullarına göre Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında olup olmadığı ve buna göre kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamadığı ile yargılama giderlerinin paylaştırılması noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.16.07.2013 tarih ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmeliğin (Yönetmelik) 4 üncü ve 7 nci maddesi hükmü.