muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14292, Karar No: 2013/1748, Tarih: 24.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/14292 E.  ,  2013/1748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Osmaniye Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.05.2012

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı-davalı kadının özel bir hastanede tıp teknisyeni olarak çalıştığı ve aylık 1050 TL gelirinin bulunduğu, tarafların gelir durumlarının birbirine yakın olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı kadının düzenli ve sürekli bir geliri bulunduğundan, boşanmakla yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları davacı-davalı kadın yararına gerçekleşmediği halde, yoksulluk nafakasına karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.01.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/5725, Karar No: 2014/23870, Tarih: 26.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5725 E.  ,  2014/23870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 51/a, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydına göre, 5607 Sayılı Kaçakçılık Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyetine ilişkin 06.04.2010 tarihinde kesinleşen Edirne 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/522 esas, 2009/129 karar sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suçun oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2-Hükmolunan hapis cezasının TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca, adli para cezasına çevrilmesi ve bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesi gerekirken uygulama maddelerinin TCK'nın 51/a ve 52. maddeleri olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 4. bendi çıkartılarak yerine, “Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince, adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi

gereğince, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendi eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11611, Karar No: 2016/8322, Tarih: 24.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11611 E.  ,  2016/8322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/10/2014 tarih ve 2011/321-2014/300 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar ..., ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili;ortak murisleri ...'ın şirket kurarak davalı yeğenini de şirket ortağı olarak gösterdiğini, ...'ın ölümünden sonra müvekkillerinin şirkete mirasçı olarak ortak olduklarını, işleri davalının takip edebilmesi için ortaklık hissesinin %51 olması gerektiğinden ...'ın hisselerinin davalıya devredildiğini, ancak davalı tarafından bu hisselerin değerinin ödenmiş gibi gösterilmesine rağmen aslında ödenmediğini ileri sürerek davalının şirket hisselerinin iptalini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili; müvekkilinin şirkette sahip olduğu tüm hisselerin bedelini ödediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin duruşmaya katılmadığı gibi mazeret dilekçesi de göndermediği için dosyanın işlemden kaldırıldığı, bu tarihten itibaren üç aylık yasal sürede de dosyanın yenilenmediği gerekçesiyle HMK'nın 150. maddesi uyarınca 22/08/2014 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacılar ...- ...- ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, şirket hisselerini devralan davalının hisse bedellerini ödememesi nedeniyle hisse devrinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, 22.05.2014 tarihli celsede, davacılar vekilinin katılmadığı ve mazeret de bildirmediği gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, üç aylık yasal sürede de dosya yenilenmediği için davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak, davacılar vekilinin sunduğu belgelere göre, duruşma günü Isparta Mahkemeleri aracılığıyla mazeret dilekçesi sunulduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece davacı vekilinin mazeretinin değerlendirilmesi ve olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar ..., ..., ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün mümeyyiz davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 24/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1280, Karar No: 2019/8965, Tarih: 07.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/1280 E.  ,  2019/8965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın şirketleri nezdinde trafik sigortalı olduğunu, aracın istiap haddi aşılmış biçimde kullanımı sırasında meydana gelen kaza nedeniyle 8.000,00 TL. tazminat ödemek zorunda kaldıklarını, davalıya rücu haklarının bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; ceza soruşturmasında alınan Adli Tıp Kurumu raporu ile kazanın lastik patlaması nedeniyle meydana geldiği ve istiap haddi aşımının olayda etkili olmadığının saptandığı; davacının davalıya rücu edebilmesi için kazanın münhasıran istiap haddi aşımından kaynaklanması gerektiği; olayda ise bu durumun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortacısı olan davacının dava dışı 3. kişiye ödediği araç hasar bedelinin, kendi sigortalısı olan davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Davacı ... şirketi, davalının poliçe düzenlenmesi sırasında mevcut ve araç ruhsatında belirli olan sayının-ağırlığın üzerinde yolcu ve yük taşıması nedeniyle, davalı sigortalılarına rücu haklarının doğduğundan bahisle talepte bulunmuş olup; iddiasının özü ve dayandığı rücu sebebinin istiap haddinin aşılması olduğu görülmektedir.

Davacı sigortacının ödeme yapmasına sebep olan kaza ile davacının ödeme tarihi itibariyle yürürlükte olan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4. kısmında, sigortacının sigortalısı işletene rücu hakkı düzenlenmiş; rücu edilebilecek haller sınırlı olarak sayılmıştır. Adı geçen kısmın (e) bendinde "Tazminatı gerektiren olay, yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşınması veya yetkili makamlarca tespit edilmiş olan istiap haddinden fazla yolcu veya yük taşınması yüzünden meydana gelmiş ise" hükmü getirilmiş olup, sigortacının istiap haddinin aşılması nedeniyle işletene rücu edebilmesi, kazanın münhasıran (salt) istiap haddinin aşılmasından kaynaklanmış olması şartına bağlanmıştır.

Somut olayda; davacının rücuen tazminat isteminin dayanağı olan trafik kazasının meydana gelmesindeki kusur oranlarının belirlenmesi bakımından mahkemece herhangi bir rapor alınmamış; takipsizlik kararı ile sonuçlanan ceza soruşturmasındaki 12.02.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu raporundaki değerlendirmeler ile yetinilmiştir. Mahkemenin benimsediği anılan raporda; kazanın lastik patlaması sonucu meydana geldiği, teknik arıza mahiyetindeki lastik patlamasının kazada etken olduğu ve davalıya ait araç sürücüsünün kazada kusuru bulunmadığı, araç istiap haddinin aşılmasının kazaya etkisi olmadığı yönünde görüş bildirildiği görülmektedir. Davacıya sigortalı aracın, yolcu taşımaya elverişli olmayan kamyonet olduğu; aracın kasa kısmında yük bulunduğu ve 8 kişinin bu yük üzerinde taşındığı; aracın sağ arka lastiğinin patlaması sonucu, sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybedip sollamaya çalıştığı araca arkadan çarptığı ve davaya konu araç hasarının oluştuğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkemenin benimsediği raporda, sadece sürücü kusuru üzerinde durulmuş; araç işleteni olan davalı sigortalının sorumluluğunu gerektiren ve teknik arıza mahiyetindeki lastik patlaması ile istiap haddinin üzerinde yolcu ve yük taşınması arasında illiyet bağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır. Bu itibarla, anılan raporun eldeki davadaki uyuşmazlığı çözmeye yeterli olmadığı açıktır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. (eski BK'nun 53.) maddesi gereği, hukuk hakiminin ceza yargılamasındaki kusur tespiti ile bağlı olmadığı; davacı sigortacının rücu hakkının doğması için, kazanın münhasıran istiap haddinin aşılması nedeniyle meydana gelip gelmediğinin saptanması gerekliliği dikkate alınarak; dosya kapsamındaki tüm iddia ve savunmalar ile deliller gözönünde bulundurulmak suretiyle, davalı

aracının kaza esnasında istiap haddini aşar şekilde yolcu ve yük taşıyıp taşımadığı (taşınan yolcu sayısı- yolcuların yaş ve ağırlıkları- aracın yolcu ve yük yönünden istiap haddi- araçtaki yüküm ortalama ağırlığı vs. gözetilip), anılan tarzdaki taşımanın kazanın sebebi olan lastik patlaması üzerinde etkili olup olmadığı ve bu durumun kazanın meydana gelmesinde münhasıran etkili olup olmadığı konularında, İTÜ veya Karayoları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti'nden seçilecek uzman bilirkişi heyetinden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 07/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6024, Karar No: 2015/13896, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6024 E.  ,  2015/13896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2011/101-2013/368

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29945, Karar No: 2012/18540, Tarih: 12.07.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/29945 E.  ,  2012/18540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yakınan ... soruşturma evresindeki ifadesinde, “ .... (müstakil ev) adresinde ikamet ettiğini bildirdiği halde, duruşma gününün bildirilmesine ilişkin tebligatın işyeri adresine çıkartıldığı ve tebliğ edilemeden iade edildiği yokluğunda verilen hükmün de yakınana tebliğ edilmediğinin anlaşılması nedeniyle, usulüne uygun olarak kamu davasından haberdar edilmeyen yakınanın 5271 sayılı CMK’ nun 260/1. maddesi uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğundan, yokluğunda verilen hükmün yakınana aynı kanunun 235. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak bildirdiği ikamet adresine tebliği ile tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek için dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9603, Karar No: 2023/9205, Tarih: 28.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/9603 E.  ,  2023/9205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/691 E., 2016/274 K.

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği,

1. Katılanın kendi rızası ile kart bilgilerini verdiğine,

2. Yapılan işlem üzerinde denetim imkanı bulunduğuna,

3. Eylemin kendisi tarafından gerçekleştirilmediğine,

4. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

5. Hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına,

Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; olay günü mağdurun, sanığın üzerine kayıtlı 0850 ile başlayan bir numaradan arandığı, görüşmeyi gerçekleştiren şahsın, daha önce çekmiş olduğu krediye ilişkin dosya masraflarının ve kredi kartı aidatlarının iade edileceğini belirterek, mağdura ait kredi kartı bilgilerini ele geçirdiği, ardından söz konusu kredi kartından 302,02 TL alışveriş yapmak suretiyle atılı suçun işlendiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, Finansbank A.Ş. ve BTK'dan sunulan cevabi yazılar ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, ilk derece mahkemesinin sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın suçun sübutuna ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararında sanığın temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararında sanığın temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2481, Karar No: 2014/2099, Tarih: 04.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2481 E.  ,  2014/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 14 parsel sayılı 361,39 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın tapuda kayıtlı bulunduğu ve davalı tarafça ecrimisil ödeyerek kullanıldığı iddiası ile dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı taraf tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 102 ada 14 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11548, Karar No: 2013/13092, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11548 E.  ,  2013/13092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın devletçe sulanabilmesi için sulama sisteminden yararlandığını ya da motopompla sulandığını gösteren bilgi ve belge dosyaya sunulmadığına göre, kuru tarım arazisi olarak değrlendirilmesi gerekirken dava konusu taşınmazın çevresine yağan yağmur ve kar sularının yer altından yüzeye çıktığı, Kozan barajına dökülen deredeki su miktarının çevredeki tarım arazilerinin tamamına her mevsim yetecek sulamaya sabit olduğu gerekçesiyle sulu tarım arazisi olduğunun kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan taşınmazın kuru kabul edilmek suretiyle münavebe belirlenerek ek rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14778, Karar No: 2022/1098, Tarih: 25.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/14778 E.  ,  2022/1098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mahkemesince hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.

Katılan vekilinin temyiz talebinin 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

I-2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiillerinin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA;

II-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 25.10.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.