muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16222, Karar No: 2021/13329, Tarih: 23.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/16222 E.  ,  2021/13329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, suçun sübut bulduğuna ve hükmün bozulması gerektiğine ilişkin Yargıtay Üyesi ...'ın karşı oyu ile oy çokluğuyla, 23.12.2021 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Katılan ... isimli kuyumcuda imalat bölümünde puntaj işçisi olarak çalışan sanık hakkında hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçundan verilen beraat kararının onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Dosya kapsamında dinlenen müşteki beyanları, tanık beyanları ve tevil yollu sanık anlatımlarına göre; Sanığın işe alındıktan sonra iş yerinde bazı kayıpların yaşandığı, kolyelerden birinin kayıp olduğunun farkedilmesi üzerine, güvenlik müdürüne söylendiği, sanıktan şüphelenilmesi üzerine sanıktan sorulduğunda kabul etmediği, rızası ile arandığında üzerinde çıkmadığı ancak sanığın kilitli dolabında bulunan cüzdanında kayıp altın kolye ucunun bulunduğu tespit edilmiştir. Sanık savunmalarında müdahil işverenle veya bu iş yerinde çalışan herhangi bir personelle aralarında husumet bulunduğuna dair bir beyanda da bulunmamıştır. Sanığın kendisine ait kilitli dolabın içerisinde bulunan ve cüzdanın içinde olan suça konu kolye ucunun bir başkası tarafından konulması somut olarak imkan dahilinde olmadığı gibi ortada şüpheye mahal olabilecek herhangi bir durumda yoktur. Bu itibarla sanığın atılı suçu işlediği kanaatiyle çoğunluğun delil yetersizliğinden beraate ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/23192, Karar No: 2012/20822, Tarih: 11.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/23192 E.  ,  2012/20822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :26.10.2011
Yargıtay — Esas No: 2012/12813, Karar No: 2013/12464, Tarih: 14.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12813 E.  ,  2013/12464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.03.2011 tarih ve 2008/787-2011/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde Nakliyat Sigorta Poliçeleri ile sigortalı dava dışı şirketçe satın alınan ve davalıya ait araçlara tam ve eksiksiz olarak yüklenen TV tüpü emtiasının Polonya’dan Türkiye’ye nakli sonunda bir kısım emtianın hasarlı olduğunun tespit edildiğini, 11.030,89 TL hasar bedelinin dava dışı sigortalıya müvekkilince 19.06.2008 tarihinde ödendiğini, oluşan hasardan davalı taşıyıcının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 8.611,49 TL alacağının ödeme tarihinden itibaren Merkez Bankası’nın kısa vadeli krediler için öngördüğü avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin forwarder olup, nakliyeci olmadığı, davanın nakliyeci firmaya yöneltilmesinin gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, hasar ihbarının süresinde yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, yapılan yükleme ve istifleme işlemine nezaret ederek onu uyarmayan davalı taşıyıcı ile dava dışı sigortalı arasında CMR’nin 17/5 maddesi kapsamında zararın paylaştırılmasının gerektiği, bu paylaştırma yapılırken özellikle emtianın hasara uğrama nedeninin yalnızca yükün araç üzerindeki istifinin yeterli olmamasından değil, aynı zamanda yükleme ve boşaltma sırasında forkliftin sıkıştırılması nedeniyle oluştuğu, taşıyıcıyı zararın takdiren % 25’inden sorumlu tutmanın gerektiği, bu bağlamda davacının davalı taşıyıcıdan 6467 - 0410- 01216510 ve 6467-0410-01204656 nolu poliçe ile teminat altına alınan taşımalar bakımından herhangi bir talepte bulunamayacağı, çünkü bu poliçeler ile ilgili iddianın ispat edilemediği, dava konusu olan diğer taşımalar yönünden ise 6467 -0410-02109631 nolu poliçe ile teminat altına alınan taşıma için 221,00 TL, 6467 0410-01201681 nolu poliçe ile teminat altına alınan taşıma için 181,00 TL ve 6467-0410-01211835 nolu poliçe ile teminat altına alınan taşıma için 1.166,00 TL tazminat talebinde bulunabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.568,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18991, Karar No: 2024/13764, Tarih: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/18991 E.  ,  2024/13764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 10.10.2022

SAYISI : 2022/925 E., 2022/1737 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.10.2022 tarihli ve 2022/925 Esas, 2022/1737 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/925 Esas, 2022/1737 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2711, Karar No: 2023/5881, Tarih: 24.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/2711 E.  ,  2023/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3644 E., 2021/496 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 15. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/126 E., 2020/174 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin asıl ve birleşen dosya üzerinden görülen davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararın davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalıya ait iş yerinde 16.02.2009-13.11.2017 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, ücretinin ve sosyal haklarının resmi kayıtlarda ve bordrolarda görüldüğü gibi olduğunu, ücrete ek olarak yılda 4 maaş ikramiye ve sosyal paket verildiğini, günde bir öğün yemek ve servis hizmetinden yararlandığını, kazanın 16.04.2016 tarihinde davalı iş yerinde meydana geldiğini, iş yerinde ilaçların ham maddelerinin üretimlerinin yapıldığı reaktörlerde üretim bittikten sonra çeşitli kimyasallar da kullanılarak temizlik yapıldığını, temizlik yapılırken meydana gelen reaksiyon sonrasında reaktörde bulunan kaynar su ve sodyum hidroksit karışımının müvekkilinin üstüne boşaldığını, uzun süre tedavi olduğunu, bazı operasyonlar geçirdiğini, kalıcı hasar oluştuğunu, SGK tarafından sürekli iş göremezlik derecesinin %8,10 olarak belirlendiğini, bu nedenle gelir bağlanmadığını, kazanın işveren olan davalının yürüttüğü işin doğrudan yarattığı tehlikenin sonucunda, işverenin iş sağlığı ve güvenliği mevzuatının gereklerine uygun davranmaması, gerekli tedbirleri almaması neticesinde meydana geldiğini belirterek, fazlaya ve manevi tazminata ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili, 20.07.2020 tarihli ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla 145.198,37 TL maddi tazminatı kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davacı vekili, birleşen dava ile kaza nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2. Davacı vekili, 20.07.2020 tarihli ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla 145.198,37 TL maddi tazminatı kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davacı vekili, birleşen dava ile kaza nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının şirket nezdinde 16.02.2009- 13.11.2017 arasında çalıştığını, işinden ayrılırken tüm haklarının tam olarak ödendiğini, kazanın 16.04.2016 tarihinde gerçekleştiğini, kazayla ilgili detayların iş kazası bildirim formu ile sabit olduğunu, davacının üretim planlamasına göre 18.04.2016 pazartesi günü yapılması gereken ekipman temizliğini işlerinin yoğun olmamasından hareketle 16.04.2016 cumartesi günü yaptığını fakat bu değişiklikten dolayı üretim yöneticisinden bir onay almadığını veya bir ön bilgilendirme yapmadığını, davacının reaktör sıcaklık derecesine uzaktan baktığını ve ne var ki yanına gidip doğrulama kontrolünü yapmadığını, teknik olarak kontrollerini yapmadan kendisinin inisiyatif kullanarak kimyasal ilavesi yaptığını, bu hususta hiç kimseye de haber vermediğini, davalı işverenlikçe davacıya yaptığı iş ve alınması gereken güvenlik önlemlerine ilişkin tüm eğitimlerin uygulamalı olarak verildiğini, davalı işverenin tüm çalışanlarına iş güvenliği sağlık ve çevre konularında düzenli eğitimler verdiğini, kazaya uğrayan işçiye de kapsamda gerekli eğitimlerin verildiğini, işçinin adeta kazaya davetiye çıkarırcasına aldığı eğitime ve yıllara dayanan tecrübesine rağmen temizlemekle görevi olduğu makineye hatalı bir şekilde temizlemeye çalıştığını, kaza sonrası davacının tüm maddi zararları ve tedavi giderlerinin karşılandığını, ortada talep edilebilir bir zararının olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı iş yerinde geçirdiği iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin %85, davacı işçinin %15 oranında kusurlu bulunduğu, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından belirlenen %8,1 sürekli iş göremezlik oranına göre hesaplanan maddi tazminat miktarından SGK gelirlerinin rücuya tabi kısmı tenzil edilmek suretiyle toplam 145.198,37 TL maddi tazminat sorumluluğu bulunduğu, ayrıca kusurlu bulunan davalının olayın meydana gelmesinden, davacının duyduğu elem ve ızdırap nedeniyle manevi tazminat sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle,

1.Maddi tazminat yönünden açılan davanın kabulü ile 145.198,37 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 16.04.2016 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

1.Maddi tazminat yönünden açılan davanın kabulü ile 145.198,37 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 16.04.2016 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2.Manevi tazminat yönünden açılan davanın kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 16.04.2016 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde, kazanın meydana gelmesinde davacının tam kusurlu olduğunu, tüm maddi zararının ve tedavi giderinin karşılandığını, kusur raporunun hakkaniyete aykırı olduğunu, rapordaki "olayda kaçınılmazlık olmadığı" tespitinin hatalı olduğunu, hükme esas hesap bilirkişi raporunda maddi tazminat hesabının hatalı olduğunu, raporda tazminata esas aylık net ücretin, işçilik alacağıymış gibi hesaplandığını, oysa 5510 sayılı Kanunun 17 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde; “ a) Prim, ikramiye ve bu nitelikteki arızi ödemeler dikkate alınmış ise ödenek ve gelire esas alınacak günlük kazanç, ücret toplamının ücret alınan gün sayısına bölünmesiyle hesaplanacak günlük kazanca, %50 oranında bir ekleme yapılarak bulunan tutardan çok olamaz” hükmü ile iş kazalarında yapılacak tazminat hesaplamalarına sınırlama getirildiğini,hesap raporunda ise ücret dışındaki ödemelerin buna göre hesaplanmadığını, ayrıca yol ve yemek yardımı arızi gelir hesabına dahil edilmişken, tazminata esas aylık net ücret hesabına bir kez daha mükerrer olarak eklendiğini, hesap raporunda aktif ve pasif dönem için uygulanan 96 10 artırım ve iskonto oranının da hatalı olduğunu, bilinmeyen dönem hesabında %10 artırım/ indirim değil %5 oranında artırım/ indirim yapılması gerektiğini, davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesinin de hakkaniyete aykırı olduğunu ve manevi tazminat isteminin zamanaşımına uğradığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile olayın iş kazası olduğu, hükme esas kusur heyet bilirkişi raporunun gerekli hukuki ve teknik verileri içerdiği, denetime elverişli, yasal düzenleme, içtihat, dosya kapsamı ve oluşa uygun olduğu, davalının kusura ilişkin istinaf nedenlerinin yerinde olmadığının tespit edildiği, davalı vekilinin maddi tazminat hesap yöntemine ve kabul edilen ücrete ilişkin istinaf nedenlerinin de yerinde görülmediği,manevi tazminat istemi yönünden de mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarı dosya kapsamına uygun bulunmuş olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

C.A Davalı vekilinin davacı lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Dosya içeriğine göre davacı lehine manevi tazminatın 10.000 TL olarak hüküm altına alındığı, bu tazminat hükmünün Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalının bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

C.B. Davalı vekilinin, davacı lehine hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanunun 13 üncü maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle, temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Dosya kapsamından, 16.04.2016 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde davacının yaralandığı, sürekli iş göremezlik oranının %8,10 olduğu, kazanın meydana gelişinde davacının %15, davalı şirketin %85 oranında kusurlu oldukları, davacının davalı işyerinde operatör olarak çalıştığı, davalı işveren tarafından dosyaya sunulan ücret bordroları ve tanık beyanlarına göre Nisan/2016 tarihinde davacının net 1.862,70 TL ücret aldığı, yılda 4 defa 1 aylık ücret kadar ikramiye, her ay aile yardımı verildiği, ayrıca bazı aylarda yakacak ve gıda yardımı yapıldığı, her ay yemek ve servis (yol) hizmeti verildiğinin belirtildiği, hükme esas bilirkişi hesap raporunda bu hususların dikkate alındığı anlaşılmaktadır.

3. Hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda, ücrete ilişkin hesaplama yapılırken yemek ve yol yardımının mükerrer şekilde hesaba dahil edilmek suretiyle bulunan ücret tutarı üzerinden davacının maddi zararının hesaplanmış olması hatalıdır.

4.Öte yandan bozmadan sonra yapılacak yargılamada, davacı tarafın kararı temyiz etmemiş olması nedeniyle davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek, hükme esas alınan hesap raporundaki işlemiş (bilinen) devre tarihi sonu olarak esas alınan 31.12.2020 tarihinden sonra yürürlüğe giren asgari ücret değişiklikleri rapora yansıtmadan alınacak raporun hükme esas alınması gerektiği hususu da gözetilmelidir.

5. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin davacı lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2. Davalı vekilinin davacı lehine hükmedilen maddi tazminata yönelik İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesinin maddi tazminata ilişkin kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4249, Karar No: 2019/1092, Tarih: 21.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4249 E.  ,  2019/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Beraat

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılanın sanıktan 8.000 TL borç para aldığı ve karşılığında sanığa senet imzalayarak verdiği, akabinde katılanın sanıktan aldığı 8.000 TL borcu nakit olarak ödediği, borcun ödenmesine rağmen sanığın senedi iade etmediği, senedi alacaklısı “...” olarak doldurmak suretiyle piyasaya sürdüğü ve senedin icraya konulduğu, sanığın bu şekilde bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; sanığın savunmasında, suça konu senetle bir ilgisinin bulunmadığını ileri sürmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması bakımından; senetteki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı hususlarında yazı ve imza incelemesi yaptırılması, İzmir 5. İcra Müdürlüğü'nün 2012/8429 no' lu icra dosyasının getirtilerek incelenmesi, onaylı örneğinin dosya arasına alınması, senedi icraya koyan ... ile yine ...'nin senedi ne şekilde ve hangi hukuki ilişkiye istinaden ele geçirdiklerine dair beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve taktiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 21/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.