muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20143, Karar No: 2014/25459, Tarih: 02.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20143 E.  ,  2014/25459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karşıyaka 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 29.01.2014

No : 2012/251-2014/12

Dava, davacının davalı işverene ait işyerlerinde geçen çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davalı işveren vekili tarafından duruşma talebinde bulunulmuş ise de, temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1 – Davalılar vekilleri temyizi yönünden;

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinde, anılan Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için hizalarında gösterilen sürelerin sigortalılık süresi olarak ekleneceği belirtildikten sonra, maddenin II numaralı bendinde “Sigortalılar” başlığı altında “Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar.” sözcüklerine yer verilmiş, bu bende ilişkin “Hizmetin Geçtiği Yer” başlıklı kısımda ise “a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışan işyerleri, b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri, c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri, d) Fazla ve devamlı adalî gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri, e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri, f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00’den sonra çalışılarak yapılan işyerleri.” sıralaması yapılmıştır.

Maddede düzenlenen itibari hizmet süresi; fiziksel, ruhsal ve fizyolojik yönlerden insan sağlığını ve çalışma gücünü olumsuz yönde etkileyerek yaşam süresini kısaltan ağır ve yıpratıcı koşullar altında çeşitli tehlikelere açık olarak çalışanlar için getirilmiş, sosyal amaçlı, maddede belirtilen işyerleri ve işlerde çalışan sigortalıların sigortalılık sürelerine, prim ödeme gün sayılarının belli bir bölümünün eklenmesine olanak tanıyan bir uygulama olup, konu ile ilgili 2098 ve 3395 sayılı Kanunlardaki amaç, bu işlerde çalışanlara, anılan etkenler bakımından farklı ortamlarda çalışanlara göre özel bir koruma sağlamaktır. Bu maddeyle, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerde çalışan kişilere itibari hizmet süresinden yararlanma olanağı tanınmasının amacı, bu işlerin fiziksel, ruhsal ve fizyolojik olarak insan sağlığını olumsuz yönde etkileyen şartlar altında yapılıyor olmasıdır. İtibari hizmet süresinden yararlanacak olanlar belirlenirken, maddenin tanımından yola çıkılarak, işyerinin ve yapılan işin niteliğinin dikkate alınması, maddede tanımlanan, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin, belirtilen işyerlerinde fiilen yapılması aranmakta, maddede yazılı fiziksel koşullarla birlikte iş kolu ve işyeri şartlarının da gerçekleşmiş olması gerekmektedir. Başka bir anlatımla düzenleme, ancak, bentlerde sayılı ve sınırlı olarak öngörülen iş kolları, işyerleri, çalışma şartlarının gerçekleştiği durum ve sigortalılar için uygulama olanağına sahiptir.

Mahkemece kurulan ilk hüküm Dairemizce, davalı işverenin başka bir işçinin açtığı davanın red kararının onanması, Bakanlık İş Müfettişininn1993 yılından beri noksanlık bulunmadığına ilişkin raporları değerlendirilmek suretiyle, hangi olumsuz dış etkenlere maruz kaldığı somut kanıtlarla ortaya konulması yönünden bozulduğu, bozma sonrasında; mahkemece, alınan bilirkişi raporunda, davası reddedilen çalışanın dosyasında alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin, keşif tarihi itibariyle olduğu, davacının dava konusu olan dönemdeki çalışma şartlarına göre aynı çatı altındaki çalışmalarda baskı işlerinde kullanılan kimyasal ve solvent buharlarının 506 sayılı Ek 5. maddesin II – (a) bendindeki şartın gerçekleşmesine neden olduğundan bahisle itibari hizmet süresinden faydalanma şartlarının gerçekleştiğine yönelik kanaat bildirmiş ise de, davalı işyerindeki basım işinin niteliği, basımı yapılan malzemelerin kullanıldığı sektörler (gıda, temizlik, vs.), ile davacının, davalı işveren nezdindeki çalışma şekli ve çalıştığı şartlar hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilip, 506 sayılı Ek 5. maddsinin II- (a,b,c,d,e,f) alt bentlerindeki şartların davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediği somut olarak ortaya koyulmayan bilirkişi raporu, karara dayanak kılınarak, mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2 – Davacı vekili temyizi yönünden;

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 16.05.2000 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 18.02.2000 gün ve 1997/1 Esas - 2000/1 Karar sayılı kararında, anılan Kanunun Ek 5'inci maddesinde öngörülen itibari hizmet süresinin, salt sigortalılık süresine eklenmesi gerekeceği, ayrıca bu sürenin fiili prim ödeme gün sayısına eklenmesinin söz konusu olamayacağı açıklanmıştır. İnceleme konusu davada; anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı göz ardı edilerek, davacının yararlanması gereken itibari hizmet sürelerinin, sigortalılık süresine eklenmesi gereği hükümde belirtilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, tarafların vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ... Ambalaj San ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27751, Karar No: 2014/2482, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27751 E.  ,  2014/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/314-2012/562

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir İlçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5507, Karar No: 2016/1890, Tarih: 17.06.2016

**10. Ceza Dairesi         2014/5507 E.  ,  2016/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; kanında yapılan analizde THC etken maddesi tespit edilen sanığın, yapılan aramada avucunda ve ikametinde ele geçirilen, kullanma sınırı içinde kalan toplam net 1,5 gramdan ibaret esrarı, kullanmak için bulundurduğuna ilişkin savunmasının aksine, yapılan soyut ihbarlar dışında, kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, kanında THC etken maddesi tespit edilmesi ve ikametinde esrar bulunmasına ilişkin fiilinin bütünüyle “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturduğu ve kanında THC bulunması nedeniyle sanık hakkında ayrıca “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan dava açıldığı dikkate alınarak, her iki davanın birleştirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16511, Karar No: 2009/4662, Tarih: 16.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/16511 E.  ,  2009/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesine gerek görülen:

1- Bursa 3. Aile Mahkemesinin 2003/225 esas – 2004/94 karar sayılı dosyası ile,

2-Bursa l. Aile Mahkemesinin 2006/97 esas sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi. 16.03.2009 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2021/23400, Karar No: 2022/805, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/23400 E.  ,  2022/805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ... ile ...’ya karşı)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.03.2017 gün ve 2016/361 Esas, 2017/92 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 21.10.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 17.07.2017 gün ve 2017/1627 Esas, 2017/1724 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20.Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1640, Karar No: 2022/4893, Tarih: 24.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1640 E.  ,  2022/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 22.12.2021 tarihli ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup, 22.12.2021 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, ... İli Merkez Kızılkavraz Köyünde yapılan uygulama kadastrosu sonucunda davalılar adına kayıtlı eski 247 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün artarak 134 ada 274 parsel numarasıyla 14.853,65 m2 olarak tespit edildiğini, yüzölçümündeki artışın tescil harici alana doğru olduğunu ileri sürerek davalı parselde meydana gelen artışın iptal edilip tescil harici bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hükmün, davacı ... vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, anılan karar davacı ... vekilince temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 22.12.2021 tarihli ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, iş bu 22.12.2021 tarihli ek karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 22.12.2021 tarihli ek kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre, temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin 22.12.2021 tarihli ek kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11414, Karar No: 2012/20347, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/11414 E.  ,  2012/20347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 01.11.1998-02.06.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde makine operatörü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 01.06.2011 tarihinde 00.00-08.00 vardiyasında çalışırken yasak bölgede sigara içtiği gerekçesiyle sonlandırıldığını, panik atak hastası olan davacının, şuur kaybı ve irade zayıflığı gibi yan etkileri olan ilaçlar kullandığının amirleri tarafından da bilindiğini, davacının çalıştığı bölümdeki operatör yardımcısının deneyimsiz olması sebebiyle davacının son bir aydır hafta tatillerinde dahi çalıştığını, 01.06.2011 günü 08.00-16.00 vardiyasında çalıştıktan sonra çağrı üzerine 00.00-08.00 vardiyasında çalışmak üzere geldiğini, saat 02.00-02.30 arasında ... molasını kullanmak istediği halde yardımcı operatörün deneyimsiz olması ve kağıtlara iz gelmesi sorunu olduğu için mola kullanmadığını, yanmamış sigarayı bir süre elinde tuttuktan sonra parçalayıp attığını, o sırada amirinin oradan geçtiğini sonradan fark ettiğini, amir olan kişinin daha sonra davacıya, “patrona senin sigara içtiğini söyledim, şimdi patrona karşı yalancı konumunda olacağım, bu nedenle sen sigara içtiğini belirterek savunma yaz, iki-üç yevmiye kesim cezası verilir, olay da kapanır” demesi üzerine davacının amirine güvenerek bu şekilde savunma yazdığını, işverenin toplu iş sözleşmesine aykırı ve disiplin kurulu kararı olmaksızın davacının işine son verdiğini, feshin usulsüz olduğunu ve gerçeğe aykırı sebeplere dayandığını belirterek feshin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı işyerinde mdf ve laminant parke üretimi yapıldığını, üretilen ürünlerin hammaddesinin odun ve kimyasal maddeler olması sebebiyle yanıcı ve parlayıcı nitelik taşıdığını, fabrika içerisinde belirlenen yerler dışında sigara içilmesinin yasak olduğunu, fabrika içinde sigara içme kuralları organizasyon kitabı ile sigara içilecek yerlerin belirlenip işyerinde ilan edildiğini, bu durumun tüm işçilerce bilindiğini, davacının belirlenen yerin dışında ve çalıştığı makine başında sigara içerek iş güvenliğini tehlikeye düşürdüğünü, davacının savunmasında bu durumu kabul ettiğini, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-ı maddesi ve toplu iş sözleşmesi ile disiplin kurulu yönetmeliği gereğince sonlandırıldığını, feshin haklı ve geçerli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, her ne kadar işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinde yasak olan yerlerde sigara içilmesi fesih sebebi olarak gösterilmiş ve dosya kapsamından davacının fesihten önceki gece vardiyasında çalışırken işini yaptığı yerde sigara içtiği anlaşılmış ise de, feshe konu olan bu eylemden önceki dokuz gün süresince davacının hafta tatili dahi kullanmaksızın çalışmış olması, yine fesihten önceki ay içerisinde on dokuz gün hiç hafta tatili kullanmadan çalışması, feshe konu eylemin gerçekleştiği vardiyada üretilen üründe meydana gelen çizikler dolayısıyla davacının makine başından ayrılmayıp yemek molasını dahi kullanmadığının tanık anlatımlarıyla doğrulanmış olması durumları birlikte değerlendirildiğinde; sigara tiryakisi olan davacının üretim hatası giderilinceye kadar makinenin başından ayrılmadığı için bunalarak, istemeyerek ya da refleks bir şekilde elinin sigara paketine gitmesinin ve sigara yakmasının olağan olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin geçerli bir feshe sebep olabilecek davranışları 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı sebeplerden farklıdır. Yargılama sırasında bu sebeplerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu sebeple iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

Dosya içeriğine göre davalının işyerinde makine operatörü olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, 00.00-08.00 vardiyasında sigara içilmesi yasak olan bölgede sigara içtiği tespit edilip işyerinde tayin edilen yerler dışında sigara içtiği ve iş güvenliğini tehlikeye attığı gerekçesiyle haklı sebeple feshedilmiştir. Dosya içeriğinde mevcut tutanak içeriklerine, davacının savunmasına ve tanıkların anlatımına göre davacının sigara içilmesi yasak olan bölgede sigara içtiği dolayısıyla davalı işverence alınan iş güvenliği talimatına ve fabrika içi sigara içme kurallarına göre sigara içme yasağına aykırı davrandığı sabittir. Davacı işçinin sigara içme yasağına aykırı eylemi iş güvenliği yönünden tehlike oluşturduğu tartışmasızdır. Artık işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi beklenemez. Fesih haklı sebebe dayandığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 252,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 28.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15623, Karar No: 2014/1190, Tarih: 15.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/15623 E.  ,  2014/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin yaşlı ve okur yazar olmayan bir kişi olduğunu, dünürü...'nin kullanacağı krediye ipotek vermesi için müvekkilinden talepte bulunması üzerine bankada bulundukları sırada...'nin ipotek belgesi imzalattırdığını söyleyerek müvekkiline bir belgeye imza attırdığını, hile ile alınan bu belgenin sonradan senet haline getirilerek müvekkilinin hiç tanımadığı davalı yanca müvekkili aleyhine takibe konu edildiğini, yaşlılığı ve hastalığı nedeniyle müvekkilinin tasarruf ehliyeti de bulunmadığını belirterek, takibe konu senetten dolayı davalıya borçlu bulunmadığının tespitine ve %40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; takibe konu senedin bono vasfında olup sebepten mücerret olduğu gibi davacı iddialarının da doğru olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuş ve %40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu senette davalı lehdar olarak yer almakta olup bu senedin hileyle elde edilerek davalıya verildiğine dair dosyada bir delil bulunmadığı gibi, öte yandan benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda senedin düzenlendiği tarih itibariyla davacının fiil ehliyetine sahip olduğunun da saptandığı ve davalı yanca eda edilen yemin içeriği de gözetilerek davacı tarafından kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.