muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/387, Karar No: 2022/5752, Tarih: 18.04.2022

Somut uyuşmazlıkta, davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşama olgusunun varlığına ilişkin mahkeme kabulü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, davacının ve boşandığı eşinin nüfusa kayıtlı tüm adreslerinde, boşanma tarihinden sonra birlikte yaşayıp yaşamadıkları kolluk marifetiyle araştırılmalı, söz konusu adreslerde ilgili dönemde oturan komşuları tespit edilerek ifadelerine başvurulmalı, Kayadüzü Köyü muhtar ve azaları ile ilgili dönemde köyde görev yapan imam, SGK’na ihbarda bulunan ... ve 21.09.2018 tarihli denetim raporunda müfettiş tarafından ifadesi alınan tüm kişiler tutanak tanığı olarak dinlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı, dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler değerlendirilerek boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konularak hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1. maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8261, Karar No: 2015/1430, Tarih: 27.05.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/8261 E.  ,  2015/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın şikayetçi ...'nın kimlik bilgilerini kullanarak sahte nüfus cüzdanı temin ettiği, suça konu sahte nüfus cüzdanını kullanarak işyeri açtığı, vergi dairesine kaydını yaptırdığı, vergi levhası, ikametgah belgesi, imza sirküleri ve sair belgelerle... Şubesine başvurmak suretiyle hesap açtırdığı ve çek karneleri aldığı, daha sonra sahte çek tanzim ederek şikayetçiyi dolandırdığının iddia ve kabul olunmasına rağmen, suçlamayı kabul etmeyerek sahte kimlikle herhangi bir bankaya başvurup çek hesabı açtırmadığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle iddia edilen olaylarla ilgili sanığın ayrıntılı savunması alınarak suça konu çekin arkasında yer alan cironun kendisine ait olup olmadığı sorulup, aynı zamanda suça konu belgelerde fotoğrafı bulunan şahsın sanık olup olmadığı hususunda mahkemece gözlem ve tespit yapıldıktan sonra, sanığın mukayeseye esas imza ve yazı örnekleri temin edilip ... adına düzenlenerek imzalanmış tüm belgelerde yer alan imza, yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ile toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14021, Karar No: 2015/19659, Tarih: 05.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/14021 E.  ,  2015/19659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 22. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2014/640-2015/125

Davacı, davalı Kurum tarafından hatalı verildiği iddia edilen aylık prim ve hizmet belgesinin yeniden tanzim edilerek Kuruma verilmesine yönelik işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1266, Karar No: 2018/2602, Tarih: 04.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1266 E.  ,  2018/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki alacak, tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile arsa sahibi davalı ... arasındaki 26.07.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği davalı ...'dan kat irtifakının kurulup yükleniciye teslim etmesi gereken irtifak tapularını devir etmesinin istenildiğini, arsa sahibi ...' in arsa tapusunu diğer davalı ...'a muvazaalı olarak satış yoluyla devrettiğini, yine müvekkili şirkete ikrâh altında imzalatılan 29.05.2010 tarihli ek protokol isimli sözleşmenin ve 03.03.2011 tarihli ''Belgedir'' başlıklı sözleşmenin davalıların tadilat projesine imza atmama tehdidi ile imzalandığını ve geçersiz olduğunu ileri sürerek, 29.05.2010 ve 03.03.2011 tarihli belgelerin geçersizliğinin tespitini ilk sözleşmeye göre müvekkili şirkete verilmesi icap ederken 9, 11 ve 12 nolu bağımsız bölümlerin davalı ... adına olan tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili şirket adına tapuya tescili, bunun mümkün olmaması halinde ise her bir daire için 115.000,00 TL olmak üzere üç daire için toplam 345.000,00 TL nin her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen dava tarihinden geçerli ticari faizi ile birlikte tahsilini, ayrıca davalılar inşaatın gecikmesine bizzat neden olduklarından 03.03.2011 tarihli belge ile davalı ...' a ödenen 47.250 Euro gecikme tutarının, parayı tahsil eden ...'dan ve inşaattaki projeye aykırılığı denetlemeyen, takip etmeyen ve zararın doğmasına kendi eylemiyle neden olan diğer davalı ...' dan müştereken ve müteselsilen, paranın ödenme tarihlerinden başlayan ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının projeye uygun imalat yapmadığını, belediye tarafından kat iritifakına onay verilmemesi sebebiyle kat irtifakı kurulamadığını, sözleşmelerin davacının iradesi ile yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; davalıların inşaatın yapımındaki hatadan dolayı bir sorumluluklarının bulunmadığı, davacı ve yakınlarına yönelik hukuka aykırı bir tehditin varlığının davacı tarafından ispatlanamadığı gibi ikrahın şartlarının da oluşmadığı, ....... 8.Noterliği 26.07.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 25. maddesi gereği, bağımsız bölümlerin 01.08.2010 tarihinde .../...

S.2

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; davalıların inşaatın yapımındaki hatadan dolayı bir sorumluluklarının bulunmadığı, davacı ve yakınlarına yönelik hukuka aykırı bir tehditin varlığının davacı tarafından ispatlanamadığı gibi ikrahın şartlarının da oluşmadığı, ....... 8.Noterliği 26.07.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 25. maddesi gereği, bağımsız bölümlerin 01.08.2010 tarihinde .../...

S.2

teslim edilmemesi halinde her bir daire için aylık 250 € ve dükkan işyeri için aylık 5.000 € gecikme cezası ödeneceği hükmü dikkate alındığında, 03.03.2011 tarihinde düzenlenen ve yanların karşılıklı borçlarından kurtulmasını sağlayan tasarrufi bir sözleşme olduğu değerlendirilen "BELGEDİR" başlıklı belge uyarınca, yüklenici davacının fazla imalatlarına karşılık ifaya ekli ceza niteliğini haiz kira alacağı miktarının mahsubu ile ortaya çıkan 15.000 € nun davalı arsa sahibine ödenmesi karşılığında birbirlerini karşılıklı ibra eden yanlardan davacı yüklenicinin iş bu dava ile ileriye sürdüğü 47.250,00 TL alacak talebinin hukuki dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalılar yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29933, Karar No: 2016/3686, Tarih: 23.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/29933 E.  ,  2016/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, fazla mesai ücreti, yemek ücreti, geçici görevlendirme ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Banka’da saha donanım bakım teknisyeni olarak çalışırken Genel Müdürlük kadrosuna tabi tüm çalışanlara yemek ücreti verilirken İstanbul İli dışında çalışanlara 2006/Şubat ayından sonra yemek ücreti verilmediğini, bu durumun ise eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, yine çalıştığı süre boyunca fazla çalışmalarını Bankanın oluşturduğu sisteme girmiş olmasına rağmen karşılıklarının Toplu İş Sözleşmesinde belirlenen %75 zamlı olarak yansıtılmadan eksik ödendiğini, Toplu İş Sözleşmesi’nin 37. Maddesine göre geçici görev ücretinin ödenmediğini, keza... düzenlemelerine göre hakkettiği izin ücretlerinin de tamamının ödenmediğini iddia ederek; yemek ücreti, fazla çalışma ücreti, geçici görevlendirme ücreti ve izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında davacı işçinin yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi kapsamında bulunup bulunmadığı hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki asıl uyuşmazlık, yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre saha donanım bakım teknisyeni olarak çalışan davacının geçici görevlendirilmesi halinde ikamet yevmiyesinden faydalanıp faydalanamayacağı hususunda toplanmaktadır.

Toplu İş Sözleşmesi’nin “Geçici Görev ve Seyahatlerde Harcırah ve İkamet Yevmiyesi” başlıklı 37.maddesinde, "Herhangi bir sendika üyesine vazifeli bulunduğu şehir sınırları dışındaki diğer bir şehir veya ilçede bulunan bir ünitede geçici görev verildiği takdirde;

Toplu İş Sözleşmesi’nin “Geçici Görev ve Seyahatlerde Harcırah ve İkamet Yevmiyesi” başlıklı 37.maddesinde, "Herhangi bir sendika üyesine vazifeli bulunduğu şehir sınırları dışındaki diğer bir şehir veya ilçede bulunan bir ünitede geçici görev verildiği takdirde;

a)Yapacakları seyahate karşılık 36.maddcde belirtilen esaslara görev nakil vasıtası ücreti,

b)Seyahat müddetine münhasır kalmak üzere yolculuk yevmiyesi.

c)Gidilen mahalde ikamet yevmiyesi verilir.

Geçici veya vekalet görevi ile gidilen (inilenin bulunduğu şehir veya ilçede gece kalınmadığı takdirde, ikamet yevmiyesinin 2/3 ü ödenir. Geçici veya vekalet görevi bir ayı geçerse yevmiye ödenmesine son verilerek vekalet ücreti ödenir..... ve.... ilçeleri... şehir sınırları haricinde sayılır " düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre sendika üyesinin harcırah ve ikamet yevmiyesinden faydalanması için kural olarak görevli bulunduğu şehir sınırları dışındaki başka şehir veya başka bir şehrin ilçelerine geçici olarak görevlendirilmesi gereklidir. Bu kuralın istisnası ise aynı düzenleme de ... İl’i için..., ... ve .. ilçeleri olarak belirtilmiştir.

Geçici görev yolluğu talebinin dayanağını oluşturan 37. maddedeki şartlara göre davacı işçinin görevli olduğu il sınırları dışındaki yerler için bu yolluğun belirlendiği, somut dava dosyası açısından davacının... İl sınırları içinde görevli olduğundan, ancak... Merkez ve İlçeleri dışındaki geçici görevlendirilmesi halinde anılan maddedeki parasal haktan faydalanması gerektiği anlaşılmıştır.

Dosyadaki mevcut bilirkişi raporunda davacının görev süresince ... Merkez ve ilçeleri dışındaki...’un ilçesi olan... İlçesi gibi bazı yerlere göreve gittiği görülmektedir. Bu itibarla davacının... İl sınırları dışına görevli gittiği il ve ilçelerin tamamı saptanarak sadece bu yerler açısından talebin kabulü gerekirken tamamen reddi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3168, Karar No: 2014/13243, Tarih: 03.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3168 E.  ,  2014/13243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair

Dosya arasında sanıklardan ... vekili Av. ...'ın 21.07.2011 tarihli mazeret dilekçesi bulunup, şikayetçi veya vekilinin mazeret dilekçesine rastlanmadığı, şikayetçi veya vekilinin 21.07.2011 günlü duruşmaya mazeretsiz katılmadıklarından, İİK'nun 349/6. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, İİK'nun 3449/6. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11755, Karar No: 2014/3786, Tarih: 17.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11755 E.  ,  2014/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 1yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi, sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4.paragrafının tamamen çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibareleri eklenerek, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14008, Karar No: 2013/2694, Tarih: 12.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14008 E.  ,  2013/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ücretleri ve asgari geçim indirimi alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının aralıklı iki dönem halinde çalışmasının bulunduğunu, her iki dönem çalışmasının da, istifası sebebiyle sonlandığını, dava konusu edilen alacakların bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ilk dönem çalışması sebebiyle ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. ve 25. maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin Kanunun 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar. İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacı işçinin davalıya ait işyerinde 11.09.2001-31.12.2005 ve 18.02.2008-26.04.2010 tarihleri arasında olmak üzere iki dönem halinde çalıştığı uyuşmazlık dışıdır. Mahkemece, her iki dönem çalışması için ayrı ayrı hesaplanmış ihbar tazminatı alacağı toplamına hükmedilmiştir. Dosya kapsamına göre, ilk dönem çalışması, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshetmesi üzerine sonlanmıştır. İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Anılan nedenle, sadece ikinci dönem çalışması nazara alınarak ihbar tazminatı alacağının hüküm altına alınması gerekirken, 11.09.2001-31.12.2005 tarihleri arasındaki çalışma dönemi için de ihbar tazminatı alacağı hesaplanarak hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.