muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5634, Karar No: 2018/9670, Tarih: 29.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5634 E.  ,  2018/9670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2006 ve 2007 yıllarına ait defter ve belgelerini yasal süresi içinde ibraz etmeyerek “defter, belge ve kayıtları gizlemek” suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; dosyada mevcut vergi inceleme raporundan sanığın, suça konu defter ve belgelerin Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/353 esas sayılı dosyasında bulunduğuna dair dilekçe verdiğinin anlaşılması; sanığın, değişik vergi dairelerinden sürekli olarak defter ve belgelerinin istendiğini ve götürüp teslim ettiğini, daha sonra teslim almak istediğinde, müfettişlerin değişik illerden gelen müfettişler olması nedeniyle, defterlerini bulamadıkları için kendisine teslim etmediklerini, tebligat ile verilen süre geçtikten sonra defter ve belgelerini ibraz ettiğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi için; sanığın savunmasının doğruluğunun ilgili vergi dairesi ve Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden araştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken; 213 sayılı VUK'nin 139. maddesinin 2. Fıkrasına göre, "işin terk edilmesinin" bir zaruret hali ve dolayısıyla incelemenin yerinde yapılmasının imkansız olması nedeniyle vergi incelemesinin dairede yapılmasının gerektiğide gözetilmeden, işyeri faal olmayan sanık hakkında, "incelemenin dairede yapılmasını gerektirecek şartların tespiti açısından öncelikle verilmiş bir karar bulunması gerektiği" şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ve eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18928, Karar No: 2017/928, Tarih: 02.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18928 E.  ,  2017/928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... şirketi vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 31.01.2017 Salı günü davalı tarafından gelen olmadı. Davacılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkiller murisinin 04/09/2012 tarihinde ... plakalı araçla ...28. Km sinde seyir halinde iken aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu tek taraflı ölümlü trafik kazasında vefat ettiğini, söz konusu ...plakalı aracın davalı ... şirketine 51417998 nolu KTK Zorunlu Mali Sorumluluk Poliçesi ile sigortalı olduğunu, bu sebeplerden ötürü fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, her bir davacı için şimdilik 200,00 TL olmak üzere 400,00 TL maddi tazminatın ve 100,00 TL cenaze ve defin masrafı olmak üzere toplam 500,00 TL'nin işleyecek faizi ile birlikte poliçe teminat limitiyle sınırlı olmak üzere davalı ... şirketinden alınarak davacılara verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında talebini toplam 79.682,94 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; haksız ve mesnetsiz olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların 3. kişi olarak kabulünün gerektiği, murisin kusurunun davacılara yansıtılmayacağı ../...

-2-

2014/18928

2017/928

gerekçesiyle

açılan davanın kabulüne, davacı ... için 66.394,99 TL, davacı ... için 7.072,95 TL maddi tazminat ve cenaze ve defin giderleri için 6.715,00 TL olmak üzere toplam 79.682,94 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şlirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu desteğin öldüğünü ileri sürerek destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş, buna göre de Av. ...arafından hazırlanan 10.07.2013 tarihli bilirkişi raporunda... 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak davacıların ve ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu desteğin öldüğünü ileri sürerek destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş, buna göre de Av. ...arafından hazırlanan 10.07.2013 tarihli bilirkişi raporunda... 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak davacıların ve ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak ... Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının ve ölen desteğin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacıların destekten yoksun kalma zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin

../...

-3-

2014/18928

2017/928

alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 02.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38669, Karar No: 2019/13691, Tarih: 20.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/38669 E.  ,  2019/13691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını,maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İstinaf başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Kanunda değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Kanun ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. Maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan ilk derece mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten/sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10202, Karar No: 2021/2872, Tarih: 08.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10202 E.  ,  2021/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.Arazi niteliğindeki ... Mahallesi 113 ada 7 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre; ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ile taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak:Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3-C nolu bendinden (6.380,65-TL sinin 27/09/2015 tarihinden karar tarihi olan 11.02.2020 tarihine kadar işleyecek yasal faizin karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesi,) cümlesinin hükümden çıkarılmasına yerine (6.380,65 -TL’nin derhal davalılara ödenmesine, bu konuda ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, fark bedele 27/09/2015 tarihinden dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına, Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10510, Karar No: 2011/43, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10510 E.  ,  2011/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, çatı onarımı sırasında yağmur sularının oluşturduğu 6.779,50 TL zararın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı Adem Türksoy yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Emine Yonca Demir vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Davalı...in mirasçısı ...'e gerekçeli karar tebliği muhatabın adresinde bulunmama sebebini bilmesi muhtemel kişilerden adı ve imzası alınmak suretiyle soruşturulmadığı ve durumun haber verildiği en yakın komşunun imzasının alınmamış olması nedeniyle Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine uygun değildir. Bu nedenle ...'e gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

2- Davalı ...'in mirasçısı ...'e mahkemenin gerekçeli kararı Nüfus Müdürlüğünce bildirilen adreste Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; bu maddeye göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste Yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının tebliği geçerli değildir.

Bu nedenle ...'in tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla araştırılıp, Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3120, Karar No: 2021/5323, Tarih: 29.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/3120 E.  ,  2021/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1)Sanığın basit kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; ...Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2018 tarih, 2017/111 Esas, 2018/110 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurularak sanığın mahkumiyetine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.02.2019 tarih, 2018/2062 Esas, 2019/457 Karar sayılı kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.02.2019 tarih, 2018/2062 Esas,2019/457 sayılı kararının sanık tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nin 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararı ile iptal edildiği, iptal kararının 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, anılan maddesinin 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlendiği anlaşılmakla; 18.02.2019 olan karar tarihinde hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek tebliğnamenin red düşüncesine iştirak edilmeden yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.02.2019 tarih, 2018/2062 Esas, 2019/457 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “...Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.