muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30570, Karar No: 2017/3905, Tarih: 03.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/30570 E.  ,  2017/3905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 02.07.2011 tarihinde davalı bankadan 140.000 TL tutarında tüketici kredisi kullandığını, kredinin kullanımı sırasında kendisinden haksız olarak dosya masrafı adı altında 3.200 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek, bunun tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, H.M.K. 150. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacı asil 12.02.2015 tarihli dilekçesi ile engel nedeni ile duruşmaya gelemeyeceğini bildirmiş, mazeretinin kabulü ile duruşma gününü uyaptan/kalemden öğrenilmesine karar verilmesini istemiştir. 12.02.2015 tarihli duruşmada davacı asilin mazereti kabul edilmiş ve duruşma gününün uyap üzerinden öğrenilmesine karar verilmiş, 01.10.2015 tarihli duruşmada ise davacı asilin duruşmaya katılmaması ve davalı vekilinin davayı takip etmeyeceğini açıklaması üzerine, HMK 150. maddesince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, sonrasında, süresi içerisinde yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/1 maddesinde " Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir." düzenlemesine yer verilmiş, maddenin devamında, dosyanın yenilenmesi ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilecek haller açıklanmıştır. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, mazereti kabul edilen davacının, bundan sonraki duruşmaya çağrılması gerekeceği açıktır. Zira, işin mahiyeti ve mahkemenin türüne göre yargısal işlem ancak tefhim veya tebliğ ile sıhhat kazanır. Her ne kadar, mahkemece, duruşma gününün uyaptan öğrenilmesine karar verilmiş ise de; uyap kullanıcısı olmayan davacının duruşma tarihinden haberdar olması beklenemez. Davacının, mahkemece kabul edilen mazeretini müteakip kendisine duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmesi, gelmemesi halinde diğer usulü işlemlerin yapılması gerekirdi. Hal böyle olunca, 01.10.2015 tarihli duruşmada verilen dosyanın işlemden kaldırılmasına ilişkin kararın, dolayısıyla süresi içerisinde yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamasına ilişkin kararın yerinde olduğu söylenemez. Karar bu yönüyle usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21065, Karar No: 2014/4614, Tarih: 04.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21065 E.  ,  2014/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/584 Karar no:2013/517

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 04.03.2014 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi, aile konutu üzerinde hak sahibi eşin konutla ilgili tasarruflarının geçerliliğini diğer eşin açık rızasına bağlamış, rızaya ilişkin beyanın şeklini göstermemiştir. Rızanın mutlaka resmi şekilde (tapu memuru veya noterde) verilmesi gerektiğine ilişkin bir hüküm Yasa’da yoktur. Dosya kapsamına göre, davalı koca adına kayıtlı olan dava konusu taşınmaz üzerine 02/03/2011 tarihinde davalı banka lehine ipotek tesis edilmiş ve aynı tarihli muvafakatname de getirilip banka yetkilisine verilmiştir. Muvafakatnamedeki imzanın davacıya ait olmadığı tespit edilmiş ise de, bu sahteliğin, davalı koca, kredi borçlusu veya banka yetkilisi tarafından ortaklaşa yapıldığına veya banka yetkilisinin bilgisi dahilinde gerçekleştiğine ilişkin dosyada herhangi bir delil bulunmamaktadır. Davacı bunun böyle olduğuna ilişkin bir delil getirmemiştir. Bu durumda banka iyi niyetlidir. Tapu kütüğünde konutun "aile konutu" olduğuna ilişkin bir şerh de olmadığına göre, Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi gereğince bankanın kazanımı korunmalıdır. Davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü isabetsiz olup, bozulması gerektiği düşüncesiyle çocuğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/28996, Karar No: 2013/1164, Tarih: 28.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/28996 E.  ,  2013/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/22869

MAHKEMESİ : Sincan Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2010

NUMARASI : 2009/244 (E) ve 2010/52 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın "arkadaşı olan mağdurdan konuşma yapmak üzere cep telefonunu alarak cafeden çıktığı ve bu sırada kimliği tespit edilmeyen kişi tarafından cep telefonunun sanığın elinden alınarak olay yerinden kaçtığı, sanığın cep telefonunu çalmadığı ve böyle bir kastının da bulunmadığı" gerekçesiyle beraatine karar verilmiş ise de; sanığın soruşturma sırasında "telefonu D.. D..'tan aldığını, Durak'ın telefonu mahalleden bulduğunu söylediğini ve karşılık almadan kullanması için verdiğini, telefonu 26.03.2007 tarihinde sattığını" savunmasına karşın, tanık olarak dinlenen D.. D..'un "ben Yener'e mahalleden buldum diyerek telefon vermedim" şeklindeki beyanı ile mağdur Emre'nin "Yener'in telefonu konuşmak için istediğini, telefonu Yener'e verdiğini, daha sonra kağıt kalem istediğini, cafeye girip kağıt kalem aldığını ve Yener'e verdiğini, bu sırada Yener'in telefonu elimden alıp kaçtılar dediğini, kaçan şahıslardan birinin evini gösterdiğini, ancak oraya gittiğinde öyle birinin olmadığını gördüğünü" ifade etmesi karşısında soruşturma sırasında tanık olarak dinlenen ve "mağdura ait telefonu sanık Yener'den aldığını" beyan eden O.. C... tanık olarak dinlenerek, "sanığın yanında iki kişi olduğu halde müştekinin yanına gittiklerini, telefon etme bahanesiyle müştekinin cep telefonunu istediklerini, müştekinin cep telefonunu verdiğini, telefonla konuşur gibi yaptıklarını, daha sonra müştekinin kendisinden kağıt kalem istediğini, dışarıdaki üç kişinin ise telefonu alarak kaçtıklarını" beyan eden tanık V.. S..'ın beyanlarına neden itibar edilmediği kararda tartışılarak sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6318, Karar No: 2022/1125, Tarih: 15.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6318 E.  ,  2022/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01.10.2018 tarih ve 2017/162 E. - 2018/938 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 14.05.2020 tarih ve 2018/1916 E. - 2020/544 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının sigortalısı şirkete ait emtiada, davalı sorumluluğunda taşınırken, maddi hasar meydana geldiğini, emtianın alıcıya teslimi sırasında hasarlı olduğuna ilişkin CMR üzerine şerh düşüldüğünü, davalının taşıma işini navlun faturası ile üstlendiğinden TTK 875. maddesi gereği hasardan sorumlu olduğunu, davacının sigortalısı tarafından ihbar yapılmasını müteakip yaptırılan ekspertiz raporunda tespit edilen 106.558,17 TL ödenerek davacının sigortalısının haklarına halef olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla 106.558,17 TL’nin 15.11.2016 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin hazırlattığı ekspertiz raporuna dayanak teşkil eden CMR Konişmentosunun tahrifata uğratıldığını, CMR konişmento aslında herhangi bir hasar şerhinin bulunmadığını, davacının sigortalısı şirketin davalıya gönderdiği ihtarnamede, dava dışı şirketin talebi üzerine antrepo yetkileri tarafından 14.10.2016 tarihinde düzenlenen tutanağa atıf yapılarak bir palet oto parçasının eksik teslim edildiği belirtilirken, tutanakta hasarlı ibaresinin yer aldığını, 26.10.2016 tarihinde yapılan detaylı incelemeden önce ürünlerin eksik olduğunun nasıl bilinebileceği, nakliyeye konu ürünler kırmızı kodlu olduklarından inceleme yapma yetkisinin gümrük sorumlusunda olduğunu, teslimin gerçekleştiğini gösterir konişmentonun taraflarca imzalanması ile ürünlerin rizikosunun antrepocuya/alıcıya geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hasarlı olarak A Tipi Genel Antrepoya indirilen eşya noksanlığının taşıma esnasında mı, yoksa antrepoya indirildikten sonraki bir zamanda mı oluştuğunun tespit edilmesinin önem arz ettiği, Gümrük Müşaviri tarafından Gümrük İdaresi Bilgisayar Sistemi (BİLGE) üzerinden 14.10.2016 tarihli AN 167513 sayılı Antrepo Beyannamesinin düzenlenmiş

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hasarlı olarak A Tipi Genel Antrepoya indirilen eşya noksanlığının taşıma esnasında mı, yoksa antrepoya indirildikten sonraki bir zamanda mı oluştuğunun tespit edilmesinin önem arz ettiği, Gümrük Müşaviri tarafından Gümrük İdaresi Bilgisayar Sistemi (BİLGE) üzerinden 14.10.2016 tarihli AN 167513 sayılı Antrepo Beyannamesinin düzenlenmiş

olmasının, antrepo idaresinin hasarlı kap içerisindeki eşya tutarının transit belgesinde beyan edilen miktarlarda uygunluğunu görmüş olduğunu gösterdiğini, antrepo beyannamesinde antrepo kayıtlarının beyan edilen adet ve miktarda olduğu, aksi takdirde antrepo stok kayıtları ile eşya sayım tutanağındaki adet ve miktar örtüşmediğinde BİLGE üzerinden beyannamenin tescil ve onay görmesinin mümkün olmayacağı, antrepo beyannamesi görevli muayene memurunca beyana uygun olarak intaç edilmiş/kapatılmışsa dava konusu noksanlığın taşıma esnasında değil, antrepoya alındıktan sonraki bir zamanda olduğunun anlaşılacağı, aksi takdirde fiziki muayene ile görevli memurca eşyanın bulunduğu hal ve durum tespit edilip beyanname üzerine not düşülmesi gerektiği, bu tür bir bilgi olmaması nedeniyle antrepo beyannamesinin beyan edilen değerler üzerinden kapatılmış olduğunun düşünüldüğü, Park Antrepo tarafından emtianın hasarlı olduğuna ilişkin tutanak 14.10.2016 tarihli olmasına rağmen, küşat yapıldığına dair tutulan tutanağın 12 gün sonra 26.10.2016 tarihli olmasının ise, açıkça, eşya noksanlığının A Tipi Park Genel Antrepoya indirildikten sonra olduğu kuşkusunu doğurduğu, nitekim Gümrük Yönetmeliğinin 74./1 maddesine göre, Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşyanın, gümrük gözetimi altında taşıttan boşaltılacağı, boşaltmaya yetkili deniz, kara ve hava araçlarının sahipleri veya kaptan, pilot, sürücü veya acentenin yetkili personeli ile geçici depolama yeri işletmelerinin yetkili personeli tarafından eşyanın gümrük memurunun nezaretinde boşaltılmasını müteakip yirmi dört saat içinde boşaltma listesi düzenlenerek gümrük memuru, taşıt sahibi, sürücüsü veya temsilcisi ile geçici depolama yeri işletme personeli tarafından imzalanmak suretiyle gümrük idaresine ibraz edilmesi gerektiği, sigortalı emtianın konşimento ve hamule senedinde olduğu gibi Park Antrepo tarafından hasarsız teslim alınmış olduğunun, söz konusu eksikliğin teslimden sonra Park Antrepoda meydana geldiğinin, sigortalı emtianın kısmen/tamamen hasarlı ya da noksan olarak teslim alınması halinde taşıyıcı ilgililerinin iştiraki ile tutanak düzenlenmesi gerektiği, davalı taşıyıcısı yetkilisi ve/veya araç sürücüsü tarafından imza edilmemiş olan tutanakların, CMR'nin 30/1 maddesine göre taşıyıcının hasardan sorumluluğunu gerektirecek nitelikte bir tutanak olmadığı, davacı tarafından bu yükümlülüklerin yerine getirilmediği, dolayısıyla davalı taşıyıcının herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, bilirkişi rapor içeriğindeki tespitler ışığında kurulan hüküm gerekçesinde davacı vekilinin istinaf nedenlerinin karşılandığı, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının sigortalısı şirkete ait emtianın davalı tarafından taşınması sırasında hasarlandığından bahisle sigortalıya ödeme yapıldığı iddiasıyla halef olunan haklardan dolayı rücuan tazminat talebine ilişkindir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/420, Karar No: 2011/114, Tarih: 21.07.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/420 E.  ,  2011/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’un yapılan yargılanmaları sonunda; ... ve ...’ın zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine, tüm sanıkların ırza geçme eylemlerinin ise çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetlerine dair Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2005 gün ve 2005/116 Esas 2005/300 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Yüksek 5. Ceza Dairesinin tevdi kararından sonra, mağdur ...’in suç tarihinde Bursa Çocuk ve Gençlik Merkezinde kaldığı gözetilmeden, mağdurun koruma altına alınıp alınmadığının ve hakkında koruma kararı bulunup bulunmadığının İzmir İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünden sorulduğu anlaşıldığından, mağdurun 2828 sayılı Kanun uyarınca koruma altına alınıp alınmadığının Bursa İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünden araştırılması, varsa koruma kararının onaylı örneğinin getirtilip eklenmesinden sonra iadesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2362, Karar No: 2024/12, Tarih: 08.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/2362 E.  ,  2024/12 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/473 E., 2016/414 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/473 Esas, 2016/414 Karar Sayılı Kararı ile

1.Sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı,

2.Sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ... hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, münhasıran sanık ...'in beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olması sebebiyle hükmün bozulmasına ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz isteği, kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, münhasıran sanık ...'in beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olması sebebiyle hükmün bozulmasına ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz isteği, kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlileri tarafından yapılan çalışmalarda, 388 Sokak No:9 sayılı ikamette oturan Şehmuz Kurt isimli şahsın ikametinde kaçak sigara bulunduğu bilgisine ulaşılması üzerine, Sulh Ceza Hakimliğinden alınan arama kararına istinaden bahse konu adrese gidildiği sırada sokağa girildiğinde, 388 Sokak No:24/1 sayılı adresten elindeki poşetler içerisinde bulunan kaçak sigaralarla bir şahsın çıktığının görüldüğü, şahsa nerede oturduğu, kim olduğu ve kaçak sigaraların kime ait olduğu sorulduğunda, şahsın 388 Sokak No:97 sayılı ikamette oturduğunu, adının ... ve sigaraların kendisine ait olduğunu beyan ettiği, ikametinde kaçak sigara olup olmadığı sorulduğunda ise kendi ikametinde bulunmadığını, ancak ikametinin karşısında bulunan 388 Sokak No:24/1 sayılı boş dairede olduğunu ve anahtarının da kendisinde bulunduğunu söyleyerek anahtarı kolluk görevlilerine rızasıyla teslim ettiği, bunun üzerine şahsın hızlıca kolluk görevlilerinin yanından kaçtığı, tüm çabalara rağmen yakalanamadığı, Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunması sebebiyle 10.06.2015 tarihinde saat 17.00 ile 18.00 arasında verilen yazılı arama emrine istinaden saat 17.15 sıralarında ikamete girildiği, ikametin boş olduğu, ikametin girişe göre solda bulunan odasında kaçak sigaraların bulunduğu, yapılan aramada toplam 4713 paket gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği, yakalama çalışmaları devam ederken 11.06.2015 tarihinde İlçe Emniyet Müdürlüğüne sanık ...'in, yanında diğer sanık ... ile birlikte gelerek kendiliğinden teslim olduğu ve kendisi ile burada yapılan görüşmede neden kaçtığı sorulduğunda, kendisinin elinde sigaralarla çıktığı evin babası ...'e ait olduğunu, bu evde kaynı olan ve şu an yanında kendisi ile beraber gelen sanık ...'ın ikamet edeceğini, şu an evin tadilat halinde olduğu için boş olduğunu, kendi elinde ve bahse konu ikamette yakalanan sigaraların sanık ...'a ait olduğunu, kaçak sigaraların kendi üzerine kalmasından korktuğu ve kaynı olan sanık ...'ın o anda evde olmadığı için kaçtığını beyan ettiği, sanık ...'ın da ele geçen sigaraların kendisine ait olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ...; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, sanık ...; sigaraların kendisine ait olduğunu, evinde bulunan sigaralardan iki poşet alarak dışarı çıktığını, eniştesi olan diğer sanık ... ile karşılaştığını, elindeki poşetleri ve evin anahtarını vererek "bekle ben geliyorum" dediğini, sonra tekrar gelirken sanık ...'nin yanında polisleri görünce korktuğu için yanına gitmediğini beyan etmiştir.

3.Tutanak tanığı Murat Üstünel; sanık ...'i elinde poşetle bir evin önünde beklediğini