muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2081, Karar No: 2021/9903, Tarih: 27.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/2081 E.  ,  2021/9903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, yağma

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

...'ın Türem Emlak isimli işyeri bulunduğu, bu işlerde kendisine kardeşi ...'ın da yardım ettiği, ...'ın daha önce Deniz Emlak isimli işyeri bulunan ... ile ortaklaşa emlak alım satımı yaptıkları, bu nedenle taraflar arasında yaptıkları ortak işlerden kaynaklanan alacak borç ilişkisi bulunduğu, ...'ın 27/11/2013 günü kardeşi ...'a gidip ...'ten olan 85.000 TL alacağımızı isteyelim diyerek ... ve ...'ın birlikte saat 10.30 sıralarında ...'e ait Deniz Emlak isimli işyerine gittikleri, işyerinde bulunmayan ...'in yaklaşık 10 dakika içinde işyerine geldiği, oturup konuştukları, ... ve kardeşi ...'ın ...'e 85.000 TL alacaklı olduklarını alacaklarını istemeye geldiklerini söyledikleri, ...'in ise ...'a benim senden 125.000 TL alacağım var asıl ben senden alacaklıyım, sana para veremem dediği, bunun üzerine ... ve ...'ın ...'e "Biz Malatyalı'yız borcunu öde, yoksa seni öldürürüz, cinayet çıkar" dedikleri, tehdit içeren bu sözler üzerine ...'in oturduğu masada sakladığı bıçağı çıkardığı, ... ve ...'a işyerimi hemen terk edin yoksa sizi polise şikayet ederim dediği, bıçak çekilmesinden dolayı korkuya kapılan ...'ın kemerini çıkararak sallayıp işyerini terk ettikleri, saat 11.30 sıralarında ...'ın kendisine ait ... nolu telefondan ...'in kullandığı ... nolu telefonu aradığı, telefonla ... ve ...'ın birlikte ... ile görüştükleri, işyerinde söyledikleri sözleri tekrarladıkları, "Bize borcunu öde yoksa seni öldürürüz" dedikleri, aynı gün ...'ın ...'e ait ev telefonunu arayarak telefona çıkan eşi ...'e " ... Bey ile münakaşa ettik, kocanızla konuşun biz Malatya'lıyız aşiretiz, başına kötü şeyler gelebilir. Toplanıp karar vereceğiz" diyerek tehdit ettiği, ...'in işyerinde ölümle tehdit edilmesi karşısında korkuya kapılarak masada bulunan bıçağı çıkardığı, ancak ...ve...'a yönelik yaralama amacıyla sallamadığı, sadece bıçağı elinde tuttuğu, işyerimi terk edin dediği olayda katılan sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin TCK’nın 150.maddesi delaleti ile tehdit suçundan sübuta erdiği, katılan sanık ... hakkında haksız tahrik altında birden fazla kişiye karşı silahlı tehdit suçunu oluşturduğu halde sanıklar hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar ... ve ... müdafii ile katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 26.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28547, Karar No: 2022/7499, Tarih: 13.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/28547 E.  ,  2022/7499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, zoralım

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Dairemizce kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.05.2017 tarih 2015/7-389 E, 2017/272 K sayılı ve 08.04.2014 tarih, 2013/7-591 E, 2014/171 K sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanıkların eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Sanığın temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 24.05.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 31.05.2013 olduğu,

Sanığın ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/482 Esas sayısında derdest dosyasında suç tarihinin 16.05.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 20.02.2015 olduğu anlaşılmakla,

Suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. madde kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanık hakkında 31.05.2013 tarihli iddianame ile 4614 paket gümrük kaçağı sigara, 13 paket pipo tütünü, 440 karton makaron, 17 kutu sigara kağıdı, 20 kg çay ele geçirildiğinden bahisle 5607 sayılı Kanunu 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, hükme esas alınan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında 5254 paket gümrük kaçağı sigara, 13 paket pipo tütünü, 440 karton makaron, 17 kutu sigara kağıdı, 20 paket çay için gümrüklenmiş değerin tespit edildiği, mahkemece sanıktan 4614 paket gümrük kaçağı sigara ve diğer eşyaların ele geçirildiğinin kabulü ile sanığa gümrüklenmiş değerin iki katı olarak 5254 paket sigara için düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirtilen tutarın iki katını ödemesi halinde etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanabileceğinin bildirildiği anlaşıldığından, dava konusu edilen kaçak eşyalar açısından kaçak eşyaya mahsus tespit varakası düzenlenerek sanık hakkında etkin pişmanlık ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin şartların değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13248, Karar No: 2020/4621, Tarih: 09.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/13248 E.  ,  2020/4621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden kısmen kabulüne, TEDAŞ Genel Müdürlüğü ve ihbar olunanlar yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı idareler vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.Ancak:

Dava konusu taşınmazdan geçen irtifak hakları ile pilon yerlerinin yüzölçümü belirtilmek suretiyle davacılar payının iptali ile davalı idareler adına tescili yerine infazda tereddüt uyandıracak şekilde ve payların tamamının iptaline karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3 nolu bendinin tümü ile hükümden çıkartılmasına, yerine (..,...,...,...mahallesinde kain 50188 ada 1 parseldeki Harita Mühendisi Özgür Erdoğdu'nun 30/05/2013 tarihli raporunda belirtilen TEİAŞ'ın sorumluluğundaki 154 kv iletim hattına ait 144 m² ile direk yerinde davacılar payının iptali ile davalı ... adına tescili ile 13.136 m² irtifak hakkının davacı payları oranında davalı TEAİŞ adına tapuya tesciline, TEDAŞ'ın sorumluluğundaki 34,5 kv iletim hattına ait 35 m²'lik 2 adet toplam 70 m²'lik pilon yerine davacılar payının iptali ile davalı TEDAŞ adına tesciline, 5686 m² irtifak hakkının davacı payları oranında davalı TEDAŞ adına tesciline,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idarelerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1871, Karar No: 2013/3530, Tarih: 11.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/1871 E.  ,  2013/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.03.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, iş makinası ile yaptırılan hafriyat çalışması sonucu oluşan komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, kot farkı ve eğimin doğal etkenlerle oluştuğunu davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toprak yapısının sert olduğu, parsel üzerindeki yapıda çatlak olmadığı, tecavüz ve zararın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazlarda yapılan keşif sonucu düzenlenen 14.03.2011 tarihli raporda; "yapılan hafriyat neticesinde istinat duvarı yapımının acil ihtiyaç olduğu, aksi takdirde zemin oturmalarının ve yağan yağmurlar sonucu oluşacak toprak kaymalarının engellenmesi mümkün olmayacağı" bildirilmiş, mahkemece yapılan 1. keşif sonucu düzenlenen 15.06.2012 tarihli raporda "zeminin yumuşak kaya olmasından dolayı kayma-akma ve oturmanın mümkün olmadığından" tecavüzün ve zararın olmadığı ifade edilmiştir.

Mahkemece yapılan 2. keşif sonucu düzenlenen 12.10.2012 tarihli raporda ise "...hafriyata devam edilmesi halinde binanın güvenliği için ve ileride oluşabilecek zararların önüne geçebilmek için jeoloji veya jeofizik mühendislerince zemin etüd raporu hazırlanmasından sonra... istinat duvarının yapılması gerektiği" belirtilmiştir.

Görülüyor ki, bilirkişi raporları birbiriyle çelişkilidir. Uyuşmazlığın çözümünün özel ve teknik bilgiyi gerektirmesi nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi uyarınca jeoloji veya jeofizik mühendisleri marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak ve bilirkişilerden çelişkiyi ortadan kaldıracak nitelikte rapor alınmak suretiyle zararın belirlenmesi, tehlikenin giderilme biçiminin açıklattırılması ve zarar tehlikesi ortadan kaldırılacak şekilde bir karar verilmesi gerekir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2106, Karar No: 2010/9734, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2106 E.  ,  2010/9734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kendisine hayvancılık sanayi bölgesi yapmak için 8 dönüm arsayı 45 gün içinde tapusunu vereceğinden bahisle şifahi olarak sattığını, alınan karar uyarınca arsanın 1/3 bedeli olan 8.000 YTL’yi 20.6.2006 tarihle makbuzla ödediğini, aradan 2 yıl geçmesine rağmen davalının tapuyu devretmediğini, başvuruları sonuçsuz kalınca davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında satım akdi yapılmasına ilişkin bir anlaşma olmadığı, dava konusu edilen bedelin davalı tarafından tahsis edilecek taşınmazda organize hayvancılık yapılabilmesi için ödenen iştirak bedeli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, arsa satışı karşılığı olarak davalıya ödediği 8.000YTL’nin davalıdan tahsili için başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, taraflar arasında satım akdi bulunmadığı, davacı tarafından yapılan ödemenin davalı tarafından tahsis edilecek taşınmazda organize hayvancılık yapılabilmesi için ödenen iştirak bedeli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacının 20.6.2006 tarihli makbuzla davalıya 8.000YTL ödediği taraflar arasında uyuşmazlık konusu

değildir. Makbuzda ödemenin arsa satışı iştirak bedeli olduğuna dair açıklama bulunmaktadır. 4.10.2007 tarihli 9 nolu Belediye Meclisi Kararı ile iştirak bedeli yatırıp da kiralamadan vazgeçenlerin iştirak bedellerinin geri kendilerine ödenmesine karar verilmiştir. Kaldı ki, davalı Belediye Başkanlığı, Tahsilat ve Muhasebe Servisine yazdığı 28.3.2008 tarihli yazı ile davacıya paranın iadesi istenmiştir. Bütün bu olgular dikkate alındığında mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 1.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2221, Karar No: 2017/2325, Tarih: 29.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2221 E.  ,  2017/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, "muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği, belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu cihetle, dairemizce dosyaya intikal ettirilen adli emanetin 2010/7281 sırada kayıtlı suça konu motorlu araç trafik belgesi aslı üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde; muayene işlemleri mutad uygulamasında mavi veya siyah renk yazan kalem kullanılıp, tek imza ile imzalanmasına rağmen, suça konu belgede kırmızı kalem kullanılıp, çift imza ile imzalanıp, işlem tarihinin bir alt satıra yazıldığı, yapılan sahteciliğin ilk bakışta anlaşılması karşısında; mevcut haliyle yapılan sahteciliğin aldatıcılık niteliği bulunmadığından, yasal unsurları itibariyle oluşmayan "resmi belgede sahtecilik" suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Adli emanetin 2010/7281 sırasına kayıtlı suça konu belge hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14819, Karar No: 2014/13212, Tarih: 14.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/14819 E.  ,  2014/13212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasına dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.03.2013 günlü ve 2012/83 E.-2013/111 K.sayılı hükmün temyiz talebinin miktardan reddine ilişkin dairece verilen 16.04.2014 günlü ve 2014/5390 E.-2014/6146 K. sayılı ilama karşı davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından ,kayıp kaçak bedeli adı altında tüketicinin faturasına yansıtılan bedelin davalı tüketiciye iadesine karar verildiğini beyan ederek, bu hakem heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, talebin reddine karar verilmiş,hükmün davacı tarafca temyizi üzerine Dairemizce temyiz talebinin miktar itibariyle reddine karar verilmiştir.Davanın niteliği ve müddeabihi itibariyle, kararın temyizinin mümkün olup olmadığı, bir başka ifadeyle esas kararın kesin olup olmadığı tartışılmalıdır.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2.maddesinde, miktar veya değeri belirli bir tutarın altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğu, dolayısıyla temyizinin olanaklı bulunmadığı hükme bağlanmıştır. Yasa koyucu bu hükümle açık bir biçimde, bir kararın temyiz kabiliyetini haiz bulunup bulunmadığını belirlerken, davanın miktar veya değeri yanında temel ölçü olarak davanın türünü de esas almıştır. Davada, davacının abonelerinden almakta olduğu kayıp-kaçak bedelinin alınmamasına dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali istemiyle açılmış; davalının yarattığı çekişmenin giderilmesi talep edilmiştir.

Her ne kadar davacının davalıdan aldığı kayıp-kaçak bedeli miktar itibariyle 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5.maddesinde ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus olmadığından ve ileriki yıllara da yönelik olduğu, dolayısıyla art etkisinin bulunduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla yaratılan çekişme ve hukukî uyuşmazlığın kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih 2009/13-122, 189, 13/10/2010 tarih 2010/13-406, 503 Esas, Karar sayılı ilamlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir).Bu itibarla, kayıp-kaçak bedelinin yasada öngörülen ücret tespit kurallarına uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, bir kanun hükmünün ileriye dönük olarak uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağı, eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğunun kabulü gerekir.Bu itibarla temyiz talebinin miktardan reddine ilişkin değerlendirmenin maddi hataya dayandığı sonucuna varıldığından HUMK 440.madde gereğince davacı tarafın karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 16.04.2014 tarih, 2014/5390 E.-2014/6146 K.sayılı temyiz talebinin miktardan reddine ilişkin kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının ONANMASINA, 27.20 TL fazla alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 14.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9079, Karar No: 2010/13010, Tarih: 15.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/9079 E.  ,  2010/13010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı-k.davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin davalıdan 2006 yılında boşandığını 2 çocuğun velayetinin müvekkil anneye verildiğini, 16.06.2006 tarihinden itibaren müvekkiline 100 TL yoksulluk, çocuklara 60'ar TL iştirak nafakası bağlandığını belirterek müvekkilinin nafakasının 150,00 TL'ye, çocuklardan Dilek'in 200,00, Semih'in nafakasının ise 150,00 TL'ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, karşı davacı vekili cevap dilekçesi ve karşı davasında; çocuklarının ekstra masraflarını müvekkilince karşılandığını, davacı kadının ölen babasından 550,00 TL yetim maaşı aldığını, davacının yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep ve dava etmiş, müşterek çocuklar için mahkemece takdir edilecek nafakayı ödemeyi müvekkilinin kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, daha önce takdir edilen nafakalara ilişkin ilamda, hükmedilen nafakaların yıllık TÜFE oranında artırılacağına karar verilmiş olması ve o tarihten sonraki yıllarda enflasyonda büyük bir sıçrama bulunmaması gerekçesiyle davanın reddine, davacı-karşı davalı kadının yetim aylığı dışında bir gelirinin olmaması ve bu miktarında onu yoksulluktan kurtaramayacağı gerekçesiyle karşı davanın da reddine karar vermiş, hüküm davacı, karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükmolunan nafakaların gelecek yıllarda da artırımına ilişkin TMK 176/4, 330/4 ve 365/5. maddeleri, ekonomik yönden güçsüz olan nafaka alacaklılarının her yıl dava açmak suretiyle emek sarfından ve masraf yapmaktan kurtarılmaları amacıyla getirilmiştir.

Tarafların ekonomik ve sosyal durumlarında, ihtiyaçlarında, ülkenin ekonomik yapısında vs. hallerde önemli değişiklikler olması halinde önceki ilamlarda hükmolunan gelecek yıllardaki artışa ilişkin değerler veya oranlar sonradan yetersiz kalabilir. Şartların değişmesi halinde nafaka her zaman artabilir.

Tarafların ekonomik ve sosyal durumlarında, ihtiyaçlarında, ülkenin ekonomik yapısında vs. hallerde önemli değişiklikler olması halinde önceki ilamlarda hükmolunan gelecek yıllardaki artışa ilişkin değerler veya oranlar sonradan yetersiz kalabilir. Şartların değişmesi halinde nafaka her zaman artabilir.

Somut olayda; müşterek çocuklardan Dilek'in üiversiteye hazırlanmakta olduğu, dersaneye gittiği, okul servis ücreti ödendiği, Semih'in ise 6. sınıf öğrencisi olup SBS hazırlık kurslarına gittiği nazara alındığında, önceki ilamdaki gelecek yıllardaki artış (TEFE) hükmüne göre artan iştirak nafakaları yetersiz kalacaktır. Ayrıca davalı-karşı davacı cevap dilekçesinde, çocukları için takdir edilecek nafakayı ödemeyi kabul ettiğini de bildirdiğine göre, mahkemece çocukların ihtiyaçlarındaki bu önemli değişimler dikkate alınmadan iştirak nafakasının artırılmasına ilişkin istemin reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.