muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14647, Karar No: 2016/14532, Tarih: 26.10.2016

Öte yandan, bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukuku'nda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Hükmün 1 nolu bendinin (C) fıkrasında '...davacının ...'na ait olduğunun tespitine...' karar verilmiş ise de; az yukarıda gerekçesi açıklandığı üzere; mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yine; hükmün 3 nolu ve 4 nolu bentlerinde ... adlı kişi aleyhine yargılama gideri, harç ve vekalet ücretine hükmedilmiş ise de ; dosya kapsamında yer alan belgelerden ... tapu maliklerinden olmadığı gibi yargılama safahatında da hiç yer almamış ve hüküm başlığına da yazılmamıştır. Bu durumda, davada yer almayan ve tapu maliki olmayan bu şahıs hakkında karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ayrıca; davalı ...'nun yargılama gideri, karar ve ilam harcı ve avukatlık ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava dilekçesinde dava değeri 10.000 TL olarak belirtilmiş, bu miktar üzerinden peşin harç yatırılmış, keşif sonucunda dava konusu edilen muhdesat değeri belirlenmiş olup, davacının tapudaki payı dışındaki davalıların payına düşen muhdesat değeri üzerinden yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu husus gözetilmemiş mahkemece harç tamamlattırılmamıştır Bu bakımdan, Mahkemece karar tarihi itibarıyla dava dilekçesinde gösterilen 10.000 TL. dava değeri üzerinden avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde harcı tamamlanmamış değer dikkate alınarak davalılar aleyhine fazla avukatlık ücreti hesap edilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalılar ....'nun temyiz itirazları yukarıda gösterilen sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 164,35 TL peşin harcın istek halinde ... ve ...'na ayrı ayrı iadesine, 131,45 TL peşin harcın ..., ... ve ...'ye ayrı ayrı iadesine, 26.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20193, Karar No: 2014/11295, Tarih: 05.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20193 E.  ,  2014/11295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/17092

MAHKEMESİ : Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2011

NUMARASI : 2010/573 (E) ve 2011/739 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların, müştekinin müdür olarak görev yaptığı Habur İlköğretim Okulunun camlarını taş atarak kırmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1- Suça sürüklenen çocuklar M.. T.. ve H.. B.. hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Suça sürüklenen çocukların savunması, müşteki ve tanık ifadesi, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağının değerlendirilmesi açısından; suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2.maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan ve aynı Kanunun 35/3.maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuklar Y.. A.. ve Y.. A.. hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

2- Suça sürüklenen çocuklar Y.. A.. ve Y.. A.. hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Suça sürüklenen çocukların olayı gerçekleştirdiklerine dair müşteki veya tanığın görgüye dayalı bilgilerinin bulunmaması, suça sürüklenen çocukların aşamalarda değişmeyen ifadelerinde, suçlamaları kabul etmemeleri, suça sürüklenen çocuk H.. B..'nin soruşturma aşamasındaki ifadesinde, suça sürüklenen çocuklar olan Yusuf ve Yunus'un da ellerinde bulunan sapanlarla camları kırdıkları yönündeki soyut beyanının, suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğine dair tek başına yeterli delil oluşturmayacağı karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1376, Karar No: 2016/4083, Tarih: 29.09.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/1376 E.  ,  2016/4083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... Taah. Tic. A. Ş. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 15/09/2015 tarih ve ... sayılı hükmün taraf vekillerince temyiz edilmiş davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dosyasının eki olduğu anlaşılan ve Dairemizin 24.02.2015 tarihli bozma ilamından önce 10.07.2014 tarihli geri çevirme kararı üzerine gönderilen "3 sandık içinden çıkan 37 adet klasör ve 37 adet kutu klasör"ün bu kere dosya eki olarak gönderilmediği anlaşıldığından anılan klasörlerin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12456, Karar No: 2016/6430, Tarih: 11.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12456 E.  ,  2016/6430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanığın atılı suçu kabul etmemesi, olay tarihinden yaklaşık iki ay sonra suça konu motosiklet kendisinde yakalanan ... oğlu ...'in motosikleti amcası ...'in oğlu ...'den aldığını, ... oğlu ...'in ise motosikleti İbrahim adlı şahıstan ... adlı şahsın aracılığıyla aldığını belirtmesine karşır kovuşturma aşamasında kolunda yılan dövmesi bulunan ... isimli birinden aldığını ve sanığa ait fotoğraf gösterildiğinde ise sanığı teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında, ... oğlu ...'in beyanında adı geçen İbrahim adlı şahıs dinlenerek olaya ilişkin bilgisi bulunup bulunmadığının tespiti ile soruşturma aşamasında şüpheli sıfatıyla ifadeleri alınan ... oğlu ... ile ... oğlu ... dinlenerek ve adı geçen şahıslar ile ... hakkında kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak, sanığın eyleminin TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasını satın almak veya kabul etmek suçunu da oluşturup oluşturmadığı tartışılarak hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Suça konu motosikletin sabit bir yere kilitlenmeksizin sokakta park halinde iken çalındığının anlaşılması karşısında, sanığın eylemine uyan TCK'nın 142/1-e maddesi yerine aynı Kanunun 141/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar vermek suretiyle eksik ceza tayini,

b)Sanığın sabıkasına esas ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.09.2007 tarih, 32-381 sayılı ilamı tekerrüre esas teşkil ettiği halde yerinde olmayan gerekçeyle TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c)Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının gözetilmesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3002, Karar No: 2020/4977, Tarih: 15.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/3002 E.  ,  2020/4977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/11/2017 gün ve 2017/138 esas, 2017/366 sayılı kararı ile, sanıklar ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... haklarında, mağdur ...’ya yönelik nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanı, sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiileri, yakınan ... vekili ile o yer Cumhuriyet Savcısınca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, 02/04/2018 gün ve 2018/297 esas, 2018/428 sayılı karar ile; suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen karar yönünden, CMK. 286. maddesi uyarınca KESİN; diğer hükümler yönünden ise “TEMYİZ YOLU AÇIK” olmak üzere “İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine” karar verildiği;

Anılan karara karşı; sanıklar ... ve ... ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiileri tarafından temyiz isteminde bulunulduğu;

Sanık ... müdafii 30/06/2018 tarihli temyiz başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesinin 05/07/2018 günlü Ek Kararı ile “15 günlük yasal süre geçtikten sonra yapıldığı”;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafii 16/04/2018 tarihli başvurusunun ise; Bölge Adliye Mahkemesinin 11/06/2018 günlü Ek Kararı ile “hükmün kesin nitelikte olduğu” gerekçesiyle, vaki temyiz taleplerinin CMK 296. maddesi uyarınca reddine karar verildiği;

Değinilen ek kararların kendilerine tebliğine müteakip, sanık ... savunmanı tarafından, asıl karar ve 05/07/2018 günlü ek karara; suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından 11/06/2018 günlü ek karara karşı, yasal süresi içinde usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... hakkında istinaf isteminin esastan reddine dair verilen (asıl) karar ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu; sanık ... müdafii tarafından yasal süre geçtikten sonra temyiz başvurusunun yapıldığı gerekçeleriyle, temyiz istemlerinin reddine dair verilen ek kararlarda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiileri ile sanıklar ... ve ...’nun temyiz itirazlarının CMK'nın 302/1. maddesi gereğince reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 02/04/2018 gün ve 2018/297 esas, 2018/428 sayılı asıl kararı ile 05/07/2018 ve 11/06/2018 tarihli ek kararlarının tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12085, Karar No: 2014/15102, Tarih: 18.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12085 E.  ,  2014/15102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, İzmir 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 02/02/1994 gün 3792 sayılı kararı ile uygun bulunan koruma amaçlı imar planında kentsel sit alanı olarak belirlenen sınırlar dahilinde, ayrıca aynı Kurul'un 09/04/1993 gün 3248 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen yapının karşısında yer almakta olan ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı yapının izinsiz olarak çatısının ahşap elemanları, yağmur suyu olukları ve kiremitlerinin yenilendiği, dış ve iç cephe duvarlarının yenilenerek sıvandığı, yenilerini takmak üzere binanın kapı ve pencelerinin söküldüğü, avlu kapısı karşısında yer alan tek katlı müştemilatın yıkılarak kaldırıldığı, ana binaya bitişik vaziyetteki ikinci tek katlı müştemilatın tamamen yenilendiği ve ana yapının tüm odalarındaki taban ve tavan döşemelerinin değiştirildiğinden bahisle açılan kamu davası ile ilgili olarak, bahse konu taşınmaz üzerinde yapılan müdahalelere ilişkin hazırlanan projenin İzmir 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 01/10/2010 gün 6144 sayılı kararı ile onaylanmasına karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/03/1995 tarih ve 1995/9-41-64 sayılı kararında belirttiği üzere, suç tarihinden sonra sunulan projenin Kurul'un sözü edilen kararları ile uygun olduğuna karar verilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçun manevi unsurunun oluşmayacağı, kaldı ki suça konu yapıya ilişkin dosya kapsamında mevcut resimler ile sanığın savunması dikkate alındığında, tamamen harabe halinde bulunan yapının mevcudiyetinin muhafaza edilmesi ve içerisinde yaşanması için suça konu uygulamaların yapılmasında zaruret bulunduğu, bu kapsamda sanığın atılı suç bakımından kastının olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26948, Karar No: 2017/11252, Tarih: 18.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/26948 E.  ,  2017/11252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın terk ettiği bildirilen adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan duruşma davetiyesi tebliğinin geçersiz olmasına rağmen, yokluğunda yargılamaya devam edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13162, Karar No: 2017/12038, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/13162 E.  ,  2017/12038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5192, Karar No: 2012/10967, Tarih: 07.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/5192 E.  ,  2012/10967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :335-760

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanarak yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 04.07.2007 tarihinde kesinleşen davacıya, 2002 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Nisan ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 22.10.2008 – 21.05.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.