muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/502, Karar No: 2020/851, Tarih: 17.02.2020

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun ,yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.

Yine, söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi )

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır.

Davalı iş yerinde gıda ve deterjan ambalajı üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli , Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Ambalaj Sanayi Ve Ticaret A.Ş'ye iadesine,

17/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3653, Karar No: 2020/7522, Tarih: 21.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/3653 E.  ,  2020/7522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet, ret

1-Sanık ... hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik sanık müdafinin vekalet ücretine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde:

7035 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinin Bölge Adliye Mahkemeleri tarafından verilen kararlara ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin CMUK'nin 310. maddesine göre “1 hafta“ olduğu, ancak incelemeye konu hükümde temyiz süresi “15 gün“ olarak gösterilmek suretiyle sanık müdafinin yanıltıldığı; bununla birlikte sanık müdafine 01/10/2019 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen kararın, 15 günlük süre de geçtikten sonra, sanık müdafi tarafından 02/12/2019 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında verilen mükerrerlik nedeniyle red kararları ile sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Katılan vekilinin 02/10/2019 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile yalnızca sanıklar ... ve ... haklarında verilen beraat kararlarına yönelik temyiz isteminde bulunduğu, 07/11/2019 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde ise, sanıklar ... ve ... haklarında verilen mükerrerlik nedeniyle red kararları ile sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak da temyiz incelemesi talep ettiği anlaşılmış; 7035 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinin Bölge Adliye Mahkemeleri tarafından verilen kararlara ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin CMUK'nin 310. maddesine göre “1 hafta“ olduğu, ancak incelemeye konu hükümde temyiz süresi “15 gün“ olarak gösterilmek suretiyle katılan vekili yanıltılmış ise de; katılan vekilinin red kararlarını ve mahkûmiyet hükmünü, 15 günlük süre de geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3-Sanıklar ... ve ... haklarında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

3-Sanıklar ... ve ... haklarında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Birleşen dosyalar yönünden Mahkemece mükerrerlik nedeniyle verilen red kararlarının temyiz incelemesi kapsamında bulunmaması nedeniyle, Mahkemenin beraat ve mahkûmiyet kararlarının konusunu oluşturan ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24/09/2010 tarihli 2010/36133 Soruşturma ve 2010/16916 Esas sayılı iddianamesine esas teşkil eden ...’nın 27/08/2010 tarihli ve VDENR-2010-579/41 sayılı vergi suçu raporuna konu edilen ...Nak. Geri Dönüşüm Ltd. Şti. tarafından düzenlenen en son 2008/Temmuz ayına ait faturaların KDV indiriminde kullanılması karşısında, 2008 takvim yılı yönünden suç tarihinin “25/08/2008” olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanıklara yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 2007 takvim yılı yönünden en aleyhe kabulle suç tarihi olan “25/01/2008” ile 2008 takvim yılı yönünden “25/08/2008” olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 21/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1140, Karar No: 2024/4472, Tarih: 29.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1140 E.  ,  2024/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1232 Esas, 2022/668Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/382 E., 2017/79 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) Kararının İptali ve Marka Hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının "FİTO" ibareli, "tıbbi müstahzar" emtisını içeren 1991/124363 sayılı tanınmış markanın sahibi olduğunu, anılan markanın uzun zamandan bu yana kullanıldığını, davalının 2014/13762 sayılı, "fyto+ŞEKİL" ibareli, 3 ve 5 inci sınıftaki ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusuna yaptıkları itirazın Markalar Dairesi tarafından kısmen kabul edilerek başvurunun 5/1 alt sınıf ürünler bakımından reddedildiğini, başvurunun tümden reddi istemiyle yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK tarafından 2015/M-7432 sayılı kararla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun tescilinin "FİTO" esas ve ayırt edici unsurlu markası ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterine zarar vereceğini, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının markasının "FİTO", dava konusu işaretin "FYTO+ŞEKİL" ibareli olduğu," "FİTO" , ibaresinin Yunanca "bitki" anlamına gelen ön ek niteliğinde bulunduğu, davacının markasının 5 inci sınıftaki tıbbi müstahzar ürünlerini içerdiği, genel olarak ilaç ve benzeri kimyasal ürünleri kapsadığı, davalının başvurusunun ise ilaç ürünlerini içermediği, onun dışındaki 3 ve 5 inci sınıf ürünleri içerdiği, bu yönden başvuru ile davacı markalarının aynı tür ürünleri içermedikleri, ürünlerin niteliği gereği, aynı tür sayılma olanağının da bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu olan işaret arasındaki iltibas ihtimali araştırılırken göz önüne alınacak kitlenin, ürünlerin ortalama tüketici kitlesi olduğu, davacının markasının kapsamındaki ürünlerin meri mevzuat geriği reçeteli ve eczanede satılması mecburiyeti karşısında, bunların ortalama alıcı kitlesinin doktorlar ve eczacılar olduğu, iltibas ihtimalinin de bu gruptaki alıcılar yönünden değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu, buna karşın davalının başvurusunda ilaç ürünlerinin yer almadığı, bu ürünlerin ortalama alıcılarının ilaç ürünlerindekinden farklı olduğu, 5/1 alt sınıf ürünler haricindeki yargılama konusu ürünler bakımından iltibas doğmasının mümkün bulunmadığı, zira işaretlerin görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketiciler tarafından ilk bakışta ve derhal ayırt edilebileceği, davacı markasının tanınmış olmadığı, kötü niyet iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu marka ile müvekkiline ait itirazına mesnet markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda da markaların benzer olduğunun tespit edildiğini, mahkeme kabulünün aksine "FİTO" ibaresinin bitki anlamına gelmediğini, ayırt ediciliğinin yüksek olduğunu, başvuru kapsamında bırakılan malların müvekkili markası kapsamında yer alan mallarla aynı/benzer olduğunu, bu yönde Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen emsal mahkeme kararları bulunduğunu, müvekkili markasının tanınmış olduğunu ve başvurunun kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak dava konusu YİDK kararının iptaline, başvurunun tescili halinde 5 inci sınıf mallar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markası arasında, uyumazlık konusu 3 ve 5 inci sınıf mallar yönünden 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnama'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) maddesi anlamında iltibas bulunmadığı, zira davacının itirazına mesnet markasının sadece 5 inci sınıfta yer alan "tıbbi müstahzarlar" malları için tescilli bulunduğu, başvuru kapsamında bırakılan ve uyuşmazlık konusu olan 3 ve 5 inci sınıf malların davacının itirazına mesnet markası kapsamında yer alan "tıbbı müstahzalar" emtiasından farklı olduğu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2015/8980-2016/3973 E/K sayılı ilamında belirlendiği üzere tıbbı müstahzar emtiası, 5 inci sınıfın birinci alt grubunda yer alan mallara karşılık geldiği ve tıbbı müstahzar malları ile 5 inci sınıfta bulunan diğer ürünlerin kullanım amaçları, hedeflenen halk kesimleri ve dağıtım kanallarının farklı olması nedeniyle birbiri yerine ikame edebilme veya kullanılabilme olanaklarının bulunmadığı, benzer bir uyuşmazlıkta Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2020/614-2020/4248 E/K sayılı ilamıyla davacı markasının tescil kapsamında yer alan "tıbbi müstahzarlar" emtiasının 5 inci sınıfın sadece birinci alt grubunda yer alan mallarla benzer olduğunun, 5 inci sınıfın diğer alt grubunda yer alan alan malların farklı bulunduğunun kabul edildiği, diğer taraftan davacının tanınmışlık ve kötü niyet iddialarının da ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7409, Karar No: 2014/3204, Tarih: 17.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/7409 E.  ,  2014/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/48231

MAHKEMESİ : Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2012

NUMARASI : 2011/706 (E) ve 2012/740 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında yaralama suçundan doğrudan tayin olunan adli para ceza- sının tutarına ve hüküm tarihine göre hüküm, 6217 sayılı Yasayla 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE),

B- Sanık hakkında yasak bıçak taşıma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesine giren bıçaklardan olup olmadığının Adli Tıp Kurumu, Emniyet Kriminal veya Jandarma Kriminal Labora- tuvarından alınacak rapor ile saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlen- dirilmesi gerekirken, soruşturma aşamasında konusunda uzman olmayan polis memur- larınca hazırlanan ön inceleme raporuna itibar edilerek eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26995, Karar No: 2013/12180, Tarih: 30.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/26995 E.  ,  2013/12180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.11.2012
Yargıtay — Esas No: 2020/11635, Karar No: 2021/2368, Tarih: 01.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11635 E.  ,  2021/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.1-Mahkemece tescil hükmü yönünden kesin olmak üzere verilen ilk karar gereğince dava konusu taşınmazın fen bilirkişisi tarafından hazırlanan krokide (C) ile gösterilen 673,58m2‘lik kısmın davacı idare adına tesciline karar verildiği gözetilmeksizin, bozma sonrası bu kısım için değer düşüklüğü bedeline hükmedildiği nazara alınarak davacı idare adına kayıtlı dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile önceki malikleri davalılar adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Mahkemenin bozma öncesi ilk kararını temyiz etmediği anlaşılan davalılar ... ve ... yönünden mahkemece verilen ilk kararda hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen m² birim fiyatı üzerinden kamulaştırma bedelinin belirlenmesi gerekirken, davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

3-Mahkemece, kamulaştırmadan arta kalan 673,58m2’lik kısmında %25 oranında değer düşüklüğü bedelinin denetime uygun olmayan yöntemle hesap yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan ve 16.07.2020 tarihli 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla değişik 10. maddesinin 8.fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'tan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.