muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2740, Karar No: 2022/5585, Tarih: 07.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2740 E.  ,  2022/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.09.2020 tarih ve 2017/278 E. - 2020/285 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait "İvana Sert Four You" isimli markanın davalı şirketin üç yıl boyunca üretilecek olan kozmetik ve parfüm ürünlerinde kullanılmasına dair 15/11/2012 tarihinde "Süreli Marka Kullanım Sözleşmesi" imzalandığını, ancak; davalının sözleşmeye aykırı davranması nedeniyle feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500.000.- TL cezai şart alacaklarından şimdilik 5.000.- TL, muaccel hale gelen 737.500.- TL alacaklarından şimdilik 5.000.- TLve 3 yıllık muhtemel cirodan %15 alacağa yönelik olarak şimdilik 5.000.- TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmeye aykırı davrandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının feshin haklı olduğuna dair ileri sürdüğü hususları kanıtlayan delilleri sunamadığı, haksız fesih sebebiyle sözleşmenin 3.8. maddesi gereğince sözleşmenin imza tarihinden başlamak üzere her ay ödemeyi kabul ettiği 17.500.- TL bedeli davacıya ödemesi gerekeceği, ancak davalı ticari defterlerinde davacıya ödenmiş olarak gösterilen 37.500.- TL 'nin mahsubunun gerektiği, davacının tanınmış bir televizyon kişiliği, sunucu, stilist ve moda tasarımcısı olduğu, davaya konu sözleşme ile aynı şartlarda reklam işbirliği ve marka kullanımı hususunda çeşitli firmalar ile sözleşme yapmasının her zaman mümkün olduğu, ancak sözleşmenin ne kadarlık bir süre içinde yapılacağını söylemenin mümkün olmadığından, takdiren bu sürenin 1 ay olabileceği, davacının bu kalemde talep

edebileceği tazminat miktarının sözleşme tarihi olan 15/11/2012 tarihi ile fesih tarihi olan 10/10/2013 tarihinden 1 ay sonrası itibarı ile bakiye alacağın hesaplanması gerektiği, buna göre davacının alacağının 12 ay üzerinden 12x17.500 TL hesabı ile 210.000.- TL olduğu, ancak bu kaleme ilişkin talebin 5.000.- TL olduğu, sözleşme haksız olarak feshedildiğinden davacının sözleşmenin 5.1. maddesi kapsamında da alacak talep edebileceği, sözleşmenin 5.1. maddesindeki "sözleşmenin yürürlükte kaldığı sürece" ibaresi nedeniyle talep edilecek alacağın sözleşmenin imza tarihi olan 15/11/2012 ile sözleşmenin davalı tarafça feshedildiğine dair ihtarın davacıya ulaştığı tarih arasındaki süre için sözkonusu olacağı, diğer yandan sözleşme kapsamında hiç üretim yapılmadığı dikkate alındığında bu kalemdeki talep yönünden sözleşme kapsamında alacağın oluşmadığı, dolayısıyla bu noktada takdiren belirlenmesi gereken bir zararın da söz konusu olmayacağı, davacı tarafın son alacak kalemi olarak taraflar arasındaki sözleşmenin 6.1.a maddesi hükmüne istinaden cezai şart talebinde bulunduğu, sözleşmenin 6.3. maddesi hükümleri dikkate alındığında kararlaştırılan cezai şartın TBK 179/2 kapsamında ifaya ekli cezai şart olduğu, davacının hem ifayı hem de cezai şartı talep edebileceği, ancak davalının birden fazla ticari ilişkisi düşünüldüğünde tek bir sözleşmede kararlaştırılan 500.000.- TL'lik cezai şartın davalının ekonomik yönden yıkımına neden olacak derecede fahiş olduğu ve takdiren 100.000.- TL cezai şartın dosya kapsamına uygun düşeceği, ancak davacının bu kalemdeki talebinin 5.000,00 TL olduğu gerekçeleri ile davanın taleple bağlı kalınarak- kısmen kabulü ile 10.000.- TL'nin dava tarihi olan 04/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin (sözleşmenin 5.1.maddesine dayalı) talebinin ise şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,33 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16947, Karar No: 2015/30772, Tarih: 12.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/16947 E.  ,  2015/30772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/1310-2014/294

DAVA : Davacı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, İzmir Kuş Cennetini Koruma ve Geliştirme Birliğinde saha bekçisi olarak çalıştığını, fazla çalışma yapmasına ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışmasına rağmen zamlı ücret ödemesi yapılmadığını belirterek, müvekkilinin fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili kurum tarafından davacının hak kazandığı tüm fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının bordrolara yansıtılmak suretiyle ödendiğini ifade ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, delil durumuna göre ulusal bayram genel tatil ücreti talebi reddedilerek, fazla mesai ücreti isteği hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasıda davacının fazla mesai ücreti alacağının bulunup bulunmadığı hususu ihtilaflıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesine göre çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiş devamında tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresi işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde onbir saati aşmamak şartı ile farklı şekilde dağıtılabileceği ifade edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 41. maddesine göre haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır. Günlük çalışma süresinin onbir saatten fazla olamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğinden, tespit edilen fazla sürelerin denkleştirmeye tabi tutulmaması, onbir saati aşan çalışmalar için zamlı ücret ödenmesi gerekir.

4857 sayılı Kanun'un 41. maddesine göre haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır. Günlük çalışma süresinin onbir saatten fazla olamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğinden, tespit edilen fazla sürelerin denkleştirmeye tabi tutulmaması, onbir saati aşan çalışmalar için zamlı ücret ödenmesi gerekir.

Somut olayda, davacının saha bekçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. İşverence çalışma şekline dair nöbet çizelgesi ve benzeri yazılı belge bulunmadığı bildirilmiştir. Yargılama sırasında dinlenen tanıklar, bu şekilde dört-beş bekçinin çalıştığını, haftada bir gün izinli olmak kaydıyla tüm zamanlarını sahada geçirdiğini, mesai mefhumu olmadığını beyan etmiştir. Çalışma süresinin yirmidört saat olması durumunda işçinin ancak ondört saat çalışabileceği Dairemizin ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yerleşik uygulaması gereği kabul edilmektedir. Bu durumda işçinin çalıştığı günlerde günlük onbir saati aşan çalışmaları fazla çalışma sayılarak alacak hesaplaması bu şekilde yapılmalıdır. Yani haftada altı gün, günde yirmidört saat çalışan davacının, fiili çalışmasının ancak günde ondört saat olabileceği kabul edilerek, belirtildiği şekilde onbir saati aşan günde üç saat fazla mesaisinin bulunduğu kabul edilmelidir.

Mahkemece yeniden bilirkişi raporu alınarak, yukarıda açıklandığı şekilde günde üç saat üzerinden hesaplama yaptırılmak üzere dava konusu alacak hakkında bir karar verilmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/15452, Karar No: 2011/1761, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15452 E.  ,  2011/1761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmış olup, hükme esas alınan rapor, taşınmaz üzerindeki bina ve müştemilatına resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yönünden doğru ise de zemin bedelinin tespiti bakımından geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22878, Karar No: 2015/661, Tarih: 22.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22878 E.  ,  2015/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2014/116-2014/158

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2123, Karar No: 2024/9730, Tarih: 11.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/2123 E.  ,  2024/9730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa isnat olunan okul içerisinde görüşme yapmak üzere istediği telefonu geri vermemek suretiyle hırsızlık şeklindeki eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesine uyduğu anlaşıldığından zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetinin gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16718, Karar No: 2012/2933, Tarih: 06.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/16718 E.  ,  2012/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Fatih 3. AslCM)

SUÇ : 213 sayılı VUK'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık Mehmet Şükrü Yurdagül hakkında "2000 takvim yılına ait yasal defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçundan beraatine dair hükmün temyizinin incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Her iki sanığın "1999 takvim yılına" sanık ...'ün ise "2000 takvim yılına" ait yasal defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçlarına ait hükümlere yönelik temyiz itirazına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "1999 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek" ve sanık ...'e yüklenen "2000 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 09.11.2005 ve 12.09.2006 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10066, Karar No: 2010/2474, Tarih: 02.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10066 E.  ,  2010/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı idare, davalı eczacının dava dışı sigortalı ...'ın eşi adına düzenlenen ... karnesine yazılan 50 adet Zometa 4 mg adlı ilacı kuruma fatura ettiğini, yapılan incelemede ilaçların küpürlerinin sahte olduğunun anlaşıldığını ve sözleşmenin bu nedenle feshedildiğini, davalının sözleşme uyarınca kuruma fatura edip tahsil ettiği miktarın 5 katı miktarı ödemesi gerektiğini ileri sürerek 77.867.83 TL.nin tahsilini istemiştir.

Davalı, fesih işleminin iptali için dava açtığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenerek davalının kuruma fatura edip tahsil ettiği 12.144.26 TL.nın davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının, sahte küpürlü ilaçları davacı kuruma fatura ettiği gerekçesiyle davacının sözleşmeyi feshettiği ve akabinde davalı hakkında ceza mahkemesinde kamu davasının açıldığı, davalının da fesih işleminin iptali ile muarazanın giderilmesine yönelik dava açtığı ve bu davaların halen derdest olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Eldeki davanın ve davalının açtığı feshin iptaline ilişkin davaların ...'te görülmekle olduğuda sabittir. Bahsi geçen davaların aynı sebepten doğduğu ve biri hakkında verilecek hükmün değerini etkileyecek nitelikte bulunduğunda da duraksama olmamalıdır. Hal böyle olunca usulün 45.maddesi uyarınca eldeki dava ile davalı tarafından açılan feshin iptaline liişkin dava dosyasının birleştirilerek birlikte görülmesi gerekir. Öte yandan davalı hakkında açılan ceza davasının sonucunun da açılan hukuk davalarını etkileyebileceği anlaşılmakta olduğundan ceza davasının sonucununda beklenmesi zorunludur. Bu itibarla öncelikle; eldeki davanın davalıca açılan feshin iptaline ilişkin dava dosyasıyla birleştirilmesi ve akabinde ceza davasının sonucu beklenerek tarafların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gereklidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11501, Karar No: 2018/1086, Tarih: 19.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11501 E.  ,  2018/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki hakem kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili ...'a ait ...’da bulunan taşınmazına zorunlu deprem sigortası yapıldığını, 09/11/2011 tarihinde meydana gelen depremde taşınmazın ağır hasar görüp yıkıldığını, sigorta poliçesinin başlangıç tarihinin 03/11/2011 olduğunu ve rizikonun poliçe vadesi içinde meydana geldiğini, ancak davalıya ödeme yapılması için başvurulduğunda binanın 23/10/2011 tarihli depremde hasar gördüğü gerekçesiyle reddedildiğini, ancak ilk depremde binanın hasara uğradığına ilişkin davalı kurumda hiçbir belge olmadığını belirterek; konutta meydana gelen zararın karşılığı olan 70.800,00 TL'den %2 tenzili muafiyet uygulanarak 69.384,00 TL tazminatın, davalı kuruma başvuru tarihi olan 10/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu taşınmaza; ...’da meydana gelen 23/10/2011 tarihli büyük depremden sonra, konut hasarlı iken poliçe düzenlendiği, sigortalının geçmiş depremlerdeki orta ve ağır hasar durumunu kasıtlı olarak beyan etmediği anlaşıldığı takdirde sözleşmeden cayabileceğini, ilk depremde davacı konutunun hasarlı olduğunu ve davacının beyan yükümlülüğüne uymadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvuru sahibinin talebinin reddine karar verilmiş; karara, davacı vekili tarafından itiraz edilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin itirazlarının kabulü ile; uyuşmazlık hakem heyeti kararını kaldırarak; talebin kabulü ile 69.384,00 TL’nin 11/12/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte DASK’tan alınarak başvuru sahibi ...’a ödenmesine karar verilmiş; itirazın kabulüne dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA ve 587 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi gereğince davalı ... (DASK) harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... (DASK)'na geri verilmesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5361, Karar No: 2019/485, Tarih: 21.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5361 E.  ,  2019/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : .... Malzemeleri Ticaret İnş. ve Taah. A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir,

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.