muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/446, Karar No: 2013/491, Tarih: 10.04.2013

Anılan maddede, “yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.” hükmü yer almaktadır.

Bilindiği üzere, Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79/10.maddesinde sigortalı hizmetin tespiti davasının kime karşı açılacağı konusunda bir düzenleme yoktur. Ancak yargı kararları ile davanın işveren ile birlikte Kuruma karşı da açılması gereği vurgulanmaktadır. Zira, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tespit ilamını aldığında işverenden o döneme ait prim belgelerini vermesini ister, işverence verilmemesi halinde belgeler, Kurumca re’sen düzenlenerek, tespit edilen döneme ilişkin primler de gecikme zammı ve faizi ile birlikte Kurum tarafından tahsil olunur. Ayrıca tespit edilen hizmet süresi, prim ödeme gün sayısı ve aylık kazanç toplamları Kurum tarafından yapılacak yardımlarda ve bağlanacak aylıklarda dikkate alınır. Kurumun alınacak ilamı infaz edecek olması nedeniyle, hak alanını ilgilendiren bir davada taraf olması doğaldır.

Bu nedenle, hizmet tespiti davası, sadece işverene veya Kuruma karşı açılmışsa, davacıya hak alanını ilgilendiren bu davaya diğerini de dahil etmesi için süre verilmesi gerekmekte olup, yasal mevzuatta işveren ile Kurumun birlikte davalı olması gerektiği yönünde açık bir düzenleme bulunmamasına rağmen, sosyal sigorta ilişkisinin ve hizmet tespiti davasının özellikleri göz önünde tutularak işveren ile Kurumun davalı olarak birlikte yer alması gerektiği hususu yargısal uygulamada istisnasız olarak kabul görmektedir.

Ayrıca 506 sayılı Kanunun 6/1.maddesinde, “çalıştırılanlar işe alınmakla kendiliğinden sigortalı olurlar” denilmekte olup, maddenin üçüncü fıkrasında “sigortalı olmak hak ve yükümünden vazgeçilemeyeceği” öngörülmüştür.

Anılan maddeler uyarınca, sosyal güvenlik hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hak olması nedeniyle, işverenin kabulü ya da davacının feragatinin tek başına hükme etkili olmayacağı, dolayısıyla feragat veya kabule rağmen hakimin delilleri hep birlikte değerlendirerek bir karara varacağı ve yine aynı nedenle bu davalarda yemin teklif olunamayacağı yönündeki ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28.05.2003 gün ve 2003/21-362 E. 2003/360 K.; 15.10.2003 gün 2003/21-571E. 2003/575 K ile 14.04.2004 gün ve 2004/21-226 E. 2004/223 K. sayılı kararlarında da aynen benimsenmiştir.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, hizmet akdi ile çalışılan sürenin tespitine ilişkin davaların nitelikleri gereği, kamu düzenine ilişkin olduğu; mahkemenin taraflarca ibraz edilen delillerle bağlı olmaksızın re'sen araştırma yetkisi ve yükümlülülüğü bulunduğu kabul edilmelidir.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 39.maddesi ile  5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1.maddesine son fıkra olarak,

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, hizmet akdi ile çalışılan sürenin tespitine ilişkin davaların nitelikleri gereği, kamu düzenine ilişkin olduğu; mahkemenin taraflarca ibraz edilen delillerle bağlı olmaksızın re'sen araştırma yetkisi ve yükümlülülüğü bulunduğu kabul edilmelidir.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 39.maddesi ile  5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1.maddesine son fıkra olarak,

“Birden fazla iş mahkemesi bulunan yerlerde, sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanan davaların görüleceği iş mahkemeleri, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu tarafından belirlenebilir.”

Hükmü eklenmiştir

Bu düzenleme ile yasa koyucu da, sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanan davaların, özellik arzeden davalar olduğuna vurgu yaparak, bu özellikleri nedeniyle nitelikli ve uzmanlaşmış mahkemelerde görülmesi gereğini kabul etmiştir.

Bu doğrultuda anılan düzenlemenin verdiği yetkiye dayanarak, Hakim ve Savcılar Yüksek Kurulu  Birinci Dairesi’nin 20 Kasım 2012 tarihli ve 2783 sayılı kararı ile Türkiye genelinde 15 ilde Sosyal Güvenlik Mahkemesi kurulması kabul edilmiş ve bu mahkemeler 01.01.2013 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanundan kaynaklanan uyuşmazlıklara bakmakla görevlendirilmişlerdir.

Uyuşmazlığa konu diğer dava türü olan işçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı İş Kanunu'ndan kaynaklanmaktadır.

Bilindiği üzere bu tür davalar, taraflarca hazırlama ilkesine tabi olup, anılan davalarda kişi iradesi önemli rol oynadığı gibi, taraf anlaşmaları da geçerlidir. Ayrıca bu haklardan her zaman için vazgeçilebilir. İşçilik alacak ve tazminatlarına ilişkin davalar da bu tür davalardan olup, işçi ile işveren arasında görülen bu tür davalarda SGK’nun, davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Görüldüğü üzere, hizmet tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin ve re'sen araştırma ilkesine tabi iken, işçilik hak ve alacakları talebine ilişkin davalar, taraflarca hazırlama ilkesine tabi olup, her iki dava türü, yasal dayanakları ve buna bağlı olarak yapılacak inceleme ve araştırma yöntemler ile temel ilişkinin kanıtlanmasında izlenecek usul ve davaların tarafları açısından büyük farklılıklar içermektedir. Yargılama usulü farklı davaların birlikte yürütülmesindeki zorluk yanında, ayrı yargılama ilkelerine tabi olan bu davaların birlikte görülmesine ilişkin yasal bir zorunluluktan sözetme imkanı da bulunmamaktadır.

Yeri gelmişken uyuşmazlığın çözümü açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun davaların birleştirilmesi ve ayrılmasına ilişkin hükümlerinin irdelenmesinde de yarar bulunmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 166.maddesinde;

“(1)Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davalar, aralarında bağlantı bulunması durumunda, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir. Birleştirme kararı, ikinci davanın açıldığı mahkemece verilir ve bu karar, diğer mahkemeyi bağlar.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 166.maddesinde;

“(1)Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davalar, aralarında bağlantı bulunması durumunda, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir. Birleştirme kararı, ikinci davanın açıldığı mahkemece verilir ve bu karar, diğer mahkemeyi bağlar.

(2)Davalar, ayrı yargı çevrelerinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış ise bağlantı sebebiyle birleştirme ikinci davanın açıldığı mahkemeden talep edilebilir. Birinci davanın açıldığı mahkeme, talebin kabulü ile davaların birleştirilmesine ilişkin kararın kesinleşmesinden itibaren, bununla bağlıdır.

(3)Birleştirme kararı, derhâl ilk davanın açıldığı mahkemeye bildirilir.

(4)Davaların aynı veya birbirine benzer sebeplerden doğması ya da biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması durumunda, bağlantı var sayılır.

(5)İstinaf incelemesi ayrı dairelerde yapılması gereken davaların da bu madde hükmüne göre birleştirilmesine karar verilebilir. Bu hâlde istinaf incelemesi, birleştirilen davalarda uyuşmazlığı doğuran asıl hukuki ilişkiye ait kararı inceleyen bölge adliye mahkemesi dairesinde yapılır.”

Hükmü yer almaktadır.

Yine aynı Kanunun 167.maddesinde;

“(1)Mahkeme, yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için, birlikte açılmış veya sonradan birleştirilmiş davaların ayrılmasına, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden karar verebilir. Bu durumda mahkeme, ayrılmasına karar verilen davalara bakmaya devam eder.”

Düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre Hakim, HMK'nun 167.maddesi uyarınca, aralarında bağlantı bulunduğu iddiası ile birlikte açılmış davalarda, yargılamanın daha iyi bir şekilde yürümesini sağlamak için, davanın her safhasında, istek üzerine veya kendiliğinden davaların ayrılmasına karar verebilir. Ayrıca HMK'nun 30.maddesinde, Hâkimin yargılamanın düzenli bir biçimde yürütülmesini sağlamakla yükümlü olduğu kabul edilmiş olup, farklı yargılama usulüne tabi davaların birlikte açılarak, yargılamalarının birlikte yapılması halinde anılan maddelerde yer verilen yargılamanın daha iyi ve düzenli şekilde yürütülmesinden sözetmek de mümkün olmayacaktır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında yapılan değerlendirmede, davaya konu istemlerin yasal dayanaklarının ve buna bağlı olarak yapılacak inceleme ve araştırma yöntemlerinin farklılığı, temel ilişkinin kanıtlanmasında izlenecek usul gibi bir takım farklı olgular nedeniyle, yargılamanın daha iyi ve süratli bir şekilde yürütülebilmesi için hizmet tespiti ve işçilik alacaklarına ilişkin davaların ayrılmasının daha uygun olacağı sonucuna varılmıştır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında yapılan değerlendirmede, davaya konu istemlerin yasal dayanaklarının ve buna bağlı olarak yapılacak inceleme ve araştırma yöntemlerinin farklılığı, temel ilişkinin kanıtlanmasında izlenecek usul gibi bir takım farklı olgular nedeniyle, yargılamanın daha iyi ve süratli bir şekilde yürütülebilmesi için hizmet tespiti ve işçilik alacaklarına ilişkin davaların ayrılmasının daha uygun olacağı sonucuna varılmıştır.

Bu sonuç, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2007 gün ve 2007/21-69 E. 2007/55 K.; 06.02.2013 gün ve 2012/21-746 E. 2013/215 K.; 06.03.2013 gün ve 2012/21-731 E. 2013/323 K. ile 06.03.2013 gün ve 2012/21-1079 E. 2013/324 K. sayılı kararlarında da aynen benimsenmiştir.

O halde, yukarıda açıklanan nedenlerle, hizmet tespiti istemi ile işçilik alacaklarının tahsili isteminin tefriki gerektiğine işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle, direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici Madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, 5521 sayılı Kanunun 8/son maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/5324, Karar No: 2020/3441, Tarih: 10.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/5324 E.  ,  2020/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ..., ... hakkında atılı suçtan; CMK’nın 223/2-c den ayrı ayrı beraat

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında atılı suçtan; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

2-Sanık ... ve ... müdafii

3-Malen sorumlu kurum vekili

4-Katılanlar vekili

5-Mahalli Cumhuriyet savcısı

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ...‘ın beraatine; diğer sanıklar ..., ... ve ...’nun mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii, malen sorumlu kurum vekili ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelemesinde;

Katılanlar vekilinin yüzüne karşı 05.03.2015 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 23.03.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Sanıklar müdafileri, malen sorumlu kurum vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Olay günü saat 09:00 sıralarında ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'de elektrik teknisyeni olarak çalışan ...'in Limanköy köyünde elektrik arızasını giderirken elektrik akımına kapılması sonucu hayatını kaybettiği olayda sanıklar ..., ... ve ...’nın kusurunun bulunmadığına, sanıklar ..., ... ve ...’nun taksirle ölüme neden olmak suçunu işlediklerine ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5687, Karar No: 2016/7321, Tarih: 15.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/5687 E.  ,  2016/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 17.08.2013 tarihinde müvekkili ....’ye zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, aracın alkollü sürücü idaresinde iken karıştığı trafik kazası neticesinde .... plakalı araçta maddi hasar oluştuğunu, hasar bedelinin ekspertiz raporu ile belirlendiğini, hak sahibine 3.750,00 TL ödeme yapıldığını, sürücünün alkollü olması sebebiyle sigorta genel şartları dahilinde müvekkili tarafından ödenen hasar bedelinden sorumlu olduğunu, davalı aleyhine İcra Müdürlüğünün 2013/11410 sayılı dosyası ile 3.750,00 TL asıl alacak, 55,00 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 3.805,00 TL’lik icra takiben geçildiğini, davalının takibe haksız itiraz ettiğini, takibin durduğunu belirterek davalının takibe yaptığı itirazın iptali ile takibin devamını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalının İcra Müdürlüğünün 2013/11410 sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile 3.750,00 TL alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ve değişiklikleri ve icra takip giderleri ile birlikte tahsiline imkân verecek tarzda itirazın iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu trafik sigortası sözleşmesinden kaynaklanan alacağın rücuen tahsili amacıyla yapılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kaza, çift yönlü (gidiş-geliş)yolda meydana gelmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kazanın münhasıran davalı işleten sürücüsü ...’un aldığı 2,35 promil alkolün etkisi ile meydana gelip geldiği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda 31.07.2014 tarihli içerisinde uzman nörolog ve makine mühendisi bilirkişilerin bulunduğu heyetten alınan rapora göre davalı şirket sürücüsü ...’un %50 oranında kusurlu ve kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediğinin belirtildiği, 25.12.2014 tarihli içerisinde uzman nörolog iki makine mühendisi bilirkişilerin bulunduğu heyetten alınan rapora göre davalı şirket sürücüsü ...’un asli ve tamamen kusurlu olduğu, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirtildiği, 16.12.2015 tarihli içerisinde iki uzman nörolog ve bir hukukçu bilirkişi heyetinden alınan rapora göre davalı şirket sürücüsü ...’un asli ve tamamen kusurlu olduğu, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirtildiği ve bu raporun hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda içerisinde uzman nörolog ve makine mühendisi bilirkişilerin bulunduğu heyetten, dosyadaki Trafik Kazası Tespit Tutanağı, önceki alınan bilirkişi raporları ve tüm deliller değerlendirilerek kazanın münhasıran alkolün etkisiyle gelip gelmediği ve kusur durumu hakkında denetime elverişli rapor alınarak hüküm kurulması için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26064, Karar No: 2024/7689, Tarih: 16.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/26064 E.  ,  2024/7689 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1690 E., 2021/2216 K.

DAVA TARİHİ : 17.12.2019

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi/ İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/347 E., 2021/150 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı banka ile davalı ... arasında kredi sözleşmeleri imzalandığını, davalılardan ...'un bu sözleşmelerin müşterek borçlu müteselsil kefili olduğunu, kredi borcunun ödenmemesi üzerine İzmir 13. İcra Müdürlüğü'nün 2019/9303 takip sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını, bu takibin kesinleştiğini, haczedilecek mal varlıklarının bulunmadığını, davalı ...'un maliki bulunduğu taşınmazı davalı ...'ya, davalı ...'un ise maliki bulunduğu taşınmazı ...'a devrettiğini, işlemlerin muvazaa içerdiğini ileri sürerek, yapılan tasarrufların iptali ile taşınmazlara ilişkin satış sözleşmesinden kaynaklı her türlü hak ve alacak üzerinde cebri icra yetkisi verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkillerinin evli olduklarını, ekonomik nedenlerle taşınmazları satıp borçlarını ödemek için kullandıklarını, bedellerini alıcı diğer davalıların banka kanalıyla ödediklerini, taşınmazları teslim ettiklerini, rayiç değerlere göre satışlarının yapıldığını, alıcı davalılar ile akraba ve yakın arkadaş ilişkisi iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkillerinin yatırım yapmak amacıyla taşınmazları satın aldıklarını, bedellerini banka kanalıyla ödediklerini, rayiç değer üzerinden satın almanın gerçekleştiğini, davalı borçluların kredi borçları ile diğer ticari durumlarını bilmediklerini, arkadaş olmadıklarını, taşınmazlarını satın aldıktan sonra kiraya verdiklerini, kira gelirlerini tahsil ettiklerini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkillerinin yatırım yapmak amacıyla taşınmazları satın aldıklarını, bedellerini banka kanalıyla ödediklerini, rayiç değer üzerinden satın almanın gerçekleştiğini, davalı borçluların kredi borçları ile diğer ticari durumlarını bilmediklerini, arkadaş olmadıklarını, taşınmazlarını satın aldıktan sonra kiraya verdiklerini, kira gelirlerini tahsil ettiklerini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı borçlular ile diğer davalılar arasında akrabalık ilişkisi tespit edilemediği, aynı iş kollarında faaliyet göstermedikleri, taşınmazların devredildiği davalılar ile diğer borçlu davalılar arasında itimadı gerektirecek arkadaşlık veya yakın ilişkinin de kanıtlanamadığı, taşınmazların tapuda gösterilen değerleri ile satış senedindeki değerler arasında bir katı aşan bir fark olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalılar arasındaki yakın arkadaşlığın dosyadaki deliler ile sabit olup tasarrufların iptale tabi olduğunu, davalı ...'un Hentbol Magazin dergisinde ... Kuyumculuk ile birlikte katılmış oldukları etkinliğe ait fotoğraflarının mevcut olduğunu, kaldı ki davalılar ... ve ... arasında çekilmiş olan fotoğrafların 18.01.2016 tarihi olduğunu, 2016 yılında tanışıp 2018 yılında satışı gerçekleştirmenin tesadüfle açıklanamayacağını, davalı ... ve ...’ın uzun zamandır aynı nargile gurubunda olduklarını ve birbirlerini tanıdıklarını, bunun davalı tanığı beyanları ile de sabit olduğunu, davalıların müsait olamadıkları için aynı gün devir yaptıkları iddiasının da dinlenemeyeceğini, yakın arkadaş olan iki kişiye aynı gün aynı saatlerde devrin yapılmasının tesadüf ile açıklanamayacağını, ... Kuyumculuğun davalı borçluların oğlu Burak Uygur’u herkese açık instagram hesabından takip ettiğini, aynı şekilde davalı borçlu ...'un da ... Kuyumcululuğun hesabını takip etmekte olduğunu, davalıların arasında sadece alıcı-satıcı ilişkisi olmadığını, kişilerin ailecek sosyal medya hesaplarından birbirlerini takip ediyor olduklarını, davalı borçlu ...’un ...’un eşi olması yine davalı ... ve ...’nun iş ortağı ve çok yakın arkadaş oldukları düşünüldüğünde davalıların birbirlerini uzun zamandır tanıdıklarının anlaşıldığını, devir bedelinin ödendiğini kabul anlamına gelememek kaydıyla davalılar tarafından ödenen devir bedellerinin aynı şubeden çok kısa bir süre içinde geri çekildiğini, delil oluşturmak amacıyla banka kanalıyla ödeme yapıldığının ortada olduğunu, dosyaya sunulmuş olan kira sözleşmelerinin her zaman düzenlenebilir olduğunu, dava konusu taşınmazların devir bedelleri ile devir tarihindeki gerçek değerleri arasında misliyle fark bulunmasa da taşınmazların gerçek değerlerinden düşük bedeller ile devredilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazların satış tarihi itibariyle belirlenen değerleri ile tapuda gösterilen değerleri arasıda mislini aşan fark olmadığı ve bu bedellerin banka kanalı ile ödendiğinin ispatlandığı, İİK'nun 280/1 maddesinde vücut bulan emareyi gösterir şekilde akrabalık, tanışıklık ve arkadaşlığın ispatlanmadığı, aynı nargile grubunda olunmanın arkadaşlığı göstermeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri