muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2106, Karar No: 2014/5847, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2106 E.  ,  2014/5847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/4700, Karar No: 2011/7443, Tarih: 29.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/4700 E.  ,  2011/7443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu bina (ev) niteliğindeki muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp az yukarıda adı geçen davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, az yukarıda isimleri geçen davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin bir numaralı bendinden “….mülkiyetinin davacılara ait olduğunun...” sözlerinin çıkarılmasına,yerine “…davacılar tarafından meydana getirildiğinin..” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 29.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1950, Karar No: 2024/2783, Tarih: 04.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1950 E.  ,  2024/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1419 E., 2022/1343 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Açılmamış Sayılmasına/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/17 E., 2020/310 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Sivas ili, Hafik ilçesi, ... köyü 115 ada 8, 115 ada 42, 118 ada 11, 128 ada 2 ve 11 ile 143 ada 4 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan babası ... tarafından 1963 yılında köy senedi ile satın alındığını ancak davalı ...'in taşınmazların tamamını haksız olarak kendi adına tescil ettirdiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile mirasçılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, savunma getirmemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 10.03.2020 tarihli duruşmada taraflarca takip edilmeyen dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırıldığı, Covid-19 salgını nedeniyle duruşmaların ertelendiği ve sürelerin durduğu hususu da göz önünde bulundurularak kanunda düzenlenen 3 aylık yenileme süresinin 24.08.2020 tarihi itibarıyla sona erdiği ancak bu süre içerisinde davacı tarafından yenilenmediği gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı; eşinin kanser olması, tedavilerinin devam etmesi ve kendisinden başka kimsesinin bulunmamasından dolayı eşinin yanında olduğundan duruşmaya katılamayacağı için gönderdiği mazeret dilekçesinin isim ve soyisim uyuşmazlığı nedeniyle reddedilmesinin hukuki olmadığını, mazeret dilekçesini sunarken herhangi mazeretin bildirilmesine gerek olmadığına dair Yargıtayın emsal kararlarının olduğunu, babasından kalan 3 adet tarlasının davalıya verilmesinin hukuka aykırı olduğunu beyan etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı kişisel mazeret dilekçesinde eşinin kanser tedavisi nedeniyle 10.03.2020 tarihinde yapılacak duruşmaya katılamayacağını bildirmiş ve ekinde de 21.01.2020 tarihli bir rapor ibraz etmiş ise de, incelenen nüfus kayıtlarına göre raporda ismi geçen kişinin davacının boşandığı eski eşi olduğu, tetkik ve rapor tarihinin duruşma tarihinden yaklaşık 20 gün öncesine ait olduğu, davacının aynı sebeple üst üste iki celse mazeret bildirdiği, İlk Derece Mahkemesince kişisel mazeretin reddi ve işlemden kaldırıldıktan sonra süresi içerisinde yenilenmeyen dosyaya konu davanın açılmamış sayılmasında bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yinelemiş, ayrıca Mahkemece dava dışı mirasçılara tebligat çıkartılmadığını, Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/1193 Esas sayılı dosyası ile terekeye temsilci atanmasına karar verilmesinin beklenilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtip kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle davacının mazeret dilekçesi ekindeki boşandığı eşi adına düzenlenen 21.02.2020 tarihli "Radyoloji Sonuç Raporu"nun duruşma gününe özel bir rapor olmayıp klinik değerlendirme ve radyolojik takibin önerildiğine ilişkin bir rapor olduğu anlaşıldığına göre davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 346,90 TL

bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27771, Karar No: 2014/3413, Tarih: 13.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27771 E.  ,  2014/3413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/310-2012/553

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine dosyaya getirtilen İspir İlçesi Çamlıkaya Belediyesinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2760, Karar No: 2017/4861, Tarih: 21.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/2760 E.  ,  2017/4861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-)Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Her bir takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eylemlerinde TCK'nın 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezayı teşdit gerekçesi, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-)Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan hükme yönelik yapılan incelemede ise;

1-)Sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005 takvim yılına ait faturalar emanetten getirtilerek kanaat oluşturacak sayıda fatura incelenip zorunlu unsurları taşıyıp taşımadığı tespit edilerek, faturaların dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-)Kabule göre ise;

a-)Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açılmış olup, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi suçtan kurulduğuda açıklanmadan yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

b-)Her bir takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma veya düzenleme eylemlerinde TCK'nın 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-)Her bir takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma veya düzenleme eylemlerinde TCK'nın 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

c-)5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 21.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4475, Karar No: 2023/4025, Tarih: 27.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/4475 E.  ,  2023/4025 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 18.03.2022

EK KARAR SAYISI : 2015/323 E., 2022/220 K.

ŞİKÂYETÇİ : Gümrük İdaresi

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

EK KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Sanık hakkındaki ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2015/323 Esas, 2022/220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle 5237 sayılı Kanun'un 223 ncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği düşürülmesine, suça konu kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

2.İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2015/323 Esas, 2022/220 Karar sayılı kararının şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine, Mahkemenin 18.03.2022 tarihli ve 2015/323 Esas, 2022/220 Karar sayılı ek kararı ile dava konusu eşyanın niteliği ve suç tarihi itibarıyla hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi, zamanaşımının henüz dolmadığına ve eylemin 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu oluşturması gerekçesiyle usul ve kanuna aykırı ek kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde sanığın tezgahta 129 paket kaçak sigara satarken kolluk görevlilerince yakalandığı anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmasında sigaraların kendisine ait olmadığını beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi, zamanaşımının henüz dolmadığına ve eylemin 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu oluşturması gerekçesiyle usul ve kanuna aykırı ek kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde sanığın tezgahta 129 paket kaçak sigara satarken kolluk görevlilerince yakalandığı anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmasında sigaraların kendisine ait olmadığını beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre yargılama konusu suç yönünden şikâyetçi Gümrük İdaresinin suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun’un 315 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2015/323 Esas, 2022/220 Karar sayılı ek kararında şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15803, Karar No: 2008/1915, Tarih: 08.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15803 E.  ,  2008/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Orman bilirkişi raporuna ekli memleket haritası ile ... bilirkişi raporuna ekli memleket haritasının renkli örneklerinin birbirinden farklı olduğu anlaşıldığından,

a- Dava konusu taşınmazın bulunduğu Ormana Köyüne ait en eski memleket haritası tarihinin ne olduğu ve hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından elde edildiği, daha sonra tarihli memleket haritası bulunup bulunmadığı var ise hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından elde edildiği ... Orman İşletme Müdürlüğü ile bilirkişilerden sorularak alınacak cevabi yazının,

b- Taşınmazın bulunduğu yere ilişkin en eski tarihli memleket haritası ile var ise daha sonraki tarihli memleket haritasının orjinal renkli fotokopi örneklerinin,

c- Yine orman ve ... bilirkişilerden, raporlarına ekli ve aynı yere ilişkin memleket haritasının renkli örneklerindeki farklılığın neden kaynaklandığına ilişkin alınacak ek raporun,

2) Dava konusu Ormana Köyü 124 ada 1 sayılı parselin çevresindeki Devlet Ormanına ilişkin kadastro tesbit tutanağı ile kadastro paftası örneğinin,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 08/02/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5743, Karar No: 2015/23624, Tarih: 08.07.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/5743 E.  ,  2015/23624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avkuat ... ile davacı vekili avukat ...'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı Abka şirketinden 17.02.2006 tarihinde akdedilen satış sözleşmesi ile bir bağımsız bölüm satın aldığını, davalının 2008 yılında arsa sahipleri ile yaptığı sözleşme ile inşaatı devraldığını, diğer yüklenici ile kendi arasında yapılan sözleşmeye de imza attığını, dairenin sözleşmede vaadedilen sürede teslim edilmediğini ve bundan dolayı kira kaybı zararının oluştuğunu, bunun yanı sıra daire içinde ve ortak alanlarda da bir çok eksiklik bulunduğunu, bu nedenlerle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 43 ay için 4.300,00 TL gecikme tazminatı, eksik ve hatalı işler nedeniyle de 2000,00 TL değer kaybı olmak üzere toplam 6.300,00 TL nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satış vaadi sözleşmesini kendisi ile yapmadığını, kendisinin davacıya her hangi bir taahhüdü olmadığını bu nedenle satıcı Ya da garantör vasfı taşımadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 86.545,99-TL kira kaybı bedeli, 4.831,00-TL eksik ifa bedeli olmak üzere 91.376,99-TL nin dava tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan avans faiz oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.