muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2797, Karar No: 2014/4811, Tarih: 12.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/2797 E.  ,  2014/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2010/593-2013/580

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhinde yaptığı icra takibinde dayandığı 15.01.2010 keşide tarihli 16.500 TL bedelli çekteki ciranta imzasının müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek çekten dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında dava dışı cirantaların bulunduğunu, müvekkilinin çekteki ciranta imzasının davacıya ait olup olmadığını bilemeyeceğini belirterek davanını reddine, % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda çekteki davacı adına atfen atılan ciranta imzasının davacının eli ürünü olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davaya konu icra takibinden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı İzmir 25. İcra Müdürlüğü'nün 2010/9052 sayılı dosyasında takibe konulan 15.01.2010 tarihli 16.500 TL bedelli çekteki ciranta imzasının kendisine ait olmadığını iddia ederek menfi tespit isteminde bulunmuştur. Mahkemenin imza incelemesi için aldırdığı rapor hüküm kurmaya yeterli mahiyette değildir. Davalı vekili, bilirkişi raporuna çekin keşide tarihinden önceki tarihli davacı imzasını içeren belgelerin mukayeseye esas alınmadığını ileri sürerek itiraz etmiştir. Davacının çekin keşide tarihinden önceki döneme ait yetkili merciler önünde attığı imza örneklerini içeren belgelerin asılları getirtilerek çekte davacı adına atfen atılan ciranta imzasının davacıya ait olup olmadığı konusunda yeniden bilirkişi raporu alınması gerekirken, bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığından mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2885, Karar No: 2019/3337, Tarih: 20.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/2885 E.  ,  2019/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... Sigorta kaynaklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.02.2019 Salı günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili ile davalı sigorta şirketi arasında 25/02/1987 tarihinde kar paylı ... sigorta sözleşmesi imzalandığını, davalının düzenlediği tarifenin 53/4 maddesine göre sigortalının talebi halinde ek peşin prim ödenerek prim artışının ve irat miktarının yükselmesinin sağlanabildiğini, buna göre müvekkilinin ek kapital ödediğini davalının da kabul ettiğini, ancak 04/12/2009 tarihinde gönderilen 25.000,00 TL'lik ek kapitalin davalı tarafından kabul edilmediğini, bu durumun taraflar arasındaki uygulamaya ve düzenlenmiş olan tarifeye aykırı bulunduğunu, sözleşmenin 1987 yılında kurulması sebebiyle koşulların değiştiğini, yatırılan sigorta primlerinden dolayı davalının geçmişte yüksek oranda faiz elde ettiğini, buna karşılık davalı tarafından 3 aylık 45,00 TL ödeme teklif edildiğini, edimler arası dengenin sağlanması bakımından sözleşmenin yeni koşullara uyarlanması gerektiğini belirterek davalı tarafından kabul edilmeyen 25.000,00 TL ek primin davalını temerrüde düştüğü tarihten itibaren en yüksek oranda ticari faizi ile birlikte irad sözleşmesi ana parasına eklenmesine, 25.000,00 TL ek prim ödemesi ile birlikte 1987 yılından

itibaren davacı tarafından davalıya ifa edilen irad sigorta birikimlerinin tespit edilerek edimler arası dengenin sağlanması için sözleşmede yer alan ana kapitalin günümüze uyarlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, 01/04/2010 tarihinde bu tarihten önce imzalanan gelir sigortaları sözleşmelerinde ek kapital ödenmesi uygulanmasının kaldırıldığını, müvekkilinin ek kapital ödemesini kabul etmek zorunda olmadığını, müvekkili tarafından yapılan uygulamaların mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 16,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 20/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9063, Karar No: 2015/14124, Tarih: 14.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9063 E.  ,  2015/14124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2012 (Ek Karar: 14.01.2014)

NUMARASI : 2012/202-2012/265

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonucunda davanın reddine yönelik verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K., sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte olan 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 1.maddesinde, kanunun amacı açıklandıktan sonra, “Kapsam” başlıklı 2. maddesinde; “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3.maddesinde; “Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan kanunun 3/d maddesinde; “Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda; davacı dağıtım şirketinin (satıcı), davalıya (abone) ait işyerine (özel okula) ücret karşılığında elektrik kullanım hizmeti sunduğu, davalının kanunda tanımı verilen tüketici tanımına uymadığı, dolayısıyla taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4077 sayılı kanun kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, davacı ile davalı arasındaki ilişki işyeri abonelik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, yukarıda vurgulandığı üzere davada 4077 sayılı kanun değil genel hükümler uygulanacaktır. Bu durumda, ihtilafa tüketici hakem heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır.

Buna karşın, 4077 sayılı kanunun 22/5 maddesi uyarınca, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir.

Buna karşın, 4077 sayılı kanunun 22/5 maddesi uyarınca, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir.

Buna göre, mahkemece; 4077 sayılı kanun kapsamı içerisinde yer almayan davalı abonenin başvurusu üzerine, yetkili ve görevli bulunmayan tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın bu nedenle iptaline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile esasa girilerek kesin hüküm oluşturacak şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2369, Karar No: 2012/8249, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/2369 E.  ,  2012/8249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ... Endüstrisi San. ve Tic.A.Ş. ile davalı şirket arasında 'Elektrik Enerjisi Satışına İlişkin Perakende satış sözleşmesinin bulunduğunu, bu sözleşmede anılan şirketin abone grubunun 'sanayi' abone grubuna dahil olduğunu, 01.01.2008 tarihi itibariyle dava dışı .... A.Ş. ile müvekkil... Balatacılık San. ve Tic. A.Ş.'nin genel kurul kararı ile .... Balatacılık A.Ş. çatısı altında birleştiklerini, bu tarihten itibaren dava dışı ... Debriyaj A.Ş. adına kayıtlı sanayi tesisinde müvekkili şirketin faaliyet gösterdiğini, Sanayi Sicil Belgesinin de aynı numara ile müvekkili adına devam ettiğini, bu durumun davalıya 28.01.2008 tarihli yazı ile de bildirildiğini, bu bildirime rağmen davalı şirket tarafından 2008/01-2008/06 arasındaki dönemler için ticarethane - sanayi abone grupları arasındaki farkı kapsayan 58.650,50 TL tutarında faturanın tanzim edilerek müvekkiline gönderildiğini, müvekkilince bu yazı ve faturaya itirazda bulunmalarına karşılık itirazlarının davalı tarafından dikkate alınmadığını, bu durum karşısında enerjinin kesilme tehdidi altında fatura bedelinin ihtirazi kayıt ile ödendiğini, davalının bu tarihten sonra 23.07.2008 ve 22.08.2008 tarihli faturaları da ticarethane tarifesi üzerinden tahakkuk ettirdiğini, bu faturaların da itiraz edilerek ihtirazi kayıtla ödendiğini ileri sürerek ihtirazi kayıtla ödenen 58.650,50 TL faturanın tamamının ve 23.07.2008 - 121117 seri nolu ve 22.08.2008 - 239731 seri nolu faturaların sanayi abone grubuna göre düzenlenmesi gerekir iken ticarethane tarifesi uygulanmış olması nedeniyle 'ticarethane - sanayi' grubu farkının istirdatına ve ödeme tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile dava dışı ... Debriyaj A.Ş. arasında tek terimli sanayi tarifesi üzerinden Elektrik Satış Sözleşmesi imzaladığını ve sanayi tarifesinden yararlanabilmek için gerekli olan 15.03.2004 tarih ve 501345.14 nolu Sanayi Sicil Belgesini ibraz ettiğini, ...Sanayi İl Müdürlüğünün 27.05.2008 tarih ve 5707 sayılı yazı ile ...Debriyaj A.Ş. adına kayıtlı Sanayi Sicil Belgesinin şirketin dilekçesi üzerine iptal edildiğinin müvekkili kuruma bildirildiğini, dava dışı şirketin faaliyetinin 31.12.2007 tarihinde sona erdiğinin anlaşıldığını, sanayi tarifesinden yararlanma imkanı ortadan kalktığından davacı hakkında sözkonusu faturalandırmaların yapıldığını, sözkonusu dönemde davacının sanayi tarifesinden yararlanmak için gerekli başvurusunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

-2-

../..

-2-

../..

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, Aysan Debriyaj Endüstrisi A.Ş. ile Beşer Bâlatacılık San. A.Ş. arasındaki birleşme tarihinden (31,12.2007) itibaren Aysan Debriyaj A.Ş.'nin tüzel kişiliği sona erdiği, davalı şirket ile devir alan şirket arasında yeni Elektrik Satış Sözleşmesi imzalanarak Sanayi Sicil Belgesinin ibraz edilmemiş olması sebebiyle bu tarihten yeni sözleşmenin düzenlendiği tarihe kadar olan dönem için 'sanayi' abone grubu yerine 'ticarethane' abone grubu üzerinden elektrik faturası tahakkuk ettirilmesinin mevzuata uygun olduğu, bu durumda davalı şirket tarafından davacıya çıkarılan 2008/01-06 fark faturası ile ticarethane abone grubu birim fiyatları üzerinden tahakkuk ettirilen 2008/07 ve 2008/08 dönemi faturaları nedeniyle davacıya iade edilecek bir bedelin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle kabul edildi.

TL

21.15.-O.H.

18.40.-P.H.

2.75 -Kalan

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2017/3526, Karar No: 2018/17267, Tarih: 11.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3526 E.  ,  2018/17267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ilçesi ... Mahallesi 1437 ada 769 parsel taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Aynı amaçla kamulaştırılan ve dava konusu 1437 ada 769 parsel sayılı taşınmaz ile yakın konumda bulunan 1437 ada 1169 parsel sayılı taşınmaza ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/433-2015/654 E/K sayılı dosyasında aynı değerlendirme tarihi Mayıs/2014 yılı itibariyle 925.00 TL/ m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedelin Dairemizin denetiminden geçerek 2017/7474-16823 E/K sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın m² değeri inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) İdare ile imzalanan 13.02.2014 tarihli anlaşmazlık tutanağında dava konusu taşınmaz üzerinde asma, erik, dut ağacı ile konut bulunduğu yazılı ise de bu muhdesatlarla ilgili dosya içerisinde başkaca bilgi bulunmadığından, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tutanaktaki bedelin kamulaştırma bedeline aynen eklendiği anlaşılmış olup, öncelikle idareden dava konusu taşınmaza ilişkin düzenlenmiş olan Kıymet Takdir Raporu ile Tespit Formu istenerek dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşları ile yapının yüzölçümü, yıpranma durumu tespit edilerek ağaçların yaşlarına göre değerlendirme tarihindeki ilçe tarım Maktu ağaç verilerine göre, yapılara ise 2014 yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyet Çizelgesi uyarınca yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12596, Karar No: 2016/12303, Tarih: 27.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/12596 E.  ,  2016/12303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece davacı kadının dilekçesinde talep ettiği ziynetlerin davalı erkek tarafından 5 adet bilezikle ilgili ispat yükünü üzerine aldığından bahisle 5 adet bilezikle ilgili kısmen kabul kararı verilmiş ise de davalı erkek tarafından evlilik birliği içerinde 3 adet bileziğin ihtiyaçlar için bozdurulduğu kabul edilmiş ancak 2 adet bilezik için davalı bunları kadının ailesinin aldığını bildirmiştir. Kadın tarafından başkaca delil de sunulmamıştır. Davacı dilekçesinde evlilik içinde takılan ziynetlerin erkekte kaldığı vakıasına dayanmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı erkek tarafından evin ihtiyaçları için harcandığı bildirilen ve ispatlanan 3 adet bilezik yönünden davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/4775, Karar No: 2014/4442, Tarih: 18.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/4775 E.  ,  2014/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava konusu dosya 21.01.2014 tarihli görevsizlik kararı ile 11. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine rağmen uyap ortamında kalem Dairemiz esasında da kayıtlı görüldüğünden uyap kaydının tetkiksiz kapatılmasına ve mahalline iadesine, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.