muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2402, Karar No: 2013/4389, Tarih: 25.06.2013

Öncelikle, davacı peşin ortak olduğunu iddia etmiş ise de, bu konuda genel kurul kararı bulunduğunu iddia ve ispat etmediğine göre mahkemece, peşin ödemeli ortak olarak kabul edilmemesi ilke olarak doğrudur. Ancak, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermek için yeterli değildir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunun .... maddesi hükmü uyarınca

ortaklar hak ve yükümlülüklerde eşittir. Bu nedenle ortakların aidat borcunun genel kurul kararlarına göre belirlenmesi gerekir. Bunun yanı sıra, anılan yasanın 31. maddesi hükmüne göre, anasözleşmede hüküm bulunmak koşuluyla ortaklara ek ödeme yükümlülüğü getirilebileceği ve ek ödemenin yalnızca bilanço açıklarının kapatılmasında kullanılabileceği düzenlenmiş, aynı yasanın 52. maddesinde ise ek ödeme kararının nitelikli çoğunlukla alınabileceği düzenlenmiştir. Yasa hükmünden anlaşılacağı üzere, ortağa ek ödeme yükümlülüğü getirilebilmesi için, anasözleşmede hüküm bulunmasının yanında bilanço açıığının da bulunması gerekir. Bunun yanı sıra, yalnızca bir ortak ile ilgili ek ödeme yükümlülüğüne karar verilmesi .... madde hükmüne aykırılık oluşturur. Bu durumda, mahkemece, genel kurulda alınan kararın aidat mı ek ödeme mi olduğu üzerinde durularak, ek ödeme olması halinde yukarıda açıklanan koşulların somut olayda oluşup oluşmadığı, kooperatif kayıt ve degterleri üzerinde muhasebe konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulu oluşturularak inceleme yapılmak suretiyle denetime elverişli şekilde belirlenmeli ve 1163 sayılı Kanunun .... maddesi hükmü de dikkate alınrak bir karar verilmelidir.

Eğer alınan yükümlülük kararının aidat olduğu anlaşılırsa, ortakların hak ve yükümlülükte eşit olduğu göz önüne alınarak kooperatifin tüm genel kurul kararları getirtilmek suretiyle davacı ile diğer ortakların her bir pay için ödedikleri aidat miktarı yine bilirkişi aracılğıyla kooperatifin kayıt, defter, ödeme belgeleri üzerinde yapılacak incelemeyle denetime elverişli bir şekilde belirlenmeli ve eşitlik ilkesi gözetilerek bir karar verilmelidir.

Mahkemece anılan şekilde bir inceleme yapılmaksızın, genel kurulca alınan yükümlülük kararından davacının sorumlu olduğunun kabulü yerinde olmadığı gibi, genel kurulca alınan ödeme tutarına 2003 yılından itibaren faiz yürütülmesi de yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili ... duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19228, Karar No: 2013/13698, Tarih: 03.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/19228 E.  ,  2013/13698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle mahkemece gerekçeli kararda davacı olarak ... gösterilmiş ise de, söz konusu sendikanın üyesi olan davacı işçiyi temsilen ve görevlendirdiği vekil aracılığı ile davanın açıldığı, yargılama aşamasında sendika vekilinin davacı ... ... adına hareket ettiği görülmekle yapılan maddi hatanın mahkemece her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 03/09/2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11232, Karar No: 2011/20865, Tarih: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11232 E.  ,  2011/20865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında taşınmaz emsalden daha değerli olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın emsalden değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13278, Karar No: 2018/4378, Tarih: 06.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13278 E.  ,  2018/4378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/05/2016 tarih ve 2016/140-2016/523 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin ilçede parkomat uygulaması yaptığını, gelirin %50'sinin müvekkili belediyeye aktarılması gerekirken hiç ödeme yapmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı belediyenin 5216 sayılı Yasa'nın 23.maddesinin yollaması ile aynı Kanunun 7.maddesi uyarınca ancak ... Büyükşehir Belediyesinin gelirlerine ortak olabileceğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın husumetten reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 5216 sayılı Kanunun 7.maddesinin son fıkrasına göre Büyükşehir Belediyeleri ve bağlı kuruluşlar ile ilçe ve ilk kademe belediyelerinin tahsil ettikleri vergiler ve benzeri mali yükümlülüklerden birbirlerine ödemeleri gereken paylar ile su, atık su ve doğalgaz bedellerini zamanında yatırmadıkları takdirde, ilgili belediye veya bağlı kuruluşun talebi üzerine söz konusu tutarın İller Bankası tarafından, yükümlü belediyenin genel bütçe vergi gelirleri payından kesilerek alacaklı belediyenin hesabına aktarılacağı, gecikmeden kaynaklanacak faiz ve benzeri her türlü zararın tazmini ile ilgili olarak büyükşehir belediye başkanı ve saymanın şahsen sorumlu olacağının düzenlendiği, davacı belediyenin sınırları içerisinde yer alan muhtelif yerlerde UKOME'nin 13/01/2010 tarih 24 sayılı kararıyla parkomat uygulamasına karar verildiği, karar doğrultusunda Büyükşehir Belediye Meclisince bu işin davalı şirkete 10 yıllığına kiralandığı, anılan kanun hükümleri gereğince elde edilecek gelirin davacı belediyeye aktarılması sorumluluğunun dava dışı Büyükşehir Belediye Başkanlığına ait olduğu, davacının davalıya doğrudan husumet yöneltemeyeceği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22769, Karar No: 2015/30064, Tarih: 03.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/22769 E.  ,  2015/30064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2015

NUMARASI : 2014/500-2015/309

DAVA : Davacı, yıllık izin, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği görevsizlik yönünden karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi

tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17534, Karar No: 2024/8224, Tarih: 07.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17534 E.  ,  2024/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/107 E., 2016/154 K.

SUÇLAR: Nitelikli cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/107 Esas, 2016/154 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 62/1 ve 53. maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan 106/1-1.cümle, 62/, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararı temyiz etme iradesi içeren süre tutum dilekçesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin ön görüldüğü anlaşılmıştır .

2. 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 07.06.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; mağdurenin aşamalarda beyanlarını değiştirmesi ve çelişkili ifadeler kullanarak beyanlarının güvenilirliğinin zedelenmesi karşısında mağdurenin çelişkili ve soyut beyanları dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirdiğinden aynı Kanun'un 321/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19377, Karar No: 2014/21340, Tarih: 03.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/19377 E.  ,  2014/21340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede sisteme kaydedilmiş olan dava dilekçesi ve tebliğ mazbatalarının taranmadığı, davalı vekili Av. ...'ya ait vekaletnamenin hatalı taranması nedeniyle okunamadığı anlaşılmıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.03.11.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/33463, Karar No: 2013/3013, Tarih: 06.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/33463 E.  ,  2013/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanığın müşteki ...'ı yaralama ve tehdit suçlarına ilişkin;

Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık hakkında hakaret ve müşteki ...'i yaralama eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

b) Sanığın müştekilerin öğretmen olduğu okulda bulunan bir kız öğrenciyi rahatsız etmesi nedeniyle, müşteki ...'ın bu konuyu görüşmek için sanığı çağırdığı ve müşteki ...'in odasında hakaret eyleminin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

c) Müştekinin olay günü nöbetçi olup olmadığı araştırılarak nöbetçi olmadığının saptanması durumunda görevliye hakaret suçunun gerçekleşmeyeceği düşünülmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9375, Karar No: 2021/6301, Tarih: 13.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/9375 E.  ,  2021/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; sanık hakkında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan ... Rapor Değerlendirme Komisyonunun 08.01.2014 tarih ve 27859384-667.02-RDK/3 sayılı mütalaası ile dayanağı olan 28.11.2013 tarih ve 2013-A-3627/72 sayılı vergi suçu raporunun “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarına ilişkin olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.03.2014 tarihli 2014/261 Soruşturma ve 2014/312 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı; ancak bu suçlara yönelik yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği, bununla birlikte her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği de dikkate alınarak; sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçları yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, dava konusu yapılmayan “sahte fatura kullanma” suçundan hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16769, Karar No: 2012/16117, Tarih: 26.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/16769 E.  ,  2012/16117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi, 765 sayılı TCK.nun 59/2, 81/1. maddeleri gereğince sanığın 16 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

26.02.2007 günlü iddianame ile vergi dairesi mütalaası ve ekindeki vergi suçu ve vergi tekniği raporlarına uygun olarak sanık ... hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi gereğince iki kez cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, her bir takvim yılında işlenen suçların kendi içinde teselsül eden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19313, Karar No: 2014/3169, Tarih: 28.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/19313 E.  ,  2014/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : a) Kenevir ekme

b) Ruhsatsız silah taşıma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Kenevir ekme suçundan kurulan hükmün incelenmesi:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında sanığın, soyut beyanı dışında, atılı suçu işlediğine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B- Ruhsatsız silah taşıma suçundan kurulan hükmün incelenmesi:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.