muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1018, Karar No: 2018/249, Tarih: 22.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/1018 E.  ,  2018/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (... Tes. San. Tic. A.Ş. adına temsilen) vekili Avukat ... tarafından, davalı Gümrük ve Ticaret Bakanlığı ... Gümrük Müdürlüğü aleyhine 12/03/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız el koymadan kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Tarafların isim ve unvanının mahkeme karar başlığında hatalı gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız el koymadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; firmanın 23/12/1998 tarihli gümrük giriş beyannamesi ile ithal etmek istediği 12 kalem tıbbi cihazın yapılan incelemesinde 10 yaşından büyük olduğu, ithalinin mümkün olmadığı gerekçesiyle cihazlara el konulduğunu, açılan ceza davasında ise kamu davasının düşmesine ve el konulan tıbbi cihazların sanık davacıya iadesine karar verildiğini, kararın kesinleşmesi üzerine de el konulan eşyanın iadesi için davalı idareye başvurulduğunu ancak iadenin gerçekleşmediğini belirterek, oluşan zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; el konulan tıbbi cihazların bedelsiz olarak Sağlık Bakanlığına tahsis edildiğini, kamu kuruluşlarına bedelsiz tahsis edilen eşyanın iadesinin mümkün olmayacağını, davacıya iadesine karar verilen eşya hakkında eşya sahiplerine ödeme yapılacağına ilişkin bir yasal düzenleme de bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulü ile el konulan cihazların tasfiye edilmesi nedeniyle iadesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle bedellerinin davalı idareden tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulü ile el konulan cihazların tasfiye edilmesi nedeniyle iadesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle bedellerinin davalı idareden tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının yurt dışından ithal ettiği bir kısım tıbbi cihaz için gümrük müdürlüğüne beyanname verdiği ancak yapılan incelemede 10 yaşından büyük oldukları ve ithalinin mümkün olmadığı gerekçesiyle 12 adet cihaza el konulduğu ve davacı hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda ise üç kişilik makine mühendisi bilirkişi kurulunca, hatanın, davacı ithalatçı firmaya gelen 12 kalem tıbbi cihazın ihracatçı firmanın yaptığı yanlışlık sonucu model yıllarına uymamasından kaynaklandığı, kaçakçılık suçunun oluşmadığı ve malların mahreci ülkesine iadesinin uygun olacağı yönünde görüş bildirilmiştir. Sanık davacı hakkında ... . Ağır Ceza Mahkemesinin 13/12/2002 gün, 2001/310 esas ve 2002/387 karar sayılı ilamı ile bireysel kaçakçılık suçundan dolayı açılan kamu davasının 4616 sayılı yasanın 1/4. maddesi uyarınca kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine karar verilmiş, ardından ... . Ağır Ceza Mahkemesinin 16/11/2012 gün, 2012/327 esas ve 2012/423 karar sayılı ilamı ile zamanaşımından düşme ve kaçak olduğu anlaşılamayan eşyaların sanığa iadesine karar verilmiş, karar temyiz edilmeksizin 04/01/2013 tarihinde kesinleşmiştir.

Şu halde; davacının, yurt dışından ithal ettiği malların denetim ve kontrolünü gereği gibi yaparak evrak üzerindeki nitelik ve model yılının fiziki durumu ile uyuşup uyuşmadığını tam olarak tespit ettikten sonra yurda girişini yapması gerekirken, ithalatçı firma olarak üzerine düşen denetimleri yapmaması zararın oluşmasında davacının müterafik (bölüşük) kusurunu oluşturmaktadır. Mahkemece, hesaplanacak tazminattan olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43. maddesi gereğince uygun bir indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine 22/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24406, Karar No: 2014/20419, Tarih: 23.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24406 E.  ,  2014/20419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 10.05.2013

No : 2010/224-2013/411

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının ak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 sayılı Yasanın 26 maddesi uyarınca davalıdan tahsili istemine ilişkin olup; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre; davalıya ait nakliye işyerinde şoför olarak çalışan sigortalı, ihbar olunan İstanbul Ç.. S.. AŞ'e ait fabrikanın bahçesinde, forkliftten kamyon kasasına çuval yüklerken, kasadan zemine düşerek vefat etmiş olup; Mahkemece, davalı işveren şirketin % 80, sigortalının % 20 kusurlu olduğu kabul edilmiştir.

506 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesi hükmüne göre, işveren; sigortalıyı Sosyal Sigortalar Kanunu kapsamına giren işlerde hizmet akdine dayalı olarak çalıştıran gerçek ya da tüzel kişilerdir. “Çalıştıran” olgusu, hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. 506 sayılı Kanun’un “Üçüncü kişinin aracılığı” başlıklı 87’nci maddesi hükmünde ise; aracı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran üçüncü kişi olarak tanımlanmış, sigortalıların üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile, bu kanunun işverene yüklediği ödevlerden dolayı, aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işverenin de sorumlu olacağı belirtilmiştir. Maddede “aracı” olarak nitelenen üçüncü kişi, gerek mevzuatta, gerekse öğreti ve yargı kararlarında; alt işveren, tali işveren asıl işveren, alt müteahhit, alt ısmarlanan gibi adlarla anılmaktadır. Aracı kavramı, her şeyden önce, asıl işvereninin varlığını, bir başka işverenin asıl işverene ait işin bir bölümünü yapmayı üstlenmesini ve asıl işverene ait iş yerinde veya iş yerinin bir bölümünde iş alanın kendi adına sigortalı çalıştırmasını gerektirir.Asıl işverenle aracı arasındaki ilişki taşıma, eser ve benzeri sözleşmelere dayanabilir ise de; hiçbir şekilde hizmet akdi unsurları bulunmamalıdır. Burada önemli olan yön, asıl işverene ait işin bir bölümünün aracı tarafından görülmesidir. Aracı kavramının belirleyici özelliği, asıl işverene ait işten bir bölüm iş alınması ve bu işte kendi adına sigortalı çalıştırılmasıdır.

Davalı işverenin, işin nakliyesinin kendilerine ait olup, yükleme ve boşaltma işlerinin İstanbul Ç.. S.. AŞ'e ait olduğuna ilişkin itirazları üzerinde de durularak, Kurum kayıtları ve taraflar arasındaki sözleşme ve belgeler araştırılmalı, konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden 506 sayılı Yasa'nın 87’nci madde kapsamında asıl işveren-taşeron ilişkisi bulunup bulunmadığı ve bu bağlamda (özellikle asıl işveren-taşeron ilişkisi yoksa İstanbul Ç.. S.. AŞ'nin 3. kişi sıfatıyla kusurunun bulunup bulunmadığını irdeleyen rapor alınmalıdır.

Öte yandan, hak sahipleri Selma ve Beyza D..'na aynı zamanda ölüm aylığı bağlanması nedeniyle, ölüm gelirlerinin 1.11.2005 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirildiği anlaşılmaktadır.Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih olan 7.5.2005 itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenmesi gerekirken, fiili ödeme tutarının ilave edilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6871, Karar No: 2013/6435, Tarih: 20.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/6871 E.  ,  2013/6435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, suç delillerini gizleme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan beraat,

2- Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 281/1, 283/3, 62, 50/1-a Ve 52/2, 52/4, 54. maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3- Sanık ... hakkında, TCK'nun 281/1, 283/3, 62, 50/1-a Ve 52/2, 52/4, 54. Maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılan ...'in duruşmalı inceleme isteme yetkisi bulunmadığından katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ... hakkında; suç delillerini gizleme suçundan, 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5. Maddesi uyarınca kurulan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı yasanın 231/12. maddesi gereği temyizi kabil olmayıp itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan mahallince değerlendirme yapılmak üzere temyiz inceleme dışı bırakılmıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında kasten öldürme suçu yönünden yasal savunma şartları altında müsnet eylemde bulunduğu kabul ve takdir kılınmış, sanıklar ... ve ...'ın suç

delillerini gizleme suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin yasal savunma şartlarının oluşmadığına, kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine ilişkin hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanıklar ... ve ... hakkında suç delillerini gizleme suçundan kurulan hükümler yönünden ;

a- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'in maç izledikten sonra evine gitmek için sokakta yürüdüğü sırada, kendisini bekleyen maktülün, bıçakla saldırarak sanığı sağ koltuk altı ve batın sağ alt kadran bölgelerinden yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralaması üzerine, sanık ...’in meşru savunma koşulları içerisinde maktülü bıçakladıktan sonra hastanede iken kullandığı ve 6136 sayılı Yasaya tabi olmayan bıçağı verdiği oğlu sanık ...'un, bıçağı arkadaşı sanık ...'a verdiği; onunda, bıçağı temyiz dışı sanık ...'ın aracının paspasının altına koyduğu, soruşturma sırasında ...'ın, ...'ın aracından geri aldığı bıçağı polis memurlarına teslim ettiği olayda;

Öldürme eyleminin faili olan sanık ... yönünden hukuka uygunluk nedeninin bulunduğu, ortada cezalandırılması gereken bir suç bulunmadığından sanıklar ... ve ...'ın atılı suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Öldürme eyleminin faili olan sanık ... yönünden hukuka uygunluk nedeninin bulunduğu, ortada cezalandırılması gereken bir suç bulunmadığından sanıklar ... ve ...'ın atılı suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b- Kabul ve uygulamaya göre; suç delilinin soruşturma sırasında iade edilmesi nedeni ile yapılan indirim sırasında uygulama maddesinin TCK.nun 281/3 maddesi yerine 283/3 maddesi olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılan vekilinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 20.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18206, Karar No: 2011/12662, Tarih: 16.11.2011

8. Ceza Dairesi 2009/18206 E., 2011/12662 K.

**8. Ceza Dairesi 2009/18206 E., 2011/12662 K.**

**- RUHSATSIZ MERMİ BULUNDURMAK**- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

A…

… Kriminal Polis Laboratuarınca düzenlenen 08.05.2006 tarihli ekspertiz raporuna göre sanığın konutunda ele geçen 50 adet mermiden sondaj usulü ile alınan 6 adet merminin patlatılarak 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğunun belirlendiği olayda, 2 kutu mermiyi oluşturan toplam 50 ve daha az sayıda olan merminin pek az sayıda kabul edilmesi gerekip, sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasa'nın 13. maddesinin 4. fıkrasında yazılı suçu oluşturacağı ve mevcut mermilerin tümü patlatılarak yasa kapsamına giren mermi sayısının tespiti ile temel cezanın tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde anılan maddenin 3. fıkrası ile ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi (BOZULMASINA), 16.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3850, Karar No: 2019/15124, Tarih: 03.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/3850 E.  ,  2019/15124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/12/2018 tarihli ve.... soruşturma, .... sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin, mercii ...Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/02/2019 tarihli ve ..... değişik iş sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 19/03/2019 gün ve..... Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2019 gün ve 2019/50139 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin supersilivri.com isimli İnternet haber sitesinde 03/12/2017 tarihinde yayınlanan "gazeteci misin militan mısın?" başlıklı makale sebebiyle, ...Belediye Başkanı olan sanığın 04/12/2017 tarihli belediye meclis toplantısında yapmış olduğu konuşmasında yer alan; "Bir tane hilkat garibesi, insan ziyanlığı, sefil bir yaratık ... Ahlaksız sefil bir yaratığa alet olmayın ... O çektiğimi, benim arkadaşlarıma, etrafa yaptıklarını çekmeden ölmeyecek ... Bugün olur, yarın olur, ben, bulacak, ama benden ama bir yerden cezasını çeki... Hele hele ben, benimle uğraşanı bırakın, onun Allah belasını verecek. Ben zaten, vermezse ben de yapacağım, ben de vereceğim ..." şeklindeki sözleri ile müştekiye karşı hakaret ve tehdit suçlarını işlediği, şüpheli hakkında delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebinin içeriğine, ihbarname tarihine, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30/01/2019 gün ve 2019/1 sayılı kararına, 11.12.2017 tarihli şikayet başvurusundaki iddiaya konu sözlerin hakaret ve sair tehdit içermesine, hakaret suçu için Kanunda öngörülen cezanın sair tehdit suçu için öngörülen cezadan ağır olmasına göre, kanun yararına bozma isteminin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9389, Karar No: 2022/3532, Tarih: 26.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9389 E.  ,  2022/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil olmazsa tenkis davası sonunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün Dairece bozulması üzerine, verilen direnme kararı davacı vekilince süresi içinde duruşma istemli temyiz edilmekle duruşma günü olarak saptanan 26/04/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat .......... ile temyiz edilen davalılar ... v.d. vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalı ... gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde, mirasbırakan babası ...’in 1212 ada 173, 103, 160, 198 ve 223, 1213 ada 20, 1215 ada 67 ve 68 parsel sayılı taşınmazlarını ikinci eşinden olma çocukları ..., ..., ... ve ...’ın eşi ...’ye mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak temlik ettiğini, mirasbırakanın ilk evliliğinden tek çocuğunun kendisi olduğunu, mirasbırakanın taşınmaz satmasını gerektirir ihtiyacı da bulunmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline, mümkün olmazsa terekeye iadesine, o da mümkün olmazsa tenkisine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, süresinde davaya cevap vermemişler aşamada mirasbırakanın denleştirme amacıyla temlikleri yaptığını, davacıya da yer vermek istediğini ama onun kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taşınmazların aileye yakın olan erkek çocuklarda bırakılması ve onlar tarafından paylaşılması şeklindeki genel inanış olduğu, murisin taşınmazlarını satmasını gerektirecek ekonomik ihtiyacının bulunmadığı, davalıların ekonomik alım güçlerinin olmadığı, temlik bedeli ile gerçek değerler arasındaki fahiş fark olduğu, davacının babasından kırk sene önce ayrılarak başka bir yere gittiği, davacının murisin ilk eşinden olma çocuğu olduğu, murisin terekesinden dava dışı kızına ve oğluna herhangi bir taşınmaz devri yapmadığı, temlikin paylaştırma kastıyla yapılmadığı, murisin mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile aslında bağışlamak istediği taşınmazlarını satış gibi gösterdiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalılar istinaf dilekçelerinde özetle; mahkemece verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, mahkemece delillerin takdirinde ve murisin gerçek iradesinin tespitinde yanılgılı değerlendirme yapıldığını, savunma haklarının kısıtlandığını, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının, beşeri ilişkinin ve minnet duygusunun araştırılmadığını, dinlenilen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından murisin ekonomik durumunun taşınmaz satmasını gerektirmediği belirtilmiş ise de murisin bakıma muhtaç olduğunun ve bunun da davalılar tarafından gerçekleştirildiğinin anlaşıldığını, davalı ...'ın kendi parası ile yaptığı dairelerin ve binanın taşınmazın değerini artıran husus olduğu halde bunların muris tarafından yapılmış gibi değerlendirildiğini, davalılara yapılan devir tarihindeki durumuna göre taşınmazların değerinin tespit edilmemiş olmasının da haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının hiçbir zaman muris ve davalılar tarafından dışlanmadığını, davacı ile muris arasında bir sorun bulunmadığını, murisin mal varlığının bir kısmını ya da tamamını mirasçılara paylaştırma eğiliminde olmasının mal kaçırma kastı olmadığını ortaya koyduğunu, mahkemece her ne kadar murisin davacıya ve dava dışı mirasçılar olan ... ve ...'ye herhangi bir taşınmaz verilmediğinden onlara muris tarafından tapuda bir devir yapılmadığından bahisle murisin paylaştırma kastı ile hareket ettiğinin söylenemeyeceğine dair değerlendirmenin davacının tanığı olan ...'nin beyanı ile çeliştiğini, murisin mal kaçırma kastı olmamasına rağmen davacının kendisine verileni kasten üzerine devralmayarak kötü niyetli olarak bu davayı açtığını, devirlerin farklı tarihlerde yapılmasının murisin mal kaçırma kastı olmadığını gösterdiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 26.02.2020 tarihli, 2020/186 Esas ve 2020/252 Karar sayılı ilamı ile; murisin davacı da dahil tüm mirasçıları ile beşeri ilişkilerinin iyi olduğu, aralarında herhangi bir husumetin bulunmadığı, murisin davacıya da taşınmaz vermeyi teklif ettiği, ancak davacının kendi iradesi ile murisin sağlığında bunu kabul etmediği, murisin davalılara yaptığı devirde mal kaçırma kastının bulunmadığı, şayet murisin mal kaçırma kastı olsa idi vefat tarihinde yukarıda belirtilen adına kayıtlı taşınmazları da davalılara devretmesinin bekleneceği, oysaki somut olayda murisin bu şekilde bir tasarrufta bulunmadığı, salt bedeller arasındaki farkın tek başına muvazaanın kanıtı olamayacağı, dolayısıyla muris tarafından davalı oğullarına ve gelinine yapılan temliklerin mal kaçırma kastı ile yapılmadığı gerekçeleriyle davalıların istinaf taleplerinin kabulü ile hükmün kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar