muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8681, Karar No: 2023/3398, Tarih: 22.05.2023

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar Vekilinin Haksız Tahrike Yönelen Temyiz İstemleri Yönünden;

Dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylem doğru olarak belirlendiğinden anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Meşru Savunma Nedeniyle Beraat Hükmü Verilmesi Gerektiğine, veyahut da Meşru Savunmada Sınırın Aşılması Şartlarının Varlığına, Haksız Tahrikin Derecesine Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin, sanık tarafından gerçekleştirildiği saptanmıştır.

Hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunma, yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmektedir. Savunmanın, meşru savunma şartlarının bulunduğu sırada başladığı, ancak orantılılık ilkesinin ihlal edilmesi nedeniyle meşru savunmanın gerçekleştiğinin kabul edilmediği durumlarda ise 5237 Sayılı Kanun’un 27 nci maddesinde düzenlenen "Sınırın aşılması" söz konusu olabilmektedir. Buna göre somut olayda; maktûlün olay gecesi giydiği tişört üzerindeki dört adet delinme etrafındaki atış artıklarının incelenmesi üzerine ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce düzenlenen 09.07.2018 tarihli uzmanlık raporunda, bunlardan biri etrafında atış artığına rastlanmadığının, diğerleri etrafındaki atış artıklarının dağılım yoğunluğuna göre atışlardan ikisinin yakın atış mesafesinden, birinin ise yakın veya bitişik atış mesafesinden yapıldığının tespit edilmiş olmasına, ... Adlî Tıp Grup Başkanılığı'nca 10.08.2018 tarihinde düzenlenen otopsi raporunda ateşli silâh yaralarının mevcut özelliklerine göre atışın bitişik veya bitişiğe yakın atış mesafesinden yapılmış olduğu şeklinde tespite yer verilmiş olmasına göre, sanığın, olay anında maktûle gitgide yaklaşarak ve her seferinde daha yakın mesafeden ateş ettiğinin sabit olduğu, buna karşılık sanık somut olayda kendisi veya üçüncü kişiler lehine meşru savunma koşullarının bulunduğunu ileri sürmüş ise de dosyada mevcut bulunan ve yukarıda izah edilen delil durumuna göre, elinde tabanca olduğu hâlde Esas No : 2022/8681

maktûlün bulunduğu yere oldukça yaklaşarak ve maktûlü hedef alarak en az üç el ateş etmesinden ve tanık ... tarafından teslim edilip ve maktûle ait olduğu anlaşılan tabancanın atım yatağında kovan sıkışmış olmasından anlaşılacağı üzere, sanığın, olay yerinde başka kişilerin de bulunması nedeniyle maktûlü daha rahat hedef almak amacıyla, maktûlün tabancasının tutukluk yapması üzerine can güvenliğinden endişe de duymaksızın maktûlün bulunduğu yere kadar yaklaşıp etkili mesafeden maktûlü ölümcül bir şekilde yaraladığı, bu itibarla olayın başlangıcı itibarıyla meşru savunmanın haksız saldırıya ilişkin koşulları gerçekleşmiş olmasına rağmen, tabancası tutukluk yapan maktûlü, elindeki tabancayı caydırıcı olacak biçimde göstermek veya maktûlü hedef almayacak bir şekilde ateşleyip eyleminden vazgeçmesini sağlamak yahut en azından maktûlü ölümcül olmayan bölgelerinden yaralamak suretiyle etkisiz hâle getirmek imkânı da olduğu hâlde, maktûlden kaynaklı haksız saldırıyı o andaki hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı olmayacak biçimde bertaraf eden sanık yönünden meşru savunma hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/2037 Esas, 2022/1976 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2415, Karar No: 2013/3442, Tarih: 07.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/2415 E.  ,  2013/3442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYPAZARI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/05/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.Mahkemece, iddianın kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 6, 7, 8, 9 parsel sayılı taşınmazların davacıların mirasbırakanı M.Ç. adına kayıtlı iken satış yetkisini de içerir biçimde dava dışı S. Ü.'yü vekil tayin ettiği, vekil tarafından taşınmazların dava dışı K. Ü.'ye 15.09.2009 tarihli akitle satış suretiyle temlik edildiği, K.'in de çekişmeli taşınmazları yine vekili aracılığıyla 10.03.2010 tarihli akitle davalıya intikal ettirdiği, davacıların ise taşınmaz bedellerinin murise ödenmediğini, hile ile alınan vekaletin kötüye kullanıldığını ileri sürerek, eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Davalı tarafından dosyaya sunulan "Sözleşme" başlıklı belgede, çekişmeli taşınmaz bedellerinin mirasbırakana, ödendiğine dair imzasının yer aldığı ileri sürülmüş ise de; davacılar, imzanın mirasbırakana ait olmadığı gerekçesiyle imzaya itiraz etmişlerdir.

Hemen belirtilmelidir ki; 2659 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca; taşınmaz bedellerinin murise ödendiğine ilişkin "Sözleşme" başlıklı belgedeki imzaya itiraz edildiğine göre; imzanın murisin eli ürünü olup olmadığı hususunun Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince saptanması gerekeceği kuşkusuzdur.

Ne varki; mahkemece sahtecilik yönünden Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadan sonuca gidilmiştir.

O halde, sahtecilik iddiasının açıklığa kavuşturulması bakımından, imza incelemesi yapılmak üzere, murisin çeşitli resmi ve özel kurumlarda bulunan imza ve yazılarını havi belgelerin temin edilmesi, murisin tatbike esas alınan imza örnekleriyle birlikte dosyanın kül halinde Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilmesi, Fizik İhtisas Dairesinden rapor alınarak, çekişmeli taşınmazların bedellerinin ödendiğine ilişkin "Sözleşme" başlıklı belgedeki imzanın mirasbırakanın eli ürünü olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davacılar vekilinin imza itirazına itibar edilmeyerek ve noksan soruşturma ile yetinilerek yazılışekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacılar vekillinin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5353, Karar No: 2014/6053, Tarih: 17.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5353 E.  ,  2014/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıya kasko ... poliçesi ile sigortalı aracın alt geçitten geçerken yağmur suları nedeni ile hasarlandığını, davalı tarafça kısmi ödeme yapıldığını ileri sürerek bakiye 13.446,63 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafa ait araç sürücüsünün kusuru ile zararın artmasına neden olduğunu, ilk hasardan sonra oluşan hasarın teminat dışında kaldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 3.913,66 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya

uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, aşağıda dökümü yazılı 200,34 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 17.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4505, Karar No: 2020/5507, Tarih: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4505 E.  ,  2020/5507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç mahallinin bölgesel salgın hastalık mahalli olarak tespit edildiğine veya sanığa teslim edildiği belirtilen 870 adet tavukta yetkili veteriner hekim tarafından herhangi bir bulaşıcı hastalık tespit edilip edilmediği araştırılmadan, tavukların sanığa ne sıfatla teslim edildiği dolayısıyla atılı suçun unsurlarının oluştuğu tartışılmadığı gibi ayrıca teslime ilişkin tutanakta da sanığa yedieminliğin hukuki ve cezai sorumluluğunun anlatılmadığının anlaşılmasına göre sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılan İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/743, Karar No: 2010/8168, Tarih: 02.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/743 E.  ,  2010/8168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... 'in isminin, hükmün gerekçesinde ... olarak yazılması suretiyle kararın karıştırılması,

2- Sanıklara yüklenen hırsızlık ve kamu malına zarar vermek suçlarının, suç tarihi itibarıyla 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunduğu; 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddelerine göre katılan kurum ile sanıklar ve savunmanlarından uzlaşmayı kabul edip etmedikleri açıkça sorulup uzlaşma olanağı araştırılarak, sonucuna göre hukuki durumlarının takdiri gerektiği gözetilmeden, suçun işlendiği yerin okul olduğundan bahisle yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle anılan maddelerdeki prosedür yerine getirilmeden duruşmaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Eski hükümlüğü bulunmayan sanıklar hakkında, denetime olanak sağlayacak bir gerekçe yazılmadan, 5395 sayılı Yasanın 23. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... , ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 02/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4757, Karar No: 2022/3175, Tarih: 05.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4757 E.  ,  2022/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14667, Karar No: 2018/20280, Tarih: 27.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14667 E.  ,  2018/20280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi (Müstemir Yetkili)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Savunma hakkı, ...'nın 36. maddesinde güvence altına alınmıştır. Söz konusu madde hükmüne göre, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesi hükmünde de, davanın taraflarının, müdahillerin ve yargılamanın diğer ilgililerinin, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olduğu, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı vekili 30.07.2015 tarihli son oturum öncesi dosyaya sunduğu mazeret dilekçesinde ... İl Hakem Heyeti toplantısı nedeniyle duruşmaya katılamayacağını bildirerek duruşmanın ertelenmesini talep etmiş, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenileceğini beyan etmiştir. Mahkemece davayı uzatmaya yönelik olduğu gerekçesiyle söz konusu mazeret talebinin reddine karar verilmiştir. Davalı vekilinin geçerli ve somut bir nedene dayalı mesleki mazeretinin kabulüne karar verilerek yeni oturum günü tayin edilmesi gerekirken savunma hakkı kısıtlanarak mazeretin soyut bir şekilde davayı uzatmaya yönelik olduğu gerekçesiyle reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1944, Karar No: 2020/7446, Tarih: 17.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1944 E.  ,  2020/7446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Beraat, Düşme

A) Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.04.2009 tarihinden iddianamenin düzenlendiği 21.02.2019 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen, bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

B) Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Uyulmasına karar verilen bozma ilamında da belirtildiği üzere; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.05.2013 tarih ve 2013/31806 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açılmış ise de; Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı‘nın 27.03.2013 tarihli ve RDK-1-2013/34 sayılı komisyon mütalaası ile sanık hakkında " 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan mütalaa verildiği, "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle; sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olarak, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı'ndan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden yargılamaya devamla kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9864, Karar No: 2014/14707, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/9864 E.  ,  2014/14707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/02/2014

NUMARASI : 2013/887-2014/138

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 14/11/1998 tarihinde evlendiklerini, bu evliliklerinden müşterek iki çocuklarının bulunduğunu, davalının müvekkilini evden kovduğunu, başka bir kadınla yaşamaya başladığını, davalının bu ilişkisinin halen devam ettiğini, müvekkilinin ve çocukların ihtiyaçları ile ilgilenmediğini belirterek, müvekkili için 400 TL müşterek çocuklarının her biri için ayrı ayrı 400'er TL toplamda 1.200 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan tedbir nafakası davasının haksız olduğunu, müvekkilinin eşi ve çocuklarının ihtiyaçları ile ilgilendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davacı için takdir edilen aylık 350 TL'lik tedbir nafakası ile 1999 d.lu Batuhan Mustafa için takdir edilen ayılık 300 TL'lik ve 2005 d.lu Atahan Muharrem için takdir edilen aylık 300 TL'lik tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta hakkı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK. madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; kolluk araştırmasına göre, davacı kadının asgari ücretle çalıştığı, babasına ait evde iki çocuğu ile birlikte oturduğu;davalının ise bilgisayar teknisyeni olarak çalıştığı, kızkardeşine ait evde oturduğu, kazancının 900 TL olduğu, yine Torbalı Devlet Hastanesi'nde kantin işletmeciliği yaptığı tespit edilmiş ancak davalının bu işletmeden elde ettiği gelir tespit edilmeden mahkemece hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; kolluk araştırmasına göre, davacı kadının asgari ücretle çalıştığı, babasına ait evde iki çocuğu ile birlikte oturduğu;davalının ise bilgisayar teknisyeni olarak çalıştığı, kızkardeşine ait evde oturduğu, kazancının 900 TL olduğu, yine Torbalı Devlet Hastanesi'nde kantin işletmeciliği yaptığı tespit edilmiş ancak davalının bu işletmeden elde ettiği gelir tespit edilmeden mahkemece hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmeyen ve birlikte yaşamdan kaçınan kişi davalı olduğundan davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu açıktır.

Hal böyle olunca mahkemece; davalı kocanın sosyal ve ekonomik durumunun teferruatlı bir şekilde araştırıldıktan sonra tesbit edilen geliri ile orantılı olacak şekilde ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu, nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.