muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9052, Karar No: 2021/6338, Tarih: 13.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/9052 E.  ,  2021/6338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter kayıt ve belgeleri gizleme

1)Sanık ... hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin yazılmaması mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafilerinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yargılanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde idilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme", sanık ... hakkında "2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen hükümlere yönelik sanık ... müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelemesinde:

2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarında, suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 31/12/2007 ve 31/12/2008, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda ise, en son Temmuz ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihinin en aleyhe kabulle sırasıyla 31/07/2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanıklara yüklenen "2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan vekili ve sanık ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

4)Sanık ... hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

4)Sanık ... hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,

a)Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2010 takvim yılına ilişkin fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilerek faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması ya da faturaların asılarının temin edilememesi halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, kendilerinden sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden. 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16553, Karar No: 2016/649, Tarih: 25.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16553 E.  ,  2016/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2004 yılında evlendiklerini, bu evliliklerinden 2007 doğumlu İrfan isminde çocuklarının olduğunu, davalı (koca)nın başka bir kadınla birliktelik yaşadığını ve müvekkilini evden kovduğunu, davacının müşterek çocukla birlikte baba evine sığındığını, davalı kocanın davacı ve müşterek çocuk için maddi destekte bulunmadığını, davacının ev hanımı olduğunu ve herhangi bir gelirinin bulunmadığını ileri sürerek, davacı için 500,00 TL, müşterek çocuk İrfan için 250,00 TL olmak üzere toplam 750,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen nafakaları ödeme gücünün olmadığını, yüklü miktarda vergi borcu olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu, davacı kadın ve müşterek çocuğun maddi açıdan katkıya muhtaç oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı için dava tarihinden itibaren aylık 200,00 TL, müşterek çocuk İrfan için dava tarihinden itibaren aylık 150,00 TL olmak üzere toplam 350,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, dinlenen tanık beyanlarından davacı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğu dolayısıyla davacı kadın ve müşterek çocuk lehine tedbir nafakasına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; Türk Medeni Kanunu'nda eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacakları hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşama düzeyi dikkate alınmalıdır.

Ancak; Türk Medeni Kanunu'nda eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacakları hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşama düzeyi dikkate alınmalıdır.

Mahkemece yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırması ve taraf beyanlarından; davacının ev hanımı olup gelirinin bulunmadığı, müşterek çocukla birlikte babasının evinde yaşadığı, davalının ise çiçekçilik yaptığı, aylık 1.500.00 TL geliri bulunduğu anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davalının gelir düzeyi ile birlikte yaşarken davalının eşine sağlamış olduğu yaşama standardı nazara alınarak; davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde, TMK.nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, davacı kadın ve müşterek çocuğun ihtiyaçları ve davalının geliri ile uygun olmayacak şekilde davacı kadın ve müşterek çocuk lehine az nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23340, Karar No: 2015/2098, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23340 E.  ,  2015/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2014/24-2014/136

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA,peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2332, Karar No: 2020/11776, Tarih: 24.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2332 E.  ,  2020/11776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Aynı amaçla kamulaştırılan ve birbirine komşu olan taşınmazlarla ilgili olarak 2014 yılı değerlendirme tarihli dosyalarda; ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 21.07.2014 değerlendirme tarihinde, 807.60 TL/m2, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 24.03.2014 değerlendirme tarihinde 714.98 TL/m2, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 21.07.2014 değerlendirme tarihinde 807.59 TL/m2, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 884.00 TL/m2 birim fiyat takdir edildiği ve bu bedellerin Dairemiz denetiminden geçerek 2019/3055 Esas, 2019/3584 Esas, 2020/753 Esas, 2020/757 Esas sayılı ilamları ile onandığı anlaşıldığından, değerlendirme tarihi olan 19.11.2013 itibariyle dava konusu taşınmaza takdir edilen m² birim fiyatı inandırıcı görülmediğinden, aynı konumda bulunan ve değerlendirme tarihi bir yıl sonra olan parseller için tespit edilen m2 değerinden ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

Doğru olmadığı gibi,

2)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/708, Karar No: 2025/139, Tarih: 09.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/708 E.  ,  2025/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1599 E., 2023/1711 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/112 E., 2023/44 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin yufka üretimi yaptığını, yine yüklü ve peşin ödeme ile temin ettiği unları normal piyasa rayiç bedelinden biraz daha ucuza alabilme imkanına sahip olmasından kaynaklı olarak 3. kişilere satıp kar elde ettiğini ve bu hususa ilişkin bayisi olduğu un firması/fabrikası da bulunduğunu, müvekkilinin dava dışı şirketlerden aldığı unlardan toplam 350 çuval unu 24.08.2021 ve 25.08.2021 tarihlerinde yine bu şirketlerin araçları ile davalıya ait fırında dava dışı ...'a teslim ettiğini, bu teslimatlara ilişkin dava dışı ... tarafından imzalanan irsaliyeler bulunduğunu, dava dışı ...'ın bu un çuvallarını davalı annesine ait fırında kullanmak üzere teslim aldığını, zira davalıya ait fırındaki tüm iş ve işlemlerle teslim alan ...'ın ilgilendiğini, dava dışı ... hakkında icra takibi başlattıklarını, takibe haksız şekilde itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu, icra takibine ilişkin ödeme emrinin dava dışı ...'a 01.04.2022 tarihinde davalıya ait işyeri adresinde teslim edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000,00 TL asıl alacağın 5.000,00 TL'sine 21.10.2021 tarihinden, 5.000,00 TL'sine ise 24.08.2021 tarihinden itibaren işleyecek ticari olmayan işlerde uygulanan temerrüt faizi ile tahsiline, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (TBK )122. maddesi uyarınca müspet zarar olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; taraflar tacir olduğundan dava açılmadan önce arabuluculuğa başvurulmasının zorunlu olduğunu, davacının müvekkiline un teslim etmediğini, müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını, delil olarak sunulan evrak ve irsaliyeleri üzerilerindeki yazı ve imzaları kabul etmediklerini, müvekkilinin ticari defterlerinde böyle bir kayıt bulunmadığını, teslimat yapıldığının delili olarak sunulan irsaliyenin faturası olmadığını, 350 çuval unun dava tarihi itibari ile maddi değeri düşünüldüğünde bu konuda tanık dinlenilmesinin mümkün olmadığını ve tanık dinletilmesine muvafakat etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı arabuluculuk itirazında bulunmuşsa da, Esnaf ve Sanatkarlar Odaları Birliği Başkanlığına yazılan yazı cevabında tarafların esnaf olduğu anlaşıldığından bu itirazın yerinde olmadığı, davacı tanık deliline dayanmış, davalı muvafakat etmemişse de, miktarın tanıkla ispat sınırının altında olması, ayrıca tanıkların un çuvallarının teslimi ve aradaki sözleşme ilişkisine yönelik dinlenecek olmaları nedeniyle tanık dinlendiği, sunulan irsaliye fatura ve evraklar ile tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere sevk irsaliyesine dava dışı ... adlı kişinin teslim aldığına dair imza attığı, yani unların davacının alacaklı olduğu kişiye teslim edildiği yönünde tanık beyanları ve irsaliye mevcutsa da bu evraklar ve kayıtlara yönelik yapılan bilirkişi incelemesinde fatura irsaliye ve mal-sevk evraklara tükenmez kalem ve ıslak imza ile sonradan eklenmiş ve teslim alınan un sayısını gösterir yazı ve imza dışında, gerek davalı tarafın ve gerekse davacı tarafın Mahkemeye sunduğu belgelerin 3475 sayılı Vergi Usul Kanunu (VUK), 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK), 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK) ve Genel muhasebe usul ve esaslarınca değerlendirilen evrakların, taraflar arasındaki ticari ilişkiyi ispatlayacak kayıt ve belge statüsü taşımadığını belirttiği, davacının davalıya mal teslimine ilişkin bir belge ya da imza bulunmadığı, tanıkların da dava konusu olayın özelinde bir beyanda bulunmadıkları, yine alınan raporun davalının da ticari defterlerinin incelenmesi ile hazırlandığı, davacının alacağına yönelik bir kayıt bulunmadığı, davacının sunmuş olduğu belgelerin ise delil niteliğinde olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili;

1.Sunulan belgelerde unların davalıya ait işyerine teslim edildiğine dair davalının oğlunun imzası olduğunu, bu nedenle 350 çuval unun tesliminin gerçekleştiği kabul edilerek Mahkemece bedelinin bilirkişi tarafından belirlenmesi gerektiğini,

2. Tarafların tacir olmayıp esnaf olduklarını, sadece un teslimine ilişkin ıslak imzalı evraklar ile müvekkilinin işyerinde tuttuğu excel kayıtlarının dosyaya sunulabildiğini, bu nedenle bilirkişinin fatura vb. evraklar olmadığı yönündeki değerlendirmesinin hatalı olduğunu, müvekkili tacir olmadığından ticari defteri bulunmadığı gibi davalıya keşide ettiği bir faturanın da olmadığını,

2. Tarafların tacir olmayıp esnaf olduklarını, sadece un teslimine ilişkin ıslak imzalı evraklar ile müvekkilinin işyerinde tuttuğu excel kayıtlarının dosyaya sunulabildiğini, bu nedenle bilirkişinin fatura vb. evraklar olmadığı yönündeki değerlendirmesinin hatalı olduğunu, müvekkili tacir olmadığından ticari defteri bulunmadığı gibi davalıya keşide ettiği bir faturanın da olmadığını,

3. Dosyaya sunulan evrakın üretici firmanın müvekkiline keşide ettiği evrak olduğunu, ancak söz konusu evrak üzerinde unların teslim edildiğine dair davalıyı temsilen ıslak imza bulunduğunu, unun teslim alındığına dair ıslak imzalı evrak varken yazılı delil bulunmadığına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, ürünlerin teslim alındığını gösteren evrakın dahi yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğunu,

4. Dinlenen tanık beyanları da dikkate alındığında müvekkilinin ürünleri teslim edip alacaklı olduğunun sabit olduğunu, davalının malları teslim alan oğlu dava dışı ... adına yapılan icra takibinde ödeme emrinin davalının fırınında dava dışı ...'a teslim edildiğini, bu durumun dahi dava dışı ...'ın bu işyeri ile ilişkisini ortaya koyduğunu,

5.Ürünü teslim alanın temsilci sıfatını haiz olduğunu, müvekkilinin alacağının muaccel olduğunu, munzam zarar talep haklarının da bulunduğunu,

6.Dosya bilirkişiye tevdi edilip dava konusu alacağın miktarının belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Uyuşmazlık, davacının davalıya satıp bedelini alamadığını iddia ettiği un alım satımından kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

2. 6100 sayılı Kanun'un 200. maddesinin birinci fıkrası gereği; bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle ikibinbeşyüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz.

Yazılı delille (senetle) ispatı gereken hususlar, istisnalar dışında takdiri delillerle ve bu kapsamdaki tanık delili ile ispatlanamaz ise de bu hususların senet dışındaki yemin, ikrar ve ticari defterler gibi diğer kesin delillerle kanıtlanması mümkündür.

Bilindiği üzere, tanık dinlenebilmesi için HMK'nın 200/2 maddesine göre davalının açık muvafakatının olması veya aynı Kanun'un 203/1-b maddesine göre bu tip satışların senede bağlanmadan yapıldığının yörede teamül haline gelmiş olması gerekir. Teamül unsurunun gerçekleşmesi, yeni bir çevrede herhangi bir hukuki işlemin devamlı olarak senede bağlanmamasının adet haline gelmesi ve bu hususun zaman içinde herkesçe uyulmak suretiyle istikrarlı bir nitelik kazanmış bulunması ve ayrıca kamuoyunda da bu teamüle inanılmış olması gerekmektedir.