muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12739, Karar No: 2015/43678, Tarih: 14.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12739 E.  ,  2015/43678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kayıtlarında yer alan, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2007 gün 2006/515 Esas ve 2007/582 karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdurun olayın sıcağı sıcağına Cumhuriyet Savcılığına vermiş olduğu ilk ifadesinde, “sanığın iş yerine gelerek kardeşi Hüseyin' in aracını emaneten aldığını arabasıyla kaza yaptığını 3000.-TL zararı olduğunu ve kardeşini bulamadığı için kendisinin ödemesi gerektiğini, ancak kendisinin bu işe karışmam dediğini” belirttiği, tanık....' nün kollukta sıcağı sıcağına ilk ifadesinde, mağdurun, kardeşinin borcu için kefil olduğuna ilişkin bir beyanının bulunmadığı görülmekle ve sanığın kendisine borcu olduğunu iddia ettiği mağdurun kardeşi ... ' ün dinlenmemiş olması sonuca etkili bulunmadığından tebliğnamede bu konuda bozma isteyen (1) ve ( 2) nolu görüşe katılınmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 8 adet davetiye gideri 40,00.-TL ve posta gideri 0,80.-TL posta gideri olmak üzere toplam 40,80.-TL Mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8377, Karar No: 2020/4467, Tarih: 15.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8377 E.  ,  2020/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.01.2012 tarih ve 2012/185 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan açılan kamu davasında; 27.10.2011 tarih ve 8 sayılı rapor değerlendirme komisyonu kararının sanık ... hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı, diğer sanık ... hakkında ise hiç mütalaa verilmediğinin anlaşılması karşısında, "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği de dikkate alınarak sanıklar hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan 213 sayılı Kanun’un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4737, Karar No: 2014/8099, Tarih: 12.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4737 E.  ,  2014/8099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2013/215-2013/179

Taraflar arasında görülen sözleşmenin iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 29.01.2014 gün ve 2013/5904 esas, 2014/519 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında 30.10.1998 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde inşaatın bitim süresinin 24 ay olarak belirlendiğini ve sözleşmenin iki parsel arasındaki belediye yolunun kaldırılması halinde geçerli olacağının düzenlendiğini, parselin imar durumundaki bu sıkıntı 2006 yılında giderilmiş olmasına rağmen, davalının bu tarih itibariyle inşaata başlamadığını ve ruhsat başvurusu dahi yapmadığını, bunun üzerine, sözleşmenin feshi istemiyle daha önce açtıkları bir başka davada, işin teslim tarihinin 19.05.2009 tarihi olarak belirlendiğini ve sözleşmenin devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini, bu kararın kesinleşmesinden itibaren 2 yıla yakın bir süre geçmiş olmasına rağmen davalının halen işe başlamadığını, ayrıca sözleşmenin 1999 depremi öncesinde yapıldığını, değişen imar mevzuatı gereği de ifa imkânsızlığı bulunduğunu, öte yandan müvekkillerinin kendilerine düşecek 6 daire için kira kaybına uğradıklarını ileri sürerek, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin borcun ifa edilmemiş olması nedeniyle feshine, bunun mümkün olmaması halinde zamanaşımı nedeniyle hükümsüzlüğüne, bunun da mümkün görülmemesi halinde ifa imkânsızlığı nedeniyle feshine, müvekkillerinin uğradığı müspet, menfi ve munzam zararların karşılığı olarak şimdilik 8.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin, davacılara, arsa üzerindeki binayı boşaltmaları amacıyla 2009 yılında ihtarlar gönderdiğini ancak olumsuz yanıt aldığını, buna rağmen müvekkilinin parsel tevhit işlemlerini 11.07.2011 tarihinde başlattığını, davacıların kötüniyetli olduklarını, işlemler için gerekli evrakı ve vekaletnameleri vermediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin, davacılara, arsa üzerindeki binayı boşaltmaları amacıyla 2009 yılında ihtarlar gönderdiğini ancak olumsuz yanıt aldığını, buna rağmen müvekkilinin parsel tevhit işlemlerini 11.07.2011 tarihinde başlattığını, davacıların kötüniyetli olduklarını, işlemler için gerekli evrakı ve vekaletnameleri vermediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki 30.10.1998 tarihli sözleşmede inşaat bitim süresinin ruhsat tarihinden itibaren 24 ay olarak kararlaştırıldığı, imar planının kesinleştiği 19.09.2006 tarihinden itibaren ruhsat ve yıkım işlemleri için gerekli makul süreler de ilave edildiğinde işin en geç 19.05.2009 tarihinde teslimi gerektiği halde, dava tarihi itibariyle henüz ruhsat ve yıkım işlemlerine başlanılmamış olduğu, davacıların da arsa üzerindeki binayı aradan geçen zaman içerisinde boşaltmadıkları, dolayısıyla her iki tarafın da sözleşmenin ifası hususunda ihmalkâr davrandığı, aradan geçen 13 sene içerisinde sadece parsel tevhit işlemlerinin gerçekleştirildiği, davalının tevhit işlemler için takdiren 5.000,00 TL masraf yaptığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, taraflar arasındaki 30.10.1998 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine, tevhit masrafları için mahkeme veznesine depo edilen 5.000,00 TL'nin davalı yükleniciye verilmesine, davacı tarafın müspet, menfi ve munzam zarara ilişkin taleplerinin reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.01.2014 gün, 2013/5904 Esas ve 2014/519 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4646, Karar No: 2018/530, Tarih: 13.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/4646 E.  ,  2018/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde; sanık hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeterli ve inandırıcı bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet savcısının; sanık ...'in nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13635, Karar No: 2014/6721, Tarih: 20.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/13635 E.  ,  2014/6721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/406933

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2011

NUMARASI : 2010/1014 (E) ve 2011/897 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, karar duruşması gününden bir gün önce 15/09/2011 tarihinde mahkemeye faks çekerek, İslahiye'de cenazesi olması nedeniyle katılamayacağını,mazeretinin kabulü ile duruşmanın kalemden öğreneceği başka bir güne ertelenmesini talep etmesi, temyiz dilekçesine eklediği, 14/09/2011 tarihli ölüm belgesiyle de bunu belgelemiş olması karşısında, mazeretinin kabul edilip duruşmanın başka bir güne ertelenmesi gerekirken reddedilip yargılamaya devam edilerek mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13309, Karar No: 2013/16505, Tarih: 08.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13309 E.  ,  2013/16505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemece taşınmazın bulunduğu bölgede 4753-5618 Sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı Kadastro Müdürlüğü'nden sorulmuş, Kadastro Müdürlüğü 18.08.2009 ve 03.04.2012 tarihli yazılarında bölgede 4753 Sayılı Yasa kapsamında toprak tevzi komisyonlarınca çalışma yapıldığından mera sınırlandırılmasının bu yasaya göre yapıldığını, ancak buna dair bilgi ve belgelerin İl Tarım Müdürlüğü'nden getirtilmesi gerektiğini vurgulamış, buna karşılık İl Tarım Müdürlüğü cevabi yazılarında 4342 Sayılı Yasaya göre mera tahsis ve tahdit çalışması yapıldığını bildirerek buna dair bilgi ve belgeleri göndermiş, ne var ki dosya kapsamında İl Tarım Müdürlüğü'nün bölgede 4753-5618 Sayılı Yasalar uyarınca mera tahsis çalışması yapılıp yapılmadığına dair açık ve tereddütsüz bir cevabi yazısına rastlanmamıştır. O halde dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığının İl Tarım Müdürlüğü'nden sorulması, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise mera tahsis haritası ve eki belgelerin getirtilerek dosyaya konulması, İl Tarım Müdürlüğü'nden gelecek yazı cevabının bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek cevabi yazının 4753-5618 Sayılı Yasalar gereği mera tahsisi bulunup bulunmadığını tereddütsüz ve açık biçimde belirtir nitelikte olup olmadığının denetlenmesi ile bu yolla davanın uzamasına ve gereksiz yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmemesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20180, Karar No: 2013/1314, Tarih: 24.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20180 E.  ,  2013/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

HÜKÜM : Düşme

Şikayetçi vekilinin 01.11.2011 havale tarihli eski hale getirme talebi temyiz dilekçesi olarak kabul edilerek yapılan incelenmede;

01.06.2005 tarihli Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, “mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter” olarak tanımı yapılan ve aynı yönetmeliğin 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan “duruşma günleri defteri” ile yine aynı Yönetmeliğin “Duruşma listesi” başlıklı 81. maddesinde ise, “Duruşmalı işlerde mübaşir tarafından; mahkemesi, mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır.” hükümleri uyarınca, mahkemece her dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesindeki “…meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip…” olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün hale getirmek gerekir.

Adı geçen şikayetçinin taraf olduğu toplam 12 dava dosyalarının duruşma defterine 10. sıradan 22. sıraya kadar kaydı yapılarak saat 10:00 – 11:00 arasında olmak üzere tek bir süre verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; taraflar aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından, sözkonusu dosyalarla ilgili olarak davaların duruşmasının bitmesi muhtemel olan ve sonraki duruşmaların başlayacağı saat olan 11:00‘a kadar beklenerek gelen olmaması halinde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden bu saatten önce tutanak tutulmak suretiyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25705, Karar No: 2015/3746, Tarih: 05.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/25705 E.  ,  2015/3746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin” uygulanmasına ilişkin bölüm ile yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak, 53.maddenin uygulanması ile ilgili kısma, “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” yargılama giderleri ile ilgili kısma ise “5 davetiye gideri 30 TL ve posta gideri 2,4 TL olmak üzere toplam 32,4 TL'nin yargılama gideri olarak tahsili ile hazineye gelir kaydedilmesine ”cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33082, Karar No: 2013/18478, Tarih: 05.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33082 E.  ,  2013/18478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 63, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında, hesap hatası yapılarak sonuçta 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayini,

2- Sanık ...'ın yüksüz kamyon ile gece vakti, ıslak zeminli hafif eğimli ve aydınlatması bulunan devlet yolunda seyri sırasında, aynı yönde önünde seyreden 23 ton tomruk yüklü kamyonu yoğun yağmur yağışından dolayı farketmeyerek aracının önü ile sanık ... idaresindeki kamyonun kasasından 2 metre dışarıda bulunan tomruklara sağ şeritte çarpması sonucu 1 kişinin öldüğü, sanık ...'ın da yaralandığı olayda; ölenin mirasçılarının sanık ... hakkkında şikayetçi olmamaları; ayrıca temyiz aşamasında ibraz ettikleri dilekçe ile, şikayetçi olmadıkları ve sanık hakkında cezanın kaldırılmasını talep etmeleri, sanığın sabıkasının bulunmaması, saygılı tutumu nedeniyle hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanması ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışının tespit edilmemesi hususları göz önüne alınarak, sanık hakkında dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeler ile paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalma kaydıyla isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27659, Karar No: 2013/15937, Tarih: 13.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27659 E.  ,  2013/15937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/249061

MAHKEMESİ : Isparta 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2009

NUMARASI : 2008/950 (E) ve 2009/598 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya Kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasa’nın 50/2.maddesine aykırı davranılması,