muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/561, Karar No: 2020/264, Tarih: 27.01.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/561 E.  ,  2020/264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davası nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen hükmün davalı kurum vekilince duruşmasız, davalı ... Ambalaj Ve Baskı San. Ve Tic.A.Ş vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, temyiz konusu hükme ilişkin dava, HMK’nun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

A)Davacı istemi;

Davacı, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğundan bahisle itibari hizmet süresinin tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalı ... Başkanlığı vekili, itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanunun Ek 5.madde II. bendinin (a-f) alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmiş olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ambalaj ve Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekili, şirketin 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde olmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanılması sonucunu doğuracak koşulların bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ;

Mahkemece, işyerinde yapılan fleksibıl ambalaj üretiminin dava konusu dönem yönünden geçerli olan 506 sayılı Kanunun Ek 5. Maddesi uyarınca basım işi kapsamında olduğu, ayrıca aynı maddenin II. bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı olumsuz çalışma koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı işyerinin basım işyeri olarak kabulü gerektiği, davalı işyerinin üretime yönelik bölümlerinin ek 5/II-a,b maddesinde belirtilen ortama sahip işyeri olduğu, davacının fiili çalışmasını üretim bölümünde geçirmiş olması sebebiyle, 506 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde çalıştığı süre için itibari hizmet süresinden yararlanma koşullarının bulunduğu belirtilerek ilk derece mahkemesinin kararı hukuka uygun bulunmuş ve davalılar vekillerinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz ;

..., işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını,506 sayılı Yasanın Ek 5 maddesinde belirtilen basım işyeri koşulunun oluşmadığını belirterek temyiz etmiştir.

E) Temyiz ;

..., işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını,506 sayılı Yasanın Ek 5 maddesinde belirtilen basım işyeri koşulunun oluşmadığını belirterek temyiz etmiştir.

Davalı ... Ambalaj ve Baskı San ve Tic.AŞ vekili ,işyerinde esnek ambalaj üretimi yapıldığını,basım ve gazetecilik işyeri olarak nitelendirilemeyeceğini ,II. bendin a-f alt bentlerinde yazılı olumsuz koşulların da gerçekleşmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava,itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinin üretim bölümünde baskı operatörü olarak çalıştığı,mahkemece keşif yapıldığı,bilirkişi raporunda işyerinde gıda,kozmetik,çikolata,evcil hayvan maması vs. gibi ürünlerin ambalaj ve baskısı , esnek ambalaj üretimi yapıldığı, baskı,laminasyon ve dilme makinelerinin aynı hol içinde bulunması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı,havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği,tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.

İtibari hizmet , gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.

506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanununun 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5 madde II numaralı bendinde , “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının Basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun ,yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.

Yine,söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi )

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Davalı iş yerinde çikolata,kozmetik,evcil hayvan maması vs.ambalajı üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ...ye iadesine, 27/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8332, Karar No: 2019/19120, Tarih: 25.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/8332 E.  ,  2019/19120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

26/05/2015 tarihli hükümden sonra; 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında sanık ile müşteki arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden belirlenmesi gerekliliği;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5073, Karar No: 2010/1533, Tarih: 11.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/5073 E.  ,  2010/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.12.2007 tarih ve 2003/211-2007/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 09.02.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... Duran gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin FSEK’na göre kurulmuş yorumcu (icracı) sanatçıların haklarını toplamakla görevli bir meslek birliği olduğunu, davalı şirketin Number One TV ve Number One Fm logosu ile yaptığı radyo ve televizyon yayınlarında müvekkilinin temsil ettiği yorumcu sanatçıların yorumlarını izinsiz ve hak bedeli ödemeden kullandığını, davalı şirketin izinsiz olarak kullandığı müzik yayınından büyük yarar sağladığını ve 5846 sayılı FSEK hükümlerini ihlal ettiğini, 2000-2001-2002 yılı mali hak bedeli olarak davalı şirketin müvekkiline ödemesi gereken bedelin 144.000 USD + KDV olduğunu ileri sürerek, davacı birlik üyelerinin icralarını izinsiz ve mali hak bedeli ödemeden kullanımının FSEK’na aykırı olduğunun ve haksız olduğunun tespitine, davalının mali haklara tecavüzün ref’ine ve men’ine, mali hak bedeli ve ilave 3 katı tazminatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 9.000 USD’nın alacak hakkının doğum tarihi olan 2000-2001-2002 yılının birinci gününden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin kimsenin eserini izinsiz ve haksız olarak yayınlamadığını, davacı tarafın dayandığı noter tespitlerinin bir geçerliliği olmadığını, davacı ... birliğinin yayıncı kuruluşlarla sözleşme yapma yetkisi bulunmadığını, FSEK’nda yapılan değişiklikle ilgili olarak Kültür Bakanlığı tarafından yayınlanan Fikir ve Sanat Eserlerinin Radyo ve Televizyon Yayınlarında Kullanımına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri gereğince yayıncı kuruluşlarla sözleşme yapma yetkisi olmayan davacının açtığı işbu davanın konusu kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 24.01.2003 tarihinde davacı ... üyesi 2 yorumcu sanatçının 2 müzik yapıtının davalıya ait radyoda yayınlandığı, radyoda yayınlanma hakkı da dahil olmak üzere mali hakların meslek birliğine verildiği Kültür Bakanlığı tarafından sunulan müzik eseri işletme belgelerine ekli belgelerden, icracı sanatçıların sadece çoğaltma hakkını yapımcıya devrettiklerinin anlaşıldığı, FSEK’nun 42/a-son maddesine göre davacı ... birliğinin hak sahipleri adına hakları kullanma yetkisi bulunduğu, icra edilen eserin üzerinde icracı olarak görünen kişinin icranın sahibi sayıldığı gibi fonogram için eser işletme belgesi alınması halinde 11. madde gereğince icra için eser sahiplerinin izni alındığının varsayılması gerektiği, bu yasal karine nedeniyle 3. şahısların (telif haklarına tecavüz edenlerin) icracı sanatçıların icralar için eser sahibinin iznini aldıklarını kanıtlamalarını isteyemeyecekleri, bu hakkın eser sahibine ait olduğu, icraların kullanımının 24.01.2003’te tespit edilmiş olup sadece bir yılı kapsadığından, bu tarihten geriye doğru bir yıllık süre için izin alındığı kanıtlanamadığından sadece son yılın kullanım bedelinin esas alınması gerektiği sonucuna varılarak, davacının üyesine ait icraların davalı tarafından izinsiz kullanımının mali haklara tecavüz oluşturduğunun tespitine, dava tarihinden sonraki döneme yönelik olarak kullanımının önlenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 9.000 USD’nın 30.12.2002 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava, davacı ... birliğinin üyesi olan icracı sanatçıların seslendirdikleri eserlerin davalı şirket tarafından radyo ve televizyonlarda izinsiz olarak yayınlandığı iddiasıyla, davalı eyleminin FSEK'na aykırı olduğunun tespit ve men'i, davacının mali haklarına yapılan tecavüzün ref’i ile maddi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili birliğin üyesi olduğunu iddia ettiği ... ve ...'ın yorumladığı eserlerin davalı tarafa ait radyo kanalında izinsiz olarak yayınlandığına dair İstanbul 22.Noterliğinin 22.01.2003 tarih ve 1478 yevmiye numaralı tespit tutanağını sunmuş, izinsiz yayına dair başka bir kanıt ibraz etmemiştir. Bu durumda, ... ve ...'ın üyelik tarihinin ve yorumladığı eserler yönünden davacının dava hakkı olup olmadığının 22.01.2003 tarihi itibariyle incelenmesi gerekmektedir.

Davacı vekili, müvekkili birliğin üyesi olduğunu iddia ettiği ... ve ...'ın yorumladığı eserlerin davalı tarafa ait radyo kanalında izinsiz olarak yayınlandığına dair İstanbul 22.Noterliğinin 22.01.2003 tarih ve 1478 yevmiye numaralı tespit tutanağını sunmuş, izinsiz yayına dair başka bir kanıt ibraz etmemiştir. Bu durumda, ... ve ...'ın üyelik tarihinin ve yorumladığı eserler yönünden davacının dava hakkı olup olmadığının 22.01.2003 tarihi itibariyle incelenmesi gerekmektedir.

... 05.01.2001 tarihinde, ... ise 02.07.2004 tarihinde imzaladığı yetki belgeleri ile davacı Müzik Yorumcuları Meslek Birliği'ne üye olup bazı hakların takibi konusunda yetki vermişlerse de, devredilen eserlerin neler olduğu bu yetki belgesinde gösterilmemiştir. Kendisine devredilen eserler bakımından yetkili olabilecek olan davacı MÜYORBİR'e ... 23.03.2003 tarihinde, ... de 02.07.2004 tarihinde icra bildirim listelerini vermişlerdir. ... tarafından imzalanan yetki belgesi 22.01.2003 tespit tarihinden önce ise de, yetkiyi somutlaştıran icra bildirim listesi tespit tarihinden sonradır. ...'in yetki belgesini ve icra bildirim listesini imza tarihi ise zaten tespit tarihinden sonradı

Mahkemece, 22.01.2003 tarihli noter tespitine konu sanatçıların meslek birliğine eser veya bağlantılı hak sahipleri haklarını kendisine verilen yetki belgesine istinaden takip edebileceği, yetki belgesine ilişkin esasların FSEK 42/A/son maddesi uyarınca bakanlıkça çıkartılacak yönetmelikle belirlenebileceği, ancak tespit tarihi itibariyle bu yönetmeliğin çıkartılmadığı, 04.09.1986 tarihli Fikir ve Sanat Eserleri Sahiplerinin Verecekleri Yetki Belgesi Hakkındaki Yönetmeliğin 3.maddesi ile Fikir ve Sanat Eserleri Sahipleri ile Bağlantılı Hak Sahipleri Meslek Birlikleri ve Federasyonları Hakkındaki Tüzüğün 40. maddesi uyarınca, meslek birliğine üye olmanın dava açmak için yeterli olmadığı, hakların takibi için somut bir eser nedeniyle meslek birliğine yetki verilmesi gerektiği, bu hususun Dairemizin 10.10.2007 gün ve 2006/9709 E, 2007/12668 K sayılı kararında da açıkça belirtildiği, tespit tutanağında adı geçen eserler yönünden ... ve ...'in yetki belgelerini imzalamalarının tespit tarihinden sonra olduğu, dava tarihinden önce adı geçen eserler yönünden başka bir ihlalin varlığının da iddia ve ispat edilemediği gözetilerek, buna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulü doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10589, Karar No: 2006/13256, Tarih: 19.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/10589 E.  ,  2006/13256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 19.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30521, Karar No: 2017/6714, Tarih: 12.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30521 E.  ,  2017/6714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükmün özünü oluşturan kısa kararda, dosyada sıfatı bulunmayan ve şikayet dilekçesinde de ismi geçmediği halde "Sanık Orhan'ın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından BERAATİNE" şeklinde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.