muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3110, Karar No: 2015/22607, Tarih: 30.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3110 E.  ,  2015/22607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile ayrı ayrı 2 kez cezalandırılmasına dair Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2012 tarihli ve 2011/568 esas, 2012/725 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/01/2015 gün ve 2014/1912/5194 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/02/2015 gün ve 2015/32694 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarihli ve 2007/10-108 esas, 2007/152 sayılı kararında da belirtildiği üzere, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi dayanılan gerekçelerin de yasal ve dosya içeriğiyle örtülmesi gerektiği, yine aynı Kanun’un 3. maddesin 1. fıkrasında ise, “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine” hükmolunacağının belirtildiği, somut olayda mahkemece temel cezanın tespiti sırasında hapis cezası takdiren alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, para cezası tayin edilirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesine aykırı olacak şekilde alt sınırdan niçin uzaklaşıldığına dair hiçbir gerekçe gösterilmeden ve hüküm kısmında teşdiden uygulama yapıldığı da belirtilmeden, anılan Kanun’un 52/1. maddesinde gösterilen 5 tam gün sayısının çok üzerinde, 120 gün adli para cezasına hükmedilmek suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2012 gün ve 2011/568 esas, 2012/725 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık hakkında kurulan hükümde adli para cezasına ilişkin önceki uygulamanın çıkartılarak yerine, 5 ve 4 gün adli para cezası ve TCK'nın 52/2 maddesi gereğince bir günü 20 TL hesabıyla paraya çevrilerek 80 TL adli para cezası olarak eklenmesine, infazın buna göre yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 30/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4444, Karar No: 2018/4805, Tarih: 24.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/4444 E.  ,  2018/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 52, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.2010 tarihli ve 2010/7-191-227 saylı kararında vurgulandığı üzere; hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkeme tarafından sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326 ve 5271 sayılı CMK'nın 307/2. maddeleri uyarınca zorunludur. Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı ilkesine dayanan bu zorunluluk uyarınca, sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır.

İncelenen dosyada, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 25.09.2013 tarihli beraat hükmünün, katılanlar vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 30.03.2015 tarihli ve 2014/10033 esas, 2015/5411 karar sayılı bozma ilamı ile “… depo sorumlusu sanık ... ile vardiya amiri sanık ...'in, üç aylık yükleme boşaltma işçisinin, depoda mal yükleme boşaltması sırasında istif makinasının üzerinden düşerek ölmesinde, işveren vekili olarak çalışma sırasında depoda yeterli biçimde gözetim ve denetimde bulunmamaları nedeniyle tali kusurlu oldukları ve mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunmayan bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi...” nedenine dayalı olarak bozulmasına karar verildiği halde, bozmanın sanık aleyhine de olması karşısında, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesine göre sanığın bozma ilamına karşı diyeceklerinin tespiti gerekirken, sanığa duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmesi ile yetinilerek karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25777, Karar No: 2022/23935, Tarih: 29.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25777 E.  ,  2022/23935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)09/01/2015 tarihli iddianameye konu suç tarihinin 29/12/2014, 13/02/2015 tarihli iddianameye konu suç tarihinin ise 25/01/2015 olduğu, her iki iddianameye konu tehdit eylemleri yönünden hukuki kesintinin gerçekleştiği, bu nedenle 25/01/2015 tarihli tehdit eylemi nedeniyle ayrıca TCK'nın 106/2-a maddesinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek her iki iddianameye konu eylemler yönünden, 106/2-a, 43/1. maddeleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2) 1 numaralı bozma sebebine uyulması halinde, sanığın 29/12/2014 tarihli tehdit eylemi yönünden,

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32287, Karar No: 2021/25532, Tarih: 27.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/32287 E.  ,  2021/25532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek, yapılan değerlendirmede;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararına yönelik;

Sanık ... müdafisinin temyizinin; dosyaya yansıyan tanık beyanları ve müştekinin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğu, boşanma aşamasında olan müştekinin gerçek dışı beyanlarda bulunduğu, sanığın cezalandırılmasına ilişkin hükümde alt sınırdan ayrılma ve TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanma gerekçelerinin Yasaya aykırı olduğu, sanığa yükletilen suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı ve sanık savunmasının dikkate alınması gerektiğine yönelik olduğu,

Anlaşılmakla, kurulan hükümde bozmayı gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ...’a yükletilen fuhuş suçundan mahkumiyetine dair Mustafakemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2021 tarih 2021/95 esas, 2021/154 sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 02/06/2021 tarih ve 2021/958 e. - 2021/1390 k. sayılı kararı hukuka uygun bulunmakla,

Sanık ... müdafisinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik temyiz isteminin, tebliğnameye uygun olarak, CMK'nın 302/1. maddesi ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi gereğince dosyanın Mustafakemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine 27/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1336, Karar No: 2023/2292, Tarih: 24.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/1336 E.  ,  2023/2292 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ..... Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2018 tarihli ve 2017/90 -2018/120 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birici fıkrası ve Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. .... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/1806- 2018/2013 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.10.2019 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. ByLock'un delil olmayacağına,

4. Tanık beyanının doğru olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... Çoşar'ın son olarak ... Hakimi olarak görev yaptığı, sanığın FETÖ/PDY isimli silahlı terör örgütü ile irtibatlı olduğu gerekçesiyle Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 13.10.2016/385 tarih/sayılı kararı ile görevden uzaklaştırıldığı,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. ByLock'un delil olmayacağına,

4. Tanık beyanının doğru olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... Çoşar'ın son olarak ... Hakimi olarak görev yaptığı, sanığın FETÖ/PDY isimli silahlı terör örgütü ile irtibatlı olduğu gerekçesiyle Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 13.10.2016/385 tarih/sayılı kararı ile görevden uzaklaştırıldığı,

Mahkememizin 2017/176 esasını alıp iş bu dava dosyasına birleştirilen iddianame ve dosya içeriğine göre, İ.S. ve N.B. isimli kişilerin ByLock programı üzerinden aralarında yaptıkları konuşmada sanıktan bahisle - "...üçüncü adliye fotoları, abi viranehir ve siverek dekilerle ilgibi bilgi yazarsanız abi..." -".... abiniz eşiyle ilgili bilgi verebiliyor musunuz" şeklinde ifadelere rastlanıldığı, ancak bu konuşmaların sanığın gıyabında gerçekleşmiş olup sanığın örgüt içerisinde olduğuna ilişkin net bir bilgi içermediği, sadece sanık ve eşi hakkında örgüt içerisinde olup olmadıklarına ilişkin soru sorma mahiyetinde olduğu, sanığın da bu kişileri tanımadığını beyan etmesi ile bu husus sanık aleyhine delil olarak değerlendirilememiştir.

... İl Emniyet Müdürlüğünün 08.06.2017 ve 03.02.2017 tarihli teslim tutanağı ekinde yer alan ByLock raporuna göre; ...ili Hakimi ...'ın (T.C.Kimlik No: 57112582764) ByLock kullanıcısı olduğunun tespit edildiği, tespit edilen birinci GSM aboneliğinin; 0530 (...) (..) (..), tespit edilen cihaza ait IMEI numarasının; ....ve tespit edilen ilk tarihin 24.08.2014 olduğu, yine ByLock tespit edilen ikinci GSM aboneliğinin; 0537 (...) (..) (..), tespit edilen cihaza ait IMEI numaralarının; 35362905086865, 35225106664654 ve tespit edilen ilk tarihin 23.08.2014 olduğu, iki hattın da sanık adına kayıtlı olduğu, 0537 (...) (..) (..) numaralı hattın sanık tarafından Vakıfbank'a iletişim numarası olarak bildirildiği, ayrıca sanığın üst aramasında ele geçen çift hatlı cep telefonu içerisinde bu iki GSM hattının da ele geçtiği ve bu şekilde bu iki GSM hattının da sanığın kullanımında olduğunun anlaşıldığı, ByLock tutanak içeriğine göre sanığın ByLock programında ekli kişiler olduğu ve bu kişiler ile aralarında mesaj alma gönderme trafiğinin bulunduğu, gönderilen ve alınan mesaj sayısı itibari ile sanığın bu programı aktif olarak kullandığının anlaşıldığı, şuana kadar yapılan çalışmalarda mesaj, mail vs. içeriklerine rastlanılmadığı; ayrıca sanığın kendi adına kayıtlı olup kendi kullanımında olan bu iki GSM hattının, ByLock programına girişte ve aynı zaman dilimi içerisinde normal iletişim (arama, aranma, mesaj alma, mesaj gönderme) trafiğinde kullandığı baz istasyonu bilgilerinin BTK'dan istenerek temin edildiği ve bu kayıtlar üzerinden aldırılan bilirkişi raporuna göre bu baz bilgilerinin uyumlu olduğunun, yani bu ByLock programının kullanıldığının tespit edildiği iki hattın kullanıcısı tarafından ByLock programına giriş yapıldığının anlaşıldığı, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın FETÖ/PDY terör örgütünün gizli haberleşme programını kullandığının her türlü şüpheden uzak kesin teknik veriler ile sabit olduğu; bu nedenle sanığın gerçeği yansıtmayan, kendisini cezadan kurtarmaya matuf, soyut, inkar yollu savunmalarına mahkemece itibar edilmediği, sanığın örgütün gizli haberleşme programı olan ByLock'u kullandığının tespit edilmesi karşısında ByLock kullanma eyleminin, Yargıtay kararlarına da konu olduğu üzere, başlı başına örgüt üyeliği suçunun sübutu açısından yeterli delil olarak kabul edileceğinin açık olduğu anlaşılmıştır.

Tanık İ.D. beyanında özetle 2010 yılı Aralık ayında yapılan Hakim ve Savcılık sınavına hazırlık aşamasında, bu örgütün çalışma evlerinde kaldığı, sanığın da kendisiyle aynı evde kalarak sınava hazırlandığı, sanığa örgüt tarafından sınav sorularının verilip verilmediği hususunu bilmediği şeklinde beyanda bulunduğu,

Tanık İ.D. beyanında özetle 2010 yılı Aralık ayında yapılan Hakim ve Savcılık sınavına hazırlık aşamasında, bu örgütün çalışma evlerinde kaldığı, sanığın da kendisiyle aynı evde kalarak sınava hazırlandığı, sanığa örgüt tarafından sınav sorularının verilip verilmediği hususunu bilmediği şeklinde beyanda bulunduğu,

Bu bağlamda sanığın; örgüt içerisindeki aktif eylemliliği kapsamında, tanık ...'nın beyan ve teşhisinden anlaşıldığı üzere, hakimlik mesleğine girmeden önce örgütün çalışma evlerinde kaldığı ve daha sonra mesleğini icra ettiği dönemde de örgütün gizli haberleşme aracı olan ByLock programını kullanması karşısında sanığın örgütle kuvvetli sıkı bir organik bağ içerisinde olduğu, bu sıkı bağın neticesinde de mesleğe atandıktan sonra dahi örgüt talimatları neticesinde ByLock programını kullanmasının sanığın bu eylemlerinin örgüte sempati boyutunu aştığı ve örgüt üyeliği suçunun sübutuna delil niteliğindeki örgütsel eylemler olduğunun açık olduğu, yukarıda gizliliği anlatılan hakim ve savcılık sınavı çalışma evlerinde kalan sanığın örgütün iç yüzünü bilememesinin mümkün olmadığı, sanığın örgütsel kast ile hareket ettiğinin açık olduğu anlaşılarak cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutunun kabulünde, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfının tayininde, cezanın belirlenmesinde, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesinin takdirinde, savunmasının inandırıcı gerekçelerle red edilmesinde ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin istinaf talebi yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütü içinde örgüt içi haberleşmesini ByLock adlı uygulama üzerinden 100584 ID ile gerçekleştirdiği, tanık İ.D.'nin beyanlarından hakimlik sınavına örgüt evlerinde hazırlandığı belirlenen, ilk derece mahkemesinin ve bölge adliye mahkemesinin kararlarında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yukarıda açıklanan nedenlerle; yargılama sürecindeki usuli işlemlerin Kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş ve sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/1806- 2018/2013 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4744, Karar No: 2014/7940, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4744 E.  ,  2014/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/14625, Karar No: 2010/18441, Tarih: 29.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/14625 E.  ,  2010/18441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Koşulları oluşmadığından 5271 sayılı CMK.’nun değişik 231.maddesinin sanık hakkında uygulanamayacağı anlaşılarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Sanığın yargılama giderlerinden diğer sanıkla birlikte müştereken ve müteselsilen olmak üzere eşit olarak sorumlu tutulmasına karar verilerek 5271 sayılı CMK’nun 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısım “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı yükümlü tutulmalarına” şeklinde değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.