muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18427, Karar No: 2019/10430, Tarih: 23.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/18427 E.  ,  2019/10430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dernekler Kanununa muhalefet (Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma)

HÜKÜM : 5253 sayılı Dernekler Kanunu’nun 32/f maddesi

yollaması ile TCK’nın 155/2, 62, 52/2, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın, 5253 sayılı Dernekler Kanunu’nun 32/f maddesi yollaması ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gençlik Gelişim ve Spor Kulübü Derneği’nde, 2008-2010 tarihleri arasındaki muhasip üye olan sanığın, aynı zamanda dernekte yazı işleri ile saymanlık görevlerini yürüttüğü, adı geçen derneğin 01/01/2010-31/12/2010 ve 01/01/2011-31/12/2011 tarihleri adasındaki Euro hesaplarında yapılan incelemede, söz konusu tarihler arasında gerçekleştirilmiş olan proje kapsamında elde edilen gelir ve giderler sonucunda derneğe ait 1.960,00 Euro paranın harcandığına ilişkin harcama belgelerine rastlanılmadığı, söz konusu miktarın derneğin Euro hesabında olması gerektiği halde, paranın banka hesabında bulunmadığı, 1.960,00 Euro paranın sanık ... tarafından 01/04/2010 tarihinde çekildiği ve dernek hesabına yatırılmadığı, bu şekilde sanığın 5253 sayılı Dernekler Kanunu’nun 32/f maddesi yollaması ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmalarında, Gençlik Gelişim ve Spor Kulubü Derneği muhasip üyesi olarak 2008-2010 tarihleri arasında görev yaptığını, Avrupa Birliği projesi kapsamında dernekte kullanılmak üzere 19.063 Euro gönderildiğini, ancak 19.237 Euro miktarında bir gider olduğunu, proje ile gönderilen para dışında 2.134 Euro bir açık oluştuğunu, bu parayı kendisinin cebinden yatırdığını, daha sonra cebinden yatırdığı bu paranın hesabına yattığını ve bu parayı kendisinin aldığını, buna ilişkin belgelerin Avrupa Birliği Eğitim ve Gençlik Programı Merkez Başkanlığı’nda bulunduğunu, denetleme raporundaki iddiaları kabul etmediğini beyan etmesi, Kilis Valiliği İl Dernekler Müdürlüğünce oluşturulan komisyon tarafından yapılan denetim sonrasında düzenlenen rapor hükme esas alınarak sanığın mahkumiyetine hükmedilmiş olması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, Gençlik Gelişim ve Spor Kulubü Derneği’ne ait suç dönemindeki tüm defter, belge ve banka kayıtları ile dosyanın alanında uzman üç kişiden oluşan bilirkişi heyetine tevdii ile, derneğin herhangi bir zarara uğrayıp uğramadığının ve sanığın uhdesinde derneğe ait herhangi bir para bulunup bulunmadığının kesin olarak tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 23/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8880, Karar No: 2024/6047, Tarih: 13.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8880 E.  ,  2024/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/600 E. 2016/305 K.

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı gözetilerek, yapılan incelemede;

1. Nitelikli Tehdit ve 6136 Sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna Muhalefet Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan İncelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, nitelikli tehdit ve 6136 yasaya muhalefet suçlarının yasal unsurlarının oluştuğu ve sanık hakkında kurulan hükümlerde, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/600 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Müsadere Kararı Yönünden Hükmün İncelenmesinde;

Suçta kullanıldığı ... olmayan sanığın zati eşyası olan çelik yelek, dürbün, av tüfeği kılıfı, 36 numara 49 adet av fişeği, karton kutu, naylon poşetlerin sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenle Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/600 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının F numaralı bendinde yer alan " çelik yelek, dürbün, av tüfeği kılıfı, 36 numara 49 adet av fişeği, karton kutu, naylon poşetlerin" ibarelerinin çıkarılarak G numaralı bendine " çelik yelek, dürbün, av tüfeği kılıfı, 36 numara 49 adet av fişeği, karton kutu, naylon poşetlerin" eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2361, Karar No: 2012/5398, Tarih: 02.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2361 E.  ,  2012/5398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2011/328419

MAHKEMESİ : Karabük Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 09/11/2010, 2010/48 (E) ve 2010/232 (K)

SUÇ : Kasten öldürme suçuna azmettirme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen S.. D..'ün davaya katılmaya ve hükmü temyize yetkisi olmadığından, temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanıklar Özgür ve Zümrüt hakkında maktul Adnan'ı öldürmeye azmettirme suçundan açılan davaya katılma ve sanıklar hakkında kurulacak hükmü temyize yetkisi bulunan maktulün babası Atabey'in usulüne uygun olarak davadan haberdar edilerek duruşmaya çağrılması ve geldiği ve şikayetçi olduğunu bildirdiği takdirde CMK.nun 234 maddesindeki haklarının hatırlatılması, CMK.nun 237/1 ve 238/2 maddesine göre kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulması, kamu davasına katılmak istemesi halinde de bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Usule aykırı ve müştekinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321 maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 02.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9913, Karar No: 2014/11579, Tarih: 11.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9913 E.  ,  2014/11579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının işleteni olduğu, davalıya kasko sigortalı aracın karıştığı trafik kazasında hasarlandığını belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 14.220,00.-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, sigortalı aracı sürücü belgesiz ve alkollü olan ...’ın kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; hükme esas alınan bilirkişi raporunda kazanın meydana geldiği yer, şekli ve hasar durumları itibariyle salt alkolün etkisiyle meydana geldiği sabit olup KSGŞ A.5 maddesi gereğince meydana gelen zararın teminat kapsamı dışında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcının onama harcına mahsubuna 11.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9978, Karar No: 2013/15839, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/9978 E.  ,  2013/15839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/01/1996-26/04/2004 ve 26/05/2004-30/04/2005 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının vergi mükellefi olmadığı 1.1.1996-26.4.2004 ve 26.5.2004-30.4.2005 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, 01/01/1996 ila 24/10/1996 tarihleri arasında ve 01/01/1997 - 07/09/2001 tarihleri arasında davacının bağkur sigortalısı olmadığının tesbiti ile 26/05/2004 - 30/04/2005 tarihleri arasında hukuki yarar bulunmadığından hüküm kurmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 12.3.1984 tarihli giriş bildirgesi ile 12.3.1984 tarihinden itibaren vergi kaydına istinaden ... sigortalısı olarak tescil edildiği, 12.3.1984-18.5.1984 ve 28.1.1991-31.12.1995 tarihleri arasında tamircilik faaliyetinden dolayı; 27.4.2004-25.5.2004 arasında bakkallık faaliyetinden dolayı vergi mükellefi olduğu; 22.3.1984-29.2.1996 tarihleri ile 25.9.1991-13.6.2011 tarihleri arasında Esnaf Sicile kayıtlı olduğu, 1.3.1987-31.12.1987; 1.10.1988-31.12.1989; 25.10.1996-31.12.1996; 8.9.2001-1.11.2001; 1.5.2005-31.12.2007; 1.4.2008-15.8.2008; 26.8.2008-1.6.2009 tarihleri arasında SSK lı çalışmasının bulunduğu ve davalı Kurum tarafından davacının 12.3.1984-18.5.1984; 22.3.1985-28.2.1987; 1.1.1988-30.9.1988; 1.1.1990-7.9.2001 ile 27.4.2004-25.5.2004 tarihleri arasında; SSK lı çalışmaları dışında vergi mükellefi olduğu dönem ile esnaf sicile kayıtlı olduğu dönemlerde ... sigortalısı olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı Kurum tarafından 3165 sayılı Yasa uyarınca vergi kaydı, esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunmasının yeterli olması sebebi ile SSK sigortalılığının dışında vergi ve esnaf sicil kaydına göre ... sigortalısı olarak kabul edildiği, ancak mahkemece davacının aynı esnaf sicil kaydına göre 22.03.1985-28.02.1987 tarihleri arasında ... sigortalısı olarak kabul edilirken 01.01.1996-26.04.2004 ve 26.05.2004-30.04.2005 tarihlerinde kabul edilmemesi mümkün değildir. Esnaf sicil kaydı bir kimsenin esnaf olarak faaliyette bulunduğunun karinesidir, kaydın devamı boyunca bir dönemde bu kayda dayanarak sigortalı olunduğunun kabulü, bir dönemde kabul olunmaması hatalıdır. Bu sebeplerle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/17, Karar No: 2018/136, Tarih: 03.04.2018

**Ceza Genel Kurulu         2018/17 E.  ,  2018/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesince 07.03.2016 gün ve 178-178 sayı ile, sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturabileceği gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesince 01.06.2016 gün ve 165-183 sayı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 22.12.2016 gün ve 16228-21011 sayı ile;

"...Olay günü sanığın, kahvehanede oturmakta olan mağdurun yanına gelerek, onunla, üç yıldır ayrı yaşadığı, resmi nikâhlı olmadığı eşinin ve çocuklarının tarım işçisi olarak çalışmalarına aracılık ettiği için tartışmaya başladığının, mağdurun oradan uzaklaşmak istediğinin, sanığın, kendisini takip ederek tartışmayı devam ettirdiğinin, mağdurun kendince açıklamalarına devam ettiği sırada sanığın belinde bulunan bıçağı çıkararak, iki kez batına nafiz olacak, bir kez de sol kol dirsek altında cilt - cilt altı adaleye nafiz olacak şekilde yaraladığının, dosyada bulunan, CD izleme ve çözüm tutanağından sanığın, sokakta konuşurken sağ elinde bulunan bıçağı gizlediğinin, sonrasında mağdurun karnına sapladığı bıçağı sağ eli ile bastırarak bir süre basılı tuttuğunun ve enlemesine olarak sokağın bir başından diğer başına kadar sürüklediğinin, eylemini münferit darbe dışında, bir süre devam ettirdiğinin, Balıkesir Devlet Hastanesi epikriz raporundan, mağdurun vaki yaralanma nedeniyle, 'göbek üst hattından 2 cm çapında, 2 cm derinliğinde, aynı hatta 2 cm çapında batına nafiz yaralar olduğunun, bu yaralanmaların mide ön ve arka duvarı ile ileumda 2 ayrı yerde perforasyon oluşturduğunun anlaşılmasına' göre sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

2) Sanığın dosya kapsamına uymayan beyanına dayanılarak hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 15.02.2017 gün ve 41–27 sayı ile;

"...Olayın ani gelişen bir olay olduğu, sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirecek açık bir husumet bulunmadığı, olay yerinden elde edilen CD görüntülerinden de anlaşılacağı üzere sanığın saldırısını devam ettirme imkânı olduğu hâlde basit bir engelleme üzerine bu saldırısına son vermiş olması dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı kastının öldürmeye yönelik değil yaralamaya yönelik olduğu kabul edilmiştir.

Yerel mahkeme ise 15.02.2017 gün ve 41–27 sayı ile;

"...Olayın ani gelişen bir olay olduğu, sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirecek açık bir husumet bulunmadığı, olay yerinden elde edilen CD görüntülerinden de anlaşılacağı üzere sanığın saldırısını devam ettirme imkânı olduğu hâlde basit bir engelleme üzerine bu saldırısına son vermiş olması dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı kastının öldürmeye yönelik değil yaralamaya yönelik olduğu kabul edilmiştir.

Bozma ilamında 'Mağdurun karnına sapladığı bıçağı sağ eliyle bastırarak bir süre basılı tuttuğunu ve enlemesine olarak sokağın bir başından diğer başına kadar sürüklediği' şeklinde bir belirlemede bulunulmuş ise de, bu belirlemenin neye dayalı olarak yapıldığı anlaşılamamaktadır.

Bozma öncesi mahkememizin 01.06.2016 tarihli oturumunda adli emanetin 2015/2874 sırasına kayıtlı güvenlik kamera CD'si duruşma salonunda mahkememizce izlenmiştir. Güvenlik kamera CD'sinde sanığın katılanı bıçakladıktan sonra katılan sırtüstü yere düşüp yerde sırtüstü bulunduğu sırada elinde bıçak olduğu hâlde katılana yönelik başkaca bıçak darbesi yoktur. Sanığı bu sırada engelleyen herhangi bir neden veya kimse bulunmamaktadır. Sanığın yanına yaklaşan kişi, sanık elinde bıçağı kaldırmış vaziyette katılan yerde iken bir müddet bekledikten sonra sanığın yanına gelmiş, sanığa yönelik fiziki bir güç kullanmaksızın, sanık eylemine son vermiştir. Sanığın elinde bıçak varken sanığın yanına gelen kişi, bir müddet sonra hafifçe sanığın sırtına elini götürmüştür. Ancak sanığa yönelik, eylemine son vermeye ilişkin herhangi bir eylemde bulunmamıştır. Sanığın eylemine devam ederek katılanı öldürme imkânı varken bu eylemine devam etmemesi sanığın katılanı öldürme kastıyla hareket ettiğine ilişkin mahkememizde ciddi şüpheler oluşturmuştur. 'Şüpheden sanık yararlanır' evrensel yargılama ilkesi gereğince, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği mahkememizce değerlendirilmiştir.

Yine sanık başlangıçtan beri değişmeyen savunmasında katılan ile tartıştıkları sırada kendisine katılan tarafından 'orospu çocuğu, ananı bacını sinkaf ederim' şeklinde sözlerle hakarette bulunduğunu savunduğunu, olayın görgü tanığı bulunmadığı için bu savunmanın aksinin ispat edilemediği anlaşıldığından bu durum sanık lehine haksız tahrik sayılarak TCK'nun 29. maddesi uygulanmıştır." şeklindeki gerekçeyle ilk hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2017 gün ve 22174 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle dosya, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK’nun 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 21.12.2017 gün ve 19323-17172 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinden vazgeçmeleri nedeniyle ve direnme hükmünün kapsamına göre inceleme, katılan vekilinin temyiz talebi üzerine sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu mu, yoksa kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü oluşturduğu,

2- Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

07.09.2015 tarihli tutanakta; Balıkesir ili, Merkez ilçesi, Yıldırım Mahallesi, Barbaros Sokakta bir şahsın yaralandığının bildirilmesi üzerine olay yerine gidildiğinde, kesici delici aletle yaralanan katılanın hastaneye kaldırıldığı, sanık ...'in olay yerinde bulunamadığı, olayı gören tanık veya tanıklara rastlanılmadığı, olay yerinde kan izi veya herhangi bir bulgu tespit edilemediği bilgilerine yer verildiği,

20.09.2015 tarihli CD izleme ve çözüm tutanağında; katılan ve sanığın saat 14.10.14'te güvenlik kamerasının görüş açısına girdikleri, sokak üzerinde ayaküstü konuştukları, sanığın sağ elinde bulunan bıçağı gizlediği, daha sonra ani bir hareketle bıçağı katılanın sol karın boşluğuna sapladığı, bıçağı bastırarak bir süre katılanın vücudunda tuttuğu, katılan ve sanığın 14.10.25 sıralarında tekrar kameranın görüş açısına girdikleri, sanığın bıçaklı saldırısının devam ettiği, katılanın kendisini savunmaya çalıştığı, geri kaçtığı sırada yere düştüğü, sanığın saat 14.10.42'de olay yerinden kaçarak uzaklaştığı tespitlerine yer verildiği,

Katılan hakkında düzenlenen epikriz belgesinde; göbek üst, orta hatta her ikisi de batına nafiz biri 2 cm çapında ve 2 cm derinliğinde, diğeri 2 cm çapında ve 1 cm derinliğinde kesici delici alet yarası olduğunun, ayrıca katılanın sol kol dirsek altında cilt cilt-altı, adaleye nafiz 3 cm uzunluğunda bir kesici delici alet yarası daha bulunduğunun, batına nafiz yaralanmaların mide ön ve arka duvarında, ince bağırsakta iki ayrı yerde delinmeye neden olduğunun, tedavisi yapılan katılanın 7 gün sonra taburcu edildiğinin ifade edildiği,

Katılan hakkında düzenlenen 24.05.2016 tarihli adli raporda; katılanın karın sağ kısmında 2 adet sıyrık, karın sol tarafta batına nafiz 2 adet, sol kol dirsek altında adaleye nafiz 1 adet kesici delici alet yarası bulunduğu, mide ve ince bağırsak perforasyonuna neden olan yaralanmaların, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı bilgilerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan hakkında düzenlenen 24.05.2016 tarihli adli raporda; katılanın karın sağ kısmında 2 adet sıyrık, karın sol tarafta batına nafiz 2 adet, sol kol dirsek altında adaleye nafiz 1 adet kesici delici alet yarası bulunduğu, mide ve ince bağırsak perforasyonuna neden olan yaralanmaların, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı bilgilerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... kollukta; yazları akrabalarından çalışmak isteyenleri toplayıp İzmir ili, Menemen ilçesindeki tarlalarda çalışmaya götürdüğünü, sanığın eşi olan Gülizar'la uzaktan akraba olduklarını, Gülizar'ın sanıktan ayrıldıktan sonra ekonomik sıkıntı çektiğini, 2015 yılının Mayıs ayında yanına gelen ...'ın, kendisini de tarlada çalışmak üzere Menemen'e götürmesini istediğini, bunun üzerine Gülizar'ı çocukları ile birlikte çalışmaya götürdüğünü, Eylül ayına kadar çalıştıklarını, daha sonra Balıkesir'e döndüklerini, olay günü saat 14.00 sıralarında sanıkla karşılaştığını, sanığın kendisine hitaben “Lan kim oluyorsun da benim ailemi alıp tarlaya götürerek çalıştırıyorsun” dediğini, kendisinin de mağdur durumdaki Gülizar'ın bizzat evine gelerek, çocukları ile birlikte tarlada çalışmak için iş istediğini, bunun üzerine onları çalışmaya götürdüğünü, hak ettikleri ücreti de ödediğini söylemesi üzerine, sanığın sırtını dönerek çakıdan büyük, otomatik açılıp kapanan bir bıçak çıkardığını, daha sonra bu bıçakla doğrudan karın bölgesine vurduğunu, sanıkla boğuşmaya başladığını, bu sırada kolundan da yaralandığını, ardından sanığın “Son uyarım, çocuklarımı bir daha götürürsen kafana sıkarım” diyerek olay yerinden ayrıldığını,