muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/42347, Karar No: 2017/12403, Tarih: 06.11.2017

2872 sayılı Kanunun ek 1/a maddesi “Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine, giderilmesine ilişkin usûl ve esaslar ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünü içermektedir. Aynı Kanun’un 20. maddesinin (j) bendine göre Kanunda ve yönetmelikte öngörülen yasaklara veya standartlara aykırı olarak veya gerekli önlemleri almadan atıkları toprağa vermek yaptırım gerektiren bir eylem olarak tanımlanmıştır.

Alıcı ortam olan toprağın kirlenmesinin önlenmesi, kirliliğin giderilmesi, arıtma çamurlarının ve kompostun toprakta kullanımında gerekli tedbirlerin alınması esaslarını sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde ortaya koymak amacıyla önce 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddesine istinaden 31.05.2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği hazırlanarak yürürlüğe konulmuştur. 08.06.2010 tarihinde ise aynı amaçlar için bu kez 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun ek 1/a maddesine dayanılarak Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik kabul edilerek uygulamaya konulmuş ve 2005 tarihli Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

2005 tarihli Yönetmeliğin 7/a, 2010 tarihli Yönetmeliğin ise 6/b maddesiyle, genel ilke olarak her türlü atık ve artığın, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standart ve yöntemlere aykırı olarak ve toprağa zarar verecek şekilde, doğrudan veya dolaylı biçimde toprağa verilmesi, depolanması gibi faaliyetlerde bulunmak yasaklanmıştır.

Her iki Yönetmelik de, “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddelerinde atık tanımı yapmak suretiyle, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların neler olduğunu belirlemiştir. Ancak hemen belirtmek gerekir ki, bu iki Yönetmeliğin, atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılmasına ilişkin düzenlemelerinde farklılıklar bulunmaktadır. Bu bağlamda;

A) 2005 tarihli Yönetmelik, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3., Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 3., Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 4., Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddelerinde atık olarak tanımlanmış unsurları toprak kirliliğine neden olacak atıklar olarak kabul etmiştir.

B) 2010 tarihli Yönetmelik ise “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddenin;

a) 4/(b) bendindeki düzenleme ile 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) 4/(n) bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) 4/(z/ğğ) bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

a) 4/(b) bendindeki düzenleme ile 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) 4/(n) bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) 4/(z/ğğ) bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

d) 4/(z/hh) bendindeki düzenleme ile Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, (u) bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiştir.

2005 tarihli Yönetmeliğin 4. maddesinde stabilize arıtma çamurunun; “Fermente edilebilirliğini ve kullanımından kaynaklanan sağlık tehlikelerini önemli ölçüde azaltmak üzere, biyolojik, kimyasal ya da ısıl işlemden, uzun süreli depolama ya da diğer uygun işlemlerden geçirilmiş arıtma çamurları” olduğu ifade edilmiş, 10 ilâ 13. maddelerinde bunların toprakta kullanım koşulları belirlenmiştir. Yine 4. maddedeki tanımlamaya göre “ham çamur”; “evsel ya da kentsel atıksuları işleyen arıtma tesislerinden ve evsel ve kentsel atıksulara benzeyen bileşimdeki atıksuları arıtan diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları, fosseptik tanklarından ve evsel ya da kentsel atıksuları arıtmak için kullanılan diğer tesislerden gelen arıtma çamurları ve bunların dışındaki diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları” olup, bunların toprakta kullanımı da 12. maddedeki düzenleme ile yasaklanmıştır.

Doğrudan toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine hizmet eden bu yönetmeliklerin yanısıra, “atıkların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetimlerinin sağlanmasına yönelik esasları” belirleyen 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik ile “Her türlü atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması vb faaliyetleri düzenleyen” 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin de toprak kirliliğine ilişkin yasaklamalarına değinmek gerekir.

05.07.2008 tarihinden itibaren yürürlükte olan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 4/a ve 6. maddelerine göre, Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıkların, toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, dolgu yapılması yasaktır. Anılan Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıklar, 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 4/b maddesinde de toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atık olarak benimsenmiştir. Dolayısıyla 05.07.2008 tarihinden itibaren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-I listesinde yer verilen atıklar, toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31.05.2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05.07.2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddesinde diğer Yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

III - Yargılamaya Konu Olay

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

III - Yargılamaya Konu Olay

28/09/2010 tarihinde Kütahya İl Çevre ve Orman Müdürlüğünün Tavşanlı Yolu 2. Km de faaliyet gösteren ....Şirketinde denetimde bulunduğu, denetim sırasında "1-İşletmenin faal olarak çalışmakta olduğu, 2- İşyeri açma ve çalışma ruhsatının bulunmadığı, 3- İşyerinde .....t (Çocuk Bezi Fabrikası)'dan alınan üretim artığı malzemeler, işlenerek granül hale getirilip, plastik kova gibi malzemeler yapıldığının tespit edildiği, 4- Geri dönüşüm ve Çevre İzni ile ilgili herhangi bir belgesinin bulunmadığı, 5- İşyeri sahibi tarafından "piyasadan atık malzeme alıp geri dönüşüm yapmadıklarını" beyan ettiğinin tespit edildiği, Çevre Kanunun 20 maddesi (r) bendi gereği 30/09/2010 tarihli karar ile .....Şti.'ne 31.745,00 TL idari para cezası uygulandığı, Kütahya Belediyesi Zabıta Müdürlüğünün işyerinde yaptığı kontrollerde İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatının bulunmadığını tespit ettiği, Belediye Encümeninin 03/11/2009 tarih ve 1942 sayılı kararı gereğince kapatılmasına karar verildiği ve 10/11/2009 tarihinde işyerinin mühürlendiği, yapılan kontrollerde mühürün kopartılarak işyerinin çalıştırılmaya devam edildiğinin tespit edildiği, işyerinin tesis çevre mevzuatı hükümlerine uymadan çalışmaya devam ettiği, atık veya tesis atıklarından izin ve lisanssız olarak geri dönüşüm yaptığı, 14/12/2010 tarihli bilirkişi raporunda da "açıkta depolanmış atık veya artıklar toprağa, yer altı sularına ve havaya karışarak çevreyi olumsuz etkileyeceği kanaatine" varıldığı, bu suretle, sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açıldığı görülmektedir.

Sanık soruşturma aşamasındaki ifadesinde; Organize Sanayi bölgesinde yer bulamadıkları için geçici olarak burada üretim yaptıklarını, şu anda şirketi organize sanayi bölgesine taşımaya başladıklarını, mühürlenen işyerinin mühürünü çalışan elemanların bozduğunu ancak şirket yetkilisinin kendisi olduğunu, üzerine atılı suçları bu şekilde kabul ettiğini beyan etmiştir.

Soruşturma aşamasında dosya üzerinde bilirkişi ziraat mühendisi tarafından inceleme yapılarak rapor düzenlenmiştir.

Ancak temin edilen bilirkişi raporundaki, alıcı ortam olan toprağa bırakılan bahse konu atığın, hiçbir mevzuatla ilişkilendirilmeden, nitelikleri ve kirletici özellikleri açıklanmadan, Yargıtay denetimine imkan tanımayan görüşler karar vermeye yeterli görülmemiştir.

Soruşturma aşamasında dosya üzerinde bilirkişi ziraat mühendisi tarafından inceleme yapılarak rapor düzenlenmiştir.

Ancak temin edilen bilirkişi raporundaki, alıcı ortam olan toprağa bırakılan bahse konu atığın, hiçbir mevzuatla ilişkilendirilmeden, nitelikleri ve kirletici özellikleri açıklanmadan, Yargıtay denetimine imkan tanımayan görüşler karar vermeye yeterli görülmemiştir.

Bu suretle, dosya kapsamında temin edilen fotoğraflar üzerinde detaylı inceleme yapılmak suretiyle, yargılamaya konu atıkların içeriği ve niteliği, çevre kirliliği oluşturup oluşturmayacağının tespiti açısından, üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi ve bitki besleme, çevre ve kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete dosya tevdii edilerek, suç tarihi itibariyle yürürlükte olan yukarıda (II) nolu kısımda açıklanan yönetmelikler ve ekleri ile birebir ilişki kurmak suretiyle ve Yargıtay denetimine imkân sağlayacak nitelikte bilirkişi raporu alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekir.

Ayrıca, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin olayın meydana geldiği tarih olan 28.09.2010 yerine 30.09.2010 olarak yazılması suretiyle CMK’nın 232.maddesine aykırı davranılması, kanuna aykırı bulunmuştur.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.11.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2935, Karar No: 2016/887, Tarih: 01.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2935 E.  ,  2016/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; ayrı ayrı beraat

2- Sanık ... hakkında;

a- ...'yi öldürmeye teşebbüs suçundan beraat

b-TCK.nun 81/1 maddesi uyarınca müebbet hapis cezası

3- Sanık ... hakkında;

a- Kasten öldürme suçundan beraat

b-...'yi öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35/1-2 maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanların yetkisi bulunmadığından vekillerinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, sanık ...'in isminin gerekçeli kararda Saim olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'e yönelik kasten öldürme, sanık ...'in katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in maktul ...'e yönelik kasten öldürme, sanıklar ... ile ... hakkında maktul ... ile katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçları yönünden elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar... ile ... müdafilerinin vasfa, meşru savunmaya, haksız tahrike, takdiri indirime, katılanlar vekilinin kararların usül ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ...hakknda maktul ...'e yönelik kasten öldürme, sanıklar ... ile ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E-2015/85 K sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen de re'sen temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

C) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyize gelince;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... ile katılan ... arasında olay tarihinden bir süre öncesine dayanan sahte para olayı nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü parkta bulunan sanıklar ...ile ...'in yanına gelen tanık ...'ın, sanık ...'in katılan ... hakkında “gelsin görüşeceğiz” şeklindeki sözlerini duyması üzerine katılan ...'a mesaj atarak durumu haber verdiği, katılan ...'ın sanıklar ...ile ...'in yerini tanık ...'tan öğrenerek olay yerine geldiği, sanıklar ...ve ...'in katılan ...'ı görmeleri üzerine bilahare ellerindeki bıçaklarla katılana saldırdıkları, sanık ...'in katılan ...'ı 4 bıçak

darbesi ile omuz, koltuk altı ve sağ koldan yaraladığı, olayı haber alan katılan ...'ın abisi maktul ...'in olay yerine ele geçmeyen sopa ile gelerek kardeşi katılan ...'ı kurtarmak amacıyla sanık ...'a vurması üzerine sanık ...'ın maktulü tek bıçak darbesi ile yaraladığı, sanıklar ...ile ...'in olay yerinden kaçmaya çalışan katılan ...'ı bir süre kovaladıkları, maktulün kaldırıldığı hastanede öldüğü, katılan ...'ın da hemopnomotoraksa, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda,

Sanık ...'ın, kardeşi sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak katılan ...'ın yaralanmasına neden oldukları gözetilmeden, TCK'nun 37, 81, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucu beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, ceza miktarına, tutukluluk süresine göre sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, heyetten sayın Üye ...'nın beraat kararının onanması gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla 01/03/2016 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

... Ağır Ceza Mahkemesinin 03/12/2013 gün ve 2013/121 Esas 2013/240 Kararı ile sanık ... hakkında ...'yi öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği sabit olmaması nedeniyle CMUK.223/2-e maddeleri gereğince verilen BERAATİNE dair hüküm Dairemizin 01/03/2016 tarih ve 2015/2935 Esas 2016/887 sayılı Kararı ile sanık ...'ın kardeşi sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak katılan ...'ın yaralanmasına neden oldukları gözetilmeden TCK.nun 37, 81, 35 maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiş ise de;

Mahkemenin gerekçesinde de belirtildiği şekilde mağdur ... 19.04.2010 tarih saat 23:30 sıralarında hastahanede alınan (20.04.2010 tarih saat 00:30) polisteki ifadesinde “daha önce aralarında tartışma olan adliyeye intikal etmemiş olaydan husumetli ...'nun uzlaşma amacıyla parka gittiğinde beni sağ bilek kısmından bıçakla yaraladı, koluma bakayım derken vucudumun çeşitli yerlerinden daha beni bıçakladı. Ben yerde iken abim olan ...'yi de kalabalığın içinde gördüm ancak olay yerine ne zaman ve ne şekilde geldiğini bilmiyorum... Ben bıçaklandıktan sonra vücudumda ayakta duracak güç kalmadı, yere düştüm. Bu sırada abim ...'yi 1.75-1.80 boylarında esmer, kirli sakallı, 26-27 yaşlarında, siyah montlu, mavi kot pantolonlu görsem tanıyabileceğim bir şahıs, abimin göbeğine doğru bıçakla vurdu” diye beyanda bulunmuş bilaharede 25.04.2010 tarihindeki teşhis zaptı ile bu şahsın ... olduğunu teşhis etmiştir.

Olayın tarafsız görgü tanığı tanık... ise 26.04.2010 tarihte alınan beyanında özetle “... Ağa parkının yakınındaki ... Bey Camiinin oraya geldiğimde önceden tanıdığı ..., ... ve bu şahıslara akraba olduğunu bildiği bir şahsın sonradan isminin ... olduğunu öğrendiği şahısla kavga ettiklerini bu sırada yine önceden tanıdığı ...'nin koşarak yanlarına doğru gittiğini gördüğü, ...'in kavgaya doğru koşarak gittiğini görünce kendisinin de ayırmak için gittiğini ... gider gitmez de ...'nun bıçakla ...'in karın kısmına bıçağı vurduğunu, ... bıçaklanınca yere düştüğünü daha sonra dizüstü kalktığını ancak daha sonra sırtüstü yere yattığını, ben yanlarına gidinceye kadar ..., ... ve eşgalini verdiği şahsın yaya olarak oradan kaçtıklarını” beyan etmiş olup daha sonra 26.04.2010 tarihli teşhis tutanağı ile şahısları teşhis etmiştir.

Yine tanık ... da gizli tanıklık yaptığı 26.04.2010 tarihli beyanında;

“Parkın yanında bulunan...Bey Camiinin kapısının önünde olduğunu, parkın içerisindeki ....ve sonradan teşhis ettiği ...'yu ... sıkıştırmış vurduklarını ancak ne ile vurduğunu görmediğini ismini söylediği şahısların ...'a vururlarken olaya nereden geldiğini anlamadığı ön kapıdan ...'nin geldiğini elinde sopa olduğunu, kavganın olduğu yere koştuğunu, ...'ya sopa ile vurduğunu daha sonra ...'nun elinde bıçak olduğunu, ...'a vururken ...'nun elindeki bıçağı ...'ye sapladığını bunun üzerine ...'in yere düştüğünü, ....ve ...'ın olay yerinden kaçtıklarını, ... ve ...'in...'ın ...'e vurduğu sırada uzakta olduklarını ... yere düştükten sonra bir defa yerinden kalkıp tekrar sırtüstü yere düştüğünü, eliyle karnını tuttuğunu ... yerde yatarken başında ...'ın olduğunu, ....ve ...'ın kaçmış olduklarını ...'un da olay yerinde olduğunu yanlız onun olayı ayırmaya çalıştığını gördüğünü, bıçağında büyük bir ekmek bıçağı olarak gördüğünü” beyan etmişlerdir.

Gerek mağdur ...'ın olayın hemen akabinde alınan beyanından kendisini bıçakla yaralayanın ..., abisi ...'i bıçakla öldürenin ... olduğu, tarafsız görgü tanıkları ... ve gizli tanık ...'nın açık ve net beyanlarından anlaşılmış olup, mağdur ... olay yerine kendisini daha önce tanık ...'ın mesaj atmasına rağmen uzlaşmak amacıyla gittiğini, abisi ...'e telefonla giderken bilgi vermesi üzerine, aralarında tartışma devam ederken ...'in sopayla (...'nın beyanına göre) ...'ya saldırması üzerine...'ın da ...'i bıçakladığı ve bu şekilde aniden gelişen olayda, Sanık ...'ın ...'e yönelik herhangi bir eylemi olmadığı halde beraatine karar verilmesi gerekirken;

...'ın kardeşi...'le birlikte ...'ı bir süre kovalayarak fikir ve eylem birliği içinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak ...'ın yaralanmasına neden oldukları gözetilmeden TCK.nun 37, 81, 35'inci maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

01/03/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Müslüm Canpolat'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ..., ...'nın yokluklarında 10/03/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.