muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6444, Karar No: 2023/10038, Tarih: 02.10.2023

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yağış nedeniyle oluşan su baskınında davacıların işyerindeki malzemelerin zarar görmesi sonucu davacıların uğradığı zararın davalı idareden tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11304, Karar No: 2023/824, Tarih: 25.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11304 E.  ,  2023/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Adana ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1718 parsel (eski 718 parsel)sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ile yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescili ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ek kararı ile; tespit edilen 253.671,11 TL kamulaştırma bedelinin 225.374,94 TLlik kısmının karar kesinleşmesi beklenmeksizin işlemiş yasal faiz ve nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi raporunun gerçekçi ve denetime elverişli olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi raporunun gerçekçi ve denetime elverişli olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; bedelin düşük belirlendiğini, aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan dava konusu taşınmaza yakın mesafedeki taşınmazlara daha yüksek bedel belirlendiğini ve bu bedeller yönünden ek rapor alınması gerektiğini, davaya konu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu bulunan değerinden düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılmasına bir itirazları bulunmadığını; ancak kesilen düzenleme ortaklık payı oranının yüksek olduğunu, kamulaştırmadan arta kalan kısımda daha yüksek oranda değer azalışı belirlenmesi gerektiğini, kesinleşince ödemeye ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının hatalı olduğunu, yapılan hesaplama hatalarına itiraz ettiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilerek kamulaştırmadan arta kalan 531,01 m²lik kısımda %10 oranında değer azalışı hesaplanmasının ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğu, bu hususta taraf vekillerinin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediği, böylece mahkeme kararının usûl ve esas yönünden hukuka uygun olduğu belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmek suretiyle adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tescili ile yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen satış, dava konusu taşınmaza bitişik konumda bulunan İsmaliye(Köklüce) Mahallesi 1701 parsel sayılı taşınmaz maliklerine karşı açılan ve Dairemiz denetiminden geçen dosyada da kullanılmış olup, tespit edilen metrekare birim fiyatı denetimden geçen dosyalar ile uyumludur. (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, 01.07.2019 tarihli ve 2018/1089 Esas, 2019/13137 Karar sayılı kararı)

4. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu dikkate alındığında %10 oranında değer azalışına hükmedilmesinin uygun olduğu kanaatine varılmıştır.

5. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bakiye 225.374,94 TLnin İlk Derece Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ek kararı ile ödenmesine karar verildiği ve davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek bakiye bedele işletilmesi gereken faizin bitiş tarihinin ödemeye ilişkin ek karar tarihi olması gerektiğinin gözetilmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinin hükümden tümüyle çıkartılmasına, yerine "Tespit edilen kamulaştırma bedelinin, idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen ve derhal ödenmesine karar verilen 28.296,17 TL’lik kısmına 20.12.2016 tarihinden İlk Derece Mahkemesi karar tarihi olan 14.03.2019 tarihine kadar, bakiye 225.374,94 TL’lik kısmına ise 20.12.2019 tarihinden ödemeye ilişkin ek karar tarihi olan 28.01.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine," cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35434, Karar No: 2018/19096, Tarih: 19.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/35434 E.  ,  2018/19096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar İçişleri Bakanlığı vekili ile ... temsilcisi tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin haklı ve geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı Bakanlık vekili ve davalı Dernek temsilcisi temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

Taraflar arasında ıslah dilekçesinin davalı ...'na tebliğ edilip edilmediği ve dolayısıyla savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamanın aşamalarından haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması gerekmektedir. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda, ıslah dilekçesinin davalıya usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, söz konusu belgenin davalıya tebliğ edilerek sonuca gidilmesi gerekirken savunma hakkı kısıtlanarak yargılama yapılıp karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ...'ne iadesine, 19.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/7603, Karar No: 2003/9872, Tarih: 30.09.2003

1. Hukuk Dairesi 2003/7603 E., 2003/9872 K.

**1. Hukuk Dairesi 2003/7603 E., 2003/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

(YİBK., 1.4.1974 tarih ve 1/2 s.)

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları Mahmure'nin mirastan mal kaçırmak amacıyla, çekişmeli taşınmazları noter satış vaadi sözleşmesi ile davalıya temlik ettiğini, kadastro sırasında murislerine ait payların davalı adına tespit ve tescil edildiğini, işlemlerin muvazaalı olduğunu ileri sürüp, iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davacıların murisin kardeşi olduğunu, eşinden ayrılınca birlikte yaşadıklarını, muvazaanın söz konusu olmadığını bildirmiş, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılar iddiası sabit görülerek 12.8.2001 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen paylar oranında iptal ve tescile karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden miras bırakan Mahmure'nin kendi murisinden gelen 1937/217-215-216-214-213-212-211 ve 210 şıra nolu tapu kayıtlarındaki paylarını 20.2.1984 tarihli satış vaadi sözleşmesine dayalı olarak davalı kardeşine satışını vaadettiği 8.10.1989 tarihinde kesinleşen kadastro tespiti ile anılan payların 3402 sayılı Yasanın, 13/Son maddesi hükmüde gözetilmek suretiyle davalı adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Kadastro teknisyeni huzurunda tescile dair verilen beyanların ve özellikle 3402 sayılı Yasanın 13/son maddesi hükmünce yapılan tescillerin akitteki şekil unsurunu tamamladığı 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay harçları Birleştirme Kararında öngörülen irade beyan arasındaki çelişkinin bu işlemle giderildiği dolayısıyla olayda anılan içtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.9.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12569, Karar No: 2008/16961, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12569 E.  ,  2008/16961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında İclaliye Köyü 117 ada 1 parsel sayılı 1473.48 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları dışında bırakıldığını, ancak 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman sınırları içine alınması gerektiğini, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu bildirerek dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce yapılan ve 24.07.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasayla değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

Hükme esas alınan uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın %28 eğimli olduğunu, 20-25 yıldır işlenmediğini ve üzerinde 7-10 yaşlı seyrek kayın ve meşe ağaçları ile kestane ağaçlarının bulunduğunu, ziraat bilirkişilerinin raporunda taşınmaz içinde çok sayıda 2-3 yıl önce aşısı yapılmış kestane ağaçları ile az sayıda ... meşe ve kayın ağaçlarının bulunduğunu bildirmiştir. Çekişmeli 117 ada 1 numaralı parsel 24.7.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kalmaktadır. Ancak yörede orman kadastrosu seri bazında yapılmış olup dava konusu taşınmaz ile birlikte köyün tamamını kapsadığının kabul edilemeyeceği ve taşınmazın orman ağacı olan kestane ağaçlar ile meşe ve kayın ağaçları ile kaplı eylemli orman olduğu anlaşıldığından mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın orman niteliği ile hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksı düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 01/12/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6336, Karar No: 2019/16918, Tarih: 04.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6336 E.  ,  2019/16918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

UYAP'tan yapılan sorgulamada hükmün verildiği 09/06/2015 tarihinde, suça sürüklenen çocuğun farklı yargı çevresindeki...Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu, suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediğinin sorulmadığı ve bu hususta bir karar alınmadığının anlaşılması karşısında; son oturumda hazır edilmeyen suça sürüklenen çocuğun yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16423, Karar No: 2015/30193, Tarih: 15.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/16423 E.  ,  2015/30193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı ...Başkanlığı'nın organize ettiği program dahilinde hacca gittiklerini, hac için ... topraklarında bulunduğu sürece içtikleri suların plastik şişlerde davalı idarece karşılandığını, suların tadının kötü olduğunu, bu durumu davalı elemanlarına bildirdiklerinde geçiştirildiklerini, Türkiye'ye döndüklerinde yanlarında getirdikleri bu suları Halk Sağlığı laboratuvarında tahlil ettirdiklerini ve suların içinde kaliform bakteri olduğunun ve sulara lağım suyu karıştırıldığının anlaşıldığını ileri sürerek her bir davacı için 10.000 TL manevi tazminatın tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile her bir davacı için ayrı ayrı 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı tarafından davacılara verilen içme sularının içinde kaliform bakteri bulunduğu iddiasına dayalı olarak açılan manevi tazminat davasıdır. Hemen belirtmek gerekirki eldeki davada ispat yükü davacılarda olup, davacılar dayandıkları maddi vakaları ispat etmekle yükümlü oldukları gibi, maddi olaydan ötürü kişisel hak ve menfaatlerinin ihlal edildiğini de ispatla yükümlüdürler. Bu itibarla öncelikle hac farizası esnasında içtikleri suların davalı idarece temin edildiğini ve akabinde de bu sularda anılan bakterinin bulunduğunun ispatı gerekir. Dosya içinde bulunan bilgi ve belgelerden, suların davalı tarafından karşılandığı anlaşılmakta isede, gerçekten bu suların içinde bakteri bulunduğunun ispatlandığına yeter delil bulunmamaktadır. Davacıların dayandıkları laboratuvar raporunda, tahlil edilen suyun herhangi bir belirleyici özelliği bulunmadığı gibi tahlil edilen suyun davalı idarece dağıtılan su olup olmadığı da belli değildir. Kaldıki davacı tanıkları dahi tahlile verilen suyun davalıca verilen su olup olmadığını bilmediklerini ifade etmişlerdir. Öte yandan davacıların içtiklerini iddia ettikleri bu sulardan dolayı hastalandıkları da iddia ve ispat edilmemiştir. Hâl böyle olunca davacıların manevi tazminat istemine dayanak olan maddi vakıaların ispat edildiğini kabule olanak bulunmayıp bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yönler gözardı edilerek davanın reddi yerine, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5254, Karar No: 2013/11594, Tarih: 20.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5254 E.  ,  2013/11594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci cümlesi, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceği hususunda bir kabulün bulunmaması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın hacizli malların sahibi olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 289/1-ikinci cümlesi gereğince cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 90 gün karşılığı adli para cezasının aynı Kanunun 289/1-ikinci cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 45 gün karşılığı adli para cezasına, 62/1. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 37 gün para cezasına, sonuç hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi

uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 740 TL adli para cezasına ve 37 gün para cezasının da TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 740 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.