muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16543, Karar No: 2012/2366, Tarih: 16.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/16543 E.  ,  2012/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ... Başkanlığı işleminin iptali ile kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 1994 yılında kesinleşen davacıya, aynı yıl yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Mart ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 01.10.2008 – 18.04.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan bölgeler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddi yönünde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4443, Karar No: 2018/11728, Tarih: 05.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4443 E.  ,  2018/11728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,.. Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 6062 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 7.270,24 TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken, sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 100,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir

Davalı, ... Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, idari yargı yerinin görevli olması nedeni ile dava dilekçesinin usulden Reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı ... arasında ... çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin hatalı belirlendiği ve tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca talepte bulunduğu , davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Bu itibarla yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. Bent gereğince temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bentte belirtilen nedenle davalı tarafın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/12176, Karar No: 2006/14124, Tarih: 19.09.2006

4. Ceza Dairesi 2004/12176 E., 2006/14124 K.

**4. Ceza Dairesi 2004/12176 E., 2006/14124 K.**

**- GÖREVDE YETKİYİ KÖTÜYE KULLANMAK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Katılan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü'nün yüklenici firmalarla bağıtlanan sözleşmenin 16. maddesinde "idarenin sebebiyet verdiği haller, olağanüstü tabiat hadiselerinden doğan hasar neticesinde işte gerileme olması ve sosyal sebepler dolayısıyla vaki haller" süre uzatım nedenleri olarak açıklanmış olmasına göre, İl Emanet Komisyonu Başkanı sanık Halit ve üyesi sanık Mehmet'in süre uzatım nedenlerini yönetimine uygun açıklayıp belgelendirmeden beraatlarına karar verilmesi,

b- İl Emanet Komisyonu üyeleri olan sanıklar Hasan Hüseyin, Akif ve Mehmet'in yüklenici firmalara yapılacak ödemelere esas oluşturan hakediş raporlarında fiyat farklarını yanlış uygulamak ve hesaplamak suretiyle nakliye, demir, çimento ve akaryakıt farklarından fazla ödemeler yapılmasına neden oldukları ileri sürülmesi karşısında, iddialara yönelik maddi bulgu ve deliller toplanıp tartışılmadan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşünce reddiyle (HÜKÜMLERİN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,-19.09.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6383, Karar No: 2023/8275, Tarih: 18.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6383 E.  ,  2023/8275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/930 E., 2023/691 K.

KARAR : Miktar yönünden red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/533 E., 2022/1225 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ve ilaç bedelinin karşılanması istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi Özgür Kılınçooğlu tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İstinaf incelemesine konu reddedilen miktar, 2.091,00 TL'ye ilişkin olup, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7/3 ve 6100 sayılı HMK'nın 341/2 maddesi gereğince karar tarihi itibariyle 8.000,00 TL'lik kesinlik sınırının altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi ile bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2353, Karar No: 2019/11231, Tarih: 02.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2353 E.  ,  2019/11231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62, 51/1-3-7, 63, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sahibi olduğu aracını satmak maksadıyla Mepa adlı oto pazarına gittiği, burada arkadaşı olan ve hakkında taksirle yaralama suçundan kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen ... ile karşılaştıkları, ...'un av tüfeği alacağını söylemesi üzerine sanığın satmak amacıyla aracının bağajında bulunan av tüfeğini ...'a verdiği, sanığın iddiasına göre ...'un incelemesi sırasında av tüfeğinin kontrol mekanizmasını kurup sanığa verdiği, sanığın tüfeği yere doğrultup tetiği düşürmek istediği esnada tüfeğin ateş almasıyla o sırada olay yerinin yaklaşık 8-10 metre yakınından geçmekte olan mağdurlar ... ve yanında bulunan iki kızına saçma tanelerinin isabet etmesi sonucu mağdurlar ... ve ...‘ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez; mağdur ...'nın ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez, yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandıkları olayda; yaralanma olayının öncesinde taraflar arasında silah kullanmayı gerektirir bir durumun bulunmadığı, mahkemenin öldürme olayının taksirle meydana geldiğine, sanığın tüfeği boşaltma işlemini tüfeğin namlusu başka yöne dönük vaziyette iken yapması gerekirken bunu yapmayıp, silahın mağdurlara dönük bir şekilde boşaltılması sırasında tüfeğin kazaen de olsa patlayabileceğini ve mağdurların yaralanmalarına sebep olabileceğini öngörebilecek bir durumda olmasına rağmen eylemine devam etmesi sebebiyle olayda bilinçli taksir halinin bulunduğuna ilişkin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemekle tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca denetim sürelerini iyi halli olarak geçirdikleri taktirde cezalarının infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda belirtilmemesi,

2-TCK'nın 54. maddesi hükmüne göre, müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, av tüfeğinin yazılı şekilde TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi;

1- Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca denetim sürelerini iyi halli olarak geçirdikleri taktirde cezalarının infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda belirtilmemesi,

2-TCK'nın 54. maddesi hükmüne göre, müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, av tüfeğinin yazılı şekilde TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 8 ile numaralandırılan paragrafından sonra gelmek üzere “TCK’nın verdiği yetkiye istinaden, aynı Kanunun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirmesi durumunda cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun sanığa ihtarına,” ibaresinin eklenmesi ve sanık hakkında kurulan hükmün müsadereye ilişkin paragraftaki “TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "hakkında gereği yapılmak üzere mahalli mülki amire bildirimde bulunulmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3836, Karar No: 2013/9764, Tarih: 02.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/3836 E.  ,  2013/9764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınanın konutunun merdiven boşluğunda bulunan fındık çuvalını çalarak hırsızlık suçunu işlediği ve yakınanın şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, eyleminin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 116/1. maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturması nedeniyle zamanaşımı süresince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlüğünün bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/17139, Karar No: 2023/596, Tarih: 13.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/17139 E.  ,  2023/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli, 2015/628 Esas ve 2016/255 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğa karşı cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun

(5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, aynı maddenin ikinci fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın ikamet ettiği konutta sanığa eşgal olarak benzeyen dokuz kişinin bulunması ve sanık ile müşteki ikameti arasındaki mesafeden ötürü failin sanık olduğunun kesin surette belirlenemeyeceği, olayın tek delilinin müştekinin beyanı olmasına karşın beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karşılıklı konumda bulunan binalarda ikamet eden taraflardan sanığın, olay tarihinde ikametinin balkon kısmında bulunan mağdure İrem’i görerek konutunun balkon kısmına çıkıp adı geçeni muhatap almak suretiyle alt kıyafetini dizine doğru indirerek cinsel organını teşhir etmesi şeklinde gerçekleştiği kabul olunan eylem sebebiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli, 2015/628 Esas ve 2016/255 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli, 2015/628 Esas ve 2016/255 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/555, Karar No: 2011/4995, Tarih: 19.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/555 E.  ,  2011/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden alınmasına 19.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.