muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2571, Karar No: 2015/21626, Tarih: 02.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2571 E.  ,  2015/21626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/2, 62, 51 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 15/07/2014 tarihli ve 2013/1056 esas, 2014/822 sayılı karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 09/01/2015 tarih ve 2014/559/1528 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2015 tarih ve 2015/17341 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 157/1. maddesinde, “Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, bankasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve üçbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.”, aynı Kanun’un 52/1 ve 2. fıkrasında ise, “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hâzinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükümlerinin yer alması kargısında, sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, herhangi bir teşdit sebebi ve farklı uygulamanın gerekçesi gösterilmeden adlî para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenerek fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden,... Asliye Ceza Mahkemesinin 15/07/2014 tarih ve 2013/1056 esas, 2014/822 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık hakkında kurulan hükümde adli para cezasına ilişkin önceki uygulamanın çıkartılarak yerine, 5 ve 4 gün adli para cezası ve TCK'nın 52/2 maddesi gereğince bir günü 20 TL hesabıyla paraya çevrilerek 80 TL adli para cezası olarak eklenmesine, infazın buna göre yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 02/03/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9720, Karar No: 2012/23512, Tarih: 08.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9720 E.  ,  2012/23512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 1- Sanıklar ...,... ,...ve ...hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 43/1, 63, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanıklar ..., ..., ..., ...ve... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 43/1, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafii, sanık ... ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek, Gayrı Menkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu Başkanlığı'nın 11/12/1976 tarih ve A-268 sayılı kararı ile belirlenen 1. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki müşteki ...'a ait tarlada izinsiz kazı yaptıkları, her ne kadar olay yerinde keşif icra edilmemiş ise de, olaydan sonra kazı mahallini inceleyen müze uzmanlarınca, söz konusu tarlanın 1. derece arkeolojik sit alanı sınırları içerisinde kaldığının, sanıklar tarafından 2.00 x 2.10 cm ebadında, 1.70 cm derinliğinde çukur kazıldığının, bu eylem nedeniyle Roma dönemine ait bir oda mezarın zarar gördüğünün tespit edildiği, sözü edilen tespitleri içeren 09/11/2005 tarihli raporun ekinde olay yerine ait fotoğrafların da yer aldığı, keza kolluk kuvvetlerince düzenlenen aynı tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında, kazı çukurunun ebat ve derinliği ile ilgili benzer saptamalardan söz edildiği, bu bakımdan izinsiz kazı yapılan yerin 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde olup 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığı ve kültür varlığı elde etmek için yeterli derinliğe ulaşıldığı hususlarında tereddüt bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede, olay yerinde keşif yapılarak suç vasfı belirlenmeksizin hüküm kurulması nedeniyle bozma öneren (1) numaralı görüşe ve;

Kolluk kuvvetlerince düzenlenen ve suç üstü yakalanan tüm sanıkların imzalarını içeren 09/11/2005 tarihli olay tutanağında, kazı mahallinde bulunan sanıkların, telefonla görüştükleri kişilere “yarım saatlik işimiz kaldı, biz birinciyi bulduk, gelin ikinciyi beraber açalım, daha işimiz bitmedi, biz bittiğinde size haber vereceğiz” şeklinde söylemde bulunduklarının belirtildiği, aynı tutanağa göre, sanık ...'in yakalandıktan sonra kolluk kuvvetlerine, suça konu yeri kazdıklarını, Tavas yolu üzerindeki bir lokantada isimleri ...ve... olan iki eksperin kendilerini beklediklerini, kazıdan sonra onları çağırmayı düşündüğünü, aracının,... isimli şahsa ait ... ile birlikte lokanta önünde park halindeolduğunu söylediği, yine sanık ...'in, kollukta müdafii huzurunda...ği ifadede, sanık ...'in eskiden beri antika merakı olduğunu, kazı yapacaklarını bu sanığın da bildiğini, değerli bir varlık bulmaları halinde bu varlığın para edip etmeyeceğine sanık ...'in bakacağını beyan ettiği, kazıyı yapan diğer sanıkların ifadelerine göre de onları kazı mahalline sanık ...'in aracı ile sanık ...'in getirip götürdüğü, sanık ...'in, Cumhuriyet Savcılığında müdafii huzurunda...ği ifadede, yakalandıkları restoranda sanık ... ile karşılaştığını, sanık ... ile birlikte geldikleri aracın çalışmaması nedeniyle sanık ...'in aracını ödünç aldığını beyan ettiği, buna karşılık sanık ...'in, sanık ... ile yaptığı telefon görüşmesi sonucunda arkadaşı olan sanık ... ile birlikte söz konusu restorana gittiklerini, sanık ...'i orada görmediğini, araçlarının çalışmaması ve sanık ...'in aracının ödünç alınması gibi bir durum olmadığını söylediği, bütün bu beyan, bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, olayın gerçekleştiği Karacasu ilçesi dışında ikamet eden sanıklar ... ve ...'in, sanık ... ile anlaşarak kazı faaliyetini takip etmek üzere ilçeye geldikleri, olay yerinde bulunan sanık ...'in, kazının sonucunu öğrenmek için restoranda bekleyen diğer sanıklar ...ile...'yi eylemin gidişatından haberdar ettiği, kazı yapan sanıkların olay mahalline sanık ... tarafından getirilip götürüldükleri, bu süreçten sanık ...'nin de bilgisinin olduğu, mahkemece sanıklar ...ile...'nin atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bozma öneren (2) numaralı görüşe bu sanıklar yönünden iştirak edilmemiştir.

1- Sanıklar ..., ..., ... ve ...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin, sanıkların kültür varlığı bulmak amacıyla değil, define aramak amacıyla hareket ettiklerine, atılı suçun eksik teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü gerektiğine; katılan vekilinin, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Her ne kadar kolluk kuvvetlerince düzenlenen tarihsiz olay yeri görgü ve tespit tutanağında, 07/11/2005 günü ile 08/11/2005 günü sabah saatlerinde yapılan kontrollerde müşteki ...'a ait tarlada sadece şiş izlerine rastlanıldığı belirtilmekte ise de, sanık ...'in, kollukta ve Cumhuriyet Savcılığında müdafii huzurunda...ği ifadelerde, 07/11/2005 günü de kazı yaparak küp parçaları bulduklarını, kazıya daha sonra devam etmek üzere kazdıkları yerin üstünü kapatarak tarladan ayrıldıklarını beyan ettiği, sanık ...'in de soruşturma aşamasındaki ifadelerinde, 07/11/2005 günü de kazı yaptıkları yönünde beyanda bulunduğu, bu durumda sanıkların 07/11/2005 günü başladıkları kazı faaliyetine kolluk kuvvetlerince yakalandıkları 09/11/2005 günü saat 01:00'e kadar devam ettikleri sonucuna varılacağı, aynı yeri kazmaya devam eden sanıkların kazı faaliyetine aralıksız devam etmeleri zorunlu olmayıp eylemin bir bütün halinde tek suç olarak kabulü gerektiği, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı suçun birden fazla işlenmesi halinin somut olayda söz konusu olmadığı, bu nedenle sanıklar hakkında tayin edilen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca arttırılamayacağı gözetilmeksizin sanıklara fazla ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (A) bendinde yer alan (2) numaralı alt bendinin hükümden çıkarılması, (9) numaralı alt bendinin “5237 sayılı TCK' nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar..., ... ve ...'in, aşamalarda...kleri benzer ifadelerde olay günü iş için ... iline gitmekte olduklarını, yol üzerindeki bir restoranda mola...klerinde diğer sanık ...'i gördüklerini beyan ettikleri, sanık ...'in de, sanık ... ile birlikte bu sanığa ait araçla seyir halinde iken arkadaşı olan sanık ... ile telefonda görüştüğünü ve söz konusu restoranda buluştuklarını ifade ettiği, sanık ...'e ait iletişimin tespiti kayıtlarından, sanıklar ...ile...'in 08/11/2005 günü birçok kez görüştüklerinin anlaşıldığı, ancak tüm dosya kapsamında, sanıklar ..., ... ve ...'nun, izinsiz kazı eyleminden haberdar olduklarına ve bu eyleme iştirak ettiklerine dair savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yetecek kesin deliller bulunmadığı, bu sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'in, hakkında kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına; sanık ... müdafinin, sanığın atılı suçu işlediğine dair kuvvetli ve inandırıcı bir delil bulunmadığına; katılan vekilinin, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Yukarıda açıklanan gerekçelerle sanıklar hakkında belirlenen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca arttırılamayacağı gözetilmeksizin sanıklara fazla ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar..., ... ve ...müdafileri, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar ...,..., ..., ...ve...'nin mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4175, Karar No: 2019/11745, Tarih: 22.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/4175 E.  ,  2019/11745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, davalı T... İş Sendikası'na üye olmadığının tespitine, sahte oluşturulan gerçek dışı üyelik kaydının geriye dönük olarak iptaline karar verilmesi talep edilmiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 22/05/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7029, Karar No: 2009/8900, Tarih: 24.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7029 E.  ,  2009/8900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı davalıya ait aracın, davalının 18.11.2007 tarihinde şidetli yağmur sebebiyle hasarlandığını bildirmesi üzerine parça tedariki ile onarımı için, araç tedarik eden Depo Oto.San. Ltd.şti'ne 5467 YTL ödendiğini, bu arada hasar talebinin incelenmesi sonucu meteorolojiden verilen cevaba göre, riskin 10.11.2007 tarihinde meydana geldiğinin saptandığını ve kasko sigortasının risk gerçekleştikten sonra 12.11.2007 tarihinde tanzim edildiği anlaşıldığından tazminat talebinin değerlendirilemeyeceğinin davalıya bildirildiğini belirterek 5467.YTL'nin, ödeme tarihinden işlecek avnas faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davacının olayın 10.11.2007 günü meydana geldiğini kanıtlamak zorunda olduğu, 18.11.2007 tarihinde meydana gelen yağış, şidketli yağış karakteri taşımamakta ise de otoparktaki bir aracın sel felaketine maruz kalmayacağı anlamına da gelmeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15.60.-TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 24.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5318, Karar No: 2015/8747, Tarih: 30.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5318 E.  ,  2015/8747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar.., kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

İlk derece mahkemesince mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen 29.03.2007 günlü Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30974, Karar No: 2014/8984, Tarih: 27.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/30974 E.  ,  2014/8984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2013/57-2013/239

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kendisi hakkında bonoya dayalı alacağı olduğu iddiası ile icra takibi yaptığını ancak bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını, davalı ile aralarında akti ilişki bulunmadığını belirterek borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisi hakkında 3.5.2012 tarihinde başlattığı icra takibi ile tanzim yeri bulunmayan 6.300 TL lik bono ile icra takibi yaptığını ancak bonodaki imzanın kendisine ait olmadığı iddiası ise borçlu olmadığının tesbiti için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, grafoloji ve sahtecilik uzmanından alınan 7.6.2013 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda imzanın davacıya ait olmadığının tesbiti ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı tarafça, bilirkişi incelemesine itiraz edilerek, davacının farklı tarihlerde farklı imzalar attığını, davacının Karşıyaka 2.İcra Mahkemesinin 2010/499 esas sayılı dava dosyasına gönderildiği bildirilen imza örneklerinin getirtilerek, Adli Tıp Kurumundan da rapor alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, bu imza örnekleri getirtilmeksizin bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Mahkemece, davacının dosyaya bildirilen yerlerdeki imza örnekleri getirtilerek Adli Tıp Kurumuna gönderilip imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 108.00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11579, Karar No: 2015/973, Tarih: 19.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11579 E.  ,  2015/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/1132-2012/765

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak bedelinin iadesi için TSH Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek 523,00 TL'nin iadesine karar vermiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığına bulunduğu, Dairecede benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 19/01/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6916, Karar No: 2022/20619, Tarih: 08.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/6916 E.  ,  2022/20619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanığın işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden alınacak sağlık kurulu raporu ile 5237 sayılı TCK'nın 32/1. veya 32/2. maddeleri kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığının tespit edilip sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, Ordu Devlet Hastanesinde görevli tek hekim tarafından düzenlenen yetersiz rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.