muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5433, Karar No: 2021/379, Tarih: 21.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5433 E.  ,  2021/379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi

Doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1-Son paragrafında yer alan kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacı İdare harçtan muaf olduğundan, davalı tarafça yatırılan harçların, bozma ilamında iadesine karar verilen harç tutarı gözetilerek mükerrer iadeye sebebiyet vermeyecek şekilde istek halinde davalıya iadesine) cümlesinin yazılmasına,

2- 6 numaralı bendinde yazılı (son karar tarihi olan 26.02.2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihi olan 21.01.2021) ibaresinin yazılmasına,

3- 3 ve 6 numaralı bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin kaldırılmasına yerlerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

3- 3 numaralı bendinde yer alan (kararın kesinleşmesine müteakip) ibarelerinin hükümden çıkartılmasına yerine (bankaya) ibaresinden sonra gelecek şekilde (derhal) kelimesinin yazılmasına,

2- 6 numaralı bendinde yazılı (son karar tarihi olan 26.02.2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihi olan 21.01.2021) ibaresinin yazılmasına,

3- 3 ve 6 numaralı bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin kaldırılmasına yerlerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

3- 3 numaralı bendinde yer alan (kararın kesinleşmesine müteakip) ibarelerinin hükümden çıkartılmasına yerine (bankaya) ibaresinden sonra gelecek şekilde (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4251, Karar No: 2023/5060, Tarih: 25.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/4251 E.  ,  2023/5060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/659 E., 2022/593 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/228 E., 2021/169 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın mirasçılar ... vd. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleştiği gerekçesiyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı mirasçılar ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 17.05.2022 tarihli ek karar ile karar kesin olarak verildiğinden mirasçılar ... vd. vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar mirasçılar ... vd. vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, 6100 ... Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olan kararın temyizi amacıyla sunulan temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Temyize konu edilen İlk Derece Mahkemesi kararının 20.10.2021 tarihinde kesinleşmesi nedeni ile aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 17.05.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25347, Karar No: 2015/36831, Tarih: 02.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/25347 E.  ,  2015/36831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/316388

MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2011

NUMARASI : 2011/253 (E) ve 2011/362 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, mağdurla tartışma yaşadığı sırada bıçağı elinde tuttuğunun kabulü ve 02.02.2011 tarihli tutanakta bıçağın sanığın elinden alındığının belirtilmesi, sanığın da soruşturma ifadesinde bıçağı korkutmak için çıkardığını beyan etmesi karşısında, eylemin, TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden, eylemin aynı maddenin 1. fıkrasının 2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit kapsamında kaldığı kabul edilerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25622, Karar No: 2014/19724, Tarih: 14.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25622 E.  ,  2014/19724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : a) Sanık ... hakkında: TCK'nın 85/2, 62 ve CMK'nın 231/5. maddelerince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

b) Diğer sanıklar haklarında: TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 52/4. maddelerince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, sanıklar ..., ..., ..., ...'ın mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ile sanık ... dışındaki sanıkların müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkındaki karara yönelik katılanlar vekilerinin temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu, aynı Kanunun 264. maddesi gereğince kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kadırmayacağı gözetilerek, katılanlar vekilllerinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilip CMK'nın 264/2. maddesi gereğince, gereği merciince yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Katılanlar vekilleri ile sanıklar ..., ..., ..., ... müdafilerinin temyizlerine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilleri ile sanıklar müdafilerinin kusura ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezaları para cezasına çevrilirken TCK'nın 50/1-a ile adli para cezasına çevirme işleminde uygulanan TCK'nın 52/2. maddelerinin hükümde gösterilmemesi ve yılın 365 gün yerine 360 gün olarak kabulü ile sanıklar haklarında eksik para cezası tayini,

b) Taksitlendirme sırasında, "ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceği" hususuna hükümde yer verilmemesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından para cezasına çevrilmeye ilişkin 6. bendindeki "TCK'nın 50/4. maddesi" ibaresinin "TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri " olarak değiştirilmesi ve taksitlendirilmeye ilişkin 7. bendindeki ve "defaten alınacağının" ibarelerinden sonra gelmek üzere "ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin" ibarelerinin yazılması; sanıklar ... ile ... haklarında sonuç adli para cezalarının 18.200 TL'ye, sanıklar ... ile ... haklarındaki sonuç adli para cezalarının 12.100 TL'ye yükseltilmesi suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28884, Karar No: 2025/2557, Tarih: 27.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/28884 E.  ,  2025/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2017/3042 E., 2019/337 K.

SUÇ: Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz yoluna konu gerekçeli kararın; kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan katılan ...'ya tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen katılana tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi halde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılana tebliğ ile tebliğ- tebellüğ evrakları ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden ve elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde İlk Derece Mahkemesinin 31.10.2017 tarihli duruşma tutanağında Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre katibin elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla,

Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 27.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2370, Karar No: 2017/27584, Tarih: 18.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2370 E.  ,  2017/27584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nun 158/1-f, 62, 52, 53. maddeleri gereği mahkumiyet

2- TCK'nun 204/1, 62, 53. maddeleri gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Çiftçilik yapan katılanın köyüne gelen sanığın katılan ile pazarlık yapıp katılandan patates satın aldığı, aldığı patateslere karşılık 600 TL nakit para verdiği, kalan kısmı için ise hamiline keşide edilmiş, keşidecisi ... olan Kuveyttürk ... Şubesine ait 4.200 TL bedelli çeki verdiği, katılanın da söz konusu çeki bir başka ticari ilişkide kullandığı, daha sonra söz konusu çekin bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı, çek üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen ekspertiz raporunda, söz konusu çekin orijinal bir çek üzerinde silinti ve kazıntı yapmak suretiyle sahte oluşturulmuş, iğfal kabiliyetine sahip çek olduğunun ve çek üzerindeki keşideci imzasının keşideci olarak gözüken ...'e ait olmadığının bildirildiği, sanığın bu şekilde sahte çeki ticari ilişki karşılığı mal aldığı katılana vermek suretiyle haksız menfaat sağladığı, sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik araştırma ile karar verildiğine ve verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA, 18/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21619, Karar No: 2015/28237, Tarih: 01.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/21619 E.  ,  2015/28237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/89-2014/235

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, davalı kurum ile yapılan sözleşme gereğince kurum çalışanlarına ilaç verdiğini, davalı kurumun fatura edilen reçetelerin ve raporların sahte olduğu gerekçesiyle sözleşmesinin feshedildiğini ve cezai şart uygulandığını, sahte reçete ve rapor kullanmadığını ileri sürerek haksız fesih ve cezai şart işleminin iptali ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacının sahte reçeteleri kuruma fatura etmesi nedeniyle uygulanan fesih ve cezai şart işleminin iptaline ilişkindir. Bu konuda mahkemece bilirkişi raporu alınmıştı. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporu yetersizdir. Hemen belirtmek gerekir ki, davacı hakkında Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/10276 E. sayılı dosyası ile soruşturma açıldığı ve Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılamanın devam ettiği anlaşılmaktadır. Borçlar Kanunu’nun 53.maddesi (6098 sayılı BK.nun 74.maddesi) uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değil ise de mahkumiyet kararı ve tespit edilen maddi olgularla bağlıdır. Her ne kadar davacı yargılama sırasında vefat etse de yargılama neticesinde tespit edilen maddi olgularla bağlı olunacaktır. Bu nedenle açılmış bir soruşturma ve ceza davası var ise ceza davasının sonucunun beklenmesi gerekir. Mahkemece, ceza yargılaması sonucu beklenerek karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18023, Karar No: 2018/16799, Tarih: 08.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/18023 E.  ,  2018/16799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

2-Kabule göre de;

a- Daha önce herhangi bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığa yükletilen tehdit suçundan dolayı maddi bir zararın oluşmaması ve yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetimeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- TCK’nın 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ile katılan ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18442, Karar No: 2013/608, Tarih: 14.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18442 E.  ,  2013/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.09.2012 tarih ve 2012/72-20127134 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait emtiaların ...'den ... ... Limanı'na taşınması işini üstlendiğini, 03/11/2011 tarihli konşimentoda belirtilen carbon emtiasının davalı tarafça konteynıra yüklendiğini, emtianın 20 palet ağırlığının 20.000 kg olduğunu, düzenlenen gümrük beyannamesinde davalının bildirmiş olduğu malın miktar ve ağırlığının yer aldığını, emtianın bedelinin 28.500-USD olduğunu, boşaltma limanında 20 palet olması gereken yükün 2 palet olduğunu, paletlerin istenilen ölçülerde olmadığını ve paletlerde tanıtıcı etiketin bulunmadığını, eksikliğin noter ihtarnamesi ile davalıya bildirildiğini ancak sonuç alınamadığını ileri sürerek, 28.500 USD mal bedeli, 423,18 USD müvekkili tarafından davalıya ödenen bedel, 600,00 USD konteynır depozito bedeli olmak üzere toplam 29.523,18 USD'nin, 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca işleyecek devlet bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiziyle birlikte, tahsil günündeki döviz kuru üzerinden TL karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak, dava konusu taşımanın dayanağı olan konşimentonun, arka yüzünde yer alan "Law and Jurisdiction" başlıklı 10.maddesinde, konşimentodan kaynaklanan uyuşmazlıkların çözümünde ... Mahkemelerinin yetkili olacağının ve ... hukukunun uygulanması gerektiğinin düzenlendiğini, ayrıca dava konusu eksiklikten dolayı müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasında yabancılık unsuru taşıyan borç ilişkisinin mevcut olduğu, davada münhasır yetki ve kamu düzeninden bahsedilemeyeceği, konşimentonun 10. maddesinde anlaşmazlık halinde ... Mahkemeleri'nin yetkili kılındığına ilişkin bir kaydın yer aldığı gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.