muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6819, Karar No: 2022/20354, Tarih: 13.12.2022

2)Kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıkların temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile her takvim yılına ait faturalar yönünden yazı ve imzaların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullandığı belirlenen şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların eylemlerinin ve suç tarihlerinin tespit edilerek hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması,

B) Kabule göre de;

1)... hakkında kurulan hükümler yönünden;

a)Sanık hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-2 maddesinin bir kez uygulanması talep edilerek dava açılığı halde, sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 2009 ve 2010 takvim yılları için ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiillerinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık ... hakkında 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

2)Suçların sübutu halinde hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 13.12.2022 tarihinde sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı sebebiyle düşmesi gerektiğine dair başkan vekili ...'ın karşı oyu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

(Muhalif Üye)

(Muhalif Üye)

Yz.İşl.Md.Y.

...

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 13/12/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne B/1-a sayılı bozma düşüncesi yönünden kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık ... hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010 takvim yıllarına) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. (TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında sanık ... hakkında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 13/12/2022

...

11. Ceza Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2014/34876, Karar No: 2016/3517, Tarih: 11.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/34876 E.  ,  2016/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde teknisyen olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik ile sona erdiğini, işveren tarafından eksik kıdem tazminatı ödendiğini belirterek, müvekkilinin fark kıdem tazminatı alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istek kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, davacının talep konusu ettiği Türkiye Emlak Kredi Bankası A.Ş.'de 28.09.1972 - 25.08.1976 arası çalışmasının 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa göre gerçekleştiği, diğer bir deyişle statü hukukuna tabi olduğu ve delil durumu dikkate alındığında istifa ile sona erdiği anlaşılmaktadır. Kıdem tazminatı isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2067, Karar No: 2016/4616, Tarih: 28.06.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/2067 E.  ,  2016/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 289/1, 289/1-2 cümle, 62, 50/1-a

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ancak;

1-Mahcuzların sanığın yetkilisi olduğu ... ... Sanayi Ticaret Anonim şirketine ait olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde TCK'nın 289/1-2 cümle maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

2-"Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. madde ve fıkrası uyarınca kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün 2, 3, 4, 5. bendi hükümden çıkartılarak, yerine;

3-"Sanığın geçmişteki hali fiilden sonraki ve yargılama aşamasındaki davranışları nazara alınarak, bu hususlar takdiri indirim sebebi olarak kabul edilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince cezasının 1/6 oranında indirilerek, 5 Ay Hapis ve 83 Gün Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına",

4-"Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler ve yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık dikkate alınarak TCK 50/1-a, 52/2 maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek sanığın 3.000,00 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına",

5-"Sanık hakkında verilen 83 Gün adli para cezasının TCK 52/2 maddesi gereğince günlüğü takdiren 20TL'den adli para cezasına çevrilerek sanığın 1.660,00 TL Adli Para Cezası ile Cezalandırılmasına, sanığın sosyal ekonomik durumu ve adli para cezasının miktarı itibarı ile TCK 52/4 maddesi gereğince doğrudan ve hapisten çevrilen adli para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına, "ibaresi ile "hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 750,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılana verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21351, Karar No: 2016/23344, Tarih: 17.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/21351 E.  ,  2016/23344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalı ...'...fesih tarihinde, Türkiye genelindeki ... işyerlerinde...aynı işkolunda çalışan işçi sayısının ... Kurumundan sorularak buna ilişkin yazı cevabı eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 tarihinde oybirliği ... karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14211, Karar No: 2014/3217, Tarih: 20.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14211 E.  ,  2014/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuk ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek müşteki ...'ın müdürlüğünü yaptığı Kayabaşı İlköğretim Okuluna hırsızlık yapmak amacıyla girdiği, burada bulunan bilgisayarların kapaklarını kırarak içlerinde bulunan kabloları keserek alıp götürmek suretiyle atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, mahkemenin kamu malına zarar verme ve kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık suçlarının oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14814, Karar No: 2013/18047, Tarih: 17.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14814 E.  ,  2013/18047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacı ile davalının evli olup ayrı yaşadıklarını beyan ederek, 600 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının ayrı yaşamda haklılığı ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

Buna göre davacının ayrı yaşamada, haklı olup olmadığının araştırılması ve “ayrı yaşamada haklılık” olgusunun kanıtlanması gerekir.

Yargılama sırasında dinlenilen davacı tanıkları, tarafların evlendikten sonra davalının ailesi ile birlikte yaşadıklarını, davalının babasının davacıyı dövdüğünü, evden kovduğunu, davalının da bu duruma ses çıkarmayıp, davacıyı korumadığını, bu olaydan sonra da davacının baba evinde kaldığını, kocasının kabul etmediğini beyan etmişlerdir.

Öyle ise mahkemece, bu tanık beyanları dikkate alınarak, davacının somut olayda ayrı yaşama hakkını ispat ettiği kabul edilerek, yapılacak yargılama neticesinde tarafların ekonomik durumlarına ve hakkaniyet esaslarına uygun bir nafakaya karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

....

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15707, Karar No: 2021/13205, Tarih: 30.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/15707 E.  ,  2021/13205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 02.12.2020 tarihli ve 2018/7209 Esas, 2020/7808 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davalı ... tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 323 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen A-2 Blok 2. kat 12 numaralı dairenin haksız olarak davalılar tarafından işgal edildiğini belirterek, davalıların dava konusu daireden tahliyesine, haksız müdahalenin men'ine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 43.453,20TL işgal bedeli, pişmanlık akçesi ve aidat bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile vekil edenlerine ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul ile kısmen reddine, 323 ada, 3 parselde bulunan taşınmazın A 2 Blok, 2. Kat, 12 numaralı bağımsız bölüme davalıların müdahalelerinin men'i ile taşınmazlardan tahliyelerine, davacının kira alacağı talebinin kısmen kabulü ile 34.168,50 TL'nin 14.01.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının aidat alacağı talebinin kabulü ile 3.280,00 TL'nin 14.01.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak, davacıya verilmesine, davacının pişmanlık akçesi talebinin reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Daire’nin 02.12.2020 tarihli ve 2018/7209 Esas, 2020/7808 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Davalı ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece verilen gerekçeli karar ilamı, davalı ...’ye kalemde tebliğ edilmiş ise de, kalemde yapılan tebligatın kime ve nasıl yapıldığı belli değildir. Bu nedenle, davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebliğ usulsüz olup, Dairenin 02.12.2020 tarihli ve 2018/7209 Esas, 2020/7808 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verilerek, davalı ...’ın karar düzeltme dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile, temyiz incelemesine geçildi.

Mahkemece verilen gerekçeli karar ilamı, davalı ...’ye kalemde tebliğ edilmiş ise de, kalemde yapılan tebligatın kime ve nasıl yapıldığı belli değildir. Bu nedenle, davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebliğ usulsüz olup, Dairenin 02.12.2020 tarihli ve 2018/7209 Esas, 2020/7808 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verilerek, davalı ...’ın karar düzeltme dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile, temyiz incelemesine geçildi.

Taraflara hukuki dinlenilme hakkının verilmesi Anayasal bir haktır. Anayasamızın 36. maddesine göre teminat altına alınan iddia ve savunma hakkı ile adil yargılanma hakkı, hukuki dinlenme hakkını da içermektedir. Yine İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinde de hukuki dinlenilme hakkı adil yargılanma hakkı içerisinde teminat altına alınmıştır. 6100 sayılı HMK’nin 27. maddesi hükmüne göre, “davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir.”Yine HMK’nin 118-186 maddeleri arasında yazılı yargılamanın tamamının ne şekilde yapılması gerektiği açıklanmıştır. Kanun’un 184. maddesinde “Hakim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir Mahkemece tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder” hükmü ve aynı Kanun’un 186. maddesinde “Mahkeme tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla 2 tarafı davet eder . Taraflara çıkartılacak olan davetiyede belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Sözlü yargılamada mahkeme taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesinde, davalı ... adresi olarak "... . Mah. ... Cad. ... SK. ... İş Merkezi no:12 .../..." gösterildiği, bu adrese yapılan dava dilekçesi tebliğ mazbatasının davalı adreste tanınmadığından bahisle iade edildiği, bunun üzerine davalının MERNİS adresine dava dilekçesinin tebliğe çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Bahsi geçen tebliğ evrakı incelendiğinde, muhtara tebliğ yapıldığı, ancak davalının adreste bulunup-bulunmadığı, komşuya haber verilip verilmediği hususlarının tebliğ evrakında belirli ve okunaklı olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, dava dilekçesinin davalıya usulüne uygun tebliğ edildiğini söyleyebilme olanağı yoktur. O halde Mahkemece yapılması gereken iş, az yukarıda da açıklandığı üzere hukuki dinlenilme hakkı gereği davalı ...’a dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğinin sağlanarak iddia ve savunmalar çerçevesinde bir karar verilmesi olmalıdır. Tüm bu hususlar düşünülmeden, davanın esası hakkında karar verilmesi yanlış olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’nin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 02.12.2020 tarihli ve 2018/7209 Esas, 2020/7808 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 30.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.