muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15729, Karar No: 2013/20988, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15729 E.  ,  2013/20988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davacı vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının, 2001-2005/Eylül ayı arasında davalı nezdinde geçen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 01/11/2004-31/03/2005 tarihleri arası davalı nezdinde çalıştığının tespitine, 01/11/2004 tarihinden önceki döneme yönelik talebinde hak düşürücü süreye uğradığına karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme sonucu varılmıştır..

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı tarafından davacı adına 02/10/2000-01/08/2001 tarihleri arası 301 günlük çalışmanın Kuruma bildirildiği, yine davacı adına dava dışı Egemen Boya Vernik Kimyasal Maddeler Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait ... ilinde kurulu boya vernik imali yapan işyerinden 2004/7, 8, 9 ve 10. aylarda toplam 120 gün bildirim yapıldığı, 01/04/2005-31/01/2006 tarihleri arasıda isteğe bağlı sigortalı olduğu, 2001/1. dönem ile 2005/3. dönem arası dönem bordrolarının getirtildiği, davacının 02/01/2002 tarihinde doğum yaptığı, davacının gösterdiği tanıklardan ... beyanında, davalıya ait işyerinin yakınında bulunan Yapı Kredi bankasında çalıştığını, 2000/Eylül- Ekim aylarından itibaren müşteri olarak işyerine gittiğini, davacıyı burada çalışırken gördüğünü, davacının hamilelik nedeniyle 2001 yaz aylarında ayrıldığını ve doğum sonrası 2002/Şubat veya Mart ayı gibi tekrar çalışmaya başladığını, tanık ... Dinç beyanında, 2003/7 yada 8. ayda davalıya ait işyerinde çalışmaya başladığında davacının çalışıyor olduğunu, bir süre sonra sigorta yapılması konusunda davalıyla tartıştığını ve bunun üzerine davacının işten ayrıldığı, diğer tanık ... beyanında, davalıya ait kuaför salonunun oturduğu apartmanın alt katında bulunduğunu, işyerinin 1999 yılında açıldığını, davacının 2000 yılında çalışmaya başladığını, doğum nedeniyle ara verdiğini 2002 başında dogum yaptığını, doğumdan sonra 2002/4. ayda tekrar çalışmaya başladığını ve 2005 yılına kadar çalıştığını beyan ettikleri, davalının gösterdiği tanıklar bordrolu olup beyanlarında, davacının 2000/Ekim ayında başladığını, hamilelik nedeniyle 2001/Temmuz ayında ayrıldığını, daha sonra 2008 yılında gelip bir ay kadar çalışıp ayrıldığını, 2001-2005 arası çalışmadığını beyan ettikleri, alınan bilirkişi raporunda 01/11/2004 tarihinden önceki dönemin hak düşürücü süreye uğradığı, 01/11/2004-31/03/2005 tarihleri arası davalı nezdinde çalıştığı kanaatinin belirtildiği, davacı vekili yargılama aşamasındaki beyanlarında ve temyiz dilekçesinde davacının bildirim yapılan dava dışı yerde çalışmadığını bilakis bildirim yapılan bu dönemlerde de fiili çalışmanın davalı nezdinde geçtiğini belirttiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlık, hamilelik nedeniyle verilen ara hariç davacının 2001-2005/Eylül ayı arası davalı nezdinde çalışıp çalışmadığı noktasında toplanmaktadır. Tarafların gösterdiği tanık beyanları arasında fiili çalışma konusunda çelişki bulunmasına rağmen bu çelişkinin giderilmediği, öte yandan davacının hizmet döküm cetvelinde bulunan ve dava dışı yerden gösterilen 2004/7, 8, 9 ve 10. aylardaki 120 günlük çalışmayla ilgili olarak davacı vekili bildirim dava dışı yerden yapılmış olmasına rağmen davacının bu dönemdede fiilen davalıya ait işyerinde çalıştığını belirttiği ancak bu hususun araştırılmadığı, dolayısıyla fiili çalışma eğer davalı nezdinde geçmiş ise, hak düşürücü sürenin oluşmayacağının dikkate alınmadığı, bordro tanıklarının resen tespit edilip dinlenmediği, davacının gösterdiği tanıklardan komşu işyeri çalışanı olduğunu belirtenlerin kayıtlarının getirtilmediği, bu nedenlerle davacının çalışma iddiasının yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmeden ... şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş,

1- Öncelikle davacı adına dava dışı işyerinden yapılan 120 günlük bildirimli ilgili olarak, dosyada bulunan dava dışı işyerine ait dönem bordrosundaki kayıtlı kişilerin beyanlarına başvurarak, davacının dava dışı bu işyerinde çalışıp çalışmadığını belirlemek,

2- Dosyada bulunan ve davalı işyerine ait dönem bordrolarından uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak şekilde bordro tanıklarını resen tespit edip dinlemek, gerek görüldüğü takdirde Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, komşu işyeri tanıklarının çalışma süresini tereddütsüz belirlemek amacıyla gerek görüldüğü takdirde hizmet döküm cetvellerini getirtmek, dinlenen tanıkların hizmet döküm cetvellerini getirtmek,

3- Davacı doğum sonrası çalışmaya başlamışsa hangi dönemde başladığını belirlemek, dosyadaki tanık beyanları arasında oluşan çelişkileri gidermek, ayrıca fiili çalışma davalı nezdinde geçmiş ise, hak düşürücü sürenin oluşmayacağı göz önünde tutularak davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda ... şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan ...'e iadesine, 18/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1865, Karar No: 2022/3889, Tarih: 08.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/1865 E.  ,  2022/3889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/03/2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/583 Esas, 2018/638 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, Gönü Mahallesi, 56 ada, 38, 39 ve 40 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede ise;

1-Üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilmiş olan fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde faiz işletilmesi doğru olmadığı gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/583 E-2018/638 K. sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) (5) numaralı bendinde bulunan (03.07.2018) ibaresinin çıkarılarak yerine (kararın kesinleşme) ibaresinin yazılmasına,

b) Vekalet ücretine ilişkin (8) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/583 E-2018/638 K. sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) (5) numaralı bendinde bulunan (03.07.2018) ibaresinin çıkarılarak yerine (kararın kesinleşme) ibaresinin yazılmasına,

b) Vekalet ücretine ilişkin (8) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3964, Karar No: 2012/6576, Tarih: 18.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3964 E.  ,  2012/6576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zorla ırza geçme, kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme, yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 87/4-1, 53/1 maddeleri uyarınca 11 yıl hapis, TCK.nun 149/1-h, 53/1 maddeleri gereğince 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, zorla ırza geçmek suçundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak zorla ırza geçmek, kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak, yağma suçlarından yapılan yargılama sonucunda bozmaya uyularak kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 18.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8876, Karar No: 2023/10619, Tarih: 01.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8876 E.  ,  2023/10619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/818 E., 2023/840 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/240 E., 2022/1283 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti ve tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı asıl işveren Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanlığında ve alt işveren Eskişehir Büyükşehir Gençlik ve Spor Külübünde 01.10.2012-01.01.2014 tarihleri arasında aylık 1500 TL ile çalıştığının sigorta başlangıç tarihinin 01.10.2012 olduğunun tespitine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının tespitini istediği dönemlerde Kurum bünyesinde çalışmadığını, başka işyerlerinde (Halk Eğitim Merkezlerinde) çalıştığını, davacının 20.01.2014 tarihinde İdeal Eğitim şirketinde hizmet alım yöntemiyle hentbol antrenörü olarak 31.10.2014 tarihine kadar çalıştığını, daha sonra işi alan başka firma tarafından işten çıkarıldığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davanın yersiz ve sebepsiz açıldığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

3.Feri müdahil vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " Davanın kısmen kabulü ile

1-Davacının 01.10.2012-10.11.2013 tarihleri arasında tam süre ile 11.11.2013 - 31.12.2013 tarihleri arasında yarım gün üzerinden ( Kasım 2013, 10 gün tam, 10 gün yarımların toplamı ile toplam 20 gün, Aralık 2013 de toplam 15 gün ) asgari kazançla davalı ... Gençlik ve Spor Klubü Derneğine ait iş yerinde sigortalı sayılacak şekilde çalıştığının tespitine,

2-Fazlaya ilişkin istemin reddine,

3-Davanın ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

2-Fazlaya ilişkin istemin reddine,

3-Davanın ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, asıl işveren yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi kanaatle verilen hükmün kaldırılması gerektiğini, davacının 01.01.2014 tarihine kadar kesintisiz çalıştığı sabit iken aksi kanaatle davanın kısmen reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın kabulünü istemiştir.

2.Feri müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece kabulüne karar verilen iddianın, davacı tarafından somut bir şekilde ispat edilemediğini, dosyada beyanı alınan tanıkların davacının iddia ettiği tarih aralığında tam zamanlı, kesintisiz, aralıksız, sigortalılığı gerektirir şekilde çalıştığını ortaya koyamadığını, bilirkişi raporunun somut verilere dayanmadığını, denetime elverişli olmadığını beyanla, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Davacı ve feri müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve prime esas ücretin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 80 ve 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve prime esas ücretin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 80 ve 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2433, Karar No: 2018/7880, Tarih: 04.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2433 E.  ,  2018/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki ..... İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik......kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ......... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin .... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ..... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-