muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11869, Karar No: 2025/4418, Tarih: 07.04.2025

2. İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

3. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

4. 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

5. Davacı tarafından davanın açıldığı yer mahkemesi yetkisiz ise de, 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince davacı işçinin işini yaptığı yer olan ... ilçesinin adlî yargı çevresi olarak bağlı olduğu Azdavay Mahkemelerinin işin yapıldığı yer mahkemesi olarak yetkili olduğu, İnegöl 2. İş Mahkemesinin ise davalı işverenin dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olarak yetkili olduğunun anlaşıldığı, anılan yetkili mahkemelerden birinin davacının tercihine göre belirlenmesi gerektiği, davacının işin yapıldığı yer olan ... ilçesinin adlî yargı çevresi olarak bağlı olduğu Azdavay Mahkemelerine gönderilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır. Azdavay Mahkemeleri tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da Kastamonu İş ve İnegöl 1. İş Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla talep ile ilgili karar vermekte Azdavay Nöbetçi Asliye Hukuk ( İş Mahkemesi sıfatıyla ) Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Azdavay Nöbetçi Asliye Hukuk ( İş Mahkemesi sıfatıyla ) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3771, Karar No: 2014/10198, Tarih: 24.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3771 E.  ,  2014/10198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2013/200-2013/564

Taraflar arasında görülen nafakanın artırımı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, aylık 200 TL olan iştirak nafakasının, aylık 500 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, aylık 450 TL nafakaya karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1. maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK.nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

Dosyanın incelenmesinden; davacı annenin kendi beyanına göre, Adalet Meslek Yüksek Okulu mezunu olduğu ve şu anda işsiz olduğu, davalı babanın ise; sanayide kendi işyerinde çalıştığı ve aylık gelirinin 1.000 TL olduğu; yeniden evli olup, bu eşinden de bir çocuğunun bulunduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda; nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) tespit edilen gelir durumu nazara alındığında; artırılan iştirak nafakası miktarı fazla olup, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine aykırı görülmüştür.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6726, Karar No: 2015/613, Tarih: 19.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/6726 E.  ,  2015/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakması

Hüküm : Beraat

Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet savcısının eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 177. maddesinde düzenlenen suçun tehlike suçu olduğu, bu suçun oluşması için hayvanların bir zarar meydana getirmesi şartı aranmadığı, serbest bırakılan veya kontrol altına alınmasında ihmal gösterilen hayvanın bir zarar meydana getirmesi durumunda eylemin vasıf değiştirerek meydana gelen zarara göre suç vasfının belirlenmesi gerektiği dikkate alındığında;

Sanığın, sanayide bulunan işyerinin yakınındaki boş alanda ağaca bağlı olarak bakmakta olduğu köpeğin, söz konusu alandan geçmekte olan müştekiye saldırıp, sol bacağından ısırması sonucu müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, zarar oluştuğundan sanığın eyleminin TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında değerlendirilerek, sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan beraatine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1509, Karar No: 2021/9239, Tarih: 26.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1509 E.  ,  2021/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

I-Sanık hakkında '2007 takvim yılında sahte belge düzenleme' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanığın, '2008 takvim yılında sahte belge düzenleme' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen '' 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısının ile sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II-Sanık hakkında '2009 takvim yılında sahte belge düzenleme' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “ 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a)Dosya içerisinde bulunan 26.02.2010 tarihli ve 2010-1751/32 sayılı vergi suçu raporu ve ekindeki vergi tekniği raporlarında, sanığın Ba-Bs formlarında bildirilen 2009 takvim takvim yılında düzenlediği 202 adet faturaya ilişkin ayrıntılı bilgilere yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu da dikkate alınarak, zamanaşımı hükümlerinin uygulanma ihtimali yönünden suç tarihinin duraksamaya yer vermeyecek biçimde tespiti gerekmesi karşısında; sanığın 2009 takvim yılında düzenlediği faturaların ilgili vergi dairesi müdürlüğünden ve kullanan mükelleflerden araştırılarak temin edilmesi ile zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmede zorunluluk bulunması,

b)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

b)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

d)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5878, Karar No: 2021/8152, Tarih: 09.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5878 E.  ,  2021/8152 K.**

**"İçtihat Metni"**

KONYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının istinaf başvurusunun kabulü ile Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 19/03/2018 tarih, 2017/914 E. - 2018/292 K. sayılı kararın kaldırılarak davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı avukat, davalının vekili olarak bir takım dava dosyalarını yürüttüğünü, davalının kendisini haksız olarak azlettiğini ve vekalet ücreti alacaklarını ödemediğini ileri sürerek, 76.603,00 TL vekalet ücreti ve 180,00 TL masraf alacağı olmak üzere toplam 76.783,00 TL alacağın 05/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile 76.693,90 TL'nin 21/12/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulü kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun kabulü ile HMK.nin 353/1/b/3. maddesi uyarınca Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19/03/2018 tarih,

2017/914 Esas, 2018/292 Karar sayılı kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş; karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile haksız azil nedeni ile vekalet ücretinin tahsilini istemiş, davalı ise davacı avukatın Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/481 esas sayılı dosyasını takip etmediğini,söz konusu dosyanın 1.,4,5.duruşmalarına mazeretsiz,3. ve 6. duruşmalarına mazeret bildirerek katılmadığını dosyanın aleyhe karara çıkacak aşamaya gelmesi nedeniyle 19/11/2013 tarihinde haklı olarak davacıyı azlettiklerini,davacı avukatın davaya cevap vermediğini hiçbir delil sunmadığını, sorumluluklarını yerine getirmediğini, bilirkişi raporuna karşı mahkemeye sunulmak üzere verilen Sayıştay ilamlarını mahkemeye sunmadığını, TÜRMOB disiplin kuruluna kendisinin bilgisi ve talebi olmadan savunma verdiğini, disiplin kurulu kararına itiraz etmediğini belirtmiş, azlin haklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Dosya kapsamında ilk derece mahkemesinde bilirkişi raporu alınmıştır. Söz konusu raporda;

Dosya kapsamında ilk derece mahkemesinde bilirkişi raporu alınmıştır. Söz konusu raporda;

Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/481 esas sayılı dosyasında davalı vekili olarak görev yapan eldeki davanın davacısı avukat ...'in 07.12.2011 tarihinde davaya cevap verdiğini,mahkemenin 29.02.2012 tarihli tutanağına göre 2. cevap dilekçesini verdiğini ve dilekçeler aşamasının tamamlandığını, ön inceleme duruşması olan 23.05.2012 tarihli duruşmaya davacı avukatının mazeret bildirmeksizin katılmadığı ancak bu duruşmada herhangi bir esasa yönelik karar kurulmadan tahkikata geçildiğini tahkikat duruşması olan 30.10.2012 tarihli 1. tahkikat duruşmasına davacı avukatın davalının başkaca tayin ettiği bir avukat ile birlikte katıldığını, 15.02.2013 tarihli 2. tahkikat duruşmasına davacı avukatın mazeret bildirerek katılmadığını ancak davalının tayin ettiği diğer vekilin katıldığını,06.06.2013 tarihli 3. tahkikat duruşmasına davacı avukatın mazeret bildirerek katılmadığı ancak davalının tayin ettiği diğer vekilin katıldığını, 05.09.2013 tarihli 4. tahkikat duruşmasına davacı avukatın mazeret bildirerek katılmadığını ancak davalının tayin ettiği diğer vekilin katıldığını 07.11.2013 tarihli 5. tahkikat duruşmasına davacı avukatın mazeret bildirerek katılmadığını ancak davalının tayin ettiği diğer vekilin katıldığını davacı avukatın bilirkişi raporuna 01.11.2013 tarihli dilekçesi ile itiraz ettiği tespit edilmişdir.

Bu tespitlere göre sonuç olarak davacı avukatın cevap dilekçeleri, bilirkişi raporuna itiraz dilekçeleri vermek ve duruşmaları takip etmek sureti ile vekalet görevini özen ile ıfa ettiği belirtilmiş , TÜRMOB disiplin dosyasına da davacı avukatın savunma yaptığı belirtilerek azlin haksız olduğu sonucuna varılarak vekalet ücreti hesaplanmıştır. İlk derece mahkemesince söz konusu rapor hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı avukatın davalıya vekaleten takip ettiğini Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/481 esas sayılı dosyasında 23/05/2012, 06/06/2013, 05/09/2013 tarihli duruşma celselerine mazeretsiz olarak 15/02/2013, 07/11/2013 tarihli duruşma celselerine mazeret dilekçesi vererek katılmadığı tespitine yer vermiş ve basiretli bir avukatın mazeretsiz olarak duruşmaya katılmamasının "özen borcu" konusundaki yükümlülüğün yerine getirilmediğinin açık bir göstergesi olduğunu belirterek taraflar arasındaki "güven ilişkisi" vekalet akdinin en önemli unsurlarından olduğu belirtilerek davalının davacı avukatına olan güveninin sarsıldığının

dolayısıyla azlin haklı olduğu kabul edilmiş,haklı azil halinde davacının azil tarihi itibariyle sonuçlanıp kesinleşmeyen işlerden dolayı vekalet ücreti talep edebilmesi mümkün olmadığı somut olayda davacı avukatın bitirdiği iş bulunmadığı belirterek davalıdan vekalet ücreti isteyemeyeceği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

dolayısıyla azlin haklı olduğu kabul edilmiş,haklı azil halinde davacının azil tarihi itibariyle sonuçlanıp kesinleşmeyen işlerden dolayı vekalet ücreti talep edebilmesi mümkün olmadığı somut olayda davacı avukatın bitirdiği iş bulunmadığı belirterek davalıdan vekalet ücreti isteyemeyeceği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Eldeki dava irdelendiğinde; “Özen borcu” ile ilgili Avukatlık Kanununun 34. maddesinde mevcut olan, “Avukatlar, yüklendikleri görevleri, bu görevin kutsallığına yakışır bir şekilde özen, doğruluk ve ... içinde yerine getirmek ve avukatlık ünvanının gerektirdiği saygı ve güvene yakışır bir şekilde hareket etmekle yükümlüdürler.” şeklindeki hüküm ise, avukatlık mesleğinin bir kamu hizmeti olması nedeniyle, Türk Borçlar Kanunun 506. (Mülga Borçlar Kanununun 390.) maddesinde düzenlenen vekilin özen borcuna göre çok daha kapsamlı ve özel bir düzenlemedir.

Buna göre avukat, üzerine aldığı işi özenle ve müvekkili yararına yürütüp sonuçlandırmakla görevli olduğu gibi, müvekkilinin kendisi hakkındaki güveninin sarsılmasına neden olacak tutum ve davranışlardan da titizlikle kaçınmak zorundadır. Aksi halde avukatına güveni kalmayan müvekkilin avukatını azletmesi halinde azlin haklı olduğunun kabulü gerekir. Gerçekten de avukat, görevini yerine getirirken gerekli özen ve dikkati göstermemiş, sadakatle vekaleti ifa etmemiş ise, müvekkilinin vekilini azli haklıdır.

Avukatlık Kanununun, 174. maddesinde, “Avukatın azli halinde ücretin tamamı verilir. Şu kadar ki, avukat kusur veya ihmalinden dolayı azledilmiş ise, ücretin ödenmesi gerekmez.” hükmü mevcut olup, bu hükme göre azil işleminin haklı nedene dayandığının kanıtlanması halinde müvekkil avukata vekalet ücreti ödemekle yükümlü değildir. Dairemizin kökleşmiş içtihatlarına göre haklı azil halinde ancak azil tarihi itibariyle sonuçlanıp, kesinleşen işlerden dolayı vekalet ücreti talep edilebilir. Zira vekalet ilişkisi bir bütün olup azil, taraflar arasındaki tüm dava ve takiplere sirayet edeceğinden, azlin haklı olduğunun kabul edilmesi halinde, davacının azil tarihi itibariyle sonuçlanıp kesinleşmeyen işlerden dolayı vekalet ücreti talep edebilmesi mümkün değildir. Buna karşılık haksız azil halinde ise avukat, hangi aşamada olursa olsun, üstlendiği işin tüm vekalet ücretini talep etme hakkına sahiptir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa; her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince; davacı avukatın 23/05/2012, 06/06/2013, 05/09/2013 tarihli duruşma celselerine mazeretsiz olarak 15/02/2013, 07/11/2013 tarihli duruşma celselerine mazeret dilekçesi vererek katılmadığı tespitine yer verilerek mazeretsiz olarak duruşmaları takip etmediğinden özen borcu ihlali nedeniyle azlin haklı olduğu ve azil tarihi itibariyle de kesinleşen dosya bulunmadığından davacı avukatın hakettiği bir vekalet ücreti olmadığından davanın reddine karar verilmişse de, tüm dosya kapsamındaki belgelerden davacı avukatın sadece 23/05/2012 tarihli duruşmaya mazeret bildirmeksizin katılmadığı, diğer celselere ise mazeret dilekçesi verdiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece öncelikle, davacı avukatın vekil sıfatıyla takip ettiği dosyalarda gönderilen mazeretlerin müvekkilinin zararına yol açacak şekilde davanın uzamasına neden olup olmadığı araştırılmalı, özen borcu tekrar tartışılarak azlin haklı olup olmadığı hususu bu çerçevede değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir.

O halde Bölge Adliye Mahkemesince “azlin haklı olup olmadığı” hususu ile ilgili tarafların iddia ve savunmaları, bilirkişi raporlarına itirazları ve azil tarihi itibariyle mazeret dilekçesi gönderilen ve/veya gönderilmeyen dava dosyalarının nitelikleri de incelenip değerlendirilerek,davacı avukatın haklı ya da haksız azledilip azledilmediği tartışılarak azlin haklı olduğu kabul edilirse, azil tarihine kadar olan ve kesinleşmiş işler bakımından hükmedilen miktarlar üzerinden, azlin haksız olduğu kabul edilirse de tüm dosyalar yönünden vekalet ücretinin hesabı yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesince bu yön gözetilmeksizin davanın tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, HMK'nin 373. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2964, Karar No: 2013/7410, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2964 E.  ,  2013/7410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdure ...'e yönelik), çocuğun basit cinsel istismarı (mağdure ...'ye yönelik) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından sanık ...; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdure ...'e yönelik), çocuğun basit cinsel istismarı (mağdureler ... ve ...'ya karşı) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez) suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in mağdure ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçu ve diğer atılı suçlardan, diğer sanık ...'ın ise mağdure ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.11.2012 gün ve 2008/16 Esas, 2012/301 Karar sayılı sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm bakımından re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ...'nin 11.03.2008 günlü vekili ve psikolog eşliğinde alınan beyanında, sanıkların eylemlerinin 2007 yılı Şubat sömestr tatilinden iki ay kadar sonra başlayıp, okulların kapanmasına bir kaç hafta kalana kadar devam ettiğini beyan etmesi ve mağdurenin yaşı ile ilgili 09.04.2008 tarihinde alınan içinde radyoloji uzmanı da bulunan ... Hastanesinin raporunda mağdurenin rapor tarihinde 16 yaşında olduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurenin suç tarihlerinde 15 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... yönünden kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.