muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15616, Karar No: 2014/12053, Tarih: 12.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15616 E.  ,  2014/12053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde dayanak TCK.nun 50/1...a maddesi ile birim gün para cezalarının adli para cezasına çevrilmesinde ve adli para cezalarının taksitlendirilmesinde TCK.nun 52. maddesinin mahallinde eklenmesi ve gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, hukuki kesintinin gerçek- leştiği iddianame tarihi olan "27.01.2011" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre C.Savcısı ile sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.05.2014 gününde oybir- liğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6351, Karar No: 2010/19148, Tarih: 13.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/6351 E.  ,  2010/19148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

TTK.'nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 588/1. maddesi gereğince bono bedeli hem yazı hem de rakamla gösterilmesine karşın iki bedel arasında fark bulunursa, yazı ile belirlenen bedele itibar olunur. Ancak, bu kural rakam ile değeri bildirilen bölümde tahrifat yapılmaması halinde uygulanır. Tahrifat yapıldığının saptanması halinde senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli sayılması gereklidir ( HGK. 14.05.2003 Tarih 2003/12-347 E. - 2003/345 K. ).

Yukarıda açıklanan ilkenin somut olaya uygulanmasına gelince; borçlu tarafından icra mahkemesine sunulan itiraz dilekçesinde, bonoda rakamla değer bildiren bölümün başlangıçta ( 1.000.- TL ) olarak düzenlenmesine rağmen sonradan, tahrifat yapılarak bu rakama üç sıfır ilave edildiği ileri sürülmüştür. HUMK'nun 275. maddesi gereğince çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren bu konuda mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre ve yukarıdaki ilkeler dairesinde karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  13.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2684, Karar No: 2017/7640, Tarih: 09.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/2684 E.  ,  2017/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı Kanunun 139. maddesinde yazılı istisnaların bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin işyerinde yapılması gerektiği, sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın 03.02.2006 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla; hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, işyerinde faaliyete devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasını gerektiren bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12017, Karar No: 2015/13661, Tarih: 26.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/12017 E.  ,  2015/13661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından asıl karar ve 24.04.2015 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı vekili 18.11.2014 tarihli tahkikat duruşması için Uyap ortamında mazeret dilekçesi vermiş, mahkemece davalı vekilinin mazeret talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden, davalı vekilinin yokluğunda sözlü yargılama yapılarak hüküm kurulmuştur. Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m. 184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede (Tebligat K. m. 9) belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir (HUMK m. 186/1). Sözlü yargılamada mahkeme, tarafların son sözlerini sorar ve hükmünü verir (HMK m. 186/2). Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular (HMK m. 33). Mahkeme Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.03.2013, 2013/802 esas, 2013/347 karar). Mahkeme,son celse davalı vekilinin mazeret talebinin kabulüne veya reddine karar vermeden ve tahkikatın bittiğini belirtmeden sözlü yargılamaya geçmiş ise de, davalı vekiline tebligat yapmadan, tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanununun 184 ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükmünü uygulamadan hüküm vermiştir. Bu sebeple hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2015 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2022/1860, Karar No: 2023/2099, Tarih: 05.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1860 E.  ,  2023/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/328 Esas, 2021/594 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının el koyduğu Bank Ekspres A.Ş.'nin dava dışı takip borçlusu Koray Ltd. Şti.'ye taşıt kredisi verdiğini, kredi sözleşmesine Cenk Ltd. Şti. ile...'ın kefil olduklarını, bankanın araç kredi sözleşmesi imzalatırken "Yediemin Sözleşmesi" başlıklı bir belge imzalattığını, bu belge altındaki müvekkili adına atılı imzanın sahte olduğunu, müvekkiline ait olmadığını, borcun ödenmemesi üzerine müvekkili hakkında takip başlattığını ileri sürerek müvekkilinin Antalya 6. İcra Müdürlüğünün 2010/66 E. sayılı dosyasına ilişkin davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline ve davalı aleyhine tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın konusu taşıt kredi sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit davası olduğundan görev itirazlarının olduğunu, icra müdürlüğüne dosyanın 2002 yılında açılmış olduğunu, davacıya usulüne uygun tebligatın yapıldığını, herhangi bir itirazlarının olmadığını, işbu dava açısından zamanaşımının söz konusu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 26.09.2014 tarih, 2015/3011 E. ve 2015/15831 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 23.05.2016 tarih, 2016/4908 E. ve 2016/9120 K. sayılı kararıyla yedieminlik sözleşmesi altındaki imzanın ...’a ait olup olmadığının hiçbir şüphe ve tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve davalının bu yöne ilişkin itirazlarının değerlendirilmesi için konusunda uzman kişilerden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetinden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp, tüm deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davacı taraf ileri sürülen yediemin sözleşmesi altındaki imzanın kendisine ait olmadığını iddia etmiş ise de, davacıya ait yediemin sözleşmesinin imzalandığı tarihlere yakın ıslak imzalar ve davacının kendi imza örnekleri ile yediemin senedi üzerinde yapılan imza incelemesi sonucunda İstanbul Adli Tıp Kurumu (ATK) raporunda; inceleme konusu yediemin sözleşmesinde davacı ... adına atılı imza ile ...'ın mukayese imzaları arasında benzerlik saptandığından söz konusu imzanın ...'ın el ürünü olduğu, dolayısıyla davacı tarafından imzası inkar edilen belgenin davacı tarafından imzalanmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dışı şirkete ve kefillere kredi sözleşmesi imzalatılırken bir de yediemin sözleşmesi imzalatıldığını, yediemin sıfatıyla imza atan şahıs davacı müvekkili görünse de gerçekte bu imzanın müvekkiline ait olmadığını, icra takibinde yapılan tebligatların usulsüz olduğunu, müvekkilinin kredi sözleşmesinin ve yediemin sözleşmesinin muhatabı olmadığını, müvekkiline ait ıslak imzalı orijinal belgelerin incelenmediğini, ilk ATK raporu ile yediemin sözleşmesindeki imzanın müvekkili eli ürünü olmadığını ancak son alınan ATK raporunda ise tam tersi eli ürünü olduğunun belirtildiğini, bu çelişkinin giderilmesi için ATK üst kurulunca veya Jandarma Kriminal Dairesince veyahut üniversite konseyinden görüş alınması gerektiğini, içeriği yönünden inandırıcı ve tatminkar olmayan ATK raporuna dayanılarak hüküm kurulamayacağını, yediemin sözleşmesindeki sahte imzanın kime ait olduğunu davalının ispatlaması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, araç kredi borcunun tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamında alınan 17.06.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesince düzenlenen raporda davaya konu yediemin sözleşmesi altındaki ...’a atfen atılmış bulunan imzanın mevcut mukayese imzalara kıyasla adı geçenin eli ürünü olmadığı yönünde çoğunluk görüşü oluşturulmuş ise de, Daire Başkan Vekili Lokman Başer tarafından imzanın ...’ın eli ürünü olduğuna dair muhalefet şerhi üzerine davacı vekilince yapılan itirazın karşılanması bakımından mahkemenin ilk kararı Dairemizin 23.05.2016 tarihli, 2016/4908 E., 2016/9120 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur.

2.Bozma sonrası alınan 30.06.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesince düzenlenen raporda ise; davaya konu yediemin sözleşmesi altındaki ...’a atfen atılmış bulunan imzanın mevcut mukayese imzalara kıyasla adı geçenin eli ürünü olduğu çoğunluk görüşü oluşturulmuştur. Bu durumda, aynı daireden alınan raporlar arasındaki mevcut çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir.

3.Mahkemece yapılması gereken, iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından kriminal daireleri veyahut güzel sanatlar fakültelerinde görev yapan grafoloji alanında uzman kişilerden oluşacak bir heyetten rapor alarak oluşacak sonuca göre bir karar vermektir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9901, Karar No: 2024/5264, Tarih: 03.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9901 E.  ,  2024/5264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1169 E., 2023/1396 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm tesisine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/1082 E., 2021/15 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kabul edilen yönlerden kaldırılmasına ve bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, tarafların diğer yönlere ilişkin istinaf başvurularının ise ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde; müvekkiline ekonomik ve psikolojik şiddet uyguladığını, aşağıladığını, müvekkiline hakaret ve küfür ettiği gibi ailesinede hakaret, küfür ve tehdit ettiğini, müvekkilin tüm maaşını kendisine vermemesi halinde evliliklerinin yürümeyeceğini söylediğini, davalının kazandığı paraları ise müşterek haneye değil kendi ailesine, kardeşlerine harcadığını, davalının eve gelince yapılan yemeklere kusur bulduğunu, evdeki internetin şifresini değiştirip vermediğini, müvekkilinin bu yaşananları konuşmak istediğinde davalının her defasında sinir krizleri geçirdiğini, ev eşyalarına zarar verdiğini ve kendini bir odaya kilitleyerek eşinden uzaklaştığını, davalının, müvekkilinin ailesi ile görüşmediğini, bayramlarda ziyaretlerine gitmediği gibi ortak konuta gelmeleri durumunda evi terk ederek anne ve babasının evine gittiğini, müvekkilinin ailesi ile görüşmesini yasaklamaya çalıştığını, ablasının eve gelmesini yasakladığını, müvekkilinin hamileliği sırasında da davalının eşine karşı görevlerini yerine getirmediğini, çocuğun bakımı ve maddî ihtiyaçları ile ilgilenmediğini, bebeğin ihtiyaçlarını müvekkilinin karşıladığını, müvekkilinin görevde yükselme sınavına girmek için ailesinin yaşadığı Antakya'ya gideceği için davalının "Sınava girip derhal İskenderuna geleceksin, eğer annenlere gittiğini duyarsam seni boşarım, gideceğim diyorsan bu eve geri dönme" şeklinde söyleyerek ortak konuttan kovduğunu, müvekkilinin ailesinin yanında iki ay kalmasına rağmen davalının müvekkilini veya ortak çocuğu hiç arayıp sormadığını ve ihtiyaçları ile hiç ilgilenmediğini, davalının iddialarının asılsız olduğunu ve kabul etmediklerini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, çocuk lehine aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile müvekkili lehine 75.000,00 TL maddî ve 75.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ile ikinci cevap dilekçelerinde; davacının iddialarının asılsız olduğunu ve kabul etmediklerini, davacının müvekkilini sürekli olarak kontrol altına almaya çalıştığını ve müvekkiline karşı kıskanç bir tutum sergilediğini, davalının evlilik süresince sık sık yatılı kalmak suretiyle babasının evine gittiğini, evin ihtiyaçlarını gidermediğini, evde yemek, ütü yapmadığını, davacının doğum yaptıktan sonra da ortak çocuğu yanına alarak baba evinde kaldığını, müvekkilinin bu durumu onaylamamasına rağmen davacının bu tutumunda ısrarcı olduğunu, davacının müvekkilinin ailesini istemediğini, soğuk davrandığını, ortak çocuğu müvekkilinin ailesine göstermediğini, davacının annesinin müvekkiline hakaret, kardeşinin ise tehdit ettiğini, atama tercihini ortak hanenin bulunduğu yerde değil de ailesinin bulunduğu yerde yaptığını, son olarak davacının görevde yükselme sınavına girmek için Antakya'ya gittiğini ve orada bir hafta kalacağını söylediğini, müvekkilinin bunu kabul etmemesi üzerine davacının sinirlenerek tüm eşyalarını toplayıp çocuğu da alarak ortak konutu terk ettiğini, bu ayrılık sürecinde müvekkilinin defalarca davacıyı aradığını ancak davacının cevap vermediğini, müvekkilinin yakın akrabalarını davacının yanına gönderdiğini ancak bu akrabalarının davacı tarafından kovulduğunu, ortak çocuğu müvekkiline göstermediğini beyanla boşanma davasının ve davacının taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının, davacının ailesinin evlerine gelmesini istemediği, davacının ailesi evlerine geldiğinde evi terk ettiği, bayramlarda davacının ailesini ziyaret etmediği, evin ihtiyaçlarını karşılamada davalının yetersiz kaldığı, internet şifresini davacıya vermeyerek güvensizlik duyulan davranışlarda bulunduğu, doğum döneminde davacı ile ilgilenmediği, doğum ve hastane masraflarını davacının karşıladığı, davacının maaş kartını isteyerek aralarında maddî sorunlar yaşanmasına sebebiyet verdiği, davacıya "Babanın evine gidersen senden boşanırım" şeklinde söylediği, davacıya bağırdığı, onu kötüleyerek evden kovduğu, davacının ise davalının ailesinin ve arkadaşlarının evlerine gelmesini istemediği, ailesinin, davalıya saldırmasına neden olduğu, eşinin ailesine saygı duymadığı, evde yemek, ütü gibi ev işlerini yapmadığı, davalı kredi kartı borçlarını öderken kendisinin kredi ile araba aldığı, eşine karşı hakaret ettiği, eşine bağırdığı, eşine metal eşya fırlattığı ve sürekli olarak ortak konutu terk edip ailesinin yanına gittiği, boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafın eşit kusurlu olduğu ve taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine, çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk lehine takdir edilen aylık 400,00 TL tedbir ve aylık 600,00 TL iştirak nafakasına, davacının maddî ve manevî tazminat taleplerinin yasal şartları oluşmadığından ayrı ayrı reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, ortak çocuk lehine hükmedilen tedir ve iştirak nafakası miktarı ve başlama tarihi, kişisel ilişki düzenlemesi, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; davanın kabulü ve kusur belirlemesi, fer'îleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince her iki tarafın boşanmaya neden olaylarda eşit kusurlu olduğuna karar verilmişse de, davacı kadına yüklenen, kadının ailesinin, davalı erkeğe saldırmasına neden olduğuna ilişkin kusura ilişkin tanık beyanının duyuma dayalı olduğu, yine davacı kadının, davalı erkeğe hakaret ettiğine dair vakıadan sonra tarafların bir araya gelerek, bir arada yaşadıkları, davalının, hakarete ilişkin kusuru affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığı, ayrıca davacı kadının, davalı erkeğin anne ve babasına ortak çocuğu göstermediğinin anlaşıldığı, bu durumda, her iki tarafında kusur belirlemesine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile davacı kadının ailesinin, davalı erkeğe saldırdığına, yine davacı kadının, davalı erkeğe hakaret ettiğine dair kusurların gerekçeden çıkartılarak, davacı kadının ortak çocuğu davalı erkeğin anne ve babasına göstermediğine dair kusurun gerekçeye eklenmesine, gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya neden olan olaylarda, davalı erkeğin ağır kusurlu, davacı kadının az kusurlu olduğunun belirlenmesine, davacı kadının davasının kabulüne karar verilmesine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında hata edilmediği, kararın doğru olduğu, boşanmaya neden olan olaylarda, davalı erkeğin ağır kusurlu bulunduğu, boşanma nedeniyle mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve davalı erkeğin kusurlu davaranışları nedeniyle kişilik haklarına saldırıya uğrayan davacı kadın lehine, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile hakkaniyet kuralları gözetilerek maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir nafakasına ilişkin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, ancak tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına ve çocuğun ihtiyaçlarına göre iştirak nafakası miktarının az olduğu, hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerektiği, davalı babanın küçük ile yatılı kişisel ilişki kurulmamasını gerektirecek bir davranışının saptanmadığı, çocuğun yedi yaşını bitirmek üzere olduğu hususu da dikkate alındığında yatılı kişisel ilişki tesisinde sakınca bulunmadığı ve davacı kadının sadece yatılı kişisel ilişki kurulmasına ilişkin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı gerekçesi ile tarafların, kusur belirlemesi ile davacı kadının iştirak nafakası ve maddî, manevî tazminat talebine yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, davacı kadının iştirak nafakası miktarı ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine ilişkin kısımlarının kaldırılmasına, kaldırılan konular hakkında düzelterek yeniden karar verilmesine, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına esas tarafların kusurlu davranışları değerlendirildiğinde davacı kadının az kusurlu, davalı erkeğin ise ağır kusurlu olduğunun belirlenmesine, ortak çocuk lehine boşanma