muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14300, Karar No: 2018/10088, Tarih: 24.09.2018

3-Suça sürüklenen çocuk ...’nın aşamalarda atılı suçu işlemediğini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk ...’ün atfı cürüm mahiyetindeki beyanları dışında yüklenen suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ...’nın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

4-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in savunmalarında suça konu motosikleti suça sürüklenen çocuk ...’den satın aldıklarını beyan etmeleri, suça sürüklenen çocuk ...’ün de bu beyanları doğrulaması ve dosya içeriğinde suça sürüklenen çocukların hırsızlık eylemini suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte gerçekleştirdiklerine dair yeterli delil bulunmaması karşısında suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 165/1 maddesine göre suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgı sonucu aynı Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

5-Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık eyleminin gece vakti gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK’nın 143. maddesi gereğince artırım yapılırken suça sürüklenen çocuklardan ... ve ... hakkında 1/6 oranında artırım yapıldığı halde suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden 1/4 oranında artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25493, Karar No: 2014/7364, Tarih: 16.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25493 E.  ,  2014/7364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2004 takvim yılında işlenen suçtan dolayı; düşme

2005 takvim yılında işlenen suçtan dolayı; beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen '2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sının itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli zamanaşımının yüklenen suçun işlendiği tarihten iddianame tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, '2005 takvim yılından sahte fatura kullanmak' suçuna yönelik de elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkındaki hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11998, Karar No: 2021/1711, Tarih: 22.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11998 E.  ,  2021/1711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 11/03/2020 tarihli ve 2019/11912 soruşturma, 2020/152 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/06/2020 tarihli ve 2020/30872 soruşturma, 2020/5342 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/06/2020 tarihli ve 2020/764 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28/10/2020 gün ve 94660652-105-16-14401-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2020 gün ve 2020/99577 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin hesabından gönderilen paranın Yenibosna/İstanbul'da debitkart işlemi şeklinde çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/06/2020 tarih ve 2020/764 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 22/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3563, Karar No: 2013/4643, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3563 E.  ,  2013/4643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilk

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin “süre yönünden” reddine dair mahkemenin 11.12.2012 gün ve 2011/243 esas ve 2012/260 karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden;bu karara yönelik sanığın 19.12.2012 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10832, Karar No: 2010/6684, Tarih: 03.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10832 E.  ,  2010/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... VDL.

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat... tarafından, davalı ... AŞ ve ... vdl aleyhine 19/01/2001 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/04/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacıların desteği ..., davalılardan ... Ltd Şti adına kayıtlı olup diğer davalı ...’ın sürücüsü olduğu araçta yolcu iken meydana gelen kazada yaşamını yitirmiş, davacılar destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemişlerdir.

Davalı şirket, aracı dava dışı ... Ltd Şti’ne kiraladığını, kira sözleşmesi gereği işleten olmadıklarını, kira sözleşmesi gereğince üçüncü kişiye verilen zarardan kiracının sorumlu olduğunu, aracın sahibinin izni dışında kullanılması sırasında kaza meydana geldiğinden kusuru bulunmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı sürücü ... ise, desteğin arkadaşı olduğunu, hatır için yazlığına eşya götürürken aracın lastiğinin patlaması nedeniyle olayın meydana geldiğini, olaya desteğin yol açtığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, kusur ve zarar kapsamı incelemeleri yapılmış, ceza davasındaki olayın araçtaki teknik arızadan kaynaklandığına ilişkin belirlemenin bağlayıcı olduğu, ceza davasında sürücü kusursuz bulunduğundan sürücü hakkındaki istem reddedilmiştir. Kayıt sahibinin ise kira sözleşmesi yapması, sorumluluğun kiracıya ait olması nedeniyle sorumlu olmayacağından kayıt sahibi şirket hakkındaki istem de reddedilmiştir.

Dosyadaki belgelerden, kazanın meydana geldiği aracın davalılardan ... Ltd Şti adına kayıtlı olduğu, bu şirketin 25.10.1999 günlü sözleşme ile aracı dava dışı ... Ltd Şti’ne kiraladığı, kiracının bayilik bölgesinde kiralayan şirketin ürettiği et ve et ürünlerinin bayii olup kiraladığı bu araç ile sadece kiraya verenin ürünlerinin dağıtımını yapacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki belgelerden, kazanın meydana geldiği aracın davalılardan ... Ltd Şti adına kayıtlı olduğu, bu şirketin 25.10.1999 günlü sözleşme ile aracı dava dışı ... Ltd Şti’ne kiraladığı, kiracının bayilik bölgesinde kiralayan şirketin ürettiği et ve et ürünlerinin bayii olup kiraladığı bu araç ile sadece kiraya verenin ürünlerinin dağıtımını yapacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davalılardan araç sahibi şirket’in bayii olan dava dışı şirket tarafından araç kullanılırken olayın meydana geldiği sonucuna varılmalıdır. Asıl iş davalı şirket’in işi olduğundan onun da zarardan sorumlu tutulması gerekir. Davalı şirket ile kiracı şirket arasındaki sözleşmede üçüncü kişiye verilen zarar konusundaki düzenleme, sözleşmenin tarafları arasında geçerli olup zarar görenlerin hukuki durumunu etkilemez.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacıların uğradığı zarardan davalılardan ... Ltd Şti’nin de sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile hakkındaki istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Yerel mahkemece, ceza davasında kazanın araçtaki arızadan meydana geldiğine ilişkin belirlemenin hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı olduğu, bu yüzden sürücüye kusur yöneltilemeyeceği gerekçesiyle sürücü hakkındaki istem reddedilmiş ise de, olayın teknik arıza nedeniyle meydana gelmiş olması sürücünün kusuru olmadığı anlamına gelmez. Borçlar Yasası’nın 53. maddesi gereğince ceza davasında belirlenen kusur hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değildir. Ceza dosyasında ve eldeki bu dosyada alınan raporlardan, davalı sürücünün hızlı araç kullandığı ve bunun da olayda etkili olabileceği gözetilerek sürücünün olayda kusurlu olup olmadığı, kusurlu ise oranı araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, yanlış değerlendirme ve yerinde olmayan gerekçeyle, davalı sürücü hakkındaki istemin tümden reddedilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

c)Davacılar, sigorta şirketlerinin manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını, sigorta sınırı içinde maddi tazminattan sorumlu tutulmaları gerektiğini belirterek istekte bulunduklarına göre, reddedilen manevi tazminat nedeniyle davalı ... şirketleri yararına avukatlık ücreti takdir edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a, b ve c) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4295, Karar No: 2012/8862, Tarih: 04.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4295 E.  ,  2012/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 102 ada 126 parsel sayılı 301,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, miras yoluyla gelen hakka dayanarak ve paylaşma yapılmadığını öne sürerek dava açmışlardır. Davalı ..., yargılama sırasında bağışlamaya dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne; dava konusu taşınmazın miras payları oranında tarafların ortak miras bırakanı ... ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın hükmü temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 4.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2234, Karar No: 2014/2828, Tarih: 22.04.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/2234 E.  ,  2014/2828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kuşadası Sulh Hukuk Hakimliği

Tarihi :18.04.2013

Numarası :2009/473-2013/351

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan eserin ayıplı olması nedeniyle doğan alacağın tahsili davasıdır. Davacı iş sahibi, davalılardan F.. T.. ise yüklenicidir.

Dava, davalılar F.. T.. ve H.. P.. aleyhine açılmıştır. Mahkemece yapılan açık yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Taraf sıfatı, bir başka deyişle husumet ehliyeti, dava konusu hak ile kişiler arasında ki ilişkiyi ifade eder. Sıfat, bir maddi hukuk ilişkisinde tarafların o hak ile ilişkisinin olup olmadığının belirlenmesi anlamına gelir. Davacı sıfatı, dava konusu hakkın sahibini, davalı sıfatı ise dava konusu hakkın yükümlüsünü belirler. Uygulamada davacı sıfatı,aktif husumeti, davalı sıfatı ise pasif husumeti karşılayacak şekilde değerlendirilmektedir. Dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise, davayı bu kişi veya kişilerin açması ve kime karşı hukuki koruma isteniyor ise o kişi veya kişilere davanın yöneltilmesi gerekir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir. Taraf sıfatının bu anlamda önemli özelliği ise, def'i değil itiraz niteliğinde olması nedeniyle taraflarca süreye ve davanın aşamasına bakılmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve taraflar ileri sürmemiş olsalar bile mahkemece re'sen nazara alınmasıdır.

Somut olaya gelince; davalılardan H.. P.., davacı N.. B.. ile diğer davalı F.. T.. arasında imzalandığı anlaşılan 25.04.2008 tarihli sözleşmenin tarafı olmadığı gibi, Söke Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/30 Esas sayılı kesinleşen kararında da bu davalı ile akdî ilişkinin bulunmadığı sabit olduğundan, bu davalı yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi yerine sorumluluğuna hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

2-Davalı F.. T..'ın temyiz itirazlarına gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı F.. T..'ın temyiz itirazlarına gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

b)Dava, Kuşadası Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/77 D.iş sayılı delil tespiti dosyasında alınan bilirkişi raporunda belirlenen çatıdaki ayıptan kaynaklanan zarar bedeli olan 3.000,00 TL'nin tahsili talebiyle açılmış, hükme esas alınan 15.03.2013 tarihli bilirkişi ek raporunda; ayıplı iş bedeli toplam (350,00 + 500,00 + 150,00 = 1.000,00 ) TL, alüminyum korkuluk yapılması gerektiği halde krom çelik korkuluk yapılmasından dolayı tazminat bedeli de 2.000,00 TL olarak belirlenmiştir. Davacının talebinde alüminyum korkuluk yapılması gerektiği halde krom çelik korkuluk yapılmasından dolayı tazminat talebi bulunmamaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesin de düzenlenen taleple bağlılık ilkesi gereği, talepten fazlasına karar verilemeyeceği gibi talep olmayan bir konuda da karar verilemez. Bu kalemden talep olmadığı hususu gözden kaçırılarak talep olmayan bir konuda karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı H.. P.. yararına, 2/b bendi gereğince davalı F.. T.. yararına hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/596, Karar No: 2024/127, Tarih: 20.03.2024

**Ceza Genel Kurulu         2023/596 E.  ,  2024/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2022/140697

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 7. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 112-251

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın bankacılık zimmeti suçundan 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 160/1-2-son ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 223.050.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye hak yoksunluğuna, mahsuba ve bankanın uğradığı zararın tazminine ilişkin Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 02.10.2015 tarihli ve 9-265 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 01.07.2020 tarih ve 10495-10786 sayı ile;

''...1. Sanık hakkında 5411 sayılı Kanunun 160/2. maddesi uyarınca hükmedilen 12 yıl hapis cezasında TCK'nun 43. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılırken 15 yıl hapis cezası yerine 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesinden sonra, TCK’nun 62/1. maddesi gereğince indirim yapılması ile sonuç cezasının 12 yıl 6 ay hapis cezası yerine 15 yıl hapis cezası olarak fazla ceza tayini,

2. Banka zarar miktarının açıkça yazılması suretiyle zararın ödettirilmesine karar verilmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde banka zararının ödettirilmesine hükmolunması,

3. Oluşan banka zararı üzerinden hesaplanacak şekilde nispi harca hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün 2 numaralı bendinden '18 yıl' ibaresinin çıkartılarak yerine '15 yıl' ibaresinin eklenmesi, hükmün 3 ve 4 numaralı bentlerinden '15 yıl' ibarelerinin çıkartılarak yerlerine ayrı ayrı '12 yıl 6 ay' ibarelerinin eklenmesi,

2. Banka zararının ödettirilmesine karar verilen 5 numaralı bentte 'banka zararının' ibaresinden önce gelmek üzere '74.350,00 TL' ibaresinin eklenmesi,

3. Hükme '74.350,00 TL üzerinden binde 68,31 oranında hesaplanan 5.078 TL nispi karar harcının sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydı' ibaresinin eklenmesi,

2. Banka zararının ödettirilmesine karar verilen 5 numaralı bentte 'banka zararının' ibaresinden önce gelmek üzere '74.350,00 TL' ibaresinin eklenmesi,

3. Hükme '74.350,00 TL üzerinden binde 68,31 oranında hesaplanan 5.078 TL nispi karar harcının sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydı' ibaresinin eklenmesi,

4. Hükümden TCK'nun 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin 9 numaralı bendin çıkartılması, yerine '24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,' ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına,'' karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 11.11.2020 tarih ve 89791 sayı ile;

''Yargılamaya konu eylem Yapı ve Kredi Bankası Kahramanmaraş Merkez Şubesinde mevcut suçtan zarar gören ...'ün EURO hesabından 28/04/2010 tarihinde 22.790 EURO ve 07/10/2010 tarihinde 15.000 EURO'nun ... (sahte kimlikli) kişinin hesabına geçirilmek suretiyle ve daha sonra sahte kimlikli ...'ya fiilen ödenmek suretiyle Bankacılık zimmeti suçunun işlenip işlenmediği ve işlenen suçun sanık ... tarafından işlenip işlenmediğine dairdir.

Öncelikle yargılamaya konu eylemlerin bankanın bilgi işlem kayıtlarına dayalı olarak ne şekilde vücut bulduğuna ve işlemi yapanlara kronolojik sırada bakmak gerekmektedir. Buna göre; ...'ün 28/04/2010 tarihinde saat 16.59'da şubenin İş Akış Sistemine (İAS) taranarak giren talimat yazısında '.. Nolu EUR hesabımdaki vadeli mevduatın bozularak 22790 euronun ... nolu ... eur hesabına aktarılmasını arz ederim. Saygılarımla,... ...-İmza' yer almaktadır. Bu yazıyı kimin tarayarak sisteme girdiği belirlenememiştir. Bu yazıyı İAS'de ekranında gören sanık ... 29/04/2010 gün saat 09.43'de hesaptaki vadeli dövizin vade bozum işlemini yapıyor. Peşinden ... 22.790 EURO'yu ... hesabına aktarıyor. Peşinden saat 10.53'de sanık ..., ...'nun talebi üzerine EURO satış (TL'ye geçiş) işlemini gerçekleştiriyor. Peşinden ... ...'ya 44.850.-TL'yi ödüyor. Sanığın mahkûmiyetine esas birinci olay bu şekilde tamamlanıyor.