muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14337, Karar No: 2011/19208, Tarih: 30.11.2011

Mahkemece, 02.10.2007 tarihli kararla aracın 3.kişiye satılmış olması nedeniyle üzerinde inceleme yapılamadığından davacı tarafından kullanıldığı iddia edilen malzemelerin ispat edilememesi ve davalıya da yemin teklifinde de bulunulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karar taraflarca temyiz edilmiş, Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 27.01.2009 tarihli kararıyla davalının temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş, davacı yönünden “otomobilin davacı yüklenici şirket tarafından tamir edildiği konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, uyuşmazlığın davacı yüklenici şirket tarafından yapılan tamir işleminin parçalar dahil olmak üzere tüm bedelinin ne kadar olduğu konusunda olduğu, davalı iş sahibinin tamiratı başka bir yükleniciye yaptırdığını veya davacıya değişmesi gereken parçaların kendisi tarafından verildiğini iddia etmediğinden dosyadaki 08.11.2004 tarihli iş emrindeki aracın yüklenici servise getirildiği durumuna göre otomobilin parçalar dahil 9.150,00 TL’ye tamir edildiğinin kabulü hayatın olağan akışına aykırı olacağı, parçalar dahil tamir bedelinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılarak iş emri, dosyaya sunulan faturalar ve icra dosyasındaki davacı yüklenici yetkilisi tarafından düzenlenen faturaların açıklanması başlıklı belge dikkate alınarak, davalıya ait otomobilin 2004 yılı Kasım ayı itibariyle parçalar dahil tamir bedelinin serbest mahalli piyasa rayiçlerine göre ne kadar olduğu uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla belirlenmesi gerektiği, davalı iş sahibi tarafından icra takibine itirazdan sonra icra dosyasına yatırılan fer’ileri dahil 5.892,00 TL’nin davacı yükleniciye ödenmesine karar verilmesi, alacağın likit olmaması nedeniyle davacı lehine icra inkar tazminatı verilmemesi” gerektiği gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak 14.07.2010 tarihli kararla alınan bilirkişi raporuna göre 22.134,69 TL takip için itirazın iptaline, dava açıldıktan sonra ödenen 5.892,00 TL'nin infaz aşamasında dikkate alınmasına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Davacı yüklenici icra takibine konu faturalardaki iş bedelini KDV'si ile birlikte istemiştir. Mahkemece davacının KDV istemi olduğu halde iş bedellerine %18 KDV ilave edilerek karar verilmesi gerekirken bu yönde karar verilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2)Davalının temyiz itirazlarına gelince; alacağın varlığı ve miktarı, yargılama sonucunda toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu ile saptanmış olmakla, alacak likit kabul edilemeyeceğinden İİK.nun 67. maddesi uyarınca davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1635, Karar No: 2014/5602, Tarih: 06.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1635 E.  ,  2014/5602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava tescil davası niteliğinde olup, tescil istenilen yere yakın komşu 250 parsel sayılı taşınmazın çapında, dava konusu taşınmazın yönünde orman olarak gösterildiği gibi, yine sınırında komşu 233 (229 ada 1) orman parseli olduğu dikkate alındığında, davada orman araştırması yapılması gerektiği anlaşılmakla, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 2014/1 sayılı kararı gereğince temyiz inceleme görevi 20. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9137, Karar No: 2022/9847, Tarih: 06.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/9137 E.  ,  2022/9847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup hükmün davalı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ..., Samsun İli ... İlçesi ...., Köyünde bulunan tapulama dışı bırakılan 371 nolu parselde 20 yıldan uzun zamandır davasız ve aralıksız olarak kullanmış olduğu 16.200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın tadına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında tescili istenen dava konusu taşınmaz, tespit harici 371, bir kısmı da tespit harici 372 nolu parsel içinde kaldığı tespit edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 20.11.2015 tarihli harita mühendisi bilirkişisinin ek raporunda (T) harfi ile gösterilen 14.430.65 yüzölçümündeki bölümün tapusunun iptali ile davacı ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 04.12.2017 tarihli ve 2016/6421 Esas, 2017/10081 Karar sayılı kararı ile 6360 sayılı Kanun gereğince Samsun Büyükşehir Belediyesinin de davada taraf olması gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile 20.11.2015 tarihli harita mühendisi bilirkişisinin ek raporunda "T" harfi ile gösterilen 14.430,65 metrekare yüzölçümündeki bölümün tapusunun iptali ile davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar usul ve yasaya aykırıdır şöyle ki; 371 ve 372 parsel sayılı taşınmazlar ... Tapulama Mahkemesinin 1971/195 Esas ve 1973/82 Karar sayılı kararı ile orman oldukları gerekçesi ile tescil harici bırakılmış olup, işbu dosya davacısının çekişmeli taşınmazı, önceki malikinden satın aldığına ve akdi halefi olduğuna göre, ... Tapulama Mahkemesinin kararının davacıyı bağlayacağı ve davacı hakkında kesin hüküm teşkil edeceği hususu nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle, davalı ... ve davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden Samsun Büyükşehir Belediye Başkanlığına iadesine 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10778, Karar No: 2019/12344, Tarih: 26.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10778 E.  ,  2019/12344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ...’ın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Aşağıda izah edilen olay çerçevesinde sanığın görev emrinde “üretim işinde görevlendirildiği, bu işi yaparken asıl görevinin koruma işi” olduğu belirtilmiş olduğundan mahkemenin kararında bir isabetsizlik olmadığı görülmekle tebliğnamede bozm isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanık ...’nın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’ın orman muhafaza memuru olarak görev yaptığı, sanık ...’in ise orman kesim işi ile uğraştığı, Orman İşletme Müdürlüğü ile sanık ... arasında, damgalanan orman ağaçlarının kesimi, sürütme ve taşıma işine ilişkin sözleşme düzenlendiği, sanık ...’ın sözkonusu bakım bölmesinde Orman İşletme Şefi tarafından üretim işlerinde görevlendirildiği, olay tarihinde ... , sanık ... ile tanıklar ... ve ...’nın orman kesim işi yaptıkları esnada, ...’ın ağaç kesme motoru ile kestiği ağacın devrilerek, daha önceden kesilen ancak başka bir ağaca yaslanmış vaziyette duran ağaca çarptığı esnada, devrilen ağacın kök kısmının ...’a çarparak yaklaşık 3-4 metre sürüklemesi sonucu yaralanan ...’ın öldüğü olayda; olay yerinde 27.01.2014 tarihinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi ile ağaç kesim işinin usulüne uygun olarak yapılmadığı, gerekli iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alınmaması nedeniyle asli kusurlu olduğu tespit edilen sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/17477, Karar No: 2017/8405, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17477 E.  ,  2017/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...Ş. aralarındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasına dair Kayseri 3. Tüketici Mahkemesinden verilen 27/04/2015 günlü ve 2015/162 E. -2015/461 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 11/04/2016 günlü ve 2015/8540 E. - 2016/5545 K. sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 11.04.2016 günlü ve 2015-8540 E. 2016-5545 K. sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali ve kayıp-kaçak vb. bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.04.2016 günlü ve 2015-8540 E. 2016-5545 K. sayılı ilamı sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14836, Karar No: 2013/14482, Tarih: 08.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14836 E.  ,  2013/14482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(İSTANBUL 1. DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret (İstanbul 1. Denizcilik İhtisas) Mahkemesi’nce verilen 10.05.2012 tarih ve 2009/260-2012/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı TMO arasında 14.000 ton buğdayın Haydarpaşa'dan Samsun'a taşınması konusunda sözleşme imzalandığını, davalı ... Gemicilik ve Pazarlama San. Tic. A.Ş.'ne ait Nazım ... gemisine 30.01.2001 tarihinde yükleme yapıldığı sırada geminin yan yatarak battığını, FİOS kaydıyla yapılan taşımada malın sigortasının, yükleme-boşaltma, ambar hizmeti ile hap ücreti, hamaliye ve taşıma ücretlerinin TMO’ya ait olduğunu, davalı TMO’nun olay sebebiyle 150.000.000 TL bedelli banka teminat mektubu talep ettiğini, müvekkilinin olaydan dolayı sorumlu olmaması nedeniyle davalının talebini kabul etmemesi üzerine davalının kooperatif üyesi başka gemilerle yapılmış taşımalara ait navlun alacaklarını ödemeyi durdurduğunu, diğer davalı donatanın ise asıl taşıyan olarak müvekkiline karşı sorumlu olduğunu iddia ederek asıl davada 142.052,05 TL’nin, birleşen davada 146,45 TL navlun alacağının reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Gemicilik ve Pazarlama San. Tic. A.Ş. vekili davacının da kabul ve ikrar ettiği gibi gemi batmasının teknik kusurdan kaynaklandığını, müvekkilinin de diğer davalı TMO ile doğrudan bir hukuki ilişkisi olmadığını, bu nedenle müvekkilinin TMO’ya karşı sorumluluğu bulunmadığını, teknik kusurdan kaynaklanan olay nedeniyle müvekkilinin davacıya karşı da sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TMO vekili,geminin batık halde iken ve su yüzüne çıkartıldığında yapılan iki bilirkişi incelemesinde davacının kusurlu bulunduğunu, müvekkilinin zararına karşılık 150.000.000 TL bedelli banka teminat mektubu talebinin sonuçsuz kaldığını, müvekkilinin yük bedeli ve diğer masraflarla ilgili zararına karşılık diğer taşıma yapan gemilere ait %90 navlun bedelleri ödenmeyerek takas yoluna gidildiğini, davacının müvekkiline karşı sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TMO vekili,geminin batık halde iken ve su yüzüne çıkartıldığında yapılan iki bilirkişi incelemesinde davacının kusurlu bulunduğunu, müvekkilinin zararına karşılık 150.000.000 TL bedelli banka teminat mektubu talebinin sonuçsuz kaldığını, müvekkilinin yük bedeli ve diğer masraflarla ilgili zararına karşılık diğer taşıma yapan gemilere ait %90 navlun bedelleri ödenmeyerek takas yoluna gidildiğini, davacının müvekkiline karşı sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak; davalı TMO ile davacı arasında kurulan navlun sözleşmesinin 16'ncı maddesi hakkında Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin kabul ettiği yorum dikkate alındığında, aynı maddede geçen "her türlü zarar ve ziyan" ile "ve oluşabilecek diğer tüm masrafları" ibareleri sebebiyle davalının bu kaza sebebiyle uğradığı tüm zarar kalemlerini isteyebileceği, yapılan hesaplamada davalının 110.000,53 TL zararının ispat edilmiş olduğu, davalının takas konusu yaptığı 142.188,60 TL'den zarar miktarının çıkartılması ile 32.188,07 TL tutarındaki bakiyenin takas def'i sebebiyle istenemeyeceği gerekçesiyle davalı TMO aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, 32.188,07 TL'nin 30/04/2001 dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte idavalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı ... Gemicilik ve Pazarlama San. Tic. A.Ş. hakkında verilen ilk kararın kesinleştiği gerekçesiyle de bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.720,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12234, Karar No: 2018/8996, Tarih: 18.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12234 E.  ,  2018/8996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının ... 4. İş Mahkemesinin 2014/510 esas sayılı dosyası ile fazla çalışma ücreti alacağının tahsiline ilişkin açtığı davada 10.133,TL fazla çalışma ücreti alacağı bulunduğunun belirlendiğini, 1.350,00 TL yönünden hüküm kurulduğunu belirterek geriye kalan miktarın ek dava yolu ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ... 4. İş Mahkemesi 2014/510 esas sayılı dosyasında 1.350,00 TL fazla mesai ücreti alacağı bulunduğunu kabul ettiği, bakiye fazla çalışma ücreti alacağı bulunmadığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmadığı davada ıslah mümkün değil ise de, ek dava ile alacağın talep edilmesinin mümkün olduğu belirtilmiş ve zamanaşımı itirazı değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmamışsa, bakiye alacağı ek dava ile isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Kısmi davada saklı tutulan alacak bölümü için, gerek kısmi dava karara bağlanmadan önce, gerekse daha sonra, ayrı bir dava açılması da usulen olanaklıdır. Uygulamada bu ayrı davaya ek dava denilmektedir. Yine, kısmi davadan sonra açılan ek davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması ve davacının hukuki yararının bulunması koşullarının birlikte varlığı halinde, birden fazla ek dava açılması da kural olarak mümkündür.

Bu haliyle kısmî ıslah, ek dava yoluyla elde edilebilecek haklara, mevcut dava içerisinde, daha basit, daha az masrafla ve daha kısa süre içerisinde kavuşma olanağı tanıyan ve bu yönüyle adeta ek dava açma yoluna alternatif oluşturan bir yapıdadır. Dolayısıyla, kısmi davanın davacısı, ek dava açmak veya kısmî ıslah yoluna gitmek konusunda seçimlik hakka sahiptir.

Kısmî ıslah yoluyla müddeabbihin artırılabilmesi olanağı, bir anlamda, artırıma konu kısmın ek dava yoluyla istenilmesinin alternatifi niteliğinde bulunduğundan; kısmi davadaki ıslah ile, bu yola gidilmeyip ek dava açılması halleri, davacıya aynı hak ve olanakları tanıyan seçimlik yollar olduğundan, usul hukuku açısından sonuçlarının da aynı olması gerekir ve beklenir.