muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8665, Karar No: 2016/3695, Tarih: 06.04.2016

4- Dairemiz uygulamasında da, “…az sayıda ortak arasındaki anlaşmazlık ve güven ilişkisinin zedelenmesi…” şirketten haklı olarak çıkma sebebi olarak kabul edilmektedir (Yargıtay 11.Hukuk Dairesi’nin 23.10.2004 T. ve 2011/298 – 2014/16278 sayılı kararı).

5- Somut olayda, davalı şirket iki ortaklı olup, davacının %50, diğer ortak Özgür Şanlı’nın da %50 oranında ortak oldukları, her ikisinin de yönetim ve temsil yetkisinin bulunduğu, kuruluşunun üzerinden iki yıl bile geçmeden ortaklar arasında huzursuzluk ve güvensizlik meydana geldiği, şirketi fiilen idare eden diğer ortak Özgür’ün davacı ortaktan habersiz şekilde şirket muhasebecisini değiştirdiği, şirketin işleyişiyle ilgili olarak davacı ortaktan bilgi sakladığı, davacı ortağın bilgi alma çabalarının sonuçsuz kaldığı, hatta bu amaçla diğer yönetici ortak Özgür’e gönderilen 26.11.2012 tarihli ihtarnamenin de sonuçsuz kaldığı, ortaklar kurulunun toplanamadığı, şirketin zararda olduğu, ortaklar arası huzursuzluk, kaybolan güven ilişkisi ve bilgi edinmede çekilen sorun ve sıkıntılar birlikte düşünüldüğünde ortaklığın devamının çekilemez bir hal aldığı ve haklı sebeple çıkma koşulunun gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

6- Yerel mahkemece, rapor alınan bilirkişi heyeti de davacının haklı sebeple ortaklıktan çıkma hakkının doğduğu yönde görüş bildirmiştir.

7- Bizatihi davalının kendisi de, davacının şirket ortaklığından ayrılmasına karşı çıkmadığı, sadece sermaye koyma taahhüdünün bir kısmının yerine getirilmediği ve bunun yerine getirilerek davacının şirketten ayrılabileceğini ifade ettiği görülmektedir.

8- HMK 26 maddesi uyarınca, hakim tarafların talepleriyle bağlı olup, talepten başkasına veya fazlasına hüküm kurulması mümkün değildir. Öte yandan, HMK yargılamasına hakim olan “teksif” ilkesi uyarınca da, hakimin HMK 140 maddesi uyarınca yapacağı ön incelemede her şeyden önce tarafların uyuştukları ve uyuşmadıkları noktaları belirleyerek, yargılamayı tarafların uyuşamadıkları noktalara hasretmeleri gerekmektedir. Nitekim yerel mahkeme de bu doğrultuda yaptığı yargılama sonucunda doğru bir şekilde davanın kabulüne karar vermiş olup, yerel mahkeme kararının onanması gerekirken, aksi düşünceyle mahkeme kararını bozan Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/10971, Karar No: 2022/1682, Tarih: 09.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10971 E.  ,  2022/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek surtiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Malazgirt İlçesi, Beşçatak Köyü, ... parsel sayılı taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin ve ecrimisilin davalı idareden tahsiline, el atılan taşınmazın bir kısmı nehir yatağı durumuna dönüştüğünden, el atılan kısmın tapudan terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü gerekçeli kararın harca ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2533, Karar No: 2017/5921, Tarih: 26.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/2533 E.  ,  2017/5921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında şüpheli sıfatıyla kollukta beyanda bulunan ...'in ifadesinde; sanık ...’ı "..." kod ismiyle tanıdığını, sanığı Gaziosmanpaşa’da Karayolları Mahallesinde gördüğünü, PKK/KCK terör örgütünün gençlik yapılanması olan YDG-H (Yurtsever Devrimci Gençlik Hareketi) içerisinde sorumlu düzeyde faaliyet gösterdiğini ve "kadro", kırsal alanda faaliyet gösterdikten sonra metropollerde faaliyet göstermek üzere gönderilen örgüt mensuplarından olduğunu bildirmesi karşısında, ...’in hazırlık ifadesi ve teşhis tutanağı ile tüm aşama beyanları getirtilip taraflar huzurunda tartışılmak suretiyle deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21946, Karar No: 2016/1896, Tarih: 10.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/21946 E.  ,  2016/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, sanık ve kızı ile birlikte eve geldikten sonra kolundaki üç adet bileziği çıkartıp, pembe bir kutu içerisinde çantasına, çantasını da oturma odasındaki kanepenin altına bıraktığı, oturma odasının avluya bakan pencereden rahatlıkla görülebildiği, katılanın mutfakta çay demlediği sırada, sanığın...'in de onun yanına gittiği ve bu sırada sanığın yalnız kaldığı dosya içeriğinden anlaşılmış olup, evin içerisine girmediğini savunmuş ise de, olay yerine sonradan gelen tanıklardan üvey kardeşi ...'in, sanığın sigara ve telefonunun masanın üzerinde durduğunu, cebinde ise pembe yassı bir kutu gördüğünü belirtmesi, evden ayrılmalarından hemen sonra hırsızlığın katılan tarafından farkedilmesi karşısında, sabit olan suçtan hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168.maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13.maddesinin 5.fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini bir vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 10.02.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın, TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, kesin, ihtimallere dayanmayan rasyonalitesi gösterilmiş delil bulunmadığından Beraatine ilişkin ve hukuka uygun olan yerel mahkeme kararının onanmasını düşündüğümden Dairemizin kararın bozulması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/16124, Karar No: 2010/18781, Tarih: 11.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/16124 E.  ,  2010/18781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.10.2006 tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesinin 3.maddesine göre üç ay önceden yazılı ihbarda bulunularak sözleşmenin feshedildiği 9.7.2009 tarihinde anahtar teslimi yapıldığını aktin feshi nedeniyle ödenen 42.428,05 TL peşin kiranın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, 01.10.2006 tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile banka olarak kullanılmak üzere kiralanan yerin tahliye edileceğinin 24.04.2009 tarihli ihtarname ile davalı kiralayana bildirildiği halde anahtarların kiralayan tarafından teslim alınmaması nedeniyle 09.07.2009 tarihinde notere teslim edildiği ileri sürülerek 01.10.2006 tarihli kira sözleşmesinin feshi ile tahliye tarihinden sonrası için peşin olarak ödenen ve iade edilmesi gereken 42 428,05 TL. kira parasının yasal faizi ile tahsili istenilmiştir.

Mahkemece, süresinde yazılı ihtar bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, süresinde davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından, davalıya ait taşınmazın 01.10.2006 başlangıç tarihli, on yıl süreli kira sözleşmesi ile aylık 13 250,00 TL bedel ile kiralandığı,kira sözleşmesini kiralayan vekili olarak ...'in imzaladığı, dosyada örneği olan kıra sözleşmesinden anlaşılmaktadır. Yine, kira sözleşmesinin 5. maddesinde, taraflarca kiracının mecuru boşaltmadan üç ay önce kiralayana yazılı olarak haber vereceği kararlaştırılmıştır. Davacı banka mecuru boşaltıp, anahtarı 09.07.2009 tarihinde notere teslim ettiğini savunmaktadır.

Bu durumda taşınmazı 2009 yılı Temmuz ayında tahliye ettiğini davacı kanıtlamıştır. Mahkemece, kira sözleşmesi 6570 sayılı Kanunun 11. maddesinde öngörülen şekilde davacı tarafından süresinde fesih ihbarında bulunulmadığından, dolayı 1 yıl sure ile yenilenmiş olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmiş ise de anılan kira sözleşmesinde kiracıya üç ay önceden yazılı olarak ihbarda bulunarak sözleşmeyi fesih ve tahliye hakkı tanındığına göre, 09.07.2009 tarihinde taşınmazı tahliye ... anahtarın notere teslim etmesi, sözleşmeye uygun feshi ihbar anlamındadır. Öyle olunca davacı ihtar tarihinden (24.04.2009) üç ay sonrası için (tahliye de ... olduğundan) kira bedeli ile sorumlu olup bunun dışındaki aylar kirasını davalı kiralayan davacı kiracıdan talep edemez.

Mahkemece, akdin feshi ile davacının sorumlu olduğu kira parası dışında kalan miktar üzerinden alacak davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Mahkemece, akdin feshi ile davacının sorumlu olduğu kira parası dışında kalan miktar üzerinden alacak davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10398, Karar No: 2013/10793, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/10398 E.  ,  2013/10793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddine dair 31/12/2010 tarihli ek kararın hüküm fıkrasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca başvurulacak kanun yolu ile ilgili sürenin başlangıcının ve başvuru şeklinin tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıkça gösterilmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, sanığın yokluğunda verilen 19/01/2010 tarihli asıl kararın 7201 sayılı yasanın 35.maddesine göre sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu belirlenerek, sanığın 21/10/2010 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip, mahkemenin 31/12/2010 tarihli temyiz talebinin reddi kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait şirkette 2005 yılının temmuz ayından itibaren pazarlama ve satış elemanı olarak çalışmaya başladığı, bir süre sonra İnegöl'deki ofiste görevlendirildiği, ilgili şirketin tüccarlardan peşin aldığı orman ürünlerini fabrikalara vadeli sattığı ve şüphelinin de bu iş için iş merkezinin bulunduğu Balıkesir'den satın aldığı orman ürünleri için para istediği, orman ürünü getiren araçların plaka ve tonajlarını merkeze bildirdiği, buna göre hesaplanan paranın ödenmek üzere şirket merkezinden sanığa PTT yoluyla havale edildiği, katılanın 24.12.2005 tarihinde sattığı orman ürünleri için fabrikalara fatura kesmek için İnegöl’e geldiğinde, şüphelinin plakalarını bildirdiği araçların fabrikaya giriş yapmadıklarını öğrendiği, diğer faturaları da incelediğinde, fabrikadaki odun miktarının ödeme yapılan odun miktarından az olduğunu ve sanığın bu şekilde 30.567.00 YTL mal edindiğini tespit ettiği iddia olunan olayda;

Sanığın yargılamanın tüm aşamalarında parayı almadığı yönündeki savunması, paranın gönderildiğini gösteren PTT ödeme belgeleri ve katılanın sahte plaka ve tonaj belgelerinin gönderilmesi üzerine ödeme yaptıklarını, gönderilen plaka ve tonaj bilgilerinin sahte olduğunu ve mal açığı bulunduğunu şirket kayıtlarından tespit ettikleri yönündeki beyanları ile katılandan mal alan Starwood isimli şirketin mal alan kamyonlara ilişkin plaka ve tonaj bilgilerini içeren listeyi göndermesi karşısında; katılana ait şirketin iddia edilen döneme ilişkin ticari defter, belge ve makbuzları, sanığın şirket merkezine gönderdiği iddia edilen plaka ve tonaj bilgilerini içeren belgeler ve havale makbuzları getirtilerek, plakaların sahte olup olmadığı araştırılarak, katılana ait şirketin İnegöl şubesinde sanığın çalıştığı dönemde yaptığı ticari işlemler hakkında bilirkişi raporu alınarak uhdesinde para veya mal bulundurup bulundurmadığı tespit edilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4479, Karar No: 2017/12402, Tarih: 23.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/4479 E.  ,  2017/12402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki vekilinin 29.01.2013 tarihli dilekçesiyle mazeret bildirerek duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesini talep ettiği, 29.01.2013 tarihli duruşmada müşteki vekilinin mazeret talebinin reddi ya da kabulü yönünde herhangi bir karar verilmediği gibi bir sonraki duruşma gününün de kendisine bildirilmediği anlaşılmakla, müşteki vekilinin 11.04.2013 tarihli ilk hükme yönelik 21.08.2013 tarihli temyiz istemiyle katılma iradesini ortaya koyduğu belirlenmekle, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki kurumun, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca, hükmü temyize hakkı olduğu belirlenerek ve aynı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4553, Karar No: 2019/6374, Tarih: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4553 E.  ,  2019/6374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESSulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ..... Sulh Hukuk ve .... Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

..... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, ..... adres sorgusunda kısıtlı adayının "......" adresinde ikamet ettiğinin tespit olunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesi ise kolluk araştırması neticesinde; küçüğün "......" adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında ...... İlçe Emniyet Müdürlüğünün kolluk araştırması sonucunda küçüğün "......" adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın..... Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince......Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5988, Karar No: 2016/8585, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5988 E.  ,  2016/8585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2015

NUMARASI : 2015/330-2015/383

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; orman vasfı ile hazine adına kayıtlı olan ve dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Altınkumru Barajı ve Hes projesi kapsamında davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği, bu kamulaştırma işleminin yapılması için dava dışı Orman Genel Müdürlüğünce davalı idareye izin verildiği ve yüklenici firma olan Limak Hidroelektrik Santral Yatırımları A.Ş tarafından imzalanan Ankara 56. Noterliğinin 03.06.2009 tarihli 9878 yevmiye sayılı kesin izin taahhüt senedinin 6. maddesinde izin sahasındaki ağaçların kesilmesi gerektiğinde bu ağaçların mahalli orman idaresince usulüne uygun damgalandıktan sonra kesileceğinin düzenlendiği anlaşılmıştır.

Keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler taşınmazın el atılan bölümünde bulunan ve bedeline hükmedilen ağaçların 2001-2002 yıllarında Siirt Valiliği destekleme projesi kapsamında davacı tarafından dikildiğini beyan etmiş iseler de; bu ağaçlara kim tarafından el atıldığına dair bir beyanları olmadığı gibi, davalı idare vekili taşınmaz idarece teslim alındığında üzerinde meyve ağacı ve sair muhtesat olmadığını, bu durumun hava fotoğrafları ile sabit olduğunu ileri sürmüştür.

Bu itibarla; 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaza dikilen ağaçlara ilişkin olarak 2001-2002 yıllarında yapılan destekleme projesine ait tüm bilgi ve belgeler Siirt Valiliği ile Orman Genel Müdürlüğünden getirtilerek, dava konusu ağaçlara kim tarafından ve hangi tarihte el atıldığı, taşınmazın davacının kullanımında olan kısmı ile bu kısım içerisinde kalıp davalı idarece el atıldığı belirtilen bölümlerinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Bedeline hükmedilen menengiçten fıstık ağacı olarak aşılanan ağaçların değerlendirme tarihi olan 2015 yılı itibariyle yaş, cins ve verim durumlarına göre maktu değerlerine ilişkin resmi veriler İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Orman Genel Müdürlüğü ile dava konusu muhtesatların bulunduğu taşınmazın tapu maliki olan Hazinenin davaya dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.