muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10530, Karar No: 2011/10601, Tarih: 27.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10530 E.  ,  2011/10601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı 287 hektar 4743 m2 yüzölçümlü taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, zilyetlik iddiasıyla dava açmış, yargılama sırasında Haziran 1971 tarih 56 sıra nolu tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasanın 4.maddesi ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26799, Karar No: 2016/1518, Tarih: 11.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/26799 E.  ,  2016/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Düşme kararı

Güveni Kötüye Kullanma suçundan açılan davanın 223/8 maddesi gereğince düşürülmesine ilişkin karar o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, bir yeri aramak için mağdurdan geçici olarak aldığı cep telefonunu iade etmeyerek başka bir kişiye sattığının iddia edildiği olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 E. 2012/229 K. sayılı ilamı gereğince; başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanık ile katılan arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1.maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla şikayet yokluğundan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20135, Karar No: 2018/10283, Tarih: 07.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/20135 E.  ,  2018/10283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı da...ın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ... İl Emniyet Müdürlüğü bünyesinde görevli ... idaresindeki zırhlı personel aracının takla atması neticesinde kaza meydana geldiğini, trafik kazası tespit tutanağında sürücünün kusurunun bulunmadığının, kazanın gizli buzlanma neticesinde meydana geldiğinin belirlendiğini, hasar tespiti için ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/11 D.iş dosyası ile tespit yapıldığını belirterek, araçta meydana gelen 13.270,28 TL zararın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayda hizmet kusuru olduğu için görevsizlik kararı verilmesini talep ettiklerini, asıl sorumluluğun ... Emniyet Müdürlüğü/Emniyet Genel Müdürlüğü'ne ait olduğunu belirterek da...ın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyarak yapılan yargılama sonunda, da...ın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 07/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6610, Karar No: 2015/31540, Tarih: 26.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6610 E.  ,  2015/31540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/5789

MAHKEMESİ : Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2012/470 (E) ve 2012/825 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk S.. K.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesi dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/2 maddesi gereğince, yasal olarak tayin edilen zorunlu müdafinin ücretinin suça sürüklenen çocuğa yüklenemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili kısmından “178,00 TL. zorunlu müdafi ücretinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline" ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk F.. K.. Kaya hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk S.. K..'nın, Barbaros İlköğretim Okulu'ndan 2.400,00 TL bedelli bilgisayar ve monitörlerinin çalınmasından dolayı meydana gelen zararı kısmen karşılaması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmasına karar verilmesine rağmen, adı geçen suça sürüklenen çocukla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek atılı suçu birlikte işleyen diğer suça sürüklenen çocuk Ferhat hakkında da 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre,

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesi dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/2 maddesi gereğince, yasal olarak tayin edilen zorunlu müdafinin ücretinin suça sürüklenen çocuğa yüklenemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/217, Karar No: 2020/6432, Tarih: 03.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/217 E.  ,  2020/6432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücu davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R-

Davacı vekili, Fethiye bölgesinde 20/11/2014 günü yağan yağmur suları, davalı Yönetime ait kanalizasyon sistemiyle tahliye edilemediğinden biriken sular, davacı Sigorta Şirketine, ... sayılı işyeri paket sigortası poliçesi ile sigortalı dava dışı ...'ya ait işyerine girerek malzemelerine zarar verdiğini, 54.692,00 TL hasar bedelinin dava dışı sigortalıya 16/12/2014 günü ödendiğini, gönderilen 12/02/2015 günlü yazının davalıya tebliğ edilmiş olmasına karşın ödeme yapılmadığını belirterek, 54.692,00 TL sigorta tazminatının, 16/12/2014 sigortalıya ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı yönetimden rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre davanın kabulüne, 54.692,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 16/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, uzman bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan

kusur ve hesap raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre; davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.305,11 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 03/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9730, Karar No: 2008/11480, Tarih: 22.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9730 E.  ,  2008/11480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği yaklaşık 2 dönüm yüzölçümündeki taşınmazın yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında yol fazlası olarak tespit dışı bırakıldığını, üzerinde kagir ev bulunduğunun, kagir ev ve arsası niteliğindeki taşınmazın 30 yılı aşkın zamandır davacının zilyetliğinde olduğunu kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın davacı adına tescili talebi ile dava açmıştır. Mahkemece davacı yararına zilyetlikle mülk edinme şartları gerçekleşmediğinden ve sulh ceza mahkemesi kararı ile taşınmazın bir kısmının orman olduğu saptandığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın Hazine adına tescilini talep ettikleri ve bu talebin dikkate alınmadığı, bu konuda olumlu veya olumsuz bir hüküm oluşturulmadığı bildirilerek temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihindin önce 1085 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1971 yılında yapılan genel arazi kadastrosu bulunmaktadır.

1- Çekişmeli taşınmazın 1971 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... – ... karayolu yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılmıştır. 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 16. maddesinin (B) fıkrasının 3. bendinde "...Yol, meydan gibi orta mallarının..." haritasında gösterilmekle yetinileceği düzenlenmiştir. Dava konusu yer "yol boşluğu" olarak paftasında gösterilmiştir. Bu hale göre, dava konusu taşınmaz köy orta malı niteliğindedir. Bu gibi yerler 3402 Sayılı Kanunun 18/2. maddesine göre özel mülkiyete konu teşkil etmezler ve zilyetlikle iktisapları mümkün olmadığı gibi çekişmeli taşınmaz üzerine kaçak ve ruhsatsız inşaat yapıldığının 20.4.1989 tarih 580/32 sayılı encümen kararı ile saptandığı ayrıca davacı ... hakkında Sulh Ceza mahkemesinin 1989/110-1990/471 Sayılı ilamı ile 6831 Sayılı Yasaya muhalefetten mahkumiyet kararı verildiği sabit olduğundan davacının temyiz itirazlarının reddine,

2- Davalı Hazine vekili tarafından verilen 29.12.2003 tarihli dilekçe ile davacının davasının reddi ile çekişmeli taşınmazın Hazine adına tapuya tescili talep edilmiştir. Mahkemece, davacının davasının reddine karar verildiği halde Hazinenin tescil talebi hususunda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiştir. Hazine harçtan muaf olduğundan 29.12.2003 tarihli dilekçenin harçlandırılması gerekmemekte olup, bu dilekçenin aynı zamanda karşı dava dilekçesi olarak kabulü ile Hazinenin tescil talebi mahkemece karşılanması gerekmektedir. Bu nedenle Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 22/09/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1982, Karar No: 2013/5749, Tarih: 18.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1982 E.  ,  2013/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kıymetli evrakın iptali ve ödeme yasağı konulmasına ilişkin talep hakkında İnegöl 2. Asliye Hukuk(Ticaret) ile İnegöl Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Talep, kıymetli evrakın (çek) zayii nedeni ile iptali ve ödeme yasağının konulmasına ilişkindir.

Asliye Hukuk(Ticaret) Mahkemesince, 6100 sayılı HMK.'nun 382. ve 383 maddeleri gereğince uyuşmazlığa Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılacağından bahisle görevsizlik kararı vermiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, çek iptali davalarının TTK.'da düzenlenmiş olması ve TTK.'da zayii nedeniyle çek iptallerinin Ticaret Mahkemelerinde bakılacağına dair hüküm bulunması nedeniyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde (6102 sayılı TTK m. 4), bu kanundan doğan hukuk "davalarının" ticari dava sayıldığı, aynı kanunun 5. maddesinin 2. fıkrasında (6102 sayılı TTK m. 5/II), bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan "davalara", ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

Diğer taraftan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 382. maddesinde, "çekişmesiz yargı işleri" düzenlenmiş, aynı maddenin 2. fıkrasının (e) bendinde, "ticaret hukukundaki çekişmesiz yargı işleri" başlığı altında 6. madde olarak "kıymetli evrakın iptali"ne ilişkin taleplerin "çekişmesiz yargı işi" olduğu belirtilmiştir.

Yasanın 383. maddesinde de, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olacağı hükmüne yer verilmiş olmakla birlikte ancak aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece bu çekişmesiz yargı işinin sulh hukuk mahkemesinde görüleceği belirtilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nun 818/I-s. maddesi poliçenin iptale ilişkin 757 ilâ 763. madde hükümlerinin çek yönünden de uygulanacağı yönünde düzenleme sevk etmiş olup, 6102 sayılı TTK'nun 757/I. maddesi ve 30.06.2012 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren ve 6102 sayılı TTK'nun 4 ve 5. maddelerinde değişiklik öngörün 6335 sayılı Yasa gereğince açıkça bu tür işlerde Ticaret Mahkemesi yetkili kılınmıştır. Ancak 30.06.2012 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Yasanın 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'na eklenen geçici 9. maddesi “bu kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tabidir” hükmünü içermektedir.

Somut olayda uyuşmazlık 6100 sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden sonra ve 6102 ve 6335 sayılı Yasaların yürürlüğe girmesinden önce mahkemeye getirilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık 6100 sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden sonra ve 6102 ve 6335 sayılı Yasaların yürürlüğe girmesinden önce mahkemeye getirilmiştir.

Bu durumda, kıymetli evrakın zayii nedeniyle iptaline ilişkin uyuşmazlık, 6100 sayılı HMK'nun 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra ve 6102 sayılı TTK ve 6335 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce açılan çekişmesiz yargı işi niteliğinde olup Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18063, Karar No: 2023/2250, Tarih: 15.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18063 E.  ,  2023/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Mardin Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (c) bendi yollaması ile 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/1004 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 inci, 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, dosya hükmünün temyiz ettiğini talep etmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 01.05.2014 tarihinde uyuşturucu madde ve kullandığı düzenekle yakalandığı, sanığın usulüne uygun yapılan tahlilinde OPİ ve COC içeren eroin maddesini kullandığının tespit edilmesi üzerine hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve sanık hakkında denetim tedbiri uygulandığı ancak sanığın bu tedbire rağmen denetim süresi içerisinde uyuşturucu madde kullandığı bu nedenle hakkında verilen tedbir sona erdirilip kamu davası açıldığı, atılı suçu işlediği sabit görülerek sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1- Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlandıktan sonra Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevk edilen sanığın 24.04.2015 tarihinde tahlil sonucunda AMP pozitif tespit edilerek tedavisinin olumsuz sonuçlandığı gerekçesi ile dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla; bahsi geçen hastane yazısının ekindeki tahlil sonucu denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca davanın düşmesine ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,