muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25143, Karar No: 2015/27335, Tarih: 23.06.2015

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılan kurumun kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 825,00 TL vekalet ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınarak katılan kuruma verilmesi" fıkrasının eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/676, Karar No: 2020/6079, Tarih: 12.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/676 E.  ,  2020/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 24.12.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.12.2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili, davalı ... ve ... tarafından ayrı ayrı istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve tazminat istemlerine ilişkindir.

Davacı, kendisine ait 280 ada 7 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, kendisinin orta katta oturduğunu, davalılara ait 3 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binada bulunan kimseler tarafından, apartman boşluğuna/terasa çöp atıldığını, yağmur yağdığında bu çöplerin rögarları tıkadığını ve evine yağmur sularının girdiğini belirterek elatmanın önlenmesini ve masrafların davalılara tahmilini talep etmiştir.

Davalılardan ... vekili, kendisinin davacı taşınmazına müdahalede bulunmadığını, kendisinin ilgili apartmanın da sahibi olmadığını, apartmanın altındaki işyerini işlettiğini, apartman boşluğuyla bir ilgisinin olmadığını, apartman boşluğuna apartman sakinlerince çöp atıldığını ve ortada herhangi bir elatmanın bulunmadığını belirterek davanın husumet yönünden reddini savunmuş; geri kalan davalılardan ... ve ... ise ayrı ayrı verdikleri cevapta, olay ile aralarında illiyet bağının bulunmadığını, apartman sakinleri veya yönetiminin davalı olarak gösterilmesi gerektiğini belirterek husumet yönünden davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile “davacının taşınmazında oluşan zarardan kurtulması için dava konusu su toplayan terasın etrafında bulunan ve su neticesinde kabaran yerlerin tekrardan alçı sıva ve boya tadilatı ile biriken suların sağlıklı bir şekilde tahliyesi için gerekli yalıtım ve eğilimin verilerek komşu hukukuna aykırılığın davalılar tarafından giderilmesine” karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... vekili, ... ve ... ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 683. maddesi "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü 4721 sayılı TMK’nin "Komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

Somut olaya gelince; Dairemizin 17.10.2017 gün; 2015/5330 Esas ve 2017/7626 Karar sayılı bozma ilamından sonra yapılan yargılama esnasında alınan 22.03.2019 tarihli bilirkişi ek raporunda “davaya konu olan teras, davacının da içinde bulunduğu apartmana aittir” şeklinde tespitte bulunulmuştur. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununa göre borcun kaynakları; sözleşme, sebepsiz zenginleşme ve haksız fiildir. Haksız fiilin borç doğurması, kişinin kendisine yönelik hukuka aykırı bir eylemden kaynaklanmaktadır. Zaten 6098 sayılı TBK’nin 49. maddesinin 1. fıkrasının “Kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür” şeklindeki düzenlemesi, bu hususa işaret etmektedir. Aynı hüküm, haksız fiilin unsurlarını da belirtmekte olup bunlar; (hukuka aykırı) fiil, zarar, fiili gerçekleştirenin kusuru ve illiyet bağı şeklinde sayılabilmektedir. Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmamaktadır. Başka bir deyişle, davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunması şartıyla elatmanın önlenmesi davasında etkili değildir. İlliyet bağı, kelime karşılığı itibariyle sebep-sonuç ilişkisi olup zarar olarak belirtilen sonucun buna sebep olan fiilden kaynaklanması gerekmekte ve kanunun 50. maddesinin 1. fıkrasıdaki “Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır.” düzenlemesi gereği, illiyet bağının varlığını, iddia eden davacının ispat etmesi gerekmektedir. Eldeki dava dosyasında davacıya ait binanın terasına davalılar tarafından elatma tespit edilememiş olduğundan mevcut zararın davalıların eylemi arasındaki illiyet bağı davacı tarafından ispatlanamamıştır.

Bu sebeple davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... vekili, ... ve ...’un temyiz taleplerinin kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16247, Karar No: 2018/14162, Tarih: 12.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/16247 E.  ,  2018/14162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçtiğini beyan eden mağdurun gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesine konu kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık olarak kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında sanığın 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi, sonuca etki etmeyen ve mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının kapsam ve içerik itibarıyla mahallinde infaz aşamasında gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6611, Karar No: 2011/7678, Tarih: 27.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6611 E.  ,  2011/7678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar miras bırakanların Yaşar'ın, 1 parsel sayılı taşınmazdaki payının tamamını mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak evlilik dışı birlikte yaşadığı davalıya temlik ettiğini ileri sürerek tapunun iptali ile mirasçılar adına tescilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece " dosya içeriğinden, toplanan delillerden tereke temsilcisinin davaya onay vermediği gerekçesiyle aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verildiği görülmekteyse, tereke temsilcisinin terekeyi zararlandırmak kastı ile hareket ettiğinin belirlenmesi halinde değiştirilmesi mümkün olup, davacılara tereke temsilcisini değiştirmeleri ve yeni temsilci atanması için ilgili mahkemeye başvurmalarına olanak  tanınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak terekeye temsilci atanmasından sonra davacılar iddisının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve mirasçılar adına tescil isteğine ilişkindir.

Öncesinde aktif husumet yokluğunda davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece davacılara tereke temsilcisini değiştirmeleri yeni temsilci atanmasına olanak tanınması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere;uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; çekişmeli taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesi için mahallinde keşif yapılmadığı gibi yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler kapsamında bir araştırma yapılarak tüm taraf delillerinin taplanması murisin gerçek iradesinin belirlenmesi ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.06.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11474, Karar No: 2015/28320, Tarih: 14.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11474 E.  ,  2015/28320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Suç tarihinden önce katılanın sanık...'ın babası ile birlikte oturdukları evde ruhsatsız silah yakalatmasına neden olan ihbarı yapması sebebiyle, aralarında husumet bulunduğu belirlenen sanık... ve...'in ellerinde bulunan bıçak ile katılanı sırtından iki kez ve sol lumbal bölgeden bir kez olmak üzere bıçakladıkları, katılanın yere düşmesine rağmen sanık ...'ın eylemine devam etmek amacıyla katılana yönelik bıçakla saldırdığı esnada katılanın bıçağı zorla elinden alması eylemi nedeniyle sanıkların eylemlerine son vererek olay yerinden kaçtığı, tanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanlarına göre katılanın imdat adam öldürüyorlar diye bağırdığı hususları birlikte değerlendirildiğinde sanıklara yüklenen eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabule göre de cezası ertelenen sanık... hakkında hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının kısa süreli olmadığı gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o Yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14167, Karar No: 2017/12554, Tarih: 25.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14167 E.  ,  2017/12554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp kaçak, dağıtım, iletim, psh ve sayaç okuma bedeli adı altında ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 100.00.-TL ödeme tarihinden avans faizi ile davalıdan tahsilini istemiş, 02/06/2016 tarihinde talep sonucunu 11.019.96.-TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen dağıtım, kayıp kaçak, iletim, psh ve sayaç okuma bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp kaçak, dağıtım, iletim, psh ve sayaç okuma bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15059, Karar No: 2013/10615, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15059 E.  ,  2013/10615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme, Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların, üzerine atılı olan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre, 12-15 yaş grubundaki suça sürüklenen çocuk için hesaplanan 4 yıl ve 15-18 yaş grusundaki suça sürüklenen çocuklar için 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, suça sürüklenen çocuklar ...'in sorgusunun yapıldığı 02.02.2009, ...'ın, sorgusunun yapıldığı 08.10.2007, ...'ın sorgusunun yapıldığı 24.07.2007 tarili ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'un 223/8.maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyedliğine son verilme,i mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyedlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların suç tarihinde Seyhan İlköğretim Okulunun pencere camını kırdıktan sonra içeride bulunan VCD, bilgisayar, bilgisayar kasası ve teyp çalıp sattıkları iddia edilmiş ise de, atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk ...'in, hazırlık aşamasındaki savunmasının aksine 24.07.2007 tarihli hakim huzurunda verdiği savunmasında suçlamayı inkar etmesi ve sanığın atılı suçu işlediğine dair başkaca herhangi bir somut delil elde edilemesi karşısında, bu nedenle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.