muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16774, Karar No: 2022/17112, Tarih: 19.12.2022

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK’nın 355 inci maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hukukumuzda hakkaniyet, TBK’nın 51. (BK 43) maddesinde düzenlenmiştir. Hakkaniyet, bazı şartların ve çözümlerin önceden saptanmasının doğuracağı düşünülen sakıncaları ortadan kaldırmak için hukuk kurallarının esnek veya eksik bırakıldığı hâllerde etkisini gösteren ve belli somut olayların özelliklerine uygun karar verilmesini emreden kurallar bütünü olarak tanımlanmaktadır. Buna göre hâkimin, tazminatı belirlerken durumun gereğini ve belirtilen maddede örnek olarak sayılan özel indirim sebeplerini göz önünde tutması gerekmektedir.

Somut olayda 12.10.2015 tarihinde Yalova’da meydana gelen aşırı yağış sonucunda davacıya ait olan ahşap ürünlerin imal edilerek satıldığı işyerindeki hammadde, malzeme, mamul ürün ve makinaların hasar gördüğü anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında bulunan 20.12.2016 tarihli Meteoroloji Genel Müdürlüğü cevabi yazısına ek fevk (olağanüstü olay) raporu incelendiğinde; “Yalova ilinde olay tarihinde saat 14.22 lokalde başlayan sağanak yağışın aralıklarla saat 20.48’e kadar devam ettiği, özellikle akşam saatlerinde şiddetini artırdığı ve metrakereye toplamda 40,4 kg/m2 yağış gerçekleştiği, yağış nedeniyle bodrum ve giriş katlarda su baskını sonucunda maddi hasarlar oluştuğu, Yalova Belediyesi İtfaiye Müdürlüğü kayıtlarına göre 41 adet su tahliye talebinin bulunduğunun bildirildiği” belirtilmiştir.

Bu haliyle aşırı yağış nedeniyle yağmur sularının yükseldiği, bodrum ve giriş katlarda çok sayıda su baskını oluştuğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporu ve temyize konu kararda, şiddetli yağışın meydana gelen zararın oluşması ya da artmasına etkisi olup olmadığı tartışılarak davalının sorumluluğu yönünden inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır.

Şu halde; şiddetli yağışın olayın meydana gelmesi ve zararın oluşmasındaki etkisi de değerlendirilmek üzere gerekirse uzman bilirkişiden rapor da alınarak, dosya kapsamı ve rapor sonucuna göre olay tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Kanun’un 51. maddesi uyarınca uygun miktarda hakkaniyet indirimi yapılması hususu tartışılarak sonucuna göre belirlenen maddi zararın tazminine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz istemlerinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7709, Karar No: 2023/7446, Tarih: 13.06.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/7709 E.  ,  2023/7446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/474 Esas, 2016/562 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi yapılan bu dava ile Dairemizin 2021/6252 Esasına kayıtlı dava arasında suç ve sanık yönünden fiili ve hukuki bağlantı bulunduğu görülerek her iki davanın birlikte yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2014 tarihli ve 2014/1018 Esas, 2014/1323 Soruşturma, 2014/260 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2014/474 Esas, 2016/562 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararı veren hakimin FETÖ nedeniyle tutuklandığına, soruşturma izni verilmeyen iddiaları kapsar şekilde karar verildiğine, keşif sonucu bilirkişi raporlarına göre davaya konu parselin Yalım Belediyesi sınırlarında kaldığının tespit edildiğine, eksik inceleme, yanlış değerlendirme sonucu karar verildiğine, takdiri indirim, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme, paraya çevirme gibi lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde Mardin ili Yalım beldesi belediye başkanı olarak görev yaptığı, katılanın Yalım Belediyesi ve Mardin Belediyesi sınırları içerisinde kalan 2768 parsel nolu taşınmaz üzerinde maden işletme ruhsatının bulunduğu, 05.10.2012 tarihli 14 sayılı Karar ile Yalım Belediyesince onaylı 1/1000 ölçekli ilave revizyon imar planı ile Yalım Belediyesinin yetki sınırları dışına çıkarak katılanın maden sahası ve Mardin Belediyesi mücavir alan içerisindeki bir kısım yerler imar planına dahil edilerek sanığın bu yerlerle ilgili inşaat ruhsatı verdiği, Mardin İdare Mahkemesinin 17.09.2014 tarihli ve 2013/1288 Esas, 2014/1721 sayılı Kararı ile imar planının ve buna dayalı verilen ruhsatların iptaline karar verildiği, sanığın bu şekilde görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde Mardin ili Yalım beldesi belediye başkanı olan sanığın 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun (4483 sayılı Kanun) kapsamında soruşturma iznine tabi olduğu gözetilerek tebliğnamedeki basit yargılama usulü yönünden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi ve dosyadaki çelişkili bilirkişi raporları dikkate alındığında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi için 05.10.2012 tarihli ve 14 sayılı belediye meclisi kararının dosya arasına alınarak dosyanın konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilip, önceki bilirkişi raporlarını da karşılayacak ve sanığın sorumluluğunu irdeler şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmasından ve dosyada Mardin Valiliği İl İdare Kurulunun 28.04.2015 tarihli kararında yetki tecavüzünde bulunulduğu, Yalım Belediyesinin Mardin Belediyesi sınırları içerisinde hukuksuz olarak gerçekleştirdiği imar planlarına dayanılarak yapı ruhsatları verildiği, 2009, 2011 ve 2012 yıllarındaki belediye meclis kararlarında kabul oyu kullanan belediye başkanı ve meclis üyeleri hakkında soruşturma izni verildiğinin belirtilmesi nazara alınarak benzer eylemleri nedeniyle açılan davalar olup olmadığının araştırılmasından sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nde (UYAP) yapılan incelemede; sanık hakkında aynı suç nedeniyle Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/621 Esas sırasında kayıtlı dava dosyasında yapılan yargılama sonucu verilen mahkumiyet kararının Dairemizin 2021/6252 Esas sırasına kayıtlı olup aynı gün yapılan temyiz incelemesinde bu dava dosyası yönünden de bozma kararı verildiği, her iki davanın suç ve iddianame tarihleri incelendiğinde eylemler arasında hukuki kesinti oluşmadığının anlaşılması karşısında, davaların birlikte görülerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2014/474 Esas, 2016/562 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15275, Karar No: 2013/23455, Tarih: 23.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15275 E.  ,  2013/23455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.03.2012 gün ve 2011/234-2012/62 sayılı kararı bozan Daire’nin 22.05.2013 gün ve 2012/11290-2013/10629 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ile davalı Transtur Nakliyat A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkili şirket ile dava dışı BNP Ak Dresdner Finansal Kiralama A.Ş. arasındaki finansal kiralama sözleşmesine konu emtianın taşınması işinin davalılar tarafından yerine getirildiğini, 161.000 Euro değerindeki plastik şişe şişirme makinesinin taşıma sırasında taşıyıcıların ağır kusuru nedeniyle ciddi şekilde hasara uğradığını, makinedeki genel parça ve işçilik hasarı, makinenin üretime girmemesi nedeniyle kazanç kaybı, makinenin yeniden İtalya'ya taşınması için ödenen navlun ve benzeri nedenlerle davacının zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik asıl dava ile 40.000 YTL'nin, birleşen dava ile de 19.500 YTL kazanç kaybının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Schenker Arkas Nak. ve Tic. A.Ş. vekili, asıl ve birleşen davada zaman aşımı def'inde bulunarak hasarın makinedeki ambalaj hatasından kaynaklandığını CMR Konvansiyonu'nun 17/2. maddesine göre taşıyıcının zarardan sorumlu tutulamayacağını, sorumluluğunun sınırlı sorumluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, birleşen dava yönünden zaman aşımı def'inde bulunarak asıl ve birleşen davada davacının oluştuğunu iddia ettiği zararını sigorta şirketinden tahsil ettiğini, müvekkili ile davacı arasında bir taşıma sözleşmesi bulunmadığından müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, yüklemenin göndericiye ait olup, ambalaj yükleme ve boşaltma hatasından kaynaklanan zararın taşıyıcıdan istenemeyeceğini, istenen tazminatın fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar, Dairemizin 22.05.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili ile davalı Transtur Nakliyat A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı Transtur Nakliyat A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar, Dairemizin 22.05.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili ile davalı Transtur Nakliyat A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı Transtur Nakliyat A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile davalı Transtur Nakliyat A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacı vekili ile davalı Transtur Nakliyat A.Ş'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/712, Karar No: 2024/3955, Tarih: 08.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/712 E.  ,  2024/3955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2420 E., 2022/2379 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.11.2021 tarihli ve 2021/33998 Esas, 2021/67028 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/461 Esas, 2022/210 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 15 yıl 6 ay hapis ve 36.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/2420 Esas, 2022/2379 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Suçun unsurlarının oluşmadığına, ikamette ele geçen 6 adet hap dışında dosya kapsamında ele geçen uyuşturucu maddelerin sanığa ait olmadığına, çatıda yapılan arama sırasında hazurun bulunmadığından aramanın usulsüz olduğuna, kolluk görevlilerinin iftira attığına, delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, eksik araştırma yapıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay; sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay; sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. 05.07.2017 ve 11.07.2021 tarihli olay yakalama tutanaklarına göre; sanığın kırmızı renkli kiralık bir araç ile uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde edinilen istihbari bilgi üzerine yapılan fiziki takipte, 05.07.2021 tarihinde, sanığın sevk ve idaresinde sağ ön yolcu koltuğunda da erkek bir şahsın oturduğu aracın görülmesi üzerine fiziki takipe başlandığı, sanığın kullandığı aracın yanına beyaz renkli bir Volkswagen Transporter marka bir aracın yaklaştığı ve her iki aracın kısa bir duraklama yaptığı, Transporter marka araç sürücüsünün aracından inerek elindeki parayı sanığa verdiği, sanığın da bunun karşılığında bu şahsa uyuşturucu olduğu değerlendirilen ancak ele geçirilemeyen maddeyi verdikten sonra sanığın aracıyla olay yerinden uzaklaştığı, Transporter marka diğer aracın ve sürücüsünün ise yakalanamadığı, takibine devam edilen sanığın sevk ve idaresindeki aracının durması için uyarı ateşi açılmasına rağmen durmayarak aracını kolluk görevlilerinin üzerine sürdüğü, lastiklerine ateş açılmasına rağmen kaçmaya devam ettiği, kaçış esnasında sanığın aracının sağ ön camından bir madde atıldığının kolluk görevlilerince görüldüğü, devam eden kovalamacada sanığın olay günü yakalanamadığı, sağ ön yolcu koltuğunda oturan şahsın kimlik tespitinin de yapılamadığı, sanığın kaçarken yere attığı görülen 10 paket bonzai ve 4 paket eroin muhafaza altına alındığı; kolluk görevlilerinden kaçan sanığın olaydan altı gün sonra yapılan çalışmalar neticesinde 11.07.2021 tarihinde ikametinin önünde yakalandığı, Cumhuriyet savcısından alınan arama emrine istinaden yapılan aramada, sanığın ikametinde 6 adet pregablin etken maddesini içeren hap ve sanığın ikametinin eklentisi niteliğindeki çatı katında 12 paket eroin ve 5 paket bonzai ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporlarına göre; sanığın polilerden kaçarken yere attığı maddeler ile sanığın ikametinde ve ikametinin çatı katında ele geçen maddelerin; eroin, sentetik kannobinoid ve pregablin içerdiği belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporlarına göre; sanığın polilerden kaçarken yere attığı maddeler ile sanığın ikametinde ve ikametinin çatı katında ele geçen maddelerin; eroin, sentetik kannobinoid ve pregablin içerdiği belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, 05.07.2021 tarihinde kolluk görevlilerinden kaçarken araçtan yere attığı 4 paket eroin ve 10 paket bonzainin muhafa altına alındığı ancak sanığın yakalanamadığı, kolluk görevlilerince sanığın yakalanması için yürütülen çalışmalarda olaydan 6 gün sonra yani 11.07.2021 tarihinde, sanığın ikametinin önünde görülmesi üzerine yakalandığı ve aynı gün usulüne uygun şekilde alınan arama emri uyarınca sanığın ikametinde 6 adet pregablin içeren hap ve ikametinin eklentisi olan çatı katında yapılan aramada 12 paket eroin ve 5 paket bonzai ele geçirildiği olayda; sanık savunmasında ilk olay günü kaçan kişinin kendisi olduğunu ancak yanına başka bir aracın gelmediğini, korktuğundan kaçtığını ve araçtan bir şey atmadığını, ikametin çatısında bulunan maddelerle ilgisi olmadığını yalnızca evde bulunan 6 adet hapın kendisine ait olup tedavi amaçla bulundurduğunu savunmuş ise de; sanığa ait cep telefonunun bilirkişi tarafından incelenmesinde uyuşturucu madde satışı ile ilgili ve 05.07.2021 tarihli olayda polis memurun kendisine ateş açtığını ve kendisinin kaçtığına dair mesajların bulunması, ilk olayda alıcı tanık ele geçirilemediği için alım-satımın ıspatlanamadığı ancak ilk olayda sanığın araçtan attığı uyuşturucu maddeler ile sanığın yakalandığı gün ele geçirilen uyuşturucu maddeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; ele geçen uyuşturucu maddelerin çeşitliliği, miktarı, zulalandığı yer ve tüm dosya kapsamından sanığın suça konu uyuşturucu maddeleri ticari amaçla bulundurduğu sabit görülerek uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine; ele geçen maddelerin miktarı ve çeşitliliği, sanığın suç işleme kastının yoğunluğu gözetilerek sanığın teşdiden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay tutanakları, suça konu ele geçen uyuşturucu maddelerin miktarı, çeşitliliği, ele geçiriliş şekli, cep telefonunun incelenmesine ilişkin bilirkişi raporu, tutanak tanıklarının beyanları ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın konutunda usulüne uygun yapılan aramada iki hazurunun hazır bulunması nedeniyle yapılan aramanın hukuka aykırı olarak yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde toplandığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/2420 Esas, 2022/2379 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2024 tarihinde karar verildi.