muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10967, Karar No: 2018/1239, Tarih: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10967 E.  ,  2018/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25605, Karar No: 2012/25652, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/25605 E.  ,  2012/25652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, evdeki kasadan para ve altınların bulunduğu kutuyu aldığı bu sırada yakınan tarafından görülmesi üzerine yakınana “önümden çekil yoksa seni öldürürüm” diyerek tehdit edip para ve altınlarla kaçtığı, bilahare aracına binerken yakınan ve tanık tarafından mücadale ile kutunun geri alındığı yakınanın olay sonrası kollukça alınan ifadesinin içeriğinden açıkça anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hırsızlık suçundan dolayı hüküm kurulması yasaya aykırı bulunduğundan hükmün CMUK'un 321. maddesi uyarınca

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9026, Karar No: 2021/6830, Tarih: 20.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/9026 E.  ,  2021/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1)Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesine göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz isteminde de bulunulması halinde inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, Mahkemenin hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilen 11.12.2014 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 18.06.2013 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 08.12.2014 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın; sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ve sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle “31.12.2007” ve “31.12.2008” suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanık ...’a yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun ise Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/2-d. maddeleri uyarınca olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 02.04.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 20.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4960, Karar No: 2010/1132, Tarih: 02.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/4960 E.  ,  2010/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Asliye 7.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevliye etkin direnme

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede görevliyi nitelikli yaralama eylemi etkin direnme suçu içinde eritilmiş ise de karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Eski Yasa uygulamasında alt sınırdan ceza belirlenmesine dayanak yapılan gerekçelerin bu defa yeni Ceza Yasası uygulamasında teşdit nedeni olarak gösterilmesi suretiyle karşılaştırmada çelişkiye düşülmesi;

2-11.05.2004 tarihli olay yeri tutanağında "... Sanıklardan ... bıçak çekti ..." denilmesine ve sözkonusu tutanakta ... ...'ın bıçak çektiğine ilişkin adının geçmemesine karşılık, 1.7.2004 tarihli ... ...'ın da sanık olarak bulunduğu oturumda yakınanlar ... ve ...bıçak çekenin ... olduğunu belirtmeleri karşısında, tutanak ile anlatımları arasındaki çelişkinin adı geçenlerden sorulup sonucuna göre sanıkların hukuksal durumunun belirlenmemesi;

3-Kabule göre de;

a)Aniden gelişen olayda Sanıklardan ... ...'ın görevlilere bıçak çekmesi eyleminin, yalnızca bu sanık için cezada artırım nedeni olması karşısında eylemin sanık ... ... açısından Yeni Ceza Yasasının 265/1,265/3,265/4.maddelerine öbür sanıklar için 265/1,265/3.maddelerine uyduğu gözetilerek yeni Ceza Yasasının bu kapsamda eski Ceza Yasasının 258.maddesinin 2 fıkrası 2.cümlesiyle karşılaştırılmaması;

b)Kabule göre de, 5237 sayılı TCY.31/3.madde ve fıkrası, Yasanın yürürlüğe girdiği 1.6.2005 tarihinden 5377 sayılı Yasa ile değiştirildiği 8.7.2005 tarihine kadar 15 yaşını tamamlayıp 18 yaşını bitirmeyen sanıklar hakkında 1/2 oranında indirim öngörmesi, bu tarihten sonra yapılan değişiklikle yeniden 1/3 oranındaki indirime dönülmüş olması karşısında, eski Yasanın yürürlükte olduğu dönemde işlenen suçlarda sanık lehine 5237 sayılı TCY. 31/3.madde ve fıkrasının ilk haliyle uygulanacağı ve cezada 1/2 oranında indirim yapılacağı gözetilip, sanık ... ... hakkında bu yönden eski ve Yeni Ceza Yasaların karşılaştırmaması;

Yasaya aykırı ve sanıklar ..., ..., , ..., müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12993, Karar No: 2017/25783, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12993 E.  ,  2017/25783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1370, Karar No: 2021/5090, Tarih: 25.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1370 E.  ,  2021/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 43. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı Bakanlığa ait işyerinde toplu iş sözleşmesi imzalamaya yetkili Türk Harb -İş Sendikası üyesi olarak İşletme Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmak suretiyle çalıştığını, çalıştığı ortamın Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında kaldığını, çalışmalarının 8,5 saat sürdüğünü, on beşer dakikadan yarım saat ara dinlenmesi düşüldüğünde 7,5 saatten fazla çalışmasının bulunduğunu ve bunun zamlı ücretinin ödenmediğini, ayrıca davacının üyesi olduğu Sendika ile davalı Bakanlık arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesinin 25 ve 33. maddelerinde fazla çalışmaların %80 zamlı ödeneceği düzenlendiği gibi 52. maddesine göre de Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma süreleri için %14 kısa çalışma primi ödenmesi gerektiğinin düzenlendiğini belirterek, fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının çalıştığı ortamın Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında kalmadığını ve istemlerin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacının çalıştığı işyerinde keşif yapılarak alınan rapor neticesinde çalışmaların Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-İlk Derece Mahkemesi kararında fazla çalışma ücreti alacağının Toplu İş Sözleşmelerinin 51. maddelerinde belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren, kısa çalışma primi alacağının ise 9.1.2020 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsil edilmesine karar verilmiştir.

Ne var ki; kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş olmadığından bu alacak kalemine dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir.

Öte yandan; fazla çalışma bakımından hükme esas alınan bilirkişi raporunda ayrı ayrı temerrüt tarihleri gösterilmediğinden bu alacak kalemine uygulanacak faizin başlangıç tarihi yönünden hüküm, infaza elverişli değildir.

Açıklanan sebeplerle; İlk Derece Mahkemesince verilen karar hatalı bulunmuştur.

SONUÇ:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4821, Karar No: 2016/6086, Tarih: 18.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/4821 E.  ,  2016/6086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 1 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan inceleme ve alınan bilirkişi raporu zemin bedeli yönünden hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre; Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11. maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya değerlendirme gününe yakın tarihlerde satılmış olması tercih sebebi ise de zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından değerlendirme tarihi (2013 yılı) itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 417 ada 453 parsel sayılı taşınmazın dosya içerisinde bulunan satış akit tablosunun incelenmesinde; emsal taşınmaz ile aynı tarihte aynı adanın diğer 3 parseli de satılmış olup birbirine yakın parsellerin farklı fiyatlarda satılmış olması ve bu satışlar içinde en yüksek m² değerin somut emsal alınması dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde yanıltıcı sonuçlara götürebileceği kanaatini uyandırmaktadır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığının düşünülemeyeceği ve değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14101, Karar No: 2016/3730, Tarih: 03.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/14101 E.  ,  2016/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine başlattığı kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibinin dayanağı olan çekteki ciro imzasının müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin davalı ile hiçbir ticari ilişkisinin bulunmadığını belirterek, müvekkilinin takip konusu çek nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, icra takibinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip konusu çekin keşidecisi olan şirketin, davacının oğullarıyla birlikte işlettiği şirket olduğunu, davacının icra takibinde sadece taşınmaz satışı ile ilgili kıymet taktirine itiraz ettiğini, imzaya itiraz etmediğini, ancak daha sonra kötüniyetli olarak bu davayı açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu çekin arka yüzündeki ciro imzasının davacıya ait olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, ....... İcra Müdürlüğü'nün 2011/15719 sayılı dosyasında yapılan takibin iptaline, davacı vekilinin kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı ciranta sıfatıyla imzası bulunan çekteki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek, menfi tespit davası açmıştır. Çekin keşide tarihi 19.08.2011'dir. Bu tarihten önceki ve sonraki döneme ait olmak üzere, davacının resmi merciler önünde atılmış imza asılları istenip, huzurda imza örnekleri de alındıktan sonra imza incelemesi yapılması gerekirken, keşide tarihinden sonraki döneme ait mukayese imzalar üzerinden inceleme yapılması doğru olmadığı gibi, davalı tarafından İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/40265 sayılı soruşturma dosyasında dava konusu çekle ilgili ceza soruşturmasının devam ettiği bildirilmiş olup, 6098 sayılı TBK'nun 74. maddesi uyarınca, ceza hakiminin maddi olguyu tespiti hukuk hakimini bağlayacağından anılan ceza soruşturması sonucu da beklenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1180, Karar No: 2015/4956, Tarih: 26.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1180 E.  ,  2015/4956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı, davalının maliki olduğu işyerinin çatıdan sızan sular nedeni ile zarar gördüğünü, hasarın sigortalıya ödendiğini, ödemenin davalıdan rücuan tahsili amacı ile başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini açıklayıp itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre uyuşmazlığın kiracı olan sigortalının halefiyet hakkına dayanan rücu dâvası olduğu ve kiracı ile davalı kiralayan arasındaki temel ilişkin kira sözleşmesi olduğu, uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, iş yeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/I-a maddesinde, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılacağı, aynı kanunun 6335 sayılı Yasa ile değişik 5/son maddesinde Asliye ticaret mahkemesi bulunmayan yargı çevresindeki bir ticari davada görev kuralına dayanılmamış olmasının, görevsizlik kararı verilmesini gerektirmeyeceği; asliye hukuk mahkemesinin, davaya devam edeceği açıkça düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı vekili, müvekkiline sigortalı, davalı şirketin maliki olduğu iş yerinin çatıdan sızan yağmur suları nedeni ile zarar gördüğünü, davalının Borçlar Kanunu'nun 58. ve 69. maddeler uyarınca sorumlu olduğunu, müvekkiline ödenen tazminatın rücuan tahsili amacı ile davalı aleyhine başaltılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmektedir. Davacıya sigortalı iş yerinin ticari işletme, sigortalının gerçek kişi tacir, davalının ise tüzel kişi tacir olmasına göre ticari dava niteliğindeki bu davaya asliye hukuk mahkemesince bakılması gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.