muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18803, Karar No: 2013/4211, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18803 E.  ,  2013/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, yengesi olan katılana ait aracı rızasının olmadan tamir edip kullanması amacıyla ... ... isimli şahsa verdiği, adı geçen şahsın aracın sahibi katılan tarafından arandığını öğrenmesi üzerine yakınları aracılığı ile teslim ettiği, ancak aracın katılana teslim edilmeden yanarak zarar gördüğü anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun subut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hükmün birinci fıkrasında yer alan ''sanığın TCK'nun 155/1 maddesi uyarınca 30 gün adli para cezasıyla cezalandırılması", ikinci fıkrasında yer alan "5237 sayılı yasanın 62.maddesi gereğince sanığa verilen cezada 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" beşinci fıkrasında 5237 Sayılı Yasanın 52.maddesi gereğince günlüğü 20.00.YTL den paraya çevrilmek suretiyle sanığın 500,00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibarelerinin yerine ''sanığın TCK'nun 155/1.maddesi uyarınca 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı yasanın 62 maddesi gereğince sanığa verilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına sanığa verilen 4 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL.den paraya çevrilerek 80 TL. adli para cezasına çevrilmesine," yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9178, Karar No: 2012/1691, Tarih: 09.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9178 E.  ,  2012/1691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Hakem Kurulu'nca verilen 29.03.2010 gün ve 2010/77 sayılı karar Kadıköy 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/198 sayılı dosyası ile Dairemiz'e gönderilmiş, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı şirket yetkilisi, inşaat aşamasındaki bir iş yerinin açılış temizliğinin yapılmasını şirketlerinin üstlendiğini, binanın dış cephesinin cam olduğunu, temizlik yapılmasının ardından camların çizildiğinin anlaşıldığını, bu çiziklerin şirketleri tarafından yapılan temizlik sırasında meydana geldiğini, davalı ... şirketinin zararlarını karşılamaktan imtina ettiğini ileri sürerek 59.000,00 TL tutarındaki zararın tazminini ya da müşterinin ihtarnamesindeki talebine istinaden camların yenisi ile değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen cam zararından sorumluluğun sigorta teminatı kapsamı dışında olduğunu savunmuştur.

Hakem Heyetince, meydana gelen zararın sigorta teminatı kapsamında olduğu gerekçesiyle davacının talebinin kabulü ile 59.000,00 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekilince ileri sürülen temyiz itirazları HUMK’nun 533.maddesinde sayılan sebeplerden olmadığından reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.634,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3450, Karar No: 2021/1609, Tarih: 18.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3450 E.  ,  2021/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında "2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açılmış olmasına karşın, mahkemece her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da açıklanmadan tek bir beraat hükmü kurulmuş ise de; bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2005, 31.12.2006 ve 31.12.2007 tarihlerinden hüküm tarihine kadar, sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun ise Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 06.04.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 18//02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2505, Karar No: 2013/15783, Tarih: 12.09.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/2505 E.  ,  2013/15783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaliyle, kesilen aylıkların yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin maaşını kesen Kurum işleminin iptaliyle, kesilen maaşının yeniden bağlanmasına, kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. madde de, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, davacıya ait boşanma dosyasının ilgili mahkemesinden getirtilerek toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda, davacı ve boşandığı eşine ait ikametgah senetleri istenilmeden, davacı ve boşandığı eşinin boşanma tarihinden itibaren adres hareketleri ilgili nüfus müdürlüğünden istenilmeden ve kontrol memuru raporunda belitrilen davacının eski eşiyle fiilen yaşadığı belirtilen, ikametgah adresindeki muhtar veya azalar tanık olarak dinlenilmeden davanın kabulüne karar verilmesi hükmün bozulmasını gerekmektedir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4471, Karar No: 2011/22931, Tarih: 20.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/4471 E.  ,  2011/22931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Edremit 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :29.12.2010
Yargıtay — Esas No: 2019/1358, Karar No: 2019/2482, Tarih: 23.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/1358 E.  ,  2019/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece her iki davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl davada tarafların diğer temyiz itirazları ile birleşen davada davalı yüklenicinin tüm davacı arsa sahiplerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar davalarında murislerine ait olan 25987 Ada 1-2-3-4-5-6-7 parsel sayılı taşınmazlarda toplam 6916 m2'lik hisselerine karşılık davalı ile murisleri arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesine göre kendilerine verilmesi gereken 14 adet dairede eksik kusurlar bulunduğunu, bunların giderilme bedelleri için davalı yüklenici aleyhine icra takibine giriştiklerini ancak davalının takibe itiraz ettiğini belirterek davalının icra takibine itirazının iptâline karar verilmesini istemişler, birleşen dosyada açtıkları davalarında geç teslimden kaynaklanan kira bedelinin tahsili amacıyla yaptıkları icra takibine davalının itirazının iptâline karar verilmesini istemişlerdir.Davalı savunmasında davacılar murisi ile aralarında düzenlenen kat karşılığı sözleşmesi gereğince edinimlerini ve yükümlülüklerini yerine getirdiklerini, teslim edilmesi kararlaştırılan dairelerin tamamlandığına dair ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/1460 D.iş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını, davacı tarafça ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce yaptırılan tespitte alınan bilirkişi raporunda yapılan işlerin yapılmamış gibi değerlendirildiğini, sözleşmeden farklı olarak tamamen davacıların lehine ve dairelerin değerlerini artıracağı düşünülerek bazı değişiklikler yaptıklarını ancak tespitle alınan raporda yapılan bu işlerin yok sayılarak hesaba katılmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece keşif ve tespit sonucu alınan bilirkişi raporlarına göre eksik ve farklı imalatlar nedeni ile davalının eser sözleşmesini ilişkin borçlarını sözleşmeye uygun olarak yerine getirmediği gerekçesiyle asıl davanın 38.999,00 TL, birleşen davanın 29.346,67 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.Asıl davada davacı arsa sahipleri ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2013/8 D.iş sayılı dosyada yaptırdıkları tespit dosyasında alınan bilirkişi raporunu dayanak göstererek delil tespit raporundaki miktarlara göre eksik ve kusurlu işlerin giderim bedelini talep etmişlerdir. Davacı arsa sahipleri 2013 yılı mahalli piyasa rayiçleri ile eksik ve kusurlu işlerin bedelini talep edebilir iseler de delil tespiti sonucu alınan rapordaki miktarlara itiraz etmeyip bunlara dayanarak talepte bulunduklarından asıl davada isteyebilecekleri eksik ve kusurların giderimi ile ilgili mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanan giderim bedellerinin delil tespit raporundaki ayrı ayrı her bir kalem için giderim bedelini geçemeyeceği açıktır. Yine aynı ilkeden hareketle ortak alanlardaki eksik ve kusurların giderim bedelinin de tespit dosyasındaki rakamlara ve davacı arsa sahiplerinin arsa payları oranında istenmesi mümkündür. Mahkemece yapılması gereken iş bilirkişi kurulundan alınacak ek rapor ile açıklanan şekilde davacıların talep edebilecekleri alacak miktarını hesaplattırmak ayrıca çevre düzenlemesi ile ilgili eksikliğin dava sırasında giderildiği ve bununla ilgili arsa sahipleri asıl talepte bulunmakta haklı bulunduklarından yargılama gideri ve vekalet ücreti takdirinde bu hususun da dikkate alınarak karar verilmesinden ibarettir.

3-Dosya kapsamına göre her ne kadar yapı kullanma izin belgesinin 22.05.2012 tarihinde alındığı anlaşılmakta ise de davacı arsa sahiplerinin 08.01.2013 tarihli ihtarname ile davalı yükleniciden dairelerinin kendilerine teslimini istedikleri, bu ihtardan önce davalı yüklenici tarafından arsa sahiplerini teslim alma konusunda temerrüde düşürücü nitelikte ihtar gönderilmediği ancak 17.01.2013 tarihli 1379 yevmiye nolu ihtarname ile dairelerin teslim alınması için davet edildiği anlaşılmaktadır. Birleşen davadaki talep 2012 yılı sonuna kadar gecikme tazminatına ilişkin olup davacı arsa sahipleri teslimi gereken tarihten 2012 yılı sonuna kadar gecikme tazminatı istemekte haklı olduğundan miktar ile ilgili hükme esas raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp birleşen dava konusunda sonucuna uygun karar verilmesi gerekir.Bu hususlar üzerinde durulmadan asıl ve birleşen davada eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından kararın asıl davada taraflar, birleşen davada davacı arsa sahipleri yararına bozulması gerekmiştir.SONUÇ : Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle asıl davada tarafların sair temyiz itirazlarının ve birleşen davada davalı yüklenicinin tüm, davacı arsa sahiplerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle asıl davadaki kararın kararın temyiz eden taraflar, 3. bentte açıklanan nedenlerle birleşen davadaki kararın davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 308,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden asıl ve birleşen dosya davacılarından, 330,90 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden asıl ve birleşen dosya davalısından alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.