muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15444, Karar No: 2012/40897, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15444 E.  ,  2012/40897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan açılan davada eylemin bulunmuş eşya üzerinde tasarrufta bulunmak olarak kabulü ile kurulan hükmün incelenmesinde,

Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK”nın 160, 62, 52/4 maddelerine göre hükmolunan 100. TL adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün, 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlük ve uygulama şekli hakkındaki kanuna, 6217 sayılı yargı hizmetlerinin hızlandırılması amacıyla bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. madde ile değişik 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar haklarında kurulan beraat hükümlerinin ONANMASINA,

3-Sanıklar ... ve ... haklarında dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak,

a-Somut olayda; sanıkların müştekiye ait kredi kartını haksız yere ele geçirdikten sonra 12 ayrı işyerinden alıveriş yapmak suretiyle kart sahibi müştekiyi 2257.15 TL zarara uğratmaları şeklinde gerçekleştiği mahkemece de kabul edilen eylemlerinin TCK”nın 245/1 maddesine uyan suçu oluşturduğu halde nitelikli dolandırıcılık olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak,

a-Somut olayda; sanıkların müştekiye ait kredi kartını haksız yere ele geçirdikten sonra 12 ayrı işyerinden alıveriş yapmak suretiyle kart sahibi müştekiyi 2257.15 TL zarara uğratmaları şeklinde gerçekleştiği mahkemece de kabul edilen eylemlerinin TCK”nın 245/1 maddesine uyan suçu oluşturduğu halde nitelikli dolandırıcılık olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Sanıkların kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesi 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

c-Kabule göre de, 5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK.nu sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK.nun 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK.nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle
Yargıtay — Esas No: 2016/12022, Karar No: 2017/2669, Tarih: 10.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/12022 E.  ,  2017/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/08/2015 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, öğrenim sırasındaki staj eğitimi nedeniyle ödenmesi gereken ücretin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde Çocuk Gelişi ve Eğitimi alanında öğrenim gördüğü ve mezun olduğu, okulun müfredatı gereği mevzuat ana okullarında staj yaptığını, ancak davalı kurumun 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca ödemesi gereken staj ücretini ödemediğini beyanla, alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı idare vekili; taraflar arasındaki uyuşmazlığın idari işlemden kaynaklandığını, 2577 sayılı Kanun'un 2. maddesi uyarınca bu tür ihtilafların çözüm yerinin idari yargı yeri olduğunu, davacının öncelikle davalı idareden talepte bulunması ve reddi hâlinde idari yargıya başvurabileceğini, yargı yolu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, zamanaşımı definde bulunduğunu, davacının staj yaptığı dönemde kurumun işletme olmadığından anılan Yasa uyarınca ücret almaya hak kazanamayacağını, kaldı ki staj süresince ücret ödenmesine dair bir yasal düzenlemenin de bulunmadığını, bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, meslek lisesinde öğrenim gören ve mezun olan öğrencilerin staj yükümlülüğünün bulunduğu, ancak ödenek olmadığından davacıya bir ödemenin yapılmadığının anlaşıldığı, yasa kapsamında davacının öğrenci tanımına uyduğu, yapmış olduğu stajın işletmelerde beceri eğitimi niteliğinde olduğu ve staj yapılan yerin de yasa kapsamında hizmet üreten kamu kurumu olduğu kabul edilerek bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun “Ücret ve Sosyal Güvenlik” başlıklı 25. maddesinin “Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile iş yeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının, yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden  az

personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez.” şeklinde olduğu, yine aynı Kanun'un “Mesleki eğitime katılma payı” başlıklı 24. maddesinin son bendinde “.... Bu sayının tespitinde görev ve çalışma statüsüne bakılmaksızın iş yerinde 1475 sayılı İş Kanununa tabi olarak çalıştırılan personel sayısı dikkate alınır.” denilmektedir.

İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün yazısında; davacının 23/09/2014-02/06/2015 tarihleri arası staj yaptığı kendisine ücret ödenmediği, Hazro Mesleki ve Teknik Eğitim Müdürlüğünün yazısının da benzer ifadeleri içerdiği, sözleşmenin imzalanmadığı, ödenek olmadığından ödeme yapılmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; davacının, staj yaptığını iddia ettiği okul veya işletmenin sorularak tespitinden sonra, ilgili okul veya işletme ile yazışma yapılarak, staj yapıp yapmadığının sorulması, taraflar arasında buna ilişkin yazılı bir sözleşme bulunup bulunmadığının araştırılarak; stajın yapılmış olması durumunda hangi tarihler arasında staj yaptığının, bu süre zarfında izinli veya raporlu geçen günlerin olup olmadığının tespiti, staj yapılan birimde çalışan personel sayısının belirlenmesi ve ayrıca davalı kurumca staj nedeni ile herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6443, Karar No: 2008/9309, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/6443 E.  ,  2008/9309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde reklam panoları ile güneşliğin kaldırılarak eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, anayapının maliki olduğu ve market olarak kullandığı, kendi bağımsız bölümünün sınırlarını aşacak biçimde binanın dış yüzeyine güneşlik ve reklam panoları monte ettiğini, rüzgarlı havalarda panoların çıkarttığı seslerin rahatsızlık verdiğini, güneşliğin ise montajının ve işçiliğinin iyi yapılamaması sonucu yağmur yağdığında evinin içerisine su sızdırdığını ve ayrıca konutuna hırsızın girmesini kolaylaştırdığını ileri sürerek sözü edilen güneşlik ve panoların kaldırılarak anayapının dış yüzeyinin eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden, davalının, 1 nolu bağımsız bölümünün ön cephe üst bölümüne demir profil ve ahşap malzeme ile üzeri örtülü güneşlik (sundurma) yaptığı, bu bağımsız bölümün ön ve yan cephelerine birer reklam panosu astığı, salt ön cephedeki reklam panosunun davalının bağımsız bölümünün dış cephe duvarının sınırlarını aştığı anlaşılmaktadır. Saptanan bu duruma göre, projeye aykırı olarak ve kalıcı nitelikte yapılmış bulunan güneşliğin (sundurmanın) kaldırılmasına, ayrıca ön cephedeki reklam panosunun da bulunduğu yerden kaldırılarak davalının kendi bağımsız bölümünün dış duvarının sınırlarını aşmayacak biçimde küçültülüp yerleştirilmesine karar verilmesi gerekirken bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak davanın reddine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4043, Karar No: 2010/4276, Tarih: 23.07.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4043 E.  ,  2010/4276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı İnegöl 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.02.2010 gün ve 591-81 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık araç satışından kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin bulunduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2379, Karar No: 2008/3910, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2379 E.  ,  2008/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri gelmediler. Davacı vekili avukat ...’a gönderilen tebligat adres değişikliğinden bahisle bila tebliğ iade edildi. Dosyada yeniden tebligat çıkarmak için gerekli pullar olmadığından ve yeni adresini de Dairemize bildirmediğinden yeniden tebligat çıkarılamadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davacı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 1.215,00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/902, Karar No: 2016/10385, Tarih: 16.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/902 E.  ,  2016/10385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

1.Ek Karar Tarihi : 14.11.2014

2. Ek Karar Tarihi : 24.12.2014

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın ikametgah adresine usulüne uygun olarak 03.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanık tarafından hükmün CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 28.10.2014 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 179/2,53/1 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2014 tarihli kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA: 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5455, Karar No: 2022/16288, Tarih: 17.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5455 E.  ,  2022/16288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

...

Katılan vekilinin temyiz isteminin, sanıklar ... hakkında “2009, 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“, sanık ... hakkında “2009, 2010, 2011 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ ile “defter, kayıt ve belgeleri gizleme“ suçlarından verilen beraat hükümlerine; sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...‘ın temyiz istemlerinin mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında “2009, 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında “2009, 2010, 2011 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ ile “defter, kayıt ve belgeleri gizleme“ suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ ile sanık ... hakkında “2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...‘ın temyizlerinin incelenmesinde:

B) Sanık ... hakkında “2009, 2010, 2011 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ ile “defter, kayıt ve belgeleri gizleme“ suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ ile sanık ... hakkında “2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...‘ın temyizlerinin incelenmesinde:

1-Sarıgazi Vergi Dairesi Müdürlüğünün 042 034 8877 vergi kimlik numaralı mükellefi ... Makina İnş. Yapı Malz. San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.‘nin ortağı ve 06.12.2012 tarihinden sonra da yetkilisi olan sanık ... hakkında, “2009, 2010, 2011 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ ile “defter, kayıt ve belgeleri gizleme“ suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, yetkili olduğu dönemde düzenlenen faturaların gerçek alışverişlere dayandığını, şirketteki hisselerini Üsküdar 6. Noterliği‘nin 09.12.2013 tarihli ve 88977 yevmiye sayılı Limited Şirket Hisse Devir Sözleşmesi ile ... isimli kişiye devrettiğini, bu tarihten sonra düzenlenen faturalar ile ilgisinin bulunmadığını ve hisse devri sonrası şirkete ait defter ve belgeleri de bu kişiye teslim ettiğini savunarak suçlamayı kabul etmemesi ile defter ve belgelerin ...‘a teslim edildiğine dair bila tarihli imzalı tutanak suretini dosyaya ibraz etmesine karşın; sanığın sorgusunda, yetkili olmadığı 2009 yılına ait bir kısım faturalarda bulunan imzaların da kendisine ait olduğunu kabul etmesi, sanık tarafından dosyaya ibraz edilen teslim tutanağının gerçekliğinin araştırılmaması ile hisse devrine ilişkin sözleşmenin Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edilmemiş olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a)Sanığın hisselerini devrettiğini bildirdiği ...‘ın mahkemeye celbi ile CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra tanık sıfatıyla bilgisine başvurulması, şirkete ait defter ve belgelerin devir sırasında teslim edilip edilmediği, dosya içerisinde sureti bulunan tutanak altındaki imza ile 2014 yılına ait faturalardaki imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması; gerekli görülmesi halinde, faturalar üzerindeki imzaların sanığın ya da ...‘ın eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b)2009, 2010, 2011 ve 2014 takvim yıllarında düzenlenen faturaları kullandığı belirtilen mükellefler/şirket yetkilileri ile şirket muhasebecisinin açık kimlik ve adres bilgileri tespit edildikten sonra, tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak, CMK'nin 46/1-c ve 48. maddeleri uyarınca çekinme hakları hatırlatılıp, faturaları kullanan mükellefler/şirket yetkililerinden sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının; şirket muhasebeci olan tanıktan, iş yeri ile ilgili olarak kiminle muhatap olduğu, beyanname ve faturaların kim tarafından ibraz edildiği hususlarının sorulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanık hakkında beraat kararları verilmesi yasaya aykırı,

2-Sanık ... hakkında “2009, 2010, 2011 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ ile “defter, kayıt ve belgeleri gizleme“ suçlarının sübutu halinde ve mahkûmiyet hükümleri yönünden; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...‘ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında “2012, 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ ve sanık ... hakkında “2009, 2010, 2011, 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.