muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13125, Karar No: 2016/3362, Tarih: 24.02.2016

2872 sayılı Kanunun ek 1/a maddesi “Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine, giderilmesine ilişkin usûl ve esaslar ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünü içermektedir. Aynı Kanun’un 20. maddesinin (j) bendine göre Kanunda ve yönetmelikte öngörülen yasaklara veya standartlara aykırı olarak veya gerekli önlemleri almadan atıkları toprağa vermek yaptırım gerektiren bir eylem olarak tanımlanmıştır.

Alıcı ortam olan toprağın kirlenmesinin önlenmesi başta olmak üzere çeşitli amaçlarla 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun ek 1/a maddesine dayanılarak 08.06.2010 tarihinde Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik kabul edilmiştir. Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddesi;

a) (b) bendi gereğince 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) (n) bendi gereğince kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) (z/ğğ) bendi gereğince Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

d) (z/hh) bendi gereğince de Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, (u) bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiş, ayrıca toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atıkların doğrudan toprağa verilmesini yasaklamıştır.

Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine hizmet eden bu yönetmeliklerin yanısıra, “atıkların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetimlerinin sağlanmasına yönelik esasları” belirleyen 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik ile “Her türlü atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması vb faaliyetleri düzenleyen” 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin de toprak kirliliğine ilişkin yasaklamalarına değinmek gerekir.

1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi karışısında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Bu itibarla, yargılama sırasında öncelikle suça konu atığın cinsi ve alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, ayrıca bütün bu hususlar Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde kararda açıkça gösterilmelidir.

3- Yargılamaya Konu Olay:

Sanığın, Başkent Çamaşır Yıkama Fabrikası sahibi ve yetkilisi olduğu, fabrikanın atık sularından alınan numunelerde limit değerlerin aşıldığı iddia edilmiştir.

Denetim görevlisi tanık ... beyanında numuneyi artıma tesisinden geçen ve toprağa verilen kısımdan aldığını beyan etmiştir.

Dosyada, toprağa bırakıldığı iddia edilen atıkların niteliğine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı gibi bilirkişi raporu da alınmamıştır.

3- Yargılamaya Konu Olay:

Sanığın, Başkent Çamaşır Yıkama Fabrikası sahibi ve yetkilisi olduğu, fabrikanın atık sularından alınan numunelerde limit değerlerin aşıldığı iddia edilmiştir.

Denetim görevlisi tanık ... beyanında numuneyi artıma tesisinden geçen ve toprağa verilen kısımdan aldığını beyan etmiştir.

Dosyada, toprağa bırakıldığı iddia edilen atıkların niteliğine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı gibi bilirkişi raporu da alınmamıştır.

Öncelikle numune alımı esnasında orada bulunduğu iddia edilen fabrika yetkilisi Süleyman Gubuz dinlenilerek, numunenin, atıksu tesisinin hangi bölümünden çıktığı net olarak tespit edilmelidir. Ayrıca, suça konu atıkların ve içeriklerinin neler olduğunun sorularak toprak alıcı ortamını kirleten ya da kirletme ihtimali taşıyan atıklardan olup olmadığının tespit edilmesi gerekir.

Daha sonra, dosya, üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi ve bitki besleme, çevre mühendisliği, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, atığın alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II/2) numaralı kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak içerikte rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumu belirlenmelidir.

Eksik inceleme ile hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar:

Açıklanan gerekçelerle sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23978, Karar No: 2015/22081, Tarih: 09.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/23978 E.  ,  2015/22081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2014

NUMARASI : 2013/151-2014/385

Davacı, 01/04/2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine, bağlanacak aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsiline, bu talebin kabul görmemesi halinde ödemiş olduğu prim ve gecikme zammının yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ticari faaliyetinin devam ettiği ve prim borçlarını ödediği 01.01.1985-31.10.1993 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile 01.04.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısmen kabulü ile, davacının01.01.1985-31.10.1993 tarihleri arasında Ba-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile dava tarihi olan 15.02.2013 tarihi itibari ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; davacının vergi kayıtlarındaki hata nede ile bir kısım bağ-kur hizmetinin Kurumca kabu edilmemesinden kaynaklanmaktadır.

Dosyadaki belgelerden, davcının 01.01.1985 tarihinde vergi kaydına istinaden 1479 sayılı Yasa uyarınca sigorta tescilinin yapıldığı,, 01.01.1985-31.12.1985, 18.05.1993-31.10.1993 tarihleri arasında vergi kaydının, 24.01.1985-22.08.2001 tarihleri arasında oda ve esnaf sicil kaydının bulunduğu, 26.08.2003 tarihli dilekçe ile Kuruma yaptığı başvuruda; aylığa hak kazanıp kazanamadığının tarafına bildirilmesini talep ettiği ve Kuruca 2900 gün çalışmasının bulunduğunu 5000 gün çalışması bulunması gerektiğini belirttiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar ilgili vergi dairesince davacının vergide kayıtlı olduğu süreler 01.01.1985-31.12.1985, 18.05.1993-31.10.1993 tarihleri arasında olduğu belirtilmişse de, 18.03.2003 tarihli işi bırakma yoklama fişinde, işi bırakma tarihi bölümünün Haziran 1992 olarak kaydedildiği ve davacı ile birlikte imzalandığı ve Kurum kayıtlarındaki çelişkinin giderilemediği ve davalı Kurumca en son bildirilen süreler doğrultusunda vergi kaydına istinaden davacının 01.01.1985-01.07.1986, 18.05.1993-31.10.1993 tarihleri arasında zorunlu, 01.02.2002-30.03.2003 tarihleri arasında da isteğe bağlı sigortalı kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının vergide kayıtlı olduğu ve olduğunu iddia ettiği sürelerde işyeri kaydının olup olmadığı, var ise işyerinin nerde faaliyet gösterdiği, işyerine ait elektrik, su, kira kontratı olup olmadığı hususları araştırılmaksızın sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda; davacının vergide kayıtlı olduğu ve olduğunu iddia ettiği sürelerde işyeri kaydının olup olmadığı, var ise işyerinin nerde faaliyet gösterdiği, işyerine ait elektrik, su, kira kontratı olup olmadığı hususları araştırılmaksızın sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, yukarıda belirtilen hususlarda araştırma yapılarak, davacının ticari faaliyeti hususundaki çelişki giderildikten sonra çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10644, Karar No: 2009/11718, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10644 E.  ,  2009/11718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 05/06/2007

No : 2051/1133

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satıştan kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin iflasın ertelenmesi başvurusu üzerine İstanbul 5.Asliye Ticaret Mahkemesinin (2006/459) sayılı dosyası ihtiyati tedbir kararı verdiğini, hal böyle olunca hangi sebebe dayanırsa dayansın müvekkili şirket hakkındaki icra takiplerinin tedbiren durdurulduğunu, bu aşamada müvekkili aleyhine dava açılmasının doğru olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL

219.18.-O.H.

55.00.-P.H

164.18.-Kalan

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. ...
Yargıtay — Esas No: 2022/5119, Karar No: 2024/13061, Tarih: 17.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/5119 E.  ,  2024/13061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/3389 E., 2022/88 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/205 E., 2019/891 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 11.11.2015 tarihinde sürücüsü olduğu motosiklet ile seyir halindeyken herhangi bir güvenlik önlemi almadan duraklayan ... plakalı araca arkadan çarpması sonucu yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, davacının kaza sebebiyle meydana gelen çalışma gücü kaybı zararının şimdilik 1.000,00 TL'sinin olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının kaza sebebi ile duymuş olduğu üzüntü ve kederin kısmen dahi olsa tazmini amacıyla 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (sigorta şirketleri hariç) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Orhan Keskin vekili cevap dilekçesinde; kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusuru olmadığını, maddi ve manevi tazminat talebinin haksız olduğunu, istenen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Reklam Şti. vekili cevap dilekçesinde; sigorta şirketine başvuru sürecinin tüketilmemiş olması nedeniyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddi, esasa ilişkin olmak üzere, ceza davasının neticesinin bekletici mesele yapılması, kazanın meydana gelmesinde davacının kusurlu olması gerektiğini belirterek başvurunun reddini talep etmiştir.

Davalı ... (Eski Unvanı Türkland Sigorta A.Ş.) vekili cevap dilekçesinde; davacının iddia ettiği gibi maluliyetin bahse konu trafik kazası nedeniyle gerçekleşip gerçekleşmediği, trafik kazası meydana gelmiş ise bu durumda da tarafların kusur durumu dahi belli olmadığından davacının müterafik kusuru araştırılmadığından davacının geçici ödeme talebinin reddi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...meydana gelen kazada davacının %100 kusurlu olduğu gerekçesiyle" davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...meydana gelen kazada davacının %100 kusurlu olduğu gerekçesiyle" davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; diğer araçların da kazanın oluşumunda etkisi olduğunu belirterek kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3238, Karar No: 2023/1943, Tarih: 01.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/3238 E.  ,  2023/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SUÇ : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan şüpheliler ... ve ... İbrahim haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07.08.2018 tarihli ve 2018/2816 soruşturma, 2018/4046 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik şüpheliler müdafii tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 21.08.2021 tarihli ve 2021/3358 değişik ... sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

... Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 28.03.2022 tarih ve 94660652-105-48-22082-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2022 tarihli ve KYB- 2022/49397 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2022 tarihli ve KYB- 2022/49397 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

06/04/2018 tarihinde, Seydikemer İlçesi Karadere Mahallesinde ikamet eden Suriye uyruklu şüpheliler ... İbrahim ve ...'ın müşterek çocukları 12/12/2016 doğumlu müteveffa ... Kırcan Elhemem'in evin önünde oynadığı esnada evlerinin yan tarafında bulunan sulama kanalına düştüğünün ihbarı üzerine, olay yerine giden Jandarma ekipleri tarafından kanaldan çıkarılarak hastaneye kaldırıldığı ve ... Adlî Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 19/07/2018 tarihli rapora göre suda boğulmaya bağlı mekanik asfiksi etkisiyle vefat ettiğinin rapor edilmesi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan soruşturma evresi sonunda, müteveffanın şüphelilerin ortak çocuğu olduğu, ölümünde taksir derecesinde kusurlarının bulunduğu, ancak 5237 sayılı TCK'nun 22/6. maddesinde belirtildiği üzere ''Taksirli hareket sonucu neden olunan netice, münhasıran failin kişisel ve ailevî durumu bakımından, artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açmışsa ceza verilmez; bilinçli taksir hâlinde verilecek ceza yarıdan altıda bire kadar indirilebilir'' hükmünün yer aldığı, şüphelilerin bilinçli taksirle hareket ettiklerine dair dosyada somut delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü İşletme ve Bakım Dairesi Başkanlığınca yayımlanan 09/11/2007 tarihli ve 2007/19 sayılı genelgedeki "sulama ve drenaj kanalları veya taşkın tesisleri DSİ'ce inşa edilmiş olasalar bile, imara açılmış, çevresine konutlar yapılmış ve servis yolları şehir içi ulaşım amaçlı olarak trafiğe tahsis edilen bu tesislerde mal ve can güvenliğini temine yönelik tedbirlerin alınması yerel yönetimlerin görevlerindendir" şeklindeki düzenleme de göz önünde bulundurularak, Dosya kapsamına göre, dosyada herhangi bir bilirkişi raporunun bulunmadığı da dikkate alınarak, gerektiğinde uzman kişilerden de yararlanılarak olay yerinde keşif incelemesi yapılarak olayın meydana geldiği su kanalı etrafında gerekli güvenlik önlemlerinin alınmamasında veya mevcut güvenlik önlemlerindeki zaafiyetlerin denetiminde eksiklik, kusur ya da ihmali bulunan DSİ veya ilgili yerel yönetim birimleri ve sorumlu çalışanlarının tespiti doğrultusunda bilirkişi raporu aldırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, müteveffa çocuğun anne ve babası ile sınırlı olarak soruşturma yapılması suretiyle eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir..”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE