muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/701, Karar No: 2018/9789, Tarih: 16.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/701 E.  ,  2018/9789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nun 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nun 52/3.maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3.paragrafının çıkarılarak yerine ‘‘Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nun 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nun 52/3.maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nun 52/2.maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 6.000 TLadli para cezası ile cezalandırılmasına‘‘ ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13112, Karar No: 2013/11437, Tarih: 08.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/13112 E.  ,  2013/11437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK.nun 203/1, 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası

Mahkemece tekerrüre esas alınan Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2007 gün 2006/603 esas ve 2007/51 Karar sayılı 14.02.2007 tarihinde kesinleşen ilamın TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas nitelikte olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2009 tarih ve 2009/25625 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın ... tarafından işyerinin 14.11.2008 günlü tutanak ile mühürlenmesine rağmen 28.05.2009 tarihli tutanak içeriğine göre mührü bozarak faaliyetine devam ettiği gerekçesiyle kamu davasının açıldığı, sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde ise 18.12.2008 tarihinde işlediği mühür bozma suçundan hakkında Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2010 gün ve 2009/371 Esas, 2010/44 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği ve ilamın 24.02.2010 tarihinde kesinleşip 02.05.2011 tarihinde yerine getirildiği anlaşılmakla, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/371 Esas sayılı dosyası getirtilip incelenerek, iddianame tarihi ile iddianameye konu tutanak tarihleri tespit edilip, aynı suç işleme kararıyla işlenen mühür bozma eylemleri nedeniyle birden fazla açılan davalarda hukuki kesintiyi oluşturan iddianamelerin düzenlenme tarihi itibariyle kapsadığı eylemler belirlenerek teselsül hükümlerinin uygulanması gerekeceğinden, sanık hakkında teselsül nedeniyle artırılacak cezadan önceki cezanın indirilmesi koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılmadan eksik soruşturma ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6274, Karar No: 2020/1336, Tarih: 02.03.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/6274 E.  ,  2020/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...19. İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A)Davacı istemi;

Davacı, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğundan bahisle,itibari hizmet süresinin tespitini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalı ... Başkanlığı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı E-Kart Elektronik Kart Sistemleri San. ve Tic. A.Ş. vekili, işyerinin 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesinin 2. bendinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde olmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanılması sonucunu doğuracak koşulların bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ;

Mahkemece; davalı işyerinin basım işyeri olduğu, 506 Sayılı Kanunun Ek Madde 5 /II bendinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının bulunduğu,davacının itibari hizmet süresinden yararlanması için gerekli koşulların gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ;

Bölge Adliye Mahkemesince , davalı E-Kart Elektronik Kart Sistemleri San. ve Tic. A.Ş. vekili ve SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz ;

... vekili, davacının öncelikle Kuruma müracaat etmesi, dava şartının yerine getirilmesi gerektiğini, davacının itibari hizmet süresinden yararlanmasının mümkün olmadığını, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini ve feri müdahil sayılacağını belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı şirket vekili; işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik basım işi değil,akıllı kart basımı yapıldığını,basım işyeri kabul edilemeyeceğini,bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının davalı işyerinde ,baskı ofset formeni, prepress operatörü olarak baskı bölümünde çalıştığı,01.02.2001-2008/9 arası hizmetlerinin Kuruma 1 kodu ile (itibari hizmet olmaksızın) bildirildiği, davalı işyerinin 1043571 sicil numarası ile elektronik akıllı kart basım-matbaa mahiyetinde 08.01.2001 tarihinde kanun kapsamına alındığı,bilirkişi heyeti ile fabrikada keşif yapıldığı,alınan raporda ,davacının çalışması süresince, sürekli olarak bulunduğu yerin ortam havasında vücut için zararlı gaz maddelerin bulunduğu, bunların solunum ve cilt yoluyla vücuda geçeceği, buna göre 506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek Madde 5’te yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının bulunduğu kanaatinin bildirildiği,tanıklar tarafından davacının çalıştığı makinede kredi kartının ilk baskı aşamasını yaptığı,kimyasallara maruz kaldığının ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içinde bulunan işyeri ticaret sicil kayıtlarından,işyeri nace kodunun yüklü elektronik kart imalatı olduğu, firmanın iş konusunun elektronik alışveriş kartı,kredi kartı,güvenlik kartları,tanıtım kartları,akıllı kartlar ihracat, ithalat ve üretimini yapmak olarak gösterildiği görülmektedir.

İtibari hizmet , gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.

506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanununun 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5 madde II numaralı bendinde , “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun, yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun, yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.

Yine,söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi )

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır.

Davalı iş yerinde elektronik alışveriş kartı,kredi kartı,güvenlik kartları,tanıtım kartları,akıllı kartların basımının yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli , Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan ....iadesine, 02/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20038, Karar No: 2012/36503, Tarih: 05.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/20038 E.  ,  2012/36503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının incelemesinde,

1-Sanık ...’in, olay esnasında elinde bulunan ve adli emanetin 2006/191 sırasına kayıtlı bıçak ile kardeşi ...’e saldırdığı esnada, kavgayı ayırmak için müdahalede bulunan mağdur ...’in bıçak darbesi ile yaralandığı, bu konuda iddianame anlatımında açıkça eylemin olası kastla gerçekleştiğinin iddia edildiği ve soruşturma ve kovuşturma aşamalarında dinlenen mağdur ... ve ... ‘in anlatımları yine kovuşturma aşamasında dinlenen ...’in anlatımlarında, Serhat ile Serhan’ın kavga ettikleri sırada kavgayı ayırmak için araya giren mağdure Behiye’nin, Serhat’ın bıçak darbesi ile yaralandığını belirtmelerine karşın, hüküm tesisinde TCK m.21/1’de düzenlenen olası kast tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-İddianamede TCK'nin 21. maddesinin uygulanması istendiği halde, CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, anılan madde uygulanmayarak, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3-Sanığın sabıka kaydındaki suç tarihinden önce kesinleşen ilamın getirtilip tekerrüre esas olup olmadığı araştırılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/774, Karar No: 2014/5079, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/774 E.  ,  2014/5079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/21804, Karar No: 2012/5560, Tarih: 28.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/21804 E.  ,  2012/5560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Takibe konu bononun protesto edilip edilmediğinin, edilmiş ise protesto evrakının alacaklı vekilinden temin edilmesi,

2) Davacılar vekiline gerekçeli kararın tebliğ edilerek temyiz süresinin geçmesi beklendikten sonra birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24245, Karar No: 2017/16150, Tarih: 18.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/24245 E.  ,  2017/16150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ...’nun hırsızlık suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığa 08/04/2014 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği, CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 17/04/2014 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Yasa'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Sanıklar ... ve ...'nun 25/01/2012 tarihinde ... Köyünde ve 15/02/2012 tarihinde Umurbey Köyünde meydana gelen işyeri dokunulmazlığının ihlali ve yine sanıkların 25/01/2012 tarihinde ... Köyünde meydana gelen mala zarar verme suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, katılan ...Ş. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Sanık ...'ın 15/02/2012 tarihinde Umurbey Köyünde meydana gelen hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair karara yönelik olarak yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

IV)a)Sanıklar ... ve ...'nun 15/02/2012 tarihinde Umurbey Köyünde meydana gelen mala zarar verme suçlarından beraatlerine ilişkin kararlara yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde; Olay yeri inceleme raporuna göre baz istasyonunun tel örgü ile çevrili bulunan konteynerinin kapı kolunun kırık ve yerde olduğu, bu zararın çalınan malın götürülmesi için zorunlu ya da parçası niteliğinde bulunmayan bağımsız bir mala zarar verme olayı olduğu değerlendirilmeden hatalı nitelendirme ile çalınan eşyanın kendisine yönelik eylemin mala zarar verme suçuna vücut vermeyeceğiden bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

b)Sanık ...'ın 27/12/2011 tarihinde Ata Mahallesi ve 25/01/2012 tarihinde ... Köyünde meydana gelen hırsızlık suçlarından mahkumiyetine dair karara yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde; sanığın aşamalarda istikrarlı olarak suçlamaları reddetmesi, sanığın bu suç yönünden kamera görüntüsü, vücut izi veya biyolojik örnek, çalınan eşyaların ele geçirilmesi, tanık beyanı ve benzeri gibi işlediği yönünde mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve beraatine hükmedilmesi gerektiği halde sanığın yazılı şeklide mahkumiyetine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ...Ş. vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi gereğince yapılan bozmanın hükmü süresinde temyiz etmeyen ve temyiz talebi süre yönünden reddedilen sanık ...'ya sirayetine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3984, Karar No: 2023/2376, Tarih: 04.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/3984 E.  ,  2023/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

KARAR : İddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddi

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 03.01.2022 tarihli ve 2021/111097 Soruşturma, 2022/127 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2022 tarihli ve 2022/11 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2022 tarihli ve 2022/36 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 01.02.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 28.03.2022 tarihli ve 2022/4989 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/51152 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/51152 sayılı kanun yararına bozma isteminin;