muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/873, Karar No: 2010/12875, Tarih: 11.10.2010

Davalı, Takip konusu senetlerin emre yazılı olup mücerret olduğunu, bu sebeple emre yazılı senetlerde keşideci ile senet lehdarı arasında doğan kişisel def'ilerin iyiniyetli hamile karşı ileri sürülemeyeceğini, kendisini iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın Reddine, Asıl alacak 15.200,00-TL nin %40'ı olan 6.080,00-TL yönünden davacının davalı lehine icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında bono düzenlenmesine esas temel ilişkinin 4077 sayılı yasada tanımlanan şekilde satış sözleşmesi olduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunu uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının, dava dışı site yönetimi ile dava dışı ... arasında yapılan 31/08/2004 başlangıç tarihli iki yıllık kömür anlaşması kapsamında dava dışı Seçkin’e verilen ve bedelsiz kaldığı ileri sürülen bonoların iptaline ilişkin olup, buna göre Dava dışı Site yönetiminin sitenin ihtiyaçları için yaptığı kömür alım sözleşmesi Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya da Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece ayrı bir Tüketici Mahkemesi yoksa ara kararı ile davaya bakması, ayrı bir Tüketici Mahkemesi var ise görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1-Davacı tarafından temyiz olunan kararın 1.bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, 2.bentte gösterilen nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15594, Karar No: 2015/670, Tarih: 20.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15594 E.  ,  2015/670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/06/2014 tarih ve 2013/271-2014/205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi kapsamında sigortalı bulunan cam profil emtiasının davalı şirket sorumluluğunda....'dan ....'a nakliyesi sırasında hasarlandığını, hasar bedelinin ibraname ile ödendiğini belirterek 15.330,00 TL'nin davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sigorta teminat kapsamı dışında kalan hasarı ödediğini, halefiyet şartlarının oluşmadığını, emtianın gereği gibi ambalajlanmaması nedeniyle hasarın meydana geldiğini, hasar ihbarının süresinde yapılmadığını, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, talep edilen hasar tutarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu hasarın taşıma sırasında meydana geldiği, sigorta teminatı kapsamında bulunduğu, davalının taşıyıcı konumunda olduğu, emtianın varma yerinde boşaltma sırasında bir kısmının hasarlı olduğu tespit edilerek tutulan tutanağın araç şoförünce imzalandığı, emtianın ambalaj şeklinin uluslararası taşımacılığa uygun olduğu, ancak yükün araç içine gereği gibi sabitlenmemesi ve istifin desteklenmemesi nedeniyle yol şartlarında istifin bozulduğu ve dava konusu hasarın meydana geldiği, yükleme taşıyıcı tarafından yapılmamış ise de, taşıyıcının yükün araç içine istiflenmesi ve sabitlenmesine nezaret etme yükümlülüğünün bulunduğu, davalı taşıyanın yükün araç içine istifi sırasında nezaret ederek gerekli uyarı ve müdahaleyi yapmamış olması nedeniyle hasardan gönderen ile birlikte sorumlu olduğu, davalının 4.204,67 USD'nin hasar tarihi itibariyle TL karşılığı olan 7.687,82 TL den sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 7.687,82 TL rücu alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 393,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34475, Karar No: 2016/19292, Tarih: 08.06.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/34475 E.  ,  2016/19292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 298 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

... Ziraat Odası başkanlık seçimi öncesinde sanığın şikayetçinin iş yerine giderek şikayetçiye ''Ya benim adaya oy vereceksin ya da pazartesi günü gidip oy kullanmaktan istifa edeceksin. Eğer oyunu bize atmazsan başına gelecekleri sen düşün.'' şeklinde sözler söylediğinin sübuta erdiği somut olayda; 298 Sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun'un 1. Maddesinde '' Özel kanunlarına göre yapılacak Cumhurbaşkanı, milletvekili, il genel meclisi üyeliği, belediye başkanlığı, belediye meclisi üyeliği, muhtarlık, ihtiyar meclisi üyeliği, ihtiyar heyeti üyeliği seçimlerinde ve Anayasa değişikliklerine ilişkin kanunların halk oyuna sunulmasında bu Kanun hükümleri'' nin uygulanacağı düzenlenmiştir. Bu hükümde sayılan kamu tüzel kişiliklerinden olmayan Ziraat Odaları seçimleri ise 298 Sayılı Kanun kapsamında olmayıp, seçim esasları 6964 sayılı Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliği Kanununda düzenlenmiştir. Değinilen kanunda 298 sayılı Kanun'un ceza hükümlerine bir atfın bulunmadığı cihetle sanığın eyleminin 298 sayılı Kanunun 152.maddesinde düzenlenen suçu oluşturmadığı gibi öte yandan 298 Sayılı Kanun'un 152.maddesinin 1. Fıkrasındaki ''Her kim kendisine veya başkasına oy veya tercih işareti verilmesi veya verilmemesi için bir veya birkaç seçmene menfaat, sair kıymetler teklif ve vadeder veya verir, yahut resmi, umumi vazifeler veya hususi hizmet ve menfaatler vait veya temin ederse, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılır. Verilen, vait veya temin edilen menfaatler seçmenin seyahat, yemek, içki ve nakil masrafları veya hizmetlerinin mukabili olarak gösterilse dahi hüküm aynıdır.'' şeklindeki düzenleme ile 3.fıkrasındaki ''Bu fiilleri, tehdit veya cebir veya şiddet kullanarak işliyenler hakkında ceza, bir misli artırılarak hükmedilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında atılı suçun oluşması için menfaat vaad veya temininin gerektiği, bu fiilerin tehdit, cebir veya şiddet kullanarak işlenmesinin ise artırım sebebi olduğu, somut olayda ise şikayetçiye yönelik böyle bir menfaat vaadi veya teminin de söz konusu olmadığı gözetildiğinde sanığa atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmaktadır.

Bu bağlamda sanığın şikayetçiye yönelik sarf ettiği sözlerin 5237 sayılı TCK'nın 106/1-2.cümle maddesi kapsamında sair tehdit suçunu oluşturduğu ve suçun şikayet kovuşturma şartına tabi olduğu, şikayetçinin ise 08/05/2013 tarihli celsede şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek, TCK'nın 73. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20132, Karar No: 2017/9293, Tarih: 07.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/20132 E.  ,  2017/9293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; bu bedellerin tespiti ile fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100 TL bedelin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 25.05.2015 tarihinde talebini 40.667,51 TL'ye yükselterek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı; husumet, zamanaşımı itirazları bulunduğunu, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 40.667,51 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9416, Karar No: 2014/5012, Tarih: 25.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/9416 E.  ,  2014/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/128-2012/611

Davacı M.. E..n vekili Avukat M.. E.. tarafından, davalı M.. K.. aleyhine 27/02/2012 gününde verilen dilekçe ile sözleşmenin iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sahte belgelerle yapıldığı iddia edilen araç satış işleminin iptali ve aracın davacı adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, hukuki menfaat yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, oto kiralama işi ile uğraştığını, adına kayıtlı 58 TL 565 plakalı aracı dava dışı A.. Y.. isimli şahsa kiraladığını, aracın süresinde teslim edilmemesi üzerine kendi adına düzenlenen sahte ehliyet kullanılarak İnegöl 2. Noterliği'nin 18102 yevmiye numarası ile düzenlenen araç satış sözleşmesi ile davalıya satıldığını öğrendiğini, bu olay nedeniyle yürütülen soruşturma sırasında kendisine ait olan aracın adli makamlarca araca el konularak davalıya yediemin sıfatıyla teslim edildiğini, söz konusu satış işleminin kendisi adına tanzim edilmiş sahte ehliyet ile yapıldığını, davalının iyi niyetli davranmadığını, dava konusu aracı kredi çekmek suretiyle aldığını ve mağdur olduğunu belirterek sahte belgelere dayalı olarak düzenlenen araç satış işleminin iptali ile aracın kendi adına tescilini istemiştir. Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu aracın davalıya satışına ilişkin ceza soruşturmasının halen devam ettiği, soruşturma kapsamında söz konusu aracın yediemin sıfatıyla davalıya teslim edildiği ve soruşturmanın henüz sonuçlanmadığı, söz konusu aracın davacıya ait olup olmadığının ancak bu soruşturma sonucunda ve devamında yapılacak olan kovuşturma sonucunda anlaşılabileceği kabul edilerek davacının bu aşamada eldeki davayı açmada hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan bilgi, belge ve tüm dosya kapsamından, davacı adına kayıtlı 58 TL 565 plakalı aracın, sahte sürücü belgesi kullanılarak İnegöl 2. Noterliği'nin 18102 yevmiye numarası ile düzenlenen araç satış sözleşmesi ile, davacıdan habersiz olarak davalıya satıldığı sabit olup eldeki davanın açılmasında davacının hukuki menfaati bulunmaktadır.

Şu durumda, işin esasına girilerek ve gerekirse davaya konu aracın davalıya satışına ilişkin ceza soruşturmasının sonucu da beklenerek bir karar verilmesi yerine davanın hukuki menfaat yokluğundan reddine karar verilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Şu durumda, işin esasına girilerek ve gerekirse davaya konu aracın davalıya satışına ilişkin ceza soruşturmasının sonucu da beklenerek bir karar verilmesi yerine davanın hukuki menfaat yokluğundan reddine karar verilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5377, Karar No: 2019/17610, Tarih: 08.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5377 E.  ,  2019/17610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.