muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10929, Karar No: 2015/17885, Tarih: 21.10.2015

2)Dava konusu 66 parsel sayılı taşınmazın tapuda mevcut ... lehine 525 m2 lik irtifakın taşınmaza olan olumsuz etkisi ve oranı tespit edilip kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerektiği düşünülmeden fazla bedel tespiti,

3)Acele el koyma kararı ile tespit edilen ve bloke edilen miktarın tamamının belirlenen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 11.04.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiği halde, infazda tereddüt yaratacak şekilde sadece acele el koyma dosyasında fiilen ödemesi yapılan miktarın ve bir başka dosyadan, aynı davalılar hesabına fazladan yatırılan meblağın mahsubu ile kalan bedellerin blokesi ile hükümde bu kısımlara faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5473, Karar No: 2015/250, Tarih: 27.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2013/5473 E.  ,  2015/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret

1) Sanık ...... hakkında; mağdur ......'e hakaret suçundan, 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, temyizi kabil olmayıp itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan mahallince değerlendirme yapılmak üzere temyiz inceleme dışı bırakılmıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ......'ın mağdur .......'ü kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olaydan önce Sanık .... kardeşi ....... mağdur .... kardeşi olan .... darp etmesi üzerine karşılıklı iki grup arasında yeniden yaşanan kalabalık kavga ortamında Sanık ....’in elindeki bıçakla mağdur .... karın, göğüs ve kol bölgelerinden yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde, mağdur ... da sanık .... bıçakla karın ve el bölgelerinden basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı, ancak bıçakla karşılıklı olarak gerçekleştirilen saldırıda, ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tesbit edilemediği olayda;

Hem Sanık .... hem de mağdur .....’ın kavga sırasında bıçak kullanmış olmasına rağmen kavgayı kimin başlattığının belli olmaması dikkate alınarak haksız tahrik hükümlerini düzenleyen ve cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirim öngören TCK’nun 29. maddesinin uygulanması sırasında 1/2 oranında indirim uygulanması gerekirken asgari oranda indirim uygulanarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafıinin temyiz itirazlan bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3913, Karar No: 2016/9481, Tarih: 28.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/3913 E.  ,  2016/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai, yıllık izin, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı görev yönünden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı bünyesinde montaj teknisyeni olarak çalıştığını ve iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğunu belirterek davanın öncelikle görev yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçesi ile Asliye Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 8. maddesinin birinci fıkrası uyarınca “İş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme (emek) ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici unsurlarıdır.

Somut olayda, davacı, 22.04.2006-01.06.2013 tarihleri arasında davalı şirketin çeşitli illerdeki inşaat şantiyelerinde montaj teknisyeni olarak çalıştığını, sigorta kaydının geç başlatıldığını ve primlerinin eksik ödendiğini, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve birkısım işçilik alacaklarının tahsili istemi ile dava açmıştır. Davalı taraf ise, davalı şirketin PVC üretim işi ile uğraştığını, davacının kardeşi Abdullah Ay ile birlikte davalı şirket ile yapılan taşeron sözleşmesi gereği şirketin değişik illerdeki inşaatlarında montaj işlerini yürüttüğünü, bu dönemde başka firmaların da montaj işlerini yaptığını, davalının vergi ve işyeri sigorta kaydı olmaması sebebi ile sigortalı gösterildiğini, taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğunu savunmuştur. Mahkemece, davacı ve davalı arasında imzalanan sözleşme başlıklı belgede davacının taşeron, davalının ise işveren olarak geçtiği, davacının bu sözleşmedeki imzayı inkar ettiği ancak imzanın kendisine ait olduğunun Adli Tıp Kurumu raporu ile ortaya koyulduğu, davacının başka firmaların da montaj işlerini yaptığı, bağımlı çalışan olmadığı , taraflar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalı tarafından davacıya gönderilen Kayseri 8. Noterliğinin 15.05.2013 tarih ve 22073 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile 10.05.2013 tarihinden sonra amirlerinin izni olmadan mazeretsiz olarak işe gelmediği, haklı bir sebeple devamsızlık yapmış ise belgelendirmesi gerektiği, aksi halde iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesi gereğince feshedileceği bildirilmiştir. Davacı ise, 22.05.2013 tarihli ihtarname ile, sigorta primlerinin ve ücretlerinin eksik ödenmesi, yıllık izinlerinin kullandırılmaması sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini bildirmiştir. Davacının İş Kurumu İl Müdürlüğüne yaptığı şikayet üzerine düzenlenen tutanakta da, ücretlerin banka aracılığı ile ödendiği ve bordroların davacı tarafından imzalanmadığı, işveren vekilinin yıllık izin ücretini ödeyeceğini sözlü olarak beyan ettiği açıklanmıştır. Ardından 25.06.2013 tarihinde davacıya banka aracılığı ile yıllık izin ücreti açıklaması ile ödeme yapılmıştır. Hernekedar taraflar arasında imzalanan 25.07.2007 tarihli sözleşmede, davacı taşeron, davalı işveren olarak ifade edilmişse de,davalı tarafından davacıya gönderilen ihtarname ve İş Kurumu İl Müdürlüğü tarafından düzenlenen tutanak içerikleri, birkısım şahitlerin çalışma saatlerine ilişkin beyanları ile birlikte değerlendirildiğinde, iş sözleşmesinin bağımlılık, ücret ve işgörme unsurlarının somut olay bakımından gerçekleştiği anlaşılmaktadır. İşin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10369, Karar No: 2015/5821, Tarih: 14.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10369 E.  ,  2015/5821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy(Kapatılan) 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2013/415-2014/244

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 18-21 Ekim 2012 tarihleri arasında davalının düzenlemiş olduğu natural stone'12 9. Uluslararası Mermer Doğal Taş Ürünleri ve Teknolojileri Fuarı'na katıldığını ve fuar katılım ücretini ödediğini, fuarın son günü olan 21.10.2012 tarihinde saat 18.30'da müvekkilinin yetkilisinin fuardan ayrıldığını, yetkilinin ertesi gün saat 10'da malzemeleri almak üzere fuar alanına gittiğinde malzemelerin yerinde olmadığının anlaşıldığını, kaybolan eşyaların piyasa değerinin yaklaşık 10.000 USD civarında olduğunu, malzemelerin güvenliğinden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 10.000 USD 'ın karşılığı olan 19.861,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında yapılan fuar katılım sözleşmesinde, tarafların karşılıklı edimlerinin ayrıntılı olarak düzenlendiği, fuar katılım koşullarının 7/d maddesinde, sergilenen ürünlerin güvenliğinin katılımcıya (davacıya) ait olduğunun, 11. maddesinde, fuarda sergilenecek ürünlerin üzerinde meydana gelebilecek her türlü hasar ve ziyanın katılımcıya ait olduğunun belirtildiği, davacının kiralamış olduğu standı boşaltması gerektiği gün ve saatte boşaltmayarak basiretli davranmadığı, bir gün sonra sergilediği ürünlerin sergi alanında olmamasından sözleşme hükümleri uyarınca davalının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle dosyada mevcut fuar zaman tablosuna göre, Mahkeme gerekçesinde yazılı olduğunun aksine fuardaki standların en geç 22.10.2012 tarihinde saat 12'de boşaltılmasının gerekmesine ve davacının da bu saatten önce boşaltma için standa geldiği belirtilmekle beraber, fuar katılımında davalı yanca stand koruma taahhüdünün bulunmamasına, tam aksine stand koruma yükümlülüğünün davacıya ait olmasına ve davacının standının korunması için ilave ücret ödediğini ileri sürüp kanıtlayamamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5626, Karar No: 2019/12869, Tarih: 19.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/5626 E.  ,  2019/12869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının davalı vekilince mürafaa talepli olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Mürafaa için belirlenen günde duruşmalı temyiz eden davalı taraftan gelen olmadı. Davacı vekili avukat ... geldi. Hazır olan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra kararın açıklanması başka bir güne bırakıldı. Yapılan incelemede temyiz dilekçesinin süresinde verildiğinin anlaşılması üzerine gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının yapımını üstlendiği ve dava dışı Musa Kuşa’a sattığı iki adet daireleyi ...'tan satın aldığını, davalının da bu satışa muvafakat ettiğini, inşaat bittiği halde davalı şirket tarafından daireler teslim edilmediği gibi tapularının da adına devredilmediğini ileri sürerek; davaya konu iki dairenin rayiç bedellerinin, olmadığı takdirde daireler için ödenen 220.000,00 TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Yerel ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/423 esas - 358 karar sayılı kararı ile mahkemece, davacı tarafın tapu iptal ve tescil talebinin reddine, davacının tazminat istemine yönelik talebinin kısmen kabulü ile 100.000,00 TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesinin kararına karşı taraflarca istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, Mahkemece tapu iptal tescil talebine ilişkin verilen karar usul ve yasaya uygun olmadığından HMK 355. maddesi gözetilerek hükümdeki "davacı tarafın tapu iptal ve tescil talebinin reddine" fıkrasının hükümden çıkarılmasına, sair yönlerden mahkemece verilen karar usul ve yasaya uygun olduğundan taraf vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi kararı süresi içinde davalı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılı 5.123,24 TL kalan harcın davalıya yükletilmesine, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14739, Karar No: 2023/2489, Tarih: 02.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14739 E.  ,  2023/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/19 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/19 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (birleşen) 13.06.2022 tarihli ve 2022/3812 Esas, 2022/4919 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/507 Esas, 2022/559 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemleri, cezanın fazla takdir edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

Sanığın Temyiz İstemi, temyiz iradesini bildirmekten ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemleri, cezanın fazla takdir edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

Sanığın Temyiz İstemi, temyiz iradesini bildirmekten ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

a. Katılan ...'nın, sanığın annesi ile evli olduğu, aynı evde birlikte yaşadıkları, olay günü katılanın mutfakta olduğu sırada sanığın mutfağa geldiği ve katılan ile tartışmaya başladığı, sanığın aksi ispat olunamayan savunmasına göre katılanın elinde bıçak olduğu hâlde sanığın üzerine yürüdüğü, sanığın da katılanın kafasına sopa ile vurduğu ve kafasında basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir ölçüde sıyrıklar meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmakla sanığın katılana yönelik kasten yaralama suçunu işlediği ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

b. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; İnegöl Devlet Hastanesi tarafından tanzim olunan, 18.08.2015 tarihli; "Kafada 2 adet yüzeysel sıyrık, basit bir tıbbî müdahale ile giderilir." görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

c. Sanığın ikrara yönelik savunması, olay yeri inceleme raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

d. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekilinin cezanın fazla takdir edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz istemleri ile sanığın temyiz iradesini bildirmekten ibaret temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde belirtilen kriterler gözetilerek temel cezanın tayininin isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/507 Esas, 2022/559 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince ve sanıkca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6180, Karar No: 2022/4954, Tarih: 25.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6180 E.  ,  2022/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davacılar ve davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... Emniyet Müdürlüğü Hizmet Binası Deprem Güçlendirme ve Onarımı yapım ihalesini aldığını, taraflar arasında bu kapsamda sözleşme yapıldığını, müvekkilinin davalı tarafın talebi üzerine sözleşme dışı birtakım işler yaptığını, ancak bedellerinin ödenmediğini belirterek asgari KDV hariç 10.000,00 TL'nin %19 KDV'si ile birlikte tespiti ile işin bitmiş olduğu 23.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek olan ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava etmiştir.

Davalı ... Özel İdaresi vekili cevap dilekçesinde özetle, sözleşmenin 28.1.b bendine göre sözleşme bedelinin %10'una kadar ilave işin davacı yüklenici firmaya yaptırıldığını, bu artış bedelinin de işin kesin hesabında ödendiğini, yüklenici firmaya işin sözleşme bedelinin %10 dışında imalât yapılması hususunda idarece yazılı talimatın verilmediğini, yükleniciye verilen sürenin proje revizeleri yapılacak imalât değişikliklerinde ve %10 keşif artışları dikkate alınarak verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, sözleşme dışı yapılan imalâtların iş sahibine yararlı olması halinde sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 410 ve devamı maddelerinde tanımlanan vekâletsiz iş görme hükümlerine göre, bedelinin iş sahibinden istenilmesi mümkün olduğu bu nedenle davacının sözleşme dışı yaptığı iş karşılığı bilirkişi raporunda belirlenen 107.385,90 TL’nin davacı lehine hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 14.10.2019 tarih, 2019/2803 Esas ve 2019/3910 Karar sayılı ilâmı ile, ruhsata bağlanması gereken imalâtlar için davacıya yetki ve süre verilmesi, bundan sonra bedellerinin diğer sözleşme dışı imalâtlarla birlikte 20.05.2015 tarihli raporu veren heyetten alınacak ek rapor alınarak hesaplattırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.