muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12798, Karar No: 2023/2810, Tarih: 29.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/12798 E.  ,  2023/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : 1. Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 02.02.2022

tarih, 2019/3934 Esas ve 2021/276 sayılı ek kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, sanığın ek karara yönelik 11.02.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu ancak sanık müdafiinin 21.12.2022 tarihli eski hale iade talepli temyiz dilekçesi ve ekleri incelendiğinde talebinin yerinde olmadığı değerlendirilerek sanığın temyiz isteminin süreden reddine dair ek kararına yönelik temyiz istemine istinaden yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 27.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanuni süre geçtikten sonra sanık tarafından 28.01.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. Açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 02.02.2022 tarihli 2019/3934 Esas ve 2021/276 sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12989, Karar No: 2010/12119, Tarih: 21.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/12989 E.  ,  2010/12119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çankırı Asliye 2.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mağdurlara kendisine neden güldüklerini sorduktan sonra, belindeki kapalı bıçağı çıkararak, herhangi bir söz söylemeden ve bıçağı doğrultmadan elinde tuttuğu sırada mağdurların kaçtığının anlaşılması karşısında, bıçağın kapalı olması, tehdit sözü bulunmaması dikkate alınarak sanığın silahın korkutucu özelliğinden faydalanmasının sözkonusu olmadığı ve tamamlanan eylemin silahlı tehdit suçunu oluşturmadığından beraat kararı verilmesi gerekirken, eylemin şikayete bağlı sair tehdit niteliğinde olduğu biçimindeki yerinde olmayan nitelendirme ile şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2746, Karar No: 2008/5607, Tarih: 21.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2746 E.  ,  2008/5607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi Belediye Başkan vekili tarafından 08.11.2007 tarihinde İcra Mahkemesine başvurularak, İcra Müdürlüğünün 2005/2152 talimat sayılı takip dosyasında belediyeye ait taşınmazlar üzerine konulan haczin kaldırılması isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Haciz tarini itibarı ile uygulanması gereken 5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesinin olaya uygulanması zorunludur. Bu maddeye göre; belediye vergi, resim ve harç gelirleri ile kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları haczedilemez.

Fiilen kamu hizmetinde kullanılan taşınır ve taşınmaz mallarla ilgili şikayet süreye tabi değildir. Çünkü bu mallar yerel yönetim sınırları içinde yaşayanlar tarafından ihtiyaç halinde kullanılan mallardır.(örneğin, itfaiye aracı, arazöz, mezarlık, hastane gibi) Bunların haczi kamu düzeni ile ilgilidir. Borçlu Belediyenin daha önce şikayet konusu yaptığı bu husus daha sonrada şikayet konusu yapılabilir.

Somut olayda, alacaklı tarafından borçlu belediyenin taşınmazları üzerine konulan hacizler Mahkemece belediye meclis kararı ile kamuya tahsis edildiği gerekçe gösterilerek kaldırılmıştır. Mahkemece, öncelikle işin gereği usulüne uygun olarak duruşma açılarak mahcuz taşınmazların tapu kayıtları getirtilip gerekli araştırma yapılıp bu taşınmazların yukarıda belirtilen yasa maddesinde öngörüldüğü üzerine fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığının tesbiti ile oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekir. Belediye Meclisince alınmış bulunan kamuya tahsis kararının yasa uyarınca sonuca bir etkisi bulunmamaktadır. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7320, Karar No: 2013/13843, Tarih: 27.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/7320 E.  ,  2013/13843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının, eski eşinden Uyap sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre 09/09/2003 tarihinde boşandığı anlaşılmış olup, boşanma dosyasının onaylı suretinin veya boşanma ilamının dava dosyası içerisinde yer almadığı tespit edilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının boşandıktan sonra davalı kuruma başvurarak, ölen babasından dolayı ölüm aylığı almaya başladığı, davalı kurum tarafından, yapılan soruşturma sonucunda davacının, boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle, ölüm aylığının kesilmesine karar verildiği, davacıdan, 20/10/2008-19/04/2011 tarihleri arasında yapılan yersiz ödemelerin iadesinin talep edildiği görülmüştür. Davalı kurum işlemine dayanak teşkil eden Kontrol Memurluğu raporunun ve davacının şahsi sicil dosyasının, dava dosyası içerisinde bulunmadığı anlaşılmıştır. Yargılama aşamasında dinlenen davacı tanıkları ... ve ... , davacının torunu ve kızı ile birlikte ... yerleşim yerinde yaşadığını, eşinden sekiz senedir ayrı olduğunu beyan etmişler; davacı vekili tarafından dosyaya sunulan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 02/12/2010 tarihli, 2010/410, 2010/641 sayılı vesayet kararında, davacının, Çerkezköy'deki yerleşim yerinde birlikte yaşadığı yaşı küçük torununa vasi olarak tayin edildiği anlaşılmış olup, dosyada eylemli birlikte yaşama olgusunun varlığına ilişkin herhangi bir araştırma yapılmadığı görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi Öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, davacı hakkında düzenlenen kontrol memurluğu raporu ile davacının şahsi sicil dosyası davalı kurumdan temin edilmeli, davacının boşanma davası dosyası incelenmek üzere mahkemesinden istenmeli, özellikle 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihinden itibaren, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden davacı ve boşandığı eşinin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5686, Karar No: 2016/4791, Tarih: 14.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/5686 E.  ,  2016/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline işyeri sigorta poliçesiyle sigortalı olan işyerinde klima sistemleri bağlı olan su vanasının kırılması nedeniyle hasar meydana geldiğini, hasar nedeniyle sigortalıya hasar ödemesi yapıldığını, kırılan vananın davalı AVM yönetimi tarafından yaptırıldığını, ödenen 12.992,00 TL hasar bedelinin rücu edilmesi amacıyla davalı aleyhine başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ve takibin durduğunu belirterek takibe yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; mahkemenin görevli olmadığını, bina maliki olmadıklarını ve hasarın meydana gelmesinde kusurları bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı şirketin zararın meydana gelmesinde kusuru olmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 14.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20858, Karar No: 2015/2872, Tarih: 26.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20858 E.  ,  2015/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 19.12.2013 tarihli geri çevirme kararı eksiksiz olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1- Dava konusu taşınmaza komşu olan 49 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas olan tapu kaydının dosya içerisinde bulunan suretlerinden Şubat 1930 tarih 29, 31, 34, 35, 36, 45 ve 52, Şubat 1940 tarih ve 13, 18, Mayıs 1931 tarihli 20, 27, 32 ve 38 numaralı geldi kayıtlarının bulunduğu anlaşılmıştır. Yukarıda tarih ve numarası yazılı tapu kayıtları ile varsa bu kayıtların da geldilerinin,

2- Dava konusu taşınmaza revizyon gören tapu kayıtlarından Ocak 1954 tarih ve 59 sıra numaralı tapu kaydının yüzölçümünün 36.196 m2 olduğu, bu kaydın geldi kayıtlarının tamamında ise yüzölçümünün 6 dönüm olduğu anlaşıldığından yüzölçümündeki artışın neden kaynaklandığı (mahkeme kararı, idari karar vs.) araştırılarak alınacak cevabi yazı ve ilgili belgelerin,

3- Davacıların dayanağı olan Eylül 1294 tarih ve 10 sıra numaralı tapu kaydından ayrılan ve .... oğlu ..... Efendi mirasçıları adına kayıtlı Şubat 1325 tarih ve 29 sıra numaralı tapu kaydının tedavül görmediği bildirilmiş olup bu tapu kaydı üzerinde ne gibi bir işlem yapıldığının (Hazineye devir, 3. kişiye temlik gibi) araştırılarak alınacak cevabi yazı ve ilgili belgelerin dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5697, Karar No: 2011/4244, Tarih: 22.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5697 E.  ,  2011/4244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 123 ada 47 parsel sayılı 13335,24 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak eşit paylarla davalılar ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...'ün tutunduğu 17.09.1985 tarih 19, 32 ve 78 sayılı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazı kapsamadığı gibi taşınmaz üzerinde tespit tarihinde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının da gerçekleşmediği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Davacı taraf vergi kaydına da dayanmış ise de; mahkemece zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...'ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin ödenen harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın davacıdan alınmasına, 22.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8096, Karar No: 2020/297, Tarih: 14.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8096 E.  ,  2020/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : TAVŞANLI İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.