muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/605, Karar No: 2018/11049, Tarih: 10.09.2018

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre; fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendine göre “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” da yasaktır.

Alıcı ortam olan denizlerin korunması ile ilgili düzenlemelere gelince;

Anılan Yönetmeliğin “Denizlerle İlgili Kirletme Yasakları” kenar başlıklı 23. maddesinde özetle; 6. maddede bahsedilen kirletici etkileri doğuran her türlü deniz ve kıyı suyu kullanımı ile boşaltımlar tamamen yasaklanmış veya izne bağlanmıştır. Hiç kimse gerekli izni almadıkça denizlere yasaklanmış veya izne tabi kılınmış maddeleri atamaz ve boşaltamaz. Gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıklar ile her türlü kargo artık ve atıklarının boşaltılması yasaktır. Öte yandan gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı, tüm gemiler için Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin (Marpol 73/78) Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yapılamaz. Yüzme ve rekreasyon amacıyla kullanılan kıyı sularının kirlenmesinin önlenmesi için sahillerin kum bandı üzerinde veya burayı etkileyecek yakınlıkta inşa edilen fosseptiklerin sızdırmasız olması ve oluşan atıksuyun arıtma tesisi ya da kanalizasyon sistemine verilmesi gereklidir. Hafriyat artıkları, moloz, arıtma ve proses artığı çamurlar ve benzeri atıkların bertaraf amacıyla deniz ve kıyı sularına boşaltımı yasaktır.

Yukarıda belirtildiği üzere denizlere deşarj izni bazı durumlarda atıksuyun arıtılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Öte yandan atıksuyun arıtılmış su olduğunun kabul edilebilmesi için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesinde belirtilen 16 sektör bakımından Yönetmeliğin ekindeki tabloda gruplar halinde öngörülen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, dolayısıyla deşarj edilme koşulunun gerçekleştiğinden bahsedilemez.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sahil Güvenlik ekiplerinin helikopterle icra ettiği görev sırasında, sanığın PRENSES SVETLANA isimli teknesinden kaynaklanan deniz yüzeyinde petrol türevi yağ/yakıt kirliliği tespit edildiği, tutanak düzenlendiği anlaşılmaktadır. Sahil güvenlik ekipleri, yatın yanına gittiklerinde hava şartları nedeniyle kirlenmenin etkileri kaybolduğu için denizden numune alamamıştır.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sahil Güvenlik ekiplerinin helikopterle icra ettiği görev sırasında, sanığın PRENSES SVETLANA isimli teknesinden kaynaklanan deniz yüzeyinde petrol türevi yağ/yakıt kirliliği tespit edildiği, tutanak düzenlendiği anlaşılmaktadır. Sahil güvenlik ekipleri, yatın yanına gittiklerinde hava şartları nedeniyle kirlenmenin etkileri kaybolduğu için denizden numune alamamıştır.

Sanığın, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20/ı, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 6 ve 23. maddelerinde düzenlenen denizi kirletme yasağına aykırı davranarak, çevreyi kasten kirletme suçunu işlediği anlaşılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından katılan Antalya Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18587, Karar No: 2014/36294, Tarih: 10.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18587 E.  ,  2014/36294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/8887

MAHKEMESİ : Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2012/565 (E) ve 2012/495 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müştekinin Mersin Devlet Hastanesi genel cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 14.02.2012 tarihli raporunda, müştekinin hayati tehlike geçirdiği ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği bildirilmiş ise de, müştekide tespit edilen hangi yaralanmanın hayati tehlikeye yol açtığının belirtilmemesi nedeniyle, söz konusu raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı gözetilmeden ve müştekinin temin edilebilen tedavi evrakı, film ve grafileri ile birlikte mevcut raporlarının Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi, buradan aldırılacak raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık savunmalarına, müşteki anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ile müşteki İlkay'ın olaydan önce yaklaşık 7 yıldır gayriresmi olarak karı-koca hayatı yaşadıkları, müştekinin sanıktan ayrılacağını söyleyip birlikte yaşadıkları evi boşaltmasını istediği, bu nedenden dolayı tartıştıkları ve sanığın eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, her ne kadar sanık ile müşteki arasında Medeni Kanuna göre geçerli bir evlilik akdi yok ise de, sanığın uzun yıllardır müşteki ile fiilen karı-koca hayatı yaşadığı ve evlilik ilişkisini içselleştirdiği, bu haliyle müştekinin fiili bir evlilik ilişkisi sürdürdüğü sanık Gülsüm'ü birlikte yaşadıkları evden adeta kovarcasına çıkarmak istemesinin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeni sayılıp sayılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen

hakları kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-
Yargıtay — Esas No: 2011/21855, Karar No: 2012/7618, Tarih: 13.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/21855 E.  ,  2012/7618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçluya satış ilanının 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uygulanmak suretiyle tebliğ edilmek istenildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükmü yer almaktadır. Madde bu haliyle, iki hali birlikte düzenlemiştir. Bunlardan ilki “adreste bulunmama”, diğeri ise “tebellüğden imtina”dır. Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinin birinci fıkrasında; “Muhatap veya adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak kendisinin imzalaması gerekir.” hükmü öngörülmüştür.

Burada Tüzüğün 28. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını “tahkik etme” görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp,  buna tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde, yapılan işlemin, usulüne uygun olup olmadığı, hakim tarafından denetlenebilir.

Muhatabın, tebliğ adresinde ikamet etmekle birlikte, kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmadığının, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin beyan ve bunun tevsik edilmesi halinde ancak, maddede sayılanlardan, örneğin muhtara imza karşılığı tebliğ edilip, 2 numaralı fişin kapıya yapıştırılması ve komşunun durumdan haberdar edilmesi işlemlerine geçilebilecektir. Tahkikatta muhatabın adresten kesin olarak ayrıldığının ya da öldüğünün tespiti halinde ise Tüzüğün 28. maddesinin 2., 3., 4. fıkraları gereğince işlem yapılacaktır.

Bu itibarla; Tüzüğün 28. maddesinde öngörülen şekilde ve maddede belirtilen kişilere sorularak imzaları da alınmak suretiyle, şayet imzadan çekinmeleri halinde, bu husus da belirtilerek, muhatabın adreste geçici olarak bulunmama sebebi ve tevziat saatlerinden sonra geleceği “tevsik edilmeden”, Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre yapılan tebligat işlemi geçersizdir. Zira bu belgeleme işlemi, devamı işlemleri belirlemesi yanında muamelenin doğru olup olmadığına karar verilmesi yönünden yardımcı olacak ve tebliği isteyen makam ve hakimin denetimini sağlayacaktır.

21. maddeye göre yapılan tebligatlarda tebliğ tarihi, maddenin son cümlesinde açıkça belirtildiği üzere, iki numaralı fişin, yani ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihtir. Tebliğ tarihinin bu şekilde belirlenmesi ve geçerli sayılabilmesi, tebliğ memurunun yukarıda açıklanan araştırmayı mutlaka yapmasına ve belgelemesine bağlıdır (HGK'nun 25.01.2006 tarih ve 2005/2-772/17 sayılı kararı).

Somut olayda tebliğ işleminin, muhatabın tevziat saatinde adreste bulunmadığı nedeni ile tebligatın mahalle muhtarı imzasına teslim edilip 2 no'lu formülün kapısına yapıştırılarak beyanda bulunan vekilinin imzadan imtina ettiği belirtilmek suretiyle yapıldığı görülmektedir.

Görüldüğü üzere muhatabın tevziat saatlerinden sonra adresine dönüp dönmeyeceği, dönecekse ne zaman döneceği tevsik edilmediğinden satış ilanının Tebligat Kanunu'nun 21.maddesine göre yapılan tebligatı usulsüzdür.

İİK'nun 127. maddesi gereğince satış ilanının bir suretinin alakadarlara tebliği zorunludur. Yukarıda belirtildiği üzere tebliğ, Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı olarak yapıldığından, satış ilanı tebliği zorunluluğu bu hali ile yerine getirilmediğinden, bu husus başlı başına ihalenin feshi sebebidir. Mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar vermek gerekirken reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5642, Karar No: 2018/1110, Tarih: 22.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/5642 E.  ,  2018/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.02.2018 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ..., davalılar ... vd. vekili Av. ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... vekili Avukat, davalı ... vekili Avukat, davalı ... ... gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tenkis, birleştirilen dava tazminat isteğine ilişkindir.

Asıl davada davacılar, mirasbırakan ...’in mal kaçırmak amacıyla maliki olduğu 335 Ada 1 parsel sayılı taşınmazı eşi davalı ...’ye ölünceye kadar bakma akdiyle, 1488 parsel sayılı taşınmazı davalı oğlu ...’a, 1300 parsel sayılı taşınmazı davalı kızı ...’a, 1159 parsel sayılı taşınmazı davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiğini, 1159 parselin davalı ... tarafından davalı ...’ye, 1488 parselin de davalı ... tarafından ...’e temlik edildiğini, yapılan tüm işlemlerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkisine, birleştirilen davada dava konusu 1159 ve 1488 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak asıl davanın reddi halinde tazminata karar verilmesini istemişler, 11/12/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talep ettikleri tazminat miktarını 46.200,00-TL’ye yükselterek davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

Bir kısım davalılar, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin yapıldığı tarihte mirasbırakanın 71 yaşında olduğunu, 1974 yılında geçirdiği av kazasında gözünden yaralandığını, sağlık sorunları bulunduğunu, ölümünden önce 10 yıl boyunca felçli olarak yaşadığını, geçirmiş olduğu av kazası nedeni ile borçlandığını ve 1488 parsel sayılı taşınmazı satmak zorunda kaldığını, davalı ...'ın eşinin bileziklerini satıp kredi de çekerek borçları ödediğini, 335 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki mirasbırakanın oturdağı evin tamir masraflarının davalı ... tarafından karşılandığını, davalı ..., ... ve ... ise; taşınmazı iyiniyetle satın aldıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muris muvazaası iddiasının ispatlandığı ancak 1159 ve 1488 parsel sayılı taşınmazları temlik alan bir kısım davalının iyiniyetli oldukları gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mirasbırakan ...’ın 21.10.2013 tarihinde öldüğü, geride ilk eşinden olan çocukları davacılar ..., ... ve davalı ... ile ikinci eşi ... ve ...’den olan kızı davalı ...’ın mirasçı olarak kaldıkları, davalı ...’nin davalı ...’ın eşi, davalı ... de ilk eşinden olan kızı olduğu, mirasbırakanın 05.02.1987 tarihinde maliki olduğu 1488 parseli oğlu ...’a, 1300 parseli 15.03.2002 tarihinde kızı ...’a, 1159 parseli 03.08.1990 tarihinde gelini ...’ye satış suretiyle, 335 ada 1 parseli 22.10.2013 tarihinde eşi ...’ye ölünceye kadar bakma akdiyle devrettiği, ...’ın 1488 parseli 28.10.1994 tarihinde dava dışı kişilere ve bu kişilerin de 25.09.1995 tarihinde davalılar ... ve ...’e, ...’nin 1159 parseli 25.11.1994 tarihinde davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, mirasbırakan tarafından davalılar ..., ... ve ...’ye temliklerin mal kaçırmak amacıyla yapıldığı, 1159 ve 1488 parsel sayılı taşınmazları devralan davalıların kötüniyetli oldukları hususunun kanıtlanamadığı ve 335 ada 1 parsel bakımından ise davalı ...’ye devrin mal kaçırma amacıyla değil, gerçekten bakılma amacıyla yapıldığı, davalının da bakım borcunu yerine getirdiği saptanarak, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, asıl davada 1300 parsel yönünden tapu iptal ve tescile, birleştirilen davada da 1159 ve 1488 parseller açısından tazminata hükmedilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacıların tüm, bir kısım davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde olmadığınan reddine.

Bir kısım davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Asıl dava, 30000-TL değer gösterilerek açılmış ancak dava konusu edilen her bir taşınmaz için ne kadar dava değeri gösterildiği açıklanmamış olup asıl davanın kısmen kabul edildiği gözetildiğinde yargılama giderleri bakımından kabul-ret oranına göre nasıl hüküm kurulduğu anlaşılamamaktadır.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davalarında dava değerinin, çekişme konusu taşınmazın tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçıların paylarına isabet eden toplam değer olacağı da kuşkusuzdur.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davalarında dava değerinin, çekişme konusu taşınmazın tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçıların paylarına isabet eden toplam değer olacağı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; asıl davada, yargılama sırasında dava konusu taşınmazların davacıların miras payına isabet eden ve keşfen saptanan dava tarihindeki değerleri üzerinden harç ikmal edilmediği dikkate alındığında dava değeri olarak bildirilen 30.000-TL üzerinden dava konusu edilen her bir taşınmazın dava değerinin ayrı ayrı açıklattırılması ve kabul-ret oranı gözetilerek davacılar yararına yargılama giderine hükmedilmesi, asıl davada tapu iptal ve tescil hükmü kurulan 1300 parselin tamamı üzerinden değil davacıların miras payına isabet eden değer üzerinde harç alınması, ayrıca asıl davada davalı ... ve ... lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nasıl saptandığı belli olmayacak şekilde denetime elverişsiz yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi davalılar ..., ... ve ... arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı halde yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu tutulmaları da isabetsizdir.

Bir kısım davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekilleri için 1.630.00.'ar-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22/02/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY-

Dava konusu 1159, 1300 ve 1488 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan tarafından davalılar ..., ... ve ... yaptığı temliklerin muvazaalı olduğu saptanarak ve 1159 ve 1488 parsel sayılı taşınmazları devralan diğer davalıların iyiniyetli oldukları gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi ayrıca yanlış hesaplanan yargılama giderleri ve vekalet ücreti konusunda çoğunlukla aynı görüşteyiz. Ancak murisin ikinci eşi ... dava konusu 335 ada 1 parsel sayılı taşınmazı ölünceye kadar bakma akdiyle temlikinin de muvazaalı olduğu kanaatindeyiz.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (TBK) m. 611. maddesine göre ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi, taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükleyen bir akittir. (818 s. Borçlar Kanununun (BK) m. 511). Başka bir anlatımla ivazlı sözleşme türlerindendir. Bu sözleşme ile bakım alacaklısı, sözleşme konusu malın mülkiyetini bakım borçlusuna geçirme; bakım borçlusu da bakım alacaklısına yasanın öngördüğü anlamda ölünceye kadar bakıp gözetme yükümlülüğü altına girer. (TBK m. 614 (BK) m. 514)).