muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7504, Karar No: 2012/580, Tarih: 19.01.2012

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir.

kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu bölge/bölgeler yönünden geniş kapsam.....araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan köy/mahalle muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulü yönünde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4257, Karar No: 2023/702, Tarih: 22.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4257 E.  ,  2023/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2015/13006 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 15 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli, 2015/778 E. 2016/231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının Temyiz talebi

Arama kararı olmaksızın, şüphe üzerine durdurulan sanığın kaba üst aramasının yapılması hukuka uygun olduğundan, eylemi sabit olan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın üzerinde 6136 sayılı kanun kapsamında taşınması yasak olan bıçak bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Şüphe üzerine durdurulan sanığın yapılan kaba üst araması sonucu bel kısmında kabarıklık olduğu fark edilip sorulduğunda, suça konu bıçağı rızası ile teslim ettiğine dair yakalama tutanağı dosyada mevcuttur

3. Adli emanette kayıtlı suça konu 1 adet siyah renkli metal sap kısmı 11.5 cm açma kapama pimli namlu kısmı 9 cm olan bıçağın, sustalı çakı niteliğinde olup, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte olduğuna dair rapor

4.Sanık savunmasında, "Fırında çalıştığı için gece yolda yürürken bir şey olursa diye tedbir amaçlı yanına bıçak aldığını, olay günü parkta kimlik sorgusu yapan polisler üzerinde bir şey var mı diye sorduklarını, kendisinin de bıçağı çıkarıp rızasıyla teslim ettiğini " beyan etmiştir

IV. GEREKÇE

1. Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü şüphe üzerine durdurulan sanığın yapılan kaba üst araması üzerine belinde kabarıklık olduğunun fark edildiği ve kendisine üzerinde suç unsuru bulunup bulunmadığı sorulduğunda, uzmanlık raporu ile 6136 sayılı Kanun kapsamında taşınması yasak nitelikte olduğu belirlenen sustalı çakıyı rızası ile teslim ettiği ve suça konu bıçağın bu şekilde muhafaza altına alındığı olayda,

IV. GEREKÇE

1. Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü şüphe üzerine durdurulan sanığın yapılan kaba üst araması üzerine belinde kabarıklık olduğunun fark edildiği ve kendisine üzerinde suç unsuru bulunup bulunmadığı sorulduğunda, uzmanlık raporu ile 6136 sayılı Kanun kapsamında taşınması yasak nitelikte olduğu belirlenen sustalı çakıyı rızası ile teslim ettiği ve suça konu bıçağın bu şekilde muhafaza altına alındığı olayda,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.12.2018 tarihli, 2016/20-1453 esas ve 2018/604 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 2559 sayılı PVSK’nın 4/A maddesinde polise, kişileri ve araçları tecrübesine ve içinde bulunulan durumdan edindiği izlenime dayanan makul bir sebebin bulunması hâlinde durdurma ve yoklama biçiminde üstlerinde kontrol yapma yetkileri tanındığı, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 27. maddesinde bu yetkinin kullanılması için "umma" derecesinde makul şüphe arandığı, kolluk görevlisinin tecrübesine dayanarak, izlediği davranışlarından, o kişinin bir suç işleyeceği veya işlediği hususunda kanaat elde etmesi veya kişinin silâhlı olduğu ve hâlen tehlike yarattığı kanaatine varması durumunda kişiyi durdurup yoklama biçiminde kontrol yapabileceği belirtildiğinden, somut olayımızda şüphe üzerine durudurlan sanığın, elle kabaca icra edilen yoklama biçiminde kontrol olarak kaba üst aramasının yapılması için ayrıca bir arama kararı ya da yazılı arama emri alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla suçun konusunu oluşturan bıçağın ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, sanığın, yasal unsurları itibariyle olaşan suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. Anayasa Mahkemesi’nin, 02.08.2022 ... ve 31911 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 21.04.2022 ... ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer ... “”...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin “...seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri yargılama usulüne tabi olması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250. maddesinde düzenlenen Seri Yargılama Usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdii edilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli, 2015/778 E. 2016/231 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısısnın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10420, Karar No: 2008/11662, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10420 E.  ,  2008/11662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının 15.09.2008 tarih M.42.0.KBB.0.13.05.310.00/3424-11419 sayılı yazısı ile dava konusu taşınmazın kamulaştırma kararının alındığı 29.06.2005 tarihinden önce 19.07.1999 gününde Belediye Meclis kararıyla 1/1000 ölçekli uygulama imar planında yola isabet edecek alan olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmazın belirtilen bu özelliklerine (1/1000 ölçekli plan içerisinde kalmış bulunduğuna) göre arsa niteliğinde olduğunun kabulü ile, 4650 Sayılı Yasa ile değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinde belirtilen yönteme uygun olarak yeniden bilirkişi kurulu oluşturulup rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, taşınmaza tarım arazisi özelliği ile değer belirleyen rapora dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2302, Karar No: 2019/4619, Tarih: 13.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/2302 E.  ,  2019/4619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Kiraz Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/153 esas sayılı dosyasında yürütülen soruşturma kapsamında Kiraz İlçe Jandarma komutanlığında merkez karakol komutanı olarak görevli ... tarafından ... ...'ın tanık sıfatıyla alınan ifade tutanağında adına atılan imzanın ... ...'ın eşi sanık ... tarafından atıldığı, ...’ın da sanık ...'ı imza atması için azmettirdiği iddiası ile sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan açılan kamu davasında; dosya kapsamından, sanıklardan ...’nun epey bir kişinin ifadesini aldıklarını evleri tek tek dolaştıklarını beyan ettiği, soruşturma aşamasındaki beyanında, ifadeyi ilçe jandarma komutanlığı hizmet binası dışında aldığını, olayı tam olarak hatırlamadığını, kendisinin başkası yerine imza attırmasının sözkonusu olamayacağını beyan ettiği, sanıklardan ... yargılama aşamasındaki beyanında, komutanın ifade almak için kendilerini bir yerde topladığını, ...'ın eşi olan ... ...'ın da orada olduğunu, ... ...'ın imza atıp atmadığını bilmediğini, kendisinin ...'ı ...'in yerine imza atması için azmettirmediğini beyan ettiği, soruşturma aşamasında ...'nun kendisinin evine geldiğini, kendisinin, eşinin, annesinin ve babasının beyanını aldığını, sonra evinin yanında oturan amcası ...'ın evine gittiklerini, eve gittiklerinde ... ve ... ...'ın evde olduklarını, önce amcası ...'ın ifadesinin alındığını, sonra ... ...'ın ifadesinin alındığını, ... ... adına atılan imzayı kimin attığını görmediğini, ...'ı yengesinin yerine imza attırması hususunda azmettirmediğini beyan ettiği, sanık ...'ın da yargılama aşamasındaki beyanında, ...'nun ifade almak amacıyla ...'ın evine geldiğini, ...'in eviyle kendisinin evi arasında ortalama 5 metre kadar mesafe bulunduğunu, ... eve geldiğinde kendisinin de ...'lerin evinde olduğunu, ...'nun eve sabah saat 09:00-10:00 sıralarında geldiğini, ...'ın kaçırıldığı iddia edilen gün kendisinin eşi ile birlikte ...'ın evinde olduklarını, gece saat 20:00 sıralarında ertesi gün saat 01:00 a kadar ...'ın evinde kaldıklarını ve eşiyle beraber sonra evlerine döndüklerini, o süre zarfında ...'in bir yere gitmediğini, komutanın ifade aldığı gün eşinin de ...'ın evinin olduğu yere geldiğini, ifadesini verdiğini, sonra evlerine gittiğini, giderken de "ben ifademi verdim sen benim yerime imza atarsın" diye söylediğini, kendisinin yine de verdiği ifadeyi alarak imza atması için eve götürdüğünü, eşinin o sıra hamur yoğurduğunu ve ellerinin hamur olduğunu, sen benim yerime imza at diye söylediğini, kendisinin de öyle söylediği için imza attığını, önceki ifadesini kabul etmediğini, o sıralar ...'le evli oldukları için ondan korktuğundan dolayı o şekilde ifade verdiğini, ancak şu anki ifadesinin doğru olduğunu beyan ettiği, sanık ...'nun ... ..

...'le evli oldukları için ondan korktuğundan dolayı o şekilde ifade verdiğini, ancak şu anki ifadesinin doğru olduğunu beyan ettiği, sanık ...'nun ... ...'ın imzasının ifade tutanağına sahte olarak atılmasında somut bir menfaatinin bulunmadığı, zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket etmediği aynı gün birden fazla ifade alınması sebebiyle imza ile ilgili karışıklık meydana gelmiş olmasının muhtemel olması karşısında; sanığın sahtecilik kastı ile hareket ettiğini gösterir mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı, eyleminin kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olduğu takdirde TCK'nin 257. maddesinin 2. fıkrasında tanımlanan ''ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma'' suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği, diğer sanık ...’ın ise bu suça azmettirdiğine dair somut bir delil bulunmadığı gözetilmeden, bu sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyizi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 13.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6635, Karar No: 2019/247, Tarih: 10.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6635 E.  ,  2019/247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 2008 takvim yılı için mahkûmiyet

2009 takvim yılı için beraat

Mütalaa ve Vergi Suçu Raporuna konu olan ve düzenlenen iddianame kapsamında bulunmayan "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan dolayı Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; ....Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2013 tarihli ve 2013/7537 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı dikkate alınarak; öncelikle durma kararı verilip, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, iddianamede yer almayan 2008 yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyet ve mütalaa bulunmayan 2009 yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.