muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2538, Karar No: 2018/7842, Tarih: 04.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2538 E.  ,  2018/7842 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki........ İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik ......kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik........kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ....... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ..... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ......... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle

./..

-2-

kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek ....... bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ......... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayıl........eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ....... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

.......

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

.......

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2012/14312, Karar No: 2012/16189, Tarih: 27.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/14312 E.  ,  2012/16189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 1) 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu için: Ortadan kaldırma 2) 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu için: Mahkumiyet

I-Sanık hakkında 2002 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa 2002 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.05.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının ortadan kaldırılması gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin zamanaşımının gerçekleşmediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 2003 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2003 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6933, Karar No: 2014/2136, Tarih: 27.03.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6933 E.  ,  2014/2136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi : 29.03.2013

Numarası : 2012/589-2013/209

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin ayıplı ifası sonucu 3. şahsın uğradığı zararın iş sahibince karşılanmaması sebebiyle yükleniciden rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan 21.04.2008 tarihli "yağmur suyu baca ve ızgaralarının tamiratı, yükseltilmesi ve deplase edilmesi yapım işi" sözleşmesiyle davalı yüklenici, davacı iş sahibi idarenin şehrin muhtelif yerlerinde bulunan 1200 adet logar kapağı ile 2000 mt. yağmur suyu ızgarasının tamiratı, yükseltilmesi ve deplase edilmesi işini üstlenmiştir. Davalı yüklenici tarafından iş tamamlanarak iş sahibince 09.01.2009 tarihinde geçici kabulü, 02.10.2010 tarihinde kesin kabulü yapılmıştır. 05.07.2009 tarihinde dava dışı A. Sigorta A.Ş.'ye sigortalı Ç. İnş. Ltd. Şti. adına kayıtlı ... plaka sayılı aracın K. T. Bulvarını takiben E. K. Okulu istikametine geldiği sırada kalkık halde bulunan logar kapağına çarpması sonucu araçta meydana gelen hasar sebebiyle Gaziantep 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/429 Esas 2011/187 Karar sayılı ilâmıyla iş sahibi G.. M.. %75 kusurlu kabul edilerek 5.625,00 TL tazminatın 15.09.2009 ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş, derecaattan geçerek kesinleşen karar sonucu davacı iş sahibince dava dışı sigorta şirketine 9.632,93 TL ödeme yapılmıştır. Davada işin ayıplı ifa edilmesi sebebiyle ödenen bu paranın rücuen tahsili talep edilmektedir.

Eser sözleşmelerinde ayıp, yapılan eserde sözleşme ve eklerine göre bulunması gereken niteliklerin bulunmaması ya da olmaması gereken bozuklukların olması şeklinde ortaya çıkmaktadır. Dava ve işin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunun 359. maddesinde açık ayıplarda imâl olunan şey teslim olunduktan sonra, iş sahibinin işlerin mutad cereyanına göre imkânını bulur bulmaz o şeyi muayene ve kusurları varsa yükleniciye bildirmeye mecbur olduğu, aynı Yasanın 362/son maddesinde de eserdeki kusurun sonradan ortaya çıkması halinde iş sahibinin vakıf olur olmaz keyfiyeti yükleniciye bildirmeye mecbur olduğu hükmü getirtilmiştir. Davacı, işin ayıplı yapılması sonucu zarara uğranıldığını iddia ettiğinden, işin ayıplı olup olmadığı ve ayıbın niteliğinin araştırılması gerektiği halde bu konuda mahkemece inceleme yaptırılmadığı gibi, davalı yüklenici taraf olmadığından onun yönünden bağlayıcı olmamakla birlikte Gaziantep 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin az yukarıda esas ve karar numarası belirtilen dosyasında hükme esas alınan 27.12.2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda logar kapağının asfalt zemin seviyesine göre ayarlanmaması, bağlantıların yapılmaması bunları yaptığı ifade edilen iş sahibi GASKİ'nin kusuru olarak kabul edilmesine rağmen bu yönde araştırma yapılmamış, davalı yüklenicinin Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 26. maddesine göre geçici kabulden sonraki dönemde gözetim ve denetim sorumluluğu olmaması sebebiyle rücu hakkının bulunmadığı yönündeki bilirkişi raporuna itibar edilerek dava sonuçlandırılmıştır.

Dava açılırken işin gizli ayıplı ifası sonucu 3. kişiye ödenen zararın mahkemece rucüen tahsili istendiğinden mahkemece konusunda uzman bilirkişiden, dosyadaki mevcut delil, belge ve tutanaklar ile Gaziantep 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/429 Esas 2011/187 Karar sayılı dosyasındaki deliller ile trafik kazası tespit tutanağı ve bilirkişi raporları ve mevcut bulgular dikkate alınmak suretiyle, davalı yüklenici tarafından yapılan ve hasarın oluşmasına neden olan logar kapağının tamiratı, yükseltilmesi ve deplase edilmesi işin yapımında ayıplı imalât bulunup bulunmadığı, varsa ayıbın açık veya gizli ayıp niteliğinde olup olmadığı hususunda denetime elverişli ve gerekçeli rapor alınıp, ayıbın varlığı ile gizli ayıp niteliğinde olması halinde diğer davada, dava ihbar edilmek suretiyle ayıp ihbarında da bulunulduğundan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 360/II. maddesinin son cümlesi uyarınca davacı iş sahibinin, yüklenicinin kusuru ile dava dışı sigorta şirketine ödediği hasar bedelinden ibaret zararının davalıdan tahsiline karar verilmesi, imalatta ayıp olmaması ya da ayıbın açık ayıp olması durumunda, geçici kabulde veya geçici kabulden itibaren makul süre içinde açık ayıpla ilgili ayıp ihbarında bulunulmadığı da gözetilerek şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile ve bakım gözetim sorumluluğunun yükleniciye ait olmadığı düşüncesiyle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4508, Karar No: 2020/4748, Tarih: 24.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4508 E.  ,  2020/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, müşterek çocuklarının sınavlarda başarılı olması nedeniyle davalılardan ... Eğitim Hizmetleri Ve Yayıncılık Ticaret Limited Şirketinin işlettiği ... Lisesine %100 burslu kaydının yapıldığını, 1 sene bu şekilde okuduktan sonra kayıt yenileme işlemi yapılacağı sırada davalının %100 burslu durumunu inkar ettiğini ve kayıt yenilemeye yanaşmadığını, daha sonra adı geçen fen lisesinin diğer davalıya devrinin onaylandığını, davacıların müşterek çocuklarının başarısı nedeniyle aslında devlete ait bir fen lisesini kazanmış olmasına rağmen davalının tam burslu okutma taahhüdüne istinaden kaydını buraya yaptıklarını ve ikinci sene bu durumun inkar edildiğini, bu nedenle davacıların müşterek çocuklarını başka bir özel okula yazdırmak zorunda kaldıklarını ve bu durumun çocuğun psikolojisini olumsuz etkilediğini ileri sürerek 20.250.00 TL maddi zararın ve 500,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, özel eğitim hizmeti alımına ilişkin sözleşmeden doğan maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir. Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise "bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır.

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

BAŞKANLIĞI

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

BAŞKANLIĞI

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için, yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut olayda, davacıların müşterek çocuklarının öğrenimi için davalı şirketin işletme olduğu özel okulda bir sene öğrenim gördüğü, daha sonra kaydın yenilenmemesi nedeniyle uğramış oldukları maddi-manevi tazminat taleplerine ilişkin olduğu anlaşılmakta olup, davacılar bu hukuki işlem içerisinde tüketici konumunda olup, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işlemi olduğunun kabulü gerekir. Bu itibarla uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. O halde mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın Tüketici Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre, davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan 125,00 TL temyiz harcının davalı ... Eğit. Hiz. ve Yay. Tic. Ltd. Şti.'ye, 125,00 TL temyiz harcının davalı ... Yay. Araş. Taş. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16237, Karar No: 2013/9231, Tarih: 20.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/16237 E.  ,  2013/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, 01.11.2005-02.02.2006 tarihleri arasında fiilen çalışmış olmasına rağmen davalı belediyenin haber vermeksizin çıkış işlemi yaptığını, bu tarihlere ait haklarından mahrum kaldığını, davalı belediyenin ücretini bazen ödediğini, bazen de ödemediğini, bununla beraber işçiler arasında ayrım yaptığını, bazı işçilerin fazla ücret alırken onlardan daha az ücret aldığını, yada hiç alamadığını belirterek ayrımcılık tazminatı, ücret ve ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.11.2005-02.02.2006 tarihleri arasında Valilikçe verilen geçici işçi vizesi dolduğu için iş akdinin askıya alındığını, bu süre içinde davacının fiilen çalışmasının olmadığını, ... işçileri arasında hiçbir ayrım yapılmadığını, işçilerinin ücret alacaklarının belediye bütçesine göre adil bir şekilde ödendiğini, davacının tazminat talebinin yerinde ve hukuki olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatillerinde çalışıldığını ispat yükü davacı işçi üzerindedir.

Davacı ve diğer çalışanların dosya içinde bulunan ücret bordrolarından daha önceki dönemlerde fazla çalışma alacağı tahakkuk ettirilmediği, davalının çalışılmadığını iddia ettiği, ancak hizmet tespiti davası ile belirlenen hizmet döneminde tanık beyanları doğrultusunda davacının 07:00-17:30 saatleri arasında çalıştığı ayrıca hafta tatili ve ulusal bayram, genel tatil günlerinde de çalıştığı kabul edilmiştir.

Davalı işyeri Belediye olup kabul edilen alacakların kayıtlarla desteklenmesi gerekir. Sadece tanık beyanlarıyla bu alacakların ispatı yeterli değildir. İleri sürülen çalışma saatleri klasik çalışma saatlerinin dışındadır. Bordrolarda diğer dönemlerde davacı veya diğer işçilere tahakkuk ettirilen fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili alacağı bulunmadığından tanık beyanlarıda kayıtlarla desteklenmediğinden mahkemece fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.