muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11942, Karar No: 2012/2365, Tarih: 14.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/11942 E.  ,  2012/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

l-Sanığın savunmasında bildirdiği ...'ın tanık sıfatı ile dinlenmeden eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-1219 Sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davaya suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... Diş Hekimleri Odasının katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden müdahilliğine karar verilerek sanık aleyhine vekalet ücretine hükmolunması,

3-Hükümden önce 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 26.maddesi ile sanığın eylemine uygulanacak 1219 sayılı yasanın 41.maddesi değiştirilmiş olduğundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi uyarınca lehe olan yasanın belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmemesi gerekirken anılan hususlar değerlendirilip karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Sanığın diş protez teknisyeni olduğu sabit olduğu cihetle,hakkında 1219 sayılı yasanın Ek 7.maddesi delaletiyle 41.maddenin uygulanması gerekirken,doğrudan 41 .madde ile ceza tayini,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun/321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/1933, Karar No: 2021/293, Tarih: 25.01.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/1933 E.  ,  2021/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davalı ...'un keşifteki imzalı beyanından taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının davacı tarafça dikildiğinin ve meyvelerinin toplandığının anlaşıldığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi gereğince ağaçların davacı taraf adına muhdesat şerhi verilip verilmeyeceği hususunda araştırma ve inceleme yapılmamasının doğru olmadığı belirtilerek, taşınmaz başında ziraatçi bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmak suretiyle, davalıya ait taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşları ve cinsleri tespit edilerek davacı taraf lehine muhdesat şerhi verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 101 ada 70 nolu parselin aynı nitelikte tespit gibi tesciline, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 14 adet ceviz ağacı, 1 adet armut ağacı, 1 adet elma ağacı ve 4 adet kiraz ağacının davacılar ..., ... ve ...'ya ait olduğuna ilişkin beyanlar hanesine muhdesat şerhi verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalıdan, 59.30 TL temyiz karar harcının ise davacılardan alınmasına

, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.01.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2157, Karar No: 2021/6059, Tarih: 28.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2157 E.  ,  2021/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, kurum sigortalısı ...'un 08.02.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu malul kaldığını belirterek sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ile ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı İc İçtaş vekili özetle; dava dışı sigortalının İCA 3. Boğaz Köprüsü ve Kuzey Marmara Otoyolu Projesinde 01.01.2014 tarihinde İnşaat Teknikeri olarak çalışmaya başladığını, sigortyalıya işe başlarken iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin eğitimler verildiğini, kişisel koruyucu malzemeler teslim edildiğini, dava dışı sigortalı ile aynı araçta bulunan ve aracı kullanan ...'un Mitsubishı marka pikap ile harfiyat alanı toprak yolda saatte 20 km hızla giderken şantiye içinde kaza geçirdiğini, kaza sırasında ön koltukta oturan sigortalının arka koltuğa sıçradığı ve emniyet kemeri kullanmadığının tespit edildiğini, buna rağmen kurum tarafından hazırlanan tek yanlı raporda iş kazası tespiti yapılarak Adi Ortaklığın %100 kusurlu olduğunun tespit edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle;dava konusu iş kazasında müvekkili şirketin ve ortağı bulunduğu Adi Ortaklığı herhangi bir kusuru bulunmadığını, dava dışı sigortalı ... ve üçüncü kişi ...'un ağır kusurlu eylemleri neticesinde iş kazası meydana geldiğini, kusur raporunda işveren Adi Ortaklığa %100 oranında kusur atfının kabulünün mümkün olmadığını, iş kazasının hemen akabinde iş sağlığı ve güvenliği şefi Kemal Karaduman tarafından düzenlenen raporda dava dışı sigortalının emniyet kemeri kullanmadığının tespit edildiğini, Adi Ortaklığın gerekli tüm iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini aldığını belirterek belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalıların söz konusu iş kazasında yüzde yüz oranında kusurlu olduğu kanısı ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalıların söz konusu iş kazasında yüzde yüz oranında kusurlu olduğu kanısı ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Yerel mahkeme kararına karşı istinaf yoluna başvuran taraf vekillerinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalılar istinaf gerekçeleri ile aynı nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurarak ; kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davacı Kurum, 08.02.2014 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle kazalıya bağlanan gelir ve ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan kurum zararının tahsilini talep etmiş olup davanın Yasal dayanağı 5510 sayılı Kanununun 21. Ve 76 . maddeleridir.

5510 sayılı Kanun'un “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile işveren davalının, Kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu ile ceza davasında belirlenen maddi olguların bağlayıcı olacağı hususu da gözetilmek suretiyle sigortalı ile davalının ve varsa dava dışı kişilerin kusur oran ve aidiyetleri konusunda rapor alınması gereklidir.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi, iş kazası tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununa uygun olarak düzenlenmesi gerekir. Anılan kanunlarda; İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar, denilmekte, böylece, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır;

6331 sayılı Kanunun "Risklerden korunma ilkeleri" başlıklı 5. maddesinde, İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde; "a)Risklerden kaçınmak. b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek. c)Risklerle kaynağında mücadele etmek. ç)İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı, çalışma şekli ve üretim metotlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek. d)Teknik gelişmelere uyum sağlamak. e)Tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek. f)Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek. g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek. ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek." ilkelerinin göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilirken,

Anılan Kanunun "Çalışanların yükümlülükleri" başlıklı 19. maddesinde, "Çalışanların, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili aldıkları eğitim ve işverenin bu konudaki talimatları doğrultusunda, kendilerinin ve hareketlerinden veya yaptıkları işten etkilenen diğer çalışanların sağlık ve güvenliklerini tehlikeye düşürmemekle yükümlü oldukları ve çalışanların işveren tarafından verilen eğitim ve talimatlar doğrultusunda; a)İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tehlikeli madde, taşıma ekipmanı ve diğer üretim araçlarını kurallara uygun şekilde kullanmak, bunların güvenlik donanımlarını doğru olarak kullanmak, keyfi olarak çıkarmamak ve değiştirmemek. b)Kendilerine sağlanan kişisel koruyucu donanımı doğru kullanmak ve korumak. c)İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tesis ve binalarda sağlık ve güvenlik yönünden ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıklarında ve koruma tedbirlerinde bir eksiklik gördüklerinde, işverene veya çalışan temsilcisine derhal haber vermek. ç)Teftişe yetkili makam tarafından işyerinde tespit edilen noksanlık ve mevzuata aykırılıkların giderilmesi konusunda, işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak. d)Kendi görev alanında, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak" yükümlülüğü bulunduğu belirtilmiştir.

29.11.2017 tarihli kusur raporunda yer alan Makemece de hükme esas alınan bilirkişi raporundaki davalılara %100 oranında kusur atfının oluşa uymadığı anlaşılmakla, işaret edilen yasal düzenlemeler uyarınca iş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; maddi olayın özellikleri dikkate alınarak,hlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır. 6331 sayılı Yasa uygun olarak ve maddi olguyla teredddütsüz belirlenerek olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden bu çerçevede yeniden uygun bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde,davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde,davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30715, Karar No: 2016/4627, Tarih: 10.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/30715 E.  ,  2016/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin ...... plaka sayılı aracın tamiri için sanık ......'ya bırakıp 500 TL de peşin para verdiği, aracı bir ayda tamir edeceğini belirten sanığın, aracı tamir etmeyip müştekiyi oyaladığı, müşteki bu arada gidip sorduğunda aracı içi boşaltılmış şekilde görünce, müştekiye geçici süre kullanması için .... plakalı aracı teslim ettiği, ancak sonrasında bu aracın çalıntı araç olduğu anlaşılıp polis tarafından el konulduğu, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, oto tamir işi ile uğraşan sanık hakkında iddia olunan, tamir için kendisine bırakılan katılana ait otoyu tamir ettikten sonra iade etmeyip üçüncü şahıslara satmaktan ibaret eylemin sübutu halinde, TCK’nın 155/2. maddelerinde öngörülen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden suçun vasıf ve nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

a-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

b- Adli para cezası tayin edilirken uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.223/6. maddesine muhalefet edilmesi ve adlî para cezası belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesi kapsamında, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere gün para cezasının belirlenmesi gerektiği, ayrıca hapis cezasıyla birlikte adli para cezasının öngörüldüğü ve bu cezanın ne kadar olduğunun da yasada belirtilmediği hallerde, para cezasının alt sınırının, hapis cezasının alt sınırından az olmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde adli para cezasına hükmedilmesi,

c- 5237 sayılı TCK’nin "Güvenlik Tedbirleri" başlıklı İkinci Bölümünün 53. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen, kişinin, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olan belli hak yoksunluklardan (a), (b), (d), (e) bentlerinde belirtilenlerin 53. maddenin 2. fıkrası gereğince "infaz tamamlanıncaya kadar", (c) bendinde belirtilen hak yoksunluğunun ise 53. maddenin 3. fıkrası gereğince "koşullu salıvermeye" kadar geçerli olacağının karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5005, Karar No: 2021/64, Tarih: 12.01.2021

**1. Hukuk Dairesi         2018/5005 E.  ,  2021/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... Belediye Meclisinin 06.07.2009 tarih ve 53 sayılı kararına istinaden belediye encümence yapılan ihale ile 966 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davalılar ..., ... ve ...'a devredildiğini, satışa dayanak teşkil eden meclis kararının ... 5. İdare Mahkemesi'nin 2009/1410 Esas, 2010/942 Karar sayılı kararı ile iptaline karar verildiğini, kesinleşen karar ile davalı adına oluşan tescilin yolsuz tescil haline geldiğini, dava konusu taşınmazın iptal kararının sonuçlarını bertaraf etmek amacı ile davalıların taşınmazı diğer davalı ...'a devrettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı davalılardan ...'ndan satın aldığını, tapu kütüğünde hiçbir şerh olmadığını, tapu siciline güvenerek söz konusu taşınmazı devraldığını, diğer davalılarla arasında bir bağ olmadığını, taşınmazla ilgili olarak ... 2. Noterliğinin 24.11.2016 tarih 16036 yevmiye nolu işlemi ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, akitten önce imar durumunun belediyeden sorduğunu, davacı belediyenin idari dava ile ilgili bir bilgi vermediğini; davalılar ..., ..., ..., taşınmazı 2010 yılında satın aldıklarını, davanın zamanaşımına uğradığını, satışın gerçek satış olduğunu, iyiniyetli olduklarını belirterek davanın reddin savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların iyi niyetli olmadıkları kanıtlanamadığından davanın reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b-2 maddesi gereğince kabulüne karar vermiş ve yerel mahkeme kararını kaldırarak belediye meclis kararının idari yargı yerinde iptal edildiği ve tescilin yolsuz hale geldiği, davalı ...'un iyiniyetli olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar vermiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 12.01.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar ... v.d. vekili Avukat ..., davalı ... vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacı ... vekili Avukat ve davalı ... gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 39.947.58. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan hisseleri oranında alınmasına, 12.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27740, Karar No: 2014/2467, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27740 E.  ,  2014/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/293-2012/529

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir İlçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.