muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14066, Karar No: 2018/8224, Tarih: 20.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14066 E.  ,  2018/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Yapı Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. aleyhine 07/01/2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı vekili, davalı şirketin, müvekkili davacının ikametine giden yolu, duvar yapmak suretiyle hiç bir kanuni dayanağı olmaksızın kapattığını, bu nedenle davacının Kaymakamlığa başvurduğunu ve Kaymakamlık tarafından davalı aleyhine müdahalenin men’i kararı verildiğini, davalının tüm ihtarlara rağmen yolu açmaması nedeniyle davacının iş makinesi ve kamyon kiralayarak yolu açtırdığını ve tüm masrafları da karşıladığını, davacının yaptığı bu masrafların davalıdan tahsili için ... İcra Müdürlüğünün 2014/12570 esas sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlatıldığını ancak davalının takibe itiraz ettiğini beyan ederek, haksız itirazın iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, ihtilaf konusu yolun Belediye Meclis kararı ile imar tadilatına istinaden yapılmakta olan okulun bahçesine dahil edildiğini ve bu doğrultuda duvarın yaptırıldığını, duvarın yapılmasında ve yıkılmasında müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; Kaymakamlık tarafından yola yapılan tecavüzün önlenmesine karar verildiği, davacının bu karar doğrultusunda duvarın yıkılması için iş makinesi kiraladığı, bu kiralama için de ödemede bulunduğu, davalının haksız şekilde yola müdahale ettiği dikkate alındığında davacının yapmış olduğu bu masrafları davalıdan isteyebileceği, gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu yıkım işleminin 02/10/2014 tarihli müdahalenin men’ine dair infaz tutanağının içeriğine göre ve adı geçen tutanak mümzilerinin huzuru ile gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin ve ayrıca dava dışı ... Belediye Başkanlığı hakkında aynı taleple ilgili olarak dava açılıp açılmadığının araştırılması ile sonucuna göre işbu bu dava hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş; kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9757, Karar No: 2019/3712, Tarih: 25.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9757 E.  ,  2019/3712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında ...’i yaralama suçu ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında verilen hapis cezaları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ..., sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında...’i yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdur sanık ...’i iki bıçak darbesiyle yaraladığı, solda göğüs boşluğuna geçerek internal mammarial arter, perikard ve kalp sağ ventrikül lezyonlarına neden olan birinci bıçak darbesinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, yine bu yaralanmadan dolayı angina pektoris ve konjestif kalp yetmezliği nedeniyle organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralandığı olayda; suçta kullanılan öldürmeye elverişli araç, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti ve meydana gelen yaralanmanın niteliği, özellikle olayda kullanılan bıçağın kalbe gelerek kalpte sürekli işlev zayıflamasına ve hayati tehlikeye sebep olması da dikkate alındığında, kastın ve meydana gelen neticenin öldürmeye yönelik olduğu ve kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Kabule göre, olayda sanık ...’in sandalye ile sanık ...’e vurduğu, sonrasında eline geçirdiği ekmek bıçağının sap kısmı ile...’in kafasına vurduğu, ...’in de üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartarak ...’e iki kez sallayarak özellikle kalbinden yaraladığı olayda, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut da dikkate alınarak, hakkaniyete uygun şekilde daha makul bir oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde (1/4) oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 25.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17000, Karar No: 2015/1929, Tarih: 16.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17000 E.  ,  2015/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/04/2014 tarih ve 2010/304-2014/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli hükümsüzlüğü talep olunan 2009/07290 sayılı "Yangın Söndürme Sisteminde Yenilik" buluş başlıklı faydalı modele konu buluşun yangın söndürme sistemleri ile ilgili olduğunu, dava konusu faydalı modelin yenilik özelliği taşımadığını, faydalı modelin sanayi ve üç boyutlu bir ürüne uygulanan yenilik kriterine sahip, basit bir çözümü içeren buluş niteliğinde olduğunu, ayrıca davalı firma tarafından 25/09/2006 tarihinde başvurusu gerçekleştirilmiş olan 2006/05246 sayılı "Mutfak davlumbazları için eriyebilir boru algılayıcılı otomatik yangın söndürme sistemi" başlıklı incelemesiz patent konusu buluşun da işbu davada hükümsüzlüğü talep olunan faydalı model ile aynı nitelikte olduğunu ileri sürerek, dava konusu faydalı model tescilinin hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı adına tescilli davaya konu yangın söndürme sisteminde yenilik başlıklı buluş ve faydalı modelin yenilik unsuru taşımadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile dava konusu faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Belirli bir öğretiye ve kurama dayanmaktan çok küçük sorunlara teknik pratik çözümler getiren, daha ziyade ufak faydalar veya kolaylıklar sağlayan, bu sebeple de "küçük patent" olarak anılan (Tekinalp, FM Hukuku, sh. 727) faydalı modeller için, patentten farklı olarak buluş basamağı aranmaksızın, sadece 551 sayılı KHK'nın 154. maddesinde,"yenilik" ve "sanayiye uygulanabilirlik" koşulları aranmıştır. Faydalı modele konu "yenilik" unsurunun "teknik alana ilişkin olması" ve "teknik ilerleme sağlaması" gerektiği hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Aynı şekilde "yenilik" unsurunun varlığı için KHK'nın 156. maddesi uyarınca başvuruya konu buluşun "başvuru tarihinden önce Türkiye'de veya dünyada herkesin ulaşabileceği bir şekilde yazılı olarak veya başka bir yolla açıklanmış veya yöresel veya ülke çapında kullanılmış olmamalıdır" hükmü uyarınca mutlak yenilik koşulu getirilmiştir.

Davaya konu somut olayda, davalı başvurusuna konu 2009/07290 sayılı faydalı modelin, yine davalı adına daha önceden tescilli 2006/05246 sayılı faydalı model karşısında yeni olmadığı sonucuna varılarak hükümsüzlük kararı verilmiş ise de; dava konusu faydalı modele konu "Yangın Söndürme Sistemi"nin "basınç kutusu" içerdiği, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetince de bu unsurun

önceki yangın söndürme sistemlerine göre "yenilik içeren" bir unsur olduğunu ek raporlarında ifade ettikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda, dava konusu faydalı modelin yenilik unsuruna haiz olduğunun kabulü gerekir. KHK'nın 165/1 (b) maddesi uyarınca faydalı modelin "açıklık" ilkesine uygun olması zorunluluğu bakımından da, dava konusu faydalı modele konu "istem" setinde, yeni olduğu anlaşılan "basınç kutusu"nun "yangın anında, boru içerisindeki basıncın kararlı ve verimli bir şekilde düşmesini sağlayarak boşaltma mekanizmasını tetiklediği"nin ifade olunması ve başvuruya konu tarifnamede bu işlerin detayları ile açıklanması karşısında, anılan maddeye dayalı olarak da hükümsüzlük kararı verilmesi mümkün bulunmamaktadır. Bu bakımdan yanılgılı değerlendirme sonucunda dava konusu faydalı modelin hükümsüzlüğüne karar verilmesi yerinde görülmediğinden davalı tarafın temyiz isteminin kabulü ile hükmün davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/14108, Karar No: 2013/1740, Tarih: 30.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/14108 E.  ,  2013/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, asıl borçlu dava dışı ... – ... ile akdedilen genel kredi sözleşmesini davalıların kefil sıfatı ile imzalandığını, alacağın tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına %40 tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davalı ... hakkındaki davadan feragat ettiklerini beyan etmiştir.

Davalılar duruşmada ayrı ayrı imza atmadıklarını belirtmişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde kredi sözleşmesindeki imzanın ... Raporu ile davalı ...'a ait olup olmadığının tespit edilmediği, hiç kimsenin kendisine ait olup olmadığı tespit edilemeyen borçtan dolayı hukuken sorumlu tutulamayacağı gerekçeleri ile davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... yönünden de davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan ... Raporunda davalı ... adına atılan dava konusu genel kredi sözleşmesindeki kefalet imzasının basit tersimli taklidi kolay imzalardan olması nedeniyle ...'ın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği sonuç ve kanaatine varıldığı belirtilmiştir. Davacı vekili, rapora itiraz etmiş ve bir kez de ... Genel Kuruluna imza incelemesi için dosyanın gönderilmesini istemiştir. Hükme dayanak yapılan ... Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin raporunda incelemeye esas alınan mukayese belgelerin bir çoğunun fotokopi olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Fotokopi belgeler üzerinde yapılan imza incelemesinde sağlıklı bir sonuca ulaşılması mümkün bulunmadığından dosyada fotokopileri bulunan mukayese imzalarını taşıyan belgelerin asılları getirtilmek suretiyle konusunda uzman kişilerden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden imza incelemesi sonucunda yeniden ayrıntılı ve Yargı denetimine elverişli rapor alınıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/818, Karar No: 2023/1118, Tarih: 22.11.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/818 E.  ,  2023/1118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/240 E., 2021/310 K.

KARAR : Davanın kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 27.04.2021 tarihli ve 2020/1584

Esas, 2021/2614 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki muris muvazaasına dayalı olarak açılan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının Bakırköy 18. Noterliğinin 14.02.2014 tarihli ve 2564 yevmiye nolu mirasçılık belgesine göre muris ... ...’in mirasçıları olduğunu, muris ... ...’in 12.03.2010 tarihinde vefat ettikten sonra mirası paylaşılmayıp murisin sağ kalan eşi ... ... tarafından idare edildiğini, 22.11.2012 tarihinde murisin eşi ... ...’in de vefat etmesiyle birlikte her iki muristen ve muris ... ...’in abisi muris ... ... ...’den kalan 14 adet taşınmazın idaresinin davalı tarafından sürdürüldüğünü, 2016 yılında müvekkili ile davalının bir araya gelerek murisleri ... ve ... ... ile amcaları ... ... ...’den kalan taşınmazların rızaen paylaşımı hususunda 21.04.2016 tarihli taksim sözleşmesini imzaladıklarını ve sözleşmeye konu paylaşımları resmiyette 2017 yılı Ocak ayında tamamladıklarını, murislerin sağlığında 14 adet taşınmaz edindiklerini, 4 adet taşınmazın tarafların ortak malı olup, bu taşınmazların paylaşımında da tarafların anlaşmış olması nedeniyle listede toplam 18 adet taşınmaz göründüğünü, müvekkilinin taksim sözleşmesine konu edilen taşınmazlar arasında murisi ... ...’in 15.11.2005 tarihinde satın almış olduğu tapuda ... 2. Bölge ... Mah. ... mevkii, Pafta 30/5, 421 Ada, 207 Parselde kayıtlı 3 nolu bağımsız bölümün bulunmadığını tespit etmesi üzerine yapmış olduğu araştırmada 2011 yılında taşınmazın muris ... ...’in intifa hakkını üzerinde tutarak tapuda “satış işlemi” gibi göstermek suretiyle davalıya muvazaalı biçimde devrettiğini öğrendiğini, muris ... ... ile eşi ... ...’in sağlığında maddi durumlarının çok iyi olup taşınmazını davalıya satması için herhangi bir ihtiyacı bulunmadığını, murisin sağlığında eşit bir şekilde mallarını paylaştırmadığını ve vefat ettiğinde bankada bu taşınmazın satışıyla ilgili bir para da bulunmadığını, bu nedenle muris ... ... ile davalı arasındaki temlik işleminin gerçek bir satış olmayıp muvazaalı işlem olduğunu, sağlığında edinmiş olduğu 3 adet tam hisseli ve 2 adet müşterek hisseli olmak üzere toplam 5 taşınmazının yanı sıra eşi adına kayıtlı diğer taşınmazlardan elde ettikleri kira gelirleri ile iyi bir hayat sürdüğünü, miras kalan taşınmazların semti ve bulundukları konumları dikkate alındığında bugünkü rayiçle aylık 40.000,00-50.000,00 TL arasında kira geliri elde ettiğini, davalının muristen muvazaalı olarak temellük ettiği taşınmazı muris ... ...’in vefatından sonra üçüncü kişilere satarak elden çıkardığını, taşınmazın davalıya satışının yapıldığı tarihteki murisin maddi durumu ve aile geliri bir bütün olarak değerlendirildiğinde yapılan satış işleminin gerçek bir satış değil, muvazaalı bir işlem olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dava konusu 3 nolu bağımsız bölümün dava tarihindeki değerinin tespiti ile şimdilik 100.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek mirasçılık belgesindeki 1/2 payı oranında müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların murislerinden kalan malların taksimi konusunda rızaen anlaştıklarını ve 02.04.2016 tarihinde yazılı taksim sözleşmesi yaptıklarını, dava konusu taşınmazın müvekkili tarafından satın alındığını ve bedelinin ödendiğini, müvekkilinin bir iş nedeniyle İstanbul dışında bulunduğu için Darülaceze Cemiyeti tarafından ihaleye çıkartılan uygun fiyattaki taşınmazı satın alma fırsatını kaçırmamak için taşınmazın annesi üzerine 15.11.2005 tarihinde alındığını ve bir gün sonra 16.11.2005 tarihinde müvekkili İstanbul'a döndüğünde hemen muris tarafından tapuda müvekkiline devredildiğini, satış bedelinin müvekkili tarafından satıcıya ödendiğine ilişkin banka kayıtlarının bulunduğunu, bu hususun kredi ödemeleri ve tanık beyanları ile de ispatlanacağını, dava konusu taşınmaz için bankadan kredi çekildiğini ve kredi borcunun taksitlerinin müvekkili tarafından ödendiğini, sonrasında ise müvekkilinin kendi hesabından kredi borcunu tamamen kapattığını, davacının dava konusu taşınmazı müvekkili tarafından satın alındığını ve ödemelerinin yapıldığını bildiği için taksim sözleşmesine koymadığını, müvekkilinin ilk eşinin vefatı nedeniyle eşinin ailesi ile taşınmazlar konusunda sorunlar yaşadığını ve ikinci evliliğini yapacağı için intifa hakkının annesi üzerinde kalmasına ailece karar verildiğini, ayrıca taşınmazın müvekkili tarafından satın alındığı için müvekkili tarafından sözleşme yapılarak kiraya verildiğini, kira bedelinin ödememesi nedeniyle kiracı hakkında müvekkili tarafından icra takibi yapıldığını, muris ...’un 12.03.2010 tarihinde vefatının üzerinden uzun zaman geçtiği, davacının bu kadar uzun süre içinde herhangi bir hak ve istekte bulunmadığını, 2016 yılında rızai taksim sözleşmenin yapılmasından sonra bu asılsız iddianın ileri sürülmesinin davacının talebinin samimi olmadığını açıkça gösterdiği gibi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesine aykırı olduğunu, murisin iki çocuğu ile arasının iyi olduğunu, müvekkilini tercih etmesini gerektirir bir sebep bulunmadığını, murisin davacı ile birlikte yaşadığını, bir an için kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacının beyanlarının doğru olduğu varsayılsa dahi gerek muris ... ...’in, gerekse muris ... ...’in oldukça fazla taşınmazı olduğu dikkate alındığında murisin temlik ettiği iddia edilen taşınmazın tüm mamelekine oranı makul ölçüde olduğundan davacıdan mal kaçırma amacının bulunmadığının açık olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2017/176 Esas, 2019/100 Karar sayılı kararıyla; tapu kaydına göre dava konusu bağımsız bölümün intifa hakkının ... ... adına kayıtlı iken çıplak mülkiyetini 16.11.2005 tarihinde 19.000,00 TL bedelle davalı ...’e sattığı, ...’e vekâleten ... ...'in bu dairenin çıplak mülkiyetini tamamını 57.000,00 TL bedelle 28.04.2011 tarihinde dava dışı ... ...’a, ... ...'ın da bağımsız bölümü 14.05.2015 tarihinde dava dışı ... ...’a 92.000,00 TL bedelle sattığı ve taşınmazın hâlen ... ... adına kayıtlı olduğu, davacı tanıklarının beyanında özetle muris ... ve eşinin durumunun iyi olduğunu, dava konusu taşınmazın muris tarafından davalıya devredildiğini, tapu devri sırasında yanlarında olduğunu bildirdikleri, keşif sonrası sunulan bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 02.05.2017 tarihindeki değerinin 650.000,00 TL ve davalıya satış/devir yapılan 16.11.2005 tarihindeki değerinin ise 260.000,00 TL olarak tespit edildiğini, davalı taraf taraflar arasında miras taksim sözleşmesi yapıldığını ve buna ilişkin 21.04.2016 tarihli sözleşmeye atıf yaparak davaya karşı koymakta ise de bahse konu taksim sözleşmesinde dava konusu taşınmazın bulunmadığı, sözleşmeye dava konusu taşınmazın dahil edilmediği, davacının sözleşme yapıldıktan sonra tapuda yaptığı araştırma sonucu dava konusu taşınmazın davalıya muvazaalı devredildiği ve bu durumun davacıdan gizlenmiş olduğu kabul edilerek bu savunmaya itibar edilmediği, satış tarihindeki bedelin murise ödendiğine ilişkin makbuz, dekont sunulmadığı, dinlenen tanık anlatımlarından muris tarafından yapılan satışın ivaz karşılığı yapılmadığı, murisin sağlığında hak dengesini gözeten ve kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yaptığının da ispatlanamadığı, bu hâliyle taşınmazın satış işleminin muvazaalı olduğu, murisin asıl amacının taşınmazdaki payını davalıya bırakmak olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu edilen 100.000,00 TL'nin dava tarihi olan 02.05.2017 tarihinden, kalan 225.000,00 TL'nin ise ıslah tarihi olan 12.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.02.2020 tarihli ve 2019/899 Esas, 2020/216 Karar sayılı kararıyla; somut olayda muris ... ...’in davaya konu taşınmazı davalı oğluna temlikinde haklı ve makul bir neden bulunmadığı, davalı tarafın inançlı işlem savunmasını ispat edemediği, dolayısıyla temlikin bedelsiz olduğu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından murisin mal kaçırma iradesi bulunduğunun sabit olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı