muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22131, Karar No: 2016/8911, Tarih: 03.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/22131 E.  ,  2016/8911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.05.2016 günü temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı-davacı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf ... vekili Av. ...'ın başka mahkemede duruşması olduğundan bahisle mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Tevkil yetkisinin bulunduğu görülmekle mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenmesi gerekli görülen.... Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/246 esas sayılı dosyası getirtilip dosya arasına alındıktan sonra birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/13135, Karar No: 2025/343, Tarih: 13.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/13135 E.  ,  2025/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/4233 E., 2024/2939 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/945 E., 2023/1070 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Bor İşletme Müdürlüğünde hizmet alımı yoluyla iş üstlenen alt işverenler bünyesinde kırma eleme işçisi olarak çalıştığını, çalışılan işin Kurumun asli ve sürekli işi olduğunu, alt işverenlerin asıl işi idari ve teknik açıdan yürütebilecek organizasyona ve yeterliliğe sahip olmadığını, aksine alt işveren işçilerinin Kurum yetkililerinden emir ve talimat alarak çalıştıklarını, davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin işçi temininden ibaret olduğu dikkate alındığında davalı ile değişen alt işverenler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının açık olduğunu, muvazaa olgusunun emsal mahkeme kararları ile de sabit görüldüğünü, bu sebeplerle Maden İş Sendikası üyesi olan davacı, baştan itibaren davalı ... Müdürlüğünün işçisi olarak kabul edilerek davacıya kadrolu sendikalı emsali işçiye ödenen ücretin ödenmesi gerektiğini, ayrıca davacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden de yararlandırılması gerektiğini ileri sürerek ilave tediye alacağı ile birlikte toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret yevmiye alacağı, prim alacağı, vardiya zammı alacağı, iş riski primi alacağı, ikramiye alacağı, yemek yardımı iaşe bedeli alacağı, sosyal yardım alacağı, giyim yardımı alacağı, kira ve aydınlatma ek ödeme alacaklarının bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; İdarenin ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesi olduğunu, bu kapsamda üretim faaliyetine ait olmayan ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 4. maddesinde sayılan işlerin ihale ile dışarıdan satın alındığını, böylece asıl işin üretim faaliyetlerini oluşturan kimyasal ve metalurjik süreçler kapsamında olmayan ve doğrudan üretimle ilişkisi bulunmayan yardımcı işlerin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi gereğince asıl işveren alt işveren ilişkisine konu edildiğini, şirketler ile Kurum arasında muvazaaya dayalı bir ilişki bulunmadığını, davacının "Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımına İlişkin Sözleşme" kapsamında ihaleyi üstlenen değişik şirketler bünyesinde görev yaptığını, ihale konusu işin dışında bir işte çalıştırılmadığını, davacının çalıştığı şirketlerin değişmesinin muvazaanın emaresi olarak gösterilemeyeceğini, muvazaa bakımından emsal olduğu ileri sürülen mahkeme kararlarının ait oldukları döneme ilişkin hizmet alım sözleşmeleri bakımından bağlayıcı olabileceğini, davacının davalı Kurumun işçisi olarak kabul edilmeyeceğini, alt işveren işçisi olarak davacının 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) gereğince ilave tediye alacağına hak kazanamayacağı gibi asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden de yararlanamayacağını, bu sebeple gerek ilave tediye ücreti gerekse toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak taleplerinin reddi gerektiğini, talep edilen faiz oranına da itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller, yapılan keşif, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; davacının ... ... Bor İşletme Müdürlüğü bünyesinde ihbar olunan alt işveren Şirketlerin işçisi olarak kırma-eleme (proses) işlerinde çalıştığı, alt işverence üstlenilen asıl işin bir bölümünün uzmanlık gerektirecek nitelikte bir iş olmadığı, bu çerçevede davalı ile ihbar olunan alt işverenler arasındaki sözleşmenin tamamen işçi teminine dayalı muvazaalı bir sözleşme olduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanmasına göre davacı işçinin baştan itibaren asıl işveren işçisi olarak kabul edilmesi gerektiği, davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı, diğer taraftan davacının sendika üyeliği dava tarihi itibarıyla asıl işverene bildirilmediğinden toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakların reddi gerektiği, ilave tediye alacağının hesaplanması bakımından davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan sendikasız emsal işçi bulunmadığından hüküm altına alınan ilave tediye alacağının davacının fiilen aldığı ücret üzerinden hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde:

1. Davacının çalıştığı hizmet alım işinin üretimi aksatmayacak durumda olan yardımcı bir iş olduğunu,

2. "... Bor İşletme Müdürlüğünün İhtiyacı Olan 63 Kişi İle Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımı" işinin son yüklenicisi olan PTT Anadolum Lojistik AŞ ile Kurum arasında imzalanan ihale sözleşmesinin teknik şartnamesinde işin konusunun ürün kalitesini iyileştirme amaçlı tüm düzen ve temizlik işlerinin yapılması olduğunu,

3. Mahkemece davalı ile dava dışı alt işveren arasındaki hukuki ilişki muvazaalı kabul edilmiş ise de; 09.11.2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan ... Ana Statüsü'nün ''Teşekkülün Faaliyet Alanı ve Görevleri'' başlıklı 6. maddesinin (a) bendinde Kurumun görevleri arasında ''... Teşekkülün faaliyet alanındaki görevlerini gerçekleştirmek üzere ihtiyaç duyduğu mal ve hizmeti almak, yapım işlerini yapmak, yaptırmak ...'' işlerinin sayıldığını, dolayısıyla yardımcı işin alt işverene verilmesinde muvazaalı bir asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilmeyeceğini,

4. Davacının Kurumun taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşımadığını, 6772 sayılı Kanun gereği ilave tediye alacağına da hak kazanmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11056, Karar No: 2013/11959, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11056 E.  ,  2013/11959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalının oturmakta olduğu bağımsız bölümden davacının evine su sızması nedeniyle, davalının müdahalesinin men'i ile zararın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; üst katında oturan davalının bağımsız bölümünden sızan sular nedeniyle dairesinde zarar meydana geldiğini ileri sürerek zararının giderilmesini ve tekrar oluşmaması için gerekenlerin yapılmasını istemiş, mahkemece davanın kabulüyle, davalının dava konusu 4 nolu bağımsız bölüme müdahalesinin men'ine, 08.10.2012 havale tarihini içerir bilirkişi raporunun 7. bendinde açıklanan işlemlerin sırası ile izlenmesi suretiyle zararın kal'ine, yine 11.05.2012 tarihli bilirkişi raporunda açıklanan 4 nolu bağımsız bölümün duvarında meydana gelen zararın yeniden boya ve badana yapılarak giderilmesine karar verilmiştir.

Yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen ve karara dayanak yapılan 11.05.2012 tarihli bilirkişi raporu ve 08.10.2012 tarihli ek raporda açıkça, 4 numaralı bağımsız bölümde meydana gelen hasarların 7 numaralı bağımsız bölümden, 7 numaralı bağımsız bölümde meydana gelen hasarların ise apartmanın ortak alanı olan teras ve beton tabliyeden kaynaklandığı tespit edilmiştir.

1-Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesi hükümleri gereğince ortak yerden kaynaklanan zarardan davacı da dahil tüm kat maliklerinin gerek onarım gerekse zarardan yönetim planında aksine bir düzenleme bulunmadıkça kendi arsa payları oranında sorumlu tutulması, ayrıca davacının su sızıntısının ortadan kaldırılmasını istediği de gözetilerek tüm kat maliklerinin sorumlu olması halinde anataşınmazdaki diğer kat maliklerinin de davaya dahil edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davalının ortak alan olan teras ve çatıdan kaynaklanan sorun nedeniyle, kendisine ait 7 numaralı bağımsız bölümde oluşan zararların giderilmesi amacıyla diğer kat maliklerine karşı açtığı ve aynı mahkemenin 2010/943 esasında yargılamasına devam edilen dava ile eldeki davanın birleştirilerek görülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36017, Karar No: 2016/3819, Tarih: 02.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/36017 E.  ,  2016/3819 K.**

* HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

* HAKSIZ TAHRİK

* MEŞRU MÜDAFAA

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 25

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların suçları kabul etmemeleri ve müştekiler ile tanık beyanları arasında bıçağın hangi sanıkta olduğu ve tehdit eylemini hangi sanığın gerçekleştirdiği hususunda çelişkilerin bulunması karşısında, anlatımlar arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde ise yöntemince irdelenip hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Soruşturma aşamasında ifadesi alınan ve olay hakkında bilgisi olduğu anlaşılan ...'ün tanık sıfatıyla davet edilerek beyanına başvurulması ve sonucuna göre hüküm kurulması yerine eksik kovuşturmayla karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

a)5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.

b)Sanık ...'ın, müştekilerin kendisini dövdüklerini savunması ve doktor raporunun da bulunması karşısında; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Sanık ... hakkındaki 1 yıl 3 ay erteli hapis cezası kısa süreli olmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 53.maddesinin uygulanmaması,

Anılan maddedeki zarar kavramından, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup, manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.

İşlenen tehdit suçu nedeniyle mağdurun veya kamunun giderilmesi gereken herhangi bir maddi zararının bulunmaması ve sanıkların adli sicil kaydının olmaması karşısında; mahkemece, sanıkların kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları ile yasa maddesindeki diğer koşulların bulunup bulunmadığının tartışılması yerine,“ zararın karşılanmadığı” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

İşlenen tehdit suçu nedeniyle mağdurun veya kamunun giderilmesi gereken herhangi bir maddi zararının bulunmaması ve sanıkların adli sicil kaydının olmaması karşısında; mahkemece, sanıkların kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları ile yasa maddesindeki diğer koşulların bulunup bulunmadığının tartışılması yerine,“ zararın karşılanmadığı” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

d)Sanık ...'in, düğündeki kalabalıktan aracıyla geçememesi nedeniyle tartıştığı müştekilerin kendisini dövmeleri üzerine müştekilere bıçağını göstererek, “benim elimde bıçak var, istersem sizi bıçaklarım” demesi karşısında; sanığın kendisine kalabalığın daha fazla zarar vermemesi için sadece bıçağını göstermesi biçimindeki eyleminde, TCK'nın 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20249, Karar No: 2012/14568, Tarih: 11.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/20249 E.  ,  2012/14568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kullandığı aracında mevcut birden çok ağır kusur sayılan arızaları nedeniyle muayenesinin yapılmadığı, buna rağmen sanığın trafiğe elverişsiz bu ... ile yola çıkarak, muayeneye engel olan direksiyondaki boşluk nedeniyle aracı kendi şeridinde tutamayarak kazaya sebebiyet verdiği olayda bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin herhangi bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin ise sanığa en üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, isteme uygun olarak hükmün ONANMASINA, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6039, Karar No: 2011/6776, Tarih: 06.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6039 E.  ,  2011/6776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 117 ada, 3 parsel sayılı taşınmazda kayıt maliki olduklarını, davalı kurumun taşınmazdaki yapıyı “Kızılay Şubesi olarak kullandığını, bir kısım araziyi de ticarethane ve araç parkı olarak işgal ettiğini, kullanım karşılığı olarak bir bedel ödenmediğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, İmar Kanunu 33. maddesi uyarınca 02/10/2006 tarih, 42 sayılı Belediye Meclis kararı ile “Kan ve Sağlık Hizmeti vermesi amacıyla 10 yıl süreli üst kullanım hakkı ” tanındığını, üst hakkına dayanarak “Kan Alım Merkezi ” kurulduğunu, faaliyetlerine 19/03/2010 tarihinde belediyece son verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3409, Karar No: 2018/3533, Tarih: 16.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3409 E.  ,  2018/3533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : 2004 yılı için mahkumiyet 2005 yılı için beraat

Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2010 tarih ve 2007/664 Esas- 2010/39 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmünün katılan vekili tarafından, Mahkemenin 26.02.2015 tarih ve 2015/97 Esas-2015/216 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün de sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla;

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabulle 2004 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2004, 2005 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin de 31.12.2005 olacağı, 5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca 2004 takvim yılı yönünden; 31.12.2004 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.02.2010 tarihine kadar bazı kesintilerle dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 04.11.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.02.2010 tarihinden itibaren, deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 03.08.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 16.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30777, Karar No: 2011/38712, Tarih: 16.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/30777 E.  ,  2011/38712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı hem itiraz hem de temyiz yoluna başvurulması nedeniyle, Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin 24/08/2009 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verildiği, temyiz talebine ilişkin olarak da Boğazlıyan Sulh Ceza mahkemesinin 28/08/2009 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine sanığın bu hükmü de temyiz etmesi nedeniyle Boğazlıyan Sulh Ceza mahkemesinin 04/09/2009 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve sanığın bu hükmü de tekrar temyiz ettiği belirlenmekle yapılan incelemede,

Temyiz isteminin reddine dair 04/09/2009 gün ve 2009/150-180 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 16/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12102, Karar No: 2014/16489, Tarih: 24.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12102 E.  ,  2014/16489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... (Kapatılan) 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/11/2012 gün ve 2012/188-2012/303 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava haksız ihtiyati tedbirden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, 4603 sayılı Kanun 4684 sayılı Kanunla değişik geçici 4. maddesinin 2. fıkrası ile getirilen harç muafiyeti davacı bankanın kredi alacaklarının tahsili amacıyla yeniden yapılandırma süreci içinde açılmış ve açılacak dava ve takiplerle ilgili olup, eldeki davada bu koşullar gerçekleşmemiştir. Davacı .... sözü geçen yasa hükmündeki muafiyetten yararlanamayacağından temyiz harcının yatırılması gerektiği dikkate alınarak mahkemece temyiz başvuru ve temyiz harcının yatırılması konusunda HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.