muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7701, Karar No: 2015/10516, Tarih: 16.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/7701 E.  ,  2015/10516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/70399

MAHKEMESİ : Çorum Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2011

NUMARASI : 2009/378 Esas, 2011/235 Karar

SUÇ : Zimmet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Suçtan zarar gören ve kovuşturma aşamasında duruşmadan haberdar edilmeyen H.. H.. vekilinin katılma talebinin 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18. maddeleri ile CMK'nın 237/2, 260. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık Yüksel’in aşamalardaki savunmalarında muhasebe işlerine ilişkin olarak yeterli bilgisinin olmaması nedeniyle .. Belediyesi'nde çalışan muhasebeci arkadaşı E.. A..’ın üçer aylık dönemlerde kendisine yaptığı yardımlarla belgeleri düzenlediğini ifade etmesi, 30/05/2008 tarihli araştırma raporunda İller Bankası'ndan Belediye Başkanlığı hesabına gönderilen 20.765,64TL miktarındaki paranın 14/04/2008 tarihinde, 7.369,20TL miktarındaki paranın ise 18/04/2008 tarihinde bankadan çekildiği halde 2008 yılı Nisan ve Mayıs aylarında Belediye giderlerine ilişkin herhangi bir ödeme belgesi düzenlenmediği ifade edilmekle beraber Belediye'nin niteliği gereği bu sürelerde harcama yapılmadığının kabulünün mümkün olmaması, bu rapordan sonra düzenlenen 18/07/2008 tarihli araştırma raporu ve mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda da bu giderlere ilişkin ödeme emirlerinin 12/07/2008 tarihinde düzenlendiğinin ifade edilmesi karşısında, öncelikle daha sonra düzenlendiği ifade edilen ödeme emri ve eklerinin tasdikli suretlerinin dosya arasına getirilmesi, resmi harcamalar dışında kalan giderler varsa ödeme yapılan kişilerin ödeme zamanına ilişkin tanık olarak beyanlarının alınması, sanık Yılmaz’ın beyanında adı geçen E.. A..’ın da dinlenilmesinden sonra iddianamede geçen tüm isnatların irdelenmesi, çekilen paraların zamanında ödenmesine rağmen buna ilişkin ödeme emirlerinin geç düzenlenmesinin zimmet suçunu oluşturmayacağı da gözetilerek hasıl olacak sonuca göre suç vasfının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, sanık Hüseyin’in sübutu kabul edilen eyleme ne suretle iştirak ettiği de gerekçelendirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Eylemin kullanma zimmeti olarak kabul edilebilmesi için failin görevi gereği yasal olarak kendisine tevdii edilen parayı belli bir süre kullanıp hakkında herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet, denetim veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden yatırması gerektiği cihetle sübutu kabul edilen eylemin kullanma olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığının gözetilmemesi,

Kullanma zimmetinde suçun konusunu geçici süreyle kullanılıp iade edilen paradan elde edilen nemanın oluşturduğu gözetilip “nema miktarı” hesaplatılarak TCK’nın 249. maddesinin sanıklar hakkında uygulama olanağının bulunup bulunmadığının da karar yerinde tartışılması gerektiğinin nazara alınmaması,

Kullanma zimmetinde suçun konusunu geçici süreyle kullanılıp iade edilen paradan elde edilen nemanın oluşturduğu gözetilip “nema miktarı” hesaplatılarak TCK’nın 249. maddesinin sanıklar hakkında uygulama olanağının bulunup bulunmadığının da karar yerinde tartışılması gerektiğinin nazara alınmaması,

Suça konu paraların değişik zamanlarda çekilerek sanıkların üzerlerinde kaldığının kabul edilmesi karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7381, Karar No: 2013/9892, Tarih: 14.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/7381 E.  ,  2013/9892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.11.2010 tarih ve 2010/11-2010/595 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.05.2013 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... Akgün ile davacılardan ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...ile davalının ortağı oldukları şirketlerdeki ortaklıklarını sona erdirmek için tarafların 01.06.2006 tarihinde sözleşme yaptıklarını, buna göre tarafların bir kısım şirket hisselerini birbirlerine devrettiklerini, sözleşmeye göre devredilen şirketlerdeki geçmiş 5 yıllık döneme ilişkin ileride gerçekleşecek vergi ve vergi cezalarından tarafların %50’şer olarak sorumlu olduklarının kararlaştırıldığını, davalının hissesini devrettiği dava dışı şirket nedeniyle oluşan vergi ve cezasından %50 oranında sorumlu olduğunu ileri sürerek, 188.596,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının hisse devrettiği dava dışı şirketin yapmış olduğu kar dağıtımının davacı şirket tarafından iştirak kazancı olarak gösterilerek vergi avantajı sağlanmak istenildiği, bunun yasal olmaması nedeniyle davacı şirkete ek vergi ve vergi cezası uygulandığı, davacının kendi lehine sonuç doğurmak için yaptığı işlemden davalının sözleşmesel veya yasal bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3348, Karar No: 2013/7772, Tarih: 10.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3348 E.  ,  2013/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davac vasi ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Beldesi 13563 ve 13564 parsel sayılı sırasıyla 3567,81 ve 190,74 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, meşelik niteliğiyle Hazine adına; bitişiğindeki 13527 parsel sayılı 621,34 m² yüzölçümündeki taşınmaz ise, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ½ payı davacı ..., ½ payı ise davalı ... adına tesbit edilmiş, davacının taşınmazların tamamının kendine ait olduğu iddiasıyla kadastro komisyonuna yapmış olduğu itiraz reddedilerek teknisyence yapılan tesbitlerin aynen kabulüne karar verilmiştir. Davacı, çekişmeli taşınmazları adına vergi kaydı olan ...’tan satın aldığı iddiasıyla komisyon kararına itiraz etmiştir. Mahkemece 13564 parsele yönelik davanın feragat nedeniyle reddine, 13527 ve 13563 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davanın ise esastan reddine, çekişmeli taşınmazların tesbit gibi tescillerine karar verilmiş, hüküm, davacı vasi ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1976 yılında yapılıp 1980 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 13563 parsel sayılı taşınmazın meşe ağaçları ile kaplı ve uzun süredir kullanılmayan yerlerden olduğu bu nedenle zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına da değer verilemeyeceği, 13527 parsel sayılı taşınmazın ise sadece davacının malik sıfatıyla zilyetliğinde olduğu ispatlanamamış olmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13031, Karar No: 2012/18062, Tarih: 02.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13031 E.  ,  2012/18062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Mahkemece; hükme esas alınan ve taşınmaza arazi niteliğine göre değer biçen bilirkişi raporu geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dosyada bulunan 11.07.2011 tarihli ... Belediye Başkanlığı yazısı ve dosyada mevcut diğer evrak ve bilgiler ile taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle taşınmaza arsa niteliğine göre; Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinden taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taşınmazı arazi olarak nitelendirip net gelirine göre değer belirleyen rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

2-Dava konusu dosyada taraf sıfatı bulunmadığı halde, maliye hazinesinin davaya dahil edilerek aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/432, Karar No: 2019/1910, Tarih: 21.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/432 E.  ,  2019/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 18/06/2016 tarih 2016/2405 Esas 2016/10936 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 21/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/560, Karar No: 2019/4954, Tarih: 02.12.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/560 E.  ,  2019/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan, gecikme tazminatı, eksik ve kusurlu işler bedeli ile cezai şart bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece her bir talep kaleminin ayrı ayrı kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir. Davacılar arsa sahipleri, davalı yüklenicidir.

Taraflar arasında, davacıların paydaşı oldukları taşınmazda, arsa payı karşılığı inşaat yapımı konusundaki, ... 3. Noterliği'nin 20.06.2003 tarih ve 15866 yevmiye nolu sözleşmenin mevcudiyeti uyuşmazlık konusu değildir. Davacılar sözleşme gereği edimlerin, yüklenici tarafından eksik, kusurlu ve geç ifa edilmesi nedeniyle bedel isteminde bulunmuş, davalı tüm imalâtların kendisi tarafından yapıldığını, sözleşme ifa edildiğinden, sair taleplerin haksız olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki sözleşmenin 6.7.1.1 maddesinde inşaata Temmuz 2003 tarihinden itibaren başlanıp, 33 ayda bitirileceği kabul edilmiş, yine sözleşmenin 6.7.3 maddesinde süresinde bitmeme halinde yükleniciye üç ay süre verileceği bu üç aylık sürenin başından itibaren aylık 150 USD gecikme cezasının ödenmesi kabul edilmiştir. Buna göre inşaatın bitmesi gereken tarih Nisan 2006 olup, dava dilekçesinde davacı arsa sahipleri dairelerini Temmuz 2014 tarihinde kiraya verdiklerini açıklamışlardır. Bu durumda Nisan 2006’dan Temmuz 2014’e kadar aylık gecikme tazminatına hükmedilmesi gerekirken, daha fazlasına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Dava dilekçesinde talep edilen ve sözleşmenin 9. maddesinde kararlaştırılan 20.000 USD’lik cezai şart niteliği itibariyle seçimlik ceza olup, davacıların dairelerini Temmuz 2014 tarihinde teslim aldıkları, müspet zarar olan eksik iş bedellerini isteyerek böylece ifayı seçtiklerinin anlaşılmasına göre bu maddede düzenlenen cezayı artık talep edemeyeceklerinden, mahkemece bu talebin kabulü doğru olmamıştır.

Dava dilekçesinde talep edilen ve sözleşmenin 9. maddesinde kararlaştırılan 20.000 USD’lik cezai şart niteliği itibariyle seçimlik ceza olup, davacıların dairelerini Temmuz 2014 tarihinde teslim aldıkları, müspet zarar olan eksik iş bedellerini isteyerek böylece ifayı seçtiklerinin anlaşılmasına göre bu maddede düzenlenen cezayı artık talep edemeyeceklerinden, mahkemece bu talebin kabulü doğru olmamıştır.

Davacılar dava dilekçesinde, eksik ve kusurlu işlerin bedelini talep etmişler, bu eksiklikleri kendilerinin tamamladıklarını iddia ederek, fatura sunmuşlardır. Bilirkişiler tarafından bu belgelere göre, tamamlama giderlerinin makul olduğunu belirtilerek, toplam miktar belirlenmiştir. Fatura tek taraflı olarak her zaman düzenlenmesi mümkün olan belgelerden olduğu gibi, davadan önce bu kalem eksikliklerin bulunduğuna, yüklenicinin inşaatı terk ettiğine dair arsa sahiplerince yaptırılmış bir tesbit de bulunmadığından, karine yüklenici lehinedir. Aksi kanıtlanmadığı takdirde inşaat alanındaki imalâtların yüklenici tarafından yapıldığı kabul edilmelidir. Bu nedenle bu kısma ilişkin davacı taleplerinin reddi gerekirken kabulü de doğru olmamış, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan harcın temyiz eden davalıya iadesine

, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4233, Karar No: 2015/5281, Tarih: 04.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4233 E.  ,  2015/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/278783

MAHKEMESİ : Silifke Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/05/2014, 2014/110 (E) ve 2014/167 (K)

SUÇ : Çocuğu öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Suça sürüklenen çocuk Y. E. hakkında kurulan 26/05/2014 tarihli hüküm, 27/05/2014 tarihli dilekçe ile suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, dosyanın onanması istemini içeren suça sürüklenen çocuğun 17/04/2015 tarihli dilekçesi, anılanın bu tarihte 18 yaşını doldurmuş olması da gözetildiğinde temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk Y. E.'nin suç tarihinde 18 yaşından küçük olan maktül Özgür'e yönelik nitelikli öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrike, yaş küçüklüğüne ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Fatma vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 04/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8503, Karar No: 2008/10108, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8503 E.  ,  2008/10108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine senede dayalı takip başlattığını, takip konusu senetteki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek müvekkilinin bono bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporuna göre, senetteki imzanın aidiyeti hususunda tam bir saptamaya gidilemediği, davacı yanca davanın ispatı konusunda başkaca bir delil sunulamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 19.02.2007 günlü ilamıyla imza incelemesi yönünden ... ... Sanatlar Fakültesi öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle yerel mahkeme hükmü bozulmuş, bozma sonrası bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda ... ... Sanatlar Fakültesi öğretim üyelerinden alınan raporda senet altındaki imzanın davacının eli ürünü olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bozmadan önce alınan Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi raporunda senetteki imzalarla borçlu ...’ in imzaları arasında kısmi benzerlikler görülmekle birlikte tanı unsurları yeterince ... seçilmediğinden aidiyet konusunda tam bir saptamaya gidilemediğinin bildirildiği, bozmadan sonra aldırılan bilirkişi raporunda ise, senet üzerindeki imzaların davacının eli mahsulü olduğu kanaati belirtilmekle birlikte imzalar altında yer alan fulaj izlerinin anlamının tespiti için konunun bir kere de ... Polis Laboratuarında incelenmesi öngörülmüştür. Bu durumda mahkemece anılan rapor doğrultusunda fulaj izleriyle ilgili inceleme yaptırıldıktan sonra imza incelemesi yönünden raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından uzman kişilerden oluşacak üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5100, Karar No: 2015/9740, Tarih: 06.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/5100 E.  ,  2015/9740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş, tapu kayıtlarından kuyunun bulunduğu arazinin maliklerinden birinin ... olduğunun anlaşılması, 05.04.2014 tarihli Jandarma tutanağında, sanık .....'in su kuyusunu, babası ... ile birlikte kullandığının, sulanan arazinin de tapulu arazileri olduğunun belirtilmesi, soruşturma sırasında da su kuyusunun sanığa ait olduğunun bildirilmesi karşısında, mahkemenin gerekçe ve kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bozma düşüncesine katılınmamıştır. Ancak;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “dilekçe yazım ücreti 300,00 TL'nin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine” ilişkin bölümün çıkartılmasına, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesinin 13/1. maddesi gereğince 1.500 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7518, Karar No: 2009/11167, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7518 E.  ,  2009/11167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi ile davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R