muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15126, Karar No: 2024/24055, Tarih: 16.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/15126 E.  ,  2024/24055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Takdiri indirim uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ve 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11948, Karar No: 2010/15202, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11948 E.  ,  2010/15202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Mahallesinde bulunan ve genel kadastroda taşlık ve çalılık olarak tapulama dışı bırakılan taşınmazı 1974 den 1976 yılana kadar imar ihya ..., 20 yıldan fazla süreyle malik sıfatıyla zilyet ettiğini iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 26.09.1956 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazın zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı gibi davacı lehine imar ihya ile zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı belirlenerek ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

LİRA:

17.15.-O.H.

17.15.-P.H.

00 00
Yargıtay — Esas No: 2013/5536, Karar No: 2013/10631, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/5536 E.  ,  2013/10631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayılı hükmün; Dairemizin 01/04/2013 gün ve 2012/15148 E. - 2013/3479 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içindeki tüm belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 131 ada 2 parsel sayılı 2788,55 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, tek katlı kargir ev ve bahçesi niteliğinde davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, 3402 sayılı Kanunda açıklanan zilyetlikle kazanma koşullarının davalı yararına gerçekleşmediğini iddia ederek, tesbitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece; davalı yararına zilyetlikle kazanım koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptali ile Hazine adına adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükmün davalı ... tarafından temyizi üzerine, Dairenin 01/04/2013 gün ve 2012/15148 E. - 2013/3479 K. sayılı kararıyla; [İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman ve ziraat bilirkişi raporlarına göre dava konusu taşınmazın zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına] karar verilmiştir.

Davalı karar düzeltme dilekçesinde; mahkemece, davalı yararına zilyetlikle kazanım koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptali ile Hazine adına adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmişsede, delillerin takdirinde hataya düşüldüğünü ve taşınmazın 24.02.1973 tarihinde babası ... tarafından harici satış senedi ile ... isimli şahıslardan satın alınarak zilyetliğinin devralındığını ve o tarihten beridir de ziraat edildiğini ve kadastrodan önce 07.08.2009 tarihinde babasından harici satış senedi ile satın alarak zilyetliğini devraldığını ve taşınmazda eklemeli zilyetliğin 50 yıla ulaştığını, kadastroda bu nedenle adına tespitinin yapıldığını, mahkemece dinlenen mahallî bilirkişi ve tanıkların taşınmazdaki zilyetliği 35-40 yıl olarak doğruladığını ve uzman orman bilirkişi ve ziraat bilirkişinin resmi belgelere dayalı olarak yaptıkları incelemelerinde; taşınmazın 1948 tarihli hava fotoğrafı ile 1956 tarihli memeleket haritasında öncesinin bağlık olarak gözüktüğünü, 1988 ve 2000 tarihli haritalardada kısmen açıklık ve kısmen bahçe olarak gözüktüğünü ve öncesinde orman olmadığını, halen üzerinde muhtelif yaşlarda kapama meyve bahçesi olduğunu ve babasından kendisine intikal ettiğini, dava konusu taşınmaza bitişik komşu taşınmazların dahi 25 yılı aşkın üzüm bağı, bahçe meyvelik olduğunu, hava fotoğraflarının çıplak gözle incelendiğini, memleket haritasında açık alanda olduğunu, yapılan keşifte raporların lehine olduğunu ileri sürerek, Dairenin onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1994 yılında yapılarak 22/03/1996 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulama çalışmaları ile daha sonra 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesi kapsamında yapılarak 03/05/2011 tarihinde ilân edilen fennî hataların düzeltilmesi çalışmaları bulunmaktadır.

Kural olarak; Medeni Kanunun 713 ve devamı maddeleri ile 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri gereğince orman sayılmayan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetlerine tahsis edilmeyen araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek, tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar çekişmesiz ve aralıksız 20 yıl süre ile ve malik sıfatıyla zilyet edilmesi halinde imar ihya edenler adına tapuya tescil edilebilir.

Kural olarak; Medeni Kanunun 713 ve devamı maddeleri ile 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri gereğince orman sayılmayan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetlerine tahsis edilmeyen araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek, tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar çekişmesiz ve aralıksız 20 yıl süre ile ve malik sıfatıyla zilyet edilmesi halinde imar ihya edenler adına tapuya tescil edilebilir.

Mahkemece yapılan keşifte; dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar yeminli anlatımlarında; taşınmaz öncesinde ... isimli şahıslara ait iken, davacının babası ... tarafından harici satış senedi ile bu şahıslardan satın alınarak zilyetliğinin devralındığını ve o tarihte burasının bağ olduğunu ve bağların sonraki tarihte bakımsızlıktan kuruduğunu, bir ara boş kaldığını, o tarihten beridir kullanıldığını ve kadastrodan önceki bir tarihte davacının bu yeri babasından harici satış senedi ile satın alarak zilyetliğini devraldığını ve taşınmazda eklemeli zilyetliğin 35-40 yıla ulaştığını, üzerindeki meyve ağaçlarının bağ bozularak sonradan dikildiğini söylemişlerdir.

Orman bilirkişi raporunda ise; taşınmazn tamamının 22.03.1996 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında kaldığını, eğiminin yer yer 15-20 ve yer yer 20-40 olduğu ve üzerinde muhtelif yaşlarda meyve ağaçları ve fidanları olduğunu, taşınmazın evveliyatı itibariyle 1956 tarihli gizli memleket haritasında bağ rumuzu ile işaretli bağlık alanda 1988 ve 2002 tarihli memleket haritalarında kısmen yapraklı meyve ağaç rumuzlu alanda kısmen tarımsal faaliyet olmayan hali arazi açıklık alanda kaldığını, 1948 tarihli hava fotoğrafında taşınmaz üzerinde bağ omcaları bulunan bağlık alanda yer aldığını, 1975, 1985 ve 1999 tarihli hava fotoğraflarında ise kısmen yapraklı meyve ağaç rumuzlu alanda kısmen tarımsal faaliyet olmayan haliarazi-açıklık alanda kaldığını, 2006 yılı uydu fotoğraflarında güney kısımları üzerinde münferit halde yapraklı ağaçların bulunduğu, kuzey kısımlarında ise boş kullanılmayan hali arazi niteliğinde olduğu, 2010 yılı uydu fotoğrafında üzerinde bir adet ev ve taşınmazın tamamı meyve ağaçları dikilerek kullanılmaya başlanıldığını, sonuçta; taşınmazın tamamının evveliyatı itibariyle orman sayılmayan yerlerden olduğunu bildirmiş ve taşınmazın halihazır fotoğrafını eklemiş, ayrıca, kadastro paftası ile memleket haritalarının ölçeklari denkleştirilmek süretiyle paftalar birbiri üzerine aplike edilerek taşınmazın konumu çevre taşınmazlarla birlikte haritalarda gösterilmiştir.

Ziraat bilirkişi raporunda; taşınmazın üzerinde halen; 3 adet 15-20 yaşlarında ve 10 adaet 10-12 yaşlarında alıç ağacı, 50-60-adet 3-5 yaşlarınada, 30 adet 1-2 yaşlarında, 3 adet 10-12 yaşlarında zeytin fidanları ve ağaçları, 1 adet 15-16 yaşlarında badem ağacı, 2 adet 10-12 yaşlarında dut ağacı, 10 adet 4-8 yaşlarında armut ağacı, 10 adet 6-8 yaşlarında elma ağacı, 15-20 adet 10-15 yaşlarında ve 6 adet 18-22 yaşlarında kiraz ağacı 8-10 adet 4-6 yaşlarında ve 3 adet 18-22 yaşlarında ceviz ağacı ve 1 adet 15-18 yaşlarında meşe ağacı olduğu, çevre taşınmazları dahi bağ tesisi yapılmış ve muhtelif meyve ağaçları olan taşınmazlar ile bor-hali taşınmazlardan oluştuğu, taşınmazın evveliyatında 1956 tarihli gizli memleket haritasında bağlık alanda yer aldığını, 1988 ve 2002 tarihli memleket haritalarında kısmen yapraklı meyve ağaç rumuzlu alanda kısmen tarımsal faaliyet olmayan hali açık alanda kaldığını, 1948 tarihli hava fotoğrafında bağlık alanda yer aldığını, taşınmaz üzerinde bağ dikilişlerinin olduğunu, 1975, 1985 ve 1999 tarihli hava fotoğraflarında ise kısmen yapraklı meyve ağaç rumuzlu alanda kısmen tarımsal faaliyet olmayan hali-açık alanda kaldığını, 2006 ve 2010 yıllarında alınan uydu fotoğraflarında bir kaç adet yapraklı ağaçların olduğu, taşınmazın hali vaziyette bulunduğu, sonuçta; taşınmazın tamamının evveliyatı itibariyle zilyetlikle iktisabı mümkün olmayan yerlerden olduğunu açıklamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ve uzman orman bilirkişi raporuna göre; çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalan ve evveliyatı itibariyle de eski ve yakın tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına ve amenajman planlarına göre orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. Ancak; 1948 tarihli hava fotoğrafı ile 1956 tarihli memleket haritasında bağlık alan olarak gözüken taşınmazın 1975, 1985 ve 1999 tarihli hava fotoğraflarına göre düzenlenen memleket haritalarında kısmen meyve ağaçlarından oluşan bahçe niteliğinde olduğuna göre, artık taşınmazın tamamının zilyetlikle iktisabı mümkün olmayan ve devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğuna ilişkin kanaat belirten ziraatçi bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; komşu parsel tutanak ve dayanakları, mahkemece, ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bir orman yüksek mühendisi, bulunmadığı takdirde, orman mühendisi, ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşif ve incelemede 1948, 1975, 1955 ve 1999 tarihli hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan elde edilen memleket haritaları uygulanarak taşınmazın ve çevre taşınmazların hava fotoğrafları ve memleket haritaları ile 2006 ve 2010 uydu fotoğrafları irtibatlı kroki düzelenmeli, hava fotoğrafları ve memleket haritasında bahçe ve hali arazi olarak gözüken bölümler belirlenmeli, bilirkişilerden detaylı rapor alınmalı, fenci tarafından düzenlenecek krokide gösterilmeli, çekişmeli taşınmazın hali hazır durumu, toprak yapısı, üzerindeki bitki örtüsü, önceki raporlarda olduğu gibi taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, adedi, dağılımı, kapalılık derecesi raporda açıklanmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi kimden kime intikal ettiği, ne kadar süre ile ne şekilde devam ettiği, bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı ile dosyaya ibraz edilen 24/02/1979 ve 7.8.2009 tarihli harici senetlerde uygulanmak suretiyle içerik ve kapsamları belirlenmeli, tesbit tarihine kadar zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenerek, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 01/04/2013 gün ve 2012/15148 E. 2013/3479 K. sayılı ONAMA KARARININ KALDIRILMASINA ve yerel mahkemenin 15/08/2012 gün ve 2011/245 Esas 2012/145 Karar sayılı hükmünün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29398, Karar No: 2023/117, Tarih: 10.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/29398 E.  ,  2023/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlelerinde düzenlenen tehdit, 125 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi, kararların usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, boşandığı eşi ile yaşamakta olan oğlu ... ve kızı ... ile farklı tarihlerde iletişime geçtiği, sanığın katılan ... ile telefonla konuşurken "Şerefsiz" diyerek hakaret ettiği ve farklı tarihte de katılanı parkta gördüğünde parmağını sallayarak tehdit ettiği, katılan ...'i ise okulunda ziyeret ederek "Bir daha sen beni babana söylersen seni öldürürüm." şeklindeki sözlerle tehdit ettiği, tanık olarak dinlenen okul müdürü, öğretmenler ve güvenlik görevlisi beyanlarından sanığın kızı olan katılan ...'e yönelik tehdit eyleminin olmadığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılanların sanığın çocukları olmaları ve birlikte yaşamaları sebebiyle etki altında kalarak beyanda bulanabilecekleri değerlendirilerek beyanlarına itibar edilmediği ve tanık olarak dinlenen okul müdürü, öğretmenler ve güvenlik görevlisinin sanığın tehdit eylemine şahit olmadıkları yönündeki beyanları da gözönünde bulundurularak kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12986, Karar No: 2017/11981, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12986 E.  ,  2017/11981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15615, Karar No: 2023/6918, Tarih: 09.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15615 E.  ,  2023/6918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/268 E., 2021/400 K.

SUÇ :Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan ve re'sen de temyize tabi olan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 317 ... maddesi uyarınca sanık müdafinin süresindeki istemi nedeniyle duruşmalı olarak yapılmakla, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/201 Esas, 2015/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/201 Esas, 2015/150 Karar sayılı kararının katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.09.2021 tarihli ve 2020/693 Esas, 2021/12280 Karar sayılı kararı ile "1) Oluşa, mahkemenin kabulüne ve dosya kapsamına göre sanığın resmi nikahlı eşi olan maktulü, sabah saat 07:30 sıralarında, maktulün uyuduğu sırada ateşli silahla yakın mesafeden iki el ateş ederek öldürdüğü olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d maddesinin yanı sıra aynı Kanun'un 82/1-e maddesinde yer verilen “beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan kişiye karşı” şeklindeki nitelikli halin de olayda gerçekleştiğinin gözetilmemesi, 2) Evli olan taraflardan maktulün uyuşturucu madde kullanması nedeniyle taraflar arasında geçimsizlik yaşanmaya başladığı, maktulün sanığa aralıklarla şiddet uyguladığı, sanığın bu nedenle bir süreliğine evi terk ettiği, aksi kanıtlanamayan savunmaya göre olay tarihinden iki gün önce tekrar şiddete maruz kalan sanığın, olay günü sabah saatlerinde kayınpederine ait tabancayla maktulü öldürdüğü olay nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nin 29/1. maddesinde “ağırlaştırılmış müebbet cezası yerine on sekiz yıldan yirmi dört yıla” kadar ceza aralığı belirtildiği gözetilerek, maktulün sanığa yönelik gerçekleştirdiği ve haksız tahrik kabul edilen davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak TCK’nin 29/1. maddesi gereği makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde 18 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini, 3)Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin eklenmiş olması gözetilerek, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 4) Maktulün kardeşi olan ve sanıktan şikayetçi olduğunu, kamu davasına katılmak istediğini beyan eden ...’in katılma talebinin, 09/09/2014 tarihli celsede “reddine” karar verildiği halde adı geçenin gerekçeli karar başlığında “katılan” olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.