muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1253, Karar No: 2020/4497, Tarih: 15.09.2020

C-Sanıklar hakkında “defter ve belge gizleme” suçundan verilen davanın reddi hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Kamu davası hakkında mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca mümkün olduğu ve anılan yasa maddesine göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine" karar verilebileceği; somut olayda mahkemenin mükerrer dava nedeniyle ret kararına dayanak olan Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2013 tarih, 2013/216 Esas ve 2013/549 Karar sayılı dosyasında sanık ... hakkında Gevher Nesibe Vergi Dairesi Müdürlüğündeki mükellefiyeti nedeniyle “defter ve belge gizleme” suçundan kamu davası açıldığının, temyiz incelemesine konu dosyada ise Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26/09/2013 tarihli ve 2013/11254 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında Gevher Nesibe Vergi Dairesi Müdürlüğünün 095 030 2315 vergi kimlik numaralı mükellefiyeti nedeniyle “defter ve belge gizleme” suçundan kamu davası açıldığının tespit edilmiş olması, dosya arasında ret kararına dayanak olan dava dosyasına ait duruşma tutanakları ve gerekçeli karar içeriğinden bu dosyaya konu işyerinin adının “... Hırdavat Nalburiye” olduğu ve bu dava dosyasına ait vergi inceleme raporları ile istem yazısının dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ... yönünden mükerrer yargılama olup olmadığının tespiti açısından belirtilen dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, sanık ...’in her iki dosyadaki mükellefiyetinin aynı olup olmadığının ve hangi yıla ilişkin defter ve belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilmesinden sonra sonucuna göre sanık ...’in hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile sanık ... hakkında açılan kamu davasının mükerrer olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi, sanık ... yönünden ise ret kararına dayanak olan davanın yalnızca sanık ... hakkında açılmış olduğu sanık ... hakkında açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeksizin yargılamaya devamla sanık ... için davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, açılan kamu davasının mükerrer olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12883, Karar No: 2016/337, Tarih: 13.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/12883 E.  ,  2016/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Olayın tanığı Özgür Siper usulünce dinlenilerek, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın sabit görülen eyleminin ve hukuki nitelendirilmesinin ne olduğu CMK'nın 230/1-b maddesi uyarınca açıklanmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre de,

a) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması ve TCK’nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar geçerli olacağının düşünülmemesi,

b)Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet ve sanığın sabıkasındaki diğer mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2099, Karar No: 2015/20858, Tarih: 16.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2099 E.  ,  2015/20858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/236111

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 19. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2014

NUMARASI : 2014/268 (E) ve 2014/587 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun aşamalardaki sanığın elinde bulunan tahta kalemi asetat ile sol yanağına vurduğuna ilişkin samimi anlatımlarına, mağdurun "sol dudak köşesi dış yanında 0,8 cm. çaplı yuvarlak, kenarları yer yer belirgin ekimoz, bu lezyonun yanında siyah renkli 0,4 cm.'lik cilt üstünü tutmuş (muhtemel kalem boya) lekesi bulunduğuna" ilişkin İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 08/01/2014 tarihli adli raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu halde, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4820, Karar No: 2024/3545, Tarih: 16.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4820 E.  ,  2024/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/604 E., 2023/380 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Midyat 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2018/570 E., 2022/35 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın, kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre kadının ziynet alacağı davasında kabul edilen ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır. Açıklanan nedenlerle davacı- karşı davalı erkeğin ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Davalı- karşı davacı kadın vekilinin tüm, davacı- karşı davalı erkek vekilinin sair yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek dava ve cevap dilekçelerinde özetle; kadının rahatsızlığı sebebiyle sinir krizi geçirerek çevreye zarar verdiğini, hastalığı sebebiyle kadınlık görevlerini ve ev işlerini yapmadığını, çocuklara bakmadığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini, Midyat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı boşanma davasından feragat ettiğini, erkeği sebepsiz yere şikayet etmesi nedeniyle erkek hakkında yürütülen ceza davaları olduğunu, ilaçlarını kullanmadığını, % 80 oranında işitme kaybı olmasına rağmen erkek tarafından alınan işitme cihazını kullanmadığını, en son çocukları da yanına alarak ortak konutu terk ettiğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, erkek yararına 10.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin alkol kullandığını, kadına hakaret ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, kötü muamelede bulunduğunu, kayınpederine şiddet uyguladığını belirterek evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, ziynetlerin aynen iadesine, mümkün olmaması halinde bedelinin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin, kadına şiddet uyguladığı, hakaret içerikli sözleri aile bireylerinin yanında küçük düşürecek şekilde sarf ettiği; kadının da, anksiyete hastalığına rağmen tedaviye uyum sağlamadığı, hastalığı nedeniyle evlilik birliğinin ve çocuk bakımının gereklerini yerine getirmekte zorlandığı, evlilik birliğinin sarsılmasında erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, babanın kanser hastası olup tedavisinin devam ettiği, bu nedenle çocukların bakımını sağlamakta zorlanacağı ileri sürülmüş ise de, dosyaya sunulan sosyal inceleme raporlarının istikrarlı şekilde çocukların velâyetinin babada kalmasının uygun olacağı yönünde olduğu, ayrıca, annenin yaşadığı ev itibarıyla annenin çalışması halinde çocukların bakımını sağlayacak kimsenin bulunmadığının belirtildiği, tarafların sosyal ekonomik araştırma durum raporlarının da bu yöndeki görüşü desteklediği ve daha önemlisi annenin yine Midyat ilçesinde yaşayan ve teamül gereği baba evine gelip giden erkek kardeşlerinin vücuda organ sokmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan sabıkalı oldukları, çocukların karar tarihindeki yaşları itibarıyla (5 ve 7) anne bakımına muhtaçlıklarının yüksek seviyede olmadığı ve kardeşlerin bir arada büyümesinin gelişimlerine sağlayacağı katkı göz önüne alınarak, anne ile kişisel ilişki kurulmasına ilişkin hüküm geniş tutulmak suretiyle ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, çocuklar ile anne arasında kişisel ilişki tesisine, kusur durumu ve boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine 15.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, ispatlandığından kadının ziynet alacağı davasının kabulü ile 1,5 metre 22 ayar altın zincir 90 gram (17.640,00 TL), tanesi 30 gram olan 4 adet 22 ayar altın bilezik ( 23.520,00 TL ), 1 adet çeyrek altın ( 340,00 TL ), 1 çift 22 ayar küpe 5 gram (980,00 TL ) ziynet eşyasının aynen iadesine, bu mümkün olmadığı taktirde toplam 42.480,00 TL'nin erkekten alınarak kadına ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma kararına yönelik istinaf taleplerinin bulunmadığını beyan ederek kusur belirlemesi, tazminat ve nafakalar ile ziynet alacağı davasının kabulü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma kararına yönelik istinaf taleplerinin bulunmadığını beyan ederek kusur belirlemesi, tazminat ve nafakalar ile ziynet alacağı davasının kabulü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; açıkça boşanma kararına karşı istinaf isteminin bulunmadığını beyan ederek kusur belirlemesi, velâyet ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere erkeğin, kadına fiziksel şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği sabit olmakla birlikte her ne kadar Mahkemece kadının anksiyete hastalığına rağmen tedaviye uyum sağlamadığı, hastalığı nedeniyle evlilik birliğinin ve çocuk bakımının gereklerini yerine getirmekte zorlandığı yönünde kadına kusur izafe edilmiş ise de dosya kapsamından kadına atfı kabil bir kusurun varlığının ispatlanamadığı, gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, kadına atfı kabil bir kusurun varlığının ispatlanamadığı, erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu erkeğin boşanma davasının da kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı, ne var ki karar taraflarca boşanma yönünden istinaf edilmediğinden, boşanma yönünden kararın kesinleştiği, erkeğin davası yönünden verilen boşanma kararı eleştirilmekle yetinilmiş, kadının kusur tespitine yönelik istinaf talebinin ise kabulüne, kararın kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilmesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesiyle kadının istinaf talebinin kabulü ile kadın lehine 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, kadının dava açmakla ayrı yaşamaya hak kazandığı, tekstil atölyesinde asgari ücret ile çalıştığı, asgari ücret düzeyindeki gelirin kadını yoksulluktan kurtarmayacağı ile hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası takdirinin usul ve kanuna uygun olduğu, sosyal inceleme raporları, tarafların sosyal ve ekonomik yaşam koşulları ve çocukların baba yanında kalmasının çocukların bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde delil bulunmadığı gözetilerek velâyetin babaya verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, "davalı-karşı davacı kadın düğünde takılan 1,5 metre zincir, 30’ar gram 2 çift bilezik, 4 yüzük, 2 çift küpe ve 1 adet çeyrek altının erkek tarafından zorla alındığını ve kendisine iade edilmediğini belirterek ziynetlerin aynen iadesi olmazsa bedelinin tahsilini talep ve dava etmiş, bilahare HMK 31 kapsamında sunduğu 24.10.2018 tarihli dilekçe ile 1,5 metre zincir (60 gram), 30’ar gram 2 çift bilezik, 1 adet çeyrek altın, 1 adet saat ve 1 adet yüzüğün aynen iadesine mümkün olmazsa 20.000,00 TL bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 20/12/2021 tarihli ıslah dilekçesi ile de dava değerini 42.480,00 TL'ye yükselterek yasal faiziyle tahsilini istemiştir

.10.2018 tarihli dilekçe ile 1,5 metre zincir (60 gram), 30’ar gram 2 çift bilezik, 1 adet çeyrek altın, 1 adet saat ve 1 adet yüzüğün aynen iadesine mümkün olmazsa 20.000,00 TL bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 20/12/2021 tarihli ıslah dilekçesi ile de dava değerini 42.480,00 TL'ye yükselterek yasal faiziyle tahsilini istemiştir. Davacı-karşı davalı erkek ise; düğünde kadına 1 metre zincir, 2 adet küpe, 4 adet yüzük, 5 adet çeyrek altın, 1 adet altın saat ile 4 adet bilezik takıldığını, 1 metre zincir ile 4 adet bileziğin kadının onayı ile geri ödeme şartı olmaksızın bozdurulup kadının tedavi masrafları için kullanıldığını, diğer ziynetlerin kadının uhdesinde olduğunu beyan ve ikrar ederek davanın reddini savunmuştur. Somut olayda; talebe konu 1 metre zincir ile 4 adet bileziğin kadının hastane masrafları için kullanıldığı kocanın ikrarı ile sabittir. Kadın talebe konu diğer ziynetler yönünden ise davasını ispat edememiştir. Mahkemece ispat edilen ziynetler yönünden davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekirken tam kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur." gerekçesiyle kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne, 22 ayar 60 gram 1 metre zincir (11.760,00 TL), 22 ayar 30’ar gram 4 adet bilezikten (23.520,00 TL) ibaret ziynetlerin aynen iadesine, mümkün olmazsa 35.280,00 TL ziynet bedelinin erkekten tahsiline, tarafların diğer istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, kabul edilen ziynet alacağı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; velâyet yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı boşanma davasında kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, nafakalar, tazminatlar, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 336 ncı maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı-karşı davalı erkek vekilinin ziynet alacağı davasına yönelik temyizi yönünden temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Tarafların diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6980, Karar No: 2019/6518, Tarih: 23.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6980 E.  ,  2019/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarından ayrı ayrı 4 kez mahkûmiyet hükümleri kurulmasına rağmen, tebliğnamede 213 sayılı VUK’nin 3 kez uygulandığının belirtildiği, her iki sanık hakkında da “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin görüş bulunmadığı anlaşılmakla; bu husus yönünden ek tebliğname düzenlenmesi konusunda gereğinin takdirinden sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14871, Karar No: 2016/6285, Tarih: 30.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/14871 E.  ,  2016/6285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin davasının tümü, kendi davasında ise kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre, boşanmaya neden olan olaylarda iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davacı-davalı kadına oranla, davalı-davacı erkeğin daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Kusur durumu böyleyken, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin (TMK m. 174/1-2) reddi doğru olmamıştır.

2-Taraflar arasında görülmekte olan karşılıklı boşanma davasında, davalı- davacı erkek vekili tarafından 19.02.2015 tarihli celseye mazeret dilekçesi gönderilmiş, mahkemece davalı-karşı davacı vekilinin mazereti dilekçesi gerekçelendirilmediğinden ve bir önceki celse ara karar gereği işlemin yapılmamış olduğundan bahisle reddedilerek, yargılamaya devam olunmuş ve davanın esasına girilerek her iki davanın kabulüne karar verilmiştir. Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir (6100 sayılı HMK m. 150/1). Şu hale göre mahkemece davalı-karşı davacı vekilinin mazereti kabul olunmadığına ve karşı tarafında duruşmada bulunmasına rağmen erkeğin davasını takip etmeyeceğini bildirdiği dikkate alınarak, erkeğin davasının işlemden kaldırılmasına karar verilecek yerde, usul ve yasaya aykırı olarak işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre erkeğin davasına yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.03.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/819, Karar No: 2009/856, Tarih: 24.12.2009

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2009/819 E.  ,  2009/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 11.9.2009 gün, 10360-10176 sayılı, 19.Hukuk Dairesinin 20.7.2009 gün 3618-7482 sayılı 3.Hukuk Dairesinin 23.3.2009 gün 2667-4718 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, müstakil olarak “Kirlilik Önlem Payı”nın tahsili istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 3. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına, dosyanın bu Daireye gönderilmesine 24.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.