muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25286, Karar No: 2014/36697, Tarih: 19.12.2014

2872 sayılı Kanunun ek 1/a maddesi “Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine, giderilmesine ilişkin usûl ve esaslar ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünü içermektedir. Aynı Kanun’un 20. maddesinin (j) bendine göre Kanunda ve yönetmelikte öngörülen yasaklara veya standartlara aykırı olarak veya gerekli önlemleri almadan atıkları toprağa vermek yaptırım gerektiren bir eylem olarak tanımlanmıştır.

Alıcı ortam olan toprağın kirlenmesinin önlenmesi başta olmak üzere çeşitli amaçlarla 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun ek 1/a maddesine dayanılarak 08.06.2010 tarihinde Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik kabul edilmiştir. Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddesi;

a) (b) bendi gereğince 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) (n) bendi gereğince kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) (z/ğğ) bendi gereğince Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

d) (z/hh) bendi gereğince de Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, (u) bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiş, ayrıca toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atıkların doğrudan toprağa verilmesini yasaklamıştır.

Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine hizmet eden bu yönetmeliklerin yanısıra, “atıkların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetimlerinin sağlanmasına yönelik esasları” belirleyen 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik ile “Her türlü atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması vb faaliyetleri düzenleyen” 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin de toprak kirliliğine ilişkin yasaklamalarına değinmek gerekir.

1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi karışısında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Çevre denetim tutanağındaki bilgilere göre, sanığın işlettiği akaryakıt istasyonunda, iki adet otomatik araba yıkama makinası olduğu, araba yıkama işleminden kaynaklanan atıksuların bir havuzda toplandığı, sonra da toprak alıcı ortamına verildiği tespit edilmiştir. Bu tespitlere istinaden çevrenin kasten kirletildiği iddiası ile dava açılmıştır.

Araba yıkama sırasında oluşan atıksuyun, petrol türevi madde içerdiğinin iddia edilmemesi karşısında, atığın, yukarıda (II) numaralı kısımda açıklanan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali taşıyan atıklardan olmadığı anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmesi hukuka uygun görülmüştür.

IV – Sonuç ve Karar

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan İl Çevre ve Orman Müdürlüğü vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 19/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18602, Karar No: 2015/3669, Tarih: 26.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/18602 E.  ,  2015/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ....nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, geçirdiği iş kazası neticesinde sürekli iş göremez hale gelen sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı sigortalının, 26.05.2009 tarihindeki iş kazası sonucu % 19 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayın meydana gelmesinde kazalı sigortalının % 20 oranında kusurunun bulunduğu; davalıların toplamda % 80 oranında kusurlu oldukları dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır”. hükmüne yer verilmiştir. Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici işgöremezlik ödeneklerinin rücu edilebilir kısımlarının hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Somut olayda; maddi tazminat hesabında, iş kazası tarihinden hüküm tarihine en yakın tarihe kadar bilinen aktif dönem, 60 yaşının ikmaline kadar bilinmeyen aktif dönem, 60 yaşından sonra bakiye ömrü süresince bilinen son asgari ücret üzerinden pasif dönem hesabı yapılarak toplam gelirin belirlenmesi ile yöntemince yapılan sözkonusu hesaplama sonucu tespit edilen toplam gelir üzerinden kusur ve maluliyet indirimi uygulanmak suretiyle tespit edilen toplam zarardan, BK.nun 55. maddesi uyarınca SGK tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin davalı işverene rücu edilebilir kısmınlarının (% 80'inin) tenzili gerekirken, toplam gelir üzerinden maluliyet indirimi yapıldıktan sonra ilk peşin sermaye değerinin % 60'ının indirilmesi ve bu suretle karşılanmayan zararın tespit edilmesi sureti ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı ....nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ....ye iadesine, 26/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16823, Karar No: 2014/16756, Tarih: 24.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16823 E.  ,  2014/16756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, meydana gelen kazada aracın ağır hasar gördüğünü, hasar bedelinin sigorta şirketi tarafından ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 6.000 TL tazminatın olay tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 25.000 TL olarak arttırmıştır.

Davalı vekili, kaza sırasında araç sürücüsünün alkollü olduğunu kazanın bu nedenle meydana geldiğini öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 28.09.2010 gün, 2010/3897 Esas, 2010/7425 Karar sayılı ilamıyla, mahkemece, iki nöroloji uzmanı ve trafik konusunda bir bilirkişi uzmanından oluşturulacak bilirkişi kurulundan, öncelikle adli tıp kurumundan alkol ölçümüne dayanak yapılan belgeler getirtilerek, araç sürücüsünün alkollü olup olmadığı, kaza tutanağını düzenleyen tutanak mümzii tarafından yapılan ölçümde alkolsüz çıktığı gözetilerek çelişkinin giderilmesi, sürücünün alkollü olduğunun tespiti halinde, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediği, olayın oluşuna yol ve hava durumunun veya başka unsurların da etkili olup olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime açık ve raporlar arasındaki çelişkileri giderici rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında; "Sürücü ...'in kaza anında 69,5 promil alkollü olduğu hususu, bozma sonrası Adli Tıp Kurumu ile yapılan yazışmalar sonucu ortaya konmuştur. Mahkemece yapılması gereken iş, bozma ilamı doğrultusunda, iki nöroloji uzmanı ve trafik konusunda bir bilirkişi uzmanından oluşturulacak bilirkişi kurulundan, kazanın kaçma-kovalamaca sırasında gerçekleştiği, hava ve yol durumu ve diğer unsurlarla birlikte değerlendirilmek suretiyle kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık bir rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi iken, yazılı şekilde bozma ilamının gereklerine uygun olmayan, gerekçesiz ve yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş olmasının doğru görülmediği" hususuna işaret edilmiştir.

Mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, iki nörolog bir makine mühendisi bilirkişiden alınan bilirkişi raporu benimsenerek, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 25.20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 24.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1486, Karar No: 2023/5066, Tarih: 13.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1486 E.  ,  2023/5066 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

T A H L İ Y E T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

ASIL KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.02.2019 tarihli ve 2018/5772 Esas, 2019/799 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2023 tarihli ve KD-2022/154411 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık ile müdafiinin ayrı ayrı kanun yoluna başvurma haklarına sahip olmaları, farklı istinaf ve temyiz neden ve gerekçeleriyle hükmü istinaf ve temyiz etme hak ve yetkilerinin bulunması, kanun koyucunun amacının sanığın haklarını korumaya yönelik olup, 7201 sayılı Kanun’un 11 ... maddesindeki vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı düzenlemesinin sanığın aleyhine olacak şekilde yorumlanamayacak olması karşısında, istinaf kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiği, kendisine böyle bir tebliğ yapılmaksızın öğrenmek suretiyle hükmü 27.12.2017 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu ve bu nedenle dosyanın esastan incelenmesi gerekeceği kabul edilmesi ve dosyanın esastan incelenmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık olmadığından temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. HUKUKİ SÜREÇ

1. Söke Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2017 tarihli ve 2017/150 Esas, 2017/216 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ile 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.09.2017 tarihli ve 2017/2262 Esas, 2017/2259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suça iştirak iradesinin bulunmadığına, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suça iştirak iradesinin bulunmadığına, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü saat 15:30'da maktule ait ... Oto Lastik isimli iş yerine temyiz dışı sanık ... ve sanık ...’in motorsiklet ile geldikleri ve yanlarında ...’e ait olduğu anlaşılan ve olayda kullanılan çarşafa sarılı pompalı tüfeğinde bulunduğu, iş yerinde iken ... ile maktul arasında tartışma çıktığı, tartışmanın akabinde sanık ...’in maktulün üzerine yürüdüğü, maktulün boğazından sıktığı ve omuzlarından ittirdiği, bu tartışma esnasında sanık ...’in olayda kullanılan tüfeği eline aldığı, maktulün İsmail’den uzaklaşarak iş yerinde bulunan odaya doğru yöneldiği, sanık ...’in bu esnada eline geçirdiği bir cismi maktule doğru fırlattığı, akabinde sanık ...’ın elinde bulunan pompalı tüfeği maktule doğru yönelttiği, bu esnada İsmail’in sanık ...’tan

elinde bulunan tüfeği istediği ve İsmail’in tüfeğin namlusundan tutup yönünü maktule yönelttiği esnada sanık ...’ın tüfeğin tetiğine bastığı, tüfekten çıkan saçma tanelerinin maktulün sol göğüs bölgesine isabet etmesi neticesinde maktulün yere düştüğü, sanıkların ise koşarak olay yerinden uzaklaştıkları, maktulün kaldırıldığı hastanede hayatını kaybettiği, ... Morg İhtisas Dairesince düzenlenen 02.11.2016 tarihli otopsi raporuna göre maktulün ölümünün ateşli silah (av tüfeği iri saçma taneleri) yaralanmasına bağlı kalp, her iki akciğer, karaciğer, göğüs aorttu ve medulla spinalis harabiyeti ile kanama sonucu meydana gelmiş olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın İsmail'in tüfeği elinden almak isterken ateş aldığı yönündeki savunmaları, olay anında olay yerinde bulunan katılanlar ... ve ...'ın beyanları ile maktulden katılanlarına beyanları, ... Morg İhtisas Dairesince düzenlenen 02.11.2016 tarihli otopsi raporu, Söke Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26.08.2018 tarihli ölü muayene tutanağı, Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Kimyasal Tahliller İhtisas Dairesince düzenlenen 03.10.2016 tarihli rapor, Biyoloji İhtisas Dairesince düzenlenen 27.10.2016 tarihli DNA analiz raporu, ... Jandarma Genel Komutanlığınca düzenlenen 04.04.2017 tarihli atış mesafesinin belirlenmesine ilişkin uzmanlık raporu ile 13.04.2017 tarihli balistik inceleme raporu, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince düzenlenen 16.01.2017 tarihli av tüfeğinin ateş alma mekanizması, uygulanması gereken kuvvete ilişkin değerlendirmeler içeren rapor, olay yeri inceleme raporu, CD inceleme tutanağı, olay görüntülerinin CD, diğer tutanaklar, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

V. GEREKÇE

A. İtiraz Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

V. GEREKÇE

A. İtiraz Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.09.2021 tarihli, 2021/6-13 Esas, 2021/392 Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere, sanığın ve müdafiinin ayrı ayrı kanun yoluna başvurma hakkına sahip oldukları, farklı gerekçelerle hükmü istinaf ve temyiz etme hak ve yetkilerinin bulunması, kanun koyucunun amacının sanığın haklarını korumaya yönelik olup, 7201 sayılı Kanun’un 11 nci maddesindeki vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı düzenlemesinin sanığın aleyhine olacak şekilde yorumlanamayacağı, istinaf kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmış olup somut olayda kendisine böyle bir tebliğ yapılmaksızın öğrenmek suretiyle hükmü 27.12.2017 tarihinde hükmü temyiz eden sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, olaya ilişkin görüntü kayıtları, katılan ve tanık

anlatımları bir bütün olarak değerlendirildiğinde kavganın başlamasına neden olan ilk haksız hareketin temyiz dışı sanık ...'den geldiği, sanık ...'ın da İsmail ve maktul arasında yaşanan tartışmada kendisine yönelik maktulden kaynaklanan bir saldırı olmadığı halde suçta kullanılan av tüfeğini maktule doğrulttuğu ve av tüfeğinin tetik kısmı sanık ...'ta olduğu sırada Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince düzenlenen 16.01.2017 tarihli raporundan da anlaşılacağı üzere tetiğe basması sureti ile maktulü yakın mesafeden sol göğüs bölgesinden yaraladığı olayda, haksız tahrik ve meşru savunma koşullarının oluşmadığı, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in eylem üzerinde fiili hakimiyet kurarak iştirak halinde hareket ettikleri anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

VI. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.02.2019 tarihli ve 2018/5772 Esas, 2019/799 Karar sayılı ek kararın onanmasına ilişkin ilâmının KALDIRILMASINA,

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.09.2017 tarihli ve 2017/2262 Esas, 2017/2259 Karar sayılı kararında sanık tarafından belirtilen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.09.2017 tarihli ve 2017/2262 Esas, 2017/2259 Karar sayılı kararında sanık tarafından belirtilen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.07.2023 tarihinde karar verildi.