muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9835, Karar No: 2016/4733, Tarih: 23.05.2016

Suç tarihinde ... tapu sicil müdürü olan sanık ... ve tapuda görevli memur ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.06.2007 tarihli iddianamesi ile; .... mevkii 758 ada, 35 ve 38 parsel sayılı, mülkiyeti ...'ya, intifa hakkı ... lehine olan taşınmazlar üzerindeki intifa hakkının iptali ve kaydın terkinine ilişkin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02/06/2004 tarihli ve 2004/140-208 sayılı kararı kesinleşmeden uygulamaya koyması ve intifa hakkını terkin ve akabinde .... lehine yeni bir intifa hakkı tesis etmesinden sonra İşbankası'nın düzenlediği ipotek sözleşmesinde gayrimenkulde yer alan takyitlerden haberdar etmemesi iddia edilen eylemleri ile yine ... tapu sicil müdürü olan sanık ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.11.2009 tarihli iddianamesi ile; .... mevkii 758 ada, 31 ve 38 parsel sayılı, mülkiyeti ...'ya, intifa hakkı ... lehine olan taşınmazlar üzerindeki intifa hakkının iptali ve kaydın terkinine ilişkin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02/06/2004 tarihli ve 2004/140-208 sayılı kararı kesinleşmeden uygulamaya konmasının sağlanması için 20.07.2004 tarihli TKGM fişinin istemde bulunan kişi bölümündeki Av. ...'a ait imzasının sahte atılmasından dolayı, tapuda görevli memur ... ve tapuda hizmetli olarak görev yapan ...'ın ise tapu müdürü sanık ... ile birlikte haklarında ... Merkez .... Mahallesi ... ada 12-13-14 parsellerde yolsuz tescil işlemi yapılması, 14 parseldeki yolsuz tescil ve terkin işlemi sonucunda oluşan 1162 ada 8 nolu parselin haksız olarak hak sahibi olan... tarafından ...'ya 06.12.2005 tarihinde satılması işleminde görev aldıkları iddia edilen eylemlerde; sanıkların atılı suçlamaları kabul etmemeleri, TKGM başvuru fişinde adı geçen Av. ...'ın dinlenmemiş olması, 1162 ada 8 parsel satımına ilişkin olarak alıcı ve satıcının beyanlarına başvurulmamış olması, yolsuz tescilin geldisi olan 699 ada 14 parseldeki yazı ve imzaların yaşı konusunda bir inceleme yapılmamış olması, 19.09.2011 ve 28.03.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu raporlarında yer alan çelişkilerin giderilmemiş olması, suça konu TKGM başvuru fişinin aslının mahkeme tarafından gözleminin yapılmamış olması, intifa hakkının tesisi yapılan gayrimenkul maliki ile son olarak lehine intifa hakkı tanınan ... yetkililerinin dinlenmemiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından ... ada parsel 8 nolu parselin (geldisi.... ada 14 parsel) satışında taraf olan ... ve ... ile TKGM başvuru fişinde ismi geçen avukat ...'ın dinlenmeleri, Adli Tıp Kurumundan alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesini teminen 3 kişilik heyetten yeniden bilirkişi raporu alınması, ... Merkez ........ ada 12-13-14 parsellerin kayıtlı olduğu 1501 ve 1502 sayılı kütüklerdeki imza ve yazıların yaş tayinin belirlenebilmesi için .... Adli Tıp Enstitüsünden rapor alınması, intifa hakkının tesis edildiği ... mevkii 758 ada, 35 ve 38 parsel sayılı parsellerin maliki ile son olarak lehine intifa hakkı tanınan ..

...'ın dinlenmeleri, Adli Tıp Kurumundan alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesini teminen 3 kişilik heyetten yeniden bilirkişi raporu alınması, ... Merkez ........ ada 12-13-14 parsellerin kayıtlı olduğu 1501 ve 1502 sayılı kütüklerdeki imza ve yazıların yaş tayinin belirlenebilmesi için .... Adli Tıp Enstitüsünden rapor alınması, intifa hakkının tesis edildiği ... mevkii 758 ada, 35 ve 38 parsel sayılı parsellerin maliki ile son olarak lehine intifa hakkı tanınan ... yetkilisinin tanık olarak ifadesine başvurulmasından sonra suçun sübutu halinde 5237 sayılı Yasanın 204/2 (765 sayılı yasanın 339/1) maddesindeki suçun oluşacağı da gözetilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile katılan hazine vekili ve ... Türkiye A.Ş. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13113, Karar No: 2016/19633, Tarih: 26.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/13113 E.  ,  2016/19633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Çevre Kanununa Göre Verilecek İdari Para Cezalarında İhlalin Tespiti Ve Ceza Verilmesi İle Tahsili Hakkında Yönetmeliğin 10.maddesinin 5.fıkrasında: “ Çevre mevzuatı ihlalinin belirlenmesi için fotoğraf, kamera ve diğer teknik cihazlardan yararlanılması veya numune alınması işlemi; ilgililerin olay mahallinden ayrılması, olayın kendine özgü mahiyeti gibi fiili imkansızlıklar nedeniyle yapılamadığı durumlarda Çevre Denetim Tutanağının vey Tespit Tutanağının düzenlenmesi ihlalin tespiti için yeterlidir.” hükmüne yer verilmiştir.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre, fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık; “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Sanığın çevre ve iş güvenliği sorumlusu olarak görev yaptığı Çbs Boya Kimya A.Ş.nde Kocaeli İl Çevre ve Şehircilik Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan denetlemelerde atık su üzerinden alınan numunelerde koi ve çinko seviyesinin yüksek olduğu ,bu durumunda çevre,insan ve hayvan sağlığı açısından tehlike oluşturduğu yönünde rapor verildiği, bu suretle sanığın çevreyi kirlettiği iddiasıyla dava açılmıştır.

Sanık savunmasında, “ Numune alma işlemlerinin usulüne uygun olmadığına dair zaten beyanlarım mevcuttur. Ayrıca İSU'nun almış olduğu numunelere konu deşarj işlemi yapılan kirli kısmın bizim fabrikaya ait olduğuna dair de bir delil yoktur. Ben mesleğime leke getirecek birşey yapmadım. Tutanakların neden bizim iş yerimizle ilgili tutulduğunu bilemiyorum. Şahit numune bırakılması ve bunda bizim imzamız olması gerekirken bu yapılmamıştır. İdare mahkemesinin kararından da anlaşılacağı üzere yapılan işlem usulsüzlükten iptal edilmiştir.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Çevre Kanununa Göre Verilecek İdari Para Cezalarında İhlalin Tespiti Ve Ceza Verilmesi İle Tahsili Hakkında Yönetmeliğin 10.maddesinin 5.fıkrasında belirtilen hususlar gözönüne alındığında, numune alma işleminin ihlalin tespiti için açısından yeterli olduğu belirlenmiştir.

Dosya kapsamında herhangi bir keşif işlemi icra edilmemiş, bilirkişi raporu temin edilmemiştir.

Mahallinde keşif icra edilmek suretiyle, sanığa yüklenen suçun oluşup oluşmadığının tespiti bakımından, dosyanın, üniversitelerin su ürünleri, çevre mühendisliği, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, atığın alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II) nolu kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak nitelikte bir rapor alınması gerekir. Daha sonra rapor içeriğine göre sanığın, yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekir.

Kabule göre de; beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, CMK'nın 324/1 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddeleri uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılan Kocaeli Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34978, Karar No: 2021/9046, Tarih: 25.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/34978 E.  ,  2021/9046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 08.03.2021 tarih ve 2021/2425 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.04.2021 tarih ve KYB-2021/39814 sayılı ihbarname ile;

Dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Silvan Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Vakfıkebir Cumhuriyet Başsavcılığının 03/03/2017 tarihli ve 2017/199 soruşturma, 2017/30 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Silvan Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/04/2017 tarihli ve 2017/587 soruşturma, 2017/21 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan ... hakkında yapılan soruşturma esnasında suç yeri bakımından dosyanın Silvan Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/09/2017 tarihli ve 2017/72541 soruşturma, 2017/10792 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Silvan Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/10/2017 tarihli ve 2017/593 değişik iş sayılı kararının, "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Vakfıkebir Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Silvan Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak Silvan Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 14/04/2017 tarihli yetkisizlik kararı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra Silvan Cumhuriyet Başsavcılığınca yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasının, yargı çevresinde görev yaptığı Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Batman Ağır Ceza Mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Silvan Cumhuriyet Başsavcılığının ikinci yetkisizlik kararından sonra verilen İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2017 tarihli yetkisizlik kararının hukuken geçersiz olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Silvan Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde görev yaptığı Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Batman Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/10/2017 tarihli ve 2017/593 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 25.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.