muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30296, Karar No: 2015/31949, Tarih: 11.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/30296 E.  ,  2015/31949 K.**

* KASTEN YARALAMA SUÇU

* HÜKÜMDE KARIŞIKLIĞA YOL AÇILMASI

* YAŞ KÜÇÜKLÜĞÜ

* ADLİ PARA CEZASININ HAPİS CEZASINA ÇEVRİLEMEYECEĞİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 86

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 52

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 31

* CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA KANUN (5275) Madde 106

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 309

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 86

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk F.. S..’in; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Çorlu 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/05/2014 tarihli ve 2013/311 esas, 2014/288 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 24.08.2015 tarih ve 2015/17086 – 54988 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.10.2015 tarih ve 2015/301923 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Kayden 08/08/1996 doğumlu olup, atılı suçun işlendiği 06/04/2013 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4 maddesi gereğince, suç tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamamış suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesinde,

3) Kısa kararda suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 3.000,00 Türk lirası adli para cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/4. maddesi uyarınca 5 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği hâlde, gerekçeli kararda 5237 sayılı Kanun’un 52/4. maddesine gereğince anılan cezanın 20 eşit taksitte ödenmesine karar verilmek suretiyle hükümde karışıklığa yol açılmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Çorlu 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/05/2014 tarihli ve 2013/311 esas, 2014/288 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, eylemi silahla gerçekleştirdiği anlaşıldığından 86/3-e maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 31/3 maddesi gereğince sanığın cezasında 1/3 oranında indirim yapılarak 120 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 2000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin parağrafından “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın hapse çevrileceği sanığa ihtar edildi” kısmının çıkartılmasına, taksitlendirmenin 1 er ay ara ile 20 eşit taksitte ödenmesine, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20168, Karar No: 2015/8808, Tarih: 22.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20168 E.  ,  2015/8808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 149 parsel sayılı 6.285,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, aynı ada 173 parsel sayılı 6001,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve ... adlarına veresaten iştirak halinde tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... mirasçıları ... ve diğerleri, taşınmazların kök muristen intikal eden bir yer olmadığı iddiası ile dava açmışlar, yargılama sırasında kök muristen intikal ettiğini, taksim sonucu taşınmazların babaları ... ile davalılar murisi ...'a kaldığı ve ... payının babaları ... tarafından satın alındığı iddiasına dayanmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazlarda ... paylarına ilişkin tapuların iptali ile davacılar adına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... vekili ile diğer davalılar ... ve diğerleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 22.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4800, Karar No: 2014/2164, Tarih: 24.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2012/4800 E.  ,  2014/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma

Hüküm : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan beraatine, Adli emanetin 2007/2300 sırasında kayıtlı eşyaların TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmediği belirlenerek müsadere davasına hasren yapılan incelemede;

1- Düzce 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/831 sayılı ve 29.08.2005 tarihli el koyma kararında sanıklar ..., Yağmur Demirkıran, ... ve Heyet Atmaca'dan ele geçirildiği belirtilen ve Adlî Emanetin 2007/2300 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesine yönelik kararı temyize hakkı bulunmayan sanık ... Atmaca'nın bu eşyalara ilişkin temyiz talebinin CMK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanığın, Düzce 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/831 sayılı ve 29.08.2005 tarihli el koyma kararında kendisinden ele geçirildiği belirtilen ve Adlî Emanetin 2007/2300 sırasında kayıtlı bulunan eşyaların müsaderesi kararına yönelik temyizine gelince;

TCK'nın 55. maddesinde suçun konusunu oluşturan maddî menfaatlerin müsaderesine karar verileceği hükme bağlanmış olup, sanığın üzerinden çıkan eşyaların suçun konusunu oluşturan eşya olarak kabul edilebilmesi için, öncelikle o suçtan dolayı verilmiş bir mahkûmiyet hükmü bulunması ve eşyaların suçun mağduruna iade edilememesi gerektiği gözetilmeden, sanığın üzerinden çıkan ve el konulan eşyaların hangi hırsızlık suçunun konusunu oluşturduğu, bu suç nedeniyle sanık hakkında verilmiş ve kesinleşmiş bir mahkûmiyet hükmü bulunup bulunmadığı, eşyaların suçun mağduruna iadesinin mümkün olup olmadığı araştırılıp belirlenmeden, eksik soruşturma sonucu ve uygulama maddesinin TCK'nın 55. maddesi yerine aynı Kanunun 54. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10874, Karar No: 2010/2232, Tarih: 01.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10874 E.  ,  2010/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.04.2008 tarih ve 2006/546 - 2008/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yükleniminde bulunan dava dışı Efes Pazarlama Dağıtım A.Ş.’ya ait biraların nakliyesinin davalı ... şirketine Kaskoplus Ticari Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, müvekile ait kamyon ile Ankara-Antalya seferinin yapıldığı sırada dorse içerisindeki bira kasalarının kayması sonucunda bir kısım emtianın zarar gördüğünü, yükleme ve boşaltma işinin anılan dava dışı şirkete ait olduğunu, yetersiz ve özen gösterilmeden yapılan kasa istiflemesi nedeniyle ani trafik riski karşısında zararın meydana geldiğini, yine aynı poliçe teminatı içerisinde aracın dorsesinde yüklü bulunan malların Isparta-Antalya karayolunda hatalı sollama yaparak gelen araca vurmamak için manevra yapıldığı sırada dorsenin içinde savrulma sonucunda dorse brandasının yırtılması ile 504 kasa biranın yola dökülerek zarar gördüğünü, ilk prim peşinatının yatırılmadığı gerekçesiyle bu hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 6.000,00 YTL’nın temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline yapılan ilk başvuruda herhangi bir kaza olmaksızın araç seyir halinde iken emtianın zarar gördüğünü, bu hasarların teminat dışında olduğunu, ikinci başvuruda ise poliçe priminin ilk taksiti ödenmediğinden sigortacının sorumluluğunun başlamadığını, ayrıca herhangi bir kaza olmaksızın araç seyir halinde iken, araçta herhangi bir zarar veya ziyan olmaksızın malların zarar görmesi nedeniyle hasarın teminat dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, nakliye sırasında araç hasarının oluşmadığı, sadece dorsenin tentesinin yırtıldığı, aracın hatalı kullanımına bağlı olarak viraja keskin girme ve sollama yapan bir başka araca çarpmamak için doğrultu değiştirme sonucu malların dorse içinde yer değiştirmesi ile yan tentenin bağlantı paletlerinden koparak yırtılması suretiyle yola düşerek hasar gördüğünün belirlendiği, davacının sigorta sözleşmesinde sigorta ettiren konumunda olduğu ve kendisine

Ait menfaatin bulunmadığı, aracın içinde bulunan eşyanın kasko sigortası teminatına dahil olabilmesi için bu hususun taraflarca kararlaştırılması, ayrıca taşıma sigortası ile güvence akdine alınması, poliçe yazılması ve primin ödenmesinin şart olduğu, sözleşmede ise "sigortalıya ait taşınan emtia, sigortalı araç ile birlikte poliçe ile teminat altına alınan riskler sebebiyle hasara uğraması durumunda poliçede yazılı limitler dahilinde teminat altındadır. Seyir halinde iken sigortalı araçta bir zarar ziya olmaksızın sadece emtianın zarar görmesinin teminat kapsamı dışında" olduğunun kararlaştırıldığı, davaya konu emtianın Efes A.Ş.’ne ait olduğu,taşınan emtia hasarının KSGŞ..A.1 maddesi uyarınca, teminat dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/625, Karar No: 2012/2107, Tarih: 16.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/625 E.  ,  2012/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : Fethiye 3. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : 2007/275 Esas

Taraflar arasında görülen davada Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.11.2009 gün ve 2007/274 - 2009/438 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.09.2011 gün ve 2010/1793 - 2011/10937 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkilinin "Yaka Park" isimli restoranın sahibi olup, aynı ismi taşıyan markayı 2005 yılında TPE nezdinde devraldığını, davalının "Şelale Yaka Park" ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini, ancak bu tescilin karışıklığa yol açacak nitelikte olduğunu ve bu şekildeki kullanımın aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının markasının hükümsüzlüğüne ve haksız rekabetinin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, her iki markanın benzer olup, karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, davalının tescilli markasını, kullanmasının haksız rekabet oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne, haksız rekabet dayalı davanın ise reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 26.09.2011 günlü ilamıyla gerekçe eklenmek suretiyle onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19, Karar No: 2019/246, Tarih: 17.01.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/19 E.  ,  2019/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi,gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı aleyhine icra takibi yapıldığını, takip dayanağı çekteki imzanın davacı şirket temsilcisine ait olmadığını, sahte olduğunu ileri sürerek takibin iptali ile davacının borçlu olmadığının tespitine ve %20 'den az olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalıya ait aracın davacı şirkete satıldığını ve satış bedeline istinaden davacı şirket temsilcisi ... tarafından icra takibine konu senedin davalıya verildiğini, imza dışındaki bütün unsurlarının davacı şirket yetkilisi tarafından davalının yanında doldurulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, yargılama sırasında davalı vekili asıl iddialarının çekin imza dışındaki diğer unsurlarının davacı tarafça düzenlendiğini, çekin imzalı bir şekilde davalının huzuruna getirildiğini ifade ettiği,kambiyo senetlerindeki imzaya itiraz hallerinde imzanın borçluya ait olduğu hususunun alacaklı tarafından ispat edilmesinin gerektiği, soruşturma dosyasında alınan uzman bilirkişi raporunda dava ve takip konusu çek üzerindeki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olup olmadığı tespit edilemediği,davalının da çekin imzalı olarak kendisine getirildiğini, imza dışındaki unsurların kendi gözü önünde doldurulduğunu beyan ettiği,başkaca bir bilirkişi incelemesi de talep etmediği,çek üzerindeki imzanın davacı şirket yetkilisi elinden çıkıp çıkmadığı ispat edilemediği ve ispat yükü alacaklı olan davalıda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve davalının kötü niyetli olduğu ispatlanamadığından davacı lehine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1780, Karar No: 2014/6196, Tarih: 05.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1780 E.  ,  2014/6196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/248106

MAHKEMESİ : Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2012

NUMARASI : 2011/45 Esas, 2012/270 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ankara Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/393 Esas sayılı dosyasında katılanların vekilliğini üstlendiği, vekalet ilişkisine istinaden düzenlenen 26/06/2002 tarihli avukatlık ücret sözleşmesine eklemeler yaparak sözleşme ücretini arttırdığı ve bu sözleşmeye dayanarak Ankara 32. İcra Müdürlüğünün 2008/659 sayılı dosyası kapsamında katılanlar aleyhine icra takibi yürütmek suretiyle özel belgede sahtecilik ve görevi kötüye kullanma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın, atılı suçlamaları kabul etmeyerek eklemelerin katılanların rızaları dahilinde yapıldığı savunmasında bulunduğu, ancak katılanlarca bu iddianın doğrulanmadığı ve yapılan eklemeler için okuma yazma bilmedikleri iddia edilen katılanların imza veya parmak izlerinin alınmadığı, dosya arasında aslı mevcut iki sözleşmenin bulunduğu, sözleşmelerde 35.000 İsviçre Frangı ödeme yapılacağına ilişkin elle yazılan ibareler ile tarafların isim ve imzalarının yazıldığı, yazıların aynı nitelikte kalemle yazılmış olmakla birlikte eklemelerin farklı kalemle yazıldığının gözlemlendiği anlaşılmakla, eklemelerin farklı bir kalemle değişik bir zamanda yapılıp yapılmadığı konusunda grafolojik rapor aldırılmasından, katılan tarafın İsviçre Adli Yardım Kurumundan haksız yere ödeme yapılmasını sağlamak amacıyla söz konusu sözleşmenin düzenlendiği iddiası ve sanık tarafından söz konusu birime yazıldığı iddia edilen bila tarihli yazı içeriğinde sözleşme için talep edilen ücretin 35.000 İsviçre Frangı olduğu şeklindeki ibare nazara alınarak ilgili kuruluştan yardım talebine ilişkin tüm evrak asıllarının temininden, sanık müdafiinin 01/11/2010 havale tarihli dilekçesinde dinlenmesini talep ettiği tanıkların beyanlarının tespitinden sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16523, Karar No: 2015/21089, Tarih: 17.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16523 E.  ,  2015/21089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/421691

MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2014

NUMARASI : 2014/235 (E) ve 2014/546 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu eylemin iddianamede belirlenen yasal niteliğine ve uygulanması öngörülen yasa maddelerine göre; mahkemece kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca Yüksek Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5325, Karar No: 2016/6131, Tarih: 12.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5325 E.  ,  2016/6131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanığın 2004-2005 takvim yıllarında sahte belge kullandığının iddia edildiği somut olayda; 2004 takvim yılı yönünden inceleme tarihi itibariyle zamanaşımı dolmuş ise de; dava konusu sahte faturaların kurumlar vergisinde kullanıldığı dikkate alındığında 2005 takvim yılı için isnat olunan eylemler açısından zamanaşımının temyiz inceleme tarihi itibariyle dolmadığının anlaşılması karşısında; sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkındaki vergi tekniği raporu ve ekleri dosyaya getirtilip, bu firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu dava ile birleştirilememesi halinde, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin ve faturaların onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini ve; her bir takvim yılı için de ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılında işlenen suç için kurulduğu anlaşılmayacak biçimde sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.