muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15504, Karar No: 2023/855, Tarih: 22.02.2023

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesi, "...Sanığın, aynı evi paylaştığı evde öz kardeşi olan mağdure ...'a 2008-2019 yılları arasında aynı suç işleme kararı cümlesinden olmak üzere, birden fazla kez onu sırt üstü yatırıp cinsel organına cinsel organını sürtmek, bir keresinde bu şekildeki sürtünme eylemi sırasında boşalmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, sonraki tarihlerde yine evde kimsenin olmadığı zamanlarda sanığın, mağdur ...'ın cinsel organına ve özel bölgelerine dokunmak suretiyle cinsel istismar eylemlerini sürdürdüğü, bu dönem içerisinde mağdurenin 9. sınıfa gittiği 2018 yılının Eylül ayında cinsel organını mağdurenin ağzına rızası dışında sokmak suretiyle mağdura nitelikli cinsel istismarda bulunduğu, yukarıda belirtildiği üzere sanığın, öz kardeşi mağdura yönelik zincirleme şekilde devam eden ve basit cinsel istismar boyutunda kalan eylemlerinin de olduğu, sanığın sübuta eren nitelikli cinsel istismar eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilirken, sözkonusu basit cinsel istismar eylemleri nedeniyle zincirleme suç hükümleri tatbik edilerek...' şeklindeki kabulüyle sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

1.5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2.Ret sebebine göre Tebliğnamedeki katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin esastan incelenmesine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

2.Ret sebebine göre Tebliğnamedeki katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin esastan incelenmesine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükümde; mağdurenin özde tutarlı beyanları, mağdurenin son dönemlerde okuldan eve geç gelmesi ve annesi olan şikayetçi ... genellikle iş çıkış saatlerinde eve giriş yapması nedeniyle okul müdür yardımcısı olan tanık ... ile adı geçen şikayetçinin intikal tarihi olan 14.02.2019 gününden yaklaşık 45 gün önce görüşme yapması, ... eve neden geç gittiğini kendisine sorunca mağdurenin sadece ağlaması, ...'nin mağdureye bir sıkıntısı olduğunda yanına gelebileceğini söyleyerek görüşmeyi sonlandırması, mağdurenin ... ile yaptığı bu görüşmeden cesaret alarak ağabeyi olan sanığın istismarına uğradığı açıklamalarını içeren bir mektubu 14.02.2019 günü ...'nin masasına bırakması şeklinde gelişen doğal intikal şekli, mağdurenin sanığın zaman zaman işi nedeniyle il dışına çıktığını, bu nedenle senede bir ya da iki kez istismar eylemlerini gerçekleştirdiğini beyan etmesi, sanığın da mağdurenin eylem sıklığına yönelik beyanını doğrular nitelikte olan 2013 yılından 2018 yılına kadar il dışına çalışmaya gittiğine, bu yıllar arasında mağdure ile zaman zaman aynı evi paylaştığına, 2018 yılından itibaren ise Ordu İli Korgan İlçesinde mağdure ile aynı çatıda yaşamaya başladığına yönelik savunmaları, mağdurenin annesi ile babası arasında intikalden uzunca bir süre önce yaşandığı iddia edilen sorunlardan psikolojik yönden etkilenmesi ve sanığa istismar isnadında bulunması arasında hayatın olağan akışına uygun bir illiyet bağının kurulamaması, sanığın kardeşi olan tanık ...'nin 5271 sayılı Kanun'un 45 inci maddesi gereğince usulüne uygun bir şekilde tanıklıktan çekinmesi doğrultusunda ifadesinin alınamaması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Onama sebebine göre Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.07.2022 tarihli ve 2022/1002 Esas, 2022/1473 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ünye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5495, Karar No: 2006/8029, Tarih: 17.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/5495 E.  ,  2006/8029 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gençlik Spor Kulübü vekili avukat ... ile ... Belediye Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında İzmir 13.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.5.2005 ... ve 525-213 sayılı hükmün Dairemizin 20.12.2005 tarih ve 13285-18937 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 140 (yüzkırk) YTL para cezası ile red harcının karar düzeltme isteyene yükle- tilmesine, 17.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7254, Karar No: 2012/11897, Tarih: 30.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7254 E.  ,  2012/11897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı-birleşen dosya davalısı, kayden maliki olduğu 1150 parsel sayılı taşınmaz ile davalıya ait komşu 1394 parsel sayılı taşınmazda yapılan ölçüm sonucu kadastral sınırlarının farklı olduğunun ortaya çıktığını, uzun süredir fiilen kullandığı kısımda yetiştirdiği 79 adet ağacın da komşu parsel içerisinde kaldığını, davalının ağaçların kendisine ait olduğunu iddia ettiğini ileri sürerek ağaçların kendisine ait olduğunun tespiti ile bedeli olan 7.500,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı-birleşen dosya davacısı, davacının muhtelif ağaçlar dikmek suretiyle taşınmazına müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi,ağaçların kal'i ve 1.000,00 TL. ecrimisilin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 314,38 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı-karşı davacı ...'dan, 2,75 TL bakiye onama harcının da davacı-karşı davalı ...'dan alınmasına, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5745, Karar No: 2013/6286, Tarih: 05.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5745 E.  ,  2013/6286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; tapu kaydında ismi geçen şahıslar ile davacı arasında irs ilişkisinin tespit edilmesi; komşu parsel kadastro tutanakları ve dayanakları getirtilerek tekrar yapılacak olan keşifte davacının dayanmış olduğu tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyup uymadığı, uymuyorsa hangi taşınmaza uyduğunun kesin olarak tespit edilmesi, taşınmaza uymadığının anlaşılması halinde taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığının bilirkişi ve tanık sözleriyle belirlenmesi, üç kişilik ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınması ve araştırması sonucuna göre karar verilmesi gereğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 123 ada 43 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile tutanaktaki diğer hususlar aynı kalmak üzere tarla vasfı ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 05.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2676, Karar No: 2018/6662, Tarih: 31.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2676 E.  ,  2018/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, 5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesi kapsamında "...işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi..." sıfatıyla, yine aynı maddede geçen "...kişinin bilgisi ve rızası dışında, abonelik tesisi veya işlemi yapma, gerçeğe aykırı evrak düzenleme, değişiklik yapma ve bu evrakları kullanma..." fiillerini işleyip işlemediğinin; ilgili operatörden sözleşme aslı veya onaylı bir örneği istenmek ve dosyada saklanmak suretiyle, sözleşme üzerinde bayi kaşesi ve imzası bulunup bulunmadığının tespit edilerek, şikayetçiden elde edilen yazı ve imzaların sözleşme üzerindeki yazı ve imzalarla karşılaştırılması sonucu elde edilecek denetime elverişli bir bilirkişi raporuna göre sanığın hukuki durumu hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15045, Karar No: 2024/5656, Tarih: 15.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15045 E.  ,  2024/5656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1911 E., 2022/1016 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 1911-1016 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 1911-1016 sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, ayrıca temyiz incelemesine konu 26.04.2022 tarihli gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ...'a tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen katılana tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılana tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmeleri hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26737, Karar No: 2011/382, Tarih: 26.01.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/26737 E.  ,  2011/382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silâhla tehdit suçundan sanık ....., hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Antalya Sulh Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 1 1/05/2009 tarihli ve 2009/1199 esas, 2009/460 sayılı kararını müteakip, Antalya 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/06/2010 tarihli ve 2009/1932 esas, 2010/603 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesince; Antalya 6. Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair verilen 12/07/2010 tarihli ve 2010/1366 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 29.09.2010 gün ve 59780 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2010 gün ve 248416 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Dosya kapsamına göre, iddianamedeki anlatıma göre eylemin silâhla işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a. maddesi gereğince yargılamasının 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Tebliğnamede “Dosya kapsamına göre, iddianamedeki anlatıma göre eylemin silâhla işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a. maddesi gereğince yargılamasının 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

İddianame ile sanığın, evlerinin önüne araçlarını park etmeleri nedeniyle yan komşuları olan yakınanlara bağırıp hakaret ettiği, dışarı çıkan her iki yakınana “orospu, kahpe, sinkaf ederim” diyerek hakaret ettiği ve eliyle yakınan...’ın boğazını sıkarak yaraladığı, daha sonra “bıçağımı getirin, bunları bıçaklayacağım” diyerek tehdit ettiği ve “eline ele geçirilemeyen bir bıçak alarak yakınanların üzerine yürüyerek tehdit ettiği” iddialarıyla TCY.nın 106/2-a, 125/1,4, 86/2. maddeleri uyarınca yargılanmak üzere davanın açıldığı Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesince, 11.5.2009 tarihli tensip kararıyla, dosya kapsamına göre sanığın tehdit sözlerini söylediği sırada elinde bıçak olmadığı, sonradan elinde bıçakla gelip yakınanların üzerine yürümesi şeklinde gelişen eylemin ise 82/2,3e madde ve fıkralarına gireceğinden, görevli mahkemenin sulh ceza mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği, dosya kendisine gönderilen Antalya 6. Sulh Ceza Mahkemesinin de, iddianamedeki anlatılan eyleme ve nitelemeye göre asliye ceza mahkemesinin görevli olduğu görüşüyle görevsizlik kararı verilmesi üzerine, olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın gönderildiği müşterek yüksek göreli Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.7.2010 tarihli kararında, asliye ceza mahkemesinin görevsizlik kararındaki gerekçenin yerinde görüldüğünden bahisle 6. Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5271 sayılı CYY.nın 3/1.maddesi gereği görev kuralları kanunla belirlenir ve 4/1. maddesi uyarınca da, 6. madde hükmü saklı kalmak koşuluyla, davaya bakan mahkeme görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re’sen karar verebilir. Yasanın 5/1. maddesinde, iddianamenin kabulünden sonra işin, davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkemenin bir kararla işi görevli mahkemeye göndereceği belirtilmiş, 6/1. maddesinde ise; “Duruşmada suçun hukuki niteliğinin değiştiğinden bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya alt dereceli mahkemeye gönderilemez” denilmiştir.

Duruşma açılmadan önceki evrede görev kurallarının belirlenmesinde iddianamedeki nitelemenin değil, suç oluşturduğu iddia edilen maddi olayın esas alınmasının gerekmesi ve incelenen dosyada, iddianamede ileri sürülen maddi olayın yaralama ve tehditle ilgili kısmının; “…yakınan...’ın boğazını sıkarak yaraladığı, daha sonra “bıçağımı getirin, bunları bıçaklayacağım” diyerek tehdit ettiği ve “eline ele geçirilemeyen bir bıçak alarak yakınanların üzerine yürüyerek tehdit ettiği” biçiminde anlatılması karşısında, henüz duruşma açılıp çelişmeli yargılama süreci gerçekleşmediğinden, kovuşturma sonunda saptanacak maddi gerçek ve buna dayalı niteleme saklı kalmak üzere, görev yönünden eylemin iddianamedeki anlatıma göre nitelenmesi gerekeceği ve bu durumda ‘elinde bıçakla tehdit’ ettiği ileri sürülen sanığın TCY.nın 106/2. maddesi kapsamında bulunan eylemini yargılama yetki ve görevinin asliye ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, görev uyuşmazlığını inceleyen merciin asliye ceza mahkemesinin görevsizlik kararını kaldırmak yerine, sulh ceza mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar vermesi yasaya aykırı görüldüğünden, 5271 sayılı CYY’nın 309/4-d maddesi uyarınca; Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.7.2010 tarihli 2010/1366 değişik iş sayılı kararının YASA YARARINA BOZULMASINA, bozma doğrultusunda karar verilmek üzere müteakip işlemlerin merci mahkemesince yerine getirilmesine, 26.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23937, Karar No: 2014/22026, Tarih: 03.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/23937 E.  ,  2014/22026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 4. İş Mahkemesi

Tarihi :09.09.2013

Dava, 01.02.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisi ile ödenmeyen aylıklarının tahsili ve fazla ödediği primlerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-07.06.1988 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalılığı bulunan davacının; 21.01.2009 tarihinde, Kurumdan maluliyete dayalı yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu, Kurumca yeterli çalışma gücü kaybı bulunmadığı için talebinin ret edildiği, 01.05.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı ve ilk tahsis talebinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması için eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 28. maddesidir. 5510 sayılı Yasanın 28. maddesinin 5. fıkrasında “Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının;

a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün,

b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar. Bunlar 94 üncü madde hükümlerine göre kontrol muayenesine tâbi tutulabilirler.” hükmü ile, sigortalı iken çalışma gücünü kaybeden, ancak kayıp oranı 25. madde çerçevesinde malullük aylığı bağlanmasını gerektirir seviyede olmayan sigortalıların yaşlılık aylığı şartları düzenlenmiş bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, davacının, ilk tahsis talep tarihi itibariyle yaşlılık aylığı tahsisi için aranan düzeyde malul sayılmayı gerektirecek hastalık veya özrünün bulunup bulunmadığının tespiti için, öncelikle tüm tedavi evrakının davacıdan ve ilgili kurumlardan sorularak temini ile, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan davacının tahsis talep tarihi ve sonrasındaki çalışma gücü kayıp oranı belirlenmeli, anılan Kurul raporlarının Kurum açısından bağlayıcı olduğu gözetilmeli, davacının rapora itirazı halinde, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden çalışma gücü kayıp oranı yönünden rapor alınmalı, raporlar arası çelişkinin bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan çelişkileri giderecek şekilde rapor alınarak, davacının talep tarihi ve sonrasındaki çalışma gücü kayıp oranı tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, bu aşamadan sonra, davacının yukarıda zikredilen 28. maddenin 5. fıkrası çerçevesinde yaşlılık aylığı şartlarına haiz olup olmadığı irdelenerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

2- Yaşlılık aylığı tahsis tarihi sonrasında ödenen primlerin iadesinde, davacının, tahsis sonrasında devam eden zorunlu sigortalığının varlığı karşısında, anılan primlerden, sosyal güvenlik destek primi kesintisi yapılarak, iade edilecek prim tutarı belirlenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.