muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2716, Karar No: 2017/7856, Tarih: 24.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2716 E.  ,  2017/7856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 25/12/2014

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nun 85/2, 62, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve kabule göre; yönetimindeki otomobille seyir halindeyken, kendisine yanan kırmızı ışığı gördüğünde durmak için frene basan, ancak yerleşim yeri hız limitleri üzerinde bir hızla seyretmesi nedeniyle duramayıp, kırmızı ışıkta geçerek kazaya neden olan sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

3-Hükmedilen adli para cezası taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. fıkrasının (d) bendinin başına "Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/4 ve 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nun 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine" ibarelerinin eklenmesine, hükmün 2. fıkrasının (e) bendinin devamına "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15214, Karar No: 2011/3726, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15214 E.  ,  2011/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2008 tarih 2008/15756-18724 sayılı kararında; “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tespit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, çekişmeli taşınmazlara komşu veya yakın komşu parsellerin bir kısmının da çamlık niteliği ile hazine adına tespit gördüğü, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda genellikle kişilerin bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın kısmen kabulüyle 101 ada 20 parselin (D) ile gösterilen 5782,35 m2'lik kısmının orman vasfı ile Hazine adına, (C) ile gösterilen 4300,53 m2'lik kısmının tarla vasfıyla hazine adına, (A) ile gösterilen 2000 m2'lik kısmının tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan ve 05.04.1996 kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 04/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8631, Karar No: 2022/251, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/8631 E.  ,  2022/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik tehdit eyleminden kurulan hüküm açısından;

6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek uzlaştırma işlemi uygulanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçu ile uzlaşmanın sağlanamaması halinde mağdur ...'ya yönelik tehdit suçundan kurulan hükümler açısından ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye kısmen uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27780, Karar No: 2014/3393, Tarih: 13.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27780 E.  ,  2014/3393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/320-2012/569

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine dosyaya getirtilen İspir İlçesi Çamlıkaya Belediyesinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11328, Karar No: 2022/8177, Tarih: 11.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11328 E.  ,  2022/8177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada 6 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Faiz başlangıç tarihinin hatalı gösterilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün, 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele

ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Bozma sonrası, ilk kararla yapılan ödeme ve acele kamulaştırma bedelinin mahsubuyla bakiye fark bedel 18.763,52 TL’ye dava tarihinden dört ay sonrasına isabet eden 05/04/2015 tarihinden Dairemiz karar tarihi olan 11/05/2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, fark bedelin kesinleşmesi beklenmeksizin tapu kaydındaki takyidatların bedele yansıtılarak davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b)10 nolu bendin hükümden çıkartılmasına, bent sırasının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8896, Karar No: 2011/1719, Tarih: 15.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8896 E.  ,  2011/1719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.02.2009 tarih ve 2008/767 - 2009/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin sigortalısı bulunan dava dışı Vestel Dış Tic. A.Ş.’ye ait televizyonların İzmir Limanı’ndan Fransa La Havre Limanı’na kadar olan deniz nakliyesinin davalı şirket tarafından gerçekleştirildiğini, emtianın kara nakliyesini üstlenen firmaya teslimi sırasında liman çıkış kapısında konteynerin delik olduğunu belirlendiğini, boşaltma sırasında 66 adet televizyonun ambalajının ıslanması suretiyle hasarlandığının tespit edildiğini, davalı tarafın gereken önlemleri almaması nedeniyle hasarın meydana geldiğini, yapılan eksper incelemesi ile belirlenen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 9.970,56 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin deniz taşımacılığı yaptığını, hasarlandığı iddia edilen emtiaların deniz yolu ile taşınması işini de müvekkilinin üstlendiğini, taşımaya konu konşimentonun 2. maddesinde yetkili mahkemenin Londra mahkemeleri olarak belirlendiğini savunarak yetki ve esas yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu olayda alıcının yabancı uyruklu olması nedeniyle yetki itirazının çözümünde 2675 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, anılan kanunun 31. maddesinde yetkinin kamu düzeni veya münhasır yetki esasına göre tayin edilmediği hallerde taraflar arasında yabancılık unsuru taşıyan uyuşmazlıkların yabancı devlet mahkemesinde görülmesi hususunda anlaşılabileceğinin öngörüldüğü, taraflar için bağlayıcı olan konşimentoda Londra Yüksek Adalet Mahkemesi’nin yetkili kılındığı, eldeki davada da münhasır yetki ve kamu düzeni söz konusu olmadığından süresi içinde yapılan yetki itirazının kabulünün gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, yetkili mahkemenin Londra Yüksek Adalet Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21244, Karar No: 2015/7656, Tarih: 26.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2013/21244 E.  ,  2015/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: DATÇA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2011/249-2013/304

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, mirasbırakan Ümmetullah'ın davalı kızının yönlendirmesi ile..........................'ı vekil tayin ettiğini, vekilin değişik tarihlerde murise ait 159 ada 63 parseldeki 1 ve 5 nolu bağımsız bölümlerin 1/2'şer payları ile 6 nolu bağımsız bölümün tamamını üçüncü kişilere satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, toplam 50.000.00.-TL tazminatın davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davanın, zamanaşımı süresinin dolduğunu, akit tarihinde murisin geride çok sayıda taşınmazı olduğunu, muvazaa kastının bulunmadığını, kendisinin eczacı olduğunu ve murise bakması için gece gündüz evde bakıcı bulundurduğunu, murisin ihtiyaçları için sattığını belirtip davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 26.05.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat..................... ile temyiz edilen vekili Avukat ......................, Avukat .................... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .................. tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 3.40.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3227, Karar No: 2015/13401, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3227 E.  ,  2015/13401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep(Kapatılan) 2.Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ :27/09/2013

NUMARASI :2013/226-2013/55

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13813, Karar No: 2014/13320, Tarih: 14.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13813 E.  ,  2014/13320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... şirket vekili, davacının kasko ... poliçesi ile sigortaladığı aracın davalıya ait işletmede yükleme yaptığı sırada, işletmede meydana gelen patlama sonucu zarar gördüğünü, 4.504,00 TL zararın avans faizi ile birlikte davalı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, meydana gelen olayda kusuru bulunmdağını, binanın dava dışı firmaya kiralandığı ve bu şirketin binaya fazla yükleme yapması nedeni ile patlamanın olduğundan haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, olayın davalıya ait işyerinde meydana geldiği ve bina maliki olarak binanı yapımı, bozukluları ve bakımındaki eksikliklerden sorumlu olacağından bahisle davanın kısmen kabulü ile 2.702,40 TL hasar bedelinin 05.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birliktedavalıdan tahsiline karar vermiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko ... poliçesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 160,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9093, Karar No: 2010/13900, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9093 E.  ,  2010/13900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurullarınca münavebeye alınan buğday, nohut ve kuru fasulyenin 2009 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına ortalama verimi, üretim gideri (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve toptan ortalama kilogram satış fiyatını gösterir veri cetveli ile ilçe genelindeki mutad münavebe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.