muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6496, Karar No: 2014/34040, Tarih: 24.11.2014

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III – Davaya Katılma

2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Denetim, bilgi verme ve bildirim yükümlülüğü” kenar başlıklı 12. maddesine göre kanun hükümlerine uyulup uyulmadığını denetleme yetkisi Çevre ve Orman Bakanlığı ile yetkisini devrettiği diğer kurumlara aittir. Bu durumda aynı Kanunun 30. ve CMK’nın 237/1 maddelerine göre Çevre ve Orman Bakanlığı ile denetleme yetkisinin devredildiği kurumlar veya çevreyi koruma ve çevre ile ilgili düzenleme yapma yetki ve görevi bulunan mahalli idareler davaya katılabileceği gibi, çevre kirliliği eyleminden zarar görmeleri koşulu ile gerçek ya da diğer tüzel kişilerin davaya katılması da mümkündür.

CMK’nın 234. maddesine göre suçtan zarar görenlerin, kanıt sunma, davaya katılma ve hükmü temyiz edebilme haklarını kullanabilmeleri için, açılmış davadan haberdar edilmeleri gerekir.

IV - Yargılamaya Konu Olay

Sanık hakkında “yetkilisi olduğu D. G. S. Şirketinin sorumluluk alanında sökümü yapılan V. O. isimli gemiden kaynaklanan yağ ve yakıt kirliliğinin tespit edildiği, Sahil Güvenlik Komutanlığının 18.08.2008 havale tarihli ihbar yazısı üzerine başlatılan soruşturma ve

28.10.2008 tarihli bilirkişi raporuna göre petrol türevi atıklardan oluşan kirliliğin canlılar üzerinde zararlı ve etkilerinin bulunduğunun belirlendiği” iddiası ile dava açılmıştır. İddianamede bilirkişinin “petrol türevi atıklardan oluşan kirliliğin canlılar üzerinde zararlı ve etkilerinin bulunduğunu” belirttiğinin öne sürülmesine karşın bilirkişinin, 27.10.2008 tarihli raporunda “petrol yağ ve türevlerinden kaynaklanan kirlilik olmadığını, tankerin 250 ton civarında ağırlığı olan baş kısmının kesilip deniz içine bırakıldığını, halen de deniz içinde durması nedeniyle deniz kirliliğine neden olunduğunu” ifade etmektedir.

Dosyadaki belgelere göre; V. O.isimli 348,9 m boyundaki gemi, C. G. S. San Tic Ltd Şti isimli şirket tarafından sökülmek amacıyla ithal edilip, Aliağa gemi söküm alanına getirilmiş, aynı şirket adına 25 nolu parselde söküm izni verilmiş, emniyetli şekilde baştankara yapılabilmesi için 18 metrelik platformu kesilerek deniz içine bırakılmıştır.

Dosyadaki belgelere göre; V. O.isimli 348,9 m boyundaki gemi, C. G. S. San Tic Ltd Şti isimli şirket tarafından sökülmek amacıyla ithal edilip, Aliağa gemi söküm alanına getirilmiş, aynı şirket adına 25 nolu parselde söküm izni verilmiş, emniyetli şekilde baştankara yapılabilmesi için 18 metrelik platformu kesilerek deniz içine bırakılmıştır.

Sanık, D. Denizcilik Turizm A.Ş yetkilisi ve sorumlusu olduğunu, geminin ise C. G.S. San Tic Ltd Şti isimli şirkete ait olup, bu şirketin gemi söküm alanının müsait olmaması nedeniyle kendisine ait 25 nolu parselinde sökülmesine izin verdiğini, kesilerek denize bırakılan kısmın, deniz içinde bırakılmayacak kadar değerli olduğunu, denizden çıkartılacağını, şimdilik etrafına şamandıra konulduğunu, söküm işlemini de şirketinin yapmadığını savunmuştur. C. G. S. San Tic Ltd Şti isimli şirket yetkilileri dinlenmemiştir. Gemi geri dönüşüm sanayicileri derneği, mahkemeye gönderdiği, 19.02.2009 tarihli yazısında, V. O. isimli geminin C. G. S. San Tic Ltd Şti isimli şirkete ait olduğunu, söküm işinin de bu şirket tarafından yapıldığını açıklamıştır.

Failin tespiti açısından C. G.S. San. Tic. Ltd. Şti. isimli şirket yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulunularak açılması halinde kanıtların birlikte değerlendirilmesi açısından davaların birleştirilmesi gerekir.

Mahallinde gemi söküm alanında uzman gemi mühendisi, kimya mühendisi ve çevre mühendisinden oluşacak bir heyetle keşif yapılarak, deniz içinde kalan parçanın, zaten denizde duran gemiye ait oluşu, parçanın özelliği, kütlesi, denizde kalma süresi gibi hususlar dikkate alınarak deniz kirliliğine neden olma ihtimali olup olmadığına dair mevzuat ve düzenleyici işlemlere dayanılarak oluşturulmuş rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekir.

Sanığa yöneltilen suçlama, “petrol türevi atıklardan oluşan kirliliğe” dayandırılmışken, gerekçeli karar da “petrol ve yağ türevi deniz kirliliği olmamakla birlikte deniz içerisinde 250 ton ağırlığındaki bir kütlenin uzun zamandan beri bulunması ve ne zaman çıkarılacağının belirsiz olması” şeklindeki gerekçeyle denizde kirliliğine sebep olma eyleminden hüküm kurulmuş, CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılmıştır.

Ayrıca, gerekçeli kararın bazı sayfaları, CMK’nın 232/7. maddesine aykırı olarak zabıt kâtibi tarafından imzalanmamıştır.

Açıklanan gerekçelerle, eksik incelemeye dayalı hüküm usul ve kanuna aykırı görülmüştür.

V – Sonuç ve Karar

Sanık B.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1159, Karar No: 2019/13694, Tarih: 03.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/1159 E.  ,  2019/13694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nın 155/1, 62, 52/2, 51/1-3-6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'in Ankara ili Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulüp Derneği'nin başkanı olduğu, kulübe ait ... ve 06 BJ 6691 plaka sayılı yolcu otobüslerinin merkezi Ankara'da bulunan ... Turizm Organizasyon Nakliyat Gıda Sanayi Ticaret Ltd. Şti.'ye 07.10.2010 tarihinde kulüp adına kiraya verildiği, ancak söz konusu şirketin kiraları zamanında ödememesi nedeniyle 14.02.2011 tarihinde tek taraflı olarak sözleşmenin feshedildiği, sanığın yetkilisi olduğu şirketle görüşerek araçların iadesinin istendiği, bu durumun yazıyla şirket yetkililerine bildirildiği, suça konu araçların iade edilmediği gibi Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulüp Derneğinin Sosyal Güvenlik Kurumu'na olan borçları nedeni ile icra takibi başlatılıp, otobüslerin trafik sicil kayıtlarına yakalama şerhi konulduğu, sanığın, araçların yakalanmasını engellemek için sahte plakalar kullandığı, ... plaka sayılı aracın sahte plaka ile Afyon ili Gazlıgöl'de... plaka sayılı aracın ise 22.05.2011 günü Polatlı Ankara yolunda üzerlerindeki sahte plakalar ile yakalandıkları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sanığın suçu işlemediğine ve hakkında lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/705, Karar No: 2021/15273, Tarih: 16.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/705 E.  ,  2021/15273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davacı ... yönünden husumetten reddine, ... ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 620 ada 158 parsel sayılı taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak, değer biçilmesinde; 14/12/2012 tarihli fen bilirkişi raporunda D ve E harfli kısımların bedelinin Büyükşehir Belediye Başkanlığından tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmazın 1/1000'lik uygulama imar planında yeşil alan, meydan, otopark ve yol alanında kaldığı, 14/12/2012 tarihli fen bilirkişi raporuna göre; A harfli 126,79 m2 kısmın zeminde boş, imarda ana arter kenarı park alanı olduğu, park adasının toplam alanının 30000 m2'den küçük olduğu, B harfli 1409,21 m2 kısmının zeminde boş, imarda park olduğu, park adasının toplam alanının 30000 m2'den küçük olduğu, C harfli 1440,60 m2 kısmının zeminde boş imarda meydan olduğu, plandaki meydan alanının toplam büyüklüğünün 4000m2 civarında olduğunun belirtildiği, dosyada raporda belirtilen park ve meydan alanlarından hangi idarenin sorumlu olduğuna dair belge bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; dava konusu taşınmazlara kim tarafından el atıldığı hususunda deliller toplanıp, imar planında tahsisli oldukları kamu alanlarından hangi idarenin sorumlu olduğu davalı idarelerden araştırıldıktan sonra, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11719, Karar No: 2016/12237, Tarih: 27.10.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11719 E.  ,  2016/12237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 21.10.2011 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını, dmüşterek çocuğun velayetinin davacı anneye bırakıldığını, boşanma davasında müşterek çocuk için iştirak nafakasına hükmedilmediğini, müşterek çocuğun okula başladığını, masraflarının arttığını, davalının çocukla ve ihtiyaçlarıyla ilgilenmediğini belirterek, müşterek çocuk lehine aylık 500,00 TL iştirak nafakasına ve nafakanın her yıl üfe-tüfe oranında arttırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren müşterek çocuk lehine aylık 200,00 TL iştirak nafakasına ve kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine 440,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiş, hüküm davacı vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 9/1 maddesinde, "... hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden tarifenin 3. kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı vekalet ücreti olarak hükmolunur. Bu miktarlar, tarifenin 2.kısmının 2.bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamaz" düzenlemesi bulunmaktadır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan yasal düzenleme uyarınca vekâlet ücretine hükmolunması gerekirken; vekalet ücreti eksik takdiri doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından, hükmün HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. Bu itibarla, hükmün 5. fıkrasında yer alan "...440,00 TL maktu vekalet ücretinin..." kelimelerinin çıkarılarak yerine "...1.500,00 TL vekalet ücretinin...." kelimeleri yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15209, Karar No: 2012/25540, Tarih: 13.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/15209 E.  ,  2012/25540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :27-345

Dava; hak sahibi konumundaki davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümlerine göre kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar nedeniyle borçlu bulunmadığının tespiti, aylıklar karşılığı olarak Kuruma ödenen tutarın geri alınması istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2000 yılında kesinleşen davacıya, 1994 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2011 yılının Haziran ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 17.10.2008 – 16.05.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği, davacının anılan borcu 27.12.2011 günü ödediği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı

altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.