muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/223, Karar No: 2015/7007, Tarih: 15.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/223 E.  ,  2015/7007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/06/2014

NUMARASI : 2013/540-2014/228

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.06.2014 tarih ve 2013/540-2014/228 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısına ait nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı 74 varil vişne suyu konsantresinin yurtdışına ihraç edilmek üzere Isparta'dan yüklenerek İ. Limanı'na sevk edildiğini, İzmir limanında forklift ile yapılan konteynır yüklemesinin özensiz ve dikkatsizce yapılmasının sonucunda forklift darbeleri ile varillerin bir kısmının patladığını, delindiğini ve kirlendiğini, hasar bedelinin müvekkili sigortalısına ödendiğini, liman içerisindeki taşıma işlemlerinin davalı idare tarafından gerçekleştirildiğini ileri sürerek, 14.068,29 TL rücuen tazminat alacağının ödeme tarihi olan 13/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, liman işletmesi adına konteyner boşaltma doldurma işleminin yapılan sözleşme gereğince Teknik İstif Firması tarafından yapıldığını, müvekkilinin herhangi bir kusur ve kusurlu eylemi bulunmadığını, talep edilen hasar bedelinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı davacının sigortalısına ait emtianın İ. Limanında yapılan konteyner yüklemesinin özensiz ve dikkatsizce yapılması sonucunda hasarlandığı, zararın meydana gelmesinde davalı tarafın %100 kusurlu olduğu, zararının 14.068,29 TL olduğunu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sırasında davalı işletme tarafından kamyonla tahliye edilirken zarar gören hasarlı yük nedeniyle sigortalısına ödeme yapan davacının rücuen alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçede de belirtildiği gibi 74 adet varile hasar verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak dosyada mevcut 18.01.2013 tarihli olay tespit tutanağında bir adet varilin hasarlandığı belirtilmiştir. Daha sonra yükün tamamı Isparta iline sigortalısına gönderilmiş, orada yapılan ekspertiz raporu sonucunda 74 adet varilin forklift bıçağı ile delinmek suretiyle hasarlandığı tespit edilmiştir. Bu durumda 1 (bir) varil dışında hasar gören varillerin limandan Isparta iline taşıma ve orada tahliye sırasında meydana gelip gelmediği konusunda gerekçe gösterilmeksizin tüm hasardan davalının sorumlu tutulması doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21350, Karar No: 2007/10244, Tarih: 18.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/21350 E.  ,  2007/10244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Taşköprü Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

TARİHİ        :29.12.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden  temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* karar yerinde Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi yazılacağı yerde Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinin yazılmasının maddi hataya dayalı bulunmasına göre davacı-davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı koca ziynet eşyalarına ait davada yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davacı-davalı kocaya ziynet eşyaları yönünden yemin hakkı hatırlatılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen nedenlerle ziynet yönünden BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının l. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 18.06.2007 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2012/10257, Karar No: 2012/20055, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/10257 E.  ,  2012/20055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi vekili, davalı işverene ait işyerinde 01.08.1990 tarihinde çalışmaya başladığını, AR-GE Müdürlüğüne kadar yükseltildiğini, ancak işveren tarafından 01.04.2011 tarihinde emekliliğe zorlanarak kendisinden emeklilik talebini içeren dilekçe alındığını, 08.01.2012 tarihinde ise, ilişiğinin kesildiğini, davacının işveren tarafından kötü niyetle yanıltılarak matbu dilekçe alınmasının amacının ihbar tazminatı ödenmeden emekli edilmesi ilkesine dayandığını, benzer nitelikte ayrılanlara ihbar tazminatı ödendiğini, ancak bu haksızlık karşısında emeklilik hakkından vazgeçtiğini, işe devam etmek istediğini davalı işverene bildirdiğini, ancak kabul edilmediğini, emeklilik için alınan dilekçenin davacıdan aldatılarak alındığını, gerçek iradesinin emeklilik olmadığını belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davacının kendi özgür iradesi ile 01.04.2011 tarihli dilekçe ile 08.01.2012 tarihinde emekli olmak istediğini, emeklilik sebebi ile görevinden ayrılmak istediğini, her hangi bir baskı ve yanıltma söz konusu olmadığını, idarece yapılan işlemde hukuka aykırılık bulunmadığını, davanın bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının özgür iradesi ile emeklilik için kuruma dilekçe vermediği, başka bir göreve atanma ya da tazminatsız iş sözleşmesinin feshedileceği korkusu ile idarenin kendisine sunduğu 01.04.2011 tarihli dilekçeyi imzaladığı, bu doğrultuda kendisinin yanıltıldığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için iş sözleşmesinin işverence feshedilmiş olması gerekir.

Mahkemece, davacının özgür iradesi ile emeklilik için kuruma dilekçe vermediği, başka bir göreve atanma ya da tazminatsız iş sözleşmesinin feshedileceği korkusu ile idarenin kendisine sunduğu 01.04.2011 tarihli dilekçeyi imzaladığı, bu doğrultuda kendisinin yanıltıldığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için iş sözleşmesinin işverence feshedilmiş olması gerekir.

Somut olayda, davalı işyerinde Ar-ge Müdürü olarak çalışan davacı işçinin 01.04.2011 tarihinde davalı işveren verdiği istifa dilekçesinde “ 08.01.2012 tarihi itibariyle emeklilik hakkımı kazanmış bulunuyorum. Birikmiş olan ... günlük yıllık ücretli iznimi ....tarihleri arasında kullanıp 08.01.2012 akşamı emeklilik nedeniyle görevimden ayrılmak istiyorum. Gereğini müsadelerinize arz ederim” yazdığı anlaşılmaktadır. Ayrıca dosya içeriğine göre davacıya kıdem tazminatının ödendiği, fakat ihbar tazminatının ödenmediği sabittir. Fesihten sonra 01.02.2012 tarihinde ise davacıya emekli aylığı bağlandığı görülmüştür. Davacı istifa dilekçesinin zorla imzalatıldığını ve iradesinin fesada uğradığını yöntemince ispatlayamamıştır. Bu durumda, iş sözleşmesinin davacı tarafından emeklilik sebebiyle feshedildiğinin kabulü gerekir. Haklı da olsa iş sözleşmesini fesheden işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı ve davanın reddi gerektiği düşünülmeden yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 94,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 27.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2035, Karar No: 2014/22220, Tarih: 23.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2035 E.  ,  2014/22220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/229677

MAHKEMESİ : Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2010

NUMARASI : 2008/1239 (E) ve 2010/51 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

1 - Kendisini M. Y..olarak tanıtarak bu isimle katılana senet verdiğinin iddia olunan sanığın, senetteki yazıların kendisine ait olmadığına dair savunması karşısında; suça konu senet üzerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılarak, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğu cihetle; suça konu senet aslı getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılıp, gerekçeli kararda aldatma kabiliyetine haiz olup olmadığının tartışılarak, denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulduktan sonra hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7818, Karar No: 2020/16467, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/7818 E.  ,  2020/16467 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Bursa 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre, dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması ve ücret alacağının geleceği etkileyeceğinin anlaşılması karşısında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine aykırı olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.08.2020 tarihli karar ile 02.10.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışmakta iken 696 sayılı KHK ile 375 Sayılı KHK'ye eklenen geçici 23. madde gereğince 02/04/2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi sırasında belirsiz süreli iş sözleşmesi imzaladığını, iş sözleşmesinde ücret olarak asgari ücretin % 34 fazlası olarak belirlendiğini,sürekli işçi kadrosuna geçirilirken bu haklarının da korunarak geçişinin yapıldığını, 2018 yılında bu alacak kalemlerinin ödendiğini, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından 696 sayılı KHK kapsamında taşerondan kadroya geçen işçilerin ücret, mali ve sosyal haklarını düzenleyen toplu iş sözleşmesinin yayınlandığını, bu sözleşmeye göre 01/01/2018 tarihinden başlayarak 31/12/2020 tarihine kadar ücret zamları ve mali ve sosyal hakların türü ve miktarının belinlendiğini, davalı kurum tarafından 2018 yılı içinde belirlenen ücret zammı, mali ve sosyal hakların davacıya ödendiğini, ödenen alacak kalemlerinin yol ücreti, yemek ücreti, aylık ücret (asgari ücretin % 34 fazlası), resmi tatil çalışması ücreti, fazla mesai çalışması ücreti, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı 2018 yılına ait ücret zammı, mali ve sosyal haklardan oluştuğunu, ancak 01/01/2019 tarihinden itibaren davacının maaşlarının eksik ödendiğini, bu durumun İş Kanunun 22. maddesi kapsamında iş sözleşmesinin içeriğinin işçi aleyhine değiştirilmesi anlamına geldiğini, işçinin yazılı onayı olmadan ve açıkça onay vermediği esaslı değişikliğin işçiyi bağlamayacağını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 2019 yılı ocak ayından itibaren eksik ödenen fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinde işçilere yapılacak olan ücret zamlarının asgari ücret üzerinden değil, günlük çıplak ücret üzerinden belirlendiğini, 2018 yılında davacıya asgari ücretin %34 fazlası ve diğer ek zam ve ödemelerin yapıldığını, 2019 yılında toplu iş sözleşmesinin ücret zammı maddesinde 01/01/2019 tarihindeki ücretlerine %4 oranında zam yapılacağı bildirildiğinden, davacıya bu şekilde ücretlerin hesaplanarak ödeme yapıldığını, davacının 2019 yılının başından itibaren asgari ücretin üzerinde ücret aldığını ve bir hak kaybının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince hüküm altına alınan toplam miktarın istinaf kesinlik sınırı olan 5390,00 TL'nin altında kalması sebebi ile davalının istinaf başvurusunun kesinlik sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

6100 sayılı Kanun'un 362. maddesinin 2. fıkrası gereğince alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, temyiz kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.

Dosya içeriğine göre; dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret zamları uygulanarak ücretinin tespit edilip belirlenen ücrete göre alacakların hesaplanması; belirlenen ücretin dava tarihinden sonraki dönem için de işçinin alacaklarının hesabını etkileyecek olması karşısında; ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemez. Belirtilen sebeple, ilk derece mahkemesince verilen karar kesin olmadığından; Bölge Adliye Mahkemesince davalı Gençlik Spor Bakanlığı’nın istinaf başvurusu yönünden işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, başvurunun kesinlik sebebi ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan, yukarıda esas ve karar numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile ek kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11781, Karar No: 2011/17314, Tarih: 25.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/11781 E.  ,  2011/17314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki olduğu 34 AIT 23 plaka sayılı aracı 29.04.2006 tarihli adi yazılı oto alım-satım sözleşmesi ile oto galericiliği yapan davalıya satıp teslim ettiğini, resmi satış işlemi yapılması için 12.06.2006 tarihli vekaletname verdiğini, davalının resmi satış işlemini yapmaksızın aracı dava dışı Sahi Yazıcı isimli şahısa devrettiğini bu kişinin yaptığı kaza nedeniyle araç maliki olması sıfatı ile sigorta şirketine 7.400.00 TL ödemek zorunda kaldığını belirterek bu alacağın davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, talep edilen zararın aracı kendisinden satın alan üçüncü kişi Sahi Yazıcı'nın zilyetliğinde meydana geldiği için kendisinden talepte bulunulamayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, zararın 3. kişi Sahi Yazıcının haksız eylemi sonucu meydana geldiği, davacı ile davalı arasındaki satış sözleşmesinin resmi şekilde yapılmaması ve davacının verdiği vekaletname tek taraflı olduğu gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verdiği karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı adına trafikte kayıtlı 34 AIT 23 plakalı aracın harici satış sözleşmesi ile davalıya satılıp zilyetliğinin davalıya devredildiği, davalının harici sözleşme ile satın aldığı aracı, dava dışı Sahi Yazıcıya haricen satıp teslim ettiği, bu kişinin yaptığı kaza sonucu davacının araç maliki olması nedeniyle oluşan zarar için 7.400,00 TL ödeme yaptığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davacı ile davalı arasında yapılan harici araç satış sözleşmesi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu 20/d maddesi gereğince geçersiz ise de davalı aracın zilyetliğini devraldığına göre araçta meydana gelen hasardan ve bu aracın 3.kişilere verdiği zarardan sorumludur. Zararın davalının aracı sattığı 3. kişi tarafından meydana getirilmiş olması, davalı ile zarar arasındaki illiyet bağını kesmez. Mahkemece işin esası incelenip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12417, Karar No: 2013/26639, Tarih: 06.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/12417 E.  ,  2013/26639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Ekspertiz raporu içeriğine göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cismin geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakan- lığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya görede;

a- Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların mahkumiyet niteliğinde bulunmadığı gözetilerek, engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK.nun 231/7. maddesi uyarınca öncelikle 231/6-b madde ve fıkrası gereğince kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken sanığın deneme süresi içinde suç işlediğinden bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,