muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/239, Karar No: 2008/2171, Tarih: 18.02.2008

**3. Hukuk Dairesi         2008/239 E.  ,  2008/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EYÜP 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/11/2005

NUMARASI : 2002/251-2005/394

Dava dilekçesinde taşınmaza müdahalenin men'i ile 20.000 YTL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece müdahalenin men-i istemi konusuz kaldığından, ecrimisil isteminin ise haksız işgal olmadığından davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, mülkiyeti Elektrik Üretim Anonim Şirketi Genel Müdürlüğüne ait olup davacı Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye tahsis edilen arsa vasfındaki taşınmazın 3.800 m2 lik kısmının 1.1.1997 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli sözleşme ile şantiye sahası olarak kullanılmak üzere davalı tarafa kiraya verildiği, davalı şirketin 1996/11 sayılı ihale dosyası kapsamındaki işi yapmak üzere burayı kiraladığı, ihale ile üstlendiği işi 4.4.1997 tarihinde tamamladığı, bunun üzerine 2.6.1997 tarihli yazı ile şantiye sahasını boşaltmaları gerektiğinin kendilerine bildirildiği, ancak sözleşme süresinin sona ermesine ve aldıkları işin de tamamlanmasına rağmen taşınmazı tahliye etmedikleri, kiralanan taşınmazın arsa olması nedeniyle 6570 sayılı Kanuna tabi yerlerden olmadığı ve ihtar tarihinden itibaren davalının fuzuli şagil durumuna düştüğü ileri sürülerek, taşınmaza müdahalenin men'i ile 20.000,00 YTL ecrimisilin tahsli istenilmiştir.

Mahkemece; dava sırasında taşınmaz boşaltıldığından müdahalenin men'i isteminin konusuz kaldığı, ecrimisil istemi yönünden ise yanlar arasında bir kira ilişkisinin olduğu, böyle bir durumda haksız işgalin söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki 1.1.1997 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesinde kiralananın niteliği açıkça belirtildiği üzere arsadır. Taşınmazın şantiye yeri olarak kiralandığı sözleşmede belirtildiği gibi bu husus davalı tarafın da kabulündedir. Sözleşmenin özel 3.maddesinde de kiracının kiraladığı taşınmazı kiraya veren ile yaptığı sözleşmenin bitiminde (süre uzatımı da dahil) herhangi bir ihtara gerek kalmaksızın tahliye edeceği kararlaştırılmıştır. Yine özel 7.maddesinde de taşınmazın herhangi bir nedenle boşaltılmasının gerekmesi halinde kiralayanın yazılı bildiriminden itibaren en geç 10 gün içinde boşaltılacağı öngörülmüştür. Taşınmazın cinsine yönelik tartışmasız bu olgu karşısında olayda 6570 sayılı Yasanın uygulama olanağı yoktur.

Hemen belirtmek gerekir ki; 6570 sayılı Yasaya tabi olmayan arsa niteliğindeki taşınmazlarda, kira sözleşmesi belirlenen süre dolduktan sonra kendiliğinden sona erer.

Hemen belirtmek gerekir ki; 6570 sayılı Yasaya tabi olmayan arsa niteliğindeki taşınmazlarda, kira sözleşmesi belirlenen süre dolduktan sonra kendiliğinden sona erer.

Somut olayda; davalı taraf ihale ile aldığı 96/11 sayılı işi kira sözleşmesinin süresi bitmeden önce tamamladığını 21.3.1997 ve 4.4.1997 tarihli yazıları ile davacı tarafa bildirmiş olup, taşınmazın davalı şirketin davacı taraftan ihale ile aldığı bütün işler için kiralandığına dair sözleşmede herhangi bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durumda sözleşmede belirtilen 1 yıllık süre dolduktan sonra davalı tarafın fuzuli şagil durumuna düştüğü kabul edilerek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile red kararı verilmesi doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3041, Karar No: 2014/11846, Tarih: 27.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3041 E.  ,  2014/11846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “çekişmeli taşınmazın sınırında mera olduğu açıklanarak yöntemine uygun şekilde mera araştırması yapılması, taşınmazın öncesinin ne olduğu, mera, özel veya genel harman yeri ya da köy boşluğu olup olmadığının tespit edilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın davacı ....oğlu ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27.10.2014

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23464, Karar No: 2015/21172, Tarih: 18.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/23464 E.  ,  2015/21172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebebe dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesinin davalılara tebliğ edilip edilmediği ve dolayısıyla savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamanın aşamalarından haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması gerekmektedir. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda, bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesinin davalılara usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, söz konusu belgelerin davalılara tebliğ edilerek sonuca gidilmesi gerekirken savunma hakları kısıtlanarak yargılama yapılıp karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6023, Karar No: 2016/8213, Tarih: 01.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/6023 E.  ,  2016/8213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ...ve Gençlik Merkezi Başkanlığı'nın yürüttüğü "...." kapsamında, ... Gençlik Girişimi adına ve yetkilisi olarak "Kadın Eğitim ve Koordinasyon Merkezi Projesi" adındaki proje teklifi ile katılan kuruma başvurduğu,başvurunun kabul edilmesi üzerine kabule ilişkin yazıyı...'nün 08/12/2007 tarihinde elden aldığı, katılan kurumun projeyi kabul etmesi nedeniyle 10.000 Euro miktarı hibe yapmayı taahhüt ettiği, taahhüt edilen bu miktarın %80'ine denk gelen 8.000 Euro'luk kısmının 18/02/2008 tarihinde ...Bankası... Üniversitesi ... Kampüsü Şubesinde şüpheli ...'ye ait ... hesap numarasına yatırıldığı, ...'nün bu miktarı 22/02/2008 tarihinde diğer şüpheli ...'e havale ettiği, katılan kurumun yaptığı kontrolde, projede yazılı hiçbir faaliyetin gerçekleştirilmediğinin saptandığı iddia edilen olayda sanığın hesabına yapılan 18/02/2008 tarihli 8.000 euroluk havalenin bu tarihten 4 gün sonra 22/02/2008 tarihinde diğer sanık ...'e havale edilmiş olması, akabinde 10/01/2011 ve 11/05/2011 tarihlerinde alınan paranın iade edilmiş olduğu gözetilerek sanığın dolandırıcılık suçunu işlemediğine dair savunmalarının aksine delil elde edilemediği anlaşıldığından mahkemenin beraatine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğine dair delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın suçu işlediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 01/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/794, Karar No: 2011/6101, Tarih: 24.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/794 E.  ,  2011/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 316 sayılı parseldeki K... Apartmanında bağımsız bölüm maliki olduğunu, komşu 336 sayılı parseldeki G... G... Apartmanının arka bahçesindeki rögarın tekniğine uygun yapılmaması nedeniyle kendi bahçelerine pis suların sızdığını ve bahçeyi kullanılmaz hale getirdiğini ileri sürmüş, gerekli önlemler alınarak muarazanın giderilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlar; diğerleri davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, keşif sonucu bilirkişilerce saptanan önlemlerin alınması suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24.05.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden dahili davalı B... Ş... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden davalı vekili Avukat ile temyiz edilen vekili Avukat gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle oluşan muarazanın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, 336 sayılı komşu parseldeki G... G... Apartmanı'nın arka bahçesindeki rögarın tekniğine uygun yapılmaması ve aradaki beton parkenin gerektiği şekilde suya karşı yalıtılmaması sonucu rogarda toplanan yağmur suları ile atık suların oturduğu 316 sayılı parseldeki apartmanın arka bahçesine sızdığını, bahçeyi kullanılmaz ve sağlıksız bir hale getirdiğini ileri sürerek, gerekli önlemlerin alınması suretiyle muarazanın giderilmesini istemiştir.

Gerçekten de, gerek delil tespit dosyasından, gerekse keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarından, davalıların binasının çatı yağmur suları ile balkon yıkama sularının davacının oturduğu taşınmazın bahçesine sızarak zarara yol açtığı belirlenmiştir.

Mahkemece, bilirkişilerin bildirdiği önlemlerden 1. önlem tercih edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten de, gerek delil tespit dosyasından, gerekse keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarından, davalıların binasının çatı yağmur suları ile balkon yıkama sularının davacının oturduğu taşınmazın bahçesine sızarak zarara yol açtığı belirlenmiştir.

Mahkemece, bilirkişilerin bildirdiği önlemlerden 1. önlem tercih edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet, geniş haklar ve buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir deyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevler de yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik ve sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini göz önünde tutararak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama, zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Tüm dosya içeriği yukarıdaki ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, bilirkişilerce bildirilen önlemlerden 2. önlemin somut olaya daha uygun ve denkleştirici olacağı kanaati ve izlenimi uyanmaktadır. Komşuluk hukukunun taraflara yüklediği katlanma yükümlülüğü de gözetildiğinde, anılan önlemin davacı tarafa yükleyeceği külfetin mahkeme kararında tercih edilmeme gerekçesi yapılması doğru değildir.

Ne var ki, 2. önlem olarak belirtilen hususun da infaza yeterli açıklık taşıdığı söylenemeyeceğinden, bu konuda ek rapor alınması zorunluluğu bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, hükme esas alınması gereken 2. önlemin infaza yeter dercede açıklığa kavuşturulması bakımından bilirkişilerden ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan, davalılardan B... Ş...'nun, 336 sayılı parseldeki bağımsız bölümünü devrettiği yönünde temyiz dilekçesinde belirttiği savunmasının HUMK.'nun 186. maddesi açısından değerlendirilmesi de zorunludur.

Hal böyle olunca, hükme esas alınması gereken 2. önlemin infaza yeter dercede açıklığa kavuşturulması bakımından bilirkişilerden ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan, davalılardan B... Ş...'nun, 336 sayılı parseldeki bağımsız bölümünü devrettiği yönünde temyiz dilekçesinde belirttiği savunmasının HUMK.'nun 186. maddesi açısından değerlendirilmesi de zorunludur.

Davalıların temyiz itirazları değinilen hususlardan ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4444, Karar No: 2018/11729, Tarih: 05.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4444 E.  ,  2018/11729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ... Kanunu ve buna bağlı Yönetmelik ile Belediye Meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı Belediyeye devrettiğini 3726 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10.637,15 TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 100 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve Yönetmelik ile Belediye Meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, idari yargı yerinin görevli olması nedeni ile dava dilekçesinin usulden reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı ... arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin hatalı belirlendiği ve tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere, taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca talepte bulunduğu, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiştir. (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında mahkemece, re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Bu itibarla yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. Bent gereğince temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bentte belirtilen nedenle davalı tarafın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5364, Karar No: 2022/15886, Tarih: 10.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5364 E.  ,  2022/15886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Elbistan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, resen nazara alınan gerekçelerle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arazi niteliğindeki Kahramanmaraş İli, Nurhak İlçesi, Karşıyaka Mahallesi 135 ada 64 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine, resen nazara alınan sebeplerle faiz ve derhal ödeme yönünden düzeltilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1) Karar kesinleştiğinde davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen 173.225,20 TL fark bedele davanın açılmasından 4 ay sonraki tarihten Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, eski tarihli tarifeye göre vekâlet ücreti belirlenmesi,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2021/716 Esas, 2022/143 Karar sayılı ilâmının hüküm fıkrasının B bendinin;

a- 3. fıkrasında yer alan (kalan 173.225,20 TL fark bedeline) ibaresinden sonraki kısmın hükümden çıkartılarak, yerine (davanın açılmasından 4 ay sonraki tarih olan 21.11.2017 tarihinden 21.01.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi) ibaresinin yazılmasına,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2021/716 Esas, 2022/143 Karar sayılı ilâmının hüküm fıkrasının B bendinin;

a- 3. fıkrasında yer alan (kalan 173.225,20 TL fark bedeline) ibaresinden sonraki kısmın hükümden çıkartılarak, yerine (davanın açılmasından 4 ay sonraki tarih olan 21.11.2017 tarihinden 21.01.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi) ibaresinin yazılmasına,

b- 11. fıkrasında yer alan (4.080,00) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (5.100,00) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.