muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26969, Karar No: 2015/9211, Tarih: 27.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26969 E.  ,  2015/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tirebolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/165-2013/548

Taraflar arasındaki, taşınmaz altından geçirilen tünel nedeniyle meydana gelen değer kaybının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, taşınmazların altından geçirilen tünel nedeniyle meydana gelen değer kaybının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan davalı idarenin 17.06.2013 tarih 89204 sayılı yazısında; dava konusu taşınmazların Karadeniz Sahil Yolu Espiye-Çarşıbaşı arası irtifak hakkı kapsam daraltma planı kapsamında kaldığı, bu kesimde tünel inşaatı nedeniyle kullanım ve yapılaşmaya herhangi bir kısıtlama getirilmediği, ancak her bir yapının tünele etkisinin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğinden yapılaşmada uygulanacak kat adedi konusunda genelleme yapılmadığı, yapılaşma olacak kesimlerde su kuyusunun kesinlikle açılmaması gerektiğinin bildirildiği, Tirebolu Belediye Başkanlığının 09.07.2013 tarihli 1039 sayılı yazısında ise; dava konusu 1 parsellerin kısmen nazım ve uygulama imar planı sınırları içinde kaldığı, ayrık nizam 5 kat yapılaşma koşullu konut adasında olduğu, parsellerin kalan kısmının imar planı dışında olduğu bildirilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılığı, bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır.

Bu itibarla; dava konusu taşınmazların altından geçen tünel nedeniyle imar durumunda değişiklik yapılıp yapılmadığı, yapılaşma yönünden kısıtlama getirilip getirilmediği hususu ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden araştırılıp, davalı idarenin yazı cevabına göre yapılaşma olacak kesimlerde su kuyusunun kesinlikle açılmaması gerektiği hususu da gözetilerek tünel sebebiyle taşınmazların değerinde meydana gelecek değer düşüklüğü oranı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16443, Karar No: 2012/4363, Tarih: 03.04.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/16443 E.  ,  2012/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığın okulun camını kırmak ve içerdeki çocukara ait bir kısım malzemeleri bahçeye atmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği, sanık beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18796, Karar No: 2023/8436, Tarih: 09.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/18796 E.  ,  2023/8436 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2020/287 Esas, 2021/50 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/530 Esas, 2021/1431 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Tanıkların tamamının mahkemede dinlenmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Tanıkların tamamının mahkemede dinlenmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikamet adresinde uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde yapılan ihbarlar üzerine, 02.05.2020 tarihinde sanığın ikametinin çevresinde polis ekiplerince yapılan delillendirme faaliyeti sırasında, tanıklar...ve ...'un sanığın ikametinin kapısına geldiği, tanık ...'un cebinden para çıkartarak sanığa uzattığı ve sanığın da tanık ...'a bir paket verdiği, tanık ...'un sanıktan aldığı paketi cebine koyduğu, tanıkların ikametten ayrılması üzerine polis görevlileri tarafından tanıklar...ve ...'un İnönü Caddesi üzerinde durdurulduğu, polis görevlileri tarafından tanıklara üstlerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda, tanık ...'un cebinden çıkardığı 1 adet defter kağıdına sarılı daralı ağırlığı 2 gram gelen eroin maddesini kendi rızasıyla polis görevlilerine verdiği, tanıklar Mustafa Kemal

ve ...'un müdafi huzurunda kollukta alınan beyanlarında üstlerinden çıkan uyuşturucu maddeyi 10,00 TL karşılığında sanığın ikametinde sanıktan satın aldıklarını beyan etmeleri üzerine, aynı gün Cumhuriyet Savcılığından alınan gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle arama ve el koyma kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan arama neticesinde; 1 adet şeffaf kilitli poşet içerisinde daralı ağırlığı 3,34 gram eroin, 2 adet çizgili defter kağıdına sarılı toplam daralı ağırlığı 1,04 gram eroin, 1 adet çizgili defter kağıdına sarılı daralı ağırlığı 0,34 gram sentetik kannabinoid maddesi, 1 adet çalışır vaziyette hassas terazi ele geçirildiği olayda, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, suça konu maddenin eroin ve sentetik kannabinoidler grubunda yer alan uyuşturucu maddelerden olduğu anlaşıldığından cezasında yarı oranında artırım yapılmasına, suça konu uyuşturucu maddelerin sanığın kaldığı ikametin içerisinde ele geçirildiği gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının b bendinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiğine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamına göre yargılamanın sonucuna etki edecek nitelikte bir eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiğine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamına göre yargılamanın sonucuna etki edecek nitelikte bir eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/530 Esas, 2021/1431 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16240, Karar No: 2013/9228, Tarih: 20.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/16240 E.  ,  2013/9228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, 01.11.2005-02.02.2006 tarihleri arasında fiilen çalışmış olmasına rağmen davalı belediyenin haber vermeksizin çıkış işlemi yaptığını, bu tarihlere ait haklarından mahrum kaldığını, davalı belediyenin ücretini bazen ödediğini, bazen de ödemediğini, bununla beraber işçiler arasında ayrım yaptığını, bazı işçilerin fazla ücret alırken onlardan daha az ücret aldığını, yada hiç alamadığını belirterek ayrımcılık tazminatı, ücret ve ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.11.2005-02.02.2006 tarihleri arasında Valilikçe verilen geçici işçi vizesi dolduğu için iş akdinin askıya alındığını, bu süre içinde davacının fiilen çalışmasının olmadığını, ... işçileri arasında hiçbir ayrım yapılmadığını, işçilerinin ücret alacaklarının belediye bütçesine göre adil bir şekilde ödendiğini, davacının tazminat talebinin yerinde ve hukuki olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatillerinde çalışıldığını ispat yükü davacı işçi üzerindedir.

Davacı ve diğer çalışanların dosya içinde bulunan ücret bordrolarından daha önceki dönemlerde fazla çalışma alacağı tahakkuk ettirilmediği, davalının çalışılmadığını iddia ettiği, ancak hizmet tespiti davası ile belirlenen hizmet döneminde tanık beyanları doğrultusunda davacının 07:00-17:30 saatleri arasında çalıştığı ayrıca hafta tatili ve ulusal bayram, genel tatil günlerinde de çalıştığı kabul edilmiştir.

Davalı işyeri Belediye olup kabul edilen alacakların kayıtlarla desteklenmesi gerekir. Sadece tanık beyanlarıyla bu alacakların ispatı yeterli değildir. İleri sürülen çalışma saatleri klasik çalışma saatlerinin dışındadır. Bordrolarda diğer dönemlerde davacı veya diğer işçilere tahakkuk ettirilen fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili alacağı bulunmadığından tanık beyanlarıda kayıtlarla desteklenmediğinden mahkemece fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5958, Karar No: 2015/1411, Tarih: 16.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/5958 E.  ,  2015/1411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2012/950-2014/294

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,yangın nedeniyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, mülkiyeti müvekkil idareye ait idareye ait taşınmazın internet kafe olarak işletilmek üzere 06/11/2007 tarihinde pazarlık usulü ile davalı şirkete üç yıllığına kiraya verildiğini, kira sözleşmesinin 08/11/2010 tarihinde sona ermesi üzerine, müvekkil idareye bağlı idari ve mali işler daire başkanlığının 20/07/2010 tarihli yazısı ile kiraya verilen yerin boşaltılmasının davalı şirketten istendiğini ancak, davalı şirketin boşaltma işlemini gerçekleştirmediğini, dava konusu taşınmazın boşaltılmasını Sur Kaymakamlığından talep edildiğini, 11/08/2011 tarihinde kiralanan taşınmaza gidildiğinde davalı şirket yetkilisi tarafından 15/08/2011 tarihine kadar süre istendiğini, taşınmaz tahliye edilmeden 14/08/2011 tarihinde taşınmazda yangın çıktığını ve zararın 108.493,60 TL olduğunu belirterek zararın tazimini istemiştir. Davalı vekili,müvekkilinin yangında herhangi bir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile 86.414,87 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmazın internet cafe olarak işletilmek üzere 06.11.2007 tarihinde yapılan ihale sonucunda 08/11/2007 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi ile davacı tarafından davalıya kiraya verildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.Kira şartnamesi genel şartlar 12. maddesinde yer alan düzenlemeye göre kiraya verilen yer bina ise kiracı sabatoj ,yangın gibi tehlikelere karşı her türlü tedbirleri almak gerektiği takdirde binanın genel görünüm ve ahengine uygun biçimde boya,badana gibi onarımını yapmak , arsa veya arazi ise değerini düşürmeyecek, özelliğini, verim gücünü bozmayacak önlemleri almak, tedbirsizlik, dikkatsizlik, ihmal, kusur gibi nedenlerle vuku bulacak zarar ve ziyanı Üniversiteye ödemek zorundadır. Yangının 14/08/2011 tarihinde taşınmaz kiracının kullanımındayken çıktığı anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık yangının çıkmasında davalının kusurlu olup olmadığında ve zararın miktarının ne olduğunda toplanmaktadır Dosya içeriğinden yangının çıkış nedeni tespit edilememiştir.Bu nedenle bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece yangın itfaiye raporu ,tespit raporu gibi deliller toplanarak yangının çıkış nedeni tespit edildikten sonra konusunda yeniden uzman

bilirkişi heyetinden alınacak rapor ile tarafların kusur oranları belirlenerek davalının kararı temyiz etmemesi nedeniyle davacı yararına oluşan durum da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekm

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3314, Karar No: 2018/6237, Tarih: 04.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3314 E.  ,  2018/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet, tefecilik

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet

Ek karar: Temyiz talebinin reddi

Sanığın hükmün açıklandığı tarihte başka suçtan dolayı hükümlü olarak cezaevinde bulunduğu ve hüküm fıkrasına 5271 sayılı CMK'nın 263/1 maddesi gereğince; "tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği" hususunun yazılmamış olduğu, kararın 30.05.2014 tarihinde sanığa cezaevinde tebliğ edildiği, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi uyarınca "İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." hükmüne uygun şekilde, cezaevindeki sanığa kararın okunarak anlatılması gerektiği ancak karar okunarak anlatılmadığından, yapılan tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle sanığın 07.01.2015 tarihli temyiz talebinin süresinde yapıldığının kabulü ile mahkemenin hukuken geçersiz olan 14.01.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

A-Sanık hakkında "tefecilik" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, Pos cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret eylemlerinin, hem TCK’nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunu

hem de 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, her iki suç için öngörülen cezaların aynı olması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesi ve özel norm ilkesi önceliği gereğince sanık hakkında 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 36. maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

B-Sanık hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

B-Sanık hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Sanık hakkında vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılması ve hükümlerin de sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin olmasına rağmen; "sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, hükümlerin gerekçelerinde ve hüküm fıkralarının ikinci bentlerinde yer alan sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uygulamasında "...birden fazla sahte fatura kullanılması..." denilmek suretiyle çelişkiye neden olunması, yasaya aykırı,

b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık 213 sayılı Vergi Usul Kanununun (VUK) 359-b maddesinde düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma eylemlerinde suçun oluşup oluşmadığının tespiti açısından suça konu belgelerin VUK 227/3 gereğince, VUK 230 ve devamı maddelerde ve VUK mükerrer 257. maddesiyle verilen yetkiye istinaden Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerde belirtilen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının denetlenmesi yönünden belgenin (faturanın) mutlaka dosyaya celbinin gerekip gerekmediği noktasındadır.