muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2739, Karar No: 2018/2492, Tarih: 11.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2739 E.  ,  2018/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ...'nin aradaki hukuki ilişkiye istinaden tanık ...'dan borçlu kısmında...'in imzaları bulunan ödeme günü 10/05/2007 ve 15000,00-YTL yazılı bulunan diğer kısımları boş senedi teslim aldığı, borcun tamamının süresinde ödenmemesi üzerine ödeyecek kısma katılan ...'a ait isim ve adres bilgileri kefil bölümüne ... yazmak suretiyle diğer boş bölümleri de doldurularak tahsili amacıyla Konya 6. İcra Dairesinin 2009/13302 Esas sayılı dosyasından icra takibine başladığının iddia edildiği olayda; suça konu senet üzerinde borçlu olarak gözüken ... adına atılmış herhangi bir imzanın bulunmadığı, senet üzerinde sadece ...'ın isminin bulunmasının kişiyi borçlu kılmayacağı, kaldı ki bu yazıların ... tarafından yazıldığının kriminal rapor ile belirlendiği senedin yazım şekline göre de... ve ... isimlerinin aynı anda yazıldığının anlaşıldığı ancak ...'ın senedi imzaladığı, sanığın da bu kişinin isminin karşısına sahtecilik olabilecek herhangi bir müdahelede bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraat hükmünün ONANMASINA, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12391, Karar No: 2016/7000, Tarih: 28.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12391 E.  ,  2016/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, park halinde bulunan şikayetçiye ait kamyonetin sol kapısını bıçakla zorlayıp açtığı sırada, komşusunun haber vermesi üzerine olay yerine gelen şikayetçinin üzerine yürüyerek, bıçak göstermek suretiyle "benim ağabeyimin 30 yılı içerde geçti, benim ise cinayetim var, ben adamı öldürürüm" sözleriyle tehdit ettiği şikayetçinin gitmesini engellemesi üzerine elindeki bıçakla şikayetçiyi göğüs kısmından basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralayan sanığın eyleminin sabit görülmesi halinde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 495/2 ve 497. maddelerinde düzenlenen yağmaya teşebbüs suçunu oluşturma ihtimali bulunduğundan, bu suça ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24607, Karar No: 2024/7666, Tarih: 25.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/24607 E.  ,  2024/7666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/743 E. , 2020/889 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, hükümde 7 günlük temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle katılan vekilinin yanıltıldığı anlaşıldığından temyiz istemlerinin süresinde kabul edildiği, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 08.09.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2917, Karar No: 2019/13972, Tarih: 17.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/2917 E.  ,  2019/13972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan muhtesatın davacı idareye aidiyetine karar verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretyle yeniden hüküm kurulmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan muhtesatın davacı idareye aidiyetine karar verilmesi istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş olup; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu yapılara Bayındırlık Birim Fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, davacı idarenin harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak davacı idareden harç tespitine ilişkin yeniden hüküm kurulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10806, Karar No: 2010/2170, Tarih: 02.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/10806 E.  ,  2010/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

30.06.2009 tarihli duruşma için mesleki mazereti içerir cevaplı telgraf bonosu ile mahkemeye bildirilmiş, mahkemece mazeret kabul edilerek, cevaplı telgraf bonosu ile davalı vekiline duruşma gününün bildirilmesine karar verilmiştir. Ancak duruşma gününün davalı vekiline bildirildiği dosya içeriğindeki belgelerden anlaşılamadığından, 29.06.2009 tarihli cevaplı telgraf bonosu ile davalıya duruşma gününü hangi tarihte ve ne şekilde tebliğ edildiğinin ilgili PTT Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının evraka eklenip gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15845, Karar No: 2014/6503, Tarih: 21.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/15845 E.  ,  2014/6503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, ıslah dilekçesi ile vergi kaydı olan döneme ilişkin olarak 1479 sayılı Yasanın geçici 18. Maddesi gereğince yapılan borçlanmanın geçerli olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; davacının, vergi borçlanması dilekçesinde beyan edilmeyip, borçlanılmayan 11.08.1983 – 30.06.1992 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarının sonradan ortaya çıkması sonucu, kısmi borçlanmanın mümkün bulunmadığı gerekçesi ile 31.03.1995 – 03.10.2000 tarihleri arası döneme ilişkin vergi borçlanmasının Kurum tarafından iptali sonucu açılan iş bu davada, ödenen primlerin uzun süre kullanılmış olduğu gerekçesiyle yapılan borçlanmanın geçerli olduğunun tespitine karar verilmiş ise de; kısmi borçlanmanın mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7755, Karar No: 2012/612, Tarih: 07.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7755 E.  ,  2012/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasında mahkemenin görevsizliğine dair İnebolu Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.03.2010 gün ve 124/106 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, uyuşmazlık konusu 106 ada 26, 112 ada 1, 116 ada 6 ve 123 ada 2 parsel sayılı taşınmazların tarafların dip miras bırakanları ... oğlu ... adına kayıtlı bulunduğunu, vekil edeninin kayıt malikinin kızı ...’nin ölü oğlu ... mirasçılarından olduğunu ve 14.8.1987 günlü senetle dip muristen annesi Pakize’ye ve ondan da oğlu ...’a intikal eden miras payının satın ve devralındığını açıklayarak, dip miras bırakan üzerindeki tapu kayıtlarının kısmen iptali ile ½ paylarının vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., ... ve ...; davayı kabul ettiklerini açıklamıştır. Diğer davalılar yargılama oturumlarına iştirak etmemiştir.

Mahkemece, davanın iştirak halinde mülkiyetin paylı mülkiyete çevrilmesine ilişkin olduğu ve Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli bulunduğu gerekçesiyle görev yönünden reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar, senetsizden, yirmi yılı aşkın süredir ... oğlu ... zilyetliğinde bulunmakta iken, ölümüyle, mirasçılarına kaldığı, mirasçılık belgesinin ibraz edilmediğinden bahisle 2.10.2000 tarihinde ... oğlu ... (... oğlu ...) adına tespitle, itirazsız kesinleşmeleri üzerine 18.10.2001 tarihinde tapuya tescil edilmiştir.

Dosya arasında mevcut mirasçılık belgesine göre; ... oğlu ... 1955 yılında ölmüş, geride kızı ... ile oğlu ...’ı mirasçı olarak bırakmıştır. Pakize 18.9.1986 tarihinde ölümüyle tek mirasçısı oğlu ... kalmıştır. ... da 11.7.1990 tarihinde ölmüş ve geride davacı kızı ... ile davalılar ..., ... ve ...’u mirasçı olarak bırakmıştır.

Dosya arasında mevcut mirasçılık belgesine göre; ... oğlu ... 1955 yılında ölmüş, geride kızı ... ile oğlu ...’ı mirasçı olarak bırakmıştır. Pakize 18.9.1986 tarihinde ölümüyle tek mirasçısı oğlu ... kalmıştır. ... da 11.7.1990 tarihinde ölmüş ve geride davacı kızı ... ile davalılar ..., ... ve ...’u mirasçı olarak bırakmıştır.

Dava, miras payının devri nedenine dayalı iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Somut olayda, davacı ..., yakın miras bırakanı babası ...’un diğer mirasçıları ile dip muris ...’in 1964 yılında ölen oğlu ... mirasçılarına yönelttiği davada, yakın miras bırakanı babası ...’a dip muris ...’den intikal eden miras payını satın ve devraldığını ileri sürerek paya yönelik istekte bulunmuştur. Mahkemece, davanın TMK.nun 644.maddesine dayandığından bahisle nitelemede hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Somut olayda, uyuşmazlık, TMK.nun 677 (dayanak senedin düzenlenme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan MK.nun 612) maddesine dayalı miras payının devrine ilişkin bulunmaktadır. Tarafların dip miras bırakanı ...’den davacının yakın miras bırakanı ...’ya intikal eden miras payının davacıya devredildiği hususu davalılardan diğer ... mirasçıları olan ..., ...r ve ... tarafından usule uygun imzalı beyanlarıyla kabul edilmiştir. HMK.nun 308. (HUMK.nun 92) maddesine göre kabul, davacının talep sonucuna davalının muvafakat etmesidir. HMK.nun 311. (HUMK.nun 95) maddesine göre ise kabul kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Bu halde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın nitelenmesinde yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8757, Karar No: 2020/10748, Tarih: 15.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8757 E.  ,  2020/10748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Site yönetim kurulunca alınan karar doğrultusunda belediyeden gelen personel tarafından bahçede bulunan bir kısım ağacın budanıp bir kısmının ise kesildiği olayda; sanık savunmasında, suç tarihinde yönetim kurulu üyesi olduğu sitenin bahçesinde bulunan ağaçlardan tehlike arz edenlerin, belediye personeli tarafından kesildiğini, ağaçların kesilme hususunun toplantıda görüşülüp, sözlü olarak ifade edildiğini, site görevlisi ...’nun sanığın beyanını doğrular nitelikteki ifadesinde, site yönetimi toplantısında devrilmek üzere olan ağaçların kesilmesi hususunun da görüşüldüğünü, yine site görevlisi ...’nın olay günü personelin devrilmek üzere olan ağaçları kestiklerini beyan ettikleri, yine Mahkemece dinlenen belediye personelinin, olay günü tehlike arz etmeyen hiç bir ağacın kesilmediğini ifade ettiği anlaşılmakla; suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair yeterli ve kesin delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3734, Karar No: 2018/8053, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/3734 E.  ,  2018/8053 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ....... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ........ sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ....... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...... Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ........eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ........eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ....... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı .......17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2015/10507, Karar No: 2018/5932, Tarih: 25.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10507 E.  ,  2018/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 31/3, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk arafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ün olay tarihinde sahibinden.com isimli internet sitesinde satılık cep telefonu ilanı görüp ilanda belirtilen telefon numarasını arayarak suça sürüklenen çocuk ile görüşüp telefonu almak hususunda anlaştığı ve suça sürüklenen çocuğun vermiş olduğu T.C. kimlik numarasına 300 TL parayı yatırdığı, ancak sonrasında suça sürüklenen çocuk tarafından ilandaki telefonunun değil sadece kapağının gönderildiği, bu suretle suça sürüklenen çocuğun bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, temel gün adli para cezası miktarının haksız menfaat miktarına denk gelecek şekilde 30 gün belirlenmesinin ardından, TCK'nın 31/3 maddesi gereğince 20 güne indirilmesinin ardından, günü 20 TL den 400 TL adli para cezasına çevrilmiş iken, sonrasında haksız menfaat miktarının iki katı alınmak suretiyle 600 TL adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; adli para cezasına ilişkin hüküm fıkrasından “ancak verilecek adli para cezasının elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağından (300\*2=600 TL) 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin kısmın çıkarılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.