muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/823, Karar No: 2020/2718, Tarih: 25.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/823 E.  ,  2020/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, olay günü katılana ait marketten bebek maması çalma eylemleri nedeni ile mahkumiyetlerine dair verilen hükümlerin dairemizce zincirleme suç hükümlerinin tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmesinden sonra mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması sonucunda sanıkların iddianame konusu mamaları alışveriş sepetlerine koydukları ancak kasaya geldiklerinde mamaların sepette olmadığı, bu mamaları çaldıklarına ilişkin delil bulunmadığından bahisle sanıkların beraatine karar verildiğinin anlaşılmasına karşın; müştekinin 18.04.2014 tarihli kolluk beyanında suç tarihinde altı adet mama hırsızlığının meydana geldiğini beyan ettiği, dosyaya sunulan 05.08.2019 tarihli bilirkişi raporunun sonuç bölümünde; “sanıkların saat 13.04 te mama reyonunun yanına gelip çevrelerini kontrol ettikleri, yakındaki şarküteri bölümüne başka müşteri gelmesi nedeni ile mama reyonundaki malzemeleri kontrol ettikleri, müşterinin gitmesinden sonra sanık ...’in perdeleme yapması ile sanık ...’in iki kutu mama alıp sepete koyduğu ve market görevlisini de kontrol ettiği, market görevlisinin yaklaşması sonrasında sanık ...’in market görevlisinden peynir istediği, alıp baktıktan sonra görevliye iade ettiği, bu sürede sanık ...’in iki kutu daha mama alarak sepete koyduğu, rafın ön tarafı boşaldığından arka taraftaki mama kutularını öne doğru çekip reyondan uzaklaştığı, sanık ...’in uzaklaştığını gören diğer sanık ...’in de peşinden gittiği ve giderken mama rafını mama alındığı belli olmayacak şekilde eli ile düzelttiği, sanıkların bundan sonra 1 dakika süre ile güvenlik kamerasının görmediği alanda bulundukları ve saat 13.07 de sepetlerinde yalnız peçete bulunur halde kasaya gelip peçetenin parasını ödeyip sanık ...’in omzunda çanta bulunur halde marketten çıktıklarının” belirtildiği, sanıklar her ne kadar sepete koydukları mamayı kredi kartlarının yanında olmadığını anlamaları üzerine hatırlamadıkları bir reyona bıraktıklarını savunsalar da katılanın beyanında hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiğini fark etmeleri üzerine yaptıkları kontrolde mamaların başka bir reyona bırakılmadığını tespit ettiklerini beyan ettiğinin anlaşılmasına göre; olay günü annesinin hükümlü bulunduğu cezaevine ziyarete gitmekte olduklarını gittiklerini beyan eden sanık ...’in yeğeni olan diğer sanığın ablasının

torunu için mama almak üzere sepete koyduğunu ancak yanlarında kredi kartı olmadığını anlayınca hatırlamadıkları bir reyona mamaları bıraktıkları biçimindeki suçlamadan kurtulmaya yönelik soyut savunmaların itibar edilerek sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

torunu için mama almak üzere sepete koyduğunu ancak yanlarında kredi kartı olmadığını anlayınca hatırlamadıkları bir reyona mamaları bıraktıkları biçimindeki suçlamadan kurtulmaya yönelik soyut savunmaların itibar edilerek sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3676, Karar No: 2020/11504, Tarih: 17.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3676 E.  ,  2020/11504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davalılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Bozma kararı öncesi tespit edilen 248.530,50-TL'ye, dava tarihinden 4 ay sonrası olan 23.02.2013 tarihinden ilk karar tarihine, bozma sonrası oluşan fark bedel 216.750,85-TL'den derhal ödenmesine karar verilen 116.341,55-TL'lik kısma 23.02.2013 tarihinden son karar tarihine; kararın kesinleşmesinden sonra ödenmesine karar verilen bakiye 100.409,30-TL kısma ise, Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin 4. ve 6. Paragrafların hükümden çıkarılarak yerine (Bozma kararı öncesi tespit edilen 248.530,50-TL'ye, dava tarihinden 4 ay sonrası olan 23.02.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 18.07.2014'e kadar, bozma sonrası oluşan fark bedel 216.750,85-TL'den derhal ödenmesine karar verilen 116.341,55-TL'lik kısma 23.02.2013 tarihinden son karar tarihi olan 14.01.2020 tarihine; bakiye 100.409,30-TL'ye ise 23.02.2013 tarihinden dairemiz karar tarihi olan 17.12.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve bu bedelin derhal davalılar payları oranında ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/929, Karar No: 2010/4355, Tarih: 27.09.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/929 E.  ,  2010/4355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

KARAR

Davacı ... 04.02.2009 tarihli yargılama oturumuna mazeret dilekçesi vermiş ve duruşma gününün tebliği için gerekli posta pulunu da eklemiştir. Aynı tarihli yargılama oturumu ara kararıyla davacının mazeretinin kabulüyle ekli posta pulu kullanılarak duruşma gün ve saatinin tebliğine karar verilmiştir. Duruşma gününü bildirir tebligat “…Muhatapla birlikte aynı çatı altında evrakı almaya ehil işçisi ...’a… tebliğ edildi” ibaresi yazıldığı halde ...’ın imza attığı bölümde ise tebligatı yapan memur tarafından “site işçisi” ibaresi yazılmıştır. Adı geçen ve tebligatı alan ...’ın davacının işçisi olup olmadığı veya site işçisi olup olmadığı hususunda duraksama hasıl olduğundan davacı ile tebligatı alan ... arasındaki hususi bağın saptanması ve buna ilişkin belgelerin temin edilerek dosya arasına konulması, durumun gerekirse Şahin Sitesi yönetiminden sorularak açıklığa kavuşturulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23302, Karar No: 2015/40634, Tarih: 22.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/23302 E.  ,  2015/40634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/159190

MAHKEMESİ : Niksar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2013/84 (E) ve 2013/301 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, mala zarar verme, suç uydurma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocukların olay gecesi ... Kız Meslek Teknik Lisesine bitişik yerde ateş yaktıklarını gören trafik polisi müştekinin müdahale ettiği, suça sürüklenen çocuklardan H.. K.. ile Y.. A..'in, müştekiden “etlerimizi pişirelim, ondan sonra söndürelim” diyerek izin istedikleri, ancak müştekinin sert davranması üzerine, suça sürüklenen çocuk H.. K..'ın, “ben bu ateşi söndürürsem anamı sinkaf etsinler” şeklindeki küfürlü sözlerde bulunduğu, suça sürüklenen çocuklardan Yasin'in, trafik ekibinden olan müştekinin bu olayda sert ve ölçüsüz olması nedeniyle müdahalesinin yasal olmadığını düşünerek ve kendilerine kötü davranılmasını önleme amacıyla polis 155'i arayıp, “kız meslek lisesinde yangın çıktığı” yönündeki ihbarda bulunması da dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuklardan Yasin ve Hamza'nın tehdit boyutuna varmayan, yasal şikayet hakkını kullanacağı anlamını da kapsayan, birbirlerinden bağımsız olarak söyledikleri “seninle sonra görüşeceğiz, zorla devlet düşmanı yapıyorsunuz” şeklindeki sözlerle mukabelede bulunduklarının anlaşılması karşısında;

1-Suça sürüklenen çocukların okul duvarına verdikleri zararın niteliği tespit edilmeden ve TCK'nın 168. maddesinin uygulanma olanağı değerlendirilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle TCK'nın 152/2-a maddesiyle hükümlülük kararı verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... tehdit boyutuna varmayıp, şikayet hakkını kullanabilme anlamlarını da içeren ve birbirleriyle dayanışmalı olduğu anlaşılamayan sözlerinde, tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk ...n “bu ateşi söndürürsem anamı sinkaf etsinler” biçimindeki sözlerinde, müştekinin onur ve şerefine yöneltilmiş bir saldırı bulunmaması karşısında, hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulamayacağının düşünülmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuk .., kendilerine kötü davranıldığı ve bunu önlemek amacıyla asayiş ekibinin gelmesini temin için polis 155'e yangın ihbarında bulunmasında, TCK'nın 271. maddesindeki suçun unsurlarının ne şekilde oluştuğunun açıklanmaması,

5-Kabule göre de; suça sürüklenen çocuklar ... ve .. savunmaları yeterince tartışılıp reddedilmeden, tehdit ve hakaret suçlarında TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Suça sürüklenen çocuk .., kendilerine kötü davranıldığı ve bunu önlemek amacıyla asayiş ekibinin gelmesini temin için polis 155'e yangın ihbarında bulunmasında, TCK'nın 271. maddesindeki suçun unsurlarının ne şekilde oluştuğunun açıklanmaması,

5-Kabule göre de; suça sürüklenen çocuklar ... ve .. savunmaları yeterince tartışılıp reddedilmeden, tehdit ve hakaret suçlarında TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar Y.. A.., H.. K.. ve Ş.. G.. müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5262, Karar No: 2024/2518, Tarih: 10.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/5262 E.  ,  2024/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1222 E., 2022/941 K.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 05.04.2016

HÜKÜM/KARAR : Davalı Vekilinin İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine Davacı Vekilinin Kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/172 E., 2019/156 K.

1- İlk derece mahkemesince, taraflar arasındaki eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin haksız

feshinin tespiti, sözleşmenin ifası sırasında yapılan şartname değişikliği nedeniyle fiyat farkı alacağının,

haksız fesih sebebiyle uğranılan zararların, ödenmeyen hakkediş bedelinin, fesih sonrası irad kaydedilen

teminat bedelinin tahsili davasında, taraflar arasında 09.09.2014 tarihinde 119 adet WC ve 94 banyo

konteyneri alım işine ait sözleşme imzalandığı, davacı yüklenici tarafından yapılan imalatların davalı iş sahibi tarafından peyder pey alınarak kamp yerlerine götürüldüğü, kesin kabul tutanağı tutularak malzeme ve işçilik kusurlarına ait eksiklikler için nefaset kesintisi yapılmasının kararlaştırıldığı, davalı iş sahibinin imal edilen malları teslim alıp kullandığı, sözleşmenin 27.maddesi gereği herhangi bir ceza-i işlem uygulamadığı, kesin kabulün yapıldığı, bu nedenle davacı yüklenicinin edimlerini süresinde yerine getirdiğinin kabul edildiği, davalı tarafından sözleşme konusu imalatlar yönünden ancak nefaset kesintisi yapılabileceği kabulü ve sözleşmenin haksız feshedildiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne; 39.599,44 TL hakediş bedeli, 235.980,00 TL teminat bedeli olmak üzere toplam 275.579,44 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından taraflar arasında düzenlenen sözleşme kapsamındaki imalatlar yapılıp teslim edilmiş olmakla, sözleşme feshedilmeyeceğinden haksız olarak irat kaydedilen teminat yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava dilekçesinde belirtilen hak ediş alacağı dışındaki diğer alacak kalemleri yönünden ise, oluştuğu iddia olunan zararın dosyaya sunulan yasal delillerle ispatlanamadığı, dosya kapsamından davacı yüklenici tarafından sözleşme kapsamında yapılmış olan bütün konteynerlerin davalı iş sahibine teslim edilip, kesin kabul tutanakları ile kabullerinin de yapıldığı, sözleşme kapsamındaki iş tamamen bitirilip teslim edildiğinden, Yargıtay yerleşik içtihatları gereği işin %95 ve üzeri oranda tamamlanmış olması, eksik ve ayıpların kullanıma engel olmaması halinde sözleşmenin feshedilemeyeceği dikkate alınarak, somut olayda, sözleşmeye konu işin kısmi eksik ve ayıplara rağmen tamamlanarak teslim edildiği de anlaşılmakla, sözleşmenin idarece feshedilemeyeceği, ancak imalatlardaki tespit edilen eksik ve ayıplar değerlendirilerek kesin hesabın yapılması gerektiği, sözleşme bedeli KDV dahil 4.640.940,00 TL olup, sözleşme hükümleri kapsamında iş bedelinden mahsubu gereken damga vergisi 43.996,10 TL mahsup edildiğinde davacıya ödenmesi gereken toplam bedelin 4.596.943,90 TL, bu bedelden dosya kapsamıyla ihtilafsız olan 3.823.738,83 TL ödeme mahsup edildiğinde bakiye hakediş alacağının 773.205,07 TL olarak hesaplandığı, bu hakediş alacağından sözleşme kapsamında yapılan konteynerlerdeki eksik ve ayıplar nedeniyle kesilecek nefaset bedelinin ise; Duhok-Şariya kampında teslim alındığı anlaşılan banyo ve WC konteynerlerine ilişkin 04.12.2014 tarihli komisyon tutanağına göre 124.800,00 TL ve Mardin Derik'te teslim edildiği anlaşılan 190 adet konteyner için dosya kapsamı ve oluşa uygun ve denetlenebilir nitelikteki ilk bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen rapordaki tespitlere göre, 04.06.2015 tarihinde düzenlenen ve yüklenicinin de imzası bulunan Kesin Kabul Komisyon Tutanağı'nda (3) no.lu "90 adet konteynerde dış trapez saclarının ve çatının dışa sıvamalı saclarının dıştan dolgu kaynağı yapılması gerekirken, dolgu kaynağı açıklarının punto kaynak yapılarak silikon malzeme ile doldurulması" işlemi nedeniyle 870,00 TL birim fiyattan 90 adet konteyner için 78.300,00 TL ve (5) no.lu "Zemin PVC kaplamalarının kenar, köşe ve diğer birleşim noktalarında yalıtım sağlayacak şekilde imalat yapılmaması" nedeniyle 3,00 TL birim fiyattan 190 adet konteyner için 570,00 TL olmak üzere toplam 203.670,00 TL olduğu, davacı yüklenicinin bakiye hakediş alacağı olan 773.205,07 TL'den sözleşme kapsamında eksik ve ayıplı imalatları nedeniyle kesilmesi gereken 203.670,00 TL nefaset bedelinin mahsubu ile talep edilebilecek hakediş alacağının 569

.300,00 TL ve (5) no.lu "Zemin PVC kaplamalarının kenar, köşe ve diğer birleşim noktalarında yalıtım sağlayacak şekilde imalat yapılmaması" nedeniyle 3,00 TL birim fiyattan 190 adet konteyner için 570,00 TL olmak üzere toplam 203.670,00 TL olduğu, davacı yüklenicinin bakiye hakediş alacağı olan 773.205,07 TL'den sözleşme kapsamında eksik ve ayıplı imalatları nedeniyle kesilmesi gereken 203.670,00 TL nefaset bedelinin mahsubu ile talep edilebilecek hakediş alacağının 569.535,07 TL olduğu, bu kalem yönünden davacı yüklenici tarafından ıslah ile birlikte toplam 434.500,00 TL talep edildiği, bu durumda taleple bağlı kalınarak 434.500,00 TL hakediş alacağı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile bu kalem yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, 235.980,00-TL teminat bedelinin dava tarihi olan 05.04.2016 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 434.500,00-TL hak ediş bedelinin dava tarihi olan 05.04.2016 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, diğer alacak kalemlerine ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; sözleşme kapsamındaki iş tamamen bitirilip teslim edildiğinden, Yargıtay yerleşik içtihatları gereği işin %95 ve üzeri oranda tamamlanmış olması, eksik ve ayıpların kullanıma engel olmaması halinde sözleşmenin feshedilemeyeceği dikkate alınarak, somut olayda, sözleşmeye konu işin kısmi eksik ve ayıplara rağmen tamamlanarak teslim edildiği de anlaşılmakla, sözleşmenin idarece feshedilemeyeceği ve hükme esas alınan, imalatlardaki tespit edilen eksik ve ayıpların değerlendirildiği 06.03.2016 tarihli bilirkişi raporunun olaya uygun ve içerik itibariyle yeterli ve inandırıcı bulunduğu hususları bir arada değerlendirildiğinde davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10244, Karar No: 2015/7516, Tarih: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10244 E.  ,  2015/7516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Akı Sok. No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “... Beldesi ... Mahallesi ... Sokak No:... .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün beyanına ve ... İl Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmasına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Beldesi ... Mahallesi ... Sokak No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12401, Karar No: 2023/208, Tarih: 23.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12401 E.  ,  2023/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 20.11.2018

KARAR : Tavzih talebinin reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen ve kesinleşen kararla ilgili davacı ... İdaresi tarafından tavzih talebinde bulunulması üzerine mahkemenini 20.11.2018 tarihli ek kararıyla, tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; tapuda davalılar adanı kaytıl bulunun ... ili Merkez ilçesi ... Köyü 1013 parsel sayılı taşınmazın 1976 yılında yapılan orman kadastrosu çalışmalarında orman sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescilini istemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın kısmen kabulüne; 1013 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerin 01.11.2006 tarihli raporlarına ek krokilerinde C harfi ile gösterilen 15 m2'lik bölümünün ifrazı ile orman olarak Hazine adına kayıt ve tesciline, aynı raporda B harfi ile gösterilen 148 m2'lik bölümünün 2/B ile orman sınırları dışında kalan yer olduğu, A ile gösterilen 1.764 m2'lik bölümünün ise sarı alanda kaldığı, bu bölümlere ilişkin açılan davanın reddi ile toplam 1.912 m2'lik anılan yerlerin önceki kayıt maliki davalı adına kayıt ve tesciline karar verilmiş ve bu hüküm, taraflarca temyiz edilmeyerek 28.04.2008 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Davacı ... İdaresi vekili tavzih dilekçesinde; ... ili Merkez ilçesi ... Köyünde 3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi çalışmaları yapılmakta olduğundan kararın infaz edilmediğini, şimdi de kararda bahsedilen ada, parsel, yüzölçüm ve sınırları tutmadığı gerekçesiyle kararın infazının yapılamadığının Kadastro Müdürlüğü tarafından kendilerine bildirildiğini ileri sürerek, bilirkişilerden ek rapor aldırılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının infazının sağlanması amacıyla tavzih edilmesi talebinde bulunmuştur.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI