muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4379, Karar No: 2015/5155, Tarih: 16.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4379 E.  ,  2015/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmaları nedeniyle itibari hizmet süresinin eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları yönünden itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde, anılan Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için hizalarında gösterilen sürelerin sigortalılık süresi olarak ekleneceği belirtildikten sonra, maddenin IV numaralı bendinde “Sigortalılar” başlığı altında “Azotlu gübre ve şeker sanayiinde, fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışanlar” sözcüklerine yer verilmiş, bu bende ilişkin “Hizmetin Geçtiği Yer” başlıklı kısımda ise “1.) Çelik, demir ve tunç döküm, 2.) Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde, 3.) Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4.) Kaynak işlerinde çalışanlarda.” sıralaması yapılmıştır. Anlaşılacağı üzere, itibari hizmet süresi hak ve olanağından yararlanmak için, maddede yazılı fiziksel koşullarla birlikte iş kolu ve iş yeri şartlarının da gerçekleşmesi zorunluluğu bulunmaktadır. İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasa’nın eşitlik ilkesine yer veren 10’uncu maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle, anılan bentte yer alan “Azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresi, 27.03.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 04.10.2006 gün ve 2002/157 Esas - 2006/97 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş olup, Anayasa’nın 153’üncü maddesi gereğince Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi gözetildiğinde, azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışmayanların, iptal

kararının yürürlük tarihinden önceki dönem yönünden söz konusu ek 5’inci madde hükmünden yararlanamayacakları açıktır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.03.2012 gün ve 2012/21-6 Esas, 2012/222 Karar sayılı ilamında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiş olup, bu durumda olan sigortalıların 27.03.2007 tarihinden itibaren gerçekleşen hizmetleri yönünden itibari hizmet süresinden faydalanabilmeleri ise, maddede yazılı tüm koşulların beraber gerçekleşmesine bağlıdır.

Şu durumda; mahkemece, 27.03.2007 öncesine ait döneme ilişkin olarak davanın reddi gerekirken kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

27.03.2007 sonrası yönünden ise, yasal düzenlemenin, ancak, bentte sayılı ve sınırlı olarak öngörülen çalışma koşullarının gerçekleştiği durum ve sigortalılar için uygulama olanağının bulunduğu, keşifte mahkemece yoğun egzoz gazı olduğu, yoğun kimyasal duman çıktığı tespitleri ile keşifte hazır edilen makine mühendisi, kimya mühendisi ve göğüs hastalıkları uzmanı bilirkişi heyetinin de havalandırmanın yetersiz olduğu belirtilerek benzer tespitler yapılmasına rağmen, davacının hizmetinin geçtiği yerdeki ortamda gaz ölçümü yapılıp davacının çalışma koşulları ve niteliği gözetilerek, 506 sayılı Kanunun ek 5’inci maddesinde öngörülen itibari hizmet süresi hak ve olanağından faydalanma şartlarının oluşup oluşmadığı yönünden somutlaştıracak tespit yapılmaması nedeniyle mahkemenin, hükmü eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Ayrıca, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanacak itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi ve davacının hak kazandığı sürenin açıkça hesaplanarak hükümde gösterilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması da isabetsizdir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usûl ve Yasa'ya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usûl ve Yasa'ya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... Genel Müdürlüğü'ne iadesine, 16/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8870, Karar No: 2013/15364, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8870 E.  ,  2013/15364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanıkların sahibi oldukları ... Medikal isimli firmanın, sağlık raporları ve reçeteler ile kendilerine başvuran hastalardan ...'a gerekli pansuman malzemelerini, ...'a sol

bacak protezini, ...'in özürlü çocukları ... ve ... için ise iki adet özellikli tekerlekli sandalyeyi teslim etmemesine rağmen, teslim edilmiş gibi fatura tanzim edip, SGK'ya tahsil için başvurdukları, ... ve ...'den aldıkları vekaletler ile kurum tarafından yatırılan parayı tahsil ettikleri, ... ile ilgili ödemenin ise protezin teslim edilmediğinin farkedilmesi üzerine yapılmadığı, bu şekilde sahte faturalar ile haksız menfaat temin eden sanıkların kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;

1-Sanık ... hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik, sanık ... hakkında ise resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat kararlarına karşı katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

1-Sanık ... hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik, sanık ... hakkında ise resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat kararlarına karşı katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanığın savunmalarında firmanın tüm işlemlerini kendisinin takip ettiğini, ...'ın tedavisi için bir kaç kez ikametine gidildiğini, kalan malzemelerin tamamının hastanın kardeşi ...'a imza karşılığı teslim edildiğini, ...'in özürlü çocukları için temin edilen özellikli tekerlekli sandalyelerin yine imza karşılığı anneleri ...'e teslim edildiğini, ...'ın yakınlarının evraklar ile müracaat ettiğinde ancak hastanın yeni ameliyat olması nedeniyle henüz protez takılamayacağından işleme konulmadığını, ancak işyerinde kalan evraklara çalışanların sehven fatura tanzim edip SGK' na gönderdikleri anlaşılınca faturayı iptal ettiklerini belirtmesi, adı geçen hasta yakınlarının imzalarını inkar etmemelerine rağmen kendilerine belirtilen malzemelerin teslim edilmediğine dair soyut beyanda bulunmaları karşısında; dava konusu edilen ..., ... ve ... hakkında tanzim edilen faturalar ile ilgili eylemlere yönelik sanık savunmasının aksini ispat eder, mahkumiyetlerine yeter derecede kesin ve inandırıcı deliller elde edilememiş ise de; sanığın ... hakkında tanzim edilen faturayı SGK'na gönderdiği, her ne kadar savunmasında sehven tanzim edilen faturayı işletme dahilinde iptal ettiğini bildirmişse de, bu konuda katılan kuruma bir bildirimde bulunmadığı, bilahare bahse konu protezin teslim edilmediğinin kurum tarafından tespiti üzerine fatura bedelinin ödenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın gerçekte teslim etmediği protezin bedelini tahsil için katılan kuruma fatura göndermekle dolandıcılık suçunun icrai hareketlerine başladığı, ancak kurumun durumu farketmesi üzerine eylemin tamamlanmayarak teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla,

sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3024, Karar No: 2017/10515, Tarih: 14.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/3024 E.  ,  2017/10515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete trafik sigortası ile sigortalı davalı şirkete ait ticari otobüsün ...'tan ... istikametine seyri esnasında istiap haddinin aşılması nedeni ile ölümlü ve yaralanmalı trafik kazası meydana geldiğini, kaza sonucu mağdur olan ve zarar gören 3. kişilere zararlarının tazmini için ... poliçesine istinaden toplamda 104.573,04 TL ödeme yapıldığını, istiap haddinin aşılması nedeni ile ödenen bedel için yapılan takibe davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek davalının vaki itirazının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,kazanın münhasıran istiap haddinin aşımından meydana gelmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kazanın münhasıran istiap haddinin aşılması nedeniyle meydana gelmemesine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6557, Karar No: 2015/7018, Tarih: 02.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6557 E.  ,  2015/7018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Ankara(Kapatılan) 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/123-2013/222

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında Ankara Etimesgut ilçesi Yapracık Köyü'ndeki arazinin jeotermal potansiyelini arama işletme, jeofizik çalışmaları sondaj ve danışmanlık hizmetlerinin yapılması ile ruhsat devri konusunda sözleşme yapıldığını, 19.07.2011 tarihinde şirket yetkilileri arasında bir toplantı yapılarak tutanak düzenlendiğini, bu tutanakta ruhsat bedelinin 50.000,00 USD'sinin davacı şirketin yapacağı log ve jeofizik çalışması bittikten sonra ödenmesine, geri kalan 250.000,00 USD'sinin ise yatırım kararı alındıktan sonra ödenmesine karar verildiğini, davacı şirketçe jeofizik ve log çalışmalarının eksiksiz olarak tamamlandığını, yapılan çalışmaların fatura edilerek davalı şirkete gönderildiğini, ihtara rağmen 50.000,00 USD'nin davalı tarafça ödenmediğini, davalı tarafın bir türlü yatırım kararı almadığını, ruhsat devrini gerçekleştirmediğini, 50.000,00 USD'nin davalı tarafça ödenmemesinin haklı bir yönü bulunmadığını ileri sürerek, 50.000,00 USD'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Etimesgut ilçesi Yapracık Köyü'ndeki arazisinde termal su kaynağı bulunduğunu, davacının da bu alanda ruhsat sahibi olduğunu, jeotermal tesis yatırımına yönelik bir takım çalışmalar yapılması için birlikte karar aldıklarını, davacı şirketin ruhsat sahası üzerinde etüt çalışması yapıp rapor düzenlediğini, ancak müvekkiline ait taşınmazın sınırları içerisinde jeotermal kaynak belirtileri bulunamadığını, sondaj için önerilen noktanın müvekkilinin tapu sınırları dışında kaldığını, bu nedenle yatırım kararı alınmasının uygun görülmediğini, taraflar arasında yapılacak işlerin tutanakla belirlendiğini, sözleşme yapılmadığını, dava konusu alanda yatırıma elverişli kaynak bulunamadığından müvekkili tarafından ruhsatın devir alınmasının da söz konusu olmayacağını, devir alınan ruhsat ile yatırım yapılmasının mümkün olmadığını, davacı tarafından yapılan jeofizik çalışmaların tüm masraflarının kendilerince ödendiğini, bu hususta 02.11.2011 tarihli toplantı tutanağı düzenlenip iki şirket arasındaki ticari ilişkinin sonlandırılmasına dair karar alındığını, bu tutanakta her iki tarafın da birbirinden herhangi bir hak iddiasında bulunamayacağının belirtildiğini, davacı tarafın 07.11.2012 tarihli ihtar ile yatırım kararı alınmadığını öğrendiğini, bu nedenle dava tarihine kadar beklemiş olmasının kendi iradesi olduğunu, kendilerinden talep edilebilecek herhangi bir alacak bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yapılan 50.000,00 USD'nin taraflar arasında düzenlenen tutanağa göre ruhsat bedeli olduğunun belli olduğu, davacı şirketin ruhsat sahası üzerinde yaptığı sondaj çalışmasının bedelinin davalı şirketçe davacıya ödendiği, bu kadar büyük bir alanda yapılan sondaj çalışmasının yeterli olmadığı, bu sahada log ölçümlerinin ve kuyudan çıkan suyun kimyasal analizlerinin MTA, TPAO, DSİ ve diğer kuruluşlarca yapılması gerektiği, dosyaya ibraz edilen çalışmalarla ve jeolojik, jeofizik verilerle bu sahanın jeotermal saha olup olmadığı kararına varılamayacağı, davacının yaptığı sondaj çalışmasının yeterli bir çalışma olmadığı, gerekli yatırım kararı alınması için üzerine düşen yükümlülüğü davacının yerine getirmediği, yapılan çalışmalara göre de bu sahada jeotermal yatırım yapılmasının uygun olmadığı sonucuna varıldığı, yatırım yapılmayacak olması halinde davalı şirketin davacının elinde bulunan ruhsatı devralmasının da söz konusu olamayacağı, bu ruhsat bedelinin 50.000 USD'sini ödemesinin de gerekli olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki 19.07.2011 tarihli sözleşme gereğince ödenmesi gereken bedelin tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki 19.07.2011 tarihli sözleşmenin 1. maddesinde, davacıya ait 2009/82 sayılı ruhsatın bedeli olarak 300.000,00 USD kararlaştırıldığı, 5. maddesinde ruhsat bedelinin 50.000,00 USD'sinin davacının yapacağı log ve jeofizik çalışmasının bitiminden sonra davacıya ödeneceği, 8. maddesinde davacının 50.000,00 USD'yi aldıktan sonra elindeki ruhsatın devrini davalıya yapacağı, 7. maddesinde ruhsat bedelinin geri kalan 250.000,00 USD'sinin davalı tarafından yatırım kararı alındıktan sonra davacıya ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Dosya kapsamından, davacının Kasım 2011 tarihli jeolojik ve jeofizik raporunu hazırlattığı, 01.12.2011 tarihli ihtarnameyle 50.000,00 USD'nin gönderilmesini talep ettiği, davalının 07.12.2011 tarihli ihtarnamesinin 8. bendinde taraflar arasındaki ilişkiye son verildiğinden söz edildiği, ihtarnamenin 08.12.2011 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Taraflar arasındaki sözleşmede 50.000,00 USD'nin ödenmesi, sadece davacının yapacağı log ve jeofizik çalışmasının bitimi koşuluna bağlanmış olup, bu bedelin ödenmesi için yatırım kararı alınması koşulu öngörülmemiştir. Davalı tarafça davacının yaptığı log ve jeofizik çalışmasının yeterli olmadığı savunulmamış olup, yatırım kararı alınmadığı için taraflar arasındaki ilişkinin sonlandırılmasına karar alındığı, taraflar arasındaki ilişkinin sonlandırıldığı belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece, davacının sözleşmenin 5. maddesindeki çalışmayı tamamladığı, böylelikle ödenmesi başka koşula bağlı tutulmayan 50.000,00 USD'ye sözleşmenin davalı tarafça feshinden önce hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davalı tarafça da savunulmayan işin yeterli nitelikte yapılmadığı gerekçesine dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3132, Karar No: 2016/8121, Tarih: 27.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/3132 E.  ,  2016/8121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 31/3, 62, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği, denetim süresinde başka bir suç işlemesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak geri bırakılan hükmün açıklanmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin verilen hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafi ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Otelde çalışan suça sürüklenen çocuğa, müşteri olan mağdurun aracını park etmesi için verdiği, suça sürüklenen çocuğun ise aracı alarak gezmeye gittiği, mağdurun aracının olmadığını fark etmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun aracı okul bahçesine bırakarak kaçtığı olayda,

a- 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesine göre; daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının zorunlu olarak aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği hükmü gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 50. maddesinin suça sürüklenen çocuk hakkında takdiren uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek fazla ceza tayini,

c- Suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen hapis cezasının TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca indirim yapılırken belirlenmesi gereken 6 ay 20 gün hapis ve 33 gün adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak 7 ay hapis 34 gün adli para cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayini

d- Hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına ilişkin ilk kararda adli para cezasının hesap hatası sonucu 68 TL belirlendiği, ihbar üzerine verilen kararda ise 680 TL adli para cezası verilerek ilk kararın aynen açıklanması gerekirken değiştirilerek açıklanmaması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.