muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19125, Karar No: 2022/17197, Tarih: 29.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/19125 E.  ,  2022/17197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasının Adını Taşıyarak Oy Vermeye Teşebbüs Etme veya Oy Verme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra ... Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, oy verme işleminden önce imza attığını, sonrasında ise kendisinden tekrar imza atması istendiği için mükerrer oy kullandığı şeklinde değerlendirildiğini beyan ettiği, dosya içerisinde yer alan 7 numaralı tutakta da bu yönde kabul ve anlatıma yer verildiği, yine tanık ...'un beyanlarında da sanığın, kardeşi adına yanlışlıkla attığı imza sayılmadığında sandıktan çıkan oy ve imzaların birbirini tuttuğunu beyan ettiği, dosya içerisinde yer alan seçmen listesinde hem sanığın hem de kardeşinin isminin karşısında imza bulunduğu görülmekle; sanığın kastı ile kendisi tarafından kullanılan oy nedeni ile sehven iki defa imza atılıp atılmadığının belirlenmesi bakımından; sanık tarafından oy kullanılan sandıkta tespit edilen toplam zarf ve oy sayısı ve ayrıca anılan sandıkta kullanılan oyların ve/veya seçmen listesine atılan imzaların geçersiz sayılmasına yönelik olarak tutulan başkaca tutanak bulunup bulunmadığı İlçe Seçim Kurulu Başkanlığı'ndan sorulduktan sonra, bildirilen zarf ve oy sayısı ile dosya arasında bulunan seçmen listesine göre oy kullanan kişi sayısı karşılaştırıldıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25080, Karar No: 2013/16978, Tarih: 20.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/25080 E.  ,  2013/16978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 15.10.2002 yılında kesinleşen davacıya, sigortalı babası üzerinden 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 21.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 21.10.2008-20.06.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz

kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş Olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20. maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; davalı ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasında yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için; kayıtlı yerleşim yeri/yerleri kolluk araştırmalarının geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak yapılmalı, talep konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/193, Karar No: 2013/5774, Tarih: 18.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/193 E.  ,  2013/5774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların araç maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu kamyonette bulunan ev taşıma asansörünün civatalarından koparak yol kenarında bulunan müvekkile ait benzin istasyonundaki mazot ve benzin pompalarına çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek 6.853,00 TL kazanç kaybı, 8.519,21 TL maddi zarar olmak üzere toplam 15.372,21 TL maddi zararın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar , davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 11.700,00 TL'nın davalıdan ... ve ...'dan olay tarihinden itibaren, davalılardan sigorta şirketinden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ... şirketi sigorta limiti ile sorumlu olmak üzere davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına

göre, davalı ... 'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesinde 6,853,00 TL kazanç kaybı ile 8.519,21 TL Petrol İstasyonunda meydana gelen zararların tahsili için dava açılmıştır.

Hükme esas alınan 29.5.2012 tarihli bilirkişi raporunda petrol istasyonunda meydana gelen zararın toplam 11.700,00 TL olduğunu bildirmiştir.

Bu durumda mahkemece, petrol istasyonundaki meydana gelen zarar miktarı 11.700,00 TL ise de, davacı dava dilekçesinde açıkca 8.519,21 TL zarar talep ettiğine göre, HUMK.nın 74. maddesi uyarınca taleple bağlı kalınarak bu miktara hükmetmek gerekirken talep aşımı ile 11.700,00 TL.ye karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... 'ın sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... 'a geri verilmesine 18.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1350, Karar No: 2018/478, Tarih: 24.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1350 E.  ,  2018/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu anataşınmazda çatı katının maliki olduğunu, apartman yönetimi tarafından gerekli bakımlar yapılmadığından müvekkilinin dairesinin hasar gördüğünü, balkon çıkmalarının zaman içinde eğrildiğini, çatladığını, su sızdırdığını, hasarın hayati tehlike yaratabileceğinin ustalar tarafından da ifade edilmesi nedeniyle müvekkilinin dairede oturamadığını ve daireyi kiraya veremediğini, bu olumsuzluğun giderilmesi amacı ile ....Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/169 Değişik İş sayılı dosyası ile tespit talebinde bulunduğunu ve bilirkişiden rapor alındığını, buna rağmen yönetimin hiçbir girişimde bulunmadığını, davanın açılmasından sonra yönetimin çatıda tadilat yaptırdığını, ancak sorunun giderilemediğini, bunun üzerine yönetime ihtarname çekildiğini, verilen süre içerisinde sorun giderilmediği için müvekkilinin Kor-Teknik İzolasyon firması ile anlaştığını, çatı tamirine başlandığı gün yönetici tarafından firma elemanlarının çatıdan zorla indirildiğini, bu arada müvekkilinin daire içindeki hasarı gidermek için boya ve badana yaptırdığını, çatı yapılmadan önce yoğun yağan yağmur nedeniyle müvekkilinin taşınmazının tekrar hasar gördüğünü, bu defa tadilatın müvekkili tarafından yapılabilmesi için İzmir 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1231 E. sayılı dosyasına kayıtlı davanın açıldığını, aynı mahkemenin 2010/1276 E. nolu dosyasında kayıtlı dava dosyası ile hukuki ve fiili irtibatı nedeniyle davaların birleştirildiğini, her iki dava birleştirildikten sonra keşif ve bilirkişi incelemesi yapıldığını, Kor-Teknik firması elemanlarının yapacakları işin engellenmesi nedeniyle, firmanın ödenen miktardan 330,00-TL yi keserek bakiyesini müvekkiline iade ettiğini, müvekkiline ait dairenin içindeki hasarların giderilmesi amacıyla boya-badana için 1.242,00-TL, çatı yapımı için 330,00-TL, tespit dosyası için 343,90-TL, tespit dosyasında avukatlık ücreti olarak 175,00-TL ve ihtarname masrafı olarak 87,00-TL, 19/10/2010 tarihinde yağan yağmur nedeniyle 1400,00-TL ayrıca badana masrafı yaptığını, bunlardan başka müvekkilinin aylık 800,00-TL'den dört ayda 3.600,00-TL kira kaybından kaynaklanan zararının bulunduğunu beyan ile toplam 7.177,90-TL maddi tazminatın, her malikin ödemesi gereken miktar hesaplanarak davalılardan tahsiline, aynı hasarın tekrarlanmaması ve sorunun kalıcı çözümü ve çatının ve gereken diğer işlerin yapılması için davacıya yetki verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; yapılan keşiflerde görev alan bilirkişilerce ve tespit dosyasından alınan raporla belirlendiği üzere; boya badana masrafı olarak 1.242,00-TL'nin, 2010 yılı itibariyle aylık kiranın 800,00-TL olduğuna dair bilirkişi raporuna itibar edilerek meskenin bir buçuk ay boş kalmasından kat maliklerinin sorumlu oldukları gerekçesi ile kira alacağı olarak 1200TL nin makul olduğu; talebin 330,00-TL’lik kısmı davacının çatı için Kor-teknik firmasına ödendiği

miktar olup sözleşmenin yerine getirilmemesine davalı ...’ın yakını sebep olmakla, yönetimin sorumlu olmadığı, 343,90TL tespit dosyasına ilişkin masraflarından 175,00-TL nin tesbit avukatlık ücretine ilişkin olup, tespit vekalet ücreti dava konusu yapılamayacağı için davacının bu hususa yönelik davasının yerinde olmadığı, 83,22-TL ihtarname giderine ilişkin kısmın makul olduğu, çatı onarılmadan tekrar boya badana yapılması gereksiz masraf olduğundan 1400-TL tutarındaki masraf talebinin yerinde olmadığı, davacının toplam alacağının (1200+1242+83,32) 2525,32-TL olduğu gerekçesi ile 2.525.32-TL'nin kat maliklerinden eşit olarak alınmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının B bloğunun çatı onarımına ve çatı balkonundaki çatlakların giderilmesine izin verilmesine dair davasının kabulüne bu konuda apartman yönetimine yetki verilmesine, kararın kesinleşmesinden itibaren 30 gün içinde karar gereği yerine getirilmediği takdirde yetkinin davacıya verilmesine, davacıya ait dairenin üst katındaki çatının onarımı ile çatlakların giderilmesi ve tüm kat balkonlarına çelik profil destek konulması için davacının hissesine düşen 760 TL'de dahil 7600 TL'nin çatı onarımına ve balkonlara konulacak çelik destekte kullanılmasına, avans yetmediği takdirde belgelendirmek kaydı ile kat maliklerinden tapudaki hisseleri ve veraset ilamına göre tahsil edilmesine, davalı ... Bubar kat maliki olmadığından bu davalıya yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kat mülkiyetinden kaynaklı muarazanın giderilmesi, eski hale iade ve maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının mahsubu ile fazla alınan peşin harcın iadesine 24/01/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.