muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14794, Karar No: 2013/14155, Tarih: 03.07.2013

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının iş yerinde davacıya ait ürün katoloğundaki fotoğrafların kullanıldığı, davalının eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğu, davacının manevi yönden ne şekilde bir zararı olduğu konusunda herhangi bir delil ibraz edilmediği, BK.'nun 49. maddesinde belirlenen manevi tazminat koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ve haksız rekabetin menine, takdiren 5.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline, davacının manevi tazminat talepleriyle mahkeme ilamının ilanı ve sair taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, haksız rekabetin tespiti, meni, maddi ve manevi tazminat talepleri ile hükmün ilanı istemine ilişkindir. Dava dilekçesinde, davacının tasarım hakkına sahip olduğu okul formalarının reklamını yapmak üzere katalog hazırlattığı, katalogda yer alan fotoğrafların davalı tarafından kullanıldığı, katalog fotoğraflarındaki ürünlerin tasarım tescil belgesiyle korunduğu gibi fotoğrafların da 5846 Sayılı FSEK hükümleri gereği eser sayıldığı, bu eserlerin mali haklarını kullanma yetkisinin sadece eser sahibi davacıya ait olduğu iddia edilmiş; mahkemece de, davalının eylemlerinin 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun 84/2. maddesi gereğince haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 5846 Sayılı FSEK in 76. maddesi gereğince, adı geçen kanunun düzenlediği hukukî ilişkilerden doğan davalarda, görevli mahkeme ihtisas mahkemeleridir. Bu itibarla, davada delillerin takdirinin ihtisas mahkemesine ait olacağı kuşkusuzdur.

"5846 sayılı FSEK ile 551, 554, 555 ve 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamelerden kaynaklanan hukuk davaları için, Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi kurulmayan yerlerde, bir ticaret mahkemesi varsa bu mahkemenin, birden fazla ticaret mahkemesi varsa eşit tevzi suretiyle ticaret mahkemelerinin, müstakil ticaret mahkemesi olmayıp, 1 ve 2 numaralı Asliye Hukuk Mahkemesi varsa 1 numaralı, birden fazla asliye hukuk mahkemesi varsa 3 numaralı Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğuna" ilişkin Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun, 20.11.2003 tarih ve 537 sayılı kararından sonra, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun, 16.09.2004 tarih ve 396 sayılı kararı ve daha sonra alınan ve halen yürürlükte olan 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı ile anılan Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelere ilişkin davalar bakımından, Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi kurulmayan yerlerde, Asliye Ticaret Mahkemesi kurulmuş olup olmamasına bakılmaksızın, bir ya da iki asliye hukuk mahkemesi olan yerlerde bir numaralı asliye hukuk mahkemesi, ikiden fazla asliye hukuk mahkemesi olan yerlerde 3 numaralı asliye hukuk mahkemesi görevlendirilmiş, bu mahkemelerin yargı çevresinin adli yargı adalet komisyonlarının merkez ve mülhakatları olan ilçeleri kapsadığı da belirtilmiştir. Mahkemelerin görevi kanunla düzenlenmiş olup, görev kuralları, kamu düzenine ilişkindir ve temyiz dahil, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınır. İhtisas Mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, görev ilişkisidir.

Bu durumda, mahkemece, dava konusu uyuşmazlıkta davanın ihtisas mahkemesi olarak yetkilendirilmiş bulunan Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmesi için görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13852, Karar No: 2013/18246, Tarih: 01.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13852 E.  ,  2013/18246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 20.02.2013 gün ve 2012/24828 Esas - 2013/2674 Karar sayılı ilama karşı, davalılardan ... vd. vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.11.2011 gün ve 2010/240 Esas-2011/294 karar sayılı dosyasında verilen hüküm davalılardan ... vd. vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş ise de;

Dairemizin 20.02.2013 gün ve 2012/24828 esas - 2013/2674 karar sayılı bozma ilamının dördüncü paragrafına "davalılar ...nin" isimlerinin yazılması gerekirken, yazım hatası sonucu "davalılar ... ..." olarak yazıldığı bu kez yapılan inceleme sonucu anlaşılmıştır.

HUMK. nun 80 ve 459. maddeleri uyarınca iki tarafın isim ve sıfatına ilişkin yazım hataları her zaman düzeltilebileceğinden, tavzih isteminin kabulüne, Dairemizin 20.02.2013 gün ve 2012/24828 esas - 2013/2674 karar sayılı bozma kararındaki (davalılar ....kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (davalılar Karabacak kızı Zeynep ve Emine'nin) kelimelerinin yazılmasına,

Bu düzeltmenin Dairemizdeki karar aslına da İŞLENMESİNE, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2671, Karar No: 2025/2179, Tarih: 11.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/2671 E.  ,  2025/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/707 E., 2022/204 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanık ...'un işlettiği Tekel Shop isimli iş yerine Maliye Bakanlığından gelen uzmanlar tarafından yapılan denetimde 3 adet 100'lük, 1 adet 70'lik, 4 adet 50'lik ve 2 adet 35'lik olmak üzere toplam 10 adet sahte bandrollü Yeni Rakı ele geçirilen olayda, ele geçen içkilerin yerli menşeli olması

nedeniyle sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18-1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, Mahkemece 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delâletiyle 3/5, 3/10 ve 3/22. maddeleri gereği cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.5607 sayılı Kanun'un 2/a maddesinde gümrük vergilerinin, 2/b maddesinde ise gümrüklenmiş değerin tanımı yapılmıştır. Bu düzenlemelere göre "gümrük vergileri", Gümrük İdaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer malî yükümlülükleri; "gümrüklenmiş değer" ise uluslararası kıymet sözleşmesine göre belirlenecek ithal eşyası için eşyanın CIF kıymeti ile gümrük vergileri toplamını, ihraç eşyası için FOB kıymeti ile gümrük vergileri toplamını ifade eder. Keza, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 8. maddesinde yer alan düzenlemeye göre ise gümrük vergileri, ilgili mevzuat uyarınca eşyaya uygulanan ithalat vergilerinin ya da ihracat vergilerinin tümü olarak tanımlanmıştır.

Bunun yanında 5607 sayılı Kanun'un 23. maddesi dikkate alınarak hazırlanan 5607 sayılı Kanun'a Göre İkramiye Ödenmesi Hakkında Yönetmeliğin tanımlar başlıklı 4/1-d. maddesinde FOB kıymeti, eşya için fiilen ödenen veya ödenecek ya da ödenebilecek bedel olarak ifade edilmiştir.

Bunun yanında 5607 sayılı Kanun'un 23. maddesi dikkate alınarak hazırlanan 5607 sayılı Kanun'a Göre İkramiye Ödenmesi Hakkında Yönetmeliğin tanımlar başlıklı 4/1-d. maddesinde FOB kıymeti, eşya için fiilen ödenen veya ödenecek ya da ödenebilecek bedel olarak ifade edilmiştir.

Tüm bu kanunî düzenlemelere göre somut olay değerlendirildiğinde, suça konu kaçak eşyanın yerli üretim olması nedeniyle eşyanın FOB değeri esas alınarak gümrüklenmiş değerin belirlenmesi gerektiği, gümrük kaçakçılığı suçlarında kamu zararının Yargıtay 7. Ceza Dairesinin uygulamaya yerleşmiş kararlarına göre gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluştuğu, bu doğrultuda yurt içerisinde üretilmiş, sahte bandrollü alkollü içkinin ticari amaçla bulundurulduğu da gözetilerek gümrük vergilerine eş etkili vergiler olan KDV ve ÖTV gibi vergiler ile diğer mali yükümlülüklerinde doğacağı anlaşılmakla, anılan vergi miktarları belirlenerek kamu zararının yeniden hesaplanması gerekirken, CIF değeri temel alınarak hatalı düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında, b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında; kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, kovuşturma aşamasında ise, Mahkemece çıkarılan duruşma tebligatında suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerin iki katının ödenmesi halinde verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağı bildirilmesi gerekirken, 1/3 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi suretiyle sanığın yanıltılarak ödeme yapmadığından bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

4.Ele geçen kaçak eşyanın değerinin Mahkemece pek hafif olduğunun kabulü ile verilen cezadan 2/3 oranında indirim yapıldığının belirtilmesi gerekirken 1/3 oranında indirim yapıldığının belirtilmesi,

4.Ele geçen kaçak eşyanın değerinin Mahkemece pek hafif olduğunun kabulü ile verilen cezadan 2/3 oranında indirim yapıldığının belirtilmesi gerekirken 1/3 oranında indirim yapıldığının belirtilmesi,

5.Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son maddesi delâletiyle 3/5, 3/10 ve 3/10-son maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl hapis ve 7 gün karşılığı adlî para cezasından 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi gereği 1/3 oranında indirim yapılarak sanığın 2 yıl hapis ve 4 gün karşılığı adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, Mahkemece hesap hatası yapılarak 1 yıl hapis ve 3 gün karşılığı adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi ve verilen cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 3 gün karşılığı adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, Mahkemece 10 ay hapis ve 2 gün karşılığı adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi,

6.Bozma ilâmı öncesi hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay bozma ilâmının sanık lehine olduğu gözetilmeksizin, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3755, Karar No: 2018/8054, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/3755 E.  ,  2018/8054 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, bu bedellerin davalıdan tahs.r.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ......... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ........ kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...... Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ......eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ......eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı ...... 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/1505, Karar No: 2015/8474, Tarih: 20.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1505 E.  ,  2015/8474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanun'un 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-4, maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde, ...Şube Müdürlüğü görevlilerinin yaptıkları çalışmalarda sanığın...şehirler arası otobüs terminalinde, il dışına tarihi eser çıkaracağı bilgisine ulaşmaları üzerine, olay günü saat 07:30 sıralarında, sanığın belirtilen yerde büyük bir valizi zorlayarak taşıdığının tespit edilmesi üzerine, kolluk görevlilerince, sanığın rızası ile valizinin açılıp, kontrol edildiğinde, içerisinde tarihi eser olabileceği değerlendirilen 47x67 cm. ebatlarında, üzerinde kuş figürü bulunan bir mermer parçası bulunduğu, bu parça üzerinde tarafsız arkeolog bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda, 2863 sayılı Kanun kapsamında kültür varlığı niteliğine haiz olduğunun belirtildiği, sanığın savunmasında, suça konu parçayı yaklaşık bir gün önce... ilçesinde bulunan yol kenarındaki bahçede bulduğunu, bu parçanın tarihi eser olabileceğini değerlendirerek, müzeye teslim etmek için İstanbul iline götürdüğünü beyan ettiği, sanığın dosya kapsamı itibariyle aleyhine delil bulunmayan savunması dikkate alındığında, 2863 sayılı Kanun'un 67/2 maddesinde düzenlenen “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçunun oluşması için gerekli, bildirimi yapılmamış kültür varlığının ticaret kastı ile “ satışa arz edilmesi”, “satılması”, “verilmesi”, “satın alınması” ve “kabul edilmesi” eylemlerinden hiç birinin somut olayda gerçekleşmediği, 2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen üç günlük süreninde dolmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin aynı Kanun'un 67/1 maddesi kapsamında da değerlendirilemeyeceği, bu sebeple sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, mahkumiyetine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

2-2863 sayılı Kanun'un 5. maddesi kapsamında bulundurulması, alınıp satılması, taşınması yasak olan devlet malı niteliğindeki suça konu kültür varlığının aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

2-2863 sayılı Kanun'un 5. maddesi kapsamında bulundurulması, alınıp satılması, taşınması yasak olan devlet malı niteliğindeki suça konu kültür varlığının aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10480, Karar No: 2010/6993, Tarih: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10480 E.  ,  2010/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesine karar

Verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi davalı ... Müsteşarlığı hakkında açtığı davada, daha dava dışı işveren hakkında açılan kısmi davadan da söz edilerek saklı tutulan tasarruf teşvik ve nema alacaklarının tahsili isteğinde bulunulmuştur.

Davalı ... Müsteşarlığı cevabında husumet ve görev yönlerinden itirazlarda bulunmuştur.

Mahkemece, Hazine Müsteşarlığının dava dışı belediyenin külli halefi konumunda olduğundan söz ederek işin esasına girilmiş ve yapılan yargılama sonunda davanın esastan reddine dair karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre bu davadan önce, davacı işçi 2007 yılında belediye hakkında açtığı davada fazlaya dair haklarını saklı tutarak aynı isteklerde bulunmuş, davalı vekili davayı kabul ettiğin bildirmiş ve alacağın tamamının ödendiğini belirten bir savunma yapmıştır. Kısmi davanın yargılaması sırasında davacı vekili, alacağın tamamının belirlenmesi ve yapılan ödemenin tüm hakları karşılayıp karşılamadığının bilirkişi incelemesi yapılarak tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacı işçi yönünden işverence yapılan ödemenin gerçekleşen alacağı karşılamadığı belirlenmiş, hak kazanabileceği tutar tespit edilmiştir. Kısmi davada her iki taraf vekilleri de bilirkişi raporuna itiraz etmiş, ancak mahkemece itirazların reddine dair ara kararı verilerek yargılamaya devam olunmuş ve davaya konu miktarların ödendiği gerekçesiyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuştur. Kısmi davada verilen sözü edilen karara karşı her iki taraf da temyiz yoluna başvurmamıştır.

Davacı tarafından daha sonra Hazine müsteşarlığı hakkında bu dava açılmış ve saklı tutulan fazlaya dair hakları talep edilmiştir. Mahkemece, kısmi davada bilirkişi raporuna karşı itirazların reddedildiği ve verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.