muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7836, Karar No: 2010/9608, Tarih: 30.10.2010

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye elverişli olduğunu söylemeye olanak bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazın satış tarihindeki gerçek değeri ile tapudaki satış değeri arasında fahiş fark olup olmadığı yerinde yapılan uygulama sonucu alınacak bilirkişi raporu ile saptanmadığı gibi, miras bırakanın başka taşınmazının olup olmadığı da araştırılmış değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilke ve olgulara göre inceleme ve araştırma yapılarak miras bırakanın gerçek iradesinin tesbit edilerek hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere eksik araştırmaya dayalı olarak sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3186, Karar No: 2015/32123, Tarih: 06.07.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3186 E.  ,  2015/32123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/396392

Mahkeme : BAKIRKÖY 13. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 05/03/2013 - 2010/363 esas ve 2013/119 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık Uğur hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün, sanık müdafii tarafından 06.03.2013 tarihinde temyiz edilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği 11.03.2013 tarihli dilekçesindeki “...dosyamın Yargıtay'a gitmemesi ve tarafınızca onaylanıp bulunduğum kuruma gönderilmesi..” şeklindeki beyanıyla temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık Özgür hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5486, Karar No: 2013/10325, Tarih: 20.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5486 E.  ,  2013/10325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Istanbul 6.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 21.7.2011 gün ve 2010/47 çesas 2011/228 sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 25.09.2012 gün ve 4197-10071 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde taraflar vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya kapsamı ile, çekişme konusu 66 ada 28 parsel sayılı taşınmazın 2613 sayılı Kanun hükümleri gereğince 8.7.1934 tarihinde yapılan şehir kadastrosu sırasında... Belediyesi adına tespit edildiği ve tutanağın beyanlar hanesine " .... Ağa Vakfı" şerhinin düşüldüğü ve bu şekilde şerhli olarak Belediye adına çap kaydının oluştuğu, İstanbul 1 Nolu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 2.8.1993 tarih, 4802 Sayılı kararı ile tarihi kalıntıların bulunması nedeniyle Belediye malı olan 66 ada 28 parsel sayılı taşınmazın satışının mümkün olmadığına yönelik karar alındığı, taşınmaz sicilinin beyanlar hanesine 16.2.1994 tarihinde "eski eser" namı ile şerh düşüldüğü, aynı kurulun 12.7.1995 tarih ve 6848 sayılı kararı ile de; taşınmazda Bizans devrine ait "Mağnaura Sarayı"nın kalıntıları yer aldığından 1. derece kentsel ve arkeolojik sit alanında kaldığına yönelik karar verildiği, yukarıda değinilen vakıf şerhinin ise, 31.10.1997 tarih, 58/357599 nolu makbuzla 2.650.000.000 TL taviz bedelinin... Vakıflar Bölge Müdürlüğüne ödenmesi nedeniyle 2762 sayılı Vakıflar Kanununun 27. maddesi uyarınca 5.11.1997 tarihinde tapu kaydından silindiği ve Belediye Meclis kararına dayalı olarak... Belediye Encümeni kararı ile 20.11.1997 tarihinde davalı ...'a satıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, arzın tabii maliki Hazine olduğu, Koruma kurulu kararı ile 1. derece kentsel ve arkeolojik sit alanında kaldığı ve halen anılan kurul kararı hukuki varlığını koruduğuna göre Hazine tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olduğundan, karar düzeltme istemli dilekçede gösterilen nedenler 6100 sayılı HMK.nun 3. maddesi aracılığıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun düşmediğinden karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7495, Karar No: 2014/1545, Tarih: 27.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7495 E.  ,  2014/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık ... ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığına sanık ...'ın nüfusa kayıtlı bulunduğu ilçe "Sinanpaşa" yerine "Sincanlı" olarak yanlış yazılmış ise de; bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin bir nedene dayanmayan, sanık ...'ın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen süreli 1 yıl 8 ay hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının, keza süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/4-1-a maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 50/4-1-a, 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanıklara verilen süreli 1 yıl 8 ay hürriyeti bağlayıcı cezaların, sanıkların ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak TCK'nın 50/4-1(a) maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla ayrı ayrı 12.100-TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8971, Karar No: 2023/2884, Tarih: 18.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8971 E.  ,  2023/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Afşin Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2015 tarihli ve 2015/287 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, şikâyetçinin oturduğu ikamete gelerek kapıyı açmasını istediği, şikâyetçi kapıyı aralayınca, "bu ev benim, evden çık" diyerek içeri girmeye çalışması şeklindeki eylemi nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 35. ve 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2015/365 Esas, 2015/1005 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 35, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi talebinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, katılanın oturduğu eve giderek evi boşaltmasını evin yeni sahibi olduğunu söylediği, katılanın ise evin kendisine ait olduğunu ve evi boşaltmayacağını belirtmesi üzerine sanığın evin kapısının hemen arkasında bulunan katılanı zorlayarak içeriye girmeye çalıştığı, katılanın ise kapıyı kapatarak sanığın girmesini engellediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık savunması ve katılan beyanı dosyada bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Aşamalardaki tüm savunmalarında suçlamayı kabul etmeyen ve atılı suçları işlediği yönünde katılan ...’ın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemeyen sanığın, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, katılana yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraati yerine, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Aşamalardaki tüm savunmalarında suçlamayı kabul etmeyen ve atılı suçları işlediği yönünde katılan ...’ın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemeyen sanığın, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, katılana yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraati yerine, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2015/365 Esas, 2015/1005 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5815, Karar No: 2022/3879, Tarih: 17.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/5815 E.  ,  2022/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, (10.6.1991 - 31.12.1992) (24.5.1996 - 31.12.1996) (31.7.1998 - 29.12.1998) (7.12.1999 - 15.5.2000) tarihleri arası zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra Tetkik Hakimi ... düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi

(10.6.1991 - 31.12.1992) (24.5.1996 - 31.12.1996) (31.7.1998 - 29.12.1998) (7.12.1999 - 12.5.2000) (27.11.2001 - 25.7.2003) (2.9.2004 - 22.2.2006) tarihleri arası vergi kaydı bulunan davacı zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiş Mahkemece, 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddeler kapsamında bağkur sigortalı olması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982 - 4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, 24.9.2003 tarihinde kuruma intikal eden bağkur giriş bildirgesine istinaden (27.11.2001 - 25.7.2003) vergi kaydına dayalı olarak 27.11.2001 tarihinde bağkur tescilinin başlatıldığı, davacının Kuruma giriş bildirgesinin 2.8.2003 tarihinden sonra intikal ettiği, ayrıca 2.8.2003 öncesi Kuruma başvurusu ve prim ödemesi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu bağlamda Mahkemece, davacının 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25 maddelerinden yararlanması mümkün bulunmamakta olup 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesi kapsamında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.3.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23855, Karar No: 2016/6093, Tarih: 28.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/23855 E.  ,  2016/6093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, tanık olarak dinlenilen ...'na karşı fuhuş suçunu işlediğini kabul etmemesi, tanık Hülya'nın da sanığın kendisine yönelik fuhuş yaptırdığına dair beyanlarının olmaması karşısında, dosyadaki müşteki sanıklar ..., ..., ... ve ...'in iddialarında geçtiği üzere, müşteki sanık ... ile tanık ... arasında telefon görüşmesi yapılıp yapılmadığına ilişkin HTS kayıtları getirtilmeden ve sanık ile tanık Hülya'nın beyanlarında geçen Yağmur isimli bayanın açık kimlik bilgileri tespit edilip tanık olarak dinlenilmeden, müşteki sanıkların soyut iddialarına dayanılarak eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

b) TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18568, Karar No: 2015/1910, Tarih: 03.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/18568 E.  ,  2015/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2014

NUMARASI : 2013/116-2014/90

K. S. Malzemeleri Ltd. Şti. ile .... Tire A.Ş. ve Çorbacı Dış Tic. Ltd. Şti. aralarındaki istihkak davasının kabulüne dair Alaşehir İcra Hukuk Mahkemesi'nden verilen 20.06.2014 gün ve 116/90 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.02.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden.... Tire Kutsan Oluklu Mukavva Kutu A.Ş. vekili Avukat C. K. ve karşı taraftan... Sera Malz. Ltd. Şti. vekili Avukat Ş. D. geldi. Başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, Adana 8. İcra Müdürlüğü’nün 2008/11233 sayılı takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, Alaşehir İcra Müdürlüğü’nün 2012/246 sayılı talimat dosyasında kaydına haciz konulan Alaşehir İlçesi'nde bulunan 502 ada, 184 sayılı parselin kıymet takdir işlemi yapılırken mülkiyeti üçüncü kişiye ait olan soğutma sistemleri ekipmanlarının da taşınmaza dahil edildiğini, bunların borçlu ile ilgisinin bulunmadığını, belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın yasal hak düşürücü süre içinde açılmadığını, dava konusu ekipmanların taşınmazın bütünleyici parçası olması nedeni ile taşınmazdan ayrı haczedilemeyeceğini, bunların sökülmesi halinde soğutma sisteminin ortadan kalkacağını, istihkak iddiasının yerinde olmadığını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: davanın üçüncü kişinin hacizli taşınmazda bulunan soğutma odaları, makine ve diğer techizata ilişkin İİK'nun 96. vd. maddeleri uyarınca açılmış istihkak davası niteliğinde bulunduğu, davacının, borçlu ile dava dışı ... Finansal Kiralama A.Ş. arasında finansal kiralama sözleşmesinin imzalandığı, kira bedelelleri ödenmediğinden temerrüde düşüldüğü, bunun üzerine sözleşmeye konu malların kendileri tarafından satın alındığı yönünde beyanda bulunduğu, davalı alacaklının ise haczi öğrenme tarihine göre davanın süresinde açılmadığı, dava konusu makinelerin taşınmazdan ayrı

haczedilemeyeceği yönünde savunmada bulunduğu, davanın takibin devamı kararının tebliğinden itibaren yasal süresi içinde açıldığı, davacının dayandığı finansal kiralama sözleşmesinin geçerli olduğu, takip tarihi itibarı ile de yürürlükte bulunduğu, sonradan fesihle sözleşmeye konu tüm ekipmanın üçüncü kişiye 19.08.2010 tarihinde fatura edildiği, ancak takip tarihi itibarı ile sözleşme kapsamındaki tüm ekipmanın mülkiyetinin dava dışı ...Finansal Kiralama A.Ş'ne ait olduğunun, Alaşehir İcra Hukuk Mahkemesi'nin 13.05.2010 tarih 2009/82 Esas, 2010/130 Karar sayılı Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen ilamı ile belirlendiği, fesihten sonra mülkiyetin üçüncü kişiye devredildiği, istihkak iddiasının haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 5.063,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.767,80 TL'nin temyiz eden davalı .... Tire Kutsan Oluklu Mukavva Kutu A.Ş'den alınmasına, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.