muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15558, Karar No: 2018/14361, Tarih: 14.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/15558 E.  ,  2018/14361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur ...'nın, 17/06/2014 tarihli dilekçesinde 199,00 TL zararının karşılandığını ve şikayetçi olmadığını belirtmiş olması nedeniyle, mağdura dilekçe içeriğinin doğru olup olmadığının, kendi özgür iradesi ile yazılıp yazılmadığının sorulması, mağdurun dilekçe içeriğinin doğru ve herhangi bir yönlendirme etkisi ile yazılmadığını belirtmesi halinde, zararın hangi aşamada karşılandığı, kısmi iadeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1. veya 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23986, Karar No: 2014/7685, Tarih: 20.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23986 E.  ,  2014/7685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2011/429-2013/183

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1)Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Bilirkişi Kurulunca emsal olarak alınan taşınmazların satış değeri değerlendirme tarihine endekslendikten sonra emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan 30-40 kat daha değerli olduğu belirtilerek taşınmaza değer biçilmiştir.

Dava konusu taşınmazdan 30-40 kat daha değerli olan taşınmazların emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre hüküm kurulması, doğru olmadığı gibi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/903, Karar No: 2014/2249, Tarih: 08.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/903 E.  ,  2014/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK 86/1-3e, 87/1d-son, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanığın mağduru sol meme altından toraksa nafiz hemotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olan, bıçak darbesi ile yaraladığı olayda, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası gerektiren TCK.nun 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, TCK’nun 61. maddesi gereğince temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine, alt sınırdan ceza verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından,

b) Sanık hakkında TCK'nun 86/1 ve 86/3-e maddesi uyarınca verilen hapis cezası 87/1-d maddesi uyarınca 1 kat artırıldıktan sonra 87/1-son maddesi uygulanarak 5 yıla çıkarılması yerine, 87/1-d uygulaması gösterilmeden doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmolunması sonuca etkili olmadığından,

Bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin ceza miktarına, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. Maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanığa kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret toplam 460 TL.lik kısmın çıkarılmasına, yargılama gideri toplamının “56 TL'’ olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5883, Karar No: 2011/21782, Tarih: 14.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/5883 E.  ,  2011/21782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Haciz tarihi olan 18.03.2010 tarihi itibariyle uygulanması zorunlu bulunan 5393 Sayılı Yasanın 15/son maddesi uyarınca haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzun kamu hizmetinde "fiilen" kullanılması zorunludur.

Somut olayda mahkemece, haczedilen ve trafikte belediye adına kayıtlı bulunan 06 KB 008 plakalı aracın kamu hizmetinde fiilen kullanılıp kullanılmadığının tesbitinde sadece borçlu belediyenin verdiği 23.06.2010 tarihli "aracın Özel Kalem Müdürlüğü emrine tahsis edildiği ve Belediye Başkanının resmi görevlerinde kullanıldığı" şeklindeki yazı içeriğine göre, aracın, makam aracı olarak kullanıldığı kabul edilerek haczin kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece aracın ne şekilde kullanıldığı hususunda belediyeden alınan yazı ile yetinilmeyip daha ayrıntılı bir araştırma ve inceleme yapılarak, aracın belediye başkanının makam aracı olarak kullanılıp kullanılmadığı ve aynı nitelikte ikinci bir aracın bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27480, Karar No: 2017/16727, Tarih: 27.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27480 E.  ,  2017/16727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında, 17.09.2008 olan suç tarihinin 17.10.2008 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir, maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanığın çaldığı kutunun içerisinde 15.000,00 TL'lik cep telefonu kontörü olduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken malın değeri dikkate alınıp alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yetersiz ve oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde alt sınırdan uzaklaşmaksızın hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 142/1-c bendinin gerekçesinde, “Kargo ile nakledilen veya araçtan indirilen yahut yüklenmek üzere hazırlanan eşyanın da bu kapsama alındığının, eşyanın muhafaza altına alınmış olması koşulunun aranmadığı”nın belirtildiği, somut olayda da kargo aracından indirilen kutunun kargo şubesi önünden çalındığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-c bendine uyduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9644, Karar No: 2008/1872, Tarih: 19.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/9644 E.  ,  2008/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan \*19.02.2008 günü taraflar tebligata rağmen gelmediler. Temyiz eden ... vekili Av. ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Davacının başka vekili olduğundan mazereti kabul edilmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların delil listesinde gösterdikleri, incelenmesine gerek görülen;

1-... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/322 esas ve

2-...2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/336 esas sayılı dava dosyalarının veya onamış birer örneğinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 19.02.2008
Yargıtay — Esas No: 2015/6954, Karar No: 2018/3222, Tarih: 17.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6954 E.  ,  2018/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ek karar yönnüden davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, davalının sözleşmeye göre inşaatı 24 ay içinde tamamlayıp kendisine teslim etmesi gerektiği halde sözleşme şartlarına uymayarak arsalar üzerinde inşaat ile ilgili hiç bir çalışma başlatmadığını, gerekli ihtarnamelerin davalı şirkete tebliğ edilmesine rağmen kendisine her hangi bir cevap verilmediğini, müvekkilinin davalı şirkete güveninin kalmadığını, ileri sürerek, davalı ile aralarında imzalamış oldukları sözleşmenin iptaline, talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında imzalanan sözleşmenin bir tüketici işlemi olduğu ve tüketici işlemleri ile ilgili davaya bakma görevi Tüketici Mahkemesine ait bulunduğu, 6100 Sayılı Yasanın 114.maddesi gereğince mahkemenin görevsizliğine dair verilen kararı davalı vekilinin temyiz etmesi üzerine Mahkemece 10.07.2015 tarihli Ek karar ile gerekçeli kararın davalıya 19.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği davalı vekilinin kararı 09.07.2015 tarihinde temyiz ettiği 15 günlük temyiz süresinin 07.07.2015 tarihinde dolduğu anlaşılmakla temyize başvuru süresinde yapılmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Davalı vekiline kararın tebliğinin tebligat kanununun 12 ve 13. maddesine aykırı şekilde usulsüz olarak yapıldığı anlaşıldığından yerel mahkemece verilen 17.10.2014 tarihli kararın kaldırılmasına karar verilerek davalı vekilinin esasa ilişkin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilip temyiz incelemesi yapılmıştır.

2-Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir.

Her ne kadar dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6502 sayılı Yasa'nın 3/l bendi ile tüketici işlemi kapsamına eser sözleşmeleri alınmışsa da, somut olayda olduğu gibi arsasına karşılık bağımsız bölüm alacak olan arsa sahibinin ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket ettiğinden sözedilemeyeceği, amacının salt kişisel ihtiyaçları için kullanma, tüketme amacını aştığı, Yasa'nın 3/k maddesindeki "tüketici" tanımına uymadığı anlaşılmaktadır. Bünyesinde taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmesi olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değildir. Güdülen amaç, arsasının değerlenmesini sağlayacak yapının arsa üzerine

..../...

S.2.

..../...

S.2.

yapılmasıdır. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü işbu saikinin, 6502 sayılı Yasa'da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Yasa'nın amacı, kapsamı, 3. maddesindeki tanımlar bütün olarak okunup değerlendirildiğinde ve taraflar arasındaki sözleşmeye konu işin, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilmesi, kapsamı ve karmaşıklığı da dikkate alındığında Yasa koyucunun, salt kullanma ve tüketme amacıyla yapılan, basit nitelikteki (kullanacağı evi için dolap yaptırmak, badana-boya yaptırmak, şahsi aracını tamir ettirmek...vb.gibi) dar kapsamlı olağan tüketim işlemini konu alan eser sözleşmelerini, 6502 sayılı Yasa'nın 3/l. maddesi kapsamına aldığı ve Tüketici Mahkemeleri'nce bakılmasını öngördüğünün kabulü icap eder. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın esasına girilerek, tarafların delilleri toplanıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesi'nin görevi kapsamında kaldığının kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.07.2015 tarih ve 2015/198 E., 2015/181 K. sayılı ek kararının KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4474, Karar No: 2021/5598, Tarih: 15.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4474 E.  ,  2021/5598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/162 E. - 2018/234 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki İnegöl İlçesi, Boğazköy Mahallesi, 110 ada 62 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare haçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3067, Karar No: 2014/2599, Tarih: 13.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3067 E.  ,  2014/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARDAHAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2012/23-2013/239

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Ö. Köyü çalışma alanında bulunan ... ada 2 parsel sayılı 6240,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle Daştan Şamdanlı mirasçıları adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı O.. Ş.., tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında Y.. E.. ve arkadaşları davacı ile aynı sebeplere dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve asli müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının dayanmış olduğu tapu kayıtlarının mevki ve hudutları itibariyle çekişmeli taşınmaza uymadığı, davalıların dayanmış olduğu tapu kaydının ise çekişmeli taşınmaza uyduğu ve davalıların zilyetliğinde olduğu anlaşıldığından yazılı olduğu şekilde karar verilmişse de mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama da karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Komşu parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri getirtilmeden yerel bilirkişi ve tanıkların soyut nitelikteki beyanlarına dayalı olarak yapılan kayıt uygulaması nedeniyle yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi, davacı delil listesinde dört tane tanık ismi bildirdiği halde 10.10.2012 tarihli keşif ara kararında bu tanıkların nasıl hazır edileceğinin belirtilmemesi hatalı olmuştur. Doğru sonuca varılabilmesi öncelikle davacı ve davalı tarafın dayandığı tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile komşu parsel tutanakları ile dayanağı olan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra taşınmaz başında taşınmazı iyi bilen elverdiğince yaşlı, tarafsız şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalı, tespit bilirkişi, mahalli bilirkişi ve tanıklar HMK'nın 243, 244 ve 259. maddeleri gereğince davetiyeyle keşif yerine çağrılmalıdır. Tespite dayanak olan tapu kaydı ile davacı tarafın dayandığı tapu kayıtları tüm hudutları tek tek okunarak yerel bilirkişi yardımı ve teknik bilirkişi eli ile zeminde gösterilmesi sağlanmalı; gösterilen hudutlar fen bilirkişi krokisinde işaretlenmeli; tapu kayıtlarının kapsamı kesin olarak belirlenmeli; teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli ve tapu uygulamasını gösterir ayrıntılı krokili rapor alınmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan tapu kapsamında kaldığı belirlenecek bölümlerin tapu malikleri arasında taksim edilip edilmediği, tapu kaydı kapsamı dışında kalan bölüm olması halinde ise taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime geçtiği, kimin tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, tarafların ortak miras bırakanından kalıp kalmadığı, miras bırakandan kalmış ise terekesinin tüm mirasçıların ya da yasal temsilcilerinin katılımı ile paylaşmaya tabi tutulup tutulmadığı, her bir mirasçıya miras payına karşılık taşınır ya da taşınmaz mal verilip verilmediği, dava konusu taşınmazın kimin miras payına düştüğü, kim tarafından, ne şekilde kullanıldığı olaylara dayalı olarak sorulup saptanmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri terekeye dahil taşınmazların tespit tutanakları ve kesinleşmiş iseler kadastroca oluşan tapu kayıtları ile denetlenmeli, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6359, Karar No: 2022/3780, Tarih: 08.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/6359 E.  ,  2022/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2008-2012 takvim yıllarında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanığa yüklenen “2008-2012 takvim yılları arasında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 2008 takvim yılı yönünden, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden; 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yılları yönünden ise 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 31.10.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.