muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18204, Karar No: 2012/2368, Tarih: 16.02.2012

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama

olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin

olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190.,

191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan bölgeler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddi yönünde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1743, Karar No: 2022/3607, Tarih: 16.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1743 E.  ,  2022/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1616 E., 2018/1740 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2018 tarihli ve 2017/418 Esas, 2018/317 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.12.2018 tarihli ve 2018/1616 Esas, 2018/1740 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

1. Sanığın soruşturma aşamasındaki kolluk beyanının, müdafi atanmaksızın tespit edildiğine,

2. Tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığına,

İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Katılan beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığına, bu nedenle sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

1. Sanığın soruşturma aşamasındaki kolluk beyanının, müdafi atanmaksızın tespit edildiğine,

2. Tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığına,

İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Katılan beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığına, bu nedenle sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'ın kardeş oldukları, sanık ...'in sanık ...'nin oğlu olduğu, katılan ...'nın ise tarafların komşusu olduğu anlaşılmıştır. Olay tarihinde ...'nin küfürlü bir şekilde konuşması üzerine yanına giden abisi ...'ın ...'ye neden küfürlü konuştuğunu sorduğu ve aralarında çıkan tartışma üzerine ...'ın ...'yi silahtan sayılan bir cisimle basit şekilde yaraladığı, bu olaydan sonra ...'nin evine gittiği belirlenmiştir. Sanık ...'in, yanında kimlikleri tespit edilemeyen arkadaşları ile birlikte eve geldiği ve babasının yaralandığını görmesi üzerine amcası ...'a "Benim babama kimse birşey söyleyemez!" diye bağırdığı, bu sırada ...'nin eline aldığı bıçakla abisi ...'ın yanına gelerek uyluk bölgesinden onu basit tıbbî müdahale ile giderilmeyecek şekilde yaraladığı tespit edilmiştir. Bu durumu gören katılan ...'nın, ...'yi engellemek istediği, bıçağı düşürmek için ellerine ağaç sopayla vurduğu ancak başarılı olamadığı, katılan ...'nin elindeki bıçağı düşürmeye çalışırken sanık ... ve yanındaki arkadaşlarının katılanı tutarak darp ettikleri, tekme ve yumrukla vurdukları, katılanın bu darbelerin etkisiyle yere düştüğü, o sırada ...'nin katılanı bıçakla karın bölgesinden batına nafiz olacak şekilde iki bıçak darbesi ile yaraladığı anlaşılmıştır. Katılan, bu eylemler neticesinde batın sağ üst kadranda yaklaşık 10 cm.'lik batına nafiz yaralanma nedeniyle batında meydana gelen yaklaşık 200 cc mai (serbest kanama) ve karaciğer segment 4A dan 4B ye uzanan yaklaşık 4 cm.'lik laserasyon nedeniyle hayati tehlike geçirmiştir. Olay, sesleri duyarak olay yerine gelenlerin müdahalesi ile son bulmuş ve katılan tedavi altına alınarak hayatta kalmıştır. Bu şekilde kabul edilen olayda; sanık ...'nin, katılan ...'yı öldürmeye teşebbüs ettiği, sanık ...'in de babasının ...'ya karşı olan eylemine suçu birlikte işleyen sıfatıyla katıldığı kabul edilerek eylemlerine uyan maddelere göre cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2.Katılanın her aşamada istikrarlı anlatımlarının tanık N.A. tarafından doğrulandığı belirlenmiştir.

3. Sanık ...'ın, 24.07.2014 tarihli kolluk savunmasında ikrar ettiği eylemini, sonraki aşamalarda inkâr ettiği, sanık ...'ın ise her aşamada inkâra dayalı savunma yaptığı belirlenmiştir.

4. Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak;

a) ... Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 23.07.2017 tarihli;

Batın sağ üst kadranda yaklaşık 10 cm.'lik batına nafiz yaralanma, kesi mevcut, sol femur dış yüzde abrazyon mevcut;

3. Sanık ...'ın, 24.07.2014 tarihli kolluk savunmasında ikrar ettiği eylemini, sonraki aşamalarda inkâr ettiği, sanık ...'ın ise her aşamada inkâra dayalı savunma yaptığı belirlenmiştir.

4. Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak;

a) ... Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 23.07.2017 tarihli;

Batın sağ üst kadranda yaklaşık 10 cm.'lik batına nafiz yaralanma, kesi mevcut, sol femur dış yüzde abrazyon mevcut;

b) Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 10.01.2018 tarihli;

Batın boşluğuna 200 cc serbest kanamaya, karaciğer yaralanmasına neden olduğu bildirilen batın boşluğuna nafiz kesici-delici alet yaralanmasının;

i) Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu,

ii) Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,

iii) Mevcut tıbbi belgelerde vücudunda kemik kırığı tarif edilmediği,

iv) Yüzünde sabit iz ve yüzünün sürekli değişikliğine, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olabilecek nitelikte bulgular tarif edilmediği,

Görüşlerini içerir adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafiinin;

1. Tanık Beyanlarına Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden

Temyiz dışı ...'ın her aşamada; katılanın yaralandığı anda kendisinin kaçmakta olduğunu, bu nedenle arkasında gelişen olayı görmediğini beyan ettiği, nitekim Mahkemece sanık ... hakkında kurulan hükümde temyiz dışı ...'ın beyanlarına dayanılmadığı belirlenmiştir. Ancak, katılan ...'nın her aşamadaki istikrarlı anlatımları ile bu anlatımlar ile her aşamada uyumlu olduğu belirlenen tanık N.A.'nın anlatımları ile sanık ...'in, kolluk aşamasında tespit olunan ve Mahkeme huzurunda bizzat kendisi tarafından doğrulanan 24.07.2014 tarihli savunmasında; "Ben de ... ...'ya sen ne yapıyorsun, babama nasıl vurursun diye gidip ben de bu şahsa vurdum." şeklindeki ikrarı karşısında sanığın katılanı yere düşürüp tekme ve yumrukla darp ettiği, nitekim katılan hakkında ... Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 23.07.2017 tarihli adlî muayene raporunda sol femur dış yüzde abrazyon (sıyrık) bulunduğu belirtilmekle, katılanın sadece kesici delici alet yaralanmasına değil aynı zamanda fizikî darba da maruz kaldığı anlaşılmakla, Mahkemenin delilleri takdirinde, kabul ve uygulamasında bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Kolluk Beyanının Müdafii Huzurunda Alınmadığına Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden 5271 sayılı Kanun'un, 148 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer verilen;

"Müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz."

2. Kolluk Beyanının Müdafii Huzurunda Alınmadığına Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden 5271 sayılı Kanun'un, 148 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer verilen;

"Müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz."

Şeklindeki hüküm ile sanığın, kovuşturma aşamasında müdafii huzurunda savunmasının tespit edildiği 03.04.2018 tarihli duruşmada, soruşturma aşamasında verdiği ifadeleri okunarak diyecekleri sorulduğunda;

"Doğrudur, okunan ifadeler bana aittir. Aynen tekrar ederim."

Şeklinde beyanda bulunduğu gözetildiğinde, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi Yönünden

Katılanın her aşamada istikrarlı beyanları ve bu beyanları destekleyen tanık N.A.'nın anlatımları ile katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporları kapsamında Mahkemece katılanın beyanlarına itibar olunmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.12.2018 tarihli ve 2018/1616 Esas, 2018/1740 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2022 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

1.Baba oğul olan sanıklar ... ve ...'ın katılan ...'yı bıçakla yaraladığı olayda Yerel Mahkemece her iki sanık hakkında kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararları önce lehe istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf talepleri esastan reddedilince yine her iki sanık tarafından lehe temyiz edilmiştir. Dairemiz çoğunluğunca sanıkların eylemleri kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabul edilmekle, temyiz talepleri esastan reddedilmiş olup her iki sanığın eyleminin ayrı ayrı yaralama suçunu teşkil ettiğini düşündüğümden Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

2. Şöyle ki Yerel Mahkemenin gerekçeli kararındaki kabulüne göre kardeş olan sanıklar ... ile ... olay öncesi kavga ederek ayrılmış, ... evine gitmiş, babasının darp edildiğini öğrenen ...'nin oğlu ... arkadaşları ile olay yerine gelince amcası ...'a bağırmış, bu sırada olay yerine gelen ... elindeki bıçakla abisi ...'ı bıçaklamış, bunu gören komşuları mağdur sanık ... da ...'yi engellemek amacıyla ağaç sopa ile ...'nin elindeki bıçağı düşürmek için ...'nin ellerine vurmuş, ancak sopayı düşürememiş, bu sırada ... ve arkadaşları ...'yı tekme tokatla darp etmişler, ... yere düşünce ... de bıçakla ...'yı karın bölgesinden iki kez yaralamış ve ... hayati tehlike geçirmiştir.

3.Yerel Mahkeme gerekçesi aşağıdaki nedenlerle dosya kapsamı ile örtüşmemektedir.

a)Yerel Mahkemece sanık ...'nin aralarında önceden husumet olmayan ve kendilerini ayırmaya çalışan ...'ya öldürmeye elverişli bıçakla karın bölgesine iki kez vurarak yaraladığı kabul edilmiş ise de dosyadaki adli rapora göre ...'da hayati tehlike geçirmesine neden olan bir tek bıçak yarası mevcuttur.

b)Dosya kapsamına göre olay yerinde sanık ..., oğlu sanık ... ve arkadaşları birlikte olup ...'nin ...'yı birden çok kez bıçaklamasını önleyen engel hâl yoktur. Buna rağmen sanık ... ...'ya tek bıçak darbesi vurduktan sonra kendiliğinden durup eylemine devam etmemiştir.

c)Dosyada mağdur sanık ... ve annesi tanık Nezihe, ...'nin ...'ya bıçakla iki kez vurduğunu söylemişlerse de dosya ile örtüşmeyen beyanları dışında bıçakla iki kez vurulduğunun hiçbir bulgusu veya başkaca delili yoktur. Bu nedenle beyanlarına itibar edilmesi doğru değildir.

d)Mağdur sanık ... ile sanık ... komşudurlar. Aralarında olay öncesi hiçbir husumet yoktur. ...'nin bıçakla abisi ...'ı bıçaklamasına engel olmak için ...'nin eline ... sopayla vurunca sanık ... anlık gelişen öfke altında ...'yı bir kez bıçaklamış ancak eylemine devam etmesine engel hâl olmadığı hâlde eylemine devam etmemiş ve ... hayati tehlike geçirmiştir. Belirttiğim gerekçelerle sanık ...'nin eylemini öldürme kastı ile işlemediği düşüncesindeyim. Sanık ...'ye ...'daki yaranın niteliği gözetilerek temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak yaralama suçundan ceza verilmesi gerektiği kanaati ile çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

...