muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/240, Karar No: 2012/85, Tarih: 06.03.2012

Sözü edilen yasal normlar birlikte değerlendirildiğinde; duruşma sürecini saptamak için tutulan tutanakların mahkeme başkanı ile zabıt kâtibi tarafından imzalanmasının yeterli olduğu anlaşılmaktadır.

Duruşma sürecinin sonunda verilen ve tutanağa geçirilip duruşmada okunan son kararın da, karara katılan tüm hâkimler ve tutanağı yazan kâtip tarafından imzalanması zorunludur. Uygulamada kısa karar diye adlandırılan bu hüküm, hükmün esasını oluşturmakta, duruşma tutanağına geçirilip açıklanmış bulunmakla da geçerlilik kazanmaktadır. Asıl olan, duruşma sonunda verilen hükmün gerekçesiyle birlikte duruşma tutanağına geçirilmesidir. Böyle yapıldığında, duruşma tutanağının hüküm fıkrasını içeren son sayfasının 232/4. madde uyarınca karara katılan tüm hâkimler ve tutanak kâtibi tarafından imzalanması, duruşma tutanağının önceki sayfaları ile gerekçeyi içeren kısımlarının ise 219. madde uyarınca mahkeme başkanı ve tutanak kâtibi tarafından imzalanması yeterli olacaktır.

Hükümle birlikte tutanağa geçirilmeyen gerekçenin ise, Ceza Yargılaması Yasasının 232/3. maddesi uyarınca onbeş gün içinde yazılıp dava dosyasına konulması zorunludur. Önceki Ceza Yargılaması Usulü Yasamızda hükmün beyaz edilmesi olarak isimlendirilen bu işlem, hükmün esasını oluşturan kısa kararın, Ceza Yargılaması Yasasının 230. maddesine uygun biçimde gerekçeyi ve 232. maddede yazılı unsurları da içerecek biçimde yazılmasından ibarettir. Bu durumda, hükmü ve gerekçesini birlikte içeren ve kesinleştiğinde ilâm hüviyetini alacak, gerektiğinde infaza konu olabilecek bir başka belge ortaya çıkmış olacaktır. Gerekçeli karar olarak isimlendirilen bu belge, yargılamayı gerçekleştiren ve yargılananlarla ilgili bilgileri, iddiayı, savunmayı, kabul edilen ve reddedilen kanıtları, bunların tartışılmasını, gerekçeyi ve hükmü içermektedir. Birçok sayfadan oluşması mümkün bu yeni belgenin, Ceza Yargılaması Yasasının 232. maddesinin 4. fıkrasında yazılı buyurucu kural gereği, son sayfasının karara katılmış bulunan tüm hâkimler ve gerekçeli kararı yazan kâtip tarafından imzalanması zorunludur. Diğer sayfalarının ise mahkeme başkanı ile zabıt kâtibi tarafından imzalanması, gerekçeli kararın geçerli bir belge hüviyetini kazanması bakımından yeterlidir.

Gerek öğreti, gerekse yerleşmiş yargısal kararlarda vurgulandığı üzere; 5271 sayılı CYY’nın 219 ve 232. maddelerindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, duruşma tutanaklarının ve hükümlerin nüshaları ile özetlerinin heyet halinde çalışan mahkemelerde mahkeme başkanı ve tutanak katibi, diğer mahkemelerde ise hakim ve tutanak katibi tarafından imzalanmasının zorunlu ve yeterli olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. CYY’nın 232. maddesinin 4. fıkrasında yer alan; “Karar ve hükümler bunlara katılan hakimler tarafından imzalanır” şeklindeki düzenlemenin de, karar ve hükümleri kapsayan tüm sayfaların başkan ve zabıt katibi tarafından, hükmün son bulduğu kısmın ise iştirak etmiş olan tüm hakimlerce imzalanması gerektiği biçiminde anlaşılması gerekmektedir.

Nitekim benzer nitelikteki uyuşmazlıklarda Ceza Genel Kurulunun 04.12.2007 gün ve 178-268, 04.12.2007 gün ve  255-266, 29.09.2009 gün ve 275-211 sayılı kararları ile aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

17.08.2010 tarihli son oturuma ait duruşma tutanağı ile gerekçeli kararın tüm sayfalarının başkan ve tutanak kâtibi tarafından imzalandığı, ancak üye hakimler tarafından imzalanmadığı, son sayfalarının ise tüm hakimler ve tutanak katibi tarafından imzalanmış olduğu anlaşılmaktadır. Mahkeme tutanaklarında sahtecilik yapıldığı konusunda herhangi bir iddia da ileri sürülmediği dikkate alındığında, bu uygulama CYY’nın 219 ve 232. maddelerine uygun olduğundan Özel Dairece yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isabetli değildir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 28.06.2011 gün ve 3739-5009 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2012 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1981, Karar No: 2014/5833, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1981 E.  ,  2014/5833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/2437, Karar No: 2021/9040, Tarih: 21.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/2437 E.  ,  2021/9040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle; temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

"11/02/2018" olan suç tarihinin gerekçeli kararda "12/02/2018" olarak gösterilmesi mahkemece düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18423, Karar No: 2018/9731, Tarih: 30.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18423 E.  ,  2018/9731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı ... şirketine zorunlu mali mesuliyet sigotası ile sigortalı olan, davalı ...'a ait, davalılardan ...'nın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın, müvekkillerinden ...'nun eşi diğer müvekkilinin babası olan yaya ... çarpması sonucu, ... vefat ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, davacı ... için 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze ve defin giderleri için 200,00 TL, tedavi ve sevk giderleri için 300,00 TL, davacılarca yapılan yol giderleri iş ve gücünden kalma giderlerine ilişkin olmak üzere davacılardan ... için 100,00 TL... için 100,00 TL, ... için 300,00 TL olmak üzere toplam 500,00 TL maddi tazminatın, davacı ... için 30.000,00 TL manevi tazminat ile diğer davacılar için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ... şirketi yönünden sigorta poliçesindeki limitle sorumlu olmak kaydıyla) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 23/10/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile davacı ... için destekten yoksun kalma tazminat talebini 26.909,18 TL, cenaze ve defin gideri için maddi tazminat talebini 320,00 TL olmak üzere toplam 27.229,18 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...Ş. vekilli ve davalı ..., davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ... vekilli, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 27.229,18 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 18/09/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen(davalı ... şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) tahsiline, fazlaya ilişkin 800,00 TL'lik kısmın reddine; davacıların manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, davacı ... yönünden 10.000,00 TL diğer davalıların herbiri için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve davalı ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan 06/06/2014 tarihli üçlü bilirkişilerinin yer aldığı heyetten alınan raporda, davacıların muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre tespiti suretiyle hesaplama yapıldığı görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun ... esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacıların muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan bilirkişi raporu, hükme esas almaya elverişli bir rapor değildir.

Yine, anılan bilirkişi raporunda, davacıların murisinin işinin inşaat kalıp ustası olduğu ve gelirinin yasal asgari ücretin 1.65 katı üzerinden belirlenerek tazminat hesaplaması yapıldığı belirtilmiştir. Oysa ki, ...İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 22.06.2009 tarihli sosyal ekonomik durum araştırma tutanağında murisin emekli olduğu, bazı zamanlar inşaatlarda iş bulursa çalıştığı belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece; davacıların muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve tazminat hesabının asgari ücrete göre yapılması suretiyle, davacıların talep edebileceği tazminat miktarının hesaplanması için, konusunda uzman başka bir aktüerya uzmanı bilirkişiden rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün ile HUMK'nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/12442, Karar No: 2024/11175, Tarih: 18.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/12442 E.  ,  2024/11175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/495 E., 2023/81 K.

KATILANLAR: ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM: Beraat

TEMYİZ EDENLER: O yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında mağdurenin göğsünü ve yanağını okşamak, ayrıca farklı tarihlerde de sınıfta mağdurenin kucağuna oturtarak mağdurenin özel bölgelerine dokunmak şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri sebebiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle tüm dosya kapsamı ve alınan beyanlara göre sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle olayın intikal şekli ve mağdurenin okul arkadaşlıklarının tanıklıklarına göre suçun sabit olduğuna ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Özetle olayın intikal şekli ve mağdurenin okul arkadaşlıklarının tanıklıklarına göre suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12078, Karar No: 2023/4000, Tarih: 06.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12078 E.  ,  2023/4000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/4007 E., 2022/2690 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/394 E., 2021/642 K.

Taraflar arasındaki imzaya ve borca itiraz nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı borçlu vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı borçlu vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ

Borçlu itiraz dilekçesinde, borçlu şirketin davalı tarafa senet imzalayıp vermediğini, senetlerdeki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını, senetlerdeki yazıya, rakamlara, imzaya itiraz ettiklerini, takibin iptalini talep ettiklerini, davalı tarafın huzurdaki icra takibi ile birlikte, müvekkil şirkete karşı İstanbul ... 21. İcra Müdürlüğünün 2020/11950 ve 2020/11826 E. sayılı dosyaları olmak üzere 3 farklı icra takibi başlattıklarını, tüm bu takiplerde alacaklı görülen şirketlerde aynı ortakların sürekli birbirine hisse devri yaptığını, sürekli temsilcisinin yetkilisinin, ortağının dönüşümlü olarak değiştiğini, esasında aynı insanlara ait grup şirketler olduğunu, her üç takipte de senetler, yazılar, imzalar aynı el mahsulü olduğunu, müvekkil şirket yetkilisi ...'ın şirketi temsile yetkili kişi olduğunu, müvekkil şirketin hisselerini devir ve temlik aldığını, devir esnasında hisse devri yapan kişinin davalı şirket yetkilisi... olduğunu, ...'ın şirket hisselerini borçlu şirketin şu an ki yetkilisi ... ve ...'e devrettiğini, .....,ın hem borçlu hem alacaklı göründüğünü, ...'ın hisselerini devrettiği şirketi borçlandırmış gözüktüğünü, ...'ın eline boş senetleri alıp borçlu şirket yetkilisi olduğunu bildiği döneme geçmişe dönük senet yazıp lehtar kısmına kendi mevcut şirketini yazarak eski şirketini yeni şirketine borçlandırmasının hiç zor olmadığını, devir esnasında takip konusu senetlerden hiç bahsedilmediğini, şirket kayıtlarında kesinlikle davalı tarafa verilmiş kaydedilmiş muhasebe kayıtlarında borç veya ödeme olarak belirlenmiş bir senet olmadığını, bu nedenle senedin geçmiş tarih atılarak düzenlenmiş olması ihtimalinin yüksek olduğunu, senette vadenin 20.07.2020 tarihi olarak yazılmış olduğunu, icra takibinin ise 20.07.2020 günü yapıldığını, senette vade tarihinden sonra 3 gün içinde borçlunun ödeme yapma süresi olduğunu, bu süre geçmeden temerrüt oluşmayacağını ve davalı tarafın 3 günlük süre içinde icra takibi başlatmış olduğundan takibin iptalinin gerektiğini ileri sürerek takibin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde, icra takibine konu senetlerdeki imzanın davacı tarafın münferiden şirket yetkilisi olan...'a ait olduğunu, bunun ticaret sicil gazetesinde de 06.03.2019 tarihinde ilan edildiğini, takibe konu senetlerin de 2019 Ekim, Kasım, Aralık ve 2020 Ocak ayında keşide edildiğini, bu tarihte ...'ın yetkili temsilci olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile takip dayanağı bononun keşide tarihi itibariyle borçlu şirketi temsile yetkili kişinin... olduğunun anlaşıldığı, her ne kadar davacı borçlu tarafından ...'a yönelik imza itirazında bulunulmuş ise de, keşide tarihinde yetkili temsilci olmadığı anlaşıldığından ve...'a yönelik açıkça yapılmış bir imza itirazı bulunmadığı aksine imzanın...'a ait imza ile birebir benzediği yönünde ikrarları bulunduğunun anlaşıldığı, imza incelemesi yapılması yönündeki ara karardan dönülerek açık yargılamaya devam olundupu, borçlu tarafından İİK'nın 169/a-2. maddesinde belirtilen nitelikte bir belge sunulamamış olup, kambiyo senedinden kaynaklı alacağının bulunup bulunmadığı ise yargılamayı gerektirdiğinden dar yetkili icra mahkemesinde incelenemeyeceği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde itiraz eden borçlu vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı borçlu vekilince, mahkemenin ara kararından rücu etmediğini, incelemeyi yaptırdığını ve senetteki imzanın borçlu şirket yetkilisi ...'a ait olmadığının tespit edilmiş olduğunu, takip anında takip konusu senetlerdeki imzaların şirketi temsile yetkili kişiye ait olmadığının tartışmasız olduğunu, senetteki imzaların ...'a ait olmamasının imzaların...'a ait olduğu anlamına da gelmeyeceğini belirterek dava dilekçesindeki iddiasını aynen tekrarla kararın kaldırılması talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç