muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20686, Karar No: 2020/12490, Tarih: 19.10.2020

a) 4/(b) bendindeki düzenleme ile 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) 4/(n) bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) 4/(z/ğğ) bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

d) 4/(z/hh) bendindeki düzenleme ile Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, (u) bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiştir.

2005 tarihli Yönetmeliğin 4. maddesinde stabilize arıtma çamurunun; “Fermente edilebilirliğini ve kullanımından kaynaklanan sağlık tehlikelerini önemli ölçüde azaltmak üzere, biyolojik, kimyasal ya da ısıl işlemden, uzun süreli depolama ya da diğer uygun işlemlerden geçirilmiş arıtma çamurları” olduğu ifade edilmiş, 10 ilâ 13. maddelerinde bunların toprakta kullanım koşulları belirlenmiştir. Yine 4. maddedeki tanımlamaya göre “ham çamur”; “evsel ya da kentsel atıksuları işleyen arıtma tesislerinden ve evsel ve kentsel atıksulara benzeyen bileşimdeki atıksuları arıtan diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları, fosseptik tanklarından ve evsel ya da kentsel atıksuları arıtmak için kullanılan diğer tesislerden gelen arıtma çamurları ve bunların dışındaki diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları” olup, bunların toprakta kullanımı da 12. maddedeki düzenleme ile yasaklanmıştır.

Doğrudan toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine hizmet eden bu yönetmeliklerin yanısıra, “atıkların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetimlerinin sağlanmasına yönelik esasları” belirleyen 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik ile “Her türlü atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması vb faaliyetleri düzenleyen” 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin de toprak kirliliğine ilişkin yasaklamalarına değinmek gerekir.

05/07/2008 tarihinden itibaren yürürlükte olan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 4/a ve 6. maddelerine göre, Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıkların, toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, dolgu yapılması yasaktır. Anılan Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıklar, 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe giren Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 4/b maddesinde de toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atık olarak benimsenmiştir. Dolayısıyla 05/07/2008 tarihinden itibaren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-I listesinde yer verilen atıklar, toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31/05/2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05/07/2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddesinde diğer Yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08/06/2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanık ... adına ruhsatlı bulunan ... ÇİNKO DESTİLASYON SANAYİ alüminyum fabrikasından alimünyuma ait zehirli toz katı atıkların, ilgili yönetmeliklerde belirtilen teknik usullere aykırı olarak alıcı ortama atılan tehlikeli atık olduğu, çevrede kalıcı etkiler oluşturabilecek içeriğe sahip olduğu, zehirli toz atıkların kamyonla boş araziye taşıtıp boşaltılmak suretiyle çevrenin kasten kirletildiği anlaşılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanabileceği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanabileceği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, hükümden "TCK’nın 51/3. maddesi gereğince sanığın takdiren 1 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına," ibaresinin çıkartılarak yerine, "hapis cezası ertelenen sanık hakkında 15 ay denetim süresi belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1442, Karar No: 2013/2845, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1442 E.  ,  2013/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen, kanıtlanmış farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faizi oranı %5 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değeri belirlenirken kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %4 alınması,

2-Değerlendirmeye alınan pamuk, fiğ, mısır, buğday ve samanın sulu tarlada 2011 yılına ilişkin verilerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip denetlenmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın yerleşim yerlerine, karayoluna yakın olması, elektrikli tren hattının devreye girmesi ve Ulukent Metro İstasyonuna yakın olması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %90 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2738, Karar No: 2017/2619, Tarih: 11.07.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2738 E.  ,  2017/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81, 62, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81/1, 35/2, 31/2, 32/2, 62, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma kararına uyularak verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, Cumhuriyet Savcısının suça sürüklenen çocuk ...’ın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa

Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk ...’ın maktul ...’ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Oluşa, dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, maktulun, alkollü vaziyette uluorta söven sanık ...’ı uyardığı, buna sinirlenen sanığın üzerinden çıkardığı bıçakla kendisini yaralamaya başladığı ve müdahale etmek isteyen maktulun sol göğüs bölgesine bıçakla bir kez vurduğu, bu sırada olay yerinde bulunan suça sürüklenen çocuğun elindeki bıçakla maktule vurmak için hamle yaptığı ancak isabet ettiremediği, maktulun tek bıçak darbesi nedeniyle öldüğü anlaşılan olayda, suça sürüklenen çocuk ...’ın bıçakla yaralamaya teşebbüs suçundan TCK’nun 86/2-3-e, 35, 31/2, 32/2, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/07/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

11/07/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... yokluğunda 13/07/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/8603, Karar No: 2010/17873, Tarih: 06.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8603 E.  ,  2010/17873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Geyve İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Yasanın 15/son maddesinde “Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri şartlı bağışlar ve kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez.” hükmüne yer verilmiştir. Öte yandan, yine bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda borçlu belediye adına kayıtlı araçlar üzerine haciz konulduğu ve 3.kişilere İİK. nun 89/1.maddesine göre gönderilen haciz ihbarnameleri ile kira alacaklarının haczedildiği ve borçlu vekilinin araçların ve kira gelirlerinin fiilen kamu hizmetinde kullanılması nedeniyle haczedilemeyeceklerini ileri sürerek hacizlerin kaldırılması isteğiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece bütün hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Borçlu G. B.’nin 04.11.2008 tarihli yazısında, ..AC ..  ..AK ... ve .AR ..plakalı araçların belediyede mevcut olmadığı ve kayıtlarda görünmediği, ..LC ..plakalı aracın Belediye Encümeninin 19.4.2006 tarihli kararı gereğince yapılan ihale ile satıldığı, ancak araç üzerinde vergi dairesinin haczinin bulunması nedeniyle noter satışının yapılamadığı, aracın belediyede mevcut olmadığı, ..ED .., .. EV .. . EV ..  ..... EV ... plakalı araçların 1994 yılında ekonomik ömürlerini doldurmaları nedeniyle satıldığı, ancak noter satış işlemi yapılmadığından trafik tescil kayıtlarının düşmediği, ..LK ...plakalı aracın noter satışının yapıldığının bildirildiği ve haczedilen araçların kullanım durumlarına ilişkin Belediye Meclisi’nin 08.01.2007 tarih ve 2007/12 numaralı kararının sunulduğu görülmüştür.

Borçlu Belediye, 04.11.2008 tarihli yazısı ile bir kısım araçların satıldığını bildirdiğine göre, bu araçların fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulü mümkün değildir. Örneğin, dosya içinde bulunan araç fotoğraflarından hurda olduğu görülen .. EN ..plakalı otomobilin ne şekilde fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı anlaşılamamıştır.

Öte yandan, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemelerinde belediye gelirleri içinde yer alan kira gelirlerinin ne şekilde fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı somut olarak ortaya konulmuş değildir. Belediye gelirlerinin tamamının fiilen kamu hizmetinde kullanılacağı varsayımı ile bu gelirler içinde yer alan kira gelirlerinin haczedilemeyeceğinin kabulü 5393 Sayılı Yasanın 15/son maddesindeki düzenlemeye ve yasa koyucunun amacına aykırı olup, aksinin kabulü belediyelerin hiçbir gelirinin haczedilemeyeceği sonucunu doğurur.

O halde hacze konu kira gelirlerinin fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı yazılı belgelerle ve somut olarak belirlenemediğinden ve bu gelirlerin niteliği gereği de haczine engel bir durum bulunmadığından, kira alacaklarının haczine yönelik şikayetin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü doğru değildir.

Bu durumda mahkemece haczedilen araçlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde bilirkişiden rapor alınmak suretiyle, fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadıkları tespit edildikten sonra, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde bütün araçlar yönünden haczedilmezlik şikayetinin kabulü ile kira alacaklarına yönelik şikayetin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22701, Karar No: 2017/11577, Tarih: 25.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22701 E.  ,  2017/11577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetçi vekilinin 25.03.2014 tarihli duruşma için, 25.03.2014 tarihinde UYAP ortamında gönderdiği mazeret dilekçesi ile ilgili olarak, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2621, Karar No: 2022/4828, Tarih: 14.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2621 E.  ,  2022/4828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.11.2020 tarih ve 2019/591 E. - 2020/646 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkile Nakliyat Blok Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan dava dışı sigortalıya ait emtianın davalı taşıyıcıya ait kamyon ile seyir halindeyken, çıkan yangın sebebi ile kullanılamaz hale geldiğini, meydana gelen zarar nedeniyle olan 53.638,00 TL tazminatın sigortalısına ödendiğini, ödeme sonucu sigortalısının haklarına halef olduğunu, taşımayı üstlenen davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 53.638,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin malların zarara uğramasında kusuru olmadığını, araç seyir halinde iken yangın çıktığını, malların bedelinin davacının ödediği bedelden düşük olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; yanan aracın 01/02/2010 tarihinde yapılan muayenesinde ağır kusurlu olduğu, karayolunda kullanılamayacağı raporunun verildiği, raporda elektrik aksamının da kısmen arızalı olduğunun belirlendiği, meydana gelen elektrik tesisatının şase yapması nedeni ile aracın yanmasında araçla ilgili elektrik ve sair aksamların muayene ve bakımında gerekli özen yükümlülüğünü yerine getirmediğinden davalının taşıma sırasında yanan araçtaki emtianın zayi olması nedeniyle meydana gelen zararın 55.653,22 TL olduğu tespit edilmişse de, davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak, davanın kısmen kabulü ile 53.638,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.748,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.