muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7841, Karar No: 2020/86, Tarih: 13.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2018/7841 E.  ,  2020/86 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre; fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendine göre “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” da yasaktır.

Alıcı ortam olan denizlerin korunması ile ilgili düzenlemelere gelince;

Anılan Yönetmeliğin “Denizlerle İlgili Kirletme Yasakları” kenar başlıklı 23. maddesinde özetle; 6. maddede bahsedilen kirletici etkileri doğuran her türlü deniz ve kıyı suyu kullanımı ile boşaltımlar tamamen yasaklanmış veya izne bağlanmıştır. Hiç kimse gerekli izni almadıkça denizlere yasaklanmış veya izne tabi kılınmış maddeleri atamaz ve boşaltamaz. Gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıklar ile her türlü kargo artık ve atıklarının boşaltılması yasaktır. Öte yandan gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı, tüm gemiler için Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin (Marpol 73/78) Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yapılamaz. Yüzme ve rekreasyon amacıyla kullanılan kıyı sularının kirlenmesinin önlenmesi için sahillerin kum bandı üzerinde veya burayı etkileyecek yakınlıkta inşa edilen fosseptiklerin sızdırmasız olması ve oluşan atıksuyun arıtma tesisi ya da kanalizasyon sistemine verilmesi gereklidir. Hafriyat artıkları, moloz, arıtma ve proses artığı çamurlar ve benzeri atıkların bertaraf amacıyla deniz ve kıyı sularına boşaltımı yasaktır.

Yukarıda belirtildiği üzere denizlere deşarj izni bazı durumlarda atıksuyun arıtılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Öte yandan atıksuyun arıtılmış su olduğunun kabul edilebilmesi için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesinde belirtilen 16 sektör bakımından Yönetmeliğin ekindeki tabloda gruplar halinde öngörülen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, dolayısıyla deşarj edilme koşulunun gerçekleştiğinden bahsedilemez.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III – Yargılamaya Konu Olay

Suç tarihinde Mersin Büyükşehir Belediyesi Deniz Denetim Ekibi tarafından Mersin limanında yapılan denetimde kaptanının sanık olduğu Jolly Grigio isimli ticari geminin güverte deşarj frengisi bölümünden koyu renkli kirli suyun denize akıtıldığının saptandığı, sanığın bu suretle çevreyi kasten kirlettiği iddia edilmiştir.

III – Yargılamaya Konu Olay

Suç tarihinde Mersin Büyükşehir Belediyesi Deniz Denetim Ekibi tarafından Mersin limanında yapılan denetimde kaptanının sanık olduğu Jolly Grigio isimli ticari geminin güverte deşarj frengisi bölümünden koyu renkli kirli suyun denize akıtıldığının saptandığı, sanığın bu suretle çevreyi kasten kirlettiği iddia edilmiştir.

Sanık savunmasında; “Her türlü suçlamayı reddediyorum, Messina şirketine ait Jolly Grigio motorlu gemisinin kaptanıyım, gemiyi Mersin Limanına demirlemiştim. Limanın koruma görevlileri güvertedeki lomboz deliğinden denize su aktığını söylediklerinde öğle yemeği saatiydi, koruma görevlileri derhal olaya müdahale ettiler ve iki numune boşalan sudan iki numunede deniz suyundan aldılar, iki numune görevlilerde kaldı, iki numuneyide bize verdiler, para cezası ödeyinceye kadar gemi hareket ettirilmedi, para cezası ödedikten sonra tekrar yola çıkabildik, Analiz esnasında da oraya çıktığı gibi söz konusu olan su, yağmur suyudur, Önceki günlerde yağmur yağmıştı ve su akıtmak için lomboz deliği açılmıştı, bu su, yağ ihtiva etmemektedir, suda sadece kum izleri mevcuttur, bu kum da ticari faaliyetlerimizi yapmak için naklettiğimiz kamyonların taşıdığı kumlardan ileri gelmektedir, gemi seyir defterinin suretini mahkemeye veriyorum, beyanımı, daha sonra analiz sonuçlarıda teyit etmiştir, biz normal olarak yükümüzü indirdikten sonra temizliği yaparız ve sonuçta içeride çok fazla artık / tortu bulunmaz ” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Sanık hakkında verilen beraat hükmünün Dairemizin 02/10/2017 tarihli ilamı ile bozulması neticesinde, mahkemece bozma ilamı doğrultusunda alınan 30/04/2018 tarihli bilirkişi raporunda, “ ....Atıksu deşarjında renk, bulanıklık, MBAS, Askıda Katı Madde ve Fosfor parametrelerinin Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nde belirtilen sınır değerlerin üzerinde tespit edilmesi nedeniyle kirlilik yükü mevzuatta öngörülen limitler üzerinde olan atık suyun alıcı ortama deşarj edilmesi hususunun 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddesi ve 11. maddesi ile Su Kirliliği Kontrolö Yönetmeliği’nin 4. maddesinin j bendine ve 23. maddesine aykırı olduğu, atık suların bu haliyle deşarj edilmesinin çevreye zarar verebilecek nitelikte olduğu...”tespit edilmiştir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

Tüm bu açıklamalar değerlendirildiğinde, suça konu atıkların herhangi bir ayrıma tabi tutulmaksızın alıcı ortam olan denize karıştığının tespit edildiği, bahsedilen atığın, alıcı ortam olan denize verilmesi ile 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddesi ve 11. maddesi ile Su Kirliliği Kontrolö Yönetmeliği’nin 4. maddesinin j bendine ve 23. maddesine aykırı davranılarak, alıcı ortam olan denizin dolayısıyla çevrenin kasten kirletildiği anlaşıldığından, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kanunda suçun nitelikli halleri olarak düzenlenen, deşarjın suda kalıcı özellik gösterebilecek nitelikte olmadığı, insan ve bitkilerin doğal özelliklerinin değişmesine neden olabilecek nitelikte olmadığının raporda değerlendirildiği buna göre atılı suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV – Sonuç ve Karar

Katılan Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13791, Karar No: 2010/22011, Tarih: 20.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13791 E.  ,  2010/22011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazda verim çağında olduğu kabul edilen 275 adet 4 yaşında elma ağacı bulunduğu anlaşılmaktadır. Tarım İlçe Müdürlüğünden 4 yaşındaki elma ağacının ekonomik yönden ürün vermeye elverişli olup olmadığı, elverişli ise bir dekara verim miktarı ve hasat zamanındaki ortalama kg. satış fiyatı sorulduktan ve ağaçların kapladığı alan belirlendikten sonra taşınmazın özellikleri de nazara alınarak bu bölümün kapama elma bahçesi olduğunun kabulü ile yıllık dekara ortalama net elma geliri bulunup, bu değere kapitalizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekirken, elma ağaçlarına ve zemine ayrı değer biçilmek suretiyle bilimsel olmayan yöntem ile bedel tesbiti,

2-Taşınmaz üzerinde mevcut 7-15 yaşlarında 606 adet kavak ağacının taşınmazda kapladığı alan tespit edildikten sonra, "öncelikle kavak ağacının o yörede kaç yaşında kesim durumuna geleceği" ve kesim çağındaki bu kavaklıktan elde edilecek gelir, resmi verilere dayanmak suretiyle tespit edilip, bundan kavak ağaçlarının kesim çağına kadar geçen süre içindeki masrafları indirildikten sonra bulunan değer kesim yılına bölünmek suretiyle dekar başına elde edilecek yıllık net gelir belirlenerek, bu net gelire de kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle kavaklığın değerinin biçilmesi gerektiği, bu şekilde gelir metoduna göre biçilen değerin kavak dikili bölüm üzerinde bulunan kavak ağaçlarının bedelini kapsadığı gözetilmeksizin farklı yöntemle değer belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu nedenlerle bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan yöntemlere uygun olarak hazırlanacak ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporundaki bedel esas alınarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykıdır.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1813, Karar No: 2011/3532, Tarih: 24.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1813 E.  ,  2011/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 5 ve 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkındaki kurulan mahkumiyet hükmü katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in talimat yoluyla alınan 18.05.2005 tarihli ifadesinde, sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, hakkında verilen katılma kararı hukuken geçersiz olup, hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden, katılan vekilinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan ... vekilinin temyiz istemine yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir ancak;

Suç tarihi itibarıyla hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte tayin olunacak adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2 maddesi uyarınca 450 YTL olması gerekirken 489 YTL olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli para cezasına ilişkin kısımlarının hükümden çıkarılarak “sanığın TCK'nın 455/1. maddesi uyarınca 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının TCK'nın 455/1-son maddesi uyarınca 4/8 oranında indirilerek 225 TL adli para cezası ile

cezalandırılmasına, sanığın cezasının TCK'nın 59/2. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 187 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına aynı neviden para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın neticeten 3787 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususlar aynen bırakılmak suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4730, Karar No: 2014/7528, Tarih: 04.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4730 E.  ,  2014/7528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/293470

MAHKEMESİ : İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15.04.2011

NUMARASI : 2010/59 Esas, 2011/218 Karar

SUÇ : Sanıklar Levent, M.. A.., Erhan ve Selami için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve görevi kötüye kullanma, sanık Metin için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi kötüye kullanma ve tehdit, sanıklar Rıza ve Süleyman için görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamı, sanıkların savunmaları, tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanıkların üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve görevi kötüye kullanma suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanık M.. Ö..'in katılan Özgür'e söylediği anlaşılan "Biz de senin hakkında tutanak tutacağız" şeklindeki sözlerin, yasal şikâyet hakkının kullanılacağını belirten ifadeler olduğu, bu nedenle TCK.nın 106. maddesi kapsamında yer alan tehdit suçunu oluşturmayacağı gözetilerek, tüm sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, yetersiz ve dosya kapsamıyla bağdaşmayan gerekçelerle yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.