muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8220, Karar No: 2019/14890, Tarih: 21.10.2019

Sanık mahkemece alınan savunmasında, ben şamandırayla beraber trol kapılarını denize attım daha sonra bu yanlışımı farkettim geri çıkarttım, denize sadece trol kapılarını attım başka bir şey atmış değilim şeklinde beyanda bulunmuştur.

Ayrıca, aynı eylemle ilgili Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/4417 Soruşturma sayılı dosyası üzerinden sanık hakkında 182/1 çevreyi taksirle kirletmek suçundan da kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Temin edilen olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, aynı eylemle ilgili Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/4417 sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturma dosyasının akibeti araştırılıp, dava açılmışsa dosya getirtilip incelenerek, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, ayrıca, sanığın trol ağlarını alıcı ortam olan denize doğrudan bırakması suretiyle 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 4/j ve 23. maddelerine aykırı davranarak deniz kirliliğine neden olduğu anlaşıldığından, yetersiz gerekçe ve eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar

Açıklanan nedenlerle, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/669, Karar No: 2022/6199, Tarih: 30.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/669 E.  ,  2022/6199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17/02/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 19/12/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, müştekinin çalışmakta olduğu iş yerinin avlusu içerisindeki kümeste beslediği güvercinleri, tespit edilemeyen zaman diliminde çalması biçimindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/2 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 01/01/2011 gününden karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 30/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17938, Karar No: 2016/2276, Tarih: 02.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17938 E.  ,  2016/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : 1-TCK'nın 142/1-a, 143, 31/2, 168/1, 62 maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis

2-TCK'nın 152/1-a, 31/2, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun ilköğretim okuluna pencereden girdiği, kilitli kapıları kırmak suretiyle odada bulunan fotoğraf makinesini aldığı iddia edilen olayda;

Suça sürüklenen çocuğun ikrara yönelik savunması, olay yeri tutanağı, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1-Mala zarar verme suçundan verilen hapis cezası ile ilgili olarak; daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezasının, TCK’nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2- Hırsızlık suçundan soruşturma aşamasında kısmen zararı karşılayan sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesi gereğince 1/2’den fazla indirim yapılması gerekirken TCK’nın 168/2 maddesinde öngörülen 1/2 oranında indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16835, Karar No: 2016/1741, Tarih: 11.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16835 E.  ,  2016/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.09.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın bozulan kısım yönünden kabulüne, bozmadan önceki kısım hakkında karar verilmesi yer olmadığına dair verilen 16.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 25,20 TL'nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 11.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2000/1746, Karar No: 2000/1784, Tarih: 06.12.2000

Hukuk Genel Kurulu 2000/13-1746 E., 2000/1784 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2000/13-1746 E., 2000/1784 K.**

**- İTİRAZIN İPTALİ

- YAZILI DELİL BAŞLANGICI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 292 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir Asliye 4.Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 16.6.1999 gün ve 427 E- 499 K. sayılı kararın incelenmesi davacı alacaklı vekilii tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 4.11.1999 gün ve 7166-7989 sayılı ilamı ile; (...Davacı vekili davalının iki kez 7000'er DM.dan toplam 14000 DM. Borç aldığını, kartvizitinin arkasına borçlu olduğunu, yazıp imzaladığını ancak ödemediğini icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile inkar tazminatını talep etmiştir.

Davalı vekili davacıdan böyle bir borç para almadığını, müşterilere bu tür kartlar yazdıklarını davacının bunu bir şekilde eline geçirip takip yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece belgenin tek başına borcun varlığına yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalıdan olan alacağı ile ilgili olarak davalının imzasını taşıyan iki adet belgeye dayanmıştır. "Bu belgelerde" 7.000 DM borçluyuz. İfadesi kullanılmıştır. Davalı bu karttaki imzayı kabul etmektedir. Davacının da kuyumculuk yaptığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Kuyumcular arasında bu şekilde belgelerle para alışverişi yapılması da olasıdır. Belge tek başına borç ikrarı niteliğinde kabul edilmediği takdirde bu belgeler HUMK.nun 292. maddesi gereğince yazılı delil başlangıcı niteliğindedir. Ve bu durumda tanık dinlenilebilir. O halde Mahkemece tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde gösterecekleri tanıklar dinlenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı alacaklı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davacı alacaklı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, özellikle bozma ilamında yer alan "Davacı davalıdan olan alacağı ile ilgili olarak davalının imzasını taşıyan iki adet belgeye dayanmıştır. Bu belgelerde 7.000 DM borçluyuz. İfadesi kullanılmıştır. Davalı bu karttaki imzayı kabul etmektedir. Davacının da kuyumculuk yaptığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Kuyumcular arasında bu şekilde belgelerle para alışverişi yapılması da olasıdır. Belge tek başına borç ikrarı niteliğinde kabul edilmediği takdirde bu belgeler HUMK.nun 292. maddesi gereğince yazılı delil başlangıcı niteliğindedir." Şeklindeki ifadede belgenin tek başına borç ikrarı kabul edilmeyeceği konusunda bağlayıcı bir görüş bildirilmemiş olması da nazara alınarak anılan belgenin tek başına borç ikrarı olduğu kabul edilmelidir. Zira belgede miktar belirtilerek "borçluyuz" ifadesi kullanılmıştır. Belgenin bu niteliğine göre, Davacının sadece anılan belgeye dayanıp başkaca delil bildirmemiş olması davanın reddini gerektirmeyip, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 6.12.2000 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5723, Karar No: 2023/4446, Tarih: 17.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/5723 E.  ,  2023/4446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/7 E., 2023/10 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2014 tarihli ve 2014/89 Esas, 2014/161 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.12.2020 tarihli ve 2017/729 Esas, 2020/8832 Karar sayılı kararı ile;

"Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanıklar hakkında teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

1-Dosya içerisinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının ve teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir kararın bulunmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanık ...'in beyanları da dikkate alınarak sanık ... hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

4-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5-... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin de müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2021/7 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,

2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

3. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,

3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin bozma ilamında belirttiği gerekçelere istinaden, olay günü soruşturma faaliyetini yürüten...ve...od numaralı görevlilerin adli kolluk görevlisi olup olmadıklarının tespiti ayrıca tanık olarak beyanlarının alınması maksadıyla yazılan yazıya verilen cevapta...od numaralı adli kolluk görevlisinin ihraç edildiğinin belirtildiği anlaşıldığından dinlenmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir....kod numaralı personelin adli kolluk görevlisi olduğunun anlaşılması karşısında usulünce tanık sıfatıyla beyanlarının tespit edildiği, buna göre tanığın altında imzasının bulunduğu 11.10.2013 tarihli raporu, çözüm tutanağı içeriğini, kamera görüntülerini, olayı doğruladığı anlaşılmış olup; bahse konu kamera görüntüleri, tutanaklar, gizli soruşturmacı raporları, sanık ...'in ikrar içerir savunması ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak incelendiğinde; sanıkların 11.10.2013 tarihinde fikir ve eylem birliği içerisinde net 1.75 gram gelecek miktarda esrarı 15,00 TL karşılığında adli kolluk görevlilerine sattıkları sabit görülerek sanıkların inkar içerir savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılarak itibar edilmemiş ve sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, adli kolluk görevlisi oldukları anlaşılan gizli soruşturmacıların "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabilecekleri değerlendirilmekle

delillerin hukuka uygun şekilde toplandığı anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

delillerin hukuka uygun şekilde toplandığı anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2021/7 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31305, Karar No: 2016/1536, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31305 E.  ,  2016/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5170, Karar No: 2016/1222, Tarih: 11.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5170 E.  ,  2016/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 37, 157/1, 168/2, 62, 52/2, 53/1, 58/6, 54, 63 maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ve 160 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Caddede yürüyen mağdur ...’ın yanına yaklaşan sanık ...'un aniden mağdurun elini öperek kendisini tanıdığı izlenimi vermek suretiyle ölen babası için hayır işi yaptığını, mağdura da gıda yardımında bulunmak istediğini söylemesi üzerine mağdurun sanık ...'in teklifini kabul ederek birlikte yürüyüp konuştukları esnada sanığın yere eğilerek elinde bulunan mendili yerde bulmuş gibi yaparak mendilin içerisinde çok para olduğunu ve bu para ile mağdura gıda malzemesi alacağını söylediği, bu esnada sanık ... ile birlikte hareket eden temyiz dışı diğer sanık ...’ın gelerek içinde yabancı para ve altınların bulunduğu mendilini düşürdüğünü söyleyip sanık ... ve mağdur ...’dan mendil görüp görmediklerini sorduğu, sanık ...’in kendi cüzdanını göstererek herhangi bir para veya altın bulmadığını söylemesi üzerine mağdurdan cüzdanını çıkarıp göstermesini istediği, mağdurun cüzdanını çıkarıp göstermesi üzerine bu kez sanık ...’in mağdurun cüzdanındaki para ve parmağındaki yüzüğü de çıkarmasını istediği, mağdurun 150 TL nakit para ve parmağındaki yüzüğü çıkartarak incelemesi için sanık ...’e verdiği, sanık ...’in para ve yüzüğü incelemiş gibi yaptıktan sonra bunları cüzdan içine koyuyormuş gibi yaparak alıkoyduğu ve cüzdan ile mendili mağdura geri verdiği, akabinde sanıkların olay yerinden uzaklaştıkları, daha sonra mağdurun cüzdanına baktığında kağıt parçaları ve bir adet 1 ABD doları olduğunu gördüğü, bu yöntemle katılanın dolandırıldığı anlaşılmakla sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hüküm kurulurken belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirimi sonucunda 9 ay yerine 9 ay 10 gün olarak hapis cezası belirlenmiş ise de, sonraki uygulama ve belirlenen sonuç ceza doğru olduğundan, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.