muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3669, Karar No: 2021/919, Tarih: 25.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/3669 E.  ,  2021/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ÇORLU 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde imal etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, süresinden sonra olması ve hükmedilen cezanın süresi nedeniyle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrası ile 1412 sayılı CMUK'nın 318. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2009/997 sırasında kayıtlı olan suç konusu maddeler ile suçta kullanılan eşyaların müsaderesine karar verildiği ve ilgili kararın kesinleştiği gözetilmeden, yeniden müsadere kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

2- Hüküm fıkrasının müsadere ile ilgili bölümünün hükümden çıkarılması,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18613, Karar No: 2021/15987, Tarih: 09.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/18613 E.  ,  2021/15987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reçetesiz ve ilaç takip sistemine bildirim yapmadan ilaç satışı sebebiyle 6197 sayılı Eczaneler ve Eczacılar Kanunu'na aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 399.500,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Balıkesir Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 12/06/2018 tarihli ve 27601537-020-E.338 sayılı idarî para cezası yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Balıkesir 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 31/01/2019 tarihli ve 2018/2493 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair BALIKESİR 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/02/2019 tarihli ve 2019/608 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.02.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2021 tarihli ve KYB. 2021-21294 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında 1598 kutu reçetesiz ve ilaç takip sistemine bildirim yapmadan ilaç satışı yapıldığından bahisle her bir kutu için 250,00 Türk lirası olmak üzere toplamda 399.500,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmış ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesindeki “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idarî para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idarî yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, tüm satışların tek fiil kabul edilmesi gerekirken, her bir kutu için ayrı ayrı idarî yaptırım kararı verilemeyeceği hususu gözetildiğinde, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında sanık sıfatı ile Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29.11.2018 tarih, 2018/246 Esas, 2018/573 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu 14.03.2018 tarihinde işlediğinden bahisle 4 yıl 8 ay 7 gün hapis ve 9.360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve dosyanın temyiz aşamasında olduğunun anlaşılması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “içtima” başlıklı 15/3. maddesinde yer alan “(3)Bir fiil hem kabahat hem de suç olarak tanımlanmış ise, sadece suçtan dolayı yaptırım uygulanabilir. Ancak, suçtan dolayı yaptırım uygulanamayan hallerde kabahat dolayısıyla yaptırım uygulanır.” şeklindeki hüküm gereğince kabahatli hakkında açılan kamu davasının sonucu beklenerek karar verilmesi gerekip gerekmediği hususunda da kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takriri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4805, Karar No: 2019/8954, Tarih: 19.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4805 E.  ,  2019/8954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat ve nafakalar yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise katılma yoluyla erkeğin davası hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı, kusur belirlemesi, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmayan aşağıda yazılı onama harcının ve temyiz başvuru harcının Ayşe'den alınmasına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Özgür'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 218.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 19.09.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/34, Karar No: 2007/26, Tarih: 08.01.2007

**4. Hukuk Dairesi         2007/34 E.  ,  2007/26 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl Asliye 2. Hukuk Hakimliği

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın eser sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 15. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 8/1/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/651, Karar No: 2018/3359, Tarih: 11.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/651 E.  ,  2018/3359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2011 Takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet,

2008, 2009, 2010 Takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından beraat

Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2014 tarih ve 2014/1775 esas sayılı iddianamesi ile 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, birleştirme kararı verilen Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/310 E. ve 2016/22 karar sayılı kamu davasının konusunun ise Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2014 tarih ve 2014/1990 esas sayılı iddianamesi olup 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin olduğu, her iki iddianamenin dayanağının Vergi Denetim Kurulu ... Küçük ve Orta ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 27.02.2013 gün ve... sayılı vergi tekniği raporu olup bu raporun ise 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarına ilişkin olduğu, sanık hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin vergi suçu raporları ile dava şartı olan mütalaanın dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; söz konusu incelemeye ilişkin mütalaa yazılarının olup olmadığı ilgili vergi dairesinden sorularak mütalaa yazılarının mevcut olması halinde dosya arasına konulması, aksi durumda; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava konusu sanık hakkında dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-UYAP üzerinde yapılan kontrolde, sanığın yetkilisi olduğu şirket hakkında aynı suç tarihlerine ilişkin Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/1025 E. ve 2015/601 K. sayılı dosyası ile yargılama yapıldığı, dosyanın Dairemizin 2018/1579 Esas sırasına kayıtlı olarak temyiz incelemesinde bulunduğu, yine Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/65 E. ve 2015/289 K. sayılı dosyası ile yargılama yapıldığı ve söz konusu dosyanın da Dairemizin 2017/17216 E. sırasına kayıtlı olarak temyiz incelemesinde bulunduğu anlaşılmakla; mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyalar ile varsa aynı şirket ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

3-Sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32228, Karar No: 2017/366, Tarih: 18.01.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/32228 E.  ,  2017/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar yönünden engel hali bulunmayan, savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden sanığa, dava konusu eşyanın ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan 48.178,72 TL'nin kamu zararı olduğunun bildirilmesi gerekirken ... Müdürlüğü' nün eşyanın muhafaza, yükleme, boşaltma ve diğer sair giderler toplamı olarak belirttiği 15.760,00 TL' nin kamu zararı olduğunun bildirildiği ve kamu zararının karşılanmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmış ise de; sanığın daha az miktarda bildirilen zararı karşılamayacağını ifade etmesi nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, sanık hakkında erteli 10 ay hapis cezasına hükmolunduğu halde TCK 53/1.maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

2- Sanık hakkında tayin olunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince,

1-Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2- Hükmün 3. fıkrasında "52/1" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK; 52/2" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.01.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26094, Karar No: 2013/5197, Tarih: 13.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26094 E.  ,  2013/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/204411

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2008

NUMARASI : 2008/215 (E) ve 2008/356 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, Belediye meclis üyesi olan yakınana, görevinden dolayı hakaret ettiğinin iddia edilmesi, 5237 Sayılı TCK’nın 125/3-a ve 131/1.maddeleri uyarınca kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hakaret suçunun kovuşturulması ve soruşturulmasının şikayete bağlı olmadığının anlaşılması karşısında, yargılamaya devam edilip, dosya içeriğine ve tanıkların anlatımlarına göre suçun unsurlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek şikayetten vazgeçme nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/554, Karar No: 2016/17909, Tarih: 12.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/554 E.  ,  2016/17909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : ....

Alkollü araç kullanma eylemi sebebiyle ....hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesine aykırılıktan ....Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğinin 06/10/2014 tarihli ve .... sayılı İdarî para cezası karar tutanağı ile verilen 807,00 Türk lirası İdarî para cezası ile anılan Büro Amirliğinin 06/10/2014 tarihli ve ... sayılı sürücü belgesi geri alma tutanaklarına karşı yapılan başvurunun reddine dair .... Sulh Ceza Hakimliğinin 25/02/2015 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kısmen kabulüne, alkollü araç kullanma eyleminden dolayı düzenlenen 727,00 Türk Lirası idari para cezası ile sürücü belgesi geri alınması tutanağının iptaline, kasksız motosiklet kullanmaktan dolayı düzenlenen 80,00 Türk Lirası idari para cezasına ilişkin itirazın ise reddine dair .... Sulh Ceza Hakimliğinin 05/05/2015 tarihli ve ....değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/12/2015 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/02/2016 gün ve ....sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, mercii .... Sulh Ceza Hakimliğinin 05/05/2015 tarihli kararıyla, kabahatlinin kullandığı motorsikletin hususi araç kabul edilerek, hususi araçlar için yasal sınır olan 0.50 promil alkol miktarının aşılmadığı gerekçesiyle, itirazın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; 2918 sayılı Kanun’un 48/5. maddesinde yer alan, “Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fiili bir suç oluştursa bile, 700 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi altı ay süreyle geri alınır. Hususi otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanır. Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü belgesi geri alınan kişiye, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde; ikinci defasında 877 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten fazlasında ise, 1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır. Sürücü belgelerinin herhangi bir nedenle geçici olarak geri alınmış olması hâlinde belirtilen süreler, geçici alma süresinin bitiminde başlar.” şeklindeki düzenleme karşısında, kabahatlinin kullanmış olduğu motorsiklet sürücüleri için promil alt sınırının 0.21 olduğu ve somut olayda kabahatlinin 0.33 promil alkollü olduğu gözetilmeden, başvurunun reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma talebinin, kabahatli hakkında alkollü araç kullanma nedeniyle uygulanan idari para cezasına ve sürücü belgesinin geçici olarak geri alınması kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ....Sulh Ceza Hakimliğinin 05/05/2015 tarihli ve .... değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11027, Karar No: 2010/12038, Tarih: 11.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11027 E.  ,  2010/12038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM-ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki bulunduğu 1167 parsel sayılı taşınmazına komşu 1032 ve 1033 parsel sahibi davalının zeytin ağacı dikmek suretiyle müdahale ettiğini, aynı zamanda davalının ortak sınıra çok yakın olacak şekilde mülkiyet alanına diktiği zeytin ağaçlarının dal ve köklerinin de zarar verdiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisile karar verilmesini, yıkım isteminin kabul edilmemesi halinde en az levazım bedeli karşılığı ağaçların teslimini istemiş, yargılama sırasında ecrimisil ve kendi taşınmazındaki ağaçların yıkım isteklerinden vazgeçmiştir.

Davalı, 22.9.1982 tarihli sözleşme uyarınca davacının taşınmazındaki 13 adet zeytin ağacının mülkiyetinin kendisine bırakıldığını, diğer iddialarında yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “ ... Kayden davacıya ait 1167 parsel içerisinde yer alan çekişme konusu 26 adet zeytin ağacının davalı tarafından dikildiği ve Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/296 Esas, 1981/286 Karar sayılı dava dosyasında elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verildiği, tarafların 22.9.1982 tarihli adi yazılı sözleşme ile anılan ağaçlardan 13 adedinin davacı, 13 adedinin de davalı tarafından kullanılması yönünde anlaştıkları, eldeki davanın açılmasına kadar anılan sözleşmenin uygulandığı görülmektedir. Bu durumda, davalının anlaşma metninde belirlendiği üzere zeytin ağaçlarını dava tarihine kadar davacının muvafakatı ile kullandığı ve eldeki davanın açılmasıyla bu muvafakatın geri alındığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca; davalının kayden davacıya ait taşınmaza yıkım isteğinden de vazgeçildiği gözetilerek elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 51.16.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25619, Karar No: 2017/1712, Tarih: 20.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/25619 E.  ,  2017/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, 13.07.2015 tarihinde mazeret dilekçesi vermiş, mahkemece 10.09.2015 tarihli celsede davacının mazeretinin kabulüne ve duruşma gününü kalemden öğrenmesine karar verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununda duruşma gününün kalemden öğrenilmesine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Buna göre mahkemece davacıya yeni duruşma gününü bildirir davetiyle tebliğ edilmesi gerekirken savunma hakkını kısıtlayacak şekilde yazılı gerekçeyle dosyanın işlemden kaldırılması ve devamında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2017 (Pzt.)