muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5491, Karar No: 2012/13814, Tarih: 12.07.2012

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, inceleme konusu dava yönünden ise boşanan eşlerin kayıtlı oldukları ... Köyü/... Bucağı ile Kocaali Mahallesi/... Bucağı yönünden yeniden geniş kapsamlı Jandarma Komutanlığı/Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan köy/mahalle muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, 25.11.2010 tarihli araştırma tutanağı içeriği ile mahkemece dinlenen tanıkların anlatımları dikkate alınmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalıya geri verilmesine, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5500, Karar No: 2022/8891, Tarih: 17.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5500 E.  ,  2022/8891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme; defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1) Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanık hakkında tek hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10987, Karar No: 2013/11864, Tarih: 06.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10987 E.  ,  2013/11864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.12.2011 tarih ve 2011/206-2011/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 30531024, 30530882, 30530750 sayılı Nakliyat Emtia Abonman Alt Poliçeleri ile (23539803 nolu abonman poliçesi) Harman Traktör ve Biçerdöver San. ve Tic. A.Ş. adına sigortalanmış bulunan emtia, malzeme ve biçerdöverlerin davalılar tarafından gerçekleştirilen nakliye esnasında 10/03/2010- 29/03/2010 tarihleri arasında hasara uğradığını, hasarın/hırsızlık olayının davalıların sorumluluğundaki nakliye sırasında meydana geldiğinden davalıların hasarı tazminle yükümlü olduklarını, müvekkilinin oluşan hasar nedeniyle 30531024 nolu poliçeden dolayı 26/07/2010 tarihinde 3.469,00 TL hasar tazminatını, 30530882 poliçeden dolayı 23/07/2010 tarihinde 1.227,00 TL hasar tazminatını, 30530750 sayılı poliçeden dolayı 26/07/2010 tarihinde 4.988,00 TL hasar tazminatını sigortalısına ödediğini, TTK 1301 maddesi uyarınca sigortalısının halefi olduğunu belirterek, ödenen toplam 9.684,00 TL 'nin 26/07/2010 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Natco Uluslararası Taş. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, taşımanın TCDD tarafından gerçekleştirildiğini, açık vagon ile yapılan taşımalarda taşıyıcının sorumluluğunun bulunmadığını, forwarder sıfatıyla yer aldıkları taşımada COTIF hükümlerine göre ne taşıyıcı TCDD'nin ne de forwarder olan müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu hasarın taşıma esnasında meydana geldiğine ilişkin eksper raporunda yer alan sigortalının şifahi beyanı dışında delil bulunmadığı, zararın beyan edilen şekilde meydana gelmiş olması halinde dahi yüklemenin göndericiye ve boşaltmanın alıcıya ait olduğu anlaşılan taşımada, hasarın niteliği ve taşınan malların cinsi gereği vagon

seçiminin doğru yapılmadığı ve mala uygun ambalajlama istifleme yapılmayarak herhangi bir muhafaza önlemi alınmayarak yükün hasara maruz bırakıldığı, yükün, emtia'nın eksik teslim alındığına dair gerekli tutanakların tutulmadığı, davalıların meydana gelen hasardan sorumlu tutulamayacakları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

seçiminin doğru yapılmadığı ve mala uygun ambalajlama istifleme yapılmayarak herhangi bir muhafaza önlemi alınmayarak yükün hasara maruz bırakıldığı, yükün, emtia'nın eksik teslim alındığına dair gerekli tutanakların tutulmadığı, davalıların meydana gelen hasardan sorumlu tutulamayacakları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11069, Karar No: 2009/14461, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11069 E.  ,  2009/14461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin fesih işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Eczanesi sahibi olduğunu, dava dışı Emekli Sandığı tarafından 2 adet reçetenin sahte olarak düzenlenip kuruma fatura edildiğini ve bedellerinin tahsil edildiği gerekçesi ile dava dışı Emekli Sandığı ile olan sözleşmesinin 7 yıl süreyle fesh edildiğini, Emekli Sandığınca feshin Valiliklere bildirildiğini, davalı Valilik tarafından 2002 mali yılı bütçe uygulama talimatının eki protokolün “sözleşmenin feshini gerektiren hususlar” başlıklı III. Bölümün 3.maddesi “T.C. Emekli Sandığı Genel müdürlüğü denetim elemanlarınca yapılan incelemeler sonucu potokol hükümlerine kasıtlı olarak uymayıp kurumu zarara uğrattıkları anlaşılan ve bu nedenle sandık tarafından sözleşmesi 7 yıl süre ile fesh edilen eczanelerin diğer kamu kurumları ile olan sözleşmeleri de 1 yıl süre ile fesih edilir” hükmü uyarınca davalı tarafından 6.6.2002 tarihli işlemle kamu kurumları ile olan sözleşmelerinin 1 yıl süre ile feshine karar verildiğini, Ağır ceza mahkemesinde reçetelerin iğfal kabiliyeti olması ve davacının kusurunun bulunmaması nedeniyle beraat ettiğini, Emekli Sandığı aleyhine açtığı davanın halen derdest olduğunu ileri sürerek davalının 6.6.2002 tarihli kamu kurumları ile olan sözleşmelerinin 1 yıl süre ile feshi işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davacının ceza davasında beraat etmiş olduğuna dayanılarak davanın kabulüne, 6.6.2002 tarihli sözleşmenin 2009/11069-14461

feshi işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı Emekli Sandığı ile olan sözleşmesinin 7 yıl süre ile fesh edildiğini, bunun Emekli Sandığı tarafından valiliklere bildirilmesi üzerine protokol gereği davalı Valilikçe kamu kurumları ile olan sözleşmelerinin 1 yıl süre ile fesh edildiğini, feshe neden olan reçetelerin iğfal kabiliyetinin olduğunun ceza mahkemesinde tespit edilip beraat ettiğini, Emekli Sandığı aleyhine açtığı davanın derdest olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davacı tarafından Emekli Sandığı aleyhine açılan 29.3.2001 tarihli feshin haksız olduğunun tespitine ilişkin davanın Yargıtay Bozmasına uyularak 2005/355 esas ve 390 sayılı karar ile davacının eyleminin ağır kusur ve ağır ihmal niteliğinde olup gerekli özen borcu yerine getirilmediği gerekçesi ile reddedilip kesinleştiği görülmüştür. Eldeki davaya esas teşkil eden 7 yıl süreli fesih işlemi kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olduğundan, davacının açtığı bu davanın da reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yaranına BOZULMASINA, 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2421, Karar No: 2023/2380, Tarih: 11.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2421 E.  ,  2023/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1597 E., 2022/1871 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/676 E., 2022/317 K.

Taraflar arasındaki soybağının reddi, babalık ve kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince soybağının reddine yönelik davanın kabulüne, babalık ve kişisel ilişki kurulması davalarının feragat nedeniyle ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. Kararın davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak çocuğa kayyım atanmasına ilişkin dosyanın sonucu beklenmek üzere gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince soybağının reddine yönelik davanın kabulüne, babalık ve kişisel ilişki kurulması davalarının feragat nedeniyle ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kayyım dava dilekçesinde; davalı ...'in, davalı ... ile olan ilişkisinden hamile kaldığını, çocuk dünyaya geldiğinde davalı ...'in evli olması sebebiyle küçüğün davalı ...'in kütüğüne kayıt yapıldığını, davalı ... ve eşinin 03.05.2012 tarihinde boşandıklarını, davalı ...'in DNA testi yaptırdığını, baba olmadığını öğrenmesine ve durumu bilmesine rağmen çocuğu kendi nüfusuna kayıt ettirdiğini, İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/293 Esas sayılı dosyası ile ... Esin ... adına soybağının reddi davası açabilmek için kayyım olarak atandığını, küçüğün biyolojik babasının ... olduğunu iddia ederek soybağının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kayyım tarafından açılan davada biyolojik baba olduğunu, dava dilekçesini kabul ettiğini, küçüğün doğumundan itibaren aralarında baba-kız ilişkisi olduğunu, çocuğun psikolojik olarak etkilenmemesi için elinden geleni yaptığını, küçüğe ... bir gelecek sağlamak için uğraştığını, küçüğün hem toplumsal statüsünden, hem de kişisel mal varlığından yararlanmasını istediğini, ... ile pedagog eşliğinde görüşmek istediğini belirterek, nesebin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaları kabul etmediklerini, kayyım ile davalı ... arasında akrabalık olduğunu, kayyım vekili ile ... vekilinin aynı kişi olduğunu, tarafsızlığa gölge düşürüldüğünü, küçüğün babasının müvekkili olduğunu, çocuğun müvekkilini babası olarak bildiğini, aralarındaki ilişkinin çok ... olduğunu, doğumundan itibaren kuvvetli bir bağla bağlı olduklarını, dava öncesi yapılan DNA testinin gerçeği yansıtmadığını, davalı ...'in küçüğün babası olmadığını, davanın açılma süresinin geçtiğini, dava şartlarının oluşmadığını, tüm bu nedenlerle usul ve esas yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaları kabul etmediklerini, müvekkili ile davalı ... arasında ders dışında bir ilişki olmadığını, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, çocuğun, müvekkili ile eşinin birlikteliğinden ve evlilik birliği içinde dünyaya geldiğini, çocuğun biyolojik babasının diğer davalı ... olduğunu, baba olarak çocuğuna karşı bütün edimlerini yerine getirdiğini, ... ile baba arasında ... bir ilişki bulunduğunu, kayyım ile davalı ... arasında akrabalık olduğunu, kayyım olarak atanan ... ile ... Esin'in menfaatlerinin önemli ölçüde çatıştığını, bu sebeple ... Fındık Sağgöz'ün İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından kayyım olarak atanmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu, kayyım vekili ile ... vekilinin aynı kişi olduğunu, tarafsızlığa gölge düşürüldüğünü, davalı ...'in küçüğün babası olmadığını, davanın açılma süresinin geçtiğini, dava şartlarının oluşmadığını belirterek, davanın usul ve esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 13.07.2020 tarih ve 2017/535 Esas, 2020/293 Karar sayılı kararı ile Adli Tıp Kurumu'ndan alınan rapor ile küçüğün babasının davalı ... olmadığı, davacı kayyım vekilinin ... Esin ...'un biyolojik babasının belirlenmesine ve biyolojik baba olan davalı ... arasında kişisel ilişki kurulmasına yönelik talep ve davanın feragat nedeniyle reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle soybağının reddine yönelik davanın kabulüne, soybağının reddine, babalığın hükmen tespiti ve kişisel ilişki kurulmasına yönelik davaların ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından tüm yönlerden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.