muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19352, Karar No: 2012/25550, Tarih: 13.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/19352 E.  ,  2012/25550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :460-137

Dava, hak sahibi konumundaki davacının 5510 sayılı Kanun hükümlerine göre kesilen ölüm gelir ve aylığının yeniden bağlanarak yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2003 yılında kesinleşen davacıya, 1961 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm gelir ve aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Mart ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 18.10.2008 – 17.03.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen gelir ve aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, inceleme konusu dava yönünden ise; fili beraberliğin ortaya konulmasına ilişkin olarak yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için, boşanan eşlerin saptanan yerleşim yeri olan ... Köyü/Kdz.Ereğli yönünden yeniden ve geniş kapsamlı Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan köy muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, 2003 yılında boşanmalarına karşın eşlerin kayıtlı yerleşim yerlerinin aynı oluşu gözetilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6209, Karar No: 2019/37107, Tarih: 11.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2016/6209 E.  ,  2019/37107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Katılan İNG Bank A.Ş vekilinin beraat eden sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan İNG Bank A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II)Sanık ...'in ve müdafiilerinin hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin yapılan incelemesinde ise:

Kovuşturma başlamadan banka zararını gideren sanık hakkında hüküm tesis edilirken temel cezanın 12 yıl hapis ve 20.000 gün adli para cezası olarak belirlendiği ve teşdit gerekçesinin de "..suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi ve sosyal durumu.'' olarak gerekçelendirildiği, anılan kanunda cezanın 12 yıldan az olmamak üzere hapis cezası ve 20.000 güne kadar adli para cezası ''olarak düzenlendiği dikkate alındığında, sanığın, suçun işleniş şekil ve özelliklerinden artırımı gerektiren halinin neler olduğu açıklanmadan, yasada yazılı ibarelerin tekrar edilerek hapis cezası alt sınırdan tesis edildiği halde, adli para cezasının üst sınırdan tesis edilmesinin orantılılık ilkesiyle bağdaşmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile adli para cezasında en üst hadden teşdit uygulaması yapılarak fazla ceza tayini,

Kabule göre ise;

Sanık hakkında 5411 sayılı Kanunun 160/2. maddesi uyarınca hükmedilen 20.000 gün adli para cezasından TCK'nun 43. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapıldıktan sonra 25.000 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 20.000 gün adli para cezası yazılması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/392, Karar No: 2010/1566, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/392 E.  ,  2010/1566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av...... aralarındaki tespit davası hakkında Tokat 1. İş Mahkemesinden verilen 15.12.2009 gün ve 132/249 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacının zirai faaliyeti ile ilgili olarak Tapu Sicil Kaydı (varsa Kadastro Tutanakları ile birlikte), zirai faaliyeti nedeniyle vergi kaydı olup olmadığı Vergi Dairesinden, zirai taşınmazı nedeniyle emlak vergi mükellefi olup olmadığı Belediye Emlak Dairesinden sorulup varsa kayıtlar getirtilip eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 9.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3293, Karar No: 2024/1514, Tarih: 06.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3293 E.  ,  2024/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 2007-2008, 2008-2009, 2009-2010 ve 2010-2011 sezonlarına ilişkin kombine bilet satışlarından elde edilen hasılatın %7'lik Spor Genel Müdürlüğü payı alacağı için davalı dernek aleyhine İstanbul 19. İcra Müdürlüğünün 2012/22305 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, takibe haksız ve hukuka aykırı şekilde itiraz edildiğini, açmış oldukları itirazın iptali davasında yapılan takibin bir kısmından vazgeçip sadece 2009-2010 ve 2010-2011 yılları kombine bilet satışlarından elde edilen hasılat üzerinden hesaplanacak %7'lik Genel Müdürlük payı alacağı üzerinden devam ettirilmesi gerektiğini beyanla itirazın iptali ile takibin devamına ve icra takibine konulan alacak üzerinden %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı tarafından takibe konulmuş olan toplam 1.134.879,45 TL tutarındaki anapara alacağının hangi sezonlar için ne kadar talep edildiği hususunda takip talebinde yeterli açıklama yer almadığını, takibe konu edilen tutarın muhasebe kayıtları ile de örtüşmediğini, ayrıca davacının dava dilekçesinde bahsetmiş olduğu dönemlere ilişkin müvekkil aleyhine çeşitli icra takipleri başlatmış olduğunu, mükerrer ödeme ihtimaline karşılık bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini, derdestlik itirazında bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ayrıntılı, gerekçeli ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna göre davacının 2009-2010 sezonuna ait kombine bilet bedelinden gelen 336.973,60 TL'yi ve 2009-2010 sezonu kombine bilet hasılat payı olan 336.973,60 TL üzerinden yapılan hesaplamaya göre 74.780,44 TL faizi talep edebileceği, 2010-2011 sezonu için ise 659.800,69 TL asıl alacak ve 86.063,32 TL işlemiş faizi talep edebileceği, toplam miktarın 1.157.618,05 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, borçlu davalının İstanbul 19. İcra Müdürlüğünün 2012/22305 E. sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile takibin 996.774,29 TL asıl alacak, 160.843,76 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.157.618,05 TL üzerinden devamına, asıl alacak üzerinden takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; alacağın hesap edilebilir likit bir alacak olduğunu, icra inkar tazminatına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, borçlarının bulunmadığını, bulunsa bile zamanaşımına uğradığını, talepten fazlasına hükmolunduğunu ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun denetime elverişli olduğu, davalı tarafından dilekçeler aşaması tamamlanıncaya kadar zamanaşımı itirazında bulunulmamış olduğu, davalı tarafın bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü zamanaşımına davacı tarafından açıkça muvafakat edilmemiş olduğu, takipte asıl alacak ve işlemiş faiz toplamının takip konusu edilmesine, itirazın iptali davasında da belirtilen dönem yönünden takibin devamının talep edilmesine göre talepten fazlasına hükmolunmamış olduğu, takip alacak sebebinin itirazın iptali davasında davacı tarafından azaltılmış olduğu ve dönemler ve alacak kalemlerinin değişik dava ve takiplerle de göz önüne alındığında hesaplamanın uzman bilirkişi tarafından yapılması ihtiyacı gözetilerek icra inkar tazminatına hükmolunmamasının kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrarlayarak kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrarlayarak kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili;istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrarlayarak, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... kulübünün, oynadığı maçlar nedeniyle kombine bilet satışlarından elde ettiği hasılattan Genel Müdürlüğe ödemesi gereken payın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3289 sayılı Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanunu'nun (3289 sayılı Kanunu) 14 üncü maddesi.

2. 3289 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi.

3. Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtımına Dair Yönetmelik'in 8 inci maddesi.

4. 13.12.2009 tarihli ve 27431 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne Ait Taşınmazların İdaresi Hakkında Yönetmelik'in 68 inci maddesi.

5. Aynı Yönetmelik' in geçici 1 inci maddesi.

6. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi" başlıklı 141 inci maddesi.

7. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "İtirazın iptali" başlıklı 67 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

A. Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Davacının dava dilekçesi ile İstanbul 19. İcra Müdürlüğünün 2012/22305 E. sayılı icra takibine itirazın iptalini talep ettiği, söz konusu icra dosyasında 1.134.879,45 TL asıl alacak ve 207.584,67 TL işlemiş faiz üzerinden toplam 1.342.464,12 TL üzerinden takip başlatıldığı, talepten fazlasına hükmedilmediği, 6100 sayılı Kanun'un 141 inci maddesi gereğince davalı vekilinin süresinde zamanaşımı definin ileri sürülmediği, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, kombine bilet satışından kaynaklı pay tahsilatı talebinde bulunulduğundan derdestliğin söz konusu olmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

B. Davacı temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

B. Davacı temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

2004 sayılı Kanun'un 67 nci maddesindeki düzenlemeye göre, davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi için; davaya konu alacağın gerçek miktarın belli olması veya belirlenebilmesi için bütün unsurlarının borçlu tarafından bilinebilecek nitelikte bulunması, hakimin takdirine bağlı olmaması gerekir. Davacı takip talebinde 2007/2008, 2008/2009, 2009/2010, 2010/2011 kombine bilet satışlarının hasılatı nedeniyle %7 pay istemi ile talepte bulunduğu, ancak dava sırasında 2009/2010 ve 2010/2011 yılı için kombine bilet satış gelirinden kaynaklı talepte bulunduğunu bildirdiği, dava konusunun yargılama yapılmasını gerektirdiği, takip tarihi itibariyle davalı tarafından hesaplanabilir ve likit bir alacağın söz konusu olmadığı, icra inkar tazminatı koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin ve davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.