muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13976, Karar No: 2014/19758, Tarih: 15.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13976 E.  ,  2014/19758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2007/295-2013/252

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/11/2013 tarih ve 2007/295-2013/252 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında "G.. M.." isimli filmin gösterim lisans hakkı için 01/02/2007 tarihli Lisans Devir Sözleşmesi tanzim edildiğini ve filmin müvekkiline teslim edildiğini, sözleşme bedelini davalıya ödendiğini, müvekkilinin yayın hazırlıklarına başladığını, filmin Türkçe çeviri ve alt yazıları ile reklam için masraflar yaptığını, ayrıca Atasay Kuyumculuk San. Tic. A.Ş. ile 100.000,00 TL'lik Reklam Yayın Sözleşmesi imzaladığını, ancak davalının 23/03/2007 tarihli ihtarname ile,maddi hata iddiasıyla ve tek yanlı olarak sözleşmeyi feshettiğini, davalının ağır kusuru sonucu müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 287.356,86 TL'nin 30/03/2007 tarihinden itibaren işletilecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya televizyon yayın haklarını devrettiği "G.. M.." isimli eserin sinema ve video haklarına sahip olduğu halde, televizyon yayın haklarını devretme yetkilerinin bulunmadığını ve hata yapılarak böyle bir sözleşme imzalandığını, bu durumun sözlü, elektronik ortamda derhal davacı şirkete bildirildiğini ve esaslı hata hükmüne dayanarak sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğini, ancak davacının ortaya çıkardığı hayali zararı talep ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında sözleşme düzenlendiği sırada davacının sözleşme düzenleme yetkisi konusunda davacı yanı yanılttığı ve yetkisi olmadığı halde '' G.. M..'' isimli filmin gösterimi ile ilgili davacıya lisans verdiği ve bu lisans doğrultusunda davacının sözleşmede belirtilen ücreti yatırdığı ve filmin gösterimi ile ilgili dava dışı şirketlerle anlaşmalar yaptığı, sözleşmeler düzenlediği, davacının filmin gösterilememesi sebebiyle 287.356,86 TL zararı bulunduğu, davalı yan sözleşme düzenlenirken esaslı hataya düşmüş olsa dahi, bu lisans sözleşmesinin geçerliliğine güvenerek davacının güven duygusu ile imzaladığı sözleşmeler sebebiyle uğradığı zarardan, yani müspet ve menfi zarardan davalının sorumlu olduğu, ancak davacı yan da lisans sözleşmesi düzenlendiği sırada davacının sözleşme düzenleme yetkisini ve sair durumu araştırmamasından dolayı sözleşmenin feshinde kısmen de olsa sorumluluk taşıyacağı, bu nedenle hakkaniyete uygun olarak tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle, davanın kısmen kabulüne, 100.000,00 TL'nin, dava tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı tarafça konusu "G.. M.." adlı belgeselin 01.02.2007 tarihli sözleşmeyle televizyonda yayın hakkı davacıya devredildikten sonra, bu kez 23.03.2007 tarihli ihtarname ile televizyonda yayın hakkına sahip olunmadığı, bu durumun esaslı hata niteliğinde olduğu gerekçesiyle yayın sözleşmesi feshedilmiştir. Mahkemece, davalının sözleşmesel olarak davacı zararlarından sorumlu tutulması gerektiği benimsenmiş ve aynı şekilde davacının da sözleşmeyle devraldığı televizyonda yayın hakkının mevcut olup olmadığını denetlememekle kusurlu olduğu gerekçesiyle B.K. 42 ve 43. maddeler uyarınca tazminat miktarında indirim yapılmış ise de; 5846 sayılı FSEK'nın 53. maddesi uyarınca, mali bir hakkı başkasına devreden veya kullanma ruhsatını veren kimse, iktisap edene karşı hakkın mevcudiyetini (818 sayılı) Borçlar Kanunu'nun 169 ve 171 inci maddeleri hükmünce zamindir.(TBK 191 ve 193. Maddeleri)

Somut uyuşmazlıkta, davalının FSEK'nın 53. madde uyarınca tekeffül (garanti) hükümleri nedeniyle davacının uğradığı gerçek zararın tazmini ile sorumlu olacağı gözetilmeksizin tazminatta indirim yapılması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yarına bozulması gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı tarafça yayın sözleşmesinin iptali nedeniyle yapılan giderler ve yoksun kalınan kazanç kalemi olmak üzere müspet ve menfi zararın tazmini istenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalının FSEK'nın 53. madde uyarınca tekeffül (garanti) hükümleri nedeniyle davacının uğradığı gerçek zararın tazmini ile sorumlu olacağı gözetilmeksizin tazminatta indirim yapılması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yarına bozulması gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı tarafça yayın sözleşmesinin iptali nedeniyle yapılan giderler ve yoksun kalınan kazanç kalemi olmak üzere müspet ve menfi zararın tazmini istenmiştir.

Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetince düzenlenen raporda; davacının zarar kalemi olarak talep ettiği dava dışı STR Medya Ajans A.Ş. tarafından düzenlenen fatura karşılığı tanıtım hizmeti bedelinin uyuşmazlık konusu belgeselin niteliği itibariyle olağan ücret sayılamayacağı, aynı şekilde yine belgesel için dava dışı Atasay Kuyumculuk San. Tic. A.Ş. ile yapılan sponsorluk hizmet bedelinin de söz konusu belgesel ile orantılı olmadığı mütalaa edilmiştir. Bu durumda mahkemece anılan fatura ve sözleşme ile kararlaştırılan bedellerin rayice uygun olup olmadıkları hususunda içlerinde reklamcı ve televizyon yayıncısı bilirkişilerin de bulunduğu yeni bir bilirkişi heyetinden görüş alınarak ve bu hususta davacının gerçek zararının belirlenerek hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17320, Karar No: 2014/7434, Tarih: 14.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17320 E.  ,  2014/7434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/180233

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2012

NUMARASI : 2010/1029 (E) ve 2012/222 (K)

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede,

Açılan kamu davasının niteliği ve suç tarihine göre, sanıklara atılı eylemin 15.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5752 sayılı yasayla değişik 4733 sayılı kanununa muhalefet oluşturacağı, doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğünün 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma hakkı ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine yapılan incelemede,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında dava konusu sigaraları içmek için aldığını belirtmesi karşısında, tutanak tanıkları çağırılıp dinlenilerek sanığın sigaraları satıp satmadığı hususu açıklattırıldıktan sonra, hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun bozma kararına katılmakla birlikte mahkemece bozma sonrası yapılacak yargılama sonunda mahkumiyet hükmü verilmesi halinde aşağıdaki nedenlerle de hükmün bozulması gerektiği görüşündeyiz.

Sanık hakkında, yurda kaçak yollardan giren 9 paket sigarayı tezgahında sattığından bahisle cezalandırılması için kamu davası açılmış, mahkemece sanığın neticeten 1 yıl 8 ay hapis ve doğrudan verilen 1000 TL para cezası ile cezalandırılmasına ve şartları olmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vermiştir.

Sanık hakkında, yurda kaçak yollardan giren 9 paket sigarayı tezgahında sattığından bahisle cezalandırılması için kamu davası açılmış, mahkemece sanığın neticeten 1 yıl 8 ay hapis ve doğrudan verilen 1000 TL para cezası ile cezalandırılmasına ve şartları olmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vermiştir.

Bir kaçakçılık davasıyla ilgili olarak, Yargıtay Ceza Genel kurulunun 20.06.2011 gün ve 2011/7-135 E, 2011/140 karar sayılı oybirliği ile anılan kararında; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biriside mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesidir. Zararın belirlenmesinde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla tespite çalışmamalıdır. Bazı olaylarda zararın miktarı herkes tarafından kolaylıkla belirlenebilmesi olanaklı ise de, bazı olaylarda zararın belirlenmesi teknik bilgi gerektirdiğinden, ancak konunun uzmanı bilirkişiler aracılığıyla belirlenebilmektedir. Bu gibi durumlarda zararın miktarı hakim tarafından belirlenemiyorsa bilirkişi incelemesi yaptırılmalı ve sanıktan belirlenen bu miktar zararı giderip gidermeyeceği açıkça sorulduktan sonra sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı tartışılmalıdır. Suça konu eşyaların teknik bir konu olan ve yıllara göre değişkenlik arzeden gümrüklenmiş değerlerini basit bir araştırmayla öğrenmesinin olanaklı olmadığı gözetilerek, mahkemece sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerekmektedir. Denilmektedir.

Genel Kurulca belirlenen ilkeler doğrultusunda somut olay incelendiğinde; Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesine göre, sanığın sattığı kaçak eşyanın CİF DEĞERİNİN 7.47 TL DEVLET ALACAKLARI TOPLAMININ 42.03 TL OLDUĞU SAPTANMIŞTIR.

Yargılama sırasında giderilmesi gereken kamu zararının 42,03 Liradan ibaret olduğu açıkça bildirilmiş olması halinde, sanığın bu parayı ödeyecek ve kamu zararını giderecektir. Başka engeli de görünmediğinden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilecektir. Sanığın eyleminin yaptırımının 2 yıldan 5 yıla kadar hapis ve 10000 güne kadar para cezası olduğu gözönüne alındığında, sanığın, 42 lira gibi küçük miktardaki parayı ödememesi düşünülemez. Bu basit muhakemeyi yapamayan sanığın cezai ehliyetinin olmaması gerekir. Halbuki sanığın ceza ehliyetinin varlığı kabul edilmiş ve sanık cezalandırılmıştır. Bu kez akla gelen husus, sanığın belirtilen konularda yeterince bilgi sahibi olmadığıdır. Yeni Ceza Kanunu ve Ceza Muhakemesi Yasasının temel felsefesi sanıkların her türlü haklarının hatırlatılması ve onların bilgilendirilmesi yönündedir. Kamu zararını gidermek isteyip istemediği sanıktan açıkça sorulması gereklidir. Çağdaş devlet vatandaşının bilgisizliğinden yararlanıp onu cezalandıran devlet değildir.

Açıklanan nedenlerle, hükmün bu değişik gerekçeylede bozulması gerektiği düşüncesindeyiz.

KARŞI OY

Dosya kapsamı ve resmi görevli kolluk güçlerinde düzenlenen olay tutanağı incelendiğinde, sanığın karton kutu üzerinde kaçak sigara satarken yakalandığının sabit olması karşısında verilen mahkumiyet kararı usul ve yasaya uygun olduğundan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/965, Karar No: 2022/1567, Tarih: 22.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/965 E.  ,  2022/1567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurususun esastan kabulüne ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine ilişkin karar davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 18.07.2011 tarihinde maden sahasının satış ve devri hususunda sözleşme imzalandığını, sözleşmenin tek nüsha yapıldığını, müvekkili şirkette sözleşme fotokopisi bulunduğunu, KDV'nin esas bedele dâhil olmadığının taraflar arasında kararlaştırılmasına rağmen davalının KDV bedelini ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla devir sözleşmesindeki KDV bedeli olan 124.000TL'nin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan sözleşme bedeline sözleşmenin 3.5. maddesi gereğince KDV’nin dahil olduğunu, sözleşmeye yazılanlar dışında bir yeni şey eklendiği zaman söz konusu ibarenin altına tarafların imza ya da paraf atması gerektiğini, tek taraflı olarak ilave edilen “KDV dahil değildir” ibaresinin davalı şirketi bağlamayacağını, bedele ilişkin olarak davacı tarafından davalıya fatura gönderilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 12.09.2017 tarihli ve 2015/916 E., 2017/623 K. sayılı kararı ile; taraflar arasında 18.07.2011 tarihinde tek nüsha olarak ve davalı tarafça saklanmak koşuluyla sözleşmeye konu maden sahasının ... Madencilik A.Ş.'ye satış ve devri ile ilgili sözleşme imzalandığı, sözleşmeye esas bedelin 420.000USD olduğu, sözleşme aslının altına ... unvanı ve imzasının bulunduğu yerde "? Anlaşmamızda bu şartım yoktu. KDV dahil değildir" el yazısının bulunduğu, davacı tarafça sözleşme aslına ihtirazi kayıt konulduğu, taraflarca imzalanan sözleşmenin davalı tarafın bilgisi ve rızası ile bu şekilde kabul edilip saklandığı, ihtirazi kaydın bu şekilde kabul edilmiş olduğu, maden sahasının devir ve satışının yapıldığı, sözleşmeye esas bedel olan 420.000USD'ye ilave olarak davalının KDV ödemesi yapmak zorunda olduğu gerekçesiyle sözleşme tarihi itibariyle USD efektif satış kurundan hesaplanan KDV'nin 124.740TL olduğu fakat taleple bağlılık ilkesi gereği 124.000TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

7. ... Asliye Ticaret Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.

8. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 09.05.2019 tarihli ve 2018/940 E., 2019/666 K. sayılı kararı ile; taraflar arasında, dava konusu maden sahası satışı ve devrine ilişkin adi yazılı sözleşmenin 18.07.2011 tarihinde imzalanmış olduğu, sözleşmenin "3.5-Sözleşmeye dair vergiler" başlığı altındaki kısmında ''Bunun yanı sıra esas bedele KDV dahildir '' şeklinde düzenlemenin yer aldığı, sözleşmenin alt kısmında, ... isim ve imzasını yer aldığı kısımda '' ? Anlaşmamızda bu şartım yoktu. KDV dahil değildir'' şeklinde el yazılı ibare bulunduğu, sözleşmeye el yazısıyla sonradan eklenen bu ibarenin, sözleşmenin tadili ve değiştirilmesi niteliğinde olduğu, sözleşme hükümlerinin değiştirilmesi mahiyetindeki bu ilavenin (çıkıntının), 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 207. maddesi uyarınca ayrıca onanmış olması gerektiği, tarafların ayrıca imzalarıyla onaylamadığı bu çıkıntının davalının kabulünde olmadığından hukuken değer verilmeyeceği, sözleşmenin tek suret olması ve sözleşme aslının davalı tarafça muhafaza ediliyor olmasının da bu çıkıntıya davalının onay verdiği anlamına gelmeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

9. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

10. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/3089 E., 2021/3950 K.sayılı kararı ile;

“…Taraflar arasındaki 18.7.2011 tarihli sözleşme tek nüsha olarak düzenlenmiş ve aslı davalı tarafça muhafaza edilmiştir. Sözleşmenin "3.5-Sözleşmeye dair vergiler" başlığı altındaki kısmında '' Bunun yanı sıra esas bedele KDV dahildir ''şeklinde düzenlemenin yer aldığı, sözleşmenin alt kısmında, davacı şirket olan ... isim ve imzasının bulunduğu kısımda '' ? anlaşmada bu şart yoktu. KDV dahil değildir '' şeklinde el yazılı ibare bulunduğu görülmektedir. Davacı tarafça imza altına bu ibare eklenerek sözleşme aslına itirazı kayıt konulmuş, taraflarca imzalanan sözleşme aslının bu haliyle davalı tarafın bilgisi ve rızası ile kabul edilip saklanmıştır. Davalı şirket, itirazı kaydı kabul etmiştir. İlk derece mahkemesinin kararı yerinde olup Bölge adliye mahkemesince davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir,…” gerekçesiyle bölge adliye mahkemesi kararı bozulmuş ve dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

Direnme Kararı:

11. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 15.09.2021 tarihli ve 2021/1253 E., 2021/1064 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçesi yanında, HMK'nın 207. maddesi gereği el yazılı ilavenin hukukî sonucunun bulunmadığı, sözleşmenin ilk düzenlenen hâliyle geçerli olduğunu düşünen (bilen) davalının sözleşmeyi bu hâliyle muhafaza etmesine başkaca bir anlam atfedilemeyeceği, hiç kimsenin kanunu bilmediğini iddia ederek bundan kendi lehine bir sonuç çıkaramayacağı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

12. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

13. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; taraflar arasındaki 18.07.2011 tarihli sözleşmenin tek nüsha olarak düzenlendiği ve aslı davalı tarafça muhafaza edildiği, sözleşmenin "3.5-Sözleşmeye Dair Vergiler" başlığı altındaki kısmında ''Bunun yanı sıra Esas Bedele KDV dahildir'' şeklinde düzenlemenin yer aldığı, bu düzenlemenin altında “?”nin yer aldığı, sözleşmenin alt kısmında ise davacı şirket olan ... isim ve imzasının bulunduğu kısımda ''?Anlaşmada bu satır yoktu KDV dahil değildir'' şeklinde el yazılı ibare bulunduğu gözetildiğinde, sözleşme aslının davalı şirkette muhafaza edilmesi nedeniyle bu ihtirazi kaydın davalı tarafça kabul edildiği anlamına gelip gelmeyeceği, buradan varılacak sonuca göre davacı şirketin davalı şirketten KDV'yi ayrıca talep etme hakkının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

14. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili yasal düzenleme ve kavramların açıklanmasında yarar vardır.

15. Vergi, kamu giderlerini karşılamak amacıyla yasalarla gerçek ve tüzel kişilerden malî güçlerine göre istenen bir yükümlülüktür.

16. Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler, kişilerden kimi kamu hizmetleri karşılığında ya da bir hizmet karşılığı olmaksızın kamu gücüne dayanılarak alınan paralardır ve tüm kamu hizmetleri için yapılan giderlere ortak katılım payını ifade eder.

17. Katma Değer Vergisi (KDV) “Hizmetin yapılması, malın satılması aşamasında tüketiciden alınan ve daha sonra yükümlü tarafından beyan edilerek vergi dairesine yatırılan doğal vergi türü” (Türk Hukuk Lûgatı, Türk Hukuk Kurumu, Cilt I, Ankara 2021, s. 672-673) olarak tanımlanabilir.

18. KDV, mal ya da hizmetin üretiminden tüketiciye intikaline kadar her el değiştirme aşamasında alınan genel bir tüketim vergisidir (Canoğlu, M. Ali/ Hacırüstemoğlu, Rüstem: Vergi Uygulamaları ve Muhasebesi, ... 1990, s. 425).

19. KDV dahil vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin ortak özellikleri kamu gücüne dayanılarak tek taraflı iradeyle ve gerektiğinde zorla alınmaları, bir yasayla konulmalarıdır.

20. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (Anayasa) 73. maddesinin 3. fıkrası “Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır” düzenlemesini içermektedir.