muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9698, Karar No: 2023/3657, Tarih: 08.05.2023

5. Sanıklar ... ve ..., katılan adına 2000 li yıllarda kaydedilen yerlerin sahibinin aslında ... ... ... olduğunu, ...'ın o bölgede ... Country adlı bir site projesinin bulunduğunu, emlakçı olmaları nedeniyle orman alanı dışına çıkarılacak arazileri işgal eden kişilerden arazilerin toplanması için ... ile anlaştıklarını, kendilerinin kadastro gelmesini sağladıklarını, katılanın bu bölgede arazisi bulunmadığı halde 20 yıldır Kemerburgaz'da yaşadığı için ve ...'ın borçları olması sebebiyle arazileri alma şartlarını taşıyan katılan için mahalli bilirkişiler ve keşifler ayarlayarak masraflar yaparak bölgedeki arsaların katılan adına tescilini sağladıklarını, ...'ın sözlü olarak 920 parselden 15 dönüm yeri kendilerine hizmetleri nedeniyle verdiğini, ancak 2B kapsamındaki yerlerle ilgili kanunun gecikmesi nedeniyle bu yeri alamadıklarını, 2008 yılında ise ...'ın ölmesi üzerine katılan adına tescil edilen yerlerin katılana kaldığını, katılanın da bu yerleri sahiplenmesi sebebiyle alacaklarını teminat altına almak için durumu bilen katılanla anlaşarak suça konu sözleşmeyi ve bonoyu düzenlediklerini savunmuşlardır.

6. Katılan ise suça konu bono ve sözleşmeden haberdar olmadığını, sanıkları Kemerburgaz'da emlakçı oldukları için tanıdığını, 2000 li yıllarda adına tescil edilen yerlerle ilgili 2008 yılında sanıklara 15 dönümlük araziyi devretme taahhüdünde bulunarak bono vermesinin oluşa uygun olmadığını, üstelik adına kaydedilen yerleri mahkeme kararlarıyla aldığını, 920 numaralı parseldeki yerin zilyedi olduğu için öncelikli alım hakkına sahip olduğunu ve sanıklar ... ile ...'in yardım etmeyi teklif ettiklerini ancak bunu reddettiğini, sonrasında bu olayın vuku bulduğunu beyan etmiştir.

7. Tanık E.B. sanıklar ... ve ...'in arazi alım satımı ile ilgili katılana yardım etme teklifinde bulunarak 2.000.000,00 TL istediklerini ancak katılanın bunu kabul etmemesi üzerine ellerinde imzalı kağıdının bulunduğunu söylediklerini belirtmiştir.

8. Sanıkların katılana yardım ettiklerini belirttikleri parsellerle ilgili aralarındaki hukuki ilişkiyi ispat etmek amacıyla yargılama dosyasına aşamalarda bir kısım belgeler ibraz ettikleri, şöyle ki;

a. 21.04.2000 tarihli anlaşma başlıklı belgeye göre anlaşmanın taraflarının şirket, ... Danışmanlık ve ... Bey olarak gösterildiği, taraflar arasında gösterilen şirketin ...'a ait olduğu belirtilmesine rağmen ölen ...'ın ismi ile şirket isminin bu sözleşmede geçmediği, bir kısım parsel numaraları yazılı yerlerin tesciline ilişkin hizmet sözleşmesi şeklinde düzenlendiği,

b. 18.06.1986 tarihli noterlikte düzenlenen satış vaadi ve irtifak ... sözleşmesine göre katılanın ölen ... ve başkalarına bir kısım arsaları satmayı vaat ettiği sözleşmeyi,

c. 10.03.2000 tarihli noterlikte katılanın sanıklardan ...'a 970 parsel numaralı yerin tapu işlemleri ile ilgili verdiği vekaletnameyi,

b. 18.06.1986 tarihli noterlikte düzenlenen satış vaadi ve irtifak ... sözleşmesine göre katılanın ölen ... ve başkalarına bir kısım arsaları satmayı vaat ettiği sözleşmeyi,

c. 10.03.2000 tarihli noterlikte katılanın sanıklardan ...'a 970 parsel numaralı yerin tapu işlemleri ile ilgili verdiği vekaletnameyi,

d. Eyüp 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.1999 tarihli ve 1999/84 Esas, 1999/808 Karar numaralı 920 parsel numaralı hazineye tescil edilen arsada beyanlar hanesine katılanın şagil olarak şerh düşülmesi kararını içeren ilamı,

e. 31.12.2008 tarihli sanıklar ... ve ... ile katılan arasında akdedilen ve katılandan 15 dönümlük araziyi devralamamaları nedeniyle metrekare başına 1.750 USD olmak üzere toplam 26.250.000 USD bedelli bono verilmesini içeren sözleşmeyi,

f. Sanıkların katılandan aldıklarını belirttikleri 31.12.2008 tanzim ve 31.12.2010 ödeme tarihli 26.250.000 USD bedelli ilk cirantaları sanıklar ... ve ..., ikinci cirantaları ise sanıklar ... ve ... olan bonoyu,

Sundukları anlaşılmıştır.

9. Katılan aleyhine suça konu bono ile 17.02.2012 tarihinde başlatılan icra takibinin devam ettiği, katılanın imzaya ve borca itirazının reddedildiği, menkul ve gayrimenkullerinin haczedildiği ve menkullerinin satılarak sanıklar müdafii tarafından bedellerinin sanıklar adına tahsil edildiği anlaşılmıştır.

10. Katılanın 920 numaralı parseldeki alım hakkının 19.10.2010 ve 27.12.2010 tarihli satış vaadi anlaşmaları ile ... Holding A.Ş.'ye 4.500.000,00 TL 'ye devrettiği, 24.05.2010 tarihinde alınan muvafakatname ile devir bedelinin bakiye kısmının ödendiği, ancak sanıkların muvazaalı ve bedelsiz olarak katılanın bu şirkete devir yaptığından bahisle bu şirket ve katılan aleyhine İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesinde tasarrufun iptali davası açtıkları, bu davada ceza yargılamasının sonucunun bekletici mesele yapıldığı anlaşılmıştır.

11. Mahkemesince bozmadan önce yapılan 07.03.2014 tarihli duruşmasında suça konu sahteliği öne sürülen bono ve dayanağı olan sözleşmenin getirtilerek gözlemlenerek özelliklerinin ana hatlarıyla tutanağa geçirildiği tespit edilmiştir.

12. Mahkemece bono üzerinde yapılan kriminal incelemeler sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında; suça konu bonoda borçlu ''...'' adına atılan imzaların katılana ait olduğu fakat bu imzaların bono için değil başka amaçla atıldıkları ve atılış amaçları dışında üstteki ... ile bağlantıları koparılıp daktiloyla boş kısmın bono olarak doldurulduğu, ayrıca katılana ait imzaların belgelerdeki düzenleniş tarihi olan 2008 yılı değil de 1998 yılındaki örnek imzalarını taşıyan resmi belgelerdeki imza tarzıyla uyumlu olduğu görüş ve kanaatinin bildirilmesi, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanık anlatımları, icra dosyası, tapu kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların iştirak halinde sahte bono ile icra takibi yapmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri kabulüyle mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 17.02.2012 yerine 31.12.2008 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2. Sanıklar müdafiilerinin temyizleri yönünden; önceki hükmün aleyhe temyiz edilmesi sebebiyle kazanılmış hak bulunmadığından hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamış, ayrıca sanıkların ölen ... ilgili satış vaadi içeren bir kısım sözleşme ve vekaletnameler sundukları, sundukları bu belgelerin incelenmesinde katılanın ölen ...'a, 1986 yılında katılan adına tescil edilen parsellerle hiç ilgisi bulunmayan taşınmazlarla ilgili irtifak ... ve gayrimenkul satış vaadine ilişkin vekaletname verdiği, bu belgenin sanıkların katılandan hukuken alacaklı olduklarına ilişkin bulunmadığı, yine 21.04.2000 tarihli emlakçı sanıklar ile ölen ... arasında yapıldığı öne sürülen hizmet sözleşmesinin de katılanla hiç bir ilgisinin bulunmadığı ve katılanın bu sözleşmede taraf dahi olmadığı, bu sebeplerle temyizde öne sürülen 5237 sayılı Kanun'un 159 uncu maddesinin uygulanmamasında bir hata bulunmadığı, sanık avukatların işledikleri suçun görevleriyle ilgili olduğu ve soruşturma izni alınması gerektiği yönündeki temyizlerinin de yerinde olmadığı, zira suça konu senetten dolayı icra takibini bizzat sanık avukatların yapmadığı, sanık avukatların suça konu senedi tahsil amacıyla ciro yoluyla aldıkları, tahsil amacıyla cironun herhangi bir üçüncü kişiye yapılmasının da mümkün bulunduğu, diğer taraftan; sanık ...'nin bozmadan sonra sekiz celse duruşmaya hiç gelmediği, müdafiinin mazeret sunduğu, sanıklardan ...'in de daha önceden benzer nedenlerle reddi hakim talebinde bulunduğu ve bu talebinin hukuki süreçlerinin tamamlanarak kesinleştiği, son celsede sanık ... müdafiinin savunma yapmak üzere duruşmaya müvekkilini getirmek için süre istediği, Mahkemesince tarafların duruşmayı uzatmaya matuf eylemlerinin de özetlenerek bu talebin reddedilmesi üzerine sanık ... müdafiinin reddi hakim talebinde bulunduğu, bu talebin geri çevrilmesine karar verildiği, sanık ... müdafiinin reddi hakim talebinden sonra 7 günlük süre içerisinde itirazda da bulunmadığı anlaşıldığından reddi hakim talebinin reddinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli ve 2020/402 Esas, 2021/604 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14175, Karar No: 2010/16835, Tarih: 18.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/14175 E.  ,  2010/16835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde davalının yarattığı muarazanın men-iyle davacının kiracı olduğunun tespitine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; davacının davalı Belediyeye ait işyerini 01.01.2009 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşmeyle kiraladığı, ancak bir süre sonra davalı Belediyece sözleşmenin 5393 sayılı Belediye Kanunu uyarınca geçersiz olduğu ileri sürülerek davacıdan taşınmazı boşaltmasının istendiği, davalının kiralanan işyerini 2886 sayılı Kanun uyarınca yeniden ihale ile kiraya çıkardığı, oysa ki aradaki sözleşmenin baştan beri geçerli olduğu ileri sürülerek, muarazanın men-iyle kiracılık ilişkisinin tespitine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, davacı istemi gibi davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 8/II-1. maddesine göre; kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye, aktin feshi yahut tespit davalarıyla, bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı ve tazminat davaları ile bunlara karşılık açılacak davaların görülmesinde görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesidir. HUMK.nun 8. maddesinde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu hususlar sınırlı bir şekilde belirlenmiştir.

Davadaki istem ise; yukarıdaki maddede açıklanan şekilde bir kira tespiti davası olmayıp, yanlar arasındaki sözleşmenin baştan beri geçerli olup olmadığının ve davacının kiracılığının tespiti istemine ilişkindir. Bu durumda görev hususunun genel kurala göre belirlenmesi gerekmekte olup, davaya konu sözleşmenin süresi ve kira bedeli dikkate alındığında, bedel Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırı üzerindedir.

O halde; görev hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu gözetilerek, Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15330, Karar No: 2012/5657, Tarih: 09.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15330 E.  ,  2012/5657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2010 tarih ve 2008/35-2010/292 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde yangın sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinde 17/01/2007 tarihinde yağmur suyu tahliye borusunun tıkanması sonucu akan sular nedeni ile zarar meydana geldiğini, ekspertiz incelemesi sonucu sigortalı şirkette 19,815,95 TL zarar meydana geldiğinin tespit edildiğini, sigorta poliçesinin Ergo İsviçre Sigorta A.Ş. ile %50 müşterek düzenlenmesi nedeniyle hasar miktarının %50'si olan 9,907.00 TL'nin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, zarara sebep olan Canan Alışveriş Merkezinin %55 Genel Sigorta A.Ş., %45 Koç Alianz Sigorta A.Ş. tarafından sigortalandığını, davalıların ödeme yapmadıklarını, müvekkili tarafından poliçenin Ergo İsviçre Sigortanın poliçeleri ile birlikte düzenlendiğini, önce Ergo İsviçre Sigorta A.Ş.'nin poliçelerini düzenlemesinin beklendiğini, bu şirketin poliçeleri müvekkili şirkete ulaştıktan sonra müvekkili şirketçe poliçe düzenlendiğini, poliçe düzenlenene kadar kuverde tutulduğunu, bu sebeple sigorta başlangıç tarihiyle düzenleme tarihinin farklı olduğunu, sigorta akitlerinin şekle bağlı olmadığını ileri sürerek zararın davalılardan ödeme tarihi olan 10/05/2007 tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Genel Sigorta A.Ş, vekili, Canan Alışveriş Merkezinin yangın mali mesuliyet sigorta poliçesi ile %45 oranında müşterek sigorta hükümlerine göre sigorta edildiğini, TTK'nın 1295/3 maddesi gereğince sigortacının sorumluluğunun primin ilk taksidinin ödendiği tarihte başlayacağını, davacıya ait poliçenin 14/03/2007 tarihinde tanzim edildiğini ve ilk taksidin 30/03/2007 tarihinde yani olayın meydana geldiği 17/01/2007 tarihinden sonra tahsil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Alianz Sigorta A.Ş., davacı tarafından poliçenin 14/03/2007 tarihinde düzenlendiğini, olay tarihinden yaklaşık 2 ay sonra poliçe düzenlenmiş olmakla TTK'nın 1279. maddesi gereğince mukavelenin hükümsüz olduğunu, poliçenin rizikodan sonra düzenlendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Canan Alışveriş Merkezi vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Alianz Sigorta A.Ş., davacı tarafından poliçenin 14/03/2007 tarihinde düzenlendiğini, olay tarihinden yaklaşık 2 ay sonra poliçe düzenlenmiş olmakla TTK'nın 1279. maddesi gereğince mukavelenin hükümsüz olduğunu, poliçenin rizikodan sonra düzenlendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Canan Alışveriş Merkezi vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ilk pirimin tahsil tarihi olan 14/03/2007 tarihinden önce 17/01/2007 tarihinde gerçekleşen hasarın %50'si olan 9,907,97 TL'nin sigortalıya hatır ödemesi olarak ödendiği, sigortalı işyerinde 17/01/2007 tarihinde yağmur suyu tahliye borusunun tıkanması sonucu akan sular nedeni ile zarar meydana geldiği, sigorta poliçesinin Ergo İsviçre Sigorta A.Ş. ile %50 müşterek düzenlenmesi nedeniyle hasar miktarının %50'si olan 9,907.00 TL'nin davacı tarafından ödendiği, poliçenin tanzim tarihi 14/03/2007 olup hasar tarihinin ise 17/01/2007 olduğu, hasarın %50'si olan 9.907,97 TL nin hatır ödemesi olarak yapıldığı, dolayısıyla halefiyet ve rücu şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33983, Karar No: 2014/34045, Tarih: 24.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/33983 E.  ,  2014/34045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/41614

MAHKEMESİ : Görele(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2011

NUMARASI : 2009/454 (E) ve 2011/432 (K)

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.