muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7670, Karar No: 2015/11765, Tarih: 24.03.2015

Davacı işçi 5620 sayılı Yasa’nın yürürlüğünden sonra işe alınmış ve belediye meclisi tarafından vizeleri alınmak suretiyle aralıksız çalıştırılmıştır. Öte yandan davacının sürekli işçi kadrosunda olmadığı ve fiilen aralıksız çalışmış olsa da geçici işçi statüsünde olduğu mahkemenin de kabulündedir. Mevcut statüsüne göre ve 5620 sayılı Yasa hükümlerine göre davacı işçinin bir yılda 5 ay 29 günde fazla süreyle çalıştırılması yasaktır. Bu nedenle davacı işçinin iş sözleşmesinin askıya alınması suretiyle işverence feshi, sözü edilen Yasa gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Davacının işyerinde daha önce aralıksız çalıştırılmış olması, işverence kadro tahsis edildiği ve sürekli işçi statüsüne geçirildiği sonucunu doğurmaz. Yine 5620 sayılı Yasa’nın amir hükümlerine aykırı şekilde yılda 6 aydan az çalıştırma koşuluna uyulmaksızın işçi çalıştırılmış olması, bundan sonraki dönemde de Yasa’ya aykırı şekilde işçi çalıştırmanın gerekçesi olamaz. Davalı işverenin somut olayın özelliğine göre askıya alma şekliyle gerçekleştirdiği fesih işlemi, 5620 sayılı Yasa hükmü gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Bu noktada usulüne uygun şekilde işçiye bildirilen ve geçerli nedeni haiz fesih sebebiyle davacının işe iade isteğinin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 24/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1400, Karar No: 2023/12505, Tarih: 19.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/1400 E.  ,  2023/12505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/715 E., 2019/897 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Söke Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.04.2018 tarihli iddianamesi ile; suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Söke Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2018 tarihli ve 2018/280 Esas, 2018/424 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.04.2019 tarihli ve 2019/715 Esas, 2019/897 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğu, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğu, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Şikâyetçi ...'ın olay tarihinde gece vakti evinde bulunduğu sırada geçici olarak aynı evde yaşadığı tanık M. Ç.'nin oğlu suça sürüklenen çocuk ...'ın da eve geldiği, mutfaktan aldığı bıçaklardan birinin belinde diğerinin ise elinde olduğu sırada şikâyetçiye ''seni deleceğim, bana cep telefonunu versene'' dediği, şikâyetçinin olumsuz yanıtı üzerine "hiç kıvranma seve seve vermezsen s..ke s..ke vereceksin'' dediği, suça sürüklenen çocuğun zarar vermesinden korkan şikâyetçinin cep telefonunu verdiği, suça sürüklenen çocuk aynı gece kolluk tarafından yakalandığında üst aramasında suça konu cep telefonunun ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2. Şikâyetçinin beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Suça sürüklenen çocuk savunmalarında "mutfaktan bıçak aldığım doğrudur ancak bıçağı kimseye doğrultmadım. telefonu bıçakla tehdit ederek almadım." demek suretiyle üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Tanık M.Ç.'nin "Oğlum, ...’den kız arkadaşı ile konuşmak için telefonu istedi, ... kabul etmedi, aralarında tartışma çıktı. O sırada ben ...’un elinde bıçak gördüm ancak çakı ile ...’e bir şey yaptığını görmedim, ... ,...’in kendi rızası ile verdiği telefon ile evden ayrıldı." şeklinde beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1- Olay ve Olgular başlığı altında (1) paragrafında izah edildiği şekilde gerçekleşen suça sürüklenen çocuğun eyleminin silahla, konutta, gece vakti gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentlerinin ihlal edilmesi suretiyle birden fazla nitelikli halin aynı anda gerçekleştiği belirlendiğinden, aynı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun teşdiden cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Şikâyetçinin beyanları, suça sürüklenen çocuğun "mutfaktan bıçak aldığım doğrudur ancak bıçağı kimseye doğrultmadım. telefonu bıçakla tehdit ederek almadım." şeklindeki tevil yollu ikrar içeren savunması, tanık M.Ç.'nin "Oğlum, ...’den kız arkadaşı ile konuşmak için telefonu istedi, ... kabul etmedi, aralarında tartışma çıktı. O sırada ben ...’un elinde bıçak gördüm ancak çakı ile ...’e bir şey yaptığını görmedim, ... ,...’in kendi rızası ile verdiği telefon ile evden ayrıldı." şeklindeki beyanları ve kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar karşısında, suça sürüklenen çocuğun nitelikli yağma eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.04.2019 tarihli ve 2019/715 Esas, 2019/897 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Gerekçe bölümünün (1) inci paragrafında belirtilen eleştiri dışında başkaca hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5604, Karar No: 2019/71, Tarih: 14.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5604 E.  ,  2019/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : B.... Makine Lojistik San. ve Tic. A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir,

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2159, Karar No: 2022/6015, Tarih: 07.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/2159 E.  ,  2022/6015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri, vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek

1- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

a) 213 sayılı Kanun'da 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle 359. maddedeki suçlar yönünden genel olarak vergi ziyaı (kaybı) suçun unsuru olmaktan çıkarılmış, ancak anılan Kanun maddesinde (359/a-1) düzenlenen “defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek” suçu yönünden eylemin “vergi matrahının azalması sonucunu doğurması” şartı muhafaza edilmiştir. Suçun oluşması için, tutulması gereken yasal defter ve belgelerin varlığının, noter tasdik kayıtları veya başka şekilde sabit olması ile birlikte, hesap ve işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka ortamlarda da tutulmasının gerektiği, bu kapsamda tutulması zorunlu olan yasal defter ve kayıtlar ile suça konu defter ve kayıtların, konusunda uzman bilirkişi heyetine incelettirilerek vergi matrahının azaltılmasına sebebiyet verilip verilmediğinin tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi yasaya aykırı,

b)Kabule göre de ;5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 06.09.2019 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6906, Karar No: 2021/5185, Tarih: 13.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/6906 E.  ,  2021/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Dava, meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı HMK’nın davadan feragat ve davayı kabulün zamanını düzenleyen 310. maddesinde feragat ve kabulün hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabileceği, feragat veya kabulün hükmün verilmesinden sonra yapılması halinde taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosyanın kanun yolu incelemesine gönderilmeyeceği ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verileceği, feragat veya kabulün dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması halinde ise Yargıtay‘ın temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye göndereceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemiz’e gelmesinden sonra vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi de bulunan davacı vekilinin 17/03/2021 tarihli dilekçesi ile “%11,20 meslek hastalığı maluliyet oranı nedeniyle görülmekte olan davamızdan; ileride maluliyet oranının artması durumunda dava açma hakkımız saklı kalmak üzere müvekkilimin %11,20 meslek hastalığı maluliyet oranına dair ödeme yapılması nedeniyle feragat ediyoruz.” şeklinde davadan feragat beyanında bulunduğu anlaşılmakla dosyanın 6100 sayılı HMK’nın 310/3. maddesi gereğince değerlendirme yapılmak üzere Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20378, Karar No: 2018/12960, Tarih: 07.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/20378 E.  ,  2018/12960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı adına Finansbank şubesine davalılardan ... şirketi tarafından 11.05.2011 tarihinde 7.444,69 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığının banka dekontundan anlaşıldığı belirtilmiş ise de söz konusu belge dosyada bulunmamaktadır. Ayrıca dosyanın eki olduğu izlenimi edinilmektedir. Bu nedenle taraflardan bu konuda belge olup olmadığı sorulup, bu husus netleştirilip varsa belgelerin ve dosyanın başkaca eklerinin dosyaya eklenmesi, belge veya eki yoksa bu hususun tutanağa bağlanarak gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.06.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/600, Karar No: 2014/5063, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/600 E.  ,  2014/5063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma ve Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/3242, Karar No: 2023/2254, Tarih: 20.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/3242 E.  ,  2023/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SUÇ : Taksirle öldürme

İNCELEME KONUSUKARAR: İtirazın reddine ilişkin mercii kararı

Taksirle öldürme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/05/2019 tarihli ve 2019/8103 soruşturma, 2019/9084 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Denizli 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 16/07/2019 tarihli ve 2019/3443 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.03.2022 tarih ve 94660652-105-20-25392-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2022 tarihli ve KYB-2022/58966 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2022 tarihli ve KYB- 2022/58966 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2022 tarihli ve KYB- 2022/58966 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"...Müştekinin 21/03/2019 tarihli dilekçesinde özetle, (ölen) oğlu ...'in şüpheli ...'ın aile şirketinde tır şoförlüğü yaptığı, olay günü oğlunun şüpheli ile birlikte Isparta'ya gitmek için evden ayrıldığı, bir süre sonra şüphelinin abisi ...'ı arayarak ...'ın fenalaştığını söylediği, oğlunun hastanede vefat ettiği, oğlunun şüphelinin ifadesindeki gibi tır içerisinde ölmediği, oğlunun ... ile başka şahısların da bulunduğu farklı bir ortamda kriz geçirdiği, daha sonra tıra taşındığı, oğlunun hastaneye götürüldüğünde kendisine teslim edilen eşyaların ıslak olduğu, oğluna ait bir takım eşyaların bulunamadığı, özellikle cüzdanının olmadığı, şüphelinin ...'in kardeşi olan ...'e olay günü telefonla mesaj gönderdiği, söz konusu mesajda "... benim yanima gezmeye geldi tamammi yoksa yanar başımız" şeklinde ifadenin bulunduğu, şüphelinin ifadelerinin çelişkili olduğu, oğlunun hiçbir zaman uyuşturucu madde kullanmadığı, tırda yapılan incelemede herhangi bir ıslaklığın olmadığı, oğlunun cenaze namazı esnasında ... isimli şahsın, ... ile ... adlı kişilere ... ile ...'ın eve gittiklerini, evde nescafe ile birlikte uyuşturucu madde içtiklerini, ...'ın kriz geçirdiğini daha sonra ...'ı küvete sokup iki saat kadar yıkadıklarını söylediğini ancak bu bilgileri kimden aldığını söyleyemediğini belirttiği, bu nedenle şüphelinin olay günü kimlerle irtibatlı olduğuna ilişkin HTS kayıtlarının çıkarıltılması gerektiği, oğluna ait telefonun incelenmesi gerektiği şeklinde taleplerde bulunarak şikayetçi olmasını müteakip, yapılan soruşturma neticesinde, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca "Müşteki beyanı, şüpheli savunması, olay yeri inceleme raporu, otopsi raporu, ölen ve şüpheli arasındaki ilişki, tıbbi evraklar ve tüm dosya içeriğine göre, ...'in ölümü ile şüphelinin herhangi bir eylemi arasında illiyet rabıtasının tespit edilemediği, şüphelinin yüklenen suçu işlediğine dair dava açmaya yeterli şüphenin bulunmadığı, yine olayın gelişimi ile mevcut deliller itibariyle şüphelinin ölene uyuşturucu madde temin ettiğine yönelik de dava açmaya yeterli maddi bir delilin elde edilemediği" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği anlaşılmış ise de;