muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17371, Karar No: 2014/9099, Tarih: 09.05.2014

Mahkemece, davacı ile davalıların murisinin 1/2'şer paylı mülkiyet üzere malik oldukları taşınmazdaki fiili durumun sonucu değiştirmeyeceği ve 3194 sayılı İmar Yasa'sına göre ruhsatsız olan ve ifrazı mümkün olmayan bu taşınmazdaki muhdesat ve eklentileri için ancak faydalı ve zaruri masraf isteyebileceğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı tarafından bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; davaya konu 221 ada 16 nolu parsele ilişkin çap kaydı getirilmiştir. Davacının bu taşınmazdaki 1/2 payı 26.08.1998 tarihinde, bahçeli kargir ev niteliğiyle satıcı İbrahim oğlu Ayhan Şimşir'den 3.100 TL bedelle satın almıştır. Öteki 1/2 pay ise intikal yoluyla 03.04.1997 tarihinde N.. B.. adına tescillidir. Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasının İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/1566 esasında kayıtlı ve derdest olduğu anlaşılmıştır. İnegöl Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 19.11.2012 gün ve 25 nolu yazısından; taşınmazın 1/1000'lik imar planı kapsamında olduğu, bitişik nizam üç katlı imarlı olduğu ve ifrazının mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Davalıların murisine ilişkin hasımsız veraset belgesi dosyadadır. Murisleri N.. B..'in ölümü ile mirasçısı sağ ve dul eşi Alp ile müşterek çocukları Firdevs, Faik ve G.. B..'in kaldıkları belirlenmiştir. 03.09.1998 tarihli İ.. Y.. imzası taşıyan ve asıl belgede ise N.. B..'in ıslak imzasını taşıyan “gayrimenkul kullanım hakkı sözleşme ve taahhütnamesi” aslı ve fotokopisi dosyadadır. Yapılan incelemede: 221 ada 16 parseldeki iki katlı kargir evin kullanımında anlaştıklarını, bahçeye yeni bir bina inşa edilmeyeceğini, ancak kömürlük, odunluk ve benzeri ilaveler yapabilecekleri vs. yazılıdır. Bu sözleşme tarafların bilgisi ve kabulündedir. Dosyada mevcut 04.03.2013 havale tarihli inşaat bilirkişisi R. G.'nün raporundan: taşınmaz üzerindeki iki katlı ahşap binanın giriş katına, ekli krokide görüldüğü üzere davacının mutfak, yatak odası, banyo, wc ve koridordan müteşekkil ilave inşaatı yaparak, ana yapının giriş katına eklediği, böylece eski binanın giriş katındaki eski bağımsız bölümün kullanım alanını genişlettiği, bu eklentilerin ana yapıdan ayırt edilemeyeceğinden faydalı ve zaruri masraf olarak nitelenemeyeceği; eş anlatımla, davacının bu ana yapının eklentileri konumundaki bu imalatlar yönünden davasının kabulüne karar vermek gerekirken; somut olaya uygun düşmeyecek gerekçelerle davanın reddi isabetsizdir. Davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan gerekçelerle BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2704, Karar No: 2024/3356, Tarih: 11.06.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/2704 E.  ,  2024/3356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2165 E., 2023/489 K.

DAVA TARİHİ : 19.02.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/63 E., 2021/22 K.

Taraflar arasındaki ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin paydaşı olduğu dava konusu 2427 ada 2 parsel sayılı taşınmazda 25.09.2018 tarihli satış işlemleriyle davalıya satılan hissenin ön alım hakkı nedeniyle müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; 27.03.1957 tarihli ve 12/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça belirtildiği gibi, aradaki işlemin satış olarak nitelendirilemeyeceğini, davalı müvekkili ile temlik edenler arasında anne/baba-kız ilişkisi bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile satıcı ... Gıda Paz. San ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ve tek ortağı olan tanık Mehmet Demir'in davalının babası olduğu, davalının dava dışı temlik eden şirket sahibi olan Mehmet Demir'in tek çocuğu olduğu, 27.03.1957 günlü ve 1956/12 Esas, 1957/2 Karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere davaya konu temlikin dava dışı şirket sahibi baba ve davalı olan çocuğu arasında gerçekleştiği, yapılan temlikin hibe amacı ile yapıldığı, gerçek bir satış olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; yerel mahkemenin gerekçesinin dayandırdığı içtihadı birleştirme kararı özel kişilere ilişkin olup somut olayda tasarruf işlemi bir tüzel kişi olan anonim şirket ile özel kişi arasında gerçekleştirildiğini, davacı ile davalı arasında akrabalık ilişkisi söz konusu olamayacağı da dikkate alınarak ret kararının istinaf incelemesi neticesinde kaldırılarak haklı davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, mahkemece yeterli inceleme yapmaksızın davanın reddine karar verildiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili karara yönelik temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 732, 733 ve 734 üncü maddeleri, 20.03.1957 tarihli ve 1956/12 Esas, 1957/2 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27770, Karar No: 2014/3390, Tarih: 13.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27770 E.  ,  2014/3390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/273-2012/506

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine dosyaya getirtilen İspir İlçesi Çamlıkaya Belediyesinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8967, Karar No: 2016/8214, Tarih: 21.09.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/8967 E.  ,  2016/8214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işleme amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, resmi belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karamürsel ilçesinde faaliyet gösteren ...Eczanesi personellerinin eczacı, doktor, hastane çalışanları ve ilaç mümessillerinden oluşan sanıkların bir suç örgütlenmesi çatısı altında faaliyetlerde bulunarak haksız kazanç elde etmek amacı ile hak sahiplerinin gıyaplarında reçete ve rapor çıkarttıkları bu reçeteler üzerinden kuruma fatura ettikleri ilaçları gerçekte hastaya eksik verdikleri yahut hiç vermedikleri, bir kısım reçetelerin muayene dışı tanzim edilerek ilaç çıkartıldığı ve bu şekilde haksız menfaat temin ettikleri iddia olunan olayda;

1- Tüm sanıklar hakkında TCK 220/1-2. maddeleri uyarınca suç örgütü kurma-yönetme ve üye olma suçlarından verilen beraat kararlarının temyizen incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.02.2013 tarih ve 6-1490/59 sayılı kararında açıklandığı üzere, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve üye olma suçları kamunun güvenliğine karşı işlenen suçlardan olup dolandırıcılık suçunu işlemek amacıyla kurulan örgütün eylemleri nedeniyle ... ile Sosyal Güvenlik Kurumunun doğrudan zarar görmeleri ve davaya katılmaları da mümkün olmadığı; bu suçlar yönünden usule aykırı olarak verilen katılma kararının da hukuken temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından katılan kurumlar vekillerinin temyiz inceleme başvurusunun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat karararının temyizen incelenmesinde;

Sanıkların cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurumlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15763, Karar No: 2015/29213, Tarih: 07.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/15763 E.  ,  2015/29213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/88006

MAHKEMESİ : Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2012

NUMARASI : 2010/633 (E) ve 2012/19 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanıkların dosya arasında bulunan adli sicil kayıtlarının incelenmesinden,suç tarihi itibariyle 3167 sayılı Yasaya muhalefetten ibaret geçmiş hükümlülüklerinin bulunduğu, adli sicil kaydındaki bu ilamların TCK'nun 51. maddesinin uygulanmasına engel mahiyette bulunmadıkları gözetilmeden,temel ceza alt sınırdan tayin edilen ve duruşma sırasındaki hal ve tutumları lehe değerlendirilerek TCK'nun 62. maddesi ile cezalarından indirim yapılan sanıklar hakkında bu kez “... daha önceden çeşitli suçlardan mahkum oldukları, almış oldukları cezalara rağmen ıslah olmadıkları, suç işlemeye devam ettikleri, cezalarının ertelenmesi halinde ileride suç işlemekten çekinecekleri yönünde mahkemede vicdani kanaat oluşmadığından...” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

2-Tatbike medar imza örneği olarak ibraz edilip adli emanete alınan çek-senet not defteri ile karar defterinin sahibine iadesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yeralan hak yoksunluğunun sanıkların sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9396, Karar No: 2017/15353, Tarih: 07.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/9396 E.  ,  2017/15353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 07.11.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedelleri tahsil ettiğini, bu bedellerin iadesi için başlatılan takibe davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu, müvekkili davalının dağıtım şirketi olmadığını, tedarik şirketi olduğunu, davalı şirketin yalnızca davacının ihtiyacı olan elektrik enerjisinin tedarikinden sorumlu olduğunu, dağıtım, iletim ve kayıp kaçak bedellerini davacıdan tahsil ederek dağıtım şirketine her ay düzenli olarak ödediğini, husumetin dağıtım şirketi olan ...'a yönetilmesi gerektiğini,istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2015/638 esas sayılı icra dosyasına vaki itirazın kısmen iptali ile takibin 24.804,45 TL asıl alacak üzerinden, takip talebindeki koşullarla devamına, asıl alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatına ilişkin yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatına ilişkin yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13979, Karar No: 2024/21787, Tarih: 27.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13979 E.  ,  2024/21787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.07.2024

SAYISI : 2023/973 E., 2024/2131 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.07.2024 tarihli ve 2023/973 Esas, 2024/2131 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 05.07.2024 tarihli ve 2023/973 Esas, 2024/2131 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tarsus 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5141, Karar No: 2015/10150, Tarih: 13.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/5141 E.  ,  2015/10150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/4433

Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak ve bulundurmak, 2313 sayılı Kanuna aykırılık ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanık M.. A..'ın yapılan yargılanması sırasında; Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Kale Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kale Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/12/2014 gün ve 2014/218 E. 2014/259 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.