muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2419, Karar No: 2014/13301, Tarih: 02.12.2014

. Davacı ise taşınmazları o dönemde intifa hakkı sahibi olan ve kiracılık sıfatı bulunan davalı şirket ile akdettiği kira sözleşmeleri gereğince kiracı ( alt kiracı ) sıfatı ile kullanmıştır. Ancak yukarıda açıklandığı üzere, tahliye davası sonucu davalı şirketin kiracılık sıfatı sona erdiği gibi, intifa hakkının terkini ile de taşınmaza ilişkin tasarrufta bulunma hakkı da ortadan kalkmıştır. Diğer bir deyişle, davacı şirketin davalı şirketle akdettiği kira sözleşmeleri dayanaksız kalmıştır. Davalı şirketin kiracılık sıfatının sona ermesi ile alt kiracı durumunda bulunan davacının yapmış olduğu alt kira sözleşmesi de kendiliğinden sona ermiştir. Gelinen noktada davacının taşınmazlarda bulunmasının haklı, meşru ve hukuki bir gerekçesi kalmamıştır. Dolayısıyla taşınmazların maliki durumunda bulunan davalı belediyenin mülkiyet hakkının kendisine verdiği tüm yetkileri kullanarak taşınmazın tahliyesini istemesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Her ne kadar davacı tarafından davalı şirketin davalı belediyenin kendisinin bünyesinde kurulmuş bir şirket olduğu davalıların danışıklı şekilde kendisinin tahliyesini sağlamak amacıyla ortak hareket ettikleri, iyi niyetli olmadıkları, hatta söz konusu tahliye kararının temyiz edilmeksizin kesinleştirildiği iddia edilmiş ise de, davacı şirketin yapmış olduğu kira sözleşmeleri dolayısıyla uğramış olduğu bir zarar varsa bunu taşınmazları kendisine kiraya veren davalı şirketten talep edebilir. Ne var ki, bu durum davacı şirketin taşınmazlarda kiracı olduğu ve kiracılığını sürdürdüğü anlamına gelmez. Bu nedenle mahkemenin davanın reddine karar vermesi gerekirken, yazılı gerekçe ve hatalı nitelendirme ile hüküm kurması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 02/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15457, Karar No: 2011/1765, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15457 E.  ,  2011/1765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmış olup, hükme esas alınan rapor, taşınmaz üzerindeki bina ve müştemilatına resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yönünden doğru ise de zemin bedelinin tespiti bakımından geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1373, Karar No: 2024/4363, Tarih: 26.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1373 E.  ,  2024/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/276 E., 2022/349 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

1-Davacı idare tarafından damgasız ağaçların kesilmesi nedeniyle oluşan zararın tahsili istemli açılan davada mahkemece yapılan yargılama sonunda, ceza dosyasından verilen karar gerekçesi incelendiğinde olay mahallinde suç unsuru tespiti maksadıyla 04.05.2015 tarihinde keşif yapıldığı ve kesilen ağaçların adeti ve metreküpünün tespit edilemediği, ceza dosyasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, mahkemece de mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, aradan geçen yaklaşık 5 yıl sonunda ağaçların dip kütüklerinin çürümeye başladığı, damga izlerinin belli olmadığı, ayrıca dava konusu kesimden sonra da başka kooperatiflerce de kesim yapıldığı, bu hali ile damgasız kesilen ağaçların tespitinin yapılamadığı, dosya içerisinde bulunan orman bilirkişisi raporunda tazminat hesabı yapılmış ise de, bu hesabın sağlıklı sonuç veremeyeceği, yapılan hesabın kesilen ağaçların miktarı varsayılarak hesaplandığı, damgasız kesilen ağaçların miktarının birebir tespitinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesinin bozma üzerine verdiği iş bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriğinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine kesildiği iddia edilen damgasız ağaçlara dair şüpheden uzak, kesin delil ibraz edilemediği, davacının davasını ispat edemediği anlaşıldığından davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkeme kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8518, Karar No: 2016/10953, Tarih: 03.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/8518 E.  ,  2016/10953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ....Köyü 100 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) yol yapılmak suretiyle fiilen el konulduğunun taraflardan,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğdayın 2008 ila 2012 yılları, çeltiğin 2011 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına asgari ve azami verimini, dekar başına ayrıntılı üretim giderini (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin ..... Müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4038, Karar No: 2019/8638, Tarih: 12.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/4038 E.  ,  2019/8638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanununun "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" kenar başlıklı 21/1. maddesinde, "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”, hükmü yer almaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Davalı ..., ... ve ...’a tebliğe çıkarılan gerekçeli karara ait tebligatların usulsüz tebliğ edildiğinin anlaşılması sebebi ile dosyanın Dairemizin 29.05.2019 gün 2016/6134 Esas, 2019/4912 sayılı Kararı ile dosyanın mahalline iade edilmiş olmasına karşın; adı geçen davalılara yeniden tebliğe çıkarılan gerekçeli kararların yeniden usulsüz tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Davalı ...’ın 61, ...’ın ise 63 numaralı konutta oturduğu, her iki davalıya ait tebligatın aynı konutta oturduğunu beyan eden anne ...’a tebliğ edildiği, yine davalı ...’ın 65 numaralı binanın 1 numaralı dairede oturmasına karşın farklı adreste oturan yeğeni ...’a tebliğ edildiği anlaşıldığından ..., ... ve ...’a gerekçeli kararın tebligat zarfları üzerine gerekli uyarı konularak 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğinin sağlanması ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yeniden MAHALLİNE İADESİNE, 12.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15015, Karar No: 2017/7351, Tarih: 13.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/15015 E.  ,  2017/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve tehdit suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 16.Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2012 tarih, 2011/936 Esas ve 2012/481 Karar sayılı ilamıyla kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine Dairemizce 07/11/2016 gün ve 2014/4327 E - 2016/8376 K. Sayılı kararı ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu açısından hüküm düzeltilerek onanmış, tehdit suçu açısından hüküm bozulmuştur.

Ancak, mahkeme kararında "...50 gün karşılığı günlüğü 20 TL den hesapla 1.000 TL Adli Para Cezası ile Cezalandırılmasına" ibaresinin yer almasına ve sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin de uygulanmamasına rağmen, Dairemiz kararında "...hüküm fıkrasından "30 gün", "25 gün" ve "500 TL" adli para cezası terimlerinin... çıkartılarak, adli para cezası yönünden yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle...'' denilerek hükümde olmayan ifadelerin kullanıldığı bu şekilde maddi hata yapıldığının tespit edilmesi nedeniyle, söz konusu maddi hatanın düzeltilmesi talebiyle ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/399168 sayılı tebliğnamesi daireye gönderilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen hükümle ilgili olarak maddi hata yapıldığına dair itirazda ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden, talebin KABULÜNE,

Dairemizin 07/11/2016 gün ve 2014/4327 E - 2016/8376 K. sayılı ilamında yer alan "...hüküm fıkrasından "30 gün", "25 gün" ve "500 TL" adli para cezası terimlerinin... çıkartılarak, adli para cezası yönünden yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle..." ibaresinin çıkartılarak yerine hüküm fıkrasından "50 gün" ve "1.000 TL" terimlerinin çıkartılarak yerine "5 gün" ve "100 TL" eklenmesi suretiyle.." yazılması suretiyle maddi hatanın düzeltilmesine, ilamdaki diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için ... Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8474, Karar No: 2012/16665, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/8474 E.  ,  2012/16665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava; davacının davalı ....' de diğer davalı ... yanında geçen çalışmalarının 01.02.2000 – 01.08.2000 ve 20.06.2001 – 02.08.2001 tarihleri arasındaki dönem hariç olmak üzere 01.01.2000 – 31.12.2004 tarihleri arasında tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davalı .... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davacının 24.04.2001 – 31.12.2004 tarihleri arasında davalı ... emrinde hizmet akti ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının dava dışı işyerinden bildirilen 2000/2. dönemde 90 gün, 2000/3. dönemde ise 120 gün çalışması bulunduğu, davacının tespitine karar verilmesini talep ettiği dönemde herhangi bir işyerinde çalışmasının ve davalılar tarafından düzenlenen işe giriş bildirgesi bulunmadığı, dönem bordrolarının ve ücret bordrolarının dosya içerisine gönderilmediği, davalı ...'a ait işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alınıp alınmadığının araştırılmadığı, davalı şirketin taşıma, yükleme, boşaltma, kolileme vs. işlerinin davalı ... tarafından üstlenilmesine ilişkin 01.06.2000 – 09.02.2005 tarihlerini kapsayacak şekilde hammaliye sözleşmelerinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalı .... açısından davanın husumet yönünden reddi, üst işverenin sadece primler açısından sorumlu olduğu dikkate alındığında doğru ise de alt işveren olan davalı ...'a ait işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alınıp alınmadığı tespit edilmeden, dönem bordroları dosya arasına alınmadan, bordro ve komşu işyeri tanıkları dinlenilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınarak, öncelikle davalı ...'a ait işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alınıp alınmadığını araştırmak, bu işyerinin dönem bordrolarını dosya arasına alarak davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları ya da ilgili ... İl Müdürlüğünden gerekirse zabıta marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde bildirge tarihinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahiplerinin araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermektir.
Yargıtay — Esas No: 2013/4202, Karar No: 2014/3762, Tarih: 08.07.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4202 E.  ,  2014/3762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : 1-Maktul ...'ü kasten öldürme suçundan TCK 81/1 md., 29 md., 62 md. uyarınca neticeten sanığın 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 S.K. 13/1 md., 62 md., 50/1-a md. uyarınca neticeten sanığın 6.000 TL ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TCK 63 md. gereğince cezasından mahsup yapılmasına. Sanığın tutukluluk halinin devamına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Katılan ...'nin, sanık hakkında,6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan açılan davaya katılma ve verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin,

b)Sanık müdafiinin süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin, CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, kasten insan öldürme ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdir ve tahrike ilişkin cezalarını azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,

savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde, düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ...'nin bir nedene dayanmayan; sanık müdafiinin TCK.nun 25. ve 27.maddelerinin uygulanması gerektiğine, tahrikte indirim miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK.nun 150,234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince müdafii ve vekillerin görevlendirilmeleri ile yapılacak ödemelerin usul ve esaslarına ilişkin yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerinin ayrıntısının gösterildiği bölümdeki "zorunlu müdafii 172,00TL" ibaresinin hükümden çıkartılmasına ve yargılama giderinin tahsiline ilişkin hükmün VIII. Fıkrasındaki "693,85-TL" ibaresinin "521,85-TL" olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle düzeltilen, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan, kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin, kısmen tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA), 08/07/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1162, Karar No: 2013/17375, Tarih: 03.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1162 E.  ,  2013/17375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2012 tarih ve 2010/614-2012/361 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 30.08.2000 tarihli ve 9.000 TL bedelli çekle ilgili olarak... Mühendislik İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.'ne karşı takip başlatıldığını,... Şahin olarak bilinen diğer borçlunun işbu şirketin ortağı ve sahibi......olduğunun anlaşılamadığını, davalının borcunu ödememek için takip konusu çekte yanlış soyisim kullandığını ileri sürerek, 9.000 TL'nin 30.08.2000 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, ödeme emrini alan davalının borca itiraz etmediği gibi şirket temsilcisi ve şahsi borçlu olarak ödeme taahhüdünde bulunduğu, davaya konu çeki... Şahin olarak imzaladığı, haciz tutanağında soyadını önce Şahin olarak yazdığı sonra...olarak düzelttiğinin anlaşıldığı, bilirkişi incelemesi ile çek üzerindeki imzaların davalının eli ürünü olduğunun sabit olduğu, davalının davacıya karşı şahsen sorumluluğunun doğduğu, borç kabul edildikten sonra davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 481,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22294, Karar No: 2013/7956, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22294 E.  ,  2013/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, şikayetçi ...'dan satın aldığı 20 paket çayı motosikletine yükleyip parasını ileride park halinde bulunan arabasının yanına gidince vereceğini söyleyip inandırdığı şikayetçiyi kandırıp gitmesi; şikayetçi ...'dan satın aldığı 14 kutu boyayı motosikletine yükleyip şikayetçiden poşet isteyip, şikayetçinin dükkana girdiği sırada motosikleti ile oradan uzaklaşması; şikayetçi ...'ten satın aldığı iki adet aküyü motosikletine yerleştirip parasını aküleri aracına taktıktan sonra parasını vereceğini söyleyip birlikte gittikleri bir dükkanın önünde durup indirdiği şikayetçiye dükkanın arkasından girip kapıyı açacağına inandırıp ortadan kaybolması; şikayetçi ...'dan satın aldığı akünün parasını araca taktıktan sonra vereceğini söyleyip tanık ... ile birlikte yola çıktıktan sonra tanığı yolda indirip bir dükkandan anahtarını alıp gelmesini söyleyerek tanık dükkana girdiğinde oradan uzaklaşması; şikayetçi ...'den 7 kutu boya alıp parasını inşaatta ödeyeceğini söyleyerek tanık ... ile yola çıkıp tanığı yolda atlatıp ortadan kaybolması; şikayetçi ...'tan satın aldığı 8 kutu boyayı yerleştirmek için o an dükkana geçici olarak bakan tanık ...'dan çuval isteyip tanık içeri girdiğinde oradan kaçması şeklinde gelişen olaylarda, sanığın baştan beri parasını ödemeyi düşünmediği emtiayı şikayetçilerin iradesini fesada uğratarak teslim alıp, önceden hazırladığı mizansen çerçevesinde bir takım hileli hareketler gerçekleştirerek parasını vermeden olay yerinden uzaklaşmış olması karşısında, mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.