muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3119, Karar No: 2018/12584, Tarih: 19.09.2018

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle ......... bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, ......... bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile ......... bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Ne var ki, mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; daha önce dinlenen tanıklar da dahil olmak üzere tarafların bildirdikleri tüm tanıkların dinlenmesi, .........bırakanın diğer çocukları ile olan ilişkisi, davacılar ile arasında herhangi bir problem olup olmadığı, mal kaçırmasını gerektiren bir durum bulunup bulunmadığı, başka mal varlığı olup olmadığı hususlarının açıklığa kavuşturulması, yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca .........bırakanın asıl irade ve amacı duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30372, Karar No: 2018/3083, Tarih: 20.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30372 E.  ,  2018/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Suç tarihi haciz ihbarnamesine itiraz tarihi olan 15.11.2013 tarihi olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 02.01.2014 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekili ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11446, Karar No: 2019/2569, Tarih: 12.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11446 E.  ,  2019/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, sahte fatura düzenlemek suçundan haklarında vergi tekniği raporları düzenlenen...'den 51.000 TL değerinde 9 adet faturayı,... Otomotiv Reklam Tan. Tem. Bilg. Hizm. San Tic. Ltd. Şti.den de 43.000 TL değerinde 1 adet faturayı alıp 2008 takvim yılında vergi indiriminde kullanmak suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 11 Temmuz 2014 tarihli yazısında ... hakkında 2008, 2009,2010 dönemlerine ilişkin olarak sahte fatura düzenleme suçundan herhangi bir vergi suçu raporu düzenlenmediği ve suç duyurusunda bulunulmadığı ancak takdir komisyon kararlarına istinaden Vergi ziyaı cezalı tahriyatlar yapıldığının belirtilmesi;... Otomotiv Reklam Tan. Tem. Bilg. Hizm. San Tic. Ltd.'nin yasal temsilcisi olarak görünen ... isimli kişinin şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun 9 numaralı ekinde bulunan Vergi Denetim Kurulu Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'na hitaben yazdığı 04/06/2012 tarihli dilekçesinde, belirtilen şirketle hiç bir ilgisinin bulunmadığını, şirketin kuruluş işlemleri sırasında ibraz edilen ve adına düzenlenen nüfus cüzdanının üzerinde bulunan fotoğrafın kendisine ait olmadığını, ayrıca bu nüfus cüzdanı üzerindeki bilgilerin de gerçek olmadığını, bilgisi dışında sahte nüfus cüzdanı ile şirket kurulduğunu beyan etmesi karşısında; suça konu faturaların sahte olduğunun anlaşılması ve sanığın fatura muhteviyatı emtiaların nakledildiğine, ödemeleri yaptığına ilişkin herhangi bir belge de ibraz edememesi nedeniyle ; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın 2008 takvim yılı içerisinde birden fazla sahte belge kullanma şeklindeki eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın 2008 takvim yılı içerisinde birden fazla sahte belge kullanma şeklindeki eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 12.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7730, Karar No: 2021/12614, Tarih: 04.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7730 E.  ,  2021/12614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, Merkez İlçesi, ... Mahallesi, 966 parsel (yeni 3924 ada 1 parsel) sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde 2013 yılı itibariyle rayiç değeri ... Belediye Başkanlığı'nın 23.05.2013 tarihli yazısında 49,37 TL olduğu halde ... Belediye Başkanlığı'nın 14.04.2016 tarihli yazısında ise 24,69 TL olarak bildirildiği dikkate alındığında dava konusu taşınmazın vergi değerleri arasındaki çelişki giderilmeden emsal taşınmazdan 2.35 kat daha değerli kabul edilmesi doğru olmadığı gibi dava konusu taşınmazla, aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan ve dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/244 E.-2019/860 K. sayılı dosyasında 3821 parsel sayılı taşınmaza 05.11.2012 değerlendirme tarihi itibariyle 598TL/m2; 2018/116 E.-2020/35 K. sayılı dosyasında 3147 parsel sayılı taşınmaza 22.05.2014 değerlendirme tarihi itibariyle 534 TL/m2 değer biçildiği ve ve bu bedellerin dairemiz denetiminden geçtiği gözetildiğinde ayrılma nedeni konusunda alınan ek bilirkişi raporu inandırıcı ve yeterli görülmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/22483, Karar No: 2019/11250, Tarih: 21.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22483 E.  ,  2019/11250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde arıza teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Somut uyuşmazlıkta davacı davalıya ait işyerinde arıza teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini, davalı şirketin asıl işveren sıfatı ile talep edilen alacaklardan sorumlu olduğunu ileri sürmüş, davalı ise, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı tarafça dosyaya fesih ihtarnamesi, kaçak elektrik kullanımına ilişkin tutanak, savunma isteği yazısı, tespit tutanağı vb gibi belgeler sunulmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesine açıkça aykırıdır. Gerekçeli kararın, ilk kısmında, taraflar arasındaki uyuşmazlığın “iş sözleşmesinin işverence haksız olarak fesih edilip edilmediği, buna göre davacının talep edilen işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı” noktasında olduğu isabetle belirtilmesine rağmen, daha sonra dosya ile ilgili bulunmayan bir karara atıf yapılarak “alt işverenler ile davalı ... arasında muvazaa bulunmadığı gerekçesiyle” davanın reddine dair hüküm kurulmuştur. Somut olayda, davacının muvazaaya yönelik iddiası bulunmadığı gibi, aksine davacı taraf iş sözleşmesinin haksız feshine bağlı kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacağının yanında yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmektedir. Hal böyle iken, mahkemece tarafların iddia ve savunmaları ile dosya kapsamında bulunan deliller yöntemince değerlendirilip tartışılmadan, yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere ve dosya kapsamına tamamen aykırı bir gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17801, Karar No: 2019/32604, Tarih: 12.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/17801 E.  ,  2019/32604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Dava konusu eylemlerin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu, sanık hakkında kurulan hükmü temyize yetkisi bulunduğu gözetilerek Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanık ...'in 21.02.2011 tarihli eylemi ile ilgili temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre TAPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III) 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu, sanık hakkında kurulan hükmü temyize yetkisi bulunduğu gözetilerek Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanıklar ... ve ...'un 14.03.2011 tarihli eylemleri ile ilgili temyizine yönelik yapılan incelemede;

Davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisi olan TAPDK davadan haberdar edilmeden yargılama yapılarak hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

Dosya içinde bulunan 14.03.2011 tarihli olay tutanağında, cadde üzerinde kaçak sigara satıldığı anansu üzerine kolluk tarafından, 5 ayrı marka toplam 88 paket sigaranın bir kısmının sanık ...'un bulunduğu yerde kutu üzerinde ve kutu yanında satışa arz edildiğini bir kısmının da sanığa ait çantadan ele geçirildiğinin belirtilmesi, sanık ...'un söz konusu tutanakta imzasının bulunması ve sanıkların her ikisinin de kollukta alınan ifadelerinde yakalanan sigaraları satmak amacıyla bulundurduklarını ikrar etmeleri karşısında sanıkların davaya konu sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile atılı suçun sübuta erdiği gözetilmeden sanıkların mahkemede suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20608, Karar No: 2019/17949, Tarih: 14.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/20608 E.  ,  2019/17949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın ayrıldığı kız arkadaşı ...'un evine giderek, burada ...'nin annesi katılan ... 'i bıçakla tehdit edip hakaret ettiği iddia ve kabul olunan olayda, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, olay günü katılanın evinde misafir bulunan tanık ...'ın sanığa kapıyı açtığını, sanık geldiği esnada ...'un içerde, katılan ... 'in ise evde olmadığını, kötü birşey çıkmaması için sanığa ...'nin evde bulunmadığını söylediği sırada katılan ...'in geldiğini, sanığın katılan ...'e "kızına söyle benim peşimi bıraksın beni rahat bıraksın" dediğini, kendisinin daha sonra içeri girdiğini, içerden konuşulanları duymadığını, sanıkta bıçak görmediğini beyan etmesi, temyiz dışı katılan sanık ... 'un, sanık geldiğinde evde bulunduğunu, sanığın annesine hakaret ettiğini beyan etmesi, katılan ... ise, soruşturma aşamasında sanığın hakaret ve tehditte bulunarak gittiğini sonra bıçakla tekrar geldiğini, kovuşturma aşamasında sanığın ikinci kez geldiğinden bahsetmeyip geldiğinde kendisine hakarette bulunup bıçak çektiğini beyan etmesi karşısında; katılan, tanık ve temyiz dışı katılan sanık ... 'un aşamalarda birbiriyle uyumlu bulunmayan beyanlarının sanık savunmasına hangi nedenle üstün tutulduğu yeterince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması,

2) Kabule göre ise;

a) Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, sanığın onsekiz yaşından önce işlediği suça ilişkin olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11615, Karar No: 2015/419, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11615 E.  ,  2015/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/561-2012/740

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı elektrik faturaları yoluyla davalı dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak bedelinin iadesi için TSH Heyetine başvurmuş, hakem heyetide abonenin talebini reddetmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ve 60,96 TL kayıp-kaçak bedelinin davacıya iadesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davalı da süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Esas kararın incelenmesinde;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.