muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5207, Karar No: 2006/9297, Tarih: 07.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/5207 E.  ,  2006/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, kendi adına kayıtlı olan ve üçüncü kişiye satmış olduğu kooperatif hissesinin, davalı tarafından açılan dava sonunda üçüncü kişi adına olan tapusunun iptal edilerek davalı adına tescil edildiğini, bu nedenle alıcıdan aldığı satım bedelini iade etmek zorunda kaldığını, oysa kooperatif hissesine ilişkin tüm ödemeleri kendisinin yaptığını, davalının hiçbir katkısı olmadığını ileri sürerek bağımsız bölümün dava tarihindeki rayiç bedelinden şimdilik 10.000.000.000 Tl.nın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 10.000.00 YTL. alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. reddini savunmuştur.

Davalının hissedar olduğu kooperatife ilişkin aidatların davacı tarafından ödendiği, davalı adına olan kooperatif hissesinin bilahare davacı kocaya geçtiği ve onun tarafından üçüncü kişiye satıldığın, ancak davalı ... ... (...) tarafından, eşi ...’ün başkanı olduğu kooperatife ve hisseyi satın ... üçüncü kişiye karşı açılan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/68 esas, 1999/219 karar sayılı dava sonunda, hisse devrinin kooperatifler Kanununun 19. maddesine aykırı olması nedeniyle geçerli olmadığı, bu nedenle üçüncü kişiye satışın da geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı ...’ün kooperatif üyesi olduğunun tespitine, üçüncü kişi adına kayıtlı olan tapunun iptali ile davacı adına tesciline karar verildiği, kararın 21.9.2000 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. davacı, davalı ile evli iken kendisi adına kayıtlı kooperatif hissesinin iptali sonucu iade etmek zorunda kaldığını kooperatife yükümlülüklerin kendisi tarafından yerine getirildiğini ileri sürerek kooperatif hissesinin raiç bedeli 10.000.000.000 Tl.nın tahsilini istemiştir. Dava katkı payından dolayı alacak istemine ilişkin olup davacının evlilik birliği davam ederken çalıştığında tereddüt bulunmadığı ancak davalının da ailesinin maddi olanaklarının iyi olduğu, bankadan kredi çektiği ve dikiş dikmek suretiyle gelirinin de bulunduğu dosyadaki belge ve delillerden anlaşılmaktadır. Böyle olunca mahkemece davalının aile bütçesine katkısıyla dava konusu taşınmaz hissesinin alınmasında katkısının ne olabileceği konusunda taraf delilleri toplanıp araştırılıp gerektiğinde bilirkişi vasıtasıyla katkı oranı ve miktarı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şeklide hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı oyup bozma nedenidir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin hacrın istek halinde iadesine, 7.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16424, Karar No: 2010/514, Tarih: 28.01.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/16424 E.  ,  2010/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Davanın dayanağını oluşturan ve 6831 sayılı orman yasasının 82. maddesi uyarınca aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli bulunan 26.10.2002 tarihli suç saptama tutanağında, sanığın 1 adet 2.040 m3 kayın ağacını dikiliden kestiğini, bu ağacın düşerken diğer ağacı da kırdığını açıkça ikrar ettiğinin yazılı bulunmasına, duruşmada dinlenen imzacı tanıklar yeminli beyanlarında tutanak içeriğini aynen doğrulamalarına, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda ormandan suç konusu yapacak nitelikte ağaçların dikiliden motorlu testere ile kesildiğinin belirtilmesine ve sanığın suçtan kurtulmaya yönelik mücerret beyanlarının tutanağın aksini kanıtlayıcı bir nitelik taşımamasına göre sanığın ormandan kaçak ağaç kesmek suçunun sabit olduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2441, Karar No: 2023/1804, Tarih: 05.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/2441 E.  ,  2023/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun okul bahçesinde bulunan Atatürk büstünün etrafındaki mermere zarar verdiği iddiası ile açılan davada; suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, 18.02.2016 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmesi sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19389, Karar No: 2014/14833, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19389 E.  ,  2014/14833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/06/2012 (EK KARAR: 16.01.2014)

NUMARASI : 2012/428-2012/432

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin, abonesi olan davalıdan almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin, abonesi olan davalıdan almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 1.maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde; “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3.maddesinde; “Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan kanunun 3/d maddesinde; “Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda, davacı dağıtım şirketi (satıcı) ile davalı (abone) arasında mesleki amaçlı tarımsal sulama aboneliği sözleşmesi bulunmaktadır. Buna göre, mesleki amaçla hizmetten yararlanan davacının, yukarıda açıklandığı üzere tüketici olmadığı, dolayısıyla olayda 4077 sayılı kanun hükümleri yerine genel hükümlerin uygulanacağı ortadadır. Buna bağlı olarak, ihtilafa tüketici hakem heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır.

Buna karşın, 4077 sayılı kanunun 22/5.maddesi uyarınca, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir.

Buna karşın, 4077 sayılı kanunun 22/5.maddesi uyarınca, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir.

Bu durumda, mahkemece; 4077 sayılı kanun kapsamı içerisinde yer almayan davalı abonenin başvurusu üzerine, yetkili ve görevli bulunmayan tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın iptaline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile esasa girilerek kesin hüküm oluşturacak şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5196, Karar No: 2011/4372, Tarih: 04.04.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/5196 E.  ,  2011/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3194 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yöntemince kamu davasına kaatılmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca yakınan İnegöl Belediye Başkanlığı vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 04.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7819, Karar No: 2020/16466, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/7819 E.  ,  2020/16466 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Bursa 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre, dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması ve ücret alacağının geleceği etkileyeceğinin anlaşılması karşısında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine aykırı olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.08.2020 tarihli karar ile 02.10.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışmakta iken 696 sayılı KHK ile 375 Sayılı KHK'ye eklenen geçici 23. madde gereğince 02/04/2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi sırasında belirsiz süreli iş sözleşmesi imzaladığını, iş sözleşmesinde ücret olarak asgari ücretin % 34 fazlası olarak belirlendiğini,sürekli işçi kadrosuna geçirilirken bu haklarının da korunarak geçişinin yapıldığını, 2018 yılında bu alacak kalemlerinin ödendiğini, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından 696 sayılı KHK kapsamında taşerondan kadroya geçen işçilerin ücret, mali ve sosyal haklarını düzenleyen toplu iş sözleşmesinin yayınlandığını, bu sözleşmeye göre 01/01/2018 tarihinden başlayarak 31/12/2020 tarihine kadar ücret zamları ve mali ve sosyal hakların türü ve miktarının belinlendiğini, davalı kurum tarafından 2018 yılı içinde belirlenen ücret zammı, mali ve sosyal hakların davacıya ödendiğini, ödenen alacak kalemlerinin yol ücreti, yemek ücreti, aylık ücret (asgari ücretin % 34 fazlası), resmi tatil çalışması ücreti, fazla mesai çalışması ücreti, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı 2018 yılına ait ücret zammı, mali ve sosyal haklardan oluştuğunu, ancak 01/01/2019 tarihinden itibaren davacının maaşlarının eksik ödendiğini, bu durumun İş Kanunun 22. maddesi kapsamında iş sözleşmesinin içeriğinin işçi aleyhine değiştirilmesi anlamına geldiğini, işçinin yazılı onayı olmadan ve açıkça onay vermediği esaslı değişikliğin işçiyi bağlamayacağını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 2019 yılı ocak ayından itibaren eksik ödenen fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinde işçilere yapılacak olan ücret zamlarının asgari ücret üzerinden değil, günlük çıplak ücret üzerinden belirlendiğini, 2018 yılında davacıya asgari ücretin %34 fazlası ve diğer ek zam ve ödemelerin yapıldığını, 2019 yılında toplu iş sözleşmesinin ücret zammı maddesinde 01/01/2019 tarihindeki ücretlerine %4 oranında zam yapılacağı bildirildiğinden, davacıya bu şekilde ücretlerin hesaplanarak ödeme yapıldığını, davacının 2019 yılının başından itibaren asgari ücretin üzerinde ücret aldığını ve bir hak kaybının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince hüküm altına alınan toplam miktarın istinaf kesinlik sınırı olan 5390,00 TL'nin altında kalması sebebi ile davalının istinaf başvurusunun kesinlik sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

6100 sayılı Kanun'un 362. maddesinin 2. fıkrası gereğince alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, temyiz kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.

Dosya içeriğine göre; dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret zamları uygulanarak ücretinin tespit edilip belirlenen ücrete göre alacakların hesaplanması; belirlenen ücretin dava tarihinden sonraki dönem için de işçinin alacaklarının hesabını etkileyecek olması karşısında; ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemez. Belirtilen sebeple, ilk derece mahkemesince verilen karar kesin olmadığından; Bölge Adliye Mahkemesince davalı Gençlik Spor Bakanlığı’nın istinaf başvurusu yönünden işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, başvurunun kesinlik sebebi ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan, yukarıda esas ve karar numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile ek kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/31471, Karar No: 2011/402, Tarih: 19.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/31471 E.  ,  2011/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/301819

MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2006

NUMARASI : 2006/532

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurumun 22.11.2005 tarihli yazı cevabında dava konusu sayacın suç tarihinden önce mühürlenmiş olduğuna ilişkin açıklık bulunmaması ve tutanak tanıklarından Hüseyin Eryılmaz'ın kovuşturma evresinde 28.10.2005 tarihli oturumdaki ifadesinde sayacın mühürlü olup mühre dokunulmadığını belirtmesi karşısında; öncelikle tutanak düzenleyici tanıklar Hüseyin Eryılmaz ile Mehmet Toz yeniden dinlenerek suça konu sayaçta katılan kurum mührü bulunup bulunmadığının sorulması ve ayrıca sayacın suç tarihinden önce katılan kurumca mühürlenmiş olup olmadığının kuruma yeniden yazı yazılmak suretiyle araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eylemin TCK.nun 492/2. maddesine uyduğunun kabulü ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8595, Karar No: 2010/9737, Tarih: 04.10.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/8595 E.  ,  2010/9737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.12.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu tahsis belgesindeki kaydın düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu tahsis belgesindeki parsel kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Davacı 10.11.1989 tarihli tapu tahsis belgesine dayanmıştır. Tapu tahsis belgesinin verilmesi idari bir işleme dayalı olarak yapılır. Bu tür kayıtlardaki düzeltmelerin de idari bir işlemle yapılabileceği kuşkusuzdur. Kısaca davanın görülme yeri idari yargı yeridir. Mahkemece yapılan bu saptamaya göre davanın yargı yolu nedeniyle reddi yerine çekişmenin esası incelenerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.