muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3061, Karar No: 2023/5654, Tarih: 26.09.2023

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın suça iştirak etmediğine, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması, cezadan takdiri indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde maktulün yanında kız arkadaşı tanık ... bulunduğu sırada sanıkların bir araç ile gelip maktul ile konuşmak için çağırdıkları, maktulün sanıkların bulunduğu aracın ön yolcu koltuğuna bindiği, aracı sanık ...'in kullandığı, sanık ...'in de aracın sağ arka koltuğunda oturduğu, maktulün arabaya binmesinden sonra sanıklardan ...'in maktul ile kendisinin yeğeni diğer sanığın çocuğu olan ...'ya yönelik eylemi ve sonrasındaki davranışları ile ilgili olarak konuşmaya başladığı, konuşma sırasında sanıkların aksi ispatlanamayan, bu nedenle doğru olduğu kabul edilen savunmalarına göre maktulün ...'yı kastederek "ben çok tadına baktım, istiyorsan bir de sen bak" gibi sözler söylediği, bunun üzerine sanık ...'in üzerinde taşıdığı tabanca ile maktule ateş ederek öldürdüğü, maktulü öldüren sanıkların daha sonra onu sonradan kafatasının bulunduğu bölgedeki ormanlık alana bırakarak oradan uzaklaştıkları olayda, sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Adli tıp raporları, olay yeri inceleme, yer gösterme, teşhis tutanakları, iletişimin tespiti kayıtları, sanıkların savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıkların fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, sanıkların müdafii huzurunda alınan hazırlık aşamasındaki beyanlarında sanık ...'in maktulü ensesinden vurduğunu beyan ettikleri, dolayısıyla suç vasfının doğru belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranlarının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2021 tarihli ve 2021/2855 Esas, 2021/2262 Karar sayılı kararında katılanlar ... ve ... vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35022, Karar No: 2013/30733, Tarih: 27.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/35022 E.  ,  2013/30733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Türkiye ... Fabrikaları avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı taşeron şirketin işçisi gibi görünse de davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. ile davalı şirket arasındaki alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, kendisinin baştan beri davalı Türkşeker işçisi olduğunu, sendika üyelik fişlerinin asıl işverene gönderildiğini, asıl işverenin ise fabrika ile ilgisi olmadığından üyelik formlarını iade ettiğini ve iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminata bir yıllık brüt ücreti tutarında hükmedilmesi ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. kendisinin ihale makamı olduğunu, ... ambarı tahmil ve tahliyesi ile şekerin istiflenmesi işinin yardımcı işlerden olduğunu ve alt işverene verilebilecek işlerden olduğunu belirterek, davanın husumet ve hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalı ise yetki itirazında bulunarak davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini, ihale süre bitiminde iş sözleşmelerinin kendiliğinden sona erdiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davalılar arasında muvazaa bulunduğu belirterek davalı Polimatik Tem. San. ve Tic. Ltd.Şti. yönünden davanın husumet sebebi ile reddine, diğer davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. işyerindeki işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki ... uyuşmazlık, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini ... etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Kanun ile 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Kanuni olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine şartların oluşmasına rağmen işçinin yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur.

Somut olayda; davacının davalı işyerinde ihaleyle iş alan Polimatik Temizlik San. Tic. Ltd. Şti.'nin işçisi olarak çalışmakta olduğu, mahkemece getirtilen hizmet alım sözleşmeleri ve teknik şartnamelerin incelenmesinde ihaleyle alınan işin “meydan hizmetleri, fabrika atölyelerinde ve malzeme ambarlarında yükleme, boşaltma, istif ve tanzim işlerinin yürütülmesi” olarak belirtildiği görülmektedir.

Davacı, davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. Erzincan Fabrikasında Polimatik Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti. işçisi olarak sözleşme kapsamı konusunda temizlik tahmil ve tahliye

gibi yardımcı işlerde çalışmaktadır. Davalı Türkiye ... Fabrikaları şirketi tarafından meydan hizmetleri yükleme, boşaltma, istif ve tanzim işlerinin yürütülmesi'nin Polimatik Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne verilmesinde alt işveren yönetmeliğine aykırılık teşkil etmemektedir. Davalı asıl işveren ile alt işveren arasında muvazaalı bir durum söz konusu değildir. Dairemiz emsal kararlarında (2012/17606 esas, 2013/6688 karar numaralı 28.03.2013 tarihli ilam gibi) fabrika atölyelerinde, malzeme ambarında veya sahasında mevcut ham, mamul, yarı mamul makine parçalarının ve muhtelif malzemelerin sevk ve istiflenmesi, tezgaha makine parçalarının taşınması bağlanması ve sökülmesi işi yardımcı iş olarak kabul edilmiştir. Mahkemece hizmet alımı yapılan işin davalı Türkiye ... Fabrikalarının asıl işi olduğunu ve hizmet alım sözleşmesi imzalanan davalı şirket ile aralarında muvazaa bulunduğunu belirten bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, davalı Polimatik Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden husumetten ret kararı verilmiş ise de; geçerli olarak kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkilerinde alt işverenin de işe iade sonrası talep edilebilecek boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatından asıl işverenle birlikte sorumlu olduğu göz ardı edilmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı Polimatik Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne ait işyerindeki işine iadesine,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 1.029,80 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, 27.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11513, Karar No: 2018/9410, Tarih: 22.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11513 E.  ,  2018/9410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde 4369 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonucu 01.01.1999 tarihinden itibaren vergi ziyaının suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı cihetle, sanığın savunmalarında suça konu faturalardaki mal ve hizmetleri gerçekten aldıklarını ve ödemeleri müşteri çekleriyle yaptıklarını belirtmesine rağmen vergi denetmenine verdiği ifadesinde çekle yapılan ödemelerin defter kayıtlarına ayrıntılı işlenmemesi ve bu çeklerin kendilerinde mevcut olmaması nedeniyle ödemelere ilişkin kayıt ve belgeleri sunamadığını beyan etmesi, dosya arasında suça konu faturaları düzenleyen ... İnşaat Metal Hırd. Ve Orman Ür Tic. Ltd Şti, ... İnş. Müh. Elkt. Taş. Orman Ür. Dek. San. Ve Tic. Ltd. Şti ve Tasf. Halinde ...Tekstil Ürünleri Turz. Ve Rekl. Hizm. Tic. Ltd. Şti hakkında sahte belge düzenlemekten dolayı düzenlenen vergi tekniği raporlarının bulunması, bu raporlarda söz konusu şirketlerin sahte belge düzenlendiklerine ilişkin ciddi tespitlere yer verilmesi ve bu şirketlerden Tasf. Halinde ...Tekstil Ürünleri Turz. Ve Rekl. Hizm. Tic. Ltd. Şti yetkilisinin 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan yargılanarak Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.04.2015 tarihli 2013/450 Esas ve 2015/186 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 2008 takvim yılında haklarında sahte belge düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporları düzenlenmiş olan üç farklı şirketten 1.427,732,53 TL tutarındaki alışını 202 adet sahte fatura ile belgelendirerek sahte fatura kullanma suçunu işlediği anlaşılan sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yanlış gerekçe ve eksik araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Suça konu faturaların kurumlar vergisi indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle "26.04.2009" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "26.12.2013" şeklinde yanlış yazılması,

3-Sanık hakkında verilen beraat hükmüne dayanak ilgili yasa maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4371, Karar No: 2018/425, Tarih: 18.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/4371 E.  ,  2018/425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay tarihinde ondört yaşı içerisinde bulunan mağdura yönelik cinsel istismar eylemini bıçak tehdidiyle gerçekleştirdiği anlaşılmasına rağmen, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamış ve hükümlerden sonra TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Sanığın, olay günü okuldan dönmekte olan mağdurun karşısına çıkıp durdurduğu, cebinde taşıdığı bıçağı gösterip üzerini arayarak ceplerini karıştırdıktan sonra boş cüzdanı ile sol arka cebinde gördüğü bozuk parayı herhangi bir engel neden olmaksızın almaktan vazgeçip mağduru bıçak tehdidiyle götürdüğü tuvalette nitelikli cinsel istismarda bulunduğu tüm dosya

içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın eyleminde nitelikli yağma suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmayıp o ana kadar gerçekleşen bıçakla tehdit eyleminin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tehdit unsuru içerisinde kaldığı gözetilerek, nitelikli yağma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a. maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2724, Karar No: 2024/5272, Tarih: 26.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2724 E.  ,  2024/5272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/279 Esas, 2023/208 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/460 E., 2020/285 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... - Fen Bilimleri Merkezi Dersanesi vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "FEM Bilimleri" esas unsurlu tescilli markalarının olduğunu, müvekkilinin bilim adamlarının fotoğraflarından oluşan şekil ve özel oluşturulmuş grafik şeklindeki tik işaretinden oluşan markasının davalı yanın okullarda, eğitim merkezlerinde ve dersanelerde birebir ve aynen kullanmak sureti ile müvekkili markalarına tecavüzde bulunulduğunu, İstanbul Anadolu 1 Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2016/80 ve 2016/109 D.İş sayılı dosyaları ile tecavüzün tespit edildiğini, internet sitelerinde de müvekkili markaları ile iltibas oluşturacak şekilde marka kullanıldığını, davalı yan her ne kadar marka görseli içerisine Ünsev ibaresini yazmış ise de, bu kullanımın müvekkilin bir şubesi ya da bir kolu izlenimi verdiğinden, iltibasa neden olduğunu iddia ederek marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, önlenmesini ve ref'ini, maddi durumun ortadan kaldırılmasını, davalıya ait 2015/34123 nolu ÜNSEV FEN BİLİMLERİ MERKEZİ ibareli markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini, davalı adına kayıtlı http://www.unsevfenbilimleri.com/ adlı internet sitesine erişimin engellenmesini talep etmiştir.

Ayrıca davacılar vekili 12.12.2019 tarihli ıslah dilekçesinde hükmün ilanı talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin Ünsev Fen Bilimleri ibaresini tescil ettirdiğini ve markasına yönelik yeni bir logo tasarladığını, müvekkilinin bilim adamları ve diğer unsurlarını kullanmadığını, tabelanın tamamen farklı olduğunu, müvekkilinin "FBM Fen Bilimleri Okulları" markasını üçüncü kişi ile yaptığı marka kullanım sözleşmesine dayalı olarak bir süre kullandığını, sözleşme süresinin bitmesinin ardından mevcut okulların ismini "Ünsev" olarak yeniden tescil ettirdiğini, davacı tarafından tescil işlemine yapılan itirazların reddedildiğini, marka tecavüzünün olmadığını, davacının kötü niyetli olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI