muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3242, Karar No: 2024/9707, Tarih: 15.10.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Ticaret A.Ş vekili ile feri müdahil ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Tic. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; taraf oldukları pek çok dosyada çelişkili kararlar verildiğini, sigortacının kanuni halefiyetinden söz edilebilmesi için öncelikle geçerli bir sigorta sözleşmesinin olması gerektiğini, dolayısıyla sigorta tazminatı ödemesinin geçersiz ve yürürlükte olmayan bir sigorta sözleşmesine dayalı olarak yapılmış olması durumunda sigortacının kanuni halefiyetinden söz edilemeyeceğini, davacı ... tarafından davalı ..., SASKİ Genel Müdürlüğü, ... ve ...'na karşı açtığı Samsun 1. İdare Mahkemesi'nin 2017/803 Esas sayılı dosyasında sigorta şirketinin olay tarihi itibariyle işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı bulunmayan bir işyeri hakkında poliçe düzenlemiş olması sebebiyle ağır kusurlu olduğu ve bu ağır kusurun idarelerin kusurlu eylemleri ile zarar arasındaki illiyeti kestiği gerekçesi ile davanın reddedildiği, kararın taraflarca temyiz ve karar düzeltme sonucu kesinleşmiş olduğu, anılan İdare Mahkemesi dosyasında verilen kararda; sigorta şirketinin olay tarihi itibariyle işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı bulunmayan bir işyeri hakkında poliçe düzenlemiş olması, bir başka anlatımla sigortacının sigortaladığı işyerinin kanunen bulunması gereken ruhsatlar ve/veya izinlerine ilişkin bir araştırma yapmaksızın sigortalaması basiretli bir tacir gibi hareket etmemesi nedeniyle ağır kusurlu olduğu ve bu ağır kusurun idarelerin kusurlu eylemleri ile zarar arasındaki illiyeti kestiği gerekçesi ile aynı konuda aynı zarar için açılan tam yargı davasının reddedildiğini, kaldı ki temyiz öncesi dosyaya sunulan 12.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda hukuk bilirkişi "davalı ... A.Ş'nin gerek AVM'nin yapımında ve gerekse AVM içerisinden geçen İncirli Deresinin ıslah projesinin yapılması ve projenin uygulanması aşamasında herhangi bir katkı ve etkisi bulunmadığının dosya kapsamına göre sabit olması nedeniyle, bu bağlamda kendisine affedilecek herhangi bir kusur bulunmadığı" kanaatine varıldığı, yine temyiz sonrası celebedilen 11.03.2020 tarihli bilirkişi raporunda da davalı ... Turizm ve Yönetim Hizm. Tic. A.Ş. yönünden bir kusur tespiti yapılmadığını, davalı ... Turizm ve Yönetim Hizm. Tic. A.Ş. yönünden kusuru hiçbir şekilde kabul etmemekle beraber yerel mahkemece müterafik kusurla ilgili indirim yapılmamasının da hatalı olduğunu, ayrıca Yargıtay'ın kanuni halefiyet koşullarının gerçekleşmemesi halinde alacağın temliki hükümlerine göre karar verilmesi gerektiği yönündeki içtihadının uygulanabilmesi için öncelikle TBK'nın 183 vd. maddelerinde öngörülen şartların gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti gerektiğini, temlik edilmeyen bir alacak hakkında alacağın temliki hükümlerinin uygulanamayacağını belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

Feri Müdahil ... vekili temyiz dilekçesinde, meydana gelen zarar ile kurum tarafından gerçekleştirilen kamu hizmeti arasında nedensellik bağı bulunmadığını, zarara aşırı yağışın neden olduğunu, yağış miktarının doğal afet niteliğinde olduğunu, meydana gelen olay nedeni ile pek çok tazminat davası açıldığını, bu davalarda iş yeri çalışma ruhsatı bulunmayan iş yerlerine sigorta poliçesi düzenleyen ve rücuen tahsil talebinde bulunan sigorta şirketinin basiretli bir tacir gibi davranmadığını, bu durumun zarar ile fiil arasındaki illiyet bağını kestiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı ... tarafından İş Yeri Sigorta Poliçesi ile sigorta koruması altında bulunan dava dışı sigortalıya ait iş yerinde 04.07.2012 tarihinde aşırı yağış nedeni ile meydana gelen ve davacı ... tarafından sigortalısına ödenen hasar bedelinin sorumlu kurum ve kuruluşlardan rücuen tahsili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427, 428 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... Tic. A.Ş. vekili ile Feri Müdahil ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... Tic. A.Ş. vekili ile Feri Müdahil ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

32.000,00 TL vekalet ücretinin davalı ... Tic. A.Ş.'e alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılar ...ve ...'na yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/36871, Karar No: 2010/9207, Tarih: 05.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/36871 E.  ,  2010/9207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, akdi ikramiye, ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar

Verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyerinde tekniker ya da teknisyen olarak çalışan davacı kapsam dışı statüde olduğunu ücrete bağlı ikramiye, ilave tediye gibi ek ödemelerin kendi ücretinden değil de kapsam içi aynı statüde görev yapan personelin ücretlerinden ödendiğini belirterek fark ikramiye ve ilave tediye isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ücret ödenmesini düzenleyen "İş Mevzuatına Tabi(kapsam dışı) olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" isimli yönetmeliğin 15.maddesi yönetim kurulunun 9.10.2001 günlü kararıyla değiştirilerek "kapsam içinde yer alan ünvanlarda bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin, ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde, kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücret esas alınan " hükmü getirilmiştir.

Davalı işyerinde tekniker ve teknisyenler çalışma yer ve koşullarına göre kapsam içi ya da dışı olanda belirlenmiştir. Kapsam dışı olarak belirlenen davacı hakkında uygulanması gereken yönetmeliğin 15.maddesi gereğince dava konusu dönemlerde yapılan ödemeler mevzuata uygundur. Davacının 15.maddeye aykırı uygulaması yapıldığı iddiası yoktur. Böyle olunca davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

HGK nun 2010/9-166 E, 2010/186 sayılı kararıda Dairemizin 2009/2711 Esas, 2009/2364 sayılı kararda aynı doğrultudadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3762, Karar No: 2016/7343, Tarih: 09.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3762 E.  ,  2016/7343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalı ile gayrı resmi birliktelik yaşadığını , 2012 doğumlu ...isminde müşterek çocukları olduğunu,davalıya ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/293 esas, 2013/441 karar sayılı ilamı ile babalık davası açıldığını,müşterek çocuk ...ile davalı arasında soy bağı kurulduğunu, söz konusu karar ile müşterek çocuk ...için 400 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen zamanda nafakanın günün ekonomik koşullarına göre ihtiyaçları karşılamada yetersiz kaldığını, bu nedenle iştirak nafakasının 800 TL'ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece;davanın kabulü ile müşterek çocuk 2012 doğumlu ... için aylık 400 TL iştirak nafakasının, dava tarihinden itibaren 400 TL artırılarak 800' TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakasının artırılmasına ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Somut olayda; velayet hakkı annede olan müşterek çocuk...'in 2012 doğumlu olduğu, davacının mevsimlik işçi olup , aylık 850 TL geliri olduğu; davalının ise inşaat işçisi olup, aylık 1.000 TL geliri olduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, çocuğun ihtiyaçlarına ve günün ekonomik koşullarına göre, mahkemece takdir edilen 800 TL iştirak nafakası yüksektir.

O halde, davacı annenin de katkısı dikkate alınarak,davalı babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde, çocuğun ihtiyaçları da gözetilerek, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bununla birlikte,nafaka alacağı hükümle miktar olarak belirlenen ve muacceliyet kazanan bir alacaktır. Bu husus gözetilmeden takdir olunan iştirak nafakasına kararın kesinleşme tarihinden itibaren faiz hükmetmek gerekirken,dava tarihinden itibaren faiz hükmedilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/11250, Karar No: 2019/1384, Tarih: 18.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11250 E.  ,  2019/1384 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat talebi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 18.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacı şirketin mülkiyeti davalıya ait ... İli, ... İlçesi, 48 ada 35 parsel sayılı taşınmazda kain binanın zemin katında kiracı olarak ticari faaliyette bulunduğunu, davalının üst katlarda ve binanın çatısında kontrolsüz ve önlem almadan yapmış olduğu tadilatlar nedeniyle yağmur sularının işyerinde büyük hasara yol açtığını, mahkeme aracılığı ile yapılan tespit sonucu mobilyalar, beyaz eşya ve laminat parkelerde 26.196,00TL, elektrik tesisatında 852,00TL, alçıpan ve boyalarda 3.300,00TL olmak üzere toplam 30.348,00TL zarar oluştuğunu, bu zararın davalının haksız fiilinden meydana geldiğini ileri sürerek 30.348.00TL tazminatın olay tarihi olan 08.10.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, tek taraflı olarak yapılan tespitin gerçeğe uygun olmadığını, tespiti yapılan ve zarar gördüğü iddia olunan asma tavan ve parkelerin zaten müvekkili tarafından yaptırılan ve müvekkiline ait olan yapı unsurları olduğunu, mobilya ve beyaz eşyada meydana gelen zararın brandasız nakliyat nedeniyle oluştuğunu, tespit raporunun fahiş ve gerçek dışı hazırlandığını, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, tek taraflı olarak yapılan tespitin gerçeğe uygun olmadığını, tespiti yapılan ve zarar gördüğü iddia olunan asma tavan ve parkelerin zaten müvekkili tarafından yaptırılan ve müvekkiline ait olan yapı unsurları olduğunu, mobilya ve beyaz eşyada meydana gelen zararın brandasız nakliyat nedeniyle oluştuğunu, tespit raporunun fahiş ve gerçek dışı hazırlandığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile tespit raporlarıyla belirlenen 30.348,00 TL'nin haksız fiil tarihi 08.11.2011'den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.03.2015 günlü 2014/16007 Esas, 2015/2940 Karar sayılı ilamı ile "Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacının işyeri olarak kiraladığı ve kullanmakta olduğu taşınmaz davalı ... adına kayıtlı olup davalının üst katlarda yaptırdığı bir kısım tadilatlar sırasında yağan yağmurlar sonucu oluşan zarar ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/135 D. İş dosyası üzerinde 12.10.2011 tarihinde yapılan tespit sonucu düzenlenen bilirkişi raporları ile belirlenmiştir. Davalı vekili 03.01.2012 günlü dilekçe ile tespit raporuna itiraz etmiş, ayrıca gerek cevap dilekçesinde gerekse yargılama aşamasında verdiği 15.10.2012 günlü delil listesinde tespit raporuna karşı itirazlarını açıklayarak davacının taşınmazı boşaltmadan önce müvekkili tarafından davacı aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/55 D. İş sayılı dosyasında tespit yaptırıldığını, davacının iddialarının doğru olmadığını ileri sürerek yeniden keşif yapılmasını istemiştir.

Davalı tarafça ileri sürülen itirazlara karşı tespit raporunu hazırlayan bilirkişiden alınan ek rapora itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de mahkemece bu konuda yapılan araştırma ve incelemeler davalının itirazlarını karşılamadığı gibi hüküm kurmaya da yeterli değildir.

O halde mahkemece, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin davalıya ait olduğu ve davacıya sağlam olarak kiraya verildiği gözetilerek ayrıca dosyada mevcut kira sözleşmesi, 15.02.2006 günlü protokol, her iki tarafça ayrı ayrı yaptırılan tespitler sonucu düzenlenen raporlar ve raporlara yönelik tarafların itirazları değerlendirilerek özellikle laminat parkeler, elektrik tesisatı, alçıpan, saten alçı, badana ve boyalarda meydana gelen ve davacı tarafından talep edilen zararların davacının işyerini olaydan sonra tahliye ettiği hususu da nazara alınarak tahliyeden önce anılan zararların davacı tarafından giderilip giderilmediğinin saptanması, gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılarak tarafların beyanlarının alınması, taşınmazın tahliye edilerek başkasına kiralanması nedeniyle keşfe gerek görülmemesi halinde dosyanın yeniden oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna tevdii ile taraf vekillerinin raporlara yönelik itirazları da karşılanmak suretiyle Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekir" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma kararı sonrası 10.09.2015 tarihli 1. celsede bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de, uyuşmazlığın taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklandığı, sulh hukuk mahkemesinin görevinde bulunduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz ekmiştir.

6100 sayılı HMK'nin 2/1 maddesinde “dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarda, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir” hükmüne yer verilmiştir. Görev kamu düzenine ilişkin olup mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması zorunludur.

Somut olayda, uyuşmazlık komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davanın konusu davalının eyleminden kaynaklanan maddi tazminat talebidir. Maddi tazminat istemi taraflar arasındaki kira sözleşmesine dayanmamaktadır. Bu durumda dava konusu uyuşmazlıkta görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir. Mahkemece işin esasına girilerek bozma kararı doğrultusunda araştırma yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle yanılgılı gerekçeyle davanın görev yönünden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7368, Karar No: 2020/5101, Tarih: 17.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/7368 E.  ,  2020/5101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Keşan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18.06.2020 tarih ve 2017/144 E. -2019/283 K. sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalılardan araç kiraladığını, kendisinden teminat olarak boş bir senet alındığını, müvekkilinin kiraladığı araç ile yol alırken aracın hız kaybettiğini bu durumu davalılara bildirdiğini, daha sonra davalıların davacının iş yerini basarak uğradıkları zararı zorla tahsil yoluna gittiklerini, davalıların boş senedi doldurarak Keşan İcra Müdürlüğü'nün 2014/5576 sayılı dosyası ile takip başlattıklarını, davacının senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının davalı ...'dan araç kiraladığını, aracı hatalı kullanması nedeniyle aracın motorunun yandığını, aracın tamir masrafının davacıdan talep edildiğini belirterek icra takibi yapıldığını ileri sürerek davanın reddine, davacının % 20 tazminata mahkum edilmesine karar verilmesi istemiştir.

Mahkemece, davaya konu bononun zorla alındığı davacı tarafça ispat edilmediği gibi davalı hakkında ceza mahkemesinde açılan davada davacının şikayetten vazgeçmesi nedeni ile düşme kararı verildiği, ayrıca davacının senedin bedelsiz olduğunu yazılı delille kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine (Kapatılan) Yargıtay 19.Hukuk Dairesi’nin 2016/5738 esas ve 2017/1979 karar sayılı ve 09.03.2017 tarihli ilamı ile eksik inceleme nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiş, mahkemece verilen 18.06.2020 tarihli ek kararla, temyiz isteminin süresi içerisinde olmadığından dolayı temyiz talebinin reddine karar verilmiş, iş bu ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle temyiz talebinin süresinde olmadığından dolayı temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 18.06.2020 tarihli ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı ... vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 56,60 TL harcın temyiz eden davalı ...'ya iadesine, 17.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15711, Karar No: 2010/5912, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15711 E.  ,  2010/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı futbolcusu olan davalıya hizmet bedeli olarak 30.12.2006 tanzim tarihli, 30.3.2007 vade tarihli 5000 TL lik senet verdikleri halde davalının hizmet vermediğini, antremanlara katılmadığının tesbit edildiğini, senedin halen davalının elinde olduğunu bildirerek bu senet nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sakatlandığı Için ameliyat olduğunu, bu yüzden antremanlara katılamadığını, davacının bu durumu bildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki Uyuşmazlık davacı kulüp tarafından davalı futbolcusuna hizmet bedeli olarak verdiği senedin, futbolcunun antremanlara gelmemesi nedeniyle hizmet alamadıklarından bahisle borçlu olmadıklarının tesbitine ilişkindir. 3813 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunda değişiklik yapan 29.11.2007 tarihli 5719 sayılı kanunun 9.maddesi ile eklenen 12/A maddesi ile uyuşmazlık çözüm kurulları kurulmuştur. Anılan madde hükmüne göre Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun Federasyon Yönetim Kurulunun belirlediği Kurul Başkanı ile Kulüpler Birliği Vakfının, Profesyonel Futbolcular Derneğinin ve Türkiye Futbol Antrenörleri Derneğinin her birinin belirleyeceği beşer üye olmak üzere onbeş üyeden oluşacağı, kurulun başkan ve üyelerinin en az beş yıllık tecrübeye sahip hukukçu olmasının şart olduğu, kurulun görev süresinin Federasyon Başkanının görev süresi kadar olduğu belirtilmiştir. Aynı maddenin beşinci bendinde kurulun “a)

2009/15711-2010/5912