muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8242, Karar No: 2023/7227, Tarih: 22.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/8242 E.  ,  2023/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1160 E., 2022/1004 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/120 E., 2022/15 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özet olarak; davacı ...'ın davalı Tarımcılar Kimyasal Madde Tarım İnş.Geri Dönüşüm Taş.Tic.Ltd.Şti'ne ait .../... adresindeki Gübre Üretim İmalathanesinde çalışırken 12.02.2016 tarihinde 2,5-3 metre yükseklikteki demirden yapılmış üretim kazanına forklift aracıyla klor boşalttığı sırada, paketin açılmaması nedeni ile kazanın üzerine çıkarak paketin kenarlarını kesmeye başladığı esnada ayağının kayarak sırt üstü yere düşerek yaralanması olayının meydana geldiğini, kazadan sonra kaldırıldığı ... Eğitim Araştırma Hastanesinden sonra ... Yıldız Med. Star hastanesine sevk edildiğini, burada bir dizi ameliyat geçirdiğini ve omurilik zedelenmesi nedeniyle beline 10 adet vida takıldığını, şuan yürüme fonksiyonunu kaybettiğini, insan yardımıyla yürüyebildiğini, kaza sonucu SGK tarafından %65 oranında maluliyetle emekli edildiğini, iş kazası nedeni ile kusurun tamamen davalı işverene ait olduğunu, davacının düştüğü çalışma alanında düşmeyi önleyici korkuluk platformu, bariyer gibi önlemlerin alınmadığını, kaymayı önleyen tedbirlerin alınmaması nedeni ile davalının kusurlu olduğunu, belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL maddi ve 130.000,00 TL manevi tazminatın faizleriyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı dosyaya cevap dilekçesi sunmamıştır.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi kararında özetle; 1-Davacının iş kazasına dayalı maddi tazminat istemine ilişkin davasının kabulü ile 252.077,11 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 12.02.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 2-Davacının iş kazasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkin davasının kısmen kabulü ile 70.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 12.02.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dikkatsiz ve tedbirsiz davranması sonucu gerçekleşen kazayla müvekkillerinin herhangi bir illiyet bağı bulunmadığının çok açık olduğunu, kendi ihmal ve dikkatsizliği sonucunda düşerek malul kalan davacı lehine müvekkilinin manevi tazminattan sorumlu tutulmasının hukuka ve hakkaniyete uygun olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki kusur oranlarının kabul edilemez olduğunu, dosyada alınan bilirkişi raporunda SGK belgeleri ile bağlı kalınarak hesaplama yapıldığını, ancak öncelikle müvekkil ile işçinin kusur oranlarının mahkemece bilirkişi ve keşif ile belirlenip tarafın kusur raporu ile değil tarafsız olarak düzenlenen bir kusur raporu ile hesaplama yapılması gerektiğini, mahkeme eksik incelemeyle hukuka aykırı karar verildiğini, bu sebeplerle ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf gerekçeleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava maddi ve manevi tazminat tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 inci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5153, Karar No: 2013/8278, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5153 E.  ,  2013/8278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece HMK 150/6. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; 24.01.2013 tarihli celseye davacı vekilinin gelmediği ve mazeret de bildirmediği, davasını üçüncü kez takipsiz bıraktığı gerekçesiyle mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmişse ise de, davacı vekilinin UYAP üzerinden gönderdiği mazeret dilekçesinin 23.01.2013 tarihinde yazı işleri müdürü havalesi ile çıktısının alındığı ancak hakim havalesine 25.01.2013 tarihinde sunulduğu, karar verildikten sonra dosyasına konulduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, 24.01.2013 tarihli celseden önce davacı vekilince gönderilen mazeret dilekçesi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verildikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, üçüncü kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13982, Karar No: 2013/4246, Tarih: 11.03.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/13982 E.  ,  2013/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dosyada mevcut 12/11/1986 tarih, ... sayı ve "Tescilinizin yapılması hk." konulu ve davalı Kurum tarafından davacıya hitaben yazılmış belge, davacının vergi karnesi ve davacının 09/09/1986 tarihinde tescil edildiğini gösterir 27/11/1986 tarihli bildirge de eklenerek ve özellikle bu belgelerdeki ... hesap numarasının kime ait olduğu, bu belgelerdeki kayıtların davacının vergi kaydı ile ilgili olup olmadığı Liman Vergi Dairesi'nden sorularak, gelen yazı cevapları ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11582, Karar No: 2015/6556, Tarih: 30.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/11582 E.  ,  2015/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01/10/1988 olduğunun ve davalı işyerinde 1 gün çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalılık başlangıcının 01.10.1988 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 108.maddesinin 1.fıkrasında; "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında nazara alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının, yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihtir." hükmü düzenlenmiştir.

Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir. Aynı zamanda o kimsenin Yasa'nın belirlediği biçimde eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiği ortadadır.

Bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınmalı ve giriş bildirgesi ile birlikte eylemli çalışmanın bulunup bulunmadığı özellikle belirlenmeli, buna göre dönem bordrosunda yer alan ve davacının talep ettiği tarihte çalışması mevcut tanıklar ile gerektiğinde komşu işyerleri çalışanları olduğu kayıtlarla ya da emniyet yolu ile yaptırılacak araştırma ile belirlenen kimselerin beyanlarına başvurulmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 22.10.1966 doğumlu davacının, 01.10.1988 tarihinde ... Otelcilik AŞ unvanlı 24556 sicil numaralı işyerinde işe başladığına dair işe giriş bildirgesinin 31.10.1988 tarihinde Kuruma intikal ettirildiği, giriş bildirgesinin verildiği iş yerinden davacının sigortalı çalışmalarının 1990/2 dönemden 30.11.1992 tarihine kadar Kuruma bildirildiği, işyerinin 1988/3 dönem bordrosunun dosyada bulunduğu, dönem bordrosunda sigortalı sicil numarası yerine ...'a ait olduğu görülen ... sigorta sicil numarasının yazıldığı, ancak sigortalının adı ve soyadı bölümüne davacı ... adı yazılarak 120 gün hizmeti bulunduğunun belirtildiği,mahkemece tanık dinlenmediği, eylemli çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacının kardeşi ...'un hizmet cetvelini dosyaya eklemek, ...'u davacının çalışması ve bildirilen hizmetlerin aidiyeti hususunda tanık olarak dinlemek, dönem bordro tanıklarının kimlik ve adres bilgilerini tespit ederek, re'sen tanık sıfatı ile beyanlarına başvurmak; bordro tanıklarına ulaşılamadığı veya bunların beyanları yeterli görülmediği taktirde işe giriş tarihi itibari ile komşu olan diğer işyerlerinin ve bu işyerlerinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahiplerinin çalışmanın niteliği, alınan ücret hususları ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davalı Kurumdan davacı hakkında düzenlenen işe giriş bildirgesinin aslı ile davacının mukayeseye uygun imza örnekleri temin edilip, mahkeme huzurunda imza ve yazı örnekleri de alınarak bildirge üzerinde bulunan imzanın davacıya ait olup olmadığının tespiti amacı ile bilirkişi incelemesi yaptırmak,davacının sigorta sicil numarasının Kurumun hangi ünitesince verildiği ve hangi yılın ve ayın serilerinden olduğunu sormak sureti ile gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasa’nın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1026, Karar No: 2025/462, Tarih: 12.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1026 E.  ,  2025/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/917 E., 2024/22 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/80 E., 2022/509 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşmasız davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin miktar itibariyle reddine, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 01.08.2016 tarihinde ‘...Binası Yapım İşi, ...A.Ş. ... Deposu Yapım İşi, ...Kimyasal Malzeme Deposu Yapım İşi Elektrik Tesisat Yapım İşi Sözleşmesi’ imzalandığını, sözleşme süresinin 180 gün olduğunu, bakiye sürenin 120 gün olmasına rağmen hiç işe başlanmadığı iddiası ile haksız olarak sözleşmenin fesih edildiğini ileri sürerek, sözleşmeye konu işler ile ilgili olarak 49.463,49TL, sözleşme dışı yapılan işlere ait fatura bedeli olan 8.011,62 TL’nin ve haksız fesih nedeni ile meydana gelen zararların ve mahrum kalınan kârın şimdilik 5.000,00 TL’sinin ticari faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; aralarında 01.08.2016 tarihinde alt yüklenici sözleşmesi akdedildiğini, ancak davacı tarafından sözleşme ile yüklenilen işlerin hiçbirine sözleşme takvimine uygun başlanılmadığını, zamanında ve gereği gibi hiçbir şekilde ifa edilmediğini, davacı tarafından işin hiç yapılmaması ve süre vermenin de fayda sağlamayacağı anlaşıldığından sözleşmenin 25. maddesi uyarınca 21.09.2016 tarihli ihtarname davacıya gönderilerek sözleşmenin sona erdirildiğini, sözleşmede belirtilen sürenin 180 gün olduğunu, bu hususun davacı tarafından tespiti talep edilen ve D. İş dosyasında 22/11/2016 tarihli keşif tutanağında; ‘’...yapılan elektrik işlerinin, toplam elektrik işlerine olan oranının %1 olduğu...’’ şeklinde belirtilerek tespit edildiğini, davacı tarafından sunulan faturaların sözleşme ile uyumsuz olduğunu, taahhüt edilen işlerin davacı tarafından gerçekleştirilmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu iş için 180 gün kararlaştırıldığı, sürenin ilk 60 günlük bölümünde %1 oranında imalât yapabildiği göz önüne alındığında eksik işlerin kalan 120 günlük süre içinde yapılamayacağının bilirkişi raporunda tespit edildiği, davacının tamamlamış olduğu imalat karşılığında, 43.102,80 TL alacağı olduğu, davacı yanca “masraf’ adı altında birtakım yemek fişleri, benzin faturaları, vs. belgeler sunulmuş ise de taraflar arasındaki sözleşmenin 18. maddesi uyarınca bu türden masrafların alt yükleniciye ait olduğunun kararlaştırıldığı, bu halde davalı yanın feshinin haklı nedene dayandığı, davalı yanca davacı adına ödenen SGK ödemeleri mahsup edildikten sonra davacı yanın alacağının 43.102,80 TL olduğu gerekçesiyle davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 03.08.2016 tarihinde işe başladığını, davalının 21.09.2016 tarihinde sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini, alacakları için ihtar çektiklerini, tespit raporunda mevcut elektrik işlerinde inşaatın devamına engel, eksik imalat bulunmadığının tespit edildiğini, bu bölümün asıl ve ek raporlarda dikkate alınmadığını, inşaatta gecikmeye neden olmadıklarını, mahrum kalınan kâr ve ilave iş bedeli alacaklarının reddi kararının gerekçelendirilmediğini, dava dışı ...tarafından dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin tartışılmadığını, müvekkili şirketin muhtemel kârdan mahrum kaldığını, fesihin haksız olduğunu beyan etmektedir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini, tespit raporunda belirtilen işlerin davacı tarafından yapılmadığını, bir kısım işleri kendilerinin yaptıklarını, bir kısmının 3. kişilere yaptırıldığını, davacının alacağının bulunmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesine dayanan fatura alacağı ve yoksun kalınan kârın tahsili istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesine dayanan fatura alacağı ve yoksun kalınan kârın tahsili istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş ve davalı vekilinin temyize konu ettiği miktar 43.102,80 TL olup, temyiz başvurusu karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığından temyiz dilekçesinin kesinlikten reddine karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

2-Davacı vekilinin temyiz başvurusunun esastan reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Temyiz peşin harcın istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2071, Karar No: 2012/2944, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2071 E.  ,  2012/2944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yazılı taahhüt sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiralananda kiracı olup, taşınmazı 01.12.2010 tarihinde tahliye edeceğine dair tahliye taahhüdü vermesine karşın bu tarihte tahliye etmediğini, belirterek, davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davacının taleplerinin yerinde olmadığını, 2010 yılı Temmuz ayında davacı ile kira sözleşmesinin süresinin uzatılması hususunda anlaştıklarını, bu anlaşma nedeniyle 2011 yılı kira bedelinin tamamına yakınını ödediğini, önceki kira dönemine ait tahliye taahhüdünün hukuken bir hükmünün kalmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Taahhüt nedenine dayalı tahliye davasının mutlaka kiralayan tarafından açılması gerekir. Kiralayan durumunda olmayan malikin dava hakkı yoktur. Ancak yeni malik önceki malikin ve kiralayanın halefi olarak eski malik zamanında verilmiş taahhüde dayanarak dava açabilir.

Taahhüt nedeniyle açılacak tahliye davasının taahhüt edilen tarihi izleyen bir (1) ay içinde açılması veya bu süre içinde taahhüde dayalı olarak icra takibi yapılmış olması gerekir. Daha önce kiracıya bildirilen tahliye iradesinin süre koruyucu niteliği yoktur. Ancak yapılan icra takibi süreyi koruyacağından bir ay geçtikten sonra da dava açılabilir.

Taraflar arasında düzenlenen;01.05.2009 başlangıç tarihli, on dokuz ay süreli yazılı kira sözleşmesi ile 16.08.2009 tanzim tarihli 01.12.2010 boşaltma vaadini taşıyan yazılı tahliye taahhüdünün varlığı hususunda, taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı imzası inkar edilmeyen tahliye taahhüdünde kiracı olduğunu tekrar etmiş, davacı, tahliyenin taahhüt edildiği tarihe nazaran, yukarıdaki esaslar doğrultusunda davasını 13.12.2010 tarihinde, süresinde açmıştır.

Yazılı kira sözleşmesi kurulduktan ve kiracı kiralanana yerleştikten sonra verilen taahhüt geçerli olup kiracıyı bağlar. Kiracı tahliye tarihine kadar kira bedelini ödemekle

yükümlüdür. Kira bedelinin ödenmiş olması tahliye taahhüdünün geçersiz olduğu ve akdin yenilendiği sonucunu doğurmaz. Bu durumda mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.