muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7127, Karar No: 2013/8164, Tarih: 17.04.2013

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle ...'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı ... Medeni Kanununun 6., 19., 20. maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili ... Müdürlüklerinden sağlanan ... kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise fiili beraberliğin ortaya konulmasında yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için; davacı ile boşandığı eşinin seçmen kayıtlarındaki adresleri ilgili seçim kurullarından getirtilmeli, ilgililerin kayıtlı olduğu ...... Mahallesi yönünden geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak ... Müdürlüğü araştırması yapılmalı, mahalle muhtar ve azalarının tanık sıfatı ile bilgi ve görgülerine başvurulmalı, özellikle, yapılan araştırma sonunda nüfus müdürlüğünden getirtilen belgelere göre davacı ve boşandığı eşinin kayıtlı yerleşim yerlerinin aynı oluşu ve 07.01.2010 tarihinde ...Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen araştırma tutanağı dikkate alınmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun boşanma tarihinden itibaren gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26602, Karar No: 2014/36086, Tarih: 15.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/26602 E.  ,  2014/36086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/308769

MAHKEMESİ : Kilis Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2012/161 (E) ve 2012/178 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın soruşturma evresindeki ifadesinde, mağdurlardan Ahmet'i vurmak amacıyla bıçağı yanına aldığını belirtmesi, olay günü yaşanan tartışma sırasında ise, sanığın, elindeki bıçağı yaralama kastıyla sağa sola sallamak suretiyle mağdurların üzerine yürüdüğü ancak isabet ettiremediği ve elindeki bıçağın olay yerine gelen polis memurları tarafından alındığının anlaşılması karşısında, eylemin, yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle suç vasfında hataya düşülerek, silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık M.. D.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11254, Karar No: 2019/1178, Tarih: 12.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11254 E.  ,  2019/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.05.2015 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davacı vekili 504 ve 505 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu davalının 501 ve503 parsel sayılı taşınmazlarını çoğunluğu ceviz ağaçları olmak üzere ağaç diktiğini ve bu ağaçların sınıra çok yakın olması sebebiyle taşınmazındaki ürünlerin ağaçlar büyüdüğünde zarar göreceğini belirterek elatmanın önlenmesi ve ağaçların kal'ine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 27.10.2015 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde belirtilen davalıya ait ... İli ... ilçesi ... Köyünde kain 501 ve 503 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ve davacılara ait 504 ve 505 parsel sayılı taşınmaz sınırına yakın dikilen 20 adet ceviz ağaç ve fidanları ile 9 adet kiraz, vişne ve elma ağaçlarının kal'i ile yapılan müdahalenin bu şekilde men'ine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nin "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nin "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir. Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Somut olayda; mahkemece yapılan keşif sonucu anılan bilirkişi raporuna göre davacının, davalının kendi taşınmazına dikmiş olduğu ağaçlar nedeniyle hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan zararının bulunduğu saptanamamış, zarar ispatlanamamıştır. Bu durumda yukarıda değinilen ilkelere göre davacının komşuluk hukukundan kaynaklanan bir zararı tespit edilemediğinden davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

12.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3668, Karar No: 2020/10609, Tarih: 02.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3668 E.  ,  2020/10609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değilidir. Ancak;

1-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-Davacı idareye vekalet ücreti ödenmesine ilişkin 5 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

b- 1. bendinde bulunan (karar kesinleştiğinde davalılara ödenmek üzere 3 aylık vadeli hesaba bloke edilmesine) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (derhal ödenmesine) kelimelerinin yazılmasına,

c- 2-b bendinde bulunan (12/11/2019) tarihinin çıkartılmasına, yerine Dairemiz karar tarihi olan (02/12/2020) ibaresinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-Davacı idareye vekalet ücreti ödenmesine ilişkin 5 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

b- 1. bendinde bulunan (karar kesinleştiğinde davalılara ödenmek üzere 3 aylık vadeli hesaba bloke edilmesine) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (derhal ödenmesine) kelimelerinin yazılmasına,

c- 2-b bendinde bulunan (12/11/2019) tarihinin çıkartılmasına, yerine Dairemiz karar tarihi olan (02/12/2020) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alının temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8237, Karar No: 2013/6271, Tarih: 11.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/8237 E.  ,  2013/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu üç katlı bina niteliğindeki muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin birinci fıkrasından “….mülkiyetinin 47257728158 T.C.Kimlik numaralı davacı ...’a ait olduğunun…” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…davacı ... tarafından meydana getirildiğinin..” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 11.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11704, Karar No: 2014/23776, Tarih: 25.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11704 E.  ,  2014/23776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde;

1-Karşı boşanma davasının harcının yatırıldığına dair sayman mutemet alındısı,

2-Karşı dava dilekçesi ekinde sunulan ve mahkemece de hükme esas alınan fotoğraflar yukarıda izah edildiği şekilde elektronik ortamda görüntülenememiştir. Bu halde dosyanın Yargıtayca elektronik ortamda incelenme imkanı bulunmamaktadır. Bu sebeple dosyanın inceleme için fiziki olarak gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 25.11.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/7744, Karar No: 2017/633, Tarih: 06.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/7744 E.  ,  2017/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın ... Telekom isimli işyerinin sahibi olduğu ve hakkında katılanın kullandığı hat üzerine onun bilgi ve rızası olmadan “ blackberry bireysel kampanya taahhütnamesi” düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilebilmesi bakımından, cep telefonu alıp kullanan kişi veya kişiler Telekomünikasyon Kurumu Başkanlığı'ndan sorulup belirlenerek ifadelerinin alınması, taahhütnamedeki yazı, rakam ve imzaların bu kişilere ve sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ile bu kişilere ulaşılamazsa sözleşmenin sanığa ait işyerinde düzenlendiği ve bu işlemden doğan menfaatin sanığa ait olması karşısında sahte abonelik sözleşmesi düzenlenmesinin de sanık tarafından sağlandığının kabulü gerekeceği cihetle, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK'nın 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve ön ödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16752, Karar No: 2015/22166, Tarih: 02.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16752 E.  ,  2015/22166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/293071

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk H.. A.. hakkında yapılan yargılama sonucunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/3-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 57/1. maddesi uyarınca koruma ve tedavi amaçlı güvenlik tedbirine hükmedilmesine ve yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2015 tarihli ve 2013/364 esas, 2015/203 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/08/2015 gün ve 2015/16377-52673 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/09/2015 gün ve 2015/293071 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Dahili Tıp Bilimleri Bölüm Başkanlığı/Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 11/02/2015 tarihli ve 228 sayılı raporda, “..hastanın 63 IQ ile hafif düzeyde mental retardasyonunun olduğu, akıl hastalığının olmadığı, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarım algılayamadığı, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığı..” yazılı bulunmasına göre, 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca, ceza verilmesine yer olmadığına karar verildikten sonra 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesinde düzenlenen çocuklara özgü güvenlik tedbirine hükmolunması gerektiğinin gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Uludağ Üniversitesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı öğretim üyeleri tarafından düzenlenen 11.02.2015 tarihli raporda, 63 IQ ile hafif düzeyde mental retardasyonu olduğu, akıl hastalığının olmadığı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığı değerlendirilen ve fiili işlediği tarihte oniki yaşını doldurup, onbeş yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken, aynı Yasa'nın akıl hastalığını düzenleyen, 32/1. maddesi uyarınca güvenlik tedbirine hükmedilip, yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (MUSTAFAKEMALPAŞA) 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen, 05.03.2015 gün ve 2013/364, 2015/203 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;

TCK'nın 32/1 ve 57. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımların hüküm fıkrasından ÇIKARTILMASINA, fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurup, onbeş yaşını doldurmamış olan, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği anlaşılan ve bu nedenle ceza sorumluluğu bulunmayan suça sürüklenen çocuk H.. A.. hakkında, TCK'nın 31/2. ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/3-a maddeleri uyarınca CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, TCK'nın 31/2. ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11.maddesi delaletiyle aynı Yasa'nın 5/1-a maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2843, Karar No: 2025/1967, Tarih: 08.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2843 E.  ,  2025/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/795 E., 2024/1043 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2016/1388 E., 2022/454 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA