muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/18973, Karar No: 2011/950, Tarih: 27.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/18973 E.  ,  2011/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... 2-... İlet. Taah Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Kumluca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.5.2009 tarih ve 76-245 sayılı hükmün Dairenin 22.2.2010 tarih ve 2009/11765-2010/2144 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün davalılar tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine Dairemizce zuhulen duruşma istemi reddedilerek temyiz incelemesi yapılmak suretiyle hükmün onanmasına karar verildiği anlaşılmakla dairemiz onama kararının kaldırılmasına ve dosyanın duruşma günü tayini için yeniden kaleme tevdiine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Açıklanan nedenle davalıların maddi hatanın düzeltilmesi ve duruşma günü tayini talebinin kabulüne, Dairemizin 22.2.2010 tarih ve 2009/11765 esas 2010/2144 karar sayılı kararının kaldırılmasına, duruşma günü tayini için dosyanın kaleme tevdiine, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6919, Karar No: 2015/4925, Tarih: 28.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6919 E.  ,  2015/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasilik süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.09.2009 tarih ve 2009/154 Esas, 2009/251 Karar sayılı ilâmı ile kısıtlı ...'a babası ... vasi olarak atanmıştır.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 04.11.2014 tarihli ek karar ile kısıtlının "..." adresinde ikamet eden abisi ... ile birlikte kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinden herhangi bir izin almadan yapılan adres değişikliğinin ya da kısıtlının re'sen başka bir yerde ikamet ediyor olmasının herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağı, yetkili mahkemenin kısıtlının vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." yine aynı Kanunun 412/1. maddesi uyarınca da "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlının abisi ... ile birlikte "..." adresinde ikamet ettiği tespit edilmişse de kısıtlının daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.09.2009 tarih ve 2009/154 Esas, 2009/251 Karar sayılı kararıyla vesayet altına alındığı ve bu mahkemece takip edildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğiyle ilgili olarak vesayet makamının izni bulunmadığı anlaşıldığına göre uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5641, Karar No: 2022/5891, Tarih: 06.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/5641 E.  ,  2022/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Erzin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21/07/2017 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 02/07/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının paydaş olduğu Hatay ili, Erzin ilçesi, 200 parsel sayılı taşınmazda dava dışı ... ... tarafından 12.07.2017 tarihinde davalıya pay satıldığını, resmi senetteki satış bedelinin gerçek satış bedelinden daha yüksek gösterilmiş olabileceğini, davacıya bildirim yapılmadığını, müvekkilinin satış bedeli ile tapu harç ve masrafları toplamını depo etmeye hazır olduğunu belirterek dava konusu taşınmazda davalının payının iptali ve davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, bedelde muvazaa bulunmadığını, resmi senette gerçek satış bedelinin gösterildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, verilen kesin süreye rağmen önalım bedelinin depo edilmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine dair verilen 15.01.2019 günlü karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi 30.01.2020 günlü 2020/95 E, 2020/128 K sayısı ile peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadan karar verildiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına; dosyanın, davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iadesine karar vermiştir.

İlk derece mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi 27.04.2021 günlü 2021/264 E, 2021/607 K sayısı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasanın 90. maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 36. maddesinde ... yargılanma hakkına yer verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nin 27. maddesinde ise ... yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme ... düzenlenmiş olup, bu hak yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut, açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150/1 maddesinde, ''Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir'' düzenlemesi getirilmiş olup, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez" hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda ifade edilen usul hükümlerinden anlaşılacağı üzere, tarafların duruşmalarda hazır olmaları halinde bir sonraki duruşma günü ve saati taraflara tefhim edilmek suretiyle bildirilir. Taraflardan biri veya vekili mazereti nedeniyle belirtilen gün ve saatte duruşmaya gelmemiş, ancak mazeret dilekçesi göndermiş ve mahkemece de bildirilen mazeret kabul edilmiş ise, mazeret bildiren tarafa tensip edilecek duruşma gününün davetiye ile bildirilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; ilk derece mahkemesi, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin kaldırma kararından sonraki 24.03.2020 tarihli 1. celse, kaldırma kararından önceki 02.10.2018 günlü 4. celsedeki 3 numaralı ara karara atıf yapılarak eksik harcın tamamlanmasına ilişkin olarak davacı vekiline verilen kesin sürede anılan ara kararın yerine getirilmediği gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırılmasına kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili 23.03.2020 tarihli dilekçesi ile 24.03.2020 tarihinde yapılacak duruşmaya, corona virüs (covid-19) salgını sebebiyle katılamayacağını belirterek mazeretinin kabulü ile duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesini talep etmiş; mahkemece, 24.03.2020 günü yapılan duruşmada ise davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen yeni bir duruşma günü tayin edilmeksizin dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacı vekilinin mesleki mazeretinin kabulüne karar verildiğine ve vekilin yokluğunda karar verilmesi yönünde bir talebi de bulunmadığına göre, yeni bir duruşma günü tayin edilerek, 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun şekilde davacı vekiline tebliği sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerekirken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme ... ihlal edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1 maddesi gereğince temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, 06/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3888, Karar No: 2021/5383, Tarih: 13.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3888 E.  ,  2021/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13/04/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesi doğru olduğu gibi, üzerindeki fındık ağaçlarına ise kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. fıkrasında yazılı (idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda) kelimelerinin ve rakamlarınım çıkarılmasına, yerine (derhal ödenmesine, bu hususta) kelimelerinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. fıkrasında yazılı (karar tarihi olan 10.09.2019) kelime ve rakamının çıkarılmasına, yerine (Dairemiz karar) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulu ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12290, Karar No: 2014/24693, Tarih: 04.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/12290 E.  ,  2014/24693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Ek karar tarihi : 08/04/2014

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 62/1, 50/3, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı 21/03/2014 tarihinde verilen hükmü CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 07/04/2014 tarihinde temyiz eden sanığın, temyiz isteminin reddine ilişkin Tefenni Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2013/141 esas, 2014/28 karar sayılı ve 08/04/2014 tarihli ek karar, usul ve yasaya uygun bulunduğundan, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1529, Karar No: 2022/12875, Tarih: 28.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/1529 E.  ,  2022/12875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan Gümrük İdaresi vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Türkiye'ye giriş için ... Gümrük Sahasına gelen yolcu otobüsünde yapılan aramada, tavan döşemelerinin içinde ... marka 19 kutu içerisinde ve her kutuda 10 adet olmak üzere toplam 190 adet 30 ML'lik plastik şise içerisinde elektronik sigarada kullanılan sıvı, ... marka 76 kutu içerisinde ve her kutuda 10 adet olmak üzere 760 adet 10 ml'lik plastik şise içerisinde elektronik sigarada kullanılan sıvı, ... marka 6 kutu içerisinde her kutuda 50 tane olmak üzere toplam 300 tane elektronik sigara parçasının ele geçirildiği anlaşılmakla, ele geçen yabancı menşeli likit sigara sıvısının hammadde olarak tamamen veya kısmen tütün mamülü niteliğinde olup olmadığı konusunda uzman bilirkişi raporu alınarak tütün mamülü niteliğinde olması halinde sanığın eyleminin 5607 sayılı Yasanın 3/1, 3/10. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması;

4- Suç tarihinin 21.03.2015 yerine 22.03.2015 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11415, Karar No: 2016/2158, Tarih: 11.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11415 E.  ,  2016/2158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket alacağının tahsili için girişilmiş olan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini, takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirkete herhangi bir borcunun bulunmadığını, davacının alacağın varlığını ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacının 2012 yılı ticari defterlerinin usulüne uygun tutulduğu ve lehine delil teşkil ettiği, davalının vergi dairesine vermiş olduğu beyannamelerde davacı şirkete ait faturaları bildirmiş olduğuna göre davalının kayıtlarına giren bu faturalardaki malları teslim almış sayılacağı, borcu ödediğine dair bir belge de sunamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı mahkemeye bildirdiği satış faturalarına dayanarak alacak isteminde bulunmuştur. Vergi dairesinden gelen cevapta davalının vergi beyannamesi ile bir kısım faturaları vergi dairesine beyan ettiği anlaşılmaktadır. Davalı tarafından vergi dairesine beyan edilen faturalar yönünden malın tesliminin kanıtlandığının kabulü gerekir. Mahkemece vergi dairesine beyan edilen faturaların miktarı bilirkişiye tespit ettirilip, bu miktar üzerinden kabule karar verilmesi gerekirken bu yönde bir inceleme yapılmadan sadece davacı defterlerine itibar edilerek karar verilmesi doğru olmamış mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1765, Karar No: 2018/10325, Tarih: 05.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1765 E.  ,  2018/10325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusur durumuna göre verilen cezanın çok olduğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/4. maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının uygulanması sırasında TCK’nın 52/3 maddesi gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddeye aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.