muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2911, Karar No: 2015/2499, Tarih: 21.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2911 E.  ,  2015/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/49351

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 27/12/2012, 2012/339 (E) ve 2012/436 (K)

SUÇ : Tehdit, hakaret

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H.. K..'ın, mağdur ... karşı eylemi ile kamu görevlisinden dolayı hakaret suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde hakaret suçu yönünden suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanık H.. K.. hakkında mağdur ... karşı hakaret suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA)

2- Sanık H.. K.. hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın yakının adli bir olayı nedeniyle polis merkezine gelerek içeriye girmeye çalıştığı, çevre koruma nöbetinde bulunan polis memuru mağdurun ise sanığa bu şekilde giremeyeceğini ifade edip "buyrun yardımcı olmaya çalışalım" demesi üzerine sanığın görevli polis memuruna hakaret ettiği, mağdurun sanığı sakinleştirmeye çalıştığı sanığın bu sırada "seni öldüreceğim" diyerek mağduru tehdit ettiği, daha sonra üzerindeki meyve bıçağını mağdura doğru salladığı ancak mağdurun isabet almadığı olayda,

A-Sanığın eyleminin bir bütün halinde, kamu görevlisine cebir ve tehdit kullanmak suretiyle silahla görevini yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilerek, TCK'nun 265/l-4 maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülmek suretiyle yazılı şekilde silahla tehdit suçundan karar verilmesi,

B- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK'nun 326/son maddesi gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 21/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11704, Karar No: 2021/4810, Tarih: 09.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/11704 E.  ,  2021/4810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti okul bahçesinde bulunan kantininin penceresine zarar vererek içerisinden yiyecek çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/1-a, 116/2, 152/1-a, 31/3 maddelerinde öngörülen hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğu bu suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 23/10/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11044, Karar No: 2010/14691, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11044 E.  ,  2010/14691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 131 adada bulunan tüm parselleri komşu parselleri ile birlikte gösterir geniş kadastro paftasının bir suretinin,

2) Çekişmeli 131 ada 7 parsel sayılı taşınmaza komşu olan itirazlı olduğu anlaşılan 131 ada 6 ve 8 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin dava dosyalarının,

3) Yörede 5304 Sayılı Yasa gereğince orman sınırlandırması yapıldığı anlaşılmakta olup, Orman Yönetimi tarafından çekişmeli taşınmaza ilişkin orman tahdidine itiraz davası açılıp açılmadığı araştırılarak açılmış ise buna ilişkin dava dosyasının,

4) Çekişmeli taşınmaza komşu 130 ada 5 sayılı parsele ait kadastro tespit tutanağı ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının,

5) Davalıların dayandığı T.Evvel 1942 tarih 111 ve 19.03.1960 tarih 39 nolu tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilmeli, ayrıca dayanılan tapu kaytılarının kadastro sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmediği tapu sicil ve kadastro müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabi yazının dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 29.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19182, Karar No: 2012/3010, Tarih: 23.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/19182 E.  ,  2012/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ... Başkanlığı işleminin iptali ile kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 15.04.2009 tarihinde kesinleşen davacıya, 1990 yılında yaşamını yitiren 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri kapsamındaki sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Şubat ayında gerçekleştirilen işlemle başlangıç günü itibarıyla kesilerek, 25.05.2009 – 24.03.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve...sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili

mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu bölgelerle birlikte Çamlık Mahallesi/Acıpayam yönünden yeniden geniş kapsamlı...araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, 23.05.2011 tarihinde düzenlenen araştırma tutanağı içeriği dikkate alınarak çelişki oluştuğu takdirde giderilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddi yönünde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15541, Karar No: 2012/22518, Tarih: 31.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/15541 E.  ,  2012/22518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar Ali Osman ve Tekin hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) 09.09.2009 tarihli talimat duruşmasında "şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini" belirten şikayetçi Özgür'ün katılma hususundaki talebi ile ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyerek CMK'nin 238/2. maddesine muhalefet edilmesi,

b) Tarafsız görgü tanığı bulunmayan olayda, sanıkların aşamalardaki istikrarlı savunmalarında; "önce diğer müşteki sanık ...'ün kendilerine hakaret edip bıçakla saldırdığını" beyan etmeleri karşısında, sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve müşteki sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3090, Karar No: 2021/5698, Tarih: 31.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3090 E.  ,  2021/5698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; 15/01/2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine, temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, bu defa ek karar davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya içindeki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararı; davalıya 11/02/2021 tarihinde tebliğ edilmiş, işbu karara yönelik temyiz dilekçesi ise HUMK’un 432/5. maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süre geçirildikten sonra 24/02/2021 tarihinde verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz dilekçesinin reddine dair verilen ek karara yönelik temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 31/05/2021 tarihinde oy birliği İle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14687, Karar No: 2025/2070, Tarih: 26.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14687 E.  ,  2025/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 29.01.2004 tarihinden itibaren canlı yayın aracında uydu haberleşme teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin hukuka aykırı bir şekilde 01.07.2021 tarihinde feshedilmesi üzerine işe iade davası açıldığını ve işe iade hükmü verildiğini, hükmün kesinleştiğini, davalı Şirketçe ... 36. Noterliğinin 14.03.2024 tarihli ihtarnamesiyle müvekkilinin işe başlatılmayacağı kararının bildirildiğini, dolayısıyla müvekkilinin iş sözleşmesinin 14.03.2024 tarihi itibarıyla işe başlatılmamak suretiyle sona erdiğini iddia ederek kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, müvekkili Şirket bünyesinde 29.01.2004 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği tarihe kadar uydu haberleşme teknisyeni olarak görev yaptığını, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi gereğince 01.07.2021 tarihli fesih bildirimi ile yazılı olarak sonlandırılarak bugüne kadar hak etmiş olduğu tüm alacakların eksiksiz olarak ödendiğini, kıdem tazminatının da eksiksiz olarak ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının işe başlatılmayacağına ilişkin ihtarnamenin 14.03.2024 tarihinde gönderildiği sabit olup buna göre işe başlatılmadığı tarihin 14.03.2024 tarihi olarak tespit edildiği, davacının bildirdiği emsal işçilere ait aylık ücret bordrolarının davalı tarafından dosyaya ibraz edildiği, yapılan incelemede davalı işyerinde işçi aylık ücretlerine yapılan artış oranları ile bilirkişi raporundaki 49.206,15 TL ücret belirlemesinin uyumlu olduğu, nihayetinde 2024 yılı ilk altı ay için kıdem tazminatı tavan miktarı 35.058,58 TL olmakla işbu miktarın esas alınması gerektiği kabul edilerek hesaplama yapılan bilirkişi raporu 1. seçeneğinin yerinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin Bölge Adliye Mahkemesi Kararları Arasındaki Uyuşmazlığın Giderilmesi İstemine Dair 2022/8094 Esas ve 2022/9911 Karar sayılı kararında, ilk fesih tarihindeki ödemenin faizsiz bir şekilde mahsubu gerektiğinin açıkladığı, ücret tespitinin yerinde olduğu, bilirkişi raporunun yerleşik yargısal kararlara uygun, gerekçeli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının talep edebileceği bakiye kıdem tazminatı hakkının bulunmadığı,

2. Zamlı ücret esas alınarak davacı yararına kıdem tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğu,

3. Davacıya yapılan ödemenin faiziyle birlikte mahsup edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kesinleşen işe iade kararı sonrasında işe başlatılmayan davacının kıdem tazminatının hesabına esas ücretin tespiti ile geçersiz sayılan fesihte yapılan ödemenin mahsubuna ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2806, Karar No: 2021/1856, Tarih: 01.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2806 E.  ,  2021/1856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27.11.2018 tarih ve 2017/38 E. - 2018/427 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.04.2019 tarih ve 2019/221 E. - 2019/248 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ... İth. İhr. A.Ş'nin ithal ettiği, claas marka traktörü, bu şirketin satış tarihindeki bayisi diğer davalı Yapılcan Motorlu Araçlar Makine Petrol San. Tic. Ltd. Şti'den finansal kiralama yöntemi ile satın aldığını, traktörün arıza yaptığını, bu arıza nedeniyle traktörün davalı ... ... A.Ş'nin yetkili servisine çekildiğini, servis tarafından arızanın giderildiğinin ifade edildiğini, ancak traktörün hiç çalışmadan aynı arızayı tekrar ettiğini ve tamir için 25.08.2016 tarihinde tekrar servise teslim edildiğini, traktörün ömrünün 10 yıl olduğu ve 10 yıl boyunca servis hizmetinin sunulması gerektiğini, davalı satıcı ve diğer davalı ithalatçının davacıya sattıkları araca ilişkin servis hizmetini sunmadıklarını, aracın ekonomik ömrünün 10 yıl olduğunu, bu aracın 3 yıl içerisinde kullanılamaz hale gelmesinin davacıyı zarara uğrattığını, ayrıca davacının satın aldığı yoncaları toplatmak ve balyalatmak için hizmet satın almak zorunda kaldığını ve 225.000.-TL ödeme yaptığını ileri sürerek, traktöre servis hizmeti sağlanmaması nedeniyle uğranılan zararın fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 1.000,00 TL'nin, 15.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini ve hizmet bedeli olan 225.000,00 TL'nin 18.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.