muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6114, Karar No: 2025/1285, Tarih: 30.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/6114 E.  ,  2025/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/239 E., 2022/321 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH : 08.12.2021

SAYISI : K-2020/155 Esas 2021/244 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 15.03.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen miktar 10.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz ek konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 15.03.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5482, Karar No: 2024/1135, Tarih: 27.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5482 E.  ,  2024/1135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1362 E., 2021/1584 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/44 E., 2020/433 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil veya tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kesin hüküm nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 24.10.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 27.02.2024 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalılar arasında dava konusu 1549 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen binaya ilişkin olarak 09.04.2003 tarihli satış vaadi sözleşmesi düzenlendiğini, anılan satış vaadi sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, tarafların gerçek iradelerinin ana taşınmazın davacı adına tescil edilmesini sağlamak olduğunu, dava konusu parselin tamamının davalı ... adına kayıtlı olduğunu, davalı ...'nin dava konusu taşınmazdaki müvekkilinin haklarını bildiğini belirterek; dava konusu taşınmazın tamamının veya 1/2 payının müvekkili adına tesciline mümkün olmaması halinde, müvekkilinin uğradığı zararın veya satış vaadi sözleşmesine konu bağımsız bölümlerin bedellerinin tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili ıslah dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 1/2 payının davacı adına tesciline mümkün olmaması halinde müvekkili tarafından davalıların miras bırakanı ...'a ödenen 6.500.000.000 TL'nin denkleştirici adalet ilkesine göre hesaplanan değeri olan 301.432,23 TL'nin veya dava konusu arsanın 1/2 payının dava tarihindeki değeri olan 216.500,00 TL'nin davalılardan tazminine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

2. Davacı vekili ıslah dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 1/2 payının davacı adına tesciline mümkün olmaması halinde müvekkili tarafından davalıların miras bırakanı ...'a ödenen 6.500.000.000 TL'nin denkleştirici adalet ilkesine göre hesaplanan değeri olan 301.432,23 TL'nin veya dava konusu arsanın 1/2 payının dava tarihindeki değeri olan 216.500,00 TL'nin davalılardan tazminine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; davanın kesin hüküm nedeniyle reddi gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, satış vaadi sözleşmesinin sözleşmeye konu bağımsız bölümlerin kaçak ve imara aykırı olması nedeniyle mutlak butlanla hükümsüz olduğunu, davalı ...'e husumet yöneltilemeyeceğini, taşınmazın tek malikinin davalı ... olduğunu ve davalı ...'ün sözleşmenin tarafı olmadığını, müvekkili ...'nin davacı aleyhine el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davası açtığını, sözleşmenin arsa payına ilişkin olmayıp kaçak olan binadaki bağımsız bölümlere ilişkin olduğunu, bu nedenle tapu iptali ve tescil talebinde bulunulamayacağını, davacının muvazaa iddiasının dinlenmesinin mümkün olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/101Esas sayılı dosyası ile davalılara karşı eldeki dava ile aynı taşınmaza ilişkin tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat davası açtığı, anılan davada mahkemece tapu iptali ve tescil talebinin reddine, taşınmazın bedelinin davacıya ödenmesine karar verildiği, aynı neticeyi doğuran sonradan meydana gelmiş olmayan, ilk davada öne sürmediği muvazaa iddiaları ile farklı sebeplerle ikinci kez dava açılmasının hukuken mümkün olmadığı, davacı her ne kadar zararını da talep etmiş ise de taşınmaz bedelinin ödenmesi kararı ile zararın ortadan kalktığı, kaldı ki aynı satış vaadi sözleşmesi ile yapılan bir yargılama ve karar varken sözleşmenin değerlendirilmesi o mahkemece yapılmışken eldeki davada mutlak muvazaanın değerlendirmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusunu teşkil eden vakıanın önceki davadan farklı olarak satış vaadi sözleşmesinin muvazaalı olduğu, muvazaa ile gizlenen gerçek amacın müvekkiline dava konusu taşınmazın tapusunun devrini sağlamak olduğunu, eldeki davada dava konusu taşınmazın satış bedeli olarak ödenen bedellerinin denkleştirici adalet ilkesine göre iadesinin talep edildiğini, önceki davada verilen hükmün eldeki dava için kesin hüküm teşkil etmeyeceğini, eldeki davada vakıa olarak iddia edilen nispi muvazaanın varlığının davalılar tarafından bir önceki davada temyiz dilekçesinde ikrar edildiğini, dava konusu taşınmazda imar geçmesi ile satış vaadi sözleşmesinin ifa kabiliyetini kazandığını beyan ederek ve re'sen gözetilecek sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dayandığı satış vaadi sözleşmesinin bağımsız bölüme ilişkin bulunduğu ve taşınmazda kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulmadığı, bu nedenle daha önce taraflar arasında görülen İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/101 Esas sayılı dosyasında sözleşmenin ifa imkanı olmadığından tapu iptali ve tescil isteminin reddine ve taşınmazın rayiç bedelinin davacıya ödenmesine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, davacı tarafça bu kez sözleşme içeriğinde nispi muvazaa bulunduğu ve aslında tarafların niyetinin taşınmazın üstündeki binanın davacıya ait olması nedeni ile arsa payının yarısının satışına yönelik olduğu iddia edilerek bu davanın açıldığı, muvazaanın tarafının kendi muvazaasına dayanmasının kural olarak yasak olduğu gibi, sözleşmenin resmi biçimde yapıldığı ve davacının iddia ettiği muvazaalı iradenin aynı kuvvette yasal delille ispatlanamadığı, kesinleşen mahkeme kararı ile ifa olanağı bulunmayan sözleşmede bedel ödenmesine karar verilerek artık sözleşme ilişkisinin sonlandırıldığı, davacının tazminat isteminin dayanağının Türk Borçlar Kanunu'nun 112 nci maddesi olduğu, davacının müspet zararını iseteyebileceği, bu zararın da önceki ilam ile hüküm altına alındığı, davacının ayrıca menfi zarar istemesine yasal olanak bulunmadığı, bu nedenle istemin reddine ilişkin hükümde yanılgı bulunmadığı, kesinleşen önceki kararın kuvvetli delil sayılmasında da bir yanılgı bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kesin hüküm teşkil ettiği iddia edilen davanın sebebini oluşturan tek vakıanın davanın tarafları arasında düzenlenen satış vaadi sözleşmesi olduğunu, eldeki davada ise maddi vakıaların beş başlık altında toplandığını, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından iki dava arasındaki hukuki sebepler ve maddi vakıaların farklı olduğu açıkça belirtilmiş olmasına rağmen kendi ile çelişir şekilde İlk Derece Mahkemesi kararını hukuka uygun bulmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğini, İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince açıklanan beş ayrı vakıa ile ilgili hukuki bir nitelendirme yapmadan eksik inceleme neticesinde hukuka aykırı karar verildiğini beyan ederek ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/101 Esas, 2013/376 Karar sayılı dosyasında gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı olarak satış vaadi sözleşmesine konu bağımsız bölümlerin bedellerinin tazmini istemiyle terditli kısmi dava açıldığının ve Mahkemece dava konusu yapılan kısmın hüküm altına alındığının, eldeki davada ise ıslah dilekçesinde terditli tazminat istemi yönünden harici sözleşmeye dayalı olarak ödendiği iddia olunan bedelin güncel değerinin veya taşınmazın 1/2 hissesinin bedelinin tazmini isteminde bulunulduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Yargıtay duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5273, Karar No: 2016/9453, Tarih: 23.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/5273 E.  ,  2016/9453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin 06.04.2007 tarihli beyanında, konutunda uyuduğu sırada duyduğu sesler üzerine evinin giriş kapısı önünde sanığı çıkarken gördüğü, sanığın elinde evinden alınan kama ve bir adet bıçağın olduğu, peşinden gittiği sırada sanığın elinde bulunan bıçak ve kamayı müştekiye göstererek 'yanıma yaklaşma, seni bıçaklarım' demesi üzerine müştekinin takibi bıraktığı ve sanığın kaçtığını iddia etmesi karşısında tarif edilen eylemin 5237 sayılı TCK.'nın 149/1-a yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 23.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4407, Karar No: 2020/9876, Tarih: 21.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4407 E.  ,  2020/9876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Siyasi partiler veya meslek kuruluşlarının kullanımında olan bina, tesis veya eşyaya zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların Akdeniz Olipiyatlarının açılışı için Mersin Ak Parti İl Başkanlığınca asılan bez afişi bulunduğu yerden söküp cadde üzerinde yırtıp yaktıkları, suç tarihinin seçim dönemi olmadığı, bu eylemin konusu itibariyle Siyasi partiler veya meslek kuruluşlarının kullanımında olan bina, tesis veya eşyaya zarar verme suçunu değil basit mala zarar verme suçunu oluşturduğu, ayrıca TCK’nın 152/2-a maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun nitelikli halinin tehlike suçu olduğu, tipiklik unsurunun sadece yakarak, yakıcı ya da patlayıcı madde kullanarak işlenmesi yeterli olmayıp eyleminin ayrıca tehlike oluşturması durumda suçun oluşacağı, olayda meydanda afişi yakma eyleminin somut bir tehlike gerçekleştirmediği anlaşıldığından, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi kapsamındaki basit mala zarar verme suçunun oluştuğu, bu suçun da takibinin şikayete tabi olduğu, orta yerde şikayet olmadığı ve şikayet yokluğu dolayısıyla düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11528, Karar No: 2020/280, Tarih: 16.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/11528 E.  ,  2020/280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün ... ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 121 parsel üzerinde davacıya ait 100 m2 ev, 20 m2 bodrum, 1 adet su kuyusu ve 60 adet meyve ağacı olduğunu, 2002 yılında Hazine arazisi üzerine yaptığını, dava konusu yerin bulunduğu köyün DSİ tarafından kamulaştırma kapsamına alındığından fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak kaydı ile 121 parselin üzerindeki bu muhdesatların davacıya ait olduğunun tespitini talep etmiştir. Davacı vekili 27.01.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile 118, 121 ve 124 parseller üzerindeki 180 m2'lik 1 adet 2 katlı ev, 8 m2'lik beton, 62 m2'lik taş duvar, 205 m2'lik tel çit, 1 adet demir bahçe kapısı, 1 adet sondaj su kuyusu, 24 adet incir ağacı, 37 adet nar ağacı, 22 adet asma ağacı, 35 adet dut ağacı, 2 adet şeftali ağacı, 3 adet kayısı ağacının davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili; davacının hazine arazisine haksız el attığını, 4706 sayılı Kanun'un 5. maddesi gereği 2003 yılından sonra yapılan muhdesatların hazineye ait olacağı ve bu yönde araştırma yapılması gerektiğini de belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne, fen bilirkişi ... tarafından 03/06/2015 tarihli rapor ve krokisinde belirtilen ... İli Merkez İlçesi ... Köyü 118,121 ve 124 nolu parseller üzerinde bulunan ve inşaat bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen 06/01/2016 tarihli 2. ek raporunda belirtilen 180,00 m2 1 adet 2 katlı ev, 8,00 m2 yer betonu, 62,00 m2 taş duvar, 205,00 metre tel çit, 1 adet demir bahçe kapısı, 1 adet sondaj su kuyusu ile ziraat bilirkişi ... tarafından düzenlenen 28.06.2015 tarihli raporda belirtilen 10-12 yaşında 2 adet şeftali, 10-12 yaşlarında 22 adet asma, 10-12 yaşlarında 24 adet incir, 10-12 yaşlarında 37 adet nar, 10-12 yaşlarında 3 adet kayısı, 10-12 yaşlarında 35 adet dut ağacının, davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm davalılar ... ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesatın tespitine ilişkindir.

Dava; muhdesatın tespitine ilişkindir.

1. Az yukarıda da belirrtildiği üzere davacı vekili dava dilekçesinde 121 parsel üzerinde davacıya ait 100 m2 ev, 20 m2 bodrum, 1 adet su kuyusu ve 60 adet meyve ağacına ilişkin olarak muhdesatın tespiti davası açmış olup 26.05.2015 tarihinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporları ve ek raporlar doğrultusunda 27.01.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile harcını yatırmak suretiyle 118, 121 ve 124 parseller üzerindeki 180 m2'lik 1 adet 2 katlı ev, 8 m2'lik beton, 62 m2'lik taş duvar, 205 m2'lik tel çit, 1 adet demir bahçe kapısı, 1 adet sondaj su kuyusu, 24 adet incir ağacı, 37 adet nar ağacı, 22 adet asma ağacı, 35 adet dut ağacı, 2 adet şeftali ağacı, 3 adet kayısı ağacından oluşan muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitini talep etmişse de harcını yatırmak suretiyle ayrı bir davanın konusu olan 118 ve 124 parseller üzerinde bulunan muhdesatların ıslah yoluyla davaya katılması mümkün değildir. Şöyle ki; Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK mad. 26). Islah yolu ile talep genişletilebilirse de davaya yeni talep (dava) eklenemez. Yani başka bir dava ile istenebilecek hususlar ıslah yolu ile istenemez. Yargıtayın ve Dairemizin kökleşmiş uygulamaları da bu yönde olup bu parsellere ve üzerindeki muhdesatlara ilişkin mahkemece esasa girecek şekilde bir karar verilmemesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

2. Hüküm fıkrasında mahkemece ıslahla dahil edilen 118 ve 124 parseller de belirtilerek muhdesatın tespitine karar verilmiş olup hangi muhdesatların hangi parseller üzerinde kaldığı belirtilmeksizin HMK’nin 297. maddesine aykırı, infaza elverişli olmayacak şekilde hüküm kurulmuş olması da doğru görülmemiştir.Mahkemece dava dilekçesinde belirtilen 121 parsel üzerindeki 100 m2, 20 m2 bodrum, 1 adet su kuyusu ve 60 adet meyve ağacı na ilişkin talep gözetilerek hüküm kurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar Hazine ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13012, Karar No: 2008/16337, Tarih: 25.09.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/13012 E.  ,  2008/16337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2008

Takip dayanağı bononun aslı veya arka fotokopisi de çekilmiş onaylı örneği ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/650, Karar No: 2010/5162, Tarih: 24.09.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/650 E.  ,  2010/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 121 ada 11 parsel sayılı 1094 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 121 ada 11 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Davacı ... her ne kadar 28.11.1967 tarihli satış senedine dayanmış ise de; zilyetlikle birleşmeyen satış senedine mahkemece değer verilmemesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davacıdan alınmasına, 24.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.