muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3351, Karar No: 2016/8518, Tarih: 26.05.2016

içermekte olup, bu madde ile getirilen düzenlemede yönetime veya kat malikine mahalli mülki amire başvurarak daha kısa süre içinde ortak yerin boşaltılmasını sağlama imkanı getirilmiştir. Bu düzenleme Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesine göre mahkeme yoluyla tahliyeyi istemeye engel teşkil etmediği gibi 33. maddeye göre dava açmak için bir süre koşulu da öngörülmemiştir. Buna göre kapıcı dairesini boşaltmayan davalı için Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesine göre açılan davada tüm deliller toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahalli mülki amire başvuru ile ilgili düzenleme getiren Kat Mülkiyeti Kanununun Ek 2. maddesi hükmüne göre ihtarnamede 15 gün yerine 7 günlük süre verildiği gerekçesi ile istemin reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28519, Karar No: 2015/46170, Tarih: 17.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/28519 E.  ,  2015/46170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın TCK'nın 142/2-b, 35/2, 31/3, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan sanık hakkında, TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca cezasından 1/3 oranında indirim yapılmasına rağmen, hüküm fıkrasında hatalı şekilde aynı Yasanın 31/2. maddesinin yazılması, mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin yaşı küçük sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin yaşı küçük sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

2-5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 12,00.-TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “zorunlu müdafii giderleri” ile ''12,00.-TL davetiye giderine'' ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3753, Karar No: 2024/2607, Tarih: 04.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3753 E.  ,  2024/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/607 E., 2016/644 K.

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet etme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2016 tarihli ve 2015/607 Esas, 2016/644 Karar sayılı kararı ile sanığın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca neticeten 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 13.12.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.05.2023 tarihli ve 2022/28601 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57982 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57982 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Dosya kapsamına göre, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 11/11/2012 tarihli ve 2012/12548 soruşturma, 2012/4111 esas, 2012/1868 sayılı iddianamesinde sanığın başka firmalardan temin ettiği sahte faturaları ticari kayıtlarına işlediği, fatura ticareti yapmak için sahte faturalar düzenleyerek vergi kaçakçılığı suçunu işlediğinden bahisle 213 sayılı Kanun'un 359/b-1 maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, sanığın iddianame anlatımında bulunmayan ve sevk maddesi gösterilmeyen 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan " Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, sanık hakkında düzenlenen iddianamede atılı suçun sahte fatura düzenlemek suretiyle vergi kaçakçılığı olduğu gözetilmeden yazılı şekilde defterleri ibraz etmemek suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde,

2-Kabule göre de, kararın gerekçe kısmında sanığın sahte fatura düzenleyerek kullanmak suretiyle vergi kaçakçılığı suçunu işlediği kabul edilmesine rağmen, hüküm kısmında sanığın defterleri ibraz etmemek suçundan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle hüküm kısmı ile gerekçe kısmı arasında çelişki oluşturulduğunun gözetilmemesinde,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

2-Kabule göre de, kararın gerekçe kısmında sanığın sahte fatura düzenleyerek kullanmak suretiyle vergi kaçakçılığı suçunu işlediği kabul edilmesine rağmen, hüküm kısmında sanığın defterleri ibraz etmemek suçundan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle hüküm kısmı ile gerekçe kısmı arasında çelişki oluşturulduğunun gözetilmemesinde,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 276 ncı maddesi ile değişiklik yapılmadan önceki haliyle 213 sayılı Kanun'un "Kaçakçılık Suçları ve Cezaları" başlıklı 359 uncu maddesinin (a) ve (b) fıkraları;

"a) Vergi kanunlarına göre tutulan veya düzenlenen ve saklanma ve ibraz mecburiyeti bulunan;

1) Defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hileleri yapanlar, gerçek olmayan veya kayda konu işlemlerle ilgisi bulunmayan kişiler adına hesap açanlar veya defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydedenler,

2) Defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler (varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olduğu halde, inceleme sırasında vergi incelemesine yetkili kimselere defter ve belgelerin ibraz edilmemesi gizleme demektir.) veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar (Muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge, gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belgedir.)

Hakkında altı aydan üç yıla kadar hapis cezası hükmolunur.

Hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde, hapis cezasının her bir günü için, sanayi sektöründe çalışan 16 yaşından büyük işçiler için(12.10.2000 tarih ve 24198 sayılı R.G.'de yayımlanan E.1990/10; K.1999/22 sayılı Anayasa Mahkemesi Kararı ile iptal edilen sözcükler) yürürlükte bulunan asgari ücretin bir aylık brüt tutarının yarısı esas alınır ve hükmolunan bu para cezası ertelenemez.

b) Vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklanma ve ibraz mecburiyeti bulunan;

1) Defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar (Sahte belge, gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgedir.),

2) Belgeleri Maliye Bakanlığı ile anlaşması olmadığı halde basanlar ile sahte olarak basanlar veya bu belgeleri kullananlar,

Hakkında on sekiz aydan üç yıla kadar ağır hapis cezası hükmolunur."

Şeklindedir.

2) Belgeleri Maliye Bakanlığı ile anlaşması olmadığı halde basanlar ile sahte olarak basanlar veya bu belgeleri kullananlar,

Hakkında on sekiz aydan üç yıla kadar ağır hapis cezası hükmolunur."

Şeklindedir.

2. 213 sayılı Kanun'un "Bazı kaçakçılık suçlarının cezalandırılmasında usül" başlıklı 367 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü ile vergi suçları yönünden rapor değerlendirme komisyonlarınca verilen mütalaanın dava şartı olduğu açıkça düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme ile kamu davasının sınırları ortaya konulmaktadır.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında tanzim edilen ve dava şartı olan Vergi Denetim Kurulunun 13.08.2012 tarihli ve 2012/88 sayılı komisyon mütalaası ile ekindeki vergi suçu raporunun, "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olmasına karşın, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.11.2012 tarihli ve 2012/12548 Soruşturma, 2012/4111 Esas sayılı iddianamesiyle mütalaaya kısmen uygun olarak hem "sahte fatura düzenleme" hem de "sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı, Mahkemece hükmün gerekçe bölümünde iddianamedeki anlatım doğrultusunda "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarından hüküm kurulduğu belirtildiği halde, hüküm fıkrasında mütalaa ve dava konusu yapılmayan "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesi uyarınca usulüne uygun olarak verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gözetilerek bu suçtan mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili vergi dairesi başkanlığından sorularak sonucuna göre "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından hüküm kurulması gerekirken, gerekçede bu suçlar anlatıldıktan sonra dava konusu yapılmayan "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan, suç tarihindeki ceza miktarı da dikkate alınmadan, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, belirtilen gerekçelerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2016 tarihli ve 2015/607 Esas, 2016/644 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle, ceza miktarı itibarıyla aleyhe sonuç doğurmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13846, Karar No: 2024/16891, Tarih: 25.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/13846 E.  ,  2024/16891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/975 E., 2017/659 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 15.01.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3728, Karar No: 2023/7368, Tarih: 18.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3728 E.  ,  2023/7368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/238 Esas, ( Tedbir Talep)

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 3. Çocuk Mahkemesinin 06.12.2022 Tarihli ve 2018/98 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Korunmaya muhtaç olan küçüğün Batman Çocuk Evleri Sitesi Müdürlüğünde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Batman Çocuk Mahkemesinin 15.12.2022 Tarihli ve 2022/238 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin c bendi uyarınca bakım tedbiri verilen küçük hakkında hazırlanan uygulama planının onaylanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 ... maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

"Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine, yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 ... maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Adana 3. Çocuk Mahkemesinin 19.03.2018 Tarihli ve 2018/98 Tedbir Talep sayılı kararında, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 06.12.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevi kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Adana 3. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı kanunun 36/3. maddesi gereğince Adana 3. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13828, Karar No: 2016/7222, Tarih: 29.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/13828 E.  ,  2016/7222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 62, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hazineye ait dereyatağı içerisinde bulunan ceviz ağacını kestiği iddia edildiği olayda, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulunde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sahipsiz bir ağacı kestiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12828, Karar No: 2012/16133, Tarih: 27.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/12828 E.  ,  2012/16133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, hırsızlık suçunu işlemek için yakınanın ikamet ettiği apartmanın eklentisi niteliğindeki merdiven boşluğuna girdiğinin anlaşılması karşısında; hakkında zamanaşımı içinde geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK.nun 116/1-4. maddesi uyarınca işlem yapılması olanaklı görülmüş, adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16717, Karar No: 2023/5942, Tarih: 22.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16717 E.  ,  2023/5942 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1233 E., 2021/1081 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/186 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/1233 Esas, 2021/1081 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

5. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

6. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin azami oranda uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü