muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6464, Karar No: 2018/129, Tarih: 10.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6464 E.  ,  2018/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/03/2016 tarih ve 2015/647-2016/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 25/06/2013 tarihli davalıya ait ...-... uçağının arıza nedeniyle rötar yaptığını, bu sebeple davacının Fly Dubai Havayolları'na ait ... Dubai uçağına yetişemediğini ve Dubai turuna katılamadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1000,00 TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 7.240,47 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, uçakta yaşanan teknik bir arızadan dolayı yolcuların can ve mal güvenliği açısından ilgili uçuşun gereken saatte gerçekleştirilemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; duruma ve şartlara göre yolcudan katlanması istenemeyecek bir süre uçağın hareketinin geciktiği, davacının sözleşmeden cayarak zararını istemekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 7.240,47 TL'nin (1.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, 6.240,47 TL'nin ıslah tarihi olan 03/07/2014 tarihinden itibaren) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 369,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/01/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Taraflar arasındaki havayolu iç hat taşıma sözleşmesi uyarınca uyuşmazlık Türk Sivil Havacılık Kanunu (TSHK) hükümlerine tabidir. (md 106). TSHK 122. maddesine göre taşıyıcı gecikmeden doğan zarardan sorumludur. Aynı Kanun'un 123.maddesi uyarınca da taşıyıcı zararı önlemek için gerekli tedbirleri alma olanağı bulunmadığını ispatlarsa zarardan sorumlu değildir.

Dava konusu ... – ... Sahiba Gökçen seferi uçağın ...'dan ...'a geldiği esnada kuş çarpmasına bağlı olarak iniş takımındaki arızanın giderilmesi için yapılan zorunlu onarım nedeniyle 3 saat 20 dakika gecikmeli olarak gerçekleştirilmiştir.

Dava konusu ... – ... Sahiba Gökçen seferi uçağın ...'dan ...'a geldiği esnada kuş çarpmasına bağlı olarak iniş takımındaki arızanın giderilmesi için yapılan zorunlu onarım nedeniyle 3 saat 20 dakika gecikmeli olarak gerçekleştirilmiştir.

Bu durumda, davacıya bilet bedeli de iade edildiğinden, TSHK 123.maddesi uyarınca davalının bu uçuşla bağlantılı uçuş vasfında olmayan başka bir havayolu ile yapacağı yolculuk ile yurtdışı gezi turuna katılamamasından dolayı uğranılan davacı zararından sorumlu tutulması mümkün olmayıp yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/28605, Karar No: 2016/3294, Tarih: 12.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28605 E.  ,  2016/3294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 52/2 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyete ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin olay tarihinde zeytinyağı satmak üzere ...’ye geldiğinde daha önce tanıştığı sanık ile buluştuğu sanığın yanında meçhul bir şahsın da bulunduğu, sanık ve meçhul şahsın müştekiye ait 7 teneke yağı satın alacaklarını söyleyip yağları bir eve götürdükleri ve müştekiyi de para getireceklerini söyleyerek otogarda bir süre oyaladıkları, sonrasında müştekinin sanığa ulaşamadığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5460, Karar No: 2013/4717, Tarih: 12.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5460 E.  ,  2013/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.01.2012 tarih ve 2008/824-2012/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde yangın sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan iş yeri ve iş yerindeki emtiaların 30.01.2008 tarihinde bitişik binada meydana gelen patlama sonrasında tavan ve duvarlarda çatlaklar meydana gelmesi ve yağan aşırı yağmurlar sonucu çatlaklardan sızan sular nedeniyle zarar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek şimdilik 16.742,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, müvekkilinin gayrimenkul sahibi değil kiralayan konumunda olduğunu, talep edilen tazminat bedelinin fahiş olduğunu, yan binada meydana gelen patlama sebebiyle binanın yıkımı sırasında itfaiye ekipleri tarafından binanın sulanması nedeni ile su sızıntısı olabileceğini, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın patlama sonrası zarar gören veya daha önce mevcut olan, binanın izolasyon ve drenajının iyi olmamasından kaynaklandığı, davalının meydana gelen bu hasardan BK 249 maddesine göre sorumlu olduğu, davalı tacirin kiraya veren olarak kira sözleşmesinden önce veya sözleşmenin devam ettiği süre boyunca sözleşmeye konu mecuru kiralama amacına uygun olarak bulundurma zorunluluğunun bulunduğu, davalının bu yükümlülüğünün bitişik binada oluşan patlama sonrasında da devam ettiği, buna göre patlamadan kaynaklı hasarları giderme, bundan sonra kiraya verme veya bu konuda gerekli önlemleri alma, kiracıyı uyarma yükümlülüğünün devam ettiği, davacının zararının 16.742,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 894,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/912, Karar No: 2022/196, Tarih: 12.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/912 E.  ,  2022/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.10.2019 tarih ve 2015/35 E. - 2019/427 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 11.01.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin M/V Düden isimli gemisinin 1993 yılından beri Lloyd Register firmasından klas hizmeti aldığını, gemi yolculuğuna devam ederken 22.11.2009 tarihinde saat 01.30’da yangın çıktığını, geminin büyük hasar gördüğünü, sigortacıdan tazminat talep edilmesi üzerine sigortacıların klas kuruluşundan “Class Maintenance Certificate” talep ettiğini, davalının yangın esnasında bazı kontrollerinin kendilerince yapılmamış olmasından dolayı geminin klas onaylı olmadığını beyan ettiğini, müvekkilinin tüm bildirimlerine rağmen davalının çeşitli bahanelerle sörveyör göndermediğini, geminin başka limanlara seyrine onay verdiğini, geminin klassız olduğuna dair bildiriminin mesnedi bulunmadığını, denizcilik uygulamasında bir gemi klasının geçerlilik süresinin seyrüsefer sırasında dolması halinde en yakın limana varana kadar klaslı addedileceğini, sörveyler zamanında yapılmadığında klası otomatik askıya alacak sörveyler olmadığından geminin klasının devam edeceğini, askıya alma bile söz konusu olsa bu hususta ihbarın gerektiğini, böyle bir ihbarın yapılmadığını, geminin tam hasara uğraması halinde 3.910.000 USD tutarındaki sigorta tazminatından ve gemiyi emniyetli bir limana çekmek için gerekli muhafaza masrafları için 500.000 USD tazminattan müvekkilinin mahrum kaldığını, ayrıca geminin halen Brezilya’da olup zararın armaya devam ettiğini ileri sürerek şimdilik 10.000.- USD’nin tahsili ile tahsil edilecek tutarın gemi maliki müflis Sotrade Denizcilik San. ve Tic. A.Ş.’nin tasfiyesinin yürütüldüğü iflas dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme uyarınca İngiliz Mahkemelerinin yetkili olup İngiliz Hukukunun uygulanması gerektiğini, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gibi müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, Lloyds Register Sınıflandırma Kurallarına göre klasın korunmasının donatanın sorumluluğunda olduğunu, geminin Port Harcourt Limanından ayrılmasının bildirilmediğini, müvekkilinin ya da Lloyd Register’in sörveyler yapılmadan ayrılmaya veya sörveylerin ertelenmesine dair bir mutabakatının bulunmadığını, donatanın eksiklikleri bildiği halde sefere çıkmasının gemiyi yüke ve denize elverişli bulundurma yükümünün ihlali anlamına geldiğini, klas kurallarına aykırı olarak limandan ayrılan ve eksik sörveylerini tamamlamayan geminin klas sertifikasının askıya alındığını, yine bu kurallara göre bayrak devletinin geminin bir sertifikasını iptal etmesi halinde klasın otomatik askıya alınacağını, 2009 yılının Ağustos ayında Deniz Ulaştırması Genel Müdürlüğünün Uygunluk Belgesi (Documents of Compliance) ile Emniyet Yönetimi Sertifikasını (Safety Management Certificate) iptal ettiğini, bu belgelerin iptalinin geminin klasının ortadan kalktığı anlamına geldiğini, klasın 07.11.2009 tarihi itibariyle askıya alınmasına müvekkilince değil Lloyds Register Group Services tarafından karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, M/V Düden isimli geminin klas onayının bulunmaması sebebiyle sigortacının, yangından kaynaklı hasarları ödemediği, davacının geminin işletmeciliğini üstlendiği, bu işletme ilişkisinden kaynaklanan ve bonoya bağlanmış müflis malikten alacağının bulunduğu, davacının alacağının iflas masasına da kaydedildiği, toplantıya katılan alacaklıların İİK’nin 245. maddesi uyarınca işbu davayı açma yetkisini davacıya verdiği, böylelikle davacının aktif husumet ehliyetine haiz olduğu, davanın, davalının sörvey göndermeyerek klasın askıya alınmasına sebep olduğu iddiasına dayandığı, daimi temsilcinin görevini yerine getirmediği isnadı nedeniyle davalının da pasif husumetinin bulunduğu, sigorta sözleşmesinin tarafı olmayan davalının poliçedeki yetki şartını ileri süremeyeceği, yetki itirazına dayanak 13.12.2007 tarihli belgenin ise o tarih itibariyle ifa edilen işe ilişkin olmasından dava konusu hadisede yetkiyi belirlemede dikkate alınamayacağı, sörveylerin yapılmasını sağlama yükümünün donatana ait olduğu, yazışmalar incelendiğinde, davacının “Port Harcourt'ta boşaltma işlemlerinin tamamlanmasına yakın bir zamanda bu limanda plansız sörveyin yapılabileceğini” 12.08.2009 tarihli e-postasında bildirmesine karşın daha sonra geminin limana yanaştığı ya da boşaltmanın başladığı ve zamanı hakkında davalıya herhangi bir bilgi vermediği, yanaşıp yükünü tahliye ettiği bu limanda sörveylerin yapılmasını sağlamaya çalışmadığı, davacının gemi yükünü tahliye etmek üzere limana yanaştığında 12.08.2009 tarihli e-postasında belirttiği gibi durumu davalı klas kurumuna bildirebileceği, tahliyenin ardından gemi limanda yanaşmış durumda iken sörvey yapılması talebinde bulanabileceği, gerekirse sörvey yapılması için gemiyi bu limanda bekletmesi gerektiği, ancak bunların hiçbirini yapmadığı anlaşılmakla geminin limana yanaşıp yükünü tahliye edebildiği düşünüldüğünde bu noktada artık mücbir durumun kalmadığı, geminin klas kuruluşuna haber vermeden ve ondan onay almadan limandan ayrıldığı, sonraki süreçte geminin Nueva Palmira Limanını yanaştığı, oradan da Brezilya-Fortelaza Limanına gitmeyi planladığı, ancak bu limanda da sörvey yapılması talebinde bulunmadığı, yine bu limandan ayrılmadan önce de herhangi bir bildirimde bulunup klas kuruluşunun onayını almadığı, bu haliyle 2009 yılı Temmuz ayında yapılması gereken sörveyler ile 2009 yılı Ağustos yapılması gereken sörvey için donatanın ya da işleticisi olan davacının gereken tedbirler almadığı, sörveylerin yapılmasını sağlama yükümlülüğünün yerine getirilmediği, sörveylerin icra edilmemesinde davalının kusurunun bulunmadığı, 2009 yılı Temmuz ayında yapılması gereken sörveylerin üzerinden üç aylık sürenin geçmesine karşın davacının bunların yapılmasını sağlamadığı, bu yönde herhangi bir tedbiri almadığı dikkate alındığında Klas Komitesi'nin 07.11

.11.2009 tarihi itibariyle klasın askıya alınması kararını vermesinde bir isabetsizlik görülmediği, klas kuruluşunun, klas kurallarında, “Bir gemiden ya da işletmecisinden ISM kodu belgesinin geri alınması durumunda klas komitesi geminin klasını askıya alır” hükmüne yer verildiği, davacının ISM İşleticisi olabilmesinin temel koşulu olan Uygunluk Belgesi (DOC) ile geminin Emniyet Yönetimi Sertifikasının (SMC) 10.08.2009 tarihinde idare tarafından iptal edildiği, bu hususun sigortacıya ve dava dışı klasa bildirilmediği, anılan sertifikaların iptal edilmesinin klasın askıya alınması sonucunu doğurduğu, bu halde davaya konu geminin klas şartların aslında 10.08.2009 tarihinde sertifikaların iptal edilmesiyle kaybettiği, sigorta tazminatının alınmamasında davalının herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1650, Karar No: 2008/11011, Tarih: 15.10.2008

**9. Ceza Dairesi         2008/1650 E.  ,  2008/11011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Karar Tarihi :

Tedbirsizlik ve dikkatsizlik nitecesi yaralamaya sebebiyet vermek suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 62/1. maddeleri gereğince 16 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın aynı Kanunun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair, Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 20.9.2006 tarihli ve 2004/80 esas, 2006/212 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51. maddesinde hapis cezalarının ertelenmesine dair hükümler bulunup, anılan Kanun'da para cezalarının ertelenmesine ilişkin bir düzenlemeye ise yer verilmemiş olması karşısında, sanık hakkında hükmolunan gün adli para cezasının da ertelenmesine karar verilmesinde,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 62. maddeleri uyarınca verilen 16 tam gün adli para cezasının anılan Kanunun 52/2. maddesi uyarınca günlüğünün en az 20 ve en fazla 100 Türk Lirası üzerinden çarpımı sonucu bulunacak miktar kadar adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 8.1.2008 gün ve 941 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay C.Başsavcılığının 4.2.2008 gün ve 2008/14240 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 20.9.2006 tarih ve 2004/80-2006/212 sayılı kararının CMK.nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre işlem yapılarak 16 gün adli para cezasının günlüğü 20 YTL den 320 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karardaki diğer hususların aynen bırakılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3864, Karar No: 2014/16294, Tarih: 09.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3864 E.  ,  2014/16294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2013/4-2013/458

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçlara el atmanın önlenmesi, bu olmadığı taktirde yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp Düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçlara el atmanın önlenmesi, bu olmadığı taktirde yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu yapı ve ağaçlar 32380 ada 6 parsel üzerinde iken tapu tahsis belgesine göre davacıya bu parselden 235/776 pay verildiği, daha sonra yapılan imar uygulaması ile yapı ve ağaçların 90686 ada 1 parsel üzerinde kaldığı ve davacının payının 90671 ada 1 ve 90685 ada 2 parsellere şuyulandırıldığı, davalı Keçiören Belediye Encümeninin 08.12.2011 tarih ve 3051 sayılı kararı ile 90686 ada 1 parsel üzerindeki gecekonduların kamulaştırılmasına karar verilerek davacı ile 04.06.2012 tarihli uzlaşma tutanağı imzalandığı anlaşılmıştır. Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 8/6. maddesi uyarınca; uzlaşma tutanağının tanzim tarihinden itibaren 45 gün içinde tutanakta belirtilen bedelin ödenmeye hazır hale getirilerek davacıya yazı ile bildirimde bulunulmadığı anlaşıldığından uzlaşma tutanağının hukuki değeri kalmamıştır.

Bu durumda; davacının tapulu taşınmazı üzerindeki yapı, muhtesat ve ağaç bedelleri belirlenerek, bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14096, Karar No: 2011/15932, Tarih: 19.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/14096 E.  ,  2011/15932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, trafikte adına kayıtlı aracını haricen davalıya sattığını, davalının aracın devrini almadığını, 3.kişilere satışı için davalıya noterden vekaletname verdiği halde aracı 3.kişilere haricen satarak devrini vermediğini, bu nedenle aracın vergi borçlarını ödemek zorunda kaldığını belirterek 5.000,00 TL vergi borcunun davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı ise aracı satın almadığını aracı 3.kişilere satmak üzere aracılık yaptığını bu nedenle vergi borçlarından sorumlu olmadığını belirterek reddine istemiştir.

Mahkemece, dinlenen tanık beyanları ve aracın satılmak üzere davalıya verilen vekaletnameye göre davalının haricen satın aldığı aracı 3.kişilere satmasına rağmen resmi devrini yaptırmaması nedeniyle davacının ödemek zorunda kaldığı 3.281,29 TL vergi borcunun davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 2918 sayılı yasanın 20/d maddesi hükmüne göre kütük dışı satılan bir araç nedeniyle oluşan vergilerin davalıdan tahsilinin gerekip gerekmediği hususunda toplanmaktadır. İddia bu olmasına rağmen dosya münderecatına göre ve uyuşmazlıkta esas alınan vekaletname ile davalının vekil davacının vekil eden olduğu ve aracın satımı konusunun vekalet akdinde yazılı bulunduğu anlaşılmaktadır. Vekil, vekil edenin iradesi ile sadece vekalet akdine konu aracı 3.şahsa satma külfetini yüklenmektedir.

Araç resmi şekilde satılmadığına göre vergiler ve cezalar araç malikine aittir. Bu bağlamda değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı ve yanılgılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.