muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7561, Karar No: 2022/2579, Tarih: 17.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7561 E.  ,  2022/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/349 E. - 2019/25 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ...Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, ...7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/349 Esas, 2019/25 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki ...İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 3828 ve 3711 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede ise;

1-Üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilmiş olan fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde faiz işletilmesi doğru olmadığı gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

...7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/349 E - 2019/25 K sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2 numaralı bendinde bulunan (15/01/2019 tarihine kadar) ibaresinin çıkarılarak yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b-Vekalet ücretine ilişkin (8) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

...7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/349 E - 2019/25 K sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2 numaralı bendinde bulunan (15/01/2019 tarihine kadar) ibaresinin çıkarılarak yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b-Vekalet ücretine ilişkin (8) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ...Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2595, Karar No: 2023/10162, Tarih: 02.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2595 E.  ,  2023/10162 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1343 Esas, 2022/1953 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/349 Esas, 2021/53 Karar

Taraflar arasında görülen kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığı ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın tazminat yönünden kabulüne, ecrimisil yönünden feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu ... ili, ... ilçesi, Ören Mahallesi, 1183 ada 28 (eski 1756 parsel), 1183 ada 59 (eski 2169 parsel), 1183 ada 60 (eski 2179 parsel), 1188 ada 19 (eski 1754 parsel) ve 1188 ada 21parsel (eski 1877 parsel) sayılı taşınmazların 10 yıl önce acele kamulaştırma davası sonucu kamulaştırıldığını, ancak halen bedel tespit tescil davası açılmadığını, tespit edilecek değerin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda artırılmak üzere 10,00 TL tazminat bedeli ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 10,00 TL ecrimisil talebinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazlar üzerinden 380 Kv ... - Ereğli II Enerji İletim Hattı geçtiğini, Enerji Nakil Hattına isabet eden sahada lehine irtifak hakkı tesis edilmesi ve mülkiyet kamulaştırması yapılması amacıyla 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin (g) fıkrasına göre kamu yarına kamulaştırma işlemlerini başlattığını, Enerji iletim Hattının güzergahı içinde kalan sahada kamulaştırma işlemi halen devam ederken davanın açılmış bulunduğunu, dava konusu taşınmazlarla ilgili Kdz. Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/66 D.iş, 2010/35 D.iş , 2010/26 D.iş, 2010/32 D.iş ve 2009/143 D. İş sayılı dosyalarıyla dava açıldığını ve bilirkişi raporunda tespit edilen acele kamulaştırma bedellerinin Kdz. Ereğli ... Bankası şubesine yatırıldığını, dava konusu taşınmazların kamulaştırılması için 2942 sayılı Kanun’un ilgili hükümleri uyarınca gereken prosedürün tamamlanması aşamasına gelindiğini, kurumun haksız eylemi olmadığını, bu taşınmazlara ilişkin olarak kamulaştırmasız el atma davası açılmasının yersiz olduğunu, dava konusu taşınmazın tarla vasfında olduğunu, davacı vekilinin taşınmaz ile ilgili değerlendirmelerinin gerçeği yansıtmadığını, bu nedenle haksız ve yasal dayanaktan yoksun olarak açılan davanın reddine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin de davacı taraflara yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların tarla vasfında olduğunu, taşınmazların belediye hizmetlerinden yararlanacağı belirtilerek arsa vasıflı kabul edilmesinin mümkün olmadığını, müvekkili kuruluşun haksız eylemi olmadığını, bilirkişi raporunun bilimsellikten uzak ve hukuka aykırı olduğunu, emsal olarak kabul edilen taşınmazların dava konusu taşınmazlara kıyasen uygulanma imkanının bulunmadığını, dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların birbirlerinden uzak olduğunu, dava konusu taşınmazlar üzerinde tesis edilen enerji nakil hattının Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine göre tesis edildiğini, taşınmazın olduğu gibi kullanılmasını engellemeyecek konumda ve yükseklikte olduğunu, bu nedenlerle taşınmazlarda değer düşüklüğüne sebebiyet vermediğini, taşınmazın m² birim fiyatının fahiş hesaplandığını belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasını, yeniden yargılama yapılarak talepleri doğrultusunda davanın reddini, bunun mümkün olmaması halinde hükmün kaldırılmasını ve karar veren mahkemesine gönderilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların uygulama görmemiş kadastro parselleri olduğu, dolayısıyla düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmadığının anlaşıldığı, dava konusu taşınmazlar ve emsal taşınmazın vergi rayiçlerinin uyumlu olduğu, bilirkişi heyetince taşınmazın arsa vasfında olduğunun kabulü ile emsal incelemesi yapmak suretiyle 2942 sayılı Kanun’un 11 inci ve 12 nci maddeleri çerçevesinde taşınmazların değerini belirlemeleri ve buna göre bilirkişilerin dava konusu taşınmazla emsal taşınmazın konum, nitelik ve vergi beyanları itibarıyla karşılaştırma yaparak benzer özellikleriyle üstün ve eksik yanlarını da belirtmek suretiyle 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin (g) maddesi çerçevesinde her iki taşınmazı kıyaslamak suretiyle taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının belirlemelerinde isabetsizlik bulunmadığı, bilirkişi heyet raporunun karar vermeye yeterli ve elverişli olduğu, istinaf yoluna başvuran tarafın sadece davalı idare olması karşısında belirlenen bedelin yüksek bir bedel olmadığı (dava konusu taşınmaza yakın vaziyette bulunan Ören Mahallesi 1183 ada 52 parsel sayılı taşınmaz hakkında dairemizce Mart 2017 itibarıyla belirlenen 150,00 TL/m² birim fiyatının Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin 2021/13215 Esas, 2022/4373 Karar sayılı kararı ile onandığı da dikkate alındığında), kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırmasız el atılan irtifak hakkı ve pilon yeri değerinin biçilmesi ve bedelinin idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 150 inci maddesi.

2. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararı.

4. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararı.

4. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, Ören Mahallesi, 1183 ada 28 (eski 1756 parsel), 1183 ada 59 (eski 2169 parsel), 1183 ada 60 (eski 2179 parsel), 1188 ada 19 (eski 1754 parsel) ve 1188 ada 21parsel (eski 1877 parsel) sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi, taşınmazların niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının belirlenmesi doğru olduğu gibi alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Buna karşın; eldeki davada taşınmaza 04.11.1983 tarihinden sonra el atılmıştır. 7421 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kanun’a eklenen Ek Madde 4'ün üçüncü fıkrası; “Bu Kanun kapsamında açılan davalarda verilen bedel ve tazminat kararlarına ilişkin mahkeme ve icra harçları, davalı idare tarafından ödenmek üzere maktu olarak belirlenir.” şeklinde düzenlenmiştir. 2942 sayılı Kanun'un 6487 sayılı Kanun'la değiştirilen Geçici 6 ncı maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları; "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle ve Anayasa'nın 2 nci ve 35 inci maddelerine aykırı bulunarak 13.03.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2942 sayılı Kanun'da 04.11.1983 tarihinden sonraki fiili el atmalara ilişkin başkaca bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle kaynağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar ile 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararlarından alan 04.11.1983 tarihinden sonra fiilen el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekâlet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden 2942 sayılı Kanun'un Ek Madde 4'ün üçüncü fıkrasının uygulanma imkanı bulunmamaktadır.

5. Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının nispi harca ilişkin bölümüne dokunulmaksızın istinaf isteminin şekli olarak esastan reddine karar verildikten sonra istinaf harcının maktuya çevrilirek nispi harcın bakiyesinin iadesine karar verilmesi suretiyle 1983 sonrası fiili el atma nedeniyle açılan tazminat davalarında Ek Madde 4 gereğince maktu harç alınacağı yönünde irade ortaya konulmuş ancak kamu düzenine ilişkin ve yargılamanın her aşamasında gözetilmesi gereken ve İlk Derece Mahkemesinde nispi alınan harcın 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 2 numaralı alt bendi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulması suretiyle düzeltilmesi yoluna gidilmeden 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrasından istifade ile Yargıtayın harca yönelik uygulamasının etkinliğinin ortadan kaldırılması bu şekilde Yargıtayın içtihat birliğini sağlama görevinin devre dışı bırakılarak hukuki öngörülebilirlik ve hukuki güvenliğin zedelenmesi sonucunu doğurduğundan kararın bozulması gerekir.

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı idare vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2. Kamu düzenine ilişkin olarak yapılan değerlendirme sonucunda, harca ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına yerine "Harçlar Kanunu gereğince dava değeri üzerinden alınması gereken toplam 14.121,86 TL harçtan peşin alınan 44,40 TL harcın mahsubu ile tamamlama harcı olarak alınan 3.530,46 TL harç olmak üzere toplamda 3.574,86 TL harcın mahsubu ile bakiye 10.547,00 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına," cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3957, Karar No: 2015/29430, Tarih: 05.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3957 E.  ,  2015/29430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bulancak Asliye Ceza Mahkemesi

013/86 (K)

SANIK : A.. K..

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılana ait Ören Mahallesi Evönü Mevkiinde bulunan 2766 parselde bulunan 2 adet elma ve 1 adet hurma ağacını kestiği, bu şekilde dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın suça konu ağaçların kendisine ait olduğunu savunması, kesilen ağaçların yerine yeni fidanların dikilmiş olması, katılanın hazırlıkta alınan ifadesinde ağaçların 2011 yılı Ekim ayı içerisinde gerçekleştiğini belirtmesine karşı taşınmazı 05/07/2012 tarihinde satım yoluyla edinmiş olmasına göre, suç tarihi itibarıyle sanığın suç kastı bulunup bulunmadığı değerlendirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13549, Karar No: 2014/17705, Tarih: 15.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/13549 E.  ,  2014/17705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesi olarak TCK'nın 151/1. maddesi yerine TCK'nın 116/2-a. maddesi gösterilmiş ise de yerinde giderilebilir yazım hatası kabul edilmiş, işyerinden çalınan 4 kutu boyanın ele geçmediğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığının gözetilmemesi ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmamış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Polis ekibinin saat 05:00 sıralarında sanığı elindeki kutu boyaları saklamaya çalışırken şüphe üzerine yakaladığı, sanığın suçlamayı kabul etmediği, Kandilli Rasathanesi verilerine göre güneşin saat 05:35'te doğduğu, TCK 6/1-e maddesi gereğince saat 04:35'te gecenin sona erdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gece sayılan zamanda işlendiği sabit olmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yerine konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uygulama yerinde gösterilmesi,

3-Kabule göre de; TCK'nın 116/2-4 maddesi yerine uygulama yeri bulunmayan 116/2-a maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3403, Karar No: 2020/5237, Tarih: 22.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/3403 E.  ,  2020/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’nın duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.