muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5745, Karar No: 2017/7000, Tarih: 30.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/5745 E.  ,  2017/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki(paydaş) olduğu 1527 ada 5 parsel sayılı taşınmazı 16.12.2013 tarihinde dava dışı ... ... ve ...'dan satın aldığını, akabinde davalılara noter aracılığı ile evi 15 gün içinde boşaltmalarına dair ihtarname gönderdiğini, fakat davalıların evi boşaltmadıklarını ileri sürerek dava konusu taşınmaza davalıların müdahalesinin menine ve ihtar tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için 1050 TL ecrimisil bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... , eşi olan diğer davalı ile aralarında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/350 E sayılı dosyasında boşanma davası bulunduğunu, bu dosyada dava konusu taşınmaza aile şerhi konulmasını talep ettiğini, ancak yanlış taşınmaza tedbir kararı uygulandığını, bunu fırsat bilen diğer davalının taşınmazı muvazalı olarak kızlarına devrettiğini, kızlarının da davacıya temlik ettiğini, ancak bunun art niyetle yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı savunma getirmemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıların dava konusu taşınmaza vaki müdahalelerinin menine, ihtarnamenin davalılara tebliğinden itibaren dava tarihine kadar 1.050 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacıya ait taşınmaza haklı ve geçerli neden bulunmaksızın müdahale saptanmak suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan elatmanın önlenmesine ilişkin hükmün ONANMASINA,

Öte yandan, davada 1050 TL ecrimisil isteğinde bulunulmuş, 10.02.2015 tarihinde 1050TL değer üzerinden ecrimisile hükmedilmiştir.

Bilindiği üzere; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesinde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 4146, 5219, 5236 sayılı yasalarla 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00-TL’ye yükseltilmiştir.

Temyiz isteği kabul kapsamına alınan 1050 TL'lik ecrimisile ilişkin olup, anılan madde hükmüne göre sözü edilen ve incelenmesi istenilen kararın kesinlik sınırı içerisinde olduğu kuşkusuzdur.

Öte yandan niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.

Temyiz isteği kabul kapsamına alınan 1050 TL'lik ecrimisile ilişkin olup, anılan madde hükmüne göre sözü edilen ve incelenmesi istenilen kararın kesinlik sınırı içerisinde olduğu kuşkusuzdur.

Öte yandan niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla davalı vekilinin ecrimisil isteği yönünden temyiz inceleme itirazının REDDİNE, aşağıda yazılı 11.888.33.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ... Karakaya'dan alınmasına, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8050, Karar No: 2006/10937, Tarih: 23.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/8050 E.  ,  2006/10937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Altıntaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2006
Yargıtay — Esas No: 2013/7743, Karar No: 2013/10743, Tarih: 27.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7743 E.  ,  2013/10743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 7325 parsel sayılı taşınmaza davalının komşu 7326 parsel sayılı taşınmazdan taşkın yapılanmak ve pencere açmak suretiyle müdahale ettiğini, davalı binasının saçağından akan yağmur sularının taşınmazına zarar verdiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve çatı saçağı ile pencerenin yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmaza uzun yıllar önce iyi niyetle binayı yaptığını belirterek davanın reddini savunmuş, taşan kısmın uygun bedel karşılığında temliken adına tesciline veya irtifak hakkı tesisine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalının taşkın yapılanmak suretiyle müdahale ettiği, davalının temliken tescil isteği bakımından usulüne uygun harcını yatırarak açtığı bir dava olmadığı gerekçesiyle pencerenin kapatılması isteğinin reddine, davacı taşınmazına yapılan 6.96 m lik müdahale bakımından davanın kabulüne davalı istekleri bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kayden davacıya ait 7325 parsele davalının çatı saçağını taşırmak suretiyle müdahalesi saptanmak, taşkın yapı bakımından temliken tescilin savunma yoluyla da istenebileceği; ancak TMK'nun 725. maddesinin koşullarının oluşmadığı gözetilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 44.01 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14342, Karar No: 2012/24763, Tarih: 06.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/14342 E.  ,  2012/24763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :141-188

Dava, hak sahibi konumundaki davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümlerine göre kesilmesi yönündeki davalı SGKB işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanarak yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2001 yılında kesinleşen davacıya, 1968 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Ağustos ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 18.10.2008 – 17.07.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli; inceleme konusu dava yönünden ise; fiili beraberliğin ortaya konulmasına ilişkin yargılamada beliren çelişkilerin giderilmesi için boşanan eşlerin kayıtlı oldukları ... Mahallesi/Bolu, ... Mahallesi/Bolu, .../Devrek bölgeleri yönünden yeniden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2194, Karar No: 2011/3800, Tarih: 24.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2194 E.  ,  2011/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.05.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine dava konusu yerin tescil harici bırakılan yer olması nedeniyle dava Hazine'ye ihbar edilerek yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi ihbar olunan ve davalı vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 60 sayılı parsel maliki hasım gösterilerek geçit hakkı tesisi istemiyle açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 640, 641 ve 60 sayılı parseller arasında kalan ve bilirkişi raporunda yeşil renkle gösterilen 687,70 m2’lik kısmın yol olarak tespiti ile tapudan terkinine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... ile ihbar olunan Hazine temyiz etmiştir.

1-Mahkeme kararı hükmü temyiz edenlerden davalı ...’e 20.01.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, hüküm 15 günlük yasal süre geçmesine rağmen temyiz edilmemiş, ancak davalıya Hazinenin temyiz dilekçesini 01.02.2011 tarihinde tebliğ edildikten sonra 10 günlük süre geçtikten sonra 14.02.2011 tarihinde temyiz edildiği gibi, temyiz dilekçesi de harçlandırılmadığından, davalı ...’in temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

Bilirkişi raporuna göre, çekişme konusu taşınmazın bulunduğu yer boşluktur. Ancak, dinlenen tanık çekişme konusu yerin köylülerin gelip geçtiği bir boşluk olduğunu ifade etmiştir. Bilirkişi raporuna ekli olan uydu fotoğrafından da krokide yeşil renkle gösterilen taşınmaz bölümünün yol olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim mahkemece de, dava konusu yer yol olarak nitelendirilmiştir. Bu tür taşınmazların tapuya kaydı olanaklı bulunmadığı gibi, tapuya kayıtlı olmadığından tapudan terkini de söz konusu edilemez. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi uyarınca yol olduğu saptanan yerin haritasında gösterilmekle yetinilmesi gerekirken, tapuya bağlanmış gibi kayıttan terkinine dair hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Kararın bu sebeple bozulması gerekirse de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm HUMK’nun 438/VII.maddesince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Kararın bu sebeple bozulması gerekirse de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm HUMK’nun 438/VII.maddesince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz isteminin REDDİNE, 2.bent uyarınca Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrası 1.bendinin hükümden çıkartılarak, bunun yerine 1.bent olarak “davanın kabulü ile ... ili, Şehitkamil ilçesi, Erikli köyü 640, 641 ve 60 sayılı parseller arasında kalan ve bilirkişinin 06.10.2010 tarihli rapor eki krokisinde yeşil renk ile boyadığı 689,70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün yol olarak haritasına işaretlenmesine” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün HUMK’nun 438/VII.maddesi gereğince DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 24.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.