muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8396, Karar No: 2024/5127, Tarih: 22.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/8396 E.  ,  2024/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/474 Değişik İş 2022/472 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2022/21459

HÜKÜM/KARAR : İtirazın kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/35105

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.06.2021 tarihinde meydana gelen maddi hasar nedeniyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1,00 TL maddi tazminatın avans faiziyle birlikte davalı ... kuruluşundan tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları uyarınca Türkiye sınırları dışında meydana gelen hasarların teminat kapsamında olmadığı, aracın onarımına dair fatura ibraz edilmediğinden Katma Değer Vergisi (KDV) talep edilmesinin mümkün olmadığını, avans faiz talep edilemeyeceğini, vekalet ücretinin 1/5 olarak kabul edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının eldeki davayı belirsiz alacak davası olarak açmasında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; davanın açıldığı tarihte zararın tespitinin mümkün olmadığını bu nedenle belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararlarının bulunduğunu, yapılacak bilirkişi incelemesi sonucu zararın tespitinin mümkün olduğunu belirterek davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, alınan eksper raporu doğrultusunda davanın kabulü ile davacının aracında meydana gelen hasarın iskonto ve muafiyetler uygulandıktan sonra 53.277,11 TL olduğunu tespitle taleple bağlı kalarak 1,00 TL hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, belirsiz alacak davası açılmasına hukuki yarar bulunmadığını, araçtaki zararın nasıl meydana geldiğini ispat yükünün davacı üzerinde olduğunu, taraflar arasında düzenlenen poliçeye göre yurt dışında gerçekleşen olay nedeniyle resmi makamlarca tutulan bir tutanağın veya belgenin sunulması gerektiğini ancak davacının buna ilişkin yükümlülüğünü yerine getirmediğini, bu nedenle zararın teminat kapsamı dışında olduğunu savunarak İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Kasko Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan davacıya ait araçta meydana gelen hasar bedeli talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta, davacı 06.12.2021 tarihinde aracı yurt dışında iken meydana gelen hasarın tazmini için davalıya başvurmuştur. Taraflar arasında düzenlenen 02.12.2021 tarihli poliçeye göre "kaza anında yerel yetkililere zabıt tutturulması, hasarın tespiti için ekspertiz yapılması, ekspertiz raporunun ve tamir masraflarına ait orijinal faturaların mahalli konsolosluğa veya resmi makamlar tarafından tasdik edilmesi gereklidir" düzenlemesinin yer aldığı, davacının hasarın nasıl meydana geldiğine ilişkin poliçede bahsi geçen belgeleri ibraz etmediği ve bu nedenle ispat yükünü yerine getirdiğinin kabul edilmesinin mümkün olmadığı, dolayısıyla davanın reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeple davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/953, Karar No: 2014/1060, Tarih: 17.12.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/953 E.  ,  2014/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "icra memur muamelesini şikâyet" kanun yolundan dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 9.İcra Hukuk Mahkemesi’nce talebin reddine dair verilen 14.07.2011 gün ve 2011/569 E- 2011/862 K sayılı kararın incelenmesi davacı (borçlu) vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesi’nin 26.03.2012 gün ve 2011/24916 E-2012/9583 K sayılı bozma ilamı ile;

(...30.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 Sayılı Yasanın l.maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanun'una eklenen geçici 6.maddenin 8.fıkrasında; evvelce açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış veya süre dışındaki sebeplerden dolayı davaları reddedilmiş olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı Sarıyer 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 15.02.2011 olup, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu durumda anılan maddenin olayda uygulanması gerekmekte olup, borçlu belediyenin bu maddeye dayalı olarak ileri sürdüğü haczedilmezlik şikâyetinde yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikâyetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, icra memur muamelesini şikâyete ilişkindir.

O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikâyetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, icra memur muamelesini şikâyete ilişkindir.

Davacı (borçlu) vekili; kamulaştırmasız elatma bedelinin tahsili için davalılar tarafından ilamlı takip yapıldığını ve bu bağlamda idarenin banka hesaplarında alacağın tahsili maksadı ile hacizler gerçekleştirildiğini, kamulaştırmasız el atmanın ödenmesi için belediyenin bütçelisinden pay ayrılmış olup alacak sadece bu paydan ödeneceğini, bu pay dışında kalan alacak ve haklar üzerinde alınan haciz kararının şikâyet yolu ile ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar (alacaklılar) vekili; takibinin devamına ve yapılan tüm haciz işlemlerinin geçerli sayılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; alacaklının alacağını tahsil etmek maksadı ile icra organlarından yardım alarak meşru ve hukuki yöntemlerle uyuşmazlık konusu hak ve alacaklar üzerine haciz uygulayarak meşru alacağını tahsile kalkışmasında ve icra müdürlüğünün de bu çerçevede mülkiyet hakkına üstünlük tanıyarak alacağın tahsilini kolaylaştıracak etkinliklerde bulunmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, davacı(borçlu) vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda açıklanan nedenlerle karar bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiş, direnme kararı davacı(borçlu) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinde yer alan idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemezliğine ilişkin düzenleme gözetildiğinde davacı(borçlu) idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilmesinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere; 30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasanın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinde;

“Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle, malik tarafından ilgili idareden tazminat talebinde bulunulması halinde, öncelikle uzlaşma yoluna gidilmesi esastır.

Kesinleşen mahkeme kararlarına istinaden bu madde uyarınca ödemelerde kullanılmak üzere, ihtiyaç olması halinde, idarelerin yılı bütçelerinde sermaye giderleri için öngörülen ödeneklerden yüzde iki pay ayrılır. Kesinleşen alacakların toplam tutarının ayrılan ödeneğin toplam tutarını aşması halinde, ödemeler, sonraki yıllara sari olacak şekilde, garameten ve taksitlerle gerçekleştirilir. Taksitlendirmede, bütçe imkanları ile alacakların tutarları dikkate alınır. Taksitli ödeme süresince, 3095 sayılı Kanuna göre ayrıca kanuni faiz ödenir. İdare tarafından, mahkeme kararı gereğince nakdi ödeme yerine, üçüncü fıkrada belirtilen diğer uzlaşma yolları da teklif edilebilir ve bu maddenin uzlaşmaya ilişkin hükümlerine göre işlem yapılabilir.

Bu maddenin tazminata ilişkin hükümleri, vuku bulduğu tarih itibarı ile bu maddenin kapsamında olan kamulaştırmasız el koymadan dolayı açtıkları tazminat davası süre bakımından dava hakkının düştüğü gerekçesiyle reddedilmiş olanlar hakkında da uygulanır. Evvelce açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış veya süre dışındaki sebeplerden dolayı davaları reddedilmiş olanlar hakkında bu madde hükümleri uygulanmaz. Ancak, gerek iç hukuka ve gerekse milletlerarası hukuka göre evvelce açtıkları davalar sonunda hak kazanmış oldukları tazminat henüz ödenmemiş olanlara, idare tarafından nakdi ödeme yerine, üçüncü fıkrada belirtilen diğer uzlaşma yolları teklif edilebilir ve bu maddenin uzlaşmaya ilişkin hükümlerine göre işlem yapılabilir.

Vuku bulduğu tarih itibarı ile bu maddenin kapsamında olan kamulaştırmasız el koymadan dolayı bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce tazmin talebiyle dava açmış olanlar; bu madde hükümlerine göre uzlaşma yoluna gitmeyi isteyip istemediklerini bu maddenin yürürlüğe girmesinden itibaren üç ay içinde idareye ve mahkemeye verecekleri dilekçeler ile bildirebilirler. Uzlaşma talebi üzerine, uzlaşma görüşmelerinin neticesine kadar dava bekletilir; uzlaşılamaması halinde, uzlaşmazlık tutanağının mahkemeye sunulmasından sonra davaya devam edilir.

Bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacakları haczedilemez.” hükmünü içermektedir.

Yine 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2.Maddesi;

“(1) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren onbeş yıl süreyle geçerli olmak üzere; 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6'ncı maddesi hükmü, 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanır. Ancak, bu tarihten sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemleri sebebiyle açılan tazminat davalarında verilen ve kesinleşen mahkeme kararlarına istinaden 2942 sayılı Kanunun geçici 6'ncı maddesinin yedinci fıkrası uyarınca ödemelerde kullanılmak üzere, ihtiyaç olması halinde, idarelerin yılı bütçelerinde sermaye giderleri için öngörülen ödeneklerden ayrıca yüzde beş pay ayrılır.” şeklindedir.

5999 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6.maddesinde, bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatların tahsili amacıyla idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş bulunmaktadır.

Anılan maddenin 1.fıkrasında ise bu madde hükümlerinin 04.11.1983 tarihinden önceki kamulaştırmasız elatma işlemlerine uygulanacağı düzenlenmesine yer verilmiştir.

Ancak 6111 sayılı Kanunun Geçici 2.maddesi bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren onbeş yıl süreyle geçerli olmak üzere; 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6.maddesi hükmünün, 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiş bulunmaktadır. Ne var ki, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2.maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiştir.

Öte yandan, uyuşmazlık konusu takibin dayanağı olan ilamın dava tarihinin 15.02.2011, takip tarihinin 11.04.2011 olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde, 30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6.maddesinin somut olaya uygulanması gerektiği tartışmasız olup mahkemenin bu konudaki direnmesi yerinde değildir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dosya içerisindeki belgelerden takibe konu ilamın 04.11.1983 tarihinden önceki kamulaştırmasız elatmaya ilişkin olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Az yukarda belirtildiği üzere, 5999 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6.madde hükümleri 04.11.1983 tarihinden önceki kamulaştırmasız elatma işlemlerine uygulanacağından, Mahkemece takibe konu ilamın 04.11.1983 tarihinden önceki kamulaştırmasız elatma işlemine ilişkin olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hal böyle olunca direnme kararının bu değişik gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davacı (borçlu) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 17.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9696, Karar No: 2008/7704, Tarih: 02.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/9696 E.  ,  2008/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 21.03.2007
Yargıtay — Esas No: 2017/10163, Karar No: 2021/5731, Tarih: 21.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10163 E.  ,  2021/5731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriği itibarıyla temyiz isteminin, sanık hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında “defter ve belge gizleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde:

213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; “vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin iş yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir.” düzenlemesi karşısında; iş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağından gizleme suçunun unsurlarının oluşmayacağı, ancak ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/11/1999 tarihli 1999/11-273 Esas ve 1999/288 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, VUK'nin 139. maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmayacağı anlaşılmakla; sanığın vergi incelemesi sırasında alınan ifadesinde, ibrazı talep edilen faturaları kaybettiğini beyan etmesi karşısında, CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkında “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

II-Sanık hakkında “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Mimarsinan Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün 174 029 9036 vergi kimlik numaralı mükellefi ... Otel Ltd. Şti.’nin yetkilisi olan sanığın, “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; aşamalarda alınan savunmalarında faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-2010 takvim yılına ait sahte faturaları düzenlediği iddia olunan ..., ... ve ... Ltd. Şti. isimli mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının dosyaya getirtilmesi ile bu mükellefler/şirket yetkilileri haklarında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

2-Kabule göre de;

a)Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17/02/2014 tarihli 2014/5322 Soruşturma ve 2014/2038 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarından kamu davası açılmış ise de; ...‘nın 11/02/2014 tarihli ve 2014/RDK-2/M-3 sayılı komisyon mütalaası ile sanık hakkında yalnızca “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan mütalaa verildiği, “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından verilmiş bir mütalaa bulunmadığı tespit edilmekle; sanık hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarına ilişkin olarak, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığı‘ndan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanık hakkında bu takvim yıllarını da kapsayacak şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

b)Her takvim yılında işlenen “sahte fatura kullanma” eylemlerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu anlaşılmakla, her takvim yılı yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

c)Suça konu faturaların farklı beyanname dönemlerinde kullanılmış olmaları nedeniyle, sanık hakkında TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması yasaya aykırı,

d)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c)Suça konu faturaların farklı beyanname dönemlerinde kullanılmış olmaları nedeniyle, sanık hakkında TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması yasaya aykırı,

d)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.