muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2594, Karar No: 2010/5559, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2594 E.  ,  2010/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş, davalılar ... İnş. San ve Tic.Ltd.Şti, ... İnş. Taah.Prote Tic. Ltd.Şti, ...-Yol Yapı İnş.San. Ve Tic. Mad. Ltd.Şti vekillerince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 15.6.2010 Salı günü davacı ... vekili Av. ... ile davalılar ... İnş. San ve Tic. Ltd.Şti, ... İnş. Taah. Pr.Tic. Ltd. Ve ...-Yol Yapı İnş. San ve Tic. Mad. Ltd.Şti vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... geldiler. İhbar olunan tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalı ...'ye ait taşınmaz üzerine diğer davalılar tarafından yapılan inşaat çalışması sırasında, yolda gerekli güvenlik önlemi alınmaması nedeni meydana gelen kazada hasar gördüğünü ileri sürerek, 23.000,00 TL hasar bedelinin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı kazanın meydana gelmesinde sorumlulukları olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ...'ye ait taşınmaza diğer davalılar tarafından yapılan inşaat çalışması sırasında yolda gerekli güvenlik önleminin alınmamaması nedeni ile meydana gelen kazada davalıların % 75 oranında kusurlu oldukları gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 15.750,00 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacıya ait aracın yol üzerinde bulunan beton bariyerlere çarpması sonucunda oluşan hasarının tazmini istemine ilişkindir.

Davacıya ait araç, yolun trafiğe kapatılması için kullanılan beton bariyerlere çarpması sonucunda hasar görmüştür. Uyuşmazlık, zarar sorumlularının tespiti noktasındadır.

Davacı vekili, davalı ... Başkanlığına ait arsaya, diğer davalı şirketler tarafından yaptırılan inşaat çalışması sırasında, yolun güvenlik önlemi alınmaksızın ve ilgili kuruluştan izin almaksızın davalı şirketler tarafından trafiğe kapatılması nedeniyle meydana geldiğini, bu nedenle davalı yüklenici şirketlerin sorumluluğunun kusur sorumluluğu, Belediye Başkanlığı'nın sorumluluğunun ise B.K'nun 55 ve 58. maddesi uyarınca tehlike sorumluluğu olduğunu ileri sürmüştür.

Davacı vekili, davalı ... Başkanlığına ait arsaya, diğer davalı şirketler tarafından yaptırılan inşaat çalışması sırasında, yolun güvenlik önlemi alınmaksızın ve ilgili kuruluştan izin almaksızın davalı şirketler tarafından trafiğe kapatılması nedeniyle meydana geldiğini, bu nedenle davalı yüklenici şirketlerin sorumluluğunun kusur sorumluluğu, Belediye Başkanlığı'nın sorumluluğunun ise B.K'nun 55 ve 58. maddesi uyarınca tehlike sorumluluğu olduğunu ileri sürmüştür.

Mahkemece, aralarında makine mühendisi ve hukukçu bilirkişilerin yer aldığı heyetten alınan ilk raporda, davalı şirketlerin oluşturduğu Gordion Grup Ortaklığı'nın yağmur suyu kanalının kolektöre bağlanması çalışmasına başlanmadan önce trafiği aksatmayacak ve sürüşü tehlikeye düşürmeyecek şekilde gerekli tüm ikaz ve işaretlemelerin yapılmaması ve gerekli önlemlerin alınmaması nedeniyle % 75 oranında kusurlu olduğu davacının ise dikkatsiz ve hızlı seyretmesi nedeniyle % 25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş, davalıların itirazı üzerine alınan ek raporda ise, yolun kapatılması sırasında gerekli güvenlik önlemi alınmaması nedeni ile davalı şirketler ile davalı ... Başkanlığının birlikte % 75 oranında kusurlu oldukları belirtilmiş ve belirlenen tazminat tutarı hükme esas alınmıştır. Öncelikle, davalı ...'na, mahkemece yüklenen tazminat, yolun trafiğe kapatılması sırasında gerekli güvenlik önlemi alınmamasına dayandığından, davalının hizmet kusuru bulunduğu kabul edilmektedir. Bu durumda ise, uyuşmazlık idari yargının görev alanına girmektedir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek hüküm kurulmuştur.

Diğer taraftan, kazanın meydana geldiği kapatılan yolun, kapatılma nedeni, yolun kapatılmasının davalı şirketler tarafından yaptırılan inşaat çalışması nedeni ile davalı şirketlerin isteği üzerine mi, yoksa dosya kapsamında yer alan yazışmalar uyarınca, yolda yağmur suları nedeni ile meydana gelecek olası bir çökme tehlikesi ile idari bir kararla mı kapatıldığı ve kapatma işleminin kim tarafından yerine getirilmesi gerektiği ve kim tarafından yerine getirildiği tam olarak açıklığa kavuşturulmamıştır.

O halde, mahkemece, davalı ... ile davalı şirketler arasındaki sözleşme, yolun kapatılması ile ilgili projeler getitilerek, aralarında inşaat mühendisi, mimar ve hukukçu bilirkişilerin yer aldığı heyetten yukarıda açıklanan hususlarda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak, davalı şirketlerin ve Belediye Başkanlığı'nın kaza nedeni ile sorumlu olup olmadıkları belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin belirlenen tazminat tutarına ilişkin diğer temyiz itirazarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin belirlenen tazminat tutarına ilişkin diğer temyiz itirazarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiş, 750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde davalılara geri verilmesine 15.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6585, Karar No: 2014/9846, Tarih: 15.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6585 E.  ,  2014/9846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., dava dilekçesinde 151 ada 202 sayılı parselin batısında kadastro tespiti sırasında boşluk olarak tescil harici bırakılan yerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece ... yanında ilgili kamu tüzel kişiliklerinin (olayda ... ve ... Köyü Tüzel kişilikleri) de taraf olarak davaya katılarak taraf teşkilinin tamamlanması gereğine" değinilen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

15.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14833, Karar No: 2024/24105, Tarih: 16.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/14833 E.  ,  2024/24105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: Hükmün eleştirilip, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükmün eleştirilerek, hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

Sanığın, 03.01.2022 tarihli ilk suçunda suç konusu metamfetamin üzerinde iken ile yakalanmasının akabinde adli soruşturma başlatılıp ifadesinin alındığı ikametinde arama yapıldığı, 23.01.2022 tarihli ikinci suçunda da sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma yürütülen tanık Metin'e metamfetamin satmasının akabinde ikametinde yapılan aramada çok miktarda metamfetamin ele geçirildiği anlaşılmakla, ilk suç kapsamında ikametinde metamfetamin ele geçmeyen sanığın ikinci suç kapsamında ikametinde metamfetamin ele geçilmiş olması nedeniyle artık fiili kesintinin gerçekleştiği ve buna bağlı olarak sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında hareket etmediği anlaşıldığından; belirtilen suçlarından dolayı ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edildiği anlaşılmış ise de karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde ve Bölge Adliye Mahkemesinin eleştirilerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın uyuşturucu maddelerin sahibi olduğunu söylediği kişiler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak eleştiri dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24859, Karar No: 2015/26945, Tarih: 30.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/24859 E.  ,  2015/26945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yasalarda aksine düzenleme bulunmadıkça mahkeme kararlarının taraflara tebliği gerekir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerinde verilen kararlara karşı temyiz süresi tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gündür. Mahkemece karar yüze karşı tefhim edilmiş ise, tefhim edilen kısa kararın 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 383 ve devamı maddelerinde belirtilen şartları taşıması gerekir. Aksi takdirde usulüne uygun tefhimden sözedilemez. Bu durumda temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Somut olayda, birinci geri çevirme kararında "tebligatların yapılması gerektiğinin" belirtilmesine rağmen davalı ... ne tebligatın yapılmadığı anlaşılmıştır.

Temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır. Bu nedenle gerekçeli karar var ise davalı vekiline, yok ise şirkete tebliğ edilerek tebligat parçasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, GERİ ÇEVİRME KARARININ GEREĞİNİN YERİNE GETİRİLMEMESİNİN SORUMLULUK DOĞURACAĞININ BİLDİRİLMESİNE, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4403, Karar No: 2014/19342, Tarih: 17.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/4403 E.  ,  2014/19342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/13426

MAHKEMESİ : Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2011/648 (E) ve 2012/921 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Katılan sıfatını alabilecek olan ve kovuşturma evresinde usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilmediği için davaya katılma talebinde bulunamayan şikayetçi kurumun yokluğunda verilen ve 02.11.2012 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan hükmü, vekilinin 09.11.2012 günü temyiz ettiği görülmekle, temyizin süresinde olduğu ve 5271 sayılı CMK'nun 260/1. madde ve fikrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip aynı Yasanın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, çalışma izin belgesini almadan işlettiği “Silver Wolf Spor Salonu” isimli işyerinin, İstanbul Valiliği Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü'nün 31.05.2010 ve Zeytinburnu Kaymakamlığı Gençlik ve Spor İlçe Müdürlüğü'nün 24.12.2010 tarihli yazılarına istinaden Zeytinburnu Belediye Başkanlığı'nca usulüne uygun olarak 29.12.2010 günü mühürlenip faaliyetten men edildiği, 16.11.2011 tarihinde yapılan denetimde sanığın anılan işyerini açıp faaliyetine devam ettiğinin tespit edildiği; mühürleme ve mühür fekh-i zabtı içerikleri, sanığın “konulan mührü sökerek çalıştırmak zorunda kaldım” şeklindeki savunması ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; yüklenen suçun tüm unsurları itibariyle sübuta erdiği gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde berat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16236, Karar No: 2013/9232, Tarih: 20.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/16236 E.  ,  2013/9232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, 01.11.2005-02.02.2006 tarihleri arasında fiilen çalışmış olmasına rağmen davalı belediyenin haber vermeksizin çıkış işlemi yaptığını, bu tarihlere ait haklarından mahrum kaldığını, davalı belediyenin ücretini bazen ödediğini, bazen de ödemediğini, bununla beraber işçiler arasında ayrım yaptığını, bazı işçilerin fazla ücret alırken onlardan daha az ücret aldığını, yada hiç alamadığını belirterek ayrımcılık tazminatı, ücret ve ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.11.2005-02.02.2006 tarihleri arasında Valilikçe verilen geçici işçi vizesi dolduğu için iş akdinin askıya alındığını, bu süre içinde davacının fiilen çalışmasının olmadığını, ... işçileri arasında hiçbir ayrım yapılmadığını, işçilerinin ücret alacaklarının belediye bütçesine göre adil bir şekilde ödendiğini, davacının tazminat talebinin yerinde ve hukuki olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatillerinde çalışıldığını ispat yükü davacı işçi üzerindedir.

Davacı ve diğer çalışanların dosya içinde bulunan ücret bordrolarından daha önceki dönemlerde fazla çalışma alacağı tahakkuk ettirilmediği, davalının çalışılmadığını iddia ettiği, ancak hizmet tespiti davası ile belirlenen hizmet döneminde tanık beyanları doğrultusunda davacının 07:00-17:30 saatleri arasında çalıştığı ayrıca hafta tatili ve ulusal bayram, genel tatil günlerinde de çalıştığı kabul edilmiştir.

Davalı işyeri Belediye olup kabul edilen alacakların kayıtlarla desteklenmesi gerekir. Sadece tanık beyanlarıyla bu alacakların ispatı yeterli değildir. İleri sürülen çalışma saatleri klasik çalışma saatlerinin dışındadır. Bordrolarda diğer dönemlerde davacı veya diğer işçilere tahakkuk ettirilen fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili alacağı bulunmadığından tanık beyanlarıda kayıtlarla desteklenmediğinden mahkemece fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16171, Karar No: 2023/870, Tarih: 23.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16171 E.  ,  2023/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/39 Esas, 2022/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 63, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 Yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/1108 Esas, 2022/1966 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde yer alan koşulların gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde yer alan koşulların gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

Mağdurenin komşusu olan sanığın, eşiyle boşanmış ve 3 çocuğuyla birlikte yaşıyor olması nedeniyle ara ara mağdurenin, sanığın çocuklarına sahip çıkmak amacıyla, annesi tarafından sanığın evine gönderildiği, intikal tarihinden 5-6 ay öncesi tam günü tespit edilemeyen bir tarihte bu şekilde mağdurenin sanığın evine çocuklarına bakmaya gittiği sırada sanığın eve geldikten sonra mağdureyi evine göndermeyip, evdeki çocuklarının göremeyeceği bir yerde mağdureyi götürdükten sonra mağdureye kendi özel bölgesini dokundurttuğu, mağdurenin dokunmak istemediği anlarda zorla elini tutarak özel bölgesini okşattırdığı, sanığın da mağdurenin özel bölgelerini okşadığı, bu şekilde cinsel tatmin sağladığı, bu olaylardan sonra mağdureye "Sakın annene anlatma yoksa beni öldürür" diyerek tembihte bulunduğu, sanığın bu şekildeki eylemleri farklı günlerde 3-4 kez daha tekrarladığı, bu tekrar eden eylemler sonrası mağdurenin artık sanığın evine gitmek istemediğini annesine söylemesi üzerine mağdurenin sanığın evine gitmediği sanığın eylemlerinin sona erdiği, bu eylemlerden 5-6 ay sonra mağdurenin okulunda önce sınıf arkadaşına sonra kendisiyle görüşme yapan rehber öğretmenine yaşadıklarını anlatması üzerine olayın okul tarafından kolluğa intikal ettirildiği anlaşılmakla, sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir .

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı nazara alındığında; sanık hakkında kurulan hükümde, sübuta ve 43 üncü maddesinin tatbikine yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/1108 Esas, 2022/1966 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci

maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.