muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9428, Karar No: 2019/9166, Tarih: 10.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/9428 E.  ,  2019/9166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanık hakkında 2008-2009-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından:Mahkumiyet

2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Beraat

1- Sanık müdafinin, sanık hakkında 2008-2009-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesi ile 5237 sayılı Yasanın 43. maddesi uyarınca tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması esnasında sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği ve 2011 takvim yılında birden fazla fatura düzenlediği anlaşılan sanık hakkında TCK’nin 43/1. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında vergi suçu raporu ve mütalaasına uygun olarak “sahte fatura düzenlemek” suçundan dava açıldığı, mahkemece kurulan hükmün gerekçesinde sahte fatura düzenlemek suçunun işlendiği kabul edilmesine karşın hüküm fıkralarında “sahte fatura kullanmak” ibaresine yer verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında 2008-2009-2011 yılları için kurulan hükümlerin ilk paragrafında yer alan “kullanmak” ibareleri çıkarılarak yerlerine “düzenlemek” ibareleri eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin, sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2- Katılan vekilinin, sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

.... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 906 015 0020 vergi numaralı mükellefi olan ... Metal İnş. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanık hakkında İzmir Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı’nın 18.10.2012 tarihli 2012-A-2802/14 sayılı vergi tekniği raporunda belirtildiği üzere; sanığın 2010 takvim yılında ağustos-aralık ayları arasında matrahlı beyanname vererek, 2010 takvim yılında toplam 5.779.904 TL tutarında KDV matrahı bildirdiği, sanığın yetkilisi olduğu mükelleften mal aldığını bildiren mükelleflerin beyanlarına göre ise 7.373.419 TL tutarında fatura düzenlediği anlaşılan sanık hakkında 2010 takvim yılında sabit olan sahte fatura düzenleme eyleminden mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17125, Karar No: 2014/25915, Tarih: 13.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/17125 E.  ,  2014/25915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/271142

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/240 (E) ve 2013/190 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın suça konu meraları kullanan şirketin bir çalışanı olması ve imza yetkisi bulunmadığını beyan etmesi karşısında; şirket yetkilisi İ.. A.. hakkında yapılan suç duyurusu üzerine dava açılması halinde her iki dosyanın birleştirilerek tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11410, Karar No: 2012/27062, Tarih: 12.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11410 E.  ,  2012/27062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2013/7159, Karar No: 2014/19484, Tarih: 25.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7159 E.  ,  2014/19484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilline Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesi ile sigortalı davalının işleteni olduğu okul servisinde yolcu olarak bulunan ...'nın araçtan indikten sonra yolu geçmeye çalıştığı sırada bir başka aracın çarpması sonucu vefat ettiğini, müvekkili sigorta şirketi tarafından vefat edenin hak sahiplerine 125.000,00.-TL ödeme yapıldığını, ZKFKS Genel Şartları A.7-d bendi uyarınca mevzuatın gerektirdiği hizmetli personeli bulundurmayan davalının rücu sorumluluğunun bulunduğunu belirterek 125.000,00.-TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; ZKFKS Genel Şartları A.7. maddesi sigorta ettirenin rücusunu düzenleyen hükümlere göre, dava konusu olan kazada sigortacının sigortalısına karşı rücu haklarının doğması için sigortalı aracın münhasıran yani sadece mevzuatın gerektirdiği teknik şartlara uygun olmaması, nitelikli şöför ve personeli olmadan sefere çıkarılması, güzergah mesafesinin dikkate alınarak yeteri kadar sürücü bulundurulmaması nedenlerinden biri ile kazanın meydana gelmesi gerekip dava konusu kazada ise yaya ...'nın vefatının münhasıran poliçe şartında sayılmış nedenlerden birinden dolayı meydana gelmediği, olayda kazanın davalıya ait araç sürücüsünün asli kusurlu, diğer araç sürücüsü ile ölenin tali kusurlu hareketleri sonucu meydana geldiği, yine genel şartların A.7. maddesinde tazminatı gerektiren olayın sigorta ettirenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin kasti bir hareketi veya ağır kusuru sonucunda meydana gelmesinin hükme bağlandığı, kesinleşen ceza dosyasına göre davalıya ait araç sürücüsünün kasıtlı bir hareketinin söz konusu olmayıp ağır kusurunun da bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı ...Sigorta ...vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1371, Karar No: 2020/3244, Tarih: 12.03.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/1371 E.  ,  2020/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının davalı-karşı davacı vekilince murafaa talepli olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Murafaa için belirlenen günde duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı vekili avukat ... ile davacı-karşı davalı vekili avukat Songül Yüce geldi. Hazır olan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra kararın açıklanması başka güne bırakıldı. Yapılan incelemede temyiz dilekçesinin süresinde verildiğinin anlaşılması üzerine, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

K A R A R

Davacı, davalı ile idare arasında 2013/60991 ihale kayıt nolu “Ordu ili Kamu Hastaneleri Birliğine Bağlı ... Tesislerine Kurulacak 1,5 Tesla Manyetik Rezonans Görüntüleme Cihazı ve 16 kesitli Multidedektör Bilgisayarlı Tomografi Cihazı ile Sonuç Karşılığı Görüntüleme Hizmeti” alım ihalesi sonucunda 28/08/2013 tarihinde imzalanan sözleşmeye göre yüklenici firma olan davalının taahhüdünü yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmenin 22/06/2015 tarihi itibarıyla feshedildiğini, Ordu Devlet Hastanesi Kontrol Teşkilatı 13/04/2015 tarihli tutanak ile acil servis ünitesinde bulunan Siemens marka tomografi cihazının 12/04/2015 tarihinde arızalandığının tespit edildiğini, davalı şirketten arızanın giderilmesi istenildiğini, 01/06/2015 tarihli tutanak ile acil servise kurulu olan Siemens marka tomografi cihazının 12/04/2015 tarihinden itibaren çalışmadığının belirlendiğini, 01/06/2015 tarihi itibarıyla arızanın giderilmediğinin ve hizmet verilmediğinin tespit edildiğini, Ordu Devlet Hastanesi kontrol teşkilatınca tespit edilen eksikliklerin giderilmesi için idarece Aksaray Özel ... Hizmetleri A.Ş.'ye 03/06/2015 tarih ve 959-6653 sayılı yazı ile 10 gün süreli ihtar çekildiğini, 08/06/2015 tarihinde davalı yüklenicinin elektronik posta adresine ihtar gönderildiğini, acil serviste bulunan 12/04/2015 tarihinden itibaren çekim yapmayan Siemens Marka Bilgisayarlı Tomografi cihazının 18/06/2015 tarihi itibarıyla arızalı olup çekim yapmadığını, hizmetin ifası için gerekli olan ve teknik şartnamenin 7.12. Maddesi gereğince yüklenici tarafından sağlanması gereken malzemelerin yüklenici tarafından temin edilmediğini ve teknik şartnameye göre Ordu Devlet Hastanesinde hizmet kapsamında 7 (yedi) röntgen teknisyeni olması gerekirken istifalar nedeniyle çekim yapan diplomalı teknisyen sayısının 3'e düştüğünü, hizmetin 3 teknisyen ile yapıldığının bildirildiğini, 10 gün süreli ve nedenleri açıkça belirtilen ihtara rağmen aynı durumun devam ettiğini, ihtarla birlikte davalı yükleniciye 4 defa ihtar çekildiğini, yüklenicinin taahhüdünü ihale dökümanı ve sözleşme hükümlerine göre yerine getirme konusunda gayret göstermediğinin tespit edildiğini belirterek kesin teminatın güncelleme farkı olarak 70.837,88-TL’nin hak ediş tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalından tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı asıl dosya ile birleşen 2016/301 esas sayılı dosyasında, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile idare ile davalı yüklenici arasındaki ihale sözleşmesinin feshi nedeniyle idarenin uğramış olduğu zarar ve ziyan tutarı olan 1.134.810,24-TL ile sözleşme kapsamında Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Sarayköy Nükleer Araştırma ve Eğitim Merkezi tarafından yürütülmekte olan kişisel dozimetre hizmeti için dozimetrelerin gönderimi ile birlikte hizmete ait 2015 yılı yılı yıllık ücret bedeli olarak Ordu Devlet Hastanesi Yöneticiliğince 19/07/2016 tarihinde ödenmek durumunda kalınan 1.305,00-TL olmak üzere toplam 1.136.115,24-TL nin hakediş ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, asıl ve birleşen 2016/301 esas sayılı dosya yönünden davanın esastan reddini dilemiş ve açtığı karşı dava ile de; 28/03/2013 tarihli sözleşme gereğince müvekkili şirketin Ordu Devlet Hastanesi ve Ordu Eğitim Araştırma Hastanesinde cihazları kurup hizmet vermeye başladığını, davacı idare tarafından bir bütün olan 28/08/2013 tarihli sözleşme şartlarına aykırı olarak Ünye ve Fatsa Devlet Hastanelerinde uygun yer teslimi yapılmadığı, Ünye Delet Hastanesi inşaatının bitmemesi sebebiyle davalı idare tarafından bir bütün olan 28/08/2013 tarihli sözleşmeye aykırı davranıldığını belirterek yapılan feshin haksız olduğunun tespitine, nakde çevrilen banka teminat mektubu tutarı olan 484.211,70-TL'nin nakde çevrilme tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davacı karşı davalı idareden alınarak tarafına verilmesini, şirketin uğradığı zarar, ziyan ve yoksun kılınan kar nedeniyle belirsiz alacak olmak kaydıyla 15.000,00-TL'nin giderim tazminatı olarak fesih tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile davacı karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile 70.837,88-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, karşı davanın reddine, Birleşen 2016/301 esas sayılı dosyamız kapsamında görülen davanın ıslah edilmiş haliyle kabulü ile 1.136.115,24-TL'si için dava tarihinden, bakiye 113.096,46-TL'si için ıslah tarihi olan 20/02/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte toplam 1.249.213,70-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hükme karşı davalı-karşı davacı tarafça istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, asıl ve birleşen davada davalı ve karşı davacı vekili Av. ... istinaf başvurusunun HMK.nun 353/(1)-b-1.madde ve bendi gereğince esastan reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, asıl ve birleşen davada davalı ve karşı davacı vekili Av. ... istinaf başvurusunun HMK.nun 353/(1)-b-1.madde ve bendi gereğince esastan reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, idare ile davalı arasında imzalanan sözleşmedeki edimlerin usulüne uygun olarak davalı yüklenici şirket tarafından yerine getirilmediğinden bahisle kesin teminatın güncelleme farkının tahsilini ve birleşen dava dosyası ile davacı idarenin zararının tazmini talep etmiş; davalı yüklenici tarafından açılan karşı davada ise, sözleşmenin feshinin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile teminatın iadesi ile uğranılan zararın tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan 30.10.2017 tarihli bilirkişi raporuna dayalı olarak asıl davanın kabulüne ve birleşen davanın kısmen kabulüne ve karşı davanın reddine karar verilmiştir. 30.10.2017 tarihli bilirkişi raporu değerlendirildiğinde; karşı dava bakımından inceleme yapılmadığı ve başka davanın konusunu oluşturabileceği kabul edilmiştir. Davalı-karşı davacı yüklenici tarafından rapora süresinde itiraz edilmesine rağmen mahkemece dikkate alınmamış ve karşı dava konusunda gerekçeli kararda da değerlendirme yapılmamıştır. O halde mahkemece, tarafların tüm delilleri, iddia ve savunmaları değerlendirilmek suretiyle taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor da alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalı-karşı davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının temyiz eden davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalı-karşı davacının sair temyiz taleplerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 2.540,00 TL duruşma avukatlık parasının davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya ödenmesine, 22.539,00 TL. kalan harcın temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 12/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35261, Karar No: 2017/3026, Tarih: 20.03.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/35261 E.  ,  2017/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır. Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanunun ek 1/a maddesi “Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine, giderilmesine ilişkin usûl ve esaslar ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünü içermektedir. Aynı Kanun’un 20. maddesinin (j) bendine göre Kanunda ve yönetmelikte öngörülen yasaklara veya standartlara aykırı olarak veya gerekli önlemleri almadan atıkları toprağa vermek yaptırım gerektiren bir eylem olarak tanımlanmıştır.