muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2722, Karar No: 2018/8005, Tarih: 05.09.2018

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ...... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı ....... Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2015/3847, Karar No: 2016/2709, Tarih: 25.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/3847 E.  ,  2016/2709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- İİK'nın 349. maddesinin altıncı fıkrasına göre şikayetçi veya vekilinin duruşmada hazır bulunmasının zorunlu bulunduğu, şikayetçi vekili tarafından mazeret bildirilerek, mazeretin kabulü ile yokluğunda karar verilmesinin istenmesi sonuca etkili olmayıp, 08.05.2012 tarihli celse için verdiği mazeret dilekçesi hakkında olumlu bir karar verildikten sonra şikayetçi veya vekilinin yokluğunda sanığın cezalandırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Şikayet gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan yapıldığı halde, hükmün esasını teşkil eden ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda taahhüdü ihlal suçundan yazılı şekilde beraat kararı verilip, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde İİK'nın 338. maddesi uyarınca gerçeğe aykırı beyan suçunun oluşmadığı belirtildikten sonra hüküm bölümünde yine taahhüdü ihlal suçundan beraat kararı verilerek çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7733, Karar No: 2012/13701, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7733 E.  ,  2012/13701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.10.2008 gün ve 2008/47 Esas, 2008/331 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin 24.12.2007 tarihinde meydana gelen olayın akabinde kollukta alınan samimi anlatımlarında, sanıkla rızaen cinsel ilişkiye girdiklerini ancak 24.12.2007 tarihinde sanığın zorla evine götürerek ırzına geçtiğini beyan ettiği, dosyada bulunan 18.12.2007 tarihli msn görüşmelerinde mağdurenin sanıkla bundan sonra cinsel ilişkiye girmek istemediğine ilişkin yazışmalarının bulunduğu, 24.12.2007 tarihinde mağdurenin, otobüs durağında arabayla kendisini beklediğini gördüğü sanığın aracına rızasıyla bindiği, sanığın gezmeyi teklif etmesine rağmen mağdurenin kabul etmeyerek okula gitmek istediği ancak sanığın mağdureyi okula götürmeyip kendi evi yakınına götürdüğü ve mağdurenin rızası hilafına ve zorla onu kendi evine sokup zorla nitelikli cinsel istismarda bulunduğu, mağdurenin olaydan sonra okula giderek öğretmeni tanık ...'yle görüşerek sanığın kendisini zorla alıkoyduğunu söylediği ve tanığın da durumu mağdurenin ailesine bildirdiği, ailesinin de kolluğa başvurması üzerine soruşturma başlatıldığı, mağdurenin 24.12.2007 tarihinde alınan darp cebir raporundaki bulguların mağdurenin iddialarını desteklediği, duruşmadaki anlatımında ise sanığın fazla ceza almasını temin maksadıyla iddiasını genişleterek tüm ilişkilerin zora dayalı olduğunu beyan etmiş olabileceği, mağdurenin soruşturma aşamasındaki anlatımları, sanığın tevil yollu ikrarı, doktor raporu, tanık ...'nin beyanları, sanığın bilgisayarında tespit edilen video ve fotograflara ilişkin alınan bilirkişi raporları, msn görüşme kayıtları ve tüm dosya kapsamından, sanığın 24.12.2007 tarihinden iki ay öncesinden başlayarak, nüfus kaydına göre 16 yaşı içerisinde bulunan mağdure ile rızasıyla ilişkiye girerek üzerine atılı zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu işlediği ve 24.12.2007 tarihinde de mağdurenin rızası hilafına cebir kullanarak mağdureyi evine götürüp, nitelikli cinsel istismarda bulunarak üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını işlediği anlaşıldığı halde, yazılı şekilde rızaen cinsel ilişki eylemleriyle zorla nitelikli cinsel istismar eylemi zincirleme suç kabul edilerek yazılı şekilde TCK.nın 104 ve 43. maddeleriyle cezalandırılmasına ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın cinsel ilişki eylemlerini, mağdurenin rızasıyla gerçekleştirdiği, mağdurenin savcılıktaki ifadesinde eylemlerin önce rızasıyla gerçekleştiğini söyleyip, sonrakilerin zorla olduğunu belirtmesine bunlarda cinsel nitelik bulunmamasına bunlarda cinsel nitelik bulunmamasına ve tehditle işlendiği söylemesine rağmen bilgisayarda elde eldilen görüntülerden mağdurenin eylemlere rızasının olduğunun anlaşılması karşısında, hükümlerin hukuken yerinde olduğu kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma nitelikli görüşlerine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/7366, Karar No: 2019/18707, Tarih: 03.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/7366 E.  ,  2019/18707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın emanete kayıtlı bıçağı mağdur Necla Bıçak'ın boğazına dayayarak '' seni keseyim mi'' diyerek tehdit etmesi ve bu sırada diğer mağdur Halil Bıçak'ın araya girmek istemesi üzerine mağdur Halil'e de elindeki bıçağı göstererek ölümle tehdit etmesi şeklinde gerçekleştiği iddia ve kabul edilen eylemlerinin, aynı olay bütünlüğü, aynı yer ve kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleşmesi karşısında; sanık hakkında silahla tehdit suçundan TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı hüküm kurulması,

2-Sanığın aşamalarda bahçeden geldikleri esnada mağdur Necla ile karşılaştıklarını ve mağdurun kendisine sopa ile vurup tehdit ettiğini savunması karşısında; tarafların akraba olup aralarında da arazi meselesi nedeniyle husumet olduğu hususu da göz önünde bulundurulup olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-03/12/2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararda adli emanetin 2007/87 numarasında bulunan eşyanın müsaderesine karar verildiği anlaşılmakla; müsadere kararının yerine getirilip getirilmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2502, Karar No: 2011/731, Tarih: 25.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/2502 E.  ,  2011/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31.10.2008 tarih ve 2007/58 - 2008/257 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25.01.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin "RİVANOL" ibaresini 01.09.1998 tarihinde marka olarak tescil ettirdiğini, oysa bu ibarenin ilacın etken maddesinin adı olması nedeniyle marka olarak tescil edilmeyeceğini ve 556 sayılı KHK'nin 7/1-c bendi gereğince cins ve çeşit bildiren ibarelerin tescilinni aynı KHK'nin 42. maddesi uyarınca hükümsüzlüğünün istenebileceğini, tüm Dünya'da yaygın şekilde kullanılan bu ibarenin kimsenin tekeline verilemeyeceğini, ayrıca anılan ibarenin Türkiye'de ilk defa müvekkili tarafından kullanılıp maruf hale getirildiğini ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, (20.000) TL maddi ve (10.000) TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemize ait 15.06.2006 tarihli ilama dayanılarak, "RİVANOL" adının bir kimyasal madde adı olmadığı, sadece bir ticari müstahzar adı olduğu, hiçbir etken maddenin adı olmaması nedeniyle 556 sayılı KHK'nin 7/1-c bendinde yazılı hükümsüzlük halinin somut olayda uygulanamayacağı, her ne kadar bilirkişi raporunda "RİVANOL" ibaresinin jenerik adı olmadığı ancak cins adı olarak yaygın hale geldiği ve çok yaygın şekilde jenerik adı gibi kullanıldığı belirtilmiş ve bu durumun 556 sayılı KHK'nin 42/1-d bendi kapsamında yaygın ad olarak değerlendirilmesi mümkün ise de, davacının hükümsüzlük talebi olarak sadece anılan KHK'nin 7/1-c bendine dayanması sebebiyle aynı KHK'nin 42/1-d bendi uyarınca değerlendirme yapılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Ancak dava, 556 sayılı KHK’nin 42. maddesine dayalı hükümsüzlük istemine ilişkin olup Dairemize ait bozma ve karar düzeltme kararlarında, “Rivanol” ibaresinin bir ilacın etken maddesinin adı olup olmadığının veya sonradan yaygın kullanım sonucu jenerik ad haline gelip gelmediğinin araştırılması istenmiştir. Gerçekten de ister baştan itibaren anılan KHK’nin 7/1-c maddesi anlamında cins belirtsin, isterse baştan itibaren cins adı olmasa da sonradan yaygın kullanım sonucu jenerik ad haline gelsin, her iki halde de (ilkinde 556 sayılı KHK.’nin 42/1-a, ikincisinde 42/1-d maddesine dayanılarak) “Rivanol” markasının hükümsüzlüğünün istenebileceği tabiidir. Davacı vekili de dava dilekçesinde, diğer iddialarının yanında, anılan ibarenin yaygın kullanım sonucu Dünya’da cins adı haline geldiğini de bildirmiştir. Maddi olayı belirtmek taraflara, hukuki vasıflandırmayı yapmak ise hakime ait bir görevdir. Dolayısıyla mahkemenin davacı tarafından dava dilekçesinde sadece 556 sayılı KHK.’nin 7/1-c maddesine dayanıldığı, 42/1-d maddesine dayalı bir hükümsüzlük talebi olmadığından bu bent uyarınca bir değerlendirme yapılmasının mümkün olmadığı gerekçesi yerinde değildir. Kaldı ki Dairemize ait karar düzeltme ilamında açıkça “Rivanol” ibaresinin baştan beri cins adı olmasa da sonradan piyasada yaygın kullanım sonucu “jenerik ad” haline gelip gelmediğinin araştırılması da istenmiştir. Bilindiği üzere jenerik ad kavramı 556 sayılı KHK.’nin 42/1-d maddesinde düzenlenmiş olup, mahkemece Dairemizin karar düzeltme ilamına uyulmasıyla da anılan hususta inceleme yapılması gerektiği konusunda, davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Dolayısıyla mahkemece 556 sayılı KHK’nin 42/1-d maddesi uyarınca da inceleme yapılması gereklidir.

Ayrıca, mahkemece bu konuda görüşüne başvurulan ilk bilirkişi raporunda “Rivanol” ibaresinin ilaç yapımında kullanılan bir madde adı olup cins adı bildirdiği belirtilmişken, bozmadan sonra alınan bilirkişi raporlarında aynı konuda çelişkili sonuçlara varılmış, mahkemece bu çelişki giderilmemiştir. Yine bozmadan sonra alınan bu raporlar, kendi içlerinde de çelişkili olduğu gibi bilirkişi kurulunda marka uzmanı da bulunmamaktadır.

Bu durum karşısında mahkemece, içlerinde üniversitelerin farmakoloji ve kimya bölümü ile marka hukuku uzmanı bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle uyuşmazlığın yakarıda açıklanan şekilde incelenip değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, içlerinde üniversitelerin farmakoloji ve kimya bölümü ile marka hukuku uzmanı bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle uyuşmazlığın yakarıda açıklanan şekilde incelenip değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14315, Karar No: 2015/11483, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14315 E.  ,  2015/11483 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2015

NUMARASI : 2015/336 - 2015/451

TALEP EDEN : Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü

HÜKÜMLÜ : Y.. G..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Antalya 1. Sulh Hukuk ve Konya 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Antalya 1.Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün nüfus kaydına göre ikamet adresinin "K.. D.. Mah., R.. Sok., No:.. İç kapı No: .. K../KONYA" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Konya 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise; hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin “K../ANTALYA" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün Antalya Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazdığı 14.07.2015 tarihli dilekçeden cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "H.. Mah., K.. Cad., No:.. K../ANTALYA" olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/357, Karar No: 2014/6138, Tarih: 12.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/357 E.  ,  2014/6138 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 27.01.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırı- larak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük, erteleme ve müsadereye dair; (...) 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2012 gün, 2012/1853 esas, 2012/1765 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsav- cılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak, hapis cezasının ertelen- mesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11314, Karar No: 2014/5522, Tarih: 11.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11314 E.  ,  2014/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 14.03.2013

No : 2012/902-2013/133

Dava, 1989 yılından itibaren esnaf Bağ-Kur sigortalılık süresinin belirlenmesi ile 6111 sayılı Kanun dikkate alınarak yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, 05.09.2011 varide tarihli giriş bildirgesi ve sigortalılık belgesindeki 16.04.1987 tarihinde başlayan nakliyecilik faaliyetine ilişkin vergi kaydına, 21.07.1998 tarihinden devam eden sicil kaydına, ve 15.07.1998 tarihinden devam eden oda kaydına istinaden 04.10.2000 tarihi itibariyle 1. basamaktan kayıt ve tescilinin yapıldığı, davacının 04.09.2003 varide tarihli vergi borçlanmasına ilişkin dilekçesine istinaden, Kurum tarafından 16.04. 1987 – 17.05.1999 ve 16.06.1999 tarihinden devam eden vergi kaydına istinaden, 16.4.1987 – 17.05.1999 ve 16.6.1999 – 04.10.2000 tarihleri arası toplam 4819 günlük vergi borçlanması yapılabileceğinin talep tarihi itibariyle 3. basamak üzerinden hesaplandığı ve davacıya 16.04.2004 tarihinde 19.909.361.544 TL borç iadeli taahhütlü olarak bildirildiği, davacının 11.05.2011 tarihli 1479 sigortalı bilgilerine dair hesap dökümünden, 04.10.2000 tarihinde 1. basamaktan kayıt ve tescilinin yapıldığı ve halen sigortalılığının devam ettiği, 01.11.2001 tarihinde 2. basamağa, 01.11.2002 tarihinde 3. basamağa, 01.11.2003 tarihinde 4. basamağa yükseldiği, 01.09.2003 ila 27.05.2005 tarihleri arasında prim ödemeleri olduğu, prim ödemelerinin kodlarından ödemelerin sigorta primi ödemeleri şeklinde olup halkbankası ve ziraat bankası aracılığıyla olduğu, davacının vergi borçlanması kodundan yapılan ödeme görülmediği, Halk bankasının 01.09.2003 tarihi dekontundan davacının aylık prim tahsilatı açıklamalı 4.868.000.000,00 TL ödeme yaptığının anlaşıldığı, Kurumun iç yazışmasından davacının vergi borçlanma tutarının tebliğinden itibiren 1 yıl içerisinde vergi borçlanmasının tamamı ödenmediğinden, sistemin vergi borçlanmasını bitirmediğini ve ödenen miktarların sistem tarafından prim hesabına aktarıldığına ilişkin bilgi olduğu, bu bağlamda, dosya kapsamından; davacının, 01.09.2003 tarihinde yaptığı ödemenin vergi borçlanma tutarı, ya da, prim ödemesi olup olmadığının açık ve net olarak tespit edilmediği anlaşılmaktadır.