muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2226, Karar No: 2024/7944, Tarih: 25.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2226 E.  ,  2024/7944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/20 E., 2022/68 K.

Taraflar arasındaki davadan dolayı bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dosyada taraf olarak yer alan kişilerin ve kadastro tespitlerine esas tapu kaydı ve geldisi olan tüm tedavül kayıtlarda yer alan kişilerin, isim benzerliği olan kişiler de dikkate alınarak kök tapu malikleri ile olan akdi-ırsi bağı dosya kapsamından tespit edilememektedir.

Bu nedenle kök tapu kaydında malik olarak yer alan mirasbırakanların veraset ilamları ve dava konusu taşınmazın tapu kaydı dayanakları ile birlikte Mustafa oğlu Ali Kale, İbrahim Kale, ...'nin davacıyla arasındaki bağı gösterir nüfus kaydı ve varsa veraset ilamının temin edilerek dosya arasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için Mahkemesi'ne gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12694, Karar No: 2025/2549, Tarih: 04.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/12694 E.  ,  2025/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli tehdit

HÜKÜM : Temyiz talebinin süre yönünden reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2022 tarihli ve 2021/83 Esas, 2022/101 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 10.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.03.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşıldığından, Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz istemi ve yerinde görülmeyen eski hale getirme talebinin, 1412 sayılı Kanun’un 315/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17768, Karar No: 2010/21048, Tarih: 23.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/17768 E.  ,  2010/21048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/1995

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İpotek borçlusu, kendi taşınmazı üzerine konulan ipotek bedelinin icra dosyasına yatırıldığını belirterek, konulan ipoteğin kaldırılmasını istemiş, mahkemece de dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, yatırılan ipotek bedelinin alacaklı namına hıfzına ve ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İpotek alacaklısı temyiz dilekçesinde, söz konusu ipoteğin İmar Kanunu uyarınca konulduğunu, kendisine tebligat yapılmadan takibin kesinleştirildiğini ve davanın sonuçlandırıldığını, ileri sürerek fekkin iptalini talep etmiştir.

Tapu kaydına ekli belgelerden ve tüm dosya kapsamından ipoteğin İmar Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca, imar uygulaması sonucunda oluşturulduğu, dolayısıyla tarafların özgür iradesiyle düzenlenmiş ipotek akit tablosunun bulunmadığı anlaşılmakla, İİK.nun 148. ve sonraki maddelerinde öngörülen nitelikte bir hukuki ilişkinin varlığından söz edilemeyeceğinden, bu durumda İİK.nun 153/2.maddesi hükmünün olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. O halde, mahkemece ihtilafın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden istemin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/701, Karar No: 2011/7388, Tarih: 28.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/701 E.  ,  2011/7388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 182 ada 1 parsel sayılı 792,43 m² yüzölçümündeki taşınmaz bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazın köy boşluğu olduğunu öne sürerek Kadastro Müdürlüğü, ... ve ... aleyhine dava açmıştır. Mahkemece davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 23,90 TL harcın davacı ...'dan alınmasına, 28.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4440, Karar No: 2010/5236, Tarih: 05.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4440 E.  ,  2010/5236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRIKHAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 119, 116 ve 117 parsel sayılı taşınmazların sınırından Delibekirli çayının geçtiğini, mevsime göre debisinin yükselip alçalması nedeniyle yatak değiştirdiğini, davalıların sulama amaçlı taşınmazı kazmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, derenin uzun yıllardır aynı şekilde kullanıldığını, davacının taşınmazına müdahale olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, arkın kullanımının davacının taşınmazına bir zararının olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 119 parsel sayılı taşınmazda davacının paydaş olduğu, davalıların kayıttan ya da sözleşmeden kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı, taşınmazın doğusundan çayın geçtiği, anılan parselde paftada görülmeyen bir ark bulunduğu, bu arkın davacı tarafından kapatılması üzerine davalılarca kepçe ile akışının yeniden sağlandığı ve bunun üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, TMK'nun 683. maddesi uyarınca bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.

Öte yandan; Türk medeni Kanununun 742.maddesi uyarınca, taşınmaz maliki üst taraftaki araziden kendi arazisine doğal olarak akan suların ve özellikle yağmur, kar ve tutulmamış kaynak sularının akışına katlanmak zorundadır. Komşulardan hiçbiri, suların bu akışını diğerinin zararına değiştiremez.

Aynı yasanın 743.maddesi 1. ve 2. fıkrası gereğince de “birinin arazisinin suyu öteden beri alt taraftaki araziye doğal bir şekilde akmakta ise, alt taraftaki arazi maliki, üst taraftaki araziden fazla suyun boşaltılması sırasında da bu suları… kabul etmek zorundadır. Alt taraftaki arazi maliki boşaltma dolayısıyla akan sulardan zarar görmekte ise gideri üstteki arazi malikine ait olmak üzere, kendi arazisinden yapılacak mecra ile suyun akıtılmasını isteyebilir.”

Aynı yasanın 743.maddesi 1. ve 2. fıkrası gereğince de “birinin arazisinin suyu öteden beri alt taraftaki araziye doğal bir şekilde akmakta ise, alt taraftaki arazi maliki, üst taraftaki araziden fazla suyun boşaltılması sırasında da bu suları… kabul etmek zorundadır. Alt taraftaki arazi maliki boşaltma dolayısıyla akan sulardan zarar görmekte ise gideri üstteki arazi malikine ait olmak üzere, kendi arazisinden yapılacak mecra ile suyun akıtılmasını isteyebilir.”

Somut olaya gelince; mahkemece, yukarıda sözü edilen ilkeleri kapsayacak şekilde bir araştırmanın yapıldığı söylenemez. Eskiden beri var olduğu belirtilen arkın kadastro paftasında niçin gösterilmediği, davacı tarafından tesis edilip edilmediği, dinlenen tanıkların arkın makine ile yeniden açılması sonucu zarar oluştuğunu ifade etmelerine rağmen davalıların arkı yeniden açma işlemini yaparken araçların çekişme konusu taşınmaza nasıl  zarar verdiği açıklığa kavuşturulmadığı gibi, müdahale edilen yerin taşınmazın hangi bölgesinde olduğu da bilirkişilerce hazırlanan krokide denetlemeye elverişli olacak şekilde açıkça gösterilmemiştir.

Hal böyle olunca, uzman bilirkişiler aracılığı ile yerinde yeniden keşif yapılarak davalıların eyleminden kaynaklanan bir tecavüz ve zararın olup olmadığının araştırılması, değinilen yasal düzenlemelerin dikkate alınması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  05.05.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3945, Karar No: 2009/6458, Tarih: 05.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3945 E.  ,  2009/6458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazinenin mülkiyetinde bulunan . ada .. parsel sayılı taşınmazın 7044 Sayılı Yasa uyarınca idari yoldan davalı Vakıflar İdaresi adına tescil edildiğini, ancak taşınmazın anılan yasa kapsamında olmadığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı Vakıflar İdaresi, yasal koşullara uygun olarak taşınmazın idare adına tescil edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia sabit görülerek davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı Vakıflar İdaresi vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya İçeriğine ve toplanan delillere göre,  çekişme konusu ..ada .parsel sayılı taşınmaz davacı hazine adına kayıtlı iken, 7044 sayılı Yasa kapsamında kaldığından bahisle idari yoldan davalı Vakıflar İdaresi adına sicil kaydının oluşturulduğu, Mahkemece yapılan uygulama sonucu, taşınmazın Pirinç Hanı içerisinde kalmadığı, cadde kenarında yeşil alan olarak kullanılan kısımda kaldığı, üzerinde  muhafazası gerekli tarihi ve  mimari kıymeti haiz eski eserin bulunmadığı, 7044 Sayılı Yasada (Yeni 5737 S.K. md. 30) öngörülen koşulların gerçekleşmediği belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı vakıflar idaresinin  bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine.

Ancak, davalı Vakıflar idaresi 5018 sayılı yasa uyarınca hususi bütçeye tabi olup,5737 sayılı Vakıflar Kanunun 77. maddesindeki “...Tüm iş ve işlemleri, her türlü vergi, resim, harç ve katılım payından istisnadır.”  hükmünün yargı harçlarını kapsamadığı, dolayısıyla Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün harçtan da muaf olmadığı HGK.'nun 24.12.2008 tarih 18/777-778 esas ve sayılı kararı ile benimsenmiştir.

Bu durumda, dava kabul edildiği halde  5737 Sayılı Kanunun 77. maddesi gereğince davalı Vakıflar İdaresinin harçtan muaf olduğundan bahisle harç alnmasına yer olmadığı yönünde  hüküm kurulmasının doğru olduğu söylenemez.

O halde, dava değeri üzerinden belirlenecek nispi karar ve ilam harcının davalı vakıflar idaresinden alınmasına karar verilmesi  gerekirken  yerinde olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm  kurulması doğru değildir. Bu husus aleyhe bozma yasağının istisnasını teşkil etmesi nedeniyle davalı idarenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  5.6.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3015, Karar No: 2021/5389, Tarih: 13.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3015 E.  ,  2021/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13/04/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesi doğru olduğu gibi, üzerindeki fındık ağaçlarına ise kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3. bendinde yazılı (idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda) kelimelerinin ve rakamlarınım çıkarılmasına, yerine (derhal ödenmesine, bu hususta) kelimelerinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yazılı (karar tarihi olan 04.11.2019 kelime ve rakamının çıkarılmasına, yerine (Dairemiz karar) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulu ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28140, Karar No: 2016/14131, Tarih: 23.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/28140 E.  ,  2016/14131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve sanığın, mağdurlara söylediği kabul edilen “pislikler” şeklindeki sözünün mağdurların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) nolu düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, eşinin rahatsızlığı nedeniyle gittikleri ... Devlet Hastanesinin radyoloji bölümünde röntgen çekilmesi için bekledikleri sırada, aynı hastanede röntgen teknisyeni olarak görev yapan mağdurların aradan hasta aldıklarını görmesi üzerine çıkan tartışmada, görevli bayanın kendisine hakaret ettiğine ilişkin savunması ve bu savunmayı doğrulayan tanık ...'nın anlatımı karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- TCK'nın 61/8. maddesine göre adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, yıl üzerinden adli para cezası tayini ile; sonuç olarak 8.840 TL adli para cezası yerine, 8.740 TL adli para cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2457, Karar No: 2018/7849, Tarih: 04.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2457 E.  ,  2018/7849 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındak.....İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik......kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ..... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin .... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara

./..

-2-

yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-

yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .......... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

./..

-3-