muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7608, Karar No: 2023/11507, Tarih: 21.11.2023

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı ... Nak. Tic. A.Ş. Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı şirketin işveren olmadığını, davacının çalışmalarının bildirilen süreler kadar olduğunu, tanıklarca da davacının tam zamanlı olarak çalışmadığının beyan edildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; eksik gün bildirimlerine ilişkin puantaj kayıtlarının incelenmediğini, davacının çalışmalarının sürekli olmadığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3.Fer'i Müdahil SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında 6100 sayılı HMK'nın 355 inci maddesindeki düzenleme gereğince istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü de gözetilerek yapılan incelemede, dava dosyasındaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, vakıa ve hukuki değerlendirme ile yukarıda belirtilen gerekçe kapsamında İlk Derece Mahkemesi kabulünde bir isabetsizlik görülmemesine göre davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın yerinde olduğu belirgin olup ayrıca kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Nak. Tic. A.Ş. vekili ve fer'i müdahil SGK vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... Nak. Tic. A.Ş. Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i Müdahil SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalılar nezdinde hizmet akdine dayalı olarak 01.01.2010 – 22.03.2016 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen sürelerde çalıştığının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, ... Nak. Tic. A.Ş. ve fer'i müdahil vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32480, Karar No: 2021/5681, Tarih: 17.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32480 E.  ,  2021/5681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02/07/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24/03/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde gündüz vakti hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilen ...ile birlikte müştekiye ait ikametten cep telefonu çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01/06/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 17/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1325, Karar No: 2011/1893, Tarih: 21.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1325 E.  ,  2011/1893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, alacaklı ...Bankası A.Ş.' den alacağını temlik aldıklarını, takip borçlusu ... Sanayi Ticaret Ltd. Şti.' nin takibe itirazı olmadığı halde iflas masasına alacak kaydı için başvurduklarında müflis şirket yetkililerinin takibin dayandığı çekteki imzaların kendilerine ait olmadığını beyan ettiklerini, bu nedenle alacağın reddine karar verildiğini ileri sürerek, alacağının iflas masasına kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... idaresi temsilcileri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve grafolog bilirkişi raporuna göre iflas masasına kaydı istenen alacağın dayanağı olan çekte bulunan imzaların müflis şirket yetkililerine ait olmadığının sübut bulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İcra takibine konu çekteki imza incelemesi ile ilgili grafolog bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki, müflis şirket yetkilileri ...' in mahkeme huzurunda imza örnekleri alınmadığı ve incelemeye elverişli imzaların bulunduğu belgeler getirtilmediği gibi, bilirkişi incelemesine sunulan belgelerin fotokopi olduğu bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece borçlu şirket yetkililerinin takibe konu 29.11.2005 tarihli çekin keşide tarihine yakın veya keşide tarihinden kısa bir süre önce ya da sonrasında atılmış ve resmi dairelerde bulunabilecek imza örnekleri getirtilip mukayeseli imza örnekleri de alındıktan sonra bu şekilde toplanan belgeler Adli Tıp Kurumuna gönderilerek imzaların aidiyeti hususunda rapor alınması gerekirken, yöntemine uygun olmayan imza incelemesine dayalı bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru olmamıştır.

Öte yandan, davacı vekili dava dilekçesi ve icra dosyasında davaya konu alacağın ...Bankası A.Ş' den temlik alındığını beyan etmiş ise de, bu yönde herhangi bir belge sunmamıştır. Mahkemece bu eksiklik giderilmeden hüküm kurulması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5089, Karar No: 2015/40618, Tarih: 21.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/5089 E.  ,  2015/40618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/172124

MAHKEMESİ : Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2010

NUMARASI : 2009/280 (E) ve 2010/299 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak:

Katılan D.. K..'ın tüm aşamalardaki ifadelerinde özetle, "Olay tarihinde saat 19:20 sıralarında arkadaşı olan tanık E.. A.. ile birlikte alışveriş yaptıktan sonra tanık Emiş'in kız kardeşinin evinin önünde, kızı Beyza'yı arabada beklerken, sanık Nejdet'in arabanın kapısını açarak ve tanık Emiş'i göstererek 'Bundan yediğin paraları çıkar, bana ver' diyerek elinde bulunan adli emanette kayıtlı bıçağı katılanın sol bacağına 3 kez saplayarak hayati tehlike oluşturmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığını' kendisinin sanığa 'Ben kimsenin parasını yemedim, bu paralar benim param' diyerek cebinden çıkardığı parayı sanığa göstermesi üzerine, sanığın 'ver lan' diyerek parayı aldığını beyan edip, kendisinin otodan inip bir berber dükkanına sığındığını, sanığın kendisini bu noktaya kadar takip ettiğini" beyan ettiği,

Tanık E.. A.. (S..) ise aşamalarda özetle, "Katılanın arkadaşı olduğunu, sanığın ise kız kardeşi A...Ş...'nun birlikte yaşadığı erkek arkadaşı olduğunu, olay günü alışveriş yaptıktan sonra küçük kızı Beyza ile yanında yeni çalışmaya başlayan S... K.. isimli kızı kız kardeşi Aydına bıraktığını, dönüşte onları almak için cadde üzerinde bekledikleri sırada sanığın elinde bıçakla kendilerinin aracına gelerek şoför mahallinde oturan katılanın bulunduğu kapıyı açıp kendisini kastederek müşteki Devrim'e 'bundan yediğin paraları çıkarıp bana ver lan' demek suretiyle tehdit etmeye başladığını, elinde bıçağı görünce Devrim'in elini cebine attığını, bu sırada sanığın elindeki bıçakla katılanın sol bacağına 3 kez saplamak suretiyle yaraladığını, kendisinin can havliyle şoför ön koltuğundan çıkınca Devrim'in de sanıktan kurtulmak için kendisinin çıktığı kapıdan çıkarak koşmaya başladığını, cadde üzerindeki bir berber dükkanına gittiğini, sanığın da arkasından takip ettiğini, tam Devrim parayı çıkarttığında kendisinin korktuğu için polisi aramak için çıktığını, bu sırada Devrim'in parayı verip vermediğini göremediğini, ancak Devrim yaralandığı için hastaneye götürdüklerinde cebinden çıkan paraları ve özel eşyayı kendisine teslim ettiklerini, o sırada cebindeki paraların eksik olduğunu tespit etkiklerini" söylediği,

Sanığın soruşturma aşamasında Mersin 4. Sulh Ceza Mahkemesinde vermiş olduğu ifadesinde özetle, Tanık E.. A..'un baldızı olduğunu, kocası M...S... E..'in katılan D.. K.. ile ilişkişi nedeniyle baldızının üzüntüden 5 ay kadar önce intihar ettiğini, çocukları 8 yaşındaki B... S..'in uzun zamandır kendi yanında kaldığını, olay günü Emiş ve katılanın Beyza'yı almak için evinin önüne arabayla geldiklerini, daha önceden Emiş'i hareketlerinden dolayı ikaz ettiğini, o gün de arabaya camdan kafasını uzatarak Emiş'e 'Neden böyle yapıyorsun' diyerek ikaz ettiğini, katılanı 5-6 aydır tanıdığını, bu kişinin ikaz etmesi üzerine 'Gelsem ne olacak lan' diyerek kapıyı açtığını, göğsüne tekme vurduğunu, kendisini korumak için tutmaya çalıştığını, karşılıklı kavgaya tutuştuklarını, katılanın elindeki bıçağı aldığını, korkutmak için salladığını, katılana isabet etmiş olabileceğini, katılandan gasp kastı ile para istemesinin söz konusu olmadığını" belirttiği,

Kovuşturma aşamasında alınan savunmasında da özetle, "Olay günü katılan Devrim ve tanık Emiş'in sarhoş bir vaziyette evinin kapısına geldiklerini ve çocuğu istediklerini, kendisinin çocuğu vermek istemediğini, ancak katılanın göğsüne bir tekme vurduğunu ve elinde bıçak ile kendisine sarıldığını, kendisinin bu arada onun elindeki bıçağın yere düşmesiyle bıçağı aldığını ve rastgele salladığını ve bu sırada katılanın yaralanmış olduğunu" beyan ettiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına bakıldığında, katılanın aşamalarda değişmeyen ve örtüşen iddiasını yenilemiş olduğu ve bu iddianın tanık Emiş tarafından güçlü olarak desteklenmesine karşı, sanığın aşamalarda değişen beyanına hangi nedenle üstünlük tanındığı karar yerinde yeterli gerekçe ile açıklanıp tartışılmadan,

Olay yeri yakınında bulunan ve katılanın sığındığı berber dükkanı sahibinin konuyla ilgili bilgi ve görgüsü tespit edilmeden eksik soruşturma ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık N.. Ş.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5270, Karar No: 2021/3610, Tarih: 13.09.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/5270 E.  ,  2021/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında olayları yönünden hukuki ve fiili irtibat bulunmadığı anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden, Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/236 Esas sayılı davası ile Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/168 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA, davaların ayrı ayrı yürütülmesine, Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/236 Esas, 2021/169 Karar sayılı ve Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/168 Esas, 2021/92 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARLARININ KALDIRILMASINA, dosyaların mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 13/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12584, Karar No: 2014/15192, Tarih: 27.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/12584 E.  ,  2014/15192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sungurlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2014/1-2014/8

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İpoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takipte taşınmazların alacağa mahsuben alacaklı bankaya ihale edildiği, alacaklı vekilinin tahsil harcı, damga vergisi ve KDV harcından muaf olduklarını belirterek, icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Tahsil harcına yönelik temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Damga vergisine yönelik temyiz itirazının değerlendirilmesinde;

Vergi Kanunlarının Yeni Türk Lirasına Uyumu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 1.1.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5281 Sayılı Kanunun 8.maddesi ile 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun, damga vergisinden istisna edilen işlemleri kapsayan (2) sayılı tablosuna 35 numaralı fıkra eklenmiştir. Bu fıkraya göre; “5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (12) numaralı bendi kapsamındaki işlemler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar,” damga vergisinden istisna tutulmuştur.

5422 Sayılı Kanun, 21.06.2006 tarih ve 26205 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13.06.2006 tarihli 5520 sayılı "Kurumlar Vergisi Kanunu"nun 36. maddesi gereği yürürlükten kaldırılmış ise de, 21.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun Geçici 1/5.maddesindeki; “Diğer kanunlarla 5422 sayılı Kanuna yapılmış olan atıflar, ilgili olduğu maddeler itibarıyla bu Kanuna yapılmış sayılır” düzenlemesi karşısında, 488 Sayılı Kanuna ekli (2) sayılı tablonun 35. fıkrasına yapılan atfın, 5520 sayılı Kanunun 5.maddesine yapıldığının kabulü gerekir.

5520 Sayılı Kanunun 5/1-f maddesi gereğince; “Bankalara borçları nedeniyle kanunî takibe alınmış veya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna borçlu durumda olan kurumlar ile bunların kefillerinin ve ipotek verenlerin sahip oldukları taşınmazlar, iştirak hisseleri, kurucu senetleri ve intifa senetleri ile rüçhan haklarının, bu borçlara karşılık bankalara veya bu Fona devri….”, istisna kapsamında sayıldığına göre, bankaların yalnızca kredi sözleşmesinden kaynaklanan değil, her türlü alacaklarının tahsili için yaptıkları icra takibi nedeniyle yapılan ihale sonucu taşınmazı alacaklarına mahsuben almaları halinde, anılan işlemin damga vergisinden müstesna olduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde alacaklı bankanın damga vergisine yönelik şikayetinin kabulü yerine reddi isabetsizdir.

KDV yönelik temyiz itirazının değerlendirilmesinde;

O halde alacaklı bankanın damga vergisine yönelik şikayetinin kabulü yerine reddi isabetsizdir.

KDV yönelik temyiz itirazının değerlendirilmesinde;

3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde; “Türkiye'de yapılan aşağıdaki işlemler Katma Değer Vergisine tâbidir” hükmü yer almaktadır. Aynı Kanun'un 1. maddesinin (d) bendinde, müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların Katma Değer Vergisine tâbi olduğu hükme bağlanmış olup; 19. maddenin birinci bendinde ise; “Diğer kanunlardaki vergi muafiyet ve istisna hükümleri bu vergi bakımından geçersizdir. Katma değer vergisine ilişkin istisna ve muafiyetler ancak bu Kanuna hüküm eklenmek veya bu Kanunda değişiklik yapılmak suretiyle düzenlenir” hükmü öngörülmüştür.Yasa koyucu Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11. ve sonraki maddelerinde ,kanunun 1. maddesine göre KDV'den sorumlu olanlarla ilgili olarak bazı hallerde muafiyete ilişkin düzenlemeler getirmiştir.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun "Sosyal ve Askeri Amaçlı İstisnalarla Diğer İstisnalar" başlıklı 17. maddesinin (r) bendi ile; "... bankalara borçlu olanların ve kefillerinin borçlarına karşılık taşınmaz ve iştirak hisselerinin (müzayede mahallerinde yapılan satışlar dahil) bankalara devir ve teslimleri" istisna kapsamında tutulmuştur.Bu durumda ,alacaklı banka alacağına karşılık borçluya ait taşınmazı cebri icra yolu ile aldığı takdirde Katma Değer Vergisi'nden müstesnadır.

Somut olayda, alacaklı banka, borçlu hakkında başlattığı takip sırasında yapılan ihalede borçluya ait taşınmazı alacağına mahsuben aldığına göre; yukarıda açıklandığı üzere; alacaklı banka Katma Değer Vergisi uygulamasından müstesna olduğu için kendisinden bu konuda ödeme yapılması istenemez. O halde mahkemece, alacaklının Katma Değer Vergisi alınmaması yönündeki şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken; istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının damga vergisi ve KDV yönünden yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4404, Karar No: 2023/5178, Tarih: 10.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4404 E.  ,  2023/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... işçisi olan davacının Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığına bağlı işyerlerinde otobüs şoförü kadrosunda süreklilik arz eden işlerde çalıştığını, davacının ... Taşıma-İş Sendikası üyesi olup davalı Şirket ile ... Taşıma İş Sendikası arasında Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığı tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, buna karşın davacıya toplu iş sözleşmeleriyle belirlenen ilave tediye ve fark ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ödenmeyen ilave tediye ve fark ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu ilave tediye alacağı iddiasının dayanağının 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun İkinci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) olduğunu, 6772 sayılı Kanun'da ilave tediye ödemesi yapacak kurum ve kuruluşların belirlendiğini, davalı Şirketin ... hukuk tüzel kişiliğini haiz bir anonim şirket olması sebebiyle ilave tediye ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını, davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret alacaklarının eksiksiz ödendiğini, sendika üyesi davacıya toplu iş sözleşmesine uygun olarak ücret zammı uygulandığını, bu nedenle zam farkı taleplerinin reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI