muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16972, Karar No: 2016/2173, Tarih: 09.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/16972 E.  ,  2016/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurlar ... ile ........'nın kardeş oldukları ve aynı evde ikamet ettikleri, sanığın .......'nın arkadaşı olduğu, olay günü ........'nın rızası ile sanığın eve geldiği, .......'nin evden gitmesini istemesine rağmen sanığın gitmediği olayda sanığın evde birlikte ikamet eden .......'nın rızası ile kaldığı, müşterek sakinlerden birisinin rızasının yeterli olacağı dolayısıyla konut dokunulmazlığını bozma suçunun oluşmayacağı gözetilmeksizin sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18360, Karar No: 2018/4829, Tarih: 08.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18360 E.  ,  2018/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000-TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 4.161.550,62- TL'ye yükseltmiştir.Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 4.161.550,62 TL'nin 20.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren 4.141.550,62 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20

., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12853, Karar No: 2017/11964, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12853 E.  ,  2017/11964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24814, Karar No: 2017/2788, Tarih: 29.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24814 E.  ,  2017/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Hükmün esasını teşkil eden ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda sanığın üç ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda üç aya kadar hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükümde karışıklığa neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2059, Karar No: 2018/3468, Tarih: 15.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2059 E.  ,  2018/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan kurum ile sanıkların yönetim kurulu üyesi oldukları ... Kültür Turizm ve Tanıtım Derneği arasında yapılan Gençlik Programı Projesi Hibe Sözleşmesi kapsamında yapılması planlanan projede kullanılması amacıyla 4.760 Euro'nun söz konusu derneğe hibe edildiği ancak sanıkların söz konusu parayı projede öngörülen faaliyetler için kullanmayıp uhdelerinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, tüm dosya kapsamına göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5329, Karar No: 2017/4488, Tarih: 09.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5329 E.  ,  2017/4488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden ya da sanık dinlenmeden belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6733, Karar No: 2017/147, Tarih: 23.01.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/6733 E.  ,  2017/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 31/07/2012

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanık ve müdafii

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, Üye M. İs.... Y...'ün tekerrür yönünden hükmün bozulması gerektiğine ilişkin karşı oyu ve oyçokluğuyla 23/01/2017 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine göre; suçun hukukî niteliği değiştiğinde ya da cezanın artırılması veya cezaya ek olarak güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde, durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında iddianamede gösterilen dışında bir kanun hükmü uygulanamaz.

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek durumunun, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkmadığı, dava açıldığında da mevcut olduğu ileri sürülerek, bu konuda ek savunma hakkına gerek bulunmadığına ilişkin görüş kabul edilemez. CMK'nın 226. maddenin 2. fıkrasında yer alan "cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik ./..

tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır" ifadesi, "iddianamede gösterilmeyen bir kanun hükmü gereğince, sanığın cezasının artırılması veya sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde de birinci fıkrada olduğu gibi durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınması gerekir" anlamındadır.

Adli sicil kayıtlarında birden fazla hüküm bulunduğunda, bu hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğu konusunda mahkemelerin bile zaman zaman yanıldığı, tekerrüre esas olmayan hükmün tekerrüre esas alındığı dikkate alındığında, hakim ve Cumhuriyet savcılarının bile uygulamada yanıldıkları bir konuda sanıklardan adli sicil kayıtlarındaki hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğunu bilmesini beklemenin doğru olmayacağı kanaatindeyim.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

Emredici nitelikte olan CMK’nın 226. maddesi gözardı edilerek, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

Emredici nitelikte olan CMK’nın 226. maddesi gözardı edilerek, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, sanık hakkındaki hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 23.01.2017
Yargıtay — Esas No: 2010/9155, Karar No: 2011/4571, Tarih: 09.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/9155 E.  ,  2011/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetine dair, Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2009 gün ve 2007/239 Esas, 2009/202 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve nüfus temsilcisi taraflarından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın yaşının tespiti için alınan Adana Numune ve Eğitim Araştırma Hastahanesi ile Adli Tıp Mersin Şube Müdürlüğü raporları arasında yaş hususundaki saptamalarda farklılıklar bulunduğu ve bu raporlara dayalı olarak yapılan düzeltme sonucunda sanığın yaşı ile 14.04.1988 doğumlu kardeşi ... ... arasında 4 ay 24 günlük bir süre kaldığı nazara alınarak, sanık ile birlikte kardeşi ...'un da yaş tespitine esas kemik grafilerinin çekilip, her ikisi birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, sanığın suç tarihindeki gerçek yaşı konusunda mütalaa alınması, gerektiğinde bu konuda bilgisi olan kişilerin tanıklığına başvurulması, okul ve aşı kayıtlarının getirtilmesi ile nüfus aile kayıt tabosundaki diğer kardeşlerin durumunun da gözetilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre bir karara varılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde sanığın yaşının düzeltilmesine karar verilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddelerine göre suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurun muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi uzmanı bulundurulması gerektiği gözetilmeden usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulunun düzenlediği rapora itibar edilerek sanık hakkında TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve nüfus temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22752, Karar No: 2013/19114, Tarih: 15.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22752 E.  ,  2013/19114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında beraat;

3- ... haklarında 5237 sayılı TCK' nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/4, 63/1.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetlerine, sanık ...'nin ise beraatine ilişkin hükümler, sanıklar ..., ... müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

%99,96 hissesi Konya Büyükşehir Belediye Başkanlığına ait Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulan özel hukuk statüsündeki Konbeltaş Anonim Şirketinin, yönetim kurulu üyesi olan sanık ... ile belediye çalışanları olan sanıklar ... ve ...'nin işçi statüsünde çalışanlar olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamenin 1 ve 2 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

1- Olay tarihinde sanık ...'ın idaresindeki asfalt robotunun bağlı olduğu araçın sürücüsü olup, sanık ...'nin de olay yerinde çavuş statüsünde bulunduğu ve asfalt yaması için yapılan dolgu sonrası silindirin dolgu yapılan yerden geçmesinden önce trafiği durdurmak için yola indiğinde, bağımsız görgü tanığı...'nün beyanına göre geri manevra yapan aracın arkası ile kaldırımın arasından geçen işci ...'nin kayarak aracın altına düşmesi sonucu meydana gelen olayda, dosya içerisinde bulunan 06/07/2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunun oluş ve dosya kapsamına uygun bulunduğu, buna göre sanık ...'nin asli sanık ... ile ölenin tali kusurlu olduklarının belirlendiği, Konbeltaş A.Ş'nin yönetim kurulu üyesi olan sanık ...'nun olay yerinde yardımcı eleman bulundurması nedeniyle kusurlu bulunduğu mahkemece kabul edilmiş ise de, sanık ... ...'nin olay yerinde işin çavuşu olarak bulunması ve manevraları düzenlenmesi nedeniyle bu kabulün dosya kapsamıyla bağdaşmadığı anlaşılmakla,

sanık ...'na atfedilecek kusur bulunmadığı gözetilmeden, sanık ...'nun beraati yerine mahkumiyetine, sanık ... ...'nin ise mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Ölenin eşi ve çocuklarının sanıklar hakkında şikayetçi olmayıp davaya katılmadığı, katılanların ölenin annesi ve kardeşi olduğu gözetilerek ve ölenin yasal mirasçıları olan eşi ve çocuklarına belediye meclis kararı ile bir dairenin mülkiyetinin verildiğinin anlaşılması karşısında, adli sicil kayıtları bulunmayan sanıkların savunmaları da nazara alınarak, ... ve ... haklarında CMK' nın 231 maddesi uyarınca olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

a- Ölenin eşi ve çocuklarının sanıklar hakkında şikayetçi olmayıp davaya katılmadığı, katılanların ölenin annesi ve kardeşi olduğu gözetilerek ve ölenin yasal mirasçıları olan eşi ve çocuklarına belediye meclis kararı ile bir dairenin mülkiyetinin verildiğinin anlaşılması karşısında, adli sicil kayıtları bulunmayan sanıkların savunmaları da nazara alınarak, ... ve ... haklarında CMK' nın 231 maddesi uyarınca olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Sanıklar ... ve ... haklarında tayin edilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.