muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/263, Karar No: 2018/2249, Tarih: 19.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/263 E.  ,  2018/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün ve temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek karara ilişkin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi gereğince, iş mahkemesinin nihai kararları, yüze karşı verildiğinde tefhim, yoklukta verildiği takdirde tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz edilebilmektedir. Kararı temyiz eden davalı vekili temyiz dilekçesini yasal süresi içinde vermemiştir. “Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır....”

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinin yasal temyiz süresi içerisinde verilmediği anlaşılmaktadır.

Gerekçeli kararın davalı vekiline 11.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 18.08.2015 havale tarihli olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece davalı vekilinin kararı temyiz etmemiş sayılmasına dair 18.08.2015 tarihinde ek karar verildiği, ek kararın; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/son maddesindeki yönteme uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 18.08.2015 tarihli “kararın temyiz edilmemiş sayılmasına” ilişkin ek kararın onanması gerekmektedir.

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 19.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3637, Karar No: 2014/6611, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3637 E.  ,  2014/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tedbir Nafakası - Tasarruf Yetkisinin Sınırlandırılması - Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/411, Karar No: 2016/8441, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/411 E.  ,  2016/8441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın aynı değerde olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3651, Karar No: 2006/15858, Tarih: 21.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/3651 E.  ,  2006/15858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin trafik iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin mazeret dilekçesine mazeretini tevsik eden belgeleri eklemediğine ve kısmi davada hukuki ihtilafın çözümlenmesine göre vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8299, Karar No: 2018/8162, Tarih: 18.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8299 E.  ,  2018/8162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmeme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2008 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında istenilen defter ve belgelerin 2. Sulh Ceza Mahkemesinde olduğunu, bunu vergi denetmenine söylediğini, onun da buna dair belge istediğini, 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin ise vergi dairesince yazı yazılmadan belgeyi vermediğini, bunu da vergi denetmenine söylediğini ancak kendisine inanmadığını, mahkemedeki savunmasında 2006-2007-2008 yıllarına ait defterlerinin Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesindeki yargılaması nedeniyle orada bulunduğunu, mahkemeye bildirdiğinde yazı yazılırsa göndeririz dediklerini, vergi denetmenine bu durumu söylediyse de kabul etmediğini, bu nedenle ibraz edemediğini belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanıktan ibrazı istenen defter ve belgelerin bulunduğu mahkeme dosyasına ait bilgilerin sorulup ilgili dosyanın duruşmaya getirtilerek incelenmesi ile ibrazı istenen defter ve belgelerin suç tarihinde bu mahkeme dosyasında bulunup bulunmadığının tespit edilerek onaylı suretinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2436, Karar No: 2021/13488, Tarih: 19.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/2436 E.  ,  2021/13488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İhbar üzerine alınan arama kararı ile sanığın ikametinde yapılan aramada 1268 karton kaçak sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, ihbarın mahiyeti, sigaraların sanığa ait ikametin alt katındaki ambarda ele geçirilmesi, yakalanış şekli ve miktarı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine savunmasına itibarla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/202, Karar No: 2019/7163, Tarih: 24.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/202 E.  ,  2019/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.nın 157/1, 62/1, 52/2-4, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Evli olan sanığın kendisini... olarak tanıtarak, yengesi ve dayısı vasıtasıyla katılanla görüştüğü, evlenme konusunda anlaşmalarının akabinde; yengesi ve dayısının katılandan 2.750.-TL para aldıkları, sanığın yengesi ve dayısının sanığın ...ilçesinde eşya yüklediğini söyleyerek, katılanı bir lokantaya bıraktıkları, aradan zaman geçmesine rağmen şahısların geri dönmediği ve kendilerine bir daha ulaşılamadığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 150 tam gün olarak tayin edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “150 gün” ve “125 gün” ve “2.500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16153, Karar No: 2018/16371, Tarih: 04.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/16153 E.  ,  2018/16371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlendiği ve sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğüne konu 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi kapsamındaki dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında alındığı anlaşılmış olmakla, mahkemesince uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre TCK'nın 58. maddesinin koşullarının bulunup bulunmadığının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11901, Karar No: 2014/17329, Tarih: 11.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11901 E.  ,  2014/17329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2013 gün ve 2012/572-2013/395 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/03/2014 gün ve 2013/17738-2014/5352 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin tekne yat sigortası ile sigortalı olan ... isimli yatın 24/05/2009 tarihinde davalı şirketin çalışanları tarafından denizden kızakla çıkartılmayıp bu tekne için uygun olmayan lifting (yukarı kaldırma) yöntemiyle işlem yapmaları nedeniyle teknenin ahşap bölümlerinde açılma meydana geldiğini, hasar nedeniyle davacı şigorta şirketinin dava dışı sigortalı...Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye 33.000,00 TL ödeme yaptığını, hasarın meydana gelmesinde davalının tam kusurlu olduğunu belirterek sigortalıya ödenen 14.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek... Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faizi ile birlikte davalı şirketten rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, tekne sahibinin, marinadaki koşullar ve imkanlar konusunda ayrıca teknenin yaşı itibarı ile kaldırma işlemi esnasında teknenin üzerine binecek yükten dolayı hasar görme ihtimalinin mevcudiyeti konusunda davalı şirkete ait marina yetkilileri tarafından uyarılmadığı, bu bağlamda davalının %40 oranında kusurlu olduğu, sulh hukuk mahkemesince yapılan tespit sonrası düzenlenen raporda, hasarın onarılması için yaklaşık olarak 35.000,00 TL işçilik ve malzeme harcaması gerektiğinin tespit edildiği, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporundan tespit sonrası düzenlenen rapordaki 35.000,00 TL'lik meblağın uygun görüldüğü, yapılacak işler kalem kalem sıralandığında hasarın onarılması için yapılacak dokuz kalem işin toplam değerinin 35.300,00 TL olarak belirlendiği anlaşılmakla, davacı şirket tarafından 35.000,00 TL'nin %40'ı olan 14.000,00 TL üzerinden dava ıslah edildiğinden, 35.000,00 TL'lik hasarın, davalının kusuruna tekabül eden %40'ı olan 14.000,00 TL yönünden davanın kabulü ile bu tutarın ödeme tarihi olan 22.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredilere uyguladığı reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Dava, tekne yat sigorta poliçesi uyarınca ödenen sigorta tazminatının zarar sorumlusundan rucuan tahsili istemine ilişkindir.

Dava dışı şirkete ait yatın davacı tarafından sigorta örtüsüne alındığı, anılan teknenin davalı tarafından lifte alınması ve denizden çıkarılması esnasında hasara uğradığı, bu nedenle davacının sigorta ettirene tazminat ödediği, dava dilekçesinde bu ödemenin 33.000,00 TL tutarında olduğunun açıklandığı, zararın meydana gelmesinde davalının tam kusurlu olduğu iddiasıyla işbu davanın açıldığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Yapılan yargılama sonucunda davacının sigortaladığı teknedeki zararın 35.000,00 TL tutarında olduğu, davalının kusurunun % 40 oranında bulunduğu kabul edilerek ve ıslah istemi de dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, uyuşmazlığa konu dava, somut olaya uygulanması gereken mülga TTK'nın 1301. maddesi uyarınca halefıyet ilkesine dayalı olarak açılmış tazminat davası niteliğinde olup, bu tür davalarda sigorta ettirenin dava hakkı, tazmin ettiği bedel nispetinde sigortacıya intikal etmektedir. Dolayısıyla, davacı sigortacı ödediği tazminat tutarında dava dışı sigorta ettirenin hakkına halef olur.

Bu durum karşısında, davacının davasını davalının tam kusurlu olduğu iddiasıyla açtığı, dava dışı sigorta ettirene 33.000,00 TL ödeme yaptığını bildirdiği, bu miktar itibariyle dava dışı sigorta ettirene halef olduğu, davalının %40 oranında kusurlu bulunduğunun kabul edildiği, davacının ancak ödediğini açıkladığı toplam tutarın bu kusur oranına tekabül eden kısmını davalıdan rucuan isteyebileceği dikkate alınıp, buna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde talep sonucunu aşar şekilde bilirkişi raporunda belirlenen 35.000,00 TL'nin kusur oranına isabet eden kısmının hüküm altına alınması doğru görülmemiş, kararın bu yönüyle bozulması gerekirken yazılı şekilde onanmış olduğundan, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19.03.2014 tarih, 2013/17738 Esas-2014/5352 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak kararın yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 19.03.2014 tarih, 2013/17738 Esas-2014/5352 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 11/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9715, Karar No: 2009/18236, Tarih: 06.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9715 E.  ,  2009/18236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2008 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyiz dilekçesi içeriğine göre uyuşmazlık konusu değerin 3.600 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 06/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1340, Karar No: 2025/2852, Tarih: 20.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/1340 E.  ,  2025/2852 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1782 E., 2021/2193 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/54 E., 2019/140 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 22.12.2021tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 22.12.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen miktar 30.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davalının temyiz isteminin reddi ile söz ek konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 22.12.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz temyiz harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.