muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32747, Karar No: 2018/17363, Tarih: 09.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/32747 E.  ,  2018/17363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde 01.05.2006-29.12.2011 arası çalıştığını, müvekkilinin akdin feshinden önceki son 1,5 aylık süre dışında tüm çalışma dönemi boyunca ayda 2 Cumartesi işyerine gelerek çalıştığını, ayda 2 Cumartesi ve Pazar günlerinde ise işyerine gelmeksizin "aktif pazarlama" olarak tanımlanan işyeri dışında çalıştığını, fesihten önceki 1,5 aylık sürede ise müvekkilinin çalıştığı şubenin tadilatta olması nedeniyle her Cumartesi ve Pazar işyerine gelip arşiv boşaltma ve evrak toplama işlerini yaptığını, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin taraflar arasında dengesizlik bulunması sebebiyle hukuki geçerliliğinin bulunmadığını, müvekkilinin yaptığı iş, eğitim ve ücreti birlikte gözetildiğinde bu ücrete fer'i ücretlerin de dahil olduğunun kabulünün hakkaniyete aykırı olduğunu beyan ederek fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacı ile yapılan hizmet sözleşmesi gereği aylık ücrete davacının talep ettiği ücretlerin de dâhil olduğunu, bu nedenle davacmın 270 saatten fazla çalışma yaptığının ispatının gerektiğini, böyle bir çalışmasının olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, genel tatil ve hafta tatili günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.

Somut olayda davacının, davalı işyerinde 01.05.2006-29.12.2011 tarihleri arasında Bireysel Pazarlama Portföy bölümünde çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı ayda iki cumartesi işyerine gelerek çalıştığını, ayda iki Cumartesi ve Pazar günlerinde ise işyerine gelmeksizin "aktif pazarlama" olarak tanımlanan işyeri dışında çalıştığını, fesihten önceki bir buçuk aylık sürede ise müvekkilinin çalıştığı şubenin tadilatta olması nedeniyle her cumartesi ve Pazar işyerine gelip arşiv boşaltma ve evrak toplama işlerini yaptığını iddia etmiştir. Davalı ise; yapılan hizmet sözleşmesi gereği aylık ücrete davacının talep ettiği ücretlerin de dâhil olduğunu, bu nedenle davacımın 270 saatten fazla çalışma yapmadığını savunmaktadır.

Dosya kapsamında mevcut, taraflar arasında imzalanan 01.05.2006 tarihli hizmet sözleşmesinin Ücret kısmını düzenleyen 2. Maddesinde "iş kanunu gereği aylık belirgin bir ücret olup, hafta tatili, ulusal bayram, genel tatil günleri ve fazla mesai ücretlerini de kapsar. Haftalık çalışma süresi, işyerinin özelliği ve çalışma koşulları da dikkate alınarak 45 saattir." Şeklindedir.

Dosya kapsamında mevcut, taraflar arasında imzalanan 01.05.2006 tarihli hizmet sözleşmesinin Ücret kısmını düzenleyen 2. Maddesinde "iş kanunu gereği aylık belirgin bir ücret olup, hafta tatili, ulusal bayram, genel tatil günleri ve fazla mesai ücretlerini de kapsar. Haftalık çalışma süresi, işyerinin özelliği ve çalışma koşulları da dikkate alınarak 45 saattir." Şeklindedir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; davalı işyerine ait bir kısım işe giriş çıkış kayıtları ile yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarının ortak değerlendirilmesi ile davacının davacının haftada beş gün 09.00-20.00 saatleri arasında günlük bir buçuk saat ara ile günlük ... buçuk saat çalıştığı, yine giriş - çıkış kayıtlarına göre davacının 2010 ve 2011 yıllarında bazı günlerde işyerinde cumartesi günü çalışmanın olduğu ve davacının da bugünlerde 10:00-16.00 saatleri arasında 0,5 saat ara dinlenme ile fiilen o gün için 5,5 saat çalıştığından bu çalışmanın ayrıca ilave edilmesiyle yıllık fazla mesaisinin, 20.01.2010-20.01.2011 arası için toplam fazla çalışmanın 146,5 saat olduğu; aynı şekilde 21.01.2011-29.12.2011 arası için ise fazla mesainin 185 saat olduğu buna göre de yıllık 270 saatin altında olduğu ve davacının fazla mesaisinin bulunmadığı değerlendirilmiştir. Yine hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları için de; işe giriş-çıkış kayıtlarına göre hafta içi ve bazı cumartesi günleri haricinde 7. Gün ve bazı tatil günlerinde işyerinde alarm sisteminin devre dışı bırakılmadığı için artık bu günlerde fiili çalışmanında olamayacağı değerlendirilmiştir.

Davacının davalı işyerine ait birden fazla şubede çalıştığı anlaşılmıştır. Ancak buna karşın davacının sadece 2010-2011 yıllarına ilişkin giriş çıkış kayıtları sunulmuş ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda yalnız bu yıllar için hesaplamalar yapılmıştır. Davacının dava konusu alacaklarının tüm dönem itibariyle uyuşmazlık konusu olduğu gözetildiğinde; mahkemece öncelikle, davacının tüm çalışma süresi için, çalıştığı şubelere ait işyeri giriş çıkış kayıtlarının getirilmesi, kayıt olmayan dönemler için ise aynı dönem birlikte çalışılan tanıkların beyanlarına göre değerlendirilmesi gerekmektedir.

Yapılan hesaplamalar sonrası taraflar arasındaki iş akdinin 2.bendinde yer alan ücretin hafta tatili, ulusal bayram, genel tatil günleri ve fazla mesai ücretlerini de kapsayacağına ilişkin hüküm gereği, yıllık 270 saatin 12 aya bölünmesi sonucu belirlenen 22.5 saatin, her ay için kanıtlanan fazla çalışma süresinden indirilerek neticeye varılmalıdır.

3-Kabule göre de; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai süresinin belirlenmesinde, çalışma saatleri için günlük ara dinlenmelerin tenzilinde tüm taraf tanık beyanlarının değerlendirilmemesi hatalıdır.

Yukarıda anılan sebepler doğrultusunda karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

3-Kabule göre de; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai süresinin belirlenmesinde, çalışma saatleri için günlük ara dinlenmelerin tenzilinde tüm taraf tanık beyanlarının değerlendirilmemesi hatalıdır.

Yukarıda anılan sebepler doğrultusunda karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 09/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27411, Karar No: 2012/13304, Tarih: 19.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/27411 E.  ,  2012/13304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d. maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin  mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece, KDV yönünden yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24212, Karar No: 2015/819, Tarih: 20.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/24212 E.  ,  2015/819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili ve davalı iş ortaklığı temsilcisi ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca davalılardan teselsülen tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre, .... elektrik arızasını gidermekle görevlendirilen davalı iş ortaklığında elektrik teknisyeni olarak çalışan sigortalı, çıktığı direğin geri besleme yapması nedeniyle elektrik akımına kapılarak ölmüş olup, Mahkemece, kusur raporu alınmaksızın yürütülen ceza soruşturması kapsamında elektrik-elektronik bilirkişiden alınan rapora göre, davalı Dedaş'ın % 50, davalı iş ortaklığının % 30, sigortalının % 20 kusurlu olduğu kabul edilmişse de, hukuk hakimi ceza hakiminin belirlediği kusur oranları ile bağlı olmadığı gibi, bilirkişinin işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman olmadığı gözetildiğinde raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı sonucuna varılmıştır.

Mahkemece, konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden davalıların sıfat ve kusur oranlarını belirleyen oluşa ve mevzuata uygun kusur raporu alındıktan ve gerçek zarar hesabı yaptırıldıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, ceza davasında alınan rapora göre ve gerçek zarar hesabı yapılmadan karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O hâlde, davalı ... vekili ile davalı iş ortaklığı temsilcisinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ....'ne iadesine, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3808, Karar No: 2017/6185, Tarih: 23.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/3808 E.  ,  2017/6185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/12/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hırsızlık ve yakarak mala zarar verme eylemlerine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 11/11/2015 günlü karar duruşmasına, ... Asliye Hukuk Mahkemesi ve Kadastro Mahkemesinde duruşması olduğundan bahisle mesleki mazereti nedeniyle katılamayacağını bildirir dilekçe göndermiş olup, mahkemece davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği halde, taraf vekilinin yokluğunda yargılamaya devam edilerek esas hakkında karar verilmiştir. Halbuki, davacı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, yeni duruşma günü ve saati bildirilerek, usulün davacı vekiline tanıdığı hakların kullanılmasına olanak sağlanmalıdır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesi “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir” hükmünü düzenlemektedir.

Mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, davacı tarafın iddia ve savunma hakkı ihlal edilerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6187, Karar No: 2011/5820, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6187 E.  ,  2011/5820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin feshi nedeniyle fazla ödenen iş bedeli ve cezai şart alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan tarihsiz sözleşme ile davalı yüklenici, davacıya ait Ortadoğu Hastanesi teras katında 100 m2'lik ahşap kafeterya yapım işini üstlenmiş, sözleşmede yapılacak işin özellikleri belirtilmiş ve iş bedelinin 53.000,00 TL olduğu kararlaştırılmıştır. Taraflar arasındaki çeşitli yazışmalar ve davacı iş sahibinin 18.01.2008 tarihli fesih ihtarından sonra tarafların yeniden biraraya gelip 25.02.2008 tarihinde imzaladıkları ek protokol ile yapılacak inşaat alanının 176 m2'ye çıkartıldığı, tamamlanması için 30 gün süre verildiği ve artırılan miktara göre ise iş bedelinin 83.000,00 TL'ye çıkartıldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca ek protokolün 5. maddesinde taahhüt edilen sürede iş bitirilmediği takdirde yüklenicinin her gün için 1.000,00 TL ceza ödeyeceği kabul edilmiştir. Dosya kapsamı ve tarafların beyanlarından sözleşme ve ek protokol kapsamındaki işin süresinde tamamlanamadığı anlaşılmaktadır. Davacı iş sahibi, fazla ödediği iş bedelini icra takibinde talep etmek suretiyle sözleşmeyi feshetmiştir. Sözleşme feshedildiği ve aksine bir hüküm de bulunmadığından ek protokolün 5. maddesinde belirtilen BK'nın 158/II. maddesi anlamındaki ifaya ekli ceza isteme hakkının düşmesi sebebiyle cezai şartla ilgili istemin reddi doğrudur.

Sözleşme ve ek protokolde yapılacak işler belirlenip iş bedelleri toplam olarak belirlendiğinden götürü bedelli sözleşmelerdir. Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre götürü bedelli işlerde hakedilen iş bedelinin ya da fazla ödeme yapılıp yapılmadığının belirlenmesi için gerçekleştirilen imalâtın eksik ve ayıplar da dikkate alınarak toplam işe göre fiziki oranının saptanması ve bulunacak oranın götürü bedele uygulanarak hakedilen iş bedeli hesaplandıktan sonra yapılan ödemeyle karşılaştırılarak fazla ödeme yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.
Yargıtay — Esas No: 2013/20970, Karar No: 2014/23982, Tarih: 07.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/20970 E.  ,  2014/23982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/309760

MAHKEMESİ : Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2011

NUMARASI : 2006/118 (E) ve 2011/80 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve yasal koşulları bulunmayan duruşma isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçu ile korunan hukuki yararın kişilerin mülkiyet hakkı ya da bu yer üzerindeki kullanma hakkı olmayıp kişi özgürlüğü olduğu, bu bağlamda konutun; kişilerin, bireysel ya da toplu, devamlı ya da geçici olarak yaşamsal faaliyetlerini kısmen veya tamamen özgürce sürdürmesine kişisel özgürlüğü ve güvenini korumak için kontrol ve denetim hakkını kullanabilmesine olanak sağlayan hak sahibinin kullanımına açıkça özgülenmiş bir yer olduğu gözetilmeden, sanığın, suç tarihi itibariyle uzun süredir boş olan ve müşteki tarafından fiilen oturulmayan eve işçilerini yerleştirerek burada barındırması biçimindeki eylemi nedeniyle konut dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanık A.. B.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9081, Karar No: 2014/5850, Tarih: 15.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9081 E.  ,  2014/5850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait iş yerinde tuvalet spiral su borusunun patlaması sonucu müvekkili şirket nezdinde teminat altına alınmış olan sigortalının iş yerine su sızıntısı olduğunu, meydana gelen hasar nedeniyle 18.488,09 TL'lik zararın müvekkili şirket tarafından 24.04.2008 tarihinde sigortalıya ödendiğini, sigortalıya ödenen 18.488,09 TL'lik zararın rücuen tahsili için ilamsız ... takibi başlatıldığını, takibin davalının itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline, ... takibinin devamına, 18.488,09 TL'nin 24.04.2008 ödeme tarihiden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve %40 dan aşağı olmamak üzere ... inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin mecurda 14.03.2008 tarihinde kiracı olduğunu, hasarın oluş tarihinin ise 05.03.2008 olduğundan müvekkilinin sorumlu olamayacağını, hasarın oluş sebebinin su borusunun patlaması olarak gösterildiğini, bu borunun mecurun demirbaşı olduğundan demirbaş nedeniyle oluşan su basmasından, kiracıya kusur atfedilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kira sözleşmesine göre kira başlangıcının 13/03/2008 tarihi olduğu ve vergi levhasına göre ise işe başlama tarihinin 14/03/2008 tarihi olduğu, davacı yanın dosyaya sunmuş olduğu ekspertiz raporuna göre hasarın 05/03/2008 tarihinde su basması sonucu meydana geldiği, davacı tanıklarının birbiriyle bütünlüklü beyanları, bu beyanları doğrulayan davalı tanığının beyanı nazara alındığında meydana gelen hasarın davalının mülk sahibiyle kira ilişkisinden ve davalının taşınmazı fiili kullanımından önce meydana geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 15.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8093, Karar No: 2021/1167, Tarih: 10.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/8093 E.  ,  2021/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m.310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

İncelenen dosyada, davalı vekilinin sunduğu 06.01.2020 tarihli beyan dilekçesi ekinde sunduğu "Makbuz-İbraname" başlıklı 19.11.2020 tarihli belgeden, davacı vekili ...'un, Sigorta Tahkim Komisyonu dosyasında davalı ... AŞ ile anlaştıklarını, davalının sigortalısı yönünden sorumluluğu kalmadığını, herhangi bir nam altında... Sigorta A.Ş'ne karşı talep–dava ileri sürülmeyeceğini fazlaya ilişkin hak alacak talebe ilişkin her türlü dava-temyiz haklarından feragat ettiklerini beyan ettiği ve vekaletnamesinde de sulh ve feragate yetkili olduğu anlaşıldığından İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.