muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/684, Karar No: 2019/8628, Tarih: 21.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/684 E.  ,  2019/8628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 170/3. maddesi gereğince; icra mahkemesi, aynı Kanun'un 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasında ise; "İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum eder" hükmüne yer verilmiştir.

Alacaklı tarafından (3) adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, dayanak bonolardaki imzanın kendisine ait olmadığını ve borcu bulunmadığını ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, Jandarma Genel Komutanlığı ... Jandarma Kriminal Labratuvar Amirliği tarafından tarafından borçlu ... imzaları incelenerek düzenlenen 04.04.2017 tarihli rapora itibar edilerek senetteki mevcut imzanın borçlunun eli ürünü olmadığı gerekçesiyle imza itirazının kabulüne karar verildiği,alacaklı tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine,... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 17.11.2017 tarih ve 2017/1738 E. - 2018/1824 K. sayılı kararı ile, imzanın borçlunun eli ürünü olmadığından bahisle imza itirazının kabulü ile alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına karar veren ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun bulunarak, alacaklının istinaf isteminin HMK 353-(1)-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, alacaklının 24.10.2016 havale tarihli cevap dilekçesinde; takibe konu bonolardaki imzaların, ... adına ... tarafından vekaleten atıldığını ve kendisine verildiğini beyan ettiği, borçlu ...'a ait olmadığını kabul ettiğine göre, mahkemece imza incelemesi yapılması gereksizdir.

Somut olayda, alacaklının 24.10.2016 havale tarihli cevap dilekçesinde; takibe konu bonolardaki imzaların, ... adına ... tarafından vekaleten atıldığını ve kendisine verildiğini beyan ettiği, borçlu ...'a ait olmadığını kabul ettiğine göre, mahkemece imza incelemesi yapılması gereksizdir.

O halde, mahkemece, bilirkişi incelemesi yapılmadan önce alacaklının bonolardaki imzaların borçluya ait olmadığı yönündeki vakıayı ikrar niteliğindeki beyanı ve bonolardaki imzaların vekaleten atıldığı iddiasına ilişkin olarak dosyaya bono düzenleme yetkisi içeren vekaletname sunulmadığı da gözönünde bulundurularak, imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına ve imza incelemesi yapılmadan sonuca gidilmesi gerekirken; imza incelemesi yapılarak alacaklının tazminat ve para cezasına mahkum edilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesince; HMK’nun 353/1-b-2 ve 356 maddeleri gereğince, ilk derece mahkemesi kararının, tazminat ve para cezası yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmış olmakla, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nin 17.11.2017 tarih ve 2017/1738 E. - 2018/1824 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, Kocaeli 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 13.06.2017 tarih ve 2016/537 E. - 2017/508 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 2. maddesinde yer alan “Yasal şartları oluştuğundan takibe konu asıl alacağın (300.000 TL) % 20'si oranında TAZMİNATIN DAVALIDAN ALINARAK DAVACIYA VERİLMESİNE,” cümlesinin ve 3. maddesinde yer alan “Yasal şartları oluştuğundan takibe konu asıl alacağın (300.000 TL) % 10'u oranında PARA CEZASININ HAZİNE YARARINA DAVALIDAN TAHSİLİNE,” cümlesinin silinerek karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1732, Karar No: 2019/2638, Tarih: 27.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1732 E.  ,  2019/2638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11083, Karar No: 2013/16695, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11083 E.  ,  2013/16695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar ... ve ...'a gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliği Tebligat Yasası'nın 21. maddesi hükmüne aykırı olarak komşunun imzası alınmadan tebliğ olunduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 Sayılı Tebligat Yasası ile Yönetmelikte öngörülen yöntemlere uygun olarak ve 7201 Sayılı Tebligat Yasası'nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile değişik hükümleri de gözetilerek gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan mandalinanın 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (kalem kalem gösterir şekilde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11871, Karar No: 2022/10513, Tarih: 09.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11871 E.  ,  2022/10513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 09.06.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine, HMK'nın 355. maddesi gereğince üçer aylık vadeli hesapta tutulan fark bedelin derhal ödenmesi ve istinaf karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinden bahisle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince hükmün derhal ödeme ve faiz yönünden düzeltilerek HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra tespit edilen bedele göre depo edilen fark bedelin hatalı yazılması,

2) Fazladan depo edilen bedelin infazda tereddüte sebebiyet verecek şekilde açıkça kararda belirtilmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 2020/1375 Esas- 2021/1342 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının;

a) (C) harfi ile gösterilen kısmının 3-b numaralı bendinde bulunan (130.691,95) rakamlarının çıkartılarak yerine (130.891,95) rakamlarının yazılmasına,

b) (C) harfi ile gösterilen kısmının 8 numaralı bendinde yer alan (fazla depo edilen) ibaresinden sonra gelmek üzere (38.604,67-TL) ibaresinin yazılmasına,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 2020/1375 Esas- 2021/1342 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının;

a) (C) harfi ile gösterilen kısmının 3-b numaralı bendinde bulunan (130.691,95) rakamlarının çıkartılarak yerine (130.891,95) rakamlarının yazılmasına,

b) (C) harfi ile gösterilen kısmının 8 numaralı bendinde yer alan (fazla depo edilen) ibaresinden sonra gelmek üzere (38.604,67-TL) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.815,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 3.815,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 09/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9545, Karar No: 2014/5917, Tarih: 05.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/9545 E.  ,  2014/5917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine ilişkin 03.09.2013 tarihli ek kararın 16.09.2013 tarihinde cezaevinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın 19.11.2013 tarihinde ek kararı temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, 1412 Sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 19.11.2013 tarihinde ek kararı temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10485, Karar No: 2018/9762, Tarih: 22.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/10485 E.  ,  2018/9762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının ... Gençlik ve Spor Kulübü Derneği üyesi olduğu gerekçesi ile derneğin 2010/6 ila 10. ay dönemine ilişkin prim, işsizlik ve damga vergisi borçları için düzenlenen ödeme emrinin tebliği ile davacı, hak düşürücü süre içinde, derneği temsil ve ilzam yetkisinin olmadığı ve borçların öncelikle dernekten tahsil edilmesi gerektiği gerekçeleri ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davacının 31.10.2010 - 25.09.2011 tarihleri arasında yönetim kurulu üyeliği yaptığı, üst düzey yönetici yada yetkili olmadığı temsil ve ilzam yetkisinin bulunmadığı, dava konusu takiplerin bir kısmının ise davacının yönetim kurulu üyesi olmadığı döneme rastlaması nedeniyle bu dönemler yönünden de sorumlu olmayacağı gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu; mülga 506 sayılı Kanunun 80, bazı maddeleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88., 6183 sayılı Kanunun 35 ve mükerrer 35. maddelerinde düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanunun 80. maddesi; "Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur." hükmünü öngörmüş; 5510 sayılı Kanunun 88. maddesi de bir kısım farklar dışında anılan maddeye benzer düzenleme getirmiş olup, "Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur." hükmünü getirmiştir.

Yukarıdaki düzenlemelerden anlaşılacağı üzere, Kurumun prim alacağına ilişkin olarak işveren ile birlikte müteselsilen sorumluluk koşullarının oluşması için, işveren kamu kurum ve kuruluşu ise, kamu görevlilerinin tahakkuk ve tediye ile görevli olması, tüzel kişiliğe haiz diğer işyerlerinde ise üst düzey yönetici ya da yetkilisi ve kanuni temsilci sıfatıyla işveren tüzel kişiliği temsil ve ilzama yetkili bulunulması gerekir. Ancak, 5510 sayılı Kanunun 88. maddesi burada bir ayrıma giderek özellikle şirket yönetim kurulu üyelerinin, temsil ve ilzam yetkisi aranmaksızın (haklı sebepleri olmazsa) müştereken ve müteselsilen sorumlu olacaklarını ayrıca belirtmiştir.

Yapılan açıklamalara göre özel hüküm olması nedeniyle somut olayda uygulanması gereken 5510 sayılı Kanunun 88. maddesine göre ticaret şirketlerinden farklı olarak, sorumluluğun söz konusu olması için gereken; iptali istenen ödeme emrinin içeriğini teşkil eden 2010/6 ila 10. aylarına ilişkin prim borcu yönünden davacının, asıl borçlu ... Gençlik ve Spor Kulübü Derneğinde temsil ve ilzam yetkisinin bulunup bulunmadığının araştırılmadığı görülmektedir. 07.02.2010 - 25.09.2011 tarihleri arasında yönetim kurulu asil üyesi olan davacının temsil ve ilzam yetkisinin bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, davacının, dava konusu dönemde ... Gençlik ve Spor Kulübü Derneğinde temsil ve ilzam yetkisi olup olmadığı Spor Kulübünün kayıtları üzerinden yöntemince, kuşku ve duraksamaya yer kalmayacak şekilde araştırılıp sonucuna göre davacının borçtan sorumluluğu konusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10815, Karar No: 2017/7811, Tarih: 29.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/10815 E.  ,  2017/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin haricen satın aldığı 1000 m2 taşınmaz üzerine çeşitli yaş ve nitelikte ağaçlar diktiğini, imar uygulaması sonrasında 1200 ada 25 parsel sayılı taşınmaz olarak adına tescil edildiğini ancak bir kısım ağaçların tapulu yerin dışında kaldığını açıklayarak tapulu alan dışında kalan ağaçların vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili, dava konusu yerin Karayolları Genel Müdürlüğü ve DSİ Genel Müdürlüğü mülkiyetinde bulunduğunu açıklayarak davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu edilen ağaçların bir kısmının DSİ kanalı içerisinde, bir kısmının ise ...- ... karayolunda kaldığı, kanal olarak kayıtlı ... ada ... parselde davacının tapu maliki olmadığı bundan ayrı ... ada ... parsel (imar uygulaması ile ... ada ...) sayılı taşınmazın ağaçların bulunduğu yer ile ilgisinin bulunmadığı gerekçeleriyle davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacının maliki olmadığı taşınmazda dikilen ağaçların davacıya aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Muhdesat aidiyet tespiti davalarında, husumetin muhdesatın üzerinde bulunduğu taşınmazın malik ya da maliklerinin tümüne karşı, taşınmazın tapusuz olması halinde ise, Hazine ile ilgili Köy veya Belediye Tüzel Kişiliğine karşı yöneltilmesi zorunludur.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu tespitine karar verilmesi istenen ağaçların bir kısmının Kadirli-Sumba yolu içerisinde ve tapulama harici yerde kaldığı belirlendiğinden, Hazine'ye karşı husumet yöneltilerek öncelikle davada taraf teşkilinin sağlanması, HMK'nun 124. maddesinde belirtilen hükümlerin göz önünde bulundurulması; davaya katıldıkları takdirde delillerini sunmaları konusunda kendilerine süre ve imkan tanınması, savunmaları doğrultusunda delillerin toplanması gereklidir.