muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/399, Karar No: 2018/9690, Tarih: 15.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/399 E.  ,  2018/9690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın olayla ilgisinin olmadığına, beraat etmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/4. maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi srasında TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 6. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5370, Karar No: 2014/6395, Tarih: 22.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5370 E.  ,  2014/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜM : TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca; 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; mağdur ...'un, sanığa küfretmekten ibaret haksız fiil niteliğindeki eylemi nedeniyle 1/4 den 3/4 oranına kadar indirim öngören TCK.nun 29. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada asgari oranda indirim yapılması gerekirken, sanığın cezasını azaltmaya yönelik savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde haksız tahrik nedeniyle 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunma koşullarının varlığına, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, mağdur ... ve müdafii 21.12.2012 tarihli oturumda sanık hakkında şikayetçi olmadıklarını ve davaya katılmak istemediklerini bildirmelerine, mağdurun davaya müdahil sıfatıyla katılmasına karar verilmemesine rağmen, sanık aleyhine, mağdur lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı

Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslanna İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki “katılan ... davada kendisini vekille temsil ettirdiğinden, 5271 sayılı CMK nun 324, 325/2 maddeleri gereğince takdir olunan 2.400.00 TL. maktu vekalet ücretinin sanık ...’dan alınarak katılan ...’e verilmesine” ibaresi ile yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki “sanık hakkında belgelendirilmiş soruşturma aşamasında CMK uyarınca görevlendirilmiş iki müdafii ücreti 344.00 TL” ibaresinin çıkartılmasına, sanıktan alınmasına karar verilen yargılama gideri toplamının “14.75 TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22242, Karar No: 2014/27561, Tarih: 29.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/22242 E.  ,  2014/27561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/169609

MAHKEMESİ : Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2011/835 (E) ve 2012/260 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 184. maddesinin 1. fıkrasında; "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapma ve yaptırma", aynı maddenin 2. fıkrasında "yapı ruhsatiyesi almadan başlatılan inşaatlar dolayısıyla kurulan şantiyelere elektrik, su veya telefon bağlantısı yapılmasına müsaade etme", 3. fıkrasında ise "yapı kullanma izni alınmamış binalarda herhangi bir sınai faaliyetin icrasına müsaade etme" fiilleri suç olarak düzenlenmiş olup, yine aynı maddenin 4. fıkrasında, "üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü ile 1. ve 2. fıkralar bakımından maddenin uygulanacağı yerler "belediye sınırları içerisi" veya "özel imar rejimine tabi yerler" biçiminde sınırlandırılmıştır.

Belediye sınırı, 14/04/1930 tarihinde yürürlüğe giren 03/04/1930 tarih ve 1580 sayılı Belediye Kanunu'nun 4. ve 5. maddesi ile ve anılan kanunla yürürlükten kaldırılan diğer mevzuata göre oluşturulmuş sınırlardır. Belediyenin yakın çevresindeki imar faaliyetlerinin denetlemesini sağlamak amacıyla imar açısından gerekli görüldüğünde kullanılabilecek olan belediye sınırlarına komşu alanı ifade eden mücavir alan ise belediye sınırından farklıdır. 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 45. maddesine göre mücavir alanın ilgili belediye sınırına bitişik olması gerekmez. Mücavir alan köyleri de ihtiva edebilir. Mücavir alanlar, belediye sınırlarından farklı olarak belediye meclisi ve il idare kurulu kararına istinaden Bayındırlık ve İskan Bakanlığı/Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından onaylanır. Aynı Kanunun 5. maddesine göre mücavir alan; imar mevzuatı bakımından belediyelerin kontrol ve mesuliyeti altına verilmiş olan alanlardır.

2005 yılında başlanarak 2007 yılında tamamlandığı tespit edilen davaya konu taşınmazın bulunduğu Ç.. köyü. Pınarlı ilk kademe belediyesi mücavir alanında iken, 22.03.2008 tarih ve 26824 Mük sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5747 sayılı Kanunda Aksu, Pınarlı ve Yurtpınar Belediyelerinin tüzel kişilikleri kaldırılarak Çalkaya ilk kademe belediyesine katıldığı, Çalkaya Belediyesinin adının ise Aksu Belediyesi olarak değiştirilmesi karşısında ; sanığın suç tarihi itibariyle mücavir alanda ruhsat almadan bina yaptığı yerin özel imar rejimine tabi yerlerde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 53/4. maddesine aykırı şekilde birinci fıkradaki haklardan yoksunluk kararı verilmesi.

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2353, Karar No: 2024/401, Tarih: 25.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2353 E.  ,  2024/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/155 E., 2022/74 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı ... Edaş vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; Mahkemenin 2020/31 E., 2021/171 K. sayılı dosyasında; müvekkili Bayram'ın 16.04.2014 tarihinde hayvan otlatmakta olduğu sırada zemine yakın şekilde bulunan elektrik tellerine başının temas etmesi nedeniyle yaralandığını, sağ kulağı ile sol kolunun omuz kısmından alındığını, yine sağ ayak parmaklarından birinin alındığını, yine sol ayağının ise diz altından alınabileceğini, başı ve vücudunun değişik bölgelerinde yanıklar olduğunu, davalıların oluşan zarardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, sürekli işgöremezlik ve protez bedelleri yönünden maddi tazminat, davacı anne ve baba için destekten yoksun kalma tazminatı ve tüm davacılar için manevi tazminat talep edilmiş, 15.06.2021 tarihli ara kararla protez bedeline ilişkin talep tefrik edilerek işbu esasa kaydedilmiş, 03.12.2021 tarihli dilekçeyle, dava değeri 940.500,00 TL'ye artırılarak protez bedelinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Dedaş'tan tahsili istenmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... EDAŞ; davaya konu olayın Teknik Elektrik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin sorumluluk alanında gerçekleşmiş olduğunu, olayda kusur ve ihmallerinin bulunmadığını, hattın bakım onarımının 05.11.2013 - 04.12.2013 tarihleri arasında yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti., davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Bozma ilamından sonra ayrılmasına karar verilen davanın gönderildiği Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının elektrik tellerine temas etmesi nedeniyle yaralandığı, asıl davanın kesinleştiği, davacının bakiye ömrünün 49 yıl olduğu, 10 yılda protezlerin değişmesi gerektiği, buna göre 5 protez bedelinin tahsili gerektiği, bilirkişi raporunda protez bedelinin belirlendiği gerekçesiyle; davanın davacı ... yönünden kabulü ile 940.500,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... EDAŞ'tan tahsiline, davanın diğer davacılar yönünden taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılardan Dicle EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılardan Dicle EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili; kusur raporunun doğru olmadığını, müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini, protez bedellerinin yanlış ve düşük hesaplandığını, 27.11.2020 tarihinde hazırlanan rapora göre protez bedelinin belirlenmesi gerektiğini, ömür boyu protez kullanacağını, kura göre değişiklik gösterdiğini, bilirkişi raporları arasında farklılıklar bulunduğunu, bakiye ömrü ile kullanacağı protezlerin ve bakımlarının kaç defa yapılacağının belirlenmesi gerektiğini, rapor tarihi ile karar tarihi arasında ekonomik göstergelerin değiştiğini, hüküm altına alınan miktarın zararı karşılamaya yetmediğini, diğer davacıların tefrik edilen dosyada taraf olarak eklenmelerinin doğru olmadığını, davalı ... şirketi yönünden de davanın reddine karar verilemeyeceğini, tefrik edilmeden önce maddi tazminatlar için 1.000,00 TL talep edildiğini, protez bedeline ilişkin davalıya yönelik artış yapılmadığını, bu şirket yönünden davacılar aleyhine 3.000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmeyeceğini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... EDAŞ vekili; bilirkişi raporlarının denetime elverişli olmadığını, raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmediğini, ATK üst kurulundan rapor alınması gerektiğini, müvekkiline atfedilecek kusur bulunmadığını, hattın bakım ve onarımının yapıldığını, illiyet bağının kesildiğini, davacının ebeveynlerine kusur yüklenmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik akımından kaynaklanan uzuv kaybı nedeniyle kullanılacak protezlerin bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Tehlike sorumluluğu ve denkleştirme ‘’ kenar başlıklı 71 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesine, taraflar arasında görülen asıl davada kesinleşen hususların yeniden değerlendirilemeyecek olmasına, davacının kullandığı protezlerin bedelinin belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığının berlirlenmesine göre; davalının tüm, davacıların ise sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/31 E. sayılı dosyasıyla; davacı ... yönünden işgöremezlik, bakıcı gideri ve protez bedeli, davacının yakınları için maddi ve manevi tazminat talep edildiği, 15.06.2021 tarihli ara kararla protez bedeli yönünden dosyanın tefrik edildiği görülmektedir. Bu durumda, davacı ... için talep edilen protez bedeline konu işbu davada, diğer davacıların taraf olarak gösterilmesi ve verilen hükümde taraf sıfatı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

3. Ayrıca; dava açıldığı tarihte fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla 1.000,00 TL tazminat talep edilmesine ve protez bedeli yönünden davalı ... A.Ş. yönünden bedel artırımı yapılmamasına rağmen, bu davalı lehine daha fazla oranda vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'a (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3 üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (2) nolu bendinin çıkarılması, ayrıca (9) numaralı bendinde yer alan (3.000,00 TL) rakamının çıkartılarak yerine (1.000,00 TL) rakamının yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

6100 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 3 üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7192, Karar No: 2013/23293, Tarih: 19.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7192 E.  ,  2013/23293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.02.2013 tarih ve 2011/129-2013/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin FAG markasının dünyada yüzlerce ülkede tescili olduğunu, davalıya ait iş yerinde yapılan aramada müvekkilinin markasını taşıyan taklit rulmanların ele geçirildiğini ve davalı şirket yetkilisi hakkında Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nde dava açıldığını, cezai yargılamaya da konu olan bu rulmanların taklit olduğunu müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini, bundan dolayı müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını iddia ile davaya konu ürünlerin taklidinin tespitini, marka hakkına tecavüz edildiğinin tespitini, tüm ürünlerin imhasını, imha talebi uygun görülmez ise bunlar üzerine müvekkiline mülkiyet hakkı tanınmasını, 5.000 TL manevi, 1.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini, verilecek kararın gazetede ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin her çeşit rulman ticareti yaptığını, zaman zaman davacı firmaya ait markalı ürünleri de alıp sattığını, dava konusu rulmanların müvekkili tarafından numune olarak iş yerinde bulundurulduğunu ve üretiminin çok eski olduğunu, davacının markasına tecavüz sayılacak bir faaliyetinin bulunmadığını davacıyı zarara sokacak herhangi bir faaliyetinin olmadığını talep edilen maddi ve manevi tazminatların mesnetsiz ve fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin her çeşit rulman ticareti yaptığını, zaman zaman davacı firmaya ait markalı ürünleri de alıp sattığını, dava konusu rulmanların müvekkili tarafından numune olarak iş yerinde bulundurulduğunu ve üretiminin çok eski olduğunu, davacının markasına tecavüz sayılacak bir faaliyetinin bulunmadığını davacıyı zarara sokacak herhangi bir faaliyetinin olmadığını talep edilen maddi ve manevi tazminatların mesnetsiz ve fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu rulmanların raflarda ve yerdeki tezgahlarda kutusuz olarak satışa arz edilmiş halde bulunduğu ve ayrıca 4 adet boş kutu ele geçirildiği, gerek boş kutuların mevcudiyeti gerekse diğer ürünlerin raflarda ve tezgahlarda satışa arz edilmiş halde olmaları, ürünlerin taklit olduğuna dair bilirkişi görüşleri ve ürünlerin satış fiyatları, konu boş rulman kutularının ve rulmanların orijinal olmayıp taklit oldukları, davalının eyleminin 556 sayılı KHK'nın 9 ve 61 maddeleri gereğince davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12/08/2008 tarih ve 2008/208 D.İş sayılı arama kararı üzerine davalıya ait İstanbul İkitelli semtindeki rulmancılar ve hırdavatçılar çarşısında bulunan Yamansa Rulman adlı iş yerinde yapılan aramada ele geçen toplam 29 adet rulman ile 4 adet boş kutunun taklit olduklarının ve bu rulmanlar ve kutular üzerinde davacıya ait fag markasının izinsiz olarak kullanıldığı için davalının bu eyleminin davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiğinin tespitine, -İstanbul adli emanetinin 2008/500 sırasında kayıtlı bulunan rulmanlar ile boş kutuların ve davalı şirketi yetkilisi Lütfi Yaman'a yediemin olarak teslim edilmiş bulunan taklit rulmanların imhasına, imha kararı verildiğinden mülkiyet hakkı tanınması talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 722 TL maddi tazminatın ve davalı tarafından taklit olarak satılan rulmanların kullanım alanları itibariyle insan güvenliğini de ilgilendirmesi nedeniyle kullanıcılar da ortaya çıkacak olan olumsuz imaj, davalının ticari faaliyetinin boyutu ele geçen rulman sayısı ve eylemin gerçekleşme biçiminin gözetildiği gerekçesiyle, 2.500 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, karar kesinleştiğinde karar özetinin masrafı davalıdan alınmak üzere Türkiye çapında yayın yapan ve kararın kesinleşeceği tarih itibariyle tirajı en yüksek 3 gazeteden birinde, 1/8 gazete tek sayfası ebadında ve bir kez ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 165,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.