muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7996, Karar No: 2024/1728, Tarih: 14.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/7996 E.  ,  2024/1728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 17.03.2020

SAYISI : 2019/2086 E.,2020/239 K.

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik mala zarar verme, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; verilen mahkûmiyet ve ceza verilmesine yer olmadığına yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin, 17.03.2020 tarihli ve 2019/2086 Esas., 2020/239 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 296 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu kararın katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edildiği saptanmıştır.

Ek karar yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.03.2020 tarihli ve 2019/2086 Esas, 2020/239 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenmiştir.

Asıl kararlar yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Katılan sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2019 tarihli ve 2018/371 Esas, 2019/243 Karar sayılı Kararı ile ;

1. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2019 tarihli ve 2018/371 Esas, 2019/243 Karar sayılı Kararı ile ;

1. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Sanık ... hakkında katılan sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

5. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

6. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine,

7. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.200 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2019/2086 Esas, 2020/239 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan sanık ... müdafii, sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2019/2086 Esas, 2020/239 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan sanık ... müdafii, sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.03.2020 tarihli ve 2019/2086 Esas, 2020/239 Karar sayılı Ek Kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik mala zarar verme, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere karşı katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca “temyiz istemlerinin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığa verilen ceza miktarına, ilişkindir.

B.Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın öldürme kastının olmadığına, sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, suç vasfına, eylemin yaralama kapsamında kaldığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılan sanıklar ... ile ...'in dünür oldukları ancak aralarında anlaşmazlık bulunduğu, olaydan önce ...'in diğer kızı ve eşinin kendisini terkedip ... İlçesine gelmeleri üzerine ... ve ailesine husumet beslemeye başladığı, olay günü Akhisar ilçesine gelen ...'in yanında bulunan iki adet tabanca ile ...'yi aradığı, bu durumu öğrenen ...'nin de adli emanete alınan babası ... adına kayıtlı tabancayı yanına aldığı, katılan sanıkların saat 19:00 sıralarında ... Mahallesi üzerinde karşılaşmaları üzerine ...'nin yanında bulunan ... marka tabanca ile beş el ateş ettiği, ...'in de yanında bulunan ve ele geçirilemeyen 9 mm tabanca ile iki el ateş ettiği; katılan sanık ...'in başının üst kısmından sıyrık şeklinde; katılan sanık ...'nin ise ağız kısmından olocak şekilde her iki katılan sanığın da vücutlarının baş bölgesinden yaralandıkları, her iki katılan sanığın da ilk atışı diğerinin yaptığını beyan ettiği; sanık ...'nin olayda kullandığı ... marka 7,65 mm tabancayı rızaen teslim ettiği, ...'in ise olayda kullanılan 9 mm tabancayı saklayarak yanında bulunan ve kullanmadığı 7,65 mm F S ibareli tabancayı teslim ettiği, anlaşılmıştır.

2.Sanık savunması, katılanın beyanları, sanık ... hakkında düzenlenen ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 02.01.2019 tarihli adlî muayene raporu, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından tanzim olunan 30.04.2019 tarihli cezai ehliyete ilişkin kararı, katılan ... hakkında düzenlenen ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 30.11.2018 tarihli adlî muayene raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden dosya kapsamına göre; sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, teşebbüsün ve haksız tahrikin derecesine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Tarafından Verilen 17.03.2020 Tarihli ve 2019/2086 Esas, 2020/239 Karar Sayılı Ek Kararına İlişkin Katılan Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

C. Sanık ... Hakkında Katılan ...'ye Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede

C. Sanık ... Hakkında Katılan ...'ye Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın yargılama konusu suç yönünden ceza sorumluluğunun tam olduğuna dair sağlık kurulu raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, anlaşıldığından, katılan sanık ... müdafii ile sanık ... ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Mala Zarar Verme, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet, Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Yönelik Mala Zarar Verme, Tehdit ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan İncelemede

Gerekçe bölümünde yer alan (B) paragrafında açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.03.2020 tarihli ve 2019/2086 Esas, 2020/239 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Katılan ...'ye Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede

Gerekçe bölümünde yer alan (C) paragrafında açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2019/2086 Esas, 2020/239 Karar sayılı kararında katılan Sanık ... müdafii ile sanık ... ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15510, Karar No: 2018/23979, Tarih: 09.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/15510 E.  ,  2018/23979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için düzenlenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenliğe ait işyerinde 21.09.2006-18.08.2014 tarihleri arasında temizlik işçisi statüsünde asgari ücretli olarak değişik işverenler yanında çalıştığını aylık ücretinin yanında yemek ve yol giderininde ödendiğini, emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, kıdem tazminatı alacağının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı alacağının ödenmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı süresi içerisinde cevap dilekçesi sunmamış, ancak 10.02.2015 tarihli davanın alt işverenlere ihbarını talep eden dilekçe sunmuş, dava, belirtilen şirketlere ihbar olunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller doğrultusunda kıdem tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yargı harçları, Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiştir. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na göre; Genel olarak, yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir.

HMK 326 (1) md. Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3. sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu'nun 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesinde belirtilen kurumlardan olmadığı halde harçtan muaf olduğunun belirtilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 maddesi

uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 2. bendinin çıkarılarak yerine; "2-Alınması gereken 641.70 TL harcın davalı kurumdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan 184.20 TL harcın karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/977, Karar No: 2024/7069, Tarih: 03.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/977 E.  ,  2024/7069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2372 E., 2022/129 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2020/2372 Esas, 2022/129 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2020 tarihli ve 2019/165 Esas, 2020/244 Karar sayılı kararı ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 123. maddesi uyarınca kurulan 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin bölümün istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan TCK 44. maddesi uyarınca hüküm kurulmasına yer olmadığına ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği incelendiğinde;

Bölge adliye mahkemesince 5271 sayılı CMK’nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince ilk derece mahkemesinin kararındaki mahkumiyete ilişkin bölümün, “hüküm kurulmasına yer olmadığına” ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verilmiş olması karşısında, hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kararın, CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan ve duruşmayı sona erdiren hüküm niteliğindeki kararlardan olmaması nedeniyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz istemi ile ilgili olarak, Tebliğnameye aykırı, TEMYİZ İNCELEMESİ YAPILMASINA YER OLMADIĞINA,

5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dava dosyasının İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5595, Karar No: 2019/196, Tarih: 17.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5595 E.  ,  2019/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün Dairenin 10/05/2018 gün ve 2016/10316 E. - 2018/3640 K. Sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı ... vekili tarafınd kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

....Tazminata konu 925 parselin tapu kaydının beyanlar hanesine 2008 yılında Karayolları Genel Müdürlüğü yararına konulan, taşınmazın kamulaştırıldığına ilişkin şerhin dayanağı kamulaştırma kararı ile kamulaştırma haritasının çekişmeli parsele ilişkin bölümünün ve tapu maliklerine tebliğine ve kamulaştırma ile bedelin ödenmesine ilişkin diğer belgelerin,

2. Değerlendirme tarihi olan 07/04/2014 tarihine ilişkin ... ilçe tarım müdürlüğünden getirtilecek münavebe ürünlerinin (bilirkişi raporunda esas alınan muz ürününü de içerir şekilde) gelir gider tabloları ve alınacak diğer cevabi yazıların dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 17/01/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17794, Karar No: 2008/3169, Tarih: 28.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17794 E.  ,  2008/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 156 ada 126 parsel sayılı 4126.08 m2 yüzölçümündeki taşınmaz fındık bahçesi niteliğiyle, öncesinde dava dışı 156 ada 121, 122, 123, 125, 126 ve 158 ada 34 sayılı parsellerle bir bütün olduğundan söz edilerek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, tesbitin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parselin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz bu işlemde orman kadastro sınırları dışında bırakılmıştır.

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ve bir birine bitişik yada yakın bölgedeki taşınmazlar hakkında, Orman Yönetimi tarafından gerçek kişiler aleyhine orman iddiası ile açılan kadastro tesbitine itiraz davalarına ilişkin dava dosyalarında; birkaç dönüm yüzölçümündeki değişir sınırlı tapu kayıtları dayanak gösterilerek kayıt miktarından çok fazla gerçek kişiler adına tesbit tutanaklarının düzenlendiği görülmektedir. 1959 tarihli memleket haritası, 1971 yılında düzenlenen Amenajman haritası ve 1954 yılında çekilmiş ... fotoğraflarının uygulanmasına dayalı keşif sonucu Orman Yüksek mühendisi bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporlarda, dava konusu edilen taşınmazların tamamına yakınının, memleket haritasında meyve sembollü alan yada ... yapraklı ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendirildiği, bazı parseller üzerinde 30, bazı parseller üzerinde ise 50 yaşına varan kızıl ağaçlar, akasya yada benzeri ağaçların sonradan emekle yada doğal tohumlama yoluyla yetiştiği, fındıkların yetiştirilmesini kolaylaştırmak için dikildiği, bu ağaçların kapalılık oluşturmadığı, kapalılığın en fazla % 30 (0.3) olduğu, taşınmazların öncesi tarla olarak kullanılırken, daha sonra fındık yetiştirildiği, taşınmazların üzerindeki fındık ağaçları ve ... yapı gözetildiğinde taşınmazların eski tarihli haritalarda orman olarak nitelendirildiğinin söylenemeyeceği, ... alanı olarak nitelendirildiği, bu özellikleri nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu, ... elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava konusu taşınmazların kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının çekişmeli parseli kapsadığı bildirilmiş, mahkemece bu bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulmuşsa da, yapılan

-2-