muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6546, Karar No: 2013/21581, Tarih: 09.09.2013

Dairemizin “dosya içeriğine göre davacı, davalıya ait işyerinde feshin geçersizliği ve işe iade kararı ile kesinleşen muvazaalı bir işlem ile alt işveren işçisi olarak çalışırken, alt işverenin faaliyet alanı kapsamına giren nakliyat işkolundaki sendikaya üye olduğu, sendikanın yetki aldığı ve alt işveren ile Toplu İş Sözleşmesi imzaladığı, davalı ...in faaliyet alanının metal iş olup, davalı Metal İş Kolunda örgütlü sendika ile Toplu İş Sözleşmesi imzaladığı, somut uyuşmazlıkta, davacı iş sözleşmesinin alt işveren tarafından feshedilmesi üzerine, davalı ile iş sözleşmesini fesheden dava dışı alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, başlangıçtan beri davalının işçisi olduğunu, iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia etmiş ve yapılan yargılama sonunda kesinleşen karar ile davalı ile dava dışı ... Ltd.Şti arasındaki ilişkinin muvazaalı ve davacının başlangıçtan itibaren davalı işçisi olduğu, feshin sendikal nedene dayandığının kabul edildiği, davacının işe iade kararı sonrası davalı işveren davacıyı işe başlatmayarak bordroya göre kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücret alacağını ödediği, davacı işçinin bu davada alt işveren ile farklı işkolunda örgütlenen sendika arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin uygulanmasını iddiasıyla, fark tazminat ve alacak istediği, davacının üyesi olduğu Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi, 15.03.2007-14.03.2009 yürürlük dönemi için 26.12.2007 tarihinde imzalanmış ise de davacının bu şirketin işçisi olmadığı ve işe girdiği tarihten itibaren davalı ...Ş.'nin işçisi olduğu, kesinleşen feshin geçersizliği hükmü ve muvazaa tespiti ile sabittir ve zaten bu nedenle davacının Arçelik AŞ'deki işe iadesine karar verildiği, İş Kanunun 2.md.nin muvazaalı alt işverenlik ilişkisine bağladığı sonucun da bunu gerektirdiği, dolayısı ile davacının yararlanmayı talep ettiği TİS’in tarafının ... Ltd. Şti. olmadığı, geçersizliğine karar verilen bir asıl-alt işveren ilişkisinde, alt işverenin imzaladığı Toplu İş Sözleşmesinin uygulanabilirliğine olanak tanımak, taraf olmayan davalı asıl işverenin sorumluluğunun, ayrıca aynı işyerinde birden fazla Toplu İş Sözleşmesinin uygulanmasının, keza farklı işkolunda örgütlü sendikanın imzaladığı sözleşmenin de tanınmasının kabulü olacağı, bunun Toplu İş Sözleşmesi düzeninin temel ilkelerine aykırı olduğu, her ne kadar davalı muvazaalı asıl-alt işveren ilişkisinin tarafı olup kendi muvazaasından yararlanmaz ise de, belirtildiği gibi Toplu İş Sözleşmesi Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı ... Ltd.Şti

... Ltd.Şti. arasında imzalandığı, aksine davacı işçi asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu iddia ederken, diğer taraftan işverenlik sıfatı olmayan alt işverenin imzaladığı Toplu İş Sözleşmesinin kendisi hakkında uygulanmasını istemekle, çelişkili davrandığı, başlangıçtan beri davalı asıl işverenin işçisi olduğunu iddia eden işçinin, asıl işverenin faaliyet alanı kapsamına giren işkolundaki sendikaya üye olması veya bu işkolunda örgütlü sendikanın imzaladığı Toplu İş Sözleşmesi için dayanışma aidat ödemesi gerektiği, davalı işyerinde, davalının faaliyet alanı kapsamına giren işkolunda örgütlü sendika olan Metal İş Sendikası ile Toplu İş Sözleşmesi imzalandığı, farklı işkolunda örgütlenen sendika tarafından imzalanan ve davalının taraf olmadığı Toplu İş Sözleşmesinin işyerinde uygulanma olanağının bulunmadığı, esasen bunun mahkemenin de kabulünde olduğu, davacının kendisi için uygulanma ve yararlanma olanağı olmayan Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan fark tazminat ve alacak taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup “sendika üyesi olmadan ve sendika üyeliğinin gerektirdiği yükümlülükleri yerine getirmeden, herhangi bir külfete katlanmadan sadece Toplu İş Sözleşmelerinin avantajlarından yararlanılmasının kabul edilemeyeceği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 09.09.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4435, Karar No: 2022/1856, Tarih: 09.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4435 E.  ,  2022/1856 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 04/11/2009 gününde verilen dilekçe ile muhdesatın aidiyetinin tespiti istenmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; dava konusu 1649 parsel üzerinde bulunan 1 katlı yığma kargir ev ve eklentisi ile garaj ve 1462 parsel üzerinde bulunan 2 adet kivi ağacı, 5 adet kavak ağacı ve 1613 sayılı parsel üzerinde bulunan 5 adet ceviz ağacı ve 1706 sayılı parsel üzerindeki samanlığın yarısının davacı ...'e ait olduğu yönündeki mahkemenin 2019/1145 Esas ve 2012/619 Karar sayılı ilamı ile onandığından bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına; 1613 parsel üzerindeki fındık ağaçlarının davacı ...'e ait olduğu yönündeki talebin reddine, 1649 sayılı parsel üzerindeki ahırın davacılara ait olduğu yönündeki taleplerinin reddine, 1435 sayılı parsel üzerindeki 56 adet fındık ağacına yönelik davanın reddine, 1649 sayılı parselde bulunan mandalina ve meyve ağaçlarına yönelik davanın reddine dair verilen 18/06/2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, fazla alınan temyiz harcının davacılara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/03/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/1937, Karar No: 2013/18157, Tarih: 23.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1937 E.  ,  2013/18157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalılar vekili ve ihbar olunan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu mobilete çarparak yaralanmasına neden olduğunu, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün 3/8 oranında kusurlu olduğunu, müvekkilinde %40 daimi maluliyet meydana geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 15.000,00 TL işgöremezlik tazminatı ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 47.591,31 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar vekili, kaza esnasında davacının mobilette yolcu olmadığını, mobileti kullandığını ve alkollü olduğunu, kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, 47.591,31 TL maddi tazminat ile 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalılar vekili ve ihbar olunan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece, meydana gelen trafik kazası sonucu meydana gelen geçici ve daimi maluliyet nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, davacıdaki maluliyet oranı, kazanın oluşumundaki kusur oranları da gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacı için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

3-İhbar olunan ..., her ne kadar hükmü temyiz etmiş ise de, davada ihbar olunan sıfatı dışında başkaca bir sıfatı da bulunmayıp aleyhine hüküm de oluşturulmadığı ve bu nedenle hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla, ihbar olunanın temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle İhbar Olunan ...'in temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve ihbar olunan ...'e geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.651,13 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 23/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9568, Karar No: 2017/8510, Tarih: 04.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/9568 E.  ,  2017/8510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat Sanık ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanık ... hakkında 2010-2011 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçlarından: Mahkumiyet

1-Sanıklardan ... hakkında "Defter ve Belgeleri İbraz Etmeme" suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı, aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı katılan vekili tarafından yapılan itirazın Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nce incelenerek 14.02.2014 tarih ve 2014/107 D.İş sayılı kararı ile reddedilerek kesinleştiği anlaşılmakla; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanıklardan ... hakkında kurulan beraat kararına yönelik olarak katılan vekilinin ve sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan komisyon mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanıklar hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarına ilişkin olduğu, Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.12.2012 tarih ve 2012/24868 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanıklar hakkında, "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı, “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirlerine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulup mütalaaya uygun dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; iddianame dışına çıkılarak sanıklar hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10672, Karar No: 2011/8117, Tarih: 13.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/10672 E.  ,  2011/8117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevliye etkin direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, yasak bıçak bulundurma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın yasak silah taşıma eylemine ilişkin; Trafik kazası nedeniyle şüpheli sıfatıyla karakola getirilip üst araması sonucu C.Savcısının yazılı izniyle el konulan sustalı bıçağın, el koyma kararının hakim onayına sunulmaması nedeniyle "hukuka aykırı olarak elde edilmiş kanıt" kabul edilmiş ise de, 09.02.2006 tarihli tutanakta sanığın üzerinden çıkan bıçağı teslim etmekten kaçındığından söz edilmemesi karşısında, CYY.nın 123/1. maddesi uyarınca muhafaza altına alma işlemi ile yetinilmesi gerekirken yasaya aykırı olarak el koyma işlemi yapılmasının hukuki sonuç doğurmayacağı ve öte yandan sanığın sustalı bıçak taşıdığını sorgusunda kabul etmesi ve kanıtların sadece el koyma kararından ibaret olmadığı gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2- Sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemlerine ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O yer C.Savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu bakımından başkaca yönler incelenmeksizin, yasak silah taşıma suçuyla ilgili olarak tüm nedenler incelenmek suretiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1266, Karar No: 2024/4074, Tarih: 13.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1266 E.  ,  2024/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2133 E., 2023/102 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.06.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

B. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin

üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 16.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, tutanak tanığının duruşmada tutanağı genişleterek beyanda bulunduğuna, alıcı tanığın mahkemede dinlenmediğine, sanığın mahkumiyetine yeter delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, tutanak tanığının duruşmada tutanağı genişleterek beyanda bulunduğuna, alıcı tanığın mahkemede dinlenmediğine, sanığın mahkumiyetine yeter delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; sanığın ikamet adresinde uyuşturucu madde bulundurduğu ve ikameti yakınındaki markette ve çevresinde sattığı şeklinde istihbari bilgi alındığı, bilginin teyidi amacıyla başlanılan takip esnasında önce sanığın hemen arkasından tanık M.'nin markete girdiği, rafların arasında birbirlerine bir şey alıp verdiklerinin market içerisinde bulunan kolluk görevlilerince görüldüğü, incelenen işyerine ait kamera görüntüleri ile de tespit edildiği, tanığın marketten çıkarken durdurularak elinde bulunan eroinin muhafaza altına alındığı, eş zamanlı olarak sanığın kolluk görevlilerini fark etmesi üzerine elinde bulunan süt paketi ile birlikte uyuşturucu madde olduğu değerlendirilen bir cismi reyon içerisine koyduğu görülerek usulüne uygun alınan yazılı arama emri ile yapılan kontrolde satışa hazır vaziyette 7 paket eroine el konulduğu, aynı gün sanığın ikametinde yapılan aramada da satışa hazır vaziyette 26 paket ve ayrıca üç ayrı şeffaf poşet içerisinde eroin, üzerinde eroin ve kokain kalıntısı bulunan hassas terazi, uyuşturucu madde paketlemede kullanıldığı değerlendirilen makas ve şeffaf poşetlere el konulduğu iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında alınan istihbari bilgi, tutanak mümzii tanığın beyanları ve görüntü izleme ve tespit tutanağı ile tanığa suça konu eroini sattığının tespit edilmesi, tanıktan ele geçirilen uyuşturucu madde ile aynı nitelikteki 7 paket eroinin sanık tarafından market rafına bırakılması, sanığın parmak izinin tespit edildiğini belirtir rapor, sanığın ikametinde yapılan aramada kullanım miktarının çok üzerinde ve paketler halinde eroin, üzerinde uyuşturucu madde kalıntısı bulunan hassas terazinin ele geçirilmesi hususları birlikte dikkate alındığında sanığın inkara ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilen savunmasına itibar edilmeyip üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suçtan elde edildiği anlaşılan 70,00 TL'nin 5237 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesi gerekirken sanığa iadesine karar verilmiş olması hususu aleyhe istinaf bulunmadığından eleştiri konusu yapılarak, eleştirilen husus dışında mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, mahkemece yapılan değerlendirmenin ve varılan sonucun yerinde olduğu gerekçesi ile sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Olay tutanağı içeriği, olayın oluş biçimi, tutanak mümziinin tanık sıfatı ile beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın alıcı tanığa eroin satmak, ikametinde ve üstünde satmak amacıyla bulundurmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin sabit olduğu, İlk Derece Mahkemesi hükmünde tüm araştırmalara rağmen alıcı tanığa ulaşılamadığı ve yargılamanın sürüncemede kalmaması amacıyla dinlenilmesinden vazgeçildiği ve kovuşturma aşamasında bizzat dinlenmeyen ve tarafların tartışma imkanı bulmadığı bu tanığın beyanlarına dayanılmadığı; aleyhinde yeterli delil ve ikametine yönelik yazılı arama emrinin bulunduğu aşamada uyuşturucu maddelerin ikametindeki yerini kolluk görevlilerine göstermesinin kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım etmek olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 16.10.2023 tarihli ve 2023/2133 Esas, 2023/102 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2024 tarihinde karar verildi.