muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15855, Karar No: 2023/8298, Tarih: 03.10.2023

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihâi kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 376 ada 11 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

4. 3402 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin (a) bendine göre yenileme çalışmaları yapılması nedeniyle yenileme sonrası oluşan yüz ölçümü üzerinden hesap yapılması ve idare adına tesciline karar verilmesi, karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı tarafa derhâl ödenmesi ile faiz hususları yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13710, Karar No: 2016/15877, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/13710 E.  ,  2016/15877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ...nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti bedeli, kayıp-kaçak bedeli üzerinden TRT payı, Enerji fon bedeli ve Belediye Tüketim Vergisinin KDV'leri ile birlikte tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, dava tarihinden geriye doğru on yıllık dönemde, haksız tahsil edilen 10.000 TL'nin tahsil tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 24.02.2016 harç tarihli dilekçe ile talebini 61.855,06 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti bedeli ve kayıp-kaçak bedeli üzerinden tahsil edilen TRT payı, Enerji fon bedeli ve Belediye Tüketim Vergisi bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18790, Karar No: 2024/10676, Tarih: 02.07.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/18790 E.  ,  2024/10676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/351 E., 2018/346 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine ve lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama konusu 19.02.2017 ve 12.03.2017 tarihli eylemlerde çalındığı kabul edilen toplamda 45 kutu yapıştırıcının piyasa bedeli olarak belirlenen 8.500,00 TL sanıklar tarafından katılana tazmin amaçlı ödenmiş ve sonucunda etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış ise de; dosya kapsamına göre bahse konu 45 kutu yapıştırıcıyı satın alan ve haklarında takipsizlik kararı verilen Yüksel Kesmen ve Taylan Süslü'nün eşyaların suç konusu olduğunu öğrenmeleri üzerine toplam 45 kutu yapıştırıcıyı katılana soruşturma aşamasında teslim ettikleri ve bu şekilde katılanın yargılama konusu eylem nedeniyle bir zararının kalmadığı, buna karşılık sanıklar tarafından suç konusu eşyayı satın alan Yüksel Kesmen ve Taylan Süslü'nün zararının giderilmesi ve sonucuna göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1711, Karar No: 2011/7266, Tarih: 29.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/1711 E.  ,  2011/7266 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/47052

...'ı kasten öldürmekten sanık ..., işbu suça yardımdan sanık ...'nun bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (İSTANBUL) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/06/2009 gün ve 64/301 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Temyiz edenlerin sıfatları ve temyiz dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak temyiz incelemesi, sanık ...’in “kasten öldürme”, sanık ...’ın “öldürmeye yardım” suçlarından verilen hükümler yönünden yapılmıştır.

2-) Dosya kapsamına göre, kardeş olan mağdur ... ve maktul ...’ın, sanık ...’in de yeni açmış olduğu dükkanın bulunduğu bölgeden haraç adı altında para toplamaya çalıştıkları, olay günü önce maktul ..., ardından da mağdur ...’in, sanık ...’in dükkanına gelip kendilerini tanıtarak gözdağı verdikleri, ancak sanık ...’in kendilerine aldırış etmemesi üzerine dükkandan ayrıldıkları, ardından sanık ...’in, kendisini ziyarete gelen sanık ...’la birlikte ortak arkadaşları tanık ...’ın dükkanına uğradıkları, burada mağdur ... ve maktul ...’ın tanık ...’ı tehdit eder vaziyette görmeleriyle birlikte müdahale etmek istedikleri sırada, mağdur ...’in sanığı darp ettiği, ardından tabancasını çektiği, akabinde sanıkların kaçmaya, maktul ...’ın bıçakla sanıkları kovalamaya başladığı, sanık ...’in de elinde bıçak olduğu, tabancasının arızalı olduğunu fark eden mağdur ...’in de yanında taşımış olduğu bıçağı çekerek bu kovalamacaya katıldığı, olay yerinde bir araya gelen taraflardan mağdur ... ve maktul ...’ın bıçaklarla sanık ...’in üzerine yürüdükleri sırada, sanık ...’ın eline geçirdiği tahta bir sopayla mağdur ...’in eline vurarak bıçağını düşürdüğü, sanık ... ve maktul ...’ın da ellerinde bıçaklarla karşılık olarak kavgaya giriştikleri, bu kavga sırasında da sanık ...’in maktul ...’ın sol boyun, göbek ve sağ uyluk bölgelerinden bıçakladığı, maktulün büyük damar yırtılması ve karaciğer yaralanması sonucu öldüğü, sanık ...’in yaralanmasının ise sol el bileğinde basit bir sıyrıktan ibaret olduğu olayda,

Maktulden sanığa yönelen haksız saldırının defedilmesi sırasında, sanığın o andaki hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı olmayacak şekilde silah ve güç kullanarak fiilini işlediği anlaşılmakla; Mahkemenin, sanık ...’in kasten öldürme suçunu haksız tahrik altında işlediğini kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, fiilin meşru savunma sınırlarında işlendiğine yönelik bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2-A. Sanık ...’in “kasten öldürme” suçu yönünden,

Maktulden sanığa yönelen haksız saldırının defedilmesi sırasında, sanığın o andaki hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı olmayacak şekilde silah ve güç kullanarak fiilini işlediği anlaşılmakla; Mahkemenin, sanık ...’in kasten öldürme suçunu haksız tahrik altında işlediğini kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, fiilin meşru savunma sınırlarında işlendiğine yönelik bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2-A. Sanık ...’in “kasten öldürme” suçu yönünden,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşave soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin meşru savunmaya; müdahil vekilinin kararın hukuka uygun olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

B. Sanık ... yönünden,

Sanığın, sanık ...’in işlediği kasten öldürme suçuna “yardım eden” sıfatıyla katıldığına dair her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı deliller bulunmadığından, beraatına karar verilmesi yerine, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan, hükmün, farklı gerekçeyle tebliğnamdeki düşünce gibi BOZULMASINA, 29/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4424, Karar No: 2010/2163, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4424 E.  ,  2010/2163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan (1) adet yaka form makinesi aldığını, makinenin kurulduğu günden itibaren yatak kızağı ve cift baskısının çalışmadığını ve yaka uçlarını düzgün çıkarmadığını, bu hususun davalıya ihbar edildiğini, davalının sorunu çözeceği ve makineyi değiştireceğini söylemesine rağmen değiştirmediğini, son olarak makinenin değiştirileceği söylenmesi üzerine makinenin müvekkiline 11.3.2006 tarihinde davalıya iade edildiğini, davalının 1.6.2006 tarihli ihtarıyla garanti süresinin 29.2.2006’da dolduğu, bu nedenle tamir için 1.050.-YTL. aldığını, makinenin halen davalıda olduğunu belirterek ayıplı makine ile ayıplı olmayan makine arasındaki değer farkının ve müvekkilinin ayıplı makine dolayısıyla uğradığı iş gücü ve hatalı üretimden doğan zararların tespiti ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, makinenin 18.2.2009 tarihinde satışının yapıldığını ve çalışır vaziyette davacıya teslim edildiğini, makinenin garanti süresinin dolduğu 19.2.2006 tarihinden sonra müvekkiline gönderildiğini, yapılan kontrollerde arızanın kullanın hatasından kaynaklandığının anlaşıldığını, bu durum da garanti kapsamında olmadığını, müvekkilince makinenin değiştirilmesinin taahhüt edilmediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre dava konusu makinenin ayıplı olduğu ve bu ayıp nedeniyle makinede 2000 YTL. değer kaybı bulunduğu, ticari satışlarda teslimden itibaren 2 ya da 8 günlük sürelerde ayıp ihbarının yapılması ve (6) ay içinde dava açılması gerekmekle birlikte davalının zamanaşımı savunmasında bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne, 2000.-YTL.nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5891, Karar No: 2013/4926, Tarih: 13.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5891 E.  ,  2013/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....02.2012 tarih ve 2011/110-2012/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinde meydana gelen hırsızlık sonucunda çok sayıda çekin çalındığını, müvekkilinin hamili olduğu bir kısım çeklerin de davalının elinde olduğunun belirlendiğini ileri sürerek, davalı şirket uhdesinde bulunan çeklerin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafça takip edilmeyen davanın işlemden kaldırılmasına ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili tarafından ....02.2012 tarihli celse öncesinde mahkemeye hitaben verilen dilekçe ile ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'ndeki duruşma mazeret gösterilerek, duruşmanın bir başka güne ertelenmesi istenmiş, mahkemece davacı vekilinin talebinin reddi ile ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Buna karşın davacı vekili tarafından verilen dilekçe içeriği ile mazeretin yasal şekilde belgelendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davacı vekilinin bir başka mahkemede derdest olan davaya ilişkin olarak duruşmalara katılması hali geçerli bir mazeret olarak kabul edilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6243, Karar No: 2019/672, Tarih: 06.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6243 E.  ,  2019/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; vekil edenlerinin ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 8895 ada, 27 parsel sayılı taşınmazdaki iş hanının 8, 13, 15, 16 ve 36 bağımsız bölümlerin maliki olduklarını, davalı ... ...'in taşınmazın sokak giriş merdiveninin sol tarafındaki 12 nolu bağımsız bölümün önündeki bina girişine gelen yaklaşık 3 m² üçgen boşluğu işgal ederek 12 nolu bağımsız bölüme kattığını, .... kattaki pencereleri yıkarak binanın görüntüsünü bozduğunu ve bağımsız bölüme kattığını, diğer davalı ...'un ise zemin katta bina merdiveninin ... tarafına gelen arka kısmındaki yaklaşık 12 m² WC ve holü işgal ederek ... ocağı yaptığını, söz konusu yeri ...'un diğer davalı ...'den kiraladığını, bu yerin 16 ve 17 numaralı bağımsız bölümlerin arasında kalan ortak alan olduğunu, bu eylemin Kat Mülkiyeti Kanununun ... ve 19. maddelerine aykırı olduğunu belirterek, davalıların davaya konu 27 sayılı parselde kayıtlı taşınmazdaki ortak yerlere yaptıkları müdahalelerinin men'ine, işgal ettikleri yerlerden tahliyelerine, ortak yerlere yaptıkları projeye aykırı her türlü yapının yıkılması ve projeye uygun hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece ..., ..., ... mh. 8895 ada 27 sayılı parselde bulunan işhanındaki 12 numaralı bağımsız bölüm maliki ...'ye ait bağımsız bölümün önündeki 3 m²'lik üçgen boşluğu işgal edip, 12 numaralı bağımsız bölüme kattığı, 12 numaralı bağımsız bölümün eklentisi olan .... kattaki taşınmazda ise iş hanının ön cephesinde bulunan pencere bölümüne ait, pencere altında bulunan duvar kısmını .... kat yer döşemesine kadar indirerek, pencere bölümünü .... kat döşemesine kadar cam çerçeve yaparak, binanın dış cephesine projeye aykırı olarak yapmış olduğu müdahalenin 30 gün içerisinde eski hale, projeye uygun hale getirmesine,

Davalı ...'un zemin katta, iş hanı girişinin arka kısmında, merdivenin arka kısmında, iş hanının ortak kullanımında olan 16-17 bağımsız bölümler arasında kalan WC ve holü işgal ederek ... ocağı yaptığı anlaşıldığından, davalı ...'un işgalini 30 gün içerisinde kaldırılmasına, müdahalesinin önlenmesine, 30 gün içerisinde eski hale getirmediği takdirde mevcut yerden tahliyesine, kararın infazında 24/02/2016 tarihli bilirkişi raporunun esas alınmasına, karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/02/2019 günü oy birliği ile karar verildi.