muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12478, Karar No: 2010/7549, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12478 E.  ,  2010/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 26.12.2007

Nosu : 263-334

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının müvekkilinin imzaladığı 70.000.00.-YTL.lik bonoya dayanarak icra takibine giriştiğini, müvekkilinin davalıya borcunun bulunmadığını, takibin dayanağı bononun, et lokantası sahibi olan müvekkilinin piyasaya borçlarının artması nedeniyle gerçek alacaklıların lokantadaki eşyaları haczettirmesini ve sattırmasını engellemek için davalıya gerçekte borç olmamasına rağmen verildiğini, aynı gün girişilen icra takibinin kesinleştirildiğini ve davalının haciz işlemi neticesinde eşyaların müvekkiline yediemin olarak teslim edildiğini, alacaklı davalı ...'ın vekili tarafından gerçekte böyle bir alacağın bulunmadığına yönelik yazılı belge de verildiğini, davalının haksız olarak satış istediğini ileri sürerek takibin dayanağı bono nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline, % 40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili duruşmada, davacı tarafın icra dosyasında borcu kabul edip takibi kesinleştirdiğini, artık muvazaa iddiasına dayanılamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve davacının delil olarak dayandığı yazılı belge altındaki imzaya davalı tarafça itiraz edilmemesi nedeniyle icra takibinin gerçek borca dayanmadığı, borcun bulunmadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne, icra takibinden dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/202, Karar No: 2011/221, Tarih: 15.11.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/5.MD-202 E.  ,  2011/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname: 2011/147139

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Suç tarihinde Antalya Cumhuriyet savcısı olarak görev yapan sanık M. K.'in, icbar suretiyle irtikap suçuna teşebbüs ettiği iddiasıyla 5237 sayılı TCY’nın 250/1 ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, eylemin yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçunu oluşturduğu kabul edilerek, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını istemeyen sanığın, eylemine uyan 5237 sayılı TCY'nın 255/1, 35, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakkında aynı Yasanın 51 ve 53/5. maddelerinin uygulanmasına ilişkin, Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 13.04.2011 gün ve 6-1 sayılı hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “onama” istemli 06.07.2011 gün ve 147139 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulunun yerleşmiş kararlarında da vurgulandığı üzere, Ceza Genel Kurulunda duruşmalı inceleme yapılacağına ilişkin bir yasa kuralı bulunmadığından, 1412 sayılı CYUY’nın, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 318. maddesi uyarınca sanığın duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verildikten sonra, dosya üzerinde yapılan incelemede:

Sanığın, yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçundan mahkûmiyetine karar verilen somut olayda, Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın atılı suçu işleyip işlemediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Halen Erzurum Cumhuriyet savcısı olan sanık M.K.’in suç tarihinde Antalya Cumhuriyet savcısı olarak görev yaptığı,

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2007 ve 13.11.2008 tarihli iş bölümü çizelgelerine göre sanık M. K.'in Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin tek numaralı dosyalarının duruşmalarında iddia makamını temsil etmek, duruşmasız işlerde yazılı görüş bildirmek, 5. İcra Müdürlüğünün yıllık ve ara denetimlerini yapmak ve.....Noterliğin yıllık ve ara denetimlerini yapmakla görevlendirildiği,

Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2009 gün ve 2008/534 esas, 2009/881 karar sayılı dosyasının incelenmesinden; sanıklar F.K.ve K.E.'in Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 21.08.2008 tarihinde sorguları yapılarak resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle tutuklandıkları, haklarında Antalya C.Başsavcılığının 05.09.2008 gün ve 15064-8827 sayılı iddianamesi ile suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi ve sahtecilik suçlarından 5237 sayılı TCY'nın 165/1. maddesi uyarınca (5 kez), 204/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca da (6 kez) cezalandırılması için Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılarak, Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1786 nolu çift numaralı esasına kaydedildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 03.11.2008 gün ve 373 sayılı kararı ile 5. Asliye Ceza Mahkemesinin çift numaralı dosyalarının Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesine devredildiği, Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2008 günlü celsesinde bazı suçlar açısından kuvvetli suç şüphesinin ortadan kalkması gerekçe gösterilerek Hakim H.S.tarafından sanık K. E.’in tahliyesine, diğer sanık F. K.’ın ise tutukluluk halinin devamına karar verildiği, sanık F.müdafii Av. S. U.'nun 08.05.2009 havale tarihli dilekçesi ile aynı sevk maddelerinden yargılanan sanıklardan birinin tahliye edilip diğerinin tutuklu kalmasının adalet duygusunu rencide edeceğinden bahisle tahliye talebinde bulunduğu, ancak 15.05.2005 tarihli celsede bu talebin reddedildiği, diğer sanık K. E..’in tanık A.A..ün beyanları da dikkate alınarak isnat edilen suçlarla ilgili olarak kuvvetli suç şüphesi oluştuğundan yeniden tutuklanmasına karar verildiği, sanık F. müdafii Av. S.U.’nun 02.07.2009 havale tarihli dilekçesi ile bir takım rüşvet iddiaları nedeniyle adalete olan güvenin sarsıldığını söyleyerek tahliye talebinde bulunduğu, 07.07.2009 tarihli celsede mahkeme Hakimi H. S.'in, başka bir kamu görevlisinin adının da geçtiği, hakime yönelik rüşvet söylentisini duyduğunu ve durumu soruşturma makamına bildirdiğini ve kendisinin de bu iddia ile ilgili olarak tanık sıfatıyla dinlendiğinden bahisle davadan çekildiği, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.07.2009 gün ve 2009/959 Değişik İş sayılı kararı ile çekilme talebi kabul edilerek, yargılamanın Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesi hakimi tarafından sürdürülmesine karar verildiği, Mahkemenin 17.07.2009 gün ve 2008/534 esas, 2009/881 sayılı kararı ile sanıklar hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından açılan davaların tefriki ile ayrı bir esasa kaydına, sahtecilik suçundan açılan davalar yönünden ise 5237 sayılı TCY'nın 204/1, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis (6 kez) cezası ile cezalandırılmalarına ve sanıkların tutukluluk hallerinin devamına karar verildiği, dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.10.2010 gün ve 4264/11842 sayılı kararı ile sanık F. hakkında sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinden beşinin onanmasına, birinin de bozulmasına karar verildiği,

Antalya C.Başsavcılığınca 30.12.2008 tarihinde katılan E.K.'ın, Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan eşi F.K.’la görüşmesine izin verildiği,

Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun ziyaretçi defterine göre katılan E. K.'ın tutuklu bulunan eşi F. K.’ı 30.12.2008 tarihinde ziyaret ettiği,

Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.06.2009 gün ve 2009/26 değişik iş sayılı kararına istinaden Telekomünikasyon İletişim Başkanlığından gelen iletişimin tespiti (HTS) kayıtlarına göre 15.12.2008 ile 23.01.2009 tarihleri arasında M.K.. adına kayıtlı . . nolu numaradan E.K.ın kullandığı ..nolu numaranın (14) kez, aynı kişi adına kayıtlı .. nolu numaradan .. nolu numaranın (2) kez,.. nolu numaradan ..nolu numaranın bir kez arandığı, . nolu numarada. nolu numaraya (18), ..nolu numaradan . nolu numaraya (23).. nolu numaradan ..nolu numaraya (46), .nolu numaraya da (24) kez mesaj gönderildiği, . . nolu numaradan ..nolu numaranın 26.03.2009 tarihinde (1) kez arandığı,

Anlaşılmaktadır.

Katılan 02.06.2009 tarihli müfettiş anlatımında özetle; Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/534 esas sayılı dosyasında resmi evrakta sahtecilik suçundan tutuklu bulunan eşi F.K.'ın Antalya'da ...servisi işlettiğini, yaklaşık 10 ay önce tutuklandığını, işletmenin başına kendisinin geçtiğini, aracının bakımı için servise ve daha sonra odasına gelen M. K.'le o zaman tanıştığını, eşinin tutuklu olduğunu söylediğinde sanığın interneti açıp bazı kanun maddelerini gösterip cezasının ne kadar olduğunu söylediğini, İstanbul'dan tuttukları avukatın duruşmalara katılmayı ihmal etmesi üzerine kendisine telefon edip ne yapmaları gerektiğini sorduğunu, işyerine gelebileceğini söylediğini ve iş çıkışı servise geldiğini, duruşma dosyalarına bir kısım belgeleri koymasını öğütleyerek M.A. K. isimli bir avukata yönlendirdiğini, daha sonra bu kişiyi avukat olarak tutmadığını, hatırlayabildiği kadarıyla 2009 yılı Ocak ayının başlarında evde bulunduğu bir sırada sanık savcının kendisini tekrar arayarak buluşmak istediğini, hamileliğinin son zamanları olduğu için fazla dışarı çıkamadığını, daha sonra babasının çalıştığı taksi durağında buluşabileceğini söylediğini, babasının aracıyla taksi durağına geldiğini, aynı zamanda arabasıyla durağa gelen sanığın arabasına bindiğini, durakta çalışan diğer taksicilerin de bu durumu gördüklerini, sanığın araca babasının binmesine izin vermediğini, araçta kendisine yardımcı olabileceğini ve çocuğunun babasız doğmasını istemediğini söylediğini, bu olaydan yaklaşık bir hafta sonra tekrar telefon açarak Değirmen isimli cafeye gelmesini istediğini, babasıyla gittiğini, sanığın da arabasıyla gelerek bir masaya oturduklarını, babasını başka bir masaya gönderip 100.000 TL istediğini, para karşılığında eşinin tahliyesini sağlayabileceğini ifade ettiğini, cevaben tek başına karar veremeyeceğini söyleyip, “kocama danışmam lazım” diye cevap verdiğini, sanığın kocasıyla görüşünü sağlamak için yanında cezaevi savcısını arayarak görüşme için izin almak istediğini, ancak savcının cezaevinde bulunması sebebiyle görüşemediğini, bunun üzerine “yarın bizzat kendin savcıdan izin al git görüş” dediğini, ertesi gün adliyeye gelip cezaevi savcısından bizzat yazılı izin alarak cezaevindeki eşiyle görüşmeye gittiğini, eşine sanıkla konuştuklarını aktardığını, eşinin bu teklifi kabul etmediğini, kendisine kalsa parayı ödemek istediğini, hatta sanığın aynı gün kendisine çek defteri olup olmadığını sorduğunu mevcut olduğunu söyleyince “çek de olur” dediğini, eşine “çek verelim” diye de söylediğini, ancak cezaevi idaresi izin vermediği için çekleri imzalatamadığını, eğer imzalatabilseydi çekleri vereceğini, yaklaşık bir ay kadar sonra telefonla yeniden aradığını, sağlığını sorup tekrar buluşmak istediğini, yeniden babasının taksi durağında buluştuklarını, yine araca babasını bindirmediğini ve bu kez de 100

.000 Euro karşılığında yardımcı olabileceğini söylediğini, neden parayı artırdığını sorduğunda; cevaben eşinin cezasının çok olduğunu 15 ile 42 yıl arasında hapis cezası alabileceğini söylediğini, 100.000 Euro parası bulunmadığını ve ödeyemeyeceğini söyleyip arabadan indiğini, bu olaydan sonra kendisine “hallettim” şeklinde mesaj çektiğini, “neyi hallettiniz” diye karşılık verince “daha önce dediğiniz gibi” şeklinde cevap yazdığını, bu mesajlardan sonra uzunca bir süre görüşmediklerini, Nisan ayı gibi tekrar aradığını, yurt dışında olduğundan arayamadığını söyleyip doğum yapıp yapmadığını ve yardım edebileceği bir şey olup olmadığını sorduğunu, bir daha görüşmediklerini, sanığı anlattığı şekilde tanıdığını, kendisiyle bir husumeti bulunmadığını, konuşmaları sırasında sanığın “konuştuklarımızı kimseye hatta babana bile anlatma” diye uyardığını, kendisine parayı ne için istediğini sorduğunda cevap vermediğini, “hâkime mi vereceksin” dediğinde de hiçbir cevap vermediğini belirtmiş,

12.06.2009 tarihli ek beyanında; sanığın “nakit yerine çek de olur” demesi üzerine görüş günü olmayan bir kış gününde Ceza İnfaz Kurumundan sorumlu Cumhuriyet savcısından almış olduğu izin kağıdıyla eşini ziyarete gittiğini, durumu eşine anlattığını, onun da cezaevi idaresine çek imzalama hususunda dilekçe yazdığını, bu dilekçede eşinin neden belirtmeden çek imzalamak istediğini bildirdiğini, cezaevi idaresinin eşinin çek imzalamasının mümkün olmadığını bildirmesi üzerine çekleri imzalatamadığını, sanık tarafından mesajların çekildiği 0 552 4606868 nolu telefonun eşinin ortağı bulunduğu Kanlıca İnşaat adlı şirket adına kayıtlı olduğunu, bu numarayı eşi cezaevine girdikten sonra 5-6 ay süreyle kullandığını, sözü edilen mesajların da bu numaraya çekildiğini dile getirmiş,

Yargılama aşamasında talimatla alınan beyanında benzer anlatımlarda bulunarak sanıktan şikayetçi olmuştur.

Yargılama aşamasında talimatla alınan beyanında benzer anlatımlarda bulunarak sanıktan şikayetçi olmuştur.

Tanık O. V.aşamalarda özetle; 2001 yılından bu yana Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı görevini yürütmekte olduğunu, 10. Asliye Ceza Mahkemesi Hâkimi H.. S..in bir gün odasına gelerek, bir konudan rahatsız olduğunu ve endişe duyduğunu söylemesi üzerine, anlatmasını istediğinde, kendi mahkemesinde görülmekte olan ve iki sanığın tutuklu olduğu bir dosyada, sanıklardan birini delil durumuna göre tahliye ettiğini, F. K. adındaki diğer sanığın ise tutukluluğunun devamına karar verdiğini, bu karardan sonra Cumhuriyet savcısı M.K.'in odasına gelerek bir konuda görüşmek istediğini bildirdiğini, sanıklardan birinin tahliye olduğunu, diğer sanığın tahliye edilmemesinin sıkıntı oluşturabileceğini, ayrıca F. K. adındaki sanığın bir Yargıtay Üyesinin yakını olduğunu, kısaca bu sanığın tahliyesi yönünde tavassutta bulunduğunu, kendisinin de dosyanın delil durumunu kendisine izah ettiğini, ayrıca Av. S. U.'nun vekalet alıp duruşmaya çıktığı bir celsede mahkemeyi zan altında bırakıcı bir kısım ifadeler kullandığını, tahliye hususunda çok ısrarcı davrandığını, duruşmadan sonra Av. S.'in kendisine gelerek savcı M. K.in tahliye karşılığında tutuklu sanık F.K.'ın eşi E. K.'dan önce 100.000 TL sonra da 100.000 Euro istediğini, para verilmediği için tahliye edilmediği düşüncesine kapılmalarından dolayı gerek müvekkilinin gerek eşinin gerekse kendisinin endişeye kapıldığını söylediğini, kendisinin de H.beye hitaben “avukatla ve . hanımla görüşürüm, beyanlarına göre gereğini yaparız, siz hiçbir şey olmamış gibi işinize devam edin” dediğini, daha sonra Av. S.beyi aradığını, odasına geldiğini, Hâkim H.S.'in anlattığı hususları doğruladığını, ayrıca savcı M. beyin telefonundan çekilen bir kısım mesaj kayıtlarının da E.K.'ın kullandığı telefonda kayıtlı olduğunu söylediğini, daha sonra Avukat S.'in kendisini arayarak “müvekkilim E..hanımı göndereyim mi” diye sorduğunu, bunun üzerine E.hanım ve babasının geldiğini, odasında E. ile görüştüğünü, E. hanımın özetle; eşinin tutuklu bulunduğu dosyada tahliye karşılığında savcı M. K.'in önce 100.000 TL sonra 100.000 Euro istediğini, birkaç defa yüz yüze görüştüğünü, telefonuna mesajlar attığını, ödemenin çekle de yapılabileceğini söylemesi üzerine çek imzalatmak için cezaevine gittiğini, eşinin çeki imzalamayı kabul etmediğini, bu nedenle ödemenin yapılamadığını söylediğini, bu konuşma üzerine Hâkim H. Ş.n kendisine intikal ettirdiği hususun doğrulandığı düşüncesiyle E. attığını, ödemenin çekle de yapılabileceğini söylemesi üzerine çek imzalatmak için cezaevine gittiğini, eşinin çeki imzalamayı kabul etmediğini, bu nedenle ödemenin yapılamadığını söylediğini, bu konuşma üzerine Hâkim H.Ş.'in kendisine intikal ettirdiği hususun Hanım'ı şikâyetini dile getirmesi için Antalya Mahkemelerini denetleyen teftiş heyetinin grup başkanı Başmüfettiş M.Y.'a yönlendirdiğini beyan etmiştir.

Tanık H.S.aşamalarda özetle; Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesi hakimi olduğunu, mahkemesinde resmî belgede sahtecilik suçundan derdest bulunan 2008/534 esas sayılı bir dosya bulunduğunu, sanıkları F.K.ve K.E..'in 18.08.2008 tarihinde gözaltına alınıp 21.08.2008 tarihinde tutuklandıklarını, sanıklar hakkında 08.09.2008'de 1/2 yetki ile bakmakta olduğu 5. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığını, sonrasında yeni açılan mahkemelere dosyaların bölüştürülmesiyle dosyanın 10. Asliye Ceza Mahkemesine tevzi edildiğini, sanık F.K.'ın sürekli tutuklu kaldığını, diğer sanık K. E.in ise 03.12.2008 tarihine kadar tutuklu kaldığını, bu tarihte tahliye ettiğini, bu sanığı 15.05.2009 tarihinde dinlenen tanık beyanı tüm dosya kapsamı, dosyanın gelişimi, kuvvetli suç şüphesi oluşması, sanığın kaçacağı yönünde şüphe oluşması nedeniyle tekrar tutukladığını, hâlen ikisinin de tutuklu olduğunu, dosyanın seyri aşamasında sanık F. K.'ın vekillerinin sürekli değiştiğini, müdafii olan Av. S. U.'nun 08.05.2009 tarihinde tahliye istemini içeren bir dilekçe getirmesi üzerine, havale ederek üzerine duruşması yakın olduğundan, duruşmada değerlendirilmesi notunu düştüğünü, ilgili avukatın ayrıca “dilekçemi izah etmek istiyorum” demesi üzerine kendisini oturttuğunu, sorması üzerine diğer sanık K.E.hakkında da aynı suçlar nedeniyle dava olduğu hâlde bu sanığın birilerine menfaat sağladığından dolayı serbest bırakıldığını, müvekkilinin ise birilerine menfaat temin etmediği için tutukluluğunun devam ettiği çağrışımını akla getiren sözler sarf ettiğini, ayrıca bu yönde bir dedikodu yayıldığını söylediğini, bu konuşmada savcı M.K.'in adının geçmediği gibi her hangi bir meslektaştan da söz edilmediğini, kendisinin de bu avukata her hâkim hakkında “yerli yersiz dedikodular çıkarılır, tahliye ve tutukluluğun devamı kararlarının gerekçesi dosyada yazılıdır” diye karşılık vererek odasından çıkmaya davet ettiğini, 15.05.2009 günlü duruşmada daha önce tahliye olan sanık K.E.'i tutukladıktan birkaç gün sonra konuşmak için Av. S. beyin tekrar odasına geldiğini, kendisinin ise konuşmak istemediğini bildirmesi üzerine, cevaben “ancak işin içerisinde savcı var” deyince, dinleme ihtiyacı duyduğunu, Av. S.'in beyanında, sanık F.'un tahliyesinin sağlanması için onun yakınlarıyla görüşen M.K.in tahliyeyi sağlamak için pazarlığın önce 200.000 Eurodan başladığı 100.000 Euroya anlaşıldığını, savcı M.. Kızılateş'in kendilerine “hâkim villa yaptırıyor para da kendisine değil bu villayı yapan müteahhite verilecek” diye söylediğini, böylece müteahhidin başkaca bir para almadan tapuyu devredeceğini beyan ettiğini söylediğini, hatta bu tarihten bir buçuk ay kadar öncesi yani 16.04.2009 tarihli duruşmadan birkaç gün kadar önce Nisan ayının 13-14' ü gibi savcı M.K.'in 2008/534 sayılı dosya ile ilgili olarak odasına gelerek, “sanık F. K

.000 Eurodan başladığı 100.000 Euroya anlaşıldığını, savcı M.. Kızılateş'in kendilerine “hâkim villa yaptırıyor para da kendisine değil bu villayı yapan müteahhite verilecek” diye söylediğini, böylece müteahhidin başkaca bir para almadan tapuyu devredeceğini beyan ettiğini söylediğini, hatta bu tarihten bir buçuk ay kadar öncesi yani 16.04.2009 tarihli duruşmadan birkaç gün kadar önce Nisan ayının 13-14' ü gibi savcı M.K.'in 2008/534 sayılı dosya ile ilgili olarak odasına gelerek, “sanık F. K.Yargıtay'da ağabeylerimizin tanıdığıymış, diğeri tahliye oldu, bu niye tahliye olmadı” diye soruyorlar dediğini, kendisinin de cevaben “böyle bir adamı tahliye etmem mümkün değil, adam hırsız, kimi tanırsa tanısın, kim araya girerse girsin bildiğimden şaşmam” diye cevap verdiğini, bunun üzerine savcı beyin, “ağabeylerimiz soruyorlar” dediğini, başkaca bir şey söylemeden odasından gittiğini, bu olaylar yaşandıktan sonra Avukat S.beyin beyanlarının doğruluğuna kanaat getirerek Başsavcı O.V.'na durumu aktardığını, onunda bu durumu Başmüfettiş M. Y.'a bildirdiğini dile getirmiştir.

Tanık S. U. aşamalarda özetle; 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/534 esas sayılı dosyasında hâlen tutuklu olan sanık F. K.'ın vekilliğini yapmakta olduğunu, F.'la aynı sitede oturduklarını, eşi E.'nın 2009 yılı Nisan ayının sonu gibi gelerek F.'un durumunu anlattığını, avukat olarak gerekeni yapacağını söylediğini, vekalet alarak 14.05.2009 tarihli duruşmaya vekil olarak katıldığını, bu duruşmadan sonra E.hanımın kendisine gelerek savcı M. K.'in kendisinden eşinin tahliyesi karşılığında önce 100.000 TL daha sonra da 100.000 Euro talep ettiğini, ayrıca savcı M. beyin “ben Hâkim H.beyi tanıyorum, bu işi hallederim” dediğini, Hâkim H..beyin ismi geçtiği için 14.05.2009 tarihli duruşmadan sonra H.beyin odasına giderek durumu kendisine anlattığını, cevaben Başsavcı beye ileteceğini söylediğini, daha sonra Başsavcı O.V.'nun araması üzerine adliyeye giderek kendisiyle görüştüğünü, bu görüşmeden sonra E.hanım ve babasını Başsavcı beye götürdüğünü, görüşmelerine katılmadığını, daha sonra Başsavcının da durumu Başmüfettiş M. beye ileteceğini söylediğini, savcı M.beyin tahliye karşılığı rüşvet talep ettiği tarihi E. hanımın kendisine söylemediğini, ancak vekalet aldığı tarihten önceki bir tarihte olduğunu, ayrıca E.hanımın ödemenin çekle de yapılabileceği, rüşvet talep etme aşamasında savcı M. beyin kendisine bir kısım cep telefonu mesajları da çektiğini de söylediğini belirtmiştir.

Katılanın babası olan tanık M.A.aşamalarda özetle; damadının tutuklanmasından sonra kızıyla birlikte kaldıklarını, damadı tutuklandıktan bir süre sonra kızının işyerinde tanıştığı savcı M.K.'in yardım amacıyla kızıyla konuşmak istediğini, kızının da çalıştığı taksi durağında buluşabileceğini söyleyince bir gün savcı beyin taksi durağına geldiğini, durağın karşısına arabasını park ettiğini, kızının arabaya bindiğini, kendisini araca bindirmediğini, bunu duraktaki diğer şoförlerin de gördüğünü, arkadaşlarının kendisine yalnız bindiği araç içinde kızının kiminle konuştuğunu sorunca, cevaben “savcıymış” dediğini, sonra kızına ne konuştuklarını sorunca, o da yardım etmek isteğini söylediğini, bu olaydan yaklaşık bir hafta veya on gün sonra kızının kendisini arayıp savcı M.'nın tekrar kendisiyle buluşarak konuşmak istediğini iletmesi üzerine, Değirmen kafede buluşmak üzere sözleştiklerini söylediğini, buluşma günü birlikte Değirmen kafeye gittiklerini, otururken savcı beyin geldiğini, kızıyla başka bir masaya geçerek konuştuklarını, konuşma bitip savcı ayrılınca kızına ne konuştuklarını sorduğunda, savcı M.'nın yardım etme ve tahliyeyi sağlama karşılığında 100.000 TL istediğini ilettiğini, ne yapacağını sorduğunda kocasına soracağını, kızının bu nedenle ertesi gün cezaevine gittiğini, kocası kabul etmeyince para verilmediğini, bundan bir süre sonra savcının E..'yla tekrar buluşmak isteği üzerine bu kez de taksi durağının karşısında araba içinde buluştuklarını, bu sefer savcının tahliyeyi sağlamak için 100.000 Euro istediğini, kızının da bu kadar parası olmadığını söylediğini, her iki buluşmada da konuşmaları bizzat duymadığını, konuşulanları kızının kendisine aktardığını söylemiştir.