muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1772, Karar No: 2014/4779, Tarih: 07.07.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1772 E.  ,  2014/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :17.09.2013

Numarası :2012/365-2013/496

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-birleşen dosya davalısı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı birleşen dosya davalısı vekili Avukat T. A. ile davalı-birleşen dosya davacısı vekili Avukat Y.İ., Av. E. B. geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup yüklenici tarafından açılan davada ödemelere esas alınan zemin klasının sahaya uygun olmadığı iddia edilerek zemin klas farkından kaynaklanan eksik ödeme nedeniyle 8.113,08 TL, 2001/2862 sayılı fiyat farkı kararnamesinden kaynaklanan fiyat farkları nedeniyle de 311.886,92 TL olmak üzere toplam 320.000,00 TL alacağın 3 nolu hakedişin tanzim edildiği 01.04.2002 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsili; iş sahibi tarafından açılan davada da itiraz edilmeksizin kesinleşen Ankara 4. İcra Müdürlüğü'nün 2005/5563 sayılı takip dosyasından dolayı davalı yükleniciye borçlu olunmadığının tespiti ile takibin iptâli ve %40'dan aşağı olmamak üzere tazminatın tahsili istenmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda asıl davada davanın kısmen kabulüne, 112.801,46 TL fiyat farkı alacağının 25.10.2002 dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine, birleşen davada davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya 157.859,50 TL borçlu olmadığının tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre davacı ve karşı davalı yüklenicinin tüm, davalı ve karşı davacı iş sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre davacı ve karşı davalı yüklenicinin tüm, davalı ve karşı davacı iş sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalı yüklenici tarafından davalı-karşı davacı iş sahibi aleyhine Ankara 4. İcra Müdürlüğü'nün 2005/5563 sayılı dosyasıyla girişilen icra takibinde 770.229,00 TL asıl alacak ile 28.755,00 TL 13.05.2005-14.06.2005 tarihleri arası işlemiş faiz olmak üzere toplam 798.984,00 TL alacağın tahsili istenmiş, süresinde itiraz edilmediğinden takip kesinleşmiş, açılan menfi tespit davasında dava kısmen kabul edilerek 157.859,50 TL alacak yönünden borçlu bulunulmadığının tespitine karar verilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 16.12.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda davacı-karşı davalı yüklenicinin taş duvar imalâtından bakiye alacağı 570.848,23 TL olarak saptanmıştır. İcra takibinde taş duvar imalâtından kaynaklanan bakiye asıl alacak 770.229,00 TL olarak gösterildiğinden, bu miktardan yüklenicinin bilirkişi raporuyla saptanan bakiye alacağı 570.848,23 TL düşüldüğünde, davalı-karşı davacının borçlu olmadığı asıl alacak miktarı 199.380,77 TL olmaktadır. Mahkemece bu miktar asıl alacak yönünden borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken icra takibinde asıl alacak olarak 728.707,73 TL talep edilmiş gibi hesaplamada hata yapılarak 157.859,50 TL yönünden borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yine, icra takibinde 13.05.2005 temerrüt tarihiyle 14.06.2005 takip tarihi arasındaki dönem için 28.755,00 TL işlemiş faiz alacağı talep edilmiş, mahkemece davalı-karşı davacı iş sahibinin faiz alacağı yönünden borçlu olup olmadığı konusunda bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır.

Yine, icra takibinde 13.05.2005 temerrüt tarihiyle 14.06.2005 takip tarihi arasındaki dönem için 28.755,00 TL işlemiş faiz alacağı talep edilmiş, mahkemece davalı-karşı davacı iş sahibinin faiz alacağı yönünden borçlu olup olmadığı konusunda bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır.

Dosya kapsamından davacı-karşı davalı yüklenici tarafından davalı-karşı davacı iş sahibine Ankara 38. Noterliği'nden 04.05.2005 tarih 13194 yevmiye nolu ihtarname keşide edilerek taş duvar imalâtından kaynaklanan bakiye 770.229,00 TL alacağın 7 gün içinde ödenmesinin istendiği, davalı-karşı davacı kooperatif tarafından keşide edilen Ankara 36. Noterliği'nin 13.05.2005 tarih, 08609 yevmiye nolu cevabi ihtarnamesi ile alacağın kabul edilmediği, cevabi ihtarnamenin düzenlendiği 13.05.2005 tarihinde davalı-karşı davacı iş sahibinin temerrüde düştüğü anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacı-karşı davalı yüklenici 13.05.2005 temerrüt tarihinden itibaren alacağına faiz talep etmekte haklıdır. Ancak, mahkemece icra takibindeki faiz alacağı denetlenmemiş, bu yönden bir inceleme yapılmamıştır. O halde mahkemece aynı bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak davacı-karşı davalı yüklenicinin 13.05.2005 temerrüt tarihi ile 14.06.2005 icra takip tarihi arasındaki dönem için hakettiği faiz alacağı belirlenmeli, sonucuna göre bu kalem alacakla ilgili olarak da hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı-karşı davalı yüklenicinin tüm, davalı-karşı davacı iş sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-karşı davalı yükleniciden alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı-karşı davacı iş sahibi kooperatife verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı birleşen dosya davalısına geri verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına geri verilmesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 07.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15322, Karar No: 2010/9927, Tarih: 06.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15322 E.  ,  2010/9927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gençlik ve Spor Genel Müd vekili avukat ... ile ... Spor Kulubü Derneği vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.7.2009 gün ve 25-555 sayılı hükmün dava davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... davacı tarafından gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen; ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2006/501 esas sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden celbedilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 6.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3478, Karar No: 2017/9841, Tarih: 28.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3478 E.  ,  2017/9841 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 69.649,80 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi, davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince de duruşmasız olarak istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28/11/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı ... ile vekili Avukat ... geldiler. Karşı taraf adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı asıl ile Avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sigortalının sürekli iş görmezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 44.649,80 TL maddi tazminat ile 25.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 01/10/2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacının davalı şirkette mil operatörü olarak çalışırken 01/10/2007 tarihinde elini çalıştığı silindirlere kaptırması neticesinde %42,2 oranında malul kalacak şekilde yaralandığı, olayın gerçekleşmesinde davacının %40 oranında müterafik kusurunun bulunduğu, davacının 03/04/2010 tarihinde emekli olduğu, 17/03/2015 tarihli hesap raporunda emeklilik tarihinin gözetilerek hesap yapıldığı halde 09/07/2015 tarihli hesap raporunda, emeklilik tarihinden sonra da net asgari ücretin fazlası üzerinde hesap yapıldığı, hesaplara esas alınan ilk peşin sermaye değerli gelir ile geçici iş göremezlik ödenekleri arasında da farklılık bulunduğu, mahkemece 09/07/2015 tarihli raporla hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

.../...

.../...

Hükme esas alınan hesap raporunun yönteme uygun olmadığı açıktır. Tazminatın saptanmasında, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve müterafih kusur oranları, ... tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin ve destek görenin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar veya emekli olması emekli olduğu tarihe kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonra veya emekli olmasından sonra bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Davacının yaşlılık almaya hak kazanmış olduğu dikkate alındığında 5510 sayılı yasanın 54. maddesine göre “ Hem malullük hem de yaşlılık sigortasından aylık bağlanmasına hak kazanan sigortalıya, bu aylıklardan yüksek olanı, aylıklar eşitse yalnız yaşlılık aylığı bağlanır.Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.Birinci fıkradaki sıralamaya göre yapılacak değerlendirmeler sonucunda, bir kişide ikiden fazla gelir veya aylık birleştiği takdirde, bu gelir ve aylıklardan en fazla ödemeye imkân veren iki dosya üzerinden gelir veya aylık bağlanır, diğer dosya veya dosyalardaki gelir ve aylık hakları durum değişikliği veya diğer bir dosyadan gelir veya aylığa hak kazanıldığı tarihe kadar düşer.”

O halde mahkemece yapılacak iş davacının emekli olduğu tarihi gözeterek yapılan 17/03/2015 tarihli hesap raporu esas alınarak, davacının hem malululük hem de yaşlıık sigortasından gelir bağlanması nedeniyle 5510 sayılı Kanun 54.maddesi gereğince kurumdan gelirlerin birleştiği tarihe kadar davacıya yapılmış olan fiili ödemeler ile bu tarih itibariyle hesap edilen ilk peşin sermaye değerinin sorulması, aynı zamanda gecici iş göremezlik ödeneğinin miktarı konusunda çelişkili cevaplar olduğu gözetilerek hesaba esas geçici iş göremezlik ödenediğinin de kurumdan sorularak bu gelirlerin Türk Borçlar Kanunun 55.maddesi kapsamında rücuya kabil kısmını tazminat alacağından mahsup ederek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

3-Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, bilindiği üzere, gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde Hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu açıklamalar ışığında davacı yararına hüküm altına alınan 25.000,00 TL manevi tazminatın az olduğu açıkça belli olmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.480,00TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/8893, Karar No: 2018/5066, Tarih: 28.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8893 E.  ,  2018/5066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarına ilişkin olduğu, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2012 tarih ve 2012/1207 esas sayılı iddianamesinde sanığın sahte ve yanıltıcı belge sunmak suretiyle üzerine atılı suçları işlediği denmesine rağmen iddianamede net bir ifade olmadığından sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan mı yoksa sahte fatura düzenlemek suçundan mı dava açıldığının tam olarak tespit edilememesi karşısında; sanık hakkında “2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığının kabulü halinde, sahte fatura kullanmak suçlarından usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği cihetle; “2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden ''sahte fatura kullanmak" suçlarından mütalaa verilip verilmeyeceği sorulup, verilmediği takdirde davanın düşürülmesine karar verilmesi, “2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından ise Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi, sanık hakkında “2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığının kabulü halinde ise, 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; iddianame ile “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, sanık hakkında “2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından karar verilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26969, Karar No: 2018/3167, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/26969 E.  ,  2018/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/38060, Karar No: 2017/6460, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38060 E.  ,  2017/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7265, Karar No: 2014/1936, Tarih: 28.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/7265 E.  ,  2014/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 31.10.2011 tarihinde meydana gelen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden değerlendirme yapılmamışsa da sanığın 31.10.2011 tarihinde meydana gelen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını gerçekleştirdiğine ilişkin delil bulunmaması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin tartışılmaması, sonuca etkili olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16228, Karar No: 2014/15708, Tarih: 02.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/16228 E.  ,  2014/15708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı T.C. Başbakanlık Gençlik ve Spor Müdürlüğü aralarındaki alacak davasına dair... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 05.06.2012 günlü ve 2010/835 E.-2012/315 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 11.06.2014 günlü ve 2014/3271 E.-2014/9382 K. sayılı ilama karşı taraflarca kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE ve 227.00'şer TL para cezasının düzeltme isteyenlerden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.