muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/895, Karar No: 2024/4966, Tarih: 10.06.2024

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/1376 Esas, 2022/1422 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23162, Karar No: 2013/14797, Tarih: 10.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/23162 E.  ,  2013/14797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

14.12.2010 günlü iddianame ve 07.05.2012 tarihli gerekçeli kararda açıkandığı üzere dava konusu 213 sayılı Vergi Usul Yasasına muhalefet olup tebliğnamenin ise dava konusu yapılmayan resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarıyla ilgili görüş içerdiğinin anlaşılması karşısında, 213 sayılı Vergi Usul Yasasına muhalefet suçuna ilişkin görüş bildirilmesi için ek tebliğname düzenlenmesi, eksikliğin ikmalinden sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5375, Karar No: 2019/17608, Tarih: 08.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5375 E.  ,  2019/17608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3557, Karar No: 2022/2180, Tarih: 15.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/3557 E.  ,  2022/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... yönünden ise kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davalılardan ... hakkında açılan davanın husumet nedeni ile reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın ise kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile davalı idare harçtan muaf olduğundan bahisle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Bağcılar İlçesi, Mahmutbey Mahallesi 308/A parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 15/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/66, Karar No: 2020/9292, Tarih: 10.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/66 E.  ,  2020/9292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve tüm dosya kapsamına göre ve 14.08.2013 tarihli ihbar tutanağı içeriğine göre kolluk görevlilerinin aranarak kasap dükkanına bir bayanın gelerek 100 TL sahte para verdiğini, iş yeri sahibinin parayı kalem ile kontrol ettiğinde paranın sahte olduğunu anlayınca bayanın iş yerinden çıkıp başka bir yere girdiğini, bu iş yerinde de paranın sahte olduğunun anlaşılması üzerine Cumhuriyet Caddesi üzerindeki Şımarık mağazasına girdiğini, bayanın eşgalinin kapalı, genç bir bayan olduğunun, ihbar edildiği, bunun üzerine kolluk görevlilerince yapılan takipte tanımlanan eşgale uyan sanık ...'nın müştekiye ait ... isimli iş yerine girerek yapmış olduğu alış veriş karşılığı bir adet sahte 100 TL vererek karşılığında 90 TL aldığının tespit edildiği ve bunun üzerine sanık ... ile adli sicil kaydında parada sahtecilik suçundan kesinleşmiş mahkumiyeti de bulunan...'ın birlikte yakalandıkları, sanıkların söz konusu alışverişi ve 90 TL para üstü aldığını kabul ettiği ancak paranın sahte olduğunu bilmediğini savundukları olayda; gerçeğin tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi açısından, ihbarın yapıldığı 0535 555 32 00 numaralı hattın ihbar tarihi itibariyle kullanıcısının tespit edilerek ve tutanakta imzası bulunan kamu görevlilerinin usulüne uygun şekilde davet edilerek bilgilerine başvurulması ve gerekirse isimleri geçen işyerlerinin olay tarihindeki çalışanlarının belirlenip dinlendikten sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırmayla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5504, Karar No: 2016/7782, Tarih: 23.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5504 E.  ,  2016/7782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

I- Karı koca olan sanıkların birlikte işlettikleri Çözüm İletişim isimli işyerinde şikayetçi adına ... numaralı hatta ilişkin sahte abonelik sözleşmesi düzenlediklerinden bahisle açılan kamu davasında; suça konu abonelik sözleşmesi ekindeki nüfus cüzdanı örneğinin dosyada bulunmaması sebebiyle nüfus cüzdanındaki fotoğrafın katılana ait olup olmadığının anlaşılamaması, alınan bilirkişi raporunda mukayese esas belgelerin yetersiz olması nedeni ile sanıklar yönünden tam bir beyanda bulunmanın mümkün olmadığının belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sahte nüfus cüzdanı kullanılıp kullanılmadığının tespiti için suça konu abonelik sözleşmesi ekindeki nüfus cüzdanı örneğinin duruşmaya getirtilip fotoğrafın katılana ait olup olmadığı yönünden incelenmesi, abonelik sözleşmesi aslı ile ekindeki nüfus cüzdanı örneği üzerinde bulunan yazıların ve katılan adına atılı imzaların sanıklara ait olup olmadığının tespiti yönünden istiktab suretiyle alınacak yazı ve imza örnekleriyle, suç tarihinden önce resmi kurumlar nezdindeki yazı ve imzalarını taşıyan belge asılları da getirtildikten sonra bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu ... numaralı hatta ilişkin HTS raporları getirtilip bu hatla en çok görüşen kişiler dinlenilerek hattı fiilen kullanan kişi/kişilerin tespiti ile hattın ne şekilde alındığının belirlenmesi sonrasında toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi, suçun sübutu halinde hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanıklara önödeme önerisinde bulunulması suretiyle hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

II- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin gösterilmemiş olması,

II- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7424, Karar No: 2010/4587, Tarih: 23.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/7424 E.  ,  2010/4587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, izin,fazla çalışma ücreti, hafta tatili

ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde dahili davalı Hazine Müsteşarlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi davalı ... hakkında açmış olduğu bu davada tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesini talep etmiş, mahkemece Hazine Müsteşarlığı davaya dahil edilerek, davalı ... yönünden davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine, dahi davalı yönünden kabulüne dair karar verilmiştir.

Tasarruf teşvik ve nema alacaklarından sorumluluk konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli

ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Bununla birlikte, davalı belediyenin tasarruf teşvik kesintisi ile katkı paylarını da içeren borçlarının yeniden yapılandırılması noktasında bir uzlaşmaya gidilip gidilmediği belirlenmeli, şayet böyle bir uzlaşmaya gidilmişse şimdiki gibi Hazine Müsteşarlığının sorumlu olduğuna dair karar verilmeli, böyle bir uzlaşma olmaması durumunda sorumluluğun davalı belediyeye ait olduğu kabul edilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yukarıda sözü edilen kararının ardından Dairemiz kararları bu yönde olup, yerel mahkemece açıklanan ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak

suretiyle davalı işverenin ve Hazine Müsteşarlığının sorumlu olup olamayacağı belirlenmeli, buna göre sonuca gidilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9647, Karar No: 2023/2972, Tarih: 14.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/9647 E.  ,  2023/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/318 E 2016/113 K

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/318 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

1-Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2-Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3-Diğer temyiz sebeplerine ilişkin.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

1-Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2-Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3-Diğer temyiz sebeplerine ilişkin.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü

İddia, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar davaya konu yer olan Alanya Elikesik Mahallesi Arı Kalesi Mevkii içerisinde kalan alanda, 2863 sayılı Yasaya aykırı olarak antik yapılara kayma tehlikesi yaratabilecek şekilde fiziki müdahalede bulunulduğundan bahisle sanıklar hakkında kamu davası açılmış ise de, davaya konu yerin sanık ...'a 10/03/2015 tarihinde satışının yapıldığı, Milli Emlak Müdürlüğünün cevabi yazısından davaya konu yere ilişkin olarak Müze Müdürlüğünün 27/04/2015 tarihli yazısı ile sit alanına çevrildiği, sanık ...'in satın alımında ve sanıkların kullanmaya başlamalarından sonra yapılan sit alanına çevirme işleminin bizzat sanıklara usulünce tebliğinin yapılmadığı, sadece taşınmaz mahallinde ilan yapılmakla yetinildiği, taşınmazların tapu kaydında sit alanı içerisinde kaldığına dair yargılamanın yapıldığı sırada bile herhangi bir şerhin bulunmadığı, taşınmazların bu hali ile başkaca şahıslara satılabileceği satılması halinde yeni edinecek olan maliklerin kayden bu alanın sit olduğuna dair bilgilerinin bulunmayacağı, sanıkların satın alırken her hangi bir şerh bulunmadan satın aldıkları bu yer üzerinde yapmış oldukları fiziki müdahalelerin tamamen kullanıma ilişkin olduğu tarihi eserlere zarar verme ve müdahale kapsamında olmadığı, zaten sanıkların soruşturma başlanıldığı ana kadar alanın sit alanına çevrildiğinden haberlerinin bulunmadığı, üzerlerine atılı fiilde kasıtlarının bulunmadığı anlaşılmakla sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

B. Sanık ... Savunmasında;" Bize burası babamdan kalmıştı burası 2 B alandı. Buranın sit alanı olduğunu bilmiyordum. Burayı kiraya vermek istedik. Kepçe çalıştırdık. Kepçe orayı düzeltti. İşyeri için düzeltirdik. Ama bizi şikayet etmişler. Buranın sit alanı olduğunu bilmiyorduk. Buranın sit alanı olduğuna ilişkin bir tebliğ yapılmadı tapumuz elimizdedir. Burasını biz satın aldık. Devletten 2 B olarak satın aldık. Yani öncesinden zilliyetliği babamızdan dedemizden kalan bir yerdir. Bizim bu yerle ilgili hiçbir şekilde suç işleme kastımız yoktur. Kim neden şikayet etti bilmiyoruz. Biz orayı biraz düzelttik. Kesinlikle tarihi eserlere dokunmadık. Burası bir tepedir kale tepededir. Bizim çalışma yaptığımız yer yolun kenarıdır biz kaleye çıkmadık. Bizim yaptığımız normal bir düzeltme idi. Bunun her hangi bir şekilde tarihi yapıya zarar vermediğini düşündüğümüz için yapmıştık. Taktir mahkemenindir ." şeklinde beyanda bulunmuştur.