muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18121, Karar No: 2018/25703, Tarih: 28.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18121 E.  ,  2018/25703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde 2005 yılında işe girdiğini ve 19.08.2014 tarihine kadar çalıştığını, görevinin acil tıp teknisyeni olduğunu, müvekkilinin 24 saat çalışıp 24 saat dinlenmesi gerekirken davalı işyerinde bunun sürekli ihlal edildiğini, müvekkilinin çalışma koşullarının ağırlaştırılması ve yasal hakkı olan dinlenme hakkının tam ve gerektiği gibi kullandırılmadığından iş sözleşmesini haklı olarak 19.08.2014 tarihinde feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve son aya ait maaş alacağını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliğine ve Sağlık Bakanlığı genelgelerine uygun çalışma saatleri, öğle ara zamanları, dinlenme sürelerine uygun çalıştığını, davacının yıllık izinlerini kullanmadığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, bordrolarda gösterilen ücreti almakta olup bugüne kadar aldığı ücrete ilişkin ihtirazi kayıt dahi ileri sürmediğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, iş şartlarının ağırlaştırıldığının davacı tarafça ispat edilemediğinden bu nedene dayalı feshin haksız olduğu belirtilerek kıdem tazminatı talebinin reddine, diğer taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar her iki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının iş sözleşmesini feshetmesinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı talebinin yerinde olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı, davalı nezdinde acil tıp teknisyeni olarak çalışırken, çalışma şartlarının ağır olması sebebi ile iş sözleşmesine haklı nedenle son verdiğini ileri sürmüş, davalı ise yönetmelik ve genelgelere uygun şekilde çalışma yapıldığını savunmuştur.

Davacı gece nöbetine kaldığında mesainin saat 08.00'de bitmesi gerekirken öğlene kadar çalıştırıldığını iddia etmiş, dinlenen davacı tanıkları da haftada 2 gün nöbete kaldıklarını, nöbet izni kullanmaları gerekirken nöbet bitiminde de normal mesai yaptırıldığını, bu çalışmaların karşılığında serbest zaman kullandırılmadığını açıklamışlardır.

Davacı gece nöbetine kaldığında mesainin saat 08.00'de bitmesi gerekirken öğlene kadar çalıştırıldığını iddia etmiş, dinlenen davacı tanıkları da haftada 2 gün nöbete kaldıklarını, nöbet izni kullanmaları gerekirken nöbet bitiminde de normal mesai yaptırıldığını, bu çalışmaların karşılığında serbest zaman kullandırılmadığını açıklamışlardır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 69.maddesine göre; gece çalışmaları en geç saat 20.00'de başlayarak en erken 06.00'ya kadar geçen ve herhalde en fazla 11 saat süren dönemdir. Aynı maddenin 3.fıkrasında da işçilerin gece çalışmalarının yedi buçuk saati geçemeyeceği düzenlenmiştir. Sözü edilen fıkraya 04.04.2015 tarih ve 6645 sayılı Kanun'un 37.maddesi ile eklenen cümleye göre; "Ancak, turizm, özel güvenlik ve sağlık hizmeti yürütülen işlerde işçinin yazılı onayının alınması şartıyla yedi buçuk saatin üzerinde gece çalışması yaptırılabilir."

Somut olayda, sağlık hizmeti yürütülen işte çalışan davacının hizmet süresi 05.10.2005-19.08.2014 tarihleri arasında olup, bu çalışma dönemi içerisinde 6645 sayılı yasa yürürlükte değildir. Bu durumda yedi buçuk saatlik gece mesai süresine riayet edilmesi zorunluluğu vardır.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 10.maddesi gereğince davalı işverenin, davacı işçiden fazla mesai yapmasını isteme hakkı bulunmaktadır. Davacının nöbet bitiminde çalışmaya devam etmesinin istenmesi, davacıya fazla mesai yaptırılması niteliğinde olup, salt fazla mesai yaptırılması davacıya haklı fesih imkanı tanımaz. Ancak bu çalışmaların karşılığı ücretlerin ödenmemesi söz konusu olur ise davacının iş akdine haklı nedenle son verme hakkı doğar.

Mahkemece, iş şartlarının ağırlaştırıldığının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesi ile davacı feshinin haklı nedene dayandığını ispatlayamadığı belirtilerek kıdem tazminatı reddedilmiş ise de, davacıya yedi buçuk saati aşan çalışmaları için fazla mesai ücreti ödenip ödenmediği veya bu çalışmaların karşılığının serbest zaman olarak kullandırılıp kullandırılmadığı araştırılmalı, şayet fazla mesai ödenmemiş ise yada serbest zaman kullandırılmamışsa, çalışma koşullarının uygun olmaması nedeni ile davacının iş akdine haklı sebeple son verdiği kabul edilerek kıdem tazminatı hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/983, Karar No: 2014/19115, Tarih: 13.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/983 E.  ,  2014/19115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/1662

MAHKEMESİ : Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2010

NUMARASI : 2008/314 (E) ve 2010/40 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Temyiz dışı sanık Ö.. K..'nın aşamalardaki savunmalarında tutarlı bir şekilde ısrarla, suça konu pasaportu diğer sanık A.. K..'tan para karşılığında aldığını, sanık Abdullah'ın Türkiye'den çıkış yaparken kendisi ile birlikte Cilvegözü sınır kapısına kadar geldiğini, Suriye tarafına geçtikten sonra suça konu pasaportu kendisine verdiğini beyan etmesi, dosya kapsamından sanık Ö.. K..'nın 20.12.2006'da Cilvegözü sınır kapısından çıkış yaptığının anlaşılması, sanık M.. A..'ın aşamalardaki birbiriyle çelişen beyanları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sanıklar A.. K.. ile Ö.. K..'nın Cilvegözü sınır kapısından birlikte çıkış yapıp yapmadıkları, sanık M.. A..'a suça konu pasaportun ne zaman düzenlenip verildiğinin, bu sanık tarafından pasaportun kaybedildiğine dair herhangi bir kuruma müracaatta bulunulup bulunulmadığının araştırılarak, temyiz dışı sanık Özgür'ün sanıklardan A.. K..'a suç atması için dosyaya yansıyan bir husumetinin bulunmadığı da nazara alınmak suretiyle sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3881, Karar No: 2015/22738, Tarih: 23.02.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/3881 E.  ,  2015/22738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/64443

MAHKEMESİ : Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2010

NUMARASI : 2009/764 (E) ve 2010/936 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanık müdafinin, Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ndeki duruşması ve Oğuzeli İcra Müdürlüğü'nde yapılacak satış işlemi olduğundan bahisle mesleki mazereti nedeniyle 30.09.2010 tarihli duruşmaya katılamayacağına, duruşmanın başka bir güne talikine ve yeni duruşma günün kendisine tebliğine ilişkin aynı tarihli mazeret dilekçesi verdiği ve dilekçesinin mahkemece duruşmada okunup dosyaya konulduğu anlaşılmakla, talep hakkında bir karar verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/631, Karar No: 2013/9696, Tarih: 28.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/631 E.  ,  2013/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 30/07/2009 tarihli oturumuna ilişkin tutanakta katip imzası eksik ise de, anılan oturumda esaslı bir işlem yapılmadığının anlaşılması karşısında bu husus bozma nedeni olarak yapılmamıştır.

Müsaderesi talep edilen 1 kutu içerisinde 184 adet, cam şişe içinde İran malı, üzerinde "snake oil" yazılı ilaç, göndericisi ... olan bir karton kutu içerisinde 20 adet üzerinde "minoxıdıl", "210 ML Shampoo" şampuan ve 20 adet sıvı üzerinde "minoxıdıl 100 ML" ilaç ile ilgili mahalinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Şikayetçi kurumun davaya katılmasına karar verilmediği halde lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. Maddesi uyarınca, Gümrük İdaresi lehine dilekçe yazım ücretine ilişkin paragrafın hükümden çıkartılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2013 günü sanık ... yönünden oybirliğiyle, sanık ... yönünden ise oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, kaldı ki CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup sanık ... yönünden hükmün bozulması yerine çoğunluğun verdiği düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/19236, Karar No: 2015/14559, Tarih: 10.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19236 E.  ,  2015/14559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 02/09/2014

Numarası : 2013/420-2014/561

Taraf vekilleri kararı temyizden sonra 22.01.2015 tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat ettiklerini bildirmişlerse de davacının vekaletname örneğinde temyizden feragat yetkisi bulunmamaktadır.

Bu nedenle temyizden feragat eden davacı vekilinin varsa temyizden feragat yetkisi içeren vekaletname ya da yetki belgesi örneğinin eklenip tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22204, Karar No: 2015/4778, Tarih: 27.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22204 E.  ,  2015/4778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 107 ada 6 parsel sayılı 111,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü olduğu belirtilerek ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı, çekişmeli taşınmazın köy mezarlığının devamı niteliğindeki boşluk olduğu ve tüm köy halkının ortak kullanımında olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.70 TL temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 27.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32147, Karar No: 2013/39394, Tarih: 10.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32147 E.  ,  2013/39394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2013 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 5.240,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1612, Karar No: 2013/2769, Tarih: 29.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1612 E.  ,  2013/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARŞI TARAF-

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde yargılamanın yenilenmesini isteyen-davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Yargılamanın yenilenmesini isteyen-davacılar, davalı şirket tarafından ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/574 Esas sayılı dava dosyası ile kendilerine karşı tapu iptali ve tescil ile alacak davası açıldığını, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın ... denetiminden geçerek kesinleştiğini, gerek mahkemenin gerekse ...'ın davaya esas yapılan ........2005 tarihli protokolde alacaklı taraf değerlendirmesi yapmadığını, bu durumun gözden kaçtığını, protokolde alacaklı tarafın... olduğunu, mahkemenin alacağı şirket alacağı olarak değerlendirdiğini bu nedenle kararın hatalı olduğunu, bu durumun başka bir dosya incelenirken ....09.2011 tarihinde dikkatlerini çektiğini, süresi içinde dava açıldığını ileri sürerek, yargılamanın iadesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davacıların talebinin hem usul hem de esas yönünden hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; HMK'nın 375. maddesinde yargılamanın yenilenmesinin hangi hallerde istenebileceğinin açıkça sayıldığı, bunların dışında bir sebepten dolayı yargılamanın iadesi davası yoluna gidilemeyeceği, davacıların Kanunda yazılı yargılamanın iadesi sebeplerine dayanmadığı, HMK'nın 375. maddesine göre hükmü etkileyecek nitelikte yeni bir belgenin hüküm verildikten sonra ele geçirilmiş olmasının gerektiği, davacıların dayandığı protokolün yargılamanın iadesi talep edilen 2006/754 Esas sayılı davada, içeriği açıklanıp, incelenip değerlendirildiği, davacıların ileri sürdüğü sebeplerin HMK'nın 375. maddesinde sayılan yargılamanın iadesi sebeplerinin hiçbirine uymadığı gibi yargılamanın iadesi davasının mahkemenin 2006/574 Esas sayılı kararının kesinleştiği ........2010 tarihinden itibaren üç aylık yasal süre de geçtikten sonra açıldığı, davasının kabule şayan görülmediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar ... ve ... temyiz etmiştir.

Davacılar ... ve ...'nin ........2012 tarihli temyiz dilekçesinin havalesi ........2012 tarihinde yapılmış ise de ........2012 tarihinde temyiz kaydı yapılmış, temyiz harcı ise çıkarılan muhtıra üzerine ........2012 tarihinde yatırılmıştır.

Kararı, davacılar ... ve ... temyiz etmiştir.

Davacılar ... ve ...'nin ........2012 tarihli temyiz dilekçesinin havalesi ........2012 tarihinde yapılmış ise de ........2012 tarihinde temyiz kaydı yapılmış, temyiz harcı ise çıkarılan muhtıra üzerine ........2012 tarihinde yatırılmıştır.

Temyiz dilekçesinin hakim tarafından havale edilmesiyle birlikte ilgilisince mahkeme kalemine tevdi edilmesi, kalemce de anılan dilekçenin kaydı gerekir. Hakimce havale edilen dilekçenin kaleme geç tevdii halinde bu husus, mahkeme kalemince tutanağa bağlanmalı ve dilekçenin yeniden havalesi istenmelidir. Şayet dilekçenin hakim tarafından havale edilmesinden sonra, ilgili mahkeme kalemine geldiğinde, kalemce dilekçenin kaleme geç

tevdi edildiği belgelendirilmemişse, dilekçenin hakim havalesinden sonra dosyaya alındığı, ancak takip eden işlemlerin mahkeme kalemince yerine getirilmediği kabul edilir. Nitekim, aynı hususlar ... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun ....01.1985 gün ve E. 1984/..., K.1985/...; Hukuk Genel Kurulu'nun ........2011 gün ve E. 2011/...-843, K. 2011/785 sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.

Davacılar tarafından ........2012 tarihinde hakim havalesi taşıyan dilekçenin temyiz defterine ........2012 tarihinde kaydedilmesi üzerine mahkeme kalemince dilekçenin kaleme geç tevdi olduğu hususunda tutulmuş bir tutanağın dosyada bulunmadığı anlaşıldığından davacının temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile temyiz incelemesine geçilmiştir.

Dava, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın Geçici .... madesinin .... bendine göre Bölge Adliye Mahkemeleri'nin göreve başlamalarından önce, aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı HUMK'nın ....09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. maddeleri hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

O halde, mahkemece, 1086 sayılı HUMK'nın 445. madde hükmü gereğince yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, henüz yürürlüğe girmeyen 6100 sayılı HMK'nın 375. maddesi uyarınca talebin reddine karar verilmesi isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar ... ve ...'nin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5588, Karar No: 2009/6496, Tarih: 13.10.2009

**16. Hukuk Dairesi         2009/5588 E.  ,  2009/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 107 ada 12 parsel sayılı 15766.90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz zilyedinin kim olduğunun bilinememesi nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar..., yasal süresi içinde tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 107 ada 12 parsel sayılı taşınmazın davacı ...’un murisi ...mirasçıları ile davacı ...ve ......, adlarına; payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacıların dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacılar, 28.3.1939 tarih 1739 sıra numaralı tapu kaydına dayanmışlardır. Bu tapu kaydında davacıların murisleri 5/6 pay sahibi olup, dava dışı 1/6 pay sahibi ....., ile müşterek malik konumunda olduklarına göre davanın, miras bırakanların payı ile sınırlı olarak görülmesi ve dava açmayan .......,payının Hazine uhdesinde bırakılması gerekirken, değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 13.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11119, Karar No: 2020/3805, Tarih: 22.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/11119 E.  ,  2020/3805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, 3,09 promil alkollü olan sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla seyir halinde iken tartıştığı müşteki ...’ın üzerine aracını sürüp müştekinin motosikletinde zarar verdiği olayda, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçuyla sınırlı olarak yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme ile karar verildiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2 ile numaralandırılan 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.