muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20674, Karar No: 2020/11226, Tarih: 12.10.2020

Soruşturma aşamasında Çevre Mühendisi 24/03/2014 tarihli bilirkişi raporunda “...uzman heyetlerden rapor alınması gerektiği ....”tespiti yapılmıştır.

Yerel Mahkemece herhangi bir keşif işlemi icra edilmemiş, bilirkişi raporu temin edilmemiştir.

1- Bu suretle, dosyanın, üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi ve bitki besleme, su ürünleri, çevre mühendisliği, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdii edilerek, atıkların alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II) numaralı kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak içerikte rapor alınnması gerekir. Raporun sonucuna göre sanığın yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka uygun görülmemiştir.

2- 1 no'lu bozma nedeni sonucuda mahkumiyet hükmü kurulması halinde ise,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarla seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmü, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5, maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

IV – Sonuç ve Karar

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/517, Karar No: 2014/2447, Tarih: 15.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/517 E.  ,  2014/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet.

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-a, 53.maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası;

6136 sayılı Yasanın 13/1, 52/2-4, 53, 54 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 1200.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık müdafiinin süresinde olmayan vaki duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...'in tasarlayarak öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri hafifletici sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tasarlama bulunmadığına, takdiri indirim sebeplerinin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Oluşa ve dosya içeriğine göre, olaydan 5 ay kadar önce sanığın maktul ve yakınlarının işlettiği eğlence yerinde hesaba itiraz etmesi nedeniyle çıkan tartışmada maktulün sanığı 3 bıçak darbesi ile ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, bu olay üzerine oluşan husumetin etkisi ile sanığın olay günü maktulü takip edip öldürdüğü olayda;

aa) İlk haksız hareketin maktule ait eğlence yerinde tartışma çıkaran sanıktan geldiği kabul edilse bile, bu harekete maktul tarafından bıçakla yaralama olarak verilen tepkinin orantısız olduğu ve tahrikte dengeyi sanık lehine bozduğu gözetilip sanık hakkında TCK'nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

bb) T.C. Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. Maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde soruşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin yargılama gideri olarak sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 15/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35514, Karar No: 2013/5809, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/35514 E.  ,  2013/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5271 sayılı CMK 94/1. maddesinin, hakim veya mahkeme tarafından verilen yakalama emri üzerine soruşturma veya kovuşturma evresinde yakalanan kişinin en geç yirmidört saat içerisinde yetkili hakim veya mahkeme huzuruna çıkarılamıyorsa en yakın sulh ceza mahkemesi hakiminin önüne çıkarılacağının düzenlendiği, Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2008 günlü ve 2008/555 sayılı kararı ile çıkarılan yakalama emrinde sanığın yakalandığı taktirde sorgusunun yapılması için kendi mahkemesine getirilmesini istediği, Manisa dışında yakalandığı taktirde en yakın Asliye Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesini belirttiği, sanığın 02.12.2008 günü Manisa ilinde yakalanmasını takiben savunmasının Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından alındığı, alınan bu savunmanın hükme dayanak yapılmak sureti ile CMK'nın 94/1. maddesine aykırı davranıldığı,

2- Sanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarında, ablası olan ...'nin kendisine para vererek motorsikleti Yücel isimli çocuktan almasını istediğini söylediği, sanığın savunmasına istinaden ... isimli şahsın açık adres ve kimlik bilgilerinin tespitine çalışılarak, tespit edilmesi halinde bilgisine başvurulması, sanığın ablası olan ... ve motorsikletin zilyedi durumunda olan ...'ın suç saatinin tespiti bakımından tanık olarak ifadelerine başvurulmadan eksik soruşturma ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

3- Olayın gece işlendiğine dair kanıtlar tartışılmadan sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6722, Karar No: 2010/12720, Tarih: 09.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6722 E.  ,  2010/12720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında Görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.12.2008 tarih ve 2008/719-2008/666 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... şirketi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ev eşyasının davalı ... tarafından Edirne ilinden Kars iline taşındığı sırada meydana gelen trafik kazası sonucu eşyaların tamamına yakın kısmının hasarlandığını, eşyaların taşıma rizikolarına karşı davalı şirket nezdinde sigortalı bulunduğunu, müvekkilinin uğradığı zararın davalılar tarafından giderilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla açılan davada yargılama sırasında yapılan ıslah ile toplam 15.471,00 YTL hasar tazminatının faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, kazanın eşyanın kamyona usulüne uygun şekilde yüklenmeyip havaleli bir şekilde yüklenmesinden dolayı eşyanın köprünün altına çarpmasından meydana geldiğini, davacının yaptırdığı poliçenin dar kapsamlı olması nedeniyle ancak eşyayı taşıyan aracın çarpması, çarpılması, yanması, devrilmesi gibi haller sonucu oluşan zarar teminat kapsamında bulunduğundan davacının isteminin teminat dışı kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., kazanın meydana gelmesinde bir kusurunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kamyonun üzerindeki yükün hareket halinde iken köprüye çarpması sonucu yükte meydana

gelen hasarın da sigorta teminatı kapsamında olduğu, davacının 15.471,00 YTL zararının oluştuğu, davalı ... hakkındaki davanın atiye terk edildiği gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, davalı ... şirketi hakkındaki davanın kabulü ile, 15.471,00 YTL tazminatın faizi ile birlikte poliçe limiti ile sınırlı kalmak kaydıyla davalı ...den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... şirketi vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... şirketi vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 65,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3433, Karar No: 2015/9156, Tarih: 14.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3433 E.  ,  2015/9156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/1081-2014/417

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/10/2014 tarih ve 2014/1081-2014/417 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı E. Dış Ticaret A.Ş.'nin iş ilişkileri nedeniyle davalı bankada ortak hesaplarının bulunduğunu, 15.09.2009 tarihinde davacı şirkete ait müşteri çekleri ve çek yapraklarının çalındığını, müvekkilinin çeklerin yetkisiz kişiler tarafından tahsil edilmemesi için çeklerin bağlı olduğu hesabındaki 23.000 USD'yi diğer hesapları yerine sehven 9092917 numaralı ortak hesaba aktardığını, ancak davalı tarafından E. Dış Ticaret A.Ş.'nin kredi borcu nedeniyle ortak hesabın tamamına bloke konulduğunu, bu nedenle müvekkilinin yatırdığı parayı geri alamadığını, oysa ortak hesap sözleşmesinde davalıya hesabın tümü üzerinde rehin ve hapis hakkı tanınmadığını, hatta hesap sahiplerinden birinin borcu nedeniyle konulacak hacizlerde dahi, hesabın eşit olarak ayrılacağı ve haczin borçlu olan hesap sahibinin mevduatı üzerine konulacağının kararlaştırıldığını, kredi sözleşmesinde davalı bankaya verilmiş olan yetkilerin müvekkili açısından geçerli olmadığını ileri sürerek, ortak hesaba aktarılan paradan şimdilik 11.500,00 USD'nin fiili ödeme günündeki TL karşılığının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, dava dışı E. Dış Ticaret A.Ş.'ne kullandırılan kredinin kat edildiğini, kredi sözleşmesinde müvekkiline tanınan hapis hakkı ve takas/mahsup yetkisiyle ilgili düzenlemeler çerçevesinde dava konusu hesaba bloke konulduğunu, yapılan işlemde hukuka aykırılığın bulunmadığını, zira ortak hesap sözleşmesinde hesap sahiplerinin her birine tek başına tasarrufta bulunma hakkı verildiğini, bu sebeple söz konusu hesaptaki tutarın tamamının kredi borçlusu şirkete ait olduğunu düşünerek bloke işlemi yapıldığını, kaldı ki davacının aynı şubede birden fazla döviz hesabı bulunmasına rağmen kendi hesabındaki tutarı ortak hesaba aktarmasının bu paranın tamamının E. Dış Ticaret A.Ş.'ye ait olduğunu gösterdiğini, husumetin müvekkil bankaya değil dava dışı şirkete yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; mahkemece davanın reddine dair verilen ilk kararın davacı vekilinin temyizi üzerine uyuşmazlığın tarafların imzasını taşıyan ortak hesap sözleşmesi hükümleri değerlendirilmek suretiyle çözülmesi gerektiği belirtilmek suretiyle bozulduğu, uyulan bozma ilamı ve alınan bilirkişi raporu uyarınca ortak hesap sözleşmesinin 4. maddesine göre hesapta yer alan paranın % 50'si oranındaki paraya bloke konulabileceği gerekçesiyle 11.500 USD'nin hesaba bloke konulan 15.12.2009 tarihinden tahsil edilinceye kadar işletilecek Merkez Bankası'nın uyguladığı en yüksek döviz mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 901,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4060, Karar No: 2011/6729, Tarih: 14.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/4060 E.  ,  2011/6729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 01.11.2011 günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü;

Dava kesinleşmiş kadastroya karşı mahkeme hükmüne dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, tebligat giderleri verilmeyen mazeretin kabulünün yasal olarak mümkün bulunmamasına, hakim tarafından kabulüne karar verilmeyen mazeret talebinin hiçbir hukuksal sonuç doğurmamasına göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, taraflar duruşmaya gelmediklerinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 14.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/120, Karar No: 2017/294, Tarih: 24.01.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/120 E.  ,  2017/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında, dava dışı iş sahibi ile aralarında düzenlenen sözleşme ile güzergahında kazı işini üstlendiklerini, bu kapsamda davalı ile aralarında düzenlenen Nisan 2011 tarihli sözleşmeye göre de davalının dolgu malzemesinin temini işini üstlendiğini, bu nedenle davalıya çeşitli tarihli çeklerle toplam 446.737,99 TL ödediklerini ancak davalının 354.236,00 TL'lik hizmet verdiğini, işin aksaması nedeniyle sözleşmeyi feshedip gönderdikleri ihtarname ile fazla ödenen 92.501,99 TL'nin iadesini istediklerini ancak davalının ihtara cevap vermediğini ardından yaptıkları icra takibine de itiraz ettiğini belirterek alacakları ile ilgili yaptıkları icra takibine davalının itirazının iptâline karar verilmesini talep etmiş, davalı şirket yargılamaya katılmamış, mahkemece davalının defterlerini sunmadığı, davacının incelenen defterlerinde alacağın kayıtlı olmasına rağmen bu defterlerin usulüne uygun tutulmadığı bu nedenle lehine delil sayılamayacağı, sunulan belgelere göre davalıdan kararlaştırılana göre daha az malzeme alındığının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında yapıldığı ileri sürülen eser sözleşmesinin davacı tarafından yazılı kanıt ile, olmadığı takdirde kesin kanıt sayılan karşı tarafa önerilecek yemin deliliyle kanıtlanması gerekir. Somut olayda davalı yargılamaya katılmamış, icra dosyasına itirazında da akdî ilişkiyi kabul ettiğine dair beyanda bulunmamıştır. Mahkemece öncelikle akdî ilişkinin bulunup bulunmadığının araştırılması gerekirken işin esasının incelenerek alacağın davacı defterlerine göre ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davacı kanıt listesinde taraflar arasında düzenlendiğini iddia ettiği Nisan 2011 tarihli sözleşmeye dayanmıştır. Mahkemece, öncelikle HMK'nın 169. maddesi gereğince davalıya isticvap çağrı kağıdı gönderilmesi, çağrıya uyulduğunda belgenin kendisine gösterilerek beyanın alınması, belgenin kabul edilmeyerek akdî ilişkinin kanıtlanamaması halinde ise; davacı yasal delil kapsamında yemin deliline de dayanmış bulunduğundan varlığı ileri sürülen akdî ilişkinin kanıtlanmasına yönelik olarak davalıya yemin önerme hakkının bulunduğunun davacı tarafa hatırlatılması ve yemin önerilmesi halinde yeminle ilgili yargısal işlemin tamamlanmasıyla varılacak sonuca göre akdî ilişkinin kanıtlanmış olduğunun kabulü halinde işin esasının incelenmesi gerekir. Diğer taraftan tarafların ticari defterlerine kazanç ve ödemelerini kayıt edip etmemeler göre yaptırımı gerektirir ise de davacı iş sahibinin iddia ettiği fazla ödemesi ile ilgili olarak ispata ilişkin tek delil kabul edilemez. Ticari defterde kayıt olmasa dahi gerçekleştirilen işe göre ödendiği kanıtlanan fazla ödeme bedeli davalı yükleniciden istenebilir. Mahkemece tarafların bildirdikleri deliller, gerekirse dava dışı iş sahibinden getirilecek hak ediş tutanakları, sözleşme ve ekleri, kesin hesap belgeleri, ödeme belgeleri ile iddia ve savunmalarıyla ilgili olarak konusunda uzman teknik bilirkişinin de bulunacağı bir bilirkişi heyetinden alınacak rapor ile davalının gerçekleştirdiğini ispat ettiği imalâtlardan hak ettiği bedel hesaplanıp ödenen miktar var ise mahsubu ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi de doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5491, Karar No: 2012/13814, Tarih: 12.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/5491 E.  ,  2012/13814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :793-12

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen ölüm (yetim) aylıklarının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince yasal faiziyle birlikte geri alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2004 yılında kesinleşen davalıya, 1986 yılında yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm (yetim) aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca 2010 yılının Eylül ayında gerçekleştirilen işlemle kesilerek, 01.11.2008 – 30.09.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.