muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4196, Karar No: 2024/408, Tarih: 18.01.2024

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf dilekçesinde, 2009/12813 sayılı markanın dava tarihinden önce Mahkeme kararıyla hükümsüz kılındığını, dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürdüğü, davalıya ait 2009/12813 sayılı markanın hükümsüz kılındığı, kararın 19.04.2014 tarihinde kesinleştiği, Türk Patent'ten celp edilen kayıttan "İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinden gelen 12.05.2016 tarihli yazıyı takiben Türk Patent sicilinden terkin edildiğinin” bildirildiği, davanın terkin tarihinden önce 23.06.2015 tarihinde açıldığı anlaşılmakla Mahkemece bu marka yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, markanın 06.01.2011 tescil tarihinden dava tarihine kadar 5 yıllık sessiz kalma süresi geçmediğinden yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı tarafa yüklenmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği, davalının hükümsüzlüğü istenen diğer markalarının 2014 yılında tescil edildiği, tescil tarihleri ile dava tarihi arasında yaklaşık bir yıllık süre bulunduğu, davacı vekilinin sessiz kalma yoluyla dava açma hakkının yitirildiğine yönelik istinaf sebebinin de yerinde olmadığı, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları ile davacının TYTAN markasının sektörel bilinirliğinin bulunduğu tespit edilmişse de, tanınmış olduğunun ispatlanamadığı anlaşılmakla Mahkemece gerekçeli kararda somut dayanakları açıklanmadan davacı markasının tanınmış olduğu tespitinin yapılmasının yerinde olmadığı, hükümsüzlüğü istenen davalı markalarının başvuru tarihinin 2011 yılı olduğu gözetildiğinde, 2011 yılı itibarıyla davacı markasının tanınmış olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği, davacı markası 2003 yılından itibaren tescilli ise de dosyaya sunulan faturalardan 2010 yılından itibaren Türkiye'de yoğun şekilde kullanılmaya başlandığının bilirkişi heyet raporundan anlaşıldığı, ancak tanınmışlığının ispatlanamadığı kanaatine varıldığı, dosya kapsamında davalının markalarını kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini gösterir somut deliller de bulunmadığı, bu durumda tescil sınıfları da gözetilerek taraf markalarının benzer olup olmadığı, karıştırılma/iltibas tehlikesinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği, Mahkemece alınan 01.04.2016 tarihli heyet raporu ile inşaat mühendisi bilirkişiden alınan 28.12.2016 tarihli raporda, markaların hitap ettiği tüketici kitlesi nezdinde karıştırılma ihtimali bulunduğunun tespit edildiği, gerçekten de davacının TYTAN markaları ile davalı adına tescilli TİTAN/TETAN ibareli markalarının görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzer oldukları, davalı markalarındaki şekil unsurunun tali unsur olduğu, markaların asli unsurunun TİTAN/TETAN ibareleri olduğu kanaatine varıldığı, davacı markasının davalı markalarının başvuru tarihi itibarıyla tanınmış olduğu ispatlanamadığından davacının 556 sayılı KHK'nın 8 ..

... maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen tanınmış markanın genişletilmiş korumasından faydalanamayacağı, markaların tescil sınıflarının karşılaştırılması gerektiği, Mahkemece alınan bilirkişi heyet raporunda taraf markalarının birebir örtüştüğü ve benzer olduğunun tespit edildiği emtia sınıflarında kısmen hükümsüzlük kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tümüyle hükümsüzlük kararı verilmesinin yerinde olmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davaya konu 2009/12813 sayılı marka yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı adına Türk Patent nezdinde 2011/48064 numara ile tescilli "titan 4500" markasının tescilli olduğu 1. emtia sınıfındaki "Ev ve kırtasiye amaçlı olmayan tutkallar. Derz dolgu ve fayans/mermer yapıştırma maddeleri", 3. emtia sınıfındaki "Parlatma ve bakım ürünleri (deri, vinil metal, ahşap v.b.için ) ve emtiaları" ve 17. emtia sınıfındaki "Yarı mamül sentetikler, sünger kavuçuk, reçineler, ambalaj veya sarma amaçlı olmayan plastik, selüloz, vizkoz filmler ve folyolar" emtialarında kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davalı adına 2011/57018 numara ile tescilli "titan4500 acrylic mastic", 2011/57019 sayılı “titan 4500 Multi\_Purpose Foam”, 2011/57022 sayılı “Titan 4500 Silicone Sealant” markalarının 17. emtia sınıfındaki "Yarı mamül sentetikler, sünger kavuçuk, reçineler, ambalaj veya sarma amaçlı olmayan plastik, selüloz, vizkoz filmler ve folyolar" emtialarında kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; yerel Mahkemenin, kararına dayanak yaptığı bilirkişi raporunu yalnızca müvekkilinin aleyhine olacak şekilde yorumladığını, bu nedenle verilmiş olan kararın objektif olarak oluşturulmadığını, kararın, somut tespitlere rağmen her yönüyle müvekkili aleyhine oluşturulması nedeniyle kaldırılması gerektiğini, dava konusu markaların karıştırılma ihtimali bulunmadığını, davaya konu markaların konusunda uzman tüketiciye hitap ettiğini, müvekkilinin dava konusu markaların ... yıllar tanıtım ve pazarlamasını yaptığını, davacının yıllarca sessiz kaldığını, müvekkilinin dava konusu markaları Türkiye'de davacıdan çok önce kullanmaya başladığını, titan kelimesinin bir markaya özgülenmesinin hukuken mümkün olmadığını, bilirkişi raporlarının dayanaksız tespitleri incelenmeksizin doğru olarak kabul edilemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3316, Karar No: 2019/4992, Tarih: 05.11.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/3316 E.  ,  2019/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1-... vek. Av. ... 2-... Gıda Petrol San. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki menfi tespit davası hakkında Mut Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 2012/674 esas ve 2014/311 karar sayılı ve 24.06.2014 tarihli hükmün davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Her ne kadar Dairemizin 2016/18362 esas ve 2018/507 karar sayılı 08.02.2018 tarihli ilamı doğrultusunda gerekçeli karar davalı ... Gıda Petrol San. Tic. Ltd. Şti. adına tebliğe çıkartılmış ise de, gerekçeli kararın davalı şirkete tebliği usule uygun değildir. Zira geri çevrilme kararımız neticesinde Mut Ticaret Sicil Müdürlüğü’nce verilen cevapta “... Gıda Petrol Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ünvanlı şirket kaydı bulunamadığı” beyan edilmiştir. Dosya safahatında tespit edilen mahkemenin ticaret sicil müdürlüğüne yazdığı 15.01.2013 tarihli yazı ve buna verilen 23.01.2013 tarihli müdürlük cevabı ilgi tutularak müdürlüğe tekrar sorulması, gelen yazı cevabına göre davalı şirketin adresine gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerekmekte olup geri çevrilme hususunun yerine getirilmemesinin yargılamanın uzamasına sebebiyet vereceği ve yargılamanın uzaması halinde ilgililer hakkında cezai sorumluluğun bulunduğu dikkate alınarak işlem yapıldıktan sonra davalı şirkete gerekçeli kararın tebliğ edilmesi ve davalı şirketçe verilmesi halinde temyiz dilekçesi de davacı vekiline tebliğ edildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16557, Karar No: 2015/33630, Tarih: 25.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16557 E.  ,  2015/33630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/417485

MAHKEMESİ : İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/497 (E) ve 2014/337 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18448, Karar No: 2012/25546, Tarih: 13.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18448 E.  ,  2012/25546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :459-195

İstem; hak sahibince açılan dava yönünden, ölüm gelir ve aylığının 5510 sayılı Kanun hükümlerine göre kesilmesi yönündeki SGK Başkanlığı işleminin iptali ile gelir ve aylığın yeniden bağlanarak yasal faiziyle birlikte tahsiline, Kurum tarafından açılan davalar yönünden ise yersiz ödendiği ileri sürülen gelir ve aylıkların yasal faiziyle birlikte geri alınmasına ilişkindir.

Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılamada, hak sahibince açılan dava reddedilip, Kurum tarafından açılan davalarda istemler aynen karar altına alınmıştır.

Hükmün, hak sahibi avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2005 yılında kesinleşen davacıya, 1970 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm gelir ve aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca 2010 yılının Mayıs ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 17.10.2008 – 20.05.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen gelir ve aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır.

Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, inceleme konusu dava yönünden ise; fili beraberliğin ortaya konulmasına ilişkin olarak yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları ... Köyü/Zonguldak, Bahçelievler Mahallesi/Zonguldak, Merkez Mahallesi/... Beldesi-Tonya yönünden yeniden ve geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalleler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, gerektiğinde, aynı çevrede yaşayanların ifadeleri alınmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı hak sahibi vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacı hak sahibine geri verilmesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.