muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4703, Karar No: 2011/1958, Tarih: 05.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4703 E.  ,  2011/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ve müşterekleri ile ... ve.... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.04.2010 gün ve 285/173 sayılı hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... (Duruk) ile vekili tarafından süresinde istenilmiş ise de; duruşma talebinin değer yönünden reddine karar verilerek, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, ortak miras bırakanları...’un ölümünden sonra tüm mirasçıların katılımı ile düzenledikleri 13.4.1972 tarihli miras taksim sözleşmesi gereğince dava dilekçesinde ada ve parsel numaraları yazılı bulunan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile sözleşmeye göre davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... vekili, sözleşmenin vekil edeninin ölen ağabeyi... tarafından hazırlandığını ancak sözleşme altındaki imzanın vekil edenine ait olmadığını, sözleşmeye imza atmadığını, sözleşmedeki bir kısım imza ve parmak izlerinin de sahte olduğunu, ayrıca zamanaşımının geçtiğini, ...’nin miras paylarını tapuda mirasçılardan Mehmet ile vekil edenine sattığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalı..., sözleşme sırasında eşi ile ağabeyi ...’ın dargın olduklarını ve ağabeyinin kendisini çağırarak zorla, tehditle, eşine zarar vereceğini söyleyerek sözleşmeye parmak bastırdığını, okuma yazması olmadığını, yerleri erkeklerin kendilerinin paylaştığını, kızkardeşi ...’ın kabul etmesi halinde kendisinin de bu şekilde paylaşımı kabul ettiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazların taksime göre zilyet edildiğinden zamanaşımının gerçekleşmediği, imza itirazı üzerine yaptırılan bilirkişi incelemesi sonunda sözleşme altındaki imzanın davalı ...’ın eli ürünü olup olmadığının tesbit edilemediği, yapılan keşifte dinlenen tanık beyanları ile taşınmazların taksime göre kullanıldığının belirlendiği, taksim sözleşmesinde tüm mirasçıların katıldıkları geçerli olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... ile vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava; TMK.nun 676.maddesi uyarınca taksim sözleşmesine dayalı iptal ve tescil isteğine ilişkindir. TMK.nun 676.maddesi 3.fıkrasına göre paylaşma sözleşmesinin geçerli olması için yazılı biçimde yapılması gerekir. Sözleşmenin yazılı olmasına ilişkin şart, bir ispat şekli değil geçerlilik şartıdır. Somut olayda miras taksim sözleşmesi yazılı olup, duraksama, sözleşmede ismi bulunan ve mirasçılar arasında yer alan imzasına itiraz eden davalı ...’ın ismi altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın dayanağı 13.4.1972 tarihli miras taksim sözleşmesinde, tüm mirasçıların katıldığı ve mirasçıların bir kısmının imzası, bir kısmının parmak izinin bulunduğu, ayrıca iki şahit,muhtar ve azalar tarafından da imzalanarak 10.1.1971 tarihinde ölen muris...’tan kalan taşınmazların taksim edildiği görülmektedir. Davacılar tarafından bildirilen tanıklardan yargılama oturumlarında dinlenen tanıklar..., ... ve... “taksimi duyduklarını, ne şekilde yapıldığını bilmediklerini”, keşifte dinlenen mirasçılardan ...’nin eşi olan Mazhar Duruk ise “sözleşmeye göre mirasçılar arasında paylaşım yapıldığını, kızlara sözleşmedeki yerlerin verildiğini, 1993 yılında eşine düşen yerleri ...’a sattıklarını, ... ve ...’ın yerlerini kullandıklarını, ...’nin okuma yazma bilmediğini, parmak izinin kendine ait olmadığına ilişkin dilekçe verdiğini” ifade etmişlerdir.

Mahkemece, davalı ... vekilinin imzaya itirazı üzerine ...’a ait değişik yerlerde kullanmış olduğu imzasını içeren belgeler getirtilerek imza incelemesi yaptırılmış, dava konusu sözleşme üzerinde yapılmayan 10.7.2007 tarihli ilk bilirkişi incelemesinde, ... tarafından kullanılan imzanın grafolojik açıdan değer taşıyan yapıları ihtiva etmekten uzak, ayırıcı kişisel özellikleri belirgin olmayan, başkaları tarafından taklide müsait imzalar olduğu bildirilirken, sözleşme incelenerek yaptırılan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesinin 25.12.2009 tarihli raporunda; inceleme konusu belgede ... adına atılı “...” isim yazısı tersimli imzanın teşhise götürecek karakteristik materyal, önemli yazı ve tanı unsuru içermeyen, sınırlı sayıda harf içeriğinden ibaret basit tersimli bir imza olup “ı” ile “n” harflerinin üzerinden gidilmiş olması sebebiyle aidiyetinin ve bu meyanda ...’ın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği bildirilmiştir.Mahkemece miras taksim sözleşmesinin geçerli olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, gerek alınan Adli Tıp Raporundaki gerekçe ve imzanın ...’a ait olup olmadığının belirlenememiş olması, dosya üzerinde yapılan incelemede ... tarafından değişik yerlerde kullanılan imzaların basit ve taklide müsait oluşu, dosya arasında değişik belgeler de imza kullanmış olmakla beraber temyiz sırasında verdiği vekalette parmak izi kullandığının görülmesi, davalı ... dışında mirasçılardan dava dışı ...’nin de sözleşme altındaki parmak izinin kendisine ait olmadığına ilişkin dilekçe vermiş olması, dinlenen tanıklardan sadece ...’nin eşinin sözleşmeden haberdar olduğunu bildirmesi, taksim sözleşmesi gereği yerlerin sözleşmeye göre kullanıldığı bildirilmekle birlikte ...’nin taksimen kalan yerleri değil mirasen gerek babası gerek annesinden kalan yerleri tapuda diğer mirasçılardan ... ve ...’a sattığının anlaşılması, yine Karacaahmet köyündeki 1274 parselin sözleşmede yer almakla beraber sözleşme sonrası 9.1.1973 tarihinde miras bırakan adına değil, tüm mirasçılar adına paylı mülkiyet şeklinde hükmen mahkeme kararı ile tescil edilmiş ve ... paylarının yine tapuda diğer mirasçılar ... ve Mehmet’e satılmış olması karşısında, sözleşme altındaki imzanın ...’a ait olup olmadığı şüphe yaratmakta olup diğer yandan ...’nin miraspaylarını tapuda satması karşısında sözleşmenin geçerli olmadığı sonucuna varılmaktadır. Bu sebeple tüm mirasçıların katılımı ile düzenlenmiş hukuki sonuç doğuran geçerli bir miras taksim sözleşmesinin varlığından söz edilemeyeceğine göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken değişik gerekçelerle taksim sözleşmesine değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... ile vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve 89,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 05.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6321, Karar No: 2019/16776, Tarih: 19.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6321 E.  ,  2019/16776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle bozma öncesi Mahkemece verilen temyiz talebinin reddine dair ek kararın davalı tarafa çıkartılan muhtıra usulüne uygun olmadığından hatalı olduğu, bu nedenle ek kararın kaldırılması gerekmekte ise de bu husus gözden kaçırılarak ek karar bozulup ortadan kaldırılmadan asıl kararın incelendiği ve gelinen aşamada ek karar kaldırılmadan asıl kararın bozulmasının sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19/09/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15651, Karar No: 2012/33760, Tarih: 12.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15651 E.  ,  2012/33760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühürde sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Belgede sahtecilik suçunun oluşması için suça konu yazı veya mührün kağıt üzerinde olması zorunlu olmayıp metal üzerine yazı yazılması halinde de 5237 sayılı TCK.nun 204/1 maddesindeki yazılı suçun oluşacağı ve anılan maddenin gerekçesinde belirtildiği üzere araç plakalarının da resmi belge olduğu cihetle, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesindeki sahtecilik suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a) Suça konu plakaların denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulmaması,

b) TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16176, Karar No: 2016/4393, Tarih: 12.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/16176 E.  ,  2016/4393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan annesi ...’in 124 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını davalı ...’ya satış sureti ile temlik ettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gibi annesinin yaşlı ve cahil olması nedeni ile kandırılarak taşınmazlarının elinden alındığını, satış bedellerinin mirasbırakana ödenmediğini ileri sürerek, tapuların iptali ile miras payı oranında adına tescile olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazları daha önceden kendilerine ait olan arazileri benimsediği için satın alan kişiyi araştırıp yeniden satmaya razı ederek dava dışı Özgür Kuru’dan satın aldığını, muvazaanın söz konusu olmadığını, davacının ileri sürdüğü iddiaların gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispat edilemediği, hile yönünden tüm mirasçıların davayı birlikte açmaları gerektiği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, hile iddiası bakımından pay oranında istekte bulunulamayacağı, muvazaa ve tenkis istemi bakımından TMK 6 ve HMK 190. madde uyarınca iddianın kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddedilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4087, Karar No: 2013/3944, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/4087 E.  ,  2013/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPUSUZ TAŞINMAZ TESCİLİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu yer, ... Köyünde 1975 tarihinde yapılan kadastro sırasında parsel numarası verilmeden boşluk olarak tespit dışı bırakılmıştır. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 496,65 metrekare yüzölçümündeki bölümün davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 18.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/760, Karar No: 2010/920, Tarih: 23.09.2010

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2010/760 E.  ,  2010/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Çatalca 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 15.4.2010 gün, 2009/5309-2010/4499 sayılı, 13.Hukuk Dairesinin 16.4.2009 gün 2008/14921-2009/5308 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, kambiyo senedi vasfında bulunmayan yazılı belgeye dayalı takibe karşı yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla hükmün temyiz inceleme görevi 13Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 13.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 23.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7365, Karar No: 2017/13151, Tarih: 21.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7365 E.  ,  2017/13151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek vekili, 08.12.2015 tarihli mazeret dilekçesinde; 09.12.2015 tarihli duruşmaya katılamayacağını belirtip, bu nedenle mazeretinin kabulü ile yokluklarında duruşmanın yapılarak gelen talimat cevabına ve esasa ilişkin beyanlarını sunmak üzere taraflarına süre verilmesi ile duruşmanın ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece 09.12.2015 tarihli duruşmada davalı vekilinin mazereti gerekçelendirilmediğinden bahisle reddedilmiş, sözlü yargılama için yeni bir duruşma günü verilmeden, davalı tarafın yokluğunda hüküm kurulmuştur. Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m. 184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Sözlü yargılamada mahkeme, tarafların son sözlerini sorar ve hükmünü verir (HMK m. 186/2). Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular (HMK m. 33). Mahkeme, Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.03.2013, 2013/802 esas, 2013/347 karar). Mahkeme, sözlü yargılama için yeni bir duruşma günü vermeden, davalı vekiline tebligat yapmadan ve taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanununun 184. ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükümlerine aykırı olarak hüküm vermiştir. Belirlenen bu durum hukuki dinlenilme hakkı (HMK m. 27) kapsamındaki savunma hakkını zedeleyen önemli bir usul hatasıdır. Bu sebeple hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı erkeğin sair temyiz itirazların şimdilik incelenmesine yer olmadığınaa, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2021/9603, Karar No: 2022/2024, Tarih: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9603 E.  ,  2022/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince kamu düzenine ilişkin hususlar gözetilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama şeftali bahçesi niteliğindeki Bursa İli, İnegöl İlçesi, Boğaz Mahallesi 112 ada 15 parsel sayılı taşınmaza, kapama ceviz bahçesi niteliğindeki 114 ada 33 parsel sayılı taşınmaza ve arazi niteliğindeki 114 ada 42 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi uyarınca re'sen karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazlar tapu kaydında Boğaz Mahallesi olarak kayıtlı olduğu halde, maddi hata sonucu hüküm kısmında Boğazköy Köyü olarak yazılması,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Dava konusu taşınmazlar tapu kaydında Boğaz Mahallesi olarak kayıtlı olduğu halde, maddi hata sonucu hüküm kısmında Boğazköy Köyü olarak yazılması,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2021/644 Esas - 2021/813 Karar sayılı ilamının hüküm kısmının (B) harfi ile gösterilen bendinin (2) numaralı alt bendinde yer alan (Boğazköy Köyü) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Boğaz Mahallesi) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3759, Karar No: 2022/3399, Tarih: 09.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/3759 E.  ,  2022/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/818 E., 2020/453 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2015/566 Esas, 2015/756 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı hükmün son cümlesi, aynı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2015/566 Esas, 2015/756 Karar sayılı kararının katılan vekili, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2019/8689 Esas, 2019/17047 Karar sayılı ilâmı ile özetle;

a) Sanığın yargılama konusu eylemi sırasında katılana yönelik darbe sayısı itibarıyla 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu gibi kriterler ile aynı Kanun’un üçüncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen cezada orantılılık ilkesi gözetilerek 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre belirlenen temel cezada, sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığa, 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin 1 inci fıkrasının son cümlesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.