muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4012, Karar No: 2018/5891, Tarih: 27.06.2018

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390,K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesindeki "Kaçakçılık suçu", 5237 sayılı Türk Ceza Kanunda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipidir.2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman Resmi Kurumlardan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanununda sayılan, fiziki ve şekil şartlarının tam olan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanununa göre tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıkdan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik sahteciliğinin incelenmesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, belge içeriğinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı Ceza hukuku yargılamasındaki delillendirme metodları ve Vergi Usul Kanunu çerçevesinde muhasebe bilgileri ile belge içeriğinin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması suçun sübutu için tek başına etkili değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde tanımlanan suçun hiç bir şekilde cezalandırılamayacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanığı daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle sayın çoğunluğun 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde düzenlenen “vergi kaçakçılığı “suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 227. mad. 3.f ile 230 maddelerinde öngörülen “faturanın şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tesbiti için fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içinde bulunmasının zorunlu olduğu görüşüne ve fatura bulunamadığı durumlarda sanığın üzerine atılı suçun oluşmadığı görüşüne katılmıyorum. 27.06.2018
Yargıtay — Esas No: 2016/5944, Karar No: 2018/5433, Tarih: 06.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5944 E.  ,  2018/5433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.12.2010 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerine uygun olarak 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilerek, hüküm kurulmayan 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür,

Sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılmış olması nedeniyle 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçunda sırasıyla 26.04.2007, 26.04.2008, 26.04.2009 ve 26.04.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte faturala kullanma suçuna ilişkin olarak 08.02.2008 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 3 yıla yükseltildiği gözetilmeden 18 ay olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve aynı takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi ve adli emanette kayıtlı belgelerin akıbeti hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10527, Karar No: 2014/9290, Tarih: 10.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/10527 E.  ,  2014/9290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/272446

MAHKEMESİ : Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2012

NUMARASI : 2012/107 (E) ve 2012/1003 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların köy yolu ve yol boşluklarına tecavüz ettiklerinin iddia olun- ması karşısında; sanıkların tecavüz tarihleri ile taşınmazların suç tarihindeki vasıflarının kesin olarak belirlenmesi açısından usulen teknik ve yerel bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak suç tarihleri itibari ile köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı kesin biçimde saptandıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6925, Karar No: 2014/6167, Tarih: 17.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/6925 E.  ,  2014/6167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/314-2013/176

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı S.. M.., kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini ve davacının kendi isteği ile işe devamsızlık yaptığını, haklı ve geçerli bir mazeret ileri sürmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı A... Sosyal Hizmetleri Ltd. Şti. davacının izin ve mazereti olmaksızın işe devamsızlık yaptığını, iş sözleşmesinin işverence feshedilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği ve feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı işçi iş sözleşmesinin 15.05.2011 tarihinde işverence feshedildiğini, davalı şirketin koordinatörü tarafından istifa dilekçesi ve ibraname vermesinin istendiğini, almadığı parayı almış gibi imza atmayacağını söylemesi üzerine işten çıkartıldığını iddia ederken; davalılar davacının 15.05.2011-31.05.2011 tarihleri arasında devamsızlık yaptığını, 06.06.2011 tarihinde davacıya mazeretini bildirmesi için ihtar

Somut olayda; davacı işçi iş sözleşmesinin 15.05.2011 tarihinde işverence feshedildiğini, davalı şirketin koordinatörü tarafından istifa dilekçesi ve ibraname vermesinin istendiğini, almadığı parayı almış gibi imza atmayacağını söylemesi üzerine işten çıkartıldığını iddia ederken; davalılar davacının 15.05.2011-31.05.2011 tarihleri arasında devamsızlık yaptığını, 06.06.2011 tarihinde davacıya mazeretini bildirmesi için ihtar

gönderildiğini, ancak davacı tarafından adres değişikliği bildirilmediği için ihtarın tebliğ edilemediğini, davacının Marmara Üniversitesi öğrencisi olup izinli olarak sınavlara girdiğini, devamsızlık yaptığı dönemin de sınav dönemine denk geldiğini savunmuşlardır. Davacının 15.05.2011 tarihinden sonra işe gelmediği sabit olup, o tarihte iş sözleşmesinin işverence feshedilip feshedilmediği hususu ihtilaflıdır. Davacının kuzeni ve aynı zamanda şirket eski çalışanı olan davacı şahidi E.. B.., davacının davalı şirketin koordinatörü ile aralarında geçtiğini iddia ettiği konuşmayı telefonda kendisine anlattığını beyan etmiş olup, davacının iddiasını ispat amacı ile bu şahit beyanından başka delili bulunmamaktadır. Davacı şahidinin beyanı da bilgi ve görgüye dayanmamaktadır. İş sözleşmesinin 15.05.2011 tarihinde işverence haksız olarak feshedildiği davacı tarafından yöntemince ispatlanamadığı gibi, davacı 15.05.2011 tarihinden sonraki devamsızlığı için geçerli bir mazeret de sunmamıştır. Bu durumda; iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğinin kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Haklı bir sebep olmaksızın iş sözleşmesini fesheden işçi kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağından, davacının anılan taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16186, Karar No: 2015/522, Tarih: 15.01.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/16186 E.  ,  2015/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen 07.05.2014 tarihli ek karar davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükümden sonra ve fakat kesinleşmesinden önce davacının 02.05.2014 tarihindeki davadan feragati sebebiyle mahkemece 07.05.2014 tarihli "davanın feragat sebebiyle reddine" dair ek karar verildiğine (Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği m.57) ve bu kararla boşanmaya ilişkin önceki kararın artık ortadan kalkmış bulunmasına göre, davalının ek karara yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.01.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/18323, Karar No: 2017/8072, Tarih: 25.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18323 E.  ,  2017/8072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı.... aralarındaki istirdat davasına dair Aksaray 3. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesinden verilen 23.06.2015 günlü ve 2015/11 E.- 2015/229 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 02.06.2016 günlü ve 2015/12862 E.- 2016/8869 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 12002237, 12130043 ve 12130044 numaralı elektrik abonelikleri nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, dava tarihinden itibaren abone tarihleri ile sınırlı olmak üzere geriye doğru on yıllık dönemde tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden , fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve yargılama sırasında belirlenecek değere dava değerini artırmak üzere 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 13.01.2015 tarihli dilekçesi ile 12130043 ve 12130044 nolu abonelikler yönünden davadan feragat etmiş, diğer aboneliği yönünden 11.06.2015 harç tarihli dilekçesi ile talebini 21.568,02 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 12130043 ve 12130044 nolu abonelikler yönünden feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, diğer abonelik yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 02.06.2016 günlü ve 2015/12862 E.- 2016/8869 K. sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.06.2016 günlü ve 2015/12862 E.- 2016/8869 K. Sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 25.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10240, Karar No: 2015/7337, Tarih: 18.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/10240 E.  ,  2015/7337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı iş yerinde 08.10.2005 tarihinden başlayarak iş akdini haklı nedene dayanarak feshetmiş olduğu 10.09.2010 tarihine kadar davalı iş yerinde kesintisiz olarak tanker şoförü olarak çalıştığını, tüm çalışma süresi boyunca fazla mesai

ile hafta tatili ve genel tatillerde çalıştırıldığını, karşılığının ödenmediğini iddia ederek müvekkilinin kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, işten ayrılmasının hemen arkasından yeni bir iş yerinde çalışmaya başladığını, işten kendi ayrılması nedeniyle kıdem tazminatı alamayacağını, işvereni ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının belirlenen fazla çalışma ücreti, yıllık izin alacağı, genel tatil ücreti ve hafta sonu ücreti ödendiği ispatlanamadığından, iş sözleşmesinin bir kısım işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediği için davacı tarafından haklı neden ile

feshedildiği değerlendirilerek, bilirkişi raporundaki belirlemelere göre istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi hususu uyuşmazlık konusudur.

Davacı, işçilik alacaklarının ödenmemesi üzerine akdi haklı nedenle feshettiğini iddia etmiştir. Davacı tarafından karşı tarafa tebliğ edilmiş bir yazılı fesih bildirimi bulunmamaktadır. Davalı ise sulh ve ibraname başlıklı belgeye dayanmıştır. Söz konusu belgenin geçerliliği talep konusu alacakları etkileyecek mahiyettedir. Yargılama sırasında bu belge davacı tarafa sorulmamış, gerekçede de değerlendirilmemiştir.

Mahkemece, davacı isticvap edilerek, sulh ve ibraname başlıklı belge gösterilmek suretiyle, imzanın kendisine ait olup olmadığı sorulmalı, imza davacıya ait ise hangi şartlar altında imzaladığı araştırılmalı, belgenin hukuken geçerli olup olmadığı tartışılarak sonuca gidilmelidir.

3-Fazla mesai ücreti bir başka uyuşmazlık konusunu teşkil etmektedir.

Mahkemece, davacı isticvap edilerek, sulh ve ibraname başlıklı belge gösterilmek suretiyle, imzanın kendisine ait olup olmadığı sorulmalı, imza davacıya ait ise hangi şartlar altında imzaladığı araştırılmalı, belgenin hukuken geçerli olup olmadığı tartışılarak sonuca gidilmelidir.

3-Fazla mesai ücreti bir başka uyuşmazlık konusunu teşkil etmektedir.

Davacı, Aygaz dolum tesisine tanker ile otogaz taşıması yapmaktadır. Aygaz firmasının sunduğu giriş çıkış kayıtları, aralarında bir haftadan fazla ara vermeler olması, bunların işçinin çalıştığı değil tesiste kaldığı süreleri içermesi nedenleriyle dikkate alınmamış, tanık beyanlarına göre haftada 27 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Mahkemece % 50 takdiri indirimle fazla mesai ücreti hüküm altına alınmıştır. Davacı vekili, delil listesinde takometre kayıtlarına dayanmıştır, delil listesi üzerinde “takometreler duruşma salonu dolabında” şeklinde şerh bulunmaktadır, bilirkişi incelemesinde ise takometre kayıtlarına hiç değinilmemiştir. Mahkemece davacı vekilinin dayandığı ve mahkemeye sunduğu anlaşılan takometre kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak fazla mesai ücreti alacağı hususunda karar verilmelidir. Ancak bu alacak hakkında hüküm kurulurken ilk bozma nedeninde yer alan sulh ve ibraname başlıklı belgenin geçerliliğinin sonucu etkileyeceği de dikkate alınmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine ,18.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.