muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/45, Karar No: 2021/3415, Tarih: 15.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/45 E.  ,  2021/3415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk ve Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, davacıların murisinin sağlığında davalılar tarafından kandırılarak gayrimenkulleri ile ticari aracının elinden alındığı iddiasına dayalı tescil olmadığı taktirde alacak istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesince, HMK'nun 11. Maddesinde hangi davaların murisin yerleşim yeri mahkemesinde görüleceğinin belirtildiği, davanın tapu iptal ve tescil olmadığı taktirde alacak istemine ilişkin olup davalıların Rize'de ikamet ettikleri, dava konusu taşınmazların da Rize'de bulundukları, davalı tarafların yetki itirazında bulundukları gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, davacıların murisinin 21/08/2016 tarihinde vefat ettiği, davalıların davacıların murislerini kandırarak mallarını elinden aldıklarından bahisle iş bu davayı ikame ettikleri, davacılar murisi ...'ün ikamet adresinin Kartal/İstanbul olduğu, davacıların da İstanbul'da ikamet ettiği, davalılardan bir kısmının yine İstanbul'da ikamet ettiği görülerek bu sebeple HMK 11. maddesi gereği iş bu davanın İstanbul Anadolu Mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Taşınmazın aynından doğan davalarda yetki başlıklı 6100 sayılı HMK'nın 12. maddesinin birinci fıkrasında "Taşınmaz üzerindeki aynî hakka ilişkin veya aynî hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir" hükmüne yer verilmiştir.

Taşınmazın aynından doğan davalarda yetki başlıklı 6100 sayılı HMK'nın 12. maddesinin birinci fıkrasında "Taşınmaz üzerindeki aynî hakka ilişkin veya aynî hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı vekili, muris ...'ün müvekkillerinin babası olduğunu, murisin 21/08/2016 tarihinde vefat ettiğini, murisin vefatından sonra murise miras yolu intikal eden malların davalılar adına devir edildiğinin görüldüğünü, davalıların murisin gerek hastalığından gerek ise yaşı itibari ile bulunmuş olduğu zayıflığından faydalanarak taşınmazları murisin elinden aldıklarını, davalıların bu devir işlemlerini kötü niyetli olarak yaptıklarını beyan ederek davalılar adına kayıtlı mallar üzerine ve ... plakalı araç üzerinde tedbir konulmasını, muris adına kayıtlı olup daha sonrasında davalılara intikal eden taşınmazların miras payları oranında müvekkilleri üzerine devrini, devir mümkün olmadığı taktirde taşınmazların bedellerinin davalılardan tahsili ile müvekkillerine ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Somut olayda, tescili istenilen taşınmazların Merkez/Rize’de bulunduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19282, Karar No: 2016/19038, Tarih: 12.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/19282 E.  ,  2016/19038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret suçundan açılmış bir dava bulunmaması karşısında, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, dava açılmayan hakaret suçundan hükümlülük kararı verilerek, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2- 28/02/2011 tarihinde Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce verilen raporda, suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında kalmadığının belirtilmesi 05/01/2010 tarihli bilirkişi raporunda ise suça konu bıçağın anılan Yasa kapsamında kaldığının açıklanması karşısında; Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce verilen rapora neden itibar edilmediği tartışılmadan ve suça konu bıçağın anılan Yasanın 15/son fıkrası kapsamında kalıp kalmayacağı da değerlendirilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye kısmi uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8332, Karar No: 2019/6622, Tarih: 24.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8332 E.  ,  2019/6622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Beraat

Sanık ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan:Beraat

1- Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüş, aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenleyen sanık hakkında TCK'nin 43/1. maddesi gereğince artırım yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller gerekçeli kararda incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

3-Sanık ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın ortağı olduğu... Metal Kaplama ve Kimya Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın şirketle ilgilenmediğine dair bir savunmasının bulunmadığı, şirkette yönetici vasfı bulunmasa da sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanığın 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına iştiraki, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suça konu faturaları kullanan mükellefler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, ayrıca kanaat oluşturacak sayıda temin edilecek suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, iş yerinin muhasebecisi tanık sıfatıyla dinlenerek iş yerinin fiilen kim tarafından idare edildiği ve iş yeri ile ilgili işlemlerde kiminle muhatap olduğunun sorulması ve sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 24.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1282, Karar No: 2024/12103, Tarih: 04.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/1282 E.  ,  2024/12103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/356 E., 2021/1617 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/237 E., 2020/273 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı ING Bank A.Ş ile dava dışı ... San. Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmeleri uyarınca şirketin kredi kullandığını, kullanılan kredide davalı ...'nun kefil sıfatı ile sorumlu olduğunu, kullanılan kredinin ödenmediğini, borçlu ...'nun icra dosyası kanalıyla malvarlığı sorgusu yapıldığını ve kendi adına kayıtlı olan Bursa İli, .... İlçesi, ... Mahallesi, 2541 Ada, 21 Parsel, B Blok, 1. Kat 7 numaralı Bağımsız Bölüm'ü 14.12.2016 tarihinde diğer davalı ...'e satıp devir ettiğinin tespit edildiğini, taşınmazın değerinden çok düşük bir miktara satıldığını belirterek davalılar arasında gerçekleşmiş olan tasarrufun İİK 278 inci maddesi vd. hükmü uyarınca iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu gayrımenkulü Bursa 3. İcra Müdürlüğü'nün 2016/11941 Esas sayılı dosyasında yapılan açık artırmaya katılarak cebri icra yoluyla satıştan aldığını, bu davada tasarrufun iptali şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu Bursa İli ... İlçesi ... Mah. 2541 Ada 21 Parsel, 7 numaralı bağımsız bölümün müvekkili tarafından diğer davalı ...'e satıldığı iddia edilmiş ise de taşınmazın Bursa 3. İcra Müdürlüğü'nün 2016/11941 Esas sayılı dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takip neticesinde açık artırma ile satıldığını, borçlunun yapmış olduğu bir tasarruf olmadığından tasarrufun iptali davasına konu olamayacağını, dava konusu taşınmazın üzerinde davacı şirketin (temlik eden INGBank'ın) haczinin bulunduğunu, tasarrufun iptali davasının şartlarının oluşmadığına belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu gayrımenkulün Bursa 3. İcra Müdürlüğü'nün 2016/11941 Esas sayılı dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takip neticesinde açık artırma ile satıldığı, borçlunun yapmış olduğu bir tasarruf olmadığı, yapılan bu işlemin tasarrufun iptali davasına konu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu gayrımenkulün Bursa 3. İcra Müdürlüğü'nün 2016/11941 Esas sayılı dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takip neticesinde açık artırma ile satıldığı, borçlunun yapmış olduğu bir tasarruf olmadığı, yapılan bu işlemin tasarrufun iptali davasına konu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; muvazaa ve namı müsteara dayalı herhangi bir araştırma yapılmadığını, ihaleden borçlu adına alınıp alınmadığının araştırılmadığını, davalıların aynı sektörde çalıştıklarını, birbirlerinin durumunu bilen konumunda olduklarını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış, tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun/HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, dava konusu gayrımenkulün cebri icradan yapılan satış sonucunda davalı ... tarafından satın alındığının anlaşılmasına, davacı tarafından dava dilekçesinde namı müstear iddiasının ileri sürülmemesine ve davalı tarafından iddianın genişletilmesi yasağı kapsamında talebin kabul edilmemesine göre davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/5809, Karar No: 2025/1132, Tarih: 13.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/5809 E.  ,  2025/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, ... Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde mağdurenin öz dayısı olan sanığın, olay günü mağdureyi okuldan alarak köyde bulunan evlerine götürdüğü sırada yol üzerinde eğilip mağdureye sarılarak öpmeye yeltendiği, çığlık atan mağdurenin sanığın elinden kurtularak eve gittiği şeklindeki kabulü ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Özetle sübuta, iftira atıldığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle sanığa verilen cezanın yetersiz olduğuna, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9595, Karar No: 2014/4495, Tarih: 13.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/9595 E.  ,  2014/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 25. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/07/2013

NUMARASI : 2013/302-2013/65

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 05/08/2010 tarihinde davalı R.. A..'de çalışmaya başladığını, iş akdinin 01/08/2012 tarihinde haksız bir gerekçeyle feshedildiğini, müvekkilinin davalı işyerinde market elemanı olarak çalıştığını, fesih bildiriminde, ödeme yapmadan ürün tüketmesi nedeniyle iş yasasının 25/2. maddesi gereğince iş sözleşmesinin feshedildiğini, davalı işverenin bu gerekçesinin gerçeği yansıtmadığını, işverenin ileri sürdüğü gibi üretim ve satış amacıyla bulunan ürünleri ödemesini yapmadan tüketmediğini, müşteriye bedelsiz olarak verilen küçük tadımlık bir ekmek parçası içeresine görevli tarafından bir parça tavuk konulduğunu ve müvekkiline verildiğini, söz konusu tüketme olayının karnını doyuruncaya kadar olmadığını, sadece bir parça tatma şeklinde olduğunu, davalı işyerinde satışa sunulan yiyeceklerin tattırılmasının rutin bir iş olduğunu, müvekkil hakkında açılan soruşturmada işyeri kamera kayıtlarında 14 çalışanın yiyecekleri tattığının tespit edildiğini, bunlardan sadece 5 kişinin iş akdinin feshedildiğini, ürünlerin tadımlık dahi olsa tüketilmemesi için müvekkile ve diğer çalışanlara uyarı yapılmadığını belirterek davacının işe iadesine karar verilmesi talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının market elemanı olarak çalışmaktayken özen ve sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlarda bulunduğunu, çeşitli tarihlerde sıcak şarküteri mutfak alanında üretim ve satış amacıyla bulunan ürünlerin ödemesini yapmadan tükettiğinin kamera kayıtları ile tespit edildiğini, davacı ile yanı pozisyonda bulunan market elemanı olan başka çalışanların da aynı gerekçe ile işten çıkarıldığını iddia etmiş ve davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davalı vekili 12.09.2013 havale tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiğinden, davalı temyizinin feragat nedeniyle REDDİNE,

2- Somut olayda davalıya ait markette kasiyer olarak çalışan davacının iş sözleşmesi 11.07.2012 ve 13.07.2012 tarihlerinde marketin sıcak şarküteri mutfak alanında üretim ve satış amacıyla bulunan ürünleri ücretini ödemeden tükettiği gerekçesiyle 4857 Sayılı İş Kanunu m.25/2 uyarınca feshedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davalı vekili 12.09.2013 havale tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiğinden, davalı temyizinin feragat nedeniyle REDDİNE,

2- Somut olayda davalıya ait markette kasiyer olarak çalışan davacının iş sözleşmesi 11.07.2012 ve 13.07.2012 tarihlerinde marketin sıcak şarküteri mutfak alanında üretim ve satış amacıyla bulunan ürünleri ücretini ödemeden tükettiği gerekçesiyle 4857 Sayılı İş Kanunu m.25/2 uyarınca feshedilmiştir.

Davacı fesih öncesi savunmasında ustaların tadına bakabileceklerini söylediği için ustanın hazırladığı tavuklu sandviçi mutfakta tükettiğini, bir kere de ekmek arası yapıp yediğini belirtmiştir.

Dosyada davalı tarafından sunulan belgelerde aynı tarihlerde davalı tanığı N.. G..’e ücretini ödemeden ürün tükettiği gerekçesiyle yazılı ihtar verildiği görülmektedir. Aşçı olarak çalışan davalı tanığı N.. G.. davacının yediği ürünün değerinin 35-40 kuruş civarında olabileceğini, kendisinin ilk eylemi olduğundan uyarı verildiğini davacının daha önce uyarısının bulunduğunu beyan etmiştir. Yine başka bir çalışan olan Ö.. Ş..’e de aynı eylemleri nedeniyle ihtar verildiği görülmektedir. Davacının işyeri dosyasında daha önce ücretini ödemeden ürün tüketmesiyle ilgili bir uyarının verilmediği, davacıya 09.03.2012 tarihinde başka bir ürünün barkodunu sistemden geçirmiş olması nedeniyle uyarı verildiği anlaşılmaktadır.

Mevcut olay değerlendirildiğinde davacının söz konusu eyleminin 4857 Sayılı İş Kanunu m.25/II-e veya diğer bentler kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, davacının ürün ücretini ödemeden ürün tükettiğinin ilk tespiti üzerine herhangi bir uyarı, ihtar veya başka bir disiplin yaptırımı uygulanmadan iş sözleşmesinin feshedilmesinin ölçülü olmadığı, ayrıca haklı feshe dayanan davalı işverenliğin başka çalışanların da bu şekilde ürün tükettiğini tespit etmesine rağmen iş sözleşmelerini feshetmediği o çalışanlara uyarı verdiği, davacının iş sözleşmesinin feshedilmesinin eşit işlem borcuna da aykırı olduğu anlaşıldığından feshin geçersizliğine karar vermek gerekirken yazılı şekilde davanın reddi hatalıdır.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 397.15 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 397.15 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 13.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.