muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4721, Karar No: 2023/2151, Tarih: 13.06.2023

IV. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre gece vakti aydınlatmanın olmadığı bölünmüş yolda idaresindeki araçla seyir halinde olan ölen ...'nun sola manevra yaparak ortadaki dönel kavşağa girdiği sırada, karşı istikametten gelen sanığın idaresindeki araçla kavşak içinde çarpışması şeklinde meydana gelen ve ...'in hayati tehlike geçirecek, vücudunda kemik kırığı meydana gelecek ve organ işlevinin sürekli yitirilmesi şeklinde yaralanması ve ..., ... ve ...'in ölümü ile sonuçlanan olayda,

A. 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgileri incelendiğinde, belge numarası adı altında sadece 1998 tarihinde verilmiş B1 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle sadece B ve BE sınıfı sürücü belgesinin geri alınabileceği gözetilmeden, sanığa ait E ve A2 sınıfı sürücü belgelerinin geri alınmasına karar verilmesi, hukuka aykırı olup Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

I. Meydana gelen olayda kusuru bulunmayan sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet ve hüküm kesinleşinceye kadar adli kontrol kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkin temyiz sebepleri yönünden,

Olay ve olgular bölümünde yer verilen ve oluşa uygun düşen Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporunda asli kusurlu bulunan sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun bulunmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünün A numaralı maddesinde açıklanan nedenle, Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 12/10/2020 tarihli 2020/27 Esas, 2020/338 Karar sayılı kararına yönelik temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 9 numaralı maddesinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2661, Karar No: 2015/2230, Tarih: 26.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/2661 E.  ,  2015/2230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Eylem cinsel taciz kabul edilerek şikâyet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamından, sanığın topları almak için okulun spor odasına giden mağdureyi merdiven altına çekip kilodunu çıkarmaya çalışarak bacağına dokunması eyleminin sübutu halinde, "Belirli bir kimseye karşı cinsel arzuları tatmin amacıyla işlenen, vücut dokunulmazlığını ihlal eden, ani ve kesiklik gösteren devamlılık arzetmeyen hareket ya da hareketler'' olarak tanımlanan sarkıntılık suçunu oluşturacağı gerek cinsel taciz gerekse sanığın suç tarihinde ondört yaşı içerisinde olması nedeniyle sarkıntılık suçunun şikâyet üzerine takip edilen suçlardan olup mağdurenin babası Beşir'in soruşturma aşamasında şikâyetçi olmadığı yönündeki beyanı gözetildiğinde sanık hakkındaki sonuç uygulamanın değişmeyeceği anlaşıldığından, tebliğnamede yer alan görüşe iştirak edilmemiş ve bu husus bozma nedeni sayılmamıştır.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2937, Karar No: 2017/12283, Tarih: 28.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/2937 E.  ,  2017/12283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline sigortalı konutun davalıya ait rögarların suyu tahliye edememesi sonucunda, geri tepen suyun banyo gider tesisatından konuta sirayeti nedeniyle hasarlandığını, tespit edilen 2.284,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, hasarın nedeninin sokak içerisinde bulunan davalıya ait rögarların tıkanmasına bağlı su baskını olduğunu, bu nedenle olayda kusurun tamamen davalıya ait bulunduğunu ileri sürerek 2.284,00 TL'nin rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yağmur suyu kanallarının yapım, bakım ve işletmesinden ilgili belediyenin sorumlu bulunduğunu, binanın atık su bağlantı hakkının bakım ve işletmesinin parsel sahiplerinin sorumluluğunda olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 116,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'nden alınmasına 28.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/139, Karar No: 2013/5096, Tarih: 18.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/139 E.  ,  2013/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurumun 2926 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılığın iptaline yönelik işleminin iptali ile 01.01.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 7.maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanunun 2,3,6,9 ve 10. maddeleridir.

2926 sayılı Kanunun 2.maddesinde, Kanunla veya kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmaksızın, 3.maddenin (b) bendinde tanımlanan tarımsal faaliyette bulunanların Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılacakları belirtilmiştir.

Anılan Kanunun 3.maddesinin (b) bendinde "Tarımsal faaliyette bulunanlar: kendi mülkünde, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde, kamuya mahsus mahallerde ekim dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünlerinin üretimini, avlanmasını, avcılar ve yetiştiriciler tarafından muhafazasını, taşınmasını sağlayanlar veya bu ürünlerden sair bir şekilde faydalanmak suretiyle kendi adına ve hesabına faaliyette bulunanlar" olarak tanımlanmış, 5.maddesinde, sigortalı olmanın zorunlu olduğu, sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağı, 6.maddesinde ise, diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten bir gün önce, sigortalılıklarının sona ereceği hüküm altına alınmıştır. Ayrıca aynı Kanunun 9.maddesi Kuruma re'sen tescil yükümlülüğü yüklemiştir.

Anılan Kanunun 10.maddesine göre ise, kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile, diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifleri ve birliklerinin ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir.

Anılan Kanunun 10.maddesine göre ise, kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile, diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifleri ve birliklerinin ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir.

Tarım Bağ-Kur sigortalılığının yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Kanunda, bildirimsiz kalan sigortalılar için 506 sayılı Kanunun 79 ve 5510 sayılı Kanunun 86.maddesinde öngörülen "hizmet tespiti" davasına koşut bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Anılan düzenlemede, kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takiben başlayacağının hükme bağlanmış olması karşısında, kayıt ve tescil, yada tescil yerine geçen iradi prim ödemesi veya prim tevkifatı öncesine isabet eden tarımsal faaliyet ve buna dayalı "Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti" söz konusu olamayacaktır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.05.2011 gün, 2011/10-230 Esas 2011/319 Karar sayılı, 29.02.2012 gün ve 2011/10-769 Esas 2012/107 Karar sayılı ve 27.06.2012 gün 2012/10-292 Esas ve 2012/415 Karar kararlarında da açıkça belirtildiği üzere, davacının tarımsal faaliyetinin kesintisiz sürüp sürmediğinin tespiti için, Mahkemece; 1-Çekişmeli dönemde davacının nerede oturduğu; Nüfus Müdürlüğü, İlçe Seçim Kurulu Başkanlığı ve Muhtarlık kayıtları esas alınarak belirlenmeli,

2-Dönem içinde ... Bankası, Kooperatif veya Birlikler aracılığıyla "Tarımsal Amaçlı Kredi" kullanıp kullanmadığı araştırılmalı,

3-Dönem içinde ürün teslimatından dolayı prim kesintisi yapılıp yapılmadığı veya sigortalılık iradesini ortaya koyacak şekilde prim ödemesinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı,

2-Dönem içinde ... Bankası, Kooperatif veya Birlikler aracılığıyla "Tarımsal Amaçlı Kredi" kullanıp kullanmadığı araştırılmalı,

3-Dönem içinde ürün teslimatından dolayı prim kesintisi yapılıp yapılmadığı veya sigortalılık iradesini ortaya koyacak şekilde prim ödemesinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı,

4-25.04.2006 gün 26149 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5488 sayılı Tarım Kanunun 19. maddesi uyarınca Çiftçi Kayıt Sistemine dahil edilerek doğrudan gelir desteği alıp almadığı ve bu bağlamda davacının hangi ürünleri ekerek bunları nerelere sattığı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun "Zirai kazanç, zirai faaliyet, zirai işletme, çiftçi ve mahsulün tarifi" başlıklı 52, "Zirai kazançta vergileme" başlıklı 53, ve "Vergi Tevkifatı" başlıklı 94 vd. maddeleri ile 213 Vergi Usul Kanununun "Vergi kesenlerin sorumluluğu" başlıklı 11. maddesi kapsamında zirai kazançlarından dolayı vergi ödeyip ödemedikleri araştırılmalıdır. Konu ile ilgili Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.12.2010 gün ve 2010/10-580-647 sayılı kararında da açıkça belirtildiği üzere " Tevkifat yapma ve kurum hesaplarına aktarma yükümü, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun 94/11.maddesinde öngörülen çiftçilerden satın alınan zirai mahsuller için yapılan ödemelerden gelir vergisine mahsuben tevkifat yapma yükümüne paralel olarak getirilmiştir. Bakanlar Kurulu Kararı kapsamındaki gerçek ve tüzel kişiler, tarımsal faaliyette bulunan bu kişilerden satın aldıkları ürün bedellerinden tevkifat yapmakla yükümlüdürler." Tevkifat suretiyle vergilendirilen çiftçiler yaptıkları satış ve hizmetleri dolayısıyla müstahsil makbuzu almak ve saklamak zorundadırlar.

5-Tarımsal faaliyeti kapsamında ilaç, gübre ve sulama parası ödeyip ödemediği, varsa bunların fatura ve belgelerinin nelerden ibaret olduğu, ... Odası, Kooperatif veya Birliklere üyeliği varsa bu kuruluşlara düzenli bir şekilde aidat ödeyip ödemediği araştırılmalı, tarımsal faaliyete elverişli tapulu taşınmazının bulunup bulunmadığı, tarımsal faaliyetin taşınmaz kiralanması yoluyla gerçekleştirildiğinin savunulması halinde; taşınmazların, kimden hangi yıllar için kiralandığı, kiracının; kiralama yoluyla faaliyetini yürütmeye elverişli alet ve edavatının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, traktörünün bulunduğunun ileri sürülmesi halinde, traktörün hangi tarihte satın alınıp ilgilisi adına trafiğe tescil edildiğini gösteren fatura ve trafik tescil belgesinin celp edilmeli,

6-Hayvan yetiştiriciliği bulunduğunun ileri sürüldüğü hallerde, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.06.2011 gün ve 2011/10-306-365 sayılı kararında da belirtildiği üzere 16.05.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 22.maddesi kapsamında hayvanlarına ilişkin menşe şehadetnamesinin bulunup bulunmadığı tespit edilerek, büyük ve küçükbaş hayvanlarına ilişkin istatistik bilgileri ve bu hayvanlara ilişkin yapılması zorunlu bulunan periyodik aşılara ilişkin bilgiler İlçe Tarım Müdürlüklerinden sorulmalı, köy muhtarı ve ihtiyar heyeti üyeleri gibi tarımsal faaliyetin varlığını yakından bilebilecek durumdaki tanıklar dinlenilerek sigortalılık olgusunun varlığı hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Ayrıca 2926 sayılı Kanunun 6.maddesinde belirtilen şekilde sigortalılığın sona erip ermediği araştırılmalı ve bu bağlamda çekişmeli dönemde 506 sayılı Kanun kapsamında SSK sigortalılığı ya da 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı varsa ve bu sigortalılık süresi makul süreyi aşmışsa, HGK.nun 14.02.2007 gün, 2007/21-73-71 sayılı ve 14.03.2012 gün, 2011/10-804-152 sayılı kararları göz önünde bulundurularak sigortalılığın sona erdiği olgusu da dikkate alınmalıdır.

Eldeki davaya konu somut olayda; Kurumca, 12.08.2008 tarihli bildirge ile 22.12.2000 tarihli prim tevkifatına istinaden 01.01.2001 tarihinden itibaren 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olarak tescil edilen davacının, prim tevkifatının prina (posa) satışından kaynaklanmış olup tarımsal faaliyet sonucu üretilen üründen gerçekleşmediği gerekçesi ile başlangıçtan itibaren sigortalılığı iptal edilerek 01.09.2008 tarihinden itibaren başlatıldığı ve tahsis talebinin ret edildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere, Kanunda “Tarımsal faaliyette bulunanlar: kendi mülkünde, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde, kamuya mahsus mahallerde ekim dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünlerinin üretimini, avlanmasını, avcılar ve yetiştiriciler tarafından muhafazasını, taşınmasını sağlayanlar veya bu ürünlerden sair bir şekilde faydalanmak suretiyle kendi adına ve hesabına faaliyette bulunanlar" olarak tanımlanmış olup, anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde sigortalı olabilmek için,

üretilen ürünün doğrudan tarımsal faaliyet sonucu elde edilmiş olması ve anılan ürünün satışından prim tevkifatının yapılması gerekmektedir. Tarımsal faaliyet sonucu üretilen zeytinin fabrikada yağının alınmasından sonra ortaya çıkan prina olarak adlandırılan posanın satışında, davacının anılan posayı ne şekilde elde ettiği, zeytin yağı fabrikasından satın alarak mı prina fabrikasına sattığı, yada kendi ürettiği zeytinin yağının alınması sonrası ortaya çıkan posa mı olduğu ayrıntılı olarak araştırılarak, yörede zeytinin yağının çıkarılması sonucu arta kalan posanın üreticiler tarafından mı alındığı, yoksa, yağın çıkarılması karşılığı bedel olarak zeytin yağı fabrikalarına mı kaldığı hususu irdelenerek, anılan tevkifatın dayanağı olan eylemin zirai faaliyet mi, ticari faaliyet mi olduğu belirlenmeli, sonrasında, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde 2001 ile 2008 yılları arasında davacının 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılık iradesini ortaya koyacak herhangi bir başvurusu, prim ödemesi, ürün satışı veya bu satışlardan yapılan prim tevkifatı bulunup bulunmadığı hususları ayrıntılı olarak araştırılarak, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalılık süresi tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli, bu çerçevede yaşlılık aylığı tahsisi koşulları irdelenerek, yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

2-Kabule göre de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Yasasının 297. maddesinin 2. fıkrasındaki “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” yönündeki amir hükme aykırı olarak, taraflar arasında ihtilaf konusu olan ve mahkemece kabul edilen sigortalılık süreleri hükümde gösterilmeksizin, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, davacıya “01.01.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına, Aksi yöndeki kurum işleminin iptaline” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15096, Karar No: 2016/20716, Tarih: 24.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15096 E.  ,  2016/20716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı .... ile sözleşme imzalamak suretiyle diğer davalı ...' te assessor olarak çalışmaya başladığını, davalı ...' in davalı ...' e işçi sağlamak dışında bir role sahip olmadığını, davacının iş akdinin 30/04/2015 tarihinde ... Assessor Servis Sorumlusunun attığı mail ile feshedildiğini, fesih gerekçesinin bütçe önceliği ve performans değerlendirilmesi sonucu daha verimli olanlarla çalışılacağına dayandırdığını, fesih gerekçesinin gerçeği yansıtmadığını belirterek, davanın kabulüne , alt işverenlik ilişkisi bizce açık bir muvazaaya dayandığı için davalılardan ... . nezdinde müvekkilin işe iadesine, boşta geçen sürelere ait en çok 4 aya kadar olan ücret ve işçilik haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, işe iade kararına rağmen davalının müvekkili işe başlatmaması halinde ödenecek tazminat miktarının; müvekkilin kıdemi ve feshin biçimi nazara alınarak müvekkilin 8 aylık brüt ücreti olarak belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... . vekili cevap dilekçesinde, müvekkili şirketin amaç ve faaliyetinin internet reklam alanlarının coğrafi olarak belirli bölgelerde satışını yapmak olduğunu, reklam gelirleri elde ettiğini, müvekkili şirketin bu davada taraf sıfatının bulunmadığını, davacı ve ... ... arasındaki sözleşmelerin Rus Hukukuna göre uygulandığını, bu davada işe iade koşullarının oluşmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin davanın muhatabı olmadığını bu nedenle husumet yönünden reddine, davacının sözleşme imzaladığı ... ... ile herhangi bir bağlantısının bulunmadığını, müvekkili şirket ve diğer davalı şirket tarafından ... ... şirketine işçi sağlama gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davalılar arasında akdedilmiş herhangi bir sözleşme bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı .... vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin davanın muhatabı olmadığını bu nedenle husumet yönünden reddine, davacının sözleşme imzaladığı ... ... ile herhangi bir bağlantısının bulunmadığını, müvekkili şirket ve diğer davalı şirket tarafından ... ... şirketine işçi sağlama gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davalılar arasında akdedilmiş herhangi bir sözleşme bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacı ile ... ... arasında iş ilişkisinin kurulduğu, ancak Türkiye'de hizmet gördüğü ve fiilen çalıştığı bir işyerinin tahsis edilmediği, çalışma şartlarının ... ... tarafından belirlendiği fesih iradesinin de aynı işverenlikçe gerçekleştirildiği, dolayısıyla davacı ile ...(Türkiye) yani ... Reklamcılık ve Hiz.Ltd.Şti. arasında hizmet(iş) ilişkisinin kurulmadığı; diğer davalı ... Ltd.Şti. yönünden davacı ile ...... Ltd.Şti.(... Ltd.Şti.) arasında hizmet(iş) akdinin karakteristik unsurlarını oluşturacak şekilde bağımlılık ilişkisinin kurulmadığı, davacıya ... ... tarafından yaptığı iş karşılığında birtakım ödemeler yapılmış ise de, bunun dışında sevk, idare, talimatlandırmaya yönelik başkaca bir bağın olmadığı gibi, davalı İnsan Kaynakları Ltd.Şti. ile ... menşeili ... Csa arasında organik ve fiili irtibatın varlığı da ispatlanamadığı gerekçesiyle her iki davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Temel uyuşmazlık, yurt içinde çalışan ancak işvereni yurt dışında bulunan işçinin yurt dışı işveren ile bağlantısı olan Türkiye'deki şirketin davacı işçinin işvereni olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kayıt üzerinde başka bir devlet mevzuatına göre kurulan şirketin işçisi olması nedeni ile uyuşmazlıkta yabancılık unsurunun bulunduğu açıktır. Temel sorun bu şirketin Türkiye'de bağlantılı olan şirketin davacının işvereni kabul edilip edilmeyeceğidir.

Tarafların hukuk seçimi yapmamış olmaları hâlinde iş akdine, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku(lex loci lahor is) uygulanır. Burada yetkili kılınan hukuk, işverenin işyerinin bulunduğu değil, işçinin işini yaptığı işyerinin bulunduğu ülke hukukudur. Bu nedenle işçinin işini fiilen yerine getirdiği yer esas alınır. Ancak İş ve sosyal güvenlik hukukunun kamusal tarafı ve emredici kurallar içermesi nedeni ile yabancılık taşıyan bir uyuşmazlıkta, taraflar yabancı hukukun uygulanmasını öngörseler dahi özellikle işçi veya sigortalının Türk vatandaşı olması halinde, uygulanacak yabancı hukuk kuralının kamu düzenine açıkça aykırı olması halinde Türk İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku kuralları uygulanacaktır.