muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/192, Karar No: 2025/5236, Tarih: 06.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/192 E.  ,  2025/5236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/279 E., 2022/230 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, tekerrür hükümlerinin uygulamasına dair 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin sevk maddeleri arasında gösterilmemiş olmasına rağmen, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak, ek savunma hakkı da tanınmadan tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu gerekçesi ile TCK'nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle, sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2. Kabule göre; Mahkemece, 28.05.2021 tarihli tutanak ve 08.12.2021 tarihli bilirkişi raporu ile ekindeki uydu fotoğrafında uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun meydana geldiği yerin ... İmam Hatip Ortaokulu duvarına 128 metre mesafede olduğunun belirtildiği gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesi gereğince sanığın cezasında artırım yapılmış ise de, sanığın kullanıcı sanık ...'e uyuşturucu madde sattığı yerin, belirtilen yere mutad ulaşım yolları ile (yaya yürüme ya da araçla tespit edilecek) mesafesinin iki yüz metreden yakın olup olmadığının gerektiğinde keşif de yapılmak suretiyle kesin olarak tespit edilerek belirlendikten sonra, TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanması gerekirken kolluk tarafından düzenlenen "kuş uçumu ve yürüme mesafesinin okula 129 metre olduğu" şeklindeki çelişkili tutanağa dayanılarak eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15131, Karar No: 2017/8671, Tarih: 03.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/15131 E.  ,  2017/8671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında elektriği idare tarafından kesik olan sayaçtan idarenin bilgisi dışında elektrik kullandığına dair kaçak tespit tutanağının düzenlenmesi karşısında; sanığın meskeninde kullanılan elektrik sayacının tüketimi eksik gösterip göstermediği veya sayaca tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak; sanığın suça konu yerde ne kadar süredir oturduğunun ve kaçak veya usulsüz kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanması, sanık suça konu yerde halen oturuyor ise keşif yapılıp kurulu güç belirlenmek suretiyle; oturmuyor ise tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre ve sanık hakkında düzenlenen tutunaktan hareket edilerek kullanılan elektrik miktarı ile endeks değerinin uyumlu olup olmadığı ve usulsüz kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınıp, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği değerlendirilmeden ve sanık dinlenmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurumun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13551, Karar No: 2014/3545, Tarih: 26.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13551 E.  ,  2014/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 4. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2011/1443-2013/429

Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/04/2013 tarih ve 2011/1443-2013/429 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan emtianın davalı tarafından Mersin'den Konya'ya taşınması sırasında hasarlandığını, hasar nedeniyle sigortalısına 4.659,00 TL ödediğini ileri sürerek anılan miktarın faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın davalı tarafından yapılan taşıma sırasında hasarlanmadığını, yükleme sırasında emtianın ambalajlı olduğundan hasarlı olup olmadığının anlaşılamadığını, hasarın emtianın gemi ile taşınması sırasında meydana geldiği savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı nezdinde sigortalı bulunan emtianın Tayvan'dan Mersin'e deniz yolu ile dava dışı şirket tarafından taşındığını, boşaltma tutanağında emtianın hasarlı olduğuna ilişkin bir kayıt bulunmadığı, kaldı ki hasarın oluş şekline göre emtianın amlabalajının da hasarlanması gerektiği ve bu durumda da bunu araç sürücünün görmesi gerektiği, araç sürücüsünün ise böyle bir hasarı görmediğini beyan ettiği, bu nedenle emtianın davalıya hasarsız teslim edildiğinin kabulü gerektiği, davalının aracına yükleme gümrük görevlilerince yapılmışsa da yüklemenin taşıma esnasında olabilecek sarsıntılardan makinelerin sağa, sola ve birbirine çarpmayacak şekilde yapılıp yapılmadığının, taşıyıcının kontrol etmesinin gerektiği, hasarın hatalı yüklemeden ve sürücünün aracını taşıdığı eşyanın elektronik cihazlı makineler olduğunu dikkate almaksızın yolun durumuna göre gereken şekilde kullanmaması sonucu sarsılarak birbirine veya dorsenin yan kısımlarına çarparak oluştuğu, varış yerine gelen makinelerin kamyon üzerinde yetkili servisince kontrol edildiği ve hasar tespit edildiği, bu nedenle hasarın meydana gelmesinin de söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 4.659,00 TL'nin faziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, mahkemece dava konusu hasarın, hatalı yükleme ve aracın, emtianın cinsi dikkate alınmaksızın yolun durumuna göre gereken şekilde kullanılmaması sonucu, emtiaların biribirine vearacın dorsesine çarpmak suretiyle oluştuğu ve yüklemenin de davalı tarafından yapılmadığı kabul edildiğine göre, Dairemiz'in yerleşmiş içtihatları uyarınca taşıyıcının yüklemede nezaret görevinin bulunması nedeni ile yükleme ve istif hususunda göndereni uyarmayan taşıyıcının olayda müterafık kusuru olduğu kabul edilip bu oranın bilirkişi marifeti ile tespiti ile neticesine göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar verilmek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8040, Karar No: 2012/2261, Tarih: 28.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/8040 E.  ,  2012/2261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 13 parsel sayılı 8578.06 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden ve kanunları uyarınca Hazine'ye kalan taşınmazlardan olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında davacı Hazine tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 101 ada 13 parsel sayılı taşınmazın davacı Hazine'nin tutunduğu Mart 1285 Tarih 119 sayılı tapu kaydı kapsamında kalmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde davalı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3627, Karar No: 2015/9099, Tarih: 23.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/3627 E.  ,  2015/9099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun uyarınca zararlarının karşılanması için davalı idareye başvurduğunu, başvuru neticesinde 13.482,00-TL ödenmesine karar verildiğini, bu kapsamda davalı ile sulhname imzaladıklarını, davalı idarenin geç ödeme yapması nedeniyle gecikilen döneme ilişkin faiz alacağının tahsili için icra takibi başlattığını ancak davalı idarenin itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 5233 sayılı kanundan doğan zararının davalı idare tarafından geç ödenmesi nedeniyle gecikilen döneme ilişkin faiz alacağının tahsili amacıyla başlattığı icra takibine vaki davalının itirazının iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece davalının sulhnamenin düzenlendiği tarihten itibaren 3 aylık sürede ödeme yapmayarak temerrüde düştüğü gerekçesiyle bu sürenin dolduğu tarih ile ödeme tarihi arasında hesaplanan yasal faiz miktarı yönünden davalının icra takibine vaki itirazının iptaline,takibin devamına karar verilmiştir. 5233 sayılı kanunun 13.maddesinde sulhnamede belirlenen zararlar, sulhnamenin imzalanmasından sonra valinin onayı üzerine ifa tarzına göre Bakanlık bütçesine bu amaçla konulan ödenekten üç ay içerisinde karşılanacağı düzenlenmiştir.5233 sayılı kanunun 13.maddesinde belirtilen bu süre düzenleyici bir süre olup alacağı muaccel hale getirir. Ancak davalının temerrüde düşmesi için BK 101.maddesi gereğince ayrıca temerrüt ihtarı gerekir. Davacı, B.K.nun 101.maddesine göre davalıyı temerrüde düşürmemiştir. Davacı, usulünce davalıyı temerrüde düşürmediğinden işlemiş faiz yönünden icra takibinde bulunması yerinde değildir. O halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine 2. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5251, Karar No: 2015/20373, Tarih: 05.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5251 E.  ,  2015/20373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tatvan 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/295-2014/319

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı taraf 03.06.2014 tarihli duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi sunmuş mahkeme hakimince aynı tarihte dilekçe havale edilerek dosya arasına konulmuştur. Ancak yargılama esnasında davalı tarafın mazeret isteği konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden dava sonuçlandırılmıştır. Bu usuli eksiklik dava sonucuna etki yapacak nitelikte bulunduğundan hükmün bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.11.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/4297, Karar No: 2011/7746, Tarih: 05.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/4297 E.  ,  2011/7746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Tereke Hakimliği

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle "en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir" (TMK.md.612/1) hükmü uyarınca işlem yapılmış olduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, oybirliğiyle karar verildi.05.05.2011
Yargıtay — Esas No: 2013/18879, Karar No: 2014/30269, Tarih: 04.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/18879 E.  ,  2014/30269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2012/176-2013/132

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatları ile ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile imkanlıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 184. maddesinde, iflasın açılması ile müflisin mal varlığına dahil olan bütün mal ve hakların iflas masasını oluşturacağı; aynı Kanun'un 226. maddesinin birinci fıkrasında masanın kanuni mümessilinin, iflas idaresi olduğu düzenlenmiştir.

Somut olayda, dosya içeriğinden, davalı şirketin, dava tarihinden sonra iflasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, mahkemece, iflas idaresi yönünden usulünce taraf teşkili sağlanılmadan davaya devam edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23969, Karar No: 2011/3374, Tarih: 14.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/23969 E.  ,  2011/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/08/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemeleri, İİK.nun 4.maddesi gereğince icra müdürlüğü işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri inceleme ile görevlidir. Borçlunun istemi, Vergi Dairesi Müdürlüğü’nce, vergi borcunun tahsili amacıyla 6183 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan takipte emekli maaşına konan haczin kaldırılmasına yöneliktir.

Vergi Dairesi Müdürlüğü’nce konan haciz, idari işlem niteliğindedir. Bu haciz işlemine ilişkin başvunun incelenmesi 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na göre Vergi Mahkemelerince yapılır  ve bu mahkemelerce karara bağlanır.

O halde, başvurunun incelenmesi idari yargıya ait olduğundan mahkemece, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15447, Karar No: 2015/35287, Tarih: 12.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/15447 E.  ,  2015/35287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/138013

MAHKEMESİ : Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2010/750 (E) ve 2012/229 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından sanık E.. K..'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Hakaret ve tehdit eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamede sanığın mağduru elinde bıçak olduğu halde "öldürürüm seni" diyerek tehdit ettiğinin iddia olunması, mağdurun yargılama sırasında doğruladığı kolluk ifadesinde sanığın bıçağı alarak kendisini kovaladığını ileri sürmesi, tanık S.. B..'ın kolluk ifadesinde mağdurun ikinci gelişinde sanığın bıçak çekerek mağdurun yakasından tuttuğunu ve seni öldürürüm dediğini belirtmesi, yargılama aşamasında ise; “Erdem de küfür edince Hüseyin ellindeki demiri Erdem'e vurdu, Erdem bundan önce benim silahım nerede diye bağırmıştı, fakat elinde bıçak veya silah yoktu” şeklinde beyanda bulunması ve soruşturma evresindeki ifadesini de doğrulaması karşısında, beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun kararda gösterilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile sanığın elinde bıçak olduğu halde "öldürürüm seni" diyerek mağduru tehdit ettiği kabul edilerek hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın elinde bıçak olduğu halde "öldürürüm seni" diyerek mağduru tehdit etme şeklindeki kabul edilen eylemin, TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek anılan Yasanın 106/1-2. cümlesi gereğince hüküm kurulması,