muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11429, Karar No: 2019/14970, Tarih: 12.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/11429 E.  ,  2019/14970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 03.12.2012 yerine 2012 olarak yazılması,

2- Dosya içerisinde mevcut olup, 17.01.2014 tarihli duruşmada, avukat ... tarafından ibraz edilen ve altında sanık ... ad ve imzası olan 14.12.2012 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi altındaki imza ve yazının, sanık ...'a ait olup olmadığının sanığa sorulması, sanığın imza ve yazıyı inkar etmesi halinde, imza ve yazının sanığa ait olup olmadığı husunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sanığın aşamalardaki savunmalarında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanıklar ... ve ...'un sanığın 03.12.2012 tarihli dilekçesinde kendileri ile ilgili kısımları doğrulanmış olmaları, sanığın ...'a 3 adet sms gönderdiğine ilişkin iddianın, Mustafa Düzgün Polis Merkezi Amirliği'ne 23.10.2012 tarihinde yaptığı şikayeti ile tespit edilip, sms metinlerinin kayıt altına alınmış olması, sanığın kendiliğinden elde edemeyeceği Makimsan A.Ş'ye ait araç ruhsat fotokopilerini dilekçe ekinde sunmuş olması karşısında, gerekli görülmesi halinde, sanığın 03.12.2012 tarihli dilekçesinde ve 16.12.2013 tarihli talimat sorgusunda olaya ilişkin bilgi ve görgüsü bulunduğunu beyan ettiği taksici ...., .... ve ....'in tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3611, Karar No: 2019/4250, Tarih: 08.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/3611 E.  ,  2019/4250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 30.10.2013 tarihinde müvekkilinin idaresindeki motorsikletle davalıya zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı aracın çarpışması sonucu müvekkilinin %53 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL bakıcı giderinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 250.000,00 TL bakıcı giderinin 15.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan bakıcı gideri istemine ilişkindir.

Hükme esas, uzman altı doktordan oluşan bilirkişi heyet raporunda, "mevcut haliyle (maluliyet oranına göre) davacının ömür boyu günlük aktivitelerini yerine getirmesinde günlük 6 saat sürekli olarak bir başkasının bakımına ihtiyaç duyacağı" belirtilmiş, bu rapor doğrultusunda alınan aktüer raporda davacının bakiye 48 yıllık ömrü süresince bakıcı gideri zararı 556.251,71 TL hesaplanmış, davalının poliçe limiti kadar davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak aktüer raporda davacının kalan ömründe günlük 6 saat sürekli başkasının yardımına ihtiyaç duyacağı değerlendirilmemiştir. Mahkemece aynı bilirkişiden davacının günlük 6 saatlik bakıcı ihtiyacına göre bakıcı giderinin belirlenmesi yönünden ek rapor alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü Bölge Adliye Mahkemesi Kararının BOZULMASINA; 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dosyanın karar veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16956, Karar No: 2013/20937, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/16956 E.  ,  2013/20937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, keslen maaşının yeniden bağlanması gerektiğinin tespitiyle, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibariyle yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine ve kesilme tarihinden itibaren ödenmeyen aylıkların ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne Kurum tarafından kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, aksine kurum işleminin iptaline, davacının diğer taleplerinin davalı Kurumca değerlendirilmesine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada "Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır." düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56'ncı maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/ olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk yönünden boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumuna ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede, oldukça yalın olarak "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan, hak sahibi sıfatını elde etme amacıyla eşinden boşanan gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan veya bunlara benzer ifadelere yer verilemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında bir hukuki düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme tarihi esas alınarak bu tarih itibariyle gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden , eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı , böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede 'eşinden boşandığı halde boşandığı eşiyle' ibareleri yer aldığından , birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Somut olayda, davacı 08.01.2009 tarihinde anlaşmalı olarak boşanmış, 06.02.2009 tarihli müracaatına istinaden tarafına aylık bağlanmış, ... Kaymakamlığı İlçe Nüfus Müdürlüğünün 16.02.2012 tarihli yazısında davacının 05.11.2009 tarihinde ikamet adresini değiştirdiği bildirilmiş, 14.09.2010 tarihli zabıta araştırmasında davacının eski eşiyle birlikte oturduğu belirtilmiş, tutanak tanığı olarak dinlenen Yeşilkent Beldesi Muhtarı Kemal Oruçoğlu 11.01.2012 tarihli ifadesinde tutanakta ... beyanına uygun olarak davacı ve boşandığı eşinin tutanak tarihinde birlikte yaşadıklarını,ancak şu andaki durumlarını bilmediğini beyan etmiş, sonra alınan 12.01.2012 tarihli ifadesinde ise taraflarla arasının iyi olmadığını, tanıklık yapmak istemediğini beyan etmiştir. Davacı tanıkları olarak dinlenen davacının kızı ve damadı ise davacının boşandıktan sonra eşiyle fiilen bir arada yaşamadığını beyan etmiştir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres bilgilerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle 'boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama' olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17473, Karar No: 2018/10451, Tarih: 04.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17473 E.  ,  2018/10451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

1) Sanık müdafiinin başka mahkemedeki duruşması nedeniyle son celse için mazeret verdiği ve bu mazeretini 27.04.2017 tarihli dilekçesi ekine eklediği belge ile ispatladığı anlaşıldığından mazeretin kabulü yerine, reddine karar verilerek yargılamaya devamla sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2) Kazanılmış hak nedeniyle uygulanan kanun maddesinin 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK'nin 307/4. maddesi şeklinde hatalı gösterilmesi,

3) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62. maddeleri ile uygulama yapıldıktan sonra hükmedilen hapis cezasının, bozma öncesinde hükmedilen cezadan daha fazla olması ve sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç cezanın 6 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hatalı uygulama ile TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b maddelerinin uygulanmasından sonra sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle hükmedilen cezanın 8 yıl hapis cezasına indirilmesi ve bu ceza miktarı üzerinden TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7009, Karar No: 2007/3293, Tarih: 06.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/7009 E.  ,  2007/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi              : Kuşadası İcra Mahkemesi

Tarihi                       : 08.02.2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (3.Kişi) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde konusu kalmayan dava hakkinda karar vermeye yer olmadığına karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacı 3. kişinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Uyuşmazlık 3.kişinin İcra İflas Kanun'nun 96. ve devamı maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Davacı 3. kişi tarafından davalı alacaklı aleyhine açılan istihkak davası hakkında borcun ödenmesi nedeniyle konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin mahkemece verilen hüküm doğrudur.

Davacı 3.kişi A.Ş.'nin  Sermaye Piyasa Kurulu'na bağlı bir Anonim Şirket olduğu davacı ile borçlu arasında düzenlenen 22.07.2003 tarihli kira sözleşmesi ile davacıya ait Kuştur Tatil Köyünün makina teçhizat ve ekipmanları ile birlikte A. Otelcilik Tarım İnşaat ve Ticaret A.Ş.'ye kiralandığı kira sözleşmesinin davacı tarafından Sermaye Piyasası Kuruluna gönderildiği, 24.07.2003 tarihinde kurum kayıtlarına girdiği adı geçen kurulun 24.02.2006 tarihli yazısı ile açıkça ortadadır.

Dava konusu haciz 12.07.2005 tarihinde yapılmıştır. Davacı tarafından sunulan kira sözleşmesinin tarihi ve  Sermaye Piyasası Kurulu kayıtlarına girdiği tarih gözetildiğinde kira sözleşmesinin 01.01.2004-15.11.2007 tarihlerini kapsadığı açıktır.

Bu durumda mahkemece sözleşme ekindeki fatura ve diğer belgelere göre haczedilen ve dava konusu edilen B. 51 Ekran TV.'leri içerip içermediğinin uzman bilirkişi ile mahallinde keşif  yapılarak alınacak raporla saptanması, davacı belgelerin hacizli mallara uygunluğu saptandığı takdirde davacı 3. kişinin haklı olduğu  sonucuna varılarak yargılama giderleri bu arada avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesi aksi halde şimdi olduğu gibi yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılarak davacının avukatlık ücreti ile sorumlu tutulması gerekir.

Kabule görede; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi uyarınca dava delillerin toplanmasına ilişkin ara kararının yerine getirilmesinden önce borcun ödenmesi dolayısıyla konusuz kaldığından avukatlık ücretinin 1/2 oranında hükmedilmesi gerektiğinin mahkemece  gözetilmemeside hatalı olmuştur.

O halde, davacı 3.kişinin bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25123, Karar No: 2015/27334, Tarih: 23.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/25123 E.  ,  2015/27334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19. maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK anlamında bir konuttur. Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat); konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzerî yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir.

Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Apartman giriş kapısından sonraki koridorların, merdiven ve merdiven boşluklarının, daire giriş kapısı ön kısımlarının, sahanlıkların apartmanda oturanlara ait ortak “eklenti” olduğunun kabulü gerekir. Apartman dış kapısının açık kalması, bu kısımların eklenti olma niteliğini etkilemeyeceği gibi eklenti sayılmamasına da neden olmaz. Dış kapının konması; bu yerlerin dış alemle ilgisinin kesildiğine ve yasa dışı bir amaçla içeri girilmesine izin verilmediğine ilişkin iradenin bir göstergesidir. merdivenler ve sahanlık, konuta giriş çıkış için zaruri, konutun kullanış amacını tamamlayan ve sağlayan, konuta bağlı yerlerdendir.Her isteyenin bu yerlere girmesi ve yararlanması olanaksızdır. Sahanlık ve merdiven olmadan konut olamayacağı gibi, konut olmadan da merdiven ve sahanlık olamaz. Bu itibarla konut ve apartman merdiveni birbirinden ayrılmaz birer parça ve merdivenler konutun, eklentileridir.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu, Mimar bürosu, vb. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane, örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.