muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18285, Karar No: 2012/3518, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/18285 E.  ,  2012/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılara ait dükkanı kiraladığını, yağan yağmurlar sırasında bakımsızlık nedeniyle çöken çatıyı kendisinin tamir ettirdiğini, tamir masrafı ve zarara uğrayan mallar nedeniyle icra takibi yaptığını, takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini öne sürerek, itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf, davanın reddini dilemiştir.

KARAR

Davacı, davalılara ait dükkanı kiraladığını, yağan yağmurlar sırasında bakımsızlık nedeniyle çöken çatıyı kendisinin tamir ettirdiğini, tamir masrafı ve zarara uğrayan mallar nedeniyle icra takibi yaptığını, takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini öne sürerek, itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemenin, davanın kısmen kabulüne dair 29.01.2007 tarihli kararın her iki tarafın temyizi üzerine “1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre her iki tarafın, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.2-Davacı, davalılara ait mecurda kiracıyken, yağan ... nedeniyle çatının hasara uğradığını ve dükkanda bulunan malların da zarar gördüğünü belirterek, bu davayı açmıştır. Davalı taraf ise, davacının mecurdaki ana taşıyıcı duvar ile kolonu yıktığını, çatıdaki hasarın bu nedenle meydana geldiğini savunmuştur. BK.nun 249.maddesi hükmüne göre, kiralayan davalı taraf, kiralananı kullanmaya salih bir halde kiracıya teslim etmek ve bu halde bulundurmakla yükümlüdür. Açıklanan madde hükmünden anlaşıldığı gibi davalı kiralayan taraf, mecurun çatısını sağlam ve ... suyu akmayacak şekilde bulundurmakla mükelleftir. Şayet davalı taraf, bu yükümlülüğü yerine getirmemiş ise, davacının uğradığı zararı tazmin etmelidir. Tespit dosyasındaki bilirkişi raporunda, mecurun çatısının eskimiş olması nedeniyle kırılma ve çürüme olduğu, dolayısıyla yağmurun içeri akıp davacının mallarına zarar verdiği belirtilmiş ise de, davalı savunmasınında belirtilen husus araştırılmamış ve üzerinde durulmamıştır. Öyle olunca olayın iyice açıklığa kavuşturulması ve davalı tarafın savunmasının da araştırılması amacıyla, mahallinde keşifte yapılarak, çatıdaki hasarın oluşmasında davacının bir kusuru olup olmadığı saptanmalı, şayet müterafik kusuru varsa davacının uğradığı zarardan kusur oranında indirim yapılmalı, hiç kusuru yok ise çatının tamir masrafı ve mallardaki zararın tamamından davalı sorumlu tutulmalıdır. Şayet çatıdaki akıntı ve meydana gelen zarar davacının mecurda yaptığı tadilat ve değişiklik nedeniyle meydana geldiği anlaşılırsa dava red edilmelidir. Açıklanan bu hususlarda açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmelidir. Mahkemece, eksik incelemeyle yazılı şekilde, sadece tamir masrafına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.” gerekçesiyle Dairemizce her iki taraf yararına bozulması üzerine Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı taraf, davacının mecurdaki ana taşıyıcı duvar ile kolonu yıktığını, çatıdaki hasarın bu nedenle meydana geldiğini savunmuştur. Davacı taraf ise, ara duvarları kendisinin yıkmadığını, mecuru teslim aldığı zaman zaten ara duvarların mevcut olmadığını, daha önce gazino olarak kullanıldığından zaten duvarlarının yıkık olduğunu belirtmiştir. Bozma ilamında, zararın kolonların kesilmesi ile mi yoksa çatının kendiliğinden çürüyerek yıkılması ile mi oluştuğunun tespiti istenilmiş; mahkemece yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu neticesince çatının kolonların yıkılması ile çöktüğü, zararın bundan doğduğu tespit edilmiş ise de, kolonların kimin tarafından yıkıldığı tespit edilmemiştir. Bu husus mahkemece araştırılmamış ve üzerinde durulmamıştır. Öyle olunca olayın iyice açıklığa kavuşturulması, tarafların iddialarının aydınlatılması gerekmektedir. Eğer kolonların davacı tarafça kesildiği tespit edilir ise, sonucuna uygun karar verilmelidir. Mahkemece, eksik incelemeyle yazılı şekilde, zararın sadece kolonların kesilmiş olmasından kaynaklandığının tespiti ile davacı aleyhine hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/576, Karar No: 2020/6299, Tarih: 03.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/576 E.  ,  2020/6299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Her bir takvim yılında işlenen sahte belge (müstahsil makbuzu ve fatura) düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması, ayrıca aynı takvim yılına ait birden fazla belge düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek ve zincirleme suç hükümleri de uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin, sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

A- Sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçundan verilen beraat hükmü yönünden;

Sanık mükellefin 14.01.2013 tarihli tebliğe rağmen defter ve belge gizleme suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanığın üzerine atılı defter ve belge gizleme suçundan açıkça beyanı alınmadığı gibi, belirtilen tebliğ alındı belgesi ve vergi raporlarında varlığı anlaşılan 08.01.2013 tarihli defter ve belge istem yazısının dosya arasında bulunmadığının anlaşılması karşısında, defter ve belge istem yazısının dosya içerisine temini ile defter ve belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilip, sanığın atılı defter ve belge gizleme suçundan savunmasının alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile beraat hükmü kurulması,

B-Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

B-Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Şanlıurfa Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı’nın 20.02.2013 tarih ve 8 sayılı mütalaasının sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme ile defter ve belge gizleme suçlarına ilişkin olduğu halde, ...’nın 06.11.2013 tarih ve 2013/133 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme ayrıca sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçlarından kamu davaları açılmış ise de; sanık ... hakkında verilmiş herhangi bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4212, Karar No: 2023/5837, Tarih: 06.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/4212 E.  ,  2023/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/163 E., 2022/181 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2016 tarihli iddianamesiyle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2016 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli ilamı ile basit yargılama usulüne ilişkin hükümlerin değerlendirilmesi yönünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında takdiren basit yargılama usulünü uygulanmamasına, sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, annesi hasta olduğundan ve bakacak kimsesi olmadığından teslim olamadığına, suç kastı bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından belirlenen yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, sanığın iki ... içerisinde en yakın cumhuriyet başsavcılığına başvurmadığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki suçun 09.09.2015 tarihinde kesinleştiği, hüküm fıkrasına kesinleşme tarihinin maddi hata sonucu 25.05.2017 olarak yazıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A-8 inci maddesinde ''Denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki ... geçmiş olmasına karşın müracaat etmeyenler ile (…) ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki ... içinde en yakın Cumhuriyet başsavcılığına teslim olmayan hükümlüler hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292 nci ve 293 üncü maddelerinde yazılı hükümler uygulanır.'' şeklindeki düzenleme dikkate alınarak yapılan incelemede,

Tüm dava dosyası kapsamı, denetimli serbestlik müdürlüğü dosyası, İnegöl İnfaz Hakimliğinin sanığın denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından belirlenen yükümlülüklere uymaması nedeniyle verdiği 11.01.2016 tarihli kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı, kapalıya iade kararının iki ... içerisinde en yakın cumhuriyet başsavcılığına teslim olunması gerektiği aksi halde 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesi gereği işlem yapılacağı ihtarı ile sanığa usulüne uygun olarak tebliğ olunması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ''Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 inci maddesi delaletiyle 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi '' ve ''suç tarihinin 06.02.2016 yerine 2015 olarak gösterilmesi'' hususları dışında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafında '' eylemine uyan '' ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 inci maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi ve gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 06.02.2016 olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3746, Karar No: 2021/8197, Tarih: 02.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3746 E.  ,  2021/8197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent dışında k...sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Dava konusu ...Mahallesi 539 ada 41 parsel sayılı taşınmazın bozma öncesi m2 birim fiyatının 105,60-TL olarak tespit edildiği ve karar davacı idare vekilinin temyiz istemi üzerine bozulduğu halde, davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek, bozma sonrası 119,64-TL/ m2 birim fiyatı üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle fazla bedel tespiti,

2-Bozma öncesi, taş duvar bedeli olarak belirlenen 4.950,00-TL tespit edilen kamulaştırma bedeline eklenmediği gibi; tel çit bedeli olarak da 615,00-TL belirlendiği ve bozma nedeni yapılmayarak kesinleşen bu hususların, davacı idare lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden tespit edilen kamulaştırma bedeline taş duvar bedeli 4.950,00-TL ve tel çit bedeli 700,31-TL eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer ...“idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, 02/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/114, Karar No: 2016/14250, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/114 E.  ,  2016/14250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,... nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, abonelik tarihinden dava tarihine kadar fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedeliden 1.500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 06.07.2015 tarihli dilekçe ile talebini 11.488,01 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.