muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5204, Karar No: 2024/712, Tarih: 24.01.2024

Kabule göre de,

2-Kabahatli hakkında 1598 kutu reçetesiz ve ilaç takip sistemine bildirim yapmadan ilaç satışı yapıldığından bahisle her bir kutu için 250,00 Türk lirası olmak üzere toplamda 399.500,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmış ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesindeki “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idarî para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idarî yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, tüm satışların tek fiil kabul edilerek her bir kutu için ayrı ayrı idarî yaptırım kararı verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Muteriz hakkında 1262 sayılı Kanun'a aykırılık nedeni ile idarî para cezası uygulanmasına karşın, ihbarnamede, 6197 sayılı Kanun'a aykırılık nedeni ile idarî para cezası uygulandığının belirtilmesinin maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı neden bakımından;

Muteriz hakkında uygulanan idarî para cezasının temelinde, 08.06.2018 tarihinde eczanede yapılan denetimde tespit edilen hususların yer aldığı, anılan denetim tutanağının incelenmesinde, muterizin sanık olarak yargılanmakta olduğu dava kapsamında ele geçen 57 kutu ilacın, idarî para cezasına dayanak ilaçlar arasında yer almadığı anlaşılmakla, talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden bakımından;

5326 sayılı Kanunun 15/2. maddesinde yer alan düzenleme ile ancak kesintisiz fiille işlenebilen kabahatler yönünden idari yaptırım kararı uygulanana kadar fiilin tek sayılacağının kabul edildiği, muterize yüklenen; reçete ile satılması zorunlu olan ilaçların reçetesiz olarak satma eyleminin farklı zamanlarda ve/veya farklı işlemlerle gerçekleşmesi durumunda ayrı ayrı idari para cezası verilmesinin Kanuna uygun olacağı sabit ise de, idari para cezasına konu 1598 kutu reçetesiz ilacın satışının hangi tarih ve işlemlerle gerçekleştiği hususunda yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucunda muterizin hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı neden bakımından;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden bakımından;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden bakımından;

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin farklı gerekçe ile KABULÜNE,

2. Balıkesir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.02.2019 tarihli ve 2019/608 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın, Hâkimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13838, Karar No: 2011/1443, Tarih: 08.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13838 E.  ,  2011/1443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve müdahil vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece tespit edilen ve kamulaştırılan taşınmaz malın malikine ödenmesine karar verilen bedelin tutarı 953,56 TL'dir. Kendisini vekille temsil ettiren İdare yararına hükmedilen avukatlık ücreti ise 1.000 TL'dir. Anayasamızın kamulaştırmayı düzenleyen 46. maddesine göre; Devlet ve kamu tüzel kişileri kamu yararının gerektirdiği hallerde, gerçek karşılıklarını peşin ödemek şartıyla, özel mülkiyette bulunan taşınmaz malların tamamını veya bir kısmını…kamulaştırmaya yetkilidir. Bu düzenlemeden de anlaşılacağı gibi kamulaştırma yapma yetkisine sahip kuruluşların kamulaştırma yapmaları halinde kamulaştırılan taşınmaz malın değerinin tam karşılığını, taşınmaz malın malikine kural olarak ödemek zorundadırlar. Öte yandan 2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesinin sekizinci fıkrasına göre; hakim, ... ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeline hükmetmelidir. Hakim, karar verirken taşınmaz malikinin eline geçecek bedelin miktarının kamulaştırılanın değerine uygun olup olmadığını gözetmesi gerekir.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı gibi somut olayda, mahkemece hükmolunan kamulaştırma bedelinin miktarı, işin önemi ve niteliği, hükmolunan şeyin tahammülü dikkate alınarak İdare yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, İdareye avukatlık ücreti verilmesinin kararlaştırılması ve ayrıca 5018 sayılı Yasaya göre Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, genel bütçeli kuruluşlar 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması ile yasal hasım olan müdahil hazine lehine vekalet ücreti verilmiş olması doğru değil ise de bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü fıkrasının metinden çıkartılarak yerine ‘Peşin harcın davacı kuruma iadesiyle başkaca harç alınmasına yer olmadığına’ cümlesinin yazılmasına, dördüncü ve beşinci fıkraların ise tamamen çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 08.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10520, Karar No: 2014/15293, Tarih: 09.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10520 E.  ,  2014/15293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/02/2013 gün ve 2010/515-2013/67 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.03.2014 gün ve 2014/3675-2014/5717 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; davalı firma ile, ... dışından ithal edilecek kömür nedeniyle yapılacak boşaltma işlemine ilişkin 10.01.2002-31.12.2002 tarihleri arasını kapsayacak şekilde sözleşme imzaladıklarını, bu sözleşme ve tarife hükümleri gereğince 81.589 ABD doları fark alacağı tespit edilerek 10.01.2003 tarih 158 sayılı yazı ile davalı firmadan bu paranın ödenmesinin istenildiğini, bunun üzerine davalının ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/86 esas sayılı dosyasında borçlu bulunmadığının tespitine yönelik menfi tespit davası açtığını, mahkemece yapılan yargılma neticesinde verilen ret kararının davalı firmanın temyizi üzerine bozulduğunu, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde 22.07.2010 tarih 2010/127 esas, 2010/334 karar sayılı ilam ile, davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, bu kararın halen temyiz aşamasında olduğunu, temyiz aşamasında bulunan karar uyarınca davalının 25.848 ABD doları borçlu bulunduğunun tespiti üzerine 23.09.2010 tarihinde bu miktarın davalı firma tarafından ödendiğini, ancak paranın ödenmesi sırasında 31.12.2002-23.09.2010 tarihleri arasındaki ticari faizinin ödenmediğini, davacı kurum tarafından yaptırılan hesaplama neticesinde 18.339,61 ABD doları faiz alacağı olduğunun tespit edildiğini, bu alacağın ödenmesi için davalı firmaya 01.10.2010 tarihli yazının yazıldığını, ancak davalı firmanın alacağı ödemeye yanaşmadığını, ileri sürerek 18.339,61 ABD dolarının temerrüt tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 24.03.2014 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 24.03.2014 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5038, Karar No: 2015/3469, Tarih: 09.07.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5038 E.  ,  2015/3469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılan kurum ... Elektrik Dağıtım A.Ş'ne ait elektrik trafosunun çatısındaki kiremitlere zarar verilerek oradan sökülen yağmur oluklarının ihbar üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerince yakındaki dereye atılmış vaziyette bulunduğu ve olay yerinde yapılan inceleme sırasında sokakta suça sürüklenen çocuğun koşarken görülmesi üzerine durdurulup yakalandığı olayda;

Suça sürüklenen çocuğun yakalama esnasında ve yargılamanın tüm aşamalarında kendisinin derede yüzerken suça konu malzemeleri başka çocukların dereye attığını ve polisleri görünce kendisinin de korkup kaçtığını savunması, yakalama tutanağında olayı ihbar edenlerin tek bir şahıstan ya da çocuktan değil birden çok şahıslardan fail olarak sözetmelerinin de savunmayı desteklemesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksine yüklenen suçu gerçekleştirdiğine dair mahkumiyetine yeterli, inandırıcı ve somut kanıtlar gösterilmeden yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

2-5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa soruşturma ve kovuşturma evresinde atanan zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince 19/12/2006 Tarihinden Önce Görevlendirilen Müdafi Ve Vekillerin Almayı Hak Ettikleri Ücretler İle Görevin İfasından Doğan Zorunlu Giderlerin Ödenmesine İlişkin Yönetmelik'in 4/3. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1766, Karar No: 2018/11486, Tarih: 05.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/1766 E.  ,  2018/11486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının, 10 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken; sanığın sonuç ceza olarak 10 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

İnfazı kısıtlayacak şekilde adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının, bir günü 2 saatten olmak üzere sanığın kamuya yararlı bir işte çalıştırılacağına karar verilmesi,

Açılan davada usulüne uygun katılma talebinde bulunmayan ve katılma kararı verilmeyen TAPDK lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün 3. fıkrasında yer alan ''sanığın 10 ay hapis ve 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'', 5. fıkrasında yer alan ''Sanığa verilen 100 gün adli para cezasının; TCK'nun 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı takdiren 20,00 TL den paraya çevrilerek 2.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA'' ifadelerinin hükümden çıkarılarak yerine ''cezanın, 10 ay hapis ve gün karşılığı 2.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına,” ifadesinin eklenmesi,

Hükmün 5. fıkrasında yer alan ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi gereği, Cumhuriyet Savcılığınca bir günü 2 saatten olmak üzere kamuya yararlı işte çalışmasına karar verileceğinin ihtarına'' ifadesinin çıkarılması,

Hükümden “vekalet ücretine ilişkin kısmın” çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19194, Karar No: 2024/9266, Tarih: 23.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19194 E.  ,  2024/9266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/181 E., 2016/149 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi temsilcisinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların usulsüz olarak orman emvali kesmeleri nedeniyle cezalandırılmaları gerektiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle sanıklar hakkında verilen hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

... isimli şahsın sanıkların ağaç kestiği yönündeki ihbarı üzerine gidildiğinde emval yüklü ve terk edilmiş halde bir römork görüldüğü, römorkta yakacak odun ve bir adet balta bulunduğu, çevrede yapılan araştırmada emvaller ile uyumlu dip köklerin tespit edildiği, dip köklerin motorlu testere ve balta ile kesildiğinin anlaşıldığı, sanıklardan kesilen ağaçlar sorulduğunda ağaç kesmediklerini ve ...'un iftira attığını beyan ettikleri belirtilerek suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanıklar savunmalarında ağaç kesmediklerini, tanık ... ile aralarında husumet bulunduğunu beyan etmişlerdir.

Tanık ..., arılarını almaya gittiğinde ...'un ağaç kestiğini, ... isimli şahsın ağaçları budadığını,...., ... ve..... isimli şahısların ağaçları budayıp yola attığını, üç dört gün sonra gece bir telefon geldiğini ve odunların yüklendiğinin söylendiğini, jandarmaya ihbarda bulunduğunu, telefonda ....,...,...,..., ve ...'in ağaç yüklediğinin söylendiğini, ancak bu şahısları görmediğini beyan etmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanıkları savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan temsilcisinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan temsilcisi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan temsilcisinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15893, Karar No: 2013/15256, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/15893 E.  ,  2013/15256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyeri yetkilileri hakkında sendikal faaliyeti engelleme suçundan açılan İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1061 esas sayılı dava dosyasının incelenmesine gerek görüldüğünden eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2635, Karar No: 2018/1962, Tarih: 19.03.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/2635 E.  ,  2018/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Firar suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İnceleme konusu olayda yetki ihtilafı meydana getiren Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen bölge adliye mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden sonraya ait olmasına ve anılan Yasanın 37/2. maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin görevleri arasında yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmenin de bulunmasına göre;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 05/09/2017 tarihinde faaliyete geçmesi nedeniyle ihtilafın meydana geldiği tarihte aynı bölge adliye mahkemesi yargı çevresinde bulunan Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığının çözüm yeri CMK'nın 17. maddesi uyarınca ortak yüksek görevli Bursa Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesi olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12258, Karar No: 2015/7640, Tarih: 29.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/12258 E.  ,  2015/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı temyizine gelince,

Davacı, Mersin ... bünyesinde tomruk sürütücü ve tanzim vinç operatörü olarak çalışırken, geçirdiği kaza nedeni ile 2. derece sakat hizmet erbapları için tespit edilen sakatlık indiriminden 1997 tarihinden 2007 Ocak ayına faydalandırılmadığını bu sürelere ait vergi indirimi uygulaması yapılmasını ve kadrosunun makine yağcısı değil iş makinası operatörü olarak tespit ve tescili ile verilmeyen haklarının iadesini talep etmiştir.

Davalı, derdestlik ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, taleplerin yersiz ve mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava şartlarının oluşup oluşmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu derdestlik konusunu dava şartı olarak düzenlemiştir. HMK 114/1 maddesinde aynı davanın, daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması gerektiği dava şartı olarak belirtilmiştir. 6100 sayılı HMK 448.maddesine göre "Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır." 450.maddesinde "(1) 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleri ile birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır." düzenlemesi mevcuttur. Anılan düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere 6100 Sayılı HMK hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal yürürlüğe girecektir. 1086 Sayılı HUMK döneminde açılan davalara ilişkin olarak eski kanun hükümlerinin uygulanması istisnai olarak HMK geçici 1 ve 2.maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre, 6100 sayılı HMK'nın yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, ile senetle ispat, istinaf ve temyiz ile temyizde duruşma yapılmasına ilişkin parasal sınırlarla ilgili hükümleri Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan dava ve işlerde uygulanmaz. Kanun açıkça bir istisna getirmediğine göre dava şartı olarak düzenlenen derdestlik itirazı incelenerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekir.