muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23214, Karar No: 2023/13778, Tarih: 19.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23214 E.  ,  2023/13778 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/213 E., 2021/307 K.

vekili Avukat ...

(... -Temlik veren )

DAVA TARİHİ : 14.08.2014

HÜKÜM/KARAR : Davanı kabulü

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Temlik veren davacı ... vekili dava dilekçesinde; müvekiline ait aracın isimli arkadaşının sevk ve idaresinde iken 06.07.2013 tarihinde Büyükçekmece Eczaneler Durağı Mevkiinde kontrolden çıkarak önce bariyerlere ardından da başka araçlara çarpması suretiyle maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kaza sonrasında davalı şirkete gerekli bildirimlerde bulunulduğunu, hasar ödememesi yapılmadığını, bunun üzerine araçtaki hasarın tespiti için İstanbul 8.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/23 D. İş dosyası ile delil tespiti yaptırıldığını ve davalı şirkete de tebliğe çıkarıldığını, bahse konu tespitte bilirkişi tarafından araç pert olarak değerlendirilip rayiç değerinin ağırlıklı ortalamasının 79.500,00 TL hurda bedelinin ise en yüksek 19.000,00 TL olduğunun tespit edildiğini, hasarın, Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarında meydana gelen zararların teminat kapsamı dahilinde olduğunu, müvekkilinin poliçede ve genel şartlarda belirtilen tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, primlerini zamanında yatırdığını, zamanında yapılan bildirime rağmen ve diğer bütün şartları gerçekleşmişken davalının zararın tazmininden imtina etmesinin poliçe, Sigorta genel şartları ve kanun hükümlerine aykırı olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 60.500,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Temlik alan davacı ... vekili 14.01.2020 tarihli dilekçesinde; Üsküdar 19. Noterliğinin 03.08.2016 tarih ve 14707 yevmiye numaralı temlik sözleşmesi ile alacağın 62. 647,00 TL'lik kısmının tarafından önce isimli şahsa devredildiği, 'nin de İstanbul 20. Noterliği'nin 02.05.2019 tarih ve 81166 yevmiye numaralı temlik sözleşmesi ile aynı meblağ alacağı müvekkili a temlik edildiğini, HMK 125/2 maddesine göre alacağı devralan müvekkilinin davaya kaldığı yerden devam edeceğini bildirerek müvekkilinin davacı olarak dosyaya kaydını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı banka vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirket nezdinde Kasko Sigorta Poliçesi ile 01.04.2014/2015 tarihleri arasında sigortalı bulunan aracın, poliçeden iki gün sonrası olan 03.04.2014 tarihinde tek taraflı kaza sonucu hasara uğradığının iddia edildiğini, poliçeden iki gün sonra gerçekleşen kazaya ilişkin olarak davacı sigortalının müvekkili şirkete yapmış olduğu hasar ihbarının araç sürücüsünün kazadan sonra değiştirildiği kuvvetli şüphesiyle reddedildiğini, meydana gelen zarar sigorta genel şartlarında sayılan durumlarla ilişkili ve teminat dışında olduğundan poliçe kapsamında müvekkili şirketin sorumluluğunda bir zarar oluşmadığını, İstanbul 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/23 D.İş sayılı dosyası ile tespit ettirdiğini, ancak söz konusu kazaya ilişkin delillerin yok olma ve kaybolma ihtimali bulunmadığı halde müvekkili şirkete tebligat çıkartılmaksızın yokluğunda tespit yaptırılmış olması nedeniyle tespitin ve alınan bilirkişi raporunun delil olma özelliğinin bulunmadığını, eksper raporunun incelenmesi ile davacının taleplerinin haksız ve fahiş olduğunun ortaya çıkacağını, bu nedenle davacı tarafından davaya konu edilen araçta meydana geldiği bildirilen maddi hasar miktarının mahkeme tarafından araç üzerinde yapılacak bilirkişi incelemesi ile tespit edilmesi gerektiğini, davayı kabul anlamına gelmemek üzere, müvekkili şirketin yalnızca dava tarihinden itibaren faizden sorumlu olabileceğini ve dava konusu olaya uygulanması gereken faizin yasal faiz olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEMECE VERİLEN KARAR

1-Dava öncelikle İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesinde açılmış, mahkemece davanın kabulü ile 60.500 TL'nin 29.07.2013 temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan ) 17. Hukuk Dairesinin 20.05.2019 tarihli ve 2016/14707 Esas, 2019/6398 Karar sayılı bozma ilamı üzerine mahkemece bozmaya uyularak, görevsizlik nedeniyle dosyanın görevli İstanbul Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2-Tüketici Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu trafik kazasının meydana gelmesinden sonra kaza yerinde trafik ekiplerince tutanak düzenlendiği, kazanın oluş şekli beyanı ile kaza arasında uyum bulunduğu, kazadan sonra davacıya ait aracın sürücüsünün değiştiğine ilişkin delil bulunmadığı, kaza sonrasında davacıya ait aracın sürücüsünün değiştirildiği yönünde ispat külfetinin davalı sigortacıda olduğu, sigortacının bu iddiasını somut delillerle kanıtlayamadığı, bu sebeple hasarın davalı şirketçe düzenlenmiş kasko sigorta poliçesi teminatında kaldığı, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna göre aracın pert total kabul edilerek piyasa rayiç değerinin ortalama 79.500.00 TL, hurda bedelinin ise 19.000,00 TL olduğu, bunun sonucunda, 60.500,00 TL ödenmesi gerektiği, eksper raporuna göre davacı tarafından olayın davalıya 12.07.2013 tarihinde bildirildiği ve davalının da görevlendirmiş bulunduğu eksperin de bu tarihte gerekli tespit çalışmalarına başlamış ve ilgili belgelerde bu tarihte verilmiş olduğundan davalı ... şirketinin bu tarihten itibaren 10 iş günü sonra 29.07.2013 tarihinden itibaren temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kabulü ile 60.500,00 TL'nin 29.07.2013 temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kaza yapan sigortalı araç sürücüsünün kazada yara almadığını, araçta yolcu olarak bulunan şahsın yaralandığını, kaza yapan sürücünün alkollü olduğunu, araç içerisinde bulunan viski şişesini ve çerezleri araçtan alarak çöp bidonuna attığını, akabinde taksiye binerek yaralanan yolcu ile birlikte olay yerini terk ettiklerini, sigortalı araç sürücüsü olduğunu iddia eden Kale isimli şahsın ise kazadan yaklaşık 1 saat sonra olay yerine geldiğini, kaza esnasında sigortalı araç sürücüsünün olduğunu, sigortalı aracın sürücüsünün, kimliğini gizlemek ve sürücü değiştirmek kastıyla olay yerinden kaçtığını, olayın teminat dışı olduğunu, bilirkişiler tarafından piyasa araştırması yapılmaksızın salt davacı vekilinin beyanına dayalı olarak ve davacı tarafından yokluklarında yaptırılan 2014/23 D. İş sayılı dosyasında yer alan tespit raporu esas alınarak belirlenen piyasa rayiç bedelinin 79.500,00 TL olduğu ve hurda bedelinin 19.000,00 TL olduğu belirtilerek hesaplanan hasar miktarına itiraz ettiklerini, mahkemece itirazlarının değerlendirilmediğini, kaldı ki davacı tarafından aracın çekme belgesinin sunulması gerektiğini, şirketin temerrüde düşmediğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; trafik kazasından kaynaklı araç hasarı nedeniyle Kasko Sigorto poliçesine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; trafik kazasından kaynaklı araç hasarı nedeniyle Kasko Sigorto poliçesine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1409, 1446, 1453, ve 1459 uncu maddeleri, Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, olayın sigortalının iddia ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleştiği ve sürücü değişikliği yapıldığının somut delillerle ispat edilememesi karşısında hasarın kasko sigortası teminatı içerisinde kalmasına, aracın hasarına yönelik olarak uzman bilirkişi tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan raporun somut olayın özelliklerine uygun olmasına, dava tarihinin 14.08.2014 olmasına rağmen karar başlığında 16.09.2014 olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmesine ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinden görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine

19.12.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4395, Karar No: 2023/5169, Tarih: 10.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4395 E.  ,  2023/5169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... işçisi olan davacının Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığına bağlı işyerlerinde otobüs şoförü kadrosunda süreklilik arz eden işlerde çalıştığını, davacının ... Taşıma-İş Sendikası üyesi olup davalı Şirket ile ... Taşıma İş Sendikası arasında Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığı tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, buna karşın davacıya toplu iş sözleşmeleriyle belirlenen ilave tediye ve fark ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ödenmeyen ilave tediye ve fark ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu ilave tediye alacağı iddiasının dayanağının 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun İkinci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) olduğunu, 6772 sayılı Kanun'da ilave tediye ödemesi yapacak kurum ve kuruluşların belirlendiğini, davalı Şirketin ... hukuk tüzel kişiliğini haiz bir anonim şirket olması sebebiyle ilave tediye ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını, davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret alacaklarının eksiksiz ödendiğini, sendika üyesi davacıya toplu iş sözleşmesine uygun olarak ücret zammı uygulandığını, bu nedenle zam farkı taleplerinin reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Şirketin dava dışı Tekirdağ Büyükşehir Belediyesinin bir iştiraki olduğu ve sermayesinin tamamının dava dışı Belediyeye ait olduğu, ilave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanının 6772 sayılı Kanun ile düzenlendiği, somut olayda davacının ilave tediye alacağı talebini, dosyaya sureti ibraz edilen toplu iş sözleşmesi hükümlerine dayandırdığı, davacıya ait sendika üyelik fişine göre davacının davaya konu edilen dönemde toplu iş sözleşmesinin tarafı olan ... Taşıma-İş Sendikasına üye olduğu, dosyaya sunulan Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığının 10.02.2017 tarihli ve 2016/1928 Esas, 2017/361 Karar sayılı kararı ile ... Taşıma-İş Sendikası ile davalı Şirket arasında 01.05.2016-30.04.2018 tarihlerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesi imzalandığı, söz konusu sözleşmenin "İlave Tediye" başlıklı 36 ncı maddesinde; "6772 sayılı kanun gereği 52 günlük ücreti tutarında ilave tediye verilir ve bu ilave tediye Bakanlar Kurulunun belirlediği tarihlerde ödenir." düzenlemesinin yapıldığı, yine Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığının 05.02.2019 tarihli ve 2019/26 Esas, 2019/46 Karar sayılı kararı ile ... Taşıma-İş Sendikası ile davalı Şirket arasında 01.05.2018-30.04.2020 tarihlerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesi imzalandığı, söz konusu sözleşmenin "İlave Tediye" başlıklı 45 ... maddesinde; "6772 sayılı kanunda belirtilen 52 günlük ücretleri tutarında ilave tediye verilir ve bu ilave tediye Cumhurbaşkanlığınca belirlenen tarihlerde ödenir." düzenlemesinin yer aldığı, bu maddeler ile 6772 sayılı Kanun'a atıf yapılarak taraflar arasında geçerli olan toplu iş sözleşmesi ile akdi bir ilave tediye alacağı düzenlemesi yapıldığı ve davacının ilave tediye alacağına hak kazandığının kabul edildiği, bilirkişi raporunda yapılan hesaplamanın dosya kapsamı ile uyumlu olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili;dava konusu talep belirlenebilir bir alacak olduğundan davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının hatalı olduğunu, talep edilen alacağın akdi değil yasal bir alacak olduğunu, toplu iş sözleşmesinde yasal bir ödeme kararlaştırılmış olup akdi bir ödeme belirlenmediğini, davalı Şirketin 6772 sayılı Kanun kapsamına girmediğini, bu nedenle dava konusu ilave tediye ücreti talebinin hüküm altına alınmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmi dava olarak açılmasının usul ve kanuna uygun olduğu, davalı vekilinin bu yöndeki itirazının yerinde olmadığı, davacının ilave tediye alacağı talebini toplu iş sözleşmesi hükümlerine dayandırdığı, davacıya ait sendika üyelik fişine göre davacının davaya konu dönemde toplu iş sözleşmesinin tarafı olan ... Taşıma-İş Sendikasına üye olduğu, Yüksek Hakem Kurulu kararı ile uygulanan toplu iş sözleşmelerinde işçilere 6772 sayılı Kanun ile belirlenen yılda 52 günlük ücret tutarında ilave tediye ödenmesinin kararlaştırıldığı, toplu iş sözleşmelerinde belirtilen söz konusu hüküm ile 6772 sayılı Kanun'a atıf yapılarak akdi bir ilave tediye alacağının kararlaştırıldığı, 6772 sayılı Kanun gereği davalı Şirketin kanun kapsamı içinde olup olmadığının sonuca bir etkisinin olmadığı, toplu iş sözleşmelerinde yer ... hükmün akdi ilave tediye olup yasal ilave tediye alacağı olmadığı, davalı Şirket tarafından toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince sendikalı olup toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçilere yılda 52 yevmiye tutarında akdi ilave tediye alacağının ödenmesi gerektiği, davacının akdi ilave tediye alacağına hak kazandığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Şirket ile ... Taşıma İş Sendikası arasında Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığı tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmelerinde düzenlenen ilave tediye alacağının niteliği, davacının alacağa hak kazanıp kazanamayacağı ve alacağa işletilecek faizin başlangıç tarihine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un "Taleple bağlılık ilkesi" kenar başlıklı 26 ncı maddesi şöyledir:

"(1) Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

(2) Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır."

3. 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 36, 39 ve 51 ... maddeleri.

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Borçlunun temerrüdü" kenar başlıklı 117 nci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"...

(2) Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır."

3. 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 36, 39 ve 51 ... maddeleri.

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Borçlunun temerrüdü" kenar başlıklı 117 nci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"...

Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Borcun ifa edileceği ... birlikte belirlenmiş veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bildirimde bulunmak suretiyle belirlemişse, bu günün geçmesiyle; haksız fiilde fiilin işlendiği, sebepsiz zenginleşmede ise zenginleşmenin gerçekleştiği tarihte borçlu temerrüde düşmüş olur.

..."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta; İlk Derece Mahkemesince akdi ilave tediye alacağına ilişkin olarak Cumhurbaşkanınca belirlenen ödeme tarihleri kesin vade gibi değerlendirilerek bu tarihlerden itibaren faize hükmedilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de bu kabul hatalıdır. Dosya kapsamına davalının daha önce temerrüde düşürüldüğüne dair bir delil sunulmadığı gibi davacı ilave tediye alacağına işletilecek faizin başlangıç tarihini ıslah dilekçesinde açıkça dava ve ıslah tarihi olarak belirtmiştir. Bu durumda davacının talebi doğrultusunda ilave tediye alacağının; dava ile istenen kısmının dava tarihinden, ıslah ile artırılan kısmının ise ıslah tarihinden itibaren işletilecek faizi ile hüküm altına alınması gerekir. Bu husus gözetilmeden talebi aşacak şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı vekilinin temyiz itirazının ilave tediye alacağında faiz başlangıcı yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "1-Brüt 11.345,23 TL ilave tediye alacağının 100,00 TL'sinin dava tarihi olan 17.03.2020 tarihinden itibaren, kalan 11.245,23 TL'sinin ıslah tarihi olan 12.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine," bendinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12944, Karar No: 2020/9426, Tarih: 05.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12944 E.  ,  2020/9426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 05/11/2020 günü temyiz eden davalı ... vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer tarafların yokluklarında duruşmaya başlanarak davalı ... vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Onikişubat ilçesi Hacı Bayram Veli Mahallesi 1033 ada 12 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca bozma kararı sonrası oluşan fark bedele işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1 numaralı fıkrasının 3. paragrafında yer alan (iş bu karar tarihi olan 12/07/2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) kelimelerinin yazılmasına,

b) (5) numaralı fıkrasının hükümden çıkartılmasına,