muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4486, Karar No: 2017/12449, Tarih: 09.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/4486 E.  ,  2017/12449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 31/3, 168/1 ve 62/1-son maddeleri uyarınca 11 ay 3 gün hapis, suça sürüklenen çocuk ...’in anılan Kanun’un 142/2-h, 31/3, 168/1 ve 62/1-son maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2016 tarihli ve 2016/83 esas, 2016/384 sayılı kararına karşı suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından yapılan itirazın kabulüne suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 08/08/2016 tarihli ve 2016/416 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 18.10.2017 gün ve 94660652-105-16-7487-2017-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.10.2017 gün ve 2017/59574 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Mercii İnegöl Ağır Ceza Mahkemesince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin itirazı üzerine suça sürüklenen çocukların daha fazla alma olanağı varken yalnızca 3 paket sigarayı almaları nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 145. maddesinin haklarında uygulanabileceği, her ne kadar suça sürüklenen çocuk ... tarafından karara itiraz edilmemiş ise de olayın bir bütünlük arz ettiği ve suça sürüklenen çocuklardan biri lehine yapılacak değişikliğin diğer suça sürüklenen çocuğa da etki etmesi gerektiğinden bahisle her iki suça sürüklenen çocuk yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ikinci kısmında olağan kanun yollarının, itiraz, istinaf ve temyiz olarak düzenlendiği, istinaf kanun yoluna ilişkin olarak mezkur Kanun’un 280/3. maddesi ile “Birinci ve ikinci fıkra uyarınca verilen kararların sanık lehine olması hâlinde, bu hususların istinaf isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanma olanağı varsa bu sanıklar da istinaf isteminde bulunmuşçasına verilen kararlardan yararlanırlar.” ve temyiz kanun yoluna ilişkin olarak anılan Kanun’un 306/1. maddesinde de benzer şekilde “Hüküm, sanık lehine bozulmuşsa ve bu hususların temyiz isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanması olanağı varsa, bu sanıklar da temyiz isteminde bulunmuşçasına hükmün bozulmasından yararlanırlar.” şeklinde düzenlemeye yer verilmek sureti ile temyiz ve istinaf kanun yollarında kanun yoluna başvurmayan taraf açısından lehe sirayetin yapılabileceğinin açıkça hükme bağlandığı, buna karşın itiraz kanun yoluna ilişkin olarak kanun koyucu tarafından itiraz yoluna başvurmayan sanık açısından lehe mercii kararının sirayeti hususunda düzenleme yapılmadığı, bu durumda suça sürüklenen çocuk ... açısından 11/07/2016 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, diğer suça sürüklenen çocuk yönünden yapılan itiraz incelemesi sırasında sirayet ettiği gerekçesi ile kaldırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ikinci kısmında olağan kanun yollarının, itiraz, istinaf ve temyiz olarak düzenlendiği, istinaf kanun yoluna ilişkin olarak mezkur Kanun’un 280/3. maddesi ile “Birinci ve ikinci fıkra uyarınca verilen kararların sanık lehine olması hâlinde, bu hususların istinaf isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanma olanağı varsa bu sanıklar da istinaf isteminde bulunmuşçasına verilen kararlardan yararlanırlar.” ve temyiz kanun yoluna ilişkin olarak anılan Kanun’un 306/1. maddesinde de benzer şekilde “Hüküm, sanık lehine bozulmuşsa ve bu hususların temyiz isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanması olanağı varsa, bu sanıklar da temyiz isteminde bulunmuşçasına hükmün bozulmasından yararlanırlar.” şeklinde düzenlemeye yer verilmek sureti ile temyiz ve istinaf kanun yollarında kanun yoluna başvurmayan taraf açısından lehe sirayetin yapılabileceğinin açıkça hükme bağlandığı, buna karşın itiraz kanun yoluna ilişkin olarak kanun koyucu tarafından itiraz yoluna başvurmayan sanık açısından lehe mercii kararının sirayeti hususunda düzenleme yapılmadığı, bu durumda suça sürüklenen çocuk ... açısından 11/07/2016 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, diğer suça sürüklenen çocuk ... yönünden yapılan itiraz incelemesi sırasında sirayet ettiği gerekçesi ile kaldırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/08/2016 tarihli ve 2016/416 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/08/2016 tarihli ve 2016/416 Değişik İş sayılı kararından “suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılmasına” ibaresinin çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4362, Karar No: 2018/5068, Tarih: 03.12.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/4362 E.  ,  2018/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, yasak bıçak taşıma

HÜKÜM : - Kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

- Yasak bıçak taşıma suçundan 6136 sayılı Kanunun 15/4, TCK'nin 53, 58. maddelerine göre 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yasak nitelikteki sustalı bıçağı taşıyan ve suçta kullanan sanığa 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi yerine 15/4. maddesi uyarınca ceza tayin edilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi olarak gösterilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın, maktul ...'yı kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı herhangi bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin haksız tahrikin varlığına, takdiri indirimin uygulanmamasına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kasten öldürme suçu yönünden re'sen temyize tabi, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 03/12/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9837, Karar No: 2015/4824, Tarih: 23.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9837 E.  ,  2015/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-(1.a), 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının, keza, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 50/1-a, 52/3 maddelerine aykırı davranılması,

2- Verilen 2 yıl 1 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, 1 yılın 365 gün yerine 360 gün olarak kabulü sonucu eksik ceza tayini,

3- Katılan vekilinin 21.10.2013 havale tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçmesi nedeniyle CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılma hükümsüz kaldığından katılan lehine vekalet ücreti tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden ve maddi hatanın sanık lehine kazanılmış hak oluşturmayacağı nazara alınarak; hüküm fıkrasının, 1-3. bendinin çıkartılarak yerine “Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak TCK'nın 50/4-1.a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi uyarınca adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 15.200-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, hüküm fıkrasından, katılana vekalet ücreti ödenmesine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9576, Karar No: 2008/15341, Tarih: 18.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/9576 E.  ,  2008/15341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.3.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden S.E.ve karşı taraf S.U.E.ile vekili Av. H.P.geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı, 29.11.1982 tarihinde noterde düzenlenen senette; senede "ekli tutanakta belirtilen eşyaların eşine (davacıya) ait olduğunu kabul ve taahhüt” etmiştir. Dairemizin 18.03.2003 tarihli bozma kararında da: “ bu senette geçen dava konusu eşyalar yönünden davanın kabulü ” gerektiği açıklanmıştır.Hükme dayanak yapılan 30.03.2005 tarihli bilirkişi raporunda; senette yer almayan bazı eşyalara yer verildiği gibi, gerekçesi gösterilmeksizin senette yazılı olmayan, eşyayı daha özel, farklı ve değerli kılan ifadeler (örneğin; gümüş, antika, bohem vb) eklenmiştir. Yine bazı eşyalar yönünden değerleri tek tek gösterilmeyip infaz aşamasında duraksama yaratacak şekilde toplu haldeki fiyatları gösterilmekle yetinilmiştir.( örneğin 25 adet orijinal eski tablonun toplam değerinin 8.000 USD gösterilmesi gibi) bu haliyle bilirkişi raporu yetersizdir.

Senette yazılı olmayan; kırmızı antik kuş desenli çaydanlık, 2 adet gümüş sedef kakma nalın, 1 adet alaşım-gümüş kaplama semaver, çeşitli gümüş Rus antik kaşıklar, Osmanlı mine işi peçetelikler, mine işi porselen saplı iki adet küçük meyva bıçağı, 8 adet hat eski yazı, siyah abanoz ağacından marküteri büfe, 2 küçük antik masa saati, mavi Beykoz şekerlik, 2 adet apalin pembe kırmızı lokumluk, 2 adet yeşil çift mermer ayaklı gaz lambası,mine işi gümüş kemer yönünden gerekçesi gösterilmeksizin kabul hükmü kurulması doğru değildir.

Mahkemece usuli kazanılmış haklar dikkate alınıp taleple bağlı kalınarak davacının nisbi harca esas tutulan 15.02.2005 tarihli dava konusu eşyaları açıkladığı dilekçe ve bu dilekçenin ekindeki eşya listesiyle 29.11.1982 tarihli noter senedi ve dosyadaki diğer deliller de gözetilmek suretiyle antika, eski eşyalar ve güzel sanatlar alanında uzman bilirkişi ve bilirkişi kurulundan gerekçeli yeniden rapor alınmadan eksik araştırmayla yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.11.2008 sa.
Yargıtay — Esas No: 2012/34565, Karar No: 2012/36156, Tarih: 05.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34565 E.  ,  2012/36156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsam dışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine sözleşme gereği zam yapılmaması nedeni ile eksik ücret ödendiğini belirterek, bu ücretin davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kararın miktar itibari ile kesin olduğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine de ek karar ile kararın kesin olması nedeni ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmış olup, her ne kadar davacının hüküm altına alınan fark ücret alacağı, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırında kalmakta ise de fark ücretin doğmasına neden olan artışların, davacının nakledildiği kamu kurumunda ücret nakil ilmühaberinde de değerlendirilmesi gerektiği ve devamlılık arzettiği, bu nedenle uyuşmazlıkta fark ücretin kesinliğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, yerel mahkemenin 05.01.0212 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, kararın temyize incelemesine tabi olduğu kabul edilerek, Dairemizin 12.03.2012 gün ve 8535-7955 sayılı kararı ile “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davalı vekilinin cevap dilekçesi ve diğer beyanlarında davacıya denge tazminatı ödenmediğinin açık olduğu zaten davalı vekilince de bu tazminatın davalıya ödenmemesi gerektiğinin savunulduğu dolayısıyla Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere davacıya çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı hususunun araştırılmasına gerek bulunmadığı ayrıca verilen kararın kesin nitelikli olmasına rağmen temyiz edildiği ve kesin kararın bozulmasına karar verildiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiş ve kararın kesin olduğu vurgulanmıştır.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla Tetkik Hakimi ... tarafından dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerekçesi ile verilen bozma kararına karşı yerel mahkemece direnilmiş ise de;

Temyize konu alacağa kesin olarak karar verildiği ve ayrıca Dairemizce daha sonra gelen uyuşmazlıklarda görev yönünden değişik bozma kararı verildiği için kesinlik ve değişik bozma hususlarını değerlendirmenin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun yetki ve görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 05.11.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8410, Karar No: 2012/11604, Tarih: 14.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/8410 E.  ,  2012/11604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istemli yapılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemidir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu icra takibinde alacaklı, sözlü kira akdine dayanmıştır. Borçlu yasal süresinde icra dairesine yaptığı itirazda kira akdini inkar etmiştir. Alacaklı ile aralarında herhangi bir kira ilişkisi olmadığını belirtmiş, aksi de alacaklı tarafından İİK.'nun 269/b maddesindeki belgelerle ispat edilememiştir. Bu durumda davacı alacaklı icra mahkemesinden, itirazın kaldırılmasını talep edemeyeceğinden, uyuşmazlığın çözümü yargılamaya muhtaç olduğundan mahkemece davacının talebinin reddine karar verilmek gerekirken, davalı borçlunun itirazının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek itirazın kaldırılması ve tahliyeye karar verilmesi doğru olmamıştır

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 14/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/931, Karar No: 2011/117, Tarih: 18.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/931 E.  ,  2011/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp adı geçen davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, mülkiyet olgusunu doğuracak biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin iki numaralı bendinden “….davacıya ait olduğunun.…” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…davacı ... tarafından meydana getirildiğinin sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen 1.317,20 TL harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, 18.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10338, Karar No: 2018/9070, Tarih: 15.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10338 E.  ,  2018/9070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki asıl ve birleşen davada davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalılar ... ve ... vekilince talep edilmiş, asıl ve birleşen davada davalılar ... ve ... vekilincede duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 09.10.2018 Salı günü davalı ... vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... ... geldi. Davacı ve diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalılar ... ve ... vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Dosyanın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesinden; davalı ...’ın dava konusu taşınmazın devredildiği tasarruf tarihinde tapu senedine ikamet adresi olarak /... adresini bildirdiği, davalı borçlunun ikamet adresinin ise; ...No: 228/7 İlkadem/... olduğu anlaşılmaktadır. Davacı vekili de davalı borçlu ... ve davalı ...’in aynı yerde oturduklarını ve komşu olduklarını iddia ettiğine göre; Dairemizce temyiz talebinin değerlendirilebilmesi bakımından, davalı borçlu ... ve davalı ...’in tasarruf tarihi olan 08/10/2008 tarihinden önce ikamet ettikleri yerde komşu olup olmadıklarının tespiti gerekli görülmüştür.

Bu nedenle, davalı ...’ın tasarruf tarihi olan 08/10/2008’den itibaren geçerli mernis adresinin tespiti; ayrıca davalı ...’in tapu senedinde bildirdiği...." adresinde tasarruf tarihine kadar (08/10/2008) oturup oturmadığının, davalı ... ile ...’in daha önce komşu olup olmadıkları hususlarının tespiti için kapsamlı zabıta araştırması yaptırılması, araştırma üzerine düzenlenecek tutanakların tamamının dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.