muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2936, Karar No: 2019/7507, Tarih: 26.11.2019

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29785, Karar No: 2016/3453, Tarih: 14.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/29785 E.  ,  2016/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/153012

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) ... Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2012

NUMARASI : 2011/769, 2012/625

SANIK : B.. Y..

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, bir yeri arayacağını söyleyerek, müştekinin rızası dahilinde aldığı cep telefonunu iade etmediği, akabinde suça konu cep telefonunu satarak parasını mal edindiği, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde ve hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek yazılı şekilde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümden 450 TL adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın tamamen çıkartılarak yerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL 'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19701, Karar No: 2010/6993, Tarih: 15.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/19701 E.  ,  2010/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müdahil idare süre tutum dilekçesinde ...'ın adına yazmamakla bu sanık yönünden süresinde yapılmayan temyiz isteminin CMUK.nun 317. Maddesi uyarınca Reddine,

Müdahil temsilcisinin sanıklar ...'ı ... ve ... haklarındaki temyiz isteminin incelenmesinde;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, 29.09.2005 ... 019/44 sayılı suç tutanağına konu kaçak kesimlerle ilgili araştırmada, kaçak kesimlerin en yakınında ve civarında sanık ...'ın çalıştığının tespit edilerek tutanak düzenlendiğinin kesilen ağaçların sürütme yolu üzerinde olduğunun yazılı olmasına, mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen orman mühendisi bilirkişinin raporunda suça konu ağaçların damgasız olup 147 nolu bölmede kaldığının bildirilmesine, bir kısım sanıkların savunmalarında kesilen ağaçların tamamının orman idaresine teslim edildiğini beyan etmelerine ve 147 nolu bölme teslim tutanağı fotokopisinden kesilecek ağaçlara 01 no. dan 635 no. ya kadar dikili damgası yapılmış olduğunun anlaşılmasına göre, kooperatiften sanığa hangi numaralar arası kesim işi verildiğinin sorulup buna ilişkin belgenin getirilmesi, gelen belgeye göre gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılıp suça konu ağaçların kesildiği yerin sanığa teslim edilen makta içinde kalıp kalmadığının ve aynı zamanlarda kesilip kesilmediğinin araştırılması ve orman idaresinden suça konu bölmede üretim ve sürütme işlerinin hangi tarihte bitirildiğinin, sahanın orman idaresince ne zaman teslim alındığının sorulup bunlara ilişkin belgeler dosyaya celbedilip suça konu ağaçların kesim tarihinin bu tarihten önce olup olmadığının belirlenmesinden sonra kesilen ağaçların miktarı da nazara alınarak sahada çalışanların bilgisi olmadan başka şahıslarca kesilmesinin mümkün olup olmadığı da değerlendirilerek ve ayrıca sanık ...'ın 146 nolu bölmedeki kesimleri kendisinin yaptığını, 147 nolu bölmede ... Çarıkçı'nın çalıştığını savunduğundan bu şahsın da tanık olarak dinlenilmesi ile sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil temsilcisinin sanıklar ..., ..., ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20040, Karar No: 2018/3230, Tarih: 15.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/20040 E.  ,  2018/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... ... İlçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda ... ve ... adına kayıtlı bulunan eski ... parsel sayılı ... metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... ada ... parsel numarasıyla ve 228,99 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski ... parsel sayılı ... metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... ada ... parsel numarasıyla ve 472,34 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacılar ... ve ..., uygulama kadastrosu sırasında kendilerine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalı ...'a ait ... ada ... parsel ile taşınmazın sınırındaki yoldan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Hazine yönünden davanın reddine, davacılar ... ve ... ile davalı ... arasındaki sulhün tasdikine, dava konusu ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların komisyon tespitlerinin iptali ile harita mühendisi bilirkişi ... ve kadastro teknisyeni bilirkişi ...'e ait 05.11.2015 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli haritalarda, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde (A) harfi ile gösterilen 0,80 metrekare yüzölçümündeki bölümün, ... ada ... parsel sayılı taşınmazdan çıkartılarak ... ada ... parsel sayılı taşınmaza eklenmesi suretiyle ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 229,79 metrekare yüzölçümü ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 471,53 metrekare yüzölçümü ile tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/276, Karar No: 2011/8270, Tarih: 10.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/276 E.  ,  2011/8270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu parsellere yakın ve aynı amaçla kamulaştırılan ve Dairemize intikal eden Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/25 Esas-2008/454 Karar sayılı dava dosyasında 431 nolu, yine aynı mahkemenin 2008/28 Esas-2008/475 Karar sayılı dava dosyasında 439 nolu taşınmazların metrekaresine, 16.01.2008 değerlendirme tarihi itibariyle 157,00-TL değer biçilmiştir. Bu tarihten bir yıl sonra dahi dava konusu taşınmaza daha az değer belirleyen bilirkişi kurulundan yakın parseller için tespit edilen ve güçlü delil niteliğinde olan m² değerinden ayrılma nedenleri konusunda yeniden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının ve davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11252, Karar No: 2019/17820, Tarih: 07.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11252 E.  ,  2019/17820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın suçlamayı aşamalarda inkar etmesi, ...'in ve tanık ...'un katılan ...'u yaralayan kişinin sanık olduğunu belirtmeleri ancak Konya 3. Çocuk Mahkemesinin 2016/475 Esas, 2017/18 Karar sayılı dosyasında yargılanan suça sürüklenen çocuk ... 'ın katılanı bıçakla yaralayan kişinin kendisi olduğunu savunması, yine bu dosyada tanık sıfatıyla dinlenen ...'ın katılanı bıçakla yaralayan kişinin suça sürüklenen çocuk ... olduğunu belirtmesi karşısında; tanıklar ... ile ...'ın beyanları arasındaki çelişki giderilmeye çalışılarak ve hangi tanık beyanına neden üstünlük tanındığı da tartışılıp açıklanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanığın, olay günü meydana gelen kavga olayını ayırmak isteyen katılan ...'u bıçakla yaraladığına ilişkin mahkemenin kabulü karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3935, Karar No: 2013/22389, Tarih: 09.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3935 E.  ,  2013/22389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2012 tarih ve 2011/431-2012/507 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Manisa Merkez ve ... ilçesindeki taşınmazlarını bitkisel ürün sigortaları poliçesiyle sigorta ettirdiğini, Manisa ilinde mart ve nisan aylarında meydana gelen don olayından dolayı taşınmazlardaki bağların zarar gördüğünü, davalının muafiyet oranı ve diğer poliçe şartlarına göre ödemesi gereken gerçek zararı ödemekten kaçındığını ileri sürerek şimdilik gerçek zarar miktarı 6.000,00 TL'nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 17.12.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 5.470,55 TL daha artırmıştır.

Davalı vekili, sigortalanmış bağ alanlarına ilişkin 12/04/2011 hasar tarihli don - hasar ihbarından sonra yapılan ekspertiz incelemesinde sigortalı bağlarda ölükol hastalığı ve yetersiz bakım şartları nedeniyle verim düşüklüğü tespit edildiğini, tespit edilen verim değeri üzerinden poliçeler zeyil edildikten sonra belirlenen hasar oranı üzerinden tazminat hesabı yapıldığını ve ödendiğini, fazlaya ilişkin talebin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca Manisa Merkez ve ... ilçelerinde meydana gelen don olayı nedeniyle, don olayıyla bağlantılı olarak taşınmazlardaki bağlarda %10 oranındaki muafiyet üzerinde verim düşüklüğü ve buna bağlı olarak zarar meydana geldiği, 5363 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca davalı havuzun sigorta poliçe hükümleri doğrultusunda poliçe teminatı kapsamında kalan davacı zararlarını karşılamakla sorumlu bulunduğu, oluşan zararın toplam 11.470,55 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 608,51 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15268, Karar No: 2019/644, Tarih: 13.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/15268 E.  ,  2019/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ...'e velayeten, kendilerine asaleten ... ve ... vekilleri Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/09/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya kapsamından; eldeki davanın, davacılar ... ve ...’e velayeten, ... ve ... vekili Avukat ... tarafından açıldığı ancak davacılar ... ve ...’in 18 yaşını doldurduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, Avukat ... adı geçen davacıların vekili ise vekaletnamesinin sunulmasının istenilmesi, değilse; gerekçeli karar ile davalının temyiz başvuru dilekçesinin anılan davacılara tebliğ edilerek temyiz süresinin beklendikten sonra yeniden gönderilmesi için de dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 13/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24406, Karar No: 2013/16949, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/24406 E.  ,  2013/16949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyizle ilgili eski hale getirme isteklerine ilişkin karar verme görevinin Yargıtay’ın ilgili Dairesine ait olması karşısında, hükümlünün 11.02.2013 tarihli eski hale getirme ve temyiz talebiyle ilgili olarak, mahkemenin hukuki değerden yoksun olan eski hale iade ile temyiz isteminin reddine dair 12.04.2013 tarih ve 2011/379 E. 2012/251 K. sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelenmesi sonucunda;

07.03.2012 tarihli asıl mahkumiyet hükmünün, hükümlüye 16.05.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, hükümlünün bu karara yönelik yasal süresi geçtikten sonra 21.01.2013 tarihli dilekçeyle temyiz talebinde bulunduğu, Mahkemenin 14.02.2013 tarihli ek kararıyla temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın hükümlüye 22.02.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak hükümlünün ek karara yönelik temyiz isteminde bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin MAHALLİNE İADESİNE, 06/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7412, Karar No: 2020/2505, Tarih: 19.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7412 E.  ,  2020/2505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesi;

Cumhuriyet savcısının, 03.04.2012 tarihinde verilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde belirlenen bir aylık yasal süresinden sonra 22.05.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

2- Sahte fatura kullanmak suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, kararın gerekçesinde sanığın fiilinin “sanığın bir şekilde mal ve hizmet alımı olmadan sahte belgeler düzenleyerek vergi kaybına sebebiyet verdiği...” şeklindeki gerekçe ile sahte fatura düzenleme suçunu oluşturduğunun kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında "sanığın hiçbir emek ve hizmet ve mal karşılığı olmadan düzenlenmiş sahte faturalar ibraz ederek vergi kaybına sebebiyet verdiği..." şeklinde sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurularak çelişkiye düşülmesi,

3-Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

19.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30882, Karar No: 2013/37488, Tarih: 26.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30882 E.  ,  2013/37488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlu şirket vekilinin, şirketin temsilinin çift imza ile mümkün olduğunu, takibe dayanak bonoda ise tek imza bulunduğunu ve bu imzanın da şirket yetkililerine ait olmadığından bahisle borca ve imzaya itiraz ederek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, talep imza itirazı olarak nitelendirilerek, şirket yönetim kurulu kararı ile şirket adına kambiyo senedi düzenleme yetkisinin çift imza ile mümkün olduğu gerekçesiyle itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

Ticaret Sicil Memurluğu'nun mahkemeye gönderdiği 19.02.2013 tarihli cevabi yazısına göre...ve ...'ın 22.7.2012 tarihli olağan genel kurul toplantısına göre 3 yıl süreyle yönetim kurulu üyeliğine seçildikleri ve herhangi birisi veya birkaçının şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındıkları anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan 19.3.2012 tarihli borçlu şirketin yönetim kurulu imza yetkisini düzenleyen kararının incelenmesinde, şirket adına kambiyo senedi düzenleme yetkisinin ...ve ... tarafından çift imza ile kullanılabileceğinin düzenlendiği, Dairemizin 10.9.2013 tarihli geri çevirme kararına verilen cevap kapsamında ise söz konusu şirket kararının ticaret sicilinde ilan edilmediği görülmekle söz konusu temsil sınırlaması bir iç mesele olup iyi niyetli üçüncü kişileri bağlamaz.

O halde mahkemece, takip dayanağı bononun keşide tarihinin 05.10.2012 olduğu ve ticaret sicil memurluğunun cevabi yazısına göre de bu tarihte şirketin temsilinin adı geçen üç yetkiliden birinin imzası ile mümkün olduğu anlaşıldığından, itiraz edilen imzanın yukarıda isimleri yazılı şirket yetkililerine ait olup olmadığı yönünde inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.