muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9970, Karar No: 2013/5554, Tarih: 03.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/9970 E.  ,  2013/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanığın işletmeciliğini yaptığı restoranda yediği yemek bedeli olan 400 TL tutarındaki harcama nedeniyle verdiği kredi kartından bilgisi haricinde 4.000 TL daha hizmet sunulmuş gibi katılanın imzası taklit edilerek slip çekildiği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın, Mehmet Dağ'ın sahibi olduğu şirketi devralmadığını, sadece suç tarihi de dahil olmak üzere Mehmet Dağ'ın işlerinin yoğun olmasından dolayı gündüz müdürü olarak çalışarak bir kısım sorumlulukları üstlendiğini, olayın meydana geldiği saatlerde gece müdürlüğünü yapanın ... olduğunu, kendisinin katılanın kredi kartından fazladan 4.000 TL çekmediğini, o dönemde Yeni Türk Lirasının tadavüle girmesi nedeniyle yanlışlık olabileceğini, garsonların böyle bir hatanın olduğunu bildirdiklerini, paranın da muhtemelen iade edilmiş olabileceğini savunmasına karşın, hazırlık aşamasında beyanına başvurulan tanık Mehmet Dağ'ın dosyaya sunduğu mevcut "protokoldür" başlıklı sanığın imzasını taşıyan belgeye göre; sanığın resmi kurumlardaki bir takım sıkıntılarından dolayı işletmeyi Mehmet Dağ'ın geçici süreyle üzerine alması nedeniyle tüm sorumluluğun sanık tarafından karşılanacağının belirtildiği, hükme esas alınan Ticaret Sicil Gazetesi 21.07.2006 tarihli nüshasındaki şirketin temsil yetkisinin Haydar Uçarsu'ya ait olduğu yönündeki kararın ise suç tarihinden sonrasına ait olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, suç tarihindeki şirket ortakları ile çalışanlarının kimler olduğu belirlenip, bu kişiler ile sanığın savunmasında bahsettiği Mehmet Dağ ile ... de dinlenerek olayla ilgili bilgilerinin nelerden ibaret olduğunun tespiti ile toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması yerine, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1017, Karar No: 2024/8918, Tarih: 11.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1017 E.  ,  2024/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2138 Esas-2023/1672 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/24 E., 2019/263 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 1987 yılından bu yana yapıştırıcı ve yapı kimyasalları alanında faaliyet gösterdiğini, sadece yurt içinde değil pek çok yabancı ülkede de faaliyet gösterdiğini, uzun yıllardır kullandığı "..." markasını yapıştırıcı sektöründe tanınmış hale getirdiğini, hızlı yapıştırıcı ürünlerinde “...+Şekil” markasını kullandığını ve seri markalarının bulunduğunu, markalarında hep aynı formata sahip şekil unsurunun kullanıldığını, davalı tarafın hükümsüzlüğü talep edilen "..." markalarında da aynı formatın aynı renklerle kullanıldığını, markalar arasında tüketiciler nezdinde karışıklık oluşturduğunu, davalının davacıya ait markalar ile iltibas teşkil edecek şekilde 2015/40901 numaralı “...+Şekil” markasını 01 ve 17 nci sınıflarda, 2015/40904 numaralı “...+Şekil” markasını 01 ve 17. sınıflarda, 2016/14111 numaralı “...+Şekil” markasını 35 inci sınıfta tescil ettirdiğini, markaların tasarım ve formatı ile renklerinin aynı olduğunu, bu markalarla yurt dışına satış yaptığını, Latin alfabesinin kullanılmadığı ülkelerde markaların aynı zannedileceğini, tescil sınıflarının aynı olduğunu, tescilin kötü niyetli olduğunu ve davacı markalarının tanınmışlığından faydalanılmaya çalışıldığını belirterek, fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak şartıyla davalıya ait 2015/40901 numaralı “...”, 2015/40904 numaralı “...” ve 2016 /4111 numaralı “...” markalarının kapsamlarında bulunulan tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller, marka tescil kayıtları, aynı görüşlerin yer aldığı iki adet bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davaya konu markalarının tescilli oldukları sınıfların davacının markaları ile aynı olduğu, her iki tarafın markalarının kelime olarak benzerliklerinin bulunmadığı, davacının markalarının esas unsurlarının "MİTRE" ve "...", davalının markalarının esas unsurlarının ise "..." olduğu, ancak davacının tüm markalarında yine davacı adına tescilli olan 2011/07384 numaralı tasarımın şekil unsuru olarak kullanıldığı, davalının da 2015/40901 tescil numaralı "...+Şekil" markasında bu tasarım ile karıştırılmaya neden olacak derecede ve aynı renklerde olan şekil unsurunun kullanıldığı, bu markanın davacının markaları ile işitsel ve anlamsal olarak benzer olmamasına rağmen, görsel olarak benzerliğinin bulunduğu, bu nedenle markaların tescilli oldukları mal ve hizmetler nedeniyle hitap ettikleri ortalama tüketiciler nezdinde davalının markasının davacının markaları ile karıştırılabileceği, aynı işletmeye ait seri markalardan biri olduğunu düşünebilecekleri, markaların tescilli oldukları mal ve hizmetlerin de aynı olduğu, bu nedenle hükümsüzlük koşullarının bu marka için mevcut olduğu, ancak davaya konu diğer davalı markalarının davacının markaları ile işitsel, anlamsal ve görsel bir benzerliğinin bulunmadığı, yalnızca davacının markalarında yer alan lacivert ve kırmızı renklerin kullanılmasının markaların karıştırılmasına yol açmayacağı, bu markaların kötü niyetle tescil edildiklerinin kanıtlanamadığ anlaşılmakla, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalı adına tescilli 2015/40901 tescil numaralı "... + Şekil" markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davalı adına tescilli 2015/40904 tescil numaralı "...+ Şekil" ve 2016/14111 tescil numaralı "...+ Şekil " markaları ile ilgili" davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince,davalının davaya konu markalarının tescilli oldukları sınıfların davacının markaları ile aynı olduğu, her iki taraf markasının yapıştırıcı, tutkal emtiasında tescilli olduğu, ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporu ve mahkeme karar gerekçesinde taraf markalarındaki sözcük unsurlarının, ..., ... ve ..., ... ibarelerinin, işitsel, kavramsal ve görsel olarak benzer olmadığının tespit edildiği, ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporlarındaki tespitlerden yola çıkılarak, 2015/40901 tescil numaralı ...+şekil markasının hükümsüzlüğüne karar verilmişse de, taraf markalarındaki şekil unsurunun değil sözcük unsurunun ön planda olduğu ve tüketici yönünden ayırt edici olacağı, ihtisas mahkemesi hakimi sıfatıyla, marka hükümsüzlüğü davasında bilirkişi raporundaki hukuki değerlendirmenin benimsenmeyerek ve gerekçeleri açıklanarak, farklı karar verilebileceği kanaatiyle, mahkemece davanın tümüyle reddi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun aykırı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6, 7, 25 ve 29 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4918, Karar No: 2021/6816, Tarih: 20.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/4918 E.  ,  2021/6816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Sahte fatura kullanma

1) Sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ve 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanıklar hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2010 tarihli iddianamesiyle açılan “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa verilmediğinden kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi gereğince düşmesi gerektiği, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2005 ve 31.12.2006 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin ve sanıkların temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle “31.12.2007” suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin ve sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18036, Karar No: 2016/13028, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18036 E.  ,  2016/13028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketi tarafından taraflarına tahakkuk ettirilen faturalarda kayıp kaçak, sayaç okuma ve dağıtım bedeli vb. bedeller adı altında belirtilen bedellerin 01.01.2005 tarihinden itibaren belirlenebilir olduğu anda arttırılmak ve eksiltilmek koşulu ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere şimdilik 3.100 TL’nin işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 13.06.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 27.836,69 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, idari yargının görevli olduğunu,davalının pasif husumet ehliyeti bulunmadığını, söz konusu bedellerin ilgili mevzuat ve ... kararları çerçevesinde abonelere yansıtıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile;3.100 TL’nin dava tarihinden ,8.409,11 TL’nin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin

hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/ I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3195, Karar No: 2012/1764, Tarih: 14.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3195 E.  ,  2012/1764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 102 ada 127 parsel sayılı 6431,87 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 102 ada 127 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Davacı taraf her ne kadar 10.06.1954 ve 15.10.1959 tarihli senetlere dayanmış ise de; zilyetlikle birleşmeyen satış senedine mahkemece değer verilmemesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre, mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 26,75 TL harcın davacıdan alınmasına, 14.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29843, Karar No: 2016/4945, Tarih: 16.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/29843 E.  ,  2016/4945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın beraatine ilişkin hükümler, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suça konu 26.11.2009 tarihli 6.800 TL bedelli sahte çeki, ciro ederek tahsil etmek üzere bankaya vermek suretiyle atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda; suça konu çekin, sahte olarak oluşturulduğunun ekspertiz raporuyla belirlendiği ve ilk ciranta olan sanık tarafından piyasaya sürüldüğünün anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, suça konu çekte keşideci olarak gözüken şirket temsilcisinin tanık sıfatıyla dinlenilmesi, sanığın ve keşideci şirket yetkilisinin yazı ve imza örneklerinin alınıp suça konu çekte kendilerine atfen yazı ve imzanın bulunup bulunmadığının tespiti ve resmi belgede sahtecilik suçuna konu teşkil eden çekin aslının dosyaya getirtilerek, yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu çekin mahkeme heyeti tarafından incelenip özelliklerinin zapta geçirilmesi, bu şekilde, sahtecilikte aldatma kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20360, Karar No: 2015/7896, Tarih: 04.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/20360 E.  ,  2015/7896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıya)

Tarihi : 16/09/2014

Numarası : 2014/184-2014/451

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 4.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.