muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13184, Karar No: 2016/19385, Tarih: 19.12.2016

Hüküm kurulması gerekir.

Kabule göre de, TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan gerekçelerle yetersiz rapora dayanılarak, eksik incelemeyle kurulan hüküm hukuka uygun değildir.

IV – Sonuç ve Karar

Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4167, Karar No: 2019/5649, Tarih: 08.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4167 E.  ,  2019/5649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunması istemine ilişkin olarak açılan davada ....ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, Türk Medenî Kanununun 352 ve devamı maddeleri uyarınca çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

.... (Aile mahkemesi sıfatıyla), müteveffa ...'ın vefat etmeden önceki ikamet adresinin .... olduğu, veli ...'ın da ikamet adresinin "...." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı vermiştir.

....Mahkemesi, talebe konu sağ kalan eşin ve müşterek çocuğun ikametgahının "...." adresinde olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4/1. maddesinde “Ana ve babadan birinin ölümü halinde nüfus memuru veya evliliğin mahkeme kararı ile sona ermesi halinde kararı veren mahkeme, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri aile mahkemesine, yoksa Hâkimler ve Savcılar Kurulunun belirlediği mahkemeye durumu derhal bildirir. Mahkeme, belirleyeceği süre içinde, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşten çocuğun varsa, mal varlığının dökümünü gösteren bir defter vermesini ve bu mal varlığında veya yapılan yatırımlarda gerçekleşecek önemli değişiklikleri de bildirmesini ister.” hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamında ... istemi üzerinden yapılan inceleme sonucu malları korunması talep edilen küçüklerin ve velinin ikametinin ..... olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ..... Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4699, Karar No: 2013/20383, Tarih: 13.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4699 E.  ,  2013/20383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/11/2012 tarih ve 2011/88-2012/486 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete 20454 sayılı poliçe ile nakliyat rizikolarına karşı sigortalı ham Susam emtiasını 30/06/2010 tarihinde Hermann Hesse Classica adlı aktarma gemisi ile donatan tarafından yapılan nakliye sırasında hasarlandığını, hasarlanma neticesinde sigortalısına 4.088,13 TL ödendiğini, bu nedenle, 4.088,13 TL'nin sigortalısına ödeme tarihi olan 27/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin Mersin'de mukim acente olduğunu, acente olması sebebiyle yükte meydana geldiği iddia edilen hasarla ilgili olarak TTK madde 119 vd. maddeleri gereğince ihbar mükellefiyeti dışında hiçbir hukuki sorumluluğunun bulunmadığını, acente hakkında hüküm kurulamayacağını, davalı donatanın hiçbir kusur ve ihmalinin bulunmadığını, hasarın gemiden kaynaklanmadığını, bu nedenle husumet itirazının kabulü ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,konşimentonun ön kısmında LMB Taşımacılık Turizm İnşaat Ticaret Ltd. Şti'nin kaşesi ve imzasının bulunduğu, gemi Mersin Limanına geldiğinde, gemideki konteynerlerin tahliyesi talebinde bulunan da LMB Taşımacılık Turizm İnşaat Ticaret Ltd. Şti olduğu dolayısıyla izafeten davalı gösterilen şirketin hem taşıma sözleşmesine aracılık yaptığı hem de boşaltma limanında fiilen acentelik görevini üstlendiği, bu nedenlerle davanın donatana izafeten davalıya yöneltilmiş olmasında bir usulsüzlük bulunmadığı, hasarın taşıma sırasında meydana geldiği ve donatanın sorumlu olduğu, ekspertiz incelemesi sonucunda belirlenen hasar bedelinin bilirkişiler tarafından da uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Davada husumet Herman Hesse Classica gemisi donatanına yöneltilmiş ve donatanın acentesi olarak gösterilen LMB Limited Şirketi de donatan acentesi olmadığını, konteyner acentesi olduğunu bu taşımayla ilgili olarak sadece konteyner acentesi olarak hareket ettiğini savunmuştur. Mersin Liman Başkanlığı'nca mahkemeye gönderilen yazıda gerçekten de donatan acentesinin Botros olduğu ve sözkonusu gemiyle ilgili liman işlemlerinin bu acente aracılığıyla yapıldığı, LMB Limited'in ise konteyner acentesi olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, donatan aleyhine açılan bu davada ona izafeten acentesi sıfatıyla LMB'nin gösterilmesi doğru olmayıp, davada ki taraf teşkilinin davacı yanın seçimine göre doğrudan doğruya davalı asile davetiye tebliği suretiyle ve/veya donatana izafeten acentesi olduğu bildirilen Botros Şirketi'ne tebligat yapılmak suretiyle sağlanması ve bundan sonra işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde LMB'nin davalı donatanın acentesi olduğunun kabulüyle işin esasına girilmesi doğru olmamış, izafeten husumet yöneltilen acente vekilinin husumete ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı taraf temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2444, Karar No: 2013/9872, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2444 E.  ,  2013/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı-karşı davalı kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespitiyle, davalı kuruma borçlu olmadığına,

Davalı-karşı davacı itirazın iptaliyle, takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, her iki davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davacı Hülye Uyar'ın (karşı davalı) temyizi yönünden;

Hüküm, İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm 01.12.2011 tarihinde temyiz eden davacı ... (karşı davalı) vekilinin yüzüne karşı tefhim edilmiş, temyizi ise 15.12.2011 tarihinde vukubulmuştur. Şu duruma göre 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununda katılma yoluyla temyize ilişkin bir hüküm de bulunmadığına göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.

O halde, 1.6.1990 Tarih ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak davacı ...'ın (karşı davalı) temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

2-Davalı SGK'nun (karşı davacı) temyizine gelince;

Dava, davacıya 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile davacının davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine, birleştirilen dava ise SGK'nun açtığı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ...'ın (karşı davalı), 23.10.2009 tarihinden itibaren, 2002 yılında boşandığı eşiyle beraber yaşamaya başladığı, 26.10.2008-23.10.2009 tarihleri arasındaki dönemde ödenen yetim aylıklarının yersiz ödenmiş olduğu kabul edilerek, asıl dava ile birlikte birleştirilen davanın da kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin ... Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığınca araştırma yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yargılama sırasında toplanan deliller ile SGK kontrol tutanağının arasındaki çelişkinin tam olarak giderilemediği de dikkate alınmaksızın, yukarıda belirtilen hususlarda eksik inceleme ve araştırma yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı SGK (karşı davacı) vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı-karşı davalıya iadesine

16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2855, Karar No: 2018/4937, Tarih: 26.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/2855 E.  ,  2018/4937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve hırsızlık suçlarından Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2017 tarihli ve 2017/291 değişik iş sayılı içtima kararı ile 1 yıl 15 ay hapis cezasına hükümlü ...'ün, cezasını infaz etmekte iken, denetimli serbestlik tedbiri ile infaz hükümlerinden yararlanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin Bilecik İnfaz Hâkimliğinin 22/09/2017 tarihli ve 2017/1971 esas, 2017/1960 sayılı kararını müteakip, hükümlünün kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmemekte ısrar ettiğinden bahisle şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Bursa 1. İnfaz Hâkimliğinin 22/12/2017 tarihli ve 2017/5149 esas, 2017/5755 sayılı kararına karşı yapılan itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin mercii Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2018 tarihli ve 2018/51 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanununun 6/5-6. Maddesinin; "İnfaz hâkiminin kararlarına karşı şikâyetçi veya ilgili Cumhuriyet savcısı tarafından, tebliğden itibaren bir hafta içinde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerine göre acele itiraz yoluna gidilebilir. İtiraz, infaz hâkimliğinin kurulduğu yer ağır ceza mahkemesine yapılır. İnfaz hâkimi aynı zamanda bu mahkemenin üyesi olduğu takdirde itirazla ilgili karara katılamaz." ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun "İtiraz usulü ve inceleme mercileri" başlıklı 268/1-2. maddesinin de; "Hâkim veya mahkeme kararına karşı itiraz, kanunun ayrıca hüküm koymadığı hâllerde 35 inci maddeye göre ilgililerin kararı öğrendiği günden itibaren yedi gün içinde kararı veren mercie verilecek bir dilekçe veya tutanağa geçirilmek koşulu ile zabıt kâtibine beyanda bulunmak suretiyle yapılır. Tutanakla tespit edilen beyanı ve imzayı mahkeme başkanı veya hâkim onaylar. 263 üncü madde hükmü saklıdır. Kararına itiraz edilen hâkim veya mahkeme, itirazı yerinde görürse kararını düzeltir; yerinde görmezse en çok üç gün içinde, itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderir. " şeklinde olduğu,

Hükümlü ... tarafından Bilecik İnfaz Hâkimliğinin 22/09/2017 tarihli ve 2017/1971 esas, 2017/1960 sayılı kararına karşı 25/12/2017 ve 08/01/2018 tarihli dilekçeleri ile itiraz edildiği, Bursa İnfaz Hâkimliğinin 25/12/2017 tarihli değerlendirmesi ile kararlarının yerinde olduğundan bahisle, itiraz incelemesi amacıyla dosyanın Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla, itirazın esası hakkında bir değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08/05/2018 gün ve 94660652-105-16-3237-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2018 tarihli ve 2018/51 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11410, Karar No: 2011/1469, Tarih: 16.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11410 E.  ,  2011/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Vekil ile temsil edilmelerine rağmen hüküm davacılar ile davalı ...’a doğrudan tebliğ edilmiş olup, hükmün vekile tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılmadığından, adı geçen davalı ve davacıların vekiline hüküm tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin dosyaya konulması veya kayda müsteniden tebliğ tarihinin bildirilmesi, aksi halde hükmün anılan davalı ve davacılar vekiline usulen tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi

2- Muhatap veya onun adına tebligatı alabileceği yasada belirlenenlerin, tebliğ evrakını almakta imtina etmeleri halinde ne şekilde işlem yapılacağı 21. maddeye paralel olarak tüzüğün 30. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, ilgilinin adreste bulunmasına rağmen tebliğ evrakını almak istememesi halinde tüzüğün 30. maddesi hükmüne göre ….tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti ve meclisi azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza mukabilinde teslim eder. Tebliğ memuru tüzüğe ekli iki numaralı örneğe uygun olarak düzenlenen ihbarnameyi gösterilen adresteki kapıya yapıştırır. Durumu muhataba duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yöneticisi veya kapıcıya da bildirir.Olayımızda, davalı ...’a yapılan hüküm tebliğine ilişkin tebligat parçasında muhatabın tebellüğden imtina edildiğinin açıklanmış olmasına rağmen iki numaralı haber kağıdının kapıya yapıştırılıp yapıştırılmadığı ve en yakın komşuya veya yöneticiye ya da kapıcıya haber verilip verilmediği tevsik edilmediği görülmüştür. Bu nedenle yapılan tebligat geçersiz olup mahkemece hükmün adı geçen davalıya yöntemine uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi

3-Satışına karar verilen .... ve ..... plakalı araçlara ait sahiplik belgelerine dosyadaki evrak arasında rastlanılmadığından, söz konusu araçlara ait sahiplik belgelerinin ilgili trafik bürosundan temin edilerek dosya içine konulması

Tüm bu eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.