muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12011, Karar No: 2021/2036, Tarih: 01.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/12011 E.  ,  2021/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 28/11/2018 tarihli ve 2018/9350 soruşturma, 2018/458 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 14/02/2019 tarihli ve 2018/145150 soruşturma, 2019/1805 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarihli ve 2019/408 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 15/10/2020 gün ve 94660652-105-16-10063-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2020 gün ve 2020/100106 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 25/06/2018 tarihli ve 2018/3419 esas, 2018/4618 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda, müştekinin yaptığı görüşme sonucu gönderdiği paranın Akbank'ın 5850 ID İzmir Modeka İş Merkezi ATM'sinden çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarih ve 2019/408 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 01/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5451, Karar No: 2013/10827, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/5451 E.  ,  2013/10827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Kasabası ihdasen Hazine adına oluşturulan 4339 sayılı parselden ifrazen ayrılan 152 ada 4 parsel sayılı 299.99 m2 yüzölçümündeki davalı adına tapuda kayıtlı olan taşınmazın bir bölümünün orman olduğunu, daha önce hakemde açılan davada çekişmeli taşınmazın bir bölümünün orman niteliğinde olduğunun tesbitine karar verildiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptalini ve orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın (a) ile gösterilen 166.35 m2 bölümünün tapu kaydının iptaline ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, rapor ve krokinin karara eklenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.02.2007 gün ve 2007/1313 - 2462 sayılı karar ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Davacı ... Yönetiminin, önce davalı kuruma karşı açtığı davada çekişmeli taşınmazın resmî belgelerde orman niteliğinde olduğundan mülkiyetinin orman niteliği ile Hazine'ye ait olduğunun tesbitini istediği, uzman orman ve fennî bilirkişi marifeti ile yapılan incelemede çekişmeli taşınmazın kısmen ormanlık alanda kaldığı saptanarak Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 3553 sayılı Kanuna göre hakem sıfatıyla yapılan yargılama sonucu orman niteliğinde olduğu belirlenen bölümle ilgili olarak taşınmazın orman olarak Hazineye ait olduğunun tesbitine karar verildiği, tarafların itirazları ret edilerek kararın kesinleştiği, çekişmeli taşınmazın içinde bulunduğu yerin, yörede 1972 yılında yapılan arazi kadastro çalışmasında tescil harici olarak bırakıldığı, daha sonra ihdasen 36.037.27 m2 yüzölçümünde 4339 parsel numarası ile Hazine adına tapu kaydı oluşturulduğu, 2001 yılında yapılan ifraz işlemi sonucu 4339 sayılı parselin sayfası kapatılarak ifraz parselleri oluşturulduğu, aynı yıl davalı ... adına tapuya tescil edildiği, 3533 sayılı Mecburî Tahkim Kanununun 4. maddesinde katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan ve sermayesinin tamamı devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerden biriyle, genel bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıkların o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi tarafından çözümleneceğinin hükme bağlandığı, somut olayda, taraf olan kurumlar kanunda sözü edilen kurumlardan ise de 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve bu davada da uygulanması gereken 4916 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değiştirilen 3533 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince “...taşınmazların aynına yönelik olan...” uyuşmazlıkların hakemde görülemeyeceği hükümleri getirilmiş olduğundan, bu davanın hakemde görülme olanağı bulunmadığı, hakem sıfatı ile 14.10.2003 tarihinde karar verildiğinden karar tarihi itibarı ile bu nitelikteki bir uyuşmazlığın hakemde görülemeyeceği, hakemin yetki aşımı yolu ile verdiği kararlar temyize tâbi ise de taraflar hakemde verilen kararı temyiz edilmediği, o halde mahkemece çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1970-1972 yıllarında arazi kadastro çalışmalarının yapıldığı, ancak, bu güne kadar orman kadastro çalışmalarının yapılmamış olduğu anlaşıldığından, öncelikle, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin orijinal kadastro pafta örneğinin dosyaya getirtilmesi, çekişmeli taşınmazın hangi nedenle tescil harici bırakıldığının araştırılması, 1972 yılında yapılan arazi kadastro çalışmasında çamlık ve devlet ormanı olarak tescil harici bırakıldığının belirlenmesi halinde yörede yapılan bir orman kadastro çalışması bulunmadığı da gözönüne alınarak, dava konusu olan taşınmazın öncesinin orman olduğu ve kadastro paftasında devlet ormanı olarak tescil harici bırakıldığı, yörede orman kadastro çalışması yapılmadığı, orman niteliğini koruduğu, bu hususun Yargıtay’ın yerleşik uygulamaları ve HGK’nun 12.05

.05.2004 tarih ve 8, 242, 292 sayılı kararları ile kabul edildiği gözönüne alınarak davacı ... Yönetiminin tapu iptali ve tescil davasının kabulü yolunda hüküm kurulması, şayet, kadastro paftasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer çamlık veya orman niteliği ile tescil harici bırakılmamış ise bu defa çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı hususunda resmî belgelere dayalı inceleme ve araştırma yapılması gerekeceğinden mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir fen elemanı eliyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmesi; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmesi; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması] gereğine değinilmiştir

Mahkemece bozma kararına uyularak davaya konu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi vekili tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.04.2010 gün ve 2010/459 - 4557 sayılı kararı ile ikinci kez bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: “Yapılan incelemede, daha önce hakem sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde görülen davanın kararına dayanak alınan uzman orman bilirkişi raporu ile temyize konu davada mahkemece bozmadan sonra yapılan birinci keşifte uzmanlığına başvurulan orman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapıldığı anlaşılan inceleme ve araştırma sonucu dosyaya sunulan raporun uyumlu olduğu ve birbirini doğruladığı, rapora ekli eski tarihli memleket haritası örneğinde, zeytin ağacı rumuzlu alanların davaya konu taşınmazın konumuna göre batısında ve dereden sonra kesik noktalı çizgilerle ayrıldığı, noktalı çizgilerle ayrılan alan ile davaya konu parselin, her iki raporda da yeşil renkli alanda gösterilen (a) ile işaretli bölümünün de dahil olduğu alanın ve bu alanın batısındaki derenin arasındaki bölümün ise ibreli orman ağacı sembolleri ile gösterildiği gibi, ayrıca; davaya konu taşınmaza komşu 157 ada 1, 156 ada 1, 156 ada 3, 156 ada 4, 156 ada 5 ve 156 ada 6 parsel sayılı taşınmazların karara dayanak krokilerinde (a) ile işaretli bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına tesciline ilişkin Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararlarının Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin sırasıyla 2009/6935, 19859, 19861, 19862, 19863 ve 19860 Esas sayılı kararları ile onandığı, anılan kararlara dayanak alınan uzman orman bilirkişi raporuna ekli kroki ile temyize konu dava dosyasında birinci keşifte uzmanlığına başvurulan orman ve fen bilirkişisi krokilerinin uyumlu ve benzer olduğu, buna göre davaya konu parselin (a) ile işaretli bölümünün orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığı, kaldı ki; çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Kasabasında 1972 yılında yapılan arazi kadastrosuna ilişkin paftada da çamlık olarak tesbit harici bırakılmış olmasının dahi bu arazinin öncesi itibarıyla orman sayılan yerlerden olduğunu gösterdiği anlaşılmış olup, mahkemece davaya konu taşınmazın krokide (a) ile gösterilen bölümünün tapu kaydının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek ve hiç gereği yokken davaya konu taşınmaz hakkında ikinci ve üçünü kez keşif yapılıp, somut duruma uygun düşmeyen bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olduğu”na değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... Beldesi, 152 ada 4 nolu parselin 31.03.2008 günlü bilirkişi krokisinde (a) ile gösterilen 166,35 m²'lik kısmının tapusundaki arsa vasfının iptali ile bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... Beldesi, 152 ada 4 nolu parselin 31.03.2008 günlü bilirkişi krokisinde (a) ile gösterilen 166,35 m²'lik kısmının tapusundaki arsa vasfının iptali ile bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman olduğu iddia edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamış, 1972 yılında yapılan arazi kadastro çalışması sırasında dava konusu yer taşlık olarak tescil harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre davanın kısmen kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2, 3 ve 5. bentlerinin kaldırılarak, bunun yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 28.11.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10009, Karar No: 2011/3633, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10009 E.  ,  2011/3633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın meydana gelen tek taraflı kazada ağır hasar gördüğünü, araç bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek 19.650 TL tazminatın kaza tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kaza sırasında alkollü olduğunun kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiğini hasarın kasko sigorta teminatı kapsamında olmadığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; 16.000 TL tazminatın 8.11.2007 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Davacıya ait aracın davalı şirket nezdinde kasko poliçesi ile sigortalı olduğu ve dava dışı Akbank A.Ş. Sefaköy Şubesi'nin dain ve mürtehin olarak poliçede gösterildiği anlaşılmakdır.

TTK.nun 1269.ncu maddesi uyarınca, malı rehin alan kimse sıfatıyla o mal üzerindeki menfaatini kendi adına sigorta ettirebileceği gibi aynı yasanın 1270.unci maddesi hükme gereğince bir başkasının da rehin konusu malı rehin alan hesabına ve onun lehine sigorta ettirmesi mümkündür. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 879.maddesi gereğince, sigorta tazminatının öncelikle rehin hakkı sahibine verilmesi veya açık muvafatının alınması gerekmektedir.

Somut olayda, dain mürtehin sıfatı bulunan ve menfati olan dava dışı bankadan, dava açmaya ve tazminatın davacıya ödenmesine muvafakatı olup olmadığı konusu araştırılmamıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, dava dışı bankadan, davanın açılmasına ve tazminatın davacıya verilmesine muvafakati olup olmadığının araştırılması, muvafakati sağlandığı takdirde yargılamaya devam edilerek davanın sonuçlandırılması, aksi halde davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, dava dışı bankadan, davanın açılmasına ve tazminatın davacıya verilmesine muvafakati olup olmadığının araştırılması, muvafakati sağlandığı takdirde yargılamaya devam edilerek davanın sonuçlandırılması, aksi halde davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

2- Kabul şekline göre; TTK.nun 1282 nci maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi, aynı yasanın 1281 nci maddesine göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın da sigortacı tarafından kanıtlanması gerekir. Ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5.maddesinde "Teminat dışı kalan zararlar" kenar başlığı altında; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir. Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla, olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisi ile meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir.(Bkz.YHGK. 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840 sayılı ilamı, 19.4.2000 gün ve 2000/11-806-801 sayılı ilamı, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-273 sayılı ilamı, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-73 sayılı ilamı, Y.11.HD.nin 23.2.2004 gün ve 2004/7094-1654 sayılı ilamı)

Mahkemece kazanın salt alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediğinin tespiti hususunda makine mühendisi ve psikiyatri uzmanından alınan rapora göre hüküm kurulmuş ise de bilirkişi kurulundan alınan rapor hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacıya ait araç sürücüsünün alınan adli raporunda koklamakla alkollü olduğu belirtildiğine ve alınan alkol oranı sonuca etkili olmadığından aralarında iki nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzmanın bulunduğu bilirkişi heyetine birlikte inceleme yaptırılıp, olayın oluş şekli, tutanaklara göre kazaya başkaca unsurların etken olup olmadığı değerlendirilip, rizikonun sadece alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurların da etkili olup olmadığının açıklığa kavuşturulması kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediğinin, rizikonun teminat içinde kalıp kalmadığının tespitiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1 ve 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1223, Karar No: 2022/10442, Tarih: 18.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/1223 E.  ,  2022/10442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet (her iki sanık hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanıkların savunmaları, tanıklar ... ve ...'in beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; "Soğanlı mahallesi 8. ... sokak no:4 Osmangazi/Bursa" adresinde sanığın ikamet ettiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sırasında on sekiz yaşını doldurmamış sanık hakkında duruşmaların CMK'nın 185. maddesi uyarınca kapalı yapılması yerine açık olarak yapılması, ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması, temyiz inceleme tarihi itibarıyla sanığın on sekiz yaşını doldurması nedeniyle telafisi mümkün olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanığın savunmasının aksine, diğer sanık ...'nin ikamet ettiği ve suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği "Soğanlı mahallesi 8. Çakır sokak no:4 Osmangazi/Bursa" adresinde sanık ...'nın da ikamet ettiği ve ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna ilişkin, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

18/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3810, Karar No: 2013/24615, Tarih: 09.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/3810 E.  ,  2013/24615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... savunmanı Avukat ...'ın 15.02.2008 günlü dilekçesi ile duruşmaya katılamayacağını, mesleki mazeretinin kabul edilmesini talep ettiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece savunmanın mazereti konusunda bir karar verilmeden duruşmaya devamla hüküm kurulması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve sanık ...'nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.