muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4970, Karar No: 2010/3174, Tarih: 22.03.2010

Kurumun hatalı işlemine davacının ibraz ettiği giriş bildirgesinde gerçek usulde vergiye tabi olduğuna dair vergi bildirimi neden olmuştur. Davacı kendi adına ve hesabına bağımsız faaliyeti olmadığını, vergi kaydının Gayrımenkul Sermaye İradı ile ilgili olduğunu bilmektedir. 1989 yılındaki bu hatalı bildirim nedeniyle ...'dan geçmişe yönelik hizmet elde etmesi olanaklı değildir. HGK 20.10.2002 gün 2002/21-892 E. 2002/990 K. sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Sayın Çoğunluk; primlerin 1992 affı ile tahsil edilerek kullanılmasını gerekçe göstererek MK. 2. maddesine dayalı olarak davayı kabul eden hükmün onanmasına karar vermiştir. Davacı verdiği bildirge ile Kurumu aldatarak geçmişe yönelik tescil yaptırmış, üstelik 1992 affından faydalanarak primlerin gecikme zammını eksik ödemiştir. ... Medeni Kanununun 2. maddesi yanında 3. maddesi de vardır. "Durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse iyiniyet iddiasında bulunamaz." MK. 2. maddesinden yararlanmanın temel koşulu kişinin kendisinin dürüst olmasıdır.

Davacının sigortalılık koşullarını taşımadığı dönem için gerçeğe uygun olmayan belge düzenleyip Kurumu yanılttıktan sonra iyiniyet iddiasında bulunması mümkün bulunmadığı gibi, Kamu düzeni ile ilgili bir konuda MK. 2. maddesinin uygulanması da yerinde olmadığından hükmün bozulması görüşünde olduğumuzdan Sayın Çoğunluğa katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/20593, Karar No: 2014/11511, Tarih: 05.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20593 E.  ,  2014/11511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Cide İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2012/33-2013/19

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunun'da “yapı ipoteği” 941-944. Maddeler arasında özel olarak düzenlenmiştir. Yapı halinde bulunan gemi, Kanun'un 941. maddesi 1. fıkrasına göre “tersanede inşa edilmekte olan gemi” dir. Bu gemilerin sicile kaydı, iktisabı, devri ve ziyaı yasada farklı hükümlerle düzenlenmiş ise de, “yapı” üzerine konulan ipotekler aynı maddede gemi ipoteği kapsamında gösterilmiş olması nedeniyle yapı ipoteğine de gemi ipoteğine dair hükümler uygulanır.

Yapı ipoteğinin kapsamını belirleyen TTK'nun 943. maddesinde “gemi ipoteği inşa halindeki gemiye, inşaatın her safhasında şamildir. Gemi ipoteğinin 900. maddede yazılı şeylerle yapı malikinin mülkiyetine girmemiş olan kısımlar müstesna, tersanede bulunup inşaatta kullanılacak olan ve bu bakımdan işaretlenmiş bulunan kısımlara da şamildir.” denilmiş, 900. maddenin 2. fıkrasında yer verilen “ teferruattan olan şeyler, normal bir işletmenin icabatından olarak bu durumdan çıkarılır veya alacaklı lehine el konmazdan önce temlik edilerek gemiden uzaklaştırılırsa ipotek artık bunlara şamil olmaz” hükmünün burada da uygulanacağı, ipoteğin kapsamı belirlenirken TTK'nun 943. maddesi atfı ile uygulanacak aynı Kanun'un 900. maddesinde de TMK'nun 862 ve 863. maddelerinin tatbik olunacağı navlunların dahi MK'nun 863. maddesi kapsamında olacağı belirtilmiştir. TMK'nun 862. maddesinde yer verilen mütemmim cüz ve teferruat aynı Kanun'un 684/2 ve 686/2 maddelerinde tanımlanmıştır. Buna göre bütünleyici parça (mütemmim cüz); yerel adetlere göre asıl şeyin temel unsuru zarara uğratılmadıkça veya yapısı değiştirilmedikçe ondan ayrılmasına olanak bulunmayan parçadır. Eklenti (teferruat) ise; asıl şey malikinin anlaşılabilen arzusuna göre işletilmesi, korunması veya yarar sağlaması için asıl şeye sürekli olarak özgülenen ve kullanılmasında birleştirme, takma veya başka bir biçimde asıl şeye bağlı kılınan taşınır maldır.

Bahse konu yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde yapı ipoteği, sadece ipoteğin tesisi sırasında bütünleyici parçası veya eklentisi olma vasfını kazanmış bulunan menkul mallara değil, yapı malikinin mülkiyetine girmemiş olan kısımlar müstesna, yapının imar ve inşa olunduğu mahalde bulunan inşaatda kullanılmakta olan ve bu bakımdan işaretlenmiş kısımları (makinalar, kazanlar, saç levhalar yükleme teçhizatı vs.) de kapsadığının, menkullerin sadece 900. maddenin 2. fıkrasındaki halde ipotek kapsamında kalmayacağının kabulü gerekir (Turgut Kalpsüz-Gemi Rehni-3.Baskı S.204, 205, 206).

Somut olayda Cide Gemi Tersanesinde yapımına başlanan ve farklı tersanelerde yapımı devam eden ve Zonguldak Gemi Sicil Müdürlüğü'nde 6762 sayılı TTK'nun 858 ve 941. maddelerine göre kayıtlı maliki B.. Gemi İnşa A.Ş. olan Beşiktaş BN-VIII isimli kimyasal madde taşıyan tanker gemisi üzerinde şikayetçi lehine 15.000 Euro bedelle ipotek sözleşmesi gereği ipotek tesis edildiği görülmektedir.

İpotek lehtarı G&H Shipping S.R.L. Yapı ipoteği kapsamında mütemmim cüzler olan menkullere borçlu C.. Gemi ve Yat San. ve Tic. A.Ş.'nin borçları nedeniyle konulan hacizlerin kaldırılmasını istemiş, Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda ana makine ve şanzımanın mütemmim cüz olduğu bu gemi dışında başka bir alanda kullanılma ihtimali söz konusu olmayacağı belirlendiğinden haczin kaldırılmasına jenaratör, taşıma kreynleri (vinç sistemleri) vs. diğer menkulların ise standart üretimle temin edilen sistemler olup benzer başka bir gemiye monte edilebileceği nedeni ile haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmiştir. Bilirkişi tarafından yapılan bu değerlendirme ipoteğin kapsamını belirleyen yasal düzenlemeler karşısında kabul edilebilir bir kıstas değildir. Kaldı ki; aynı Mahkeme'nin 2009/11 sayılı dosyasına sunulan bilirkişi İ.. Y.. V..'ın 20.07.2009 tarihli raporunda Aybot Tersanesinde tespit edilen 4 adet jeneratörün (08) (NB-VIII) nolu gemiye ait olduğu belirlenmiş, aynı bilirkişinin 28.09.2009 tarihli “ ek raporunun Cide Gemi Tersanesinde yapılan inceleme ile ilgili kısmının (B) bölümünde ise Gurdesan Marka “kreyn”lerin (08) (NB-VIII) nolu gemiye ait olduğu bilgisine, genel olarak da bulunan menkullerin gemiye takılacağı açıklamalarına yer verilmiştir.

Yine 2009/25 Esas sayılı dosya için aldırılan 14.03.2011 tarihli T.. K.. tarafından verilen raporda farklı değerlendirmeler yapılmıştır. Mahkemece, yapılacak iş gemi ve makine mühendislerinden oluşturulacak bilirkişiler aracılığıyla şikayete konu menkullerin geminin oluşturulup, işletilmesi, korunması ve gemiden yararlanılabilmesi için bütünleyici parça ve eklenti olarak gemiye bağlanmasının mümkün olup olmadığının tespit ettirilmesi, bu tespitler yapılırken aynı gemi ipoteği nedeniyle karara bağlanan dosyalarda rapor veren bilirkişilerden faydalanılması, olmaması halinde söz konusu raporlarda belirlenen menkullerle aynı menkuller olup olmadığı hususunda görüş sorularak sonuca gidilmesi gerekirken ana makine ve şanzuman dışındaki menkuller yönünden eksik inceleme ile yazılı gerekçelerle ret kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Şikayetçi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4396, Karar No: 2019/7008, Tarih: 28.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4396 E.  ,  2019/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm birleşen davalılar Hasan Ekinci ve Zihni Yavuz’un bir kısım mirasçıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dairemizin geri çevirme kararı ile getirtilen evrakta, ....ada 21 parselin ifrazı ile oluşan 37 ada 76 parselin üçüncü kişilere devredildiği belirtildiğinden, 37 ada 76 parselin ilk oluşumundan itibaren tedavüllerini de gösterir tapu kütük sayfası suretinin, taşınmazın gördüğü satışlara ilişkin alıcı, satıcı ve satış tarihini gösterir şekilde tüm resmi satış akit tablolarının ve taşınmazın güncel tapu kaydının getirtilmesi,

2) Eski tapu maliklerinin dava konusu......a 21 parsel ve bu parselin ifrazı ile oluşan 37 ada 77 ve 82 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak 6292 sayılı Kanun kapsamında bir taleplerinin olup olmadığının İstanbul Defterdarlığından sorularak varsa bu talebe ilişkin tüm evrak getirtildikten sonra bütün cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 28/11/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2586, Karar No: 2022/5709, Tarih: 23.03.2022

" şeklindeki,

Manisa Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğinin 7. maddesinde yer alan, ''1) Yükleme, taşıma, ve boşaltma işlemleri halkı rahatsız etmeyecek şekilde yapılacaktır. Bu işlemler yapılırken cadde ve sokaklar uzun süre işgal edilmeyecek, işlem bittikten sonra etraf temiz olarak bırakılacaktır." şeklindeki,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Emre aykırı davranış" başlıklı 32/1. maddesinde yer alan, "Yetkili makamlar tarafından adlî işlemler nedeniyle ya da kamu güvenliği, kamu düzeni veya genel sağlığın korunması amacıyla, hukuka uygun olarak verilen emre aykırı hareket eden kişiye yüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Bu cezaya emri veren makam tarafından karar verilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında,

... Ukome Kurulu’nun 28/12/2018 tarihli ve 2018/142 sayılı kararı ile kent trafiğini düzenlemek amacıyla bir çok cadde ve bulvarın tek yönlü olarak araç trafiğine izin verildiği, ayrıca belirtilen bu cadde ve bulvarlar üzerinde bulunan iş yerlerinden günün belli saatleri içerisinde küçük ölçekli yük yükleme boşaltma veya bekleme izni verildiği, ihlalin gerçekleştiği 8 Eylül Caddesinin bu caddeler arasında sayıldığı; keza ... Ukome Kurulu’nun 09/03/2018 tarihli ve 2018/44 sayılı kararı ile şehir içi trafiğin olumsuz etkilenmemesi için şehir merkezinde bulunan iş yerlerinde yük indirme ve bindirmelerin 00.00-06.00 saatleri arası olarak sınırlandığının anlaşılması karşısında,

Somut kabahate konu olayda, mobilya sektöründe faaliyet gösteren kabahatli firmaya ait 45 UP 044 plaka sayılı aracın Manisa İli, Şehzadeler İlçesi, 8 Eylül Caddesinde bulunan iş yeri önünde tek yönlü araç trafiğine açık yol üzerinde yolun en solunda eşya yüklemek suretiyle uzun süreli yolu işgal etmesi nedeniyle uygulanan idari yaptırım kararının, belediyelerin anılan işgal ile ilgili 5326 sayılı Kanun'un 32. maddesine göre idari yaptırım kararı veremeyeceğinden bahisle başvurunun kabulüne ve kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

Şehir trafiğini düzenlemek görev ve sorumluluğu kendisine tevdi edilen büyükşehir belediyesinin bu amaçla düzenleyici işlem yaparak bir takım kısıtlamalar getirebileceği ve somut kabahate konu iş yerinin bulunduğu cadde üzerinde de anılan UKOME kararları ile düzenlemeler kabul edilerek trafik yoğunluğunun önüne geçilmeye çalışıldığı, anılan güzergahta günün belli saatleri arasında yük indirme bindirme izni verildiği de nazara alındığında, Manisa Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğine atfen yönetmeliğe aykırı eylemleri nedeniyle anılan düzenlemelere uygun olarak ve 5326 sayılı Kanun uyarınca idarî para cezası uygulandığı gözetilmeden, başvurunun reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay — Esas No: 2015/9043, Karar No: 2016/4255, Tarih: 21.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9043 E.  ,  2016/4255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararının kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen ek kararla temyiz isteminin reddedilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K., sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K., sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Hukuk Genel Kurulunun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararı doğrultusunda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.03.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23339, Karar No: 2014/16510, Tarih: 03.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23339 E.  ,  2014/16510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/94477

Mahkemesi : Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20.12.2012

Numarası : 2012/128-2012/310

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, hakkında beraat kararı verilen annesi G.. Y.. adına kayıtlı ve fiilen kendisi tarafından işletilen Y.. S.. Sistemleri isimli şirketi işlettiği, olay günü bal festivaline ses sistemi kurmak için şirkete ait kamyonu kendisi kullanarak Ardahan’a gittiği yönündeki beyanlarının, annesi G.. Y.. ve Ardahan’da kendisini karşılayan iş sahibi A.. K..’ün “..kamyon kaleden içeri giremiyordu.Kamyonun yanına gittiğimde şoför koltuğunda Serkan vardı…” ifadesi ile teyit ettikleri, sanığın konser bitiminde şirkete ait kamyonun anahtarını sürücü belgesiz 20 yaşındaki Ö.. D..'a vererek konser malzemelerini yüklemesini istediği, ölen Ö.. D..’ın akrabası olup olay nedeniyle yaralanan B.. G..’ün ifadesine göre, yükleme işi bitince sanığı telefon ile aradıklarında, sanığın Ömer’e "kamyonu bir yere koyun, otobüse atlayın gelin" dediği; katılan M.. A.. vekilinin dosyaya sunduğu 26.10.2011 tarihli dilekçesi ile ölen sürücü Ö.. D..’ın ehliyetsiz şekilde, uzun süredir kamyon kullandığını, bu durumu görenlerin olduğunu ve Ö.. D..’ın 2009 tarihli kamyon üzerinde çekilmiş resmini ekte dosyaya sunduğu; ölen sürücü Ö.. D..’ın arkadaşları olan tanıklar S.. A.. ve A.. Y..’un kolluk ifadelerinde de, Ömer’in Serkan’ın yanında çalıştığı ve her işe gittiklerinde kamyonu Ömer’in kullandığını bildiklerini söylemeleri ve yetişkin ölenin araç kullanmayı bilmediğinin ileri sürülmemesi karşısında:

Kamyon kullanma konusunda yeterli deneyime sahip olduğu anlaşılan sürücü belgesiz ölen Ö.. D..’ın idaresindeki kamyon ile gece, aydınlatma olmayan,iniş eğimli ve virajlı 7 metre genişliğindeki iki yönlü yolda, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu sağ taraftaki 24 metre yüksekliğindeki dereye düşmesi sonucu 3 kişinin öldüğü, 1 kişinin yaralandığı olayda; sanığa yüklenecek kusur bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2061, Karar No: 2013/7132, Tarih: 25.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2061 E.  ,  2013/7132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, dava konusu ... Köyü 125 ada 17 parsel sayılı taşınmaz, önce davacı adına; Hazinenin komisyona itirazı sonucunda da 25.07.2007 tarihli komisyon kararı ile ham toprak niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, kendisinin zilyet olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne; dava konusu taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.10.2009 gün ve 12881-15276 sayılı kararı bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; " Davaya konu taşınmazın içinde yer aldığı ada ve komşu adalardaki parsellerin adeta kağıt üzerinde imar uygulaması yapılmışcasına geometrik şekilleri ile kenar ve açılarının son derece muntazam, birbirlerine yakın yüzölçümünde göründüğü, aralarından belirli ve eşit aralıklarla düzenli ve muntazam yolların geçirildiği, taşınmaz köyde bulunmakla bu biçimde bir imar uygulamasının söz konusu olamayacağı, kaldı ki, çekişmeli parsellerin paftası bu parseller arasından geçirilen yollarla birlikte gözönüne alındığında, gerek memleket haritasında, gerekse keşifte uzmanlığına başvurulan ziraî bilirkişi raporuna eklenen fotoğraflarda, paftasında kağıt özerinde gösterilen yollar ile bu parsellerin çap sınırlarını ayıran herhangi bir belirti görünmediğinden, kadastro sırasında oluşturulan bu parsellerin zemindeki duruma uymadığı ve büro çalışması sonucu oluşturduğunun anlaşıldığı, eski ve daha yakın tarihli memleket haritaları ve hava fotoğraflarına göre yöntemine uygun orman araştırması yapılmadığı, bu nedenle yeniden araştırma yapılması " gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine, taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkidir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 11/12/1991 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine, taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkidir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 11/12/1991 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır

Hükmüne uyulan bozma kararına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporlarına göre her ne kadar çekişmeli taşınmazın yöreye ait en eski ve daha yakın tarihli memleket haritaları ve hava fotoğrafları ile eylemli durum itibarıyla orman sayılan yerlerden olduğu belirlenmişse de, kadastro çalışmalarında komisyon kararı ile niteliğinin ham toprak olarak tespit edildiği, somut olayda 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesinin uygulama yeri olmadığı gibi, vasıf değişikliği amacıyla ve orman olarak tescil edilmesi konusunda açılmış bir davanın da bulunmadığı, bu durumda mahkemece H.M.K.'nun 26. maddesinde yazılı

taleple bağlılık ilkesi gözönünde bulundurularak davanın reddine ve komisyon kararı gibi tescile karar verilmesi gerekirken orman niteliği ile hazine adına tescile karar verilmiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2. paragrafının kaldırılarak, yerine "çekişmeli 125 ada 17 parselin, komisyon kararı gibi ham toprak niteliği ile Hazine adına tesciline" cümlesi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25.06.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.