muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9510, Karar No: 2025/4333, Tarih: 27.05.2025

2. Sanıklar ... ve... ile sanıklar ... ve ...'nın katılan ...'e yönelik salt yağma kastı ile hareket ettiklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak kuvvetli ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanıklardan ...'in katılan ...'den olan alacağının tahsili için hareket eden sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 150/1 maddesi kapsamında bulunduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesinde, kişinin hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla tehdit veya cebir kullanılması halinde, ancak tehdit veya kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır şeklinde düzenleme karşısında sanıklar ...,...,...,, ... ve ... hakkında yanılgılı değerlendirme ile suç vasfında hataya düşülmesi suretiyle nitelikli yağmaya teşebbüs ve bu suça azmettirmeden hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Maktule Yönelik Kasten Öldürme Suçundan Verilen Hükme Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdüğü temyiz isteğinden sonra, sanığın ceza infaz kurumu aracılığıyla alınan 14.05.2025 tarihli beyanları ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Müdafiilerinin Silahla Tehdit Suçundan Verilen Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin

düzenleme ile incelemeye konu silahla tehdit suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin silahla tehdit suçuna yönelik temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... Hakkında Maktule Yönelik Kasten Öldürme Suçundan Verilen Hükme Yönelik Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) başlığı altında açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/1156 Esas, 2023/1430 Karar sayılı kararında katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

D. Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılan ...'ya Yönelik Nitelikli Yağmaya Teşebbüse Azmettirme, Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçlarından Verilen Hükümlere Yönelik Sanıklar Müdafiilerinin Temyiz İstemleri Yönünden

D. Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılan ...'ya Yönelik Nitelikli Yağmaya Teşebbüse Azmettirme, Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçlarından Verilen Hükümlere Yönelik Sanıklar Müdafiilerinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) başlığı altında açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri "suç vasfı yönünden" yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/1156 Esas, 2023/1430 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3050, Karar No: 2021/12183, Tarih: 15.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3050 E.  ,  2021/12183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocukların suça konu iş yerinden müştekinin beyanına göre; 1 kutu kek, 6 adet cips, bir adet süt ve 5 adet meyve suyunu çaldıklarının anlaşılması karşısında, suça konu gıda malzemelerinin suç tarihindeki piyasa değerleri tespit edildikten sonra, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7551, Karar No: 2012/4766, Tarih: 18.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7551 E.  ,  2012/4766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 108 ada 751 parsel sayılı 61,95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...'un tutunduğu 14.05.1964 tarih ve 9 sayılı gayri sabit hudutlu tapu kaydının dava ve temyiz konusu 108 ada 751 parsel sayılı taşınmazı kapsamadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı ... ve arkadaşları yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı ...'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın davacıdan alınmasına 18.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7451, Karar No: 2017/3407, Tarih: 23.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7451 E.  ,  2017/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kayıt kabul davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.05.2017 gün ve 2014/5097 Esas, 2015/3691 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müflis davalının, müvekkilinin verdiği yönetim ve altyapı hizmetlerinden faydalandığını, bu hizmetler için her ay fatura düzenlendiğini, iflas tarihinden sonra doğan alacağın masaya kaydı için yaptıkları başvurunun 49.981,13 TL'lik bölümünün haksız olarak reddedildiğini ileri sürerek, 49.981,13 TL'nin iflas masasına kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 14.05.2015 tarih ve 2014/5097 E., 2015/3691 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan 29.07.2013 tarihli ek bilirkişi raporunda, davalı müflis şirketin sahibi olduğu taşınmazların toplam alanının 79.024,09 m² olduğu belirtilerek, bu miktar ile 2009 yılı bütçesinde kabul edilen kat sayılar çarpılarak genel yönetim ve alt yapı giderleri hesaplanmış ise de, taşınmazların alanının neye dayalı olarak tespit edildiği, hangi taşınmazların hesaba esas alındığı açıklanmamıştır. Ayrıca, dosyaya getirtilen tapu kaydı suretinden, davalıya ait 17 ada 20 nolu parselin alanının 17.060,09 m² olduğu anlaşılmış olup, davalının bunun dışında başkaca taşımazı bulunup bulunmadığı araştırılmadığı gibi, davalı tarafın bu husustaki itirazları da karşılanmamıştır. Bu durumda, bilirkişi heyetinden bu konuyla ilgili olarak, açıklamalı ve denetime elverişli ek rapor alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Dairemizce, hükmün açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 14.05.2015 tarih ve 2014/5097 E., 2015/3691 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Dairemizce, hükmün açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 14.05.2015 tarih ve 2014/5097 E., 2015/3691 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 14.05.2015 tarih ve 2014/5097 E., 2015/3691 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcı ile peşin harcın istek halinde iadesine, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8367, Karar No: 2011/8234, Tarih: 28.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8367 E.  ,  2011/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı ... hükmün; Dairemizin 03/05/1994 gün ve 1993/4557-1994/6454 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Yargıtay iade kararları gereği yerine getirilmek içindir.

Dairenin 05.11.2010 tarihli iade kararının 6. bendi gereği tam yerine getirilmemiştir. Sarıyer 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/487-1992/416 sayılı kaybolan dosyasının 4473 sayılı Yasa ve Yönetmeliğinde belirtilen usullere göre yeniden ihyası için usulünce işlem yapılmalı ve düzenli dosya oluşturularak gönderilmesi,

2- Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 03.05.1994 tarihli onama kararının taraflara tebliğine ilişkin tüm müsbit evrakının incelenerek taraflara hangi tarihte tebliğ edildiğinin saptanarak düzenlenecek tutanağın mahkeme hakimi hukuk yazı işleri müdürü ve mahkeme zabıt katibince imzalanarak,

dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11459, Karar No: 2013/11250, Tarih: 14.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/11459 E.  ,  2013/11250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın BOZULMASINA ilişkin olarak Daireden verilen 02.10.2012 gün ve 2012/544-6583 E.K. sayılı ilamın davacı ... tarafından tashihi karar yoluyla incelenmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava konusu 115 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ile dava dışı 114 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davacı ...'nun dedesi ...'ten kaldığı, ...'in 1978 yılında ölümü üzerine çocukları ... ve ...'ı bıraktığı, ... ve ...'ın babaları ...'ten kalan taşınmazları ...'in ölümü üzerine paylaştıkları, paylaşma sonucu okul yeri olarak tespit edilen 114 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davacının amcası ...'na, dava konusu 115 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise davacının babası ...'na kaldığı, ...'nun Bursa'da oturması nedeniyle taşınmazını kullanmadığı, taşınmazı kardeşi ...'nun 1978 yılından, 1999 yılına kadar kullandığı davacı ... vekili Av.... tarafından dosyaya verilen 21.7.2010 havale tarihli imzalı dilekçe ile açıkça beyan edilmiştir. Öte yandan taşınmaza 1978 yılından beri zilyet olan ...'da taşınmazı 1999 yılında davalı Köy Tüzel Kişiliğine okula foseptik çukur yapılmak üzere verdiği ve zilyetliğini devrettiği yapılan keşifte belirlendiğine göre davalı Köy Tüzel Kişiliği ile önceki malik ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunun kabulü gerekir. Az yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 02.10.2012 gün 2012/544-6583 E.K.sayılı ilamının gerekçesi düzeltilmiştir.

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen diğer yönler ise düzeltilmesi istenilen Daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Daire kararı dosya içeriğine usul ve kanuna uygun bulunmaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin HUMK.nun 440. maddesi gereğince REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davacı ...'na iadesine, 14.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6646, Karar No: 2013/14536, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/6646 E.  ,  2013/14536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen yetim aylığının tekrar bağlanmasına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının eski eşinden TMK.nun 166/3. fıkrası uyarınca anlaşmalı olarak 19/12/2005 kesinleşme tarihli ilam ile boşandıktan sonra davalı kuruma başvurarak, ölen babasından dolayı ölüm aylığı almaya başladığı, davalı kurum tarafından, yapılan soruşturma sonucunda davacının, boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle, ölüm aylığının kesilmesine karar verildiği ve 26/10/2008-25/04/2012 tarihleri arasında yapılan toplam 25.305,61 TL yersiz ödemenin iadesinin talep edildiği, ancak davalı kurumun işlemine dayanak teşkil eden Kontrol Memurluğu raporunun dava dosyası içerisinde yer almadığı anlaşılmıştır. Yargılama aşamasında davacının, "..."; boşandığı eşinin ise "...." adreslerinde yerleşim yeri kayıtlarının bulunduğu tespit edilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi Öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, davacı hakkında düzenlenen kontrol memurluğu raporu ile davacının şahsi sicil dosyası davalı kurumdan temin edilmeli, özellikle 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihinden itibaren, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden davacı ve boşandığı eşinin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.