muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18128, Karar No: 2015/5209, Tarih: 31.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18128 E.  ,  2015/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 31.03.2015 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili nezdinde konut sigorta poliçesi ile sigortalı villanın LPG kaçağı nedeni ile meydana gelen patlamada hasarlandığını, müvekkili sigorta şirketi tarafından sigortalıya 220.000,00.-TL ödeme yapıldığını, davalı LPG temin edicisi tarafından LPG'nin depolandığı tank ve tesisatın sağlandığı, hasarın meydana gelmesinde gaz kaçağı tespit ve sesli uyarı cihazlarının takılmamış olması ve gerekli denetimleri yapmaması nedeni ile davalının kusurlu olduğu belirtilerek 212.000,00.-TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili şirkete atfedilebilecek her hangi bir kusur bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkili şirkete atfedilebilecek her hangi bir kusur bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hasarlanan villanın bodrum katında LPG sızıntısının farkedildiği, buna rağmen villada ve komşu villalarda kullanıma devam olunduğu, davalı tarafından temin edilen LPG'nin depolama tankına son LPG ikmalinin patlamanın olduğu günden daha önce yapıldığı, patlamada dökme LPG tankının herhangi bir hasar görmediği, olay sonrasında da dökme LPG tankının kullanılmasına devam edildiği, patlamanın meydana geldiği bodrum katında yetersiz havalandırma nedeniyle sızıntı sonucu LPG birikmesine uygun bir ortam bulunduğu ve harhangi bir gaz dedektörünün de bulunmadığı, patlamanın gerçekleştiği binaya giren LPG tesisatına ait boruların sağlam olduğu, dış tesisatın .... tarafından yapıldığı sabit olmakla birlikte, iç tesisatın davalı tarafından yapılmadığının anlaşıldığı, olayın LPG depolama sisteminden bağımsız olarak ve iç tesisattaki küçük bir sızıntının, havalandırması yetersiz olan bu ortamda birikerek, gerekli güvenlik önlemleri de alınmaksızın olaya bilgisiz kişilerin müdahale etmesi sonucu meydana geldiği, 20.03.1996 tarihli ve taraflar arasında imzalanan Küçük Tanklı Sistem Tesis ve LPG İkmal Sözleşmesi 2.3.maddesinde de; tank ve teçhizatın bakımının ipragaz tarafından verilecek bilgiler doğrultusunda müşteri tarafından yapılacağı, bu bakımın İpragaz tarafından öngörülen periyotlarla yapılması gerektiği ve bunun dışında bir müdahale gerekirse müşterinin durumu ...'a bildirileceği, aksi halde meydana gelecek olaylardan ve kullanım hatalarından müşterinin sorumlu olacağı hükmünün yer aldığı, Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Dağıtım Şirketleri ile yetkili Bayilerin ve Tüketicilerin Uymaları Gereken Usul ve Esaslara İlişkin Sanayi ve Ticaret Bakanlığı'nın 2000/5 sayılı tebliği 1. maddesinde dökme LPG tankı ve tesisatın, standartlara uygun kurulmasından dağıtım şirketinin, standartlara uygun olarak işletilmesinden ise kullanıcıların sorumlu olduğu, bu anlamda davalı ...'ye atfedilebilecek kusur olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ..... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 31.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13135, Karar No: 2018/11321, Tarih: 09.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13135 E.  ,  2018/11321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının cevabının özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı taraf dava dilekçesinde, iş akdinin feshine ilişkin net bir beyanda bulunmamıştır. Davalı taraf ise, davacının 11.03.2011 ve 12.03.2011 tarihlerinde işe devam etmediğini, arandığında davacının işe devam etmeyeceğini bildirdiğini, devamsızlık nedeniyle 14.03.2011 tarihinde davacının ilişiğinin kesildiğini savunmuştur. Yapılan yargılama sonucunda mahkemece verilen kararda, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 11.03.2011 ve 12.03.2011 günlerinde üst üste mazeretsiz ve izinsiz olarak devamsızlık yapması nedeniyle 4857 sayılı İş Kanununun 25 /II-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiği belirtilmiştir.

Dosya içeriğinden; devamsızlığa ilişkin 11.03.2011 ve 12.03.2011 tarihli tutanakların tutulduğu, 14.03.2011 tebliğ tarihli iş akdinin feshine ilişkin tebliğname ile iş akdinin feshedildiği, davacı tarafından 18.03.2011 tarihli... Üniversitesi Tıp Fakültesi ...Hastanesi yazısının sunulduğu görülmektedir. Hastane yazısında, ...’nin 25.02.2011 tarihinde acil polikliniğe geldiği, dirençli tansiyon yüksekliği nedeniyle acil gözlemde yatan hastanın 14.03.2011 tarihinde taburcu edildiği, hastanın oğlu (davacı) ...’nin 11.03.2011 ve 12.03.2011 tarihlerinde refakat ettiği belirtilmektedir. Söz konusu hastane yazısından, davacının babasının rahatsızlığı nedeniyle işe gelmediği 11.03.2011 ve 12.03.2011 tarihlerinde refakat ettiği anlaşılmaktadır. Davacının refakatinin sona erdiği gün 13.03.2011 günü Pazar gününe denk gelmekte olup babasının taburcu edildiği ve mazeretini bildirebileceği ilk iş günü olan 14.03.2011 tarihinde davalı işveren tarafından devamsızlıkla ilgili varsa mazeretini bilrmesi için süre de verilmeden davacının iş akdi feshedilmiştir. Davacının geçerli bir mazereti bulunmakta iken bu mazereti bildirmesine fırsatta verilmeden iş akdinin feshi haksız olup kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken reddi hatalı olmuştur.

3-Diğer taraftan, karar başlığında davalı taraf olarak Başkent Üniversitesi Rektörlüğü gösterilmesi gerekirken tüzel kişiliği bulunmayan hastane ismi belirtilmesi de hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11810, Karar No: 2016/9669, Tarih: 19.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11810 E.  ,  2016/9669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/02/2015 tarih ve 2014/123-2015/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... televizyonu yayınlarının, davalının sahibi bulunduğu "....." alan adlı internet sitesinde, "... ...i" logosuyla izinsiz olarak yayımlandığını ve resmi bir kanal olan ...televizyonunun ve ...'nin adı kullanılarak gayri ahlaki bir takım yayınlara da yer verilmek suretiyle ...'nin manevi şahsiyetine zarar verildiğini, davalının alan adında yer alan "meclis" kelimesi nedeniyle, bu sitenin ...'nin yayın organı olduğu izlenimini uyandırdığını, bu durumun 5846 Sayılı ....'nın 84. maddesi ve TTK'nın 56. ve 57. maddesi uyarınca haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek "...." adlı sitenin adının ve ambleminin kaldırılmasını, ticaret sicilinde kayıtlı ise ticaret sicil kaydının silinmesi suretiyle haksız rekabetin men'ini, bu haksız kullanımın durdurulmasını ve hükmün ilanının talep ve dava etmiştir.

Davalı, www. meclistv.org ibareli alan adının sahibi iken , bu alana adını taşıyan internet sitesini 19.03.2011 tarihinde kapattığını, dava konusu alan adını taşıyan internet sitesinde ... dışında İl genel Meclisi, İl ve İlçe Belediye Meclisleri'ne hitap ettiklerini vurguladıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı, www. meclistv.org ibareli alan adının sahibi iken , bu alana adını taşıyan internet sitesini 19.03.2011 tarihinde kapattığını, dava konusu alan adını taşıyan internet sitesinde ... dışında İl genel Meclisi, İl ve İlçe Belediye Meclisleri'ne hitap ettiklerini vurguladıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia,savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; çekişme konusu "...." alan adının davalıya ait olmayıp,... adında dava dışı bir kişiye ait olduğu; ancak bizzat davalı tarafından kabul edilen çekişmeli web sitesi ve içeriğinin kullanımının davalı tarafından gerçekleştirildiği, bu kullanımların dava ve eylem tarihinde yürürlükte bulunan 6267 sy. TTK'nun 56 ve 57/1-(5) hükümleri uyarınca başkasının iş ve ticari faaliyetleri ile iltibaslar meydana getirmeye çalışmak suretiyle haksız rekabet eylemini oluşturduğu; sonradan hükümden düşen ve davacı tarafından suskun kalmak suretiyle kabullendiğine dair hiç bir kanıt bulunmayan davalıya ait 2010/77859 sayılı ve "...." ibareli marka başvurusu ve "...." alan adlarının davalının eylemini hukuka uygun hale getirdiğine yönelik savunmalara itibar edilmeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının.....org.alan adı kullanımlarının men'ine, alan adı kullanımları sona erdiğinden ref kapsamındaki istemler konusuz kalmakla bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, ticaret unvanın terkinine dair diğer talepler daha önce verilen karar ve bozma ilamı çerçevesinde kesinleştiğinden ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına, karar kesinleştiğinde masraf davalı taraftan alınmak suretiyle gerekçe özeti ve hüküm fıkrasının trajı 50.000 in üzerinde ulusal düzeyde yayan yapan bir gazetede ve bir defaya özgü olmak üzere ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 19/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/54251, Karar No: 2014/5813, Tarih: 25.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/54251 E.  ,  2014/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 12. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2011

NUMARASI : 2010/881-2011/873

DAVA :Davacı, ücret farkı, sosyal yardım farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı, yemek ücreti farkı ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin otobüs şoförü olduğunu ve İ.E.T.T. işçisi olarak işe başladığını, daha sonra kadrosunun İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesinde yer alan İstanbul Ulaşım A.Ş.'de gösterildiğini, davacının kesintisiz çalışıp aynı işi yaparken kadrosunun yine İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan KİPTAŞ’a geçtiğini, kağıt üzerinde K.. işçisi olarak gözükmesine rağmen İ.E.T.T. işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren İ.E.T.T. işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren İ.E.T.T.’nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı ve yemek ücreti farkı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İ.E.T.T. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının K.. işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının İ.E.T.T. ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanma isteğinin kanuni olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden zaten yararlandığını, İ.E.T.T.'nin bir kamu kurumu olması sebebiyle gerek işçi, gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama sebebiyle de davacının İ.E.T.T. kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil, hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan K.. tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde İ.E.T.T.’nin rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar herhangi bir itirazının sözkonusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı K.. vekili, davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının K..’ın personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile sabit olduğunu, Kİ..’ın İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile K.. arasında imzalanan iş sözleşmesinin geçerli olduğunu, K..’ın davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasının aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, muvazaanın ispat edilemediği, bilirkişi raporunun bağlayıcı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı İ.E.T.T. işçisi sayılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, muvazaanın ispat edilemediği, bilirkişi raporunun bağlayıcı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı İ.E.T.T. işçisi sayılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasında ise, “Bu Kanunun 2. maddesinin 6.fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” düzenlemesi yer almıştır.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 26. maddesinde ise, “Büyükşehir belediyesi kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilir. Genel sekreter ile belediye ve bağlı kuruluşlarında yöneticilik sıfatını haiz personel bu şirketlerin yönetim ve denetim kurullarında görev alabilirler. Büyükşehir belediyesi, mülkiyeti veya tasarrufundaki hafriyat sahalarını, toplu ulaşım hizmetlerini, sosyal tesisler, büfe, otopark ve çay bahçelerini işletebilir, ya da bu yerlerin belediye veya bağlı kuruluşlarının % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketlere, 08.09.1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın belediye meclisince belirlenecek süre ve bedelle işletilmesini devredebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Yine Büyükşehir Belediye Kanunu’nun 28. maddesinde, “Belediye Kanunu ve diğer ilgili Kanunların bu kanuna aykırı olmayan hükümleri ilgisine göre büyükşehir, büyükşehir ilçe ve ilk kademe belediyeleri hakkında da uygulanır.” hükmü getirilerek sözkonusu kanunda kural bulunmayan hallerde uygulanacak kanunlara ilişkin atıf kuralına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 67. maddesinde, Belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile toplu ulaşım ve taşıma hizmetlerinin süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebileceği hüküm altına alınmıştır.

İ.E.T.T., İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne bağlı genel müdürlük şeklinde örgütlenen bir kamu tüzelkişisi olup 3645 sayılı İstanbul Elektrik, Tramvay Ve Tünel İdareleri Teşkilat Ve Tesisatının İstanbul Belediyesine Devrine Dair Kanun ile kurulmuştur. Yine aynı Kanun ile sözkonusu idarelerin görevleri İ.E.T.T.’ ye devredilmiştir. K.. ise Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun 26. maddesine göre kurulmuş olan İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olup sermayesinin %99 İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne kalan %1’i ise İstanbul Büyükşehir Belediyesinin diğer iştiraklerine aittir.

Davalıların yapıları ortaya konulduktan sonra davalılar arasındaki şoför ve bakım personeli hizmet alımı sözleşmeleriyle hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kurulup kurulmadığının, kurulmuş ise söz konusu ilişkinin muvazaalı olup olmadığının tespit edilmesi gereklidir.

Dosya kapsamına göre, davalı İ.E.T.T.’nin merkezi yönetimin sınırlı kadro uygulaması sebebiyle şoför ve yardımcı personel ihtiyacını önce İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan İstanbul Ulaşım A.Ş.’den sonra yine Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan K..’tan hizmet alım yoluyla sağladığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. İ.E.T.T. Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde toplu taşıma işini yapmakta olup şoför ve bakım işçisi ihtiyacını K.. ile aralarındaki hizmet alım sözleşmeleri uyarınca bu şirket üzerinden gidermektedir. Öte yandan işçilerin işe alınmalarında, işin yapılmasında ve işin yönetiminde İ.E.T.T. söz sahibi olup işveren yetkileri İ.E.T.T. tarafından kullanılmaktadır. Ayrıca İ.E.T.T. işçileri ile K.. işçilerinin aynı organizasyon kapsamında aynı işi, İ.E.T.T. tarafından sağlanan malzeme ve araçlarla yaptıkları anlaşılmaktadır.