muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22173, Karar No: 2021/8192, Tarih: 05.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22173 E.  ,  2021/8192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ...’ya yönelik)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair Amasya Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2018 gün ve 2017/40 Esas, 2018/426 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 ve 289/1-g. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda ilk derece mahkemesince verilen kararın gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, sanığın her bir mağdureye yönelik değişik tarihlerde gerçekleştirdiği sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin ayrı ayrı açıkça yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurularak ulaşılan kanaatin belirtilmesi gerektiği halde hükümde bu hususların CMK'nın 230. maddesine aykırı olacak şekilde bulunmaması nedeniyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesinde belirtildiği üzere kesin hukuka aykırılık halinin oluştuğu gözetilerek söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi,

Uygulamaya göre de;

Sanık hakkında mağdure Hayrunnisa’ya yönelik müsnet suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 103/1-1.cümle, 103/3.c maddelerine göre belirlenen 12 yıl hapis cezası aynı Kanunun 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirildiğinde 10 yıl yerine 10 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19.03.2019 gün ve 2018/2992 Esas, 2019/776 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05.10.2021 tarihinde üye ...’ın kısmi karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Dairemizce ".. İlk derece mahkemesince verilen kararın gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, sanığın her bir mağdureye yönelik değişik tarihlerde gerçekleştirdiği sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin ayrı ayrı açıkça yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurularak ulaşılan kanaatin belirtilmesi gerektiği halde hükümde bu hususların CMK'nın 230. Maddesine aykırı olacak şekilde bulunmaması nedeniyle aynı kanunun 289/1-g maddesindeki kesin hukuka aykırılık halinin oluştuğu " gerekçesiyle sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmiş ise de;

Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçeli kararının 23-25 sayfalarında yer alan gerekçe bölümü irdelendiğinde bozma ilamında belirtilen tüm unsurları kapsadığı, gerekçede;

"...mağdureler ve tanık beyanlarının alındığı, mağdurlarının mahkeme huzurunda da önceki beyanlarının tekrar ettikleri, .... mağdurelerin rehber öğretmen Yurdagül tarafından, okulda rehber öğretmenlerden oluşturulan komisyon tarafından, soruşturma aşamasında kollukça, mahkeme aşamasında heyet ile ve yine kendileri ile görüşen bilirkişilerce ifadelerine başvurulduğu ve mağdurelerin ısrarla sanığın eylemlerini gerçekleştirdiğini beyan ettikleri ve gerek mağdurelerin birbirlerinin beyanı arasında gerekse de mağdurelerin önceki beyanları ile arasında çelişki bulunmadığı.. "

"....sanık ... müdafilerinin mağdurların yönlendirildiklerine dair iddialarının mağdurlara sorulduğu mağdurların kendileri ile görüşen rehber öğretmenleri ...'ın kendilerini yönlendirdiğine dair bir beyanlarının olmadığı, kaldı ki zaten sanık tarafından da gerek mağdurelerin, gerekse de mağdureleri yönlendirdiği iddia edilen rehber öğretmen Yurdagül'ün sanığa iftira atmasını gerektirecek nitelikte bir gerekçe sunamadığı, mağdureler ve rehber öğretmenin sanığa iftira atmaları için dosyaya yansıyan bir neden olmadığı..."

"...mağdur ...'nın özel bölgen neresi sorusuna; önünü ve arkasını göstererek cevap verdiği, mağdur ... 'in sanığın dudaklarından öptüğünü, poposuna dokunduğunu, mağdur ...'ün dudaklarından öptüğünü, bacaklarına ve poposuna dokunduğunu, mağdur ...'in göğüslerine ve poposuna dokunduğunu, mağdur ...'nın dudağından öptüğünü, göğüslerine dokunduğunu, mağdur ...'nın dudaklarından öptüğünü, kucağına oturttuğuna dair beyanları dikkate alındığında; sanık müdafiinin mağdurların duruşmada özel bölge olarak gösterdikleri yerin cinsel bölge olmadığına dair savunmalarının yerinde olmadığı..."

Belirtilerek iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıklandığı, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirildiği,

Belirtilerek iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıklandığı, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirildiği,

"... Sanık müdafinin dosyaya delil olarak sunmuş olduğu CD çözümlemelerinde de mağdurelerin iddiaları yalanladıklarını beyan etmiş iseler de; duruşmada dosyaya delil olarak sunulan CD nin yazıya aktarıldığı dokümanlar incelendiğinde mağdurlara ısrarla yönlendirmeli olarak açık uçlu sorular sorularak cevaplar alınmaya çalışıldığı, okul önünde mağdurelerin çevreden ve arkadaş ortamından da etkilenecekleri bir şekilde mülakat şeklinde sorulan sorulara cevap alınması şekilinde yapıldığından mahkeme tarafından da bu yönde bir karar verilmediğinden, usul ve yasaya aykırı olarak alınan beyanların CD kaydedilerek daha sonra çözümü yaptırılarak dosyaya sunulmuş olduğundan bu dokümanlar hükme esas alınmadığı"

Belirtilerek reddedilen delillerin açıkça gösterildiği,

Gerekçeli kararın 22-23. Sayfalarında her bir mağdurenin sanığa yönelik iddialarının

"Mağdur ...'ye karşı 3 senedir sınıf öğretmeni olan sanığın mağdurun okul formasının içine elini soktuğunu,eli ile bacak arasını ,etek içini ve poposunu ellediğini, dudağından öptüğünü diğer arkadaşlarına da şüphelinin bu şekilde davrandığını beyan ettiği,

Mağdur ...'ya karşı, 3 senedir sınıf öğretmeni olan sanığın okul formasının içine elini soktuğunu,eli ile bacak arasını ,etek içini ve poposunu ellediğini, dudağından defalarca kez öptüğünü, diğer arkadaşlarına da şüphelinin bu şekilde davrandığını beyan ettiği,

Mağdur ...'e karşı 1 aydır sınıf öğretmeni olan sanığın kendisini kimsenin olmadığı zamanlarda yanına çağırdığı, bacaklarının arasına alarak kalçasına ellediğini ve kendisini defalarca öptüğünü beyan ettiği,

Mağdur ...'e karşı 3 senedir sınıf öğretmeni olan sanığın kendisini kimsenin olmadığı zamanlarda yanına çağırdığı, okul formasının içine elini soktuğunu, eli ile bacak arasını ,etek içini ve poposunu ellediğini, dudağından defalarca kez öptüğünü, diğer arkadaşlarına da şüphelinin bu şekilde davrandığını beyan ettiği,

Mağdur ...'nin alınan ifadesinde; .... ilköğretim okulunda 3 C sınıfı öğrencisi olduğunu, ... nun yurdunda kaldığını, 3 senedir sınıf öğretmeni olan şüphelinin kendisini kimsenin olmadığı zamanlarda yanına çağırdığı, okul formasının içine elini soktuğunu eli ile bacak arasını ,etek içini ve poposunu ellediğini, dudağından defalarca kez öptüğünü, diğer arkadaşlarına da şüphelinin bu şekilde davrandığını beyan ettiği,

Mağdur ...' karşı 3 senedir sınıf öğretmeni olan sanığın eli ile bacaklarını, cinsel bölgelerini, poposunu ellediğini, göğüslerini okşadığını ve dudağından defalarca kez öptüğünü,

Mağdur ...'e karşı 3 senedir sınıf öğretmeni olan sanığın mağdurun gögüslerini ve poposuna ellediğini ve dudağından öptüğünü, diğer arkadaşlarına da şüphelinin bu şekilde davrandığı"

Mağdur ...' karşı 3 senedir sınıf öğretmeni olan sanığın eli ile bacaklarını, cinsel bölgelerini, poposunu ellediğini, göğüslerini okşadığını ve dudağından defalarca kez öptüğünü,

Mağdur ...'e karşı 3 senedir sınıf öğretmeni olan sanığın mağdurun gögüslerini ve poposuna ellediğini ve dudağından öptüğünü, diğer arkadaşlarına da şüphelinin bu şekilde davrandığı"

Şeklinde özetlendiği ve "... sanığın öğrencisi olan mağdureleri değişik zamanlarda birden fazla kez dudaklarından ve yanaklarından öperek, bacaklarını, popolarını, özel bölgelerini, ve göğüslerini elleyerek üzerine atılı Çocuğun Cinsel İstismarı suçunu işlediği.."

Belirtilerek sanığın her bir mağdureye yönelik değişik tarihlerde gerçekleştirdiği sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin ayrı ayrı açıkça yapıldığı ve uygulanacak kanun maddelerinin belirtildiği,

Bu haliyle gerekçeli kararın CMK'nın 230. Maddesindeki düzenlemeye uygun ve yeterli olduğu, bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesini kararının da yerinde olduğu ve onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/1930, Karar No: 2019/6537, Tarih: 29.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/1930 E.  ,  2019/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168/2, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılanı arayarak gerçeğe aykırı şekilde Akbank'dan aradığını, Akbank'dan aldığı kredi kartlarının düzenli ödenmesi nedeniyle ekstra bir ödeme yapılmadan laptop gönderileceğinin, bu hediyelerin MNG kargo ile gönderileceğinin söylenip akabinde katılana Akbank kredi kartının bilgilerinin sorularak bu kredi kartının bilgilerinin katılanın kandırılması suretiyle temin edilmesi ve Akbank kredi kartı hesabından 650 TL çekilmesi eyleminin; 5237 sayılı 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/05/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasında, başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimsenin kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır. Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere; söz konusu madde, “banka veya kredi kartlarının hukuka aykırı olarak kullanılması suretiyle bankaların veya kredi veya banka kartı sahiplerinin zarara sokulmasını, bu yolla çıkar sağlanmasını önlemek ve failleri cezalandırmak amacıyla kaleme alınmıştır. Aslında hırsızlık, dolandırıcılık güveni kötüye kullanma ve sahtecilik suçlarının ratio legis’lerinin tümünü de içeren bu fiillerin, duraksamaları ve içtihat farklılıklarını önlemek amacıyla, bağımsız suç haline getirilmeleri uygun görülmüştür.

Öte yandan 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 3/e maddesine göre kredi kartı, “nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını” ifade etmektedir.

Öte yandan 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 3/e maddesine göre kredi kartı, “nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını” ifade etmektedir.

Olayda; sanığın Akbank’tan aradığını, kredi kartını düzenli ödemesi nedeniyle ayrıca ödeme yapmadan Laptop hediye edileceğini ve MNG kargo ile gönderileceğini belirterek, katılana kredi kartının ilk sekiz rakamını söyleyip, diğer rakam, şifre ve son kullanma tarihini katılandan aldığı; sadece kart bilgilerini aldığında eylemin TCK’nın 136. maddesindeki kişisel verileri hukuka aykırı ele geçirme suçunun oluşacağı yerleşik Yargıtay içtihatlarından anlaşıldığı ancak; sanığın katılandan aldığı kredi kartı bilgilerini kullanarak mail order yoluyla katılanın kredi kartından 650 TL rızası dışında alışveriş yaptığı,

Sanığın eyleminin bir bütün olarak banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesine uyduğu görüşünde olduğumdan kararın bu çerçevede bozulması düşüncesiyle, eylemin TCK 158/1-L’ye uyduğunu belirten sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/3353, Karar No: 2011/8327, Tarih: 12.05.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/3353 E.  ,  2011/8327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 10.000,00 TL (ıslahen 45.312,69 TL) ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacılar ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili; müvekkillerinin 28 Parsel sayılı taşınmazın malikleri olduklarını, komşu olan davalının maliki olduğu 43 nolu parselde 12.08.2004 tarihinde gerekli tedbirler alınmadan temel hafriyatı ve inşaata başlanılması nedeniyle müvekkillerinin ikamet ettiği binanın hafriyat alanına doğru kayıp yıkılma tehlikesi ile karşı karşıya kaldığını ve binanın ... belediyesi tarafında da tahliye edilerek mühürlendiğini, müvekkillerinin binanın oturulamaz hale gelmesi nedeniyle hasar tazminatı için açtıkları davanın Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 20.09.2007 gün ve 56-60 sayılı kararı ile kısmen kabulüne karar verildiğini ve kesinleştiğini, bu nedenle 12.08.2004 tarihinden kararın kesinleşme tarihi olan 20.12.2007 tarihine kadar 10.000.-TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, safahatta davayı ıslah ederek müddabihi 45.312,69.TL ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın haksız fiile dayalı olduğunu ve bir yıllık zaman aşımına uğradığını beyanla bu nedenle ve kesin hüküm oluştuğundan bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın boşaltılması tarihinden başlatılarak, eski hale getirme (güçlendirme bedeli) tazminatına ilişkin kararın kesinleşme tarihine kadar 4 yıla yakın süre ile 10.000 TL ecrimisil tazminatına hükmedilmiş, ıslah edilen 35.312,69 TL için zamanaşımı nedeniyle talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki talep TMK'nun 738. maddesinin uygulanmasını gerektirir bir uyuşmazlığa ilişkindir.

O halde, davalının haksız fiili nedeniyle, boşaltma tarihinden başlatılmak üzere, 25.05.1938 gün ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca beş yıllık zamanaşımı süresi içinde taşınmazın güçlendirilerek eski hale getirilmesi için gereken süreye dair yoksun kalınan kira kaybını davacıların tazminat olarak isteyebilecekleri gözetilmelidir.

Dava dilekçesindeki talep TMK'nun 738. maddesinin uygulanmasını gerektirir bir uyuşmazlığa ilişkindir.

O halde, davalının haksız fiili nedeniyle, boşaltma tarihinden başlatılmak üzere, 25.05.1938 gün ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca beş yıllık zamanaşımı süresi içinde taşınmazın güçlendirilerek eski hale getirilmesi için gereken süreye dair yoksun kalınan kira kaybını davacıların tazminat olarak isteyebilecekleri gözetilmelidir.

Bu nedenle, binanın boşaltılması tarihinden başlatılarak, eski hale getirilmesi için gereken süreye dair yoksun kalınan kira bedeli belirlenmeli, ilk davaya ilişkin 10.000,00 TL'yı aşan kısım olursa, ıslah tarihi olan 24.05.2010 tarihi itibariyle beş yıllık zamanaşımı nazara alındığında 24.05.2005 tarihinden sonrası için ıslah edilen kısım yönünden zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek ancak bu tarihe kadar olan kısım için kesinleşen hükümle bu zararın oluşmasına davacıların %30 oranında kusurlu olmasının katkısı da nazara alınarak uygun miktara hükmedilmesi gerekirken, soyut belirlemeler ile 44 aylık ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, kabule göre de, davada 5 davacı için 44 aylık ecrimisile hükmedilirken davacıların her birinin istediği miktarlar açıklatılarak, hükümde kabul edilen kısmın her bir davacı için ayrı ayrı gösterilerek faizin o kısım için o dönem sonundan başlatılması gerekirken (HUMK.md.388-389), toplam 10.000,00 TL ecrimisilin 1.9.2004 tarihinden başlamak suretiyle yıllık dönem sonu tahakkuk tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile tapudaki hisseler oranında davacılara ödenmesine karar verilmesi hükmün infazında tereddüt yaratacağından usul ve yasaya uymadığı gibi, ıslah tarihine göre 24.05.2005 tarihinden öncesi için zamanaşımı dolmuş ise de. sonrası için zamanaşımı süresi dolmamış olduğundan, ıslah edilen kısmın tamamının zamanaşımı def'i nedeniyle reddi de doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18270, Karar No: 2013/1488, Tarih: 29.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18270 E.  ,  2013/1488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanığın, şikayetçiye ait bulunan arabayı 10.000 TL bedelle alacağına vaat ederek Sandıklı'ya çağırdığı, kendisinin Sandıklı da tekstil işi ile uğraştığını arabayı kızına alacağını ve damadının da Sandıklı devlet hastanesinde roentgen teknisyeni olarak çalıştığını söylediği, sanığın şikayetçi ile Sandıklı ilçesinde faaliyet gösteren oba pide salonunda buluştukları, sanığın yanında muhtar lakaplı şahsın bulunduğu, buluşma anına kadar aracın üçüncü şahıslara sanık tarafından devrini sağlayacak her türlü yasal işlemlerin sanığın yönlendirmesi ile şikayetçi tarafından yapıldığı, 100 TL nin kapora olarak verildiği, sanığın şikayetçinin elinden noter tarafından düzenlenmiş satış yetkisi veren vekaletleri kontrol etmek için aldığı ve satış bedelinin geri kalan kısmını devlet hastanesinde çalıştığını iddia ettiği damadından almak bahanesi ile aracın anahtarını alarak gittiği, muhtar lakaplı kişinin lokantada kaldığı, sanık hakkında güven verecek tarzda sözler söylediği, muhtar lakaplı kişinin de belli bir süre sonra eczaneden ilaç almak bahanesi ile uzaklaştığı, şahısların geri dönmemeleri üzerine şikayetçinin bu şekilde dolandırıldığını anladığına dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11111, Karar No: 2016/506, Tarih: 02.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/11111 E.  ,  2016/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : 3402 SY'NIN 22/a MD.Sİ UYARINCA YAPILAN UYGULAMA

KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat .. ile ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Hükmü temyiz eden davalı ... vekili Av. ...'ya hükmün tebligat parçasının üzerinde 24 Mart 2015 gününde tebliğ edildiğinin (Tebligat Kanunu 21. maddeye göre muhtara yapılan) yazılı olduğu, davalı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinde tebliğ tarihinin 25 Mart 2015 günü olarak bildirildiği, Dairemizce Uyap üzerinden (PTT sorgu sayfası) alınan çıktı üzerinde ise tebliğin 25.03.2015 günü yapıldığının yazılı olduğu anlaşılmakla, hükmün tebliğ tarihi hususunda tereddüt hasıl olmuştur. Hal böyle olunca; davalı vekiline yapılan tebligat parçasının bir örneği de eklenmek ve yukarıda belirtilen çelişkiden de bahsedilmek suretiyle PTT'ye yazı yazılarak çelişkinin giderilmesinin ve davalı vekiline hükmün hangi tarihte tebliğ edildiğinin tereddütsüz olarak açıklanmasının istenilmesi, gelen yazının ilgili hakim tarafından bizzat kontrol edilmesi, yeniden geri çevirmeye sebebiyet verilmemesi, bu işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.