muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3645, Karar No: 2024/5937, Tarih: 17.09.2024

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin, kadına yönelik aşağılama, hakaret, kötü muamele eylemleri olduğunu, birden fazla kez aldattığını, lüks yaşam düşkünlüğü bulunduğunu, sürekli banka kredileri kullandığını, kadına da kredi çekmesi için baskı yapıp kredi çektirdiğini, en son yine kadına kredi çektirebilmek için kadın adına şirket kurmak istediğini, kabul etmeyince baskılarının ve kötü muamelesinin arttığını, adına kayıtlı taşınmazları yakın arkadaşına düşük bedelle muvazaalı olarak kadını baskı altında tutmak ve edinilmiş malları kaçırmak için devrettiğini, kadına "o....para pul varken iyiydi,şimdi ne oldu, musluğun suyu kesilince böyle mi oldu, ben sana yapacağımı bilirim, seninle itibarım, ne namusun ne de paran olacak, herkes seni o....bilecek" dediğini, erkeğin, 07.06.2018 tarihinde kadının kullandığı cep telefonuna erkeğin el koyduğunu, kadının rehberinde kayıtlı erkek arkadaşlarına müstehcen içerikli sms'ler attığını, kadının öğrencilik zamanında tanıdığı ve kendisine duyguları olduğunu düşündüğü ... isimli şahsın sms ile "keşke bana bir şans verseydin" cümlesi üzerine erkeğin, kadına kafa atmak suretiyle yüzünü ve başka yerlerini yaralayarak fiziksel şiddet uyguladığını, kadının karakola gittiğini, sonra da "evi terk et, 11'de gelecem, seni ve çocukları görmeyecem, köpeği alıp gidecem, evde görürsem seni doğduğuma pişman ederim" şeklinde tehdit mesajları attığını, bunun üzerine kadının da çocukları alıp ailesinin evine sığındığını, bu defa erkeğin 10.06.2018 tarihinde kadının ailesinin evinin kapısına dayandığını, olay çıkardığını ve kadının, polis çağırdığını, kadın, eşya almaya eve gittiğinde kapı kilidinin değiştirildiğini gördüğünü, çilingirle kapıyı açtırınca evdeki tüm eşya, para ve ziynetlerin alınmış olduğunu görünce yine erkekten şikayetçi olduğunu, sonraki süreçte erkeğin sürekli telefonla taciz, hakaret, iftira ve tehditlerine devam ettiğini, ayrı yaşanan bu dönemde kadının telefonunu yasaya aykırı olarak dinlediğini, bir arada yaşarken de erkeğin eve sürekli geç geldiğini, kadın ve çocuklarla ilgilenmediğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar için ayrı ayrı aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla evlilik sırasında baskı ve zorla çektirilen krediler yine kredi kartı borcu nedeniyle 89.626,00 TL, kadının biriktirdiği 14.600,00 TL ve 1.300,00 USD ve kadının kişisel eşyalarını bilgisi dışında alması nedeniyle 30.000,00 TL zararı olmak üzere şimdilik 140.310,00 TL maddî tazminat, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların doğru olmadığını, erkeğin bahçede çekilen fotoğraflarına bakmak için kadının telefonunu istediğinde kadının şüpheli hareketlerle telefonu vermek istememesi üzerine, erkeğin şüphelenip telefonu aldığında kadının başka erkeklerle Whatsapp yazışmalarını gördüğünü, aldatıldığını anladığı için erkeğin, kadına kendisi için çanta hazırlamasını ve evden gideceğini söyleyince kadının sinir krizi geçirdiğini ve kendisini yere atarak çığlık atmaya başladığını, erkeğe fiziksel şiddet uyguladığını, erkeğin yüzünden yaralandığını, fotoğraflarını çektiğini, karakolda fotoğrafları verdiğini, bu olay sonrasında kadının ailesinin evine gittiğini, erkeğin kadının ailesinin oturduğu sokakta devam eden inşaatını kontrole giderken erkeği gören kadın ve ailesinin balkona çıkıp bağırmaya başladığını, bunun üzerine erkeğin polisi arayıp çağırdığını, kadını ya da ailesini kesinlikle rahatsız etmediğini, dosya kapsamında kadın tarafından sunulan mesajların eksik olduğunu, kadının hakaret ederek erkeği tahrik ettiğini, karşılıklı mesajlaşmalarını gösterir Whatsapp mesajlarını ibraz ettiklerini, erkeğin, kadının telefonuna casus program yüklediği iddiasının doğru olmadığını, kadının arkadaşına göndereceği mesajı yanlışlıkla erkeğe atınca konuşmaları erkeğin o şekilde öğrendiğini, erkeğin ekonomik durumunun kötü olmasının nedeni ve çekilen kredilerin kadının kendi harcamaları için olduğunu, erkeğin yaptığı işlerin bedelini alamaması, çeklerin karşılıksız çıkması, kadının yurt içi ve yurt dışı tatillere gitmeye devam etmesi, erkeğin işlerinin bozulmasına rağmen kadının yaşam standardına devam etmek için krediler çektiğini, ziynetlerin erkekte olmadığını, kadının erkeğe yönelik itham ve iftiralarının olduğunu, "sen erkek misin, p....,s...git buradan, seninle evlendiğim güne lanet olsun, seni sevmiyorum, senden tiksiniyorum, senden çocuk yaptığıma çok pişmanım, sen o....larına git, s...git," şeklinde hakaretler ettiğini, bir arada yaşarken erkeği görmezden geldiğini, akşam yemeği ve Pazar kahvaltılarında sofraya çağırmadığını, oturduğunda da küfrederek masadan kovduğunu, ... ve ... ile erkeği aldattığını, zina, cinsel güveni sarsıcı davranışları olduğunu, mesajlarının bulunduğunu, annesinin evine gittikten sonra da aldatmaya devam ettiğini, erkeğin ailesine soğuk ve mesafeli davrandığını, erkeğin annesinin nörolojik rahatsızlığı nedeniyle küçük düşürücü sözler söylediğini, 10.06.2018 tarihinde emniyet çıkışı erkek ve kardeşine " sen de adam değilsin, abin de " dediğini, ailecek görüştükleri arkadaşlarının eşlerini arayıp, erkeğin kendisini parasız bıraktığını, telefonunu aldığını söyleyerek erkeğin onur ve saygınlığını zedelediğini belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların zina nedeniyle boşanmalarına, olmadığı takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, erkek lehine 100

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, kadına darp ve hakaret, kadının da erkeğe hakaret ve sadakat yükümlülüğüne aykırı hareketi nedeniyle tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, erkeğin zina nedeniyle boşanma talebinin reddine, ortak çocukların velâyetinin anneye bırakılmasına, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 350,00 TL tedbir ve aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın lehine 40.000,00 TL maddî tazminata, kadının manevî tazminat talebinin reddine, erkek lehine 15.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, maddî tazminatın miktarı, kadının yoksulluk nafakası ve manevî tazminat talebinin reddi, erkek lehine hükmedilen manevî tazminat verilmesi, tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî tazminat, erkeğe verilen manevî tazminatın miktarı, nafakalar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî tazminat, erkeğe verilen manevî tazminatın miktarı, nafakalar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin darp ve hakaret, kadının hakaret ve sadakat yükümlülüğüne aykırı hareketi nedeniyle tarafların eşit kusurlu olduğunun tespit edildiği, tarafların belirlenen kusurlu eylemleri sabit olduğu gibi erkeğin kadına yönelik tehdit eylemi ve kadının da erkeğe yönelik fiziksel şiddet eylemi sabit olmakla bu eylemlerin taraflara kusur verilmemesinin doğru görülmediği, bu haliyle kadının ağır, erkeğin hafif kusurlu sayılmalarına, kadının belli bir mesleği olmadığı, ev hanımı olduğu, yargılama sırasında kısa süreli birkaç günlük SGK'lı çalışmaları var ise de düzenli geliri olmadığı, boşanma davası açılmakla ayrı yaşama hakkı olduğu, eşinin ekonomik destek yükümlülüğünün devam ettiği dikkate alınarak tedbir nafakası verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kadın lehine aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakasına yönelik istinaf talebinin gerekçe düzeltilmek suretiyle reddine, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının ağır kusurlu olduğu, kadının kusurlu eylemlerinin erkeğin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu dikkate alındığında erkek lehine manevî tazminata hükmedilmesi doğru ise de miktarının yüksek olduğu gerekçesiyle erkek lehine 10.000,00 TL manevî tazminata, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının ağır kusurlu olması, boşanmakla erkeğin evlilikte mevcut ve beklenen maddi menfaatlerinin zarar göreceği dikkate alınarak erkeğin maddî tazminat talebinin kabulü ile erkek lehine 10.000,00 TL maddî tazminata, kadının manevî tazminat talebinin reddine yönelik istinaf talebinin gerekçe değiştirilmek suretiyle reddine, kadının maddi tazminat talebinin boşanmanın fer'î niteliğinde olmadığı gerekçesiyle kararın 8 inci bendinin kaldırılmasına, tek başvurma harcı ile birden fazla dava açılabileceği, kadının dava dilekçesi kapsamında boşanmanın fer'î niteliğinde olmayan 140.310,00 TL'lik maddî tazminat talebi yönünden peşin harcı yatırmadığı dikkate alınarak bu talep yönünden Harçlar Kanunu 30-32.madde gereğince peşin harcın tamamlatılması, yine görev hususu da değerlendirilerek usul hükümlerine uygun karar vermek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, tarafların diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakasının reddi, iştirak nafakalarının miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; tazminatların miktarı, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı olarak açılan boşanma davasında, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat, iştirak nafakasının ve tazminatların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 169 uncu, 174 üncü, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16324, Karar No: 2012/1611, Tarih: 01.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2009/16324 E.  ,  2012/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

İmara aykırılığın yargılama aşmasında giderilmesi nedeniyle kamu davasının 5237 sayılı yasanın 184/5 maddesi gereği düşürülmesi nedeniyle katılan idare lehine eksik vekalet ücretine hükmedildiğine yönelik temyizde, hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 Sayılı TCK.nun 184/5. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği halde, 5271 sayılı yasanın 327/1 maddesine aykırı biçimde katılan lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası noktası tebliğnameye uygun olarak "katılan lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine" ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümlerin, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına,01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/589, Karar No: 2012/6763, Tarih: 25.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/589 E.  ,  2012/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2010 tarih ve 2008/566-2010/829 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirkete 20.09.2007-31.01.2008 tarihleri arasında 1598017 numaralı yangın poliçesi ile sigortalı bulunan Tire Kutsan Oluk....Kutu ve Kağıt San.A.Ş.'ne ait Otomatik Kutu Kurutma Makinesinin davalıya ait Selay tesisinde bulunduğu sırada 09.10.2007 günü meydana gelen yangın sebebiyle tamamen zayi olduğunu, diğer davalının ise 2 numaralı davalının iş yerini 1598017 numaralı işyeri paket sigorta poliçesi ile sigorta teminatı altına aldığını, meydana gelen hasar sebebiyle sigortalıya 1.397,28 Euro karşılığı 2.411,00 TL'nın 13.12.2007 tarihinde ibraname mukabilinde ödendiğini, meydana gelen yangın hasarından; davalıların kusurlu ve sorumlu olduğunu ileri sürerek, 2. 411,00 TL'nın ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Narpark Narenciye Paketleme ve Dış Tic. A.Ş. vekili, yetki itirazlarının olduğunu, davacının tazminatı talep etmeye hakkı bulunmadığını, sigortalı malın maliki tarafından kendileri lehine olarak sigorta edildiğini, ayrıca yangının meydana gelmesinde kendilerinin herhangi bir kusuru olmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla hasardan sorumlu olsalar dahi sigortalı makinenin kullanılmış değerinin tespiti ile bundan hurda değerinin tenzilinin ve diğer sigorta edenlerin taleplerinin de nazara alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı T.Genel Sigorta A.Ş.vekili, diğer davalı Narpak Narenciye Paketleme ve Dış. Tic. A.Ş. ile müvekkili sigorta şirketi arasında akdedilen İşyerleri İçin Süper Güvence Sigorta Poliçesi üzerinde "Teminatlar" arasında " Yangın Mali Mesuliyet" teminatının bulunmaması sebebi ile müvekkili olan sigorta şirketinin davalı taraf sıfatının bulunmadığını savunarak, davanın müvekkili olan sigorta şirketi bakımından husumet yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava dışı sigorta ettirenin davalı Narpak A.Ş. ıle yaptığı sözleşmenin hükümleri gereği davalıya karşı bir talep ileri süremeyeceği, bu nedenle TTK.'nun 1301. hükmünce davacı sigortacının da talebinin mümkün olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava dışı sigorta ettirenin davalı Narpak A.Ş. ıle yaptığı sözleşmenin hükümleri gereği davalıya karşı bir talep ileri süremeyeceği, bu nedenle TTK.'nun 1301. hükmünce davacı sigortacının da talebinin mümkün olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, her ne kadar davacının sigortalısı ile davalılardan Narpak Narenciye Paketleme ve Dış Tic. A.Ş. arasında yapılan kira sözleşmesinde makinenin sigortasının davacının sigortalısı tarafından yapılmasına ilişkin hükmün davalı Narpak Narenciye Paketleme ve Dış Tic. A.Ş. lehine bir düzenleme olduğu, bu hükme nazaran sigortalının bu davalıya karşı talepte bulunamayacağı ve dolayısıyla davacı ... şirketinin de TTK'nun 1301.maddesi uyarınca bu davalıya rucu edemeyeceği gerekçesi ile bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de verilen karar TTK'nun 1264/3 maddesine aykırıdır. Zira anılan maddede TTK'nun 1301. maddesi uyarınca sigortacının rucuunu engelleyen anlaşmaların hükümsüz olduğu düzenlenmiş bulunmaktadır. Bu itibarla mahkemece davacının sigortalısı ile davalı Narpak Narenciye Paketleme ve Dış Tic. A.Ş. arasındaki sözleşme hükmünün davacının yasadan kaynaklanan rücu hakkını ortadan kaldırmayacağı göz önüne alınarak buna göre bir hüküm kurulması gerekirken, TTK'nun 1264/3 maddesi nazara alınmadan verilen kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28367, Karar No: 2023/389, Tarih: 19.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/28367 E.  ,  2023/389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında verilen kararın yerinde olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, amcası olan mağdurun kendisinden habersiz bir şekilde babaannesinin boş dükkanına bıraktığı eşyalarını boşaltmasına sinirlenerek kuru sıkı tabancayı mağdura doğrultup ateş etmesi ve onu öldürmekle tehdit etmesi biçimindeki eyleminden dolayı açılan davada, mahkemece, eylemin sabit olduğu kabul edilerek sanığın silahla tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın, suçlamayı kabul etmesi ve mağdurların beyanları dikkate alındığında eylemin sübuta erdiği anlaşılmakla birlikte, babaannesine ait boş dükkandan bilgisi dışında eşyalarının mağdur tarafından çıkarılmasına sinirlendiği yönündeki savunması ile babaannesinin, dükkanın boşaltılması yönünde kimseden bir talebinin olmadığını belirten beyanı karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

B. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılırken netice cezanın ''2 yıl 1 ay'' yerine ''1 yıl 13 ay'' hapis cezası biçiminde eksik belirlenmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

B. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılırken netice cezanın ''2 yıl 1 ay'' yerine ''1 yıl 13 ay'' hapis cezası biçiminde eksik belirlenmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.