muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5957, Karar No: 2018/13105, Tarih: 16.10.2018

III - Yargılamaya Konu Olay:

Sahil Güvenlik Komutanlığı, TCSG-134 Komutanlığı tarafından 18/02/2013 günü saat 03.00 sularında İstanbul Fatih Kumkapı önlerinde yapılan kontroller sırasında sanığın sevk ve idaresindeki Beyza isimli balık avlama teknesinden trol kapılarının Kumkapı Balıkçı Barınağı önleri mevkiinde denize atıldığı iddiasıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açıldığı anlaşılmıştır.

Olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, sanığın trol ağlarını alıcı ortam olan denize doğrudan bırakması suretiyle 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği'nin 4/j ve 23. maddelerine aykırı davranarak deniz kirliliğine neden olduğu anlaşılmıştır.

Ancak, hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile yapılan değişiklikle TCK’nın 50/6. maddesinde yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde; infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, TCK’nın 50/6. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen infaz edileceğinin sanığa ihtar edilmesine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında kurulan hükümde verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesi olarak TCK’nın 50/1-a fıkrası gösterilmemiş ise de, bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirildiği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’nun temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın hüküm fıkrasından “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” şeklindeki kısmın çıkartılması suretiyle tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/245, Karar No: 2024/4157, Tarih: 21.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/245 E.  ,  2024/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1480 Esas, 2022/1313 Karar

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/426 E., 2020/90 K.

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ile manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2014/11499, 2015/24596, 2011/103684, 2013/49360, 2012/102069, 2013/07567, 2012/2012973 sayılı “CASA” esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, “CASA” ibaresinin aynı zamanda tanınmış marka listesinde yer aldığını, markanın yurt dışında da pek çok ülkede tescilli olduğunu, davalı şirket adına başvurusu yapılan 2016/76379 sayılı ve “CASABRAVA” ibareli marka başvurusunun, müvekkili tarafından yapılan itiraz üzerine reddedildiğini, buna rağmen “CASABRAVA” ibaresinin davalı tarafça “www.casabrava.com.tr” internet sitesinde kullanıldığının öğrenildiğini, bu kullanıma son verilmesi için davalı tarafa ihtarname keşide edilmesine rağmen kullanıma son verilmediğini, bunun üzerine “www.casabrava.com.tr” internet sitesinde Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2018/77 D.İş sayılı dosyası üzerinden yapılan tespitle, “CASABRAVA” ibaresinin mobilya ve bağlantılı diğer sınıflarda kullanıldığının, markalar arasında benzerlik ve marka tecavüzünün maddi koşullarının mevcut olduğunun ortaya çıktığını, davalının internet sitesindeki kullanımının dava tarihi itibariyle devam ettiğini, itiraz, ihtarname ve tespitlere rağmen davalının kullanımına devam etmesinin davalının kötü niyetini gösterdiğini ileri sürerek davalının “www.casabrava.com.tr” internet sitesindeki kullanımlarıyla gerçekleştirilen marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet fiillerinin tespitini ve durdurulmasını, “www.casabrava.com.tr” alan adının iptali ile bu internet sitesindeki web sayfalarına erişimin engellenmesini, davalı tarafından üretilip piyasaya sürülen ve üzerinde “CASABRAVA” markasını barındıran ürün/hizmetlere bulundukları her yerde el konulmasını, ürünler üzerindeki “CASABRAVA” markasının silinmesi ya da ürünlerin imhasını, “CASABRAVA” markasının ürünler üzerinde kullanımını sağlayan araçlara el konulmasını, bu araçların şekillerinin değiştirilmesini, mümkün değil ise imhasını, ''CASABRAVA'' ibaresinin her türlü tabela, basılı evrak vs. iş evrakı ve reklamlarda kullanımının durdurulmasını, haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz nedeniyle 50.000,00 TL manevi tazminatın 26.07.2018 ihtarname tebliğ tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, hüküm özetinin ilanını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı adına “CASABRAVA” ibareli markasının 20 ve 35. sınıflarda tescili için başvuru yapıldığı, bu başvurunun davacı tarafından “CASA” ibareli markaları gerekçe gösterilerek yapılan itiraz üzerine 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi uyarınca reddedilerek hükümden düştüğü, davalı adına başvurusu yapılan markaların ve hükümden düşen 2016/76379 sayılı başvurunun uyuşmazlığa herhangi bir etkisinin olmayacağı, davalıya ait "casabrava.com

.com.tr" sitesinin İngilizce dilinde hazırlanmış, koltuk ve diğer mobilya ürünlerinin reklamının yapıldığı bir web sitesi olduğu, sitenin ana sayfasında ve ürünlerimiz bölümünde "CASABRAVA" ibaresinin ürünlerin markası olarak kullanıldığı, ancak sitede farklı ürün grupları için “Daisy, Violet, Bluebell, Jasmine” gibi alt markaların da kullanılmakta olduğu, davacı adına tescilli bulunan markaların tamamında “CASA” ibaresinin ön planda, baskın ve aslı markasal unsur olarak konumlandırıldığı, davalı kullanımlarının ise "CASABRAVA" şeklinde olduğu, “CASA” ve “BRAVA” ibarelerinden herhangi birisinin ön plana çıkarılmadan her bir ibarenin aynı boyut ve yazı karakterinde kullanıldığı, davacı ve davalı markalarında ortak olarak kullanılan ve markasal niteliği haiz bulunan “CASA” ibaresinin, İtalyanca ve İspanyolca dillerinde “ev” anlamına, davalı markasında yine markasal nitelikte kullanılan “Brava” ibaresinin ise İtalyanca'da “iyi” anlamına geldiği, davacıya ait “CASA” markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklam, uzun süreli kullanım, yaygın dağıtım faaliyetleri sonucunda, özellikle mobilya ürünleri bakımından tanınmışlık vasfını kazandığı, davalı tarafından “CASA” ibaresinin markanın ön kısmında ve tüketicilerce ilk dikkati çekecek şekilde asli unsurlardan birisi olarak kullanılmasının, Türkiye’deki orta düzey tüketici kitlesi dikkate alındığında davalı kullanımları ile mobilya ürünleri için tanınmış marka statüsünde olan münhasıran veya asli esas unsur olarak “CASA” ibaresini ihtiva eden davacı markaları arasında yüksek oranda benzerlik bulunduğu, davacı adına tescilli “CASA” esas unsurlu markaların kapsamında ise diğer mal ve hizmetlerin yanı sıra “Sınıf 20: Mobilyalar” malları ile “Sınıf 35: Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için, yapıldıkları maddelere ve malzemelere bakılmaksızın mobilyalar mllarının bir araya getirilerek sunulması hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)” hizmetlerinin yer aldığı, bu durumda davalının web sitesinde reklam ve tanıtımı yapılan “mobilya” malının, davacı adına tescilli markaların tescil kapsamında bulunan mal ve hizmetlerle aynı tür ya da bağlantılı olduğu, ayrıca davacının “CASA” markasının mobilya ürünleri için tanınmış marka niteliğini haiz bulunduğu dikkate alındığında, davalı kullanımlarının davacı markaları ile karıştırılması, davacının tanınmış markasının ün ve itibarından haksız kazanç elde etmesi, bu markanın ayırt edici niteliğini zedelemesi ve ün ve itibarına zarar vermesi ihtimallerinin mevcut olduğu, “CASA” esas unsurlu markalarla iltibasa neden olabileceği ve dolayısıyla davalının alan adı ve içeriğindeki kullanımının davacı markaları ile haksız rekabete neden olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının "www.casabrava.com

.casabrava.com.tr" uzantılı alan adı üzerinden yayın yapan internet sitesinde "CASABRAVA" ibaresini koltuk ve mobilya ürünleri reklamında kullanımlarının, davacının tescilli "CASA" ibareli marka haklarına tecavüz teşkil ettiği ve haksız rekabet yarattığının tespiti ile, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin men ve refine, maddi sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, "www.casabrava.com.tr" alan adının iptaline, bu alan adı altında yayın yapan internet sitesine erişmin engellenmesine, "Casabrava" ibaresinin her türlü basılı evrak tabela reklam kartvizit broşür katalog vs tanıtım evrakında kullanımının engellenmesine, silinmesi mümkün olanların silinmesine, silinmesi mümkün olmayanların imhasına, "Casabrava" ibaresini üzerinde taşıyan davalıya ait ürün ve hizmetlere bulunduğu her yerde el konulmasına, 8.000,00 TL manevi tazminatın 03.08.2018 tarihinden itibaren değişir oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hüküm özetinin ilanına

karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; "CASA" ifadesi ile "CASABRAVA" ibaresinin tamamen iki farklı kelime kalıbı olduğunu, müvekkilce kullanılan "CASABRAVA" markasının ve "www.casabrava.com.tr" alan adının sadece mobilya ürünlerinde değil, bunun dışında bir çok alanda kullandığını, mobilya ürünlerinin bu kullanımın sadece küçük bir parçasını oluşturduğunu, müvekkili tarafından herhangi bir haksız kullanım mevcut olmadığından, davacı tarafın uğradığı manevi bir zararın da bulunmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının markalarının asıl unsurunun "Casa" ibaresinden oluştuğu gibi davalının işbu dava konusu kullanımının da "Casa" asıl unsurlu olduğu, zira "Brava" ibaresinin davalı kullanımına herhangi bir ayırt edicilik katmadığı gibi davalı kullanımında açık/koyu renklerle "Casa" ibaresinin ön plana çıkarıldığı, davalı aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarının da davalının tecavüzünün boyutu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları nazara alındığında, oluşa uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, men'i, internet sitesine erişimin engellenmesi, manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 7 nci ve 29 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16472, Karar No: 2016/3327, Tarih: 16.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/16472 E.  ,  2016/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete ait davalı........tarafından Kasko Sigorta Poliçesi ile sigortalı çekicinin, mermer ocağından fabrikaya doğru seyir halinde iken şasesinin kırılması neticesinde yolda kaldığını, bu hususun davalı sigorta şirketine bildirildiğini ancak sigorta şirketi tarafından hasarın teminat dışı olması nedeniyle taleplerinin reddedildiğini, belirterek araçta meydana gelen 7.233,52 TL tazminatın davalıdan tahsilli talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; araçta meydana gelen şase kırılması hasarının, çarpma, çarpışma, devrilme sonucunda değil yükün bir noktaya baskı yapması sonucu meydana geldiği, hasarın oluş şekli itibari ile poliçe teminatı dışında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 7.233,52 TL nin 03/03/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2248, Karar No: 2006/3685, Tarih: 24.04.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/2248 E.  ,  2006/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı adına kayıtlı ve idaresinde bulunan ... plakalı aracı ile kontrolsüz olarak sola dönüş yapması nedeniyle müvekkiline ait ve idaresinde bulunan K-5882-AK plakalı aracı ile çarpmak zorunda kaldığını belirterek kaza nedeniyle araçta meydana gelen 6.552.YTL hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 4.630.YTL’nin 8.10.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 185.00.YTL kalan onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.4.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1786, Karar No: 2010/9805, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/1786 E.  ,  2010/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma gelmesi nedeniyle 2.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin tümden reddine 8.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden faiziyle davalıdan tahsiline fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtayın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda Sosyal Güvenlik Kurumunca yapılan tahkikat sonucunda olayın iş kazası olarak kabul edildiği ancak davacının Sosyal Güvenlik Kurumunca sürekli iş göremezlik oranının belirlenerek gelir bağlanması için müracaatta bulunmaması nedeniyle Kurumca bir işlem yapılmadığı, davacının 15.12.2008 tarihinde... Tıp Merkezinde tedavi gördüğü sol el bileğinde radius distal kırığı olduğu saptanmış,...Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporda da radius distal kırığı saptanmıştır.

Yapılacak iş, davacıya sürekli iş göremezlik oranını belirlenmesi ve sürekli iş göremezlik geliri bağlanması için Sosyal Güvenlik Kurumunca müracaatta bulunmak üzere önel vermek, Kurumca bu işlemlerin yapılmasından sonra çıkacak sonuca göre, davacının 18.12.2009 tarihli kararı temyiz etmediğinide gözetmek suretiyle manevi tazminat konusunda Kurumca belirlenecek sürekli iş göremezlik oranına göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin manevi tazminatın miktarına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.