muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5610, Karar No: 2024/2860, Tarih: 15.04.2024

Dairemizin 18.11.2021 tarih, 2020/226 E., 2021/6353 K. sayılı kararıyla, her ne kadar davanın devamı esnasında 6461 sayılı Kanun TCDD Taşımacılık A.Ş.'nin tüzel kişilik kazandığı ve anılan Kanunun geçici 1. maddesi (a) ve (b) bendi uyarınca TCDD’ce taraf olunan işlem ve sözleşmelerde Şirketin taraf olacağı ve derdest dava ve takiplerde Şirketin kendiliğinden taraf sıfatı kazanacağı, yine “bu hususlarla ilgili olarak” TCDD tarafından yapılan iş ve işlemler sebebiyle açılacak davanın Şirkete yöneltileceği düzenlenmiş ise de; TCDD sorumluluğunda olan yük ve yolcu taşıma işlerinden kaynaklanan davalar için kanun metninde herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği, bu itibarla, yük ve yolcu taşıma işlerinden kaynaklanan davaların kendi mecrasında devam etmesi gerektiğinden, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.10.2019 tarih 2018/4508 E., 2019/6334 K. sayılı ilamının kaldırılarak işin esasına girilmesine ve davacı vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine karar verildiği, davacının dava dilekçesinde taşıma, ardiye, sejür, açma kapama, numune alma, aktarma şeklinde kalemler halinde belirttiği ücretler toplamının tahsili talebinde bulunduğu, Dairemizin 06.02.2013 tarih 2012/191 E., 2013/1969 K. sayılı ilamında taşıma ücretinin davacının akidi olan davalı ...’den istenebileceği, davalı ... Müşteşarlığı’ndan tahsiline ilişkin kararın doğru olmadığının belirtildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak taşıma ücreti dışında kalan ve yukarıda sayılan diğer ücretler yönünden, 02.01.2009 tarihli ek rapor esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; bu raporun denetime elverişli olmadığı gibi, yargılama aşamasında alınan diğer raporlar ile de farklı görüşler içerdiği, diğer raporların ise uyuşmazlığın çözümüne ışık tutmaktan uzak ve yetersiz olduğu, bu itibarla mahkemece taşıma ücreti dışında kalan talepler yönünden davacıya talebinin açıklattırılması, akabinde yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak her bir ücretin dayanağı olan işlemin ne olduğunun, ne surette gerçekleştirildiğinin ve bu işlem sebebiyle davacı tarafından yapılan masrafların delilleriyle birlikte incelenmesi Gümrük ve Ticaret Bakanlığı'nın 25.06.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanan Tasfiye Yönetmeliği'nin özellikle 64 üncü maddesinin değerlendirilmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekmekte olup, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak kurulan hükmün açıklanan bu sebeple taraflar yararına bozulmasına karar vermek gerektiği, yine kabul şekli itibariyle, taşıma sözleşmesi Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenmiş olup, dava ticari nitelikte olduğundan avans oranında ticari faize hükmedilmek gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru görülmediği, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulması gerektiği, kabule göre, davacı vekili dava dilekçesinin sonuç bölümünde talebini ‘299.130,50 YTL (164.881,60 euro+2.000,00 YTL)’ şeklinde Türk Lirası olarak, 23.01

.130,50 YTL (164.881,60 euro+2.000,00 YTL)’ şeklinde Türk Lirası olarak, 23.01.2007 tarihli 1 inci celsede ise 'döviz ve YTL üzerinden alacaklarımızın hüküm altına alınmasını istiyoruz’ şeklinde euro ve Türk Lirası olarak belirttiği, zaman itibariyle dava konusu uyuşmazlığa uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunun 83 üncü maddesi uyarınca yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklının, bu borcun vade veya fiili ödeme günündeki rayice göre Türk parası ile ödenmesini isteyebileceği, bu şekilde talepte bulunan alacaklının artık bu tercihinden dönerek borcun yabancı para olarak aynen ifasını istemesinin mümkün olmadığı, somut olayda da, davacının dava dilekçesinde tercih hakkını kullandığı ve borcun Türk Lirası üzerinden ödenmesini istediği, yargılama aşamasında ise alacağın bir bölümünün yabancı para üzerinden tahsiline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece davacının, alacağın Türk Lirası üzerinden ödenmesi yönündeki tercihinden dönüp yabancı para üzerinden tahsil isteyemeyeceği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken euro ve TL üzerinden hüküm tesisi doğru görülmediği gerekçesi ile hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerektiği, bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin vekalet ücretine yönelik sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

E. Mahkemece (İkinci) Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 25.272,20 TL taşıma ücretinin 13.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsili ile davacıya verilmesine, sejur ücreti, açma kapama ücreti, numune verme ücreti, ardiye ücreti ve aktarma ücretine ilişkin taleplerin ayrı ayrı reddine, davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın tüm talepler yönünden ayrı ayrı reddine, alınması gereken 1.726,54 TL harç ile davacı kurum harçtan muaf olduğundan dava açılışta alınması gereken 80,70 TL peşin harç toplamı olan 1.807,24 TL'nin davalı ...'den tahsili ile Hazineye irat kaydına, davacı tarafından yapılan toplam 2.413,35 TL yargılama giderinin davanın kabul red oranı gözönünde bulundurularak 204,00 TL'nin davalı ...'den tahsili ile davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. gereğince 5.100,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'den tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ... duruşmalarda kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. gereğince 27.619,87 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Müsteşarlığına verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 07.01.1932 tarih ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun’da ardiye ücreti ile ilgili açık bir düzenlemeye yer verilmediğinden bu konudaki uygulamanın nasıl olacağına dair açıklama ihtiva eden 30.01.1985 tarihli Bakanlar Kurulu Kararının 1918 sayılı Kanunun ılga olması ile birlikte kendiliğinden ılga olduğu, aksi görüş içeren mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu, 4736 sayılı Kanunun 1 inci maddesi uyarınca kamu kurumlarının ücretsiz mal ve hizmet üretemeyeceğinin düzenlendiğini,4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ve bu kanuna göre çıkarılan “El Konulan Eşyanın Teslim ve Saklanmasına Dair” Yönetmeliğin 6 ıncı maddesi gereğince; Gümrük Müdürlüğü tarafından kaçak zannıyla el konulan eşyanın muhafazasından Gümrük İdaresinin sorumlu olacağı hüküm altına alındığını, benzer bir kararda ardiye ücreti alacağının kabulüne karar verildiğini, benzer olaylarda çelişkili karar verilmesinin hukuka olan güveni sarsacağını, dava konusu alacağın taşıma sözleşmesinden, ardiye ücretinden, sejur ücretinden, numune verme ve açma kapama ücretinden oluşan ve ticari işlemlerden oluşan bir alacak olmasına rağmen Avans Oranlı Ticari Temerrüt faizine hükmedilmeyip yasal faize hükmedilmesinin bozmayı gerektirdiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece müvekkili aleyhine açılan davanın tüm talepler yönünden reddine karar verilmesine rağmen lehlerine eksik vekalet ücretine hükmedildiğini, ayrıca yargılama sırasında yapılan yargılama giderlerinin davacı taraftan alınmasına karar verilmesi gerekirken bu yönde hüküm kurulmadığını belirterek kararın vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kaçak olduğu iddia edilen kimyasal madde emtiasının davalı ... Müdürlüğü tarafından el konulmasından kaynaklanan taşıma, ardiye ve sejur ücretlerinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6461 sayılı Türkiye Demiryolu Ulaştırmasının Serbestleştirilmesi Hakkındaki Kanun'un geçici 1 inci maddesinin (a) ve (b) bentleri.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dairemizin 18.11.2021 tarihli, 2020/226 E., 2021/6353 K. sayılı kararı ile, taşıma sözleşmesinin Ticaret Kanununda düzenlendiği ve davanın ticari nitelikte olduğu belirtilerek avans oranında ticari faize hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün davacı yararınca bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamı doğrultusunda avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru olmayıp hükmün davacı yararına bozulması gerekmektedir.

3. Ayrıca, mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın tüm talepler yönünden ayrı ayrı reddine karar verildiği halde, bu husus göz önünde bulundurularak, karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen tüm talepler üzerinden hesaplama yapılarak vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken eksik vekalet ücretine hükmedilmesi ve davalı ... tarafından yapılan yargılama giderlerine dair hüküm kurulmaması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekili ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11292, Karar No: 2012/11544, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11292 E.  ,  2012/11544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 19.06.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle;

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, kavun ve karpuzun 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına üretim giderinin (kalem kalem gösterir şekilde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/996, Karar No: 2019/2562, Tarih: 11.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/996 E.  ,  2019/2562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-... ili, ... ilçesi, ... köyü 43 ve 44 sayılı parselin çevresindeki 80 parsel 44 parsel, 46 parsel sayılı taşınmazların kesinleşme durumlarını gösterir şekilde onaylı kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanak belgelerinin, kadastro tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşenler varsa mahkeme ilâmlarının onaylı örneklerinin, halen dava dosyaları derdest ise dava dosyalarının; şayet kadastro tespiti kesinleştikten sonra eldeki bu dosya gibi Hazine tarafından tapu iptali ve tescil davasına konu yapılmış iseler, bunlardan hükmen kesinleşenler varsa mahkeme ilâmlarının kesinleşme şerhli onaylı örneklerinin, halen dava dosyaları derdest ise dava dosyalarının onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2-Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde yapılan ... tahdit evraklarının ve tutanakların tamamının ( tahdit haritası dahil) celbedilerek alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 11/04/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1738, Karar No: 2021/63, Tarih: 18.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2018/1738 E.  ,  2021/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin, davalıların yöneticisi oldukları kooperatifin üyesi olduklarını, davalıların maliyeye ödemesi gereken vergi borçlarını zamanında ödemeyerek, mülkiyet ihtilafı çözümlenmemiş ve kooperatifçe usulüne uygun şekilde temin edilmeyen arsa üzerinde yapılan kaçak inşaat nedeniyle yükleniciye avans ve hak ediş ödemek suretiyle kooperatifi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, şimdilik 50.000,00TL' nin davalılardan tahsili ile kooperatife verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıların sürekli şekilde yönetime muhalefet ettiklerini, kooperatifin zararının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacıların sürekli şekilde yönetime muhalefet ettiklerini, kooperatifin zararının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.05.2012 tarihli 2012/1358 Esas, 2012/3530 Karar sayılı ilamı ile; yıkılmasına karar verilen yapıların yasal hale getirilme olanağının bulunup bulunmadığı, bulunuyorsa bu işlemler için yapılması gereken masrafların belirlenmesi, yapıların yasal hale getirilmesinin mümkün olmaması halinde ise, kaçak yapının ekonomik bir değerinin bulunmayacağı dikkate alınarak kooperatifin bu yapılar nedeniyle uğradığı zarar belirlenmesi ve yine herbir vergi borcunun doğum tarihinin ayrı ayrı belirlenerek anılan tarihlerde kooperatif kasasında borcun ödenmesine yetecek paranın bulunup bulunmadığı, vergi borcunun yükleniciye yapılan ödemeden vergi sorumlusu olarak kesilen gelir vergisi veya stopajdan kaynaklanması halinde bu miktarların neden vergi dairesine hemen ödenmeyerek kooperatif kasasında tutulduğunun, tüm stopaj ve hak ediş belgelerinin de getirtilerek vergi, kooperatif ve inşaat konusunda uzman bilirkişi kurulundan gerekirse mahallinde keşif yapılmak suretiyle rapor alınarak belirlenip, davalıların sorumluluklarının bulunup bulunmadığı hususunun değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; süresinde beyanla ödenmeyen vergilerden dolayı ödeme sırasında hesaplanan ve kooperatifin bütçesinden ödenmiş olan vergi ziya cezası, gecikme faizi ve gecikme zammı zararlarının oluştuğu, bu zararların oluşması ile davalı yöneticilerin eylemleri arasında illiyet bağı olduğu, kusurlu fiilleri ile bu zararların oluşmasına neden oldukları, ruhsatsız ve kaçak olan işbu binalar için yükleniciye ödeme yapılmış olması ve işbu hukuka aykırı durumun da giderilmemiş olmasında yükleniciye ödeme yapan davalı kooperatif yöneticilerinin kusurlu olduğu, bu yapıların tekrar ruhsatlı ve yasal haline getirilebilmesi ve mesken ruhsatlarının .../...

alınabilmesi için gerekli yasal iş ve işlemler ile masrafların yapılması gerektiğinden bu yönden kooperatif ve dolayısıyla üyeleri zarara uğratılmış sayıldığı, oluşan bu zarar ile davalı kooperatif yöneticilerin eylem ve işlemleri arasında illiyet bağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

alınabilmesi için gerekli yasal iş ve işlemler ile masrafların yapılması gerektiğinden bu yönden kooperatif ve dolayısıyla üyeleri zarara uğratılmış sayıldığı, oluşan bu zarar ile davalı kooperatif yöneticilerin eylem ve işlemleri arasında illiyet bağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, kooperatif yönetiminde görev alan davalıların kooperatife verdikleri zararların tazminine ilişkindir. Mahkemece ruhsatsız ve kaçak olduğu belirlenen yapıların ruhsatlı ve yasal haline getirilebilmesinin mümkün olduğu ancak gerekli yasal iş ve işlemler ile masrafların yapılması gerektiği, bu yönden kooperatif ve dolayısıyla üyelerin zarara uğratılmış sayıldığı oluşan bu zarar nedeniyle davalı kooperatif yöneticilerinin eylemleri arasında illiyet bağı bulunduğu belirtilerek bu zarar nedeniyle davanın talep doğrultusunda kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapıların yasal hale getirilmesi için ilgili belediyece istenen ve yapılması gerekli prosedürlerin ne zaman, hangi yıl, gerçekleşeceği bugün itibariyle tespiti mümkün olmadığından dolayı hesaplama yapılmasının mümkün olmadığı belirtilmiş, alınan 2. ek raporda dava tarihi itibariyle bu işlemler için harcanması gerekli miktarlar hesaplanmıştır. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 62/3. maddesi uyarınca yönetim kurulu üyeleri, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludur. Anılan yasanın 98. maddesi hükmüne göre ise, özel yasada açıklık bulunmayan hallerde Türk Ticaret Kanunu'nun anonim şirketlere ilişkin hükümleri uygulanır. Dava tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK' nun 309 ve 336. maddelerinde yönetim kurulu üyelerinin şirket veya üçüncü kişilere verdikleri zararlar nedeniyle sorumluluk halleri düzenlenmiştir. Bilirkişi raporunda hesap edilen miktarlar henüz kooperatif tarafından ödenmediği sürece kooperatif zararının oluştuğu söylenemez. Yapılan tüm açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde; bu miktarlar ödenmeden zarar da oluşmayacağından kooperatif yöneticilerinden istenemeyeceği dolayısıyla açılan davanın erken dava olduğu kabul edilerek bu aşamada reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Dosyada alınan bilirkişi raporlarında vergi ödeme tarihlerinde kooperatif kasasında yeterli bakiye olmadığı hususunda uyuşmazlık olmadığı anlaşılmaktadır. Ancak dosyada alınan 2. bilirkişi raporunda her ay düzenli şekilde hakediş ödemesi yapıldığı hatta bazı aylarda dörtten fazla ödeme yapıldığına göre kooperatifin nakit sıkıntısında olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece de süresinde beyanla ödenmeyen vergilerden dolayı vergi ziya cezası, gecikme faizi ve gecikme zammı zararlarının oluştuğu kabulüyle bu yönden talep doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de Kooperatifçe sözleşmeye istinaden inşaat karşılığı müteahhide ödeme yapıldığı bu ödemeden dolayı kasada para bulunmadığı ya da bulunduğuna dair bilirkişi tarafından tespit yapılmadığı anlaşılmakla bu durumda müteahhide yapılan ödemeyi haksız kabul ederek bu haksız ödeme nedeniyle vergi dairesine ödeme yapılmadığı gerekçesiyle vergi borçları nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4163, Karar No: 2016/14879, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4163 E.  ,  2016/14879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla , dava tarihinden geriye doğru on yıllık dönemde tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden 8.000 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 04.11.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 11.012,83 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.