muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24748, Karar No: 2014/7145, Tarih: 14.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24748 E.  ,  2014/7145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/175002

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2011

NUMARASI : 2009/1695 (E) ve 2011/34 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

2005 ve 2006 takvim yıllarına ilişkin olarak vergi inceleme raporlarında sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen O.. Mat. Kağıt. Kır. San. Tic. Ltd. Şti., G.. Metal Mak. İnş. Elek. Tic. Ltd. Şti. ve M.. B.. isimli şahış ve şirketler hakkında yapılan karşıt incemeler neticesinde vergi inceleme ve vergi suçu raporları düzenlendiğinin belirtildiği şirket yetkilileri hakkında düzenlenen vergi raporları uyarınca açılmış dava varsa dosyasının celp edilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları düzenleyen şirket yasal defterleri ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı araştırılıp toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı biçimde sanığın beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5368, Karar No: 2024/2536, Tarih: 27.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5368 E.  ,  2024/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/168 Esas, 2022/255 Karar

Avukat ...

Avukat ...

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sunduğu diğer hizmetler dışında 18.12.2014 tarihinde Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü ile imzaladığı “Veri Erişim, Paylaşım ve Kullanım Esaslarına Dair Protokol” çerçevesinde, ülkemiz gayrimenkul piyasalarında gerçekleştirilen alım satım işlemlerinde, mülkiyet hakkının devri ile aynı zamanda alım bedelinin güvenli bir yöntemle el değiştirmesini sağlayacak sistemin kurulması amacıyla işbirliği yaptığını, böylece alıcı tarafından gönderilen ve müvekkili banka tarafından özel bir hesapta bloke edilen satış bedelinin, satıcının hesabına eş zamanlı olarak aktarılması ve böylelikle alım bedelinin güvenli bir şekilde el değiştirmesinin sağlandığını, sunulan hizmetin her iki kurumu da ifade etmek üzere “tapu” ve “takas” kelimelerinin birleştirilmesiyle “Tapu Takas” olarak olarak adlandırıldığını, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Bilgi Sistemi (TAKBİS) ile müvekkili banka arasında kurulan web tabanlı “Tapu Takas” uygulamasının ilgili bürokratlar ve üst düzey yöneticilerin katılımıyla 17.04.2015 tarihinde Çırağan Sarayı’nda gerçekleşen tanıtım toplantısı ile devreye alındığını, müvekkilinin sunduğu bu hizmet kapsamında tescil ettirmek üzere başvurduğu 14.07.2015 tarih ve 2015/59751 numaralı "Tapu Takas + Şekil" ibaresinin marka olarak tescili talebinin YİDK kararı ile 556 sayılı Markanın Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (556 sayılı KHK)'nin 7'nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bendi kapsamına girdiği gerekçesiyle reddedildiğini, oysa müvekkili banka tarafından verilen hizmet dikkate alınarak değerlendirildiğinde, markanın ayırt edici niteliğe sahip olduğunu, “tapu” ve “takas” kelimelerinin birleştirilmekle özgün bir anlam kazandığından, marka olarak tescilinde 556 sayılı KHK’nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bendine bir aykırık bulunmadığını ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'nın 08.06.2016 tarih ve 2016/M-6045 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın yerinde olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın yerinde olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2017 tarihli ve 2016/345 Esas, 2017/346 Karar sayılı kararıyla; dava konusu başvurunun 556 sayılı KHK’nın7'nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında soyut ayırt edici özelliğinin bulunduğu, başvuru kapsamından 556 sayılı KHK’nın 7'nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gerekçe gösterilerek çıkartılmış bulunan 36. sınıfın 02 ve 03. alt gruplarındaki “Finansal ve parasal hizmetler.” yönünden tanımlayıcı nitelikte olmadığı, buna karşılık “Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri.” yönünden tanımlayıcı nitelikte olduğu, ancak dava konusu marka başvurusunun, mal ve hizmet listesinden çıkarılan “Finansal ve parasal hizmetler.” ile “Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri” yönünden 556 sayılı KHK’nın 7'nci maddesinin son fıkrası kapsamında kullanım yoluyla ayırt edici nitelik kazandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'nın 08.06.2016 tarih 2016/M-6045 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ve 2019/220 Esas, 2020/499 Karar sayılı kararıyla; dava konusu başvurunun 556 sayılı KHK’nın 7'nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında soyut ayırt edici özelliğinin bulunduğu, başvuru kapsamından 556 sayılı KHK’nın 7'nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gerekçe gösterilerek çıkartılan 36. sınıfın 02 ve 03. alt gruplarındaki “Finansal ve parasal hizmetler.” yönünden tanımlayıcı nitelikte olmadığı, her ne kadar “Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri.” yönünden tanımlayıcı nitelikte ise de dava konusu marka başvurusunun, mal ve hizmet listesinden çıkarılan “Finansal ve parasal hizmetler.” ile “Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri” yönünden 556 sayılı KHK’nın 7'nci maddesinin son bendi kapsamında kullanım yoluyla ayırt edici nitelik kazandığının, somut uyuşmazlıkta sunulan afiş, tanıtıcı broşür, internet sitesi görselleri, Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun (RTÜK) 01.07.2015 tarihli kararı ile yayımlanmasında kamu yararı bulunduğuna karar verilen spot reklam filmi, ulusal basında 4 günlük sürede 32 gazete, 21 internet haberi, 6 televizyon kanalında yayımlanan haberler

ile kanıtlandığının mahkemece görüşüne başvurulan uzman bilirkişi raporunda da belirtildiği, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

ile kanıtlandığının mahkemece görüşüne başvurulan uzman bilirkişi raporunda da belirtildiği, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 01.03.2022 tarih, 2020/6744 esas ve 2022/1367 karar sayılı kararıyla dava konusu markanın başvuru kapsamındaki "Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri" yönünden tanımlayıcı olduğu sabit olup, Dairemizin emsal nitelikteki 01.04.2019 tarihli ve 2018/713-2019/2451 sayılı onama kararına konu 36,38,42 sınıf mal ve hizmetleri içeren “Tapu Takas” ibareli markanın 556 sayılı sayılı KHK’nın 7'nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca YİDK tarafından reddine ilişkin kararın iptali istemi ile açılan davada, “Tapu Takas” ibaresinin kullanım sonucunda tüketicilerce marka olarak algılanır hale geldiğini ispatlayan dokümanların sunulduğu iddiası kabul görmediği, ortaya çıkan bu sonucun işbu davaya konu olgular bakımından davacı aleyhine kuvvetli delil teşkil edeceği muhakkak olmakla işbu davada KHK’nın 7'nci maddesinin son fıkrası uyarınca markanın kullanılmakla ayırt edici hale geldiğinin kabulünün doğru olmadığı, dava konusu aynı ibareleri muhtevi markanın başvuru kapsamındaki "Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri" yönünden tanımlayıcı olduğu dikkate alınarak, davanın "Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri" dışında kalan hizmetler yönünden kabulü gereğine işaret edilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu markanın başvuru kapsamındaki "Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri" yönünden tanımlayıcılığının sabit olduğu, emsal nitelikteki Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 01.04.2019 tarihli ve 2018/713-2019/2451 sayılı onama kararına konu 36,38,42 sınıf mal ve hizmetleri içeren “Tapu Takas” ibareli markanın 556 sayılı KHK’nın 7'nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca YİDK tarafından reddine ilişkin kararın iptali istemi ile açılan davada, “Tapu Takas” ibaresinin kullanım sonucunda tüketicilerce marka olarak algılanır hale geldiğini ispatlayan dokümanların sunulduğu iddiasının kabul görmemiş olması karşısında, dava konusu aynı ibareleri muhtevi markanın başvuru kapsamındaki "Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri" yönünden tanımlayıcı olduğu dikkate alınarak, davanın "Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri" dışında kalan hizmetler yönünden kabulünün gerektiği gerekçesiyle TÜRKPATENT YİDK'nın 2016/M-6045 sayılı kararının "Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri" hizmetleri dışında kalan tüm mal ve hizmet sınıfları yönünden iptaline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; başvurunun tümden reddi gerektiğini, bu itibarla Kurum kararının yerinde olduğunu, zira başvuru konusu ibarenin 5 inci madde anlamında bir teşebbüsün mallarını başka bir teşebbüsün mallarından ayırt etmeye yarayacak işaret hükmünde olmadığını, "tapu" ve "takas" ibarelerinin herkesçe bilinen anlamlarını muhafaza etmek suretiyle tapuların takas edilmesi şeklinde bir algıya sebep olabileceğini, bu nedenle sözkonusu işaretin tescil talep edilen tüm sınıflar yönünden marka olabilme özelliğine sahip olmadığını, başvuru konusu tüm hizmetler bakımından tanımlayıcı olduğunu, tanımlayıcı ibareler dışında ayırt edicilik vasfı olan bir unsur kullanılmadığını, kullanım sonucu ayırt edicilik iddiasının da ispatlanamadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2-Davacı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece 36. sınıf alt grupta yer alan finansal ve parasal hizmetler ile 38. ve 42. sınıf hizmetler yönünden YİDK kararının iptaline ilişkin kararın yerinde olduğunu, ancak “tapu takas” ibaresinin kullanım sonucunda tüketicilerce marka olarak algılanır hale geldiğini ispatlayan dokümanların sunulduğu iddiasının Yargıtay tarafından kabul görmediği gerekçe gösterilerek "gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri" açısından tanımlayıcı olduğuna karar vermesinin hakkaniyetle bağdaşmadığını, ilgili çevre tarafından markanın kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazandığını, müvekkilinin gayrimenkul komisyonculuğunda olduğu gibi mal alımı, satımı, kiralaması, değerlemesi ve/veya danışmanlık hizmeti yapmadığını ve buna bağlı bir komisyon almadığını, başvuru konusu ibarenin Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü ve Takasbank arasındaki işbirliğini ve bu işbirliği kapsamında sunulan hizmeti ifade etmek üzere bir kelime kombinasyonu olduğunu, bu suretle kelimelerin tek tek tanımlayıcı anlamlarından uzaklaşarak farklı bir genel izlenim ile yeni bir anlam kazandığını, Tapu takas ve logosunun tüketicinin hizmeti tam ve kesin olarak tanımlayamadığı fakat hizmetin ne olduğu hakkındaki olasılıkları zihninde birkaç seçeneğe kadar indirebildiği bir terim olduğunu, dolayısıyla tescili mümkün bir marka olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacını 2015/59751 sayılı ve "Tapu Takas + Şekil" ibareli marka tescil başvurusunun nihai olarak reddine dair TürkPatent YİDK'nın 08.06.2016 tarih ve 2016/M-6045 sayılı kararının iptali koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 7'inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Alınmadığı anlaşılan 427,60 TL temyiz ilam harcı ile 2.107,80 TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine

gönderilmesine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Alınmadığı anlaşılan 427,60 TL temyiz ilam harcı ile 2.107,80 TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine

gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3080, Karar No: 2017/4855, Tarih: 24.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/3080 E.  ,  2017/4855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın kesim işi yaptığı maktada usulsüz ve kaçak şekilde 10 adet damgasız ağacın kesildiği, sanığın tutanak düzenlenirken ağaçları yanlışlıkla kendisinin kestiğini beyan etmesi ve tutanak düzenleyicisi ...'ın da beyanında sanığın yanlışlıkla ağaçları kendisinin kestiğini söylediğini bu nedenle sanık hakkında tutanak tuttuklarını beyan etmesi, orman bilirkişisinin raporunda kesilen ağaçların sanığın çalıştığı maktadan kesildiği ve sanığın kestiği ağaçlarla aynı kesim tekniği ile kesilmiş olduğu ve emvalin mahallinden kaçırılmış olduğunu belirtmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14322, Karar No: 2024/6639, Tarih: 16.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14322 E.  ,  2024/6639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/456 Esas, 2017/250 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

İNCELEME KONUSU

KARAR :Mahkumiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2017 tarihli ve 2016/456 Esas, 2017/250 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 31.05.2017 tarihinde usûlüne şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.02.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/23010 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/23010 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“...Dosya kapsamına göre, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını takiben, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce gönderilen ilk çağrı davetiyesinin sanığın bilinen son adresine çıkartılan tebligatın iade dönmesini müteakip, 11/03/2016 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, sanığın 10 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvuruda bulunmaması nedeniyle uyarı yazısının da sanığın aynı adresine 7201 sayılı Kanun’un 35. maddesine göre tebliğ edildiği ve sanığın 10 gün içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmaması nedeniyle denetimli serbestlik dosyasının yükümlülüklere uymamakta ısrar edildiği gerekçesiyle kapatıldığı anlaşılmış ise de; sanığa bilinen adresine gönderilen ilk çağrı davetiyesinin bila tebliğ iade edilmesi üzerine mernis adresi araştırması yapılmadan, daha önce usulüne uygun yapılan herhangi bir tebliğ işlemi de bulunmadığı halde, aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre yapılan tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğu, bu itibarla sanığın hakkındaki işlemlerden haberdar olduğu kabul edilemeyeceğinden yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılamayacağı cihetle, kamu davasının durmasına karar verilerek sanık hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 07.01.2016 tarihinde işlediği, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2016 tarihli ve 2016/2287 Soruşturma, 2016/212 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın, tespit edilen adresinden bilatebliğ iade edilmesi üzerine tebligatın 26.04.2016 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 35 inci maddesine göre tebliğ edildiği,

B. Denetim işlemleri için Bursa Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 16.02.2016 tarihli çağrı yazısının tespit edilen adresinden bilatebliğ iade edilmesi üzerine tebligatın 11.03.2016 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesine göre tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurmaması üzerine 24.03.2016 tarihli ikinci uyarıcı çağrı yazısının 11.04.2016 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesine göre tebliğ edildiği şüphelinin başvurmaması üzerine 27.04.2016 tarihinde evrakın kapatılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına iade edildiği,

C. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2016 tarihli ve 2016/2287 Soruşturma, 2016/11178 Esas, 2016/9292 sayılı iddianamesi ile Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

D. Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.03.2017 tarihli ve 2016/456 Esas, 2017/250 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 31.05.2017 tarihinde usûlüne şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.