muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15172, Karar No: 2023/3808, Tarih: 29.05.2023

2-Kabule göre de;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18/11/2015 tarihli ve 2015/7647 esas, 2015/24703 sayılı ilamında, "...Sanıktan bir adet ruhsatsız tabanca ve bir adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi..bozmayı gerektirmiştir." şeklinde belirtildiği, somut olayda suça sürüklenen çocuktan 6136 sayılı Kanun'un 13/4. maddesi kapsamında 1 adet fişek ile birlikte yine anılan Kanun'un 15/4. kapsamında bıçak ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olay nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesine göre fikrî içtima kuralları uygulanarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 6136 sayılı Kanun'un dördüncü maddesinin birinci fıkrasında;

"Ülke içinde kama, hançer, saldırma, şişli baston, sustalı çakı, pala, kılıç, kasatura, süngü, sivri uçlu ve oluklu bıçaklar, topuz, topuzlu kamçı, boğma teli veya zinciri, muşta ile salt saldırı ve savunmada kullanılmak üzere özel nitelikteki benzeri aletlerin yapımı yasaktır."

Aynı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrasında;

Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır."

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, suça sürüklenen çocuktan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında 1 adet fişek ile birlikte yine anılan Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında bıçak ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Hükümlü hakkında dosya içeriğine göre 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve aynı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında ayrı ayrı cezalandırıldığı, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin İstinaf ilamı ile 6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası düzenlenen suçun 5237 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi kapsamında ön ödemeye tabi suçlardan olması nedeniyle bozulmasına karar verildiği ve Mahkemesince ön ödeme işlemlerinin yapılması için yeni esasa kayıt edildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen, işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır şeklindeki fikri içtima kuralına göre hükümlünün 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında tanımlanan temel cezanın alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle cezalandırılması gerekirken aynı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında ayrıca cezalandırılamayacağının gözetilmemesi Kanun'a aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında açılan davanın derdest olması halinde birleştirildikten sonra hükümlünün hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği anılan davanın kesinleşmiş olması halinde ise bu suçtan ayrıca cezalandırılamayacağı hususu gözetilerek hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/493, Karar No: 2020/855, Tarih: 17.02.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/493 E.  ,  2020/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

KARAR

A)Davacı istemi;

Davacı , davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğundan bahisle,itibari hizmet süresinin tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalı ... vekili, itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanunun Ek 5.madde II. bendinin (a-f) alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmiş olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili, işyerinin 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesinin 2. bendinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde bulunmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanılması sonucunu doğuracak koşulların söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi ;

Mahkemece; davalı işyerinin 506 sayılı yasanın Ek 5/II. maddesi kapsamında basım işyeri olduğu, davacının itibari hizmet süresinden yararlanması için gerekli koşulların gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

Bölge Adliye Mahkemesince , davalı işverene ait işyerinde aynı dönemde çalışan işçiler tarafından açılan emsal davalara ilişkin kesinleşen mahkeme kararları uyarınca matbaa işyeri sınıfında değerlendirilmesi gereken işyerinde,solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışarak, işyeri ortamındaki etkenlere maruz kaldığı için davacının itibari hizmet süresinden yararlanma koşullarına sahip olduğu gerekçesi ile ... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili ve SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz ;

Sosyal Güvenlik Kurumu vekili, işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını,mahiyeti itibariyle yasa kapsamında yer almadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı ... Ambalaj San ve Tic.AŞ vekili,basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu ,işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini,davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Davalı ... Ambalaj San ve Tic.AŞ vekili,basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu ,işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini,davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinde silindir stok kontrol ve forklift operatörü olarak çalıştığı,mahkemece keşif yapıldığı,bilirkişi raporunda davalı işyerinde baskı makineleri kullanılarak polietilen gibi plastik filmler ve kağıt ambalaj üzerine baskı işleri yapıldığı,esnek ambalaj malzemesi üretildiği,makinelerin tek çatı altında olması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı,havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği,tanıkların dinlendiği,kapasite raporlarında ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı teftiş raporlarında işyerinde gıda sanayisine yönelik baskılı-baskısız ambalaj malzemeleri üretimi,esnek ambalaj ve torba üretimi yapıldığının belirtildiği,ticaret sicil kayıtlarında şirketin amaç ve konusunun,kağıttan,mukavvadan plastikten,selofandan,tenekeden vs. her türlü tabii,sınai,kimyevi,ham maddelerden,her türlü toprak mahsullerinin sınai mamullerin,sıvıların ve gıda maddelerinin ambalajlanmasında kullanılacak her boy ve şekilde torba,kap,kutu,şişe vb.nin imal ve ticareti olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

İtibari hizmet , gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.

506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanununun 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5 madde II numaralı bendinde , “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun ,yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.

Yine,söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi )

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır.

Davalı iş yerinde gıda ve deterjan ambalajı üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli , Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan işverene iadesine

dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5489, Karar No: 2023/1301, Tarih: 23.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/5489 E.  ,  2023/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/693 E., 2022/713 K.

DAVACI-DAVALI : ... vekili Av. ...

DAVALI-DAVACI : ... vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 30.06.2020-07.08.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/863 E., 2021/932 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma ve ziynet alacağı davalarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 01.03.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı karşı davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davalı karşı davacı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için belirlenen gün ve saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalı karşı davacı kadının müvekkiline hakaret ve küfür ettiğini, müvekkilin annesini istemediğini, psikolojik sorunlarının olduğunu, sinir krizleri geçirip defalarca hastaneye yatış yaptığını, yatağını ayırdığını, yemeğini ayrı yediğini, boşanmak istediğini dile getirip evi terk ettiğini, evlilikteki amacının maddî kazanç sağlamak olduğunu iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuk için aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı karşı davalı erkek vekili karşı davaya ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; iddiaların gerçeği yansıtmadığını, karşı tarafın altınların saklandığı yönündeki iddialarının doğru olmadığını, altınların zaman zaman bozdurularak evlilik borçlarının ödendiğini, peşin talep edilen kira bedelinin altınlar bozdurularak ödendiğini, bu hususta karşı tarafın bilgisi dahilinde olduğunu, davalı karşı davacı kadının evden çıkarken de bir kısım altını yanında götürdüğünü belirterek karşı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; karşı tarafın iddialarının asılsız olduğunu, düğünde takılan takıların düğün gecesinde karşı tarafça alındığını ve tekrar müvekkiline verilmediğini, davacı karşı davalı erkeğin müvekkilini darp ettiğini, kısıtladığını, kıskanç olduğunu, iftira ve şiddet dolu tutumlarının olduğunu, sürekli alkol aldığını, küçük şeylerden kavga çıkardığını, müvekkiline hakaret ve küfür ettiğini, davacının öfke kontrolünün bulunmadığını, müvekkiline düğünde 7 adet 22 ayar bilezi, 3 adet 2,5 Reşat altını, 5 adet cumhuriyet altını, 12 adet yarım altın, 45 adet çeyrek altın, 6 adet gram altın, 2 adet büyük gram altın ve 1 adet bilezik takıldığını beyan ederek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuk için aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini, ziynetlerin aynen iadesi olmadığı takdirde şimdilik 10.000,00 TL bedeline hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davalı karşı davacı kadın ikinci cevap dilekçesinde özetle; karşı tarafın iddialarını kabul etmediklerini, karşı dava dilekçesinde yer alan beyanlarını tekrar ettiklerini, altınların satılarak borç ödendiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, altınların hiç bir zaman kendilerinde olmadığını bu nedenle satılarak borç ödenmesinin söz konusu olmadığını iddia etmiştir.

3. Davalı karşı davacı kadın vekili ziynet alacağı davasında 10.000,00 TL olarak belirtiği talebini ıslah ederek 121.275,00 TL'ye hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

3. Davalı karşı davacı kadın vekili ziynet alacağı davasında 10.000,00 TL olarak belirtiği talebini ıslah ederek 121.275,00 TL'ye hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesi 17.06.2021 tarihli ve 2020/341Esas, 2021/454 sayılı kararı ile davalı karşı davacı kadının kazancı ile evliliğe katkı sağlamadığı, davacı karşı davalı erkeğin ise eşine hakaret ettiği gerekçesi ile evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların eşit kusurlu olduğu, belirtilerek her iki boşanma davasının kısmen kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 450 TL tedbir ve iştirak nafakasına, tarafların tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddine, tarafların tazminat taleplerinin reddine, davacı karşı davalı erkek tarafından cevaba cevap dilekçesinde ziynet eşyalarının bir takım borçlar için bozdurulduğu beyan edildiği ve ziynet eşyalarının karşılıksız olarak verildiği ispat edilmediğinden, 22 ayar, her biri ortalama 20 gram ağırlığında 7 adet bilezik, 1 adet 250'lik Cumhuriyet altını, 22 ayar, 10 gram ağırlığında 1 adet bilezik, 23 adet çeyrek altından ibaret ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde 10.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiye kalan 92.465,00 TL'nin ıslah tarihi olan 07.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı karşı davalı erkekten alınarak davalı karşı davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı kadın vekili tarafından, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminat talebinin reddi, iştirak nafakasının miktarı, ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı yönünden, davacı karşı davalı erkek vekili tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, velâyet düzenlemesi, ziynet alacağı davası yönünden istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2021 tarih ve 2021/1472 Esas, 2021/1573 Karar sayılı kararı ile ziynet alacağı davası yönünden hüküm ve gerekçe arasında çelişki yaratıldığı, bu haliyle hükmün istinaf denetimine elverişli olmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, sair istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı