muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/642, Karar No: 2019/5148, Tarih: 29.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/642 E.  ,  2019/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8333, Karar No: 2014/1608, Tarih: 27.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8333 E.  ,  2014/1608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Dosya kapsamına göre; Torul İlçe Emniyet Amirliğinde polis memuru olarak görev yapan sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, aynı birimde teknisyen yardımcısı olarak çalışan mağduru yanlarına çağırıp, tanık Turgut'un da bulunduğu ortamda, ilçe emniyet amiri hakkında mağdura sorular yönelterek, mağdurun verdiği yanıtları ve aralarında geçen konuşmaları, gizlice kaydettikleri iddiasına konu olayda,

Sanıklara isnat edilen TCK'nın 133. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun, aynı Kanunun 139/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun, istinabe yoluyla Uludere Sulh Ceza Mahkemesince alınan 15.01.2010 tarihli ifadesinde sanıklara yönelik şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, sanıklar tarafından da vazgeçmenin kabul edildiği anlaşılmakla, dosya içeriği itibariyle de, CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkındaki davaların TCK'nın 133, 139/1, 73/4, 73/6 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, adli emanetin 2009/22 sırasında kayıtlı 1 adet ses kaydını içeren CD'nin DOSYADA DELİL OLARAK SAKLANMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10517, Karar No: 2019/146, Tarih: 09.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10517 E.  ,  2019/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Tehdit suçundan beraat, diğer atılı suçtan hüküm kurulmasına yer olmadığına, temyiz isteminin reddine

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1728, Karar No: 2023/6590, Tarih: 06.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1728 E.  ,  2023/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/504 E., 2016/265 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

İNCELEME KONUSU KARARLAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100207 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin, 12/04/2016 tarihli kararına ilişkin Uyaptan alınan çizelgeye göre İzmir ilinde, suç tarihinde güneşin saat 19:14'de batıp, saat 05:02'de doğduğu, yaz saati uygulaması dikkate alındığında bu sürelere 1 saat daha ilave edilmesi gerektiği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6/1-e maddesi uyarınca gece vaktinin güneşin batmasından 1 saat sonra başladığı; bu itibarla suç tarihi olan 08/05/2014 günü gece vaktinin 21:14'de başladığı, mahkemesince suçun saat 20:30'ta işlendiğinin kabulü karşısında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarınun ... vakti gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği nazara alınarak, tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 143 ve 116/4. maddeleri uyarınca artırım yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun okul bahçesi içerisindeki kantinden hırsızlığa teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde unsurları belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması hususunun sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ...'nın inceleme dışı ... ... ile okul bahçesi içerisindeki kantinden 08.05.2014 günü 20.15 ile 20.30 saatleri arası hırsızlığa teşebbüs eyleminde; UYAP'... alınan güneşin ... ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 21.14'te başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının suça sürüklenen çocuk lehine ... sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesiyle artırılması ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/2. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin temyiz edilmeksizin kesinleşen 12.04.2016 tarihli ve 2014/504 Esas, 2016/265 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince ... ceza olarak tayin olunan 2 yıl hapis cezasından Mahkemenin bu yöndeki takdiri de gözetilerek aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 1 yıl hapis cezası ile, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 8 ay hapis cezası ile, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 6 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 50/3, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca hapis cezasının günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanarak 4.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun 116/2. maddesi gereğince Mahkemenin alt sınırdan uzaklaşmadan ceza tayini yönündeki takdiri gözetilerek ve takdiren ... ceza olarak 180 ... karşılığı adlî para cezası ile, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca cezanın bir kat artırılarak 360 ... karşılığı adlî para cezası ile, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 240 ... karşılığı adlî para cezası ile, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 200 ... karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca hapis cezasının günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanarak 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca adlî para cezalarının 24 eşit taksitle ödenmesine, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5984, Karar No: 2024/14008, Tarih: 26.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5984 E.  ,  2024/14008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/455 E., 2023/505 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10374, Karar No: 2014/14630, Tarih: 11.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/10374 E.  ,  2014/14630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAN 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2011/682-2013/436

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekilleri tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalılar vekili Av.P. K.. geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.Ö. S..geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; Van ilinde 23/10/2011 tarihinde meydana gelen deprem nedeniyle davalılardan N.. B..'a ait Sefa apartmanında bulunduğu sırada apartmanın yıkılması sonucu apartman enkazı altında kalarak ağır şekilde yaralandığını, binanın yıkılmasında ihmali bulunanlar için soruşturma başlatıldığını, enkaz altında kaldıktan sonra ağır yaralı olarak kurtarıldığını, kırıkları nedeniyle tedavisinin halen devam ettiğini, enkaz altında yaşadığı travma ve vücudunda meydana gelen hasar bir çok yönüyle kendisinde ağır psikolojik problemler oluşturduğunu bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın 23/10/2011 tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekilinin 04/11/2013 havale tarihli dilekçesi ile maddi tazminat taleplerinin 44.174,00 TL olarak ıslah ettiği anlaşılmıştır.

Davalı N.. B.. vekili ile N.. B.. ....Araçlar İnş.Pet.İth.İhr.Tic.Ltd.Şti vekili cevap dilekçesinde; haksız fiilin gerçekleştiğine ilişkin iddiaları hiçbir şekilde kabul etmediklerini, dava konusu müvekkiline ait yıkılan ... Apartmanının taşıyıcı kolanlarının kesildiğine ilişkin iddianın mesnetsiz olduğunu, Van ilinde meydana gelen depremler nedeniyle davaya konu ...Apartmanının yıkılmış olmasından ötürü can ve mal kayıplarının meydana geldiğini, buna binaen kendilerince Van Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/11185 soruşturma sayılı dosyasında CMK'nun 67.maddesi uyarınca uzman kişiden rapor alınması için talepte bulunduklarını, bu doğrultuda İTÜ İnşaat Fakültesinden gelen bir heyetin yaptığı incelemeler aldığı donelere bağlı olarak bir rapor hazırlandığını, bu rapora göre kesilmiş herhangi bir kolonun bulunmadığını, bu tespit ile projeye uygun olarak kolonların yerinde olduğunu ve kesilmediğini gösterdiğini, işbu davada zararın illiyet bağını kesen mücbir bir sebepten kaynaklandığını, ayrıca BK. 41 maddesine göre müvekkilinin tazminat ödemekle yükümlü olabilmesi için haksız fiilde bulunması, bu haksız fiilinin deprem neticesinde binanın yıkılmasına etken olması ve binanın yıkılma neticesinde tazmine muhtaç bir zararın meydana gelmiş olmasının gerektiğini, müvekkilinin iddia edildiği gibi bir haksız fiilinin söz konusu olmadığını, manevi tazminat tutarının hakimin takdir hakkına bağlı olmakla birlikte bu tazminata neden olan unsurların objektif ölçülere göre belirlenmesi gerektiğini, tazminatın zarar görende manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek nitelikte olması gerektiğini, bu nedenle istenen manevi tazminatın zenginleştirme içerir fahiş bir talep olduğunu, bütün bu nedenlerle açılan davanın reddini talep etmişlerdir.

Uyuşmazlık, Van Depreminde yıkılan .. Apt. sakinlerinden enkaz altında kalan Ö.. Ö..'in, bina malikine ve bir dönem bina altındaki dükkanı kolonları keserek showroom olarak kullandığını iddia ettiği N.. B.. .... Araçlar İnş.Pet.İth.İhr.Tic.Ltd. Şti ne açtığı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir .

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde; davalı şirket yönünden maddi ve manevi tazminat davasının reddine; davalı N.. B.. yönünden maddi tazminat davasının kabulu, manevi tazminat davasının kısmen kabulu cihetine gidilmiş; sözkonusu karar davalılar vekilince davalı N.. B.. yönünden temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-) Davacının iş gücü kaybı noktasında alınan tek imzalı hüküm tesisine yetersiz Adli Tıp Uzmanı raporuna dayalı olarak tazminat takdiri cihetine gidilmiştir .

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-) Davacının iş gücü kaybı noktasında alınan tek imzalı hüküm tesisine yetersiz Adli Tıp Uzmanı raporuna dayalı olarak tazminat takdiri cihetine gidilmiştir .

Şu durumda, davacının iş göremezlik zararının belirlenmesine ilişkin raporun 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle görevli Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'ndan alınması gerekir . Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-)Hükme esas alınan maddi tazminat takdirine ilişkin bilirkişi raporunda yaşam süreleri CSO 1980 yaşam tablosuna göre hesaplanmıştır. Ancak, yerleşik Yargıtay uygulamasına göre yaşam sürelerinin PMF yaşam tablosuna göre hesaplanması gerekmektedir. (YHGK. 28.06.1995 Tarih, 1994/9-628 Esas 1995/694 Karar Sayılı İlam ) Bu tablonun yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 22.maddesi olup, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve Analık Sigortaları Hakkında 4722 sayılı Kanuna ek olarak (Çalışma Bakanlığı ile Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından birlikte) hazırlanmış ve 1965 yılında yürürlüğe konulmuştur. Her ne kadar, 5510 sayılı yeni Sosyal Güvenlik Yasası'nda paralel bir hüküm bulunmamakta ise de geçici 3.madde hükmü gereğince yeni düzenleme yapılıncaya kadar aykırı olmayan hükümler uygulanmaya devam edecektir. Başka bir ifade ile SGK ile yargı PMF-1931 yaşam tablosuna göre gelir bağlamaya ve tazminat hesaplamaya devam edecektir.

O halde mahkemece, PMF-1931 yaşam tablosu esas alınarak belirlenecek tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile CSO-1980 yaşam tablosu esas alınarak tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-) Dava konusu zarar 23.10.2011 günü gerçekleşen deprem nedeniyle oluşmuştur. Bina; plan ve projesine, imar düzenlemelerine ve deprem yönetmeliğine uygun yapılmış olsa bile, gerçekleşen depremin Richter ölçeğine göre 7,2 şiddetinde olduğu gözönünde tutulduğunda binanın deprem nedeniyle hasara uğraması kaçınılmazdır. (06.03.2013 Tarih, 2012/786 Esas 2013/318 Karar Sayılı Hukuk genel Kurulu ilamı)

BK'nun 43/1 (TBK 51/1) maddesine göre " Hakim, hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre tazminatın suretini ve şumülünün derecesine tayin eyler."

BK'nun 43/1 (TBK 51/1) maddesine göre " Hakim, hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre tazminatın suretini ve şumülünün derecesine tayin eyler."

Davacının, oluşan zararı, deprem nedeniyle ikamet ettiği binanın yıkılarak kendinin enkaz altında kalması sonucu doğmuştur. Depremin mücbir sebep olarak kabul edilip, zararla illiyet bağını kestiği kabul edilemez ise de; ne zaman ve hangi büyüklükte olacağı öngörülemeyen ve sonucu gerçekleştiğinde büyük bir yıkıma sebebiyet veren, bölgede herkesi etkileyen en büyük doğal afet olduğu da kabul edilmek zorundadır. Ayrıca, bölgenin birinci derecede deprem kuşağında yer aldığı ve oluşan depremin şiddet büyüklüğü de gözden kaçırılmamalıdır. O halde, mahkemece, bilirkişi tarafından belirlenen tazminat miktarından adalete uygun bir hakkaniyet indirimi yapılması da gereklidir. Bu hususta bir değerlendirme yapılmamış olması da doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.