muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4931, Karar No: 2011/12154, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4931 E.  ,  2011/12154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Mehmet ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Mehmet ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, emsal bulunamadığı gerekçesiyle piyasa rayicinden söz edilerek taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması doğru değildir. Taşınmazın bulunduğu çevrede emsal satış bulunması mümkündür.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

Kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... ...’un temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2741, Karar No: 2010/7124, Tarih: 21.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2741 E.  ,  2010/7124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek 19.178 TL tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait araçta meydana gelen hasar ile kaza tespit tutanağının uyuşmadığını, kazanın belirtilen yer ve zamanda meydana gelmediğini, hasarın kasko sigorta teminatı kapsamında kalmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; 18.686,49 TL tazminatın 3.4.2007 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 856,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 21.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8109, Karar No: 2018/3184, Tarih: 20.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/8109 E.  ,  2018/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mağdur tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine , katılanın ise verilen cezanın az olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/1 maddesi olarak gösterilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 tl olarak hesabıyla 12.100 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4306, Karar No: 2013/9032, Tarih: 16.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4306 E.  ,  2013/9032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... San. ve Tic. A.Ş. vek. Av. ... ile davalı ... - ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.09.2011 gün ve 47-386 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 29.11.2012 gün ve 12390-18008 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 219.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9823, Karar No: 2022/951, Tarih: 20.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/9823 E.  ,  2022/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Gerekçeli karar başlığında, “2009-2010“ şeklinde eksik yazılan suç tarihlerinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle son fatura tarihlerine göre 2009 takvim yılı için 25.01.2010, 2010 takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma suçu için ise 25.01.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...’in üzerine atılı 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden, yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık ... tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı; sanık ...’in üzerine atılı 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden ise yüklenen suçların sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden mahkûmiyet ve beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2852, Karar No: 2017/7421, Tarih: 13.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2852 E.  ,  2017/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, 27.06.2016 tarihinde mazeret dilekçesi vermiş, mahkemece davacının mazeret dilekçesi hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiştir. Buna göre mahkemece davacıya yeni duruşma gününün davetiye ile tebliğ edilmesi gerekirken, savunma hakkını kısıtlayacak şekilde yazılı gerekçeyle dosyanın işlemden kaldırılması ve devamında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.06.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/19629, Karar No: 2024/6855, Tarih: 11.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19629 E.  ,  2024/6855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/116 E., 2020/153 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; tanıkların dava konusu alanın sanığın korumasında olduğunu ve başka kimsenin ağaç kesmesinin mümkün olmadığını beyan ettiğine, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve suça konu emvalin müsaderesine karar verilmemesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; yediemine alınan orman emvalinin müsaderesi hususunda karar verilmemesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suça konu emvalin müsadere talebi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Şikâyet üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, orman alanında bir kısmı 1-2 yıl önce, bir kısmı ise 3-4 gün önce motorlu testereyle kesilen ağaç kökleri ve köklerin yanında orman emvali tespit edilmiştir.

Sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, söz konusu bölgeye yakın bir yerde hisseli taşınmazı olduğunu ve bu yeri daha önceden babasının koruduğunu, kendisini ihbar eden ...'la arasında husumet olduğunu, ağaç kesmediğini, kardeşi açma yaptığında bu kökleri muhafaza ettiğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, orman parseli içinde yapacak nitelikte ağaçların dikiliden motorlu testereyle kesildiği, bir kısım ağaçların kesim tarihinin yaklaşık iki yıl önce olduğu belirlenmiştir.

Tanık ..., fındıklığının kenarı ve orman alanındaki ağaçların kesilmiş olduğunu gördüğünü, bahsettiği yerlerin bir kısmının sanığın, bir kısmının ise kendi korumasında olduğunu, sanığı ağaç keserken görmediğini, sanık hakkında ihbarda bulunduğunu ve sanıkla arasında husumet olduğunu beyan etmiştir.

26.11.2013 tarihli kolluk tutanağında sanık ile tanık ... ... arasında husumet olduğu belirtilmiştir.

26.09.2019 tarihli orman bilirkişisi raporunda, orman parseli sınırları içinde yapacak ve yakacak nitelikte ağaçların motorlu testereyle kesildiği, kesimin 2013 yılından önce yapıldığı belirtilmiştir. Fen bilirkişisi raporunda kesim yapılan yerin orman parseli sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir.

Tanık ..., sanığın tarlası ile kendi tarlası arasında 50 metre mesafe olduğunu, sanığın ağaç kestiğini görmediğini, ağaç kesilen yerin sanığın ailesinin koruması altında olduğunu beyan etmiştir.

Tanık ..., sanığın tarlası ile kendi tarlası arasında 50 metre mesafe olduğunu, sanığın ağaç kestiğini görmediğini, ağaç kesilen yerin sanığın ailesinin koruması altında olduğunu beyan etmiştir.

Tanık ..., 2019-2020 yıllarında muhtar azalığı yaptığını, sanığın 2013 yılında ağaç kestiğine dair herhangi bir olaydan haberdar olmadığını, sanığın tarlasının sınırında orman olduğunu, bu ormanı sanığın ailesinin koruduğunu beyan etmiştir.

Tanık ..., sanığın ağaç kestiğine dair bilgisi olmadığını, hangi aile tarafından orman koruma altına alınmış ise bu alana başkasının müdahale etme şansının olmadığını beyan etmiştir.

Mahalli bilirkişi ..., ağaç kesilen yerin sanığın fındık bahçesinin yakını olduğunu ancak sanığın evinin bu alana 1 km mesafede olduğunu, ormanlık alanın sanık ve ailesinin koruması altında olduğunu beyan etmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde; davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları, tanık beyanları, kolluk araştırma tutanağı, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5983, Karar No: 2020/7050, Tarih: 11.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5983 E.  ,  2020/7050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiş olup, hükmün taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeni ...'ın dava dışı ... adına kayıtlı taşınmazı satın aldığını, taşınmazda davalının oturmakta olduğunu, satıcının vekil edenine taşınmazın satışı sonrası evi boşaltacağını ve boş olarak teslim edeceğini beyan ettiğini, bunun üzerine vekil edenin daireyi satın aldığını, ancak davalının taşınmazın satışından sonra evi boşaltmadığını, oturmaya devam ettiğini, vekil edeninin tüm uyarılarına rağmen de oturmaya devam ettiğini ve bunun karşılığı olarak da bir ücret ödemediğini, davalının söz konusu taşınmazı tahliye etmemesi nedeniyle vekil edenin mağdur olduğunu, haksız olan elatmanın önlenmesini ve fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydıyla taşınmazın haksız kullanımından dolayı müdahale tarihinden itibaren işlemiş 1.500,00 TL ve her ay işleyecek 750,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalıya usulüne uygun tebligat yapıldığını ancak davalının cevap dilekçesi sunmadığı, 24.10.2014 tarihli ilk celsede davalı vekili, vekil edeninin dava konusu yerde işgalci olmadığını, kiracı olduğunu, buna ilişkin davacı tarafından vekil edenine gönderilmiş ... 15. Noterliğince düzenlenmiş 11.12.2013 tarihli ihtarname olduğunu, mahkeme dosyası arasına sundukları ihtarnamede davacının "...iktisap tarihinden itibaren 6 ay içinde muhatap kiracının işbu taşınmazı boşaltmasını istiyorum" şeklinde ifade kullandığını, anılan nedenle davanın usulden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; mahkemelerinin görevsiz olması sebebiyle HMK 114/1-c ve 115. maddeleri gereği davanın usulden reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde, davalının savunması, dosya içerisinde yer alan kira sözleşmesi ve davacının davalı tarafa gönderdiği ... 15. Noterliği’nin 11.12.2013 tarihli ve 41580 yevmiye nolu ihtarnameye göre taraflar arasında kira ilişkisi bulunduğu, davalı tarafın fuzuli şagil olmayıp kiracı olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla davacının iddiasına göre mülkiyet hakkına dayalı haksız işgal nedeniyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken hukuki nitelemede hataya düşülerek görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 11.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13321, Karar No: 2014/1761, Tarih: 03.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13321 E.  ,  2014/1761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların, yaşı 12’den küçük olduğu için hakkında takipsizlik kararı verilen ....ile birlikte .... Anaokulu bahçesinde oyun oynarken taş atıp okulun 200 TL değerinde 6 adet camını kırdıkları olayda; 23/08/2010 tarihli uzman doktor raporları, sosyal inceleme raporları ve mahkemenin gözlemine göre TCK’nın 31/2. maddesi kapsamında işledikleri fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2823, Karar No: 2021/7152, Tarih: 19.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/2823 E.  ,  2021/7152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : a) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyete dair, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2018 gün 2015/244 Esas, 2018/405 Karar sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun “esastan reddine” dair, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.11.2018 gün 2018/2645 Esas, 2018/2477 Karar sayılı kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.11.2018 gün ve 2018/2645 Esas- 2018/2477 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nin 232/2-b. maddesine aykırı biçimde mahkeme başkanı ve üyelerinin isim ve sicillerinin yazılmaması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.11.2018 gün ve 2018/2645 Esas, 2018/2477 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18619, Karar No: 2020/13650, Tarih: 25.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/18619 E.  ,  2020/13650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04/09/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 05/05/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hakkında hükmün açıklanmasının bırakılması kararı verilmiş olan suça sürüklenen çocuk Oğuz Sungur ile, gündüz vakti müştekiye ait iş yerine izinsiz biçimde girmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 28/01/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.