muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11757, Karar No: 2013/5009, Tarih: 25.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11757 E.  ,  2013/5009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı ve tehdit suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bilecik Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.02.2009 gün ve 2008/459 Esas, 2009/51 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kaydının alınmaması, bu kayıt Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilmiş olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın tutum ve davranışları ile sabıkasız olması dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluştuğundan bahisle basit cinsel saldırı suçundan verilen ceza TCK.nın 51. maddesi uyarınca ertelenirken, aynı gerekçeler ile atılı her iki suçtan CMK.nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilerek hükümde çelişki oluşturulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6199, Karar No: 2024/18140, Tarih: 02.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6199 E.  ,  2024/18140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.02.2024

SAYISI : 2023/418 E., 2023/2688 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.02.2024 tarihli ve 2023/428 Esas, 2023/2688 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.02.2024 tarihli ve 2023/418 Esas, 2023/2688 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2066, Karar No: 2017/12446, Tarih: 24.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/2066 E.  ,  2017/12446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

.

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-... İlçe Nüfus Müdürlüğü'nün 17.04.2014 tarihli yazısına ekli adres raporundaki bilgilere göre, suça konu adrese ...'ın 05.01.2011'de taşındığı ve bu tarihte ...'ın beyanıyla tescil edildiği, lakin ... İlçe Emniyet Müdürlüğü (... Polis Merkez Amirliği) tarafından tutulan 09.04.2014 tarihli tutanakta, bina yöneticisi olan...'ın beyanına göre, suça konu meskende 2011 yılı başından 2012 yılı temmuz ayına kadar ... ve ailesinin oturduğu, 2012 yılı Temmuz ayından 2013 yılı Kasım ayına kadar ...'un oturduğunun belirtilmesi karşısında, suça konu evin mülk sahibi de tanık olarak dinlenip, suça konu belgeler arasındaki çelişki giderilerek ve tutanağın tutulduğu adreste sanığın imzasının ve kimlik bilgilerinin neden alınmadığı, tutanak mümzi tanıkları dinlenerek açıklattırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin gerekirken, yazılı şekilde eksik kovuşturma ile sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Yapılan araştırma neticesinde suça konu mesken de tutanağın tanzim edildiği tarihte sanığın oturduğunun tespiti halinde, katılan kuruma müzekkere yazılarak 30.09.2013 tarihli dekontta belirtilen ödemenin suça konu tutanağa ilişkin olduğunun tespiti halinde; 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18885, Karar No: 2014/22198, Tarih: 08.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/18885 E.  ,  2014/22198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 09/09/2014

Numarası : 2013/655-2014/478

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla üniversite hastanelerinde temizlik ve kimyasal madde temizleme ve posta işi yaparak çalıştığını ve Bölge Çalışma Müdürlüğünün yaptığı muvazaa tespiti nedeniyle kendisine ödenmeyen yasal ilave tediye alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kurumun işçisi olmadığı için ilave tediye alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa tespitine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka İş Kanununun 2'nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

Somut olayda, davalının hizmet alım ihalesinin muvazaaya dayandığı yönündeki tespit nedeniyle taşeron işçisi olan davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı mahkemece kabul edilmiş ise de bu kabul hatalıdır.

Davalı işverenin BÇM ‘nin 09.01.2009 tarihli raporunda ... Tıp Ltd.Şti-İlmero Ltd.Şti arasında imzalanan malzemeli temizlik işçiliği konulu 01.11.2008-01.11.2011 tarihleri arasında geçerli sözleşmenin ve yine BÇM’nin 7.6.2010 tarihli raporunda ... İnşaat Tur. Tem. San. Ltd. Şti. arasında imzalanan malzemeli temizlik işçiliği konulu 1.1.2010-31.12.2010 tarihleri arasında geçerli sözleşmenin muvazaaya dayandığı tespitinde bulunmuştur. Ancak davacının 01.01.2011 tarihinde ilk işe girdiği ... İlaçlama Sağlık Hizmetleri İnş. Elek. Gıda Ürün. Bil. Temiz. Hiz. İns. Kay. Ltd. Şti. ile yapılan hizmet alım sözleşmeleri hakkında BÇM tarafından verilmiş bir muvazaa tespiti veya mahkeme kararı bulunmamaktadır. Davacının da muvazaa tespiti yapılan dönemlerde, tespit kararı verilen alt işveren nezdinde çalışması da bulunmamaktadır. Bu durumda, davalı kurumun başka alt işverenleri yönünden verilmiş muvazaa tespiti ve buna dair mahkeme kararlarının, ... İlaçlama Sağlık Hizmetleri İnş. Elek. Gıda Ürün. Bil. Temiz. Hiz. İns. Kay. Ltd. Şti. yönünden de varlığını doğrudan kabul etmek ve başka şirketler hakkındaki muvazaa tespitini bu alt işverene de genişletmek hukuki bir uygulama değildir. Verilen muvazaa kararları .. İlaçlama Sağlık Hizmetleri İnş. Elek. Gıda Ürün. Bil. Temiz. Hiz. İnsan Kay. Ltd. Şti. yönünden bağlayıcı değildir. Bu nedenle mahkemenin davacının muvazaa iddiasını usulüne göre kendiliğinden araştırıp incelemesi ve çıkacak sonuca göre bir karar vermesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş, davacının ilk işe girişinden bu yana, yani 2011 ve sonrasında yapılan tüm hizmet alım sözleşmelerinin teknik şartnameleri ile birlikte davalı kurumdan istenilerek, davacının hizmet alımının hangi iş için yapıldığı, davacının bu alım dışında bir iş yapıp yapmadığı detaylı bir şekilde araştırmak ve 4857 sayılı Yasanın 2.maddesi gözönünde tutularak alt-asıl işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı tespit edilip çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. Bunun için gerekirse davacının yaptığı işi belgeleyen imza föyleri, varsa nöbet çizelgeleri gibi evrakların getirtilerek incelenmesi ve davacı, eğer alındığı işi yapıyorsa davanın reddi, ancak hizmet alım sözleşmesindeki iş dışında başka bir iş yapıyorsa muvazaanın varlığı kabul edilerek davanın kabulüne karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26068, Karar No: 2013/9390, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/26068 E.  ,  2013/9390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın taşımacılık işi ile uğraşan katılan ile Romanya' ya yük götürmek üzere anlaştıkları, katılanın sanığa 1000 ABD Doları para verdiği, sanığın Romanya'ya gitmek üzere İstanbul'dan ayrıldığı, Kapıkule sınır kapısında Tır'ı bırakarak Romanya'ya götürmediği ve katılandan aldığı 1000 ABD Doları'nı da iade etmediği olayda, hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 200 tam gün olarak tayin edilmesi,

2-Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “200 gün” “166 gün” ve “3320 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” ibaresi ve hükmün ilgili kısmına "TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7895, Karar No: 2016/10778, Tarih: 22.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/7895 E.  ,  2016/10778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkillerinin murisinin kullandığı motorsiklete tam kusurlu olarak çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, desteğin müvekkillerinin tek oğulları ve kardeşi olduğunu, desteğin hem çıraklık eğitim merkezinde okuduğunu hem de aile bütçesine katkı sağladığını, davalı ... şirketinin kısmi 17.166 YTL ödeme yaptığını, müvekkillerinin destekten yoksun kaldığını, elem çektiğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı baba ...için 80.000 YTL, davacı anne ... için 80.000 YTL, davacı kardeş... için 30.000 YTL manevi tazminatın davalı gerçek kişilerden, 10.000 YTL maddi tazminatın tüm davalılardan yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ..., murisin kazanın oluşumunda kusurlu olduğunu, talebin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, açılan davanın kısmen kabulü ile, A-1)taleple bağlı kalınarak 10.000,00.-TL maddi tazminatın olay tarihi olan 09/09/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ile ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılar ... ile ...'ya ödenmesine, 2- 17/11/2006 tarihli ibraname sebebi ile davacılar ... ile ... tarafından davalı ... şirketi aleyhine açılan maddi tazminat davasının reddine, B-1)davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 50.000,00.-TL davacı ... için 50.000,00.-TL ve davacı ... için 20.000,00.-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 09/09/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ile ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ayrı ayrı ödenmesine ve bakiye kısmın reddine karar verilmiş; hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde davacıların destekten yoksun kaldığından bahisle 10.000 YTL maddi tazminat talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile taleple bağlı kalınarak 10.000,00 TL maddi tazminatın davacılar ... ile ...'ya ödenmesine karar verilmiş, davacı ... bakımından bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş, hükmün gerekçesinde de bu hususa değinilmemiştir. Dava dilekçesinde hangi davacı için ne kadar maddi tazminat talep edildiği ve kararda hangi davacı için ne kadar maddi tazminata hükmedildiği açık değildir. Bu durumda mahkemece HMK'nın 31. maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma ödevi doğrultusunda, davacılar vekiline dava dilekçesinde talep edilen 10.000,00 TL maddi tazminatın kuruşlandırılarak hangi davacı için ne kadar maddi tazminat talep edildiğinin açıklattırılması, sonucuna göre de talep hakkında tüm davacılar bakımından ayrı ayrı, olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Davaya konu trafik kazasıyla ilgili olarak...2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/267 Esas, 2013/17 Karar sayılı dosyasında davalı araç sürücüsü ... ile sürücü desteğin eşit oranda kusurlu oldukları tespit edilerek verilen hüküm kusur bakımından da Yargıtay ilgili ceza dairesi tarafından 08.07.2013 tarihinde onanarak kesinleşmiş, mahkemece de bu kusur oranlarına itibar edilmiş olmasına rağmen, hükme esas alınan hukukçu bilirkişiden aldırılan raporda ceza ilamında davalı sanık ...’in cezasında kusur nedeniyle, TCK 29. madde (haksız tahrik) gereği indirim yapılmadığından bahisle yasal olmayan gerekçeyle davalı araç sürücüsü ... tam kusurlu kabul edilerek hesaplama yapılmak suretiyle davalılar ... ve ...aleyhine fazla tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, mahkemece itibar edilen %50 kusur oranına göre tazminattan indirim yapıldıktan sonra davalı ... şirketi tarafından yapılan ödeme güncellenip mahsup edilerek sonucuna göre karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

4-Manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat, bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan miktar kadar olması gerekir. 22.06.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda mahkemece davacı anne ... için 50.000,00 TL, davacı baba ...için 50.000,00 TL ve davacı kardeş... için 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş olup tarafların kusur durumu, olay (ölüm) tarihine göre paranın alım gücü gibi nedenler dikkate alındığında, tüm davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı fazla olup, daha az manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar ... ve ... lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'a geri verilmesine 22/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12394, Karar No: 2020/2718, Tarih: 17.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12394 E.  ,  2020/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında ve hükümde suç adının iş yeri dokunulmazlığını bozma yerine konut dokunulmazlığını bozma olarak ve yine gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 06.04.2013 yerine 11.04.2013 ve 06.04.2013 şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiş, dosya kapsamına göre; CD İnceleme Tutanağı'nda kamera saatine göre saat 02.29 'da suça sürüklenen çocukların iş yerine girdikleri ve saat 02.37'de ellerinde sigara paketleri ile çıktıklarının görüldüğü ve suça sürüklenen çocuk ...'ın suçu ikrar ederek saat 03.30 da işyerine girdiklerini beyan ettiği ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 05.39'da bittiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve şikayetçinin market olarak işlettiği iş yerinden çalınan toplam fiyatı 131 TL olan 18 paket sigaranın değerinin az olmadığının anlaşılması karşısında; somut olayda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi