muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15711, Karar No: 2010/5912, Tarih: 29.04.2010

2009/15711-2010/5912

Kulüpler ile kulüpler,b) Kulüpler ile futbolcular, teknik direktörler, antrenörler, oyuncu temsilcileri, masörler ve müsabaka organizatörleri, c) Oyuncu temsilcileri ile futbolcular, teknik direktörler, antrenörler,arasında her türlü sözleşmeden ... veya futbolla ilgili olan uyuşmazlıkları, taraflarının başvurusu üzerine münhasıran yetkili olarak inceler ve karara bağlayacağı hükmü düzenlenmiştir. 3813 sayılı kanun yürürlükten kaldırılmış, yerine 5.5.2009 kabul tarihli 5894 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun yürürlüğe girmiştir. Yeni kanunun 5.maddesinde TFF nin ilk dereceli hukuk kurulları sayılarak (a) bendinde uyuşmazlık çözüm kurulu düzenlenmiş,(4) numaralı bendinde ilk derece hukuk kurullarının görevleri, yetkileri, hakları ve üyelerinin sahip olması gereken nitelikler ile her bir kurulun usul kuralları TFF statüsü ve ilgili talimatlarda düzenleneceği belirtilmiştir. Bu yasal düzenleme doğrultusunda TFF tarafından Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun çalışma ve usullerini belirlemek amacıyla çıkarılan Uyuşmazlık Çözüm Kurulu Talimatı çıkarılarak Federasyonun kendi internet sitesinde ağustos 2008 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe girmiş, aynı talimat yeni kanunun yürürlüğe girmesinden sonrada 21.maddesi değiştirilerek devam ettirilmiştir.

Açıklanan bu yasal düzenlemeye göre; Uyuşmazlık Çözüm Kurullarının kulüpler ile futbolcular arasındaki her türlü sözleşmeden ... veya futbolla ilgili uyuşmazlıkların tarafların başvurusu üzerine münhasıran yetkili olarak inceleyip karara bağlayacağı hükmü getirilmiştir.Dava konusu uyuşmazlıkta (b)bendi kapsamında kulüp ile futbolcusu arasında hizmet bedelinden kaynaklanmakta olup, dava ve karar tarihi itibarıyla dava konusu uyuşmazlığı münhasıran yetkili olarak inceleyip karar bağlamakla görevli Uyuşmazlık Çözüm Kuruludur. Görev kamu düzeninden olup, yargılamanın her safhasında taraflar ileri sürmese bile resen dikkate alınır. Buna göre mahkemece Uyuşmazlık çözüm kurulunun görevli ve yetkili olduğu belirtilerek davanın reddi kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan Nedenle kararın BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9550, Karar No: 2018/21536, Tarih: 21.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/9550 E.  ,  2018/21536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, müdahalenin meni ve ecrimisil istemine, birleşen 2013/480 esas sayılı dosya 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine, birleşen 2013/640 esas sayılı dosya maddi hatanın düzeltilmesi talebi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davacılar ile davalı idare vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, müdahalenin meni ve ecrimisil istemine, birleşen 2013/480 esas sayılı dosya 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine, birleşen 2013/640 esas sayılı dosya maddi hatanın düzeltilmesi talebine ilişkindir.

Mahkemece birleşen 2013/480 esas sayılı bedel tespit ve tescil davasının kabulüne, asıl davada talep edilen ecrimisil isteminin kısmen kabulüne, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile müdahalenin meni isteminin ve birleşen 2013/640 esas sayılı maddi hatanın düzeltilmesi talebinin esas davanın kabul edilmesi nedeniyle konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm asıl dava davacıları ..., ..., ... ve ... ve asıl dava davalısı idare vekillerince temyiz edilmiştir.

Asıl davanın ve birleşen 2013/640 esas sayılı davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1)Asıl dava yönünden;

a-Kamulaştırmasız el atmaya ilişkin uyuşmazlıklarda 2942 sayılı Yasanın 6487 sayılı Yasa ile değişik 6.maddesi uyarınca Kamulaştırma Kanunundaki usullere göre mahkemece re'sen araştırma ilkesine uygun şekilde tespit yapılacağı benimsenmiştir.

İlke olarak kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde taşınmazın, dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest koşullarda getirebileceği kira parası (emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, çevre özellikleri – konumu – kullanım şekli de nazara alınarak) rayice göre saptanıp, sonraki dönemler için ise, ilk dönem kira parasına ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak koşuluyla ecrimisil bedeli rayiç değerlere göre takdir edilmelidir.

Bunun için mahkemece; taşınmazın bulunduğu mevkideki diğer arsaların kiraya verilip verilmedikleri, veriliyor ise, mutad olarak nasıl ve ne şekilde kiraya verildiklerinin taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilmesi, varsa emsal kira sözleşmeleri ibraz ettirilerek benzer (boş arsa niteliğindeki) yerlerin kamulaştırmasız olarak el atılan haksız işgal dönemindeki kira paraları, mahallinde bilirkişi heyeti ile keşif yapılıp, ilk dönem ecrimisil miktarına sonraki dönemler için ÜFE artış oranı yansıtılarak hesaplanacak rapor doğrultusunda ecrimisil miktarına hükmedilmelidir.

Somut olayda soyut beyanla takdiren aylık kira bedeli belirlendiği gibi, yukardaki esaslara uygun şekilde inceleme ve araştırma da yapılmadan bedel belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

b)Dava konusu taşınmaza 1983 sonrası el atıldığı anlaşıldığından vekil ile temsil edilen davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmadığı gibi ecrimisil talebine yönelik de ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Birleşen 2013-480 esas sayılı dava yönünden;

a-Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu Muslihittin mahallesi 432 ada 6 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu Muğla ilinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Dava konusu taşınmaza yukarıda anlatıldığı gibi değer biçilmesi gerekirken soyut ifadelerle, emsalin ortaklığın giderilmesi dosyasındaki kıymet takdiri ile emsal ve dava konusu taşınmazın asgari vergi beyan değerlerinden bahsederek yasal olmayan usulle değer biçilen rapor denetlemeye elverişli olmadığından inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro

parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

b-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasından arta kalan 376,80 m2, 154,90 m2 ve 422,54 m2’lik alanların yol şevi haline geldiği ve kullanılmasının mümkün olmadığı göz önünde bulundurulduğunda Kamulaştırma Kanununun 12. maddesi uyarınca bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

c-Faiz bitiş tarihinin hükümde gösterilmeyerek infazda tereddüt oluşturulması,

d-Vekalet ücretine ilişkin her iki bentte de davacıdan alınarak davalıya maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

3-Asıl dava ve birleşen 2013/432 esas sayılı dava yönünden dava konusu taşınmaza usulüne uygun bir kamulaştırma işlemi yapılmadan el atarak, davanın açılmasına idare sebebiyet verdiğinden, birleştirilen davada yapılan yargılama giderlerinin davalı idareden tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmesi gerekirken, davacılar üzerinde bırakılması yönünde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

4-Birleşen 2013/ 480 esas sayılı dava yönünden 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün, yukarıda açıklanan gerekçelerle hüküm asıl dava davacıları ..., ..., ... ve ... ve asıl dava davalısı idare vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11210, Karar No: 2016/1002, Tarih: 20.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11210 E.  ,  2016/1002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı kadın vekili UYAP ortamında 15.07.2014 tarihli duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi sunmuştur. Ancak yargılama esnasında davalı-karşı davacı tarafın mazeret isteği konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden dava 3 gün sonraki 18.07.2015 tarihine ertelenmiş ve davalı-karşı davacı vekili bir sonraki duruşma tarihinden haberdar edilmeden dosya işlemden kaldırılmış, yokluğunda sözlü yargılama yapılarak hüküm kurulmuştur. Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m. 184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede (Tebligat K. m. 9) belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir (HUMK m. 186/1). Sözlü yargılamada mahkeme, tarafların son sözlerini sorar ve hükmünü verir (HMK m. 186/2). Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular (HMK m. 33). Mahkeme, Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.03.2013, 2013/802 esas, 2013/347 karar). Mahkeme, 15.07.2014 tarihli duruşmada davalı-karşı davacı vekilinin mazeret talebinin kabulüne veya reddine karar vermeden ve tahkikatın bittiğini belirtmeden sözlü yargılamaya geçmiş ise de; davalı-karşı davacı vekiline tebligat yapmadan, tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.01.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/9102, Karar No: 2021/10216, Tarih: 28.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/9102 E.  ,  2021/10216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ile yoksulluk nafakasının reddi, kadın için hükmedilen tedbir nafakası ile çocuk için hükmedilen tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı (TMK m. 166/1) olarak açılan boşanma davasında; ilk derece mahkemesince boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, kadının epilepsi hastalığını erkekten ve ailesinden sakladığı, çocuğun doğumundan sonra rahatsızlığı arttığından ameliyat olduğu, taraflar arasındaki soğukluk nedeninin en başından beri gizlenen bu rahatsızlık olduğu, kadının çalışmasının uygun olmadığı kendisine söylenmesine rağmen çalışmakta ısrar ettiği, müşterek konutta düzenli yemek ve temizlik yapmayarak birlik görevlerini ihmal ettiği, bu nedenle erkeğin geçirdiği ameliyat sonrası erkeğin ailesinin haklı olarak oğullarını üst kattaki kendi evlerine getidikleri, kadının da erkeğin ameliyatı sonrasında erkeğe bakmakta istekli olmadığı, her iki taraf aile bireylerinin bulunduğu ortamda erkeğe “sen adam mısın” şeklinde hakaret ettiği, kız kardeşinden dahi kıskanarak huzursuzluk çıkardığı vakıalarının kadına kusur olarak yüklenmesi ile kadının tam kusurlu, erkeğin ise kusursuz olduğu kabul edilerek, erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulüne karar verilmiş; davalı kadın tarafından kusur, tazminatlar ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi ve tedbir-iştirak nafakalarının miktarı yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince esastan ret kararı verilmiştir. Bölge adliye mahkemesince verilen bu karar, davalı kadın tarafından istinaf dilekçesinde belirtilen aynı sebepler ile temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı kadına kusur olarak yüklenen vakıalardan, kadının epilepsi hastalığını gizleme kusuru evlilik öncesine ait olup koşulları var ise evliliğin butlanına konu olabilir ve boşanma davasında bu vakıa kadına kusur olarak yüklenemez. Ayrıca, kadının erkeğin ameliyatı sonrası erkek ile ilgilenmediğine ve kıskançlığına ilişkin tanık beyanları da sebep ve saiki tam olarak açıklanamayan duyum ve yoruma dayalı beyanlar olduğundan bu vakıalar da kadına kusur olarak yüklenemez. Bununla birlikte, kadının erkeğe “sen adam mısın” demesinin üzerine, erkeğin babasının kadından müşterek evi boşaltmasını istemesine de erkeğin sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerkçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden davalı kadının tam kusurlu kabul edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz (TMK m. 175). İlk derece mahkemesince kadının tam kusurlu olduğu belirtilmiş ise de yukarıda açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu, kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği, kadın lehine yoksulluk nafakası verilmesi koşulları gerçekleştiği anlaşılmaktadır. O halde, kadın yararına boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak isteğin reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde belirtilen sebeplerle temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 28.12.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/26975, Karar No: 2010/9213, Tarih: 05.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/26975 E.  ,  2010/9213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, ilave tediye alacağı,ikramiye,fazla mesai,ulusal bayram ve

genel tatil ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyerinde tekniker ya da teknisyen olarak çalışan davacı kapsam dışı statüde olduğunu ücrete bağlı ikramiye, ilave tediye gibi ek ödemelerin kendi ücretinden değil de kapsam içi aynı statüde görev yapan personelin ücretlerinden ödendiğini belirterek fark ikramiye ve ilave tediye isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ücret ödenmesini düzenleyen "İş Mevzuatına Tabi(kapsam dışı) olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" isimli yönetmeliğin 15.maddesi yönetim kurulunun 9.10.2001 günlü kararıyla değiştirilerek "kapsam içinde yer alan ünvanlarda bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin, ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde, kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücret esas alınan " hükmü getirilmiştir.

Davalı işyerinde tekniker ve teknisyenler çalışma yer ve koşullarına göre kapsam içi ya da dışı olanda belirlenmiştir. Kapsam dışı olarak belirlenen davacı hakkında uygulanması gereken yönetmeliğin 15.maddesi gereğince dava konusu dönemlerde yapılan ödemeler mevzuata uygundur. Davacının 15.maddeye aykırı uygulaması yapıldığı iddiası yoktur. Böyle olunca davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

HGK'nun 2010/9-166 Esas, 2010/186 sayılı kararda aynı doğrultudadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 5.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26912, Karar No: 2013/3102, Tarih: 18.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/26912 E.  ,  2013/3102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın 165/1,52/2-4,53 1 yıl hapis, 10.950 YTL APC, şahsi haklardan yoksunluk

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanın konutuna 05.04.2006 günü girilerek içeriden cep telefonları ile banka kartları, fotoğraf makinası gibi eşyaların çalındığı, 05.04.2006 günlü olay yeri inceleme raporuna göre; ikamet içerisinde yapılan parmak izi incelemesinde salon balkon pvc kapı dış yüzeyinde bir adet parmak izinin tespit edildiği, mahkemece yargılama aşamasında; 11.07.2006 tarihli yazı ile sanığın konutunda hırsızlıktan dolayı parmak izi alınıp, alınmadığı, alınmış ise gönderilmesi istenmesi gerekirken, sanığın prizma isimli işyerinden bahisle İlçe Emniyet Müdürlüğü’ne yazı yazıldığı, buradan gelen cevabi yazıda, yakınanın konutundan hırsızlık olmasından dolayı müracaatının olduğu, işyerinden hırsızlıktan dolayı bir başvurusu olmadığından, parmak izinin alınmadığının belirtilmesi karşısında; öncelikle yakınanın konutunda inceleme elverişli parmak izi ile sanığın parmak izinin karşılaştırılması yapılıp, sonucuna göre sanığın fili ve hukuki durumunun tayini gerekirken yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1125, Karar No: 2014/5122, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1125 E.  ,  2014/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)