muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23949, Karar No: 2012/18197, Tarih: 01.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/23949 E.  ,  2012/18197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-) 2002 takvim yılı için: Zamanamışı nedeniyle ortadan kaldırma

2-) 2003 takvim yılı için: Mahkumiyet

Sanığın temyizinin 2003 takvim yılında verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu görülerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 2003 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/224, Karar No: 2020/5521, Tarih: 16.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/224 E.  ,  2020/5521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına uyulduğu belirtilmiş ise de, gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Mahkemece uyulan bozma ilamında değerlendirmede esas alınan taşınmaz satışının serbest satış olmayıp kamulaştırma sonucu idarece satın alınan satış olduğundan değerlendirmeye alınmasının doğru olmadığı belirtildiği halde yine aynı emsal esas alınarak bedel tespiti doğru değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/216, Karar No: 2021/4918, Tarih: 25.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/216 E.  ,  2021/4918 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı kuruma ait ... Bakım Onarım İstihkam Komutanlığında tersanede boyacı olarak çalıştığını, Türk ... Sendika üyesi olduğunu, Toplu İş Sözleşmesinden yararlandığını, sağlık kuralları bakımından günde 7,5 saat veya daha az çalışması gerektiğini, ancak 8,5 saat çalıştırıldığını, yönetmelikte boyacılık işinin ayrı olarak sıralandığını ve 7,5 saat kapsamında çalışmasının zorunlu olduğunu, 8,5 saat çalıştırılmasından kaynaklı geriye dönük olarak 15dk+15dk toplam 30dk çay molaları düşüldükten sonra günde 30dk. fazla çalışmasının olduğunu, ayrıca Toplu İş Sözleşmesinin 52.maddesinin c fıkrasına göre "günde azami 7,5 saat veya daha az çalışması gereken işler hakkında yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma priminin ödenmesi" hükmünü içerdiğini beyan ederek davacının Sağlık kuralları bakımından günde ancak 7,5 saat ve daha az çalışması gereken işler hakkında yönetmelik kapsamında olduğunun ve 24. dönemToplu İş Sözleşmesinin 52/c maddesine göre kısa çalışma primine hak kazandığının tespiti ile 24. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 52/c maddesine göre kısa çalışma prim alacağının Toplu İş Sözleşmesinin 51. maddesinde belirlenen temerrüt tarihinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi ile %80 zamlı fazla mesai alacağının Toplu İş Sözleşmesinin 51. maddesinde belirlenen temerrüt tarihinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava konusu alacağın belirlenebilir alacak olması halinde belirsiz alacak davası veya kısmi dava açılamayacağını, davaya konu alacağın belirlenebilir bir alacak olduğunu, "iç mekân, dar mekân, sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekânlardan çalışılan ortam havasında sağlığa zararlı maddelerin bulunuyor olmasının anlaşılması gerektiğini, bunların tespitinin de yapılacak ortam ölçümleri sonuçlarının değerlendirilmesinin" belirleyici olacağını, her ortamda boya işi yapanların 7,5 saat çalıştırılamayacağını, ortamın niteliğinin dikkate alınarak yapılan boya işinin yönetmelik kapsamına girip girmeyeceğinin belirlenmesi ve neticeye göre çalışma süresinin belirlenmesinin gerektiğini, davalı kurumun Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine ve yasal düzenlemelere uygun hareket ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan delillere göre boya badana işlerinde çalışan davacı da dahil 19 davacının anılan Yönetmelik kapsamında çalıştıklarının kabulü mümkün olmadığı gerekçesiyle fazla çalışma ve anılan yönetmelik kapsamında çalışmaları halinde ödenmesi mümkün olan kısa çalışma primi alacak isteklerinin reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, Seri davacılardan olan bina boyama lojman içi badana işleri işçisi olarak çalışan CAVİT KURT dosyasında Bakanlığın “ Sentetik boyalarda ise; Sadece ... Tersanesi Komutanlığı boya fabrikasının üretmiş olduğu sentetik boyalarda % 0,5-2 arasında kursun esaslı boya kurutucu mevcut olduğunu” kabul ettiği, Yargıtay İş Hukuk Dairesi emsal dosyalarda, Boyacılıkta kullanılan boya, reçine, astar v.b maddelerin vücuda zararlı olan bir çok kimyasal bileşikten oluştuğu, uygulama sırasında zehirli-uçucu gazlar çevreye yayıldığından ortamda zarar riskinin mevcut olduğu, sınır değerlerin altında kalması durumunda yasal olarak çalışmanın yapılabileceği sınırı aşan değer mevcutsa işyeri kapatılmasına kadar giden yaptırım uygulanacağının göz ardı edilemeyeceğinden davacının çalıştığı işyerinin Günde Ancak Yedi buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması/Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işlerden sayılması gerektiği, fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacağının kabulü gerektiği gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2. maddesi gereğince ise davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulmuştur.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiş, Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca da yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiği açıklanmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; Bölge Adliye mahkemesince davacının çalıştığı işyerinin Günde Ancak Yedi buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması/Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işlerden sayılması gerektiği ve bu itibarla fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacağına hak kazanacağı yönünde varılan tespit yerinde olmuş ise de İlk Derece Mahkemesince dosya kapsamına alınmış bir hesap raporu bulunmamakta olup Bölge Adliye Mahkemesince sadece davacının hesabını nasıl yaptığının belli olmadığı ıslah dilekçesinde ki talebi doğrultusunda hüküm kurulması doğru olmamıştır. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince hüküm yerinde yer alan ve kabul edilen alacakların faiz başlangıçları yönünden temerrüt tarihlerinin belirtildiği 08.08.2019 tarihli ek bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş ise de dosya içerisinde 08.08.2019 tarihli bir ek rapor bulunmadığı gibi dosyada yer alan 12.08.2019 tarihli bilirkişi raporunda da davacının hesaplamaya yarar şekilde bordro ve puantajlarının dosyaya kazandırılması halinde bir hesaplama yapılabileceği bildirilmiştir. Bu itibarla kararın eki sayılan adı geçen bir bilirkişi raporu dosyada mevcut olmamakla hüküm altına alınan alacakların hesabının nasıl yapıldığı belli değildir. Dosya içerisine öncelikle davacının uyuşmazlık konusu döneme ait ücret bordroları ve puantaj kayıtları kazandırılmalı, dosya içerisinde bulunmayan eksiklikler giderildikten sonra ve ayrıca aynı konuya ilişkin Dairemizce temyiz incelemesi yapılarak faiz başlangıcı noktasında düzelterek onanmak sureti ile kesinleşen seri haldeki dosya içerikleri ( 2021/53 esas, 2021/55 esas ve 2021/56 esas sayılı dosyalar gibi) ve bilirkişi raporları da göz önünde bulundurularak konusunda uzman bir bilirkişiden, denetime elverişli olacak şekilde açıklamalı ve detaylı hesap raporu aldırılmalı, bundan sonra davacının varsa fazla mesai ve kısa prim alacağı hüküm altına alınmalıdır. Belirtilen hususlar gözetilmeden infaz kabiliyeti olmayan bir karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6722, Karar No: 2010/2393, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6722 E.  ,  2010/2393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Çatalca 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 11.03.2008 gün ve 2007/488-2008/95 sayılı hükmü onayan Dairemizin 06.03.2009 gün ve 2008/5485-2009/1226 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 200,00 TL para cezası ile bakiye 3,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10638, Karar No: 2010/23504, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/10638 E.  ,  2010/23504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bursa 5.İcra Müdürlüğünün 2009/6655 esas sayılı dosya aslının takip dayanağı belgelerle birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4286, Karar No: 2015/3251, Tarih: 17.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4286 E.  ,  2015/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Aynı Kanunun 20. maddesinde de “Önceki yerleşim yeri belli olmayan veya yabancı ülkedeki yerleşim yerini bıraktığı halde Türkiye'de henüz bir yerleşim yeri edinmemiş olan kimsenin halen oturduğu yer, yerleşim yeri sayılır. ”hükmü yer almaktadır.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesi uyarınca “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesâyet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sâkin olduğu yer, sâkin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir. ”

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mahallesi ... Sokak No: 2 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kolluk araştırmasına göre, “... Mahallesi ... Sokak No: 2 .../...” adresinin ... Belediyesine ait park yeri olduğu, hükümlünün mahkumiyetine esas ceza ilâmına göre, ... Mahallesi ... Sokak No: 14 .../.../...i” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar ... Sulh Hukuk Mahkemesince 06.11.2014 tarihli kolluk araştırmasına göre “... Mahallesi ... Sokak No: 2 .../...” adresinin ... Belediyesine ait park yeri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de bahsi geçen kolluk araştırmasında hükümlünün en son eşiyle birlikte “... Mahallesi/...” adresinde ikamet ettikleri belirtildiğine göre, uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARARAK BELİRLENMESİNE 17/04/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14014, Karar No: 2015/3247, Tarih: 10.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14014 E.  ,  2015/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/06/2012 gün ve 2008/679-2012/316 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/03/2014 gün ve 2012/16353-2014/5603 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında bir aracı firma vasıtasıyla dökme amonyum sulfat alım satımı konusunda anlaşmaya varıldığını, bu nedenle davacı tarafından ... A.Ş.bünyesinde akreditif açıldığını, sigorta işlemleri için yükleme emrinin yükleme gününde bankaya ve alıcıya bildirilmesinin zorunlu tutulduğunu, bu zorunlu kurala rağmen satıcının davaya konu ürünün yola çıktığına dair bankaya ve davacıya bir bildirimde bulunmadığını, mal yoldayken gönderildiği haberini alan müvekkilinin sigortalama talebinin sigorta firmasınca reddedildiğini, Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/1962 D.İş sayılı dosyasında yapılan tespitte ürünün davacı lisans standartlarına, ülkemiz koşullarına ve sözleşme hükümlerine uygun olmadığının ortaya çıktığını, bu gübrenin ülkeye sokulmasının olanaksız olduğunu, ithal edilecek amonyum sülfat ürününde azot bileşiminin minimum % 21 olması gerektiğini, tolerans oranının % 0,3 olduğunu, taraflar arasında imzalanan sözleşme ile gönderilecek malın azot oranının % 21 olacağının karşı tarafça taahhüt edildiğini, gönderilen ürünün sözleşmedeki nitelikleri taşımadığını ileri sürerek, sözleşmenin ve akreditifin iptali ile borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında davada sözü edilen 28.8.2008 tarih ve 601/23776 no'lu sözleşme ile dökme amonyum sülfat (gübre) alım satımı konusunda anlaşmaya varıldığını, üründeki azot oranının minimum % 21 olacağını, malın 3.10.2008 tarihinde yükleme limanı Nikolev-Ukrayna'dan gemiye yüklendiğini, malın kalite kontrolünün yetkililerce yapıldığını, buna göre malın azot değerinin % 21 olduğunu, alıcının kötü niyetli olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuş, karşılık davasında ise malın teslim yeri olan Antalya'ya Kadir Kaptan 7 isimli geminin 14.10.2008 tarihinde geldiğini, yaşanan bu çekişme nedeniyle malın boşaltılamadığını, her beklenen gün için demuraj ücreti işlediğini, denizde bekleyen yükün de tehlike içinde olduğunu, yükün bir an önce boşaltılması gerektiğini ileri sürerek, gider, demuraj, boşaltma, nakliye vergi, harç ve depo kira giderlerinden oluşan 10.000,00 TL maddi zararın davacıdan en yüksek mevduat faizi ile tahsilini istemiş, 04.02.2009 havale tarihli ıslah dilekçesi ile toplam talebini 356.400,00 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı-karşı davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı-karşı davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9245, Karar No: 2010/18257, Tarih: 28.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9245 E.  ,  2010/18257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,davalının 356 nolu içme suyu ve aydınlatma abonesi olduğunu, 2001 yılı içerisinde sayacın diskinin arızalanması sonucu TEDAŞ‘a müracaat ettiğini, kendi başvurusu üzerine sayaç değiştirilerek ...seri nolu sayacın takıldığını, daha sonra 2006 yılının 8. ayında kuşların sebep olduğu bir yangın sonucu sayacın kısa devre yapması nedeniyle yandığını, süresi içerisinde kuruma müracaat ederek sayacın sökülerek kontrole götürüldüğünü,hakkında elektrik hırsızlığı nedeniyle ceza mahkemesinde dava açıldığını ve beraat ettiğini, kaçak elektrik kullanımından dolayı 17.076,84 TL borç tahakkuk ettirildiğini,tüm elektrik borçlarını ödediğini ileri sürerek, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 2. maddesinde “Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş, yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade 2010/9245-18257

eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı (alıcı) ile davalı (satıcı) arasındaki “ içme suyu ve aydınlatma ” satımına ilişkin abonelik sözleşmesi nedeniyle, taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.