muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15047, Karar No: 2012/588, Tarih: 19.01.2012

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp

dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Önemle vurgulanmalıdır ki, 818 sayılı Borçlar Kanununun 53'üncü maddesinde, hukuk mahkemesi hakiminin kusur belirlemesi yaparken ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ve ceza mahkemesinden verilen beraat kararı ile bağlı olmadığı, ceza mahkemesi kararının, kusurun takdiri ve zararın miktarının belirlenmesi konusunda dahi hukuk hakimini bağlamayacağı yönünde düzenleme yapılmış olup, anılan maddede hukuk hakiminin ceza kararında kesinleşen maddi olgularla bağlı olduğuna ilişkin herhangi bir açıklık bulunmamasına karşın, öğreti tarafından ve uygulayıcı konumundaki yargı makamlarınca “maddi olgularla bağlılık” ilkesi benimsenmiştir. Bunun temelinde hiç kuşkusuz mahkemelere güven duygusu bulunmaktadır. Bu bakımdan, ceza mahkemesince görülüp kesinleşen dava dosyasındaki boşanan eşlerin eylemli birlikteliklerine ilişkin saptamalar da, anılan ilke gereğince değerlendirmeye alınmalıdır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili

Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden yeniden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Amirliği araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalleler muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5841, Karar No: 2010/18324, Tarih: 08.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5841 E.  ,  2010/18324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366 ve HUMK.nun 438.maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37499, Karar No: 2024/3205, Tarih: 12.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/37499 E.  ,  2024/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/645 E., 2021/228 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ...Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2013 tarihli ve 2012/325 Esas, 2013/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 11.04.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde 25.05.2013 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan verilen 2.400,00 TL adli para cezasına ilişkin kesin nitelikteki mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine duruşma açılıp yapılan yargılama sonucunda, ...Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2013 tarihli ve 2013/337 Esas, 2013/608 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ...Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2013 tarihli ve 2013/337 Esas, 2013/608 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 04.05.2018 tarihli ve 2016/2115 Esas, 2018/4202 Karar sayılı kararı ile; "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında mahkemece duruşma açılarak, sanığın çağrılması ile savunmasının tespitinden sonra CMK'nın 231/11. fıkrası uyarınca değerlendirme yapılıp, hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden, sanığa tebligat yapılmadan ve savunması alınmadan tensip ile yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, ...Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.01.2019 tarihli ve 2018/421 Esas, 2019/3 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. ...Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.01.2019 tarihli ve 2018/421 Esas, 2019/3 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 10.12.2019 tarihli ve 2019/2912 Esas, 2019/9170 Karar sayılı kararı ile; "1- Sanığın, 34 VL 4614 plakalı araca takılan motor numarası üzerinde sahtecilik yaptığının iddia ve kabul edildiği dosyada; suça konu edilen belgenin sahteliği ve aldatıcı niteliği ile ilgili bir inceleme yapılmadığı görülmekle; belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliği bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu da gözetilerek, gerçekleştirilen sahtecilik eyleminin aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı, gerektiğinde bilirkişi incelenmesi yaptırılarak belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, suça konu motor numarasının aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı hususunda hiçbir değerlendirme yapılmadan ve aldatma özelliğinin ne şekilde mevcut olduğu gerekçeli kararda tartışılmadan, bu konuda herhangi bir bilirkişi raporu da alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine, ...Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2019/645 Esas, 2021/228 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.09.2021 tarihli ve 11-2021/67439 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının olmadığı, hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması talebinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.09.2021 tarihli ve 11-2021/67439 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının olmadığı, hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması talebinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde ...İlçe Emniyet Müdürlüğüne ...Sanayi Sitesinde (Change araç) hurda veya ağır hasarlı araçların şasi veya motor numaralarının çalıntı veya trafikten yasaklanmış araçlarla değiştirildiği ihbarının yapılması üzerine ...(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinden alınan arama kararına dayanılarak ...Sanayi Sitesinde faaliyet gösteren sanık ...’nun işyerinde arama yapıldığı, bu arama sırasında temyiz dışı sanık Şahin Çakır’a ait 34 VL 4614 plakalı 1984 model Renault 12 GTS markalı aracın üzerinde “C1J 7/91 R005787 motor numarasının yazılı olduğu plakanın çakılı olduğu motor bloğunun bulunduğu bu numara ve araç ruhsatının örtüştüğü ancak bu numara yazılı plakanın sonradan bu motorun üstüne çakıldığının kriminal inceleme sonucu anlaşıldığı ve bu konuda Emniyet Genel Müdürlüğü Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 16/08/2012 tarihli ve 2012/335 uzmanlık numaralı raporunun alındığı, sanık ...’nun motoru Şahin Çakır’ın aracına takarak bu işlemi yaptığı ve böylece üzerine atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.

2. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 16.08.2012 tarihli ve İZ-2012/333 uzmanlık numaralı ekspertiz raporunda şasi numarası üzerinde yapılan tetkikte, "sürüş pozisyonuna göre ön sağ amortisör kulesi üzerinde bulunan "001282" rakamlarından oluşan numaranın fiziki ve kimyasal işlemler sonrası yapılan incelemesinde numaranın bulunduğu yüzeyde aletli müdahale ve kaynak izlerinin olduğu görülmüş, bu bulgulara binaen; üzerinde "001282" numarası mevcut metal parçanın, bulunduğu bölgeye kaynak yapılmak suretiyle sonradan monte edildiği kanaatine varıldığı, belirtilmiştir.

3. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 16.08.2012 tarihli ve İZ-2012/334 uzmanlık numaralı ekspertiz raporunda; "sürüş pozisyonuna göre ön sağ amortisör kulesi üzerinde, aletli müdahale ile tahrip edilmeye çalışılmış "??31?83" şeklinde okunabilen orijinal şasi numarasının bulunduğu" belirtilmiştir.

4. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 16.08.2012 tarihli ve İZ-2012/335 uzmanlık numaralı ekspertiz raporunda; motor numarası üzerinde yapılan tetkikte "metal etiket plakayı sabitlemede kullanılan perçinlerin gayrı muntazam yapıda olduğu, bu bulgulara binaen üzerinde motor numarasını taşıyan metal etiket plakanın bulunduğu bölgeye sonradan monte edildiği sonucuna varıldığı" belirtilmiştir.

5. Adli Trafik Bilirkişisinin 04.12.2020 tarihli bilirkişi raporunda 34 VL 4614 plakalı aracın motor bloğu üzerine takılı olan motor üzerindeki plakanın 34 VL 4614 plakalı motora ait olmayıp sahte ve aldatıcı nitelikte olduğu kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

5. Adli Trafik Bilirkişisinin 04.12.2020 tarihli bilirkişi raporunda 34 VL 4614 plakalı aracın motor bloğu üzerine takılı olan motor üzerindeki plakanın 34 VL 4614 plakalı motora ait olmayıp sahte ve aldatıcı nitelikte olduğu kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

6. Makine Yüksek Mühendisi Bilirkişisinden alınan 17.11.2020 tarihli bilirkişi raporunda araç üzerine takılı olan motor üzerindeki plakanın bu motora ait olmayıp sahte olduğu, başka bir aracın sağlam olan motorunun araçtan sökülerek, motoru bozuk olan araca montajının yapılması, bozuk olan motorun motor numarasının yazılı olduğu plakanın sökülerek sağlam olan motora perçinlenmesi durumunun aldatıcı nitelikte olduğu, bu durumun genel piyasa teriminde "change" olarak tabir edildiği, aldatma özelliğinin ise, başka bir aracın motorunun çıkarılarak ait olmadığı araca takılması ve ait olmadığı motor numarasının üzerine takılması olduğu, belirtilmiştir.

7. Mahkemece, sanık savunmaları, tanık ifadeleri, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, alınan uzmanlık ve bilikişi raporları raporu, mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek, temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

8. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.04.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 20.05.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2019/645 Esas, 2021/228 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.

Yazı İşl.Md.Y. - F.U.
Yargıtay — Esas No: 2012/690, Karar No: 2013/1547, Tarih: 24.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/690 E.  ,  2013/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.04.2011 tarih ve 2010/1-2011/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı işyerinin şiddetli yağan yağmur sonucu ...'ye ait rögarın tıkanması nedeniyle işyerinin deposunda bulunan wc ve lavabo giderinden geri tepen pis su ile hasar gördüğünü, 9.381,96 TL hasar bedeli ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu binanın kanalizasyon bağlantısının ...’nin izni ve bilgisi dışında ruhsatsız olarak maliklerince yapıldığını, sorunun parsele ait kanalizasyon hattından kaynaklandığını, hasarın meydana gelmesinde kusurun davacıya ait olduğunu, ... Deşarj Yönetmeliği’ne aykırı bağlantı yapılmasından dolayı müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sigortalısının ... katta mimari projede bulunmamasına rağmen tuvalet ve lavabo ilave etmeden önce binanın kanalizasyon hattının ... hattına ne şekilde bağlandığı, bina rögarı ile ... ana hattına ait rögar arasındaki yükseklik durumu ve ... katın su basma tehlikesiyle karşı karşıya kalıp kalmayacağı konusunda bir araştırma yapmadan mimari projeye aykırı olarak ... kata tuvalet ve lavabo ilave ettiği, bu nedenle işyerini pis suların basması sonucu hasara sebebiyet verdiği, davacının sigortalısının hasarın meydana gelmesinde asıl kusurlu olduğu, davacının ödediği hasar bedelini sigortalının halefi olarak davalıdan talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.