muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23184, Karar No: 2014/18493, Tarih: 06.11.2014

4- Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5- Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı.

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık mevzuata uygun olarak kabul edilmiş olup göndericisiyle alıcısı belli olan kargoyu kabul edenin, aksine bir delil bulunmadığı takdirde bu kargo içersine bulunan kaçak eşyadan dolayı sorumluluğu söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirimesine gelince;

Sanıklar hakkında açılan kamu davasında Mahkemesince sanıkların savunmasının aksine cezalandırılmalarına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri ve adreslerinin yazdı olmadığı halde sanık Ömer Selişter tarafından mevzuata aykırı olarak kabul edildiği anlaşılmakta olup, sanık hakkında ayrıca aynı suçu işlediğinden bahisle dairemizin 2014/13482 esas sırasına kayıtlı kamu davasının olduğu da tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında, içerisinde dava konusu sigararaların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle ve gerektiğinde sanıklar hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının da birleştirilip TCK’nın 43 maddesi hükümler'de gözetilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, katılan T.. T.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 06/11/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9821, Karar No: 2013/8637, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/9821 E.  ,  2013/8637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Aynı yargı çevresinde Elmadağ Çocuk ve Gençlik İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu bulunduğu anlaşılan sanığın duruşmalardan bağışık tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5237 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak , son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3796, Karar No: 2008/3044, Tarih: 06.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/3796 E.  ,  2008/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasında yapıldığı bildirilen 03.07.2003 tarihli ve “sözleşme” başlıklı adi yazılı sözleşmeye dayalı olarak açılmıştır. Davacı iş sahibi, davalı yüklenicidir. Davada, yüklenici davalının yanlar arasındaki sözleşme hükümleri uyarınca imâlini yüklendiği oluklu mukavvadan yapılan pizza kutularının kısmen ayıplı olması, bir kısmının teslim olunmaması sebepleriyle uğranılan olumlu zarar kapsamında 5.000,00 YTL'nin, olumsuz zarar olarak 5.000,00 YTL’nin, 50.000,00 YTL manevi tazminatın ve 5.000,00 YTL munzam zarar tazminatının davalıdan tahsili istenmiştir.

Davalı vekili, özetle savunmasında; 26.08.2003 tarihli kutu sipariş sözleşmesine dayanılarak verilen malların ayıpsız olarak teslim edildiğini; davacının sözleşmeye aykırı davranarak imâl edilen malların başka kanallar aracılığıyla olsa dahi davalı şirketin müşterilerine satılmayacağının kabul edildiğini; oysa, İngiltere’de faaliyet gösteren davalının müşterisine kutu satarak haksız rekabette bulunduğunu, ayıp ihbarının süresinde olmadığını, davacı taleplerinin haklı bulunmadığını bildirmiş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 4.014,00 YTL menfi zarar, ayıplı ifa sebebiyle 2.987,60 YTL maddi tazminatın ve 15.000,00 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş ve verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2- Yanlar arasında yapılan 03.07.2003 tarihli sözleşme ile 26.08.2003 tarihli sipariş sözleşmesi hükümleri uyarınca; davalı yüklenici, oluklu mukavvadan pizza kutusu yapımını yüklenmiştir. Yapımı yüklenilen kutuların ebatları, adedi ve bedeli ise 26.08.2003 tarihli sipariş sözleşmesinde gösterilmiştir. Yanlar arasındaki sözleşmelerin 08.09.2003 tarihli ihtarname ile fesih bildirimi, iş sahibi davacı tarafından davalıya bildirilmiş; davalı yüklenici de 15.09.2003 tarihli ihtarnamesini davacıya tebliğ ettirerek sözleşmenin feshi bildiriminde

./..

s.2

15.H.D.

2007/3796

2008/3044

bulunmuştur. Sözleşmenin feshine ilişkin irade beyanı, tek taraflı bozucu yenilik doğuran haklardan olduğundan, karşı tarafa ulaşmasıyla hüküm doğurur. O halde, karşılıklı olarak tarafların aralarındaki sözleşmenin feshine ilişkin irade açıklamaları sonucu, sözleşmelerin geriye etkili olarak fesih olunduğu sabit bulunmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 108.maddesi hükmü gereğince, sözleşmeyi fesheden alacaklı, kendisine düşen borcu ödemekten kaçınabileceği gibi, yapmış olduğu ödemeyi de geri isteyebilir. Bundan başka, eğer borçlu kendisine hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini kanıtlayamazsa alacaklı sözleşmenin geçersiz kalmasından doğan zararının tazminini isteyebilir. Sipariş sözleşmesinin kapsamı ve 03.07.2003 tarihli sözleşmenin 3/f maddesi hükmü birlikte değerlendirildiğinde; yüklenicinin 05.09.2003 tarihinde teslimini yüklendiği kutuları iş sahibine teslim ettiğini yasal delillerle kanıtlayamamış olmakla “borçlu temerrüdüne” düşmüş olduğundan iş sahibinin, sözleşmeyi bozmasında haklı olduğu sonucuna varılmaktadır. Davalı yüklenici ise, fesih bildiriminde gösterdiği sebepleri kanıtlar yasal delillerini sunmamış ve bu yöndeki savunmasını kanıtlayamamıştır. Bu sebeplerle, Borçlar Kanunu’nun 108.maddesi hükmü gereğince; davacı, olumsuz zararının giderilmesini davalı yükleniciden isteyebilir. Menfi yani olumsuz zarar, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.01.1990 tarih 1989/13-392 esas ve 1990/1 karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere; uyulacağı ve yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin hüküm ifade etmemesi ve yerine getirilmemesi yüzünden güvenin boşa çıkması dolayısıyla uğranılan zarardır. Başka bir anlatımla, sözleşme yapılmasaydı uğranılmayacak olan zarardır. Yüklenilen sözleşmenin uygulanacağına güvenilerek yaptırılan ve malvarlığını eksilten harcama ve giderler karşılığı ile sözleşmenin geçerliliğine inanılarak başka bir sözleşme fırsatının kaçırılması dolayısıyla uğranılan zarar menfi zarar kapsamına giren zararlardır. Bu kapsamda, sözleşmenin yapılmasına ilişkin giderler, sözleşmenin yerine getirilmesi ve karşılık edimin kabulü için yapılan masraflar, sözleşmenin yerine getirilmesi dolayısıyla uğranılan zarar, dava masrafları gibi zararlar menfi zarar sayılabilir. Özetle, Borçlar Kanunu’nun 108.maddesindeki düzenlemede, menfi zararın tazmini sözkonusudur. Somut olayda ise, az yukarıda özetle açıklanan ve menfi zarar kapsamında kalan zararın gerçekleştiği davacı yanca yasal delillerle kanıtlanmadığı halde; dava açıldıktan sonra düzenlenen Ocak 2004 tarihli konaklama, uçak bileti, yemek ve metro bileti niteliğindeki belgeler sunularak toplam tutarı menfi zarar olarak nitelendirilmiş ve mahkemece de 4.014,00 YTL menfi zarar kabul edilerek tahsiline karar verilmiştir. Oysa, sözleşme fesih edilerek hükümsüz olduktan sonra, tekrar sözleşmeye dayanılarak borcun ifa edilmemesinden doğan zarardan sözedilemez. Bu yasal nedenle, olumsuz zarar kapsamında istenen tazminata yönelik davanın reddi yerine, mahkemece kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan, davacıya yüklenici tarafından teslim edilen bir kısım kutuların ayıplı olması sebebiyle maddi tazminat istenmiş ve mahkemece de 2.987,60 YTL tazminata hükmedilmiş ise de, mahkemenin buna yönelik kabulünde de isabet görülmemiştir. Çünkü, yanlar arasındaki sözleşmeler Borçlar Kanunu’nun 355.maddesinde tanımlandığı üzere niteliğince bir “eser sözleşmesi” olup; eserin tesliminden sonra iş sahibi işlerin olağan gidişine göre imkân bulur bulmaz eseri gözden geçirmek ve bozukluğu varsa derhal yükleniciye bildirmek zorundadır. Tersi durumda, yüklenici her türlü sorumluluktan kurtulmuş olur. Ancak, kasten sakladığı bozukluklarla usulüne uygun yapılan gözden geçirmede fark edilemeyecek ayıplar için yüklenici sorumluluğu devam eder. Eğer meydana getirilen eserin teslim alındığı sırada usulüne uygun yapılan gözden geçirme ile var olan

... ./..

s.3

15.H.D.

2007/3796

2008/3044

bozukluğu görülmemişse ortada gizli bir ayıbın olduğu kabul edilir. Ayıp sonradan ortaya çıkarsa iş sahibi öğrenir öğrenmez yükleniciye derhal bildirmek zorundadır. Yüklenici açık ayıplarda Borçlar Kanunu’nun 359. ; gizli ayıplarda ise 362.maddeleri hükümlerine uygun olarak ihbarda bulunduğu takdirde, aynı Kanunun 360.maddesinde kendisine tanınan hakları kullanabilir. Yanlar arasındaki sözleşmenin 3/k maddesi hükmü uyarınca, teslim alınan mallarla ilgili ayıp bildirimi süresinin teslim tarihinden itibaren 30 gün olduğu kararlaştırılmış ise de; davacı tarafından gönderilen fesih bildirimi ihtarının, bu süre içinde yükleniciye tebliğ edilmiş olduğu davacı yanca kanıtlanmadığı gibi; ayıplı olduğu ileri sürülen kutuların varsa ayıbın derecesinin belirlenebilmesi ve süresinde ayıp ihbarının yapılmış olması durumunda Borçlar Kanunu’nun 360.maddesi gereğince davacının kullanabileceği hakkının niteliğinin mahkemece tayini için bilirkişi incelemesine de sunulmamıştır. O halde, kutulardaki ayıpların varlığı yasal delillerle davacı tarafından kanıtlanamadığının kabulü gerekir. Bu sebeple, yazılı tutarda maddi tazminata mahkemece hükmedilmiş olması da doğru değildir.

Türk Medeni Kanunu’nun 24 ve 25.maddeleri hükümleri ile Borçlar Kanunu’nun 49.maddesi hükmü gereğince, hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, kural olarak sorumlularından manevi tazminat tahsilini isteyebilir. Ancak, sözleşmeye aykırılık hali, anılan yasa hükümleri gereğince kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadıkça ve ayrıca Borçlar Kanunu’nun 49.maddesinde öngörülen koşullar gerçekleşmiş olmadıkça manevi tazminatı gerektirmez. Somut olayda da, yasal koşulları gerçekleşmediği halde mahkemece, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmesinde de isabet bulunmamaktadır.

Sonuçta, yukarıda açıklanan hukuksal sebeplerle mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuçta, yukarıda açıklanan hukuksal sebeplerle mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte belirtilen nedenle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 06.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/19494, Karar No: 2014/3366, Tarih: 25.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/19494 E.  ,  2014/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/08/2013

NUMARASI : 2013/547-2013/745

Dava dilekçesinde, mülkiyetin tespiti ile taşınmaz üzerindeki muhtesat bedelinin davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın usul yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yol genişletme çalışmaları sırasında söküldüğünden bu ağaçların kendisine ait olduğunun tespiti ve bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın yargı yolu bakımından usulden reddine karar verilmiştir.

Kamulaştırma Kanunu'nun 19/son maddesinde "adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırılmasında binaların, asgari levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir" hükmü yer almaktadır. Buna göre tarafların tüm delilleri toplanarak davacının dava konusu ağaçların zilyedi olup olmadığı, zilyedi ise idarenin yol genişletme çalışması sırasında ağaçların sökülüp sökülmediği, sökülmüş ise bu ağaçlar ve değerleri Kamulaştırma Yasası'nın yukarıda belirtilen maddesi kapsamında değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, konu hizmetinin yapılması sırasında hizmet kusurundan doğan zarar olarak nitelendirilerek idari yargı yeri görevli olduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,

temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17981, Karar No: 2018/9257, Tarih: 17.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17981 E.  ,  2018/9257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde 29.01.2012 tarihinde; ... caddesi üzerinde; ... plakalı araç ile ... plakalı motorsikletin karıştığı yaralanmalı trafik kazasında müvekkilinin ağır yaralandığını ve malul kaldığını, söz konusu kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, uzun süre hastanede tedavi gören müvekkilinin iyileşemediğini, diş teknisyeni olan müvekkilinin mesleki maluliyetinin mevcut olduğunu, müvekkilinin yaralanmasına sebep olan ... plakalı aracın davalıya ... poliçesi ile sigortalı olduğunu, davalıya geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının ödenmesi talepli ihtarname çekilmesine rağmen her hangi bir ödemede bulunmadığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatına mahsuben şimdilik 10.000,00TL tazminatın 30.05.2012 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin mecburi mali mesuliyet sigortasından mütevellit sorumluluğunun azami limitle sınırlı olduğunu beyan ederek, davaya sebebiyet vermediklerinden faiz, masraf ve vekalet ücreti yönünden davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece;toplanan deliller, dosya kapsamı ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile, 5.208,19 TL'nın 28/05/2012 tarihinden itibaren avans faizi

ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, denetime elverişli bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 17/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/38444, Karar No: 2012/2936, Tarih: 02.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/38444 E.  ,  2012/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.11.2004 tarihli 1 yıllık belirli süreli iş akdi ile davalı ... Özel Eğitim Hizmetleri Ticaret LTD Şirketine ait özel ... okullarında öğretmen olarak fiilen 01.09.2004 tarihinde işe başladığını, davalı şirketin davacının aylık ücret ödemelerini düzenli olarak yerine getirmediğini ve Ocak 2005 tarihinden itibaren sözleşme süresinin bitimine kadar maaşlarının ödenmediğini, davalı şirkete ait özel ... Okulları ile davalı Vakfa ait ... okullarının ... ... Okulları adı altında birleştiğini , bu yüzden davalıların davacının alacağından müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek ücret alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı ile aralarında hiçbir bir fiili ve hukuki münasebet olmadığını davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket yargılamaya katılmamış yazılı bir cevap dilekçesi de sunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davalı vakfın davalı şirkete ait okulu devir aldığına dair somut bir delil ibraz edilmediğini, davacının 2004-2005 eğitim ve öğretim yılı sonuna kadar davalı şirkete ait özel ... okullarında çalıştığını, davalı vakfa ait okulda herhangi bir çalışmasının bulunmadığını, davalı şirkete ait okulun ekonomik yönden zor duruma düştüğünü, 2005 yılı Ocak ayından itibaren çalışanlarının maaşlarını ödeyemediğini, bu okulun yakınında bulunan davalı vakfa ait okulla birleşmek üzere görüşmeler yapıldığını ve bu okulların birleştirilmesi için her iki okul öğrencilerinin birlikte piknik düzenlediklerini ancak fiili ve hukuki bir birleşmenin olmadığını, davalı vakfın davalı şirkete ait okulu da devralmadığını belirterek davalı vakıf yönünden davanın reddine, davalı şirket hakkındaki davanın kabulü ile ücret alacağının davalı şirketten tahsiline karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin belirlenmesi ve bunun işçilik haklarına etkisi noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin belirlenmesi ve bunun işçilik haklarına etkisi noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda dosya içerisindeki 15.4.2005 tarihli ilanda “... Okulları ve Özel ... Okulları, ... ... Okulları çatısı altında bir araya geliyor” şeklinde bir açıklama bulunmaktadır. Yine ... Okulları Kurucusu ... tarafından öğrenci velilerine yapılan 18.04.2005 tarihli ilanda yeni eğitim ve öğretim döneminde her iki okulun ... ... Okulları çatısı altında faaliyet göstereceği belirtildiği gibi ayrıca velilerin okul taksitlerini ... iktisadi işletmesi muhasebe servisine elden ödeyebilecekleri veya ... şubesinde bulunan Vakıf İktisadi İşletmesine ait hesaba yatırabilecekleri belirtilmiştir. Ayrıca Davalı ... Özel Eğitim Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. 2005/4, 5 ve 6.dönem SSK bordroları ile ... İktisadi İşletmesinin 2005/8, 9 ve 10. dönem SSK bordroları incelendiğinde davalı ... Okullarında çalışan öğretmenlerin bir kısmının davalı ... İktisadi İşletmesinde çalışmaya başladıkları sabittir.

Davacı ve tanıkları ... Okulunun yöneticilerinin toplantılar yaparak davalı vakfın işlettiği ... Okullarıyla birleşeceklerini ve maaşlarının da ... Koleji tarafından ödeneceğinin söylendiğini ve 2005 yılı ocak ayında yarım maaşın Vakıf okulu yöneticileri tarafından ödendiğini ancak makbuz vermediklerini, ... Kolejinin ... çatı altında birleşiyoruz diye el ilanları dağıttığını, birleşme konusunda oryantasyon programı dahi yapıldığını ifade etmişler Davalı Vakfın tanığı da Özel ... Okulları yöneticilerinin okulların birleşmesi konusunda bir broşür dağıttıklarını gördüğünü bazı öğrencileri de nakil aldıklarını beyan etmiştir.

Tüm bu hususlar nazara alındığında birlikte istihdam şeklinde davalılar arasında ilişki bulunduğu anlaşılmakta olup Dairemizden geçen emsal dosyalarda da bu şekilde hüküm kurulması gerektiği yönünde bozma kararları verilmiştir . Davacının ücret alacağından her iki davalının birlikte sorumlu tutulması gerekirken sadece davalı ... Özel Eğitim Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.nin sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.