muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1621, Karar No: 2014/3469, Tarih: 10.06.2014

b-... Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2008 tarihli, esas 2007/3, karar 2008/23 sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...’in atılı suçu işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle beraatlerine karar verildiği, bu kararın mağdur müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.12.2009 tarihli, esas 2008/10739, karar 2009/7393 sayılı ilamı ile sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün onanmasına, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün ise “mağdur ...’in aşamalarda değişmeyen anlatımlarında, kavga sırasında kendisini sanık ...’in sağ bacağından bıçakla yaraladığını belirterek 31.10.2006 tarihli teşhis tutanağında sanığı teşhis etmesi karşısında, sanığın eyleminin sübut bulduğundan, mağdur ...’e ait tüm tıbbi belgeler ile film ve grafilerin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, mağdurdaki her bir yaralanmanın ayrı ayrı büyük damar, sinir ve iç organ yaralanmasına, mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olup olmadığı, kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisinin derecesi hususlarında rapor alınıp, değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanık ...’in hukuki durumunun belirlenmesi yerine oluşa ve dosya kapsamındaki delillere uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği,

c- Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, sanığın, mağdur ...’i yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaraladığı kabul edilerek TCK.nun 86/1,3-e, 87/1-c, 87/1-son, 62. maddeleri uyarınca sonuç olarak 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından sebepsiz olarak temyiz edildiği, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.11.2011 tarihli, esas 2011/6336, karar 2011/6456 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

d- Sanık müdafiinin 20.01.20012 tarihli dilekçe ile “mağdur ...’in yüzünde sabit ize neden olan yaralanmanın sanık tarafından gerçekleştirilmediği, mağdurun ifadesinde ve teşhis tutanağında, sanık ...’in bacağına bıçakla vurup yaralayan kişi olduğunu, yüzüne satırla vuranın maktül olduğunu beyan ettiğini, mahkemenin de gerekçeli kararında maktülün elinde satır olduğunu kabul ettiği halde sanık ...’i yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralama suçundan sorumlu tutup, cezalandırmasının doğru olmadığı” gerekçesiyle, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin onama kararına karşı itiraz kanun yoluna gidilmesi amacıyla yaptığı müracaatının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.05.2012 tarihli ve 2012/111109 sayılı yazı ile “hükmün esasına etkili bir hususun inceleme dışı bırakılmadığı dikkate alınarak” itiraz yoluna gidilmediğinin sanık ... müdafiine bildirildiği,

e- Sanık müdafiinin 17.01.20013 tarihli dilekçe ile tekrar aynı hususlardan bahsederek Yargıtay 1. Ceza Dairesinin onama kararına karşı itiraz kanun yoluna

e- Sanık müdafiinin 17.01.20013 tarihli dilekçe ile tekrar aynı hususlardan bahsederek Yargıtay 1. Ceza Dairesinin onama kararına karşı itiraz kanun yoluna

gidilmesi amacıyla yaptığı müracaatının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.032013 tarihli ve 2013/47148 sayılı yazı ile “hükmün esasına etkili bir hususun inceleme dışı bırakılmadığı dikkate alınarak” itiraz yoluna gidilmediğinin sanık ... müdafiine bildirildiği,

f- Sanık müdafiinin 20.01.2012 tarihli dilekçe ile mağdur ...’in yaralanması olayında kullanılan satır üzerinde tespit edilen izin sanık ...’e ait olup olmadığı yönünde yargılama aşamasında herhangi bir araştırma yapılmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunduğu,

g-... Ağır Ceza Mahkemesinin dosya üzerinde yaptığı inceleme sonunda 02.02.2012 tarihli ve 2012/88 değişik iş sayılı kararı ile yargılamanın yenilenmesi istemini kabule değer görmeyerek reddine karar verdiği, bu ret kararına karşı sanık müdafiinin yaptığı itirazın da ... Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2012 tarihli ve 2012/323 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bu karara karşı Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu, anlaşılmıştır.

HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’unun 311. maddesinin 1. fıkrasının e bendinde “...yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkum edilmesini gerektirecek nitelikte...” olmasının, yargılamanın yenilenmesinin koşulu olduğu öngörülmüştür.

Yeni olaylar veya delillerin hükmün verildiği anda mahkemece bilinmemesi gerekir. Yargılama aşamasında bilinen olayları veya tanıkları “yeni delil veya yeni olaylar” türünden saymak olanaksızdır. Bu olgunun, davanın sürelerince ve yargılamayı yapan mahkemece bilinmemesi, tespit edilememesi zorunludur, “yeni olaylar veya yeni deliller” söz konusu değil ise, hükümlü yararına yargılamanın yenilenmesi sebeplerinden bahsetmek yasa koyucunun amacına ve yasanın özüne uygun düşmeyecektir.

Bilindiği gibi, yargılamanın reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın inceleme merciince reddedilmesi halinde; verilen karar kesindir. (CMK.319/3)

Temyiz incelemesi yapılmaksızın kesinleşen karar veya hükümlere karşı “kanun yararına bozma” isteminde bulunulabileceği öngörülmüştür. (CMK.309/1)

İleri sürülen nedenler yerinde görülür ise kesinleşen karar veya hüküm kanun yararına bozulur (CMK.309/3)

Bozma nedenleri: CMK.nun 223. maddede tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise, gerekli inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra yeniden karar verilir. (CMK.309/4-a)

Temyiz incelemesi yapılmaksızın kesinleşen karar veya hükümlere karşı “kanun yararına bozma” isteminde bulunulabileceği öngörülmüştür. (CMK.309/1)

İleri sürülen nedenler yerinde görülür ise kesinleşen karar veya hüküm kanun yararına bozulur (CMK.309/3)

Bozma nedenleri: CMK.nun 223. maddede tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise, gerekli inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra yeniden karar verilir. (CMK.309/4-a)

Bozma nedenleri; mahkumiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin ise, kararı veren hakim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilir. Bu hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz. (CMK.309/4-b)

Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay’ın ilgili ceza dairesince doğrudan hükmedilir. (CMK.309/4-d)

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; sanık ... hakkında kasten silahla yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün temyizden geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Sanığın “yeni delil” dediği hususlar, ilk kez ortaya çıkan delil niteliğinde değillerdir. Mahkeme hükme varmak için topladığı delilleri yeterli görüp, takdir ederek kararını vermiştir.

Sanık müdafiinin kesin hükümden dönülmesini gerektirecek ve yeniden yargılama yapılmasını haklı gösterecek nitelikte, ciddiyette yeni deliller ileri sürmediği anlaşılmaktadır.

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken sanık ... müdafii tarafından ileri sürülen “mağdur ...'in yüzünde sabit ize neden olan yaralanmanın maktul ... tarafından meydana getirilmiş olduğu İddiasının yargılama aşamasında değerlendirilmediği ve olayda kullanılan satır üzerindeki izin maktül, sanık ... yada bir başkasına ait olup olmadığı yönünde herhangi bir araştırma yapılmadığına” ilişkin iddialarının yeni delil ve olay niteliğinde kabul edilmesi mümkün değil ise de 02.12.2009 tarihli, esas 2008/10739, karar 2009/7393 sayılı bozma ilamı içeriği dikkate alındığında itiraz yasa yoluna gidilmesini gerektirecek nitelikte olduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tahrik edilmek suretiyle itiraz yasa yolunun işletilmesinin mümkün olduğu değerlendirilmiştir.

Bütün bu saptamaların ışığında; hükümlünün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 311/1-e madde fıkrasında belirtilen “yeni olaylar veya yeni kanıtlar” ortaya koyamadığı anlaşıldığından, “Kanun Yararına Bozma” (CMK.309/1) cihetine gidilmemiştir.

SONUÇ VE KARAR:

Bütün bu saptamaların ışığında; hükümlünün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 311/1-e madde fıkrasında belirtilen “yeni olaylar veya yeni kanıtlar” ortaya koyamadığı anlaşıldığından, “Kanun Yararına Bozma” (CMK.309/1) cihetine gidilmemiştir.

SONUÇ VE KARAR:

Bu nedenlerle;... Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2012 tarihli ve 2012/88 Değişik İş sayılı yargılamanın yenilenmesi talebinin CMK.nun 311. maddesinde belirtilen sebepler bulunmadığından ve kabule şayan bir husus olmadığından reddine dair karara karşı yapılan itirazı inceleyen ve itirazın reddine karar veren ... Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2012 tarihli ve 2012/323

Değişik İş sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan; haklı nedenlere dayanmayan “Kanun Yararına Bozma” isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17323, Karar No: 2018/7458, Tarih: 03.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17323 E.  ,  2018/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 03.07.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ...vergi nosu ile davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davacı şirketten hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmet bedelinin tahsil edildiğini, bu bedellerin iadesi için davalı şirket hakkında ... 25.İcra Müdürlüğü'nün 2015/3612 esas sayılı dosyası üzerinden icra takibine geçildiğini, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın taraf yokluğu ve husumetten reddi gerektiğini, davalı şirketin kayıp-kaçak bedelinin tahsilatı ile ilgili olarak herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, şirketin kayıp-kaçak bedelleri ile ilgilil olarak yapmış olduğu tahsilatları kanunlar gereğince...Elektrik Dağıtım AŞ'ye ödediğini savunarak davanın reddi ile kötü niyet tazminatına hükmedilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli ile perakende satış hizmet bedelinin istirdatı için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli ile perakende satış hizmet bedelinin istirdatı için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedelin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedel ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2- Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21603, Karar No: 2012/37037, Tarih: 10.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21603 E.  ,  2012/37037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Alacaklı tarafından, bonoya dayalı olarak borçlu U.B.G. hakkında, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine adı geçen borçlunun vekilinin İİK. nun 168/5.maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, takip dayanağı senedi vekili olduğu borçlu şirket adına imzaladığını ve imzalarını şirket kaşesi üzerine attığını, kişisel olarak borç altına girme iradesi bulunmadığını belirterek borçlu olmaması nedeniyle takibin iptalini istedi anlaşılmıştır. Başvuru, bu hali ile İİK. nun 168/5.maddesi kapsamında olup, aynı kanunun 169.maddesi uyarınca borca itiraz niteliğindedir. Takip dayanağı bononun tanzim tarihi itibari ile yürürlükte olup olayda uygulanması gereken TTK. nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için “… senedi tanzim edenin imzasını” ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK. nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken 589. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez.   Yine, TTK. nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 613. ve 614/1. maddeleri gereğince, keşideci şirket kaşesi üzerindeki imza dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur. Özetle şirket temsilcisinin şahsen sorumlu olabilmesi için şirket kaşesi dışında ayrı bir imzasının bulunması yeterlidir. Her iki imzanın da kaşe üzerinde bulunması halinde ise yetkili temsilcinin sorumluluğundan bahsedilemez. Somut olayda takip dayanağı bononun keşide yerinde bulunan iki adet imza şirket kaşesi üzerine atılı olduğundan mahkemenin ret gerekçesi yerinde değildir.Ancak imzaları atan U.B.G.’in şirketin yetkili temsilcisi olmayıp, şirket yetkilisi tarafından tayin edilen vekil olduğu görülmüştür.TTK. nun 322. maddesi gereğince şirket kaşesi ile birlikte atılan imzanın şirketi sorumlu kılabilmesi için imzanın şirketi borç altına sokmaya yetkili kişiler tarafından atılması zorunludur. Ayrıca, TTK. nun 690. maddesinin göndermesi bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 590. maddesi gereğince “temsile selahiyetli olmadığı halde” temsilci sıfatı ile imza eden kişinin bonodan dolayı şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir. TTK. nun 542

.TTK. nun 322. maddesi gereğince şirket kaşesi ile birlikte atılan imzanın şirketi sorumlu kılabilmesi için imzanın şirketi borç altına sokmaya yetkili kişiler tarafından atılması zorunludur. Ayrıca, TTK. nun 690. maddesinin göndermesi bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 590. maddesi gereğince “temsile selahiyetli olmadığı halde” temsilci sıfatı ile imza eden kişinin bonodan dolayı şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir. TTK. nun 542.maddesi göndermesi ile uygulanması gereken aynı kanunun 321.maddesine göre, geçerli bir yönetim kurulu kararına dayanmaksızın temsilci tayin edilen kişilerin, şirket adına yapacağı işlemler geçersiz olur. Zira TTK. nun 539.maddesine göre atanan müdürler, esas itibariyle ticari mümessil niteliğinde olduklarından bir başka kişiyi ticari mümessil tayin etme yetkisini haiz değillerdir. Ayrıca TTK. nun 545.maddesine göre de; sözleşmede aksine hüküm olmadıkça, ticari mümessiller ile bütün işletmeyi idare selahiyetini haiz olan ticari vekiller, şirketi oluşturan ortaklar kurulu kararı ile tayin olunabilirler.Yalova 5.Noterliğinin 15.07.2009 tarih ve 1700 yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki ekaletnamesinin incelenmesinde borçlu şirket yetkilisi Hakan Sarıkaya tarafından, U.B.G.’in vekil olarak tayin edildiği, vekaletnamede kambiyo taahhüdünde bulunma yetkisinin olmadığı belirlenmiştir.Bu durumda, senedi imzalayan ve şirket müdürü tarafından vekaletname ile yetki verilen U. B. G.e şirket ortaklar kurulu kararı ile verilmiş şirketi borçlandırma yetkisi bulunmadığından, şirket adına düzenlediği bonodan dolayı şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece borçlunun borca itirazının reddi yukarıda açıklanan nedenle sonucu itibari ile doğru olduğundan sonucu doğru mahkeme kararının onanması yoluna gidilmiştir.SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile yukarıda açıklanan nedenlerle sonucu doğru mahkeme kararının İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21.15 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10413, Karar No: 2013/17082, Tarih: 24.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/10413 E.  ,  2013/17082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/51494

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2011/1127 (E) ve 2012/2924 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve dairelerin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmeden, 5271 Sayılı CMK.nun 193/2.maddesine yanlış anlam verilmek suretiyle sanığın sorgusu yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanun’un geçici 2.maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanığı hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu, bu nedenle anılan Kanun’un geçici 2.maddesi gereğince öncelikle sanığa "6352 sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca bu Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde hakkında cezaya hükmolunmayacağı” hususunda bildirimde bulunulması, altı aylık sürenin bittiği 05.01.2013 tarihine kadar sanığın ödemeye yanaşmaması halinde, sanığın suç işlemek kastı ile hareket edip etmediğinin belirlenmesi ve bunun için de, hangi tarihten itibaren sayacı kullandığının, kurulu güç ile abone olmadan taktırdığı sayacın gösterdiği tüketim miktarı arasında orantısızlık bulunup bulunmadığının, tutanak tarihinden sonra abone olmak için başvuruda bulunup bulunmadığının saptanması gerekir.