muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7832, Karar No: 2019/6128, Tarih: 13.06.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/7832 E.  ,  2019/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında mevcut tanık ifadeleri,... Kadastro Müdürlüğünün 20/03/2012 tarihli yazısı, ön inceleme raporu ve... Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/03/2015 tarihli ve 2012/24 Esas, 2015/27 Karar sayılı 14/10/2015 tarihinde kesinleşen ilam içeriğine göre; suç tarihinde... Kadastro Müdürlüğünde teknisyen olarak görev yapan sanık ...'ın 3402 sayılı Yasanın 47/d maddesi gereğince çıkarılan Taşınmaz Malların Sınırlandırılması, Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin sınırlandırma ve tespit başlıklı 4. maddesi gereğince, 185 ada 6 no'lu parsel numarası altında kadastroya tabi tutulan taşınmazla ilgili olarak tanzim edilen 04/07/2007 tarihli kadastro tutanağını taşınmazın tespitinde görev alan muhtar ve bilirkişilere edinme sebebinin bittiği yerde ve boş satır bırakmadan kendi el yazıları ile ''okudum'' ibaresini yazdırıp imzalatması gerekirken, söz konusu imza ettirme işlemini takip etmemek ve daha sonra diğer imzalar atılmış şekilde kendisine getirilen tutanağı imzalamak, bu şekilde taşınmazın ... adına tesciline neden olmak suretiyle adı geçen kişiye haksız bir menfaat sağladığı gibi açılan hukuk davası sonucu tapu kaydının iptali ve taşınmazın yeniden mera olarak tescili sürecinde de kamu zararına neden olduğunun anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen görevi kötüye kullanma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden, dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 13/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz İşl. Md. M/Ç
Yargıtay — Esas No: 2018/6751, Karar No: 2019/1773, Tarih: 06.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/6751 E.  ,  2019/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20868, Karar No: 2019/5098, Tarih: 06.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20868 E.  ,  2019/5098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... ile Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim Kredi Yurtlar Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 06/03/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6539, Karar No: 2012/11537, Tarih: 26.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/6539 E.  ,  2012/11537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada davalı kocanın boşanma davası açtığı boşanma davasının redle sonuçlanmasına rağmen ayrı yaşamın devam ettiği ileri sürülerek davacı ve müşterek çocuklar lehine tedbir nafakası istenilmiş; mahkemece,müşterek çocuklar için talep edilen tedbir nafakasının kısmen kabulüne ancak davacının çalışmaya başlaması nedeniyle nafakaya ihtiyacı bulunmadığı belirtilerek davacının tedbir nafakası yönünden istemin reddine karar verilmiştir.TMK’ nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler. Hâkim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine Kanunda öngörülen önlemleri alır. Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi bicimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.Tedbir nafakasında eslerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katkıda bulunmaları gerekir ( TMK Md. 186/son ). Davacı eşin çalışıyor olması, ekonomik durumunun davalı ( kocadan ) daha iyi olması davalı ( kocayı ) tedbir nafakası yükümlülüğünden kurtarmaz. Ancak, hükmedilecek nafakanın miktarını tayinde bu husus dikkate alınmak zorundadır. Böylece "hakkaniyet" ilkesine uygun bir nafaka tespit edilebilir (TMK. Md. 4).Somut olayda davalının açtığı boşanma davasının red edildiği, davadan sonra tarafların bir araya gelmedikleri, davalının birlikte yaşamı yeniden tesis etmek için herhangi bir girişiminin olmadığı, dolayısıyla davacının ayrı yaşamada haklı olduğu anlaşılmaktadır. O halde davacı lehine "hakkaniyet" ölçüsünde bir miktar tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, delilerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucu istemin tümüyle reddi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15571, Karar No: 2017/18103, Tarih: 13.07.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/15571 E.  ,  2017/18103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiyle

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi tarafından kurulan ek ret kararı sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Temyiz isteminin reddine dair 26.10.2017 tarih ve 2016/306 esas, 2016/312 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 13.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24545, Karar No: 2023/10240, Tarih: 27.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24545 E.  ,  2023/10240 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2018 tarihli ve 2018/4294 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında mağdur ... Öğütücü'ye yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2018 tarihli ve 2018/152 Esas, 2018/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü, 58 inci ve 63 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/2425 Esas, 2019/361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrasının, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü, 58 inci ve 63 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin Temyiz İstemi,

1.Atılı yağma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı ve suçun maddi unsurunda hataya düşüldüğü,

2.Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin Temyiz İstemi,

1.Atılı yağma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı ve suçun maddi unsurunda hataya düşüldüğü,

2.Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 26.03.2018 günü sanık ...'in tanık Ö.T den temin ettiği cep telefonuyla Burdur'da faaliyet gösteren ... Oto Kurtarma firmasıyla irtibat kurup tanık İbrahim'in şoförlüğünü yaptığı çekiciyi kiralamak konusunda anlaştığı, saat 14.30 sıralarında sanık ve tanık İbrahim'in ... Organize Sanayi Bölgesi civarında buluşup tanığın kullandığı 15 .. ... plakalı çekici içerisinde olay yeri olan ... ili, Gönen ilçesi, Baladız mahallesi, Gümüşgün Türkiye Cumhuriyet Devlet Demir Yolları İstasyonu müştemilatından olan yükleme/boşaltma bölümüne gittikleri, sanığın çekiciden indiği sırada mezkur istasyon çalışanı mağdur ... tarafından görüldüğü, bunun üzerine mağdur ...'un yanına gittiği, mağdur kendisine orada ne yaptığını sorunca ona su tankını çekiciye yükleyip götüreceğini söylediği, mağdur su tankının işyerinin malı olduğunu söyleyip çekiciyi uzaklaştırmasını istediğindeyse sanığın ona hitaben "Ben su tankerini götüreceğim. Jandarmaya söyleme yoksa seni bıçakla burada öldürürüm, burada kan çıkar!" dediği, mağdurun korkarak oradan uzaklaştığı, sanığın da depoyu bulunduğu yerden söküp çekiciye yükleyerek olay yerinden ayrıldığı, bilahare mağdur ve tanık E.D'nin durumu üstlerine bildirmesi üzerine ihbar sonucu su tankını yüklü vaziyette ...-Burdur kara yolunda seyreden çekici içerisinde yakalandığı ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Dosya arasında 26.03.2018 tarihli yakalama, araştırma ve değer tespit tutanakları mevcuttur.

3. Tanıklar Ö.T, E.D ve İ.K'nın beyanları dosya arasında mevcuttur.

5. Olay yerinde keşif icra edilmiş ve 25.05.2018 tarihli bilirkişi raporunda '' su tankının çalındığı yerin Tren garı müştemilatı içerisinde boşaltma tesisi bölümünde beton duvar yüzeyinde ve yerden 4,5 metre yükseklikte olduğu, su tankının ayaklarının ve bir kısım borularının duvar yüzeyinde olduğu, su tankının söküldüğü yerden insan gücü ile indirilip kaldırılamayacağı tespit edilmiş... Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte, tren garı etrafındaki sınırlarının yaklaşık 130 cm yüksekliğinde ahşap ve demir direklerle dikilerek belirtilmiş müştemilat içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında işlendiği,'' bildirilmiştir.

6. Sanığın, atılı suçlamayı inkar ettiği, suça konu su deposunu Ercan isminde birinden 150,00 TL'ye satın aldığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı,

Ancak,

6. Sanığın, atılı suçlamayı inkar ettiği, suça konu su deposunu Ercan isminde birinden 150,00 TL'ye satın aldığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı,

Ancak,

Dosya kapsamındaki tutanaklar ve ilk derece mahkemesince yapılan keşif sonucu ibraz edilen bilirkişi raporundaki bulgular birlikte değerlendirildiğinde; suça konu su tankerinin bulunduğu istasyonun çok geniş bir alana sahip olup araç ve yayalarca rahatlıkla kullanıldığı göz önünde bulundurulduğunda, istasyon alanında bulunan ve herhangi bir bina içinde olmayan su tankerini alma şeklindeki eylemin bina içinde işlendiğinin kabul edilemeyeceği, bu itibarla sanığın eyleminin TCK 148/1 maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu sabit olmasına rağmen olayda uygulama yeri bulunmayan TCK 149/1-d maddesi uyarınca uygulama yapılarak sanığa fazla ceza tayini usul ve yasaya aykırı olduğundan istinafa konu kararın CMK 280/2. Maddesi uyarınca kaldırılarak sanığın işlediği sabit olan yağma suçundan eylemine uyan TCK 148/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar vermek gerektiği bahisle hukuki süreç başlığı altında (3) nolu bentte belirtilen hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık ile daha önceden herhangi bir husumeti bulunmayan mağdur beyanı ve tanık beyanları sanığın suça konu su tankeri ile yaalanması, satın aldığı kişinin tespit edilememesi, olaya ilişkin tutanak ve bilgiler karşısında, sanığın yağma eyleminin sabit olduğu Bölge Adliye Mahkemesince yerinde ve yeterli gerekçe ile açıkladığı üzere verilen hükümde sanık müdafiinin temyiz sebeplerine yönelik hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık ile daha önceden herhangi bir husumeti bulunmayan mağdur beyanı ve tanık beyanları sanığın suça konu su tankeri ile yaalanması, satın aldığı kişinin tespit edilememesi, olaya ilişkin tutanak ve bilgiler karşısında, sanığın yağma eyleminin sabit olduğu Bölge Adliye Mahkemesince yerinde ve yeterli gerekçe ile açıkladığı üzere verilen hükümde sanık müdafiinin temyiz sebeplerine yönelik hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/2425 Esas, 2019/361 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10779, Karar No: 2014/11860, Tarih: 17.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/10779 E.  ,  2014/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 2003 takvim yılında en aleyhe kabulle 31.12.2003, 2004 takvim yılında en aleyhe kabulle 31.12.2004 ve 2005 takvim yılında son faturanın düzenlendiği 28.05.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.