muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12569, Karar No: 2012/13811, Tarih: 12.07.2012

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere öncelikle, Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu Raporu’nun eki niteliğindeki ifade tutanakları ve diğer belgeler getirtilmeli, sonrasında, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları diğer bölgelerle birlikte ... Mahalle/Devrek ve ...Köyü/Devrek yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13115, Karar No: 2015/16205, Tarih: 12.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13115 E.  ,  2015/16205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiin temyiz itirazlarının vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

TCK'nın 257. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında düzenlenen ihmali ya da icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarının kasten işlenebilen suçlardan olup, anılan Yasa ve maddenin genel, tali/yardımcı ve tamamlayıcı hüküm niteliğinde olduğu, başka bir deyişle, özel görevi kötüye kullanma suçları karşısında genel suç vasfında, suçla ihlal edilen hukuki yararı veya yararlardan birini koruyan temel normlar karşısında ise yardımcı norm niteliğinde olduğu, suçun manevi öğesi kast olduğundan, kamu görevlisinin fiilini, görevinin gereklerine aykırı davrandığı bilinç ve iradesiyle işlemesi durumunda suçun manevi öğesinin gerçekleşmiş olacağı,

Dosya içerisinde bulunan şikayet dilekçesi, ... ilçesi ... Belediyesinin 01/07/2008 gün ve 18 sayılı meclis kararı, 22/12/2008 ve 06/04/2009 günlü inceleme raporları, saha teslim ve tesellüm tutanakları, hazirun cetveli, kira sözleşmeleri, cevabi yazılar ve sanıkların savunmalarından anlaşıldığı üzere, ... Belediyesi sınırları içerisinde ve ... Serisi Devlet Ormanı ... no'lu bölmede bulunan 5000 m2'lik taşınmazın Orman Genel Müdürlüğünün 29 Ocak 1987 gün ve ... sayılı OLUR'u ile 20 yıl süre ile ... Belediyesine intifa hakkı tesisine izin verilmek suretiyle kiralandığı, 13/05/1987 tarihinde de bu yerin Belediye Başkanına teslim edildiği, saha teslim tesellüm tutanağında bu yerin açık işletme şeklinde ve piknik sahası olarak kullanılacağının belirtildiği, kira süresinin 13/05/2007'de sona erdiği ve suça konu yerin 16/09/2007'de ... Orman İşletme Şefi tarafından Belediye Başkanı sanık ...'dan teslim alındığı, buna dair Saha Teslim Tesellüm Tutanağında adı geçen sanığın da imzasının bulunduğu, buna karşılık; ... Belediye Meclisinin 01/07/2008 gün ve 18 sayılı kararıyla bu yerin ihaleye çıkartılmasına ve bu konuda encümene yetki verilmesine karar verildiği, ardından 26/08/2008'de yapılan ihale sonucu 08/09/2008 tarihinden geçerli olmak üzere 3 yıl süreyle ... adlı şahsa kiraya verildiği, söz konusu kira sözleşmesinde kiraya veren olarak sanık Belediye Başkanı ...'nın imzasının bulunduğu, ... Milli Emlak Müdür Yardımcısı ...'ın 22/12/2008 günlü raporunda, ... Belediyesince 26/08/2008'de yapılan ihalenin, izin süresi bitmiş olan piknik alanı ile ilgili olduğunun belirtildiği, keza bu konuda dosya kapsamında bir tereddüt ve çekişmenin bulunmadığı, hakeza bu yerle ilgili olarak... Orman İşletme Müdürlüğünce 07/06/2007 tarihinde 29/01/1987 günlü iznin iptali için izin iptal raporu düzenlendiği, ... Orman Bölge Müdürlüğünün 11/12/2007 gün ve ...sayılı OLUR'u ile de izin iptalinin gerçekleştiği, 20 yıllık kira süresinde suça konu alana belediye tarafından bir adet halı futbol sahası ve kafeterya binası yapıldığı, bu suretle sanıkların Belediyece ..

... Orman İşletme Müdürlüğünce 07/06/2007 tarihinde 29/01/1987 günlü iznin iptali için izin iptal raporu düzenlendiği, ... Orman Bölge Müdürlüğünün 11/12/2007 gün ve ...sayılı OLUR'u ile de izin iptalinin gerçekleştiği, 20 yıllık kira süresinde suça konu alana belediye tarafından bir adet halı futbol sahası ve kafeterya binası yapıldığı, bu suretle sanıkların Belediyece ... Parkı olarak adlandırılan suça konu sahanın orman tahdit sınırları içerisinde kaldığını bildikleri veya bilmeleri gerektiği halde, bu hususta herhangi bir araştırma yapmadan, kaldı ki sanıklardan Kazim tarafından bu yerin orman işletmesine devri de yapıldığı halde, kira süresinin bitiminden sonra bu yerin kiralanması hususunda yetki ve tasarruf Orman Genel Müdürlüğüne ait olmasına karşılık, alınan meclis kararı doğrultusunda ihale yapılmak ve ihale üzerinde kalan şahısla kira sözleşmesi imzalanmak suretiyle bu kişiye haksız kazanç sağlandığı, bu itibarla yüklenen icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, genel kastla işlenen suçta özel kastın bulunmadığından söz edilerek ve yüklenen suçun yasal öğesi olan kişilere haksız menfaat sağlama unsurunun da olayda oluşup oluşmadığı denetime olanak verecek biçimde tartışılmadan, yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde beraat kararları verilmesi,

Kabule göre de;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” biçimindeki düzenleme nazara alınarak kendisini vekille temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan idare temsilcisi ile sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10771, Karar No: 2007/12317, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/10771 E.  ,  2007/12317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.10.2006 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı men'i müdahale ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.05.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 266 ada 8 parsel sayılı taşınmazındaki sebze ve meyve ağaçlarına, davalılar murisine ait 266 ada 9 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan ağaçların gölgeleme yaparak ve kökleri ile zarar verdiklerini belirterek taşınmazına el atmanın önlenmesini ve ağaçların kal’ini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davalılara ait taşınmazda bulunan çitlembik ağaçlarının, davacı taşınmazına zararının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan keşifte hazır edilen fen bilirkişisi ... tarafından çizilen kroki ve ziraat bilirkişisi ... ... tarafından düzenlenen teknik rapora göre davalılara ait 9 parsel numaralı taşınmaz üzerinde bulunan çitlembik ağacı, davacıya ait 8 parsel numaralı taşınmaza yakın mesafede dikilmiş olup dallarının davacı taşınmazına 2 metrelik uzunlukta sarkmakta bulunduğu tespit edilmiştir. Gerek ağaç boyu ve gerekse sarkan dallar itibariyle davacı taşınmazında verim düşüklüğü ve yaprak dökümü ile görüntü kirliliği yarattığı açık olup aynı ağaçların kök uzantılarının davacı taşınmazına tecavüzlü oldukları da belirtilmiştir. Raporda belirtilen bu tür tecavüzün davacı taşınmazında % 30’a yakın verim düşüklüğüne sebep olduğu açık olup TMK’nun 740. maddesi uyarınca taşan kök ve dalların kesilmesi suretiyle el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken kararda yazılan gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2527, Karar No: 2017/3735, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2527 E.  ,  2017/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın dosyaya yansıyan geçerli bir mazereti bulunmamasına rağmen soyut mazeret beyanlarının hükme esas alınması sureti ile sanığın mahkumiyetine yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14581, Karar No: 2007/2176, Tarih: 19.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/14581 E.  ,  2007/2176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurum ile olan sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini öne sürerek, haksız sataşmanın giderilerek, ödenmeyen fatura bedellerine mahsuben şimdilik 1000 YTL, yasaklı bulunduğu dönemde satamadığı ilâçlar nedeniyle kâr mahrumiyetine mahsuben 3001 YTL ve ticari çevresinde oluşan daralma nedeniyle meydana gelen zarara mahsuben 1000 YTL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinin derdestlik nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davalı davacı tarafından açılan işbu davaya süresinde verdiği cevap dilekçesinde, derdestlik itirazında bulunmuş ve Mahkemece derdestlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Davacı daha önce açtığı ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/276 E sayılı dosyasında muarazanın men'i ile davacıdan kesilen 1.370.940.000 TL ilâç bedelinin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiş; ayrıca maddi, menfi-müspet ve manevi zararlarını talep hakkının saklı tutulmasını talep etmiştir. Şu halde davacının bu davadaki iki kalem talebi, eldeki dava açısandan derdesttir.Ancak bu talep dışında kalan, yasaklı bulunduğu dönemde satamadığı ilâçlar nedeniyle istediği kâr mahrumiyeti ve ticari çevresinde oluşan daralma nedeniyle uğradığı zarara ilişkin 2006/14581-2007/2176

kalemler açısından, derdestlik sözkonusu değildir. Bu kalem istekler yönünden davaya devam edilmesi gerekirken, dava dilekçesinin tüm talepler açısından reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35691, Karar No: 2021/10725, Tarih: 24.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/35691 E.  ,  2021/10725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

“2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin, "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2009 takvim yılında sahte, fatura düzenleme suçu yönünden yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı; sanığa yüklenen "2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırana göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. Maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden düşme ve mahkumiyete ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 24.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4197, Karar No: 2021/1255, Tarih: 22.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/4197 E.  ,  2021/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının da bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Gençlik ve Spor Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada ilgili bakanlığın duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela Gençlik ve Spor Bakanlığına davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.