muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3865, Karar No: 2015/21730, Tarih: 02.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3865 E.  ,  2015/21730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların ... İlköğretim okulunun duvarına sprey boya ile yazı yazmaları şeklindeki eylemlerinin, kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve hapis cezasına ilişkin geçmiş mahkûmiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

b)TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca, cezaları ertelenen suça sürüklenen çocuklar hakkında bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere denetim süresinin belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26352, Karar No: 2014/3594, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26352 E.  ,  2014/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/6642, Karar No: 2024/3857, Tarih: 13.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6642 E.  ,  2024/3857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1461 Esas, 2022/989 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/232 E., 2020/76 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekiller tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Et Gıda Üretim Tic. ve Paz. Ltd. Şti.’nin en büyük hissedarı ve yönetim kurulu başkanı olduğunu, ... Et’in lisans sahibi sıfatıyla müvekkiline ait markaları Türkiye genelinde çok ciddi bir şekilde kullandığını, Madrid anlaşması doğrultusunda dünyanın birçok ülkesinde de tescilli olduğunu, müvekkili ile ... Et’in “...” ibareli markanın değerini artırmak için her türlü yatırımı yaptığını ve sektörün lider firmalarından olduğunu, 2 nci sınıfta tescilli “...” ibareli birçok marka üzerinde hak sahibi bulunduğunu, davalı şirketin “bağ ... (arapça şekil)" anlamına gelen marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının nihai olarak YİDK tarafından reddine karar verildiğini, oysa dava konusu başvuruda müvekkilinin hak sahibi olduğu markların asli unsurunu oluşturan "... " ibaresinin yer aldığı, bu durumun iltibasa neden olacağını, söz konusu markanın müvekkilinin seri markasıymış gibi algılanacağını, davalı yanın 29 uncu sınıf kapsamındaki ürünler bakımından tescil ettirilmek istediği markasının müvekkili markası ile ilişkilendirileceğini, davalının dava konusu başvurusu Arapça harflerle yapılmış olsa da okunuş itibari ile müvekkiline ait “...” ibareli markalarla karıştırılacağını, market raflarında ve promosyon dergilerinde Arapça harflerle yazılmayacağını, ürünlerin Türkiye’de satılacağı için telaffuzunun Türkçe olacağını, tüketici nezdinde “BAĞ ...” olarak telaffuz edileceğini hatta “BAĞ” kelimesi tali nitelikte olduğundan sadece “...” olarak da telaffuz edilmesinin de kuvvetli muhtemel bulunduğunu dolayısıyla tanınmışlıktan ve söz konusu mallara duyulan güvenden yararlanılacağını, haksız kazanç elde edileceğini ileri sürerek 2018-M-3532 sayılı YİDK Kararının iptaline, başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı şirket adına tescilli 2015/33362 sayılı “ana ... siyah zeytin” ibareli markasının bulunduğunu, 20.12.2016 tarihinde yapılan 2016/107830 sayılı “bağ ... (arapça şekil)” ibareli marka başvurusunda da herhangi bir değişikliğin olmadığını, sadece Arapça olarak tescil ettirilmek istendiğini, müvekkili şirketin iç piyasadan ziyade Irak’la gıda (zeytin, peynir, tereyağ) ticareti yapan bir firma olduğunu, bu nedenle Türkçe “...” markasının yanı sıra Arapça “... ” markasını da tescil ettirmek istediğini, dava konusu başvurunun Arapça harflerle yazılmış olması sebebiyle davacı tarafın markalarından görsel olarak bariz bir şekilde ayırt edici ve farklı bulunduğunu, markaların bütünü itibariyle dikkate alındığında karıştırılacak ölçüde benzer markalar olmadıklarını, 29 uncu sınıfta yer alan “...” ibaresini içeren birçok markanın bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir

2.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2016/107830 sayılı dava konusu başvuru ile davacının "..." esas unsurlu markalarının benzer bulunduğu, davalı markasının kapsadığı 29 uncu sınıftaki mallar bakımından markaların emtia listelerinin aynı tür mallardan oluştuğu, dolayısıyla da markalar arasında bu mallar bakımından 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesini birinci fıkrası anlamında “karıştırılma ihtimali” ve tescil engeli bulunduğu, dava konusu ibare üzerinde davacının gerçek hak sahibi olduğu iddiasının ispatlanamadığı, davalı şirketin önceki tarihli "ana ..." ibareli markasının" dava konusu başvuru tarihi itibariyle uzun süre kullanım şartı gerçekleşmediğinden müktesep hak teşkil etmeyeceği, ... ibareli davacı markasının “işlenmiş et ve et ürünleri” sektöründe tanınmış marka olduğu, markanın tanınmışlığının somut olayda iltibası arttırdığı, dava konusu başvurunun kötü niyetle yapıldığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu YİDK kartarının iptaline, marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, dava konusu markanın münhasıran Arapça harfler kullanılarak oluşturulduğunu, davacı markalarının ise Türkçe harflerden ibaret bulunduğunu, markaların işitsel ve görsel olarak farklı olduklarını, davacı markalarının tanınmışlığının ispatamadığını, buna rağmen markanın hiçbir gerekçeye yer verilmeksizin tanınmış kabul edildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili markası ile davacı markaları arasında benzerlik olmadığını, müvekkilinin tescilli "bağ ..." ve "ana ..." ibareli markaları bulunduğunu, müvekkili markasının Arapça olmasının ayırt edicilik sağladığını, davalı kurum nezdinde tescilli birçok "..." ibareli markanın bulunduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili markası ile davacı markaları arasında benzerlik olmadığını, müvekkilinin tescilli "bağ ..." ve "ana ..." ibareli markaları bulunduğunu, müvekkili markasının Arapça olmasının ayırt edicilik sağladığını, davalı kurum nezdinde tescilli birçok "..." ibareli markanın bulunduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının murisine ait ve murisinden intikal eden markalara dayalı olarak açtığı iş bu davada 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 702 nci maddesinin son fıkrası gereğince aktif dava ehliyetinin olduğu, dava konusu 2016/107830 sayılı başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markaları arasında, başvuru kapsamında yer alan 29 uncu sınıf malların tamamı yönünden 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, Arapça harfler kullanılarak oluşturulan dava konusu ibarenin "Bağ ..." anlamına geldiği, davacının itirazına mesnet markalarının asli unsuru "..." ibaresinin dava konusu başvuruda aynen yer aldığı, başvuruda yer alan "Bağ" ibaresinin yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, her ne kadar dava konusu başvurunun Arapça harflerle oluşturulmasının başvuruyu davacı markalarından farklılaştırıldığı savunulmuşsa da ülkemizde yaşayan ve Arapça bilen ciddi bir nüfusun bulunması, bu nedenle pazarlama süreçlerinde Arapça sözcüklere yer verilmesi ve ortalama tüketicinin Arap harflerine aşina bulunması karşısında bu savunmaya itibar edilemeyeceği, ayrıca mahkemece görüşüne başvurulan ve aralarında gıda yüksek mühendisinin bulunduğu bilirkişi heyetinden alınan raporda açıklandığı üzere davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markalarının 29 uncu sınıf "işlenmiş et ve et ürünlerinde" tanınmış olduğu, bu durumun da taraf markaları arasındaki iltibası arttırdığı, diğer taraftan davalı şirket yararına müktesep hak koşullarının da gerçekleşmediği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, dava konusu markanın münhasıran Arapça harfler kullanılarak oluşturulduğunu, davacı markalarının ise Türkçe harflerden ibaret bulunduğunu, markaların işitsel ve görsel olarak farklı olduklarını, davacı markalarının tanınmışlığını ispatlayamadığını, buna rağmen markanın hiçbir gerekçeye yer verilmeksizin tanınmış kabul edildiğini ileri sürerek kararının bozulmasını istemiştir.

2.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı markası ile davacı markaları arasında benzerlik olmadığını, müvekkilinin tescilli "bağ ..." ve "ana ..." ibareli markaları bulunduğunu, davalı markasının Arapça olmasının ayırt edicilik sağladığını, davalı kurum nezdinde tescilli birçok "..." ibareli markanın bulunduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itiraza mesnet markanın ayniyet derecede benzerinin Arap alfabesi ile yazılmasının ayırt edicilik sağlayıp sağlamayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi.

3. Dairemizin 09.01.2024 tarih, 2022/4078 E. ve 2024/65 K. sayılı ilamı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Türkiyede Türkçe harflerle oluşturulan ve tescil edilen bir markanın aynısının başka alfabe ile yazılmasının ayırt edicilik sağladığı kabul edilemeyeceğine göre somut olayda Türkçe harflerle yazılan ve Türkçe olan “..." ibaresinin aynısının veya benzerinin Arapça harflerle yazılması ilgili tüketici nezdinde farklı marka algısı oluşturacağı sonucuna varılamaz. Zira alfabe farklılığı nedeniyle görünüş farklı olsa da okunduğunda anlamsal ve sescil bakımdan ayniyet derecesinde benzerlik olduğu görülmektedir. Aksi düşünce tescilli kelime markalarının farklı alfabelerle yazılmak suretiyle alınmasının yolunu açar ki bunun kabul edilmesi markaların korunması ilkesini sulandırır. Dolayısıyla Anayasada güvence altına alınan Mülkiyet Hakkını zedeler. Hal böyle olmasına göre yazılı gerekçeyle karar verilmesi isabetli değilse de sonuç itibariyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olduğundan 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen sair nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalılar vekillerinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilmek suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Bölge Adliye Mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, sayın Çoğunluğun, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının gerekçesini değiştirerek, düzelterek Onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/13903, Karar No: 2024/4610, Tarih: 25.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/13903 E.  ,  2024/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/492 E., 2021/2436 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2018/242 Esas, 2019/489 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.10.2021 tarihli ve 2020/492 Esas, 2021/2436 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan ...'in olay tarihinde tanıklar ... ve ... ile birlikte aynı evde ikamet ettikleri, sanık ... ile tanık ...’un arkadaş oldukları, olay günü, sanık ... ile ...’un birlikte ...'un kaldığı eve gittikleri, evde sanık ..., katılan ... ile tanıklar ... ve ...’nın birlikte alkol aldıkları, bir ara tanıklar ... ve ...’nın içki almak amacıyla evden çıktıkları, sanık ... ile katılan ...’in evde yalnız kaldıkları sırada aralarında her ikisinin de farklı nedenlere dayandırdığı gerginlik ve tartışmanın yaşandığı, bir müddet sonra tanıklar ... ile ...’nın eve döndüğü sırada katılan ...'in, sanık ...'e yönelik olarak küfür etmeye başladığı, sanık ...’in "kime küfür ediyorsun?" diye ayağa kalktığı, tanık ...’un araya girip tarafları ayırdığı, ancak katılan ...'in bir bıçak çıkararak aniden sanık ...'e doğru bıçağı salladığı, bıçağın İsmail’in sol bacağına isabet etmesi sonucu yaralandığı, tanık ...’un araya girerek katılan ...'in elinden sustalı tabir edilen bıçağı aldığı, bu sırada elinin kesilmesi üzerine bıçağı yere attığı, sanık ...’in katılan ...’e yumrukla vurduğu ve katılan ...’in yatağın üzerine düşüp yerden bıçağı tekrar alarak sanık ...’e bıçakla vurmaya çalıştığı, aralarında boğuşmaya başladıkları, evin dışına çıkarak orada da dövüşmeye devam ettikleri, bu sırada sanık ...’in katılan ...’in elindeki bıçağı alarak önce bıçağı katılanın karnına doğru birçok kez vurduğu, sonrasında katılanı vücudunun farklı yerlerinden bıçakladığı, tanık ...'un araya girerek sanık ...'i tuttuğu ve katılana daha fazla bıçakla vurmasını engellediği, katılan ...’in de tanık ...'un sanığı kendisinden uzaklaştırması üzerine yaralı olarak yürüyerek hastanenin acil girişine gittiği, katılanın yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirdiği, vücudunda hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (6) derece olan kırıklar oluştuğu anlaşılan olayda,

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri ile kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının

kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.