muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8383, Karar No: 2011/12744, Tarih: 16.11.2011

Böylece, hem Nisan 1944 tarih 61 nolu kayıt 1340 dönüm miktarıyla ve hem de Nisan 1944 tarih 62 nolu kaydın yüzölçümüne yanlış yazılan 1340 dönüm, sulh hukuk mahkemesinin 28.07.1950 gün 1950/48-164 sayılı ortaklığın giderilmesi davasına (... Hudutnamesine ait K. Sani 1291 tarih 172 (özel-1) nolu kayıtlardan ifraz edilen kayıtların gittisi olan Nisan 1944 tarih Nisan 1944 tarih 51 ila 60 nolu ve ... tarlalarına ait K.Sani 1291 tarih 173 ila 182 (özel I-A ila I-A10) nolu kayıtların gittisi olan Nisan 1944 tarih 63 ila 72 nolu kayıtlarla birlikte) konu edilmiş ve bu dava sonucu ifraz edilerek Haziran 1951 tarih 1 ve 2 no’larda 14.000 dekar yüzölçümü ile tescil edilmiş ve yukarıda (I-3) nolu bendde izah edildiği gibi kadastro sırasında tapu kayıtlarının geldisi incelenmeden ve intikallerinde yapılan yanlışlıkların farkına varılmadan ... ve ... Köyleri kadastro sahasında kalan yüzlerce parsele uygulanmışsa da ... hudutnamesine ait K.Sani 1291 tarih 172 nolu ve tarlaya ait K.sani 1291 tarih 173, 174, 181 ve 182 nolu kayıtların sınırlarında ... ... Yolu ve ... Sınırı esas alındığında, bu kayıtların tümünün kapsamının 1949 yılında kadastrosu kesinleşip Nisan 1952 tarih 13 no’da 779 hektar (7.770.000 m2) yüzölçümüyle tescil edilen ... (...) Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı ve orman kadastrosunun kesinleşmesiyle yasal değerleri bulunmadığı için, bu kayıtlara bundan böyle başka bir yerde kapsam belirleme olanağı kalmamıştır. Başka bir anlatımla; davalıların ...-... Otobüs Yolunun batısında (bu yolun ... Köyü 1

ila 1460 sayılı parsellerin batı ve 1461 ila 1530 sayısı parsellerin de doğu sınırında geçen yol olduğu davalılar tarafından kabul edildiği gibi, yerel bilirkişiler de bildirmiştir) bulunan ... ile ... Köylerinin kadastro sahasında kalan ve ... Köyünde 1978 yılında yapılıp 29.05.1981 ve 29.06.1981 tarihleri arasında ilan edilen ve yine aynı köyde 1987 yılında yapılıp 20.04.1988 - 20.05.1988 tarihleri arasında ilan edilen, yine ... Köyünde 1985 yılında yapılıp 14.04.1987 ve 13.05.1987 tarihleri arasında ilan edilen kadastro sırasında tesbit ve tescil harici bırakılan ve Asliye (2) Hukuk Mahkemesinin 2006/153-155-196 (bu yerler Dairenin 2008/2494-2466-2483 sayılı dosyalarında temyize konu olmuş, mahkemece 1957 tarihli memleket haritası ve ... fotoğraflarında orman olarak gözükmesi nedeniyle, davacı ... Hazinenin davası kabul edilerek orman niteliği ile Hazine adına tescil edilmiştir. Temyize konu 2006/153, 155 ve 196 sayılı dosyalarda dava edilen yerler aslında 1943 yılında yapılan ve 1949 yılında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları içinde bırakıldığı halde, 1995 yılında yapılan aplikasyon sırasında 1943 yılı orman kadastro tutanaklarındaki ifadelere yanlış anlam verilerek (2) nolu poligon numarası ile orman sınırı dışında bırakılmış, yerel mahkemece bu nedenle Hazinenin davasını kabul etmesi gerekirken, yanlış gerekçe ile dava kabul edilmişse de karar sonucu itibarıyla doğrudur. Yine asliye hukuk mahkemesinin 2006/146, 147, 148, 156, 157, 158, 162, 163, 168, 169, 171, 173, 176, 177, 179, 180 ve 181 sayılı dosyalarında davaya konu edilen ve tümünün temyiz incelemesi birlikte yapılan 22 parça taşınmaza ve bu taşınmazların bitişiğindeki tespit harici bırakılan yerlere uyduğu kabul edilemez.

Temyize konu taşınmazların da içinde bulunduğu bu 27 parça taşınmaz hakkında, kişiler kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Hazine aleyhine açmışlar ve mahkemece “20 yıllık zilyetlik süresi dolmadığı gibi, ... Köyünde 1985 yılında yapılan genel kadastrodan önce 228 sayılı tebliğe göre Orman Yönetimi tarafından düzenlenen 17.04.1979 günlü tutanak ve bunun eki haritada gösterilen yerlerin o tarihte yürürlükte bulunan 766 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince orman olarak tapulama harici bırakıldığı, yine ... Kadastro Müdürlüğünün 30.03.2001 gün ve 502 sayılı yazı ile de taşınmazların kadastro sırasında “orman niteliği ile tescil harici bırakıldığının mahkemeye bildirildiği” kabul edilerek bu gerekçelere kişilerin tescil davalarının ret edildiği ve bu kararların 8. Hukuk Dairesince onanıp kesinleştiği anlaşıldığından, kesinleşen bu kararlarla saptanan maddi olgu, davacı Hazine ile davalı kişi arasında kesin hüküm oluşturur.

III.-1) Davalıların dayandığı ikinci tapu kaydı, cinsi Evkafa mülhak ... Vakfından olan ve ... Mezrasının genel Hudutnamesini gösteren ve ... Köyünde 1985 yılında yapılan genel kadastro sırasında, ...-... Otobüs Yolunun doğusunda kalan ... Köyü 1 ila 1460 sayılı toplam 1460 adet parsele uygulanan yüzölçümü ... olmayan 6/9 payı ilk defa Şubat 1296 (1880) tarih 12 numarada ... ... Kızı ... Haver, 3/9 (24/36) payı da ... ... oğlu ...’e ait olduğundan mirasçıları tarafından Divan-ı Humayun Kalemi Ahkam Mümeyyizi Sun’i ...’ye satıldığı iktisap hanesine yazılarak ilk defa Nisan 1301 (1885) tarih 13 numarada 3/9 (12/36) pay olarak Sun’i ... adına yine miktarsız, ancak cinsi orman, koru ve mera olarak tescil edilmiştir.

III-2) Şubat 1296 tarih 12 nolu Mezra Hudutnamesinin 6/9 (24/36) payına malik ... Haver ... bu payının 8/36’sını satmış ve bu pay Şubat 1302 tarih 6 numarada Sun’i ... adına, kalan 16/36 pay Şubat 1302 tarih 7 numarada ... Haver ... üzerinde bırakılarak tescil edilmiş, daha sonra ... Haver ... üzerindeki 16/36 payı da satmış ve Eylül 1303 tarih 28 numarada Sun’i ... adına tescil edilmiş, böylece ... Mezrasının Hudutnamesine ait tüm paylar Nisan 1301 tarih 13 numarada 12/36 pay, Şubat 1302 tarih 6 numarada 8/36 pay, Eylül 1302 tarih 28 numarada 16/36 pay olmak üzere Sun’i ... üzerinde toplanmış ve Sun’i Efendinin 1307 yılında, karısı ... Sıdıka’nın 1325 yılında ölümü ile müşterek çocukları ... ... ile ... ...’ye kalmış, ... ...’ın 1339 yılında ölümünden sonra ... ...’ın tüm mirasçıları ... Mezrası Hudutnamesindeki nısıf (24/48) paylarını Haziran 1929 tarih 37 numarada üzerlerine intikal ettirmiş, daha sonra da bu nısıf payın tamamını 1944 ve 1951 yılları arasında ... Köylülerine satmışlar ve Mayıs 1944 tarih 35, Haziran 1948 tarih 67, ... 1957 tarih 117, Ekim 1963 tarih 18, Ocak 1964 tarih 53, Ekim 1950 tarih 3, Mayıs 1951 tarih 77, Mayıs 1951 tarih 77 ve 78 numaralarda davalı ... Köylülerin miras bırakanları adına tescil edilmiş ve bu payların tümü 1985 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 1 ila 1460 nolu parsellere revizyon görmüştür. 1 ila 1460 sayılı parsellerin tümü ...-... Otobüs Yolunun doğusunda bulunmaktadır. Bu parsellerin tümünün iktisap nedenleri aynıdır.

III-3) Sun’i Efendinin oğlu ... ... mirasçıları kendilerine ait 1/2 (24/48) payı Haziran 1929 tarih 37 numarada adlarına intikalen tescil edilmişlerse de Sun’i Efendinin kızı ... Sadiyenin 1/2 (24/48) payı 1301, 1302, 1303 tarihli kayıtlarda miras bırakan Sun”i ... üzerinde kalmış, ancak Sun’i Efendinin kızı ... ’nin payı Mayıs 1971 tarih 6 numarada intikal ettirilerek kızları ... ve ...- adlarına tescil edilmiş ve bu pay da yukarıda III-2 bendde ... olduğu gibi 1985 yılında yapılan kadastro sırasında ...-... Otobüs Yolunun doğusunda kalan ... Köyü 1 ila 1460 sayılı parsellere uygulanmıştır.

İşte davalı Köylüler ...-... Otobüs Yolunun doğusunda bulunan ve Asliye (2) Hukuk Mahkemesinin 2006/109-149, 150, 151, 152, 153, 154, 155, 159, 160, 161, 164, 165, 166, 167, 170, 172, 174, 175, 178, 182 ve 196 sayılı 22 adet dava dosyasında dava ve temyize konu 24 parça taşınmazın ... Mezrası Hudutnamesine ait tesisinden beri yüzölçümü ... olmayan Şubat 1296 tarih 12 ve Şubat 1302 tarih 6 numaradan gelen kayıt içinde kaldığını iddia etmişlerdir.

... Mezrası Hudutnamesine ait bu kayıt içinde ... Köyünün yerleşim yerini de kapsayan toplam binlerce m2 yüzölçümlü 1 ila 1460 sayılı parseller bulunduğu gibi 1943 yılında kadastrosu yapılıp 1949 yılında kesinleşerek Nisan 1952 tarih 13 numaralarda tapuya tescil edilen 779 Hektar yüzölçümlü ... ve Şubat 1952 tarih 19 numarada 1315 Hektar yüzölçümlü ... , ..., ... Devlet Ormanlarının bir kısmı, yine aynı tarihte yapılıp kesinleşen ... Devlet Ormanının bir kısmı ile bir çok ... ve yolları, köy içindeki boşluk ve meydanları tarıma elverişli olmayan tepeleri ... kenarındaki ... ve ... yamaçları içine aldığı iddia edilmemiştir. Bu yerlerin birçoğu Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup hiçbir zaman özel mülkiyete konu olamaz.

Diğer taraftan; gerek ... (Yavaşça ...) Köyünün Hudutnamesine ait yukarıda (I-11) bende ... K.Sani 1291 tarih 172 nolu ve ... Mezrası Hudutnamesine ait yüzölçümü belli olmayan Şubat 1296 tarih 12 ve Nisan 1301 tarih 13 nolu kayıtlar bir mülkiyet belgesi olarak değerlendirilemeyeceği bir yana, bir an için aksi düşünülse bile ... (Yavaşça ...) Köyüne ait 1291 (1875) tarihli kayıtlar yüzölçümünden çok fazla olarak ... ve ... Köyü kadastro sahasında kalan parsellere kadastro sırasında uygulanmış ve tespitleri kesinleşmiştir. ... Mezrası Hudutnamesine ait kaydın ilk tesisinden beri yüzölçümü bulunmamaktadır. 1296 tarihli kayıtta cinsi de belli değildir. Ancak, Nisan 1301 tarih 13 nolu kaydın hududunun sonuna bu hudutnamenin orman, koru ve meraya ait olduğu yazılmıştır. Nevar ki; 1272 (1856) tarihinde yürürlüğe giren Arazi Kanunnamesinde, Miri (devlet) ormanlarında ve Cibali Mübahada (Köy ve kasabalara ait ormanlarda) kimseye tapu verilemeyeceğine dair hükümler olduğu gibi, Padişah iradesi ile yürürlüğe girdiği için yasa hükmünde olan 1286 (1870) tarihli Orman Nizamnamesi ile Cibali Mübaha (köy ve kasabalara ait) ormanlarını da Mir-i (devlete ait) ormanlar içine aldığından, sözü edilen düzenlemelerden sonra 1296 (1880) ve 1303 (1887) tarihinde orman alanlarını içine alan kayıtlar doğru temele dayanmadığından geçersiz kayıtlardır. 1940 yılından beri ve son olarak 2004 yılında çıkartılan Orman Nizamnameleri ve orman Kadastro Yönetmeliklerinin tümünde “tesis edildiği tarihte haklı bir sebebe dayanmayan ve tesis edildiği tarihteki mevzuata uygun bulunmayan tapu kayıtlarına orman hukuku yönünden değer verilemeyeceği” konusunda hükümler bulunmaktadır.

Yine, 1934 tarihli 2644 Sayılı Tapu Yasası, Devlet Ormanı ve açıklıklarının el değiştirme ve özel mülkiyete geçme yollarını kapatıp, bu yerlere tapu verilmesini yasaklamıştır. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince “… gerçek ve tüzel kişilere, vakıflara ve köy, belediye, özel kamu tüzel kişiliklerine ilişkin bütün ormanlar bu yasa gereğince devletleştirilmiştir. Bu ormanlar hiçbir işlem ve bildirime lüzum olmaksızın Devlete geçer”. 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20/B maddesi gereğince kayıt ve belgelerin belirlenen sınırları içinde kalan yerler, hak sahibi tarafından kullanılmıyorsa kayıt ve belge kapsamında olduğu kabul edilemez.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, cinsi ve yüzölçümü belli olmayan ... Mezrası Hudutnamesine ait Şubat 1296 tarih 12 ve Nisan 1301 tarih 13 numaralardan gelen kaydın bu köyde genel kadastrosunun yapıldığı 1985 yılında dahi kullanılmadığı için Orman Yönetimince 17.04.1979 tarhinde 228 sayılı genelge uyarınca düzenlendiği harita ve tutanakları ile daha önce taraflar arasında görülüp kesinleşen dava dosyalarına, ... Kadastro Müdürlüğünün 30.03.2001 gün ve 502 sayı ile bildirilmesi üzerine orman olarak kadastro harici bırakıldığı 2001 tarihli kararların gerekçelerinde açıklanarak kesinleştiği, dava konusu taşınmazlara ait olduğu kabul edilemez. ... (Yavaşca ...) Köyü Hudutnamesine ait K.Sani 1291 (1876) tarih 172 nolu hudutnamenin doğu sınırı, ... Mezrasına ait Şubat 1296 (1880) tarih 12 nolu hudutnamenin de doğu sınırının ...-... Otobüs Yolu olduğu iddia edilmekteyse de bu iki kayıt birbirini sınır okumamaktadır. Bu durumda dahi kaydın bu yerlere ait olduğu düşünülemez.

1943 tarihli orman kadastro haritası incelendiğinde, ... Mezrası (Köyü) nün yerleşim yeri ve arazilerinin doğusu, ... Pınar Devlet Ormanı ve ... ... Köyü İdari sınırları içinde kalan ... Devlet Ormanı, Batısı; ...-... OtobütsYolu, yoldan sonra yukarıda I ve II bentlerde anlatılan Yavaşça ... Köyünün ... Hudutnamesine ait K. Sani 1291 tarih 172 ve aynı çiftliğin tarlalarına ait K.Sani 1291 tarih 173 ila 182 nolu tapu kayıtlarının miktar sınırları göz önünde bulundurulmadan sulh hukuk mahkemesinin 1950/64-148 sayılı ortaklığın giderilmesi davasında birleştirilip ifrazı sonucu oluşturulan Haziran 1951 tarih 1 nolu tapu kaydı uygulanarak tespitleri yapılan ... Köyü 1461 ila 1530 sayılı parseller, yine aynı şekilde ifraz edilip tescil edilen Nisan 1951 tarih 2 nolu tapu kaydının daha sonra yapılan ifrazı ile oluşan Ağustos 1956 tarih 60 nolu tapu kaydı ile bu kaydın gittileri olan Haziran 1959 tarih 14, Mart 1960 tarih 31 ve 46 ve Mayıs 1960 tarih 13 ve ... 1961 tarih 91, Mart 1967 tarih 83 nolu tapu kayıtlarının uygulanması sonucu tespitleri yapılan ... Köyü 251 ila 286 ve 386 ila 450 ve 252 ila 464 ve 467 ila 500 ve 502 ila 576 ve 583 ila 868 ve 1468 ve 2438 ila 2441 sayılı parseller (bu parsellerin bir çoğu 1943 yılında yapılıp 1949 yılında kesinleşen ve Nisan 1952 tarih 13 noda 779 Hektar yüzölçümüyle tescil edilen ... ve yine Şubat 11952 tarih 19 numarada 1315 Hektar yüzölçümüyle tescil edilen ... Pınar, ..., ... Devlet Ormanlarının kadastro sınırları içinde kaldığından Hazine ve Orman Yönetimi tarafından tapu iptali ve tescil davasına konu edilmiş ve tapu kayıtlarının iptaline dair bir çok parsel hakkında verilen karar Dairede temyiz yoluyla incelenip onanmıştır) Kuzeyi; yine 1943 yılında kadastrosu yapılıp kesinleşerek Şubat 1952 tarih 19 numarada tescil edilen 1315 Hektar yüzölçümlü ... Devlet Ormanı, Güneyi; ... Devlet Ormanı ve bu ormandan sonra gelen ... Köyü sınırları içinde bulunan ve orman kadastrosu yapılıp kesinleşen ... Devlet Ormanı ile çevrili olduğu görülmektedir.

Orman kadastro haritasına göre ... Mezrasına ait cinsi orman, koru, mera olan Hudutname kaydının revizyon gördüğü 1 ila 1460 sayılı parseller ile 1461 ile 1530 sayılı parsellerin dört tarafı orman kadastrosu 1943 yılında yapılıp kesinleşen Devlet Ormanları ile çevrili geniş bir orman içi açıklığı konumunda olduğu görülmektedir. ... Köyünde 1978 yılında ve ... Köyünde 1985 yılında genel arazi kadastrosuna başlamadan önce 228 sayılı genelge hükümlerine göre çalışma alanında bulunan orman alanlarının belirlenmesi Orman Bölge Müdürlüğünden sorulmuş ve 228 sayılı tebliğ hükümlerine göre düzenlenen 17.04.1979 günlü tutanak ve eki haritada dava konusu yerler ile bitişiğindeki yerlerin orman olduğunun bildirilmesi üzerine o tarihte yürürlükte bulunan 766 Sayılı Yasının 2. maddesi gereğince orman olarak tapulama dışı bırakılmıştır. Dava konusu yerlerin 1985 yılında yapılan kadastro sırasında “Orman olmaları nedeniyle tapulama dışı bırakıldığı” daha önce taraflar arasında görülen ve 1999 yılında açılıp 2001 yılında ret edilerek kesin hüküm haline gelen temyize konu dava dosyası içindeki asliye hukuk mahkemesinin dosyasına Kadastro Müdürlüğünün gönderdiği 30.03.2001 gün ve 502 sayılı yazıdan da anlaşılmaktadır. Temyize konu davada, davalı konumunda olan kişinin davacı sıfatıyla 1999 yılında açtığı ve 2001 yılında retle sonuçlanan tescil davasının gerekçeli kararında dava konusu edilen taşınmazın “1985 yılında orman olarak tescil harici bırakıldığı, zilyetlik koşullarının oluşmadığı” açıklanarak dava ret edilmiştir. Bu olgu tarafları bağlayan güçlü delildir.

Yörede 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunun aplikasyonu 1995 yılında yapılmış ve orman sınırları 1985 yılında düzenlenen arazi kadastro paftası üzerinde gösterilmiştir. Aplikasyon sonucu 1985 yılında orman olmaları nedeniyle tesbit harici bırakılan dava konusu taşınmazların tarım arazileri ile orman arazileri arasında tampon bölgede kaldığı görülünce retle sonuçlanan tescil davası davalı tarafından 1999 yılında açılmıştır.

Aplikasyon, ... bir kadastro işlemi değildir. Aplikasyonla ilk orman kadastrosunun sınırları değiştirilemez ve daraltılamaz.

Bir yerde 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 13.07.1945 tarihinden sonra yapılan orman kadastrosunun seri bazda yapılmaması ve 15.04.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin ikinci fıkrasında sayılan ayrıcalıklar olmaması halinde kural olarak bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesinleşen orman kadastro haritası ve tutanaklarının uygulanması sonucu belirlenir. Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1943 yılında yapılmıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmazların orman olup olmadığı kesinleşen orman kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması ile belirlenemez. Çekişmeli yer 1957 tarihli memleket haritasında orman alanında kalmaktadır.

Kaldı ki yörede 1943 yılında yapılan ilk orman kadastrosunda çekişmeli taşınmazın da içinde bulunduğu yerlerin fiili durumlarının tespiti ile iktifa edilmiş, orman içindeki bu tür yerlerin devlet malı sayılacağı açıklanarak, orman kadastrosunun yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre çıkartılan 1940 Tarihli Orman Tahdit Talimatnamesinin 38. maddesindeki “ Ormanların bitişiğinde bulunan mülk ve toprakların hepsinde, orman içindekilerden yalnız köy arazi ve camiasına dahil olanlarda vesaik ibraz edilmese bile fiili vaziyet aynen tespit ve zapta geçirilmekle iktifa edilir. Orman içinde olup da 2. madde şümulüne girmeyen diğer mülk veya topraklar için muteber tasarruf vesikası ibraz edilmezse tasarruf mevzuatı ile 2644 Sayılı Tapu Yasasının 16 ve Orman Yasasının 25. maddelerine müsteniden bunlar Devlet namına tahdit olunur” hükmü gereğince köy arazi topluluğunun uzağında ve orman içinde olan dava konusu taşınmaz ve etrafı devlet malı sayılarak orman sınırı içinde bırakılmıştır. Bu nitelikteki bir yerin 3116 Sayılı Yasaya göre yapılarak kesinleşen orman kadastrosu yanlış yorumlanarak aplikasyonla orman sınırları dışında bırakılmış olması hukuki sonuç doğurmaz.

Açıklanan nedenlerle, davanın kabulü ile taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tescili yolunda hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, Orman Yönetiminin davacı sıfatının bulunmadığı, Hazinenin açtığı tescil ve ormana el atmanın önlenmesi istemli davada yasal hasım durumunda olduğu gözönünde bulundurulmadan, davası kabul edilen Hazine yanında davalı ... Yönetimi lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi, hükmün bozulmasını ve yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir. Bu nedenle; hükmün 7. paragrafının hükümden çıkarılarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın değişik 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16.11.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13146, Karar No: 2019/21821, Tarih: 27.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13146 E.  ,  2019/21821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık hakkında müştekiye karşı işlediği iddia olunan 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince "basit yaralama" ve TCK'nin 107/2 maddesi gereğince "şantaj" suçlarından kamu davası açıldığı, şantaj suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığı ve 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi gereğince, kasten yaralama suçu yönünden de uzlaştırmanın mümkün olmadığı; ancak yapılan yargılama sonunda sanığın şantaj suçundan beraat ettiği, bu nedenle CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen basit yaralama suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; katılan ile sanık arasında uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2011 tarihli 2009/1824 Esas-2011/1296 Karar sayılı kararının 28.04.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu kararın kesinleşmesinden önce 18.04.2014 tarihinde işlemiş olduğu ve bu ilamın tekerrüre esas alınmayacağı anlaşılmakla, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.