muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12097, Karar No: 2012/18497, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12097 E.  ,  2012/18497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-ihtiyati tedbir kaldırılması isteminin reddi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirketin keşideci davalının ciro yoluyla hamil sıfatına sahip olduğu toplam 366,988 TL tutarlı iki adet çeke dayalı şekilde davalı yanca müvekkili aleyhine takip başlatılmış ise de çekdeki keşideci imzasını müvekkili şirketi temsile yetkili kişiye ait olmadığı gibi müvekkili şirketin adına çekleri keşide eden .'nın temsil yetkisi sona ermesine rağmen davadışı şirketi lehdar göstererek kardeşininde ortağı bulunduğu davalı şirkete bu çeklerin ciro edilmesini sağlayarak muvazalı hareketleriyle müvekkilini borç altına sokmaya çalıştığını, takip sırasında haciz baskısıyla müvekkilinden tahsilatlarda yapıldığını belirterek öncelikle İİK 72/2 maddesi uyarınca takip dosyasına ödenen paranın alacaklıya ödenmemesi yönünden ihtiyati tedbir kararı verilmesine takibe konu çekler nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tesbitine, haciz baskısı altında ödenen tüm tutarların istirdadına %40 oranında kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili: davacı iddialarının doğru olmadığını bildirerek,davanın reddi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece 20.05.2011 tarihli tensip kararıyla İİK 72/3 maddesi uyarınca ihtiyati tedbir kararı verilmiş ve bu karar icra dosyasında infaz edilmiştir.Yargılama sırasında davalı vekilinin ihtiyati tedbir kararının kaldırılması isteminin 06.03.2012 tarihli ara kararıyla reddedilmesi üzerine davalı taraf vekilince bu karar temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/594, Karar No: 2019/20430, Tarih: 12.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/594 E.  ,  2019/20430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile terkin ve faiz hükümleri yönünden HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İzmir ili, Konak ilçesi, 1. Karantina Mahallesi 703 ada 71 ve 72 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin ve ecrimisilin tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun terkin ve faiz hükümleri yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20668, Karar No: 2015/992, Tarih: 22.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/20668 E.  ,  2015/992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Düşme

01.06.2005 tarihli Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, “mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter” olarak tanımı yapılan ve aynı yönetmeliğin 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan “duruşma günleri defteri” ile yine aynı Yönetmeliğin “Duruşma listesi” başlıklı 81. maddesinde ise, “Duruşmalı işlerde mübaşir tarafından; mahkemesi, mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır.” hükümleri uyarınca, mahkemece her dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesindeki “…meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip…” olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün hale getirmek gerekir.

22.10.2013 günlü duruşma defterine 9:00- 9:35 saatleri arasına 1. sıradan 26. sıraya kadar dava dosyalarının kaydının yapıldığının anlaşılması karşısında; 30 dakikalık süre içerisinde 26 adet dosyanın duruşmasının adil bir şekilde yapılıp bitirilmesinin mümkün olamayacağı ve taraflar aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından, sözkonusu dosyalarla ilgili olarak davaların duruşmasının bitmesi muhtemel saate kadar beklenip, gelen olmaması halinde şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4239, Karar No: 2021/1590, Tarih: 09.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2020/4239 E.  ,  2021/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, 24.03.2016 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.11.2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK 605/1. madde gereğince mirasın gerçek reddi talebine ilişkindir.

Davacılar vekili, miras bırakan ...'ın müvekkil ...'nun kayınpederi, diğer müvekkil ...'nun dedesi olduğunu, miras bırakan ...'ın 29.10.2015 tarihinde vefat ettiğini, muristen intikal edecek olan mirası ... isimli tek çocuğu olan Berat Pınar Postalcıoğlu’nun Alanya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/826 Esas, 2015/903 Karar sayılı kararı ile mirası kayıtsız şartsız red ettiğini, muris adına açılmış pek çok icra dosyası bulunduğunu belirterek mirası kayıtsız şartsız reddettiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Dairemizin 07.09.2020 tarihli ve 2016/14883 Esas, 2020/4607 Karar sayılı ilamıyla "... gerekçeli karar ile hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir. Öte yandan, TMK'nun 612. maddesi “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir.” hükmünü düzenlemiştir. Mirasbırakan, 29.10.2015 tarihinde vefat etmiş, en yakın yasal mirasçısı olan kızı, mirası kayıtsız şartsız reddetmiştir. Davacılar, mirasbırakanın damadı ve torunudur. Mirasbırakanın en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından mirasın reddedilmiş olmasıyla, miras bunlara geçmemiş, kendiliğinden tasfiyeye tabi hale gelmiştir. Miras kendilerine geçmemiş olanların ise mirası reddetmeleri söz konusu olamaz. Bu hak, mirasın daha önce mirasçı olmayanlara geçmesi halinde doğar. Davanın bu sebeple reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle karar bozulmuştur

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı yeni HMK’nun geçici 3. maddesi 2. fıkrası gereğince Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı yeni HMK’nun geçici 3. maddesi 2. fıkrası gereğince Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

HUMK’nun 429. maddesinin ikinci fıkrasında “…Mahkeme, temyiz edenden 434' üncü madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra, Yargıtay’ın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir.” hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda; mahkemece Dairemizin bozma kararı üzerine, 1086 sayılı HUMK’nun 429/2. maddesi gereğince, davacıya bozma ilamının tebliğ edilerek, duruşma gün ve saatini bildirir tebligat çıkarılarak davacının bozma ilamına karşı diyeceklerinin sorulması, bunun üzerine bozma ilamına uyulup uyulmayacağına karar verilmesi gerekirken anılan kanun maddesine aykırı şekilde davacılara bozma ilamı, duruşma gün ve saati bildirilip bozma ilamına karşı diyecekleri sorularak bozma ilamına uyulup uyulmayacağına karar verilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 09.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1912, Karar No: 2015/644, Tarih: 20.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/1912 E.  ,  2015/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2011/504-2013/244

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava dışı Fatma Taş'ın 286 ada 1 , 248 ada 1, 313 ada 1, 289 ada 1 ve 16 ada 1 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını yine maliki olduğu 310 ada 7 parsel sayılı başka bir taşınmazın inşaat yoğunluğunun artırılması karşlığında, davalı Belediye'ye bağışladığını, ancak davalı Belediye'nin bağış aktinin gereğini yerine getirmediğini, 310 ada 7 parseli nefi ve hasarı ile birlikte edindiğini, Borçlar Kanunu 183. maddesi gereğince taşınmazın önceki malikinin sahip olduğu tüm hakları kazandığını ileri sürerek, dava konusu beş parça taşınmazdaki Belediye payının iptali ile adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımının geçtiğini, devre konu belediye meclis kararlarının ortadan kaldırıldığını bildirip, husumet nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bağıştan rücu hukuksal nedenine dayalı dava açma hakkının malike ya da mirasçılarına ait olduğu, yeni malik olan davacının böyle bir davayı açmasının hukuken mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....................’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değer yetersizliği nedeniyle reddedilerek, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.40.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13847, Karar No: 2012/19862, Tarih: 04.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13847 E.  ,  2012/19862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.08.2011 tarih ve 2011/70-2011/693 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirkete nakliyat emtia taşıma sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan dava dışı şirkete ait ayakkabı malzemesinin İtalya'dan Türkiye'ye nakledilirken hasara uğratıldığını ve hasar nedeniyle sigortalılarına 1.755,00 TL ödendiğini ileri sürerek 1.755,00 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek en yüksek avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını,davanın taşıyıcı firma olan Toros Uluslararası Nakliyat İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. ve/veya Sienza Antrepoya karşı açılması gerektiğini, müvekkil firmanın zarardan sorumlu olmadığını, ekspertiz raporunda mal ambalajının yetersiz olmadığı, uygun vasıtalarla taşınmasının yapıldığının belirtildiğini, sigortalıya mal teslimi sırasında sigortalının ürünlerin hasarlı olduğuna ilişkin tespit ve ihtirazi kayıt ileri sürmediğini, bilirkişi raporunda hasarın hangi aracın ihmali sonucu meydana geldiğinin belirlenmediğini, müvekkilinin sigortalıya gönderdiği cevabi ihtarnamede müvekkil firmanın taşınan yükün hasarlı ve ıslak teslim alındığına dair kendilerine bir tutanak verilmediğini ayrıca yükün teslim edildiği tarih ve saatte yağış olmadığını beyan ettiğini, yükleme ve boşaltma işleminde müvekkilinin hiçbir etkisi bulunmadığını, müvekkil firma tarafından nakliye aracına antrepo görevlileri tarafından yüklenen emtianın kapalı kasa araçta tüm tedbirleri alınmak suretiyle teslim yerinde sigortalıya teslim edildiğini, bir an için davacının iddiaları doğru kabul edilse bile nakledilen 50.000 Euro'luk tüm emtianın içinde neden sadece küçük bir kısmın zarar gördüğünün davacı tarafça izahı gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, hasara uğrayan emtiaların nakliye işinin davalı şirket tarafından yapıldığı ve bu nedenle meydana gelen hasardan davalı şirketin sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 1.755,00 TL'nın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 85,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13643, Karar No: 2016/18819, Tarih: 22.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/13643 E.  ,  2016/18819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti aacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işveren nezdinde teknisyen olarak kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin işverence ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda davalı şirket tarafından delil listesinde tanık deliline dayanıldığı, tanıkların isimlerinin bildirildiği ve dinlenmelerinin istendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davalının bildirildiği tanıklar dinlenmeksizin karar verilmiştir. Deliller tam olarak toplanmaksızın ve hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek mahkemece karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13193, Karar No: 2023/8537, Tarih: 27.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13193 E.  ,  2023/8537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2019/143 Esas 2019/513 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 27 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2019/5188 Esas 2022/858 Karar sayılı kararı ile ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2019 tarihli ve 2019/143 Esas 2019/513 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 9 hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında meşru savunma koşullarının uygulanması gerektiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilk haksız hareketin müştekiden geldiğinin sabit olduğuna, haksız tahrik indiriminin en yüksek hadden uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında meşru savunma koşullarının uygulanması gerektiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilk haksız hareketin müştekiden geldiğinin sabit olduğuna, haksız tahrik indiriminin en yüksek hadden uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Müşteki ve sanık arasında alacak borç ilişkisi olduğu, sanığın olay günü saat: 00.20 sıralarında müştekinin çalıştığı işyerine gittiği, işyerinde yaklaşık 6-7 dakika kalarak müştekiden alacağını istediği, müştekinin parası olmadığını söylemesi üzerine sanık ile müşteki arasında tartışma çıktığı ve birbirleri ile boğuşmaya başladıkları, müştekinin işyeri arkadaşının sanık ile müştekiyi ayırmaya çalıştığı, müşteki ile birlikte sanığı işyerinin dışına çıkardıkları, sanık iş yerinin dışarısında beklerken müştekinin işyerinin içerisine girip elindeki döner bıçağı ile hızlıca dışarı çıkıp sanığa saldırdığı, sanığında üzerinde bulundurduğu bıçağı çıkardığı, müşteki ile sanık arasında arbede yaşandığı, müştekinin ayağının takılması sonucu yere düştüğü, sanığın da müşteki ile birlikte yere düştüğü, sanığın yerde müştekinin sol göğsüne ve sağ koluna bıçakla vurmak suretiyle ... tehlike geçirecek, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde müştekiyi yaraladığı, olayda; müştekinin sanığa döner bıçağı ile saldırması nedeniyle, ortada sanığın bedensel bütünlüğüne yönelik haksız bir saldırı olduğu, sanığın saldırı gerçekleştiğinde aynı anda kendini savunmasıyla meşru müdafaanın hemzamanlık unsurunun gerçekleşmiş olduğu görüşüne varılmıştır. Sanık ile müşteki boğuşurken müştekinin elinde halen döner bıçağının bulunması ve sanığa saldırısının devam ediyor olması dikkate alındığında, savunmada zorunluluk bulunduğunun kabulü gerekmiş, meşru müdafaada saldırı ile savunma arasında orantılılık bulunup bulunmadığı hususu irdelendiğinde ise; müştekinin sanığa döner bıçağı ile gerçekleştirdiği ilk haksız saldırı karşısında, sanığın bıçakla karşılık vermesi, müşteki niteliği itibariyle ... tehlike geçirecek şekilde yaralanmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, saldırı ile savunma arasında bir orantısızlık mevcut olduğu, ancak olayın oluş şekli itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin