muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/34136, Karar No: 2023/6081, Tarih: 25.09.2023

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/432 Esas, 2022/571 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafından sonra gelmek üzere sırasıyla, "Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, " Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezasından mahsup edilmesine," ibarelerinin takip eden fıkralar olarak eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7804, Karar No: 2025/1107, Tarih: 13.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/7804 E.  ,  2025/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle suça sürüklenen çocuk ile katılan mağdurun tanışmadıklarına, buna ilişkin dosyada delil bulunmadığına, katılan mağdurun engelli olması nedeni ile kendisini ifade edemediğine, katılan mağdurun okulda arkadaşlarına sarılması nedeni ile görüşme yapan öğretmenin böyle bir tahminde bulunduğuna, Mahkeme huzurunda verdiği ifadelerinde ciddi çelişkiler bulunduğuna, suça sürüklenen çocuk ile polislerin avukatı olmadan yaptıkları görüşmelerde olayı kabullenirse eve gidebileceğini söyledikleri için suçu kabul ettiğine ve bu beyanının geçerli olmadığına, konuşamayan katılan mağdurun suça sürüklenen çocuğu ne şekilde teşhis ettiğinin açıklanmadığına, mahkumiyet kararı için yeterli delil bulunmadan karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-d ve 66/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Aynı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 11.09.2014 tarihli ilk mahkumiyet kararı ile anılan hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından kurulan 01.07.2022 tarihli mahkumiyet hükmü arasında anılan sürenin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02 2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3264, Karar No: 2010/1314, Tarih: 12.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/3264 E.  ,  2010/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Davalı taraf kesin hükme dayanmıştır. Mahkemece dava konusu taşınmazın dayanılan Bayındır Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.06.2008 tarih 2008/2-310 E.K.sayılı kesin hükmün kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur. Dava konusu taşınmazın dayanılan kesin hükmün kapsamında kaldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan aynı taşınmaz yada taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır. Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davacı taraftan alınmasına, 12.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5577, Karar No: 2024/18139, Tarih: 02.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5577 E.  ,  2024/18139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.01.2024

SAYISI : 2023/1699 E., 2023/1972 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.01.2024 tarihli ve 2023/1699 Esas, 2023/1972 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2023/1699 Esas, 2023/1972 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5094, Karar No: 2017/7919, Tarih: 20.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/5094 E.  ,  2017/7919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

.... İletişim isimli işyerinin sahibi olan sanığın, müştekinin kimlik bilgilerini kullanarak sahte abonelik sözleşmesi düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında, müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, suça konu hattın kendisine 6 ay için ücretsiz olarak tahsis edildiğini ve bu hattın kurye aracılığı ile sekreteri olan.....’ya teslim edildiğini söylemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, ...’nın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık sıfatıyla beyanına başvurularak, müştekinin bilgi ve rızası dahilinde hattı teslim alıp almadığı sorularak, abonelik sözleşmesindeki imza ve yazıların ...’ya aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması; suçun sübutu halinde, hüküm tarihinden sonra 19/02/2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4782, Karar No: 2022/3006, Tarih: 03.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/4782 E.  ,  2022/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı işveren nezdinde "gemi adamı" olarak geçen çalışmaların 506 sayılı Yasanın Ek 5 madde hükmü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında “...Mahkemece, öncelikle yukarıdaki açıklamalar ışığında, davacının işveren nezdindeki çalışma yerleri davalı işverenden sorularak belirlenmeli, davacının işyerindeki çalışmasına ilişkin bilgileri içeren şahsi sicil dosyası, çalışmaların kayıt altına alındığı belgeler celbedilmeli, bu işleri kayıt altına alan kişi/kişilerin beyanları, sigortalının görevlendirmesini yapan yetkilinin beyanları alınmalı, varsa puantaj listeleri ve diğer kayıtlar da dikkate alınmak suretiyle ayrıntılı araştırma yapılmalı, bildirime konu sürelerin ne kadarının denizde, ne kadarının karada gerçekleştiği liman müdürlükleri kayıtları da gözetilerek belirlenmeli, davacının yaptığı işin niteliği, geminin seferde veya limanda bulunduğu sırada denizde eylemli çalışma olarak gerçekleşen çalışma süreleri yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında duraksamaya yer vermeyecek biçimde tespit edilmeli, varılacak sonuca göre itibari hizmeti gerektirir çalışma süreleri tereddütsüz belirlenerek karar verilmesi…” gerektiği belirtilmiştir.

Davacı, ... Gemi İnş. Bakım A.Ş. (Kimnak Kimyevi Maddeler Taş. San. ve Tic. A.Ş), ...Dış Tic. A.Ş. (Kimnak Kimyevi Maddeler Taş. San. ve Tic. A.Ş) ve Pütaş Petrol Ürünleri Taşımacılık San. Tic. A.Ş.'ne ait gemilerde gemi adamı konumunda geçen çalışmalarının, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi uyarınca itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçtiğinin tespitini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde isteğin kısmen tespitine karar vermiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren Geçici 7.maddesinde, bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 506 sayılı, 1479 sayılı, 2925 sayılı, bu Kanun ile mülga 2926 sayılı, 5434 sayılı Kanunlar ile 506 sayılı Kanunun Geçici 20. maddesinde yer alan sandıklara tâbi, sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık sürelerinin, tabi oldukları kanun hükümlerine göre değerlendirileceği yönündeki hükmün öngörülmüş olması ve kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında, uyuşmazlığa uygulanacak olan mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun EK.5.maddesinin 3395 sayılı Kanunla değişik biçiminde bir gemi adamı, gemi ateşçisi, kömürcü ve dalgıcın itibari hizmetten yararlanılabilmesi için çalışmalarının “denizde” geçirilmesinin koşul olduğu hükme bağlanmıştır.

Kanunda öngörülen denizde geçirilmesi gereken hizmetten amaç ise, geminin denizde seyir veya seferde olduğu süreler ile bunun uzantısı geminin limanda bulunduğu sırada, fiilen gemide görevli olarak geçirilen ve denizle bağlantının kopmadığı çalışmalardır (HGK 07.02.2001 t., 2001/21-20 E., 2001/110 K., 23.10.2013 t. 2013/10-176 E., 2013/1477 K.). Aksinin kabulü, gemide çalışanların koşulsuz olarak itibari hizmetten yararlanabileceği sonucunu doğurur ki, bu durum Kanunun açık metnine ve Kanun Koyucunun iradesine aykırıdır. Geminin seferde veya limanda beklediği sürede denizde geçen eylemli çalışma süresinin; gemi ve liman kayıtları, işveren nezdindeki belgeler, işveren tarafından denizde yürütülen faaliyetin kapsam ve kapasitesi de gözetilerek, sunulan kanıtların değerlendirilmesi sonucunda, çelişkiden uzak olarak belirlenmelidir.

Davacının şahsi dosyasından, 27/10/1986-07/05/1988 tarihleri arasında ... sicil sayılı ... Dış Tic AŞ nezdinde 1/A, 07/05/1988-01/06/1992 arası 3390.68.34 sicil sayılı ...GEMİ NŞ BAKIM AŞ işvereninde 1/A, 01/06/1992-01/11/1992 arası ...sicilli ... Kimyasal maddeler Taş. San. Ve Tic. İşyerinde 1/A, 27/06/1994-24/09/2001 arası ... sicil sayılı ... A.Ş. nezdinde, işyerinde 30/04/1995 tarihine kadar 1/A ve 1995/2. döneminden itibaren 2/A, 25/09/2001-12/04/2004 arası 443109.34 sicil sayılı ... Dış Tic A.Ş. Nezidinde 3/A bildirim yapıldığı, davacının Erenköy, Yalıköy, Dereköy, Ortaköy, Ataköy gemilerinde çalıştığı, gemilerin bağlama limanlarının ... olduğu, mahkemece, işverenler arasında devir, birleşme ve intikal durumları irdelenmeksizin eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.

1-Mahkemece, öncelikle davalılara ve bildirim yapılan işyerlerine ilişkin devir, intikal ve birleşme devir durumlarına ilişkin ticaret sicil kayıtlarının celp edilerek husumet durumunun irdelenmesine,

1-Mahkemece, öncelikle davalılara ve bildirim yapılan işyerlerine ilişkin devir, intikal ve birleşme devir durumlarına ilişkin ticaret sicil kayıtlarının celp edilerek husumet durumunun irdelenmesine,

2-... Liman Başkanlığının yazısından erenköy, ataköy gemisi ile bağlama limanı olan ...’dan Mersin, ..., vs … limanlara seferler düzenlendiği, bağlama limanı kayıtları celp edilmekle varma limanı kayıtlarının celp edilmediği eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, geminin varma limanına ilişkin kayıtlarda celp edilerek bağlama limanında varma limanına kadar geçen süre, varma limanında geçen süre, varma limanında bağlama limanı geliş süreleri gözetilerek, geminin denizde seyir veya seferde olduğu süreler ile bunun uzantısı geminin limanda bulunduğu sırada, fiilen gemide görevli olarak geçirilen ve denizle bağlantının kopmadığı sürelerin tespit edilerek infaza uygun karar verilmelidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/752, Karar No: 2023/4792, Tarih: 07.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/752 E.  ,  2023/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin davalılardan Gelecek Varlık Yönetimi A.Ş. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

... İcra Hukuk Mahkemesinin 25.03.2022 tarih ve 2021/1222 E. 2022/332 K. sayılı kararına karşı davalı .... tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 19.10.2022 tarih ve 2022/1288 E. 2022/2038 K. sayılı istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddi kararına davalılardan Gelecek Varlık Yönetimi A.Ş. vekili tarafından temyiz yoluna başvurulduktan sonra, davacının kimliği ekli 11.08.2023 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşıldığından, davadan feragat hakkında İlk Derece Mahkemesince ek karar verilmek üzere dosyanın temyiz incelemesi yapmaksızın iade edilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Davacının davadan feragatı hakkında İlk Derece Mahkemesince ek karar verilmek üzere 6100 sayılı HMK'nın 310/3. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.09.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

HK/AK
Yargıtay — Esas No: 2014/2353, Karar No: 2014/25660, Tarih: 15.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2353 E.  ,  2014/25660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın aracı ölen şahsın kullandığına ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f - g) bendinde yer alan "failin kastının yoğunluğu, güttüğü amaç ve saik” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında hükmolunan 3 yıl hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4, 1-a maddelerinin gösterilmemesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. paragrafında bulunan “sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı ve sanığın güttüğü saik ve amaç” ibaresinin çıkartılmasına, hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 3. paragrafı çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 3 yıl hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasına esas gün sayısının 1095 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 21.900-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” paragrafının eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9029, Karar No: 2014/3989, Tarih: 22.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9029 E.  ,  2014/3989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2013

NUMARASI : 2011/105-2013/142

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında 10.04.2010 tarihli danışmanlık sözleşmesi imzalandığını, müvekkili şirketin hizmet vermesi için her türlü yetki ve vekaletname gibi belgelerin işlem yapılmadan önce verilmesi gerektiğini, davalı şirket namına hareket eden ve sözleşmeyi imzalayan yetkilinin yetki belgesini, onaylı pasaport örneğini geç teslim ettiğini, hizmetin yerine getirilmesi için işbirliği yapılmadığını, müvekkilinin sözleşmenin 4. maddesi gereği hakettiği ücretin ödenmemesi üzerine faturaya dayalı olarak başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmeye göre yapılması gereken işin, dava dışı T... A.Ş'nin davalı firma adına akaryakıt temin etmesi, davacı şirketin de 3 aylık süre içinde Maliye Bakanlığı'na başvurarak davalıya ait ÖTV'nin iadesini alması olduğunu, T... A.Ş'nin kötüniyetli olarak 112 araca 24 gün boyunca akaryakıtı davalı adına değil kendi adına aldığını, akaryakıtı aldığı O... Petrolcülük A.Ş ile kendi adına "Otobil Müşteri Sözleşmesi" yaptığını, böylece ayrıca aldığı akaryakıttan % 5 iskonto da içeren bir sözleşme imzaladığını, akaryakıt bedeli olarak davalının KDV hariç 37.407,18 TL (19.612,89 EURO), 14.06.2010 tarihli fatura kestiğini, bu bedelin davalı firma tarafından T... A.Ş'ye ödendiğini, fakat ne miktar ÖTV iadesi alınacağı hususunda bir açıklama yapılmadığını, faturada 6.733,29 TL'lik KDV'nin istisna sertifikası nedeniyle kesilmediği belirtilmiş ise de ödenen KDV'siz akaryakıt fiyatının piyasa rayicinin KDV dahil fiyatının da çok üstünde gösterilmesi ile KDV istisnasının da uygulanmadığı kuşkusunu doğurduğunu, CFCU (Avrupa Birliği Merkezi İhale Finans Kuruluşu) mevzuatına göre üyelerin petrol firmasından doğrudan doğruya akaryakıt alması halinde ÖTV muafiyetinin tanındığı ve ÖTV iadesi alındığını, alt taşeronların akaryakıt alması halinde ÖTV muafiyetinin bulunmadığını, bu yüzden alt yüklenicilerin KDV muafiyeti belgesi alamayacaklarını, davalı firmanın yabancı olmasından yararlanılarak gizli ve kötüniyetli amaçla sözleşmeye konulan 2-a ve 2-b maddelerinin yerine getirilmesinde ifa imkânsızlığının bulunduğunu, sözleşme ile amaçlanan durumun meydana gelmemesi, temel amaca ulaşmanın imkânsız hale gelmesi halinde sözleşmenin geçerliliğini kaybedeceğini, sözleşmenin, kusurlu ifa nedeniyle feshedilmiş olduğunu, 14.06.2010 tarihli fatura içeriğindeki hizmetin verilmediğini savunarak, davanın reddi ile % 40 kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.