muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/19778, Karar No: 2012/1734, Tarih: 09.02.2012

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Önemle vurgulanmalıdır ki, 818 sayılı Borçlar Kanununun 53'üncü maddesinde, hukuk mahkemesi hakiminin kusur belirlemesi yaparken ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ve ceza mahkemesinden verilen beraat kararı ile bağlı olmadığı, ceza mahkemesi kararının, kusurun takdiri ve zararın miktarının belirlenmesi konusunda dahi hukuk hakimini bağlamayacağı yönünde düzenleme yapılmış olup, anılan maddede hukuk hakiminin ceza kararında kesinleşen maddi olgularla bağlı olduğuna ilişkin herhangi bir açıklık bulunmamasına karşın, öğreti tarafından ve uygulayıcı konumundaki yargı makamlarınca “maddi olgularla bağlılık” ilkesi benimsenmiştir. Bunun temelinde hiç kuşkusuz mahkemelere güven duygusu bulunmaktadır. Bu bakımdan, ceza mahkemesince görülüp kesinleşen dava dosyasındaki boşanan eşlerin eylemli birlikteliklerine ilişkin saptamalar da, anılan ilke gereğince değerlendirmeye alınmalıdır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden yeniden kapsamlı .... ..../... ... araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç :

1-)Temyiz yoluna başvurmasında hukuki yarar bulunmayan davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçenin REDDİNE,

2-)Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15262, Karar No: 2016/4643, Tarih: 25.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15262 E.  ,  2016/4643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/05/2015 tarih ve 2015/144-2015/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait uçakla ...'dan ...'a seyahat ettiğini, 2 adet kuaför makasının güvenlik nedeniyle uçuş öncesi silah teslim tutanağı ile uçuş sonrası teslim edilmek üzere alındığını, ...'na vardığında makasların bulunamadığını, tüm başvurularına rağmen makasların teslim edilmediğini, davalı tarafından kayıp bagaj raporu tutulduğunu, 4.956,00 TL kayıp makasların bedelinin tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın kaybolan makaslarına manuel bagaj etiketi takıldıktan sonra güvenlik poşetine konularak uçak ambarında taşındığını, taşıma sonunda ise kayıp olan makaslara ilişkin olarak kayıp eşya raporu düzenlendiğini, müvekkilinin dava konusu makasların kaybı dolayısıyla herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, kargo taşıması olması nedeniyle taşıyıcının sınırlı sorumluluğu bulunduğunu, talep edilen bedelin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın kaybolan makaslarına manuel bagaj etiketi takıldıktan sonra güvenlik poşetine konularak uçak ambarında taşındığını, taşıma sonunda ise kayıp olan makaslara ilişkin olarak kayıp eşya raporu düzenlendiğini, müvekkilinin dava konusu makasların kaybı dolayısıyla herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, kargo taşıması olması nedeniyle taşıyıcının sınırlı sorumluluğu bulunduğunu, talep edilen bedelin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, daha öncesinde davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilerek “Mahkemece, davalı tarafça sunulan takipsizlik kararına istinaden davacının makasları güvenlik görevlisine teslim ettiği, bu güvenlik görevlisinin davalı taşıma şirketinin elemanı olup olmadığının tam olarak belirlenemediği, davalının zarardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin gerekçesine esas aldığı takipsizlik kararı davalı tarafın delil listesinde bulunmayan davacı tarafça da açıkça muvafakat edilmeyen sonradan sunulan bir delil olması nedeniyle itibar edilemeyeceği gibi, esasen makasların havaalanı girişinde güvenlik görevlisince teslim alınması da davacı iddiasıyla çelişmemektedir. Davalı vekilinin cevap dilekçesinde 2 adet kuaför makasının havaalanı yetkilileri ile birlikte güvenlik poşeti yapılıp bagaj etiketi verilerek uçağın kargo bölümü olan ambar kısmına alındığını, daha sonra da kayıp bagaj raporu tutulduğunu beyan etmesi ve en önemlisi her iki tarafça da delil olarak davalı şirket antetli silah teslim tutanağına dayanılması karşısında, dava konusu makasların davalı taşıyıcıya teslim edildiği ve davalının bu eşyayı davacıya teslim etmekle yükümlü olduğu açıktır. Bu durumda, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş...” şeklindeki gerekçeyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu, bozma ilamı ve alınan bilirkişi raporu uyarınca davalının teslim edilen makasların bedelini ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davalının ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/6687 esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile takibin 3.800,00 TL asıl alacak ve takip tarihinden itibaren asıl alacağa işletilecek yasal faiziyle birlikte devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, ortaya çıkan zarara taşıyıcının veya adamlarının ağır kusurunun neden olduğunun anlaşılması karşısında, sorumluluk sınırlamalarının (TSHK m 124/1, vsm. 22) uygulama alanın bulunmayacak olmasına göre (TSHK m. 126), davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, ortaya çıkan zarara taşıyıcının veya adamlarının ağır kusurunun neden olduğunun anlaşılması karşısında, sorumluluk sınırlamalarının (TSHK m 124/1, vsm. 22) uygulama alanın bulunmayacak olmasına göre (TSHK m. 126), davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 212,58 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12589, Karar No: 2012/30911, Tarih: 31.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/12589 E.  ,  2012/30911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine 1 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, örnek 10 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun süresinde icra mahkemesine başvurarak imza itirazında bulunduğu, mahkemece imza itirazının kabulüne ve takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, takip dayanağı olan bono üzerinde kriminalistik uzmanı olan bilirkişi Y.Ö.tarafından yapılan imza incelemesi sonucu düzenlenen 11.11.2011 tarihli raporda, borçlu adına atılan imzanın aidiyeti hususunda teknik yönden görüş belirtmenin mümkün olmadığının bildirildiği, yine aynı bono üzerinde grafoloji ve sahtecilik uzmanı olan bilirkişi H.K.tarafından yapılan imza incelemesi sonucu düzenlenen 08.03.2012 tarihli raporda ise, grafolojik hususiyetler yönünden benzerlikler müşahade edildiği, bu itibarla tetkik konusu senet üzerindeki imzaların borçlunun ele ürünü olmasının kuvvetle muhtemel olduğunun belirtildiği, bu durumda her iki raporun da itiraza konu edilen imzanın aidiyeti konusunda kesin kanaat içermediği ve dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı görülmektedir.

O halde mahkemece usulünce yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31095, Karar No: 2018/3018, Tarih: 19.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31095 E.  ,  2018/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz sebeplerinin reddi,

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''05.03.2014'' yerine ''13.05.2014'' olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12920, Karar No: 2013/12416, Tarih: 27.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/12920 E.  ,  2013/12416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı İSKİ Genel Müdürlüğü aleyhine 27/09/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 20/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının taşınmazının üst kısmına hafriyat dökerek taşınmazına zarar verdiğini ileri sürerek uğradığı zararın ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, hafriyatı dökenin kendisi olmadığını savunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ispat olunamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece keşif yapılmış, bilirkişi heyetinden alınan 17/01/2011 tarihli raporda; taşınmazın ortasında takriben 80 metre uzunluğunda 2-2,5 metre genişliğinde, 1,5-2 metre derinliğinde bir yarık oluştuğu, dava konusu taşınmazın meyilli olması toprak ve topoğrafik yapısı, yoğun yağmur sularının oluşturduğu sel sularının iddia edilen hafriyat dökümü nedeniyle kapanan su yolunun mecrasını değiştirerek toprak kaymasına neden olabileceği ve bu nedenle böyle bir yarık oluşabileceği kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

22/11/2011 tarihli duruşmada dinlenen davacı tanıkları ... ve ...beyanlarında; davalı kurumun 2008-2009 yıllarında köyde kanalizasyon çalışması yaptığını, bu sebeple davacının tarlasına hafriyat döküldüğünü, aynı tarihlerde başka kurum yada kişi tarafından yapılmış çalışma olmadığını belirtmişlerdir. Tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda; davalı tarafından dökülen hafriyat nedeni ile davacının tarlasının zarar gördüğü anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, zarar kapsamı belirlenerek davalının sorumluluğu yönünde hüküm kurulması gerekirken delillerin değerlendirilmesinde hata yapılarak yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2922, Karar No: 2015/6303, Tarih: 20.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2922 E.  ,  2015/6303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 165 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme esasları yerine getirilmemiş, ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden gelen 03/02/2015 tarihli yazıda 2013 yılına ait istatistik bilgilerin 20/11/2013 tarihinde bildirildiği, özel bilgi ve değerlendirmelerin kıymet takdir raporunda mahallinde değerlendirildiği, kurumda hususi parsellere ait bilgi bulunmadığı şeklinde cevap gönderildiği ve mahkemece başkaca işlem yapılmadan temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iade edildiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı ve tütünün lokal verileri istenmemiş olup, ilçe genelinde 2013 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına ortalama verimi, üretim gideri (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve toptan ortalama kilogram satış fiyatını gösterir veri cetveli ile gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden sorulup alınan cevabın da dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin bizzat mahkeme hakimince denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.