muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23226, Karar No: 2014/1690, Tarih: 04.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23226 E.  ,  2014/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/109093

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2010

NUMARASI : 2007/55 (E) ve 2010/398 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Vergi Tekniği raporu ve tüm dosya kapsamından, suç tarihinin Ağustos 2005 olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

11.11.2004 tarihinde ağaç doğrama faaliyetinde bulunacağını belirterek mükellefiyet tesis ettiren sanık, soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısına verdiği 08.01.2007 tarihli ifadesinde, üç ay süreyle bıçkı atölyesi niteliğinde işyeri çalıştırdığını, bu süre içerisinde fazla iş yapmadığını, doğru dürüst iş alamadığı için üç ayın sonunda iş yerini kapattığını belirtmesine rağmen, Vergi Dairesine posta yoluyla gönderdiği 04.09.2005 tarihli dilekçesinde, 08.08.2005 tarihinden itibaren faaliyeti terk ettiğini belirttiği, deftere kaydetmesi için verdiği bir alış faturasının sahte olduğunu tespit eden muhasebecisinin ihbarı üzerine hakkında yapılan vergi incelemesi sonunda düzenlenen vergi tekniği raporunda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, işyeri açılış yoklamasında, kiraladığı birer adet şerit ve bileme makinesi dışında herhangi bir makinesi bulunmayan, kendi beyanına göre de herhangi bir ticari faaliyeti olmayan sanığın, 2005 yılı 2-8. dönem KDV beyannameleri matrahlarından 534.156.13 liralık hasılat elde ettiğinin anlaşıldığı, faaliyetine son verdiğini belirttiği Ağustos 2005 döneminde, sadece 8 günlük süre içerisindeki KDV matrah beyanının 89.106 TL olduğu, gerçekte hiçbir ticari faaliyeti bulunmayan sanığın üzerine atılı sahte fatura düzenlemek suçunun sübut bulduğu gözetilmeden, bilirkişinin yetersiz raporu esas alınarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1050, Karar No: 2020/2551, Tarih: 01.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1050 E.  ,  2020/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 10.02.2020 tarih ve 2019/7789 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.02.2020 tarih ve KYB-2020/20033 sayılı ihbarname ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheliler ..., ..., Dinçer Karaduman, ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/06/2017 tarihli ve 2016/17834 soruşturma, 2017/52181 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/01/2018 tarihli ve 2017/9496 değişik iş sayılı kararını müteakip, anılan suçtan şüpheliler haklarında yapılan soruşturma neticesinde, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/12/2018 tarihli ve 2018/29380 soruşturma, 2018/135324 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/02/2019 tarihli ve 2019/1145 değişik iş sayılı kapsayan kararının;

"1- Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/01/2018 tarihli ve 2017/9496 değişik iş sayılı kararı yönünden;

Her ne kadar Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/01/2018 tarihli kararı ile eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, esasen bu kararın soruşturmanın genişletilmesi anlamına geldiği, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanun’un 173/4. maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi halinde Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden

soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/02/2019 tarihli ve 2019/1145 değişik iş sayılı kararı yönünden;

soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/02/2019 tarihli ve 2019/1145 değişik iş sayılı kararı yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müşteki şirketin Meşrutiyet Mah. Karanfil sok. Menekşe Apt. No:14'de bulunan 6 adet gayrimenkulun sahibi olduğu, şüpheliler ... ve ... aynı apartmanda 4 ve 5 nolu dairelerin sahibi oldukları, şüphelilerin 1992 yılına ait karar defteri üzerinde sahtecilik yapmak suretiyle binanın ortak alanını kapatarak binanın dış duvarlarını yıkıp dışarıya kapı açtıklarını bu şekilde sahtecilik suçunu işledikleri iddiası ile şüpheliler haklarında başlatılan soruşturmada, sahte olduğu iddia edilen belge asıllarının bulunmadığından özel belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, suça konu 1992 yılına ait karar defterinin noter tasdikli belge suretinde imzaları bulunan kat maliklerinin tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, belge üzerindeki imzaları kabul edip-etmediklerinin sorulması, gerekirse belgedeki imzaların kat maliklerine ait olup olmadığı hususunda kriminal inceleme yapılması ve sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumlarda, anılan Kanun’un 160 ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak üzere itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dairemizin 18.11.2019 tarihli 2019/8071 Esas ve 2019/8072 Karar sayılı tevdi kararında, Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliği‘nin 10/01/2018 tarih ve 2017/9496 Değişik İş sayılı kararına yönelik olarak “...doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu“ ve bu yönden kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası istenmiş, ihbarnamede de Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliği‘nin 10/01/2018 tarih ve 2017/9496 Değişik İş sayılı kararının bozulması talep olunmuş ise de; ihbarnamenin (1) numaralı maddesinde yazılı hususun içerik itibarıyla bir önceki ihbarnamede yazılı görüşü içerdiği ve Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliği‘nin kararına ilişkin olduğu anlaşıldığından; Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliği‘nin 10/01/2018 tarih ve 2017/9496 Değişik İş sayılı kararına yönelik Dairemizin 18.11.2019 tarihli 2019/8071 Esas ve 2019/8072 Karar sayılı tevdi kararında belirtilen gerekçeyle kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5385, Karar No: 2018/9582, Tarih: 11.12.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/5385 E.  ,  2018/9582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü ile gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekili ile sanık müdafin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ve ek kararın ONANMASINA, 11/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8054, Karar No: 2024/3740, Tarih: 20.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/8054 E.  ,  2024/3740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2074 E., 2020/2034 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2019 tarihli 2017/188 Esas, 2019/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-h, 62, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin 03.11.2020 tarihli ve 2019/2074 Esas, 2020/2034 sayılı karar ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafinin Temyiz Sebepleri

Suçun ... olmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafinin Temyiz Sebepleri

Suçun ... olmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihi olan 25.03.2017 günü saat 04.00 sıralarında mağdurun Ersin Arslan Devlet hastanesi kantininde oturduğu sırada daha önceden tanımadığı bir şahsın yanına gelerek cep telefonunu bir yeri aramak için istediği, katılanın da kendisine ait cep telefonunu sanığa bir yeri aramak için verdiği, katılanın bu şahısla hastane içerisinde 15-20 dakika birlikte vakit geçirdiği, katılanın hastane içerisinde bu şahıstan telefonunu geri isteği fakat sanığın ''arkadaşından telefon beklediğini'' söyleyerek telefonu vermediği, katılanla sanığın hastaneden birlikte çıkarak Çamlık Parkına doğru yürümeye başladıkları, yolda yürürken sanığın katılandan parası olmadığı için kendisine bir bira almasını istediği, katılanın da sanığa telefonunu kurtarmak için büfeden bir bira aldığı, sanıkla Çamlık Parkına geldikleri, sanıktan telefonunu tekrar istediğinde sanığın katılana "burada bekle içecek bir şeyler alıp geleceğim" dediği, katılanın sanıktan tekrar telefonunu istediği, sanığın ise katılana telefonu vermeyi reddettiği, bunun üzerine aralarında tartışmanın yaşandığı, sanığın katılanı darp ettiği, sap kısmı siyah olan bir bıçak çekerek "git yoksa seni deşerim" diyerek tehdit ettiği, katılanın korkarak geri çekilmesi üzerine sanığın telefonu alarak kaçmaya başladığı, katılanın sanığın peşinden koşarak polis imdat diye bağırdığı, belirli bir süre sonra olay yerine polis ekiplerinin geldiği, katılanın şikâyetçi olduğunu belirterek sanığın en son girmiş olduğu sokağı polislere gösterdiği, polis ekiplerinin şüpheli şahsın en son girdiği sokağı kontrol ettiğinde sanığı sokak üzerinde bulunan bir bahçe içerisinde yakaladıkları, sanığın yapılan üst aramasında katılana ait cep telefonunu bulduğu, sanığın üzerinde yağma eylemini gerçekleştirdiği sırada elinde bulanan bıçağın olmadığı, daha sonra sanığın yakalandığı yerde evi bulunan A.K. isimli şahsın olay günü polis ekiplerini arayarak evinin bahçesinin içerisinde bir bıçak bulduğunu söyleyerek polis ekiplerine teslim etmesi şeklinde gerçekleşen olayda sanığın nitelikli yağma suçunu işlediğinin kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... mahkemedeki savunmasında "Ben üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, müşteki benim çocukluk arkadaşımdır, olay tarihinde biraraya gelerek uyuşturucu kullandık, birazda gezdik, daha sonra gezerek şehreküstü semtine geldik, burası kendisinin semtiydi, ancak eve gitmeyeceğini söyledi, bana uyuşturucu kullanmak istediğini söyleyerek uyuşturucu alacağı kişiyi aramam için telefonu bana verdi, daha önce uyuşturucu kullanmak için aynı numarayı aramıştık, ben numarayı ararken birden kullandığı uyuşturucunun etkisiyle öfkelendi ve bana bıçak çekti, daha sonrada bu bıçağı kendisi evin bahçesine attı o arada da telefon bende kaldı, bende gelen polis memurlarına müştekinin telefonunu verdim, ben herhangi bir şekilde gasp yapmadım, suçlamaları kabul etmiyorum, bu olaylar sabaha doğru 4 civarlarında oldu, ben polis ifadesi sırasında uyuşturucu kullandığım için o şekilde ifade verdim, şuanki ifadem doğrudur, ben ifade verirken hem uyuşturucu kullanmıştım hemde alkollüydüm" demiştir.

3. Olaya ilişkin 25.03.2017 tarihli 05.30 düzenleme saatli tutanaktan katılanın 25.03.2017 günü saat 04.00 sıralarında polisi arayarak sanığın kendisini darp ederek ve bıçakla tehdit ederek cep telefonunu yağmaladığını bildirdiği, polisin olay yerine geldiği, katılanın sanığı aralıksız olarak takip ettiği ve sanığın en son girdiği yeri polise gösterdiği, sanığın polis tarafından yakalandığı ve üzerinde katılana ait cep telefonunun bulunduğu ve katılana teslim edildiği hususlarının tutanağa bağlandığı anlaşılmıştır.

4. Sanığın suçta kullandığı bıçağın bulunması ve teslim alınmasına ilişkin 25.03.2017 tarihli 15.06 düzenleme saatli tutanaktan ... isimli şahsın saat 04.00 sıralarında meydana gelen yağma olayına konu olarak polislerin sanığı yakaladıkları bölgede saat 14.00 sıralarında bıçak bulduğunu polislere bildirdiği ve bıçağın polise teslim edildiği anlaşılmış olup oluşa uygun olan ve katılan tarafından doğrulanan bu tutanak içeriğine itibar edilmiş ve bu tutanak içeriği hükme esas alınarak bulunan bu bıçağın sanık tarafından yağma suçunda kullanılan bıçak olduğu ve sanığın yağma suçunu silahtan sayılan bıçakla işlediği kabul edildiği görülmektedir.

5. Katılan hakkında düzenlenen genel adli muayene raporundan katılanın sol yüzünde hafif kızarıklık olduğu tespitinin yapıldığı anlaşılmış, bu rapor içeriğine itibar edilerek bu rapor içeriği hükme esas alınmış ve katılandaki yaralanmanın niteliğine göre katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ve yağma suçunun cebir unsuru içerisinde kalacak nitelikte yaralandığı dosya arasındaki belgelerle ... görülmüştür.

6. Tutanak mümzii tanık İ.A. olaya ilişkin tutanak içeriğini doğrular mahiyette beyanda bulunmuş olup tutanak mümzii tanığın oluşa uygun olan ve katılanın beyanıyla uyumlu olan beyanları olduğu görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

6. Tutanak mümzii tanık İ.A. olaya ilişkin tutanak içeriğini doğrular mahiyette beyanda bulunmuş olup tutanak mümzii tanığın oluşa uygun olan ve katılanın beyanıyla uyumlu olan beyanları olduğu görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır.

Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tüm dosya kapsamı, sanığın savunması, mağdurun beyanları ve bu beyanları ile uyumlu olan dosya arasındaki tutanaklar bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

eylemin ... olduğu belirlendiğinden, araştırılacak başkaca bir hususun bulunmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın eyleminin ... olduğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin 03.11.2020 tarihli ve 2019/2074 Esas, 2020/2034 Karar kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2476, Karar No: 2024/3949, Tarih: 06.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/2476 E.  ,  2024/3949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1590 E., 2023/220 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/577 E., 2020/347 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Tokat ili Pazar ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 121 ada 1 parsel sayılı 10.977,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 Sayılı Kanun) Geçici 8. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tarla vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, bölgede 766 sayılı Kanuna göre yapılan kadastro çalışmaları sırasında orman olması nedeniyle taşınmazın tespit dışı bırakıldığını, 6831 sayılı Orman Kanununa (6831 sayılı Kanun) göre yapılan orman tahdidinde taşınmaz her ne kadar orman sınırları dışında bırakılmışsa da bu tarihten önceki zilyetliğe değer verilemeyeceğini belirterek; Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.