muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/38431, Karar No: 2023/1352, Tarih: 20.03.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ''Sanık hakkında TCK'nın 53 üncü maddesinin uygulanması sırasında, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının gözetilmemesi'' haricinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

a-)İlk Derece Mahkemesince kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan hükmolunan kararın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

b-)Hazine ve Maliye Bakanlığının silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle belirtilen suç yönünden davaya katılma hakkının bulunmadığı, bölge adliye mahkemesinin CMK'nın 279/1-b maddesi uyarınca vermiş olduğu istinaf başvurusunun reddine dair kararların ise anılan maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla; anılan suç yönünden bölge adliye mahkemesinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararında kanun yolunun temyiz olarak gösterilmesinin incelemeyi yapacak olan mercii değiştirmeyeceğinden, ... vekilinin belirtilen suça yönelik istemiyle ilgili temyiz incelemesine yer olmadığına, talebin merci tarafından değerlendirilmesi için dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahalline iadesinin gerektiği belirlenmiştir.

c-)Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütüdür.

d-)Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, örgütün nihai amacını gerçekleştirmek için stratejik önemi haiz polis mahrem yapılanması içerisinde yer alan, diğer örgüt mensupları ile haberleşmek için ankesörlü telefon kullanan, kod isim kullanan, dosya kapsamındaki veri inceleme raporuna göre ''5'' koduyla yani ''mahrem yapı ile üst seviyede ilişkisi olan kişi'' olarak nitelenen sanığın, anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

e-)Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, incelenen hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık hakkında Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (a) paragrafında açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve ... vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

1.Gerekçe bölümünde yer alan (b) paragrafında açıklanan nedenle ... vekilinin belirtilen suça yönelik istemiyle ilgili temyiz incelemesine yer olmadığına, talebin merci tarafından değerlendirilmesi için dosyanın bu talep yönünden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2.Gerekçe bölümünde (c) (d) (e) paragraflarında açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2021/436 Esas, 2022/932 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3708, Karar No: 2015/40679, Tarih: 11.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/3708 E.  ,  2015/40679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ...'ın cüzdanının sanık... tarafından alındığının anlaşılması karşısında; eylemlerin tamamlandığı gözetilmeden sanık ... hakkında yakınan ...'a karşı kurulan hükümde teşebbüs hükümlerinin uygulanarak sanığın cezasından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

2-)Sanık...'un yapılmasına sebebiyet verdiği yargılama masrafının 6183 sayılı Yasa'nın 106. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İpek ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderleri bölümünün çıkarılarak yerine “Sanık...'in yapılmasına sebebiyet verdiği 15.-TL adli tıp gideri, 30.- TL tebligat gideri olmak üzere toplam 45.-TL yargılama giderinin sanık ...'den tahsiline, sanık ...'un yapılmasına sebebiyet verdiği yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 108/1. maddesinde belirlenen 20,00.- TL.'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2723, Karar No: 2019/7687, Tarih: 02.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2723 E.  ,  2019/7687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03/12/2015 gün ve 2014/452 - 2015/1009 sayılı kararı reddeden-düzelterek onayan Daire'nin 23/01/2018 gün ve 2016/6650 - 2018/553 sayılı kararı aleyhinde ihbar olunan vekili ve davalı ... Defterdarlık vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Riga Ltd. Şt. tarafından ithal edilen akaryakıtın 17.08.2012 ve 06.09.2012 tarihlerinde 23 adet konteyner ile Alsancak Limanına taşındığını, müvekkili şirket tarafından ardiye ve liman hizmetleri verildiğini, bu konteynerlere İzmir Emniyet Müdürlüğünce 01.12.2012 tarihinde el konulduğunu, müvekkiline yediemin olarak bırakıldığını, daha sonra İzmir 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/188 D. İş sayılı dosyasında verilen 11.03.2013 tarihli tasfiye kararına istinaden Tüpraş İzmir Rafinerisi’nde tasfiye edilmek üzere 07.05.2013 ve 16.05.2013 tarihleri arasında partiler halinde 23 konteynerin liman sahasından çıkarıldığını, konteynerlerin limanda kaldıkları sürece ardiye, terminal, muayene, tam tespit, yükleme, boşaltma hizmetleri verildiğini, bunun karşılığında toplam 231.320,60TL ücret alacaklarının doğduğunu, 17.08.2012 ve 06.09.2012 tarihlerinden 01.12.2012 el koyma tarihlerine kadar verilen liman hizmetlerinin 74.101,00.-TL olduğu ve bu miktardan sadece davalı şirketin sorumlu olduğunu, 01.12.2012 tarihinden liman sahasından çıkarıldığı 07-16.05.2013 tarihine kadar verilen hizmetlerden dolayı bu dönemde tahakkuk eden kuruluş alacağı 157.219,60TL olduğunu ve bu miktardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 231.320,60.-TL liman hizmetleri alacağının davalılardan ...’nin 157.219,60.-TL ile sınırlı olacak şekilde müteselsilen tahsiline, asıl alacağa 16.05.2013 tarihinden itibaren avans faizinin uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın ihbar olunan vekili, davalı Defterdarlık vekili, davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez ihbar olunan vekili ve davalı Defterdarlık vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın ihbar olunan vekili, davalı Defterdarlık vekili, davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez ihbar olunan vekili ve davalı Defterdarlık vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-İhbar olunan T.C. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı ... vekili karar düzeltme dilekçesinde kararın bozulmasını istemişse de, davada ihbar olunan sıfatı dışında başkaca bir sıfatı bulunmadığı, aleyhine hüküm oluşturulmadığı, temyiz isteminin reddine karar verildiği görülmekle, Dairemiz ilamı aleyhine karar düzeltme yoluna başvurmakta hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından ihbar olunan vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... Bakanlığı’na İzafeten İzmir Defterdarlığı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunan T.C. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Bakanlığı’na İzafeten İzmir Defterdarlığı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, davalı ... Bakanlığı'na izafeten İzmir Defterdarlığı'dan harç ve caza alınmasına yer olmadığına, 02/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14322, Karar No: 2007/12629, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14322 E.  ,  2007/12629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay iade ilamları gereği yerine getirilmek içindir. Aksi tutum hukuki ve cezai sorumluluğu doğurur. Dairenin 26.03.2007 günlü iade ilamının 2, 3, 4 numaralı bentlerinin gereği tam yerine getirilmemiştir. İlamın 2 numaralı bendinde, dayanak Ağustos 1938 tarih 182 numaralı tapu kaydı ilk tesisinden itibaren istenildiği halde çıkartılmamıştır (Gerekirse Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden istenilmesi gerekir). 3 numaralı bendinde Ahmetpınar Köyüne ait 3 numaralı paftanın orjinalinden çekilmiş ozalit fotokopi örneği istenildiği halde, sadece harita plan örneği gönderilmiştir. Yine, ilamın 4 numaralı bendinde dosyanın ... ve orman bilirkişiye birlikte verilerek ek rapor alınması istenildiği halde, sadece ... bilirkişiden ilama cevap vermeyen rapor alınmıştır.

Bu nedenle; Dairenin 26.03.2007 gün ve 2594-3838 sayılı iade ilamının 2, 3 ve 4 numaralı bentlerinin gereği tam olarak yerine getirilmeli ve gelen cevaplar Mahkeme Yazı İşleri Müdürü ve Hakimince incelendikten ve dosyanın bir eksiği olmadığı anlaşıldığı takdirde temyiz incelemesi için Daireye gönderilmelidir.

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1283, Karar No: 2025/817, Tarih: 13.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1283 E.  ,  2025/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/429 E., 2024/61 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/102 E., 2020/319 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili Kuruma kayıtlı işsizlere yönelik olarak düzenlenmekte olan işgücü yetiştirme kursları kapsamında 4737 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 22/ı maddesi çerçevesinde "doğrudan temin usulüyle" hizmet satın almak suretiyle, davalı Yüksekokul ile müvekkili Kurum arasında imzalanan muhtelif tarih ve konularda toplam 7 adet Eğitim Hizmetleri Sözleşmesi akdedildiğini ve işgücü yetiştirme kursu düzenlendiğini, davalı tarafça eksik istihdam sağlanarak istihdam taahhüdünün tam olarak yerine getirilmediğini, davalı firmaya 7 adet kurs için yapılan toplam 349.402,79 TL anaparanın ödenmesi için 27.11.2013 tarihli ve 164112 sayılı yazının 27.11.2013 tarihinde elden tebliğ edildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, borç yazısının tebliğ tarihine eklenecek 15 günlük ödeme süresinin bitim tarihinin 12.12.2013 tarihi olduğunu belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, toplam 349.402,79 TL'nin 12.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; söz konusu ödemelerin eğitim ve temrin giderlerinin bir kısmını ancak karşıladığını, müvekkili Kurum zarara uğramasına rağmen sözleşmenin yerine getirildiğini, müvekkilinin kamu yararını sağlamak amacıyla kurulan bir vakıf meslek yüksekokulu olduğunu, söz konusu matbu sözleşmelerin İŞKUR tarafından tek taraflı hazırlandığını, sözleşmenin tarafı olmayan 3. kişi konumundaki kursiyerlerin bir işyerinde çalışıp çalışmamaya kendi özgür iradesi ile karar vereceğini, müvekkili Kurumun işsiz kursiyerler üzerinde bir yaptırım uygulayarak veya onları zorlayarak işe başlatmasının mümkün olmadığını, kursiyerin bir işte çalışmaya başlamaması durumunda parasının davacıya iadesinin kabul edilebilir olmadığını, geçersiz olan bir sözleşme maddesine dayanarak dava açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, eksik istihdama ilişkin taraflar arasında ihtilafın bulunmadığı, eksik istihdamın gerek bilirkişi raporuyla, gerekse de davacı Kurum tarafından yapılan denetimler sonucu tespit edildiği, taraflar arasındaki eğitim hizmetleri sözleşmelerinin ihlal edildiğinin sabit olduğu, bilirkişi raporunun usul ve esasa uygun, denetlenebilir bulunduğu, davalıya yapılan tebliğden 15 gün sonrasına tekabul eden 12.12.2013 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği gerekçesiyle; davanın kabulü ile 349.402,79 TL'nin 12.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında imzalanan eğitim sözleşmelerinin (10.9) ve (23.) maddeleri uyarınca, davalının istihdam sağlama zorunluluğunu yerine getirmediğinin sabit olduğu, alınan bilirkişi raporunun denetime olanak sağlayacak şekilde düzenlendiği, davalı harçtan muaf olduğu halde kararda aleyhine harca hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle; davalının bu yöne ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili Kurumun işsizlere iş bulabilecek bir danışmanlık şirketi olmayıp eğitim kurumu olduğunu, sözleşmenin tarafı olmayan 3. kişi konumundaki kursiyerlerin bir işyerinde çalışıp çalışmamaya kendi özgür iradesi ile karar vereceğini, gerekli inceleme yapılmadan karar verildiğini ifade ederek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan sözleşmeye aykırılıktan kaynaklı kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle taraflar arasında imzalanan eğitim sözleşmeleri uyarınca davalının istihdam sağlama zorunluluğunu yerine getirmediğinin sabit bulunmasına, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve yeterli olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3594, Karar No: 2017/1237, Tarih: 22.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/3594 E.  ,  2017/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriği itibariyle, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne hasren yapılan incelemede;

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu, 25.11.2010 tarihli iddianame ile ise “sahte fatura kullanmak” suçundan dava açıldığı,sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gerekçesine göre bozma kararının CMUK'nın 325. maddesi uyarınca temyize gelmeyen diğer sanık ...'ya sirayet ettirilmesine, 22.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9441, Karar No: 2012/17474, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9441 E.  ,  2012/17474 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile T.C. Başbakanlık Gençlik ve Sor Genel Müdürlüğü vekili avukat ... ve ihbar olunan ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.10.2010 tarih ve 271-351 sayılı hükmün Dairenin 06.02.2012 tarih ve 7027-2017 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16680, Karar No: 2012/42256, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/16680 E.  ,  2012/42256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ...'nın okuldan uzaklaştırılmış arkadaşı olan sanığın, "..bir yeri arayacağım.." deyip cep telefonunu aldıktan sonra iade etmeyerek oradan uzaklaşması şeklinde iddia olunan ve subut bulan eyleminin Yargıtay C.G.K.'nun 12/06/2012 gün ve 2011/15-440 E; 2012/229 K sayılı kararında da açıklandığı gibi "hırsızlık" suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "güveni kötüye kullanmak" suçundan mahkumiyet hükmü tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.