muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13109, Karar No: 2023/429, Tarih: 14.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13109 E.  ,  2023/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/728 Esas, 2015/291 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kasten öldürmeye teşebbüs suçuna dönüşme ihtimaline binaen delillerin takdir ve değerlendirmesinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 5235 sayılı Kanun’un 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

2. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/202 Esas, 2015/331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/202 Esas, 2015/331 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.11.2021 tarihli ve 2021/10738 Esas, 2021/13904 Karar sayılı kararı ile; "Oluşa ve dosya kapsamına göre; katılan ...ile katılan ...'in olay tarihinden 1 yıl önce boşandıkları, olay günü katılan ...ile sanık ...'nin ...'e ait ikametin kapısının önünde sohbet ettikleri esnada katılan ...'in kiremit parçası ve bıçak ile aralarında eskiye dayalı husumet bulunmayan sanık ...'ye saldırdığı, sol el bileğinde 2 adet kesi, sağ meme letaralinde yaklaşık 2 cm kesi, sağ elde sıyrık olacak ve basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, boğuşma sırasında sanık ...'nin bu bıçak ile katılan ...'i 4 ayrı kesici delici alet yaralanması oluşturacak ve bu yaralanmalarından 2 adedinin batın ve toraksa nafiz, yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı olayda, sanık ...'nin yaralanmalarının niteliği dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince makul düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği halde yazılı şekilde 3/4 oranında haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle eksik ceza tayini," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/202 Esas, 2015/331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kalması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kalması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tanık ...ile katılan ...'in daha önceden evli oldukları, ancak olay tarihi olan 12.09.2013 tarihinden bir yıl önce boşandıkları, katılan ...'in ...'e yönelik daha önceki eylemleri nedeniyle hakkında ...'in konutuna yaklaşmaması hususunda mahkeme kararı bulunduğu, olay günü olan 12.09.2013 günü ...ile aynı mahallede oturan sanık ...'nin ...'in oturduğu bahçe içindeki evin kapısı önünde gece saat 00.20 sıralarında konuştukları, bu sırada katılan ...'in evin çatısından kiremit parçası ve bıçak elinde olduğu halde aralarında eskiye dayalı husumet bulunmayan sanık ... ile ...'in konuştukları yere geldiği, küfür ederek sanık ...'ye elindeki bir kiremit parçasıyla saldırdığı, kiremiti sanık ...'ye vurduğu, daha sonra katılan ...'in elinde bulunan bıçakla sanık ...'ye vurmaya devam ettiği, boğuşma sırasında katılan ...'in elindeki bıçağı yere düşürdüğü, yere düşen bıçağı sanık ...'nin aldığı, katılan ...'e bıçakla bir çok kez vurduğu, bu sırada ...'in 155'i aradığı, katılan ...'in bıçağı alarak olay yerinden kaçtığı, kısa bir süre sonra olay yerine polislerin geldiği, olay nedeniyle sanık ...'nin sol el bileğinde 2 adet kesi, sağ meme letaralinde yaklaşık 2 cm kesi, sağ elde sıyrık olup bu şekilde yaralandığı ve yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, katılan ...'nin ise 4 ayrı kesici delici alet yaralanmasının bulunduğu, bu yaralanmalarından 2 adedinin batın ve toraksa nafiz olup, yaşamını tehlikeye soktuğu, 4 adet kesici alet yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Katılan ... ve tanık ...'in beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 14.04.2015 tarihli raporuna göre; "...'nin sol aksiller bölgede yaklaşık 3 cm lik kesi, sol meme üst dış kadranında 5 cm lik kesi, siternum sol kenarda yaklaşık 0,5 cm lik kesi, sol iliak kanat üzerinde 5-6 cm lik kesi ve cilt altı abrazyonu, posteriyor aksiller çizgi 12. Kot hizasında batına nafiz 2 cm lik kesi, sol hemopnömotoraks ve dalakta grade bir laserasyon olduğu, göğüs tüpünün takıldığı, bu haliyle şahısta yaralanmanın şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğunu, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı," şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir

IV. GEREKÇE

A. Meşru Savunma

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir

IV. GEREKÇE

A. Meşru Savunma

Sanık ...'nin katılan ... ile boğuşma sırasında yere düşen bıçağı alarak ele geçirilemeyen bu bıçakla katılan ...'i yaraladığı, katılan ...'in Olay ve Olgular başlığı altında (4) numaralı paragrafta içerik ve ayrıntıları belirtilen yaralanmasının niteliği, aldığı darbe sayısı, darbelerin vurulduğu bölge, vuruş şiddeti, olayda kullanılan bıçağın niteliği, istenilen bölgeye vurulma imkanının bulunması, bu sırada sanık ...'nin bıçağı düşürüp katılan ...'in bıçağı yerden alıp olay yerinden uzaklaşması, sanık ...'nin eylemine bıçağı düşürmesi sebebiyle son vermesi karşısında sanık ...'nin öldürme kastıyla hareket ettiğinin kabulü gerektiği, olayda sanık lehine meşru savunma koşullarının bulunmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesair

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/55 Esas, 2020/196 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10967, Karar No: 2013/16159, Tarih: 08.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10967 E.  ,  2013/16159 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı İdare vekili tarafından, ....... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin...... Hukuk Mahkemesi'nin 2011/153 Esas ve 2011/460 Karar sayılı ilamlarına dayanılarak borçlu aleyhine başlatılan ilamların icrası yoluyla takipte, uyuşmazlık konusu taşınmazın tahliyesine ilişkin isteklerinin, İcra Müdürlüğü'nce takibe dayanak ilamların tahliye hükmü içermediği gerekçesiyle reddedilmesi üzerine, İcra Mahkemesi'ne başvurularak İcra Müdürlüğü'nün 14.02.2013 tarihli kararının iptali ile taşınmazın tahliyesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 20/1. maddesinde "...Bu Kanun uyarınca lehine kamulaştırma yapılan idare adına tapu dairesince tescil edilen taşınmaz malın boşaltılması idarece icra memurundan istenir. İcra memuru taşınmaz malı onbeşgün içinde boşaltmalarını içindekilere tebliğ eder. Bu süre içinde taşınmaz mal boşaltılmazsa icraca boşaltılır..." hükmü mevcuttur. Takibe dayanak........ 2007/392 Esas ve 2008/56 Karar sayılı ilamın 1. fıkrası ile " ...208 ada 3 parselde 103.50 m2 yüzölçümlü taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tesciline........2011/153 Esas ve 2011/460 Karar sayılı ilamın 2. fıkrası ile de "... anılan 75.50 m2'lik kısım daha önce davalı ... adına tescil edilmiş olduğundan, ayrıca tescil kararı verilmesine yer olmadığına..." karar verilmiştir. Dosyaya sunulan tapu kaydından; 208 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 02.11.2009 tarihinde kamulaştırma işlemi nedeniyle İzmir Büyükşehir Belediyesi adına tapuya tescil edildiği anlaşılmıştır. Bu kapsamda; uyuşmazlık konusu taşınmazın alacaklı İdare adına tapuda tescil edilmiş olduğu, kaldı ki kamulaştırma işlemine dayalı iptal ve tescil hükümlerindeki tescil bölümlerinin niteliği itibariyle kesin olduğu göz önüne alınarak, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 20/1. maddesi kapsamında şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

......

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2010/10451, Karar No: 2010/6964, Tarih: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10451 E.  ,  2010/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesine karar

Verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi davalı ... Müsteşarlığı hakkında açtığı davada, daha dava dışı işveren hakkında açılan kısmi davadan da söz edilerek saklı tutulan tasarruf teşvik ve nema alacaklarının tahsili isteğinde bulunulmuştur.

Davalı ... Müsteşarlığı cevabında husumet ve görev yönlerinden itirazlarda bulunmuştur.

Mahkemece, Hazine Müsteşarlığının dava dışı belediyenin külli halefi konumunda olduğundan söz ederek işin esasına girilmiş ve yapılan yargılama sonunda davanın esastan reddine dair karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre bu davadan önce, davacı işçi 2007 yılında belediye hakkında açtığı davada fazlaya dair haklarını saklı tutarak aynı isteklerde bulunmuş, davalı vekili davayı kabul ettiğin bildirmiş ve alacağın tamamının ödendiğini belirten bir savunma yapmıştır. Kısmi davanın yargılaması sırasında davacı vekili, alacağın tamamının belirlenmesi ve yapılan ödemenin tüm hakları karşılayıp karşılamadığının bilirkişi incelemesi yapılarak tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacı işçi yönünden işverence yapılan ödemenin gerçekleşen alacağı karşılamadığı belirlenmiş, hak kazanabileceği tutar tespit edilmiştir. Kısmi davada her iki taraf vekilleri de bilirkişi raporuna itiraz etmiş, ancak mahkemece itirazların reddine dair ara kararı verilerek yargılamaya devam olunmuş ve davaya konu miktarların ödendiği gerekçesiyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuştur. Kısmi davada verilen sözü edilen karara karşı her iki taraf da temyiz yoluna başvurmamıştır.

Davacı tarafından daha sonra Hazine müsteşarlığı hakkında bu dava açılmış ve saklı tutulan fazlaya dair hakları talep edilmiştir. Mahkemece, kısmi davada bilirkişi raporuna karşı itirazların reddedildiği ve verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı ... Müsteşarlığının ve dava dışı işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmelidir. Dava dışı belediye ile davalı ... Müsteşarlığı arasında Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik borçlarını da içeren kurum alacakları yönünden bir yeniden yapılandırma noktasında bir uzlaşmaya gidilmemiş olması durumunda husumetin Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi mümkün olmaz. Böyle bir durumda ödenmeyen tasarruf teşvik alacaklarından işverenin sorumluluğuna gidilmelidir.

3- Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak olan inceleme sonucunda davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu kabul edildiği taktirde işin esasına girilmeli, kısmi davada alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin tasarruf teşvik ana para ve nema alacakları kesinleşmiş olmakla ve işverence yapılan ödemenin hak kazanılan tutardan daha az olduğu görülmekle iş bu davada bakiyesi yönünden karar verilmelidir. Dava dışı bazı işçiler yönünden işverence yapılan ödemenin fazla olması davacı işçinin bakiye alacağını talep etmesine engel değildir. Mahkemece eksik incelemeyle ve kısmi davada alınan bilirkişi raporunun taraflar için bağlayıcı olduğu belirtildiği halde, sözü edilen raporda yapılan hesaba itibar edilmeyerek kısmi ödeme sebebiyle davanın reddi hatalı olup kararın bu yönlerden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/03/2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ve arkadaşları daha önce aynı istekle ... Belediye Başkanlığına karşı açtıkları davada, mahkemece dava konusu alacağın ödenmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.

Davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı şeklinde oluşturulan karar dava konusu hakkında kesin hüküm oluşturmaz. Ne var ki davacı o davada alacağının bilirkişi tarafından tespit edilen miktardan daha fazla olduğunu ileri sürerek itirazda bulunmasına rağmen kararı temyiz etmeyerek alacağının Belediyece ödenen miktar kadar olduğunu zımnen kabul etmiştir. Dolayısıyla sonradan alacağının Belediyece yapılan ödemeden daha fazla olduğunu ileri süremez. Kaldı ki alacağının Belediyece ödenenden ne kadar fazla olduğunu açıklamamış ve gerçekten bir alacağı varsa bunu ödemeyi yapan Belediyeden talep etmeden Hazine Müsteşarlığına karşı dava açarak miktarının yeniden tespitini istemesi iyi niyet kuralları ile de bağdaşmamaktadır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin yazılı gerekçe ile oluşturduğu karar sonucu itibariyle doğru olduğundan onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi düşüncesi ile oluşturduğu bozma kararına katılamıyorum.