muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4344, Karar No: 2019/5753, Tarih: 11.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/4344 E.  ,  2019/5753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’nin ... parsel sayılı taşınmazını satış göstermek suretiyle oğlu olan davalı ...’e devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, murisin mal satmaya ihtiyacı olmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazın babasına ait olmadığını, satın alınırken ve üzerindeki evin yapımında mirasbırakan babasının hiçbir katkısının bulunmadığını, şehir dışında olduğundan resmi işleri yürütmesi amacı ile babası adına tescil edildiğini, satış işleminin taşınmazın gerçek sahibine iadesi olduğunu ancak yine de babasına isteği doğrultusunda bir miktar ödeme yaptığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; " ... tüm davacıları temsilen davayı açan avukat 20.10.2010 tarihli oturumda vekillikten çekildiğini bildirmiş ve onun yerine yeni vekil Avukat ... davacı ... dışındaki davacılardan vekaletname alarak davayı takip etmiştir. Dosyadaki belgelerden davacı ...'nin yargılama sırasında 12.02.2010 tarihinde öldüğü görülmektedir. Ne varki, mirasçıları yöntemine uygun biçimde davaya dahil edilmedikleri gibi herhangi bir şekilde davada temsilde edilmemişlerdir. Bilindiği gibi 6100 sayılı HMK.nun 27. (1086 sayılı HUMK.nun 73.) maddesi gereğince taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam olunamaz. Hal böyle olunca öncelikle yukarıda değinilen usuli işlemlerin yerine getirilmesi ondan sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken anılan hususun gözardı edilmesi nedeniyle davalının temyiz itirazı yerindedir.’’ gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1935 doğumlu mirasbırakan ...'nin 19.02.2009 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı çocukları ..., ..., ..., ...., ... ve ..., davalı oğlu ... ile dava dışı oğlu ...'in kaldıkları, davacılardan ...'nin yargılama sırasında 12.02.2010 tarihinde öldüğü, geride mirasçıları ..., ..., ...'nün kaldıkları ve davaya davacı olarak devam ettikleri, mirasbırakan ...'ın çekişme konusu ... parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 olan payının tamamını 16.05.2005 tarihinde satış suretiyle davalı olan oğlu ...'e temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, bilindiği ve Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlendiği üzere "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." Yine 6100 sayılı HMK'nun 190/1. maddesi gereğince "ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Somut olaya gelince; dinlenen tanıklar temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığı yönünde açıklayıcı beyanda bulunmamışlar, toplanan deliller yukarıdaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde davacı taraf muvazaa iddiasını ispatlayamamıştır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Somut olaya gelince; dinlenen tanıklar temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığı yönünde açıklayıcı beyanda bulunmamışlar, toplanan deliller yukarıdaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde davacı taraf muvazaa iddiasını ispatlayamamıştır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.11.2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil davasıdır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; muris dava konusu ... parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını 16.05.2005 tarihinde satış suretiyle devretmiş; davalı savunmasında taşınmazın annesi, anneannesi ve kendi birikimleriyle akrabası ...'dan satın alındığını ancak tapuda muris adına tescil edildiğini belirterek sonradan murisin yaptığı temlikin hakkın devri niteliğinde olduğunu beyan etmiştir. Davalı savunmasını yazılı delil ile ispatlayamamıştır. Ayrıca murisin 10.02.2009 tarihinde ... parsel sayılı taşınmazı davalıya satış suretiyle temliki de ayrı bir davanın konusu olmuş, dava kabul edilip kesinleşmiştir.

Dosya içeriği ve tüm delillerden; murisin mal satmaya ihtiyacının olmadığı, kanser teşhisi konulmasından sonra, beraber yaşadığı ...'dan olma oğlu lehine kazandırmalarda bulunduğu yapılan temlikin de diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır. Mahkeme kararı doğrudur. Onanmalıdır. Çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/4137, Karar No: 2021/10744, Tarih: 24.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/4137 E.  ,  2021/10744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Sanık hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Faturaları düzenleyen mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen tüm vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurularak eksik araştırma ve inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24386, Karar No: 2015/1781, Tarih: 29.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24386 E.  ,  2015/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın aidiyetinin tespiti

... ile ... ve ... aralarındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair . Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.07.2013 gün ve 634/754 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından ayrı ayrı süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 480 parsel üzerindeki 2 katlı betonarme binanın davacı tarafından yaptırıldığını, 314 parselin bir kısmında dikili bulunan 50 kadar kiraz ağacı ve üzüm bağı ile 196 parselin bir kısmı üzerindeki tahminen 260 ocak fındık, 80 ceviz ve 60-70 kadar üzüm bağının davacı tarafından ekilip yetiştirildiğini, dava konusu parsellerle ilgili olarak Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/658 Esas sayılı dava dosyasında ortaklığın giderilmesi davasının görülmekte olduğunu açıklayarak, dava konusu taşınmazlar üzerindeki muhdesatların davacıya aidiyetinin tespiti ile beyanlar hanesine şerhine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; 480 parsel üzerinde bulunan binanın davacı tarafından yapıldığına ilişkin itirazları bulunmadığını, ancak ağaçlara ilişkin mülkiyet iddiasını kabul etmediklerini açıklayarak davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı ...; 480 parsel üzerindeki binanın davacıya aidiyetine dair itirazları olmadığını, ancak dava konusu ağaçların tarafların murisi tarafından dikildiğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; ''..480 üzerinde yapılan iki katlı betonarme bina; ... 19/04/2013 tarihli raporunda belirtilen (B) harfi ile gösterilen kısımdaki kiraz ağacı ve üzüm bağının vs.;...ı köyü parsel 196 D, E, G, harfi ile gösterilen ceviz, bağ, fındık, vs ağaçların tümünün davacı. tarafından meydana getirildiğinin tespitine...'' karar verilmesi üzerine; hüküm, süresi içerisinde davalılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamında; dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamında; dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinin 2. bendinde, “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” denilmiştir. Mahkemece, hüküm fıkrasında "314 de bilirkişi ...'ın 19.04.2013 tarihli raporunda belirtilen (B) harfi ile gösterilen kısımdaki kiraz ağacı ve üzüm bağının vs.; ...parsel 196 D, E, G, harfi ile gösterilen ceviz, bağ, fındık, vs ağaçların" şeklinde belirleme ile muhdesatın aidiyetine ilişkin karar verilmesi az yukarıda açıklanan Kanun maddesine aykırı olup mevcut haliyle hükmün infazında duraksama meydana getirmiştir.

Bundan ayrı; davalı .... ile birlikte tanıkların bir kısmının, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ağaçların bazılarının müşterek muris tarafından dikildiğini ifade ettiği, ayrıca dava dilekçesinde 314 parsel üzerinde davacı tarafından tahminen 50 kadar kiraz ağacı ve üzüm bağının yetiştirildiği belirtilmesine karşın, bilirkişi raporunda 314 parselde 500 adet üzüm bağının tespit edildiği, keza davalı ...'ın "bu taşınmazın 3160 m2'lik kısmında tespit edilen miktarda ağacın yer almasının ve yetiştirilmesinin mümkün olmadığına dair" itirazlarının bulunduğu ancak bilirkişilerce ve mahkemece bu olgular irdelenmeksizin karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş, mahallinde yeniden uzman bilirkişi eli ile yapılacak keşifte tarafların iddia ve savunmaları gözetilerek dava konusu taşınmazlar üzerinde muris tarafından yetiştirildiği ifade edilen ağaçların duraksamasız biçimde tespiti ile hüküm kurulurken bu hususun gözetilmesi, davacı tarafından dikilen ağaç ve bitkilerin hükmün infazında tereddüt oluşturmayacak şekilde cins, nitelik ve sayısının belirlenmesi, davacının kullanımında bulunan taşınmaz alanında dava konusu ağaçların miktar itibari ile yetiştirilip yetiştirilemeyeceğinin değerlendirilmesi, mahkemenin görüşünün ortaya konulması ondan sonra toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması isabetli değildir.

Yukarıda 2. bentde açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden karar verilmesi gerekli olduğundan vekalet ücreti ve yargılama giderine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 2.046,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadelerine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3579, Karar No: 2025/2074, Tarih: 24.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3579 E.  ,  2025/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1665 Esas, 2024/583 Karar

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/602 E., 2022/486 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasındaki ticari ilişki çerçevesinde müvekilinin davalıdan 289.079,64 euro cari hesap alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında, 1997 yılından başlayarak dava öncesine kadar devam eden ve davacıya ait çeşitli markalı deri kimyasalı ürünlerinin Türkiye pazarında satış ve pazarlanması için davalıya distribütörlük/tek satıcılık hak ve sıfatı veren sözleşme ilişkisinin olduğunu, dava konusu icra takibinde, müvekkiline keşide edilen ihtarnamelerden farklı meblağın talep edildiğini ve bu talebe dayanak olarak 20.03.2015 tarihli cari hesap ekstresinde belirtilen faturaların gösterildiğini, ancak taraflar arasında bir cari hesap mutabakatının bulunmadığını, fatura bedellerinin ödendiğini savunarak davanın reddi ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça aşamalarda, takibe konu borcun 6 adet faturadan değil, 2003 yılından beri süregelen ticari ilişkiden kaynaklı cari hesap borcu olduğu ileri sürülmekle birlikte, icra dosyası içerisinde bulunan, davacı tarafından davalıya gönderildiği anlaşılan belge fotokopisinde 6 adet faturanın vadesinin geçtiği ve halen ödenmediğinin görüldüğü belirtilerek 290.218,24 euro konusunda uzlaşma sağlanması için uygun davranılacağına inanıldığının belirtildiği, bundan başka davacının cari hesabı oluşturan ve esasında takibe konu ettiğini bildirdiği diğer faturaların hangi faturalar ve ne miktarda olduğuna ilişkin bir açıklama yapmadığı gibi buna ilişkin bir ispat vasıtası da sunmadığı, davalının ticari kayıtlarına göre, davacı ile olan ticari ilişkisinin cari hesap şeklinde değil fatura ve beyanname bazında, yani sipariş özelinde takip ettiği, takipte gösterilen faturaların muhtelif tarihlerde peşin ithalat bedeli olarak transfer edildiği, takip dayanağı fatura tutarlarının banka yoluyla ödenmiş olduğu keyfiyetinin davacı tarafça bilinmesine rağmen icra takibi başlatılmasının kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinafa konu uyuşmazlığın, itirazın iptali davasında incelemenin takip ve dava konusu faturalarla sınırlı olarak mı yoksa taraflar arasındaki tüm ticari ilişki değerlendirilerek mi yapılması gerektiği noktasında toplandığı, somut olayda davacının takip talebinde alacak talebini açıkça takip eki 20.03.2015 tarihli cari hesap ekstresinde gösterilen fatura alacakları bakiyesine dayandırdığı, takip eki 20.03.2015 tarihli belgede ise ayrıntıları verilen altı adet faturanın gösterildiği, buna göre davacı, ticari defterlerinde cari hesap nedeniyle alacaklı olduğunu, takibin sadece altı adet faturaya özgülenmediğini ileri sürmüş ise de takip dayanağı olarak altı adet faturadan kalan bakiyenin istenildiği, bunun dışında delil olarak sunulan ve icra takip dosyasına da ekli bulunan ihtarname içeriğinden de davacının takip ve dava konusu yaptığı anlaşılan cari hesap alacağı bakiyesini işbu faturalardan kaynaklı 290.218,24 euro alacağa dayandırdığı, davacının takipte dayandığı faturalar yönünden davalı tarafça yapılan ödemeler incelendiğinde, davalı taraf savunmasının sübut bulduğu, takibe konu fatura bedellerinin ödenmiş olduğu sonucu ile davanın reddine karar verilmesinin isabetli olduğu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2020/6162 E., 2021/4521 K. sayılı kararının da aynı yönde olduğu, takip dayanağı fatura tutarlarının banka yoluyla ödenmiş olduğu, buna rağmen davacının ödenen fatura bedellerini takip konusu yapması nedeniyle, davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesinin de doğru olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

İtirazın iptali davaları takibe sıkı sıkıya bağlıdır. Takip talebinde asıl alacak "cari hesap alacağı" olarak talep edilmiş, ayrıca borcun sebebinin "...02.04.2015 tarih ve....Yevmiye No'lu İhtarname konusu alacak bakiyesi" olduğu belirtilmiştir. Takipte borcun sebebi olarak gösterilen 02.04.2015 tarihli ve 06243 sayılı ihtarname tamamen taraflar arası ticari ilişkiden doğan cari hesap alacağının ödenmesine ilişkindir. Bu durumda icra takibinin cari hesap alacağına ilişkin olduğu kabul edilerek, itirazın iptali davasında taraflar arasındaki cari hesap ilişkisi ve cari hesaba ilişkin defter kayıtları ve belgeler nazara alınarak değerlendirme yapılması gerekirken takibin sırf faturaya dayalı icra takibi olduğu ve ödendiği şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir. (Dairemizin 2022/1301 E., 2023/5440 K. sayılı ilamı)