muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22285, Karar No: 2016/4348, Tarih: 23.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/22285 E.  ,  2016/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Katılan kurumun zararının olduğuna ilişkin kaçak tespit tutanağının içeriğine göre derhal beraat kararı verilmesini gerektiren bir durumun olmadığı gözetilmeden ve sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, 5271 sayılı CMUK'nun 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek aynı Kanun'un 191. ve 147. maddeleri gereğince sanığın sorgusu yapılmadan delil takdiri yapılarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Katılan kurum vekilinin 18.12.2013 tarihli hüküm duruşmasına göndermiş olduğu mazeret dilekçesinde; yokluklarında karar verilmesine ilişkin talebinin bulunmamasına karşın; mahkemenin bu yönde talep olduğundan bahisle mazeret hakkında karar vermeden hüküm kurması;

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11034, Karar No: 2020/6222, Tarih: 02.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/11034 E.  ,  2020/6222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.01.2013 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği, her takvim yılında işlenen suçların da ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç olarak kabulüyle hangi takvim yılından kurulduğu da belirtilmeksizin “sahte fatura kullanma” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20184, Karar No: 2013/2396, Tarih: 14.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20184 E.  ,  2013/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

HÜKÜM : İİK'nun 349/6. maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesine dair

Şikayetçi vekilinin 01.11.2011 havale tarihli eski hale getirme talebi temyiz dilekçesi olarak kabul edilerek yapılan incelenmede;

01.06.2005 tarihli Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, “mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter” olarak tanımı yapılan ve aynı yönetmeliğin 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan “duruşma günleri defteri” ile yine aynı Yönetmeliğin “duruşma listesi” başlıklı 81. maddesinde ise, “duruşmalı işlerde mübaşir tarafından; mahkemesi, mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır.” hükümleri uyarınca, mahkemece her dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesindeki “…meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip…” olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün hale getirmek gerekir.

Adı geçen şikayetçinin taraf olduğu toplam 12 dava dosyasının duruşma defterine 10. sıradan 22. sıraya kadar kaydı yapılarak saat 10:00 – 11:00 arasında olmak üzere tek bir süre verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; taraflar aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından, sözkonusu dosyalarla ilgili olarak davaların duruşmasının bitmesi muhtemel ve sonraki duruşmaların başlayacağı saat olan 11:00‘a kadar beklenerek gelen olmaması halinde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden bu saatten önce tutanak tutulmak suretiyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8182, Karar No: 2017/3637, Tarih: 25.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/8182 E.  ,  2017/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 - 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede:

Sanık ...'in Destan Cafe'ye giderek kafe çalışanı mağdur ...'e aç olduğunu söyleyerek yiyecek bir şeyler istediği, mağdurun da kahvaltısından sanığa verdiği, kahvaltıdan sonra mağdur temizlik yaptığı sırada sanığın masa üzerinde duran bahşiş kutusunu alarak poşete koyduğunu gören mağdurun sanığın yanına giderek bahşiş kutusunu istemesi üzerine sanığın masa üzerinde duran ekmek bıçağını alarak mağdurun üzerine yürüyerek yaraladığı ve kafeden bahşiş kutusu ile birlikte kaçtığı olayda, yağma eyleminin tamamlandığı düşünülmeden teşebbüs hükümleri uygulanarak sanığın cezasından TCK'nın 35. maddesi gereğince indirim yapılarak noksan ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

./..

Bulundurulması ya da taşınması suç oluşturmayan, suçta kullanılan Adli emanetin 2011/797 sırasında kayıtlı mağdura ait bıçağın iadesi yerine TCK.nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "Adli Emanetin 2011/797 sırasında kayıtlı suçta kullanılan bıçağın TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine" cümlesi çıkartılarak yerine “Adli emanetin 2011/797 sırasında kayıtlı bıçağın mağdura iadesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2299, Karar No: 2014/9840, Tarih: 16.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/2299 E.  ,  2014/9840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/50285

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2010

NUMARASI : 2010/183 Esas, 2010/308 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın, şikayetinden vazgeçmesi karşılığında sanığın kendisine Nokia marka telefon ile Kaseria isimli mağazadan kot ve t-shirt aldığını beyan etmesi, yine katılana verildiği iddia edilen telefonun, iletişim tespit özetlerine göre 23/07/2009 tarihinden itibaren katılan adına olan hat ile bu tarihten önce ise Serkan Ak adına olan telefon ile kullanıldığının anlaşılması karşısında, telefon ve giysilerin nereden, hangi tarihte alındığının tespiti ile bu ödemeleri kimin yaptığının araştırılması, telefonun S.. A. isimli kişiden ne şekilde katılanın kullanımına geçtiğinin belirlenmesi, olay tarihinde iddiaya konu olan dilekçenin verildiği, mahkeme kaleminde dilekçeyi alan ve altına açıklama yazan Yazı İşleri Müdürünün dinlenilmesinden sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26670, Karar No: 2013/2184, Tarih: 07.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/26670 E.  ,  2013/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihindeki günün ekonomik koşulları ile paranın satın alma gücüne, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre, çalınan 30 teneke madeni yağın değerinin normal olduğu gözetilmeden hafif kabulü ile yazılı şekilde cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31106, Karar No: 2013/22453, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/31106 E.  ,  2013/22453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı ve geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davacının iş sözleşmesinin verimlilik hedefinin altında kalması, yükleme kapısını açık bırakarak enerji kaybına neden olması, mazeretsiz işe gelmemesi, iş görme edimini özenle yerine getirmemesi, sadakat borcuna ve iş düzenine uymayan olumsuz davranışlar sergilemesi gerekçesiyle İş Kanununun 25/II maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı işçiye 11.06.2012 tarihinde eksik koli yüklediği için uyarı verildiği, daha önceki bir tarih olan 09.06.2012 tarihinde gerçekleşen eksik koli yüklemeye dayanılarak verimlilik hedefinin altında kaldığı için yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığı, ispat yükünü taşıyan davalı tarafından çok yönlü verimlilik analizleri, periyodik performans değerlendirme ölçütleri ve sistemi ortaya konulmadığı, fesih tarihinde davacıya taşıması gereken koli sayısını gösterir iş emri gibi bir delil ibraz edilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. maddesidir.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davalı şirkete ait işyerinde 15.06.2009-30.06.2012 tarihleri arasında mal yükleme ve boşaltma işçisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 30.06.2012 tarihli fesih bildirimi ile eksik koli yükleyerek verimlilik hedefinin altında kaldığı, yükleme kapısını açık bırakarak enerji kaybına neden olduğu, hedefi olan koli adedini taşıyamadığı, mazeretsiz işe gelmediği ./..

gerekçesiyle İş Kanununun 25/II. maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır.

gerekçesiyle İş Kanununun 25/II. maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, fesih nedeni yapılan eylemler haklı fesih nedeni oluşturacak ağırlıkta olmasa da davacının, yüklemesi gereken koli adedinden eksik koli yüklediğinin ve yüklemeye devam ettiğinin, tüm uyarılara rağmen vardiya saatlerine uymadığının ve izinsiz işe gelmediğinin dosyada mevcut tutanaklarla ve savunmasındaki ikrarla sabit olduğu anlaşıldığından işverence iş sözleşmesinin devamı beklenemeyeceği dikkate alınarak iş sözleşmesinin feshinde geçerli sebebin varlığının kabul edilmesi gerekirken mahkemece aksi kanaatle yazlı şekilde karar verilmesi bozma sebebidir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 124,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 28.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2769, Karar No: 2019/1477, Tarih: 25.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2769 E.  ,  2019/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen .../04/2015 gün ve 2014/951 - 2015/288 sayılı kararı onayan Daire'nin 18/04/2017 gün ve 2015/14094 - 2017/2215 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının feshi ile taraflar arasındaki acentelik ilişkisinin sonlandığını, acentelik sözleşmesinde akdin tek taraflı olarak feshedileceği bildirilmiş ise de ...'ye göre ... aylık bildirim süresinin acentenin zararına düzenlendiğini, bu düzenlemenin geçersiz olduğunu ileri sürerek sözleşmenin haksız feshi nedeniyle Yasada düzenlenen denkleştirme hakkı gereği yoksun kalınan kazancın tazminine ve ek performans sözleşmesi uyarınca ek komisyon bedelinin tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,... TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, .../02/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, davacı acentenin denkleştirme (portföy) tazminatı ve ek komisyon alacağının tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece ....1.2015 tarihli bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle, davalı ... şirketinin taraflar arasındaki sözleşmeyi feshinin haklı nedenlere dayanmadığı, bu nedenle 5.369,82 TL denkleştirme tazminatı ile 11.931,43 TL ek komisyon alacağının davalıdan tahsili gerektiği yolundaki kararına yönelik davalının temyiz başvurusu reddedilerek karar onanmış, davalı vekilince bu kez karar düzeltmesi isteminde bulunulmuştur.

Yerel mahkemenin feshin haklı nedenlere dayanmadığı, bu nedenle de denkleştirme tazminatı ödenmesi gerektiği yolundaki gerekçesi ve bu yolda tesis ettiği hüküm usul ve yasaya uygun olup bu talepler bakımından kararın onanmış olmasında da bir isabetsizlik görmüyorum.

Yerel mahkemenin feshin haklı nedenlere dayanmadığı, bu nedenle de denkleştirme tazminatı ödenmesi gerektiği yolundaki gerekçesi ve bu yolda tesis ettiği hüküm usul ve yasaya uygun olup bu talepler bakımından kararın onanmış olmasında da bir isabetsizlik görmüyorum.

Ancak, davalı acentenin ek komisyon isteminin haklı nedenlere dayalı olmadığı kanısındayım. Şöyle ki, davacının ek komisyon alacağına yönelik olarak taraflar arasında akdedilen ....11.2011 tarihli Ek Sözleşmenin .../.... maddesinde, bu komisyonun ödenmesi için .../.... maddede belirtilen ve dosya kapsamı uyarınca gerçekleştiği anlaşılan diğer koşulların yanında, acentenin prim ödemeleri bakımından 6. ve .... aylar itibariyle karşılığa düşmemiş olması (tahsil ettiği primlerin tümünü sigorta şirketine aktarmış olması hali), karşılığa düşmemesi için acentenin her türlü önlemi alması gerektiği öngörülmüştür. Toplanan delillerle davacı acentenin bu dönemler itibariyle sözleşme hükmünde belirtilenin hilafına karşılığa düşmüş bulunduğu, bir başka söyleyişle davacının davalıya aktarılması gereken prim borçları bulunduğu ve yekun tuttuğu anlaşılmıştır. Keza mahkemece alınan tüm bilirkişi raporlarında da, davacı acentenin konuya ilişkin bilgisiyar programı marifetiyle karşılığa düşüp düşmediğini anlayabilecek durumda bulunduğu da belirtilmektedir.

Bu durumda davacı acentenin, sözleşmede öngörülen olumlu koşulların varlığı, olumsuz koşulların ise bulunmaması halinde ek komisyona hak kazanacağı tabiidir. Öngörülen olumlu yahut olumsuz koşullar, davacının akidine karşı edim yükümlülüğünü oluşturmakta olup davalının ek komisyon ödeme yükümlülüğü davacının edimini yerine getirip getirmemesine bağlı olarak doğacak yahut doğmayacaktır. Ortada davalı sigortacının şartın tahakkukunu dürüstlük kurallarına aykırı düşecek şekilde önlemesi ve/veya geciktirmesi gibi bir durum söz konusu değildir. Davacının sözleşme hükmüne göre olumlu koşulların varlığına rağmen prim karşılığına düşmüş bulunması nedeniyle üzerine düşen edimi yerine getirmediği ve bu durumda da sözleşmeye göre ek komisyon ödenmesini talep edemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Bir başka söyleyişle, kendi edimini yerine getirmeyen sözleşme tarafının, karşı tarafın edimini kısmen yahut tamamen talep etmesi mümkün değildir. Hal böyle olmakla birlikte, yerel mahkemece, hukuksal nedenleri de açıklanmayan son iki bilirkişi raporundaki görüş benimsenmek suretiyle, acentenin karşılığa düşmesinde davalının “müterafik” kusurlu olduğunu kabul ile bir miktar ek komisyonun tahsiline hükmetmiş olması doğru olmamıştır.

Bu nedenlerle, davalı yanın karar düzeltme isteminin bu cihetten kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenle bozulması düşüncesinde olduğumdan, Dairemiz çoğunluğunun aksi yöndeki kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/3357, Karar No: 2015/3268, Tarih: 04.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3357 E.  ,  2015/3268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 06/06/2013

Numarası : 2012/49-2013/258

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Sağlık Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 09.05.2009-02.01.2012 tarihleri arasında davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak çalıştığını, iş akdinin davalı şirket tarafından haksız ve nedensiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, mahkemece davalı Bakanlığın harçla sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının;

“Alınması gereken 231,40 TL harçtan, peşin yatırılan 52,75 TL harcın düşümü ile kalan 178,65 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

Davacı tarafından yapılan 52,75 TL peşin harç, 140,00 TL davetiye gideri, 30,00 TL tanıklık ücreti, 97,00 TL posta gideri ve 250,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 569,75 TL yargılama giderinden davanın kabul edilen kısmı üzerinden hesaplanan 543,40 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde yazılan bentlerinin çıkarılarak yerine;

“Alınması gereken 231,40 TL harçtan, peşin yatırılan 52,75 TL harcın mahsubu ile kalan 178,65 TL harcın davalı ... Temizlik Ltd. Şti.'den alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

Davacı tarafından yatırılan 52,75 TL peşin harcın davalı Aşar Temizlik Ltd. Şti.'den, 140,00 TL davetiye gideri, 30,00 TL tanıklık ücreti, 97,00 TL posta gideri ve 250,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 517,00 TL yargılama giderinden davanın kabul edilen kısmı üzerinden hesaplanan 493,06 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 04.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.