muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2036, Karar No: 2020/2821, Tarih: 29.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/2036 E.  ,  2020/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A)Davacı istemi;

Davacı, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğundan bahisle,itibari hizmet süresinin tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

... vekili, itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik iş yerinde çalışması ve 506 sayılı Kanunun Ek 5.madde II. bendinin (a-f) alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmiş olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili, işyerinin 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesinin 2. bendinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde bulunmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanılması sonucunu doğuracak koşulların söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi ;

Mahkemece; davalı iş yerinin 506 sayılı yasanın Ek 5/II. maddesi kapsamında basım işyeri olduğu, davacının itibari hizmet süresinden yararlanması için gerekli koşulların gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

Bölge Adliye Mahkemesince , davalı işverene ait işyerinde aynı dönemde çalışan işçiler tarafından açılan emsal davalara ilişkin kesinleşen mahkeme kararları uyarınca matbaa işyeri sınıfında değerlendirilmesi gereken işyeri kapalı alanında, baskılı ambalaj malzemesi üretim işinin firmanın ana işi olduğu, davacının, solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışarak, işyeri ortamındaki etkenlere maruz kaldığı için itibari hizmet süresinden yararlanma koşullarına sahip bulunduğu gerekçesi ile ... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili ve SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz ;

Sosyal Güvenlik Kurumu vekili, işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını,mahiyeti itibariyle yasa kapsamında yer almadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı ... Ambalaj San ve Tic.AŞ vekili,basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu ,işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini,davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava,itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Davalı ... Ambalaj San ve Tic.AŞ vekili,basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu ,işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini,davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava,itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinde laminasyon operatörü olarak çalıştığı,mahkemece keşif yapıldığı,bilirkişi raporunda davalı işyerinde baskı makineleri kullanılarak polietilen gibi plastik filmler ve kağıt ambalaj üzerine baskı işleri yapıldığı,esnek ambalaj malzemesi üretildiği,makinelerin tek çatı altında olması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı,havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği,tanıkların dinlendiği,kapasite raporlarında ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı teftiş raporlarında işyerinde gıda sanayisine yönelik baskılı-baskısız ambalaj malzemeleri üretimi,esnek ambalaj ve torba üretimi yapıldığının belirtildiği,ticaret sicil kayıtlarında şirketin amaç ve konusunun,kağıttan,mukavvadan plastikten,selofandan,tenekeden vs. her türlü tabii,sınai,kimyevi,ham maddelerden,her türlü toprak mahsullerinin sınai mamullerin,sıvıların ve gıda maddelerinin ambalajlanmasında kullanılacak her boy ve şekilde torba,kap,kutu,şişe vb.nin imal ve ticareti olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. İtibari hizmet , gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır. 506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanununun 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5 madde II numaralı bendinde , “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun ,yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur. Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir. Yine,söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi ) 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır. Davalı iş yerinde gıda ve deterjan ambalajı üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli , Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmalıdır.SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı ...'ne iadesine, 29/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5519, Karar No: 2022/6037, Tarih: 07.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5519 E.  ,  2022/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

Gerekçeli karar başlığında 15.08.2012 şeklinde yanlış yazılan suç tarihlerinin 2007 ve 2008 takvim yıllarında KDV beyannamesinde sahte fatura kullanma suçları için en aleyhe kabulle ''25.01.2008'' ve ''26.01.2009'' olacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Sahte fatura kullanma suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve her takvim yılı için ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olması karşısında; sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte belge kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6211, Karar No: 2015/7536, Tarih: 19.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6211 E.  ,  2015/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/192688

MAHKEMESİ : Burdur Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2011

NUMARASI : 2011/29 (E) ve 2011/303 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve CMK 'nın 231/8. maddesinde sayılan denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmeyen suça sürüklenen çocuğun durumu değerlendirilip, aynı maddenin 11. fıkrasına göre cezanın bir kısmının infaz edilmemesine, hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin yeni bir hüküm kurulması mümkün ise de denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında, açıklanması geri bırakılan hükümde herhangi bir değişiklik yapma imkanı bulunmadığı, hükmün ilk şekliyle açıklanması gerektiği gözetilmeden önceki hükümden farklı olarak suça sürüklenen çocuğun cezasında TCK' nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması, çalınan kuşların mağdurun araştırmaları sonucunda tanık Şükrü Duru'da bulunup mağdura teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun bizzat pişmanlık göstererek iadede bulunduğu kabul edilemeyeceğinden, hakkında TCK 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından, kabule göre de suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesi yerine 168/2. maddesinin uygulanması ise sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk F.. K.. müdafiinin temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, başka temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, başka temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk F.. K.. müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuk F.. K.. hakkında adli para cezası verilmesine ilişkin kısımdaki "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" cümlesinin çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2407, Karar No: 2018/3455, Tarih: 27.09.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2407 E.  ,  2018/3455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşme uyarınca ödenmeyen bakiye iş ve sözleşme dışı yapılan iş bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici, dava dilekçesinde alacağın 27.09.2012 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep etmesine rağmen, mahkemece alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş ise de, davacının kaleme aldığı 27.09.2012 tarihli ihtarın belli bir miktarı içerdiği ve davalının 17.12.2012 tarihli iç yazışmasında söz konusu ihtarın ilgi tutulduğu anlaşıldığından davalı bu tarih itibariyle temerrüde düşmüş olmuş olup, alacağa bu tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının dava kelimesinin çıkartılarak yerine “17.12.2012” tarihinin eklenmesine, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 820,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 27.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4102, Karar No: 2022/7844, Tarih: 07.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4102 E.  ,  2022/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.12.2018 tarih ve 2016/249 E- 2018/1242 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 04.03.2021 tarih ve 2019/1013 E- 2021/289 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; tarafların 28.04.2014 tarihinde "hesapal" adlı yazılımın fikrinin geliştirilmesi ve üretilmesi için dava dışı Proven şirketini kurduğunu, bu sözleşmenin 5. maddesinde, dava dışı şirketin kuruluş sermayesine ek olarak 500.000.-TL finansman ihtiyacının davacı adına hissedar olacak kişiler tarafından Proven'e borç verilerek sağlanmasına ve Proven’in ek finans ihtiyacı doğarsa ve ek finans ihtiyacının doğduğu tarihten itibaren 3 aylık bir sürede ek finansın bulunmasında başarı sağlanamaması halinde, davalı adına hissedar olan kişilerin tüm hisselerini davacının isteyeceği kişilere devredeceğinin ve davacının dava dışı şirkete borç olarak verdiği 500.000.-TL'sinin %80'inin harcanmış olmasının şirketin ek finansmana ihtiyaç duyduğu anlamına geleceğinin kararlaştırıldığını, 09.06.2015 itibariyle Proven'in, Protel'in borç olarak verdiği 500.000.-TL'nin %80'ini harcamış olduğunu, bu nedenle Proven'in ek finansman ihtiyacının doğmuş olduğunu ve sözleşme şartlarına göre ek finans bulunmasında başarı sağlanamadığını, davalının Proven'deki hisselerini davacıya süresinde devretmediğini ileri sürerek sözleşmenin 8.2 maddesindeki cezai şart bedeli olan 210.000.-TL'nin 09.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; tarafların sözleşme maddeleri çerçevesinde işbirliğine başlamış olduklarını, davacı şirket tarafından Proven'e 500.000,00 TL tutarında finans sağlandığını ve müvekkil şirket tarafından da "Hesapal" yazılımı üzerinde gerekli geliştirmelerin yapılmış olduğunu, davalı tarafından sözleşmedeki şartların oluştuğunun tespit edilmesinden sonra hisse devirlerinin yerine getirildiğini, davalının sözleşmenin hisse devrini öngören maddelerindeki şartlarının oluşup oluşmadığının tespit ederken süre geçmiş olmasının cezai şart istenmesini haklı duruma getirmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar bilirkişi heyeti tarafından kök ve ek raporda, dava dışı şirketin ek finansman ihtiyacının doğduğu 09/06/2015 tarihinden 3 ay sonrası olan 09/09/2015 tarihinde hisselerin devredilmediğini tespit etmişse de, dava dışı şirketin ek finansman ihtiyacının borç, kaynak bulma, sermaye arttırımı gibi diğer yöntemlerle temini yolunun uygulandığına dair somut bir delilin sunulmadığı, ek finansman ihtiyacının doğduğu hususunun Kasım 2015 tarihli şirket bünyesindeki mali müşavir raporu ile somutlaştırıldığı, mali müşavir raporunun davalı tarafa 07/01/2016 tarihli ihtarname ile bildirildiği, davalının davacıya keşide ettiği 18/01/2016 tarihli ihtarname ile hisselerin devredilmesine hazır olduğunu bildirdiği ve 02/02/2016 tarihinde hisse devrinin gerçekleştiği, sözleşmeye aykırı bir gecikme olmadığı ayrıca davacının herhangi bir ihtirazı kayıt ileri sürmeden hisse devrini kabul ettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş ve karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; bilirkişi raporlarının hukuki değerlendirilmesi de mahkemeye ait olmakla, ilk derece mahkemesince gerekçeli kararında hangi gerekçe ile rapor içeriğindeki tespitlere itibar edilmediği belirtildiği, mahkeme gerekçesi ve tespitinin dosya kapsamına uygun olduğu davacı vekilinin istinaf sebepleri ilk derece mahkemesinin gerekçesi ve değerlendirilmesine göre yerinde görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.