muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4330, Karar No: 2006/6410, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4330 E.  ,  2006/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... ile davalı ... mirascıları 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... arasındaki davadan dolayı Çatalca 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 26.04.2005 ... ve 2004/225-2005/209 sayılı hükmü bozan Dairemizin 01.02.2006 ... ve 2005/6210-2006/397 sayılı ilamı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK.nun 442. maddesi hükmünce 150,00 YTL para cezası ile bakiye 5,20 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...’e yükletilmesine, 09.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14300, Karar No: 2017/639, Tarih: 31.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14300 E.  ,  2017/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Sulh Hukuk ve...1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; küçüğün MERNİS adresinin "... Mah. ... Sokak No. ... İç Kapı No: ... /..." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı adayının ... İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince tutulan 16/05/2016 tarihli tutanakta belirtildiği üzere "... Mahallesi, .... Sokak, No:... .../..." adresinde annesi ... ile birlikte ikamet ettiği gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Somut olayda,...Cumhuriyet Başsavcılığınca 11/11/205 tarih ve 2015/7191 sayılı soruşturma yazısı ile yürütülen soruşturma kapsamında, mağdur ...'a 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesinde belirtilen koruyucu ve destekleyici tedbirlere hükmolunması ile evlilik dışı dünyaya gelen ve halen kısıtlı olan annesi ... ile ikamet eden mağdur hakkında Kanun'un 7/7. maddesinin "Mahkeme, korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında, koruyucu ve destekleyici tedbir kararının yanında 22.11.2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velayet, vesayet, kayyım, nafaka ve kişisel ilişki kurulması hususlarında da karar vermeye yetkilidir." hükmü uyarınca vesayet hususunda bir karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya kapsamından yapılan kolluk araştırmasında kendisine vasi atanması talep edilen küçüğün .../... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığına göre uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/01/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/152, Karar No: 2010/199, Tarih: 19.10.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/1-152 E.  ,  2010/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname: 2010/ 130553

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan; sanık K. A..'ın, 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCY'nın 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 YTL adli para cezasıyla, sanık Y. T..'nin, 6136 sayılı Yasanın 15/1 ve 5237 sayılı TCY'nın 52. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 1.000 YTL adli para cezasıyla, sanık D. G..in ise 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 5237 sayılı TCY'nın 52. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 1.200 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesince 11.11.2008 gün ve 105-301 sayı ile verilen hükmün, her üç sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesince 27.01.2010 gün ve 2377-406 sayı ile; diğer bozma nedenleri ile birlikte "...Sanıklar K.., S.., D..ve Y.B..'nın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerde, suç tarihi itibarıyla adli para cezasının 450 TL olması gerektiğinin düşünülmemesi..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesince 29.03.2010 gün ve 99-76 sayı ile; diğer bozma nedenlerine uyulmakla birlikte, belirtilen bozma nedenine karşı direnildiğinden bahisle, "6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan; sanık K. A..'ın 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCY'nın 62 ve 52. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezasıyla, sanık Y. T..'nin 6136 sayılı Yasanın 15/1 ve 5237 sayılı TCY'nın 52. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 500 TL adli para cezasıyla, sanık Devrim Gezer'in ise 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 5237 sayılı TCY'nın 52. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Bu hükmün de her üç sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “bozma” istekli 30.06.2010 gün ve 130553 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnme kararının kapsamına göre, inceleme sanıklar K. A.., Y.B.. T.. ve D. G.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan verilen hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, 08.03.2008 tarihinde ölümle ve yaralamayla sonuçlanan kavga sırasında 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçunu işledikleri belirlenen sanıklar hakkında, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında verilmesi gereken adli para cezası miktarının belirlenmesine ilişkin ise de; direnme kararının yeni bir hüküm olup olmadığı hususunun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak çözümlenmesi gerekmiştir.

Dosya incelendiğinde;

Özel Daire ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, 08.03.2008 tarihinde ölümle ve yaralamayla sonuçlanan kavga sırasında 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçunu işledikleri belirlenen sanıklar hakkında, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında verilmesi gereken adli para cezası miktarının belirlenmesine ilişkin ise de; direnme kararının yeni bir hüküm olup olmadığı hususunun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak çözümlenmesi gerekmiştir.

Dosya incelendiğinde;

Yerel mahkemece, Özel Daire bozma ilamının "2/e" maddesinde yer alan bozma nedenine karşı direnildiği, diğer kısımlarına ise uyulduğu, kararın anılan bölümünde; sadece sanıklar K.., Y. B.., D.. ve S.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılıktan verilen hükümlere temas edildiği, bu sanıklar arasında bulunan S..'ın da direnme hükmünü temyiz etmediği, görülmektedir.

Buna göre; haklarındaki hükümler Genel Kurulca incelenecek olan K. A.., Y. T.. ve D.G..ile ilgili olarak, 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan hüküm kurulurken, ilk hükümde ve direnme hükmünde farklı miktarda cezalar belirlenmiş, buna karşılık "para cezasının hesaplanmasına ilişkin yöntem" muhafaza edilmek suretiyle de Özel Dairenin bu konudaki bozma kararına prensip anlamında direnilmiştir.

Daha somut bir anlatımla; sanık K. A.. hakkında, ilk hükümde 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 YTL adli para cezasına, direnme kararında ise 10 ay hapis ve 500 YTL adli para cezasına, sanık Y.B.. hakkında ilk hükümde 6 ay hapis ve 1000 lira adli para cezasına, direnme kararında ise, 6 ay hapis ve 500 lira adli para cezasına, sanık Devrim hakkında ise ilk hükümde 2 yıl hapis ve 1200 lira adli para cezasına hükmedildiği halde direnme kararında 1 yıl hapis ve 600 lira adli para cezasına hükmedilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayan¬mak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle ya da sonradan yürürlüğe giren yasa maddeleri uygulanarak veya farklı nedenlerle yeni ve farklı hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm; özde direnme hükmü olmayıp bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise inceleme Yargıtay ilgili Özel Dairesi tara¬fından yapılmalıdır.

İncelenen dosyada;

Yerel mahkemece bozma kararına karşı direnildiği belirtilmiş ve para cezasının hesaplanmasına ilişkin yöntem değiştirilmemiş ise de; aynı suçlarla ilgili olarak takdire dayanan nedenlerle de olsa, ilk hükümde ve direnme hükmünde farklı miktarlarda cezaya hükmedilmiştir.

İncelenen dosyada;

Yerel mahkemece bozma kararına karşı direnildiği belirtilmiş ve para cezasının hesaplanmasına ilişkin yöntem değiştirilmemiş ise de; aynı suçlarla ilgili olarak takdire dayanan nedenlerle de olsa, ilk hükümde ve direnme hükmünde farklı miktarlarda cezaya hükmedilmiştir.

Bu itibarla; Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan “yeni hükmün”, doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması mümkün görülmediğinden, dosyanın incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmeli, bununla birlikte, katılan vekilinin 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan verilen hükmü temyiz edip edemeyeceği ile sanık K. A..müdafiinin temyiz isteminin süresinde olup olmadığı hususları da incelemeyi yapacak olan Özel Dairece değerlendirilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Dosyanın; uyulmasına karar verilen hususlar yanında, verilen "direnme kararının" da yeni hüküm niteliğini taşıması nedeniyle, temyiz edilen hükmün bir bütün olarak temyizen incelemesi için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2010 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3897, Karar No: 2015/12213, Tarih: 16.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3897 E.  ,  2015/12213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/456-2014/369

..

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, ....plakalı aracın, müvekkili A.. A.. tarafından 09.07.2012 – 09.07.2013 tarihleri arasında geçerli olmak üzere ...numaralı Zorunlu Mali Sorumluluk (trafik) Sigorta Poliçesi ile sigorta himayesine alındığını, 08.03.2013 tarihinde davalı H.. T.. yönetiminde bulunan .... plakalı araç ile Küçükçekmece gölü yakınlarında kontrolsüz bir şekilde dönmek istediği esnada Mevlüt Hasgül yönetiminde Bulunan ....plakalı araca çarptığını ve çift taraflı maddi hasarlı trafik kazası meydana getirdiğini, Küçükçekmece İlçe Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen tutanağa göre davalı H.. T..’ın kazanın meydana geldiği 08.03.2013 tarihinde 0,64 promil alkollü şekilde trafiğe çıktığını ve kazanın alkollü davalının güvenli sürüş yeteneğini kaybetmesi neticesinde meydana geldiğini, müvekkili A.. A.. tarafından bu kaza nedeni ile 12.000,00 TL sigorta tazminatının hasarlı araç sahibi M. H.’e ödendiğini, davalı H.. T..’ın meydana gelen trafik kazasından Trafik Sigorta Genel Şartları B.4 vd. maddeleri uyarınca sorumlu olduğunu, 12.000,00 L asıl alacağa haksız fiil tarihi olan 08.03.2013 tarihinden itibaren ticari işlere uygulanan en yüksek oranda faiz işletilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davasının haksız ve mesnetsiz olduğunu, kazanın olduğu tarihte alkollü olmadığını, trafik poliçesine sözlü olarak itiraz ettiği halde dikkate alınmadığını, kendisine yapılan alkol testi ve tutanağını kabul etmediğini, kazadan sonra etraftan gelenlerin kendisine kolonya sürdükleri için hatalı ölçüm yapıldığını, karşı tarafın hız sınırlarını aşarak ve kontrolsüz bir şekilde araç kullandığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde,dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3407, Karar No: 2012/1726, Tarih: 07.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3407 E.  ,  2012/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, kooperatif tarafından eğimli bir alana yapılan konutlardan G-13 nolu taşınmazın maliki olduğunu, davalıların eğimli kot farkının etkisinden kurtularak düz bir bahçeye sahip olmak amacı ile bahçelerine toprak dolgu yaptıklarını, yapılan duvar nedeniyle gayrimenkulden beklenilen faydanın kalmadığını, evinin bahçe duvarına baktığını, duvarın yıkılma tehlikesi nedeniyle can güvenliğinin bulunmadığını, eşitlik ilkesine aykırı şekilde kooperatif arsasında sadece kendi konutu önünde bu düzenlemenin yapıldığını, duvarın yasal düzenlemelere uygun olmadığını ileri sürerek, söz konusu duvarın yıktırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, kooperatifte henüz ferdileşme yapılmadığını, bu nedenle davacının taraf sıfatı bulunmadığını, yapılan duvarın davacının haklarını ihlal etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; konutlar arasına istinat duvarı yapılması konusunda genel kurul kararı bulunduğu, ancak bazı üyelerin kooperatif işlerinin yavaş yürümesi sebebiyle, maliyeti ileride kooperatifle hesaplaşılmak üzere yapım işini üstlendikleri, duvarın yapımının bir gereklilik olduğu, davacının konutunun giriş kısmına sel ve yağmur suları ile akan toprağın dolmasına mani olacak fonksiyon ifa ettiği, davacıya zarardan çok yarar getirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27171, Karar No: 2014/9795, Tarih: 21.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27171 E.  ,  2014/9795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...hakkında; 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; beraat

Diğer sanıklar hakkında 18'er ay hapis, 15'er ay hapis, 213 sayılı Kanunun 359/b-1. maddesi

I) Katılan vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmediği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II) Katılan vekili, sanık ... ... müdafii ve sanık ...'ın, sanıklar ... ve ... hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, sanıklar ... ve ... hakkında ise “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1) Sanıklar ... ve ....'ın 14.12.2005-04.04.2006 tarihleri arasında ... İnşaat San. Tic. Ltd. Şti'nin” ortakları oldukları, dosyada mevcut vergi suçu raporu ve ekindeki vergi tekniği raporu kapsamına göre anılan şirketin ambar, depo, araç ve gerecinin çalıştırdığı işçisinin olmaması, şirketin ve ortaklarının bilinen adreslerinde bulunamaması, tanınmaması, faaliyette olduğuna dair hiçbir verinin elde edilememesi, 2006 takvim yılında Ba ve Bs Formunun verilmemiş olması, vergi suçu raporu ile ekindeki vergi tekniği raporlarında mükellef şirketin sadece sahte fatura düzenlemek amacıyla sanıklarca devralındığının ifade edilmesi, düzenlediği faturalar ele geçirilemese dahi tarh dosyasının incelenmesi ve VEDOS sorgulamasına göre mükellefin 2006 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarında yüksek matrah ihtiva eden KDV beyannamesi verdiğinin anlaşılması karşısında, yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu ve sübuta erdiği, şirket ortakları olan sanıklardan hangisinin şirketi temsil yetkisi bulunduğunun Ticaret Sicil Memurluğundan sorularak tespiti, her ikisinin de temsil yetkisinin bulunduğunun anlaşılması halinde, temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar ile suçun oluşumunda rolü olan temsilci belirlenerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla ve dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde sanıkların beraatine karar verilmesi,

2

2

2) Sanıklar ... ve...'ın... İnşaat San. Tic. Ltd. Şti'ni”, 14.12.2005 tarihinde noterde düzenlenen limited şirket hisse devri sözleşmesiyle devraldıkları, 2005 takvim yılında sanıkların düzenledikleri ve sahte olduğu iddia edilen faturalar ele geçirilemediği gibi mükellef şirketin kimler adına fatura düzenlediğinin de belirlenemediği, tarh dosyasının incelenmesi ve VEDOS sorgulamasına göre 2005 yılı Aralık ayında mükellef şirketin matrah ihtiva eden KDV beyannamesi verdiği tespit edilmiş ise de , anılan beyannamenin şirketin daha önceki ortakları olan ... ... ve ... tarafından bu şahısların şirket ortağı oldukları 01.12.2005-13.12.2005 tarihleri arasında düzenledikleri faturalara ilişkin olmasının her halde mümkün olduğu cihetle, yargılamanın tüm aşamalarında yüklenen suçları reddeden sanıkların 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediklerine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılıp gösterilmeden sanıklar ... ve Metin Doğan'ın “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

3) Sanıklar ... ve ...’ın ... İnşaat San. Tic. Ltd. Şti'nin” hisselerini diğer sanıklar ... ve...'dan 04.04.2006 tarihinde noterde düzenlenen limited şirket hisse devri sözleşmesiyle devraldıkları, 2006 takvim yılında sanıkların düzenledikleri ve sahte olduğu iddia edilen faturaların ele geçirilemediği, tarh dosyasının incelenmesi ve VEDOS sorgulamasına göre mükellef şirketin 2006 yılının sadece Ocak-Şubat ve Mart aylarında matrah ihtiva eden KDV beyannamesi verdiğinin anlaşıldığı, yapılan Ba-Bs Formu analizleri neticesinde ise 2006 yılında 3 farklı firmanın, düzenlenen 9 fatura karşılığında sanıkların ortağı bulunduğu “... İnşaat San. Tip. Ltd. Şti'nden mal alımında bulunduklarını bildirdikleri belirlenmesine göre, sanıkların yetkilisi oldukları şirketten 2006 yılında mal aldıklarını bildiren firma ve şahıslar araştırılarak öncelikle halen saklanıyor olmaları halinde sözkonusu faturaların asılları temin edilerek tarihlerinin belirlenmesi, ve faturaların kim tarafından düzenlenilip kendilerine verildiğinin ilgili firma temsilcileri ve şahıslardan sorulması, gerektiğinde faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanıklara aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi de yaptırıldıktan sonra hukuki durumlarının takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde sanıklar ... ve ... hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan mahkumiyet hükümleri tesis edilmesi;

4 ) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4 ) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili, sanık ... ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4171, Karar No: 2015/4072, Tarih: 21.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4171 E.  ,  2015/4072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2014/433-2015/80

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.