muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3946, Karar No: 2014/11607, Tarih: 11.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3946 E.  ,  2014/11607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2012/619-2013/697

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece elatmanın önlenmesi hususunda karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil davasının kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paya vaki elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup davacı yargılama sırasında elatmanın önlenmesi talebini atiye terk etmiştir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi hususunda karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 494 ada 47 parsel sayılı, biri ahşap diğeri kargir bahçeli iki ev vasıflı taşınmazın 2/6 payının davacı, 4/6 payının davalı adına kayıtlı olduğu, taşınmazın üzerinde 18.12.2009 tarihli aile konutu şerhi bulunduğu, tarafların Beykoz Aile Mahkemesinin 2009/1017 E. 2010/1230 K. sayılı ilamı ile boşandıkları ve boşanma kararının 7.2.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı, müşterek malik oldukları taşınmazın tamamını davalının ikamet etmek suretiyle kullandığını ileri sürerek, boşanma ilamının kesinleştiği 7.2.2011 tarihinden itibaren 100.000,00 TL'lık ecrimisil isteği ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, taşınmazda eski eşi davacının rızasına dayanarak müşterek çocukları ile birlikte yaşadıklarını, rızanın bu davanın açıldığı tarihte geri alındığını savunmuştur.

Davacı, müşterek malik oldukları taşınmazın tamamını davalının ikamet etmek suretiyle kullandığını ileri sürerek, boşanma ilamının kesinleştiği 7.2.2011 tarihinden itibaren 100.000,00 TL'lık ecrimisil isteği ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, taşınmazda eski eşi davacının rızasına dayanarak müşterek çocukları ile birlikte yaşadıklarını, rızanın bu davanın açıldığı tarihte geri alındığını savunmuştur.

Gerçekten de; boşanma sürecinde davalının çekişmeli yeri davacının muvafakatı ile tasarruf ettiği keşfen sabittir. Kaldı ki, bu husus tarafların da kabulündedir. Davacı tarafından davalının kullanımına mani olmak yönünden keşide edilen Beyoğlu .. Noterliğince tasdikli ve 20.5.2011 tebliğ tarihli ihtarnamede; boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren davalının taşınmazda oturmasına muvafakat etmediğini, ihtarın tebliğinden sonra bir ay içinde taşınmazı boşaltmasını ve ayrıca ihtarın tebliğinden itibaren yedi gün içinde payına düşen ecrimisilin kendisine ödenmesini bildirdiği, davacının eldeki davayı 31.10.2012 tarihinde açtığı görülmektedir. Öyle ise, taraflar arasındaki ilişkinin Borçlar Kanunu'nun 299. maddesinde öngörülen (6098 sayılı TBK'nun 379. maddesi) ariyet akdi (kullanım ödüncü) niteliği taşıdığı kuşkusuzdur. Bilindiği üzere ariyet akdi sözlü yapılabileceği gibi yazılı da yapılabilir ve aynı zamanda muayyen bir müddet için yapılabileceği gibi aynı Yasanın 303. maddesi uyarınca (6098 sayılı TBK'nun 383. maddesi) gayrımuayyen bir müddet içinde yapılması da olanaklıdır. Âriyet veren şeyi, ne müddetini ne de niçin kullanılacağını tayin etmeyerek vermiş ise dilediği vakit geri alabileceği BK'nun 304. maddesi hükmü (6098 sayılı TBK'nun 384. maddesi) gereğidir. Bu durumda dava açılmakla muvafakatin geri alındığı ve BK'nun 304. maddesi (6098 sayılı TBK'nun 384. maddesi) gereğince de akdin feshedildiği kabul edilmelidir.

O halde, ihtarnamenin tebliğinden itibaren davalıya taşınmazı boşaltması için verilen 30 günlük süre de gözetildiğinde, muvafakatın bu tarih itibariyle geri alındığı kabul edilerek, 20.6.2011 tarihi ile dava tarihi olan 31.10.2012 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisile karar verilmesi, bu tarihten önceki dönem için davalının fuzuli şagil sayılamayacağı gözetilerek ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Kabule göre de; ecrimisil isteğinin kısmen kabul- kısmen reddedildiği gözetildiğinde reddedilen bölüm yönünden davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemiş olması da isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14246, Karar No: 2014/22953, Tarih: 18.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/14246 E.  ,  2014/22953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle feshedildiğini belirterek bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Emeklilik sebebiyle akdin feshi halinde işçi tarafından bağlı bulunduğu kurum ya da sandıktan tahsise ya da tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiği anda işverenin kıdem tazminatı ödeme yükümü doğar. Faiz başlangıcında da bu tarih esas alınmalıdır. Ancak somut olayda tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiğine ilişkin dosya kapsamında belge bulunmamakla kıdem tazminatına dava tarihinden faiz işletilmesi gerekirken, fesih tarihinden faiz işletilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki “...akdin fesih tarihi olan 25.2.2005...” rakam ve sözcüklerinin çıkartılarak yerine “...dava tarihi olan 13.2.2013...” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10388, Karar No: 2017/149, Tarih: 17.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/10388 E.  ,  2017/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından dava dışı ...'a ait bağımsız bölüm ile ilgili sigorta poliçesi tanzim edildiğini, 15/06/2013 tarihinde yoğun yağan yağmurun da etkisiyle ...'ye ait ana rögar (kanalizasyon) hattının tıkanarak geri tepmesi sonucu sigortalı konuta pis su basarak hasara sebebiyet verdiğini, müvekkili şirket tarafından 27/06/2013 tarihinde 2.481,00.TL hasar tazminat ödemesi yapıldığını, davalı ...'nin sigortalı konutta vuku bulan zarardan dolayı kanunen sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2.481,00.TL'nin ödeme tarihi olan 27/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek değişken oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, idare mahkemelerinin görevli olduğunu, kurum içi yazışmalardan olay tarihi itibariyle dava konusu yerde herhangi bir arıza ve ihbarın vuku bulmadığını, ana rögar hattının tıkanarak geri tepmesi neticesinde zararın meydana geldiği iddiasının mesnetsiz olduğunu, ...Genel Müdürlüğüne müzekkere yazılarak olay tarihinde dava konusu yerde yağış miktarının sorulması gerektiğini, ayrıca ana kanalizasyon hattında tıkanıklık olsa idi daha çok binada zararın meydana gelmesi ve zararın tazmini için daha çok başvurunun olması gerektiğini, bu yönüyle tıkanıklığın parsel içi kanal hattında oluştuğu kanaatinde olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 2.276,53.TL'nin ödeme tarihi olan 27/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 116,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 17/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3202, Karar No: 2012/10095, Tarih: 31.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/3202 E.  ,  2012/10095 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 19.10.2011 gün ve 123/658 sayılı hükmün temyiz yolu ile incelenmesi davacı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü :

Davalı Kurum işlemine dayanak kılınan Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu rapor ve ekleri, aylık bağlanması ile kesilmesine (iptaline) ve dava konusu yapılan borcun ait olduğu döneme ilişkin tüm bilgi ve belgeler Kurumdan getirtilip eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12398, Karar No: 2012/13706, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12398 E.  ,  2012/13706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Tosya Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.11.2008 gün ve 2008/135 Esas, 20008/231 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinde yer alan hakim havalesinin tarihi 30.12.2008 olduğu halde, dilekçe tarihinin ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'a kayıt tarihinin 19.12.2008 olduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin temyiz defterine kayıt tarihinin araştırılarak, temyiz defterinin onaylı suretinin de dosyaya konulmasından sonra, iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere tevdiine Dairemizce karar verildiği, tevdii kararına istinaden temyiz defterinin onaylı suretinin dosyasına konulduğu, ancak söz konusu temyiz defterinin hangi yer mahkemesine ait olduğu anlaşılmamakla, kararı temyiz eden Üst Cumhuriyet Savcısının Kastamonu Cumhuriyet Savcısı olduğu dikkate alınarak Kastamonu Mahkemeleri temyiz defterlerinin incelenerek Cumhuriyet Savcısının 19.12.2008 tarihli süre tutum dilekçesinin temyiz defterine kayıtlı olup olmadığının araştırılarak var ise onaylı suretinin dosyaya konulmasından sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30792, Karar No: 2011/11879, Tarih: 07.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/30792 E.  ,  2011/11879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi, icra dairesince yapılan ihalede ihale konusu taşınmazı satın aldığını belirterek; KDV'nin %18 yerine %1 alınması talebinin reddine ilişkin icra dairesi kararının iptalini talep etmiş, mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde icra mahkemesince, yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde şikayetin reddi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının İİK. 366. ve  HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11990, Karar No: 2014/20162, Tarih: 22.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11990 E.  ,  2014/20162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19/02/2014 tarih ve 2013/462-2014/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler elektronik ortamda okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, ...... köyünde bulunan taşınmazlarıı üzerindeki kayısı ağaçlarının davalı tarafça sigortalandığını, 09,10,17 ve 18 Nisan 2009 tarihlerinde meydana gelen don olayı sebebiyle ürünlerin bir kısmının zarar gördüğünü ileri sürerek, 23.800 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen don olayı tarihi itibariyle ağaçların çiçeklenme döneminde olduğundan müvekkilinin sorumluluğunun başlamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava açılmadan önce mahallinde yapılan delil tespiti sonucu aldırılan bilirkişi raporuna göre; keşif tarihi itibariyle davaya konu ağaçların çiçeklenme dönemini tamamladığı ve meyve dönemine geçtiğinin anlaşıldığı, mahallinde 10/04/2009 ve 17/04/2009 tarihlerinde iki defa don olayı meydana geldiği, ilk don olayı tarihinde, ağaçların çiçeklenme dönemini tamamlayıp meyveye dönüp dönmediği hususunun kesin ve net olarak belirlenemediği, 17/04/2009 tarihinde meydana gelen don olayı yönünden ise bilirkişi raporunda don olayının meydana geldiği bu tarihte ağaçların çiçeklenme dönemini tamamlayıp meyve aşamasına geçtiği ve davacı zararının poliçe teminatı kapsamında kaldığının ancak zarar miktarının tespit edilemeyeceğinin bildirildiği, mahkemece de ilk don olayı tarihinde sigortaya konu ağaçların çiçeklenme döneminde olduğu, ikinci don olayı tarihinde ise ağaçların çiçeklenme dönemini tamamlayıp meyveye döndüğü kanaatine varıldığı ancak dosyaya sunulan somut veriler ışığında istenebilecek tazminat miktarı tam olarak hesaplanamadığından olaya emsal olabilecek Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2012/3307 esas 2013/2881 karar sayılı ilamı dosya kapsamıyla birlikte değerlendirildiğinde, davanın ispatlanamadığından bahisle reddine karar verilmesinin hakkaniyet hükümleri açısından adaletsiz bir sonuç doğuracağı, bu nedenle hesap bilirkişisinin raporunda belirttiği tazminat miktarının % 50'si oranında

tazminatın davacı lehine hüküm altına alınmasının hakkaniyet hükümleri dikkate alındığında, her iki taraf açısından da telafi edici nitelikte olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 13.074,75 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

tazminatın davacı lehine hüküm altına alınmasının hakkaniyet hükümleri dikkate alındığında, her iki taraf açısından da telafi edici nitelikte olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 13.074,75 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 670,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1912, Karar No: 2020/12895, Tarih: 16.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1912 E.  ,  2020/12895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının, sanık hakkında yalnızca mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü aleyhe olarak temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın şikayetçinin ikametinden lcd televizyon ve kumandası ile sırt çantası ve üçlü priz çaldığı, ikametteki güvenlik kamera görüntülerinin izlenmesi ile tespit edilen sanığın yakalandığında görüntülerdeki şahsın kendisi olduğunu ve atılı suçu işlediğini ikrar ederek lcd televizyon ve kumandasını sakladığı yeri ekiplere gösterdiği ve 04.10.2015 tarihli Teslim Tutanağı ile şikayetçiye tam ve sağlam teslim edilmesi suretiyle çalınan eşyadan bir kısmını soruşturma aşamasında şikayetçiye iade edildiği ve şikayetçinin 16/11/2015 tarihli duruşmada sanığın babası ile dışarıda görüştüğünü ve zararı gidereceğini söylemesi nedeniyle sanığın tüm zararını gidermiş kabul edilmesini istediğini beyan ettiği anlaşılmakla; soruşturma aşamasında yapılan kısmi iade nedeniyle şikayetçinin, sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ile şikayetçinin kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermesi durumunda zararın soruşturma aşamasında giderildiğinin kabulü ile TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması, rıza göstermemesi durumunda katılanın zararının kovuşturma aşamasında giderildiğinin kabulü ile TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan TCK'nın 168/1. maddesi uygulanarak hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Şikayetçinin ikametinde gerçekleşen hırsızlık olayında ; ikametin kapısının zorlanarak kırılması nedeniyle oluşan zararın soruşturma aşamasında sanık tarafından giderilmediği ve şikayetçinin 16/11/2015 tarihli duruşmada sanığın babası ile dışarıda görüştüğünü ve zararı gidereceğini söylemesi nedeniyle sanığın tüm zararını gidermiş kabul edilmesini istediğini beyan ettiği anlaşılmakla; şikayetçinin zararının kovuşturma aşamasında giderildiğinin kabulü ile TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 168/1. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/11/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.