muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3714, Karar No: 2019/3031, Tarih: 27.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/3714 E.  ,  2019/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı F.. O.. ile davalı ... Tur. ve Tanıtma Eğitim ve Sağlık Vakfı arasındaki davadan dolayı...3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 22.10.2015 gün ve 2013/206-2015/1121 sayılı hükmü duruşmalı olarak bozan 23. Hukuk Dairesi'nin 07.02.2018 gün ve 2016/520-2018/281 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâl tescil talebine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi tarafından verilen 07.02.2018 tarihli 2016/520 Esas, 2018/281 Karar sayılı bozma ilamına karşı davalı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

Davacı davasında kendisine ait olan 756 parsel sayılı taşınmaz üzerine kat karşılığı inşaat yapılması için dava dışı SS Orhan Konut Yapı kooperatifi ile aralarında 16.10.1996 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini ve taşınmazın tapusunun dava dışı kooperatife devir edildiğini, sözleşme gereği kooperatif tarafından yapılan yazlık binalarda 24 adet bağımsız bölümün kendisi adına tescil edildiğini, sözleşme yapılırken 4 adet yazlık binanın dava dışı ... Belediyesi'ne bırakılacağının kabul edildiğini, ancak sözleşme gereğince yapıların iskân ruhsatının alınma aşamasında tüm yükümlülüklerin yerine getirilmiş olmasına rağmen Belediye Başkanı tarafından 4 adet bağımsız bölümün davalı vakfa devrinin yapılmasının istendiğini, bu husus yerine getirildiğinde yapı kullanma izin belgesi düzenleneceğini belirtiğinden yapı kullanma izin belgesinin alınamadığını ve inşaatın bitirilemediğini, bu nedenle taşınmazlar üzerinde tasarruf hakkını kullanamadığını 17.03.2008 tarihli sözleşme ile adına kayıtlı 4 adet bağımsız bölüm binanın belediye başkanının talebi üzerine yapı kullanma izin belgesi alınması için davalıya devredilmesini kabul etmek zorunda kaldığını belirterek baskı altında tapu devri yaptığı 39-40-41-42 nolu bağımsız bölümlerin davalı adına olan tapu kayıtlarının iptâli ile adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı savunmasında dava dışı ... Belediye Başkanı ve Örvak Başkanının hiçbir şekilde davacıya ve ilgili kooperatife iddia edilen şekilde usule aykırı hak sağlamadığını, davacının kendi iradesi ile kooperatifin bağış taahhüdünde bulunduğu 4 adet bağımsız bölümü bağışladığını, Vakıf veya Belediyenin bu yönde hiçbir telkin veya baskısının söz konusu olmadığını, dava dışı kooperatifin inşaatları bitirdiğini ve ruhsatlarını aldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece dava dışı kooperatif ile davacı arasındaki kat karşılığı sözleşmesinin 16.10.1996 tarihinde yapıldığı, daha sonra bu sözleşmenin feshedilerek bunun yerine geçen sözleşmenin 10.05.2006 tarihinde yapıldığı, dava dışı kooperatif ile davacı arasında ek sözleşmenin 17.03.2008 tarihinde yapıldığı, davacı tarafından dava konusu 4 adet konutun tapularının davalı vakıfa 18.03.2008 tarihinde yapıldığı, 60 adet konutun yapı kullanım izin belgelerinin alındığı, 09.06.1995 tarih ve 35 sayılı Meclis kararı ile onanan tadilat planından önce, 756 nolu parselin turizm tesis alanı dahilinde olan alan içine otel, motel, apart otel vs. yapılabilecek iken 28.03.1996 tarihli ve 5 nolu Belediye Meclis kararı ile konut alanı olarak revizyon planı yapılmak suretiyle bu revizyon yapılmadan önce 756 nolu parselde sadece 16 adet konut yapılabilir iken parselin tamamında tapuları üyeler adına tahsis edilebilecek 60 adet konut yapılabilir hale geldiği, bu şekilde taşınmazdaki konut sayısının artmasının sağlandığı, bu durumun da davacının lehine bir durum olduğu, dolayısıyla 24 adet binanın yapı ruhsatlarının 26.01.2007 tarihinde alındığı, dava konusu devir işleminin ise 18.03.2008 tarihinde yapıldığı, dolayısıyla dava konusu devir işlemlerinde davalı tarafından yapılan herhangi bir zorlama veya tehdit unsurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre dava dışı SS Orhan Konut Yapı Kooperatifi ile davacı arasında 16.10.1996 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, bu sözleşmede davacıya ait olacağı kabul edilen dava konusu 39-40-41-42 nolu bağımsız bölümlerin davacı tarafından dava dışı ... Belediye'sine verileceğinin davacı tarafından kabul edildiği, daha sonra bu sözleşmenin feshedilerek yine aynı taraflar arasında 10.05.2006 tarihli sözleşmenin düzenlendiği, bu sözleşmede 39-40-41-42 nolu bağımsız bölümlerin dava dışı belediyeye devri ile ilgili hükmün aynen korunduğu, 17.03.2008 tarihli ek sözleşmede de dava konusu 4 bağımsız bölümün tapusunun dava dışı ... Belediye Başkanı'nın isteği ile davalı vakfa devredileceğinin kabul edilip 18.03.2008 tarihinde tapu devrinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Yine dosya kapsamına göre davacıya ait 756 nolu parsele ilk sözleşmenin yapıldığı 16.10.1996 tarihinde sadece 16 konut yapılabilecek iken 28.03.1996 tarih ve 5 nolu meclis kararı ile 60 konutun yapılabilir hale geldiği buna göre tüm konutların yapılarak yapı kullanma izin belgelerinin alındığı görülmektedir. Dosya içerisinde bulunan ...1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.10.2006 tarihli 2005/29 Esas, 2006/386 Karar sayılı ilamına göre sözleşme tarihlerinde ... Belediye Başkanı olup aynı zamanda davalı vakfın başkanı olarak görev yapan Kazım Turan'ın davacı iddialarıyla ilgili olarak görevi kötüye kullanma suçu ile yargılandığı, yargılama sırasında eldeki dosyanın davacısı olan müşteki F.. O..’ın şikayetinden vazgeçtiği ve yargılama sonucunda zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacıya ait taşınmazda 16 bağımsız bölüm yapılabilecek iken dava dışı SS Orhan Konut Yapı Kooperatifi ile aralarında 16.10.1996

Okundu.

tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği bu sözleşmede dava konusu bağımsız bölümlerin tapularının dava dışı belediyeye devredileceğini davacının kabul ederek sözleşmeyi imzaladığı, bu sözleşmenin feshinden sonra düzenlenen yeni sözleşme ve ek sözleşmede de aynı hükmün korunduğu, davacıya ait arsada sadece 16 bağımsız bölüm yapılabilecek iken 28.03.1996 tarih ve 5 nolu meclis kararı ile 60 konutun yapılabilir hale geldiği bundan davacının da yararlanarak daha fazla bağımsız bölüme hak kazandığı, yine ceza davasında davacının belediye başkanı hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği sonuçta iradesinin fesada uğradığını ispat edemediği anlaşıldığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi doğru olup, kararın onanması gerekirken hata sonucu bozulmasına karar verildiği anlaşıldığından davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi tarafından verilen 07.02.2018 tarihli 2016/520 Esas, 2018/281 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Tur. ve Tanıtma Eğitim ve Sağlık Vakfı'nın karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi tarafından verilen 07.02.2018 tarihli 2016/520 Esas, 2018/281 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 15,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 27.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7927, Karar No: 2015/11588, Tarih: 23.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7927 E.  ,  2015/11588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Sulh Hukuk, ... 2. Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tüm mirasçıları tarafından mirası red edilen miras bırakanın alacaklısı olan davacının, 4721 sayılı TMK 633 maddesi gereğince, terekenin resmi tasfiyesi istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, davacının, davalıların murisi olan ... Gündoğdu'dan rücuan tahsili gereken tazminat için davalılar hakkında takip başlatıldığını, fakat her üç borçlunun da ... Gündoğdu'nun mirasını ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/764 E. - 2012/1258 K. sayılı dosyası ile reddettikleri, bu nedenle murisin terekesinin resmi tasfiyesinin yapılması gerektiğini belirterek resmi tasfiye işleminin ifasını talep ettiği eldeki davada mirasın reddi kararını veren mahkemece tasfiye işlemlerinin yürütülmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi yönünde hüküm kurulmuştur.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen gönderme kararının yetkisizlik, işbölümü ya da birleştirme kararı olmadığı, gönderme kararı sonrası sehven tevzi edilen dosyanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın kül halinde tevzi bürosuna iade edilerek tereke esasına kaydedilmesi gerektiği yönünde hüküm kurulmuştur.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, terekenin tasfiyesine ilişkin talebin en yakın mirasçıların mirasın reddinin tesciline karar veren ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince karara bağlanması gerektiğinden dosyanın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi yönünde hüküm kurmuş, kararın kesinleşmesi sonrasında dosya ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince üst yazı ile dosyanın yargı yeri belirlenmek üzere Yargıtay İlgili Dairesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği belirtilerek ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesine iade edilmesi sonrasında ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi dosyanın yargı yeri belirlenmek üzere Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Ölenin en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. (TMK. m.612/1-2) İİK'nun 180. maddesi; reddolunan mirasın tasfiyesinin sekizinci bap (md.208-256) hükümlerine göre; ait olduğu mahkemece yapılacağını hükme bağlamıştır. Öyleyse, mahkemece iflas masası teşkil edilip (md.208), iflas dairesi oluşturulması, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verildikten (md.208/3) sonra seçilecek tasfiye yöntemine göre gerekli işlemlerin yapılmasının izlenmesinden ibarettir. TMK'nın 612/1 maddesi hükmü uyarınca en yakın mirasçıların tamamı tarafından reddedilen mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesinin sağlanması istenmiş olup uyuşmazlığın mirasın reddinin tesbitine karar veren ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmekle birlikte mahkemelerce verilmiş karşılıklı olarak görevsizlik kararı bulunmadığından bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GERİ GÖNDERİLMESİNE 23/11/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27116, Karar No: 2022/23924, Tarih: 29.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/27116 E.  ,  2022/23924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)1 numaralı bozma nedenine göre uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12569, Karar No: 2015/24319, Tarih: 27.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/12569 E.  ,  2015/24319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Düşme, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, şikâyetçi ..nın oğlu olan ..., çatısına taş atmasına sinirlenerek şikâyetçinin evine gittiği ve bu nedenle aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanık ... şikâyetçi...'yı silahtan sayılan baltanın sapı ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıktan sonra evine geri döndüğü, babasının sanık ... tarafından darp edildiğini öğrenen şikâyetçinin oğlu ... ise sinirlenerek dışarı çıktığı ve eline geçirdiği taşları ...'in evinin kapısına attığı, bu durumu gören sanığın da eline aldığı baltayla şikâyetçinin evinin kapısını kırdığının iddia edildiği olayda;

1-Cumhuriyet savcısının sanık hakkında yaralama ve mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik yapmış olduğu temyiz itirazlarının incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının, 19.04.2012 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/3. maddesinde belirlenen bir aylık süre geçtikten sonra 21.02.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanığın kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapmış olduğu temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nun 29/1. maddesi gereğince haksız tahrik, failin uğramış olduğu haksız bir eylemin üzerinde oluşturduğu hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek suç işlemesi durumu olup, haksızlık teşkil eden eylemin bizzat mağdur tarafından gerçekleştirilmesi gerekir. Somut olayda ise; sanık savunması ile şikâyetçi ve tanık ...’un anlatımlarından, şikâyetçinin oğlu olan ...’un sanığın çatısına konan kuşları tekrar uçurmak için sanığa ait eve taş attığının anlaşılması karşısında, haksızlık teşkil eden eylemin mağdurun oğlu tarafından gerçekleştirilmiş olması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığından bu yönde bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1744, Karar No: 2011/6333, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1744 E.  ,  2011/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SELÇUK İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın İİK 337/a naddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekili tarafından gönderilen ve 28/05/2010 tarihli duruşma için mazereti içeren dilekçe 24/05/2010 tarihli hakim havalesi ile dosya içerisine konulmasına rağmen, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden ve müştekinin yokluğunda karar verilemeyeceği de gözetilmeden yargılamaya devamla sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi, yasaya aykırı bulunduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16412, Karar No: 2014/8432, Tarih: 29.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16412 E.  ,  2014/8432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/153987

MAHKEMESİ : Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2009

NUMARASI : 2009/90 (E) ve 2009/589 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Katılana ait firmadan sürekli olarak çek karşılığı iplik satın alan sanığın en son yaptığı alış verişte kullandığı keşideci Sait Bağbars olarak görünen İş Bankası Gaziantep Atatürk Bulvarı Şubesine ait 20.12.2007 tarih ve 15.000,00 TL bedelli çek hakkında çalındığı gerekçesi ile keşideci tarafından verilen ödemeden yasaklama talimatı gereğince bedelini tahsil edemeyen katılanın şikayetçi olduğu, yaptırılan bilirkişi incelemesinde çekin üzerindeki keşideci imzasının çek hesabı sahibi Sait Bağbars'a ait olmadığı, ancak arkasındaki ciranta imzasının sanığa ait olduğunun bildirildiği somut olayda; sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde söyleyip temyiz dilekçesinde de tekrarladığı üzere, çeki aldığını söylediği ve açık adresini bildirdiği Yılmaz Ekici'nin araştırılıp ifadesine başvurularak çek üzerindeki keşideci imzası ile yazıların kendisine ait olup olmadığının araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespisi gerekirken eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de; katılanın yargılamanın hiçbir aşamasında önceden doğan borç için suça konu çeki aldığını beyan etmemesine rağmen, soruşturma aşamasındaki ifadesinde bu yönde beyanda bulunduğu gerekçesiyle dolandırıcılık suçundan beraat hükmü kurulması,