muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9743, Karar No: 2012/15278, Tarih: 17.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9743 E.  ,  2012/15278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belge gizlemek

HÜKÜM : Beraat

Şikayetçi kurum vekilinin 11.08.2009 havale tarihli dilekçesi ile katılma talebinde bulunmasına rağmen bu hususta bir karar verilmeksizin dosya neticelendirilmiş ise de, katılma talebinin CMK'nun 237 ve devamı maddelerine uygun olması nedeniyle, aynı Yasa ve maddesinin 2. fıkrasının verdiği yetkiye dayanılarak suçtan zarar gören şikayetçi kurumun katılma talebinin kabulüyle yapılan incelemede;

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2009 gün ve 2009/53632-24994-16086 sayılı iddianamesi ile vergi suçu raporuna ve İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının mütalasına uygun olarak “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davası hakkında mahkemesince mahallinde bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığın, vergi denetmenince incelenmek üzere istenilen 2004 takvim yılına ait defter ve belgeleri İstanbul 1. Vergi Mahkemesi Başkanlığına teslim ettiğini savunup buna ilişkin belge ibraz etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, İstanbul 1. Vergi Mahkemesi Başkanlığına bir yazı yazılarak sanık tarafından ibraz edilen belge/belgeler olup olmadığı, ibraz edilmişse bu belgelerin 2004 takvim yılına ait olup olmadığı ile suç tarihinde incelemede mi yoksa iade mi edildiği sorulup, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5368, Karar No: 2010/13899, Tarih: 06.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/5368 E.  ,  2010/13899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Belge ile Yalan Şahadet

HÜKÜM : 765 Sayılı TCK'nun 355, 80, 59/2, 647 Sayılı Kanunun 4, TCK 72, 647 Sayılı Kanunun 6. maddeleri uyarınca Erteli 558 YTL Adli Para Cezası

Muhtar olan sanığın,köyde ikamet etmedikleri halde .....’na köyde ikamet ettiklerine dair ikamet ilmuhaberi düzenleyerek köy seçmen listesine kayıtlarını sağladığının iddia ve kabul olunması karşısında;suçun sübutu halinde fiilinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 355. (5237 sayılı TCK.nun 204/2) maddesine uyan suçu oluşturacağı,karşılaştırmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince yapılmasının gerektiği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı ise de, usul ekonomisi gözetilerek;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "ikametgah ilmuhaberinde sahtecilik " suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son işlendiği 27.08.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17991, Karar No: 2015/8956, Tarih: 21.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/17991 E.  ,  2015/8956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Mahkeme tarafından 27.03.2012 tarih ve ... Esas-... Karar sayılı hükümle verilen kararın temyize tabi olduğu ve eski hale getirme talebi konusunda da Yargıtay ilgili Dairesinin karar vermeye yetkili olduğu gözetilmeden, şikayetçi vekilince verilen eski hale getirme talebine ilişkin dilekçe üzerine verilen ek kararla eski hale getirme talebi kabul edilerek dosyanın yeniden esasa kaydedilip, ... Esas sayılı dosya üzerinden yargılama yapıldığı ve 12.02.2013 tarihli karar verildiği anlaşılmış ise de, 27.03.2012 tarihli karardan sonra yapılan tüm işlemlerin yok hükmünde sayılması gerektiği ve şikayetçi vekilinin 28.03.2012 tarihli eski hale getirme dilekçesinin temyiz talebi kabul edilerek 27.03.2012 tarihli karara yönelik olarak yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin 27.03.2012 tarihli duruşma için UYAP üzerinden mazeret dilekçesi gönderdiğini bildirmesi karşısında, mazeret dilekçesi örneği çıkartılıp, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3044, Karar No: 2010/3105, Tarih: 22.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2010/3044 E.  ,  2010/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

Davacı,  iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının, kesinleşen ilk davada alınan hesap raporu ile miktarı tespit edilen ancak o davada talep ve hüküm dışı kalan bakiye maddi tazminat alacağının davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin aynen kabulüne karar verilmiştir.

Dava hukuksal niteliği itibariyle Sosyal Sigortalar Kurumu’nca karşılanmayan zararın tazmini isteğine ilişkindir.

Mahkemece kesinleşen dava dosyasındaki hükmolunan miktar ile o dosyada alınan hesap raporunda hesaplanan miktar arasındaki fark üzerinden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yapılacak iş, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan  ücret miktarı nazara alınarak yeniden hak sahibinin maddi zararını belirlemek ve belirlenen bu zarardan hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre kurumca bildirilen peşin sermaye değeri indirilmek ve kesinleşen dosyadaki son hesap raporunda belirlenen ve ek dava konusu yapılan miktarı geçmemek üzere karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yeniden hesap yapılıp davacının bakiye maddi zararı belirlenmeden  yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5186, Karar No: 2022/7672, Tarih: 13.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/5186 E.  ,  2022/7672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları,savunma ile tüm dosya kapsamına göre olay günü mağdurenin eğitim gördüğü okulda hizmetli olarak çalışan sanığın mağdureye istediği kitabı vermesi sırasında sarılarak dudağından öpmesi şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınıp buna göre lehe kanun değerlendirmesi yapılarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11269, Karar No: 2012/11249, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11269 E.  ,  2012/11249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 25.06.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, kavun ve karpuz ürününün 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına üretim giderinin (kalem kalem gösterir şekilde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5237, Karar No: 2023/5109, Tarih: 19.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5237 E.  ,  2023/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı banka şubesinde bulunan vadeli euro hesabından, dava dışı banka görevlisi tarafından 7.790,00 euronun zimmetine geçirildiğini ileri sürerek anılan paranın dava tarihi itibariyle Merkez Bankası döviz kuru karşılığı olan 14.331,26 TL'nin, paraların çekildiği tarihlerden itibaren işleyecek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 08.07.2014 tarih, 2014/86 E. ve 2014/307 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 13.01.2016 tarih, 2015/14901 E. ve 2016/235 K. sayılı kararıyla Mahkemece, söz konusu tediye fişlerinde yer alan imzaların davacıdan sadır olduğunu ispat külfetinin davalı bankada olduğu kabul edilmek suretiyle bu hususta imza incelemesi yaptırılıp, davalıya savını ispat olanağı tanıyarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bozma Kararı

Dairemizin 13.01.2016 tarih, 2015/14901 E. ve 2016/235 K. sayılı kararıyla Mahkemece, söz konusu tediye fişlerinde yer alan imzaların davacıdan sadır olduğunu ispat külfetinin davalı bankada olduğu kabul edilmek suretiyle bu hususta imza incelemesi yaptırılıp, davalıya savını ispat olanağı tanıyarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı uyarınca imza incelemesi yapılmak üzere davacının imza örneklerinin ilgili kurum ve kuruluşlardan celbedildiği, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi tarafından belge asılları ve imza örnekleri üzerinde yapılan inceleme neticesinde atılı imzalar arasında biçimsel benzerlik olduğu ancak imzanın basit tersimli olması nedeniyle imzaların ...'a ait olup olmadığının yönünde daha ileri bir tespite gidilemediği, bu nedenle dosyanın grafoloji alanında uzman öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetine tevdii ile yeniden rapor aldırıldığı, imzaların basit tersimli, yazı unsuru içermeyen, karalama tarzı ve taklidi basit imza olması nedeniyle imzaların ...'un eli ürünü olup olmadığı yönünde bir tespite gidilemediği, somut olayda tediye fişlerindeki imzaların davacının eli ürünü olduğu hususunda ispat külfetinin davalı bankada olduğu ve alınan bilirkişi raporları ile imzaların davacıya ait olduğu hususunun ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu 14.331,26 TL'nin haksız fiil tarihi olan 13.09.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı bankadan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; somut olayda ispat yükünün davacıda olduğunu, alınan bilirkişi raporlarında imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunun kesin olarak tespit edilemediğini, bu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı bankada bulunan hesabındaki mevduatının bilgi ve talimatı dışında banka personeli tarafından usulsüz çekilmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 Sayılı Borçlar Kanunu' nun 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1423, Karar No: 2024/8696, Tarih: 18.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1423 E.  ,  2024/8696 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1482 E., 2023/1737 K.

KARAR : Kararın kısmen kaldırılarak yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 28. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/79 E., 2022/373 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın ve karşı davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocukların her biri yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının iddialarını kabul etmediklerini kadının kusurlu davranışları nedeniyle evilik birliğinin çekilmez hale geldiğini iddia ederek kadının davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, çocukların her biri yararına aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; davalı karşı davacı erkeğin eşine borç konusunda doğru söylememesi sürekli yalan konuşması iş yerinde tazminat almasına rağmen evin bütçesine katmadığı bu vakaların tanık İ. R'nin "O günkü tartışmalarının konusu ...'ın evine karşı dürüst olmaması ve para konusunda yalan söylemesi idi. Bu konuda birbirlerine söz verdikleri için barıştılar. Yıllar geçtikçe aynı sorunlar tekrar tekrar yaşandı. ...'ın çalıştığı iş yerinden tazminatını alıp ev bütçesine katmadığını duydum. Bu yüzden onların evlerinin satıldığını da biliyorum. Küçük çocuğun doğumunda ...'ın babasının gece on iki gibi arayıp para istediğini duydum. ... çantasından bir miktar para çıkarttı. ... da parayı atmden babasına gönderdi." beyanları, davalı karşı davacı erkeğin aile sırlarını üçüncü kişiler ile paylaştığının tanık N.T.'nin " ... aile sırlarını dışarıda tanımadığı insanlara anlatırdı. Bunu bizzat beraber bir alkollü mekana gittiğimizde arkadaşıma anlattı. Arkadaşımın adı Serpil'dir. Serpil'in sevgilisine anlattı." beyanları, davacı karşı davalı kadının ise davalı erkeğin ailesini istemediği telefonlara cevap vermediği özellikle davranışları ile gelmelerinden rahatsız olduğunu gösterdiği, davalı-karşı davacıya hakaret ettiği, bu vakaların tanık C. Y.'ın; "Evliliklerinden beridir ne oğlum ile ne de ... ile doğru düzgün görüşemedik. ... bizi istemezdi. Bunu da bizzat ben çocuğa bakarken söyledi. Diğer çocuklarım ile de görüşmüyorlardı. Ancak kendi annesi ile sık sık görüşüyorlardı." beyanları ve tanık H. Y.'ın: "... bizi evine istemiyordu. Evlerine bu yüzden gidemiyorduk. Çok kısıtlı zamanlarda o torunların hatırına gidiyorduk. Bizzat bize gelmeyin demedi. Ancak bunu hal ve hareketlerinden belli ediyordu. Bir kez bile babası olarak oğlumun evinde yatamadım. Herkesin içinde oğluma hitaben "bu adam mı" şeklinde sözler sarf etti." beyanları ile sabit hale geldiği, hukuki ve vicdani kanaate göre yapılan kusur değerlendirilmesinde tarafların eşit kusurlu olduğu, evlilik birliği temelinden sarsıldığından eşleri evliliğe zorlamanın mümkün olmadığı asıl ve karşı davanın ayrı ayrı kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile; asıl davanın karşı davanın kabulüne tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların her biri yararına aylık 700,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, tarafların karşılıklı olarak tazminat taleplerinin reddine, davacı-karşı davalının yoksulluk nafakası talebinin reddine, mal rejimi ve ziynet alacağı davalarının yargılamanın geldiği aşama, davanın mahiyeti, dosya kapsamı dikkate alınarak ayrı ayrı tefrikine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakasının miktarları, reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminat talepleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk derece mahkemesince; "erkeğin kadına borç konusunda doğru söylemediği, sürekli yalan konuştuğu, iş yerinde tazminat almasına rağmen evin bütçesine katmadığı, aile sırlarını üçüncü kişiler ile paylaştığı, kadının da erkeğin ailesini istemediği, telefonlarına cevap vermediği, özellikle davranışları ile gelmelerinden rahatsız olduğunu gösterdiği, erkeğe hakaret ettiği" gerekçesi ile boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş ise de, davacı-karşı davalı kadının davalı-karşı davacı erkeğe "bu adam mı" şeklindeki beyanının hakaret olarak kabul edilemeyeceği, bu şekildeki söylemin aşağılama olarak kabul edilmesi gerektiği, buna göre hakaret kusurunun "aşağılama" olarak düzeltilmesi gerektiği, tüm dosya kapsamından; tarafların ilk derece mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre davacı- karşı davalı kadının az, davalı-karşı davacı erkeğin ise ağır kusurlu olduğunun anlaşıldığı bu nedenle ilk derece mahkemesinin kusura ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde düzeltilmesi gerektiği, kadının tedbir nafakası ve yoksulluk nafakası talebinin reddinin isabetli olduğu, ortak çocuklar yararına takdir edilen iştirak nafakası miktarının az olduğu, bu nedenle çocuklar yararına aylık 1.000,00'er TL iştirak nafakasına, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği bu nedenle kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata sonuç olarak; davacı- karşı davalı kadının kusur belirlemesi, iştirak nafakasının miktarı ile reddedilen maddî ve manevî tazminat taleplerine yönelik istinaf isteminin kabulüne, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur incelemesi, nafaka artırımı ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme