muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1582, Karar No: 2013/1743, Tarih: 07.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1582 E.  ,  2013/1743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ulugeçit Köyü çalışma alanında bulunan, 127 ada 15 parsel sayılı 598.05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, davalı Ulugeçit Köyü Tüzel Kişiliği adına, 127 ada 18 parsel sayılı 1845 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz eşit paylarla davalılar ... ve ... adlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., 127 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile 127 ada 18 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kendilerine ait olduğu iddiasına dayanarak dava açmışlar; yargılama sırasında tapu kaydına dayanmışlardır. Yargılama sırasında Hazine, çekişmeli taşınmazların Hazineye ait olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 127 ada 15 ve 18 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 07.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6486, Karar No: 2021/9515, Tarih: 05.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6486 E.  ,  2021/9515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı bünyesinde 2012 ve 2013 yıllarında temizlik, yükleme, boşaltma ve taşıma işi ihalesini aldığını, kıdem tazminatı bordrosunda belirlenen 35 işçi ile ihale sürecini tamamladığını, 2012 yılında aldığı ihale işi tamamlandıktan sonra işçilerin iş sözleşmesini feshetmeksizin aynı işçilerle aynı iş verene bağlı olarak yeni bir yıl için sözleşme yapıldığını ve bu işçilerle iş sözleşmeleri feshedilmeksizin 2013 yılında aynı işe devam ettiklerini, 2012 yılı için işçilerin Bank Asyada mevcut hesaplarına kıdem tazminatlarının ödendiğini, kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemelerin işçilerin çalıştığı süreler birleştirilip, 2013 yılı kıdem tazminatı hesabı yönünden işçilere ödenen avanslar mahsup edilmek suretiyle her bir işçiye ödenmesi gereken kıdem tazminatı tutarı 13.788,00 TL olmasına rağmen, davalı kurumun önceki ödemeyi hiçe sayarak hukuka aykırı bir hesaplama ile işçilere kıdem tazminatı ödemesini teminat mektubunu paraya çevirerek yaptığını ileri sürerek; 18.643,00 TL alacağının ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı ile 2 ayrı sözleşme yapıldığını, davacının iş sözleşmeleri devam ederken yaptığı ödemenin kıdem tazminatı olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını, davacının sorumluluklarını zamanında yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 14.188,39 TL'nin dava tarihi olan 27.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya

ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca davalı kurum harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı kurumdan harç alınması olanaksızdır. Buna göre, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken davacı tarafça yatırılan ve yargılama giderleri içinde yer alan harçların da yargılama gideri olarak davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. ve 3. bentlerinin hükümden çıkartılarak yerine “Davalı harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 318,40 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/799, Karar No: 2020/2024, Tarih: 03.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/799 E.  ,  2020/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu, Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 19/03/2014 tarih ve 2014/617 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “ sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura düzenleme suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20311, Karar No: 2013/16870, Tarih: 21.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20311 E.  ,  2013/16870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı İdare ve davalı Kutsan Ltd.Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Kutsan Ltd.Şti'nin tüm, davalı ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı İdare vekili, taraf ve husumet itirazında bulunarak ihale makamı olduğunu, asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, diğer davalı şirket vekili ise iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, asıl işveren K.T.Ü. Rektörlüğünün sözlü/yazılı olarak adı geçen personel ile işe devam edilemeyeceği beyanı karşısında bu kararın aksine hareket ile yüklendiği işi tamamlamasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ..., 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunun 56/b ve 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğu halde, davacı tarafça peşin yatırılan harcın yargılama giderlerine katılarak davalı Üniversitenin diğer davalılar ile birlikte harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirir ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 6.bendinin silinerek yerine; "Davalı Üniversite, harçtan muaf olduğundan davacı tarafça yatırılan 48,30 TL harcın diğer davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine " rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hüküm fıkrasına "...88,40 TL müzekkere ve tebligat giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine" rakam ve sözcüklerinin bir bent olarak eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, davalı şirketten temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9418, Karar No: 2018/20690, Tarih: 15.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/9418 E.  ,  2018/20690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15/11/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13806, Karar No: 2013/12091, Tarih: 24.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13806 E.  ,  2013/12091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı... aleyhine 04/02/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, Osmaniye Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1993/1020 esas sayılı dava dosyasında gaipliğine karar verilen mirasçıları Osman Koca'ya ait olan 259 ada 2 parsel sayılı taşınmazda dikili olan kavak ağaçlarının davalı tarafından kesilerek satıldığını ve tespit dosyasında zararlarının 16.400,00 TL olduğunu belirterek uğradıkları zararın davalılara ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Mahkemece; davalının dava konusu ağaçlar üzerinde herhangi bir hakkı olduğunu ispatlayamadığı kabul edilerek davacıların uğramış olduğu zararın davalıya ödetilmesine karar verilmiştir.

Dava dosyası arasında bulunan Afşin Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/339 esas ve 2012/253 karar sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucunda;davalı...'nın dava konusu taşınmazın kenarlarında dikili olan kavak ağaçlarını müştekilerden habersiz olarak kestirip oduncu olan tanık Hasan Kafa'ya 17.000,00 TL'ye sattığı, elde ettiği paradan müştekilere herhangi bir ödemede bulunmadığı, Eyüp Koca her ne kadar kavak ağaçlarının dikili olduğu taşınmaza paydaş olarak malik değil ise de tanık ...'un anlatımlarından da anlaşılacağı üzere davalı sanığın babası olan Hacı Bayram Koca ile taşınmaz maliki Osman Koca'nın davaya konu kavak ağaçlarını ortak olarak diktikleri ve davalı sanığın kavak ağaçlarına paydaş olarak malik olduğunun kabulü ile Paydaş Olunan Mal Üzerinde Hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

BK 53. maddesi gereğince kural olarak ceza mahkemesince verilen beraat kararları hukuk hakimini bağlamaz ise de; verilecek mahkumiyet kararı ve belirlenen maddi olgular hukuk hakimi yönünden bağlayıcıdır.Afşin Sulh Ceza Mahkemesi'nin belirlemesine göre davacı ve davalı tarafın murisleri davaya konu kavak ağaçlarını ortak olarak dikmişlerdir. BK'nın 53 maddesi uyarınca ceza mahkemesince yapılan bu maddi olgu belirlemesi eldeki davada hukuk hakimini bağlayacaktır. Mahkemece,bu durum dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken davalının dava konusu kavak ağaçlarına ortak olmadığının kabulü ile karar verilmiş olması doğru olmayıp, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7774, Karar No: 2014/20697, Tarih: 24.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/7774 E.  ,  2014/20697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Köy boşluğuna tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip hazine lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden katılan hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8608, Karar No: 2013/17306, Tarih: 06.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/8608 E.  ,  2013/17306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2010/11-2013/12

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366.'nun ve HUMK. 438.'nun maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/994, Karar No: 2013/3193, Tarih: 11.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/994 E.  ,  2013/3193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın, davalılara ait büyükbaş hayvanlara çarpması sonucu hasarlandığını, araçta meydana gelen 3.165 TL hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, kazanın meydana gelmesinde davalının %75 kusurlu olduğunun anlaşıldığını iddia ederek TTK'nin 1301. maddesi uyarınca 2.375,75 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kazanın meydana gelmesinde davacıya sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 1.582,50 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK.’nin 1301. maddesinden (6102 sayılı TTK'nun 1472. maddesi) kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

HUMK'nin 275. ve devamı (HMK'nın 266. ve devamı) maddeleri gereğince, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerektiği hükmüne yer verilmiştir. Trafik kazalarında araçta meydana gelen hasar bedelinin hesaplanması ve kazada kusur oranlarının belirlenmesi teknik bilgi ve uzmanlığı gerektiren konulardandır. Somut olayda, mahkemece kusur oranları ve hasar bedeli yönünden hiçbir inceleme yaptırılmadan hüküm kurulmuştur. Bu durumda Mahkemece, aynı kazaya ilişkin görülen davalıların taraf olduğu Lapseki Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/413 ve 2010/359 Esas sayılı dosyalarının, iş bu dosya arasına alınarak İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kurumlardan seçilecek konusunda uzman bilirkişi kurulundan kusur oranları ve hasar bedeli hususunda rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken aynı kazaya ilişkin görülen ancak davacının taraf olmadığı ve kesinleşmeyen dosyada alınan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 11.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15074, Karar No: 2015/34919, Tarih: 07.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15074 E.  ,  2015/34919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/371037

MAHKEMESİ : Gürün(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2012/25 (E) ve 2013/80 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) T.. K.. hakkında A.. G..'ı yaralamadan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) V.. K.. hakkında İ.. G..'ı yaralamadan kurulan mahkumiyet, İ.. G.. hakkında V.. K..'ı yaralamadan kurulan beraat ve A.. G.. hakkında T.. K..'ı yaralamadan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sanıklar T.. K.. ve V.. K.. müdafiinin, karar tarihinden bir gün önce 12/09/2013 tarihinde mahkemeye gönderdiği dilekçe ile İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/115 esas sayılı dosyasında duruşmasının bulunması nedeniyle 13/09/2013 tarihli oturuma katılamayacağından mazeretinin kabulü ile duruşmanın başka bir güne ertelenmesini talep etmesi ve İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/115 esas sayılı dosyasının 13/09/2013 tarihli oturumuna ait duruşma tutanağını temyiz dilekçesine ekleyerek mazeretini belgelemiş olması karşısında, mazeretinin kabul edilip duruşmanın başka bir güne ertelenmesi gerekirken reddedilip, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle iddia ve savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş katılan sanıklar Vokan ve Tolga müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/273, Karar No: 2019/5805, Tarih: 10.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/273 E.  ,  2019/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) .....ayılı parsellerin kadastro tutanakları, kadastro tespitine, varsa, dayanak vergi kayıtları ile tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini sıralı gösterir liste halinde yazılmış örnekleri, taşınmazlar davalı iseler dava dosyaları veya kesinleşme şerhli karar örnekleri ile güncel tapu kayıtlarının,

2) 14/12/2015 havale tarihli Hazine müzekkere cevabında taşınmazın..... davalı olduğu bildirildiğinden, bu hususun araştırılarak; ilgili dava dosyasının, karara çıkmış ve kesinleşmişse kesinleşme şerhli karar örneğinin istenmesi,

3) Taşınmazların bulunduğu yörede yapılan tahdit ve 2/B madde uygulamasına ait işe başlama, çalışma, işi bitirme, sonuçlandırma, sonuçların askı ilanı ile tahdit ve 2/B madde uygulaması haritasının Orman Yönetiminden istenmesi, alınacak tüm cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5727, Karar No: 2012/6880, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5727 E.  ,  2012/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malda kurulacak irtifakın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ...'e çıkartılan temyizin tebliği tebligatının Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28. maddesine aykırı olarak beyanda bulunan komşu imzası alınmadan yapılmış olunduğu anlaşıldığından davalıya Tebligat Yasasının 21. maddesi gereğince usulüne uygun tebligat yapılması ve temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan biber, buğday, saman ve fasulyenin 2009 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (kalem kalem gösterir şekilde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.