muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10097, Karar No: 2013/12183, Tarih: 09.09.2013

Tüketici Hakem Heyeti Kararında "yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup; Tüketici Talebinin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine" şeklinde karar verildiği ve bu kararda herhangi bir tutardan söz edilmediği için sözkonusu hakem heyeti kararının iptali isteminin reddine dair temyiz incelemesine konu mahkeme kararının; HUMK nun 5219 Sayılı Kanunla Değişik 427. Maddesi Uyarınca 1.820 TL' nin altında kaldığından bahisle kesin olduğundan sözedilemez. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 Tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 Tarih 2010/13-406 E. -2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu itibarla; bu kararın miktar yönünden temyizi kabil olmadığından temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla; ...2.Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 15.04.2013 Tarih, 2012/487 E.- 2013/100 K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir ifadeyle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Söz konusu yasal düzenleme uyarınca, ... Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın kabulune ve ilgili .... Kararının iptaline dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir..

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9511, Karar No: 2021/99, Tarih: 18.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9511 E.  ,  2021/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın yenileme sonrası oluşan yeni parsel numarası üzerinden hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde eski parsel numarası üzerinden hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli Kararın hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinde geçen ayrı ayrı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine ayrı ayrı (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinde geçen ( karar tarihi olan 03.12.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine ( Dairemiz karar ) kelimelerinin yazılmasına,

a)Gerekçeli Kararın hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinde geçen ayrı ayrı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine ayrı ayrı (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinde geçen ( karar tarihi olan 03.12.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine ( Dairemiz karar ) kelimelerinin yazılmasına,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (9 numaralı bendinde yer alan (... parsel ) ibaresinden sonra gelmek üzere parantez içerisinde (yenileme ile ... ada ... parsel ) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10616, Karar No: 2012/20937, Tarih: 04.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/10616 E.  ,  2012/20937 K.**

* BONODA SAHTECİLİK

* KAMBİYO SENEDİNİN UNSURLARI

* ZİNCİRLEME SUÇ

* TEMEL CEZANIN BELİRLENMESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 204

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 207

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 210

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 688

**"İçtihat Metni"**

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Döviz bürosunda çalışan sanığın, katılandan değerlenmek üzere aldığı paralara karşılık düzenleyerek katılana verdiği, aldığı para miktarlarını gösteren 27.07.2005 ve 23.08.2005 tarihli belgeler ile keşide tarihi bulunmayan iki adet bonoda döviz bürosu sahibi Hüsnü adına sahte imza atmak suretiyle özel ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; suça konu bonolarda TTK’nun 688. maddesinde öngörülen ve kambiyo senedinin zorunlu unsurlardan olan tanzim tarihlerinin bulunmaması nedeniyle anılan belgelerin de özel belge niteliğinde oldukları ve sanığın aynı mağdura karşı bir suç işleme kararının icrası kapsamında kısa zaman aralıkları içinde gerçekleştirdiği fiillerinin kül halinde teselsül eden özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu ve belge sayısı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiği gözetilmeden, her bir belge ayrı suç kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- CMK’nun 231. maddesinde gösterilen hangi koşulun oluşmadığı karar yerinde gösterilmeden yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28061, Karar No: 2014/26011, Tarih: 18.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28061 E.  ,  2014/26011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen beraat kararının incelenmesinde,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen beraat kararının incelenmesine gelince,

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların, Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu'nun 13.04.1985 tarih ve 915 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanı içinde yer alan okaliptus ağaçlarını izinsiz kestikleri iddiası ile sanıklar hakkında dava açıldığı, sanık ...'ın aşamalarda verdiği benzer ifadelerinde, anılan taşınmazın maliki olduğunu, sanık ...'nin uzun zamandır taşınmazı ile ilgilendiğini, daha önceden de gerekli izinler alındıktan sonra ağaç kesiminin yapıldığını, dava konusu ağaçların kesimi için izin talebinde bulunduklarını, sanık ...'nin izin talebi sonuçlanmadan ağaçları kestiğini kolluk kuvvetlerinden öğrendiğini beyan ettiği, sanık ... aşamalarda verdiği benzer ifadelerinde, sanık ...'e ait taşınmaz üzerindeki ağaçların kesilmesi için kurula izin talebinde bulunduğunu fakat kendisine cevap verilmediğini, ağaçların araziye zarar vermesi nedeniyle kestiğini, kesim işleminden sanık ...'in haberi olmadığını beyan ettiği, 18.03.2011 tarihli orman işletme müdürlüğü raporu ile kesilmesi için izin talep edilen okaliptus ağaçlarının, idare müddetini doldurdukları ve kesim çağına ulaştıklarının tespit edildiği, ilgili kurumdan görüş alındıktan sonra kesim işlemine izin verileceğinin bildirildiği anlaşılmakla, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 19.06.2007 tarih 728 sayılı ilke kararı ile '' 1.derece doğal sit alanlarında bitki örtüsü, topografya, silüet etkisini bozabilecek, tahribata yönelik

hiçbir eylemde bulunulmayacağına, ancak, kar ve rüzgar devrikleri,doğal afetlerden etkilenmiş veya hastalanmış kıymet ağacı olmayan ağaçlar ile ormanların bakımı ve doğal dengenin korunmasını sağlamak amacıyla orman genel müdürlüğün ilgili biriminden alınacak teknik rapor doğrultusunda ağaç kesimine koruma kurulunca izin verilebileceği '' belirtilmiş olmakla, sanığın eyleminin anılan ilke kararına aykırılık teşkil ettiği ve 2863 sayılı yasa kapsamında '' izinsiz fiziki müdahalede bulunma'' suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12577, Karar No: 2010/1461, Tarih: 28.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/12577 E.  ,  2010/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram ve genel

tatil ve fazla çalışma alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin işyerine devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 II- ( g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olmaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur(Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün 2007/ 21656 E, 2008/ 18647 K.) .

İşçinin işe devamsızlığı her durumda işverene haklı fesih imkanı vermemektedir. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı İş Kanununun 25/II- h bendi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı İş Kanununun 25/II- h bendi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlar söz konusu ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. Toplu iş sözleşmesinde ya da iş sözleşmesinde genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

Somut olayda, davacı vekili, davacının sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 23.05.2005, 24.05.2005 ve 25.05.2005'de izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, akdin haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 26.05.2005-28.05.2005 tarihleri arasında davacıya istirahat verildiği, 23 ve 24 Mayıs 2005 tarihlerindeki devamsızlığının nedeninin hastalık olup olmadığının dosya kapsamından belli olmadığı, 3 yıl 8 ay 19 günlük kıdemi olan bir işçinin tüm kıdem haklarını bertaraf ederek kendi isteğiyle devamsızlık yapması ve işten ayrılması hayatın olağan akışına aykırı olması, devamsızlığının haklı sebebe dayandığı, iş akdinin ise davalı işverence haksız olarak feshedildiği yolunda görüş ve kanaate varılarak kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davacının 23.05.2005 ve 24.05.2005 tarihlerindeki devamsızlığının izinsiz ve mazeretsiz olduğu anlaşılmıştır. 4857 S.K. 25/II-g maddesi gereği fesih haklıdır. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar vermek gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca davalı Şirketin ünvanının karar başlığında doğru ve tam olarak gösterilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11442, Karar No: 2013/10790, Tarih: 26.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11442 E.  ,  2013/10790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 203, 62/1, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezası, taksitlendirme

Tatvan Belediye Başkanlığınca düzenlenen 23.08.2009 tarihli tutanağa göre; 3194 sayılı Yasanın 32. bendine aykırı inşaat yaptığı belirlenerek aynı tarihli mühürleme tutanağı ile inşaatı mühürlenen ve 02.09.2009 tarihinde yapılan kontrolde mührü kopararak faaliyetine devam ettiği, bu suretle yüklenen mühür bozma suçunu işlediği iddia olunan sanığın, mühürlemenin haksız olduğunu, bunun iptali için imar müdürü ... ile görüştüğünü ve belediyeye dilekçe verdiğini, bu müracaatının kabul edilerek bilahare yapı kullanım izin belgesi alarak inşaatına devam ederek bitirdiğini, bu durumun mimar olan ...ve ... ile belediye encümen üyesi ...ve muhasebe müdürü ... tarafından da bilindiğini savunmasına ve buna dair Tatvan Belediye Başkanlığına hitaben yazılmış ancak havalesi olmayan 26.08.2009 tarihli dilekçe fotokopisi ile yapı kullanma izin belgesi ve Tatvan Belediye Başkanlığının 07.10.2004 gün ve 42 karar sayılı “Meclis Karar” fotokopisini sunmuş olmasına göre; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, suça konu mühürlemenin yapıldığı inşaatla ilgili olarak suç tarihinden önce mühürlemenin kaldırılması yolunda sanığın ilgili makamlara müracaatta bulunup bulunmadığı, böyle bir başvuru var ise akıbetinin ne olduğu araştırılarak, sanığın hazırlık aşamasındaki beyanında bildirdiği ve olayla ilgili bilgileri oldukları anlaşılan ..., ..., ..., ...ve ... isimli kişiler dinlenerek savunmanın geçerliliği saptanmadan, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2710, Karar No: 2012/32053, Tarih: 31.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2710 E.  ,  2012/32053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- UYAP sorgusunda sanığın 01.07.2008 tarihinde işlediği 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kamu davası açılıp Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/403 esas, 2009/691 karar sayılı 28.05.2009 tarihli kararı ile mahkumiyetine hükmedildiği ve kararın temyiz edilmeksizin 07.07.2009 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek mükerrer cezalandırmanın önlenmesi açısından sanık hakkında anılan olaydan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan görülen söz konusu davanın iddianame tarihi saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

II- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 03.12.2008 tarihli ekspertiz raporunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopiye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

III- 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesinde iyiniyetli üçüncü kişilere ait eşyanın müsadere edilemeyeceği belirtilmekle, dosya kapsamından suça konu silahın bir evden çalınmış olduğunun anlaşılması karşısında, silahın ruhsatlı olup olmadığı tespit edilip, ruhsatlı ise sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.