muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2855, Karar No: 2023/8414, Tarih: 06.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2855 E.  ,  2023/8414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/71 E., 2023/311 K.

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.12.2022 tarihli ilamıyla zorunlu müdafii atanmadan savunma hakkının kısıtlanması ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi uyarınca bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınması kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanık hakkında somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, kararın ölçülülük ilkesine aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın 16.03.2014 tarihinde eşi olan ...'ı bıçaklayarak yaraladığı, yaralamada kullandığı bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte olduğu iddiasına ilişkindir.

2.Adana Kriminal Polis Laboratuvarının 25.03.2014 tarihli raporunda; "tek ağızlı, sivri uçlu, her iki tarafında 6.3 cm uzunluğunda birer adet oluk bulunan 10 cm uzunluğunda namluya sahip, toplam uzunluğu 22 cm olan bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4/1. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğu" tespit edilmiştir.

3.Adana Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi 18.09.2015 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda "sanığın cezai ehliyetinin olmadığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrasından yararlanacağı ve aynı Kanun'un 57 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince koruma ve tedavi kararı gerektiği" kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

3.Adana Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi 18.09.2015 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda "sanığın cezai ehliyetinin olmadığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrasından yararlanacağı ve aynı Kanun'un 57 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince koruma ve tedavi kararı gerektiği" kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın eşi olan ...'ı yaralarken kullandığı yasak niteliği haiz bıçağı izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma suçunu işlediği ancak sanığın akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış nitelikte olduğu Adli Tıp Kurumu raporundan anlaşılmakla; mahkemece verilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığı ve bundan bahisle sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince kusurunun bulunmamasından dolayı hakkındaki suçtan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararda bir hukuka aykırılık bulunmamış, ancak sanığın yargılama konusu eylemi için, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma suçundan belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.02.2015 tarihli sorgusu olup ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 24.Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27168, Karar No: 2014/17242, Tarih: 05.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27168 E.  ,  2014/17242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Yaralamadan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) 6136 sayılı yasayaya aykırılıktan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suç tarihine göre sanığın daha lehine olan 6136 sayılı Kanunun 13/1 maddesinin 5728 sayılı Yasayla değişiklikten önceki hali uygulanması gerekirken, sanık hakkında 5728 sayılı Yasayla değişiklik sonrası hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet ile ilgili kısmındaki ceza tayinine ilişkin fıkralardaki “30 tam gün adli para cezası” yerine “450 TL adli para cezası”, 25 tam gün adli para cezası yerine “375 TL adli para cezası” ibarelerinin getirilmesi, hüküm fıkrasından “Adli para cezasının sanığın kişiliğine sosyal ve ekonomik durumu da dikkate alınarak TCK nun 52/2 maddesi uyarınca 1 günü 20 Ytl den 500 Ytl ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” bendinin çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9688, Karar No: 2023/2555, Tarih: 12.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9688 E.  ,  2023/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imzaya ve borca itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince imzaya itirazın kabulü ile takibin muteriz borçlu yönünden durdurulmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu keşideci itiraz dilekçesinde; alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, takibe konu senetteki imzanın kendisine ait olmadığını, borcunun bulunmadığını ileri sürerek imzaya ve borca itirazda bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; keşide imzasının borçlunun eli ürünü olduğunu, karşılıksız çek düzenlemek suçu nedeniyle yaptıkları suç duyurusunun sonucunun beklenmesi gerektiğini, muteriz borçlu ile aralarında yüz yüzelik bulunmadığından aleyhe tazminata hükmedilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı alacaklının, borçlular muteriz ... ve dava dışı şirket hakkında 10.03.2020 tarihli 130.000 TL bedelli çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlattığı, ödeme emrinin dava tarihinden sonra 31.05.2019 tarihinde muteriz borçluya tebliğ edildiği, istemin süresinde açılmış imzaya ve borca itiraz davası olduğu, bilirkişi raporunda kesin ve tereddütsüz bir şekilde imzanın borçluya ait olmadığının bildirildiği, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile muteriz borçlunun imzaya itirazının kabulü ile ... 9. İcra Müdürlüğünün 2019/21434 Esas sayılı dosyası üzerinden başlatılan takibin borçlu yönünden İİK'nın 170. maddesi uyarınca durdurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı alacaklı istinaf dilekçesinde; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunu kabul etmemekle birlikte, rapora karşı itirazlarının neden kabul görmediğinin gerekçeli kararda tartışılmadığını, raporda hangi imzalarla karşılaştırma yapıldığının anlaşılamadığını, itiraza ekli vekaletnamedeki imza ile takibe konu senet üzerindeki keşide imzasının benzer olduğunu, raporda bunun değerlendirilmediğini, tek bir harften yola çıkılarak sonuca gidildiğini, bu nedenlerle raporun yetersiz olduğunu, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor aldırılmasını taleplerinin mahkemece reddedilmesinin hatalı olduğunu, aleyhe yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin isabetsiz olduğunu ileri sürerek mahkeme kararını kaldırılması ile itirazın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takibe konu senetteki son ciranta olan davalı alacaklı tarafından muteriz borçlu hakkında kambiyo vasfını haiz çeke dayalı olarak başlatılan takipte, itirazın süresinde yapıldığı, senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya ait olduğu, mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda, senet üzerindeki imzanın muteriz borçlunun eli ürünü olmadığı hususunda kesin kanaat bildirildiği, raporda borçlunun mukayeseye esas imza örneklerine ilişkin evrak asılları üzerinden inceleme yapıldığı gibi davalı alacaklı tarafça beyan edilen vekaletnamenin de incelemede esas alındığı, raporun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu, mahkemece davalı alacaklı vekilinin yeniden rapor alınması talebinin 23.12.2020 tarihli duruşmada verilen ara karar ile yerinde görülmediğinden reddedildiği, kesin kanaat içeren yeterli nitelikteki raporun mahkemece hükme esas alınarak itirazın kabulü ile davalı alacaklı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı alacaklı temyiz dilekçesinde; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunu kabul etmemekle birlikte, rapora karşı itirazlarının neden kabul görmediğinin gerekçeli kararda tartışılmadığını, raporda hangi imzalarla karşılaştırma yapıldığının anlaşılamadığını, itiraza ekli vekaletnamedeki imza ile takibe konu senet üzerindeki keşide imzasının benzer olduğunu, raporda bunun değerlendirilmediğini, tek bir harften yola çıkılarak sonuca gidildiğini, bu nedenlerle raporun yetersiz olduğunu, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor aldırılmasını taleplerinin mahkemece reddedilmesinin hatalı olduğunu, aleyhe yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin isabetsiz olduğunu ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla ilamsız takipte imzaya ve borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu 169. ve 170. maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5387, Karar No: 2025/1468, Tarih: 12.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/5387 E.  ,  2025/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2018/520 E., 2018/1048 K.

SUÇ :Taksirle öldürme

HÜKÜM :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29/05/2018 tarihli 2018/520 Esas, 2018/1048 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2017 tarihli 2015/ 681 esas 2017/620 karar sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına ilişkin karara yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 21.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ilişkin karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı CMK'nın 286/2-c bendinde yer verilen; “Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1.maddesi uyarınca Bursa 21.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13655, Karar No: 2016/8677, Tarih: 01.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13655 E.  ,  2016/8677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; Ayrancı Hükümet Konağına ait abonelik üzerinden davalı tarafından tahsil edilen faturalarda haksız bir şekilde kayıp kaçak bedeli alındığını, 2011-2014 yılları arasında mal müdürlüğü tarafından toplam 5.765,24 TL ödendiğini, belirterek: kayıp kaçak bedeli altında talep edilen 5.765,24 TL nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla görülmesi gerektiğini, kayıp kaçak bedelinin mevzuat ve...tarifelerine uygun tahsil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kayıp kaçak bedeli tahsilinin kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.765,24 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile iadesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, kamu kurumu aboneliğinden kaynaklanan faturalardan tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun “Amaç” başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra “Kapsam” başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar. ” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları; hizmet, bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan ya da yapılması taahhüt edilen mal sağlama dışındaki her türlü tüketici işleminin konusunu ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi kapsar. Tüketici ise, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

./..

-2-

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir.

./..

-2-

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir.

Dosyanın incelenmesinde; mahkemece davaya Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla bakıldığı ve karar verildiği görülmektedir. Ayrıca; taraflar arasında kamu kuruluşuna ilişkin abonelik bulunduğu, dava konusu faturaların Ayrancı İlçesi Hükumet Konağı için düzenlendiği, kamu tarifesi uygulandığı belirlenmektedir. Bu bağlamda davacı tüketici olmadığı gibi dava konusu Tüketici Yasası kapsamında kalmadığı anlaşıldığından, davanın tüketici mahkemesinde görülmesi doğru olmayıp, genel mahkeme görevlidir..

Hal böyle olunca mahkemece; davanın genel mahkeme sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken, Tüketici Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/13408, Karar No: 2015/9956, Tarih: 16.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/13408 E.  ,  2015/9956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/885-2014/231

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava; kira alacağı elektrik, su, ısınma bedelleri ve sözleşmenin feshi nedeniyle cari yıl kira bedelinin tazminat olarak tahsili birleşen dava ise elektrik ve su tüketim bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, kira, elektrik su ve ısınma bedellerine ilişkin istemin kabulüne, tazminat isteminin reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında 2886 Sayılı Yasa hükümlerine göre düzenlenen 22/02/2011 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacıya ait kuaför salonu yıllık 3650 TL bedelle, üçer aylık dönemler halinde ödenmek üzere davalıya kiraya verilmiştir. Sözleşmenin 14. maddesinde kiracının taahahüdünü sözleşme ve şartname hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi hallerinde 2886 Sayılı Yasanın 62.maddesine göre tebligat yapmaya gerek kalmaksızın idarece sözleşme feshedilerek kesin teminatın gelir kaydedileceği ve cari yıl kira bedelinin tazminat olarak tahsil edileceği kararlaştırılmıştır. Davacı idare 08/04/2013 tarihli yazısı ile ödenmeyen kira, elektrik , su ve ısınma bedellerinden dolayı sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini ve cari yıl kira bedeli olan 4134 TL'nin tazminat olarak ödenmesi gerektiğini davalıya bildirmiştir. Fesih durumunda davalının tazminat ile sorumlu tutulabilmesi için öncelikle feshin davacı idare yönünden haklı nedene dayanıyor olması gerekir. Kira akdinin sona erme sebeplerinden biri de kiracının temerrüdü olup kira parasının ödenmemesi veya geç ödenmesi durumunda akdin feshinin biçim ve koşulları 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 315.maddesinde (818 sayılı BK.nun 260.maddesi) düzenlenmiştir. Buna göre, istenen kira parasının veya yan giderin muaccel (istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Akdin feshi için tek başına bu koşulların bulunması yeterli değildir. Ayrıca bu konuda tahliye talebinin ilama bağlanması gerekir.Temerrüt nedeniyle tahliye davası açma koşullarının bulunması durumunda bile mahkeme kararı ile tahliye ilamı alınmadığı sürece akdin sona erdiğinden söz edilemez ve feshe dayalı olarak davalıdan tazminat istenemez.