muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10899, Karar No: 2011/989, Tarih: 27.01.2011

Maketlerinde ve broşürlerinde, spor kompleksinin gösterilmesi, bu Şekilde projenin reklamının yapılması nedeniyle davacıda bu yerlerin siteye dahil olduğu intibaı uyandırılmıştır. Dolayısıyla, söz konusu sosyal tesislerin, mülkiyeti Toki’ye ait olan 518 ada üzerinde yapılmış olması, alıcının satın alma kararını etkileyen, taşınmazın değerini azaltan bir husus olup, edimin ifasındaki bu yöne ilişkin eksiklik nedeniyle satıcının alıcıya karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, sosyal tesislerin Toki’ye ait taşınmaz üzerine yapılmış olmasının eksik ifa veya gizli ayıp olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, dava konusu olayda “eksik ifa” söz konusu olup, 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir. Bu durumda mahkemece, dava konusu spor kompleksi yönünden, taraflar arasında ihtilafsız olan satış bedeli üzerinden gerekli indirim yapılması gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 27.01.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosya kapsamından davacının dava konusu ettiği ayıp ve eksiklerle ilgili olarak dosyaya ibraz edilen, bilirkişi raporları, projeler, tapu kayıtları ve tüm delillerden; taahhüt edilen projenin, takriben 1000 dönümlük arazi üzerinde adalar bazında birçok siteden oluşan çok büyük bir proje olduğu ve taahhüt edilen hususların projeye uygun gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır.

Davacının, eksik ve ayıplı olduğunu iddia ettiği unsurlardan spor kompleksinin "... Olimpia kent" projesinin 2010/10899-989

vaziyet planında, internet ilanlarında, tanıtım maketlerinde gösterildiği ve projenin reklamının bu şekilde yapıldığı, bu nedenle davacıda bu yerlerin siteye ait olduğu intibaının uyandırıldığı, halbuki; taahhüt edilen spor kompleksinin mülkiyeti TOKİ'ye ait 518 ada üzerine inşa edildiği ve TOKİ tarafından halka açık hale getirildiği, bu durumun ayıplı ifa değil "eksik ifa" mahiyetinde olduğu bu yüzden davacının 10 yıllık zamanaşımı süresinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği yolundaki dairemiz çoğunluğunun bozma görüşüne katılmıyorum. Zira yukarıda açıklandığı üzere; taahhüt edilen proje bir tek ada veya bir tek siteden meydana gelmemektedir. Takriben 1000 dönüm (1.000.000 m2) arazi üzerinde birçok ada ve siteden oluşmaktadır. Her sitenin havuz ve sosyal tesislere sahip olduğu etraflarının duvarla çevrildiği ve gerekli güvenliğin sağlandığı dosyadan açıkça anlaşılmaktadır.

Başlangıçta projeyle ilgili tüm alan TOKİ'ye ait olduğu da açıktır. Davacı, buradan proje kapsamında bir konut satın almıştır. Proje kapsamında davacının konut satın aldığı ada dışındaki adalara inşa edilen okul, çarşı, spor kompleksi gibi unsurlar ile sitelerin ortak yollarının site sakinlerinin özel mülkiyetine ait olacağına dair davalılarca herhangi bir taahhütte bulunulmadığı gibi bu gibi unsurların site sakinlerinin özel mülkiyetinde olmasının beklenmesi de hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenlerle TOKİ arazisine inşa edilen spor kompleksininde TOKİ'ye ait olması doğaldır.

Davalılar yapılacak spor kompleksinin mülkiyetinin site sakinlerine devredileceği taahhüdünde bulunmamış ve spor kompleksini davacının da istifade edebileceği şekilde proje kapsamında gerçekleştirmişlerdir. Kaldı ki, tapu kayıtlarının aleni olması nedeniyle davacı satın aldığı konutun tapusunun neyi kapsadığını bilebilecek durumda olup TMK 1020.maddesi gereğince "Kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez." kuralı karşısında, davacının spor kompleksinin site sakinlerine ait olması gerektiği iddiasının da dinlenmesi mümkün değildir. Ortada bu nedenlerle "eksik ifadan" bahsedilemez.

Bu nedenlerle; Dairemiz çoğunluğunun "Eksik İfa" nedeniyle bozma doğrultusundaki görüşüne katılmamaktayım. Mahkemenin davanın reddine dair kararının onanması gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2009/41157, Karar No: 2010/9180, Tarih: 05.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/41157 E.  ,  2010/9180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ilave tediye, ikramiye, fazla mesai, ulusal bayram ve genel

tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyerinde tekniker ya da teknisyen olarak çalışan davacı kapsam dışı statüde olduğunu ücrete bağlı ikramiye, ilave tediye gibi ek ödemelerin kendi ücretinden değil de kapsam içi aynı statüde görev yapan personelin ücretlerinden ödendiğini belirterek fark ikramiye ve ilave tediye isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ücret ödenmesini düzenleyen "İş Mevzuatına Tabi(kapsam dışı) olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" isimli yönetmeliğin 15.maddesi yönetim kurulunun 9.10.2001 günlü kararıyla değiştirilerek "kapsam içinde yer alan ünvanlarda bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin, ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde, kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücret esas alınan " hükmü getirilmiştir.

Davalı işyerinde tekniker ve teknisyenler çalışma yer ve koşullarına göre kapsam içi ya da dışı olanda belirlenmiştir. Kapsam dışı olarak belirlenen davacı hakkında uygulanması gereken yönetmeliğin 15.maddesi gereğince dava konusu dönemlerde yapılan ödemeler mevzuata uygundur. Davacının 15.maddeye aykırı uygulaması yapıldığı iddiası yoktur. Böyle olunca davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Hukuk Genel Kurulunun 2010/9-166 E, 2010/ 186 sayılı kararı da aynı doğrultudadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1828, Karar No: 2010/3115, Tarih: 18.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1828 E.  ,  2010/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2009

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, miras bırakanı Ş.’ın, mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak dava konusu ..parsel sayılı taşınmazındaki 48/864 payını davalıya satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu taşınmazı dava dışı kişiden satın aldığını, miras bırakanla bir ilgisinin bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakan tarafından davalıya yapılan pay temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davacının miras payı oranında tapunun iptal ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacının miras bırakanı Ş..tarafından dava konusu 1264 parsel sayılı taşınmazdaki payının 21.11.1990 tarihli akitle ve satış suretiyle davalı oğlu Haşime temlik edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Ancak, mahkemece yapılan inceleme araştırma ve soruşturmanın hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilke ve olgular gözetilerek,tedavüllü tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden celp edilmesi,miras bırakan tarafından davalıya satılan payın akit tarihindeki değerinin bilirkişi marifeti ile denetime elverişli olacak şekilde saptanması, tarafların gösterecekleri tanıkların dinlenmesi, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken noksan soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6646, Karar No: 2022/7822, Tarih: 07.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/6646 E.  ,  2022/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30.06.2020 tarih ve 2020/7 E. - 2020/312 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.06.2022 tarih ve 2020/1052 E. - 2022/830 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 15.09.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, 72.887.78 TL alacak için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda 72.854,97 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen 15.09.2022 tarihli ek kararla, dava değerinin 72.887,78 TL olması nedeniyle temyiz talebine konu mahkeme hükmünün kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup, bu ek karara karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, Bölge Adliye Mahkemesi ek kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 329/2. maddesi uyarınca temyiz eden davalı ...’ın takdiren 1.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, HMK 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07/11/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Davacı ile dava dışı Aran Elekt. Ltd. Şt arasında akdedilen, davalının da kefil olduğu genel kredi sözleşmesi limiti 3.000.000,00 TL olup, bu sözleşmeye istinaden alacaklı banka tarafından davalı ve dava dışı borçlular aleyhinde 72.887,78 TL ödenmeyen borç yönünden icra takibi başlatılmış, davalının itirazı üzerine davacı banka tarafından fazlaya ve gayri nakdi alacaklara ilişkin talep hakları saklı tutulmak kaydı ile bu miktar üzerinden itirazın iptali davası açılmıştır.

Davalı beyanlarında kefaletin geçerli olmadığını savunmuştur.

Davalının savunmasına göre, kefaletin geçersiz olması durumunda 3.000.000,00 TL limitli sözleşme yönünden davalı sorumlu tutulamayacak, kefaletin geçerli olması durumunda ise davalı 3.000.000,00 TL limit dahilinde sorumlu tutulabilecektir.

Davacı eldeki davada fazlaya ilişkin ve gayri nakdi alacaklara ilişkin haklarını da saklı tutmak suretiyle kısmi dava açmış olup, HMK 361/2 maddesinde kısmi davada kesinlik sınırının alacağın tamamına göre belirlenecek olmasına, davacının sözleşme ilişkisinden doğan fazlaya ilişkin ve gayri nakdi alacaklara ilişkin haklarının henüz belirlenmemiş bulunmasına göre, kesinlik sınırının tesbitinde salt icra dosyasında istenen 72.887,78 TL'nin esas alınması isabetli değildir.

Diğer taraftan davalı kefaletin geçerli olmadığını savunduğundan, kesinlik sınırının belirlenmesinde genel kredi sözleşmesi limiti olan 3.000.000,00 TL'nin esas alınması gerekmektedir.

Açıklanan nedenle sayın çoğunluğun Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğuna ilişkin görüşüne katılmak mümkün değildir.

Kabule göre de;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğu, davalının temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince bu nedenle ek karar ile red edilmesine rağmen davalının ek karar temyiz etmesi nedeniyle kötü niyetli olduğu gerekçesiyle aleyhinde HMK 368 maddesi gereğince disiplin para cezasına hükmedilmiş olup, madde de öngörülen kötüniyet hakkın suistimali niteliğinde ve bir hakkın amacına aykırı biçimde, yani hak sahibine yararlı ölçüyü aşarak ya da hiç yarar sağlamadığı halde başkalarına zararlı olacak biçimde kullanılmasıdır.

Her somut olayda kötüniyetin varlığı kendi koşulları içinde değerlendirilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Bölge Adliye Mahkemesi kararının miktar itibariyle kesin olmadığı yönünde istinaf Daire Başkanınca ek karara muhalif kalınmış, Dairece yapılan temyiz incelemesinde de onama kararı oyçokluğu ile verilmiştir.

Bu halde davalının temyiz de kötü niyetli olduğunun kabulü mümkün değildir.

Davalı aleyhinde disiplin para cezasına hükmedilmesi de isabetli olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2014/5019, Karar No: 2014/13377, Tarih: 08.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5019 E.  ,  2014/13377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 tarih ve 2010/266-2013/353 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin ülkenin önde gelen ve rakiplerinin aksine kar eden şirketler olduğunu, davalı ...com adlı internet sitesinin sahibi, yöneticisi ve köşeyazarı,...'ın genel yayın yönetmeni ve köşe yazarı, ...'in içerik sağlayıcısı olduğunu, ...'ın şirketi karalayıcı açıklamalarda bulunup diğer davalılarla fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiğini, anılan sitede sistemli ve sürekli müvekkilleri aleyhine ticari sırları ile ilgili gerçeğe aykırı yayınlar yapıldığını, faaliyetlerinin kötülendiğini, zarar ettiği izlenimi verildiğini, sitedeki yayınların hüsnüniyet kaidelerine ve kişilik haklarına aykırılık taşıdığını, toplumda yanlış algılamalara sebep verdiğini, arama motorlarında bu yazıların çıktığını, site okuyucularının yanlış yönlendirildiğini, piyasa üzerinde olumsuz bir etki bıraktığını, sitenin sırf müvekkillerine zarar verme kastı ile kurulduğunu, gerçek niyetin eski çalışan ...'a medya sözcülüğü yapmak olduğunu, yayınların haber vasfının ötesinde, hakaret ve yersiz ithamlar içerdiğini ileri sürerek davalıların bu eylemlerinin hukuka aykırılığının tespitini, haksız rekabet ve haksız saldırıların men'ini, siteye erişimin engellenmesini, ... için 70.000,00 TL, ... için 30.000,00 TL olmak üzere 100.000,00 TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte tahsilini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin anılan site ile hiç bir ilgisinin bulunmadığını, sadece sitenin talebi ile yapılan bir söyleşide tamamen gerçeklerin konuşulduğunu, müvekkilinin davacıların yönetim kurulu başkanlığı için adaylığını açıkladığı için yıpratma ve çekilmesini sağlama amaçlı olarak davanın açıldığını, hangi açıklamaların müvekkili tarafından yapıldığının somutlaştırılamadığını, dava dilekçesinde ileri sürülen hususların davacılarla değil yönetim kurulu başkanı ... ile ilgili olduğunu, olayda haksız rekabetin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, haber verme hakkının hukuka uygun olarak kullanıldığını, alınan bir kısım duyumlarla ilgili olarak soru sorulduğunu, bütün yazıların gerçek bilgi ve belgelere dayandığını, yazılanların bütün olarak değerlendirilmesinde bir hakaretin bulunmadığının görüleceğini, basın özgürlüğünün sınırları içinde kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., sadece dava konusu sitenin yazılımını hazırladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, haber verme hakkının hukuka uygun olarak kullanıldığını, alınan bir kısım duyumlarla ilgili olarak soru sorulduğunu, bütün yazıların gerçek bilgi ve belgelere dayandığını, yazılanların bütün olarak değerlendirilmesinde bir hakaretin bulunmadığının görüleceğini, basın özgürlüğünün sınırları içinde kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., sadece dava konusu sitenin yazılımını hazırladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'ın davacı şirketlere yönelik okuyucu yorumunun veya yayınının bulunmadığı, www...com isimli internet sitesinin "Gazeteci değiliz; yolsuzluk ve ahlaksızlıkla mücadele ediyoruz", "... kötü örnek oldu", "Şekerin tadı kaçmaya başladı", "İştahlarınız kesilsin-uykularınız kaçsın biraz" şeklindeki haber başlıkları ile "... istifa etmelidir, vekiller soru önergesi vermelidir" başlıklı yazılarda yer alan "Yasal utanmazlıklar her yerde cirit atıyor" ve "Çiftçinin alın terini kimse şahsi mülküne geçiremez. Çiftçinin binbir emekle elde ettiği gelir üzerinden kimse servet edinemez" şeklindeki ifadelerin objektif eleştiri boyutunu aşan ağır bir üslupla kaleme alınmış oldukları, söz konusu beyanların davacı şirketlerin yönetim kurulu başkanının şahsında davacı şirketlerin ticari faaliyetleri hakkında yapılmış lüzumsuz yere incitici beyanlar olarak mütalaa edidiği, haksız rekabet olarak değerlendirilmesi gerektiği, davacı şirketlerin ticari itibarını yaptıkları yayınlarla zedeleyen üç davalının davacı şirketlerin kişilik haklarına saldırıları nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davacıların, davalılar ..., ... ve ... 'a yönelik davalarının kısmen kabulü ile; adı geçen üç davalının davacılara yönelik dava konusu eylemlerinin hukuka aykırılığının tespitine, adı geçen davalıların davacılara yönelik haksız rekabet ve haksız saldırılarının menine, www...com internet sitesi adresindeki davacılarla ilgili beyanların yasaklanmasına, her bir davacı için 25.000,00 TL manevi tazminatın müştereken ve müteselsilen adı geçen üç davalıdan alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine, hüküm özetinin tirajı en yüksek gazetede ilanına, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, ...'a yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.