muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1106, Karar No: 2018/3348, Tarih: 12.03.2018

a) 4/(b) bendindeki düzenleme ile 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) 4/(n) bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) 4/(z/ğğ) bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

d) 4/(z/hh) bendindeki düzenleme ile Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, (u) bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiştir.

2005 tarihli Yönetmeliğin 4. maddesinde stabilize arıtma çamurunun; “Fermente edilebilirliğini ve kullanımından kaynaklanan sağlık tehlikelerini önemli ölçüde azaltmak üzere, biyolojik, kimyasal ya da ısıl işlemden, uzun süreli depolama ya da diğer uygun işlemlerden geçirilmiş arıtma çamurları” olduğu ifade edilmiş, 10 ilâ 13. maddelerinde bunların toprakta kullanım koşulları belirlenmiştir. Yine 4. maddedeki tanımlamaya göre “ham çamur”; “evsel ya da kentsel atıksuları işleyen arıtma tesislerinden ve evsel ve kentsel atıksulara benzeyen bileşimdeki atıksuları arıtan diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları, fosseptik tanklarından ve evsel ya da kentsel atıksuları arıtmak için kullanılan diğer tesislerden gelen arıtma çamurları ve bunların dışındaki diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları” olup, bunların toprakta kullanımı da 12. maddedeki düzenleme ile yasaklanmıştır.

Doğrudan toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine hizmet eden bu yönetmeliklerin yanısıra, “atıkların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetimlerinin sağlanmasına yönelik esasları” belirleyen 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik ile “Her türlü atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması vb faaliyetleri düzenleyen” 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin de toprak kirliliğine ilişkin yasaklamalarına değinmek gerekir.

05.07.2008 tarihinden itibaren yürürlükte olan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 4/a ve 6. maddelerine göre, Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıkların, toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, dolgu yapılması yasaktır. Anılan Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıklar, 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 4/b maddesinde de toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atık olarak benimsenmiştir. Dolayısıyla 05.07.2008 tarihinden itibaren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-I listesinde yer verilen atıklar, toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31.05.2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05.07.2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddesinde diğer Yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Görüldüğü üzere 2010 tarihli yönetmelik, 2005 tarihli bir önceki yönetmelikten farklı olarak fekal atığın toprağı kirlettiğini ya da kirletme ihtimali taşıdığını kabul etmemiştir.

Bahsedilen iki temel yönetmeliğin yanısıra, 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 2/2-ç maddesindeki düzenleme ile “tarımda kullanılan hayvan dışkısı” bu Yönetmelik kapsamı dışında tutulmuştur.

Ayrıca 2011 tarihli İnsan Tüketimi Amacıyla Kullanılmayan Hayvansal Yan Ürünler Yönetmeliği’nin 2/2-ı ve 4/g maddelerine göre “Çiftlikte yetiştirilen balıklar hariç çiftlik hayvanlarının, altlık olarak kullanılan saman ve talaş parçaları ile karışık olsun veya olmasın dışkı ve idrarı” şeklinde tanımlanan gübre, anılan Yönetmeliğin kapsamı dışında bırakılmıştır.

2004 tarihli Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik ile 2006 tarihli Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelikte hayvan dışkılarının depolanması, uzaklaştırılması ve imhası ile ilgili düzenlemeler ve aykırılık halinde idarî yaptırım öngören kurallar bulunmasına karşın, sırasıyla 9.8.2006 ve 29.12.2010 tarihlerinde yürürlükten kalkan bu yönetmeliklerden sonra kabul edilip yürürlüğe konulan 2011 tarihli Çiftlik Hayvanlarının Refahına İlişkin Yönetmelik ile 31.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Canlı Hayvan Ticareti Yapan Satıcıların Çalışma ve Denetlenmesi ile İlgili Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’de bu konularda bir düzenleme yapılmamıştır.

Yapılan açıklamalara göre; fekal atığın alıcı ortam olan suya atılması halinde SKKY’nin 3, 6. maddelerine göre, suyun niteliği (akarsu, göl, deniz vs) ve eylemdeki kusurluluk biçimine göre aynı Yönetmeliğin 4, 16/a-b, 23. maddelerinde öngörülen yasaklar ve yükümlülüklere aykırı davranmak suretiyle çevre kirliliğine yol açılması eylemi nedeniyle TCK’nın 181 ya da 182 maddesindeki suç oluşacaktır. Fekal atığın alıcı ortam olan toprağa verilmesi halinde ise, toprak kirliliğinin ya da kirlenme ihtimalinin gerçekleştiğinden bahsedilemez. Toprağa bırakılan fekal atığın, varlığı kanıtlanmış yeraltı sularını kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıdığı durumlarda “Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmelik” hükümlerine göre değerlendirme yapılması gerekecektir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Müştekinin...ilçesi ...kasabasında 12 dönümlük bahçesi bulunduğu, bu bahçenin yakınında sanıklara ait hayvan ağıllarının olduğu, bu ağıllardan çıkan hayvan pisliklerinin müştekiye ait araziye dökmeleri nedeni ile etrafa pis koku yayıldığı gibi burada bulunan asma fidanları ile ağaçların kurumasına neden oldukları, müştekinin değişik tarihlerde ikazına rağmen sanıkların eylemlerine devam ettikleri, bu suretle sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açıldığı görülmektedir.

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, sanık ...’ın 18.10.2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, ölümün doğruluğu kesin biçimde saptanarak, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK’nın 64 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca yargılamaya konu somut olayda; fekal atık bırakılan alıcı ortam olan toprağın altında, Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmeliğin 4/ö maddesinde ki tanıma uygun, durgun veya hareket halindeki bir suyun varlığı kanıtlanmamıştır.

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 5/2. maddesi gereğince hayvan sahipleri, sahip oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla yükümlüdürler. Aynı Kanun’un 28/b maddesinde ise 5/2. fıkrada öngörülen hayvanların sahiplenilmesi ve bakımı ile ilgili yasaklara ve yükümlülüklere uymayan ve alınması gereken önlemleri almayanlara idari para cezası verileceği hükme bağlanmıştır.

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 5/2. maddesi gereğince hayvan sahipleri, sahip oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla yükümlüdürler. Aynı Kanun’un 28/b maddesinde ise 5/2. fıkrada öngörülen hayvanların sahiplenilmesi ve bakımı ile ilgili yasaklara ve yükümlülüklere uymayan ve alınması gereken önlemleri almayanlara idari para cezası verileceği hükme bağlanmıştır.

Yukarıda (II) nolu kısımda açıklandığı üzere, fekal atık, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atık olmadığından alıcı ortam olan toprağın, dolayısıyla çevrenin kirletilmesi suçu oluşmayacaktır. Ancak sanıkların, sahibi olduğu hayvanlardan kaynaklanan fekal atığı muhafaza ederken, zamanında ve yeterli seviyede tedbir alma yükümlülüğüne aykırı davranarak üçüncü kişileri rahatsız ettiği veya üçüncü kişilere zarar verdiği takdirde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 24 ve 5199 sayılı Kanun’un 5/2, 28/b maddeleri gereğince idari para cezası verilip verilmeyeceğinin de tartışılması gerekir.

Bu itibarla;

1) Suça konu eylemin çevrenin kasten kirletilmesi suçunu meydana getirmeyeceği kabul edilse bile; müştekiye ait ağaç ve fidanların zarar görmesi nedeniyle olay kapsamında sanıkların kast ve taksir açısından kusurluluk durumu tartışılarak TCK’nın 152/1-c maddesinin oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekir.

2) Sanıkların suça konu eylemde kasıtlı hareket etmediği belirlendiği takdirde, yukarıda belirtildiği üzere sanıklar hakkında idari para cezası uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmalıdır.

Açıklanan gerekçelerle eksik incelemeyle kurulan hükümler hukuka uygun görülmemiştir.

IV - Sonuç ve Karar

Sanıklar ..., ... ve ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.03.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21402, Karar No: 2024/17300, Tarih: 01.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/21402 E.  ,  2024/17300 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/352 E., 2023/254 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 22.10.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23678, Karar No: 2013/14294, Tarih: 03.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23678 E.  ,  2013/14294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ..., 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı Yasanın 43, 53. maddelerine göre 2 kez 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı Yasanın 43, 53. maddelerine göre 2 kez 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

Sanık ..., 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı Yasanın 43, 53. maddelerine göre 2 kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

UYAP kayıtlarına göre sanıklardan ...'ın gerekçeli kararın tebliği tarihinde Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olduğu anlaşılmakla, müdafiinin temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde kabul edilip,

Sanıklardan ...’in vaki duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezasının süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede;

I- Sanıklardan ... ve ... hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Birden fazla şirkete ait faturalar düzenlenmesi halinde herbir takvim yılı ve şirket için ayrı ayrı zincirleme olarak işlenen sahte fatura düzenlemek suçlarının oluşacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar ... ile ... müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklardan ... ve ... hakkında 2005; ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

II- Sanıklardan ... ve ... hakkında 2005; ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1-Sanık ... hakkında ...Şirketler Grubuna dahil şirketleri kullanarak 2001, 2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemekten 29.08.2006 tarih VDENR-2006-833/41 rapor sayılı vergi tekniği raporu düzenlenip, Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2006 tarih ve 2006/9477 esas sayılı iddianamesi ile Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi’ne kamu davasının açıldığı, bu davanın 2010/52 esas sayılı dosya üzerinden devam ettiği, anılan vergi tekniği raporu ile ona atfen düzenlenen iddianamede, Yeni ... Nak. İnş. Kırtasiye Matbaa Temizlik Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti, Vaso Kargo Taşımacılık Lojistik Turizm Tic. A.Ş ile Çankaya Nakliyet Petrol Gıda Medikal Ürünleri Tic. ve San. Ltd. Şti'nin Serhat Şirketler Grubuna ait şirketler olarak sayıldığı, dolayısıyla bu şirketler yönünden 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemekten açılmış bir kamu davasının bulunduğu; sanığın yöneticisi ya da ortağı olmadığı .... Liman Gümrükleme Tahmil Tahliye ve Dep. Mot. Taş. Koop., ... Prodüksiyon- Reklam- Film-Kamera- Işık San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ...Petrol İnş. Oto. Yedek Parça Tur. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden ise ev ve iş yerinde yapılan aramada 2005 takvim yılına ilişkin düzenlenmiş fatura bulunmadığı nazara alınarak açılan her iki kamu davasının mümkünse birleştirilmesi, değilse ilgili kısımlarının onaylı örneklerinin dosya içerisine alınmasıyla sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanıkların bir organizasyon dahilinde kurdukları veya yönetimini ele geçirdikleri şirketler adına bastırdıkları ve gerçek bir ticari ilişkiye dayanmayan faturaları 2005 ve 2006 yıllarında düzenleyerek komisyon karşılığında piyasaya sattıklarının ileri sürülmesi karşısında, ... hakkında 2005, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında işledikleri iddia olunan sahte fatura düzenlemek suçları hakkında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde ortaya çıkarılabilmesi için, öncelikle Yeni ... Nak. İnş. Kırtasiye Matbaa Temizlik Ürünleri San. ve Tic. Ltd Şti, Vaso Kargo Taşımacılık Lojistik Turizm Tic. A.Ş, Çankaya Nakliyet Petrol Gıda Medikal Ürünleri Tic. ve San. Ltd Şti, Lim-Kop. Liman Gümrükleme Tahmil Tahliye ve Dep. Mot.Taş. Koop., ... Prodüksiyon- Reklam- Film-Kamera- Işık San. ve Tic. Ltd Şti. ve ...Petrol İnş. Oto. Yedek Parça Tur. ve Tic. Ltd Şti'ne ait bastırılan faturaların kim tarafından teslim alındığı ilgili matbaalardan araştırılarak buna ilişkin bilgi formları asılları, ele geçen faturalar ve elle doldurulup verilmiş olması halinde bu şirketlere ait vergi beyannameleri getirtilerek, üzerindeki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı tespit edilip, belgelerin kim tarafından teslim alındığı hususunda matbaa sahipleri de tanık olarak dinlendikten sonra;

... ve ...'in ...Petrol İnş. Oto. Yedek Parça Tur. ve Tic. Ltd. Şti'ni 20.04.2006 tarihinde şirketi ... ve ...'ya devrettikleri, şirkete ilişkin ilk matrahlı KDV beyannamesinin 2006 takvim yılının 4. ayına ait olduğu, 2005 takvim yılına ilişkin düzenlenmiş ve ele geçen bir fatura olmadığı anlaşılmakla, anılan şirketin 2006 takvim yılında satış faturalarına ilişkin| (BS) formları verip vermediğinin VEDOP sorgulamasıyla belirlenip ... ve ...’in yetkili oldukları dönemde belge düzenleyip düzenlemediklerinin tespitinden sonra sahte fatura düzenlendiği tespit edilemeyen 2005 takvim yılı için sanıkların tamamının, 2006 takvim yılı için şirket müdürü olmayan ..., ... ve ...'ın eyleminin sübutuna ilişkin deliller açıklanarak;

Dosyada bulunan 20.02.2005 tarihli SS 308 nolu Lim Kop. Liman Gümrükleme Kooperatifi olağan Genel Kurul toplantısına ilişkin tutanak fotokopisine göre yönetim kurulu asil üyeliklerine ... (başkan), ..., ... (Başkan Yardımcısı) seçilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, ..., ..., ..., ... ve ...’in bu kooperatifte sorumlu oldukları dönemlerin tespiti için atılı suça konu takvim yıllarında kimlerin yönetici olduklarının ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan araştılarak,

... ile ...'ın 21.10.2004 tarihinde Kadıköy Vergi Dairesine kendi adlarına haberleri olmadan şirket kurulduğu yönünde verdikleri dilekçeler de nazara alınıp, tüm sanıkların sorumlusu ya da ortağı olmadıkları şirketlere ilişkin ...'ın eylemlerine ne şekilde iştirak ettikleri somut delilleri ile ortaya konulduktan sonra, birden fazla şirkete ait sahte faturalar düzenlendiğinin tespiti halinde herbir takvim yılı ve şirket için ayrı ayrı zincirleme şekilde sahte fatura düzenlemek suçlarının oluşacağı da nazara alınarak, hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıkların ceza miktarı itibariyle kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 03.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.