muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5458, Karar No: 2013/11212, Tarih: 05.12.2013

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Zeytinliova Beldesi 152 ada 10 nolu parselin 31.03.2008 günlü bilirkişi krokisinde (a) ile gösterilen 84,16 m²'lik kısmının tapusundaki arsa vasfının iptali ile bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman olduğu iddia edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamış, 1972 yılında yapılan arazi kadastro çalışması sırasında dava konusu yer taşlık olarak tescil harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre davanın kısmen kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2., 3. ve 5. bentlerinin kaldırılarak, bunun yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 05.12.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3511, Karar No: 2015/38860, Tarih: 11.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/3511 E.  ,  2015/38860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; 03.03.2010 tarihinde kolluğa müracaat eden yakınan ...'ın, ".... Merkezi'nde aşçılık bölümünde eğitim gördüğünü, aynı gün sınıfa yeni gelen sanığın elinde bulunan cep telefonuna bakmak istemesi üzerine verdiğini, sanığın cep telefonundaki hattı çıkarıp kendisine verdiğini ve telefonu vermek istemediğini, bunun üzerine durumu öğretmeni olan tanık ....'e anlattığını, tanığın sanığa telefonu iade etmesini söylemesi üzerine itiraz etmeden verdiğini, okuldan saat 17:10 sularında çıktıklarında, sanığın tekrar yanına gelip telefonunu istediğini, bu arada yanlarında kimsenin bulunmadığını, telefonu vermek istemeyince sanığın ısrar ederek, tokat atıp, telefonu zorla alarak uzaklaştığını, peşinden gidemediğini" beyan ettiği,

Yapılan çalışmalar sonucunda sanığın açık kimlik bilgileriyle adresinin tespit edilip evine gidildiği, kapıyı açan annesine sanık sorulduğunda "Evde olduğunu" belirttiği, kapıya gelen sanığa durumun anlatıldığı ve sanığın cebinden çıkarttığı yakınana ait (içinde sanığa ait SIM kartının bulunduğu) telefonu teslim ettiği,

Sanığın savcılıkta alınan savunmasında, "Okulda tanıştığı yakınanın elindeki telefonu gösterip satabileceği bir yer olup olmadığını sorması üzerine kendi telefonuyla takas yapabileceğini söylediğini, yakınanın hattını çıkarıp telefonu okul çıkışında verdiğini, kendisinin ise ertesi gün ...'daki evinde bulunan telefonu ile bir miktar parayı yakınana vereceğini, ancak veremeden evine gelen polislerce yakalandığını, telefonu polislere teslim ettiğini, telefonu zorla almadığını, atılı suçlamayı kabul etmediğini" söylediği,

Yargılama aşamasında ise, "Yakınanla çıraklık okulunda tanıştığını, muhabbetlerinin ilerlediğini, konuşma sırasında telefonları değiştirebileceklerini yakınanın söylediğini, yakınana 30 TL verdiğini, bir gün sonra da cep telefonunu vereceğini, karşılığında yakınanın SIM kartını çıkartarak cep telefonunu verdiğini, daha sonra ailesinden çekindiğini düşündüğü yakınanın kandisini şikayet ettiğini, evine gelen polislere telefonu teslim ettiğini, olay öncesinde herhangi bir şekilde cep telefonunu aldığı konusunda öğretmenle bir diyalog geçmediğini, telefonu yanında olmadığı halde markasını belirterek yakınanla konuştuğunu" beyan ettiği,

Mağdurun yargılama aşamasında, "Olay tarihinde sanığın telefonuna bakmak istediğini söyleyince verdiğini, SIM kartı çıkartıp telefonu aldığını, öğretmenine söyleyince geri verdiğini, okul çıkışında da telefonu tekrar istediğini, korktuğu için telefonu verdiğini, o anda zor kullanmadığını, telefonunun yerine başka bir telefon vereceğini, telefonları değiştireceğini söylediğini, korkudan kabul ettiğini, sanığın olaydan önce sınıfta iken tokat attığını" belirttiği,

Mağdurun yargılama aşamasında, "Olay tarihinde sanığın telefonuna bakmak istediğini söyleyince verdiğini, SIM kartı çıkartıp telefonu aldığını, öğretmenine söyleyince geri verdiğini, okul çıkışında da telefonu tekrar istediğini, korktuğu için telefonu verdiğini, o anda zor kullanmadığını, telefonunun yerine başka bir telefon vereceğini, telefonları değiştireceğini söylediğini, korkudan kabul ettiğini, sanığın olaydan önce sınıfta iken tokat attığını" belirttiği,

Yakınan ...'un soruşturma aşamasındaki beyanında, "Oğlunun kendisine sanığın telefonu alıp geri vermediğini; yargılama aşamasında ise telefonu zorla aldığını söylediğini" bildirdiği,

Tanık ....'nin ise, "Olay tarihinde sınıfa girdiğinde yakınanın ağladığını, fark edip sorduğunda, 'aynı sınıfta öğrenci olan sanığın cep telefonunu aldığını; sanığın ise telefonlarını takas ettiklerini söylediklerini, ancak yakınanın vazgeçtiğini belirttiğini, bunun üzerine telefonu iade etmesini söylediği sanığın da iade ettiğini, takas neticesinde yakınana 30 TL daha para verileceğini öğrendiğini, okul dışında meydana gelen olaydan haberdar olmadığını" beyan ettiği olayda,

Sanık tarafından kullanılan 533 … .. 62 nolu cep telefonu numarası eklenmek suretiyle TIB'e müzekkere yazılarak, atılı suç tarihini ve 3 ay öncesini kapsayacak şekilde görüşme kayıtları getirtilip, sanığa ait hattın sürekli olarak kullanılıp kullanılmadığı ve sanığın suç tarihinde yakınanla takas edebileceği bir telefonunun olup olmadığı, ayrıca okul ve çevresinde kamera kaydı bulunup bulunmadığı araştırılıp, mağdur ve yakınanın aşamalardaki beyanları arasındaki çelişkiler giderilip, sanığın yakınana hangi aşamada tokat attığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespit edildikten sonra, eylemin hukuki vasfının tayin ve takdiri gerektiği dikkate alınmadan, genel ifadelerle geçişler yapılarak,

2-) Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden,

Eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2044, Karar No: 2021/3242, Tarih: 22.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/2044 E.  ,  2021/3242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 13/08/2020 tarihli ve 2020/4975 soruşturma, 2020/314 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/09/2020 tarihli ve 2020/115631 soruşturma, 2020/16876 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2020 tarihli ve 2020/1085 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/12/2020 gün ve 94660652-105-16-17020-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2021 gün ve 2021-1106 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında ".... dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından yatırılan paranın Hamidiye Mahallesi Girne Cd. No:52 İstanbul adresinde bulunan ATM'den çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli tarafından haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2020 tarihli ve 2020/1085 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9238, Karar No: 2016/2513, Tarih: 26.04.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/9238 E.  ,  2016/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde yapılan keşifte kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, sanığın soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre:

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/835, Karar No: 2019/6238, Tarih: 01.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/835 E.  ,  2019/6238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların, katılana ait ikametin yan tarafında bulunan ve kollukça düzenlenen görgü ve tespit tutanağında ikametin bahçesi olarak belirtilen, etrafı duvarla çevrili alandan hurda malzemeleri çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan binanın eklentileri içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 01/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22559, Karar No: 2015/8666, Tarih: 16.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/22559 E.  ,  2015/8666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak eylemi nedeniyle açılan kamu davasının daha önce açılan bir dava ve verilmiş bir karar olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de, red gerekçesi yapılan Asliye Ceza Mahkemesinin ... Esas ...karar sayılı dosyasında yürütülen yargılama sonucunda sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak eylemi nedeniyle cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararda faturaların kullanıldığı takvim yılının açıkça gösterilmediği, ancak sahte olarak kullandığı iddia edilen faturaların alındığı şirketler ile görülmekte olan davaya konu faturaların alındığı firmanın (...) farklı olduğunun anlaşıldığı, davaya dayanak olan ... tarihli vergi suçu raporunda da sanık hakkında daha önce sahte fatura kullanmak eylemi nedeniyle suç duyurusunda bulunulduğunun ve .... ismli firmadan alınan 18 adet fatura için yeniden inceleme yapıldığının belirtildiği, dolayısıyla dava konusu sahte olduğu iddia edilen faturalar nedeniyle daha önce açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulunmadığı, her takvim yılında sahte fatura kullanmanın ayrı ve kendi içinde tesesül eden suçları oluşturacağı göz önüne alınarak Asliye Ceza Mahkemesinin ... Esas ... karar sayılı dosyasının ve eklerinin getirilip hükme konu faturaların hangi takvim yılına ait olduğunun açık ve şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilip 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma eylemine ilişkin sanık hakkında verilmiş bir hüküm olup olmadığı saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5380, Karar No: 2013/26498, Tarih: 21.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5380 E.  ,  2013/26498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 89/1. maddesinde hapis ve adli para cezasının seçenek olarak gösterildiği aynı Kanunun 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen, sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılmasına ve kusur durumuna ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.) Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının hükümde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinin ilk paragrafında yer alan “ failin güttüğü amaç ve saik" ibaresinin hükümden çıkarılmasına, hükmün 2. bendinin 2. paragrafına "5237 sayılı yasanın 50. maddesi gereğince" ibaresinden sonra gelmek üzere “ adli para cezasına çevrilerek, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 225 tam gün olarak belirlenmesine” ibaresi eklenip, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11609, Karar No: 2022/3037, Tarih: 14.03.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/11609 E.  ,  2022/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesiyle Kale Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kale Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/04/2020 gün ve 2020/126 E. 2020/193 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 14/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3929, Karar No: 2013/5149, Tarih: 18.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3929 E.  ,  2013/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/12/2011 tarih ve 2011/152-2011/568 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin satın aldığı fiberglass boru ve bağlantı parçalarının ...’dan Türkiye’ye ve sonra ... Limanından ...Bölge Müdürlüğü' ne taşınması için davalı ile anlaşma yapıldığını, ancak yükün yanlış yüklenmesi, konteynerlerde sıkışık şekilde istiflenmesi ve hatalı konteyner tipi kullanılması nedeniyle yükün boşaltılması esnasında hasar oluştuğunu ileri sürerek, 38.429,98 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, malların hasarlanmasından müvekkilinin sorumlu olmadığını, yüklemenin, istiflemenin ve boşaltmanın müvekkili tarafından yapılmadığını, davacının ihbar külfetini yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın yargılama sırasında dava dışı müflis sigorta şirketi tarafından ödendiği gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Davacının, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan zararına ilişkin olarak müflis sigorta şirketine karşı açtığı başka bir dava sonucunda, zararı, müflis şirketin iflas tarihine kadar olan faiziyle birlikte karşılanmış olup, davacının, müflis sigorta şirketinin iflas tarihinden zararın ödeme tarihine kadar olan zaman dilimine ait faiz alacağını alamadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, Dairemizin önceki bozma ilamı doğrultusunda araştırma yapılarak, davalının taşımadan kaynaklanan hasara ilişkin olarak bir kusurunun bulunup bulunmadığının irdelenmesi ve sonucuna göre davalının söz konusu faiz alacağından sorumlu olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken, davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması doğru bulunmamış, hükmün bu nedenle taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

...- Bozma sebep ve şekline göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle taraflar yararına BOZULMASINA, (...) nolu bentte açıklanan nedenle, tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 18/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.