muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5191, Karar No: 2013/27526, Tarih: 25.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/5191 E.  ,  2013/27526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması suçunun hapis cezasına ek olarak öngördüğü adli para cezası alt sınırının,TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca beş gün olduğu gözetilmeden ve hapis cezası alt sınırdan uzaklaşılmadan verildiği halde,temel adli para cezasına esas alınan gün sayısının 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2-TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanığın “TCK'nın 165/1.maddesi uyarınca sanığın 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,sanığa verilen cezadan TCK'nın 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezaladırılmasına,hükmolunan gün adli para cezasının TCK 52/2.maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesaplanmak suretiyle 80 TL adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen sonuç cezanın 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası olarak belirlenmesine” ve sanık hakkında “TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına”, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1475, Karar No: 2012/2759, Tarih: 10.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1475 E.  ,  2012/2759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen ek kararın süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2011 yılı için 1.540,00 TL'dir.

Temyize konu edilen miktarın 1.150,00 TL olması nedeniyle 15.12.2011 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle davalının temyiz talebinin reddine ilişkin 03.02.2012 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz talebinin reddine ilişkin 03.02.2012 tarihli ek kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4939, Karar No: 2006/5966, Tarih: 28.09.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4939 E.  ,  2006/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 103 ada 4 parsel sayılı 18155.47 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Hazinenin taraf olduğu tescil ilamı ile oluşmuş tapu kaydı nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, yasal süresi içerisinde kaçak ve yitik kişilerden Hazineye intikal etmiş tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kesin hüküm nedeniyle reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı ... Dayan adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, çekişmeli taşınmazın davalı tarafın dayanağını oluşturan ve Hazinenin taraf olduğu tescil ilamı ile oluşmuş tapu kaydı kapsamında kaldığı, tescil ilamının taraflar arasında kesin hüküm oluşturduğu mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen bilirkişi ve tanık beyanları ile uzman bilirkişi raporu ile belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/958, Karar No: 2020/5884, Tarih: 18.06.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/958 E.  ,  2020/5884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde gece vakti mağdurun ikamet ettiği binanın açık olan kapısından girerek alt katta apartman boşluğunda bulunan bebek arabasını çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında; kleptomani hastası olduğunu ve tedavi gördüğünü belirttiği, sanığın temyiz dilekçesi ekinde yer alan 20.01.2016 tarihli Ankara Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin engelli sağlık kurulu raporunda; atipik psikoz teşhisi konulduğu, engel oranının % 45 ve sürekli olduğunun belirtilmiş olması karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alındıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2-Olay tarihinde gece vakti 23:00 sıralarında sanığın mağdurun ikamet ettiği binanın açık olan kapısından girerek alt katta apartman boşluğunda bulunan bebek arabasını çalması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kalması karşısında; aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

3-Sanığın mağdurun ikamet ettiği binaya girerek bebek arabasını çaldıktan sonra bebek arabası ile yolda giderken devriye görevi yapan kolluk güçlerince görülerek şüphe nedeniyle durdurularak yakalandığı olayda, suça konu bebek arabasının mağdurun hakimiyet alanından çıkıp sanığın hakimiyet alanına girmiş olduğu, dolayısıyla atılı suçun tamamlandığı dikkate alınmadan sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması,

4-Kolluk görevlilerince şüphe üzerine durdurulan sanığın suçunu ikrar ettiği ve bebek arabasını çaldığı yeri söyleyerek henüz müracaatı bulunmayan mağdura iade edilmesini sağladığının anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Kolluk görevlilerince şüphe üzerine durdurulan sanığın suçunu ikrar ettiği ve bebek arabasını çaldığı yeri söyleyerek henüz müracaatı bulunmayan mağdura iade edilmesini sağladığının anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezada önce artırım sonra indirim yapılması gerektiği gözetilmeden; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak, aynı kanunun 35. maddesinin 143. maddesinden önce uygulanmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 18.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2408, Karar No: 2013/3982, Tarih: 11.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2408 E.  ,  2013/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacı ile davalının boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verildiğini, boşanma sırasında nafaka istenmediğini, ancak çocuğun ihtiyaçlarının arttığını beyan ederek 500,00 TL. iştirak nafakasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, dava tarihinden itibaren 250,00 TL ve kararın kesinleşmesinden itibaren aylık 350,00 TL. iştirak nafakasına karar verilmiştir.

Tarafların Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/176-818 sayılı ve 07.01.1999 tarihinde kesinleşen kararı ile boşandıkları ve küçüğün velayetinin davacı anneye verildiği anlaşılmaktadır.

Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katkıda bulunması gerekir. Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin ana-baba tarafından müşterek karşılanması da ilke olarak kabul edilmiştir (TMK. 327 md.). Bu nedenledir ki, iştirak nafakasının dava tarihi itibariyle çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana-babanın mali durumları da gözetilerek takdiri gerekir.

Somut olayda, müşterek çocuk küçük İlayda'nın lise son sınıfa gittiği okul ve dershane masraflarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre mahkemece dava tarihinden itibaren belirlenecek iştirak nafakasına karar verilmesi gerekirken (derdest boşanma davası var gibi kabul edilerek) ve hukuki nitelendirmede hata yapılmak suretiyle dava tarihinden hüküm kesinleşinceye kadar 250,00 TL tedbir; hükmün kesinleşmesi ile birlikte 350,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4714, Karar No: 2019/1819, Tarih: 20.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/4714 E.  ,  2019/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "Kovuşturma aşamasında görevlendirilen müdafii ücreti 613.00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsili ile hazineye irad kaydına"’ cümlesi çıkartılarak, yerine "Sanık için atanan zorunlu savunmana ilişkin yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince;

21.09.2015 olan tehdit suç tarihinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak görülmüştür.

Yakınan ...'a yönelik sanık ...'e yüklenen 5237 sayılı Yasanın 106/1. maddesindeki tehdit suçunun, 24.11.2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi gereğince uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre işlem yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12992, Karar No: 2013/135, Tarih: 15.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/12992 E.  ,  2013/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, dava dışı yükleniciden satın alarak tapuda adına tescil edilen zemin kattaki 5 numaralı bağımsız bölüm yerine, 6 numaralı bağımsız bölüme yerleştiğini bunu dairenin gerçek sahibinden öğrendiğini, maliki olduğu 5 numaralı bağımsız bölümde 2000 yılından beri oturan davalıdan, daireyi boşaltmasını istediği halde dairenin boşaltılmadığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesini istemiş, birleştirilen dava dosyalarında ise ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu 5 numaralı bağımsız bölümün, yükleniciden, kaba inşatı bitmiş halde satın alınarak kalan eksikliklerinin kendisince tamamlanıp bu taşınmaza yerleştiğini, aslında davacının yüklenici ile aralarında yaptıkları sözleşmenin 6 numaralı bağımsız bölümün satımına ilişkin olup, yanlışlıkla 5 numaralı bağımsız bölümün davacı adına kaydının yapıldığını, bu nedenle 5 numaralı bağımsız bölüm maliki davacı hakkında, Kadıköy Asliye Hukuk Mahkesinin 2007/137 e. sayılı dosyasında iptal tescil isteğiyle dava açtığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; tapu iptali ve tescil istemiyle davalı tarafça açılıp ıslah ile yararlı giderlerin tahsili istemine dönüştürülen Kadıköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/137 e. ve 2009/211 k. sayılı dava dosyasında o mahkemece "dava konusu 5 numaralı daireye davacının(dosyamızdaki davalının) yaptığı yararlı giderlerin davalıdan(dosyamızdaki davacıdan) tahsiline” ilişkin olarak verilen kararın, Yargıtay denetiminden geçip kesinleştiği, ancak karara konu yararlı giderlerin ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibi neticesi 5 numaralı dairenin cebri icra marifetiyle dosyamızdaki davalı ... adına kaydının yapıldığı gerekçesiye konusuz kaldığından bahisle elatmanın önlenmesi; bakımından karar verilmesine yer olmadığına davalının kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle ecrimisil istemi yönünden ise, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye,delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle dava tarihinde davacı adına kayıtlı bulunan taşınmaza davalının yaptığı faydalı masrafların tahsiline ilişkin olarak verilen hükmün kesinleşerek, icraya konulduğu icra ihalesi sonucunda davalı tarafça satın alındığı ve kayden davalı adına kayıt ve tescil edildiği; böylece davacının elatmanın önlenmesi bakımından davacı sıfatının kalmadığı, öte yandan davalının mahkeme hükmüne göre TMK' nun 994. maddesinden yararlanması gerektiği gözetildiğinde ecrimisil isteğinin de reddine karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, yazılı 3,15 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5650, Karar No: 2018/3753, Tarih: 08.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5650 E.  ,  2018/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan eski mahkumiyet hükmünün " Beyoğlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2005 gün ve 2005/275-298 sayılı" karar olduğu celp olunan mahkeme kararından anlaşılmasına karşın, adli sicil kaydına "Beyoğlu 1. ACM 2001/275; 298; 06.10.2005" olarak hatalı geçen yazıma yer verilmesi kanuna aykırı ise de bu husus mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmekle;

Sanık hakkında, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olarak TCK’nın 53/1. maddesine yer verilmemesi kanuna aykırı olup bu husus ile nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararına göre TCK’nın 53.maddesi ile ilgili uygulamanın ise de; infazda dikkate alınması olanaklı görülmekle; anılan bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15423, Karar No: 2014/7286, Tarih: 16.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15423 E.  ,  2014/7286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/99599

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2009

NUMARASI : 2009/215 (E) ve 2009/442 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Mağdur H.. A..'ın, çalıştığı dönerci dükkanından izin alarak bir yakınına para havale etmek için Edirne Saraçlar Caddesi üzerinde bulunan postaneye gittiği, yolda sanık Efrahim’in mağduru durdurarak kendisini Ak Sigorta çalışanı olarak tanıtıp mağdurun patronu olan Özgür isimli şahsın yaptırmış olduğu sigortaya ilişkin poliçelerin iptal edilmesi nedeni ile 900 TL civarında alacağının oluştuğunu, bu paranın alınması için kendisine haber vermesini söyleyerek mağdur üzerinde kurduğu güven ve samimiyet ilişkisi kapsamında mağdurdan cep telefonunu istediği, mağdurun vermiş olduğu cep telefonu ile Özgür isimli şahıs ile konuşuyormuş gibi yapan sanığın, mağdura “üzerinde para varsa ver daha sonra ben patrondan alırım” diyerek mağdurdan 50 TL parayı aldığı ve cep telefonuyla konuşuyormuş gibi yaparak mağdurun yanından ayrılıp ortadan kaybolduğu ve bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

1-Sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, Edirne'ye hiç gitmediğini ve söz konusu cep telefonu hattının kendisine ait olmadığını beyan etmesi, mağdurun kolluktaki ifadesinde verdiği eşgal bilgileriyle sanığa ait fotoğrafta farklılıklar bulunması, sanığın kullandığı iddia edilen telefonun suçtan bir gün sonra kullanılması ve ayrıca sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde sanığın olay günü İstanbul Hadımköy'de ISISO Sanayi Sitesi'nde çalışmakta olduğunu iddia etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, öncelikle sanığın kullandığı iddia edilen cep telefonuna ilişkin kayıtlar incelenerek sanığın bu hattan akrabası veya yakınlarıyla görüşüp görüşmediği belirlenip, hattın sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığının tespiti, sanığın ISISO Sanayi Sitesi'ndeki çalıştığı yerin tespitiyle suç tarihinde işyerinde çalışan kişilerin tanık olarak dinlenmesi ve sanığın çalıştığına dair sigorta evraklarının temini, cep telefonu hattına ilişkin abonelik sözleşmesinin aslı getirtilip üzerindeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu alınması ve gerektiğinde sanık ile mağdurun yüzleştirilmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 365 gün olarak tayin edilmesi,

3-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak aynı maddenin birinci fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.