muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2465, Karar No: 2009/5217, Tarih: 27.03.2009

1943 tarihli orman kadastro haritası incelendiğinde, Beyceğiz Mezrası (Köyü) nün yerleşim yeri ve arazilerinin doğusu, Erikli Pınar Devlet Ormanı ve Silivri Seymen Köyü İdari sınırları içinde kalan Kösdemir Devlet Ormanı, Batısı; Çerkezköy-Silivri OtobütsYolu, yoldan sonra yukarıda I ve II bentlerde anlatılan Yavaşça Doğan Köyünün Çiftlik Hudutnamesine ait K. Sani 1291 tarih 172 ve aynı çiftliğin tarlalarına ait K.Sani 1291 tarih 173 ila 182 nolu tapu kayıtlarının miktar sınırları göz önünde bulundurulmadan sulh hukuk mahkemesinin 1950/64-148 sayılı ortaklığın giderilmesi davasında birleştirilip ifrazı sonucu oluşturulan Haziran 1951 tarih 1 nolu tapu kaydı uygulanarak tesbitleri yapılan Beyciler Köyü 1461 ila 1530 sayılı parseller, yine aynı şekilde ifraz edilip tescil edilen Nisan 1951 tarih 2 nolu tapu kaydının daha sonra yapılan ifrazı ile oluşan Ağustos 1956 tarih 60 nolu tapu kaydı ile bu kaydın gittileri olan Haziran 1959 tarih 14, Mart 1960 tarih 31 ve 46 ve Mayıs 1960 tarih 13 ve Kasım 1961 tarih 91, Mart 1967 tarih 83 nolu tapu kayıtlarının uygulanması sonucu tesbitleri yapılan Büyük Çavuşlu Köyü 251 ila 286 ve 386 ila 450 ve 252 ila 464 ve 467 ila 500 ve 502 ila 576 ve 583 ila 868 ve 1468 ve 2438 ila 2441 sayılı parseller (bu parsellerin bir çoğu 1943 yılında yapılıp 1949 yılında kesinleşen ve Nisan 1952 tarih 13 noda 779 Hektar yüzölçümüyle tescil edilen Sazlıdere ve yine Şubat 11952 tarih 19 numarada 1315 Hektar yüzölçümüyle tescil edilen Erikli Pınar, Şekerpınar, Havuzlu Pınar Devlet Ormanlarının kadastro sınırları içinde kaldığından Hazine ve Orman Yönetimi tarafından tapu iptali ve tescil davasına konu edilmiş ve tapu kayıtlarının iptaline dair bir çok parsel hakkında verilen karar Dairede temyiz yoluyla incelenip onanmıştır) Kuzeyi; yine 1943 yılında kadastrosu yapılıp kesinleşerek Şubat 1952 tarih 19 numarada tescil edilen 1315 Hektar yüzölçümlü Erikli Devlet Ormanı, Güneyi; Şekerpınar Devlet Ormanı ve bu ormandan sonra gelen Çeltik Köyü sınırları içinde bulunan ve orman kadastrosu yapılıp kesinleşen Kurtulmuş Devlet Ormanı ile çevrili olduğu görülmektedir.

Orman kadastro haritasına göre Beyceğiz Mezrasına ait cinsi orman, koru, mera olan Hudutname kaydının revizyon gördüğü 1 ila 1460 sayılı parseller ile 1461 ile 1530 sayılı parsellerin dört tarafı orman kadastrosu 1943 yılında yapılıp kesinleşen Devlet Ormanları ile çevrili geniş bir orman içi açıklığı konumunda olduğu görülmektedir. Büyükçavuşlu Köyünde 1978 yılında ve Beyciler Köyünde 1985 yılında genel arazi kadastrosuna başlamadan önce 228 sayılı genelge hükümlerine göre çalışma alanında bulunan orman alanlarının belirlenmesi Orman Bölge Müdürlüğünden sorulmuş ve 228 sayılı tebliğ hükümlerine göre düzenlenen17.04.1979 günlü tutanak ve eki haritada dava konusu yerler ile bitişiğindeki yerlerin orman olduğunun bildirilmesi üzerine o tarihte yürürlükte bulunan 766 Sayılı Yasının 2. maddesi gereğince orman olarak tapulama dışı bırakılmıştır. Dava konusu yerlerin 1985 yılında yapılan kadastro sırasında “Orman olmaları nedeniyle tapulama dışı bırakıldığı” daha önce taraflar arasında görülen ve 1999 yılında açılıp 2001 yılında ret edilerek kesin hüküm haline gelen temyize konu dava dosyası içindeki asliye hukuk mahkemesinin dosyasına Kadastro Müdürlüğünün gönderdiği 30.03.2001 gün ve 502 sayılı yazıdan da anlaşılmaktadır. Temyize konu davada, davalı konumunda olan kişinin davacı sıfatıyla 1999 yılında açtığı ve 2001 yılında retle sonuçlanan tescil davasının gerekçeli kararında dava konusu edilen taşınmazın “1985 yılında orman olarak tescil harici bırakıldığı, zilyetlik koşullarının oluşmadığı” açıklanarak dava ret edilmiştir. Bu olgu tarafları bağlayan güçlü delildir.

Yörede 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunun aplikasyonu 1995 yılında yapılmış ve orman sınırları 1985 yılında düzenlenen arazi kadastro paftası üzerinde gösterilmiştir. Aplikasyon sonucu 1985 yılında orman olmaları nedeniyle tesbit harici bırakılan dava konusu taşınmazların tarım arazileri ile orman arazileri arasında tampon bölgede kaldığı görülünce retle sonuçlanan tescil davası davalı tarafından 1999 yılında açılmıştır.

Yörede 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunun aplikasyonu 1995 yılında yapılmış ve orman sınırları 1985 yılında düzenlenen arazi kadastro paftası üzerinde gösterilmiştir. Aplikasyon sonucu 1985 yılında orman olmaları nedeniyle tesbit harici bırakılan dava konusu taşınmazların tarım arazileri ile orman arazileri arasında tampon bölgede kaldığı görülünce retle sonuçlanan tescil davası davalı tarafından 1999 yılında açılmıştır.

Aplikasyon, yeni bir kadastro işlemi değildir. Aplikasyonla ilk orman kadastrosunun sınırları değiştirilemez ve daraltılamaz. Mahkemece 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1943 yılında düzenlenen orman kadastro harita ve tutanakları yöntemince yerine uygulanmamış, sadece 1995 yılında düzenlenen aplikasyon haritasının uygulanmasıyla yetinilmiştir. 1943 yılı orman kadastro haritası ile 1995 yılı aplikasyon haritası arasında çıplak gözle dahi fark edilecek şekilde farklılıklar vardır. Aplikasyonla 1943 yılında belirlenen orman alanları daraltıldığı görülmektedir. Yine aplikasyon sırasında bir kısım orman alanları orman niteliğini kaybettiği gerekçesiyle 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince 81 poligon halinde orman sınırları dışına çıkartılmışsa da Orman Bakanlığının Silivri Kadastro Mahkemesinin 1996/26 ila 1996/106 Esas sayılı dosyalarında açtığı davalar sonucu orman rejimi dışına çıkarma işlemlerinin tümü iptal edilmiş ve bu yerler yeniden orman alanlarına eklenmiştir.

Bir yerde 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 13.07.1945 tarihinden sonra yapılan orman kadastrosunun seri bazda yapılmaması ve 15.04.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin ikinci fıkrasında sayılan ayrıcalıklar olmaması halinde kural olarak bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesinleşen orman kadastro haritası ve tutanaklarının uygulanması sonucu belirlenir. Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1943 yılında yapılmıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmazların orman olup olmadığı kesinleşen orman kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması ile belirlenemez. Yukarıda anlatıldığı gibi, 1943 yılı orman kadastro haritası ile belirlenen orman sınırları 1995 yılında yapılan aplikasyon sırasında daraltılmıştır. 1943 yılı orman kadastro harita ve tutanakları yöntemince yerine uygulanmamış, sadece 1995 yılı aplikasyon haritasının uygulanmasıyla yetinilmiş, orman bilirkişisi dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun bildirmişse de yörede orman kadastrosunun 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğünden önce yapılması ve daha önce taraflar arasında 1999 ve 2001 yılları arasında görülüp kesinleşen davada dava konusu taşınmazın orman olması nedeniyle 1985 yılında tapulama harici bırakıldığı gerekçesiyle kişilerin açtığı tescil davalarının ret edilmiş olması ve bölgeye ait 1957 basım tarihli memleket haritasında davaya konu taşınmazların bir kısmının ve kadastrosu kesinleşen orman alanları gibi yeşil renge boyandığı, davaya konu taşınmazların bir kısmı aynı haritada beyaz renkli olarak gösterilmiş ise de, üzerinde geniş yapraklı meşe ağacı sembollerinin bulunduğu ve bitişikteki 4-5 metre boyunda olduğu memleket haritasında gösterilen meşe cinsi orman alanları ile ayırıcı bir unsur (Dere, yol, yükseklik gibi) bulunmadığı ve adava konusu edilen yerlerin tümümün bitişikteki Devlet Ormanlarının devamı olduğu ve bir bütün halinde değerlendirildiğinde, yüksek eğimli orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler olduğu, yukarıda açıklandığı gibi, davalıların dayandığı kayıtların dava konusu taşınmazları kapsadığı kabul edilemeyeceği, yörede bu güne kadar 4785 Sayılı hükümleri de uygulanarak yapılan bir orman kadastrosunun da bulunmadığı, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi ile H.G.K’nun 21.01.2004 gün 2004/8-15/7 ve 12.05.2004 gün 2004/8-242/292 ve 12.03.2008 gün ve 2008/20-214/241 sayılı kararlarında belirtilen ilkeler gözönünde bulundurularak davacı Hazinenin davasının kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek Hazine davasının reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine ve davalı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kendilerini Yargıtayda yapılan duruşma sırasında vekille temsil ettiren Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 500.00.-TL’er vekalet ücretinin davalı gerçek kişiden alınarak bu yönetimlere verilmesine, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 27/03/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/989, Karar No: 2024/8541, Tarih: 11.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/989 E.  ,  2024/8541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2278 E., 2022/2061 K.

SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar müdafileri ile sanık ...'ün temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ancak, sanık ...'in temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verilmediği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar müdafileri ile sanık ...'ün temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ...'in temyiz isteminin ise reddi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2022 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve 58 inci maddesi uyarınca dava açılmıştır.

2. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2022 tarihli kararı ile;

a. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

b. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 17.11.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

a. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

Karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 17.11.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

a. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezasında 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

b. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istekleri;

Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, arama kararının hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ele geçen uyuşturucu maddenin diğer sanık ...'e ait olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanıkların temyiz dışı sanıklar B.Ö. ve M.C. ile fikir ve ... birliği içerisinde hareket ederek ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Olay, yakalama, ikamet arama ve elkoyma tutanağına göre; sanıklar ... ve ... ... ile temyiz dışı sanıklar B.Ö. ve M.C.'nin ''Narlıkuyu Mah. 1261. Sk. No:15/34 Karaköprü'' adresinde yüklü miktarda uyuşturucu madde bulundurdukları ve kullanıcı şahıslara sattıkları yönünde istihbari bilgi elde edildiği, bunun üzerine bahse konu ikametin çevresinde gerekli tertibat alındığı sırada temyiz dışı sanık B. Ö.'nün ikametin balkonuna çıktığı, etrafı gözlemlediği ve görevlileri fark etmesi üzerine içeri girdiği, çok kısa bir süre sonra da sanık ... ile temyiz dışı sanık B.Ö.'nün birlikte dışarı çıktıkları ve yakalandıkları, bu sırada sanık ... ile temyiz dışı sanık M.C.'nin binanın arka tarafındaki giriş kapısından yan taraftaki binanın bahçesine koşarak kaçmaya çalışırken yakalandıkları, akabinde sanık ...'den temin edilen anahtarla ikamete girildiği, usulüne uygun arama emrine istinaden yapılan aramada ikametin değişik yerlerinde farklı türde uyuşturucu madde ele geçtiği belirlenmiştir.

3. Antalya Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporuna göre; ele geçen maddelerin metamfetamin, MDMA ve sentetik kannabinoidler grubunda yer alan ADB-BUTINACA etken maddesi içerdiği tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Antalya Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporuna göre; ele geçen maddelerin metamfetamin, MDMA ve sentetik kannabinoidler grubunda yer alan ADB-BUTINACA etken maddesi içerdiği tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Uyuşturucu maddelerin ele geçtiği ikametin sanık ... tarafından kullanıldığı, diğer sanık ...'in ikamette ele geçen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu ikrar ettiği, sanık ...'in kullanım sınırının çok üzerindeki uyuşturucu maddeleri sanık ...'ün ikametine sanığın bilgisi ve rızası dahilinde getirdiği, nitekim sanık ...'ün ikametinde bulunan uyuşturucu maddelerden haberdar olduğunu kabul ettiği, sanık ...'in beyanlarının diğer sanık ...'ü suçtan kurtarmaya yönelik olduğu birlikte dikkate alındığında, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verildiği; üzerinde herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmeyen sanık ...'in diğer sanık ...'e ait ikamette ele geçen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu kabul ederek suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığından, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığı ve cezasında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığı; sanık ...'ün sabıkalı geçmişi ve pişmanlık belirtisi göstermemesi nedeniyle hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmadığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İstihbari bilgi, olay, yakalama ve ikamet arama tutanağının içeriği, sanık ...'in ikrarı, sanık ...'ün kullanımındaki ikamette ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırının çok üzerinde olduğu ve çeşitlilik arz ettiği, sanık ...'ün suça konu maddelerden haberinin olduğu yönündeki savunması birlikte dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık ...'in cezasında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/4 oranında indirim yapılmasına, sanık ... hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık ... yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ün temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,

2. Sanıklara verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek aynı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı,

Değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ün temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/2278 Esas, 2022/2061 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 ncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi,

2. Hüküm fıkralarının, sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragraflarına "...tamamının tahsil edileceğinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi, suretiyle,

İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5679, Karar No: 2015/13470, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5679 E.  ,  2015/13470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/387-2013/613

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.