muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19617, Karar No: 2015/9361, Tarih: 29.04.2015

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, dahili davalılar yararına takdir edilen 1.100.00.-TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde dahili davalılara iadesine, 29/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5739, Karar No: 2021/1560, Tarih: 06.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/5739 E.  ,  2021/1560 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10.03.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; elatmanın önlenmesi ve kal davasının reddine dair verilen 27.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemleriyle açılmıştır.

Davalı, çekişme konusu yerin davacıdan haricen satın aldığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının meni müdahale davasının kabulüne, davalının davaya konu 247 parsel sayılı taşınmaza el atmasının önlenmesine, davacının kal davasının (taşınmazın değeri arsanın değerinden fazla olması ve yıkımında fahiş zarar doğuracağının bilirkişi raporunda belirtilmiş olması sebebi ile) reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere eşya hukukunda “muhdesat” kavramından bir arazi üzerindeki arz malikinden başkasına veya bir paydaşa ait yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet ya da sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Mahkemenin kabul ettiğinin aksine muhdesat sahibinin hakkı sadece kişisel bir haktır. Bu hakkın hukuki mahiyeti ve nasıl kullanılacağı ise Türk Medeni Kanununun 722, 723, 724 ve 729. maddelerinde açıklanmıştır.

Bir kişi lehine muhdesatın tespitine ve bunun kütüğün beyanlar hanesine yazılmasına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesinin 2. fıkrası olanak sağlamaktadır. Gerçekten, anılan hüküm uyarınca; “taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğü beyanlar hanesinde gösterilir." Bu tür bir hakkın zemin üzerindeki binanın veya ağaçların yok olması gibi bazı nedenlerle ortadan kalkacağı kuşkusuzdur. Diğer taraftan Türk Medeni Kanununun 1012. maddesi hükmü gereğince de kaydın terkini kütükte hak sahibi görünen bütün ilgililerin rızaları ile mümkündür. Muhdesat belirtmesi, Türk Medeni Kanununun 684. maddesine sınırlama getirerek muhdesat konusu ile arazinin bütünleşmesine engel olduğundan, arazi sahibinin mülkiyet hakkını ileri sürmek suretiyle ve muhdesat bedelinin hak sahibine ödenmesi koşuluyla mahkemeden terkin talebinde bulunulması da olanaklıdır.

Muhdesat belirtmesine ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince; davacıların paydaş olduğu davaya konu taşınmazın davalı tarafça dam, ahır yapılmak sureti ile işgal edildiği, davalının söz konusu yerin babası tarafından harici satış sözleşmesi ile satın alındığı savunmasına dayandığı görülmüştür. Mahkemece harici satış sözleşmesi ile tapulu taşınmazın satışının usule uygun olmadığı, dava konusu taşınmazda bulunan muhdesatların değerinin, zemin değerinden fazla olması ve yıkımın pek fahiş zarar doğuracağının anlaşılması sebebi ile davacının kal isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Davacılar vekili hükmü kal istemi yönünden temyiz etmiştir.

Davacı tarafın el atmanın önlenmesi istemi yönünden; her nekadar dava konusu taşınmazın tapu kaydında muhdesat belirtmesi bulunması nedeniyle muhdesat bedelleri ödenmeden muhdesat belirtmesi olan alana elatmanın önlenmesi kararı verilemeyeceği düşünülerek karar verilmesi gerekiyorsa da bu husus temyiz konusu yapılmadığından bozmaya konu edilmemiştir.

Davacılar vekilinin kal isteminin reddine dair sunulan temyiz itirazları yönünden; muhdesatı oluşturanın hakkı şahsi hakka yönelik olup muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız mülkiyet hakkı ya da sınırlı ayni hak sağlamaz. Muhdesatın tapu kütüğünün beyanlar hanesine yazılması 3402 sayılı Kanunun 19/2. maddesi gereğincedir. Muhdesat kütüğün beyanlar hanesine yazılarak muhdesatın arazi ile bütünleşmesine engel olunmaktadır. Buna karşın muhdesat bulunduğu taşınmaza bir değer katmaktadır. Bu sebeple; muhdesatın kaldırılmasını talep eden mülkiyet hakkı sahibi (davacı) belirlenecek miktarı ödedikten sonra muhdesatın kaline karar vermek gerekir.

Mahkemece davacının kal istemi nedeniyle yukarıda açıklandığı gibi, muhdesatın dava tarihindeki değeri belirlenerek bu miktarın ödenip ödenmeyeceği davacıdan sorularak uygun süre içerisinde mahkeme veznesine depo ettirilmesi sonrasında kale karar verilmesi gerekirken yasal dayanağı olmayan ve dava konusu uyuşmazlığa uygun düşmeyen gerekçe ile kal isteminin reddine karar verilmiş olması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edenin sıfatına göre temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36197, Karar No: 2019/7020, Tarih: 27.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/36197 E.  ,  2019/7020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 2006 yılı Ekim ayında elektrikli ev aletleri teknisyeni olarak göreve başlamış olmasına rağmen daha sonra depo elemanı gibi çalıştığını ve şirkete gelen eşyaların tır ve kamyonlardan boşaltılması dahil her türlü işi yaptığını, sürekli ağır eşyaları taşıyıp kaldırmaktan sonunda bel fıtığı olduğunu, 29.11.2011 tarihinde bel fıtığı ameliyatı olduğunu, sağlık durumuna uygun pozisyonda görev verilmesini istediğini, bu talebi uygun görülmeyince sağlık sebepleri nedeniyle iş akdini ... Noterliği’nin 25.01.2012 günlü ihbarnamesi ile feshettiğini, ancak davalı işverenlik yetkilisi ... tarafından ihtarnamenin kasıtlı olarak tebliğ alınmadığını, fesih ihbarnamesinin gönderilmesinden sonra davalı işverenlik hakkında ... İcra Müdürlüğü’nün 2012/5059 esas sayılı dosyası ile hak ettiği kıdem tazminatı ve izin alacağı için icra takibi yapıldığını, ancak icra takibine davalı işverenlik vekili tarafından itiraz edildiğini, işten ayrıldığı tarih itibariyle net 1000,00 TL ücret aldığını, davalı işverenlik vekilince işini yapacak bir özrü olmadığı, sağlık nedeniyle iş akdinin feshinin usulsüz olduğu iddia edilerek takibe kötü niyetli olarak itiraz edildiğini iddia ederek, itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01.10.2009 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalayarak müvekkili şirkette çalışmaya başladığını, sadece elektrikli ev aletleri teknisyeni olarak çalıştığını, 29.11.2011 tarihinde bel fıtığı ameliyatı olduğunu, akabinde 28.12.2011 tarihine kadar, 28.12.2011 tarihinden 06.01.2012 tarihine ve 10.01.2012 tarihinden 14.01.2012 tarihine kadar iş göremeyeceğine ilişkin raporlarının olduğunu, ardından davacının 16-24.01.2012 tarihlerinde izinsiz olarak işe gelmediğini, davacının sağlık durumuna uygun bir pozisyonda görev verilmesini istediğini, elektrikli ev aletleri teknisyenliği bile yapamayacağını iddia ederek işten kendi isteği ile ayrıldığını, ayrıca iş göremezlik raporu olduğunu beyan ettiğini ama böyle bir rapor olmadığını, iş göremezlik belgelerine dayanan izinlerinin ise zaten kullandırıldığını, davacının izinsiz olarak 5 gün işe gelmeyince ilişiğinin kesildiğini ve bu durumun SGK’ya bildirildiğini, izin alacağı isteminin de tamamen haksız olduğunu, tüm izinlerini kullanmış olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne takibin izin ücreti yönünden yasal faizi ile birlikte devamına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Gerekçe - hüküm çelişkisi 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Bu husus 6100 sayılı HMK. nın 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde özellikle düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece karar gerekçesinde davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazandığına ilişkin olarak"...tüm dosya kapsamı nazara alındığında işin ifasının davacının sağlığı yönünden tehlikeli olduğu ve yapılan fesihte iş kanunu 24/1-a maddesi gereğince haklı fesih konularının gerçekleştiği kanaatine varılmakla aşağıdaki hüküm kurulmuştur." şeklinde gerekçe oluşturulmuş ise de, hükümde itiraza konu icra takibinin sadece yıllık ücretli izin alacağı açısından devamına karar verilerek, kıdem tazminatına hak kazanmadığı sonucunu doğuracak şekilde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece kıdem tazminatı açısından kabul yönünde gerekçe oluşturulup, ret sonucunu doğuracak şekilde hüküm kurulması gerekçe ile hüküm çelişkisi niteliğinde olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1922, Karar No: 2013/8412, Tarih: 22.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/1922 E.  ,  2013/8412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-...: a) 2002 takvim yılına ilişkin eylemlerinden sanığın beraatine dair.

b) 2003 ve 2004 takvim yıllarına ilişkin olarak; 213 sayılı VUK nun 359/b-1, 765 sayılı TCK nun 80, 59 ve 72. maddelerinin uygulanması ile 34 ay 30 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.

c) 2005 takvim yılına ilişkin olarak; 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 43, 62 ve 53. maddelerinin uygulanması ile 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

2- ... :a) 2002 takvim yılına ilişkin eylemlerinden sanığın beraatine dair.

b) 2003 ve 2004 takvim yıllarına ilişkin olarak; 213 sayılı VUK nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59 ve 72. maddelerinin uygulanması ile 34 ay 30 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.

c) 2005 takvim yılına ilişkin olarak; 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 43, 62 ve 53. maddelerinin uygulanması ile 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

3-...: a) 2002 ve 2003 takvim yıllarına ilişkin olarak; 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59 ve 72. maddelerinin uygulanması ile 34 ay 30 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.

b) 2004 ve 2005 takvim yıllarına ilişkin olarak sanığın beraatine dair.

I- Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi tekniği raporlarına göre; metal ve plastik hurda malzeme satışı işiyle uğraşan sanıkların işyerinde ve ikamet adresinde yapılan yoklamalarda faaliyete rastlanılmadığı ve kendilerine ulaşılamadığı, 10.04.2005 tarihli yoklama fişinden işyerini birbuçuk yıl kadar önce terk ettikleri, bu tarihten itibaren işyeri adresinde başka bir kişinin faaliyet gösterdiğinin tespit edildiği, sanık ...'ün şirket kurulduğundan haberdar olmadığını ,şirkette çalıştırılacağından bahisle noterde bazı evrakları imzaladığını söyleyip suçu işlemediğini savunmasına karşın, 2005 yılına ilişkin satışlara yönelik olarak belli miktarı aşması nedeniyle zorunlu olan BS formlarını vermediği, KDV beyannamelerinde bildirilen matrahın yüksekliği, faaliyetin yürütülmesi için gerekli nakliye aracı, depo, eleman ve muhasebecisinin bulunmadığı ve işyeri kapasitesi itibariyle de bu kadar yüksek miktarda ciro yapabilecek ticari yeterliliğinin bulunmadığı anlaşılmakla; CMK’nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sanık ...'ın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediğini vicdani kanıya ulaşarak, kabul eden mahkemenin kararında sübut açısından bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu sanık yönünde bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile 213 sayılı Yasanın 359/b-l. maddesindeki değişik hali ile yapılan karşılaştırma sonucu lehe Yasa belirlenmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, bu nedenle sanık ... hakkında ise "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'ün mahkumiyetine, sanık ...'in beraatine dair hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ile ... ve katılan vekilinin "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlemek' suçlarından kurulan mahkumiyete hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar ... ile ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık ... ile katılan vekilinin adı geçen sanık hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 11.01.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

III- Sanık ... ile katılan vekilinin adı geçen sanık hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 11.01.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ÇY
Yargıtay — Esas No: 2020/374, Karar No: 2022/77, Tarih: 10.02.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/374 E.  ,  2022/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında intihara yönlendirme ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, TCK’nın 31/2 ve CMK’nın 223/3-a, son maddeleri uyarınca her iki suçtan ceza verilmesine yer olmadığına, TCK’nın 56. maddesi delaletiyle 5395 sayılı Kanun’un 11 ve 5/1-a maddeleri uyarınca danışmanlık tedbirinin uygulanmasına, TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsadereye ilişkin ... 2. Çocuk Mahkemesince verilen 22.09.2015 tarihli ve 443-573 sayılı hükmün katılanlar Güller ve ... ile suça sürüklenen çocuk müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 09.10.2018 tarih ve 2741-3974 sayı ile;

“1- Kararda iddianame ve suça sürüklenen çocuğun savunmasının yazılmasıyla yetinildiği, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve cezaların şahsileştirilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan suça sürüklenen çocuğun farik ve mümeyyiz olmadığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi sureti ile Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi kapsamında kalan 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını bitirmemiş olan küçüklerin işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin varlığının tespiti yönünden, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan alınmak suretiyle suç sürüklenen çocuğun ceza sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 26.05.2014 tarihli raporuyla yetinilerek hüküm kurulması,

3- Gerekçeli karar başlığında maktul ...'in sıfatının 'mağdur' olarak gösterilmiş olması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

3- Gerekçeli karar başlığında maktul ...'in sıfatının 'mağdur' olarak gösterilmiş olması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

(1) ve (3) numaralı bozma nedenlerine uyan ... 2. Çocuk Mahkemesi ise 02.07.2019 tarih ve 528-407 sayı ile: "Suça sürüklenen çocuğa müsnet 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet ve intihara yönlendirme suçları sübuta ermiştir. Suça sürüklenen çocuk evde bulunan babasına ait 3 tabancadan birini alarak parkın yanındaki ağaçlık alana gitmiştir. Tabancayı maktule vermiştir. Tanık..., suça sürüklenen çocuğun belindeki silahı maktul ...'ye verdiğini beyan etmiştir. Tanık ... beyanında, suça sürüklenen çocuğun silahı maktule kendisinin verdiğini söylediğini beyan etmiştir. Tabanca ve fişeğin 6136 sayılı Yasa'ya göre yasak niteliğini haiz silah ve fişeklerden olduğu yönünde ... Kriminal Polis Laboratuvarı uzmanlık raporu dosyada mübrezdir. 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçu, uzmanlık raporu, suça sürüklenen çocuğun ikrarı, tanık beyanlarıyla sübuta ermiştir. Suça sürüklenen çocuk ruhsatsız tabancayı maktule vermiştir. Tanık...'in beyanı bu yöndedir. Tanık... tabancayı suça sürüklenen çocuğun maktule verdiğini bizzat görmüştür. Tanık ..., suça sürüklenen çocuğun tabancayı maktule kendisinin verdiğini söylediğini duyduğunu beyan etmiştir. Suça sürüklenen çocuk, maktulün kendisini öldürmek istediğini bilmektedir. Ailesiyle ve kız arkadaşı Tuğçe ile sorunları vardır. Suça sürüklenen çocuk, maktulün gaz çektiğini görmüştür. Maktulün gaz çektiğini ve kollarını kestiği önceden bilinmektedir. Tanık Bahar'a da maktul, ´Kendisini vuracağını' söylemiştir. Suça sürüklenen çocuk bunu bilmektedir. Bahar, suça sürüklenen çocuğa söylemiştir. Suça sürüklenen çocuk, müştekinin kendisini vuracağını, intihar edeceğini bilmesine rağmen tabancayı maktul ...'ye vererek intiharı yönlendirme suçunu işlemiş, maktulün intiharına tabanca vererek yardım etmiştir. Suça sürüklenen çocuğa müsnet intiharı yönlendirme ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçları sübuta ermiştir. Suça sürüklenen çocuk hakkında işlediği suçların farik-mümeyyizi olmadığına ilişkin Adli Tıp Uzmanı tarafından verilmiş rapor vardır. TCK'nın 31/2. maddesi kapsamında suça sürüklenen çocuklar hakkında Adli Tıp Uzmanı tarafından alınmış farik-mümeyyiz raporları, Yargıtay 6.CD'nin 01.07.2014 tarih, 2012/939 esas, 2014/13652 karar; Yargıtay 2. CD'nin 03.07.2013 tarih, 2012/29050 esas, 2013/18274 karar; Yargıtay 22. CD'nin 04.12.2016 tarih, 2015/10017 esas, 2016/1180 karar sayılı içtihatlarında (Adli Tıp Uzmanı tarafından verilen farik-mümeyyiz raporları) yeterli görülmüştür. Mahkememiz bu nedenle Adli Tıp Uzmanı tarafından verilen farik-mümeyyiz raporunu yeterli görmüştür." şeklindeki gerekçeyle (2) numaralı bozma nedenine direnerek önceki hüküm gibi suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, danışmanlık tedbiri uygulanmasına ve müsadereye karar vermiştir.