muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8543, Karar No: 2012/1224, Tarih: 02.02.2012

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere öncelikle, ölüm aylığının ne zaman hangi kanun hükümlerine göre bağlandığı, hangi tarih itibarıyla iptal edilip (kesilip), davalı Kurumca hangi dönem yönünden borç tahakkuk işlemi tesis edildiği belirlenerek dava konusu dönem saptanmalı, sonrasında, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı .... araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9728, Karar No: 2013/10203, Tarih: 18.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9728 E.  ,  2013/10203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ELMALI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/01/2010

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava muris muvazaası ve ehliyetsizlik hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden;miras bırakan A..nin dava konusu 3682 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payının tamamını 27.08.2003 tarihinde davalı kızı A.'ye satış suretiyle temlik ettiği, 10.07.2004 tarihinde öldüğü, geriye davanın tarafları olan çocukları ile dava dışı S. isimli çocuğunun kaldığı, davacıların, satış işleminin mirastan mal kaçırma amaçlı muvazaalı olduğu ve temlik tarihinde miras bırakanın ehliyetli olmadığı iddiası ile eldeki davayı açtığı, Adli Tıp Kurumu 4.İhtisas Kurulu'nun 25.07.2009 tarihli raporuna göre miras bırakanın işlem tarihinde ehliyetli olduğu, mahkemece muvazaa olgusu benimsenerek davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706, Borçlar Kanunu'nun 237 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; TMK 6.maddesine göre herkes davasını ispatla mükelleftir. Davacılar ehliyetsizlik ve muris muvazaası iddiasında bulunmuşlar ise de; miras bırakanın hastalığı ve yaşlılığı nedeniyle satım ihtiyacının bulunduğu, buna mukabil davalının ise alım gücünün olduğu, tanık beyanlarına göre murisin başkaca taşınmazlarının da bulunduğu, davacıların iddialarının ispatına yarar delil sunamadıkları, ileri sürülen delillerin ve tanık beyanlarının davanın ispatına yeter oranda olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, kanıtlanamayan davanın reddi gerekir iken, delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3227, Karar No: 2023/2879, Tarih: 20.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3227 E.  ,  2023/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3305 E., 2022/2055 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/389 E., 2022/68 K.

Taraflar arasındaki tazminat istemli davanın yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce 14.02.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 14.02.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddeleri gereği, 2022 yılı temyiz miktar sınırı, 107.090,00 TL dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, 12.760,23.-TL üzerinden ilk derece mahkemesince verilen kısmen kabul kararı ve bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar ve ilk derece mahkemesinin kısmen kabul kararı, kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.02.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 14.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk derece Mahkemesine gönderilmesine,20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/715, Karar No: 2025/3711, Tarih: 08.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/715 E.  ,  2025/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/572 E., 2024/1419 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli cinsel istismar

HÜKÜM : Direnme, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17.06.2021 tarihli ve 2019/1816 Esas, 2021/1091 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkûmiyet kararının lehe ve aleyhe temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.02.2024 tarihli ve 2022/4688 Esas, 2024/2573 Karar sayılı kararı ile nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozmadan sonra yapılan yargılamada, Bölge Adliye Mahkemesince ilk hükümde direnilerek suça sürüklenen çocuk hakkında yeniden mahkûmiyet kararı verilmiş ise de; söz konusu direnme kararında gerekçenin genişletilmesi, bozma ilamına konu sebeplere yönelik açıklama yapılması ve değiştirilmesi suretiyle hüküm kurulduğu ve bu durumun da Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2016 gün, 2015/783 Esas ve 2016/377 Karar sayılı kararı) yeni hüküm mahiyetinde olduğu, bu haliyle usulüne uygun direnme kararı niteliği taşımayan hükmün Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 28.11.2024 tarihli ve 2024/572 Esas, 2024/1419 Karar sayılı hükmünün Dairemizce yapılan incelemesinde yeni hüküm mahiyetinde olan kararın aynı gerekçelerle bozulması gerektiği anlaşılmıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...’nin, oğlu olan mağdurun suça sürüklenen çocuk tarafından cinsel saldırı ve yağmaya maruz bırakıldığından bahisle yaptığı 18.07.2015 tarihli şikâyet üzerine başlatılan soruşturmada, mağdurun vekil ve adli görüşmeci refakatiyle alınan 21.07.2015 tarihli ilk beyanında “...Ben halen Elmalı Akçay mahalesinde annem olan ... ve abim Kadir ile birlikte yaşamaktayım. Babam Erhan Tanılı ile annem ayrıldılar ve babam halen Antalya'da yaşamaktadır. Ben Akçay ilköğretim okulunda okuyorum ve ikinci sınıfı bitirip üçüncü sınıfa gideceğim. Bundan iki üç kadar önce 23 Nisan bayramından önceki tam hatırlayamadığım bir tarihte gündüz vakti ben yanımda aynı okulda beşinci sınıfta okuyan ... isimli bir çocuk ile şuan isimlerini hatırlayamadığım birkaç çocuk daha ... Nine parkında oynuyorduk. Yanımıza 13-14 yaşlarında olup Akçay'da yaşayan ... geldi ve bizi yürüyerek bir tarlanın yanında bulunan ve gidince gösterebileceğim tek katlı boş bir eve götürdü. Ben bu eve daha önce hiç gitmemiştim ev boş idi, eşya yoktu ve içinde de kimse yaşamıyordu. Burada ... bana "yapmazsan ve çıkarmazsan seni döverim" dediği için pantolonumu ve kilodumu çıkardım. Ancak tam çıkardımmı yoksa aşağıya mı indirmdim tam hatırlayamıyorum bu şekilde ben öne doğru eğildim, ... arkamdan pipisini popoma soktu, acı hissettim bu olay bir iki dakika kadar sürdü. Olay sırasında ben ... 'ın pipisini gördüm yukarı doğru bakıyordu ve sertti.,Bana yaptığı bu olaydan önce ... önce yanımızda bulunan ...'e daha sonra da şuanda hatırlayamadığım üç çocuğuda aynı eylemi yaptı. Onlardan birini görürsem tanıyabilirim, bizim okulda okuyor, en son bana yaptığı ve sonra da annene filan söylersen seni döverim, dedi. Diğer çocuklara da aynısını söyledi. ... önceden de beni dövdüğü için evin kapası açık olmasına rağmen döveceğinden korktuğum için kaçamadım. ..., beni yaptığı sırada evlerini bildiğim 16-17 yaşlarında Akçay'da oturan, ... geldi ve içeri girdi, ... geldiğinde ... bana tecavüz ediyordu, ... içeride ...'ı dövdü. Daha sonro beni arkaya götürdü, konuştu...” şeklinde beyanda bulunduğu, 30.01.2018 tarihli 5. celsede de beyanlarını “...ben halen 5. sınıfa gitmekteyim, genelde belediyenin oradaki parkta oyun oynamaktayım, tam tarihini hatırlamadığım bir zamanda ancak 23 nisandan önce ... Nine parkında oyun oynarken ... abi yanıma gelip çimlerin oraya futbol oymaya çağırdı, bende gitmeyeceğimi söyledim, bunun üzerine "gelmezsen seni döverim" dedi, ... ve ... de yanımdalardı, üçümüz birlikte ... abi ile giderken ... kaçtı, ... abi bizi parkın yakınındaki kullanılmayan boş eve götürdü, bana kıyafetlerimi çıkarmamı söyledi, daha sonra kendi kıyafetlerini çıkardı, pipisini popoma soktu ancak acı hissetmedim, (mağdur çocuğa ÇİM'deki ifadesinde suça sürüklenen çocuğun pipisini poposuna soktuğunu söyledikten sonra acı hissettiğini beyan ettiği hususu hatırlatılarak tekrar soruldu: acı hissetmedim dedi) ... abi bana yaptıktan sonra ...'e de aynısını yaptı, daha sonra kıyafetimi henüz giymemişken ..

... kaçtı, ... abi bizi parkın yakınındaki kullanılmayan boş eve götürdü, bana kıyafetlerimi çıkarmamı söyledi, daha sonra kendi kıyafetlerini çıkardı, pipisini popoma soktu ancak acı hissetmedim, (mağdur çocuğa ÇİM'deki ifadesinde suça sürüklenen çocuğun pipisini poposuna soktuğunu söyledikten sonra acı hissettiğini beyan ettiği hususu hatırlatılarak tekrar soruldu: acı hissetmedim dedi) ... abi bana yaptıktan sonra ...'e de aynısını yaptı, daha sonra kıyafetimi henüz giymemişken ... abi içeri girip ... abiye kızdı, bana ve ...'e hiçbir şey demedi, (önceki beyanlarındaki çelişki dikkate alınarak eve ilk girdiklerinde kaç kişi olduğu hususu soruldu: evde ben, ... abi ve ... vardık, başkası yoktu dedi). (...'de 23 nisandan sonra 19 mayıstan önce suça sürüklenen çocuğun yine kendisini parkın ilerisindeki boş eve götürüp poposuna pipisini soktuğuna dair beyanı hatırlatılarak soruldu: ... abi tekrar benim popoma pipisini sokmadı, ancak tarihini hatırlamadığım bir zamanda ... ve Buğra ile birlikte parkta oyun oynarken bizi evine götürdü, şu an bizi eve nasıl götürdüğünü hatırlamıyorum, evde televizyondan çıplak kadın mankenlerin olduğu bir görüntüyü açtı ve bize izletti, daha sonra da kendi pipisini açıp bizim yanımızda pipisi ile oynadı, biz evdeyken eve ...'ın babaannesi ya da anneannesi geldi, ... da bizi evin arka kapısından gizlice dışarı çıkarttı dedi.) Mağdura tekrar suça sürüklenen çocuğun kendisinin poposuna pipisini kaç kez soktuğu hususu soruldu: bir kere olmuştu dedi....” şeklinde tekrarladığı görülmektedir. Aynı şekilde mağdur, suça sürüklenen çocuğun da hazır bulunduğu 02.05.2017 tarihli 1. celsede beyanlarını “......'ı tanıyorum, arkadaşım sayılır, öncesinde de birkaç kez paramı almak için beni dövüp bu şekilde paramı almışlığı vardı, 23 Nisan bayramından önce ben, ... ve ..., ... Nine Parkındayken ... zorla beni ve ...'i parkın yakınında bulunan boş eve götürdü, bu boş evin kapısı çok zor açılır, benim ve ...'in kapıyı açmaya gücü yetmedi, ancak ...'ın gücü yetiyordu, ... burada benim zorla öne eğilmemi ve pantolonumu ve külodumu indirmemi istedi, ona gücüm yetmediğinden dediklerini yapmak zorunda kaldım, bu sırada ...'ın pipisini de gördüm, daha önce söylediğim gibi sert ve kalkıktı, burada ... pipisini arkamdan popoma soktu, ancak acı hissetmedim, herhangi bir sıvı da hissetmedim, bu arada ... pipisini sokabilmek için kendi pipisine tükürdü, bana bu yaptıklarının aynısını öncesinde ...'e de yaptı, bana bu eylemini yaparken ... kapıyı zorlayıp açtı, bunun üzerine ben külodumu çektim, ... olanları görünce sinirlendi ve ...'a "bir daha yapmayacaksın" diyerek dövdü, bu tarz eylemi tek ... olmuştur, sonraki dönemlerde de aynı şekilde bana vurarak paramı almışlığı vardır, bir keresinde de ben, Buğra ve ... oyun oynarken bizi zorla kendi evine götürdü, o iyi bir çocuk olmadığından evine gitmek istemedim, ancak burada cinsel bir eylemi olmadı, ..

...'e de yaptı, bana bu eylemini yaparken ... kapıyı zorlayıp açtı, bunun üzerine ben külodumu çektim, ... olanları görünce sinirlendi ve ...'a "bir daha yapmayacaksın" diyerek dövdü, bu tarz eylemi tek ... olmuştur, sonraki dönemlerde de aynı şekilde bana vurarak paramı almışlığı vardır, bir keresinde de ben, Buğra ve ... oyun oynarken bizi zorla kendi evine götürdü, o iyi bir çocuk olmadığından evine gitmek istemedim, ancak burada cinsel bir eylemi olmadı, ...'ın evinde monopoli oynadık, boş evde başıma gelen olayı Hasan, Kürşat ve Buğra arkadaşlarıma da anlatmıştım, toplamda 20-25 kez zorla paramı almıştır dedi....” şeklinde tekrarlamıştır, Mağdurun beyanları tutarlı ve istikrarlıdır. Aynı celsede hazır bulunan psikolog bilirkişi de görüşünde “...bilişsel düzeyi yaşı ile paralellik göstermektedir, akli dengesi yerindedir, söylediklerine itibar edilebilir...” olduğunu bildirmiştir.

Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı’nın 06.08.2015 tarihli raporuna göre “...Mağdurla yapılan Ç.İ.M'de yapılan adli görüşme sonucunda mağdurun anlama, kavrama ve kendini ifade etme ile ilgili herhangi bir sorununun olmadığı, zihinsel gelişiminin içinde bulunduğu gelişim dönemiyle uyumlu olduğu ve anlatımlarında duygulanımları ile beden dili arasında uyumsuzluğun olmadığının gözlendiği belirtilmiş, ayrıca Antalya Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda mağdurun kronolojik doğum kaydına uygun psikobiyolojik gelişim içerisinde olduğu, doğrudan olmamakla birlikte kendisine karşı işlendiği bildirilen suç ile ilgili dolaylı sorulara verdiği cevaplar, fiil ile ilgili savunma biçimi göz önüne alındığında, cinsel istismar suçuna karşı kendisini ruhen ve bedenen savunabilecek gelişim içerisinde olduğu, kendisine yönelik fiil ile bununla ilgili ifadelerine itibar edilebileceği ... ve mağdurun Nisan 2015-Mayıs 2015 tarihleri arasında uğradığı iddia olunan cinsel istismar eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu... yönünde görüş bildirildiği görülmektedir.

Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk İzleme Merkezinin 21.07.2015 tarihli raporu ile;

“...mağdurun genel vücut muayenesinde vücutta belirgin bir travmatik patoloji darp cebir izi tespit edilmediği, diz dirsek pozisyonunda yapılan anal muayenede perianal ve anal bölgede akut ya da kronik fiili livatayı destekleyecek ekimez, fissur, laserasyon gibi belirgin bir travmatik bulgu tespit edilmediği, anal sfinkter tonusunun normal olduğuna... dair tanzim edilen rapor dosya arasında yer almaktadır.

“...mağdurun genel vücut muayenesinde vücutta belirgin bir travmatik patoloji darp cebir izi tespit edilmediği, diz dirsek pozisyonunda yapılan anal muayenede perianal ve anal bölgede akut ya da kronik fiili livatayı destekleyecek ekimez, fissur, laserasyon gibi belirgin bir travmatik bulgu tespit edilmediği, anal sfinkter tonusunun normal olduğuna... dair tanzim edilen rapor dosya arasında yer almaktadır.

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi, “... alınan doktor raporlarında fiili livata bulgusunun mevcut olmadığı, suça sürüklenen çocuğun savunmaları kapsamından şüpheden sanık faydalanır ilkesi dikkate alınarak eyleminin cinsel istismar suçu kapsamında kaldığı kabul edilmiş,...” gerekçesi ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükmü kaldırmış ise de; mağdurun istikrarlı anlatımları, bu anlatımlara itibar edilebileceğine dair Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı’nın 06.08.2015 tarihli raporu karşısında sanığın cinsel istismar eylemini vücuda organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği, her ne kadar Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk İzleme Merkezinin 21.07.2015 tarihli raporunda “...anal bölgede akut ya da kronik fiili livatayı destekleyecek ekimez, fissur, laserasyon gibi belirgin bir travmatik bulgu tespit edilmediği, anal sfinkter tonusunun normal olduğu...” belirtilmiş ise de suç tarihinin 23 Nisan tarihinden yaklaşık bir hafta önce olması, ilgili raporun suç tarihinden yaklaşık 3 ay sonra hazırlanması göz önüne alındığında söz konusu raporun suça sürüklenen çocuğun eylemi gerçekleştirmediği yönünde kesin görüş bildirmediği, tüm bu deliller ışığında suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/4, 43/2, 31/2 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek 5237 sayılı Kanun’un 103/2. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine,

08.04.2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.