muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2692, Karar No: 2012/5211, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2692 E.  ,  2012/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla cinsel ilişki ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... Cıgçi’nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2006 gün ve 2006/281 Esas, 2006/595 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa göre onaylı nüfus kayıt örneğine göre 01.01.1991 doğumlu olan mağdurenin 17.12.2005 ve müteakip bazı tarihlerde henüz 15 yaşını bitirmemişken yanında kız arkadaşı ile birlikte sanığın evine gidip bir süre oturmaktan ibaret olayda, herhangi bir cinsel yakınlaşma veya zorlama gibi bir durumun bulunmaması nedeniyle suç unsurları mevcut olmadığından bu evrede kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığı, mağdurenin 15 yaşını bitirdiği tarihten sonra sanığın evine cinsel amaçla rızaen gitmiş olmasında TCK.nın 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilemez” hükmü karşısında bu eylemin suç oluşturmadığı gözetilmeyerek, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine mahkûmiyetine kararı verilmesi,

2006 yılının Ocak ayı sonu olan suç tarihi itibarıyla 16 yaşı içinde bulunan mağdurenin aşamalarda alınan beyanlarında sanıktan şikâyetçi olmadığını bildirmesi ve rızaen cinsel ilişkide bulunma eyleminin aynı Kanunun 104/1. maddesi kapsamında olup 73/4. maddesi gereğince takibinin şikâyete tâbi olması karşısında 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri nazara alınarak sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22909, Karar No: 2016/12895, Tarih: 13.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22909 E.  ,  2016/12895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 13.12.2016 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... İrişik ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre; Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti gerekmektedir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar, değerlendirmeye esas alınan satışa ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneği tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2014 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal alınan 517 parsel sayılı taşınmazın 29.06.2012 tarihli satışına ilişkin akit tablosundan, emsal taşınmazın ...l Ürünleri İnşaat Taahhüt Turizm Nakliye İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne 9/20 hisse oranında satıldığı, satışın pay satışı ve ticari amaçlı olup gerçeği yansıtmayacağı anlaşılmaktadır. Bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığının düşünülemeyeceği ve değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapının kısmen kamulaştırılacak alanda kaldığı anlaşıldığına göre, kamulaştırma dışı kalan kısmının kullanılıp kullanılamayacağı, kullanılabilecekse bunun için gerekli tadilat masraflarının ne kadar olduğu, kullanılmayacaksa tamamının bedelinin hesaplanması gerektiği düşünülmeden sadece kamulaştırılan alanda kalan kısımlarının bedelini hesaplayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

3-Kabule göre de; dava konusu taşınmaz imar parseli, emsal alınan taşınmaz kadastro parseli olduğu halde, dava konusu taşınmazın emsal uygulamasıyla dava tarihindeki değeri bulunduktan sonra, dava konusu taşınmaz imar parseline dönüştürülürken hangi oranda DOP kesilmişse, bu oranın ilave edilmesinde bir yanlışlık olmamakla birlikte, ekleme yönteminin, dava konusu taşınmazın DOP oranının tam bir sayıdan (1) çıkartılmak suretiyle bulunan oranın dava konusu taşınmazın emsal uygulanmasından sonra bulunan m² bedeline bölünerek yapılması gerekirken, dava konusu taşınmazın DOP payına tam bir sayı (1) eklenerek, bulunan rakamla çarpmak suretiyle dava konusu taşınmazın m² bedelini hesaplayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması, (örnek: dava konusu taşınmazdan kesilen DOP oranı %30 ise, dava konusu taşınmazın emsal uygulamasıyla bulunan m² bedelinin 0,70'e bölünmesi gerekir)

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10751, Karar No: 2010/2228, Tarih: 01.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10751 E.  ,  2010/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/02/2008 tarih ve 2001/278-2008/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı - birleşen dava davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkili şirketin davalı şirkete ait fabrikalar için gelen ve giden gemilerin tahmil-tahliye işlerini yaptığını, taraflar arasındaki sözleşmenin 7/10.maddesin göre davalı şirketin müvekkiline günlük tahliye miktarının üzerinde gerçekleştireceği her bir ton için sözleşmede belirtilen fiyatın %30’u oranında prim ödeyeceğini, buna rağmen davalının ekli gemi listesinin tahmil ve tahliye işlerinden doğan prim alacaklarının ihtarnameye rağmen ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 3.000.-YTL.nin temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dilekçesinde hangi gemiden ne miktarda prim alacağı bulunduğunu açıklamadığını, sözleşmede belirtilen prim alacağının doğması için gerekli tonaj fazlası yükleme ve boşaltmanın yapılmış olmadığını, aksine eksik ifa nedeni ile cezai şart ve faiz alacağı yününden müvekkilinin alacaklı olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmeye göre müvekkilinin defter ve kayıtlarının kesin delil olduğunu ve başka delil bildirilmesine muvafakat etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşme gereğince davalının davacıya ait tesislerde tahmil ve tahliye işlerini yapmayı üstlendiğini, sözleşmenin 3.maddesine göre ton başına 0,65 USD+KDV ücret ödeneceğini, sözleşmenin 7.maddesine göre torbalı kimyevi gübrelerin tahliyesi için günlük asgari 800 ton tahliye gerçekleştirilmesi gerektiğini, eksik kalan tonaj için birim fiyatın %30’u oranında cezai şartın aylık %10 faizi ile ödenmesi gerekeceğini, keza dökme kimyevi gübrelerin tahliyesi için 5.000.-ton’a kadar olan gemilerde günlük asgari 1.500.- ton, 10.000.ton’a kadar olan gemilerde günlük asgari 2.000.-ton ve 10.000.-ton’un üzerindeki gemilerde asgari 3.000.-ton tahmil-tahliye gerçekleştirilmek gerektiğini, buradan eksik kalan kısım için de aynı surette cezai şart tahakkuk edeceğini, davalı müteahhidin sözleşme süresinde yüklendiği işleri zamanında ifa etmediği için 4.804,09.-USD cezai şart borcu olduğunu, bunun birikmiş faizinin de 8.121,67.-USD. ye ulaştığını iddia ederek, anılan bu mablağların davalıdan tahsilini istemiştir.

Birleşen davada davalılar vekili, sözleşmeye göre davacı taraf lehine cezai şart tahakkuk etmediğini, zira cezai şart tahakkuk etmiş olsa idi, bu bedelin hiçbir ihtara gerek kalmadan müteahhidin ilk hakedişinden kesilerek irat kaydedileceğini, davacı tarafın bu güne kadar hak edişlerinden bir kesinti yapmadığını, açılan davanın prim alacağına yönelik ana davayı akim bırakmak için açıldığını, sözleşmenin bitişinden sonra ihtar çekilerek alacaklarının ve teminatların istendiğini, teminat mektuplarının da kendilerine iade edildiğini, bu suretle ibra edilmiş olduklarını, davaya dayanak gösterilen tahliye listesinin doğru olmadığını, primleri ödemeyen davacının alacağını bu bedellerden mahsup etmemesinin manidar olduğunu, sunulan tahmil-tahliye kayıtlarının kasıtlı ve yanlış olduğunu, gümrük kayıtlarıyla yapılan karşılaştırmada bunun ortaya çıkacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, sözleşme esas alınarak USD üzerinden hesaplama yapıldığında müteahhit tarafın toplam 10.578,56.-USD prim alacağının bulunduğu, iş sahibi Bagfaş A.Ş.nin geç tahliye nedeni ile cezai şart alacağının ise 3.614,73.-USD olduğu, sözleşmeye göre aylık %10 faiz oranı üzerinden hesaplama yapıldığında dava tarihine kadar 6.686,44.-USD işlemiş faiz toplamının ortaya çıktığı, yapılan değerlendirmede müteahhit firmanın sözleşmenin devamı süresince yükleme ve boşaltma işlerini yaptığı 23 adet gemiden dolayı erken iş primi olarak 10.578,56.-USD'yi hakettiği sonucuna varıldığı, sözleşmenin hakim tarafı olan iş sahibi hakedişlerle birlikte ve belli aralıklarla prim alacağını da ödemesi gerektiği, zira işin mahiyeti ve kayıt-defterlerin iş sahibi firma nezdinde tutuluyor olması sebebi ile müteahhit firmanın kendiliğinden fatura kesmesinin zor göründüğü, prim alacakları nihayet hakedişlerle birlikte ve sözleşme sonunda ödenmesi gerektiği, iş sahibi firmanın sözleşme devam ettiği süre içerisinde herhangi bir cezai şart talebinde bulunmadığı, müteahhidin hak edişlerinden buna yönelik bir kesinti de yapmadığı,oysa sözleşmeye göre buna hakkının bulunduğu, iş sahibi tarafın sözleşmenin sona ermesinden sonra da bu yönde bir istemde bulunmuş olmadığı, ancak müteahhit tarafın açtığı prim alacağına karşılık dava mahiyetinde olmak üzere cezai şart talepli dava açtığı, icabı halden anlaşılmadıkça ve açıkça haklar saklı tutulmadıkça asıl borç ödenip ifa edilmekle fer'ilerin de sakıt olduğu, iş sahibi müteahhidin hakedişlerini icra yoluyla öderken dahi bu yönde haklarını saklı tuttuğunu belirtmediği, bu halde cezai şart alacağından feragat etmiş sayılması gerektiği, kaldı ki iş bu davanın açılış biçiminin MK. 2.maddesinde açıklanan iyi niyet kurallarına da aykırı görüldüğü gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı/birleşen davada davacının davaya dayanak yapılan sözleşmenin 7/10 nci maddesi hükmüne göre, gerçekleşen cezai şart alacağını müteahhitin ilk istihkakından kesmediği gibi teminat mektubunun dahi iade edilmiş bulunması karşısında, BK.nun 158/2 ve 113 ncü madde hükümlerince mümeyyizin cezai şart hakkının düşmüş olduğunun kabulünün gerekmesine göre, asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 147.70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2748, Karar No: 2006/9917, Tarih: 19.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2748 E.  ,  2006/9917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av. ... gelmiş diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine 15.11.2004 vadeli bir bonoya dayanarak takibe geçtiğini, takip konusu bonodaki borçlu imzasının müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek bonodan dolayı borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında takibin itirazsız kesinleştiğini, davanın takibi sürünceme de bırakmak amacıyla açıldığını, senetteki imzanın davacıya ait olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre takip konusu bonodaki borçlu imzasının davacıya ait olmadığının bilirkişi incelemesi sonucu saptandığı gerekçesiyle davacının davalıya borçlu olmadığının tesbitine, alacağın %40’ı tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece takip konusu bonodaki borçlu imzasının davacıya ait olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacının sağ ve sol elle atılmış imza örnekleri alınarak Adli Tıp Kurumuna gönderilmiş, Adli Tıp Kurumu sol elle atılan imzanın senetteki imzadan farklı olduğunu belirtmiştir. Mahkemece, sağ elle atılan imza yönünden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 450.00.-YTL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6876, Karar No: 2020/10816, Tarih: 03.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/6876 E.  ,  2020/10816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, yargılama giderleri arasında idareye harç yükletilmesi doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3 numaralı bendinde yer alan (445.455,26 TL'nin) ibaresinden sonra gelen bölümün çıkartılarak yerine (derhal ödenmesine) sözcüklerinin yazılmasına,

b) 6 numaralı bendinde yer alan (tarihinden) sözcüğünden sonra gelen bölümün çıkartılmasına, yerine (Dairenin karar tarihine kadar faiz uygulanmasına) sözcüklerinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3 numaralı bendinde yer alan (445.455,26 TL'nin) ibaresinden sonra gelen bölümün çıkartılarak yerine (derhal ödenmesine) sözcüklerinin yazılmasına,

b) 6 numaralı bendinde yer alan (tarihinden) sözcüğünden sonra gelen bölümün çıkartılmasına, yerine (Dairenin karar tarihine kadar faiz uygulanmasına) sözcüklerinin yazılmasına,

c) 12 numaralı bendinde yer alan (Davalı tarafından yapılan 238,5 TL harç ve 14,00 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 252,5 TL masrafının davacıdan alınarak davalıya verilmesine,) cümlesinin hükümden çıkartılmasına yerine (Davalı tarafından yapılan 14 TL yargılama giderinin davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, davalı tarafından yatırılan 238,5 TL harcın istek halinde yatıran tarafa iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.