muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/13068, Karar No: 2020/16313, Tarih: 16.11.2020

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05/07/2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05/07/2008 ile 08/06/2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08/06/2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Bu itibarla, yargılama sırasında öncelikle suça konu atığın cinsi ve alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, ayrıca bütün bu hususlar Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde kararda açıkça gösterilmelidir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Ezine Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07/02/2014 tarih ve 2014/53 sayılı iddianamesi ile, Gökçebayır Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi'ne ait zeytinyağı fabrikasının pis sularının ...'ün arazisine zarar vermesi nedeniyle yürütülen soruşturma sonucunda zeytinyağı fabrikasının atık suları nedeniyle çevrenin kasten kirletildiği iddiasıyla şüphelinin TCK'nun 181/1, 53 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi kamu davası açılmıştır.

Dosyada düzenlenen 02/03/2015 tarihli bilirkişi raporunda,”... alınan numunelerin limit değerlerin üzerinde olduğu, davalının karasuyun biriktirildiği lagün yapısını, tekniğine uygun yapmamış olmakla, sorumluluğunu yerine getirmemiş olduğu öngörlebilecek önlemleri almadığı bu itibarlada olayda taksir ve kusurunun bulunduğu tespiti yapılmış olmasına rağmen sanığın atılı suç bakımından kastının bulunmaması nedeni ile sanığın üzerine atılı suç dolayısı ile beraatına karar verilmiştir.

IV – Sonuç ve Karar

IV – Sonuç ve Karar

1- Dosyada temin edilen bilgiler, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20/j, ek 1. maddesi ile anılan yönetmeliklere aykırı davranılarak çevrenin taksirle kirletildiği anlaşılmasına karşın, TCK'nın 182. maddesi kapsamında sanığın taksirle sorumlu olup olmadığı hususu tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- TCK'nın 182/1-1. cümlesinde belirtilen çevrenin taksirle kirletilmesi suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde ise, anılan maddede belirtilen cezanın adli para cezasından ibaret bulunması dolayısıyla fiilin aynı Yasanın 75. maddesi gereği önödemeye tabi bulunduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece sanığa yöntemine uygun ön ödeme tebliğ edilerek sonucuna göre karar verilmesinin gerekmesi,

3- 1 no'lu bozma nedenine uyulması ve sanığa yapılan ön ödeme önerisine uyulmaması halinde ise,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8171, Karar No: 2018/830, Tarih: 08.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8171 E.  ,  2018/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı (ikişer kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (ikişer kez)

HÜKÜM : Sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun nitelikli cinsel saldırı eylemleri eziyet kabul edilerek bu suç (ikişer kez) ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (ikişer kez) mahkumiyetlerine dair İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2016 gün ve 2016/337 Esas, 2016/420 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak nitelikli cinsel saldırı (ikişer kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (ikişer kez) suçlarından mahkumiyetlerine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ile suça sürüklenen çocuk haklarında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesini gerçekleştiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince vaki başvurunun kabulü ile duruşmalı yapılan incelemeye ilişkin düzenlenen duruşma tutanağında ve değerlendirme sonucunda kurulan 22.06.2017 günlü gerekçeli hükümde zabıt katibi....ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5066, Karar No: 2023/6525, Tarih: 25.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5066 E.  ,  2023/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/112 E., 2022/929 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/400 E., 2019/194 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali, olmadığı takdirde tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davacılar Emine ve Pamuk yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, davacı ... yönünden vasiyetnamenin iptali talebinin reddine, tenkis talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin miras bırakanı ... 'ın 20.06.2015 tarihinde vefat ettiğini, miras bırakanın düzenlendiği İnegöl .... Noterliğinin 12.03.2015 tarihli ve 2563 yevmiye No.lu vasiyetnamesi ile tüm malvarlığını İnegöl Müftülüğü İshakpaşa Medresesi Kuran Kursuna bıraktığını, düzenlenen vasiyetnamenin geçersiz olduğunu, İnegöl Müftülüğü İshakpaşa Medresesi Kuran Kursu diye gerçek veya tüzel kişi bulunmadığını, olmayan bir kişiye vasiyet edilemeyeceğinden vasiyetnamenin geçersiz olduğunu ileri sürerek vasiyetnamenin iptalini, bu talepleri yerinde görülmezse müvekkillerinin anılan vasiyetname ile saklı payları ihlal edildiğinden müvekkillerinin saklı payları oranında vasiyetnamenin tenkisini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iptali istenen vasiyetnamenin geçerlilik şartlarını taşıdığını, miras bırakanın vasiyetname düzenleyebilmek için gerekli ayırt etme gücüne sahip olduğunu, dava dilekçesinde lehine vasiyet yapılanın belli olmadığı şeklindeki iddiaların yerinde olmadığını, zira miras bırakanın gerçek iradesinin ... bünyesinde bulunan bir kuran kursunun yaşaması, yaşatılması ve sunduğu din eğitiminin devamlılık ve verimliliğinin sağlanmasına yönelik olduğunu, şekli ve esasa ilişkin unsurlar yönünden vasiyetnamenin iptalini haklı gösterecek hiç bir sebep bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılardan ... ve ... yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, davacı ... yönünden ise dava konusu vasiyetnamede lehine vasiyette bulunulan kurumun tüzel kişiliğinin bulunmaması vasiyetnamenin geçerliliğine etki etmemesi nedeniyle vasiyetnamenin iptali talebinin yerinde görülmediği gerekçesiyle vasiyetnamenin iptali talebinin reddine, tenkis talebinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıların miras bırakanın saklı payları ihlal kastı ile hareket ettiğini ispat edemediklerini, davacı ... yönünden vasiyetnamenin iptali talebinin reddedilmesine rağmen davalı lehine yargılama giderine hükmedilmediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu vasiyetnamenin şart aranmaksızın tenkise tâbi olduğu, davalı vekilinin davacıların murisin saklı paylarının etkisiz kılınmasına yönelik ihlal kastını ispat edemedikleri yönündeki istinaf sebebinin bu sebeple yerinde bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince davacı ... yönünden asıl talep olan vasiyetnamenin iptali talebi yerinde görülmeyerek reddine, yardımcı talep olan tenkis talebinin kabulüne karar verilmiş olduğundan davada kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşılan davalı lehine reddine karar verilen asıl talep bakımından vekâlet ücreti ile yargılama giderine hükmedilmemiş olmasında da bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıların miras bırakanın saklı payları ihlal kastı ile hareket ettiğini ispat edemediklerini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı lehine bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 557, 558, 560, 563 ve 564 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4152, Karar No: 2016/14270, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4152 E.  ,  2016/14270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın .... nolu abonelik yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, ... ve ... nolu abonelikler yönünden davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ....ve .... nolu elektrik abonelikleri nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve yargılama sırasında belirlenecek değere dava değerini artırmak üzere, abonelik tarihi ile sınırlı olarak dava tarihinden geriye doğru on yıllık dönemde fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinen 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 13.01.2015 tarihli dilekçesi ile ... nolu abonelik yönünden davadan feragat etmiş, 06.10.2015 harç tarihli dilekçe ile diğer abonelikler yönünden talebini 5.775 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 12185057 nolu abonelik yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, diğer abonelikler yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/140, Karar No: 2020/4454, Tarih: 06.07.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/140 E.  ,  2020/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babalığın Hükmen Tespiti, Nafaka

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davacı vekilinin tavzih talebi 08.03.2019 tarihli ek karar ile reddedilmiş olup, tavzih talebinin reddine dair ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... kendi adına asaleten kızı ...'a velayeten açtığı davanın dilekçesinde, davalı ...'un kızı Hikmet'in babası olduğunu ileri sürerek babalığın tespitine ve küçük lehine nafakaya hükmedilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece 01.07.1959 tarihli karar ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Davacı-çocuk ... vekili, 03.04.2018 tarihli tavzih dilekçesinde, mahkemece verilen kararda her ne kadar ...'un babasının "..." olduğuna karar verilmiş ise de, hüküm fıkrasında babalığı tespit edilen "..."un açık kimlik bilgilerine yer verilmediği gerekçesiyle, baba adının düzeltilmesine dair kararın babanın açık kimlik bilgilerini içerecek şekilde tavzihine karar verilmesini istemiş; Mahkemece, 02.06.1989 tarihinde yağan yağmur nedeniyle mahkeme arşivini su bastığı ve dosyaların zarar gördüğü, zayi olması nedeniyle dava dosyasının fiziken incelenemediği belirtilerek isteğin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyize gelmiştir.

SONUÇ: Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan 08.03.2019 tarih ve 1957/45-1959/317 sayılı ek kararın ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 10,00 TL'nin temyiz edenden alınmasına 06.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.