muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1578, Karar No: 2021/8303, Tarih: 11.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1578 E.  ,  2021/8303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, hırsızlık, mala zarar verme (suça sürüklenen çocuk ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre suça sürüklenen çocuğun hükümden önce 11.08.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4127, Karar No: 2017/3849, Tarih: 08.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4127 E.  ,  2017/3849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....Amb. Kutu Bıçakları San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı .... San. ve Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12.04.2016 tarih ve 2014/94-2016/367 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden...Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/1033 Esas ve 2014/668 Karar sayılı dosyasının mahallinden temin edilerek dava dosyasına eklendikten ve

2-Davalı adına karar temyiz eden Avukat ... ve Avukat ... tarafından sunulan 17.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinde vekillerin imzası olmadığı, UYAP üzerinden yapılan incelemede de temyiz dilekçesinin elektronik imzalı olarak gönderilmediği anlaşıldığından imza eksikliğinin tamamlandıktan sonra birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10246, Karar No: 2012/20583, Tarih: 12.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10246 E.  ,  2012/20583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2010 tarih ve 2008/282-2010/302 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “SARAY” ibareli markasının tanınmış marka olduğunu, davalının “BARCELO SARAY” ibareli markasının 43. sınıf emtia bakımından tescili için yaptığı başvuruya müvekkili şirketin “SARAY” ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın TPE Markalar Dairesi Başkanlığı'nca kabul edilerek başvurunun reddedildiğini, ancak, bu red kararına karşı davalı şirketin yaptığı itirazın TPE YİDK’nın kararı ile kısmen kabul edilerek davalı tarafın marka tescil işlemlerinin 43. sınıfta yer alan “geçici konaklama hizmetleri: otel, motel, tatil köyü, pansiyon vb. hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri” için devamına karar verildiğini ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2008-M-2844 sayılı kararının iptalini, davalı şirket marka tescil başvurusunun reddini, tescile bağlanmış ise “BARCELO SARAY” ibareli markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, taraf markalarının ayırt edilebilecek derecede farklı olduğunu, müvekkiline ait “BARCELO SARAY” markasında yer alan “BARCELO” ibaresinin müvekkilinin oteller zinciri için dünya çapında çeşitli ülkelerde tescilli bir marka olduğunu, “BARCELO SARAY” markasındaki “saray” ibaresinin ilgili hizmet sınıfı olan “konaklama hizmetlerinde” herkesçe bilinen genel anlamıyla kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, taraf markalarının ayırt edilebilecek derecede farklı olduğunu, müvekkiline ait “BARCELO SARAY” markasında yer alan “BARCELO” ibaresinin müvekkilinin oteller zinciri için dünya çapında çeşitli ülkelerde tescilli bir marka olduğunu, “BARCELO SARAY” markasındaki “saray” ibaresinin ilgili hizmet sınıfı olan “konaklama hizmetlerinde” herkesçe bilinen genel anlamıyla kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraf markalarının benzer olduğu, davalı marka başvurusunun kapsamındaki çekişmeli “geçici konaklama hizmetleri: otel, motel, tatil köyü, pansiyon v.b. hizmetleri (geçici barınma), çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri” ile davacı markasının tescilli bulunduğu emtiaların benzer olmadığı, bu sebeple bu hizmetler bakımından taraf markaları arasında KHK m. 8/I-b anlamında iltibas bulunmadığı, davacı markasının tanınmış marka olduğu, davalı markasının ilgili olduğu ve “SARAY” ibaresinin tali unsur olarak kullanıldığı “geçici konaklama hizmetleri: otel, motel, tatil köyü, pansiyon v.b. hizmetleri (geçici barınma), çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri” bakımından KHK m. 8/IV hükmünde yer alan şartların gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/880, Karar No: 2019/2715, Tarih: 17.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/880 E.  ,  2019/2715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin ikamet ettiği kapıcı dairesinin, 11.10.2011 tarihinde yağan yağmur neticesinde kanalizasyon şebekesinden gelen suların basması sonucu zarar gördüğünü, ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/39 Değişik İş sayılı dosyasından zararının 4.950,00 olduğunun tespit edildiğini, zarardan davalı kat maliklerinin sorumlu olduğunu beyan ederek; olay tarihinde kat malikleri olan davalılardan 4.950,00-TL asıl alacağın ve 645,80-TL delil tespiti giderlerinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; dava konusu talebin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle; zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; davacının kiracı olduğu kapıcı dairesini pis su basması nedeniyle oluşan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun Ek- 1. maddesindeki, "...Bu kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir..." hükmü uyarınca Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan maddi tazminat istemli davada görevli mahkeme sulh hukuk mahkemeleridir. Dosya içindeki bilgi ve belgelerin özellikle tapu kaydının ve yönetim planının incelenmesi neticesinde; dava konusu anataşınmazın üzerinde kat mülkiyetinin tesis edildiği ve tek parsel üzerinde kurulu olduğu, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kat mülkiyeti kurulu anataşınmazdaki maddi tazminat isteminden kaynaklandığı anlaşılmakla; dava konusu edilen uyuşmazlıkta genel hükümlerin değil kat mülkiyetine ilişkin hükümlerin uygulanması gerekmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "...Görevin Belirlenmesi ve Niteliği..." başlıklı 1. maddesinde, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği ve göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu belirlendiğinden, bu hususun mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Bu halde, yukarıda belirtildiği üzere davanın nitelemesine göre eldeki uyuşmazlıkta sulh hukuk mahkemelerinin görevli olduğu düşünülmeden, asliye hukuk mahkemesince davanın esasına girilerek karara bağlanmış olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına temyiz harcının istek halinde iadesine 17/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2133, Karar No: 2011/8385, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2133 E.  ,  2011/8385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete ... sigortalı müvekkiline ait aracın hasarlandığını, ihbara rağmen hasar bedelinin ödenmediğini, davalı hakkında ... 2.İcra müdürlüğünün 2009/2023 sayılı dosyasında takip yapıldığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının aracının tavanında kar birikintisi nedeniyle ani bir etki olmaksızın hasar meydana geldiğini, bu hasarın teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, AAÜT'nin 12.maddesi uyarınca hükmedilecek nisbi vekalet ücretinin verilmesi gereken maktu vekalet ücretinden az olmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, ... sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. ... Sigortası Genel Şartlarıın A.1.maddesi gereğince; gerek hareket gerek durma

halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3.kişilerin kötüniyet ve muziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararlar, ... sigortasının teminatı kapsamındadır. Davalı şirketin hasar servis müdürlüğüne verilen 28.1.2008 tarihli ihbar dilekçesinde, kaskolu araç ile 16.1.2008-27.1.2008 tarihleri arasında ...'ya gidildiği, aracın çok az kullanıldığı, genellikle park halinde bulunan aracın hava koşulları nedeniyle kar altında kaldığı, aracın tavanında kardan dolayı dalgalı görünen hasar oluştuğu bildirilmiş, davalı ... şirketinin hasar bedelini ödememesi üzerine yapılan icra takibi sonucu eldeki itirazın iptali davası açılmıştır.

Davalı vekili davacının aracının tavanında ani bir etki olmaksızın kar birikintisi sebebiyle hasar meydana geldiğini, bu halin teminat kapsamı dışında kaldığını savunmuş, sigorta hakemi bilirkişi raporunda da aynı nedenlerle hasarın teminat kapsamında olmadığı görüşü bildirilmiştir. Davacı vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde, aracın üzerine karın aniden maddi hasar yapacak şekilde damdan döküldüğünü ve 10 gün kaldığını, hasarın kar soğuğu yada kar asitinden olmadığını, aniden kar bastırması ve yüklenmesi nedeniyle meydana geldiğini ileri sürmüştür. Bu hususlar incelenmeden davanın reddine karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, önceki bilirkişi yanına araç hasarı konusunda uzman bir başka bilirkişinin eklenmesi suretiyle oluşturulacak bilirkişi heyetinden davacı tarafın iddiası, davalı tarafın savunmaları, faturalar fotoğraflar ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek hasarın meydana geliş sebebi, niteliği, aracın üzerine damdan kar dökülmesi sonucu mu, yoksa kar altında aracın üzerinde 10 gün süreyle kalması sonucu mu bu hasarın meydana gelebileceği veya başka etkenlerle bu hasarın meydana gelip gelmediği hasarın oluş şekline göre teminat kapsamında kalıp kalmadığı hususlarında gerekçeli, denetime elverişli rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... İnş. Mim. Müh. San. Tic. Ltd. Şti vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/42418, Karar No: 2010/6748, Tarih: 08.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/42418 E.  ,  2010/6748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/12647

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2007

NUMARASI : 2007/438 Karar - 2005/362 Esas

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8188, Karar No: 2010/6617, Tarih: 23.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8188 E.  ,  2010/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 132 ada 39 parsel sayılı 11,465,12 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davacı tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne; uzman bilirkişinin rapor ve krokisinde (B) harfi ve kırmızı ile gösterdiği 999,99 m2 yüzölçümündeki bölümünün tespitinin iptali ile en son ada ve parsel numarası altında davacı ... adına taşınmazın geri kalan kısmının tespitteki diğer nitelikleri ile birlikte tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyasına yansıyan bilgi ve belgelere göre davalı ...’in keşif sırasında 132 ada 39 parsel sayılı taşınmazın doğusunda bulunan 1 dönümlük bölümün davacı adına yazılmasını kabul ettiği belirlenmiştir. Kabul beyanı usulün 151. maddesi hükmü uyarınca davalı tarafça belgelendirilmiştir. Sonradan kabulden dönmeyi haklı gösterecek herhangi bir neden ileri sürülmemiştir.

Mahkemece bu olgular gözönüne alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davalı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, 23.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7149, Karar No: 2018/7303, Tarih: 06.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7149 E.  ,  2018/7303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2017 gün ve 2016/443 Esas 2017/376 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Temyiz ret, temyiz isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiin anılan hükme ilişkin temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanabilmesi için işlemeyi kastettiği nitelikli cinsel saldırı suçunu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamamasının gerektiği, dosya kapsamına ve olay yerinin özelliklerine göre mağdurenin vücuduna organ veya sair cisim sokmayı engelleyen mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında harici bir engel bulunmadığından sanığın suçun icra hareketlerinden gönüllü vazgeçtiğinin kabul edilmesi gerektiği, bu durumda sabit ve tamam olan eylemlerinin

TCK'nın 36. maddesi karşısında 5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesine uyan basit cinsel saldırı suçunu oluşturacağı gözetilmeden, nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 16.01.2018 gün ve 2018/70 Esas, 2018/90 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 06.12.2018 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

Karşı Oy

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 16.01.2018 gün ve 2018/70 Esas, 2018/90 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 06.12.2018 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

Karşı Oy

Sanık ...'ın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine ilişkin Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2017 gün ve 2016/443 Esas 2017/376 Karar sayılı hükmünün istinafen incelenmesi sonucu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesince yapılan incelemede sayın Daire çoğunluğu ile ihtilafımız sanığın cinsel saldırıya ilişkin eyleminin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs mü, yoksa basit cinsel saldırı suçumu olduğu hususlarındadır.

5237 sayılı TCY'nın 35/1. maddesinde teşebbüs; "kişi, işlemeye kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenler ile tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur" şeklinde tanımlanmış,

Madde gerekçesinde ise; 765 sayılı TCY'ndaki eksik-tam teşebbüs ayrımına son verildiği, bunun uygulamada birçok duraksamaya yol açtığı ve bu ayrımın objektif bir ölçütünün bulunamadığı belirtildikten sonra, getirilen diğer bir yeniliğin ise icra hareketlerinin başlangıcına ilişkin olduğu, "failin kastının şüpheye yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkmasıyla icranın başlayacağı yolundaki subjektif ölçütün kabul edilmesi halinde, kişinin düşüncesi ve yaşam tarzı dolayısıyla cezalandırılmasına varabilecek bir uygulamaya yol açılabileceği, çünkü hazırlık hareketleri aşamasında da kastın varlığının şüpheye yer vermeyecek biçimde tespit edilebilmesinin mümkün olduğu, suçun icrasıyla ilgisiz davranışların dahi, suç kastını ortaya koyduğu gerekçesiyle cezalandırılabileceği, bu nedenlerle, tasarıdaki "kastı şüpheye yer bırakmayacak" ölçütünün madde metninden çıkartılarak "doğrudan doğruya icraya başlama" ölçütünün kabul edildiği, böylece işlenmek istenen suç tipi ile belirli bir yatkınlık ve bağlantı içindeki hareketlerin yapılması durumunda suçun icrasına başlanılmış sayılacağı,

Ayrıca kullanılan aracın suçun yasal tanımında öngörülen fiili meydana getirmeye elverişli olması gerektiği ancak elverişliliğin sadece kullanılan araç bakımından değil, suçun konusuda dahil olmak üzere bütün fiil yönünden bulunması gerektiği, bu nedenle maddeye suça teşebbüsün bu unsurunu tam anlamıyla ifade eden "uygun hareketler" kavramının dahil edildiği belirtilmiştir.