muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17623, Karar No: 2010/2235, Tarih: 16.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/17623 E.  ,  2010/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı idare vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 16.02.2010 günü temyiz eden davalı idare vekili ile davacılar vekilinin yüzlerine karşı, duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Harçlar Kanununun 32. maddesi gereğince, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz. Geriye kalan karar harcının alındığına dair dosyada bir kayıt ve belge bulunmadığından bu eksiklik tamamlandıktan,

2-Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 15.05.2009 tarih ve 1213 sayılı işlemi ile (Dikmen Vadisi 4. ve 5. etap Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi alanında planlamadan önceki haline dönülmesi, 1/5000 ölçekli nazım imar planı ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planına göre yapılmış bulunan bütün sıralı işlemlerin iptal edileceği) karara bağlandığından, buna ilişkin işlemlerin yapılıp yapılmadığı ve imar uygulamasından önceki kadastro parsellerine geri dönüşümlerin sağlanıp sağlanmadığı hususları davalı idareden sorularak, buna ilişkin tapu kayıtları ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/896, Karar No: 2015/16415, Tarih: 02.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/896 E.  ,  2015/16415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının gün para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasına esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün D-4 bendindeki “Sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a ve 52/1. maddeleri gereğince günlüğü 20 TL’den para çevrilerek neticeten sanığın 15.200,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin, “Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince 760 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdiren 20,00 TL olarak belirlenerek, sonuç olarak sanığın 15.200 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12317, Karar No: 2014/5562, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12317 E.  ,  2014/5562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/232-2013/753

DAVA :Davacı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin alt işverenlere verdiği hizmette arıza teknisyeni olarak işe başladığını, dava dışı şirketler ile davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı bulunduğunu, işyerinde vardiyalı sistem olmasına rağmen her gün 16 saat çalıştırıldığını, Cumartesi günleri yarım gün çalışması gerekirken bu günde de aynı şekilde çalıştığını, bu çalışmalarından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını, ücretinin ödenmediğini, davacının hafta tatil günlerinde de çalışma sisteminin aynı şekilde olduğunu, davacının işe alınırken yol ve yemek yardımı yapılacağının söylendiğini, davalı Kurumun da ihaleli çalışan işçilere nakdi olarak bu yardımları yaptığını kabul ettiğini belirterek, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni ESAS elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ücretinden % 40, tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtları gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/512, Karar No: 2014/4349, Tarih: 03.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/512 E.  ,  2014/4349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/21943, Karar No: 2010/7700, Tarih: 30.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/21943 E.  ,  2010/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : ...: Sanık hakkındaki davanın tefrik edilerek yeni bir esasa kaydedilmesi.

Sanıklar ..., ...: 1-Sanıkların 1998-1999 yıllarında işlediği suçlardan:TCK 102/4, 104/2 maddeleri gereğince; Kamu Davasının Ortadan Kaldırılmasına.

2-Sanıkların 2000 yıllarında işlediği suçlardan:213 S.Y. 359/b-1, TCK 80 maddeleri gereğince; 21 ay hapis cezası.

1-Katılan vekilinin sanık ... Temurtaş hakkında kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5271 Sayılı CMK. nun 223. maddesinde (1412 sayılı CMUK. nun 253) belirlenen şekilde davayı esastan bitirici nitelikte bulunmayan “tefrik” kararının temyiz kabiliyeti olmadığından ve bu tür kararlara karşı itiraz yolu açık bulunduğundan katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK nun 317 maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 1998-1999 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" suçlarından açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, 2000 takvim yılında işlenen "sahte fatura kullanmak" suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelen katılan vekili ile sanıkların müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

İzmir C.Başsavcılığı’nın 05.04.2004 tarihli iddianamesinde Gelirler Bölge Müdürlüğü’nün mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak sanıkların 1998-1999 ve 2000 takvim yıllarında "sahte fatura kullanarak" vergi kaçakçığı suçlarını işlediklerinin iddia olunması karşısında;suç tarihleri ve iddianamenin düzenlediği tarihte yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK.nun 359/b-1.madde ve fıkrasında yaptırıma bağlanan "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya bakma görevinin ağır ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde 1998 ve 1999 takvim yıllarıyla ilgili kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına 2000 takvim yılında işlenen "sahte fatura kullanmak" suçundan sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanıkların müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen "sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının,1998 ve 1999 takvim yılları için karar tarihine kadar,2000 takvim yılı için suçun işlendiği 26.09.2000 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta usul ekonomisi de gözetilerek CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 30.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2801, Karar No: 2010/8904, Tarih: 20.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2801 E.  ,  2010/8904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Aydın Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.01.2009 tarih ve 2006/99-2009/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı kooperatifçe adına tahsis edilen arsa üzerine fabrika binası inşaa ettiğini, emlak vergisi mükellefi olan davalı kooperatif tarafından ödenmesi gerekmesine rağmen 2000 yılı ikinci dönem ve 2001, 2002, 2003 yıllarına ait emlak vergisinin uyarılara rağmen davalıca ödenmediğini, belediye tarafından emlak vergisinin gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsili için başlatılan takip üzerine gecikme zammının yersiz olarak müvekkilinden talep edildiğini ileri sürerek, davalı tarafından ödenmeyen vergi borcundan kaynaklanan gecikme zamından müvekkilinin sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekil, davacının emlak vergisi mükellefi olduğunu, iskan ruhsatı ve diğer işlemleri kooperatifi aracı kılmadan yaptığını, verginin davacı tarafça ödenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, binanın üzerinde bulunduğu taşınmazın davalıya ait olduğu, yapı kullanım izin belgesinin davalı adına alındığı, emlak vergisi mükellefiyetinin davalı adına oluşturulduğundan emlak vergisini ödeme yükülülüğünün davalıya ait olduğu gerekçesiyle davacının ödenmeyen 2000 yılı 2. dönem ve 2001, 2002, 2003 yılı emlak vergilerinin zamanında ödenmemesinden kaynaklanan gecikme zammı nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 169,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17946, Karar No: 2023/12991, Tarih: 03.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/17946 E.  ,  2023/12991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2852 E., 2023/371 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/7 Esas, 2022/371 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2022/2852 Esas, 2023/371 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi;

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına, sanık hakkında usulüne uygun bir teşhisin yapılmadığına, çelişkili beyanlara dayalı karar verildiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi;

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına, sanık hakkında usulüne uygun bir teşhisin yapılmadığına, çelişkili beyanlara dayalı karar verildiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde mağdur ...'nun önüne çıkan sanık ... ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın cebinden bıçak çıkararak mağdura gösterdiği, sanık ...'ın da bıçak çekerek boğazını sıktığı ve yüzüne yumruk attığı, sonradan bu kişilerin olay yerinden uzaklaştıkları mahkemece kabul edilen olayda her ne kadar sanık ... üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş yağma eylemi gerçekleştiren şahsın kendisi olmadığını beyan etmiş ise de suça sürüklenen çocuk ... ...’ın olay günü mağdura tokat attığına ilişkin kısmi ikrar niteliğindeki beyanı, mağdurun suça sürüklenen çocuk ... ve sanığa yönelik yargılamanın başından itibaren istikrarlı beyanları, suça sürüklenen çocuğun mağdurun beyanlarını destekler nitelikte olay günü sanık ...’ın mağdura yönelik bıçak çektiği ve telefonunu zorla aldığına ilişkin savunmaları dikkate alındığında sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’ın fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek birden fazla kişi ile gece vaktinde mağduru silahtan sayılan bıçak gösterek ve cebir uygulayarak cep telefonunu aldıkları sabit görüldüğü, böylece sanığın mağdur ...'e yönelik üzerine atılı gece vakti, birden fazla kişi ile birlikte silahla nitelikli yağma suçundan sabit olan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-h maddeleri gereğince mahkûmiyetine mahkemece karar verilmiştir.

2. Mağdur ... hazırlıkta kolluk tarafından alınan beyanında "Bugün 15/10/2021 tarihinde saat 19:30 sıralarında internet kafeye gittiğim sırada düztepe tarafından daha önceden tanımadığım ancak birinin isminin ... olduğunu olay anında öğrendiğim şahıslar yolumu kesti ve ... isimli şahıs beni çekiştirerek cep telefonumu istedi yanında bulunan 19-20 yaşlarında, uzun boylu, esmer tenli, beyaz kapüşonlu tişört ve siyah pantolonlu şahıs bana açılır kapanır siyah renkli bıçağı çekti ve cebimde bulunan XİOAMİ marka Tone 8 model, mavi renkli içerisinde ... gsm numaralı, imeisini bilmediğim, 1560 TL değerindeki cep telefonumu alarak beni elleri ile darp edip kaçtılar bende olay sonrası eve gittim ve polisi aradım, polisler gelince de beni buraya getirdiler cep telefonumun HTS kayıtlarının çıkarılmasını, BTK tarafından sinyal takibinin yapılmasına ... gösteriyorum, cep telefonumu alıp kaçan ... ve yanında bulunan şahıslardan davacı ve şikayetçiyim buradan çıkınca babama teslim edilmek istiyorum" demiştir.