muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14934, Karar No: 2025/2485, Tarih: 10.03.2025

Dairemizce Adana Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun talebi üzerine incelenerek karara bağlanan 26.11.2020 tarihli ve 2020/6133 Esas, 2020/17010 Karar sayılı uyuşmazlığın giderilmesine ilişkin kararında da ayrıntılı şekilde belirtildiği üzere 854 sayılı Kanun ile 4857 sayılı Kanun arasında özel kanun-genel kanun ilişkisinin bulunmadığı gibi bu kanunların tümü için sadece 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (6098 sayılı Kanun) genel kanun niteliğindedir. Bu nedenle 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde düzenlenen asıl işveren alt işveren ilişkisine ilişkin hükümlerin 854 sayılı Kanun kapsamında bulunan iş ilişkilerine uygulanamayacağı ve bu anlamda gemiadamının işvereni ile imzalanan hizmet alım sözleşmesinin karşı tarafı olan gerçek veya tüzel kişinin gemiadamının işçilik alacaklarından kanunen müteselsilen sorumluluğu bulunduğunun kabul edilemeyeceğine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararlarındaki değerlendirmenin de yerinde olduğunu ifade etmek gerekir.

Ancak davacı vekili işverenin BOTAŞ olduğunu ifade ederek yalnızca söz konusu Şirketi taraf göstererek dava açmış olup yargılama sırasındaki beyanlarında muvazaa iddiasında bulunmuştur. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında muvazaa iddiasına ilişkin herhangi bir değerlendirmeye yer verilmemiştir.

Dairemizin 26.11.2020 tarihli ve 2020/6133 Esas, 2020/17010 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde; 854 sayılı Kanun kapsamında bir hizmet alım sözleşmesi yapılsa da hizmet alım amacı olmaksızın ve sadece görünüşte hizmet alım sözleşmesi akdedilmiş ise 6098 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca tarafların gerçek iradeleri esas alınmalıdır. Bu anlamda muvazaa söz konusu olması durumunda gemiadamları işçilik alacaklarını hem görünüşteki işverenden hem de gerçek işverenden talep edebileceklerdir.

Muvazaa değerlendirmesi bakımından da davacının çalışmış olduğu dava dışı şirketlere verilen işin yardımcı iş olup olmadığının tespiti önem taşımaktadır.

Nitekim 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun'un) 62/1-(e) hükmünün 20.11.2017 tarihli değişiklikten önceki metninde; idarelerce kanun, tüzük ve yönetmeliklere göre istihdam edilen personelin yeterli nitelik veya sayıda olmaması hâlinde personel çalıştırılmasına dayalı yardımcı işlere ilişkin hizmetler için ihaleye çıkılabileceği düzenlenmiştir.

Kanun metninin 20.11.2017 tarihli değişikliğinden sonra ise;

"(Değişik: 20/11/2017-KHK-696/83 md. Aynen kabul: 1/2/2018-7079/78 md.)

Nitekim 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun'un) 62/1-(e) hükmünün 20.11.2017 tarihli değişiklikten önceki metninde; idarelerce kanun, tüzük ve yönetmeliklere göre istihdam edilen personelin yeterli nitelik veya sayıda olmaması hâlinde personel çalıştırılmasına dayalı yardımcı işlere ilişkin hizmetler için ihaleye çıkılabileceği düzenlenmiştir.

Kanun metninin 20.11.2017 tarihli değişikliğinden sonra ise;

"(Değişik: 20/11/2017-KHK-696/83 md. Aynen kabul: 1/2/2018-7079/78 md.)

1) 5018 sayılı Kanuna ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri (MİT Müsteşarlığı hariç) ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (I) sayılı listede yer alan idarelerin merkez ve taşra teşkilatları, il özel idareleri, belediyeler ile bağlı kuruluşları ve bunların üyesi olduğu mahalli idare birlikleri, birlikte veya ayrı ayrı sermayesinin yarısından fazlası il özel idareleri, belediyeler ve bağlı kuruluşlarına ait şirketler; merkezi yönetim, sosyal güvenlik kurumu, fon, kefalet sandığı, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, gençlik hizmetleri ve spor il müdürlüğü, mahalli idare ve şirket bütçelerinden veya döner sermaye bütçelerinden, anılan liste kapsamındaki diğer idareler için ise kendi bütçelerinden personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı veya niteliği itibarıyla bu sonucu doğuracak şekilde alım yapamaz ve buna imkân sağlayan diğer mevzuat hükümleri uygulanmaz.

2) Bu bendin uygulanmasında personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı; bu Kanun ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca ihale konusu işte çalıştırılacak personel sayısının ihale dokümanında belirlendiği, bu personelin çalışma saatlerinin tamamının idare için kullanıldığı, yaklaşık maliyetinin en az %70’lik kısmının asgari işçilik maliyeti ile varsa ayni yemek ve yol giderleri dahil işçilik giderinden oluştuğu ve niteliği gereği süreklilik arz eden işlere ilişkin hizmet alımlarını ifade eder. Mahalli idare veya şirketlerinin bütçelerinden yapılan, yıl boyunca devam eden, niteliği gereği süreklilik arz eden ve haftalık çalışma saatlerinin tamamının idare için kullanıldığı park ve bahçe bakım ve onarımı ile çöp toplama, cadde, sokak, meydan ve benzerlerinin temizlik işlerine ilişkin alımlar personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı olarak kabul edilir. Hizmet alım sözleşmesi kapsamında niteliği birbirinden farklı hizmet türlerinin bulunması halinde personel çalıştırılmasına dayalı olup olmama yönünden yapılacak değerlendirme her hizmet türü için ayrı ayrı yapılır. Danışmanlık hizmetleri, hastane bilgi yönetim sistemi hizmetleri ve çağrı merkezi hizmetlerine ilişkin alımlar personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı olarak kabul edilmez.

3) Kurum, hizmet alımının personel çalıştırılmasına dayalı olup olmadığı ya da niteliği itibarıyla bu sonucu doğurup doğurmadığı hususunda (2) numaralı alt bentte sayılan kriterleri ayrı ayrı ya da birlikte dikkate almak suretiyle usul ve esaslar belirlemeye yetkilidir."

ifadelerine yer verilmiştir.

Buna göre 01.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikten sonra da 4734 sayılı Kanun'un 2. maddesi kapsamında kamu iktisadi teşebbüsü olan davalı BOTAŞ'ın, aynı Kanun'un 62/1-(e) hükmüne göre personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı yapabilmesi mümkündür.

Gemiadamı davacının yaptığı iş nazara alındığında; römorkörcülük ve palamarcılık hizmetlerinin yalnızca depolama tanklarına boşaltım sürecinin başlamasından önce ve tamamlanmasından sonra gerçekleştirilen hizmetler olduğu, bu hizmetlerin tesiste yürütülen boşaltma, depolama, gazlaştırma, geri yükleme işlemlerinin bir parçası olmadığı, hammadde yüklü bir geminin yanaştırılması ve uzaklaştırılmasının BOTAŞ'ın anılan tesiste yürüttüğü faaliyetin asli parçası olmadığı, sonuç itibarıyla gemiadamı davacının yaptığı işin asıl iş değil, yardımcı iş olduğu kanaatine varılmıştır.

Dolayısıyla 4734 sayılı Kanun'un 62/1-(e) hükmünde yapılan ve 01.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikten sonra da 4734 sayılı Kanun'un 2. maddesi kapsamında kamu iktisadi teşebbüsü olan davalı BOTAŞ'ın, aynı Kanun'un 62/1-(e) hükmüne göre personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı yapabilmesinin mümkün olduğu, gemiadamı davacının yaptığı işin yardımcı iş niteliğinde olduğu, ileri sürülen muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı ve davalı BOTAŞ ile davacının bünyesinde istihdam edildiği dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı bir ilişki olmadığı gerekçesiyle de davalı BOTAŞ'ın işçilik alacaklarından sorumlu tutulması mümkün değildir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11353, Karar No: 2012/45957, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11353 E.  ,  2012/45957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümde nitelikli mala zarar verme suçunun yerine, kamu kurum ve kuruluşlarına ait eşya hakkında hırsızlık yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın hükmen-tutuklu olarak ... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda kaldığı A-4 numaralı tek kişilik koğuşta bulunan yastık, yatak ve battaniyeyi yakmak suretiyle zarar verdiği, eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3876, Karar No: 2024/10921, Tarih: 01.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3876 E.  ,  2024/10921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında; sanığın yargılama konusu 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin 25.01.2012 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, bu nedenle 2011 takvim yılı yönünden sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi ve 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma eyleminin buna göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma eylemi nedeniyle 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılacağı şeklindeki değerlendirme ile 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi gereğince lehe kanun değerlendirilmesinin hatalı yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, Üyeler ... ve ...'un karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan Yüksek Dairenin yasa değişikliği sebebiyle uyarlama yargılaması yapılarak hüküm kurulması gerektiği yönündeki bozma ilamı üzerine, bozma ilamı ve değişen yasa hükümleri gözetilerek, özellikle zincirleme suç uygulaması yönünden de hüküm yerinde değerlendirme yapıldığı halde; zincirleme suç yönünden Yüksek Dairenin hatalı uygulamasına yasa metni gibi anlam yüklenerek iki ayrı ve değişmiş yasa metni varmış gibi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesinin uygulamasıyla ilgili ikinci kez uyarlama yargılaması yapılması yönündeki sayın çoğunluğun bozma kararına iştirak etmemiz mümkün olmamıştır.

Sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli ve 2013/653 Esas, 2016/285 Karar sayılı ilamıyla yasal hiçbir dayanağı olmamasına karşın, her takvim yılının Yüksek Dairenin hatalı uygulamasıyla ayrı suç kabul edilmesinden dolayı iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulduğu, hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ıncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Kanun’un 7 inci maddesinin 2 inci fıkrası gözetilerek öncelikle lehe kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanun’la ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime imkan verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle Yüksek Dairenin 23.05.2022 tarihli ve 2021/8637 Esas, 2022/9419 Karar sayılı ilamıyla yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verildiği,

Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesince bozma ilamına uyularak kurulan hükmün Yüksek Dairenin önceki zincirleme suç uygulamasına ilişkin hatalı kabulünün yasa hükmüymüş gibi nitelendirilerek ve bu hususta yasada hiçbir değişiklik yapılmadığı halde, sadece 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle “Bu madde de düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi uygulanır.” şeklinde düzenleme yapılarak yasal dayanağı olmayan ve Dairenin hatalı uygulamasına dayanan “Takvim yılı veya vergilendirme dönemi” kavramlarının dikkate alınmaksızın zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağına dair yasa koyucunun yasa değişikliği yapmaksızın izahat getirdiğinin (çünkü bu hususta önceden düzenlenmiş bir yasa metni bulunmamaktadır. Zira 5237 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi mucibince TCK’nin genel hükümleri bütün özel ceza yasalarında uygulanmaktadır.) göz ardı edildiği, yasa koyucunun yasaya dayanmayan hatalı yargı uygulamasını sonlandırmak istediği, nitekim takvim yılının bittiği ve diğer takvim yılının başladığı ard arda iki gün içerisinde hatta takvim yılının son günü saat 23.59’da ve ertesi gün yeni takvim yılının ilk saatlerinde saat 00.01’de bir dakika ara ile işlenen sahte fatura düzenleme veya kullanma suçlarının “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir ve zincirleme suç hükümleri uygulanır.” şeklindeki yasa hükmünü yok sayan hatalı Yargıtay uygulamasını yasa ile izah etmekten ibaret yasa metni ile Yüksek Dairenin hatalı uygulaması yasaya dayanıyor ve bu husustaki önceki yasa değişmiş gibi bir kabule katılmak mümkün değildir.

Hatalı daire uygulamasını yasa metni gibi telakki ederek farklı iki yasa varmış ve bu nedenle de lehe aleyhe yasa tartışması yapılarak hüküm kurulması gerektiği yönündeki sayın çoğunluğun bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

... ...

11. Ceza Dairesi Üyesi 11. Ceza Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2015/6500, Karar No: 2015/13618, Tarih: 17.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6500 E.  ,  2015/13618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... . ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2011/498-2014/209

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/02/2014 gün ve 2011/498-2014/209 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/12/2014 gün ve 2014/12241-2014/20436 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, .... Gmbh Co.Kg isimli şirket ile yaptığı sözleşme gereği ... Limanı ... ... İskelesi'nde teslim edilmek üzere, metrik tonu 497 ABD Doları olmak üzere 9.201,195 m/ton hurda alım sözleşmesi yaptığını, 21/03/2011 tarihli konşimentoya göre de 9.201.195 m/ton olması gereken teslimatın, boşaltma sırasında yapılan ölçümlerde 512,695 m/ton eksik olduğunun tespit edildiğini, ambarlarda bulunan suyun yapılan ölçümlerde 512,695 m/ton eksik olduğunu ve deniz suyu olduğunu, müvekkilinin uğradığı zarar nedeniyle tazminat hakkının doğduğunu, söz konusu alacağın güvence altına alınması amacıyla ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/33 değ. İş sayılı dosyası ile ihtiyati tedbir kararı verilerek geminin seferden men'ine karar verildiğini, on günlük yasal süre içerisinde asıl davanın açıldığını, teminat mektubu üzerine ihtiyati tedbir kararının kaldırıldığını ileri sürerek, 254.809,415 ABD Doları alacağın 29/03/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsili ile ... ... Gemisi üzerine kanuni rehin hakkı tesisine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce onanmıştır.

Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5085, Karar No: 2023/9994, Tarih: 28.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/5085 E.  ,  2023/9994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/555 E., 2021/555 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulüne/ İtirazın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.10.2019 tarihinde davacı idaresindeki motosiklet ile trafik sigortasız aracın karıştığı çift taraflı kazada davacının yaralanarak malul kaldığını, davalı tarafça yapılan ödemenin yetersiz olduğunu belirterek belirsiz alacak olarak 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, bedel artırım dilekçesiyle talebini 157.491,46 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kusur ve maluliyete itiraz ederek hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz yöntemine göre yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. ... KARARI

...'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mevzuata uygun rapor esas alınarak düzenlenen usul ve denetime elverişli aktüer raporunun benimsendiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 157.491,46 TL tazminatın 04.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

...'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; 01.06.2015 tarihli Genel Şartlar'ın uygulanması gerektiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz yönteminin benimsenmesi gerektiğini, kusur raporu alınmadan karar verilmesinin yerinde olmadığını, maluliyet raporunun 1 yıllık süre dolmadan düzenlendiğini, geçerli mevzuata uygun olmadığını, çelişki giderecek maluliyet raporunun alınması gerektiğini, koruyucu tertibat nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, temerrüt tarihinin hatalı olduğunu, davacı lehine Tarife'ye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

...'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre belirlenen ve davalı tarafça yapılan ödemede de benimsenen % 13 maluliyet oranın hükme esas alınması gerektiği, kaza tespit tutanağı ile sigortasız araç sürücüsünün tam kusur oranı belirlendiği ve davalı tarafça % 100 kusur oranına göre ödeme yaptığı, kask takmama ile yaralanma arasında illiyet bulunmadığından müterafik kusur indirimi yapılmamasının yerinde olduğu, rapor ücretinin yargılama giderinden olduğu, temerrüt tarihinin usulünce benimsendiği, 01.06.2015 tarihli Genel Şartlar uyarınca hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz yönteminin benimsenmesi gerektiği, vekalet ücretinin Kanun ve Tarife'ye uygun olarak hesaplandığı gerekçesiyle, davalı vekilinin itirazlarının kısmen kabulü ile ... kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 27.398,38 TL tazminatın 04.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

...'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hesaplamada Yargıtay içtihatları uyarınca TRH 2010 Yaşam Tablosu ve Progresif Rant Yöntemi'nin benimsenmesi gerektiğini, maluliyet raporunun Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne göre düzenlenmesi gerektiğini belirterek ... kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı sigorta şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 ... Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 ... Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 ... Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve kaza tarihinde yürürlükte olan Yönetmelik ile ekindeki cetvellere uygun biçimde belirleyen uzman doktor heyeti raporunda belirlenen % 13 maluliyet oranının karara esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.