muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11138, Karar No: 2012/13211, Tarih: 03.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/11138 E.  ,  2012/13211 K.**

* YAĞMA

* HIRSIZLIĞA TEŞEBBÜS

* MALA ZARAR VERME

* SILAHLA TEHDIT

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 151

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 149

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 142

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 106

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: HIRSIZLIK AMACIYLA PARK HALİNDE BULUNAN KAPILARI KİLİTLİ ARACIN KAPISINI ZORLAYARAK AÇIP, BIÇAK YARDIMIYLA TEYBİ ÇIKARTAN VE BAŞLIĞINI ÖN SAĞ KOLTUK ÜZERİNE BIRAKAN SANIĞIN, DUYDUKLARI GÜRÜLTÜ ÜZERİNE YAKINICILARIN ARACIN YANINA GELMELERİ ÜZERİNE TEYP BAŞLIĞI VE TEYBİ ARACIN SAĞ ÖN KOLTUĞUNDA BIRAKARAK KENDİSİNİ YAKALAMAK İSTEYEN YAKINICILARA BIÇAK SALLAYIP OLAY YERİNDEN KAÇMAKTAN İBARET EYLEMİNİN HIRSIZLIĞA TEŞEBBÜS, MALA ZARAR VERME VE SİLAHLA TEHDİT SUÇLARINI OLUŞTURDUĞU GÖZETİL­MELİDİR.

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre gece saat 01:45 sıralarında sanığın hırsızlık amacıyla yakınıcının evinin önünde park halinde bulunan kapıları kilitli aracın kapısını zorlayarak açtığı, aracın içerisindeki teybi yanındaki bıçağın yardımıyla çıkarttığı ve teyp başlığını ön sağ koltuk üzerine bıraktığı, bu esnada yakınıcı Ahmet ile aynı binada ikamet eden oğulları olan yakınıcılar Hüseyin ve Tuncay’ın duydukları gürültü üzerine aracın yanına geldikleri, sa­nığın aracın torpido gözünü karıştırdığı, yakınıcıları gören sanığın aracın ka­pısını açarak teyp başlığı ve teybi aracın sağ ön koltuğunda bırakarak kendisini yakalamak isteyen yakınıcılara bıçak sallayıp olay yerinden kaçtığının anla­şılması karşısında; sanığın eyleminin hırsızlığa teşebbüs, mala zarar verme ve silahla tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya dü­şülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Fatih ve savunmanının temyiz itirazları ye­rinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi (BOZULMASINA), 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4473, Karar No: 2008/11631, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4473 E.  ,  2008/11631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın sipariş üzerine baskılı teneke kutu imalatı işini konu ... ... sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16509, Karar No: 2013/1670, Tarih: 08.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/16509 E.  ,  2013/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 28.06.2007 tarihinde kesinleşen davalıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca kesilerek, 26.10.2008 – 26.07.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirilerek kendisinden tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığı anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20. maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise davalı ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasında; ilgili Nüfus Müdürlüklerinden boşanan eşlerin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilerek kayıtlı yerleşim yerleri saptanmalı, bu yerler yönünden yeniden, geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile hatalı değerlenderme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile hatalı değerlenderme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/709, Karar No: 2024/2379, Tarih: 27.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/709 E.  ,  2024/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2201 E., 2023/1652 K.

SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekilleri, suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 27.09.2023 tarihli ve 2023/2201 Esas, 2023/1652 Karar sayılı kararının mirasçı katılanlar vekilleri ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının;

a) 16.07.2021 tarihli ve 2021/2712 sayılı iddianamesiyle sanıklar ... ve... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi, aynı Kanun'un üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle Bursa Ağır Ceza Mahkemesine,

b) 18.08.2021 tarihli ve 2021/122 sayılı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine,

Kamu davası açılmıştır.

2.Açılan kamu davalarının Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/284 Esas sayılı dosyasında birleştirildiği ve adı geçen Mahkemenin 23.06.2022 tarihli ve 2022/244 Karar sayılı kararıyla;

a) Sanık ... ...hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

b) Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi ve son cümlesi, ek savunma hakkı tanınmak suretiyle 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl 3 ay 15 gün hapis ve 3.125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi ve son cümlesi, ek savunma hakkı tanınmak suretiyle 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 4 yıl 10 ay 10 gün hapis ve 2.083.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

c) Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi ve son cümlesi, ek savunma hakkı tanınmak suretiyle 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 4 yıl 10 ay 10 gün hapis ve 2.083.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

3. Anılan kararların Cumhuriyet savcısı, müteveffa katılan vekili, sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli ve 2022/1604 Esas, 2022/1479 Karar sayılı kararı ile suçta tarafların kullandığı tüm telefon makinelerinin ve GSM hatlarının incelenerek bilirkişi raporu alınması, beraat eden sanığın suça iştirak edip etmediği, ayrıca suç üstü yakalanan sanıklar dışında 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin üçüncü fıkrasının tatbikini mümkün kılacak başka kişilerin şerik olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin bozmaya uyarak eksik hususları ikmal ettiği ve 10.05.2023 tarihli ve 2022/571 Esas, 2023/232 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... ...hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

b) Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi ve son cümlesi, ek savunma hakkı tanınmak suretiyle 158 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 11 ay 7 gün hapis ve 4.687.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi ve son cümlesi, ek savunma hakkı tanınmak suretiyle 158 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7 yıl 3 ay 15 gün hapis ve 2.083.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

5. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 27.09.2023 tarihli ve 2023/2201 Esas, 2023/1652 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, mirasçı katılanlar vekili, sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar verilmiştir.

5. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 27.09.2023 tarihli ve 2023/2201 Esas, 2023/1652 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, mirasçı katılanlar vekili, sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

6. Tebliğnamede sanık ... ...hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin esastan redde ilişkin kararının suçun sübutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin üçüncü fıkrasının tatbikinin söz konusu olması nedeniyle temyizi kabil olduğu değerlendirilerek tüm sanıklar hakkında verilen esastan ret kararlarının onanması yönünde görüş serdedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyizi; mahkûm olan sanık ve suça sürüklenen çocuğa teşdit uygulanması gerektiği, beraat eden sanığın da mahkûm olması gerektiğine ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi; yaşı küçük olan suça sürüklenen çocuk yönünden hata hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası hükümlerinin tatbiki için somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2021/284 Esas ve 2022/244 Karar sayılı beraat ve mahkûmiyet kararlarının lehe ve aleyhe istinaf edilmesi üzerine inceleme yapan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine yollamada bulunularak duruşma açılmaksızın beraat ve mahkumiyet hükümlerinin eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verildiği, oysa ki anılan fıkranın (e) ve (f) bentlerinde İlk derece mahkemesi kararlarının hangi hallerde bozulabileceğinin açık ve tahdidi şekilde belirtildiği, verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından duruşma açarak karar vermek yerine sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri göz ardı edilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırı şekilde 19.10.2022 tarihli bozma kararı verildiği ve anılan karara karşı direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden hüküm kurulduğu, bu kararın yeniden lehe ve aleyhe istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince sanıklar hakkında esastan ret kararı verildiği belirlenerek yapılan incelemede;