muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10511, Karar No: 2025/2131, Tarih: 27.02.2025

Taksirli suçlarda, gerek icrai, gerekse ihmâli hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Sonucun gerçekleşmesinde mağdurun taksirli davranışının da etkisinin olması hâlinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum, failin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi taksirin niteliğini de değiştirmeyecektir. TCK'da kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilecektir.

TCK'da taksir; basit ve bilinçli taksir olarak ikili bir ayrıma tabi tutulmuş, 22. maddesinin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir; "Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi." şeklinde tanımlanmış, bu hâlde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür.

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırt edici ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir hâlinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir.

Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

TCK'nın 21. maddesinin ikinci fıkrasında; "Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi." şeklinde tanımlanıp başkaca ayırıcı unsura yer verilmeyen olası kast ile aynı Kanun'un 22. maddesinin üçüncü fıkrasında; "Kişinin, öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır." biçiminde tanımlanan bilinçli taksirin karıştırılacağı hususu öğretide dile getirilmiş, kanun koyucu da madde metninde yer vermediği kabullenme ölçüsünü aynı maddenin gerekçesinde; "Olası kast halinde suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşeceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir, diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir." şeklinde açıklamak suretiyle olası kastı bilinçli taksirden ayıracak kıstası ortaya koymuştur.

Olası kastla bilinçli taksiri ayırt etme konusunda doktrinde "Her ikisi arasındaki ayrımı belirlemek bakımından Frank formülü uygulanmalıdır. Buna göre eğer ‘öyle veya böyle fail her hâlde hareketi gerçekleştirirdi’ diyebiliyorsak olası kast; ‘neticenin gerçekleşeceğini bilseydi hareketi gerçekleştirmeyecekti’ diyebiliyorsak bilinçli taksirden söz edilir...Her ikisi arasında bir ayrım yapılabilmesi için her somut olay bakımından failin ayrıca neticeyi göze almış, kabullenmiş sayılıp sayılamayacağı yönünde bir değerlendirme yapılması zorunlu görünmektedir." şeklinde görüşler mevcuttur (Bahri Öztürk-Mustafa Ruhan Erdem, Uygulamalı Ceza Hukuku ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku, Seçkin Akademik ve Mesleki Yayınlar, 17. Baskı, Ankara 2017, s. 303-304).

Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.

80 km hızla seyrettiğini beyan eden sanığın, idaresindeki otomobilin hızı, motosikletle arasındaki mesafe, motosiklet sürücüsünün kaskının bulunmaması, motosikletin hemen yanında bulunan orta refüj birlikte gözetildiğinde ölüm neticesini öngördüğünde kuşku bulunmaması dolayısıyla eylemin basit taksirle gerçekleştirilmediği kabul edilmelidir.

Bu noktada sanığa yüklenen suçun nitelendirilebilmesi bakımından sanığın ölüm neticesini kabullenerek mi yoksa öngördüğü neticenin beceri, şans, tecrübe ya da başka bir etkene güvenip meydana gelmeyeceğine inanarak mı hareket ettiği ortaya konulmalıdır.

Sanığın, yaklaşık 100 metre ileride ışık kontrollü kavşağın bulunduğu olay mahallinde, yanmakta olan kırmızı ışık sebebiyle duraklayan araçları gören ve karıştığı trafik kazası sebebiyle uzun süredir takip edildiğinin bilincinde olan motosiklet sürücüsün yavaşlayacağı ve nihayetinde duracağına inanarak, sola manevra ile kendisini bu sonuca zorlamak için gerçekleştirdiği eylemiyle ölüm neticesinin meydana gelmeyeceğine güvenerek hareket ettiğinden, bu eyleminin olası kastla öldürme suçunu oluşturmadığı, ancak öngörmekle birlikte istemediği ölüm neticesine sebebiyet verdiği için eyleminin bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturduğu sabit görülmekle;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16150, Karar No: 2013/4121, Tarih: 25.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16150 E.  ,  2013/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın seyir halindeyken davalının bakım ve sorumluluğunda bulunan yağmur mazgalının yerinden kalkarak sebep olduğu trafik kazasında hasarlandığını, hasarın mahkemece tespit edildiğini ve aracın onarımının yaptırıldığını ileri sürerek, 3.314,45 TL. nın 15.5.2009 fatura tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile 2.928,18 TL. tazminatın 15.5.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 142,02 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 25.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10888, Karar No: 2018/13954, Tarih: 12.12.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/10888 E.  ,  2018/13954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda ısrarlı ve tutarlı bir şekilde suça konu sigaraları kendisinin satmadığını, ... Sokakta oturan, İlköğretim okuluna devam eden arkadaşı ...'nın istemi üzerine kısa süreliğine sigara tezgahında durduğunu ifade etmesi ciheti ile ...'nın dinlenerek gerektiğinde suç duyurusunda bulunularak, hakkında dava açılması halinde bu dava ile birleştirildikten, dava açılmaması halinde evrakın istenerek hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre ise;

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. Hükmün suça sürüklenen çocuk hakkında verilen gün adli para cezasının 1 gün karşılığı 20TL den paraya çevrilirken TCK'nun 50/1-a maddesine atıf yapılması,

3. Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54/1. madde ve fıkrasının gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4. Suç tarihine ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, suça sürüklenen çocuk ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13057, Karar No: 2017/19852, Tarih: 25.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13057 E.  ,  2017/19852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Belediyesi İmar Müdürlüğün'den taşınmazın ne kadarlık kısmının imar planında yolda kaldığı, Karayolları Genel Müdürlüğün'den de kamulaştırma krokisi getirtilerek karayollarınca fiilen el atılan kısım dışında imar yolunda kalan kısmın el atılan yolun bir parçası olup olmadığı sorulup gelen cevaplara göre fen bilirkişiden fiilen el atılan kısım dışında imar yolunda, Karayollarının sorumluluğunda bulunan bölüm bulunup bulunmadığına ilişkin olarak kroki çizdirildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31736, Karar No: 2012/32471, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31736 E.  ,  2012/32471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin ödenmeyen ücret, ikramiye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “davacının kesin süre içerisinde gider avansını yatırmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine” dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 gün ve 2012/10136 Esas, 2012/ 9236 Karar sayılı kararı ile “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, önceki gerekçe ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/445, Karar No: 2012/4148, Tarih: 22.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/445 E.  ,  2012/4148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/384101

MAHKEMESİ : Siverek Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 29/09/2011, 2000/34 (E) ve 2011/119 (K)

SUÇ : Tasarlayarak ve kangütme saikiyle çocuk öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın nitelikli öldürme suçunun sübutu kabul, bozma nedeni dışında oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede sübuta, eksik soruşturmaya, gerekçenin yetersizliğine ve sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriği ve oluşa göre; sanığın ikamet ettiği köyle, maktulün ikamet ettiği köyde yaşayan aileler arasında uzun zamandır süren kan gütme saikine dayalı karşılıklı öldürme ve öldürmeye teşebbüs eylemlerinin gerçekleştirildiği, olay günü de Y. B köyünde ikamet eden sanığın yanında kaleşnikof marka tüfek olduğu halde maktulün ikamet ettiği A. B. köyüne geldiği, burada su almak için kuyunun başında bulunan tanıklar Nazime, Sultan ve Fatoş ile maktulü gördüğü, sanığı silahlı şekilde kendilerine doğru gelmekte olduğunu gören tanıkların kaçarak saklandıkları ve olay tarihinde dokuz yaşında bulunan maktule de kaçması için bağırdıkları ancak kaçamaması üzerine sanığın yakın mesafeden on el ateş ederek dört isabetle maktulü öldürüp kaçtığı ve on bir yıla yakın süre sonra yakalandığı olayda;

Tasarlama halinin kabulü için öldürme kararının şarta bağlı olmadan önceden alınması, ruhsal dinginliğe ulaşıldığı halde kabule elverişli makul bir süre geçmesine rağmen eylem kararlılığından dönülmemesi ile belli bir hazırlıkla sebat ve ısrarla öldürme fiilinin gerçekleştirilmesinin gerektiği, yargılamaya konu somut olayda, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığı kesin olarak saptanamadığından, eyleminde tasarlamanın unsurlarının bulunmadığı ve maktulün “çocuk” olduğu da gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e-j ve 53. maddeleri uyarınca kan gütme saikiyle çocuğu öldürme suçundan hüküm kurulması yerine, tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürme suçundan hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre ve bozma nedenine göre, müdafiinin tahliye isteminin reddine, 22/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

22/05/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Serdar Kütahya'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık C.. G.. müdafii Avukat Abuzer Altıncı'nın yokluğunda 24/05/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2023/5428, Karar No: 2024/722, Tarih: 12.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5428 E.  ,  2024/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/11 E., 2023/289 K.

KARAR : Asıl davanın kısmen kabulü, birleştirilen davanın reddi

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin ve mirasçılıktan çıkarmanın iptali ile tenkis davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 3. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar ... ve ... vekili; mirasbırakanları olan babaları ...'ın düzenlediği Tekirdağ 4. Noterliği 26.03.2010 tarihli vasiyetnamesinin, irade fesadı ve şekil eksikliği nedenleri ile geçersiz bulunduğunu, ayrıca vasiyetnamede mirasçılıktan çıkarılma nedeni olarak gösterilen sebeplerin gerçek dışı olduğunu ileri sürerek; vasiyetnamenin irade fesadı ve şekil eksikliği nedenleriyle iptalini, bunun mümkün olmaması halinde ise mirasçılıktan çıkarmaya ilişkin bölümün iptali ile vasiyetnamenin tenkisini talep etmiştir.

2. Birleşen davada davacılar ..., ..., ... ve ... vekili; mirasbırakanları olan dedeleri ...'a ait vasiyetnamenin, irade fesadı ve şekil eksikliği nedenleri ile iptalini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımna uğradığını, çıkarma sebeplerinin gerçekleştiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI:

Mahkemenin 29.05.2019 tarihli ve 2017/144 Esas, 2019/243 Karar sayılı kararıyla; mirasbırakanın, Tekirdağ 4. Noterliğince düzenlenen 26/03/2010 tarihli ve 1829 yevmiye sayılı vasiyetnamesi ile terekesinin tamamı için davalı ... mirasçı olarak atadığı, iradesinin belirli mal vasiyeti olmadığı, mirasbırakanın vasiyetname ile çocuklarını mirasçılıktan çıkarma sebebi sayılabilecek nitelikte sebep gösterilmediği, bu haliyle TMK’nın 512 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği mirasçılıktan çıkarmanın tasarruf nisabı oranında geçerli olacağı, alınan mirasçılık belgesine göre mirasbırakanın mirasçılarının çocukları olan davacılar ... ile ... oldukları, alt soyun saklı payının miras payının yarısı oranında olması nedeniyle davalıya bırakılan miras payının indirilerek tenkisinin gerekeceği, birleşen davanın davacılarının mirasbırakanın torunları olması nedenleriyle mirasçılık sıfatlarının bulunmadığı gerekçesiyle; asıl davanın tenkis yönünden kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı