muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14969, Karar No: 2023/22683, Tarih: 17.10.2023

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanun'un “Tanımlar” kenar başlıklı 2 nci maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

2872 sayılı Kanun’un 20 nci maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20 nci maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21 inci maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23 üncü maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36 ncı maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre; fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3 üncü maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26 ncı maddenin (d) bendine göre “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve foseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” da yasaktır.

Alıcı ortam olan denizlerin korunması ile ilgili düzenlemelere gelince;

Anılan Yönetmeliğin “Denizlerle İlgili Kirletme Yasakları” kenar başlıklı 23 üncü maddesinde özetle; 6 ncı maddesinde bahsedilen kirletici etkileri doğuran her türlü deniz ve kıyı suyu kullanımı ile boşaltımlar tamamen yasaklanmış veya izne bağlanmıştır. Hiç kimse gerekli izni almadıkça denizlere yasaklanmış veya izne tabi kılınmış maddeleri atamaz ve boşaltamaz. Gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıklar ile her türlü kargo artık ve atıklarının boşaltılması yasaktır. Öte yandan gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı, tüm gemiler için Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin (Marpol 73/78) Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yapılamaz. Yüzme ve rekreasyon amacıyla kullanılan kıyı sularının kirlenmesinin önlenmesi için sahillerin kum bandı üzerinde veya burayı etkileyecek yakınlıkta inşa edilen foseptiklerin sızdırmasız olması ve oluşan atıksuyun arıtma tesisi ya da kanalizasyon sistemine verilmesi gereklidir. Hafriyat artıkları, moloz, arıtma ve proses artığı çamurlar ve benzeri atıkların bertaraf amacıyla deniz ve kıyı sularına boşaltımı yasaktır.

Yukarıda belirtildiği üzere denizlere deşarj izni bazı durumlarda atıksuyun arıtılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Öte yandan atıksuyun arıtılmış su olduğunun kabul edilebilmesi için de, bunların Yönetmeliğin 31 inci maddesinde belirtilen 16 sektör bakımından Yönetmeliğin ekindeki tabloda gruplar halinde öngörülen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, dolayısıyla deşarj edilme koşulunun gerçekleştiğinden bahsedilemez.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

Türk Ceza Kanunu'nun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181 inci maddesinin birinci fıkrasında, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182 nci maddesinin birinci fıkrası ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun sekizinci maddesinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali 5237 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin üçüncü fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin dördüncü fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince, sanığın kaptanlığını yaptığı ... isimli tankerden denize kirli balast deşarj edildiği iddiasıyla hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan kamu davası açılmıştır.

Yerel Mahkemece alınan 14.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda, kirli balastın gemilerden arıtılmadan denize deşarjının çevre kirliliğine neden olacağı ancak deşarjın uzun müddet sürekli ve aşırı miktarda olmaması anlık ve sınırlı miktarda olması halinde denizin kendini rejenere edebilme özelliği nedeniyle suda kalıcı özellik göstermeyeceği, insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmayacağı üreme yeteneğinin körelmeyeceği, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeyeceği yönünde görüş bildirilmiştir.

Sanık aşamalarda, gemide kaptan olarak görev yaptığı, bu geminin 25 yıllık bir gemi olduğu 3 ay tamirde kaldıktan sonra tersanedeyken çift cidar yapılarak balast tanklarındaki borular değiştirilerek ve solas gereği siyah saç kullanılarak denize indirildiği gemi açıkta gerekli süre bekledikten sonra yaklaşık 600 ton civarında balast bastığı, balast basılırken görmediği ancak kendisinin emri üzerine yapıldığını, çevreyi kasten kirletme gibi bir durumun olmadığı şeklinde savunmada bulunmuştur.

Tüm bu açıklamalar değerlendirildiğinde, sanığın beyanları, olay tespit tutanağı ile alınan bilirkişi raporuna göre tankerden denize kirli balast deşarj edilmek suretiyle çevre kirliliğine neden olunduğu anlaşılmıştır.

Ancak, sanığın savunması dikkate alındığında, neticeten sanığın yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki manevi unsurlardan hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26730, Karar No: 2015/16921, Tarih: 28.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/26730 E.  ,  2015/16921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... Komutanlığı'nın yemek işini üstlenen hazır yemek şirketleri nezdinde çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı ..., zamanaşımı savunması ve husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., cevap dilekçesi sunmamıştır.

Taraflar arasında davacının fazla mesai ücretinin hesabı noktasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacının, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2014/496 Esas nolu dosyasının davacısı ile aynı nitelikte iş yaptığı, garson, bulaşıkçı, levazımcı, kamyonla mal geldiğinde boşaltma işlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin bu dosya ile birlikte aynı gün birlikte incelemesi yapılan 2012/496 Esas sayılı dosyasında, tanık beyanları dikkate alınarak 2012 yılına kadar iki vardiya çalışıldığı, çalışma saatlerinin 11.00-21.00, 05.00-15.00 saatleri arası olduğu, 2012 yılından sonra ise 05.00-14.00, 11.00-19.00 veya 19.30 saatleri arasında çalışıldığı, 2012 yılına kadar 11.00-21.00, 05.00-15.00 saatleri arası günlük 10 saat-1 saat yemek ve dinlenme molası=9 saat, 9x6=54-45=9 saat; 2012 yılından sonra ise 05.00-14.00, 11.00-19.00 veya 19.30 saatleri arasında ortalama 9 saat-1 saat yemek molası=8 saat, 8x6=48-45=3 saat üzerinden fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır.

Bu dosyada ise, bilirkişi tarafından tanık beyanları değerlendirilerek, davacının iki vardiya çalıştığı, çalışma saatlerinin 05.00-15.00, 11.00-21.00 arası olduğunun kabulüyle, günlük 10 saat-1 saat yemek ve dinlenme molası düşüldüğünde 9 saatx6=54 saat-45 saat=9 saat üzerinden tüm çalışma süresince fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır.

Bu dosyada dinlenilen tanıklar Mahkemenin 2014/496 Esas sayılı dosyasında dinlenilen tanıklar olup, çalışma saatleri konusunda aynı yönde beyanda bulunmuşlardır. Dolayısıyla bu dosyada, fazla mesai ücreti hususunda aynı gün incelemesi yapılan 2014/496 Esas sayılı dosyadan gerekçesi açıklanmaksızın farklı bir hesaplama yapılması ve mahkemece bu rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Bakanlık vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6077, Karar No: 2012/903, Tarih: 24.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/6077 E.  ,  2012/903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı davalılar avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... A.Ş. vekili avukat ... ve davalı ... vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle taraflar arasındaki sözleşmenin geçerli olmasına, her ne kadar ... Büyükşehir Belediye Meclisi tarafından Çukurambar Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Proje Alanının genişletilmesine yönelik alınan kararlar idari yargıda iptal edilmiş ise de, 17.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5998 sayılı yasa uyarınca 5393 sayılı Belediye Kanunun 73.maddesinin değiştirilmesi suretiyle doğan hukuki ayıbın ortadan kaldırılmış olmasına ve Anayasa Mahkemesi'nce verilecek kararların geçmişe etkili olmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 2.75 TL kalan harcın davalı ... Bankası A.Ş'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... İnş. San. Tic. A.Ş.'ye iadesine, 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5233, Karar No: 2020/1221, Tarih: 09.03.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5233 E.  ,  2020/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu ana taşınmazda 2 nolu daire maliki olduğunu, apartmanın eski yöneticisi ... ile eski denetçisi ... görev sürelerinin sona ermesine rağmen 27/10/2013 tarihindeki olağanüstü toplantıda yeni yönetici ve denetçi seçimi yapılamadığını, eski yönetim döneminde yapılan gerekli araştırmalar yapılmadan teklifler alınmadan usule aykırı harcamalar yapıldığını, davacı müvekkiline ait su deposunun kapıcı dairesinde, diğer apartman sakinlerinin su depolarının ise sığınakta bulunduğunu beyan ederek talep sonuç kısmında; ... Apartmanı defter ve kayıtlarının, eski yönetici ...'dan istenmesine, ... Apartmanı gelirlerine ait banka hesabının eski yönetici ...'dan sorularak, eski yönetim dönemini kapsar hesap hareketlerinin ilgili bankadan istenmesine, ... Apartmanı sığınağının su deposu olarak kullanımıyla ilgili işlemlerinin akıbetinin ... Kaymakamlığından sorularak, gerekli belge ve dosyaların istenmesine, kat malikleri kurulu toplantısında alınan 3, 5, 7, 8, 9, 10, 11 nolu kararlarının iptaline, apartmana ait sığınağın su deposu olarak kullanılmasına ve apartman girişinin hukuka aykırı tutanaklarla doldurulmasına müdahale edilerek, eski hale getirilmesine, masrafının davalılardan alınarak müvekkile ait su depolarının yalıtımının yapılmasına, bulunduğu yerin bakımının yapılarak camlarının takılmasına, apartman bodrumuna iniş dış kapısına ve depo kapısına kilit takmak suretiyle depo ve sığınağın kullanımının engellenmesine müdahale edilerek bu konuda öncelikle ihtiyati tedbir kararı verilmesine, akabinde davacı müvekkilinin ortak yerleri kullanmasının sağlanmasına, 27.10.2013 tarihli toplantı kararları yasalara, usule uygun olarak sunulmazsa, anılan kararların mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine, kişilerin sağlığı ve güvenliği açısından ... apartmanı toplantılarının bağımsız dış mekânda yapılmasına, davalılar ... ile ...'ın tebligata esas adresleri ile telefon numaralarının eski yönetici ...'dan istenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; 27/10/2013 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında alınan 3, 5, 7, 8, 9, 10, 11 nolu kararların iptalini gerektirir bir hususun bulunmadığı, su deposunun bakım işinin apartman yönetimine ve genel kurula ait olduğu, bu konudaki taleplerin yerinde görülmediği gerekçesiyle; davacının davasının kısmen kabul, kısmen reddine, kapıcı dairesi ve sığınak olarak belirtilen yerlerin başka amaçla kullanılması için tüm kat maliklerinin oy birliği gerektiğinden tüm kat maliklerinin ferdi olarak müdahalesinin menine, su deposunun ve başka amaçla kullanılmasının kaldırılarak eski hale getirilmesine, apartman yönetimine su deposu ve kapıcı dairesini eski hale getirmesi için kararın kesinleşmesinden itibaren 2 (iki) ay süre verilmesine, aylık süre içerisinde eski hale getirilmediği taktirde masrafın kat maliklerinden arsa payları oranlarında alınmak suretiyle davacı tarafından eski hale getirilmesine, bodruma giriş kapısının anahtarının bütün kat maliklerine birer adet verilmesine, davalının buna ilişkin müdahalesinin men'ine, bu işlemin yönetici tarafından kararın kesinleşmesinden itibaren 15

gün içerisinde yapılmasına, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 03/07/2018 tarih 2017/3387 - 2018/5221 E.-K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

gün içerisinde yapılmasına, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 03/07/2018 tarih 2017/3387 - 2018/5221 E.-K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “1-Mahkemece davanın kabulü, müdahalenin önlenmesi ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi yönünde hüküm kurulmuş ise de, verilen hüküm infaza elverişli değildir. Mahkemece kararın "gerekçe" kısmında "su deposunun bakım işinin apartman yönetimine ve genel kurula ait olduğu, bu konudaki taleplerin yerinde görülmediği" ifade edilmesine rağmen, "hüküm" fıkrasında "gerekçe" ile uyumsuzluk ve çelişki yaratacak şekilde "su deposunun ve başka amaçla kullanılmasının kaldırılarak eski hale getirilmesine," karar verildiği anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesi; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü amir olup, buna göre hüküm fıkrasının tarafların taleplerini karşılayacak, infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, açık ve maddeler halinde oluşturulması gerekirken, anılan kanun hükmüne aykırı olacak şekilde, dava konusu taşınmazın tam olarak hangi bölümlerine, ne şekilde bir müdahalede bulunulduğu ve bu müdahalenin ne suretle giderilebileceği somut olarak belirtilmeksizin, bilirkişi raporunun da gerekçeli kararın eki sayılmasına dair hüküm kurulmaksızın, özellikle "hüküm" fıkrasının (1) nolu bendinde; "Kapıcı dairesi ve sığınak olarak belirtilen yerin başka amaçla kullanılması için tüm kat maliklerinin oy birliği gerektiğinden tüm kat maliklerinin ferdi olarak müdahalesinin menine, su deposunun ve başka amaçla kullanılmasının kaldırılarak eski hale getirilmesine," şeklinde genel ve soyut ifadelerle hüküm kurulması, diğer taraftan dava dilekçesinde "sığınağın" ve "kapıcı dairesinin", "su deposu" olarak kullanıldığı beyan edilip, "sığınağın" eski haline getirilmesi talep edilmiş olmasına rağmen, (1) nolu bendin 2. cümlesinde, "Apartman yönetimine su deposu ve kapıcı dairesini eski hale getirmesi için kararın kesinleşmesinden itibaren 2 (iki) ay süre verilmesine" şeklinde infazda tereddüt yaratabilecek tarzdaki ifadelerle hüküm kurulması, hüküm fıkrasının açık, şeffaf, uygulanabilir ve gerekçe ile uyumlu olma, talepleri tek tek karşılama ilkesine aykırı olması nedeniyle bozmayı gerektirmiştir.

2-Dava dilekçesinde, 27/10/2013 tarihli kat malikleri kurulunda alınan 3-5-7-8-9-10-11 nolu kararların iptali talep edilmiş ve bu toplantıda 18.11.2012 tarihli ve 30.12.2012 tarihli toplantılara atfen de karar alınmış olup, tapu kaydının incelenmesinden davacının ana taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölümü 03.04.2013 tarihinde edindiği, bu nedenle 27.10.2013 tarihli toplantıda alınan kararların iptalini isterken dolaylı olarak 18.11.2012 ve 30.12.2012 tarihli toplantılarda alınan kararların da iptalini talep etmiş olmakla, mahkemece davalının bağımsız bölümünü edinme tarihi de gözönünde bulundurularak, iptalini istediği toplantının maddeleri hakkında tek tek hüküm kurulmamış olması da yukarıda anılan HMK'nın 297/2. maddesi hükmüne aykırı olup, taleplerden her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açıkça belirtilmemesi, hüküm oluşturulurken taleplerden her biri hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması, bozmayı gerektirmiştir.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Yargılama Giderlerinden Sorumluluk” başlıklı 326. maddesi uyarınca; "Yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan avukatlık ücreti davanın kabul veya ret olunan bölümleri üzerinden tarafların haklılık oranlarına göre paylaştırılır.". Hüküm fıkrasında, kısmen kabul, kısmen red sebebiyle davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesine rağmen, davacının diğer yargılama giderlerlerinden kısmen sorumlu olması gerektiği gözetilmeksizin, yargılama giderlerinin tamamından davalının sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.” gereğine değinilmiştir.

Bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu mahkemece dosyanın ilk olarak 02/05/2016 tarihinde işlemden kaldırıldığı, yenilenmesini müteakip 04/07/2019 tarihli celsesinde taraflarca davanın takip edilmediği, HMK'nın 150/6 maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle taraflarca takip edilmeyen davanın HMK'nın 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kat malikleri kurulu kararının iptali, projeye aykırılığın eski hale getirilmesi, müdahalenin önlenmesi, hakim müdahalesi ve tespit istemine ilişkindir.

Davacı vekili 04/07/2019 tarihli son duruşmadan önce, uyap üzerinden gönderdiği dilekçe ile aynı gün Ankara 4. İş Mahkemesinin 2012/1376 Esas sayılı, Ankara 19. İş Mahkemesinin 2019/230 Esas sayılı, Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1490 Esas sayılı ve Ankara 8. İcra Ceza Mahkemesinin 2019/73 Esas sayılı dosyalarının duruşmaları olması nedeniyle katılamayacağından mesleki mazeretlerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiş, ancak mazeret dilekçesi UYAP’tan sehven Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1490 Esas sayılı dosyasına gönderilmiş, durumun farkedilmesi üzerine ilgili mazeret dilekçesi Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesine saat 12:08 itibari ile yine UYAP üzerinden gönderilmiştir.