muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16245, Karar No: 2019/770, Tarih: 18.02.2019

Haksız fiil sorumluluğunun ilk şartı, haksız fiil faili olduğu ileri sürülen kişinin kusurlu bir davranışının olmasıdır. İspat yükü, bir vakıadan kendi lehine hak çıkaran tarafa ait olduğuna göre (HMK 190) kusurlu ve hukuka aykırı davranışın kanıtlanması yükümlülüğü davacıya aittir. Somut olayda; davacı tanıkları dava konusu taşınmazdaki hasarın baraj yapımında çalışan iş makinelerinin çalışması sonucunda meydana geldiğini beyan etmişler, tespit bilirkişisince de, bu beyanları teyit eder şekilde görüş bildirilmiş ise de, baraj çalışmasının hangi şirket veya şirketlerce yapıldığı, iş makinelerinin kime ait olduğu, dolayısıyla mümeyyiz ... Grup İnş. Enr. Sondaş Taah. San Tic. Ltd. Şti. nin davacı zararından sorumlu olup olmadığı araştırılmamış, bu kapsamda pasif husumet ehliyeti bulunup bulunmadığı değerlendirilmemiştir. Mahkemece bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra, uyuşmazlığın çözümü gerektiği halde bu hususa riayet edilmeden karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... Grup İnş. Enr. Sondaş Taah. San. Tic. Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA; davalılardan ... Elektrik Üretim San. Tic. A.Ş.'nin temyiz dilekçesinin (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle REDDİNE ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21121, Karar No: 2018/8748, Tarih: 19.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21121 E.  ,  2018/8748 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; kendi adlarına kayıtlı olan ...... parsel sayılı taşınmazların adına kayıtlı olduğunu, davalı şirketin sorumluğunda bulunan elektrik direğinden çıkan kıvılcım nedeniyle 28.06.2014 tarihinde yangın çıktığını, yangın neticesinde meyve ağaçlarının zarar gördüğünü belirsiz alacak davalarının kabulü ile meydana gelen zararın tespiti ve şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 13.10.2015 tarihinde talebini 92.225,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı; davanın husumetten reddi gerektiğini, davaya konu olayın yüklenici şirketin sorumluluk alanında gerçekleşmiş olduğunu, davanın yüklenici şirkete ihbar edilmesi gerektiğini, yangının şirkete ait saiklerden meydana geldiğinin ispatlanamadığını, nedensellik bağının kesilip kesilmediği konusunda araştırma yapılmadığını, olayın meydana gelmesinde şirkete kusur yüklenemeyeceğini ve illiyet bağının bulunmadığını, dava konusu yerin kime ait olduğu ve kim tarafından ekildiğinin tespiti gerektiğini, işin esasına girilecekse kaçınılmazlık ilkesinin de göz önünde bulundurulması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; 26.01.2015 tarihli ziraat bilirkişi raporunda, yangın sebebiyle oluşan net zarar miktarının 108.650,00 TL olarak belirlendiği, yangının havaların en sıcak olduğu olağanüstü hava şartlarında Haziran ayında meydana geldiği, elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarının fazla yüklenmesi, davacının muhtemel yangın olaylarına karşı gerekli tedbirleri almaması davalının kamu hizmeti gören bir kurum olduğu gözönüne alınarak B.K.nun 52/1.maddesi gereğince hesaplanan zarardan hatanın ağırlığına göre takdiren % 15 oranında indirim yapıldığı, davalı kurumun zarardan sorumlu olduğu miktarın 92.225,00 TL olarak tespit edildiği, taleple bağlılık ilkesi gereğince 92.225,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.....

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

.....

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Bilindiği üzere zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporu incelendiğinde, yukarıda açıklanan yöntem uygulanmadan raporda 20-22 yaşlarındaki 155 adet badem ağacından oluşan toplam zarar bedelinin 108.500,00 TL olduğu belirtilmiş ise de, belirlenen bu zarar miktarının yukarıda ifade edildiği şekilde hesaplanmadığı, söz konusu badem ağaçları için yapılmış olan hasat, nakliye, gübreleme vb. masraflarının denetime elverişli şekilde raporda değerlendirilmediği, bu şekli ile de söz konusu raporun hükme esas alınabilecek nitelik ve yeterlilikte olmadığı kuşkusuzdur.

3-) Dava dilekçesinde yangın nedeniyle zarar gören ağaçlar 7 adet dut, 20 adet elma, 13 adet nar, 20 adet incir, 2 adet ceviz, 1 adet badem, 20 adet armut, 7 adet asma ağacının tamamen yandığı belirtilerek bu hususta tespit ve zararın hesaplanılmasının istenildiği, 22.10.2014 tarihli yapılan keşif tutanağında da elektrik bilirkişisinin “taşınmazın üzerinde çeşitli meyve ağaçları ve bağ tevekleri olduğu, taşınmazın zeminindeki samanlıkların ve çalılıkların yanmış olduğu, taşınmazın üzerindeki ağaçların ve bağ teveklerinin de bazılarının yanmış olduğu ancak kısa süre önce yağan yağmurdan sonra teveklerde, ağaçlarda ve zemindeki otlarda yeşermeler olduğunun görüldüğünü” belirtilmesine rağmen mezkûr ziraat bilirkişi raporunda davaya konu edilen ağaçlar yönünden değerlendirme yapılmamış, 20-22 yaşlarında 155 adet badem ağacından oluşan toplam zarar bedeli hesaplanmıştır. Rapor bu haliyle hüküm vermeye yeterli değildir.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda ifade edilen hususlar ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle, davaya konu edilen zararı net bir şekilde ortaya koyacak, yukarıda ifade edilen eksiklikleri giderir nitelik ve nicelikte alanında uzman ziraat bilirkişisinden rapor alınması suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2010/2178, Karar No: 2010/5361, Tarih: 20.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2178 E.  ,  2010/5361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Yılanca Köyü 142 ada 7 parsel sayılı 82 Hektar 8898,34 m2 yüzölçümlü taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar, vergi kaydı ve zilyetlik iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 20/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24766, Karar No: 2016/3989, Tarih: 22.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24766 E.  ,  2016/3989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/44915

MAHKEMESİ : İzmir ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/391 (E) ve 2014/792 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafinin diğer etmyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın olay tarihinde kız arkadaşı olan tanık ... ile görüşmek üzere tanığın bulunduğu dersaneye gitmesi, sanık ile ... tartışması, ... moralinin bozuk olduğunu gören katılının sanığın yanına gitmesi ve sanığın koluna girerek sanığı dışarı çıkarması, katılanın sanığın yanına giderken ceketini çıkarması, sanığın savunmasında olay günü yanına gelen katılanın kendisini dışarı çıkardığını ve dışarıda mağdurunda içinde bulunduğu kalabalık bir grubun üzerine saldırdığını beyan etmesi ve mahkemece dinlenen tanık ... beyanında dışarıda vuku bulan kavga olayını doğrulaması karşısında meydana gelen kavga olayı bakımından ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilip edilemeyeceği araştırılarak sonucuna göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeyerek yanlış ve yetersiz gerekçe ile haksız tahrikin uygulanmamasına dair yazılı hüküm tesisi,

2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında TCK'nin 53. maddesinin yeniden değerelendirilmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.02.2016 gününde oyçokluğluyla karar verildi.

KARŞI OY

Oluşa mahkemenin kabul ve uygulanmasına göre, sanık ... ile tanık ... daha evvel arkadaş oldukları ancak iki hafta kadar evvel aralarının açıldığı bu nedenle tanık ... ilişkilerine son verip ... ile görüşmek istememektedir.

Olay günü sanık ..., ... bulunduğu "... Dersanesi"ne gidip dersanede bulunan "... Gençlik" adlı cafede ... aradığı mağdur ... ile birlikte oturan ... gördüğünde yanına gidip oturarak onu rahatsız etmesi üzerine ... dışarı çıkıp bu durumu diğer arkadaşı ... anlatıp şikayette bulunmuştur.

Mağdur ... arkadaşı ... bu şikayetinden etkilenip baştan beri haksız bir zeminde bulunan sanığa tepki gösterip arkadaşını rahatsız etmemesini söylediği bunun üzerine sanık ... her iki mağduru kesici aletle yaraladığı dosya içeriğinde anlaşılmıştır.

Yerel Mahkeme gerekçe kısmında ilk haksız hareketin dersaneye gelerek mağdurların arkadaşı olan ... ile tartışan sanıktan geldiğini belirttiğine göre yerel mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mağdur ... arkadaşı ... bu şikayetinden etkilenip baştan beri haksız bir zeminde bulunan sanığa tepki gösterip arkadaşını rahatsız etmemesini söylediği bunun üzerine sanık ... her iki mağduru kesici aletle yaraladığı dosya içeriğinde anlaşılmıştır.

Yerel Mahkeme gerekçe kısmında ilk haksız hareketin dersaneye gelerek mağdurların arkadaşı olan ... ile tartışan sanıktan geldiğini belirttiğine göre yerel mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mağdurlardan gelen ve sanığa yönelik olan bir haksız hareket söz konusu olmayıp arkadaşımızı rahatsız etme şeklinde bir talepleri mevcuttur.

Bu olayda ilk haksız hareket sanıktan geldiğine göre mağdurlardan gelen tepkinin basit düzeyde kalmayıp sanığın haksız hareketinden çok daha şiddetli ve etkileyici bir haksız hareket olması gerekmektedir.

Bu nedenle olayımızda mağdurlardan gelen böyle şiddetli bir haksız hareket mevcut bulunmadığından sanık lehine TCK'nin 29. maddesinin uygulanmasına karar veren çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2014/7268, Karar No: 2015/5052, Tarih: 09.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/7268 E.  ,  2015/5052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 26. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 tarih ve 2011/44-2013/258 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07/04/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yurtdışından ithal ettiği malların gümrük işlemlerinin davalılar tarafından yapıldığını, bu işlemler için gerekli masrafların müvekkili tarafından davalı şirkete havale edildiğini, davalılar tarafından gümrük işlemleri yapılan malların müvekkiline teslim edilmediğini ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak toplam 219.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davaya konu malların davacıya teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından yurtdışından ithal edilen malların gümrük işlemlerini yapmakla yetkilendirilen davalının davaya konu malları davacıya teslim ettiğini ispat edemediği, davacı ile davalı ... arasında her hangi bir akdi ilişkinin bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davalı şirket yönünden davanın kısmen kabulü ile toplam 204.920,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı şirket vekilini aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacıya gümrük müşavirliği hizmeti sunan davalı şirketin davacı adına gelen emtiaları gümrükten teslim aldıktan sonra davacıya teslim etmediği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı adına yurtdışından gelecek bir kısım emtiaların gümrük işlemlerinin tamamlanması için davacı tarafından davalı şirkete yetki verildiği ve gümrük masrafları için bir kısım ödemeler yapıldığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davalı tarafından gümrükten teslim alındığı iddia edilen emtiaların davacıya teslim edilip edilmediği hususlarında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı adına yurtdışından gelecek bir kısım emtiaların gümrük işlemlerinin tamamlanması için davacı tarafından davalı şirkete yetki verildiği ve gümrük masrafları için bir kısım ödemeler yapıldığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davalı tarafından gümrükten teslim alındığı iddia edilen emtiaların davacıya teslim edilip edilmediği hususlarında toplanmaktadır.

Davalı şirket vekili, davacı adına yurtdışından gelen emtiaların gümrük işlemleri tamamlanarak davacı şirket çalışanına teslim edildiğini ve davacı tarafından teslim alınan bu malların satıldığını iddia ederek diğer delillerinin yanında davacı şirketin ticari defterlerine de delil olarak dayanmıştır. Davacı vekili ise, müvekkiline ait ticari defterlerin davalı şirket ile birlikte hareket ettiğini ileri sürdüğü dava dışı ... ve ... isimli kişilerde olduğunu, bu kişilerin defterleri iade etmemeleri nedeniyle haklarında ceza davası açıldığını, bu nedenle defterlerin ibraz edilemediğini beyan etmiş, davalı vekili ise, diğer delillerinden vazgeçtiğini ve sadece davacıya ait ticari defterlere dayandığını açıklamamıştır.

Ticari defterlerin inceleme usulü ve ne şekilde delil teşkil edecekleri dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK’nun 82 ve devamı maddeleri hükümlerinde düzenlenmiş olup, bu hükümlere göre öncelikle ticari defterlerin yasanın öngördüğü şekilde tasdik işlemlerinin yapılmış ve usulüne uygun tutulmuş olmaları, bazı kayıtlar bakımından da müstenidatı belgelerin bulunması ve her iki tarafın ticari defterleri üzerinde inceleme yapılması gerekmektedir. Ancak TTK’nun 83. maddesinde belirtilen şekilde talep edilmesi halinde istisna olarak tek taraflı defter incelemesine ve kayıtlarına yasa delil niteliği tanımaktadır. Bu madde hükmünde taraflardan biri karşı tarafın ticari defterlerinin münderecatını kabul edeceğini mahkeme huzurunda beyan ettiği halde karşı taraf ticari defterlerini ibrazdan imtina ederse mahkeme defterlerin ibrazını istemiş olan tarafa iddiasının sıhhati hakkında bir yemin verir denilmektedir. Anılan bu hükme göre karşı tarafın ticari defterlerine dayanan tarafın davasını ispat yolunda başkaca delil ikame etmeyip salt karşı tarafın defterine dayanmış ve münderecatını kabul edeceğini mahkeme huzurunda beyan etmiş ve buna karşılık ticari defter ibrazından kaçınılmış olması gerekmektedir ki, bu durumda hasmın ticari defterine dayanan tarafa iddiasının doğruluğu hakkında bir yemin verilerek eda edilmesi halinde iddianın sabit olduğu kabul edilebilsin. Kural olarak anılan hükmün uygulanabilmesi için, ticari defterlere dayanan tarafın, birden ziyade kanıtla değil, sadece ve açıkça karşı tarafın ticari defterlerine dayanması gerekmektedir. Ancak, birçok kanıtla birlikte ticari defterlere de dayanmış ise diğer kanıtlarından vazgeçerek salt karşı tarafın ticari defterine dayanması halinde de bu hükmün uygulanması mümkündür.

TTK'nun 83/2. 84, 85. ve 86. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, taraflardan birinin karşı tarafın ticari defterlerine dayanması halinde karşı tarafın ticari defterlerini ibraz etmesi ve defterlerin yasaya uygun tutulmuş olması koşullarıyla defterlerdeki lehe kayıtlar karşı taraf lehine delil sayılır. İbraz edilen defterler usulüne uygun tutulmamışlarsa kayıtlardan sahibi aleyhine olanları delil teşkil eder, lehe olan kayıtlar artık karşı taraf aleyhine delil olarak değerlendirilemez.

Yukarıda yazılı olduğu üzere somut olayda, davacı taraf ticari defterlerin haklarında ceza davası açılan dava dışı kişilerin elinde olması nedeniyle ibraz edilemediğini iddia etmiş olup, mahkemece davacının beyan ettiği ceza dosyasının dosya içine getirtilip incelenmesi, anılan dosyada defterlerin elinde olduğu ileri sürülen kişilerin verdikleri savunmanın içeriği, davacıya ait ticari defterlerin ceza dosyasına sunulup sunulmadığı, buna göre iş bu dosyaya davacıya ait ticari defterlerin ibrazının mümkün olup olmadığının yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı şirket yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2918, Karar No: 2010/9273, Tarih: 27.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2918 E.  ,  2010/9273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.11.2008 tarih ve 2008/52-2008/393 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kiracı olan dava dışı sigortalı şirkete ait emtianın yangın abonman sigorta poliçesi sigortalandığını, 28/08/2007 tarihinde üst katta bulunan davalı şirketin iş yerinden sızan sulardan dolayı eşyası ıslanarak hasara uğrayan sigortalıya ödenen 10.265,00 YTL’nin TTK’nun 1301. maddesi gereğince davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, su akmasının olay günü çok şiddetli yağan yağmur ve fırtınanın etkisiyle oluşan kaçınılmaz hal olduğunu, eşyaların ıslanarak zarar görmesinde müvekkilinin ihmali ve kusuru olmadığını, bu nedenle tazminat istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, dava dışı sigortalının kiracı olduğu davalıya ait iş yerinde bulunan sigortalı emtianın, üst katta bulunan davalı şirketin tahliye öngörecek şekilde projelendirilmemiş, zeminden daha yüksek olan depo giriş kapısından dolan suların önce tavandan, bilahare merdiven boşluğundan sızması nedeniyle ıslandığı, davalının BK. 58. madde hükmünde yazılı kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldıracak mücbir sebep ve kaçınılmazlık hali oluşmadığı, zarar gören dava dışı sigortalının kusursuz olduğu, davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, 10.265,00 YTL tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 469,74 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.