muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5847, Karar No: 2017/7822, Tarih: 15.11.2017

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin, koşulları oluşmadığından 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip duruşmasız incelenerek gereği görüşüldü;

Olay günü Küçükçekmece Belediyesince düzenlenen halk konserinde yaşanan izdiham nedeniyle belediye zabıta görevlilerinin şenlik alanı girişlerini kontrol edememesi nedeniye polis ekiplerinden yardım istemeleri üzerine olay yerine intikal eden sanık Polis memurlarının, alkollü olan ve şenlik alanına zorla girmeye çalışan katılanların kendilerine direnmeleri üzerine onları etkisiz hale getirmeye çalışırken katılanların kafa ve yumruk atmak suretiyle etkin direnişte bulundukları, sanık Polis memuru ....'ün burnunun kırıldığı, polis memuru ...'in başından yaralandığı, katılanlar etkisiz hale getirilip polis merkezine götürüldükten sonra saat 22.00 'de düzenlenen üst arama tutanaklarında katılanlarda suç unsuru teşkil edecek eşya bulunmamasına rağmen sanıkların saat 23.00 de düzenlenen zapt etme tutanağında katılan ...'in üzerinde ele geçirilen bıçağın zapt edildiğine ilişkin ve katılan ...'un arbede esnasında bıçakla sanık polis memuru Hüsamettin'i kolundan yaraladığına dair sahte zapt etme ve olay tutanağı düzenlemek suretiyle atılı kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen kamu davasında; sanıkların aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmemeleri, üst arama tutanağında, suça konu zapt etme tutanağında katılan ...'dan ele geçirildiği belirtilen bıçağın bulunmamasının sebebinin olay anında katılan ...'un elinden suç aletinin alınmış olması; üst arama tutanağına saatin 22.00 olarak yazılmasının amacının gözaltı süresinin başlangıcının tespitinin sağlanması olduğunu, sahtecilik kastının bulunmadığını beyan etmeleri, Adli Tıp kurumunun 01.02.2011 tarihli raporunda da sanık ...'in kolunda meydana gelen lezyonların kendisi veya başkası tarafından yapılıp yapılmadığı hususunun tıbben tefrikinin mümkün olmadığının belirtilmiş olması, tanık olarak dinlenen zabıta memurlarının olay anında katılanların elinde bıçak görmediklerini beyan etmiş olmalarına karşın olay gece 22.00 sıralarında gerçekleştiğinden tanıkların bıçağı görmemelerinin muhtemel olması, katılan ...'un kafa atması sonucu sanıklardan ...'ün burnunun kırılmış olması, kemik kırığının 5237 sayılı TCK'nın 87/3. maddesi uyarınca yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış halini oluşturduğu bu nedenle sanık ...'in katılanların daha çok ceza alması için kendisini bıçakla yaralayıp, sahte tutanakları düzenlemelerine ihtiyaç bulunmadığı ayrıca sanıklar ile katılanlar arasında olay öncesine dayalı husumetinde bulunmaması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanıkların atılı resmi belgede sahteclik suçunu işledikleri yönünde cezalandırmaya yeterli ve şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6540, Karar No: 2015/6631, Tarih: 16.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/6540 E.  ,  2015/6631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/165963

MAHKEMESİ : Adana 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2012

NUMARASI : 2011/240 (E) ve 2012/357 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 13/09/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait iş yerinde satış elemanı olarak çalışan suça sürüklenen çocuğun, katılanın bilgi ve rızası dışında bir adet bilgisayar kasası, ana kart ve 256 ram belleği aldığı ve bu malzemeleri sattığı, suça sürüklenen çocuğun ayrıca katılanın iş yerinden internet üzerinden 250 TL değerinde kontör sattığı anlaşıldığından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, TCK'nın 43/1-2 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilirken zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi ayrıca para cezasının ertelenmesinin mümkün olmamasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen sonuç adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 250 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “250 gün”, ''166 gün'' , 138 gün ve ''2.760 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, '' 3 gün '' 2 gün ve '' 40 TL '' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle; hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2043, Karar No: 2015/8278, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2043 E.  ,  2015/8278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ardahan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2014/9-2014/23

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 5. Aile Mahkemesi ile Ardahan 2. Asliye Hukuk Mahkemesince ( Aile Mahkemesi sıfatıyla) ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Türk Medenî Kanununun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 5. Aile Mahkemesince veli G.. K..'un “K. Mahallesi K.M. Paşa Caddesi No: 42/10 Merkez/ARDAHAN” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ardahan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ise sağ kalan eş ve küçüklerin “ H.Mahallesi Reyhan Sok. Özekin Sit. B Blok No: 35/B İç Kapı No: 3 Kartal/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeri olduğu gibi Türk Medeni Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4.maddesi uyarınca sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

Somut olayda mallarının korunması istenen çocuklar D.. K.. ve R.. K..'un babasının vefat etmesi nedeniyle, velayeti kullanan anne G.. K..'un yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, Ardahan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ise sağ kalan eş ve küçüklerin “ H. Mahallesi R. Sok. Özekin Sit. B Blok No: 35/B İç Kapı No: 3 Kartal/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de, 31.07.2013 tarihli kolluk araştırmasına göre Veli G.. K..'un “ H.Mahallesi R. Sok. Özekin Sit. B Blok No: 35/B İç Kapı No: 3 Kartal/İSTANBUL” adresinden taşındığı, 04.07.2013 tarihinden beri K. Mahallesi Koca M. Caddesi No: 42/10 Merkez/ARDAHAN” adresinde ikamet ettiğinin belirtildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın Ardahn 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ardahan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13462, Karar No: 2014/20476, Tarih: 24.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13462 E.  ,  2014/20476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Samsun 4. İş Mahkemesi

Tarihi :09.05.2014

No :2013/100-2014/211

Asıl dava hak sahibi konumunda yer alan davacı-birleşen dosya davalısına bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı- birleşen dosya davacısı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın, kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin ve borçlu olunmadığının tespiti, birleşen dava ise yersiz ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı-birleşen dosya davacısı SGK vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi R.. N.. K.. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı-birleşen dosya davalısına murisi babasından ölüm aylığı bağlandığı, Sosyal Güvenlik Kontrol Memuru tarafından yapılan araştırmalar sonucu davacı-birleşen dosya davalısının boşanmış olduğu eşi ile birlikte fiilen yaşamakta olduğu tespit edilerek aldığı ölüm aylığı kesilerek adına borç kaydedildiği anlaşılmaktadır.

Davacı-birleşen dosya davalısına murisi babasından ölüm aylığı bağlandığı, Sosyal Güvenlik Kontrol Memuru tarafından yapılan araştırmalar sonucu davacı-birleşen dosya davalısının boşanmış olduğu eşi ile birlikte fiilen yaşamakta olduğu tespit edilerek aldığı ölüm aylığı kesilerek adına borç kaydedildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, aylıkların birlikte yaşama olgusu sebebiyle kesildiği dönemde boşanan eşlerin medula sisteminde geçen adres bilgilerinin aynı olup olmadığı araştırılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan ve tarafsız beyanda bulunabilecek kişilerden istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, dosyada mevcut tutanak tanıkları dinlenmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Sonuç olarak, 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Mahkemece verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere deliller toplanarak “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı-birleşen dosya davacısı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/818, Karar No: 2013/5618, Tarih: 16.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/818 E.  ,  2013/5618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline kasko sigortalı traktörün, Şeker Fabrikası içinde bulunan pancar boşaltma alanında görevli davalı operatörlerin kusurlu hareketi sonucu hasarlandığını, müvekkilinin sigortalısına 05.11.2011 tarihinde 2.662 TL tazminat ödemek durumunda kaldığını, ödenen tazminatın davalılardan rücuen tahsili amacıyla başlattıkları icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek davalıların haksız itirazlarının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı beyanlarında, olayda kusurları bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davalıların kazada kusur ve sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı kasko sigortacısının, olayda kusurlu olduklarını düşündüğü davalı operatörlere rücu amacıyla başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptali isteminden ibarettir.

1086 Sayılı HUMK'nun 275. maddesine (6100 Sayılı HMK'nun 266. maddesine) göre, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, mahkemece uzman bilirkişinin oy ve görüşüne başvurulması zorunludur.

Mahkemece davalıların olayda kusurlarının bulunup bulunmadığının tespiti hususunda önce polis memuru ...'den 14.11.2011 tarihli rapor alınmış, daha sonrasında da endüstri mühendisi ... 'den 27.01.2012 tarihli rapor alınmış, alınan bu raporlara dayanılarak hüküm tesis edilmiştir. Oysa rapor alınan her iki bilirkişi de davaya konu olayda belirlenecek kusur konusunda uzman değildir. Öyleyse mahkemece mahallinde keşif yapılarak, olayda davalıların kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ehil olmayan bilirkişilerce verilen raporlara itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1570, Karar No: 2022/4908, Tarih: 16.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1570 E.  ,  2022/4908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: ANKARA BATI 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara Batı 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, 11/06/1987 tarihinde vefat eden mirasbırakan babalarının; ... adıyla defnedilen, sağlığında adı geçen kişinin kimlik bilgilerini kullandığı için kimlik bilgileri tespit edilemeyen, dava konusu 1 ve 4 parsel sayılı taşınmazların gerçek maliki olduğunu, mirasbırakanları ile aralarındaki hukuki bağlarının mirasçılık belgesi ile ispatlandığını, davalıların dava konusu taşınmazlarda gerçek hak sahibi olmadıklarını, dava konusu 4 parsel sayılı taşınmazın davalı ... tarafından diğer davalıların mirasbırakanı ...'a resmi evrakta sahtecilik yapmak suretiyle satıldığını, satış işleminin yolsuz olduğunun kesinleşen mahkeme ilamları ile ispatlandığını, 4 parsel sayılı taşınmaz üzerine yeni bir bina inşa edildiğini, dava konusu 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kamulaştırma kararı verildiğini ve kamulaştırma bedelinin davalı ... tarafından alındığını ileri sürerek, dava konusu 45072 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki 132/437 pay ile 45066 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 15/6849 payın tapu iptal-tesciline, olmadığı takdirde taşınmazların rayiç bedellerinin ve diğer bütün zararlarının müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

1.Davalı ..., babaları ...'ın tapu kayıtlarına güvenerek, iyiniyetli olarak, bedeli karşılığında dava konusu taşınmazı satın aldığını, davacıların taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ..., 15 yıldır kanıtlanamayan bir olayın daha neresinden çıkar sağlanacağını düşünmenin dahi abesle iştigalden öte gitmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı ..., babaları ...'ın tapu kayıtlarına güvenerek, iyiniyetli olarak, bedeli karşılığında dava konusu taşınmazı satın aldığını, davacıların taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ..., 15 yıldır kanıtlanamayan bir olayın daha neresinden çıkar sağlanacağını düşünmenin dahi abesle iştigalden öte gitmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14/05/2019 tarihli ve 2017/6 E., 2019/200 K. sayılı kararıyla; davacıların babası olan ve ... olarak bilinen, ancak bilinmeyen bir sebepten ötürü ... kimliğini kullanan şahsın Ankara Şeker Fabrikası'nda işçi olarak çalıştığı, Şeker Mahallesi'nde ikamet ettiği ve 1986 yılında vefatından önce 08/10/1980 tarihinde ...isimli şahıstan arsa satın aldığı, bir kısım davalıların mirasbırakanı ... Kilivar'ın bu şahısla uzun süre komşuluk yaptığı ve aynı iş yerinde işçi olarak çalıştığı, bu şahsın ... kimliğini kullandığını bildiği, bu nedenle ölümünden sonra bilgisayar kayıtlarını tarayarak diğer davalı ...'yi bulduğu, ...'in ... köyünde ikamet ettiği, Ankara'da ikamet etmediği, bu isim benzerliğinden istifade ederek ...'nin dava konusu 4 parsel sayılı taşınmazı bir kısım davalıların mirasbırakanı ...'a sattığı, böylece gerçekte kendisine ait olmayan taşınmazın sahte belge ile satışının yapıldığı, taşınmazın davacılar tarafından kullanıldığı, davalı ...'nin bu yerle hiçbir ilgisinin bulunmadığı, bir kısım davalıların mirasbırakanı ...'ın da bu durumu iyi bildiği, taşınmazın ölünceye kadar davacıların babası ve onun ölümünden sonra davacılar tarafından kullanıldığının açık olduğu, aynı mahallede komşu olan ve durumu bilen bir kısım davalıların mirasbırakanı ...'ın bundan istifade etmek amacıyla adı ... olan ve taşınmazla hiçbir ilgisi bulunmayan ... köyünde ikamet eden davalı ... ile işbirliği yaparak taşınmazı satın aldığı, ancak bu satış işleminin sahte belgelerle yapılmış olduğu, yolsuz tescil işlemi bulunduğu, dava konusu 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak ise kamulaştırmasız elatma davası nedeniyle bedelin davalı ...'e ödendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu 4 parsel sayılı taşınmaz yönünden tapu iptal-tescile; 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden 13.200,00 TL tazminatın davalı ...'den tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar (... mirasçıları) vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar (... mirasçıları) vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın kanuna ve içtihatlara aykırı olduğunu, davacıların, babalarının vefatından bir süre sonra gecekondu vasfında evlerinin olduğu bölgeden ayrıldıklarını, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede 1992 yılında imar planlaması yapıldığını ve bölgedeki taşınmazların sınırlarının değiştiğini, davalıların mirasbırakanının arsasına, ... isimli şahsın hissedar olduğunu, davalılardan ...'in, arsanın kendisine ait olduğundan bahisle taşınmazın bulunduğu mahalleye geldiğini, bu durum üzerine davalıların murisi ...'ın arsanın maliki olarak görünen davalı ...'den haberdar olduğunu ve 2002 yılında taşınmazı satın aldığını, davalıların mirasbırakanının kötüniyetli olduğunun davacı tarafça ispat edilemediğini, taşınmazın bulunduğu mahallede davacıların babasının ... ismi ile tanındığını, ... ismi ile tanınan kişinin ... olduğunu davalıların mirasbırakanının bilmesinin mümkün olmadığını, tapudaki kayıtların doğru olacağı inancı ile iyiniyetli olarak taşınmazın maliki olarak görünen kişiden taşınmazın satın alındığını, davacıların babası ile davalıların mirasbırakanı ...'ın, Ankara Şeker Fabrikasında çalışmış olmalarının, bu kişilerin birbirleri hakkında bilgiye sahip olmaları için yeterli olmadığını, davacıların taleplerinin zamanaşımına uğradığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç