muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2186, Karar No: 2013/11864, Tarih: 21.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/2186 E.  ,  2013/11864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca sanık ...’e baro tarafından atanan Avukat ...’ın 30/11/2010 günlü dilekçesi ile duruşmaya katılamayacağını mesleki mazeretinin kabul edilmesini talep ettiği, mahkemece aynı günlü oturumda savunmanın mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, duruşmaya devamla hüküm kurulması suretiyle, 5271 sayılı Yasanın 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 21/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/18458, Karar No: 2015/35346, Tarih: 09.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18458 E.  ,  2015/35346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/393180

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2009/56 (E) ve 2011/487 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, 26/10/2011 tarih ve 2009/56 esas 2010/487 sayılı ilamla hükümlülüğüne, CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine kararı verildiği, hükmün kesinleşmesinden sonra 24/05/2012 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/05/2013 tarih ve 2012/618 esas 2013/329 sayılı ilamı ile kesin nitelikte hükümlülüğüne karar verilip, mahkemesine yapılan ihbar üzerine, duruşma açılıp, yeniden hüküm kurulmuşsa da:

Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, diğer yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21221, Karar No: 2009/3163, Tarih: 19.02.2009

12. Hukuk Dairesi 2008/21221 E., 2009/3163 K.

**12. Hukuk Dairesi 2008/21221 E., 2009/3163 K.**

**- İCRA EMRİNİN İPTALİ

- TİCARİ REESKONT FAİZİ**- 5335 S. BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞ... [ Madde 14 ]

- 3095 S. KANUNİ FAİZ VE TEMERRÜT FAİZİNE İLİŞKİN KANUN [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından ilama dayalı olarak başlatılan takibe karşı borçlu, takipte avans faiz oranlarının talep edildiğini, oysa devletin ilama dayalı borçlarında bütçede belirtilen faiz oranlarının uygulanması gerektiğini, icra emrinin iptalini talep etmiştir.

Takip konusu yapılan ilamda (faize ilişkin olan dışında) hüküm olunan 253.077.63 TL asıl alacağa 23.06.2006 tarihi itibarı ile reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verildiği alacaklının bu alacağa ilişkin olarak 23.06.2006 ile takip tarihi olan 30.03.2007 tarihleri arasında toplam 343.102.97 TL işlemiş temerrüt faizi talep ettiği takipten sonrası içinde ticari işlerde işleyecek temerrüt faizinin talep edildiği, borçlu tarafça bunun şikayet konusu yapıldığı, anlaşılmıştır.

Mahkeme kararında asıl alacak için reeskont faizine hükmedildiğinden ve kararda açıkça bu faizin ticari reeskont (ticari temerrüt faizi) olduğu belirtilmediğinden alacağa 3095 Sayılı Kanunun 1.maddesinde belirtilen reeskont faiz oranlarının uygulanması gerekir. Zira, ilamın infaz edilecek hüküm bölümünün icra mahkemesince yorum yolu ile belirlenmesi mümkün bulunmamaktadır.(HGK.nun 08.10.1997 Tarih, 1997/12-517E. -1997/776 K sayılı kararı) 3095 Sayılı Yasanın 1.maddesine göre reeskont faiz uygulaması "T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont üzerinden" yapılmakta idi. Ancak, 5335 Sayılı Kanunun 14. maddesi ile 3095 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile değiştirildiğinden reeskont faizi yasal faiz olmakla yasanın yürürlülük tarihi olan 01.05.2005 tarihi itibarı ile %12 ve değişen oranlarda uygulama yapılması gerekir. Zira 3095 Sayılı Yasanın 1.maddesinde belirttiği kriterlere göre Merkez Bankası'nın reeskont oranlarını belirtme yetkisi 5335 Sayılı Yasa ile kaldırılmıştır. Bu durumda diğer Daire görüşlerine ve uygulamaya uygun olarak yeniden oluşturulan içtihatlarımız doğrultusunda somut olayın incelenmesinde; Alacağa 23.06.2006 tarihi itibarı ile faize hükmedildiğinden ve bu tarih itibarı ile 3095 Sayılı Kanunun 5335 Sayılı Kanun ile değişik 1. maddesi yürürlükte bulunduğundan bu madde hükümlerinin tatbiki ile faiz oranlarının hesaplanması gerekir iken, bilirkişice işin ticari olduğu saptanarak ticari reeskont (temerrüt) faizi uygulanmak sureti ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/02/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/35243, Karar No: 2020/6939, Tarih: 16.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/35243 E.  ,  2020/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün sanığın savunmasında beyan ettiği son adresinden farklı bir adreste 27/10/2015 tarihinde " muhatabın geçici olarak gittiği, adresin kapalı olması sebebiyle mahalle azası imzasına teslim edilip 2 no'lu haber kağıdı kapısına yapıştırıldı ve en yakın komşusu yok " şerhi belirtilmek suretiyle tebliğ edildiği, yine sanığa gerekçeli kararın 11/11/2015 tarihinde beyan ettiği son adresine aynı şerh ile tebliğ edildiği anlaşılmakla;

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21. maddesi ve muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinin birinci fıkrasında; “Muhatap veya adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak kendisinin imzalaması gerekir.” hükmünü öngördüğü, bu itibarla; tüzüğün 28. maddesinde öngörülen şekilde ve maddede belirtilen kişilere sorularak imzaları da alınmak suretiyle, şayet imzadan çekinmeleri halinde bu husus da belirtilerek; muhatabın adreste geçici olarak bulunmama sebebi ve tevziat saatlerinden sonra geleceği tevsik edilmeden ve en yakın komşusuna haber vermeden Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu cihetle; sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi sağlanarak, karara karşı temyiz yoluna başvurulması halinde temyiz dilekçesi eklenip bu temyiz yönünden ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi gerektiğinden,

Yukarıda belirtilen eksikliğin giderilmesinden sonra dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5213, Karar No: 2007/6111, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5213 E.  ,  2007/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davada tamire bırakılan aracın tamircinin çalışanı yönetiminde iken karıştığı trafik kazası nedeniyle oluşan zararın tahsili istenilmektedir. Oysa tamirhane sahibi ... davacıyla akdî ilişkisi bulunmadığını savunmuştur. Bu durumda sözleşmenin varlığı usulen davacı tarafından kanıtlanmalıdır (HUMK’nın 288. maddesince yazılı belge sunulmadığı gibi 289. madde uyarınca davalının tanık dinlenilmesine açık muvafakati alınmış değildir. Ancak davacı delilleri arasında “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılacağından, akdin varlığı konusunda davalı ...’e yemin teklifine hakkı olduğu davacıya hatırlatılmalı, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeyle davanın kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün adı geçen yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...’e geri verilmesine, 08.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6287, Karar No: 2023/3522, Tarih: 03.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/6287 E.  ,  2023/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/974 E., 2020/1103 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2018 tarihli ve 2018/371 Esas, 2018/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından tek hükümle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 27.02.2020 tarihli ve 2019/974 Esas, 2020/1103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan sanığın beş kez cezalandırılmasına ilişkin hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, 2010, 2011, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulmak suretiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin sanık hakkında;

1. Mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemi; vekâlet ücretinin eksik tayin edildiğine,

2. Beraat hükmüne yönelik temyiz istemi; suçun sabit olduğu beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Vergi mükellefi Bey Alüminyum Profil San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilisi olan sanık ...'ın 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında, suçlamayı kabul etmemiştir.

2. Beraat hükmüne yönelik temyiz istemi; suçun sabit olduğu beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Vergi mükellefi Bey Alüminyum Profil San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilisi olan sanık ...'ın 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında, suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Dosyada mevcut Vergi Tekniği raporunda, Vergi mükellefi şirketin alüminyum, bar, çubuk, tel ve profil imalatı faaliyetinde bulunmak üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, 31.01.2014 tarihinde mükellefiyetinin resen terkin edildiği, 24.03.2010 tarihli açılış yoklamasında, iş yerinin zemin katta 30 metrekare, büro için 18 metrekare asma kattan ibaret olduğu, iş yerinde muhtelif büro malzemeleri, bir tonluk baskül ve 10.000,00 TL değerinde alüminyum profil malzemesinin bulunduğu, işçi çalıştırmadığının tespit edildiği, 2014 yılında değişik tarihlerde yapılan yoklamalarda ise iş yerinin kapalı olduğu ve tanınmadığının belirlendiği, 2012/ Ağustos ve Eylül aylarında 9.400,00 TL tutarında KDV beyannamesi verdiği, mükellef kurumun 2012 takvim yılı Bs-Ba analiz formunda tespit edildiği üzere mal ve hizmet sattığı herhangi bir şahıs/firma bulunmadığından ilgili döneme ilişkin karşı tespit yapılamadığı belirtilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanığın üzerine atılı 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun subuta erdiği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından “2012 takvim yılı için şirketin 9.900,00 TL'lik fatura düzenlediği, bu miktarın komisyon karşılığı fatura düzenleme miktarına göre düşük kaldığı, şirketin 2012 yılında gayri faal olduğuna ilişkin tespit bulunmadığı gibi bu takvim yılında düzenlenen faturaların BA ve BS beyanlarında da kullanılmadığı, dolayısıyla 2012 takvim yılında düzenlenen bu faturaların sahteliğine dair somut tespit bulunmadığı, sanığın yetkilisi olduğu şirket aracılığı ile 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığı” gerekçesi ile isabetsizlik bulunmuş ve İlk Derece Mahkemesinin 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hüküm yönünden;

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Katılan vekilinin suçun sabit olduğuna ilişkin temyiz isteği yönünden, sanığın 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlediğine ilişkin tek somut verinin 9.400,00 TL tutarındaki KDV beyannameleri olduğu, faturaların Bs-Ba bildirimlerinde yer almadığı, KDV beyannamesine konu edilen faturaların hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime düzenlendiği, gerçek bir mal veya hizmet teslimine ilişkin olup olmadığının tespit edilemediği hususları ile beyanname tutarları da dikkate alındığında Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında 2012 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 27.02.2020 Tarihli ve 2019/974 Esas, 2020/1103 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Katılan Vekilinin Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Vekâlet Ücretine İlişkin Temyiz İstemi Hakkında

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 2010, 2011, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen 27.02.2020 Tarihli ve 2019/974 Esas, 2020/1103 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2018 tarihli ve 2018/371 Esas, 2018/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010, 2011, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından tek hükümle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak 2010, 2011, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulmak suretiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32359, Karar No: 2013/5850, Tarih: 19.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32359 E.  ,  2013/5850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve görevli memura mukavemet

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, suçun oluşmadığına, eksik incelemeye, lehe hükümlerin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihi itibariyle; ... adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 4-5 maddeleri uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, sanık aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinde yürürlükte olmayan, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrası uyarınca belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen adli para cezasının belirlendiği bölümdeki ''60 gün adli para cezası'' yerine ''450 TL adli para cezası'' ibaresinin ilavesi ve 5237 sayılı 52/2. madde ve fıkrası gereğince gün para cezasının 1 günü 20 TL'den 1200 TL adli para cezasına çevrildiği bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25458, Karar No: 2009/5390, Tarih: 16.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/25458 E.  ,  2009/5390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takipten sonrası için, icra müdürlüğünce %29 ve değişen oranlarda avans faizinin uygulanacağının tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60 TL onama harcın temyiz edenden alınmasına, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.