muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10503, Karar No: 2022/9805, Tarih: 02.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/10503 E.  ,  2022/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.07.2018 gün ve 2018/55 Esas, 2018/122 Karar sayılı hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 17.07.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 02.09.2020 gün ve 2018/2445 Esas, 2020/1415 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10085, Karar No: 2012/17211, Tarih: 01.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10085 E.  ,  2012/17211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/03/2011 tarih ve 2010/32-2011/87 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların ismi yazılarak yayınlanan “Okulda Dayak” ve “Çocuklar Evde de Okulda da Dövülüyor” makalelerin müvekkilinin daha önce yapmış olduğu çalışmalar esas alınarak yazıldığını, davalıların bu makalelere katkılarının veri toplama ve temize çekme ile sınırlı olduğunu ileri sürerek adı geçen makalelerdeki eser sahipliğinin müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili ve diğer davalı adı geçen makalelere katkılarının veri toplama ve temize çekme ile sınırlı olmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davacının eski tarihli eserlerinden yeni ve farklı makalelerin vücuda getirildiği, birlikte eser sahipliğinde esere daha fazla ya da daha az katkı sağlamanın eser sahipliğini ortadan kaldırmadığı, davacının davalıların makalelerin yazarları olduğunu kabul ettiği, dört yıl geçtikten sonra davacının eser sahibinin kendisi olduğunu ileri sürmesinin çelişkili davranış yasağına aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24347, Karar No: 2012/18357, Tarih: 02.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24347 E.  ,  2012/18357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Sanık ...: BeraatSanık ...: Mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hüküm ile sanıklar ... ve ... hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'nün 2002 takvim yılında sahte faturaları KDV indiriminde kullanmak suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat karar verilmesi yasaya aykırı, sanıkların 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu yönünden ise; yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, sanık ... bakımından suç tarihinden hüküm tarihine kadar, sanıkların 2003 takvim yılı suçları bakımından suçun işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16139, Karar No: 2018/10651, Tarih: 06.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16139 E.  ,  2018/10651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmedilen adli para cezası, TCK'nin 52/1 maddesine aykırı biçimde gün para birimi olarak hesaplanmamış ise de, sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa verilen 3740,00 TL adli para cezasının TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine dair kararda, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına dair karar verilmiş ise de, 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenleme doğrultusunda, adli para cezasının ödenmemesi durumunda izlenecek yöntem infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.06.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3801, Karar No: 2022/7377, Tarih: 01.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3801 E.  ,  2022/7377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.04.2015 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.02.2022 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mülkiyet hakkına dayalı olarak açılan çaplı taşınmaza haksız el atma nedeni ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, Muğla ili, Merkez Emirbeyazıt Mah. 581 ada 146 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 2 nolu çay bahçesinin davalı tarafından kira sözleşmesine istinaden kullanıldığını, kira sözleşmesinin 23.07.2012 tarihinde bitmesine rağmen kullanıma devam edildiği gibi sözleşmeye aykırı olarak üçüncü kişilere devredildiğini ileri sürülerek tahliye tarihi olan 04.08.2014 tarihine kadar 27.789,33 TL'nin kira sözleşmesinin ... tarihi olan 23.07.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalının vergi kaydını 25.06.2014 tarihinde sildirdiği ve işyerini kapattığını, iddia edildiği gibi bir üçüncü kişiye dava konusu işyerinin devredilmediğini, ... ... adlı kişinin 25.06.2014 tarihinden sonra çay bahçesini işlettiğinden bu tarihten sonraki ecrimisilin adı geçenden istenmesi gerektiğini, kira sözleşmesinin bitiminden sonra kira bedelinin ÜFE oranında artırılarak davacı hesabına yatırıldığını, davalının taşınmazı 26.05.2014 tarihinde terk etmesine rağmen Haziran ayının da hesaba dahil edildiğini, istenen ecrimisil bedelinin fahiş olduğunu, hesaplamanın aynı yere ait geçmiş dönem kira sözleşmelerine göre belirlenmesi gerektiğini beyan edilerek davanın reddi savunmuştur.

Mahkemece, 23.07.2012-25.06.2014 arası için 21.991,47 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.12.2020 tarih ve 2018/6363 Esas, 2020/7782 Karar sayılı ilamı ile “Dava, mülkiyet hakkına dayalı olarak açılan çaplı taşınmaza haksız el atma nedeni ile ecrimisil istemine ilişkindir. 1. dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. dava, her ne kadar Spor Genel Müdürlüğü adına açılmış ise de 3289 sayılı Kanun kapsamında tüzel kişiliğe haiz Spor Genel Müdürlüğünün tüzel kişiliği 2/7/2018 tarihli ve 703 sayılı KHK ile kaldırılmış olup yine aynı Kanun'a 703 sayılı KHK'nin 12. maddesi ile eklenen Geçici 15. madde ile maddenin yürürlüğe girdiği tarihte Spor Genel Müdürlüğü ile Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğünün mülkiyetinde bulunan taşınmazların, başka bir işleme gerek kalmaksızın bulundukları yerdeki Gençlik ve Spor İl Müdürlükleri adına re’sen tescil edileceği, ayrıca, tahsisli olup olmadığına bakılmaksızın fiilen bu Genel Müdürlüklerin kullanımında bulunan taşınmazların, başka bir işleme gerek kalmaksızın bulundukları yerdeki Gençlik ve Spor İl Müdürlüklerine tahsis edilmiş sayılacağı, bu kapsamda davanın Bursa Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne ihbar edilerek davaya dahil edilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilmesi, 3. gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden ... normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı Kararı) Hemen belirtilmelidir ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nın 266 vd

. (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı Kararı) Hemen belirtilmelidir ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir. Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davaya konu 40.243 m2'lik "Spor Sahası ve Müştemilatı" vasıflı Muğla ili Emirbeyazıt Mah. 581 ada ve 146 parsel sayılı taşınmaz olup davacı ile davalı arasında 2 nolu çay bahçesi ve büfenin kullanımı için 23.07.2011 tarihinden 23.07.2012 tarihleri arası için 27.07.2011 tarihinde kira sözleşmesi imzalandığı, davaya dayanak 24.10.2014 tarihli ecrimisil komisyonun kararında toplam işgal edilen alanın 473,10 m2 olduğu kabulü üzerinden hesaplama yapıldığı, hükme esas alınan raporda ise kullanılan alan belirlenmeksizin emsal kira sözleşmelerinde kira bedelleri üzerinden oranlama yapılarak sonuca gidildiği anlaşılmakta olup mahkemece, davalı tarafından kullanılan alanın çekişmesiz şekilde tespitinden sonra toplam kullanılan alan üzerinden hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 4. ilke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde (2012 yılı Temmuz ayı) mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir

. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir. Mahkemece, 2012 yılı Temmuz ayı aylık ecrimisil bedeli tespit edildikten sonra sonraki dönemlerin ecrimisil bedeli ÜFE oranında artırılarak belirlenmesi gerekirken ecrimisil belirlenmesine dair temel ilkeye aykırı olarak 2014 yılı ecrimisil bedeli belirlenerek önceki yılların ecrimisil bedelinin tespit edilen raporun hükme esas alınması, 5. dava dilekçesinde davacının da kabul ettiği üzere yasal paylar dahil toplam 38.799,50 TL'den davalı tarafından yapılan 11.010,17 TL'lik ödeme mahsup edilerek 27.789,33 TL talep edilmiş olmasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı tarafından yapılan ödemenin hesaplamaya dahil edilmediği gibi, Mahkemece de yapılan ödeme dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece “Davanın kısmen kabulü ile 5.657,17 TL ecrimisilin dava tarihi olan 09/04/2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; mahkemece hükümde, yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporu uyarınca işgal edilen döneme ilişkin hesaplanan ecrimisele hükmedilir iken faiz başlangıcı olarak davacının davalıya ihtarname gönderdiği tarih gözetilmeyip dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki; anılan bu husus kararın bozulmasını gerektirmekte ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1086 sayılı HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1. numaralı bendinde yer alan "dava tarihi olan 09.04.2015" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 12.11.2014” ibaresinin yazılmasına, hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2898, Karar No: 2007/4619, Tarih: 21.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2898 E.  ,  2007/4619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davanın niteliği gereği, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı taraf yararına da avukatlık ücretine hükmedilmesi ve tespit edilip bankaya yatırtılan bedelin mahkeme kararının kesinleşmesi beklenmeksizin davalıya ödenmesinin sağlanması için bankaya yazı yazılması gerektiğinin dikkate alınmaması doğru değil ise de, bu yanılgıların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 6, 7, 8 ve 9 nolu bentlerinin herbirinin sonuna "davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 400 YTL maktu avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine" tümcesinin eklenmesi ve 5 nolu bentte yer alan "karar kesinleştikten sonra" sözcüklerinin metinden çıkartılması ile bu bendin sonuna "ödemenin derhal yapılması için banka şubesine yazı yazılmasına" tümcesinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12301, Karar No: 2014/5546, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12301 E.  ,  2014/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/201-2013/730

DAVA :Davacı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin alt işverenlere verdiği hizmette arıza teknisyeni olarak işe başladığını, dava dışı şirketler ile davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı bulunduğunu, işyerinde vardiyalı sistem olmasına rağmen her gün 16 saat çalıştırıldığını, Cumartesi günleri yarım gün çalışması gerekirken bu günde de aynı şekilde çalıştığını, bu çalışmalarından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını, ücretinin ödenmediğini, davacının hafta tatil günlerinde de çalışma sisteminin aynı şekilde olduğunu, davacının işe alınırken yol ve yemek yardımı yapılacağının söylendiğini, davalı Kurumun da ihaleli çalışan işçilere nakdi olarak bu yardımları yaptığını kabul ettiğini belirterek, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: