muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7207, Karar No: 2015/11081, Tarih: 23.03.2015

4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen kanun maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler.

İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemesi, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit edilmelidir. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Kanun'un 8. maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur.

Aynı Kanun'un 37. maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır.

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanun'un 8. ve 37. maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir.

Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmemesi ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemesi, işçinin ücret, sigorta primi, çalışma koşulları ve benzeri konularda kanuni güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır.

Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmemesi ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemesi, işçinin ücret, sigorta primi, çalışma koşulları ve benzeri konularda kanuni güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır.

Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenip, düzenlenmediğinin de araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır.

İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının davalılara ait it işyerinde 26.04.2008-10.09.2011 tarihleri arasında yükleme boşaltma işçisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 10.09.2011 tarihinde davacının kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek işveren tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre davacının davalılara ait it işyerinde 26.04.2008-10.09.2011 tarihleri arasında yükleme boşaltma işçisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 10.09.2011 tarihinde davacının kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek işveren tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davacı işyerinde son ücretinin aylık net 1.300,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı işveren ise davacının brüt asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Dosyaya imzasız ücret bordroları sunulmuş, kayıtlarında asgari ücret seviyesinde kazanç gösterilmiştir. Dinlenen davacı tanıklarından birisi davacının ücret konusundaki iddialarını doğrulayan beyanlarda bulunmuş diğer tanık ise davacının ücretini bilmediğini beyan etmiştir. Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmış, Ticaret Odası Antalya Ticaret Odası yükleme boşaltma işinde çalışan vasıfsız işçilerin asgari ücret alabileceği, davacının çalıştığı sektörde çalışan işçilerin % 80 ninin asgari ücretle çalıştığını bildirmiştir. Hükme esas alınan hesap raporunda, Ticaret Odası bir işveren kuruluşu olduğu ve işveren tarafından başka bir işçiye her ay düzenli olarak elden makbuzla 600-700 TL ödeme yapıldığı gerekçesiyle davacının iddia ettiği net 1.300,00 TL ücret seviyesinden hesaplama yapılmıştır. Dairemizin bozma kararı sonrası Esnaf ve Sanatkarlar Odası Birliğinden emsal ücret sorulmuş, esnaf olmadığından ücret tespiti yapılamadığı belirtilmiş, önceki karar yönünde net 1.300,00 TL ücret esas alınmıştır.

Mahkemece davacının alabileceği emsal ücret araştırması yapılmış ise de bozma kararı tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu itibarla yapılan araştırma karar verilmeye elverişli bulunmamaktadır. Mahkemece davacı işçinin kıdemi ve yaptığı işe göre ilgili meslek kuruluşlarından ve yukarıda belirtilen mercilerden uyuşmazlık konusu dönemde alabileceği emsal ücret seviyesi sorulmalı ve dava konusu alacaklar buna göre hesaplatılmalıdır.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/603, Karar No: 2018/3809, Tarih: 15.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/603 E.  ,  2018/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.07.2010 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastral parselin ihyasına yönelik ... iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacıya ait 617 kadastral parsel sayılı taşınmazın, davalı belediyenin 27.03.2003 tarih, 6 sayılı Meclis Kararı ve revizyon imar planı ile imar parseline dönüştürldüğünü, ancak anılan imar planının, ... 1. İdare Mahkemesinin, 2003/1002 Esas, 2005/364 Karar sayılı ilamı ile iptal edilip, iptal kararının kesinleştiğini ileri sürerek; imar parsellerinin ... kaydının iptali ile kadastral parsele dönülmek suretiyle davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; ... sicilinin tutulması prensiplerinden biri tescil, diğeri sicilin aleniliği (güvenilirliği), bir diğeri Hazinenin kusursuz sorumluluğu, sonuncusu ise geçerli bir hukuki sebebinin bulunması, yani kaydın illetten mücerret olmamasıdır.

O halde; imar parselinin dayanağı olan idari işlemin iptal edilmesi ile sicilin dayanaksız kalacağı ve TMK'nın 1025. maddesi hükmü uyarınca yolsuz tescil durumuna düşeceği; bu durumda; dayanaksız kalan ... kaydının iptal edilerek kadastral parselin geometrik ve hukuki durumunun ihyasına karar verilmesi gerekeceği tartışmasızdır.

Ayrıca; kadastral parselin ihyasının, imar uygulamasıyla kadastral parsel sınırları üzerinde oluşturulan imar parsellerinin kadastral parsel içerisinde kalan kısımlarının ... kaydının iptali ile eski hale getirilerek tescili suretiyle mümkün olabileceği gözetildiğinde; ihyası istenilen kadastral parselin çap sınırları içerisinde kalan imar parsellerinin tamamının tespitiyle kayıt maliklerinin davada yer almaları gerektiği de açıktır.

Ayrıca; kadastral parselin ihyasının, imar uygulamasıyla kadastral parsel sınırları üzerinde oluşturulan imar parsellerinin kadastral parsel içerisinde kalan kısımlarının ... kaydının iptali ile eski hale getirilerek tescili suretiyle mümkün olabileceği gözetildiğinde; ihyası istenilen kadastral parselin çap sınırları içerisinde kalan imar parsellerinin tamamının tespitiyle kayıt maliklerinin davada yer almaları gerektiği de açıktır.

Somut olaya gelince; dava konusu 617 parsel sayılı taşınmazın, Boğazköy Belediye Başkanlığının, 04.03.1998 tarih, 33 nolu Encümen kararı ile imar uygulamasına tabi tutulduğu, ancak ... 6. İdare Mahkemesinin, 22.10.2001 tarih, 2000/1034 Esas, 2001/1264 Karar sayılı ilamı ile, yapılan bu uygulamanın iptaline karar verildiği ve kararın deracattan geçerek kesinleştiği, daha sonra dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede Boğazköy Belediye Başkanlığının 29.04.2002 tarih 66 nolu Encümen kararı ile ikinci defa imar düzenlemesi yapıldığı ve 617 parsel sayılı taşınmazın, yapılan bu şuyulandırma işlemi sonucu sicil kaydı kapatılarak 7440 sayılı kütük sayfasında kayıtlı 5709 ada, 2 parsel sayılı taşınmaza gittiği, başka bir deyişle, 617 sayılı kadastral parselden imar uygulaması suretiyle 5709 ada 2 sayılı imar parselinin oluşturulduğu ve halen bu imar sicil kaydının hukuki geçerliliğini koruduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan; davacı tarafça, imar planının ... 1. İdare Mahkemesinin, 2003/1002 Esas, 2005/364 Karar sayılı ilamı ile iptal edilip iptal kararının kesinleştiği ileri sürülerek eldeki dava açılmışsa da; anılan İdare Mahkemesi ilamının, dava konusu taşınmazın bulunduğu alandaki imar planında revizyon yapılmasına ilişkin 27.03.2003 günlü 6 sayılı Belediye Meclis Kararı ve revizyon imar planının iptaline ilişkin olduğu görülmektedir. Yine 617 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede, 29.04.2002 tarihli ve 66 sayılı Encümen kararı uyarınca yapılan ikinci imar uygulamasının iptal edildiğine ilişkin dosyaya herhangi bir bilgi, belge ve karar sunulmadığı gibi, anılan Encümen kararının idari yargıda iptal edildiği de ileri sürülmemiştir. O halde, imar parsellerinin sicil kayıtlarının dayanağı olan idari işlem idari yargı yerinde iptal edilmediği sürece kadastral parselin ihyasına yönelik ... iptali ve tescil davasının dinlenemeyeceği gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9327, Karar No: 2019/17403, Tarih: 02.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/9327 E.  ,  2019/17403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Başka bir suçtan ...Çocuk ve Gençlik kapalı cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ın son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 02/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2574, Karar No: 2007/6610, Tarih: 10.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/2574 E.  ,  2007/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya verdiği, borç para için, tutanak düzenlediğini, alacağının ödenmediğini alacağın tahsili için yaptığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesi istenmiştir.

Davalı, asıl alacaklının kendisi olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı dava dilekçesinde yemin deliline dayanmıştır. Davalıya alacağının ispatı yönünden yemin yöneltme hakkı vardır. Bu hakkı hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve eksik inceleme sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15964, Karar No: 2012/23701, Tarih: 22.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15964 E.  ,  2012/23701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/982, Karar No: 2017/2156, Tarih: 22.05.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/982 E.  ,  2017/2156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Fikri ve Sınai Haklar Huk. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat İslam Aslan ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı tarafından yapılan heykelin davalı tarafından kaldırılması sebebi ile manevi zarara uğranıldığından bahisle açılmış manevi tazminat davasından ibarettir.

Davacı yüklenici, davalı belediye ise iş sahibidir. Davacı yüklenici vekili, davacı müvekkili tarafından ... denk gelecek biçimde ... içerisinde sunulan fotoğraflarda görülen nitelikte anıtın maketine uygun olarak yapıldığını, anıtın 4 yılı aşkın süre sergilendiğini, ancak her nedense davalı belediyenin konuya ilişkin hukuksal kurallarla ...Kanunu kurallarına, yargısal inançlara aykırı olarak müvekkilin yaratıcısı olduğu eserin yazıt bölümüne el atarak bu bölümü bütünüyle bozduğunu, bu el atmadan ötürü müvekkilin manevi zararlarının giderilmesi amacıyla manevi tazminat ve eserin eski durumuna getirtilmesi için dava açıldığını, davanın kabul edildiğini, ancak bu davadan sonra yapılan incelemeler sonucu 01.09.2014 günü eserin bütünüyle ortadan kaldırıldığı öğrenildiğinden davalının, müvekkilin eserine yaptığı hukuka aykırı el atmasından ötürü oluşan manevi zararları için 100.000,00 TL manevi tazminatın yürütülecek yasal faizle davalıdan alınmasıyla yapıtın eski yerine konulmasını talep ve dava etmiş, davalı belediye vekili; davacı tarafın daha önce aynı konuya ilişkin olarak 100.000,00 TL manevi tazminat isteml... Asliye Hukuk Mahkemesi 2013/94 Esas sayılı tazminat davasını ikame ettiğini, mahkemece 30.000,00 TL manevi tazminatın kabulüne ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verildiğini, kararın temyiz edildiğini ve dosyanın halen Yargıtay'da bulunduğunu, davacının aynı heykele ilişkin olarak müvekkil idareden yeniden tazminat istemesinin mükerrer tazminat talebi teşkil etmekte olduğunu, söz konusu heykelin Trabzon Belediye Meclisi'nin 07/12/2012 tarih ve 305 sayılı kararı bulunduğu yerden kaldırıldığını, kaldırma fiilinin temelindeki sebebin meclis kararı yani idari bir işlem olduğunu bu işleme

karşı da idari yargıda iptâl davası açılması gerektiğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın derdestlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, verilen karar yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

karşı da idari yargıda iptâl davası açılması gerektiğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın derdestlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, verilen karar yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Derdestlik, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-ı maddesinde dava şartı olarak "aynı davanın, daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması" şeklinde düzenlenmiş olup, tarafları, dava sebebi (vakıaları) ve dava konusu (talep sonucu) aynı olan bir davanın ikinci kez açılamayacağını ifade eder. Aynı dava ikinci kez açılırsa, ikinci davada bu husus ileri sürülmese bile re'sen gözetilerek ikinci dava dava şartı yokluğundan reddedilir. Derdestliğin olması için aynı davanın iki kez açılması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; mahkemenin derdest olarak kabul ettiği ... 3. Asliye Hukuk (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'nin 2013/94 Esas sayılı dosyası celp edilip incelendiğinde; bu davada eserin kitabe ve yazıt bölümüne el atılmasından dolayı tazminat davası açıldığı ve mahkemece incelenip karara bağlandığı oysa eldeki dava da ise bahse konu heykelin tümden kaldırılması nedeniyle oluşan manevi zararın giderilmesi talep edildiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla sonradan açılan ikinci dava ile aynı dava niteliğinde yeni bir dava bulunmamaktadır. Bir başka deyişle derdestlik söz konusu değildir. Aksi düşüncelerle derdestlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/383, Karar No: 2013/12376, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/383 E.  ,  2013/12376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozmak, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın mağdurun oturduğu apartmana girip, daire kapısını elindeki tornovida ile zorlayıp kapıyı açmaya çalıştığı sırada tanık ... ile karşılaşması üzerine kaçmaya çalıştığının anlaşılması karşısında apartman boşluğuna girildiğinden konut dokunulmazlığını bozma suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile sanığın cezasından indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.