muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/379, Karar No: 2015/177, Tarih: 02.06.2015

‘Bankanın iştiraki durumundaki T....Holding A.Ş.’nin sermaye artırımlarına nakden sermaye koymak suretiyle katılması Bankalar Kanununun 11. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kredi kullandırımı sayılmaktadır’.

...Bankanın rüçhan hakkını kullanmasıyla, banka zararı önlendiği kanaati heyetimizde hâsıl olmuştur.

Sonuç olarak Hazinece verilen talimata uyulmadığı iddiasında ise aykırı bir eylemin bulunmadığı tespit ve kanaatine varılmıştır",

Doç. Dr. M... K...nın ayrık raporunda; "..Suç oluşturan fiilin 14. maddede belirtilen tedbirlere uymama şeklinde tanımlanması, ceza hukukunun temel prensiplerinden olan ‘suçta ve cezada kanunilik ilkesi’ ve bu ilkenin bir sonucu olan belirlilik ilkesiyle bağdaşmamaktadır. Zira bu ilkeler gereğince hangi insan davranışlarının suç teşkil ettiğinin Kanun koyucu tarafından açık seçik bir şekilde tanımlanması gerekir. Kanun koyucu haksızlık teşkil eden fiili tanımlama görevini idari makamlara bırakmamalıdır. BDDK’nın talimatlarıyla suç teşkil eden fiillerin belirlenmesi anılan ilkelere aykırılık oluşturur. Bu itibarla sanıkların savunmaları ve diğer bilirkişi raporlarında, bu suçun oluşmadığına ilişkin sonuca bu gerekçe ile katılmaktayız. Ancak sanıklara isnat edilen fiillerin özel zimmet suçu (22/3. madde) yönünden bir değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Çünkü talimata aykırı davranmak suçu soyut bir tehlike suçudur. Bu fiilin sonucunda bir zarar ortaya çıkmışsa, ki olayda grup firmalarına kredi verildiğine, yani bankanın parası başkalarına aktarıldığına göre, diğer unsurları da gerçekleşmek koşuluyla zimmet suçu da oluşacaktır. Bir başka deyişle iddianamede belirtilen olaylar bakımından sanıklara isnat edilen fiillerin aynı zamanda zimmet suçunu oluşturup oluşturmadığı da irdelenmelidir. Şayet bu fiiller zimmet suçunu da oluşturuyorsa bu durumda tek fiille kanunun farklı hükümlerinin ihlali söz konusu olacağından farklı neviden fikri içtima hükümleri (TCK. m. 44) uygulanacak ve sanıkların en ağır cezayı gerektiren zimmet suçundan dolayı cezalandırılmaları gerekecektir. Bizim vardığımız sonuç kabul edilir ve olayda talimata aykırılığın oluşmadığı sonucuna varılırsa, fiil yalnızca zimmet bakımından değerlendirilir. Sınayi ve Mali Yatırımlar Holding A.Ş.’ye kullandırılan krediler zimmet suçunu oluşturmaktadır",

Şeklindeki görüşlere yer verilmiştir.

Sanıklar özetle; kanunda açık olarak suç tanımlanmadığı için ceza verilemeyeceğini, S.. ve M....Yatırımlar Holding A.Ş.’ye verilen kredinin yeni bir kredi olmadığını, donuk bir kredinin bu firma tarafından devir alındığını, bankadan bu işlemle kaynak çıkmadığını, A-T... Pazarlama ve Servis Hizmetleri A.Ş.’ye kullandırılan kredinin grup kredisi olmadığını, T..... Holding A.Ş.’nin sermeye artırımına katılma olayında ise bu işlemin bankanın kanundan doğan rüçhan hakkının kullanılması olduğunu, yeni kredi kullanılmasının söz konusu olmadığını, P.... Faktoring ve P....Finansal Kiralama firmalarının P.....’a ait şirketler olduğunu ve grup şirketi olmadığını savunmuşlardır.

Zimmet suçu 765 sayılı TCK’nun 202. maddesinde;

"Görevi sebebiyle kendisine tevdi olunan veya muhafaza, denetim veya sorumluluğu altında bulunan para veya para yerine geçen evrak veya senetleri veya diğer malları zimmetine geçiren memura altı yıldan oniki yıla kadar ağır hapis ve meydana gelen zararın bir misli kadar ağır para cezası verilir.

Yukarıdaki fıkrada gösterilen cürüm, dairesini aldatacak ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyette bulunmak suretiyle işlenmiş ise faile oniki yıldan aşağı olmamak üzere ağır hapis ve meydana gelen zararın üç misli kadar ağır para cezası verilir…" şeklinde düzenlenmiş, buna göre 202. maddesinin 1. fıkrasında basit zimmet suçu, 2. fıkrasında ise eylemin "dairesini aldatacak ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyette bulunmak suretiyle işlenmiş olması" halinde nitelikli zimmet suçunun oluşacağı hükme bağlanmıştır.

3182 sayılı Bankalar Kanununun yürürlükte olduğu dönemde, özel banka personelinin bankanın malvarlığını temellüke yönelik eylemleri ile ilgili olarak istisnai bir düzenleme bulunmadığı için, bu tür eylemlerin 765 sayılı TCK’nun 510. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği yargısal kararlarla kabul edilmiş ve bu yöndeki uygulama da tereddütsüz sürdürülmüştür.

Zimmet suçunun, banka mensupları tarafından banka varlıklarına karşı işlenmesi durumunda özel bir düzenlemeye gereksinim duyan kanun koyucu, bu amaçla 23.06.1999 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3. maddesiyle banka zimmeti suçunu ayrıca düzenleyerek 765 sayılı TCK’nun 202. maddesi ile uyum gösterecek şekilde;

"Banka yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile diğer mensupları görevleri dolayısıyla kendilerine tevdi olunan veya muhafazaları, denetim veya sorumlulukları altında bulunan bankaya ait para veya sair varlıkları zimmetlerine geçirirlerse altı yıldan oniki yıla kadar ağır hapis cezası ile cezalandırılacakları gibi bankanın uğradığı zararı tazmine mahkûm edilirler. Bu fıkrada gösterilen suç bankayı aldatacak ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyette bulunmak suretiyle işlenmişse faile oniki yıldan aşağı olmamak üzere ağır hapis ve meydana gelen zararın üç katı kadar ağır para cezası verilir. Ayrıca meydana gelen zararın ödenmemesi halinde mahkemece re'sen ödettirilmesine hükmolunur. Zararın kovuşturma yapılmadan önce tamamıyla ödenmiş olması halinde cezaların yarısı, ödeme hükümden önce gerçekleştirilmiş ise üçte bir oranında indirilir" şeklindeki hükmünü getirmiştir.

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun zimmet suçunu düzenleyen 247. maddesi ise;

"(1) Görevi nedeniyle zilyedliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçiren kamu görevlisi, beş yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun zimmet suçunu düzenleyen 247. maddesi ise;

"(1) Görevi nedeniyle zilyedliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçiren kamu görevlisi, beş yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(3) Zimmet suçunun, malın geçici bir süre kullanıldıktan sonra iade edilmek üzere işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranına kadar indirilebilir" biçimindedir.

Bu kanundan sonra 01.11.2005 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160. maddesinde de ceza yaptırımı (miktarı) dışında 5237 sayılı TCK’na benzer bir düzenleme öngörülerek;

"Görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu para veya para yerine geçen evrak veya senetleri veya diğer malları kendisinin ya da başkasının zimmetine geçiren banka yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile diğer mensupları, altı yıldan oniki yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılacakları gibi bankanın uğradığı zararı tazmine mahkûm edilirler.

Suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi hâlinde faile on iki yıldan az olmamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezası verilir; ancak, adli para cezasının miktarı, bankanın uğradığı zararın üç katından az olamaz. Ayrıca meydana gelen zararın ödenmemesi hâlinde mahkemece re'sen ödettirilmesine hükmolunur…" hükmüne yer verilmiştir.

Belirtilen düzenlemelerle, 25.11.2000 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4603 sayılı Kanun ile T.C. Ziraat Bankası, Türkiye Halk Bankası ile Türkiye Emlak Bankası özel hukuk statüsüne tabi anonim şirket haline dönüştürülmesi sonucu kamu ve özel banka ayrımına son verilerek mensuplarının banka malını temellük eylemlerinin banka zimmeti suçunu oluşturacağı kabul edilmiştir.

Buna göre; gerek 4389 sayılı Bankalar Kanunu gerekse 5411 sayılı Bankacılık Kanununda yer alan basit ve nitelikli bankacılık zimmeti suçlarının tanımlarında yer alan fiil unsuru benzerlik arz etmekte olup, zimmete geçirme biçiminde ifade edilmiştir.

Zimmete geçirme ise; 5237 sayılı TCK’nun 247. maddesinin gerekçesinde "suç konusu mal üzerinde, malikmiş gibi tasarrufta bulunmayı ifade eder. Bu tasarruflar, suç konusu şeyin mal edinilmesi, amacı dışında kullanılması, tüketilmesi şeklinde oluşabileceği gibi bir başkasına satılması, verilmesi şeklinde de gerçekleşebilir…" şeklinde tanımlanmıştır.

Zimmete geçirme ise; 5237 sayılı TCK’nun 247. maddesinin gerekçesinde "suç konusu mal üzerinde, malikmiş gibi tasarrufta bulunmayı ifade eder. Bu tasarruflar, suç konusu şeyin mal edinilmesi, amacı dışında kullanılması, tüketilmesi şeklinde oluşabileceği gibi bir başkasına satılması, verilmesi şeklinde de gerçekleşebilir…" şeklinde tanımlanmıştır.

Diğer taraftan; 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3. maddesinde yazılı zimmet suçunun maddi konusunu; banka yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile diğer mensuplarının görevleri dolayısıyla kendilerine tevdi olunan veya muhafazaları, denetim veya sorumlulukları altında bulunan bankaya ait para veya sair varlıklar oluşturmakta iken, 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160. maddesinde yazılı suçun maddi konusunu ise; görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu para veya para yerine geçen evrak, senetler ve diğer mallar oluşturmaktadır.

Malın, para veya evrak ya da senedin failin görevi gereği zilyetliğine devredilmiş olması veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olması gerekir. Failin zilyetliğinde olan ya da koruma ya da gözetiminde bırakılan bir malı kendisi ya da başkasının zimmetine geçirmesi ile suç işlenmektedir.

Bu bağlamda, 4389 sayılı Bankalar Kanununun 11, 5411 sayılı Bankacılık Kanununun ise 48 ve takip eden maddelerinde şartları, kapsamı ve tanımı yapılan kredilerin de; suçun maddi konusunu meydana getirdiği ve tabela firmalarına veya kredibilitesi olmayan firmalara kredi kullandırılması ya da kredilerin hiç veya yeterli teminat alınmadan kullandırılması halinde de bankacılık zimmeti suçunun oluşacağı konusunda şüphe bulunmamaktadır.

Öte yandan, kredi verme işlemlerinde suç tarihinin saptanması önem taşımaktadır. Sözcük anlamı, 'uzatma' olan temdit, hukuki anlamda, tarafların aralarında yaptıkları bir sözleşme ile asıl sözleşmede kararlaştırılan borcun ödeme zamanını uzatmaları biçiminde, bankacılık hukuku açısından da kullandırılan kredilerin, ödeme zamanını uzatan yeni bir irade birliği şeklinde tanımlanabilir. Geri ödenmeyeceği bilinerek kredi kullandırma şeklinde işlenen zimmet suçunda, suçun kredinin açıldığı tarihte, buna karşın açıldığı tarihte hukuka uygun olarak verilen bir kredinin sonradan hukuka aykırı bir temdit ile ödenmeyecek hale getirilmesi durumunda ise, şartlarının oluşması halinde zimmet suçu temdit tarihinde oluşacaktır.

Kredi açma eylemi ilk şekliyle zimmet suçunun unsurlarını taşıyorsa, vadenin dolması ile teminatlara yönelinmeyip kredilerin tahsili cihetine gidilmemiş ve aynı kredinin geri dönmeyeceği bilinerek kaynak aktarımı kasdı ile vadesi uzatılmışsa şüphesiz bu durumda da başlangıçta suç teşkil eden eylemin devamı ve bir anlamda yenilenmesi niteliğindeki son eylem yani temdit tarihi suç tarihi sayılacaktır.

Kredi açma eylemi ilk şekliyle zimmet suçunun unsurlarını taşıyorsa, vadenin dolması ile teminatlara yönelinmeyip kredilerin tahsili cihetine gidilmemiş ve aynı kredinin geri dönmeyeceği bilinerek kaynak aktarımı kasdı ile vadesi uzatılmışsa şüphesiz bu durumda da başlangıçta suç teşkil eden eylemin devamı ve bir anlamda yenilenmesi niteliğindeki son eylem yani temdit tarihi suç tarihi sayılacaktır.

Temdit işlemi ile kredinin hukuka aykırı hale getirilmesinde göz önüne alınacak ölçü, kredinin niçin temdit edildiği hususudur. Kredi alan firmaların mali yapısının bozulduğu, banka çıkarlarını düşünen ve düşünmesi gereken yetkililer tarafından tespit edildiğinde yapılması gereken iş kanuni yollardan kredilerin tahsili cihetine gidilmesidir. Kanun hükümleri ve bankacılık teamülleri gereğince, kredilerin tahsil edilmesi için uğraşılmamış ve teminatlara da başvurulmayarak temdit yöntemi izlenmişse zimmet kastıyla hareket edilmiş demektir. Buna göre, mali yapısı bozulan firma kredileri ödeyemeyecek durumda olmasına karşın temdit işlemi yapılmışsa zimmet suçu oluşacaktır.

O halde bankacılık mevzuatı ve teamüllerine göre kredinin ilk açıldığı andaki şartlar göz önüne alınarak değerlendirme yapmak ve buna göre de nakit çıkış tarihini esas alarak eylemi nitelendirmek ve kredilerde vade uzatımının suç oluşturmayacağını söylemek her zaman doğru olmayacaktır. Eğer kredilerin vadesi uzatılmışsa, bu işlemin de zimmet suçunun unsurlarını oluşturup oluşturmayacağı ayrıca incelenmelidir. Kredinin temdit edilmesi başlangıçta hukuka uygun olarak açılan bir krediyi hukuka aykırı hale getirebilir ya da başlangıçta da hukuka aykırı olan kredi kullandırma eyleminin devamı ve yenilenmesi niteliğinde olabilir. Bunun belirlenmesi için kredinin niçin temdit edildiğinin, kredi kullanan firmanın kredinin açılma tarihiyle temdit tarihi arasındaki mali yapısının ve kredibilitesinin, kredi kullandıran bankanın kredinin açıldığı ve temdit edildiği tarihlerde içinde bulunduğu mali durum gibi hususlar ve bunlara göre faillerin hangi kasıtla hareket ettiklerinin saptanması gerekmektedir. Bankanın, ekonomik durumunun kötüye gitmesine ve bu konuda yetkili makamlar tarafından yapılan tespitler sonucunda uyarılmasına rağmen, verilen kredilerin tahsil edilmesi yerine temdit etme yöntemi tercih edilmişse ya da kredi kullanan firmaların mali yapısının bozuk olması nedeniyle kredinin ödenmeyeceğinin anlaşılmasına karşın verilen kredilere ait teminatlar kullanılarak kredinin tasfiyesi yerine vadesi uzatılmışsa zimmet kastı ile hareket edildiği ortadadır.

Diğer taraftan ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektedir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK, adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir değişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Birleştirilen ve uyuşmazlık kapsamı dışında bulunan diğer kamu davalarına ve bir kısım sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükmüne konu C.. F.. l.....Ltd. Şti., I.... C....Ltd. Şti., I.... O.... Ltd Şti., E.... E.. Ürünleri San. A.Ş, E... E... Liman Hiz. Ve Nakliyecilik A.Ş., A.İ..C.., P... ve T.... Hizmetleri A.Ş., Ç..... İthalat ve İhracat Tic. A.Ş., B.... San. ve Tic. A.Ş., Ç....San. Tic. A.Ş, A... R.... ve Filmcilik A.Ş., A.. Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş., Ç.... Ç...E.... A.Ş., B.... İnşaat ve Taahhüt A.Ş., C....Film ve Yapımcılık San. Tic. A.Ş ve A..A... Holding A.Ş firmalarına kredi kullandırma öncesinde kredibiliteye yönelik araştırma yapılmadığı dosya kapsamından ve bilirkişi raporlarından anlaşılmasına karşın, talimatlara aykırılık suçundan açılan kamu davasına konu T....l Holding A.Ş firmasına 24.05.2000 ve 06.08.2001 tarihlerinde avans verilmesi, S...ve M...Yatırımlar Holding A.Ş., A-T...Pazarlama ve Servis Hizmetleri A.Ş. firmalarına kredi kullandırılması ve P.... Finansal Kiralama A.Ş. ile P.... Factoring A.Ş. firmalarına gayri nakdi kredi sağlanması fiilleri ile ilgili, bu firmaların kredibiliteliliklerinin bulunup bulunmadığının tespitine yönelik olarak ön istihbarat çalışması yapılıp yapılmadığı ve mali durum analiz raporları düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenemediği olayda;

Pamukbank yönetim kurulu üyesi olup aynı zamanda banka kredi tahsis komitesinde de görevli olan sanıkların, sözü edilen kredilerle ilgili olarak, Hazine Müsteşarlığının Çukurova Grubuna doğrudan veya dolaylı olarak hiçbir şekilde kredi kullandırılmaması yönündeki birden fazla uyarısından haberdar olmaları nedeniyle, firmaların kredibiliteleri bulunup bulunmadığının tespitine yönelik olarak araştırma yapılmasına gerek olmadığı ileri sürülebilir ise de;

Geri dönmeyeceği bilinerek kaynak aktarımı kasdı ile hareket edip etmediklerinin, dolayısıyla banka zimmeti suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenebilmesi açısından sözkonusu araştırmanın yapılmasında zorunluk bulunmaktadır.

Geri dönmeyeceği bilinerek kaynak aktarımı kasdı ile hareket edip etmediklerinin, dolayısıyla banka zimmeti suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenebilmesi açısından sözkonusu araştırmanın yapılmasında zorunluk bulunmaktadır.

Sözü edilen firmalara kullandırılan kredi tutarları, sanıklar hakkında temel cezanın belirlenmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına da etki edeceğinden, bu kredilerin zimmet suçunun konusu olup olmadığının tespitine yönelik olarak araştırmanın tamamlanması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Özel Daire bozma kararı isabetli olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı; "Dosya muhtevasına göre sanıklar hakkında banka zimmeti suçunun sabit olup olmadığının değerlendirilmesine yönelik olarak, Çukurova Grubu firmalarından olan T. Holding A.Ş., S. ve M. Yatırımlar Holding A.Ş., A-T.. Pazarlama ve Servis Hizmetleri A.Ş., P...Finansal Kiralama A.Ş. ile P.....Factoring A.Ş. Firmalarının kredibiliteliliklerinin bulunup bulunmadığının tespitine yönelik ön istihbarat çalışmalarının yapılıp yapılmadığı, mali durum analiz raporları düzenlenip düzenlenmediği hususlarının tespit edilmesine gerek bulunmayıp, eksik araştırma ile hüküm kurulmadığının hiçbir tereddüte mahal bırakmayacak şekilde açık olduğu görülmektedir.

Konu ile ilgili olarak Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Banka ve Kambiyo Genel Müdürlüğünün 16.08.1991, 23.01.1998 ve 11.04.2000 tarihli uyarı yazıları, Bankanın 30.06.1999 tarihli mali tabloları ile Bankalar yeminli başmurakıplarının yaptıkları incelemeler sonucunda düzenledikleri 28.02.2000 gün ve R-2, R-2 sayılı Mali Bünye Raporlarının gözden geçirilmesinde fayda mülahaza edilmektedir.

Konu ile ilgili olarak Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Banka ve Kambiyo Genel Müdürlüğünün 16.08.1991, 23.01.1998 ve 11.04.2000 tarihli uyarı yazıları, Bankanın 30.06.1999 tarihli mali tabloları ile Bankalar yeminli başmurakıplarının yaptıkları incelemeler sonucunda düzenledikleri 28.02.2000 gün ve R-2, R-2 sayılı Mali Bünye Raporlarının gözden geçirilmesinde fayda mülahaza edilmektedir.

Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Banka ve Kambiyo Genel Müdürlüğünce ilk olarak 16.08.1991 gün ve 36021 sayılı yazı ile (bir kısım sanıkların sahibi, yönetim kurulu üyesi ya da hakim hissedar konumunda bulundukları) Çukurova Grubu firmalarına hiçbir surette kredi kullandırılmaması yönünde Pamukbank Yönetim Kurulu Başkanlığına talimat verilmiş, devam eden süreçte uyarıların dikkate alınmadığı ve bankanın mali durumunda iyileşme olmadığının tespit edilmesi üzerine Hazine Müsteşarlığı Banka ve Kambiyo Genel Müdürlüğünün 23.01.1998 gün ve 3076 sayılı yazısıyla Pamukbank Yönetim Kuruluna; '30.09.1997 tarihi itibarıyla 245.955 milyar TL olan grup risklerin tamamının donuklaştığı ve grup bankalarında tutulan 10.584 milyar TL tutarındaki deponun da risk toplamına dahil edilmesi halinde grubun toplam risk tutarının 256.539 milyar TL'ye ulaştığı, donuklaşan grup riskleri nedeniyle aktif kalitesinin, dolayısıyla Bankanın mali bünyesinin önemli ölçüde bozulduğu, Aralık 1997 itibarıyla yaklaşık 325 milyon TL döviz pozisyon açığı bulunduğu, bankanın birikmiş zararının azaltılması ve çözümlenemeyecek boyutlara ulaşmamasını teminen Çukurova Grubu firmalarına yeni kaynak kullandırılmaması yönündeki politikalara devam edilmesi, grup risklerinden nakit tahsilatına başlanması ve toplam grup risklerinin en kısa zamanda bilanço toplamının yüzde 25'i seviyesine indirilmesi, zorunlu harcamalar dışında tüm giderlerin kontrol altına alınması' yönünde ikinci defa talimat verilmek zorunda kalınmıştır.

Bankalar yeminli başmurakıplarının, Bankanın 30.06.1999 tarihli mali tablolarını esas alarak yaptıkları incelemeler sonucunda düzenledikleri 28.02.2000 gün ve R-2, R-2 sayılı Mali Bünye Raporu değerlendirilerek Hazine Müsteşarlığı Banka ve Kambiyo Genel Müdürlüğünce son olarak 11.04.2000 gün ve 28414 sayı ile; 'Bankanız yetkilileri ile yapılan 21.02.2000 tarihli toplantıda değeri 25-30 milyar ABD doları arasında tahmin edilen bankanızın % 7 hissesine sahip olduğu iştiraklerinden Turkcell’in satışından bankanızca ve Çukurova Grubunca elde edilecek girdilerin grup risklerinin tasfiyesi ile sermaye artışında kullanılacağı ve bu satışın Haziran ayından önce gerçekleşmesinin tahmin edildiği ifade edilmiştir. Bu çerçevede Bankanızın mali bünyesindeki olumsuzlukların giderilmesini teminen 4491 sayılı Kanun ile değişik 4389 sayılı Bankalar Kanununun 14. maddesinin 2. fıkrasına istinaden Bankanızca;

1– Çukurova grubuna doğrudan ve dolaylı olarak hiçbir şekil ve surette yeni kredi kullandırılmaması,