muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3897, Karar No: 2024/1069, Tarih: 06.02.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/3897 E.  ,  2024/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/149 Esas, 2016/79 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/149 Esas, 2016/79 ... Kararının, katılanlar Hazine ile ... ve ... vekilleri ile suçtan zarar gören vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1163 ... Kooperatifler Kanunu'nun (1163 ... Kanun) Ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 ... Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Tarım ve Orman Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 ... Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 ... Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7417 ... Kanun) yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususları karşısında, 3628 ... Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 7417 ... Kanun'un 40 ıncı maddesiyle değişik 18 inci maddesinin ikinci fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 ... Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 ... Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 ... Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 ... Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 ... Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 ... Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.07.2015 tarihli ve 2015/144 Soruşturma, 2015/1648 Esas, 2015/106 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zimmet suçundan, 5237 ... Türk Ceza Kanunu'nun (5237 ... Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/149 Esas, 2016/79 ... Kararı ile sanığın zimmet suçundan, 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları; bakanlıklarının davadan haberdar edilmediğine, eksik inceleme sonucu beraat kararı verildiğine ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

B.Katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları; suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, sanığın cezalandırılması yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları; bakanlıklarının davadan haberdar edilmediğine, eksik inceleme sonucu beraat kararı verildiğine ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

B.Katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları; suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, sanığın cezalandırılması yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

C.Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları; hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verildiğine, sanık hakkında verilen beraat kararının yerinde olmadığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 20.12.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 ... Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/149 Esas, 2016/79 ... Kararına yönelik katılanlar vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 ... Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye sonucu itibarıyla uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/838, Karar No: 2017/3947, Tarih: 27.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/838 E.  ,  2017/3947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

İİK’nın 331/1. maddesinde hem hapis hem de adli para cezası öngörüldüğü halde sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6998, Karar No: 2017/5050, Tarih: 25.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6998 E.  ,  2017/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/27265, Karar No: 2020/1457, Tarih: 03.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/27265 E.  ,  2020/1457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle her ne kadar davalı tarafça yemin teklif edilmiş ve davacı tarafından yemin eda edilmiş ise de 15.000 TL. bedelin iş verene iade edildiğini ispat külfeti davacı üzerindedir. Davacı 15.000 TL. bedelin davalı şirkete ödendiğini iddia etmiş, bu konuda ispat için davalı işverenin ticari defter ve belgelerine dayanmıştır. Davalıya bu konuda kesin süre verilmesine rağmen ticari defter ve belgelerin sunulmamış olduğu gözetilerek davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine 03/02/2020 tarahinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3208, Karar No: 2015/13397, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3208 E.  ,  2015/13397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/292-2013/360

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2828, Karar No: 2013/8321, Tarih: 04.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/2828 E.  ,  2013/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında verilen gıyabi kararın, sanık ...'ın babası ...'a 09.02.2011 tarihinde kalemde tebliğ edilmesi hususu nazara alınarak, sanık ile tebellüğ eden babası ...'ın tebliğ tarihi olan 09.02.2011 günü itibariyle aynı adreste ikamet edip etmediğinin araştırılarak,aynı konutta ikamet etmediğinin anlaşılması halinde, gerekçeli kararın Tebligat Kanununda yapılan değişiklikler de dikkate alınarak usulüne uygun şekilde sanığa tebliği edilmesi ile kararın sanık ... tarafından temyiz edilmesi halinde de sanık temyizi yönünden ek tebliğname düzenlenerek iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24183, Karar No: 2014/15512, Tarih: 23.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24183 E.  ,  2014/15512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2004 yılı vergi dönemi için sanıklar ..., , ..., ... ve ... hakkında 213 sayılı Kanunun 359/b-1. maddesinin uygulanarak sanıkların 18'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına

2005 yılı vergi dönemi için sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 213 sayılı Kanunun 359/b-1. maddesinin uygulanarak sanıkların 18'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına

2006 yılı vergi dönemi için sanıklar ... ve ... hakkında 213 sayılı Kanunun 359/b-1. maddesinin uygulanarak sanıkların 18'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına

I- Sanıklar ... ve ...' nun 2005 ve 2006 takvim yıllarında, ...' in ise 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tekerrüre esas sabıkası olan sanık ... hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmamasındaki isabetsizlik karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan ... ve ... ile ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede sanık ... Tuncel' in 2003 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 1 kez cezalandırılması talep edildiği, adı geçen sanık hakkında iddianamedeki sevk ve tavsife göre 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden sanığın “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de;

Yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... ile sanık ... ve müdafii ile diğer sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanıklar ... ve ... haklarında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyizlerin incelenmesinde ;

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının, sanıklardan ... hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemekten iki kez, ... hakkında ise; 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan bir kez cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı, sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve müdafii ile sanık ...' ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/1716, Karar No: 2015/2513, Tarih: 30.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1716 E.  ,  2015/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Beraat

28.04.2010 tarihli iddianamede; sanığın müştekinin kimlik bilgileri ile suça konu trafik ceza tutanağına imza atmak suretiyle resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu işlediğinin iddia olunması, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında; "..." şirketinde makine teknisyeni olarak çalıştığını, ehliyeti olmadığı için araç kullanmadığını, üzerine atılı suçu işlemediğini belirtmesi, tanık ...'ın ise değişmeyen beyanlarında suça konu aracın kendisi üzerine kayıtlı olduğunu, teknik servis amacı ile kullanıldığını, suç tarihinde aracı şirket çalışanı olan sanığın kullandığını, yanında da çalışan ...'ın bulunduğunu, ... görüştüğünde olay tarihinde aracın trafik ekiplerince durdurulduğunu belirttiğini ifade etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, ifadesine başvurulmayan tanık ...'ın olayla ilgili ayrıntılı bilgisine başvurularak, ayrıca tanıklar ... ve ...'a sanığın suç tarihinde ehliyetinin bulunup bulunmadığı, şirkette çalıştığı süre içerisinde araç kullanıp kullanmadığı sorularak, suça konu tutanak üzerinde imzaları bulunan görevlilerin de olayla ilgili bilgilerine başvurularak, sanığın teşhise yarar fotoğraflarının tutanak tanıklarına gösterilerek, sanığın suç tarihi itibariyle ehliyetinin olup olmadığının menşeinden de araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4759, Karar No: 2018/191, Tarih: 09.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/4759 E.  ,  2018/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki çekici ile arka tekerlerinden bağlayıp çekmek istediği aracın savrulması sebebiyle yol kenarında otobüse binmek üzere hareket eden iki katılana çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda, asli kusurlu kabul edilen sanık hakkında hak ve nesafete uygun bir şekilde alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın herhangi bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına yer verilmeyerek TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5855, Karar No: 2017/11085, Tarih: 19.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/5855 E.  ,  2017/11085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 12.11.2015 gün ve 2015/12807 Esas, 2015/20242 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, vekil edenlerinin, 10.4.1964, 17.1.1966 ve 22.3.1968 tarihli sözleşmeler ile, davalıların murisi ...n, davaya konu 220 (eski 107) parselden, toplamda 20.125 m2 yer satın aldıklarını ve 40 yılı aşkın süredir zilyetliklerinde olduğunu, davalıların murisi ....n 16.6.1986 yılında öldüğünü, .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2006/1042 E.sayılı dosyası ile dava konusu taşınmazın, iştirak halindeki mülkiyetinin müşterek mülkiyete çevrilmesine karar verildiğini açıklayarak, davalıların dava konusu taşınmazdaki hisselerinin iptali ile vekil edenleri adına müsavi olarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, sözleşmelerdeki parmak izlerinin vekil edenlerinin murislerine ait olmadığını, davacıların dava konusu taşınmaza hiç bir zaman zilyet olmadıklarını, murisin taşınmazda yer satmadığını, dava konusu taşınmazı yıllarca murisin, onun ölümü ile de mirasçılarının kullandığını, 1995 yılından bu yana da taşınmaz hakkında ortaklığın giderilmesi davasının devam ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.