muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7940, Karar No: 2023/1253, Tarih: 23.03.2023

2. Suça Sürüklenen Çocuk ve Sanık Müdafiinin Haksız Tahrike Yönelen Temyiz İstemleri Yönünden

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun savunmalarında ileri sürdükleri maktulün annelerini imam nikahı yapmak konusunda zorladığına ilişkin dosyaya yansıyan tanık beyanı bulunmadığı ancak aksi yönde tanık beyanlarının mevcut olduğu, olay anında sanık ve suça sürüklenen çocuk ile maktul arasında tartışma yaşandığı iddiasının da dosya arasında yer alan kamera görüntülerinden anlaşıldığı üzere gerçeği yansıtmadığı, olayda maktulden kaynaklanan haksız tahrik oluşturacak bir davranışın bulunmadığı anlaşılmış olup, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması isabetsiz olmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Suçu İşlemediğine Yönelen Temyiz İstemi Yönünden

Suça sürüklenen çocuk ve sanığın, maktulün anneleri ile evlenmesini istemedikleri, bu nedenle maktule husumet besledikleri, olay günü suç işleme kararını birlikte aldıkları annelerinin, ailesi ile yaşadığı eve gelen sanık ile suça sürüklenen çocuğun annelerini, maktulden ayrılması aksi halde maktulü öldürecekleri konusunda uyardıktan sonra suç işleme kararını birlikte aldıkları suçta kullandıkları bıçağı temin ettikleri, birlikte maktulün işyerine gittikleri ve maktule ait araçla annesinin bulunduğu dedesinin evine geçtikleri, araçtan indikten sonra maktul önde telefonla konuşarak yürüdüğü sırada, sanığın bıçakla sırtından maktulü bıçakladığı, suça sürüklenen çocuğun suç işlenirken icrai bir hareketinin bulunmadığı, sanık ile suça sürüklenen çocuğun koşarak olay yerinden uzaklaştıkları olayda, suça sürüklenen çocuğun fiil üzerinde ortak hakimiyetinin bulunmadığı, eylemde kullanılan bıçağın sanık tarafından kullanıldığı anlaşılmış olup tüm aşamalarda sanığın yanında bulunarak ona cesaret veren ve suç işleme kararını kuvvetlendiren suça sürüklenen çocuğun kasten öldürme suçuna iştiraki suça yardım düzeyinde kaldığından 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz olup hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin,

22.04.2022 Tarihli ve 2022/436 Esas, 2022/539 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

22.04.2022 Tarihli ve 2022/436 Esas, 2022/539 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (3) paragrafında açıklandığı üzere suça sürüklenen çocuğa verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2022/436 Esas, 2022/539 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı oy) (Karşı oy)

K A R Ş I O Y

Suriye vatandaşı ve kardeş olan suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'in maktul ...'ı kasten öldürdükleri sabit olup dosya kapsamına göre her iki sanığın eyleminin Türk Ceza Kanun'un 37 nci maddesi gereği faillik olarak kabul eden yerel mahkeme ve BAM ceza dairesince hem sanık hem de suça sürüklenen çocuğun Türk Ceza Kanun'un 37, 81 inci maddelerinden ayrı ayrı cezalandırılmasının doğru olduğunu düşündüğümüzden suça sürüklenen çocuğun Türk Ceza Kanun'un 39 uncu maddesi gereği kasten adam öldürme suçuna yardım eden olarak sorumlu tutulması gerektiği kanaati ile BAM ceza dairesinin kararını bozan Dairemiz çoğunluğunun bozma kararına muhalifiz.

Şöyle ki; Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'in anneleri olan ... olay tarihinden önce kendisinin eşi ve sanıkların babası olan ...'den boşanarak maktul ... ile evlenmiştir. ...'nın eski eşi ... ve diğer aile fertleri bu evliliğe itiraz etmeseler de suça sürüklenen çocuk ve sanığın bu evliliği istemedikleri, anneleri .....'ya bunu söyledikleri, maktul ile anlaşamadıkları sabit olup olay günü her iki sanığın birlikte tanık ...'ın dükkanından ekmek bıçağı satın aldıkları, suça sürüklenen ...'nin bu bıçağı ...'ı öldürmek için birlikte aldıklarını kendi ifadesinde söylediği, bıçağı alıp önce suça

sürüklenen çocuk ...'nin montunun iç cebine koyduğu ve ...'ın oraya geleceğini düşündükleri annelerinin kaldığı eve doğru gittikleri, suça sürüklenen çocuğu montunun cebinde ekmek bıçağı olduğu için kendi montunu abisi olan diğer sanık ...'in montu ile değiştirdikleri, böylece bıçağın sanık ...'e geçtiği birlikte maktulün geleceği istikamet civarında bekledikleri, dosyada bulunan kamera kayıtları incelendiğinde maktul kendi aracından inerek imam nikahlı eşi ...'nın yaşadığı eve girmek için yürümeye başladığı sırada suça sürüklenen çocuğun ve sanığın yan yana koşarak arkadan maktule yetiştikleri ve maktulün haberi olmaksızın yürüdüğü esnada sanık ...'in montunun cebindeki ekmek bıçağını çıkararak maktulün sırtına bir defa vurduğu, suça sürüklenen çocuğun da o sırada abisi olan sanık ile yan yana olduğu ve bıçaklamadan sonra ikisinin de koşarak ayrı istikamete doğru kaçtıkları görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuk kolluk aşamasında tercüman ve müdafili olarak verdiği ilk ifadesinde olay günü maktulü vurmak için abisi ile beraber bıçak aldıklarını, bıçağı kendi montunun iç cebine koyduğunu sonra da montlarını abisiyle değiştirdiklerini, annesinin küçük çocuklarını bırakarak maktul ile evlenmesini kabul edemedikleri için bu olayı gerçekleştirdiklerini söylediği dikkate alındığında hem suça sürüklenen çocuk hem de abisi olan sanığın fiil öncesi, fiil esnası ve sonrasında beraber hareket edip maktulü bıçakla öldürdükleri, suça sürüklenen çocuğun da abisi ile bu suçu işlemesinin her aşamasında birlikte hareket ettiği dosyada ki kamera görüntülerinin de bu beyanları ve kabulü desteklediği dikkate alınmakla sanık ve suça sürüklenen çocuğun asli fail olarak bu suçun işlenmesinden sorumlu tutulması gerektiği kanaati ile Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2006/8972, Karar No: 2006/11120, Tarih: 14.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/8972 E.  ,  2006/11120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazların da ... tarafından aynı sebeplerle dava konusu edildiği anlaşıldığından, dava dosyasının raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilere verilerek, keşif sırasında uygulandığı bildirilen orjinal-renkli memleket haritasının ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra her iki harita sadece çekişmeli taşınmazı değil, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz ile komşu parselleri haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

2) Hükmün davalıya tebliğine dair belge üzerinde yapılan incelemede; tebligatın usulüne uygun olarak yapılmadığı görülmüştür. 7201 Sayılı Tebligat Yasasının 21. maddesinde; aynen, “kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz ve tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa, keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” denilmiştir.

Bu nedenle, hüküm davalıya yukarıda değinilen yönteme uygun şekilde tebliğ edilip, temyiz için gerekli sürenin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/09/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27814, Karar No: 2014/13299, Tarih: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27814 E.  ,  2014/13299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.05.2014 günü aleyhine temyiz olunan davalı Gençlik ve ... vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer taraf vekillerinin yokluklarınada duruşmaya başlanarak davalı Gençlik ve ... vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde bulunduğundan bahisle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere , kararın dayandığı yasal gerekçelere ve özellikle de dava konusu olaya özgü olarak Uyuşmazlık Mahkemesinin 11.03.2013 gün ve 2013/273- 2013/376 sayılı kararı ile davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde bulunduğunun benimsenmiş olmasına göre dava dilekçesinin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aleyhine temyiz olunan Gençlik ve ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17307, Karar No: 2012/802, Tarih: 12.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/17307 E.  ,  2012/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 700 m2 lik devlet ormanında açma yapmak suçundan 5728 sayılı Kanun ile değişik 93/1 maddesi uyarınca ceza tayininde "91. madde hükümleri, saklı tutulduğu" gözetilerek açmanın ağaç kesimi ile gerçekleştirildiğinde ayrıca ağaç kesme suçundan ceza tayini gerektiği aksi takdirde suç tarihindeki 6831 sayılı Kanunun 93/2. maddesinin lehe olduğu gözetilmeden 5728 sayılı Kanunun değişikliği kabulü ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz isteği olmadığından bozma nedeni yapılmamış sair itirazlar yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede tapulu yerini çeviren ormandan üç cepheden ağaçları keserek 7500 m2 orman alanını tarlasına katarak sürdüğü iddia olunarak yeniden açmak suretiyle işgal ve faydalanmada bulunma suçundan ceza tayin edilmesi istenilmiş ve mahallinde yapılan keşif sonrası orman bilirkişi raporu ile sahadan kesilen 44 adet ağacın da açmaya yönelik olarak kesildiklerinin belirlenmesine göre sanığın ağaç kesilen ... için de kesinleşen tahdit sahasında açma suçundan cazalandırılması gerekirken ağaç kesme suçundan ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7781, Karar No: 2017/1504, Tarih: 18.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7781 E.  ,  2017/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı şirket arasında arasında 25.05.2007 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkillerinin sözleşmeye uygun şekilde arsayı her türlü ağaç ve yapıdan arındırarak ve inşaata hazır elverişli şekilde yükleniciye teslim ettiklerini, diğer davalı arsa sahiplerinin ise edimlerini yerine getirmediklerini, davalıların halen arsa üzerindeki gecekondularını kullanmaları ve bunlardan kira geliri elde etmelerine rağmen müvekkillerinin bu imkan ve gelirlerden yoksun kaldıklarını, yüklenicinin davalı arsa sahiplerinin arsayı boşaltmaları için hiçbir talep ve müdahalede bulunmadığını, arsanın inşaata uygun halde teslimini arsa sahiplerine ihtarname ile bildirmekle yükümlü olmasına rağmen bu yükümlülüğünü yerine getirmediğini, bu nedenle müvekkillerinin zarara uğradığını, ayrıca müvekkillerinin başka yükleniciyle sözleşme yapma imkanları da olmadığından zarara uğradıklarını ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile şimdilik 5.000,00 TL cezai şart ile 2.500,00 TL menfi zararlarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada davacılar vekili asıl davadaki gerekçelerle sözleşmenin feshi ile birleşen davanın davacıları lehine şimdilik 5.000,00 TL cezai şart ve 2.800,00 TL menfi zararın tahslini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar ... ve ..., sözleşmenin 3. maddesine göre yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, inşaatın yapılmamasından dolayı kusurlarının bulunmadığını, davacılar gibi mağdur olduklarını, cezai şart koşulunun ve arsa üzerindeki müştemilatın arsa sahipleri tarafından kaldırılması şartının sözleşmede bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Asıl ve birleşen davada diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; arsa boş olarak teslim edilmediğinden davalı yüklenicinin akdin feshinden veya davacıların zararından sorumlu olmadığı, davalı gerçek kişilerin sözleşmeye uymayarak davacıya zarar verdikleri, ancak kira yardımı ve cezai şartın tarafların sözleşmeye uyması .halinde yüklenicinin ödeyeceği borçlardan olduğu, davacıların sözleşme sebebiyle menfi zararı olmadığı, sözleşme yapılabilmesi için masraf ettiklerini belgeleyemedikleri, ayrıca başka yüklenici ile önceden alabileceklerinden daha azına razı olarak yeniden sözleşme yapıldığının da ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle fesih konusunda taraf iradelerinin birleşmiş bulunmasına, davadan sonra üçüncü bir şahısla yeni bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış olmasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23051, Karar No: 2010/5762, Tarih: 11.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/23051 E.  ,  2010/5762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bursa 1. İcra Müdürlüğünün 2008/7343 sayııl dosya aslı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1733, Karar No: 2018/2643, Tarih: 09.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1733 E.  ,  2018/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikâyete tabi olması ve dosya kapsamına göre sanıkla 2012 yılı ocak ayında rızaen cinsel ilişkiye giren mağdurenin 6 aylık kanuni süresinden sonra 2012 yılı ağustos ayında şikayette bulunması karşısında, TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca süresi içerisinde şikayette bulunulmaması nedeniyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan görülen kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Olay tarihinde on yedi yaşındaki mağdurenin okuldan çıkıp buluştuğu sanıkla rızasıyla cinsel ilişkiye girmesinin ardından evine döndüğü ve mevcut haliyle olayda mağdurenin evi terk etme iradesinin bulunmaması nedeniyle çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafileri ile katılan müşteki Zeynep vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1910, Karar No: 2017/5155, Tarih: 03.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/1910 E.  ,  2017/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 24.10.2016 tarih ve 2016/4674 E.- 22114 K. sayılı geri çevirme kararı ile;

“İcra takibine konu bonoya ait protesto evrakı takip dosyasına sunulmuş ise ilgili evrakın, takip dosyasında yoksa alacaklı tarafça bononun protesto edilip edilmediği tespit edilerek şayet edilmiş ise buna dair evrakın aslının gönderilmesi” istenmiştir.

Ancak, mahkemece, takibin yapıldığı icra müdürlüğünden alınan “takibe konu senedin protesto edildiğine dair evrak olmadığına” dair yazı ile birlikte dosya yeniden Dairemize gönderilmiş, bir başka deyişle alacaklı tarafa ulaşılarak, takibe konu senedin protesto edilip edilmediği hususunda herhangi bir araştırmaya gidilmemiştir.

Bunun üzerine Dairemizin, yukarıda anılan eksikliğin giderilmesi amacıyla, 16.01.2017 tarih ve 2016/32380 E. 2014/298 K. sayılı geri çevirme kararı ile;

“İcra takibine konu bonoya ait protesto evrakının takip dosyasına sunulmadığı anlaşıldığından, alacaklı tarafça bononun protesto edilip edilmediği tespit edilerek şayet edilmiş ise buna dair evrakın aslının gönderilmesi” istenmiştir.

Mahkemece, yine alacaklı tarafa ulaşmadan, 16.01.2017 tarih ve 2016/32380 E. 2014/298 K. sayılı geri çevirme kararı, takibin yapıldığı icra müdürlüğüne yazılan müzekkereye eklenerek alınan cevapla birlikte dosya yeniden Dairemize gönderilmiştir.

Dairemiz kararının gereğinin yerine getirilmemesi, işin sonuçlanmasını geciktirdiği gibi, sorumluluk da doğurabileceğinden (gerektiğinde yasal işlem yapılacağından), en kısa sürede, alacaklı tarafça bononun protesto edilip edilmediği hususunun alacaklı taraftan sorularak, alınacak cevap ve şayet takibe konu bono protesto edilmişse protesto evrakının aslının gönderilmesi için dosyanın yeniden mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.