muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12564, Karar No: 2018/10939, Tarih: 30.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/12564 E.  ,  2018/10939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu suçun TCK'nın 86/2. maddesine uyan yaralama olması, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen yaralama suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaşma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı TCK'nın 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4675, Karar No: 2021/13376, Tarih: 03.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4675 E.  ,  2021/13376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No : 2020/221-2021/208

İlk Derece

Mahkemesi : ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18898, Karar No: 2019/3884, Tarih: 25.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18898 E.  ,  2019/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, 24.09.2011 tarihli trafik kazası sonucu vefat eden 5510 sayılı Kanunun 4/1-c maddesi kapsamında sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 4. maddesi ile bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kollarının uygulaması bakımından sigortalılar, hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanlar, köy ve mahalle muhtarları ile hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlar ve kamu idarelerinde, Kanunda belirtilen şartlara tabi olarak çalışanlar olarak üç sınıfa ayrılmıştır.

Anılan Kanunun üçüncü bölümünde (13 ile 24. maddeler arası) hizmet akdiyle veya kendi adına ve hesabına bağımsız çalışan sigortalıların tabi olduğu kısa vadeli sigorta hükümlerine yer verilmiş, kamu idarelerinde, Kanunda belirtilen şartlara tabi olarak çalışanlar bu bölümde düzenlenen kısa vadeli sigorta hükümleri kapsamına alınmamıştır.

Bu bölümde yer alan 13. maddede iş kazası tanımlandıktan sonra, 21. maddede iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluk halleri hüküm altına alınarak, iş kazası, meslek hastalığı veya hastalığa maruz kalan sigortalıya yada iş kazası, meslek hastalığı veya hastalık sonucu sigortalının ölümü halinde hak sahiplerine Kurumca yapılan yardımların sorumlulardan rücu şartları belirlenmiştir.

5510 sayılı Kanunun 39. maddesinde ise, Kanunun 4. bölümünde düzenlenen uzun vadeli sigorta hükümleri çerçevesinde sigortalı yada hak sahiplerine yapılan yardımların, bir başka deyişle sadece 5510 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yapılan yardımları, bu yardımların yapılmasına sebep olan üçüncü kişilerden rücu şartları düzenlenmiştir. Buna göre;"Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edilir.

Malûllük, vazife malûllüğü veya ölüm hali, kamu görevlilerinin veya er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkûmiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan aylıklar için Kurumca, kurumuna veya ilgililere rücû edilmez."

Malûllük, vazife malûllüğü veya ölüm hali, kamu görevlilerinin veya er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkûmiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan aylıklar için Kurumca, kurumuna veya ilgililere rücû edilmez."

Bu düzenlemenin 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesinden en belirgin farkı, 21/4. maddede rücû alacağından sorumluluk kusura dayalı iken 39/1. maddede kasıt koşulu söz konusudur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Kast" başlıklı 21. maddesi; "Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir." düzenlemesini içermektedir. Buna göre, Kanunun suç saydığı bir eylem dolayısıyla kişinin cezalandırılabilmesi için, kural olarak eylemin kasten işlenmiş olması gerekir. Kastın unsurları ise:

1)Öngörme Unsuru; Failin kasten hareket etmiş sayılabilmesi için, sonuç alt unsuru da dahil olmak üzere yasal tanımda yer alan tüm unsurları öngörmüş, yani onları bilmiş olması gerekir.

2)İsteme (irade) Unsuru; Bir şeyin bilinmiş olması, o şeyin aynı zamanda istenmiş olduğunu göstermez. Yani, öngörme, aynı zamanda isteme anlamına gelmez. Bu nedenle, failin kasten hareket ettiğini söyleyebilmek için, başta kanunda tanımlanan sonuç alt unsuru olmak üzere, öngördüğü tüm hususları aynı zamanda istemiş olması gerekir.

Failin öngördüğü ile istediği arasında uygunluk varsa, yani öngördüğü sonuca ulaşmak için iradesini harekete geçirmişse, kastı oluşmuş sayılır ve bundan sorumlu tutulur.(Kayıhan İçel, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Yıl:6 Sayı:12 s.61-70)

5510 sayılı Kanunun 39. maddesine göre; Kurumun rücu hakkı, üçüncü kişinin sadece kasıtlı fiili haline özgülenmiştir.

Diğer taraftan, 04.06.1958 gün 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da vurgulandığı üzere, bir davada dayanılan maddi vakıaları açıklamak tarafların, bu olguları hukuki olarak nitelendirmek, uygulanacak yasa maddelerini belirlemek ve doğru olarak yorumlayıp uygulamak da hakimin görevidir. Diğer bir deyişle; bir davada maddi olayı anlatmak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak hakime aittir (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu "HUMK." madde 76, Hukuk Muhakemeleri Kanunu "HMK." madde 33).

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, trafik kazasında vefat eden sigortalının 5510 sayılı Kanunun 4/1-c maddesi kapsamında sigortalı olması nedeni ile kısa vadeli sigorta hükümleri kapsamına alınmadığından zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olmadığı, dolayısıyla davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesi değil, 39. maddesi olduğu gözetilerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan .... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ....'ye iadesine, 25.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2015/17662, Karar No: 2016/4316, Tarih: 11.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17662 E.  ,  2016/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.03.2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacılar ve davalıların elbirliği halinde ve müştereken malik oldukları 249 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, taşınmazların satılmasını istemediklerini, taşınmazların yarısının davacılara bırakılmasını ve kendilerine bırakılan taşınmazları da aralarında paylaşacaklarını belirtmişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, Dairemizin 25.12.2014 tarihli ve 2014/11141 Esas, 2014/14860 Karar sayılı ilamı ile dava konusu 249 ada 6 ve 10 parsel sayılı taşınmazlar yönünden hükmün onanmasına, 249 ada 2, 3, 4, 5, 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise davalıların, murislerinden kendilerine intikal eden payların ortak kalması kaydı ile paylaşıma razı olduklarını bildirmiş olmaları ve Sincan Belediye Başkanlığı'nın 04.02.2014 tarihli yazısı ve bilirkişi raporlarına göre dava konusu bu parsellerin iki kısma ifrazı mümkün olduğu belirtildiğinden mahkemece aynen taksim suretiyle paylaşmanın araştırılması için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. ..... Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 04.02.2014 tarihli yazı cevabında özetle; 249 ada 2, 3, 4, 5, 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların imar mevzuatına göre iki kısma ifrazı mümkün olduğu bildirilmiştir. Taşınmazların aynen taksim edilebileceğine ilişkin bu yazı cevabı müzekkereye eklenmek suretiyle Belediye Başkanlığına yazı yazılarak dava konusu 249 ada 2, 3, 4, 5, 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların aynen taksiminin mümkün olup olmadığının yasal dayanakları da gösterilmek ve gerekçesi de belirtilmek suretiyle bildirilmesi istenerek alınacak cevaba göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8139, Karar No: 2019/4090, Tarih: 18.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8139 E.  ,  2019/4090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suçtan zarar görme ihtimali bulunan vergi dairesi başkanlığının, kamu davasından haberdar edilmediği ve ...... sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu gözetilerek; gerekçeli hükmün vergi dairesi başkanlığına usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi; tebligat belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için; dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3730, Karar No: 2021/8110, Tarih: 01.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3730 E.  ,  2021/8110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 01/06/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; arsa niteliğindeki niteliğindeki dava konusu ... İlçesi, ... Mahallesi 4527 ada 9 parsel taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarakdeğer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki:

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yeralan (karar kesinleştikten sonra) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı (bu günkü) kelimelerinin çıkarılmasına, yerine (Dairemiz) kelimesinin yazılmasına,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yeralan (karar kesinleştikten sonra) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı (bu günkü) kelimelerinin çıkarılmasına, yerine (Dairemiz) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ile taraflardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 01/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2130, Karar No: 2024/6097, Tarih: 30.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2130 E.  ,  2024/6097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2803 E., 2023/2054 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/15 E., 2023/182 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalı şirkete ait işyerinde 23 ay kesintisiz hizmet akdiyle kaynakçı olarak çalıştığını, 07.07.2011 tarihinde çalışmaya başladığını, 03.06.2013 tarihine kadar çalıştığını, prime esas kazancının eksik gösterildiğini, en son net olarak 1.500 TL ücret aldığını, ücretinin asgari kısmının bankaya yatırıldığını, geri kalanının elden ödendiğini beyanla 07.07.2011 tarihinde 1.100 TL ile 01.01.2012 tarihinden 01.01.2013 tarihine kadar 1.250 TL ile 01.01.2013'ten 03.06.2013 tarihine kadar 1.500 TL ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; tüm ödemelerin banka aracılığıyla düzgün ve eksiksiz olarak yatırıldığını, primlerinin de eksiksiz bildirildiğini, davacının kaynakçı olarak işe alındığını, ücretinin ve primlerinin de buna göre belirlenip yatırıldığını, asgari ücretle çalıştığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarının resmi nitelikte olduğunu, aksi sabit oluncaya kadar doğruluğunun esas olduğunu, maaş tespiti olgusunun davacıya ait olduğunu, resmi ve yazılı belge ile ispatının gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; dosya kapsamında bulunan imzalanan ücret bordrolarında yer alan imzalara itirazı bulunup bulunmadığı hususunun davacıdan sorulduğu, davacı asilin Mahkemeye sunmuş olduğu 06.02.2023 tarihli beyan dilekçesi ile bordrolar altında imzaların kendisine ait olduğu yönünde beyanda bulunduğu, belirsiz süreli iş sözleşmeleri ile kararlaştırılan ücretin asgari ücret tutarında olması ve prime esas gerçek ücretin tespiti noktasında davacı tarafından delil başlangıcı niteliğinde yazılı belge, banka makbuzu vs belgesi sunulmamış olması birlikte değerlendirildiğinde davacının davalı işyerinde çalıştığı dönemde Kuruma bildirilen ücret ile çalıştığı kanaatinin hasıl olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı asil istinaf dilekçesinde özetle; kendisinin derece ile liseden mezun olduğu ve meslekte kendini geliştirmek adına KTO kaynak kurslarına katılarak sertifika aldığı, İşKur ve gazete ilanlarındaki iş ilanlarının %40'ının kaynakçı alımına yönelik olduğu, mesleki açıdan kendini iyi geliştirdiği, 06.02.2023 tarihinde dosyaya sunduğu dilekçe ekinde Konya SGK İl Müdürlüğü denetimine verdiği ifade tutanağında aylık 1.000,00 TL tutarındaki banka dekontlarını dosyaya dahil edilmediği, 2013 yılında net asgari ücretin 803,68 TL iken asgari ücretlinin aylık 1.000,00 TL ödemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, Mahkemece araştırma yapılmadan karar verildiği, 13.06.2023 tarihli dilekçesinde bordroların sahte olduğunu ve sahte bordroların delil niteliğinde olmadığını belirttiği, iş başvuru formundaki el yazısı ile bu yazıların tespiti için bilirkişi raporu alınması talebinin önce kabul edilip sonra vazgeçildiği, tanık ifadelerinin dosyaya delil olarak dahil edilmediği, Mahkemece sunduğu delillerin ve belirtilen hususların araştırılmadığı ve dikkate alınmadığı gerekçeleriyle, Mahkemece verilen kararın kaldırılması talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar davacı tarafça, ücretinin asgari ücretten fazla olmasına rağmen eksik bildirildiği iddiasıyla, prime esas kazançlarının tespiti talebiyle eldeki dava açılmış ise de; davacının ücret bordrolarında atılı imzaların kendisine ait olduğunu kabul ettiği, davacı tarafından delil başlangıcı niteliğinde yazılı belge, banka makbuzu vs belgesi sunulamadığı, yazılı delille ispat sınırının üstünde kalan miktar için tanık dinlenemeyeceği, toplanan deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacının davalı iş yerinde çalıştığı dönemde Kurum'a bildirilen ücret ile çalıştığı, sonuç olarak Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, davacının istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 07.07.2011-03.06.2013 tarihleri arasındaki sigorta prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk