muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2319, Karar No: 2018/8040, Tarih: 10.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2319 E.  ,  2018/8040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar dava dilekçesi ile kendilerinin ve davalıların ... ilçesi, Beskese Mah. 98 ada 110 parselde kayıtlı bulunan binada kat maliki olduklarını, binanın çatısı olmadığından evlerinin yağmur suları aldığını ve oturamayacak bir duruma geldiğini ancak davalıların çatı yapılmasına da izin vermediklerini beyanla çatı yapılmasına gerekli iznin verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... ili, ... ilçesi, Beskese mah. 98 ada 110 parselde kayıtlı taşınmazın çatısının dosya arasında bulunan ve bilirkişi ...'nın 15/02/2016 havale tarihli raporu ve 06/06/2016 havale tarihli ek raporunda belirttiği üzere ahşaptan çatı yaptırılmasına karar verilmiş hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, hakim müdahalesi istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın mimari projesine göre çatı, ahşap oturtma çatı şeklindedir. Anataşınmaza ait proje tüm kat maliklerinin muvafakatı ile değiştirilip belediyece onaylanmadıkça, projedeki biçimin korunması ve onarımın projesine ve tekniğine uygun olarak yapılması gerekir. Tüm bu nedenlerle mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1663, Karar No: 2014/18546, Tarih: 06.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/1663 E.  ,  2014/18546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/303660

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/105 (E) ve 2013/280 (K)

SUÇ : İİK'nun 345/a maddesine muhalefet etmek

Şikayetçi vekilince, dayısının ölümü nedeniyle mazeret dilekçesi sunularak, duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesine karar verilmesi talebinde bulunulmasına rağmen, dilekçeye pul ve masraf eklenmediği gerekçesiyle mazeret talebinin reddiyle şikayetçi vekilinin yokluğunda yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15448, Karar No: 2013/273, Tarih: 15.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15448 E.  ,  2013/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... ve diğerleri aleyhine 21/10/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar ..., ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalı ... temyizi yönünden:

5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince "Basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, süresiz yayınlarda ise eser sahibi ile yayımcı, yayımcının belli olmaması halinde ise basımcı müştereken ve müteselsilen sorumludur.

Bu hüküm, süreli veya süreli olmayan yayınlarda yayın sahibi, marka veya lisans sahibi, kiralayan, işleten veya herhangi bir sıfatla yayımlayan, yayımcı gibi hareket eden gerçek veya tüzel kişiler hakkında da uygulanır. Tüzel kişi şirketse, anonim şirketlerde yönetim kurulu başkanı, diğer şirketlerde en üst yönetici, şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur,"

Yukarıda gösterilen yasa gereğince, dava konusu yayın nedeniyle hukuki sorumluluğu bulunmayan davalılardan gazetenin genel yayın yönetmeni davalı ... yönünden istemin husumet yönünden reddedilmesi gerekirken diğer davalılar ile birlikte müştereken sorumlu tutulması doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davacı ile davalılar ... aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalılar ... diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yolu ile kişilik haklarının ihlalinden dolayı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş: hüküm, davacı ile davalılar ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Fotogol gazetesinin 04/08/2008 tarihli yayınında "... yazıyor" isimli köşesinde, ... tarafından kaleme alınan "Sinan Enginekon" başlıklı yazı ile kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin davalı gazetede çalışmadığını, dava konusu yazıyı müvekkilinin yazmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili; yazının hukuka uygun olduğunu, gazetenin genel yayın yönetmeni ve imtiyaz sahibinin husumeti olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin davalı gazetede çalışmadığını, dava konusu yazıyı müvekkilinin yazmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili; yazının hukuka uygun olduğunu, gazetenin genel yayın yönetmeni ve imtiyaz sahibinin husumeti olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu "..." başlıklı yayında, Beşiktaş takımının menajeri olan davacının yaptığı yorumlar değerlendirilmiş, sürekli ... hedef aldığı eleştirildikten sonra yazının sonunda "...bende 'taki en basit işleri bile eline yüzüne bulaştıran Sinan için aynen şu tabiri kullanıyorum: ben kasenin içine doğranmış hıyara yoğurt koymam...çünkü ondan bir cacık olmaz..." ifadelerine yer verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında taraftaların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgür bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; yayın tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

4-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Mahkemece, gerekçe gösterilmeden davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu yayının davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği sabittir. 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince "Basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, süresiz yayınlarda ise eser sahibi ile yayımcı, yayımcının belli olmaması halinde ise basımcı müştereken ve müteselsilen sorumludur." Bu kapsamda dava konusu köşe yazısının davalı ... tarafından yazılıp yazılmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bu nedenle de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle davalı .... yararına, (3) nolu bentte gösterilen nedenle davalılar ... ve Estetik Yayıncılık Ltd. Şti. yararına, (4) nolu bentte gösterilen nedenle temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, davacı ile davalılar ... diğer temyiz itirazlarının (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 15/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6909, Karar No: 2012/29369, Tarih: 20.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/6909 E.  ,  2012/29369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekili ilgili merciin olurunu içeren 29.06.2009 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiğinden sanığın temyiz talebine yönelik olarak yapılan incelemede;

Cumhuriyet Savcılığınca 04.03.2007 tarihinde yapılan, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 3 katının esas alındığı ön ödeme önerisinin sanık tarafından yerine getirilmediğinden bahisle 30 günlük yasal süre beklenmeden kamu davası açıldığı ve mahkemesince bu husus gerekçe gösterilerek yeniden aynı miktar üzerinden ön ödeme önerisi tebliğ edildikten sonra ön ödeme yerine getirilmediğinden bahisle, eşyanın gümrüklenmiş değerinin 3 katı tutarında cezaya hükmolunduğu anlaşılmakla, 4926 sayılı yasanın 34. maddesinin son fıkrasında öngörülen "bu maddenin uygulanmasında para cezasına esas alınacak değer, gümrük idaresince belirlenen değerdir." düzenlemesindeki "gümrük idaresince" ibaresinin hükümden önce 30.12.2008 gün ve 27096 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 18.09.2008 gün ve 2006/47 Esas, 2008/144 karar sayılı kararı ile Anayasaya aykırı görülerek iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle 09.02.2009 günlü bilirkişi raporunda bilirkişi tarafından tayin olunan dava konusu eşyanın CİF değeri yeniden gümrük idaresine bildirilerek, bu miktar üzerinden gümrük idaresine hesaplattırılacak gümrüklenmiş değer daha lehine olduğundan sanığa yeniden bu miktarın üç katı tutarında ön ödeme önerisi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1208, Karar No: 2018/2380, Tarih: 22.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/1208 E.  ,  2018/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 27.05.2010 tarihli iş kazasında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir,geçici iş görmezlik ve tedavi masrafları nedeniyle uğranılan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 21. maddesidir.

Eldeki davada, davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş olmakla, anlaşılacağı üzere işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Anılan maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, konusunda uzman bilirkişi tarafından yöntemince gerçek zarar tavan hesabı yapılarak, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü'ne iadesine, 22.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6959, Karar No: 2010/1832, Tarih: 15.04.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6959 E.  ,  2010/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali,Tescil ve Alacak

... ile ... aralarındaki tapu iptali, tescil ve alacak davasının reddine dair Çatalca 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinden verilen 18.11.2008 gün ve 345/695 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 15.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19386, Karar No: 2023/3601, Tarih: 25.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/19386 E.  ,  2023/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2014 tarihli ve 2014/589 Esas, 2014/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 24.11.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, ... 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2015/694 Esas, 2016/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehinde olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz isteği özetle; uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığına ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç konusu uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğu, hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın geçerli bir mazeret bildirmeksizin denetim planını ikinci kez ihlal ettiği, sistem üzerinden yapılan araştırmada ve denetimli serbestlik müdürlüğünün yazı

B. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç konusu uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğu, hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın geçerli bir mazeret bildirmeksizin denetim planını ikinci kez ihlal ettiği, sistem üzerinden yapılan araştırmada ve denetimli serbestlik müdürlüğünün yazı

cevaplarından suç tarihi itibarıyla sanık hakkında devam eden herhangi bir denetim kararı olmadığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın bulunduğu araçta uyuşturucu madde ele geçirilmiş olması karşısında, olay tarihinde sanığa yönelik olarak 2559 sayılı Polis ve Salahiyet Kanunu'nun 9 uncu maddesi gereğince alınmış “önleme araması kararı” veya 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı, 117 nci ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B. Kabule göre de;

1. Bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemediği tespit edilen sanık hakkında ;

Daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararları ile adli sicil kaydındaki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, derdest davalarda 28.06.2014 tarihinden önce doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmemişse, 28.06.2014 tarihinden sonra kurulan hükümlerde 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddenin ikinci fıkrasının uygulanma imkanı kalmadığından, sanık hakkında, lehe/aleyhe Kanun tartışması yapılmasına gerek olmadan, Kanun'un amir hükmü olduğu için 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesine göre ceza takdir edilip “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci

maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2015/694 Esas, 2016/343 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY