muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17028, Karar No: 2014/9943, Tarih: 28.05.2014

Davacı vekili, tarafların tarım ürünleri alım satım işi ile uğraştıklarını, 2009 yılı Eylül ayında davalıların K.Maraş'tan tarım ürünü toplamak için aracı olunmasını talep ettiklerini, toplanan üründen pay ödenmek üzere teklifin kabul edildiğini, ilk etapta toplanan 110.000,00 TL tutarında Mısır'ın davacıya sevk edilerek ücretinin alındığını, oluşan güvene dayalı olarak daha fazla talep edilen Mısır'ın K.Maraş ve Nurdağ çevresinden toplanan 500.000,00 TL civarındaki ürünün davalı şirkete gönderildiğini, ürünün davalı şirkete ait 5 adet kamyon ve yine davalı şirket tarafından temin edilen 3 adet kamyon ile sevk edildiğini, bu yüklü sevkiyat için davalı şirketten bono istendiğini, M.. K..'nın davalı şirket yetkilisi tarafından imzalandığını söylediği ve üzerinde şirket kaşesi bulunan 29/09/2009 tanzim tarihli 20/12/2009 vadeli 500.000,00 TL'lik bonunun verildiğini, ödeme zamanı gelindiğinde davalı şirketin alacaklarını alamadıklarını ileri sürülerek tüm ödemenin 20/12/2009 tarihine kadar yapılacağını söylediklerini, müvekkilinin ticari itibari ve güveninin sarsılmaması için çiftçilere ödemeyi kendi cebinden yaptığını, senet günü geldiğinde iflas ettiklerini belirterek ödeme yapılmadığını, ancak toplanan mısırların düşük fiyatla ve peşin parayla G.Antep ilinde satıldığını öğrendiklerini, mahkemeden aldıkları ihtiyati haciz kararı ile takibe geçtiklerinde tüm mal varlıklarının senet vadesinden önce şirket sahibi İ.. K..'nın yakın akrabası olan kişilere devredildiğinin ortaya çıktığını, davalı şirketin icra takibine borcu bulunmadığı ve senedin şirket yetkilisi tarafından imzalanmadığı gerekçesi ile itiraz edip takibi durdurduğunu, şirkete ait 5 aracın 2009 yılı Kasım ayı içinde şirket yetkilisi İ.. K..'nın akrabalarna devredildiğinin araç satış senetlerinden anlaşıldığını, davalı şirket yetkilileri ve M.. K.. hakkında dolandırıcılık suçundan savcılığa suç duyurusunda bulunulduğunu, senet üzerindeki imzanın sahte olduğunun belirlendiğini, davanın derdest olduğunu, davalılardan İ.. K..'nın ifadesinde oğlu şirket ortağı olduğu ve tüm işleri yürüterek imza attığını, şirketi temsil yetkisi bulunmadığını bilmdeğini beyanında bulunduğunu, müvekkilinden mal almadığını beyan etmesinin gerçeklere uygun düşmediğini, ilk yapılan satış ürünün şirket araçlarıyla taşınması ve İ.. K.. tarafından verilen ifade dikkate alındığında alımların şirket adına yapılmadığını iddiasını çürüttüğünü, davalılardan M.. K.

.. K..'nın ifadesinde oğlu şirket ortağı olduğu ve tüm işleri yürüterek imza attığını, şirketi temsil yetkisi bulunmadığını bilmdeğini beyanında bulunduğunu, müvekkilinden mal almadığını beyan etmesinin gerçeklere uygun düşmediğini, ilk yapılan satış ürünün şirket araçlarıyla taşınması ve İ.. K.. tarafından verilen ifade dikkate alındığında alımların şirket adına yapılmadığını iddiasını çürüttüğünü, davalılardan M.. K..'nın alınan ifadesinde bono üzerindeki imzanın kendisine ait olduğunu, müvekkiline 400 TL borçlu olduğunu, alış veriş sırasında şirketin ortağı olduğunu ve imza atma yetkisi bulunduğunu ikrar ettiğini, şirketin hileli işlem yaparak piyasayı dolandırarak sebepsiz zenginleştiklerini, şirketin içini boşaltarak mal varlığını yakın akrabalarına devrettiklerini ileri sürerek ileride açacakları tasarrufun iptal davasının sonuçsuz kalmasını önlemek amacıyla Osmaniye ilindeki taşınmazlar ile 5 adet araç üzerine ihtiyati tedbir şerhi konulmasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL alacağın 25/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket ve İ.. K.. vekili, HUMK'nın 9.maddesi gereğince davalının ikameti mahkemeleri yetkili olduğundan dosyanın yetkili ve görevli Düziçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesinin talep edildiğini, davacının müvekkili şirketten alacağı bulunmadığını, hiç bir ticari ilişkileri bulunmadığını, icra dosyasında takibe konu edilen bononun şirketi temsile yetkili kişilerce imzalanmadığını, yapılan itirazla takibin durdurulduğunu, bu dosyanın bekletici mesele yapılmasını talep etmiştir.

Davalı M.. K..'ya usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği gibi, davaya yazılı olarak cevap vermemiş, kendisini bir vekille de temsil ettirmemiştir.

Mahkemece, davalılardan M.. K..'nın 2009 yılı Eylül ayında K.Maraş iline gelerek davacıya kendisinin davalı şirketin temsilcisi olduğunu, şirket adına mısır alacağını, tanıdığı kimse olmadığını belirterek kendisinin kefil olmasını istediği, davacının K.Maraş ilinde bir çok çiftçiden değişik miktarda mısır alarak davalı şirkete ait kamyonlarla davalı şirkete sevk ettiği, mahkememizce itibar edilen bilirkişi raporuna göre davacının sevk ettiği mısırların toplam değerinin 576.996,70 TL olduğu, davalı şirket tarafından davacı tarafça gönderilen mısır karşılığında 99.000,00 TL de ödemede bulunduğu, bakiye 477.996,70 TL borcunu ödemediği, davalı M.. K..'nın davacıdan aldığı mısırlar karşılığı davalı şirketin kaşesini kullanarak 25/09/2009 tanzim 20/12/2009 vade tarihli 500.000,00 TL'lik bono düzenleyerek davacıya verdiği, yapılan kriminal inceleme sonunda bonodaki imzanın davalı şirket yetkililerinin eli ürünü olmadığının tespit edildiği, davalı M.. K..'nın K.Maraş Asliye Ceza Mahkemesi'nde yaptığı savunmasında söz konusu bonodaki imzanın kendisine ait olduğunu beyan ettiği, davacı tarafından sevk edilen mısırların davalı şirkete ait araçlarla sevk edildiği ve davalı şirkete teslim edildiği dikkate alındığında davalı şirketin yetkisiz temsil hükümlerine göre 476.996,70 TL borçtan sorumlu olduğu, sebepsiz yere zenginleştiği, davalı M.. K..'nın ise bu alış veriş işlemine aracılık etmesi ve resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle şahsi sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle, davacının davalı M.. K.. ve davalı şirket aleyhine açtığı davasının kabulüne, davacının davalı İ.. K.. aleyhine açtığı davasının ise, davaya konu mısırların davalı şirkete sevk edilmesi dikkate alındığında şahsi sorumluluğunun olmayacağı kanaatine varılmakla, davacının bu davalı aleyhine açtığı davasının pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi İ.. K.. tarafından, diğer davalı M.. K..'ya verilen vekaletnamenin kambiyo taahhüdünde bulunma (bonoyu imzalama) yetkisini içermediği hususu açık iken, ne şekilde kanıtlandığı belirtilmeden davalı şirket yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı şirket yararına bozulması gerekmiştir.

Kararı davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi İ.. K.. tarafından, diğer davalı M.. K..'ya verilen vekaletnamenin kambiyo taahhüdünde bulunma (bonoyu imzalama) yetkisini içermediği hususu açık iken, ne şekilde kanıtlandığı belirtilmeden davalı şirket yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı şirket yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4742, Karar No: 2014/7939, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4742 E.  ,  2014/7939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/1365, Karar No: 2020/7553, Tarih: 19.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/1365 E.  ,  2020/7553 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.11.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve yıkım talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.11.2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava elatmanın önlenmesi ve yıkım talebine ilişkindir.

Davacı vekili, 2040 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazda kendisine ait bir ev bulunduğunu, davalılara ait 2190 parsel sayılı taşınmazda davalıların murisi tarafından yapılan kaçak yapı nedeniyle yağmur sularının biriktiğini, saman ve ev eşyalarının ıslanarak zarar gördüğünü, bahçesinde biriken sular nedeniyle hayvanlarını besleyemediğini belirterek davalının elatmanın önlenmesini, drenaj hendeği ve büz yapılarak biriken suyun tahliyesinin sağlanması, kaçak deponun kara yoluna bakan kısmın yıkılması, su ile dolan kısımların toprak ile kapatılması, bütün bu taleplerin davalı tarafından süresi içerisinde yerine getirilmemesi halinde 12.054,00TL'nin davalıdan avans olarak tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ise söz konusu zararın Karayolları Genel Müdürlüğünün yol çalışması başlatması nedeniyle oluştuğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulü ile; hükmün 1. 2. 3. ve 4 numaralı bentlerinde yer alan işlerin yapılması için davacıya yetki verilmesine, söz konusu işlerin yapılması için 12.054,00TL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.02.2016 tarihli 2015/14166 Esas, 2016/1477 Karar sayılı ilamı ile “ davacı, davalıların murisi adına kayıtlı taşınmazdan akan suların taşınmazına zarar verdiğini ileri sürerek önce ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/5-6 D.İş sayılı dosyasında delil tespiti yaptırarak bu davayı açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda tespit dosyasındaki deliller değerlendirilerek davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür. Ancak hükmü temyiz eden davalılar vekili tespit tarihinden sonra davaya konu taşınmazda çevre düzenlemesi ve kaldırım yapıldığını, davacı tarafın zararının sona erdiğini ve davanın konusuz kaldığını savunmuştur. Bu durumda mahkemece dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılarak davalıların savunmalarında belirttikleri hususlar değerlendirilerek Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken sadece davacı tarafça yaptırılan tespit dosyasındaki delillerle yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir’’ gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, davacıya ait 2040 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan taşınmazların yağmur suları nedeniyle gördüğü zararın giderilmesi amacıyla İnşaat Mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 12.07.2019 tarihli ek raporun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 numaralı bentlerinde miktarları ve içeriği belirtilen işlerin yapılması hususunda davacıya yetki verilmesine, söz konusu işlerin yapılabilmesi amacıyla bilirkişi tarafından hesaplanan miktardan taleple bağlı kalınarak 12.054,00TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davacı ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki 2 No'lu bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Mahkemece elatmanın önlenmesi ve yıkım kararı ile birlikte yıkım ve eski hale getirme masraflarının 12.054,00TL olduğunun tespit ve tahsiline karar verilmiştir.

İcra İflas Kanunu'nun 30. maddesinde bir işin yapılmasına dair ilamların icrası düzenlenmiştir. Elatmanın önlenmesi ve kal kararında da davalı yanın haksız kullanıma son vermesi ve kal'e konu şeyin yıkılması hüküm altına alınmaktadır. Bu ilamlar da anılan madde uyarınca infaz edilir. Davalı, taşınmazı kullanmaktan vazgeçmez ve kal konusu şeyi yıkmaz ise, anılan maddenin 2. fıkrası hükmü gereğince bilirkişilere gideri hesaplattırıldıktan sonra, alacaklı onay verirse, ileride hükme gerek kalmaksızın borçludan alınmak üzere ondan peşin alınarak, onay vermez ise borçlunun yeterli miktarda malı haciz ve paraya çevrilerek ilam gereği yerine getirilir.

Mahkemece bilirkişi raporuna atıf yapılarak infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması ve İcra İflas Kanunu'nun 30. maddesine aykırı biçimde davalı tarafın yapması gereken imalatların bedelinin tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporuna atıf yapılarak infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması ve İcra İflas Kanunu'nun 30. maddesine aykırı biçimde davalı tarafın yapması gereken imalatların bedelinin tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekili ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1. maddesi 2. paragrafında yer alan “Davacıya ait, ... ilçesi, Mersindere Köyü/Mah, 2040 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan taşınmazların yağmur suları nedeniyle gördüğü zararın giderilmesi amacıyla İnşaat Mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen 12/07/2019 tarihli ek raporun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 No'lu bendlerinde miktarları ve içeriği belirtilen işlerin yapılması hususunda davacıya yetki verilmesine, söz konusu işlerin yapılabilmesi amacıyla bilirkişi tarafından hesaplanan miktardan taleple bağlı kalınarak 12.054,00TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine “Davacıya ait, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 2040 parsel sayılı taşınmazda oluşan zararın giderilmesi amacıyla inşaat mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen 06.04.2017 ve 12.07.2019 tarihli ek rapor esas alınarak, fen bilirkişi raporu krokisinde sayı olarak belirtilen ve A harfi ile gösterilen 51,59 m2 lik kısmın yıkılarak su akışının 2371 parsel sayılı taşınmaz istikametinde batı yönünden sağlanarak deponun kuzeybatı köşesine doğru toprak dolgu yapılarak, güneybatı köşesinin kotu kuzeybatı kösesinin kotundan aşağı düşülerek ve suların boru yahut kendi tahliyesi için gerekli imalatın yapılması suretiyle müdahalenin önlenmesine” yazılarak hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27131, Karar No: 2017/21201, Tarih: 13.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/27131 E.  ,  2017/21201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı, toplu iş sözleşmesinden doğan farklar, jübile ücreti, kıdem zammı, banka promosyonu, ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı, sosyal yardım farkları, ramazan ayında verilen kumanya parası ve farkı, mesai farkı, yemek ücreti farkı, dini bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin şoför olduğunu kağıt üzerinde ... A.Ş. işçisi olarak gözükmesine rağmen ... işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren ... işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren ...'nün kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık fark alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının ... A.Ş. işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının ... ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanma isteğinin kanuni olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden zaten yararlandığını, ... bir kamu olması sebebiyle gerek işçi gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama sebebiyle de davacının ... kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan ... A.Ş. tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde ...'nün rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar her hangi bir itirazının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının ... A.Ş.'nin personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile sabit olduğunu, ... A.Ş.’nin ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile ... A.Ş. arasında imzalanan iş sözleşmesinin geçerli olduğunu, ... A.Ş.’nin davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasını aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacı ile ... arasında bir iş sözleşmesi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 17.06.2015 tarih, 2014/12290 Esas, 2015/22122 Karar sayılı kararı ile “...davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunmamasına ve kayden ... A.Ş. işçisi olarak görünen davacının, başından itibaren ... işçisi olmasına rağmen muvazaanın olmadığına dair yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Mahkemece davacının davalı ...'nün taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanması için gerekli diğer şartların mevcut olup olmadığı, talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ayrıca değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmelidir.” gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek alacak talepleri ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı” hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece Dairemizin 17/06/2015 tarihli bozma kararından sonra 29.09.2016 tarihli ıslah dilekçesinin hükme esas alınması, HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.