muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12358, Karar No: 2015/10074, Tarih: 17.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12358 E.  ,  2015/10074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... aleyhine 25/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup; davacı, maliki olduğu taşınmaz üzerinde bulunan 50 adet fındık ağacının davalılar tarafından sökülmesi nedeniyle uğradığı maddi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu ile dava konusu taşınmazın tamamı üzerinde bulunan fındık ağaçlarının zarar görmüş olduğu kabul olunarak, hesaplanan değerinin ödetilmesine karar verilmiştir.

Davalıların, dava konusu eylem nedeniyle yargılandıkları ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/225 Esas - 2009/233 Karar sayılı dosyası ile, dikili ağaç ve bağ çubuğuna zarar verme suçundan TCK'nun 15/1-c maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verildiği, bu kararın Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2012/1184 Esas 2012/9491 Karar sayılı ilamı ile 18/09/2012 tarihinde düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır. Söz konusu ceza dosyasında mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen 19/03/2009 tarihli fen bilirkişisi raporunda ve ekindeki krokilerde, zarar gören fındık ağaçlarının hangi parsellerin sınırları içerisinde kaldığı gösterilmiş ve 84,50 m2'sinin davacıya ait 106 ada 35 parsel sayılı taşınmazda kaldığı belirtilmiştir.

Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 26/09/2013 tarihli fen bilirkişisi raporunda ise, davacıya ait 106 ada 35 parsel sayılı taşınmazın toplam yüzölçümünün .. m2 olduğu, tapu kaydının parselin tamamını kapsadığı belirtilmekle yetinilmiş, zarar gören ağaçların ne kadarlık bir alanda yer aldıkları veya zarar gören ağaç sayısı belirtilmemiştir. Ağaçların sökülmesi nedeniyle oluşan zararı hesaplayan ziraat mühendisi bilirkişi raporunda ise,..m2'lik taşınmazın tamamı üzerinde bulunan fındık ağaçlarının zarar görmüş olduğu kabul olunarak hesaplama yapılmış olduğundan söz konusu raporun hükme esas alınması doğru değildir.

Şu durumda, yerel mahkemece, mahallinde yeniden keşif yapılıp, kesinleşen ceza dosyasındaki tespitlerden de faydalanılarak, zarar gören ağaçların ve bunların kapladıkları alanın tespit edilmesi, buna göre zarar miktarını hesaplayan bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

Şu durumda, yerel mahkemece, mahallinde yeniden keşif yapılıp, kesinleşen ceza dosyasındaki tespitlerden de faydalanılarak, zarar gören ağaçların ve bunların kapladıkları alanın tespit edilmesi, buna göre zarar miktarını hesaplayan bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenler ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11308, Karar No: 2021/7856, Tarih: 27.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11308 E.  ,  2021/7856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/1082 E. - 2018/972 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin bahçesi niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca net zeytin geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5414, Karar No: 2019/2239, Tarih: 27.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/5414 E.  ,  2019/2239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasındaki davadan dolayı İnegöl 2.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 12.04.2016 gün ve 570-177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılardan ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Her ne kadar hüküm davacı ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan davalı ... vekilinin 20.07.2018 tarihli dilekçesiyle, davacı vekilinin de 19.07.2018 tarihli dilekçesiyle temyiz taleplerinden feragat ettiklerini bildirmiş oldukları anlaşıldığından adı geçen tarafların temyiz dilekçelerinin feragat nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6998, Karar No: 2018/6372, Tarih: 09.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6998 E.  ,  2018/6372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

1-)Sanığın 2006 takvim yılında haklarında sahte fatura düzenlediklerine dair vergi tekniği raporları bulunan ... Tekstil İnş. San. Ve İth. İhr. Ltd. Şirketine, .... İnşaat Malzemeleri ve Metal Tic. Anonim Şirketine ve ... Dem. Çel. Gemi İnş. Malz. Paz. San. Tic. Ltd. Şirketine ait 60 adet 1.145.370,76 TL’lik faturayı KDV indiriminde kullanmak suretiyle üzerine atılı 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinin iddia olunduğu somut olayda; sanığın alımların gerçek olduğunu, ödemelerin büyük kısmını çeklerle yaptığını ve üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini savunmasına rağmen; ... Tekstil İnş. San. Ve İth. İhr. Ltd. Şirketi hakkında düzenlenen 07.10.2009 tarihli vergi tekniği raporunda 2004-2007 takvim yılları arası bu şirket tarafından düzenlenen faturaların komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğunun belirtilmesinin ve UYAP üzerinden yapılan incelemede şirket yetkilisi ... ... ... hakkında 2005-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan dolayı açılan kamu davasında, İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2013 tarih 2010/88 Esas ve 2013/238 Karar sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin, ... İnşaat Malzemeleri ve Metal Tic. A.Ş. hakkında düzenlenen 18.06.2007 tarihli vergi tekniği raporunda şirketin 2003-2007 takvim yılları arası düzenlediği tüm belgelerin sahte olduğunun bildirilmesinin ve UYAP üzerinden yapılan incelemede şirketin yönetim kurulu başkanı olan ... hakkında 2003-2007 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davası sonucu Kadıköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2009 tarih, 2007/762 Esas ve 2009/279 karar sayılı kararıyla mahkumiyet hükmü kurulduğunun ve bu kararın Dairemizin 26.06.2012 tarih 2012/12732 Esas sayılı kararıyla onandığının,... .... Çel. Gemi İnş. Malz. Paz. San. Tic. Ltd. Şirketi hakkında düzenlenen 21.09.2007 tarihli vergi tekniği raporunda da şirketin 2005-2007 takvim yılları arası düzenlediği tüm belgelerin sahte olduğunun belirtildiğinin ve hakkında dava açılıp açılmadığının Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığından sorulmasına rağmen, Başsavcılıkça bir cevap verilmeksizin iade edildiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; emanette kayıtlı 2006 takvim yılına ait kullanıldığı iddia olunan sahte fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’na tekrar müzekkere yazılarak.... Çel. Gemi İnş. Malz. Paz. San

. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; emanette kayıtlı 2006 takvim yılına ait kullanıldığı iddia olunan sahte fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’na tekrar müzekkere yazılarak.... Çel. Gemi İnş. Malz. Paz. San. Tic. Ltd. Şirketi yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemekten dolayı kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde davayı ilgilendiren kısımların onaylı suretlerinin dosya arasına alınması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden de mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyen şirketlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve tüm bunların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

2-)Kabule göre de;

a-)Adli emanetin 2010/3689 sırasında kayıtlı suça konu faturaların dosyada delil olarak saklanılmasına karar verilmesi gerekirken sanığa iadesine karar verilmiş olması,

b-)Faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, “21.01.2007“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2006" şeklinde yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.07.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık 213 sayılı Vergi Usul Kanununun (VUK) 359-b maddesinde düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma eylemlerinde suçun oluşup oluşmadığının tespiti açısından suça konu belgelerin VUK 227/3 gereğince, VUK 230 ve devamı maddelerde ve VUK mükerrer 257. maddesiyle verilen yetkiye istinaden Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerde belirtilen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının denetlenmesi yönünden belgenin (faturanın) mutlaka dosyaya celbinin gerekip gerekmediği noktasındadır.

Ayrıntıları Dairemizin 07.05.2018 tarih 2018/3390 Esas 2018/4256 Karar sayılı kararına ekli gerekçeli karşı oy yazımızda da açıklandığı üzere;

1) Vergi Usul Kanunu'nun 359/b' de düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının düzenleniş şekli, içeriği ve amacının TCK'da düzenlenen sahtecilik suçlarından farklı olduğu, TCK' da belgenin düzenleniş biçimi ve (özellikle resmi belgede) bulunması gereken zorunlu unsurların suçun unsuru kabul edildiği halde VUK'da düzenlenen belgelerin niteliği, (özel belge oluşu) suçun işleniş şekli ve VUK 359/b'nin düzenleniş amacı nazara alındığında VUK'da belge ve şekil denetiminin suçun unsuru olmadığı, unsuru haline getirilmesininde 359/b son cümledeki tanım ve VUK'nun düzenleniş biçimi ile bağdaşmayacağı, 359/b'deki suçta, belgede şekil denetiminin ön şart haline getirilmesinin bu maddede düzenlenen suçun işlenemez suç haline dönüşmesine neden olacağı, bu nedenle VUK 359/b'deki sahtecilik denetiminin belge şeklinin değil, içeriğinin yani vergiyi doğuran olay ve muamelelerin gerçekliğinin denetimi şeklinde yapılması gerektiği,

2) VUK'nun 359/b maddesi "kaçakçılık suçları ve cezaları" başlığı altında düzenlenmiş olup ceza içeren kanunların başlık ve içeriklerinin birlikte değerlendirilmesi gerektiği, VUK' daki belgelerin özel belge olarak kabul edilmesi nedeni ile VUK'da düzenlenen belgelerde şekil denetiminden ziyade içerik denetiminin esas olduğu, nitekim VUK 359/b son cümledeki sahtecilik tanımına göre aldatma kabiliyetinin içerikte aranacağı içerik sahteciliğinin ise VUK 3. maddesi ve Ceza Hukukundaki delil serbestisi ilkesi gereğince "her türlü delille" ispat edilebileceği, belgede bazı bilgilerin eksik olması nedeniyle VUK 227/3. maddesi gereğince belge düzenlenmemiş sayılsa bile yok hükmünde sayılamayacağı, çünkü düzenlenmemiş sayılan bu belgelerin VUK 3. maddesi gereğince her türlü delil kapsamında vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin isbatında ve ceza soruşturmasında delil olarak kullanılabileceği, belgenin şekil şartlarını taşıyıp taşımadığını denetlemenin VUK 359/b deki düzenlemenin içeriği ve amacı ile bağdaşmayacağı aşağıda belirtildiği gibi sadece idari ve mali yönden sonuçlarının bulunduğu,

3)VUK'nu gereğince verilmesi, alınması ve tutulması zorunlu fatura ve benzeri belgelerle ilgili VUK 230 vd. maddelerde ve Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerde şekil şartları belirlenerek her belgede bulunması gereken asgari bilginin hüküm altına alınması sureti ile mali sistemde belli bir düzen sağlanmasının amaçlandığı, VUK 227/3 deki zorunlu unsurları içermeyen belgenin, düzenlenmemiş sayılmasının amacınında mükellefleri VUK 230 vd. Maddeler ve tebliğlerdeki şekil şartlarına uygun belgeler düzenlemeye zorlayarak belge düzenini yerleştirmek olduğu, sağlanacak düzen ile de hazine tarafından gerçekleştirilen vergi denetim ve incelemelerinde etkinliğin artırılması ve Devletin vergi kaybının önlenmesinin amaçlandığı, şekil şartlarına uyulmamasının müeyyidesinin de VUK 331 yollaması ile VUK 351, 352, 353 ve 355 maddelerde belirtilen usulsüzlük, özel usulsüzlük cezası kesilmesi veya vergisel avantajlardan yararlanılamaması şeklinde idari ve mali olarak olarak getirildiği, idari ve vergi denetimine kolaylık sağlamak amacıyla getirilen 227/3 deki bu düzenlemenin ceza soruşturmasında kaçakçılık suçları adı altında düzenlenen VUK 359/b maddesinde uygulama yerinin bulunmadığı, aksi düşüncenin VUK 3/A maddesine ve VUK'nun 227/3 maddesinin düzenleniş amacına aykırı olacağı gibi şekle ilişkin bu düzenlemenin 359/b'deki suçun unsuru haline getirilmesinden dolayı 359/b'deki suçun belgede şekil denetimine indirgenerek maddede düzenlenen suçun içerik yönünden denetlenemez hale getirilmesine neden olacağı

4)VUK 359'da bahsedilen "vergi kanunları uyarınca düzenlemesi veya tutulması mecburiyeti bulunan" belgelerin, bir kısmı kanunda düzenlenmiş ancak mükerrer 257. maddeyle de Maliye Bakanlığına tebliğlerle benzer düzenleme yapmak yetkisi verilmiştir. 227/3 deki şekil denetiminin 359/b'ye taşınması halinde Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerle suç ihdas edilmiş olacağı, Yasa koyucunun suçta ve cezada kanunilik ilkesi gereği tebliğlerle suç ihdas edilemeyeceğini bilmediği düşünülemeyeceğinden kanun koyucu tarafından 227/3 maddedeki şekil şartlarına ilişkin düzenlemenin 359/b de uygulama yerinin bulunmadığı düşünülerek Maliye Bakanlığına tebliğlerle belgelerde şekil düzenlemesi yapma yetkisinin verildiğini kabulde zorunluluk bulunduğu, bu yönü ile de belgenin ve belgede bulunması gereken zorunlu bilgilerin 359/b maddesindeki suçun maddi unsuru haline getirilmesinin kanun koyucunun gerçek iradesine ve amacına aykırı olarak kanunsuz suç ihdas edilmesine neden olacağından Anayasaya aykırılık oluşturacağı,

5)VUK'nun öngördüğü suçlar bakımından bir çok halde ceza hukukunun genel ilkelerinden ayrıldığı, cezai sorumluluğa ve takip şartlarına ilişkin farklı düzenlemeler getirdiği, bu bağlamda iktisadi, ticari ve teknik icablara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutat olmayan bir durumun mükellef tarafından savunulması halinde bunun ispatının mükellefe ait olacağı, yani VUK'da ispat külfetinin yer değiştirdiği, suç işlediği diğer delillerle ortaya konan mükellefin bunun aksini öncelikle vergi kanunlarına göre usulüne uygun düzenlenmiş belgeleri ile ortaya koyması gerektiği, belgede şekil şartlarına ilişkin düzenlemenin mükellefe bu olanağı sunmak amacı ile yapıldığı, kanun gereği mükellefin sorumluluğunda olan (belge ile) isbat külfetinin vergi kanunundaki düzenlemenin içeriğine ve maksadına aykırı olarak yer değiştirilip idarenin üzerine yüklenmesinin idari amaçla ve vergi denetimini kolaylaştırmak için getirilen belgede bulunması gereken zorunlu bilgilerin kanundaki düzenleme yeri ve bağlantısından koparılarak 359/b deki adli suçun unsuru haline getirilmesine dolayısı ile 359/b deki suçun sübutunun zorlaştırılmasına hatta imkansız hale getirilmesine neden olacağı böyle bir uygulamanın kötü niyetli kişi ve mükelleflerin suç oluşturan eylemlerinin cezasız kalmasına neden olacağı bu nedenle kanun koyucu tarafından bilinçli olarak VUK 227/3 teki düzenlemenin 359/b'deki suçta suçun unsuru olarak düzenlenmediğinin kabul edilmesinde zorunluluk bulunduğu dolayısı ile yorumla bu suçun unsuru haline getirilmemesi gerektiği kanaatindeyiz.

Tabi ki bu suçlarda düzenlenen ya da kullanılan belgeler suçun delillerindendir. Özellikle suç tarihinin tespiti ve imza ve yazı incelemesi yolu ile suçun kişiselleştirilmesi gerektiğinde belgeler suçun sübutu açısından yararlanılacak delillerin başında gelmektedir. Nitekim bu dosyada yazı ve imza incelemesinin gerekmesi nedeniyle de sanık ve ilgililerin yazı ve imzasını içeren yeteri kadar belgenin dosyaya celbinde zorunluluk bulunmaktadır. Ancak yazı ve imza incelemesi ya da suç tarihinin tespiti dışında belgelerin celp edilerek incelenmesi ve (belgede bulunması gereken bilgiler yönünden) zorunlu unsur denetiminin yapılmasının ve suçun unsuru olarak kabul edilmesinin gerek 359/b'deki düzenlemeye gerekse VUK 3/A ve 3/B'deki düzenlemelere aykırı olacağı gibi bunun suçun sübutunu belgede şekil şartı denetimine indirgiyerek VUK'da amaçlanan içerik sahteciliğinin denetimini ve dolayısı ile suçun sübutunu olanaksız hale getireceğinden kanunun düzenlenme amacına aykırı olduğu kanaatindeyim.

Yukarda kısaca açıklandığı üzere; VUK 359/b'de "Kaçakçılık Suçları ve Cezaları" başlığı altında düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının, VUK 359/b son cümlesinde içerik sahteciliği olarak düzenlendiği, VUK 3 maddesindeki "vergiyi doğuran olay ve buna ilişkin muamelelerin her türlü delille ispat edilebileceği" düzenlemesi ile Ceza Hukukundaki delil serbestisi ilkesi birlikte değerlendirildiğinde bu suçların (bazı şekli unsurları eksik belgelerde dahil) her türlü delille isbatının mümkün olduğu, kanaatimizce bu suçlarda belgede şekil şartlarının mutlaka denetlenmesi gerektiği yönündeki sayın Daire çoğunluğunun düşüncesinin kabulünün bu suçların sübutunu, suçun delillerinden olan ve şekil şartı aranmayacak özel belge niteliğindeki belgenin fiziki varlığına ve şekil denetimine indirgenmesine neden olacağından ayrıca şekil denetiminin bu suçların ön şartı ve unsuru haline getirilmesinin maddede amaçlanan içerik sahteciliğinin denetimini olanaksız hale getireceğinden yine idari, mali, usuli ve adli düzenlemeler içeren VUK'nun karma bir düzenleme olduğundan her maddenin düzenleniş yeri, amacı, lafzı ve diğer maddelerle bağlantısı nazara alınarak uygulanması gerektiğinden belgede şekil denetiminin VUK 359/b'de uygulama yerinin bulunmadığı kanaatiyle, sayın çoğunluğun dosyaya yeteri kadar belgenin (fatura) celp edilerek öncelikle şekil şartları yönünden denetlenmesi gerektiği düşüncesine katılmadığımı karara bu yönü ile muhalif olduğumu saygılarımla arzederim.

KARŞI OY

Sanık Taşkun Öztürk hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390,K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;