muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8518, Karar No: 2016/10953, Tarih: 03.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/8518 E.  ,  2016/10953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli Ç... Köyü 100 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) yol yapılmak suretiyle fiilen el konulduğunun taraflardan,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğdayın 2008 ila 2012 yılları, çeltiğin 2011 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına asgari ve azami verimini, dekar başına ayrıntılı üretim giderini (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin..... Müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9681, Karar No: 2015/7507, Tarih: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9681 E.  ,  2015/7507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/575-912 Esas ve Karar sayılı dosyası ile kısıtlandığı, vesayet makamının izni olmadan kısıtlının ikamet adresini değiştiremeyeceği, vesayet makamının ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; mahkemelerince verilen kısıtlama kararından sonra hükümlünün tahliye olduğu, 19.01.2015 tarihinde cezaevine girdiği, cezaevine girmeden önce de “... Mah. ... Cad. No:..., .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 471. maddesine göre de “Özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkûmiyet sebebiyle kısıtlı bulunan kişi üzerindeki vesayet, hapis hâlinin sona ermesiyle kendiliğinden ortadan kalkar.”

Özgürlüğü bağlayıcı cezası nedeniyle kısıtlanan kişinin kısıtlılığı hapis hâlinin sona ermesi ile kendiliğinden sona ereceğinden, kısıtlı adayının ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlanmasından sonra tahliye olup yeniden cezaevine girdiği ve cezaevine girmeden önce de “... Mah. ... Cad. No:.., .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9088, Karar No: 2021/30198, Tarih: 23.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/9088 E.  ,  2021/30198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-) Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda tercih edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek TCK’nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

2-) 6545 sayılı Kanunun 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “denetim süresi içinde yeniden kasıtlı bir suç işlediği” şeklindeki gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

3-) 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7492, Karar No: 2014/12792, Tarih: 27.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/7492 E.  ,  2014/12792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/265488

MAHKEMESİ : Bayramiç Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/07/2012

NUMARASI : 2012/156 (E) ve 2012/119 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın, yargılamanın aşamalarında değişmeyen savunmalarında suça konu ağaçları kendisinin kesmediğini, ağaçların kesildiğini görünce muhtara haber verdiğini beyan etmesine; duruşma aşamasında tanık olarak dinlenilen muhtar M.. K..’ın da sanığın yanına gelip tarlasının kenarında kesilmiş ağaçlar gördüğünü, bu ağaçların sıkıntı yaratacağını, ormancılara haber vermelerini söyleyince birlikte orman işletmesini arayarak haber verdiklerini beyan etmekle sanığın savunmasını doğrulamasına; her ne kadar suç tutanağında, sanığın ağaçlarla parasal ihtiyaçlarını karşılayıp kullandığı tarlanın alanını büyütmek için açma amaçlı kesme yaptığının anlaşıldığı belirtilmiş ise de mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, sahanın eylemli haliyle seyrek halde ağaçlar ve maki formasyonuyla kaplı olduğunun bildirilmesine; açma yapıldığına dair bir tespit bulunmamasına; suç tutanağında ihbar üzerine mahale gidilip tespit yapıldığının yazılı bulunmasına göre orman idaresinden ihbarın köy muhtarı tarafından mı yapıldığının sorulması,aksi halde ihbarcının kimliğinin araştırılıp tespiti halinde tanık olarak dinlenilmesi; bilirkişiden sahada açma yapılıp yapılmadığı hususunda ek rapor alınması, açma yapıldığının tespiti halinde suç tarihinde ve halen kimin kullanımında olduğunun belirlenmesi, kesilen ağaçlarla ilgili bilgisi bulunması muhtemel köy muhtarı dışında ihtiyar heyeti üyeleri ile varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin de dinlenilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3871, Karar No: 2019/13118, Tarih: 01.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3871 E.  ,  2019/13118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında davacı payına takdir edilen karşılığın arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Sulh nedeniyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında davacı payına takdir edilen karşılığın arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyulmasına karar verilmiş, ancak dava konusu taşınmazın bedelinin Eylül 2012 tarihli sulh protokolü ve ibraname uyarınca davalı tarafa ödendiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Sulh HMK'nun 313. vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Sulh görülmekte olan bir davada tarafların uyuşmazlığı kısmen veya tamamen sona erdirmek amacıyla mahkeme huzurunda yapmış oldukları bir sözleşme olup, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. Karar kesinleşinceye kadar her türlü sulh anlaşması mahkeme huzurunda yapılmış sulh olarak kabul edilir. Sulh ilgili bulunduğu davayı sona erdirir ve hüküm kesinleşinceye kadar yapılan her türlü sulh anlaşması, mahkeme huzurunda yapılmış sulh olarak kabul edilir. Sulh ilgili bulunduğu davayı sona erdirir ve kesin hüküm gibi sonuç doğurur. Ancak;

5393 sayılı Belediye Kanununun 18.maddesinin (h) bendi uyarınca; vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beş bin TL'den fazla dava konusu olan belediye uyuşmazlıklarını sulh ile tasfiyeye, kabul ve feragate karar verme yetkisinin Belediye Meclisinde olduğu, dosya içerisinde taraflar arasındaki uyuşmazlığa ilişkin olarak Belediye Meclisinden alınmış bir sulh ve kabul kararı bulunmadığı, Dairemizin geri çevirme kararı sonrası Bağcılar Belediye Meclisi tarafından sulh olunmamasına dair karar alındığı anlaşıldığından işin esasına girilerek bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8474, Karar No: 2012/16665, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/8474 E.  ,  2012/16665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava; davacının davalı ....' de diğer davalı ... yanında geçen çalışmalarının 01.02.2000 – 01.08.2000 ve 20.06.2001 – 02.08.2001 tarihleri arasındaki dönem hariç olmak üzere 01.01.2000 – 31.12.2004 tarihleri arasında tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davalı .... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davacının 24.04.2001 – 31.12.2004 tarihleri arasında davalı ... emrinde hizmet akti ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının dava dışı işyerinden bildirilen 2000/2. dönemde 90 gün, 2000/3. dönemde ise 120 gün çalışması bulunduğu, davacının tespitine karar verilmesini talep ettiği dönemde herhangi bir işyerinde çalışmasının ve davalılar tarafından düzenlenen işe giriş bildirgesi bulunmadığı, dönem bordrolarının ve ücret bordrolarının dosya içerisine gönderilmediği, davalı ...'a ait işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alınıp alınmadığının araştırılmadığı, davalı şirketin taşıma, yükleme, boşaltma, kolileme vs. işlerinin davalı ... tarafından üstlenilmesine ilişkin 01.06.2000 – 09.02.2005 tarihlerini kapsayacak şekilde hammaliye sözleşmelerinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalı .... açısından davanın husumet yönünden reddi, üst işverenin sadece primler açısından sorumlu olduğu dikkate alındığında doğru ise de alt işveren olan davalı ...'a ait işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alınıp alınmadığı tespit edilmeden, dönem bordroları dosya arasına alınmadan, bordro ve komşu işyeri tanıkları dinlenilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınarak, öncelikle davalı ...'a ait işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alınıp alınmadığını araştırmak, bu işyerinin dönem bordrolarını dosya arasına alarak davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları ya da ilgili ..... İl Müdürlüğünden gerekirse zabıta marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde bildirge tarihinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahiplerinin araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6321, Karar No: 2018/11246, Tarih: 26.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/6321 E.  ,  2018/11246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, mahkemenin tüm indirim sebeplerini uygulamadığına, bu yüzden de hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluşmadığına, sokağın trafiğe kapalı bir sokak olmadığına, fazla ceza verildiğine dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 7. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13853, Karar No: 2015/24950, Tarih: 06.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/13853 E.  ,  2015/24950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında katılan yerine müşteki yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Kavga olduğu ihbarı üzerine olay yerine giden emniyet ekiplerinin, sanığı ekip aracına bindirmek istedikleri esnada, sanığın araca binmemek için tekme atmak suretiyle araç kapısına zarar verdiğinin iddia edildiği olayda; sanık beyanı, tanık ifadeleri, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1809, Karar No: 2014/4460, Tarih: 14.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/1809 E.  ,  2014/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜM : TCK'nun 97/1-2, 86/1-3a, 87/1-d-son, 62, 53 maddeleri uyarınca; 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanığın doğurduğu bebeği çöp konteynırına bırakarak hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda, sanığın eyleminin TCK'nun 86/3-a maddesi kapsamında olması nedeniyle TCK'nun 87/1-son maddesi uyarınca, 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi yerine, 3 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...'nın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına, ceza miktarına, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a)-Sanığın yenidoğan bebeğini poşete koyup çöp konteynırına atmaktan ibaret eyleminde, olası öldürme kastıyla hareket ettiği, ancak ölümün gerçekleşmemiş olması nedeniyle ortaya çıkan neticeden sorumlu olduğu, bu nedenle gerekçe yerinde görülmemiş ise de sonuç uygulamanın doğru olduğu, ancak eylemin terk suretiyle işlenmediği, aktif hareket olan çöpe atmak suretiyle işlendiği bu nedenle olayda TCK'nun 97/1-2. maddesinin uygulama yerinin bulunmadığı anlaşılmakla hüküm fıkrasından "TCK’nun 97/1-2. maddesi delaleti ile " ibaresinin çıkarılmasına,

b)-T.C.Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanığa soruşturma ve kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret toplam 788,98 TL lik kısmın çıkarılmasına, yargılama gideri toplamının “1.801,50 TL” olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki gibi ONANMASINA, 14/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/348, Karar No: 2017/2908, Tarih: 29.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/348 E.  ,  2017/2908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) mahkumiyetine dair Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.08.2016 gün ve 2016/80 Esas, 2016/235 Karar sayılı ilamının kaldırılarak, sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 29.03.2017 Çarşamba saat 09:30'a duruşma günü verilerek sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Sanık müdafiin belirtilen tarihte duruşmaya katılmaması üzerine duruşmasız yapılan incelemede 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek gereği düşünüldü:

Okul servisinde görev yapıp, eylemlerini koruma ve gözetim yükümlülüğünü kötüye kullanarak gerçekleştiren sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 103/3-d. maddesine göre arttırılması gerekirken, aynı Kanunun 103/3-e. maddesi ile uygulama yapılması sonuç cezaya etkili olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafiin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.