muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/995, Karar No: 2021/11321, Tarih: 11.11.2021

Uyuşmazlık; davacının, davalı hastane ve davalı doktordan iddia ettiği tedavi sonraki rahatsızlıkları dolayısıyla tazminat talebinde bulunup bulunamayacağı, davalıların kusurunun olup olmadığı ve davacının rızası ve onamı doğrultusunda tedavinin gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği noktalarındadır.

Mahkemece, dosyaya kazandırılan 30.04.2018 tarihli 7. Adli Tıp İhtisas Kurulunun raporunda; Lomber disk hernisi operasyonları sonrası ortaya çıkan iliac arter yaralanmasının bu tür ameliyatlarda her türlü tıbbi özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, ortaya çıkan bu komplikasyonun zamanında tespit edilerek uygun tedavi ve sevkin sağlandığı, komplikasyon yönetiminin de uygun olduğu, dava konusu hekimin eylemlerinin tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu, hastanın usulüne uygun bilgilendirilip bilgilendirilmediği hususunun adli tahkikatla aydınlatılması gerektiği mütalaa olunmuş 06.09.2019 tarihli öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi raporunda, ... hakkında özel hastane ve özel hastane bekimince uygulanan tedavinin tip ilmine uygun oldugu, tedavide hekim hatası bulunmadığı, hem tanı hem de tedavi süresince hekimin gerekli özeni gösterdiği, daha sonra hastanede sürdürülen tedavinin uygun olduğu lomber disk hernisi operasyonlar sonrası ortaya çıkan iliac arter yaralanmasının bu tür ameliyatlarda her türlü tibbi özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirilmesinin gerektiği, ortaya çıkan bu komplikasyonun zamanında tespit edilerek uygun tedavi ve sevkin sağlandığı, dolayısıyla komplikasyon

yönetiminin de uygun olduğu, özel hastane ve özel hastane hekiminin özellikle aydınlatılmış onam yükümlülüğünü yerine getirmesine rağmen şeklen uygun olmadığı ancak bu durumunda ortaya çıkan istenmeyen sonuca etkisi olmadığı dolayısı ile bir kusur atfedilemeyeceği belirtilmiş, söz konusu bu iki rapor dosyaya kazandırıldıktan sonra davacının kalıcı maluliyet oranını ve tıbbi şifa süresini bildirir rapor hazırlanması için 3. İhtisas Kurulundan rapor istenilmiş, raporda; Adli Tıp Kurumu 7. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 30/04/2018 tarih ve 1052 karar nolu mütalaasına göre dava konusu hekimin eylemlerinin tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu belirtildiğinden cihetle;11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyet tayinine mahal olmadığı mütalaa edilmiştir.

Her ne kadar hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu ve bilirkişi heyeti raporlarında davalılara atfedilebilecek kusur olmadığı belirtilmiş ise de mahkemece hükme esas alınan 06.09.2019 tarihli rapor ve kararın gerekçesinde özel hastane ve özel hastane hekiminin özellikle aydınlatılmış onam yükümlülüğünü yerine getirmesine rağmen şeklen uygun olmadığı bu durumun ortaya çıkan istenmeyen sonuca etkisi olmadığı belirtilmiştir.

Her ne kadar hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu ve bilirkişi heyeti raporlarında davalılara atfedilebilecek kusur olmadığı belirtilmiş ise de mahkemece hükme esas alınan 06.09.2019 tarihli rapor ve kararın gerekçesinde özel hastane ve özel hastane hekiminin özellikle aydınlatılmış onam yükümlülüğünü yerine getirmesine rağmen şeklen uygun olmadığı bu durumun ortaya çıkan istenmeyen sonuca etkisi olmadığı belirtilmiştir.

Buna göre mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında hastayı aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirildiğini ispat yükünün davalılarda olduğu da gözetilerek, taraf delilleri toplanıp üniversitede görev yapan ortopedi ve travmatoloji ile beyin ve sinir cerrahisi öğretim üyelerinden oluşan alanında uzman bilirkişi heyetinden davacıya uygulanan tedaviye dair hangi tarihte ne şekilde rıza alındığı, aydınlatmanın gerektiği gibi yerine getirilip getirilmediği ilişkin davacının itirazlarını ve somut iddialarını karşılar, taraf ve yargı denetimine açık, anlaşılır ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine,6100 sayılı HMK'nin geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nin 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/6560, Karar No: 2020/8312, Tarih: 01.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6560 E.  ,  2020/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit Yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında eşi olan mağduru bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralama suçundan TCK'nin 86/2,3-a-e maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, sanığın yargılama aşamasında alınan beyanında müşteki eşi ile arasındaki tartışmayı kabul ettiği, olayda kullanılan bıçağın mağdurun elinde olduğunu, bıçağı çekip aldığında ise mağdurun yaralandığını, daha sonra mağdura dışarı çıkmasın diye tokat attığını beyan ve ikrarı, mağdurun anlatımı ile sanık savunmasının uyumlu olması, anlatımları doğrulayan doktor raporu karşısında, sanığın eşi olan mağdura karşı silahla kasten yaralama eylemi sabit olduğu halde, atılı suçtan beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 01.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/402, Karar No: 2024/5561, Tarih: 02.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/402 E.  ,  2024/5561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/526 E., 2021/223 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Tekirdağ ili ... ilçesi ... Mahallesinde kain 2453 parsel sayılı taşınmaz, 440 m2 yüzölçümü ile arsa vasfıyla davacı adına 17.05.2013 tarihinde satış suretiyle tescil edilmiştir.

Davacı vekili, vekil edeninin dava konusu 2453 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, yörede 2005 yılında yapılan ve 12.07.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında çekişmeli taşınmazın orman sınırı içine alındığını, bu işleminin yanlış olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmaza ilişkin sınırlamanın iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulü ile, taşınmazın orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 Nolu Orman Kadastro Komisyonu Başkanlığı işleminin iptali ile dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına dair verilen karar, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 15.10.2018 tarihli ve 2018/2940-6361 sayılı kararıyla bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; "taşınmazın orman vasfının belirlenmesine ilişkin araştırmanın yeterli olmadığı, bu nedenle yöntemince orman araştırması yapılması, bunun yanında komşu parsellere ilişkin olarak açılan dava bulunup bulunmadığı hususunun da araştırılarak toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "yapılan keşif ve alınan uzman bilirkişi raporu ile çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun hava fotoğrafları ile tespit edildiği, bunun yanında komşu 2454 nolu parsel hakkında aynı nitelikteki davada verilen kabul kararının temyiz denetiminden geçerek onanmasına karar verildiği" gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 10 yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dava, 10 yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 05.05.2005-05.11.2005 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 12.05.2005 tarihinde ilan edilerek 12.01.2006 tarihinde kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun) ile değişik 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7074, Karar No: 2018/5205, Tarih: 09.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7074 E.  ,  2018/5205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nin, iplik satın alarak, bedeli karşılığında 2 adet çalıntı çek verdiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılanların beyanları, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre; sanığın suça konu çekleri hangi hukuki ilişki karşılığında, kimden aldığını açıklayamaması ve bununla ilgili herhangi bir fatura, irsaliye veya belge sunamaması, çeklerde keşideci olarak gözüken ...’ın çalınma olayına ilişkin şikayeti ile bankaya verdiği ödemeden men talimatı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın aldığı mal karşılığı sahte çekleri vererek çek bedelleri kadar haksız yarar sağlaması şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçunun sübuta erdiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, önce eksik 200 gün adli para cezasına hükmedilip, doğrudan haksız menfaatin iki katı olan 40.000 TL üzerinden 62. madde uygulanarak 1/6 indirim yolu ile 33.333 TL adli para cezası tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ilgili hükmün adli para cezasına ilişkin kısımlarının çıkarılarak; yerine "2.000 gün adli para cezası", "TCK 62/1. maddesi gereği 1/6 indirim yapılarak 1.666 gün adli para cezası ve TCK 52/2. maddesi gereği günlüğü 20 TL'den sonuç olarak 33.320 TL adli para cezasına‘’ ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3554, Karar No: 2019/3346, Tarih: 01.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3554 E.  ,  2019/3346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında;

1-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34/1, 230, 232 ve 289/1-g. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın fiillerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

2-Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi yıl olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

3-213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun ...... sayılı Kanun ile değişik 359/b-1 maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ...... sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında; 2007 takvim yılı yönünden sahte fatura düzenleme suçunun cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu, 2008 takvim yılı yönünden ise; ilgili vergi dairesinden 2008 takvim yılında düzenlenen faturaların tarih ve ayrıntı bilgilerinin sorulması, sonucuna göre ceza miktarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi,

4-Sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle, her takvim yılı için zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

5-Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,

6-TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, ...... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31061, Karar No: 2015/37325, Tarih: 21.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/31061 E.  ,  2015/37325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan aldığı konut kredisi nedeniyle kendisinden masraf ve komisyon adı altında haksız kesinti yapıldığını, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak şimdilik 1.200,00 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının 14.5.2014 günlü celseye mazeretsiz gelmediği ve süresinde yenilenmediği gerekçesiyle ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde ibraz edilen mazeret dilekçesinin, ... üzerinden 13.5.2014 tarihinde oluşturulduğu ve aynı tarihte dosyasına havale edildiği halde, 14.5.2014 günlü celsede mazeret dilekçesi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, takipsiz bırakılan dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ve yasal süresinde yenilenmediği gerekçesiyle de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ne var ki, davacı vekilinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, dosyanın işlemden kaldırılmasına ve süresinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39438, Karar No: 2017/21567, Tarih: 12.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39438 E.  ,  2017/21567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı alınması gerekmektedir.

Somut olayda, Mahkemece verilen karar davalı ... Tem. San ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Tem. Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek maktu temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, davalılar vekiline eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla temyiz kanun yolunda da uygulama alanı bulan 6100 sayılı Kanun'un 344. maddesi uyarınca anılan davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklenildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/10/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9095, Karar No: 2014/10014, Tarih: 16.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9095 E.  ,  2014/10014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 169 ada 7 parsel sayılı 22.360,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... , taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden ... ye kalan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu ve vergi kayıtlarına da dayanmıştır. Mahkemece kesin süre içinde keşif giderinin karşılanmadığı gerekçesiyle verilen kararın doğru olmadığına yönelik usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3273, Karar No: 2010/9596, Tarih: 04.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3273 E.  ,  2010/9596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.12.2008 tarih ve 2007/299-2008/337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescil edilen tasarımın on yılı aşkın bir süredir piyasada mevcut olduğunu, yeni ve ayırt edici niteliğe sahip bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2006 04449 nolu çoklu endüstriyel tasarıma konu 1.1 ve 2.1 sıra nolu tasarımlarının hükümsüzlüğünü, sicilden terkinini, 5.000 YTL maddi, 5.000 YTL manevi tazminatın tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava istemiştir.

Davalı vekili, davacının sözünü ettiği tasarım ile müvekkilinin tasarımı arasında hiçbir ortak yönün olmadığını, davacı hakkında endüstriyel tasarım haklarının ihlali suçundan dolayı ceza davası açtıklarını, davacının maddi ve manevi tazminat isteminin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2006 04449 nolu çoklu endüstriyel tasarımın 1.1 ve 2.1 sıra nolu tasarımın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, tazminat talebi atiye bırakıldığından hüküm kurulmasına yer olmadığına ve ilan talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına uyuşmazlığın esasıyla ilgili olmayan, ilan talebinin reddi nedeniyle davalıya vekalet ücreti verilmemesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davalı adına tescilli tasarımının hükümsüzlüğü, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, davacı taraf yargılama aşamasında tazminat istemini atiye bıraktığını beyan etmiş, mahkemece, bu kalem istemle iligili olarak hüküm tesis etmemiş ve davalı lehine vekalet ücretine de hükmetmemiştir.