muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4741, Karar No: 2024/6222, Tarih: 14.11.2024

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin 31.03.2010 tarih ve 2007/378 Esas, 2010/157 Karar sayılı kararına karşı davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 04.04.2011 tarih ve 2010/4952 Esas, 2011/1913 Karar sayılı kararıyla; yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı, bu itibarla, sağlıklı bir yargıya ulaşmak için kadastro tespitlerinin yapıldığı 2005 yılından geriye doğru en az 20 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının dosyaya kazandırılması ve bu fotoğraflar üzerinden bilirkişi raporu alınması, çevre parsellere ait tapu kaydı ve kadastro tutanakları incelenerek dava konusu yeri nasıl gösterdiği üzerinde durulması, taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar ile ziraatçı uzman bilirkişi tarafından taşınmazın 10 yıldır kullanılmadığının ve üzerinde hayvan otlatıldığının bildirilmesi nazara alındığında usulüne uygun olarak kadim ve tahsisli mera araştırması yapılması gerektiği belirtilerek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Ç. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 24.11.2016 tarih ve 2011/427 Esas, 2016/607 Karar sayılı kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda yapılan inceleme ve keşif sonucunda dava konusu taşınmazın imar ihyasının 30-40 yıl öncesine dayandığı, taşınmazın kültür arazisi niteliğinde olduğu, mera vasfı taşımadığının tespit edildiği, bu kapsamda eldeki davada kazandırıcı zamanaşımı koşullarının oluştuğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D. Üçüncü Bozma Kararı

1.Mahkemenin 24.11.2016 tarih ve 2011/427 Esas, 2016/607 Karar sayılı kararına karşı davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 04.11.2020 tarih ve 2017/1663 Esas, 2020/5078 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunda taşınmaz içerisinde bulunan terasların aşırı yağışların, sarp eğimin etkisi ve kuvvetli doğa olayları nedeniyle yer yer bozulduğunun, taşınmaz üzerinde 15 ila 20 yıl herhangi bir tarımsal faaliyetin yapılmadığının ve doğal hayata terk edildiğinin, üzerinde yoğun çakıl, taş ve kayaların bulunduğunun, taşınmazın eğiminin % 20 ilâ 40 arasında olduğunun, üzerinde delice zeytin, çöğür, çalılık, meşe ve maki bitki örtüsünün bulunduğunun, delice zeytin ağaçlarının ve çöğürlerin aşılanmadığının tespit edildiği belirtilerek zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacılar lehine gerçekleşmediği, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma kararına karşı davacılar vekili tarafından yapılan karar düzeltme talebi Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 01.11.2021 tarih ve 2021/2886 Esas, 2021/6259 Karar sayılı kararıyla reddedilmiştir.

E. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

3.Bozma kararına karşı davacılar vekili tarafından yapılan karar düzeltme talebi Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 01.11.2021 tarih ve 2021/2886 Esas, 2021/6259 Karar sayılı kararıyla reddedilmiştir.

E. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazda zilyetlikle kazanım koşullarının davacılar lehine oluşmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuran

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; yargılamada sürecinde alınan bilirkişi raporları ve tanık beyanları nazara alındığında davaya konu 51 parsel sayılı taşınmazın 5 numaralı parsel ile birlikte kullanıldığının ve bu iki parselin bitki örtüsü ve toprak yapısı itibariyle aynı karakterde olduğunun sabit olduğunu, taşınmazın eğimli olmasının ret sebebi olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını zira bölgedeki taşınmazların büyük çoğunun benzer şekilde eğimli bir yapıya sahip olduğunu, keşif mahallinde dinlenen tanıkların dava konusu taşınmazın kuraklık nedeniyle tarımsal amaçlı kullanılmasa da hayvan otlatmak için kullanıldığını beyan ettiklerini bu itibarla bozma kararı ve bozmaya uyularak verilen ret kararının olaya uygun düşmediğini belirterek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesine rağmen davalı Hazine lehine nispi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek Mahkeme kararının değinilen yönden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. ve 17. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kadastro çalışmaları sonucu, Muğla ili, .... ilçesi, .... köyü, 109 ada 51 parsel sayılı, 14.166,49 metrekare yüz ölçümlü, tarla vasıflı taşınmazın dava dışı 4 ve 5 sayılı parselin miktar fazlası olarak davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

2. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3.Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, özellikle eldeki dava 28.06.2005 tarihinde açıldığı halde karar başlığında dava tarihinin 19.11.2007 olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilecek maddi hata mahiyetinde olduğu anlaşılmakla; davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekili ve davalı Hazine vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince temyiz eden davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Temyiz eden davacılar harcı peşin yatırdığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

14.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18951, Karar No: 2014/2997, Tarih: 20.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18951 E.  ,  2014/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/39617

MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2009

NUMARASI : 2008/874 (E) ve 2009/678 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

1-Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin “03/02/2008” tarihi yerine “2007 yılı” yazılması,

2-Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi inceleme raporları içeriklerinden defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının dosyada onaylı bir sureti bulunan tebliğ evrakına göre işyeri adresinde kendisine tebliğ edilmiş olması sebebiyle faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20954, Karar No: 2014/18289, Tarih: 23.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/20954 E.  ,  2014/18289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kocaeli 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 18.07.2013

No : 2010/673-2013/326

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava; 05.11.2008 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. Maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması,

2-Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

2-Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Aylık ve Gelirlerin Birleşmesine ilişkin olarak; 5510 sayılı Yasanın 54/1-c bendinde, “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” aynı maddenin son fıkrasında ise; “Birinci fıkradaki sıralamaya göre yapılacak değerlendirmeler sonucunda, bir kişide ikiden fazla gelir veya aylık birleştiği takdirde, bu gelir ve aylıklardan en fazla ödemeye imkân veren iki dosya üzerinden gelir veya aylık bağlanır, diğer dosya veya dosyalardaki gelir ve aylık hakları durum değişikliği veya diğer bir dosyadan gelir veya aylığa hak kazanıldığı tarihe kadar düşer.” şeklinde düzenlemesini içermekte olup, dosyadaki bilgi ve belgelerden sigortalının hak sahiplerine ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; dava konusu edilen gelirlerin, 5510 sayılı Yasanın 54. madde uyarınca yarıya indirilip indirilmediği araştırılarak, davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gereği üzerinde durulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ile davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6556, Karar No: 2010/7026, Tarih: 16.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6556 E.  ,  2010/7026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 43 ada 50 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki bodrum, zemin ve 2 normal, 1 çekme kattan ibaret binanın maliki olduklarını, hak sahibi olmadıkları halde davalıların taşınmazın bir kısmında oturmak, bir kısmını kiraya vermek suretiyle işgal ettiklerini ileri sürüp, elatmanın önlenmesini istemişlerdir.

Davalılar, duruşmalara katılmamış, yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar,  davacı N. K. ve davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu, davacıların taşınmazda paydaş bulundukları, davalıların karı-koca olup taşınmaz üzerinde bulunan binadaki 1.ve 2.katı kullanmak suretiyle tasarruf ettikleri, dava tarihi itibariyle her ne kadar davalıların taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakları yok ise de, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen çap kaydından davalı E.'in 14.8.2007 tarihinde karardan önce pay satın almak suretiyle paydaş duruma geldiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, davalı H.'nin diğer davalı paydaş olan E.'in eşi olduğu ve İcra İflas Yasasının 276/son maddesi hükmü de gözetildiğinde taraflar arasındaki çekişmenin TMK'nun 688 ve takip eden paylı mülkiyet hükümleri gözetilerek çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamıyan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman istiyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir. Bilindiği üzere M.K.nun 706, B.K.nun 2l3, T.K.nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz.  Nevarki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak ( fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şuyun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, " ahde vefa" kuralının yanında M.K.nun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pekçok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, M.K.nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olaya gelince; taraflar arasındaki çekişmenin yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanarak değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken davalı E.'in paydaş olduğu gözardı edilerek mutlak surette elatmanın önlenmesine karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, davacılardan N. 13.8.2008 tarihli temyiz dilekçesinde;" başka bir nedenle verilen 29.11.2005 tarihinde verdiği vekaletnamedeki tevkil yetkisi de kullanılmak suretiyle bilgisi dışında eldeki davanın açıldığını, bu davaya muvafakatının bulunmadığını bildirmiştir.

O halde, mahkemece dilekçenin değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi de zorunludur.

Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.6.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15225, Karar No: 2011/3741, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15225 E.  ,  2011/3741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2008 tarih 2008/15699 - 18713 sayılı kararında: “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tespit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, çekişmeli taşınmazlara komşu veya yakın komşu parsellerin bir kısmının da çamlık niteliği ile hazine adına tespit gördüğü, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda genellikle kişilerin bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın kısmen kabulüyle 101 ada 112 parselin (B2) ile gösterilen 1445,77 m2 kısmının orman vasfı ile (B1) ile gösterinle 7109,97 m2 kısmın tarla vasfı ile Hazine adına (A) ile gösterilen 3000 m2 kısmının tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan ve 05.04.1996 kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 04.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3289, Karar No: 2011/7346, Tarih: 20.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3289 E.  ,  2011/7346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 46.200 TL. hasar bedeli ve kira geliri kaybı ile 11.092TL. işlemiş faiz olmak üzere toplam 57.292 TL'nin faiziyle birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş olup, davacı vekili tarafından incelemenin duruşmalı olarak yapılması istenilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve davacı tarafın duruşma istemi miktar itibariyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde anataşınmazın çatısında bozukluk nedeniyle akan yağmur sularının bağımsız bölümünde oluşturduğu hasar bedeli ile kiraya verememesi nedeniyle mahrum kaldığı kira bedelinin ... merkezi yönetiminden tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde 2004 yılında davacıya ait bağımsız bölümde çatıdaki bozukluk nedeniyle hasar oluştuğu daha sonra yönetim tarafından çatıda gerekli onarımın yaptırıldığı anlaşılmaktadır. Anataşınmazın çatısı ortak yerlerden olup buradaki bozukluğun oluşturduğu zarardan davacı da dahil tüm kat malikleri arsa payları oranında sorumludurlar. Buna göre ... merkezi yönetimi aleyhine açılan davanın pasif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.