muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/734, Karar No: 2015/7810, Tarih: 26.05.2015

Somut olayda, davalı ...'in dava dilekçesinde bildirilen "..." adresine çıkarılan dava dilekçesi ekli duruşma gününü bildiren tebligat, ... imzasına bila tebliğ iade edilmiş, ikinci kez aynı adrese çıkarılan dava dilekçesi ekli durşma günün bildiren tebligat bu kez işveren sıfatı ile Nesrin Turan imzasına 15.07.2006 tarihinde tebliğ edilmiştir. Akabinde davalı adına çıkarılan delil listesi ekli tebligat ve ıslah dilekçesi ekli tebligatlar yine adresten ayrıldığı gerekçesiyle Tamer Turan imzasına bila tebliğ iade edilmesine rağmen, mahkeme ilamı davalıya Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bu halde davalı ...'e Tebligat Kanunu 35. maddesine uygun şekilde tebligat yapıldığından söz edilemez.

Dosya kapsamına göre, davalı ... adına çıkarılan tebligatlardaki "..." adresi diğer davalı ......'ye ait ekmek fırınının adresi olup, davalı ... 11.12.2000-15.09.2001 tarihleri arasında diğer davalı şirkete ait ekmek fırınında çalışmış ve kaza bu tarihler arasında 25.12.2000 tarihinde meydana gelmiştir. Ancak davanın açıldığı tarih olan 26.12.2005 ve sonrasında davalı ...'nın bu adreste faaliyet gösteren işyerinden çoktan ayrıldığı anlaşılmasına ve davalı adına çıkarılan tebligatların "adresten ayrıldığı, taşındığı" gerekçeleri ile defaten bila tebliğ iade edilmesine rağmen, usulüne uygun şekilde davadan haber edilmiş gibi kabul edilerek davalının

yokluğunda sürüdürülen yargılama ile aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davalının mernis sistemindeki adresine 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nda 19.01.2011 gün ve 6099 sayılı yasa ile yapılan değişiklikler de nazara alınarak usule uygun şekilde dava dilekçesinin tebliği ile savunma ve delillerinin toplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde taraf teşkili sağlanmadan, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik esaslı usul hatası olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 26.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4383, Karar No: 2025/4920, Tarih: 25.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/4383 E.  ,  2025/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3332 E., 2024/86 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili, davalı ... ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilleri ...'ın eşi ... ve ...'ın babaları, ...'ın oğlu ...'ın kardeşi olan ... ...'ın davalı işveren ...'nın taşeronu olduğu, ... Koruma Milli Parklar Şeflik Hizmet Binasının tadilatı iş yerinde, elektrik ustası olarak çalışmaktayken, iş verenin talimatı, bilgisi ve onayı ile yine Milli Parklar Şefliğine bağlı bulunan, kuş ... tesislerinde, mevcut bulunan elektrik arızasını gidermesi için görevli gittiği yerde 10.10.2013 günü öğlen 11.30 civarı geçirdiği iş kazası neticesinde vefat ettiğini, müteveffanın eşi için 1.000,00 TL, destek zararı ve 100.000,00 TL manevi tazminat, çocuk ... için 1.000,00 TL destek zararının ve 50.000,00 TL manevi tazminat, çocuk ... için 1.000,00 TL destek zararı ve 50.000,00 TL manevi tazminat, müteveffanın annesi ... için 1.000,00 TL destek zararının ve 25.000,00 TL Manevi tazminat, müteveffanın kardeşi ... için 10.000.00 TL manevi tazminatın kazanın oluş tarihi olan 10.10.2013'den itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davacıya verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Tarım ve Orman Bakanlığının cevap dilekçesinde; dava konusu olayda Doğa Koruma ve Milli Parklar Şefi ...'ün kamu hukukundan kaynaklanan yetkisini kullanmadığını, ...'ün ...'ın izinli olduğu günde deltayı gezmesi için diğer görevli personel ile gönderdiği, memur ve diğer resmi görevlilerin kamu görevlisi sıfatı dışında özel bir kişi olarak, özel hukuk hükümlerine göre özel işlerini yaparken, üçüncü kişileri verdikleri zarardan doğrudan doğruya kendilerinin sorumlu olduğunu, davacıların idareye kusur şikayetinde bulunmadığını, herhangi bir başvurunun olmadığını belirterek davacıların haksız mesnetsiz davasının usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "... işçinin yaşı, olayın gerçekleşme şekli, sınuçları, meydana getirdiği etkiler, davacıların sosyal konumları, gelir durumları, ... işçinin %40 kusurlu olması, davalıların iştigal etmiş olduğu sektörünün risklerini bertaraf etmede daha fazla özen göstermeleri gerekir iken bu konuda ihmal göstermeleri ve özellikle manevi tazminatın caydırıcılık işlevi ile adil hukuk devleti olmanın gereği değerlendirilerek davacı eş için 60.000,00'er TL, çocukları için ayrı ayrı 30.000 TL; annesi için 15.000 TL ve kardeşi için 6.000 TL manevi tazminata..." şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalı ... ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "..İlk Derece Mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nın madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine,.." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; "Ankara 20. İş Mahkemesi 2020/170 Talimat sayılı bilirkişi heyet raporunda; davalı Kurum Orman ve Su İşleri Bakanlığının %25 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Ancak bu tespit hukuka ve mevzuata uygun olmadığını, kusur yönünden yapılması gereken hukuki tartışmalar giderilmeden karşı tarafın vermiş olduğu ıslah dilekçesini kabul etmediğini, Mahkeme kararında vekalet ücreti ve yargılama giderleri de hatalı hesaplandığını belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; "... Müvekkilin tadilatını aldığı Tarım ve Orman Bakanlığına ait bina ile ölüm olayının meydana geldiği Tarım ve Orman Bakanlığına ait yer hatalı olarak aynı iş yeri kabul edildiğini, müteveffanın gezmek için kuş cennetine gittiğini, ölen kişinin görevli olarak gönderildiğine dair hiçbir delil olmadığını, hal böyle iken müvekkilimin gerekli tedbirleri almadığından bahisle kusurlu bulunmasının hiçbir dayanağı olmadığını, müvekillinin kusuru olmadığını, tazminat hesaplamasında asgari ücret baz alınması gerekirken Elektrikçiler Odasına sorulan yazı cevabının esas alınmasının hatalı olduğunu, müteveffanın kanuni mirasçıları ve diğer davalılara azamiş miktarlarda maddi ve manevi tazminat taktir edilmesi ve hakkaniyet-kusur durumlarına göre karar davalıların mahfına,davacıların zenginleşmesine yol açaçak boyutta olduğunu belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından; Mahkeme karar başlığında davalı olarak hem "..." hem de Bakanlığın eski adı "..." olduğu bu nedenle Bakanlık adının iki ayrı davalı olarak yer alması hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2.Davalı Bakanlık vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının karar başlığı kısmında davalı olarak yer alan;

"4-..." ibaresinin silinerek hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8478, Karar No: 2016/7169, Tarih: 02.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8478 E.  ,  2016/7169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan eczacı olan Ümit'in hastalardan habersiz olarak reçete ettirdiği ilaçların bedellerini kurumdan tahsil ettiği, fazla dozda ilaç reçete ettirip bunu faturaladığı veya hastalara verdiği ilaçların reçetelerini sistemden silip yeniden fatura ettiği, diğer sanığında şehir dışında çalıştığı halde sağlık karnesini eczaneye bırakıp ilaç yazılmasına imkan sağlayıp yardım ettiği, sanıkların bu şekilde haksız menfaat sağladığı iddia ve kabul edilen olayda,

1)Sanık ... hakkında verilen beraat kararına dair yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık savunması, hasta ve doktor beyanları, bilirkişi heyeti raporu, il sağlık müdürlüğü yazıları, sistemin işleyişi, teftiş raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların söz konusu suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından ''kuşkudan sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraate ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında verilen beraat kararına dair yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın hastalardan habersiz olarak reçete yazdırıp kuruma fatura ettiği, ilaç raporuna aykırı yüksek dozda ilaç fatura ettirdiği ve girilen reçeteleri sistemden silip yeniden girdiğinin iddia edilmiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi açısından, ücretleri tahsil edilen reçetelerdeki ilaçları teslim alan kişilerin celbiyle reçetede yazılı ilaçları teslim alıp almadıklarının sorulup, gerekirse reçetelerdeki imzaların bu kişilere ait olup olmadığının belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21102, Karar No: 2021/8893, Tarih: 03.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21102 E.  ,  2021/8893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2016 gün ve 2016/25 Esas, 2016/39 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.04.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 27.12.2016 gün ve 2016/293 Esas, 2016/271 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11744, Karar No: 2016/15699, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11744 E.  ,  2016/15699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 2014/2543 sayılı kararının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının bahse konu elektrik hizmeti ile ilgili olarak, ancak vermiş olunan hizmetin bedelinin ve buna ilişkin vergilerin tahsil edilmesi gerektiği, bunun dışında bu hizmetin gerektirdiği diğer kalemlerin alınmasının doğru olmadığı gerekçesi ile davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas-2014/679 K.sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3138, Karar No: 2020/10686, Tarih: 02.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3138 E.  ,  2020/10686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki delil ve belgelere göre, bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiği gibi, bloke edilen faiz bedellerinin ve önceki ödemelerin mükerrer ödemeye sebebiyet vermeyecek şekilde dikkate alınması gerektiği halde infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3. nolu bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Bozma öncesi hükmedilen 315.396,29 TL'den acele el koyma dosyasında bloke edilen 134.519,93 TL bedelin mahsubu ile ilk kararda bloke edilen 180.876,36 TL'nin 10/04/2014 den ilk karar tarihi 12/05/2015 tarihine kadar, ikinci kararla hükmedilen fark bedel 22.132,33 TL'nin ise 10/04/2014 tarihinden Dairemiz karar tarihi olan 02/12/2020 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte kararın kesinleşmesi beklenmeksizin davalıya derhal ödenmesine, tapu kaydındaki takyidatların bedele yansıtılmasına, bloke edilen faiz bedellerinin ve önceki ödemelerin mükerrer ödemeye sebebiyet vermeyecek şekilde dikkate alınmasına, fazla bloke edilenin talep halinde davacı idareye iadesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.