muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8392, Karar No: 2014/9962, Tarih: 06.05.2014

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyulduğuna göre bozma gerekçelerine uygun yargılama yapma ve hüküm kurma zorunluluğu doğar. Bozma sonrası sürdürülen yargılama sürecinde mahkeme, bir kısım kurum ve kuruluşlar nezdinde abonelik araştırması yapmış, gelen cevabi yazılarda; boşanan eşler adına elektrik ve su aboneliği bulunmadığı, telefon aboneliğinin ise sadece davalı adına 19.05.2005 tarihi itibariyle tesis edildiği ve halen devam ettiği bildirilmiştir. Beyanlarına başvurulan muhtar ve azalardan beş tanık davalıyı tanımadıklarını, bir tanık ise 2010 yılının nisan ayında davalının mahalleye taşındığını ve kızı ile birlikte oturduğunu, muhtarlık kaydı sırasında boşandığını beyan ettiğini bildirmiştir. Mahkeme, söz konusu delillere göre davanın reddine karar vermiştir. Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilâmı içeriğine uygun şekilde inceleme ve araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde tesis edilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6195, Karar No: 2012/21736, Tarih: 13.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/6195 E.  ,  2012/21736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurumu Aleyhine Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyizinin sanıklar hakkında verilen beraat kararlarına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar hakkında "kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık" suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanıklar hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

10.11.1998-08.11.2001 tarihleri arasında Hocalar Merkez Sağlık Ocağı doktoru olarak görev yapan sanık ...’in düzenlemiş olduğu reçetelerden 37 adedinin Hocalar Sağlık Ocağı Protokol defterinde kaydının olmadığı, bir kısım reçetelerde hastalık teşhisine göre reçetedeki ilaçlardan kullanımı hastaya zararlı olabilecek ve reçetenin içeriğine uygun olmayan ilaçların bulunduğu, hastanın yaşı ve cinsiyetine uygun olmayan ilaçların yazıldığı, protokol defterinde bazı yerlerin sonradan doldurulmak üzere boş bırakıldığı, bu defterde bulunmayan ancak kayıtlara göre reçetelerde fazladan bulunan ilaçların olduğu, reçeteleri 5 kaleme tamamlamak suretiyle ilaveler yapıldığı, izinli veya raporlu olduğu tarihlerde de reçeteler düzenlendiği, muayene olmamalarına rağmen bazı hastalar adına sahte reçeteler düzenlendiği, bazı hastaların daha az muayene olmalarına rağmen bu hastalar adına fazla sayıda reçete düzenlediği ve ilaç firması reprezantları olan sanıklar ... ve ...’nın ise bazı şahıslara ait sağlık karnelerini değişik tarihlerde sanık ...'e getirerek sanığın bu hastaları görmeden ve muayene etmeden bu şahıslar adına 34 adet reçete tanzim ettiği, aynı şekilde eczacı kalfası olarak çalışan sanık ... de SSK’ya tabi annesi ve babasına ait SSK karnelerini değişik tarihlerde sanık ...’e getirdiği ve sanık ...’in bu hastaları da görmeden reçete yazdığı, sanıklar ... ve ...’in bazı sigortalılara ait haricen temin ettikleri sağlık karnelerini sanık ...'e vererek ve de birlikte hareket ederek sanık ...'in bu şahısları muayene etmeden ve görmeden adlarına reçete düzenlediği, sanıklar ... ve ...’in söz konusu sahte reçetelerin arkasını ilaçları teslim almış gibi imzaladıkları, bu şekilde sanıklar ..., ..., ... ve ...’nın sanık ... ile işbirliği yaparak SSK, Bağkur ve Emekli Sandığı’na tabi hastalar adına hasta olmadıkları veya muayene olmadıkları halde düzenlenen sahte reçeteleri Hocalar İlçe Merkezinde bulunan ve sanık ... ...’a ait Arslan Eczanesi tarafından SSK Bağkur ve Emekli Sandığı kurumlarına fatura edilerek bedellerini alıp sanıkların zincirleme sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia olunmasına, olay hakkında beyanlarına başvurulan bir kısım hasta ve yakınlarının da sanık doktora muayene olmadıklarını, reçete konusu ilaçları almadıklarını beyan etmelerine ve bir kısım tanık sağlık ocağı çalışanlarının da protokol defterinde bazı yerlerin boş bırakılması hususunda sanık doktor ..

... ...’a ait Arslan Eczanesi tarafından SSK Bağkur ve Emekli Sandığı kurumlarına fatura edilerek bedellerini alıp sanıkların zincirleme sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia olunmasına, olay hakkında beyanlarına başvurulan bir kısım hasta ve yakınlarının da sanık doktora muayene olmadıklarını, reçete konusu ilaçları almadıklarını beyan etmelerine ve bir kısım tanık sağlık ocağı çalışanlarının da protokol defterinde bazı yerlerin boş bırakılması hususunda sanık doktor ...'in kendilerine talimat verdiğini, bu boş kısımlara daha sonra toplu olarak getirilen sağlık karnelerinin kaydedildiği yönündeki anlatımlarının bulunmasına göre; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından öncelikle, suça konu reçete asılları getirtilip, hasta veya yakınlarının reçete arkasında ilaçları aldıklarına dair yazı ve imzalarının bulunup bulunmadığı, bulunmuyorsa sebebi araştırılıp, reçetelerdeki imza uygulamasının hangi tarihte başladığı da tespit edilerek, reçete arkasında ilaçların alındığına dair imza ve yazı varsa bunun kime ait olduğu hususunda usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılması, bu kişilerin sanıklar ile bağlantılarının araştırılması, tanıkların aşamalarda alınan beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, yine mahkemece alınan bilirkişi raporuyla, Sağlık Bakanlığı Teftiş Kurulu dosyasında bulunan 27.06.2002 tarihli bilirkişi raporu arasında açık çelişkilerin bulunduğu da nazara alınarak, dosyanın bütün ekleri ile birlikte aralarında doktor ve eczacı bilirkişinin de bulunduğu yeniden oluşturulacak üçüncü bir bilirkişi kuruluna tevdi edilip her iki rapor, tüm dosya kapsamı, suç tarihinde geçerli mevzuat ve bu mevzuatlardaki değişiklikler de gözetilmek suretiyle bu raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, usulsüz yazıldığı iddia olunan reçetelere ağırlıklı olarak reprazant olan sanıkların temsilcisi oldukları firmalara ait ilaçların yazılıp yazılmadığı ve bir kısım reçetelerin sağlık ocağı protokol defterinde kaydının bulunmaması, bir kısmının sağlık ocağı protokol defterinde kaydı bulunmasına rağmen reçetelere fazladan ilaç yazılmış olması, bir kısım hastaların daha az sayıda muayene olmalarına rağmen, kendilerine muayene sayısından daha fazla reçete düzenlenmesi, sağlık güvencesi olmayan kimseler hakkında reçete düzenlenmesi gibi hususlar da kararda açıklanıp tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3502, Karar No: 2017/2526, Tarih: 04.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/3502 E.  ,  2017/2526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

-KARAR-

Davacı vekili Av. ..., kararı süresi içinde temyiz etmiş ise de, 21.08.2017 günlü dilekçe ile temyiz talebinden feragat etmiş olup, dosya kapsamında bulunan İnegöl 2. Noterliği'nin 19.10.2015 günlü vekaletnamede, temyizden feragat etme yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4009, Karar No: 2017/8434, Tarih: 30.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4009 E.  ,  2017/8434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile mütalaaya uygun olarak "2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davasında; sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarına ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın savunmasında sokaklarda kalıp kağıt ve çöp toplayarak geçimini sağladığını, ismini .... olarak bildiği bir şahsın kendisine iş temin edeceğini söyleyerek notere götürüp bir şeyler imzalattığını 500 TL para verip gönderdiklerini, mecbur kaldığı için o şekilde belge imzaladığını beyan etmesi karşısında ise suça konu faturaları kullandığı tespit edilenlere sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerekirse faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığına yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7905, Karar No: 2015/22951, Tarih: 02.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/7905 E.  ,  2015/22951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Avukat olan sanığın, sahte olduğu iddia edilen suça konu belgeyi kullandığı şeklinde açılan kamu davasında; sanığın suçlamayı kabul etmemesi, katılanın belgeyi kendisinin imzalamadığını, sanığın çalışanı tanık ... belgenin, katılan ve oğlu olan ... tarafından imzalandığını, ...' in ise; yetki belgesindeki imzanın kendisine ait olmadığını ancak aynı tarihli makbuz yazılı belgedeki imzayı kendisinin attığını beyan etmeleri, 01.11.2011 tarih ve 2011/8527 sayılı ekspertiz raporunda 07.02.2011 tarihli yetki belgesindeki imzanın katılana ait olmadığı yine aynı belgede tanık olarak imzası bulunan ...'a ait isim ve imzanın ise adı geçene ait olduğu, ancak aynı tarihli makbuz üzerindeki imzanın tanık ...'a ait olmadığının belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için suça konu belgedeki yazı ve imzaların ... ve katılana ait olup olmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nden yeni bilirkişi raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26655, Karar No: 2014/4224, Tarih: 03.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26655 E.  ,  2014/4224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/6347, Karar No: 2014/388, Tarih: 13.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/6347 E.  ,  2014/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalı Orman Yönetimi ile davalılar ... vekilleri ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünde, 5831 sayılı Kanunun 8. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek-4. maddesi uyarınca güncelleme çalışmalarının yapılıp yapılmadığı kadastro müdürlüğünden sorularak, güncelleme çalışması yapılmamış ise nedeni ve buna dair cevabî yazınının, güncelleme çalışması yapılmış ise güncelleme çalışmalarında dava konusu 1451 parsel sayılı taşınmazın güncellemede ne gibi işlem gördüğü ve yapılan bütün işlemlere ait belgelerin (tutanak, belge, liste veya askı ilân cetvelleri v.b. tüm belgelerin) onaylı örneklerinin getirtilerek bu dosya içine konulması,

İade kararı ile iade kararı gereğince gönderilecek cevabî yazı ile varsa cevabî yazı ekindeki belgelerin bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin yukarıda belirtilen eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesinin sağlanması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 13.01.2014 günü oy birliği ile karar verildi.