muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11095, Karar No: 2012/10976, Tarih: 07.06.2012

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu bölge/bölgelerle birlikte Yiğitbaşı Mahallesi/... Beldesi yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalleler muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davalının, boşandığı eşiyle evlenmesi olgusunun eldeki davaya etkisi üzerinde durulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7287, Karar No: 2012/9790, Tarih: 05.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7287 E.  ,  2012/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Bşk. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/11/2009 gününde verilen dilekçe ile istirdat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/02/2011 günlü kararın Yargıtay’da incelenmesi davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 05/06/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı adına gelen olmadı, karşı taraftan davacı vekili Avukat..... geldi, davalı vekili Avukat ... 'ın mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. Okundu, mazereti yerinde görülmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davacı yararına takdir olunan 900.00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine 05/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16310, Karar No: 2022/11540, Tarih: 15.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16310 E.  ,  2022/11540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizinin olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazının olanaklı olduğu ve CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ve müdafii yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddelerine uyan kamu malına zarar verme suçunun gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 14.07.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

IV-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

IV-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu malzemelerin okuldan çalınmış olması karşısında; suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-a maddesiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının korunmasına, 15.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3586, Karar No: 2015/6359, Tarih: 12.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/3586 E.  ,  2015/6359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA ANKARA 11. İŞ MAHKEMESİ 2012/217 ESAS SAYILI DOSYASI

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacağı, ek ders ücreti ile günlük %1 fazlasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 25.06.2014 gün ve 2012/ 18563 Esas, 2014/ 21873 Karar sayılı kararı ile ek ders ücreti yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, düzeltilmiş sözleşme aslına göre haftada 40 saat çalışılması gerektiğinden söz edilerek bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Dosyadaki bilgi ve belgelerden, özellikle bilirkişi raporlarındaki saptamadan davacının talep döneminde 2696 saat direksiyon dersi verdiği, buna göre davacının 1682 saat ek ders ücretine hak kazandığı, yasal düzenlemedeki sınırın aşıldığının işverenlikçe düzenlenen direksiyon eğitim programlarından anlaşıldığı, yasal çalışma süresinin fiilen aşılması durumunda ek ders ücretlerinin ödenmesi gerektiği anlaşılmakla, mahkemece bilirkişi raporları yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak ek ders ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde olan miktarda ek ders ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir” gerekçesi ile verilen karara karşı yerel mahkemece “…davacı ile 5580 sayılı yasa döneminde yapılan iş sözleşmelerinden ilkinin eski 625 sayılı yasa döneminde çıkartılan yönetmelik hükümlerine göre hazırlanan matbu sözleşme şeklinde düzenlendiği, davalının bu yanlışlığı fark ederek ilgili Milli Eğitim Müdürlüğüne müracaat ettiği, anılan maddi hata düzeltildiği neticede davacının ilk dönem çalışmasının da ikinci sözleşmede olduğu gibi haftalık 40 saat olarak belirlendiği…” gerekçesi ile direnilmiş olup, direnmenin doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1696, Karar No: 2014/21456, Tarih: 11.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1696 E.  ,  2014/21456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/10524

MAHKEMESİ : İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2010

NUMARASI : 2009/1332 (E) ve 2010/292 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. 2004 takvim yılana ait defter ve belgelerin 12.03.2009 tarihli tebligatla ibrazının istenmiş olması nedeniyle suç tarihinin 28.03.2009 olacağı, 213 sayılı VUK’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 359/a-2. maddesinde 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü gözetilmeden, eksik ceza tayini,

2. TCK'nun 51/3. maddesine göre, cezası ertelenen hükümlü hakkında denetim süresinin alt sınırının 1 yıl olduğu gözetilmeden, ceza miktarı kadar denetim süresine hükmedilmesi,

3.TCK'nun 53/4. maddesine göre kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4. Defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda; somut bir zarara yer verilmediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, sanığın katılanın zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde ve yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının korunmasına, 11.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24, Karar No: 2014/4762, Tarih: 26.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24 E.  ,  2014/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ün beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 10/10/1991 gün 1150 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik ve doğal sit alanı olarak tescil edilen ve Bakanlar Kurulu'nun 22/10/1990 gün 90/1117 sayılı kararı ile özel çevre koruma bölgesi olarak ilan edilen ... İli, ... İlçesi, ... Kasabası,....'nde arazileri bulunan sanıkların suç tarihinde, vadi içerisindeki kavak ağaçlarını belli bir ücret karşılığında sanıklardan ...'e satıp, bu kişininde işçileri ile birlikte bahse konu arazilerdeki ağaçları kestirmesi sebebiyle haklarında açılan kamu davası ile ilgili olarak, 1. derece arkeolojik ve doğal sit alanı sınırlarında kalan taşınmazlar üzerindeki kavak ağaçlarının kestirebileceğine ilişkin ... Belediyesi tarafından anons yapılması üzerine sanıkların ağaç kesmenin yasak olmadığı düşüncesiyle vadi içerisindeki ağaçları sanık ...'e satıp kestirdikleri, sanıkların yaşadıkları çevrenin sosyal ve kültürel durumu dikkate alındığında, belediye tarafından yapılan ilanın doğruluğunu araştırma yükümlülüğünün kendilerinden beklenemeyeceği, bu kapsamda sanıklara atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanıklardan ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Sanıklardan ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın suç tarihinde, 1. derece arkeolojik ve doğal sit alanı sınırlarında bulunmakta olan kavak ağaçlarını arazi maliklerinden ücret mukabilinde satın alıp, işçileri vasıtasıyla kestirmesinden ibaret eyleminde, sanığa atılı suçun oluşup oluşmadığının tespiti bakımından, sanığın savunmasında ilgili kurumlardan ağaç kesmek için gerekli tüm izinleri aldığına ilişkin beyanı karşısında, sanık veya arazi malikleri tarafından bahse konu ağaçların kesimi konusunda ilgili Koruma Kurulu tarafından alınmış herhangi bir kararın bulunup bulunmadığı araştırılıp, mahallinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyesi ve ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, sanığın eylemlerinin 2863 sayılı Kanunun 9. maddesi kapsamında müdahale niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6464, Karar No: 2018/6236, Tarih: 21.05.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/6464 E.  ,  2018/6236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Eylemin 5015 sayılı Yasaya Muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

1- Dosya içerisinde bulunan 09.04.2011 tarihli olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağına göre; kamyon garajındaki araçlara yakıt amaçlı yağ boşaltıldığı yönünde yapılan ihbar üzerine olay yerine gidilmesi üzerine ... plaka sayılı dava dışı ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonun yakıt deposuna sanık ... tarafından toplamda 120 kg akaryakıt amaçlı kullanılan yağın aktarıldığının tespit edildiği anlaşılmakla, sanık ...'nın ... plaka sayılı aracın deposuna suça konu ürünün aktarımının yapıldığına ilişkin suç üstü hali ile dosya kapsamına göre, ticari kasıtla hareket eden sanığın sübut bulan atılı suçu nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi de gözetilerek, 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış olmasına rağmen gerekçeli kararda, sanık ... hakkında 6455 sayılı Kanunun 54. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/12. maddesi uyarınca cezalandırılması için dava açıldığı yazılmak suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

Yasaya aykırı, katılan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanık ... hakkındaki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III- Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;