muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15436, Karar No: 2013/12978, Tarih: 28.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/15436 E.  ,  2013/12978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanıklar hakkında mala zarar verme ve katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Kardeş olan katılanların olay günü gündüz 17:45 sıralarında yanlarında kız arkadaşları olan tanıklar ... ve ... ile birlikte iki ayrı araçla Keçiören ilçesine bir düğüne geldikleri, sanık ...'ın katılan ...'ın kullandığı aracın camını tıklatıp “niye böyle havalı araç kullanıyorsun” diye söyleyip araçtan inmesini istediği, katılan ... araçtan inerek sanık ... ile sözlü tartıştığı, katılanlar ... ve ...'de araçtan indikleri bu sırada sanık ... ve açık kimliği belirlenemeyen ... isimli suç ortağının gelip ellerinde bıçak ve sallama tabir edilen suç aletleri ile her üç katılana vurdukları, sanık ...'ın ise beyzbol ./..

-2-

sopası ile vurduğu, kavga esnasında sanık ...'ın katılan ...'a ait aracın ön göğüsünde bulunan fotoğraf makinesini görüp aldığı, katılanların sanıkların ellerinden kurtularak hastaneye gittikleri, adli raporlarına göre katılanlar ... ve ...'ın kesici delici alet yaralanmasına bağlı olarak BTM ile giderilebilir nitelikte, katılan ...'in ise ayak parmağında kırık oluşacak ve BTM ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanık ...'ın sanık ... ve ... isimli suç ortağı ile yaralama suçunda birlikte hareket etme irade birliği içinde olduğu, kavga sırasında sanık ... tarafından aniden geliştirilen fotoğraf makinesinin alınması eylemine katılmadığı ve bundan sorumlu tutulamayacağı, suçun hukuki vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Sanık ...'ın yağma suçunu tek başına gerçekleştirdiği, gözetilmeden TCK.nun 149/1-(a) maddesinin yanında (c) maddesininde uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

b- Sanık ...'ın yağma suçunu tek başına gerçekleştirdiği, gözetilmeden TCK.nun 149/1-(a) maddesinin yanında (c) maddesininde uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanık ...'in suç vasfının belirlenmesinde Daire Üyesi ...'in muhalefeti ile anılan konuda oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle, 28.05.2013 tarihinde karar verildi.

(Muhalif Üye)

KARŞI OY:

Mağdurlar ..., ... ve tanık ... aynı araçta; mağdur ... ve tanık ... ise başka bir araçla arkadaşlarının ... Sokakta yapılan düğün törenine katılmak üzere yola çıktıkları mağdur ...'ın sevk ve idaresindeki oto anılan yere daha önce ulaşıp beklediği bu sırada;

Sanık ...'ın, yakınan İslam Serhan'ın sevk ve idaresinde bulunan otonun camını tıklatıp, onun aşağıya inmesini istediği, mağdur ...'ın otodan inmesi üzerine niye geldiklerini, ne gezdiklerini "hayırmı" havamı atıyorsun şeklinde ardı ardına soru niteliğinde bir takım sözler sarf etmeye başladığı, bu aşamada oto içinde olup olanları görüp izleyen yakınan ... 'ın olayların akışının değişmesini engellemek için otodan aşağıya indiği sanık ... ve (yanındaki açık kimliği belirsiz ... adlı kişinin) bu duruma sinirlenip, sen nediye iniyorsun dedikten sonra, mağdur ...'ı darp etmeye başladıkları.

./..

-3-

Mağdur ...'ın kardeşi ...'i kurtarmak için müdahale etmesi üzerine de bu kere sanık ve arkadaşının ona da yönelerek darp ettikleri geriden gelen araç içindeki mağdur ...'ın kardeşlerinin başına gelen bu hali görüp müdahale etmesi ile kavga ortamının daha hararetli hale gelip, büyüdüğü sanık ...'ın da olaya katılıp mağdur ...'ı bıçakla yaralaması ve ardında saldırgan hareketlerini tırmandırıp tüm mağdurlara karşı sürdürmesi üzerine mağdur ...'ın nişanlısı tanık ... ün çevreden yardım istediği ve olay yerinde kimlikleri tespit olunamayan 10-15 kişilik bir kalabalığın oluştuğu mağdur ...'ın mahkeme beyanın da açıkladığı üzere bu kişilerin duruma müdahale edip tarafları araladığı, kavganın durağan hale geçtiği ve kalabalık içinde bulunan bir

kişinin olayı telefon ile polise bildirdiği,

Bu aşamadan sonra mağdur ...'ın kontrolsüz ve açık bir şekilde duran otosunun ön konsolunda duran ... marka fotoğraf makinasını fark eden sanık ...'in bu fiziki koşulların yarattığı boşluklardan yararlanıp yeni bir kast altında suça konu eşyayı bulunduğu yerden alması şeklinde gelişen eyleminin hukuki vasfının hırsızlık sonucunu oluşturduğu inancı ile Sayın çoğunluğun sanık ...'in suçun vasfının yağma olarak benimseyen düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yazı İş.Müd.Y. Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2015/2535, Karar No: 2015/28908, Tarih: 17.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2535 E.  ,  2015/28908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, Nitelikli hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların gece vakti birlikte hareketle, Şehitler ilköğretim Okulu binası arka kısmına gelip, pencere camını kırarak içeri girip, kantine ulaştıklarında, orada da cam kırarak, kantinden yiyecek-içecek maddelerini almaları eylemlerinin "nitelikli mala zarar verme" ve "nitelikli hırsızlık" suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

I)"Nitelikli mala zarar verme" suçundan suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen "mahkumiyet" hükümlerine yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

13.04.2010 olan hüküm tarihinden temyiz inceleme gününe kadar suça sürüklenen çocukların lehine olan ve eylemlerine uyan 5237 Sayılı TCK'nın 66/1-e 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 ay'dan ibaret dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, II)"Nitelikli hırsızlık" suçundan suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen "mahkumiyet" hükümlerine yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16974, Karar No: 2017/4717, Tarih: 30.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16974 E.  ,  2017/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı .... Belediye Başkanlığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

....mahallesinde 28.03.1978 yılında kesinleşen tapulama çalışmaları neticesinde 396 ada 106 parsel 1.320,00 m², 396 ada 108 parsel 1.010,00 m² ve 396 ada 109 parsel sayılı 1.570,00 m² yüzölçümleri ile ile bağ vasfıylarıyla davada taraf olmayan gerçek kişiler adına tapuda kayıtlıdırlar ve Karayolları Genel Müdürlüğü lehine 2942 sayılı Kanunun 7. maddesine göre 03.09.1991 tarihli şerhler bulunmaktadır; 28.02.2013 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu neticesinde taşınmazlardan 396 ada 106 ve 108 sayılı parsellerin tamamı 109 sayılı parselin ise 1450,27 m²'lik bölümü orman sınırları içerisinde kalmıştır.

Davacı .... Belediye Başkanlığı vekili dilekçesinde; .... Belediyesinin imar Kanununun 18. maddesi gereğince almış olduğu meclis kararları ile imar kapsamında olan taşınmazların ilk kez yapılan orman kadastro çalışmaları neticesinde orman sınırları içerisine alınan ve imar planında yola isabet eden kısımlarının iptaline karar verilmesini talep etmiş, tefrik kararları neticesinde işbu dosya yönünden çekişmeli 396 ada 106, 108 ve 109 sayılı parseller kalmıştır.

Mahkemece, davanın aktif taraf sıfatı yokluğundan reddine karar verilmiş hüküm, davacı .... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, orman tahdidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları ile 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp, 28.02.2013 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur. Ancak, dava konusu taşınmazlar yönünden yapılacak başka bir işlem kalmadığı halde, dosyanın ilgili tapu müdürlüğüne gönderilmesi yönünde hüküm kurulması doğru değilse de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükümde yeralan 2 numaralı bendin çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2 maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/05/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15356, Karar No: 2012/25541, Tarih: 13.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/15356 E.  ,  2012/25541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :424-175

Dava, hak sahibi konumundaki davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümlerine göre kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 18.10.2007 günü kesinleşen davacıya, 1995 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Temmuz ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 18.10.2008 – 17.08.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin Olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, fiili beraberliğin ortaya konulmasına ilişkin olarak, 11.01.2011 ve 22.03.2012 tarihli tutanak içerikleri arasındaki çelişkilerin ve yargılamada ortaya çıkan belirsizliğin giderilmesi için, boşanan eşlerin saptanacak yerleşim yerleri yönünden yeniden ve geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.