muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1342, Karar No: 2019/7934, Tarih: 27.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/1342 E.  ,  2019/7934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Davacı, davalılar ile yapılan satış sözleşmesi gereğince satın aldığı evin yağmurdan dolayı su çekmesi sonucu oturulamaz hale geldiğini, oluşan rutubetin sağlıksız bir ortam oluşturduğunu, yapılan tespitler ve sunulan raporlar doğrultusunda evin sağlık açısından kullanılamaz halde olduğunu ve oluşan zarar giderilmesi hususunda davalılara ihtarname gönderdiğini ancak davalıların herhangi bir çalışma yapmadığını ileri sürerek satış sözleşmesinin feshi ile satış bedeli olarak ödenen 25.000,00 TL'nin 24.04.2014 tarihinden itibaren, bakiye 73.000,00-TL.'nin 16.06.2015 tarihinden itibaren, tapu masrafı olan 3.612,50 TL'nin dava tarihi itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, davaya konu taşınmazın tapusunun iptali ile davalılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece Mahkemesince, davaya konu taşınmazın ayıplı olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile davaya konu taşınmazın tapusunun iptali ile davalılar adına tapuya tesciline, tapu masrafları da dahil olmak üzere davalılara ödenen 101.622,50 TL’nın taşınmazın davalılar adına tapuya tescilinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; karara karşı davacı vekili faiz başlangıcı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... BAM 5. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

... BAM 5. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11124, Karar No: 2024/6433, Tarih: 27.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/11124 E.  ,  2024/6433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/85 Esas, 2015/182 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, mağdureyi değişik zamanlarda birden fazla kez inşaat alanına götürmek suretiyle mağdureye anal yoldan organ sokma şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemleri nedeniyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın mağdureyin yaşı konusunda hataya düştüğü, mağdurenin yaş tespiti için Adli Tıp Kurumuna başvurulmadığı, mağdurenin kıyafaetlerinde sanığın DNA'sının bulunmadığı, mağdurenin ailesinin de şikayetçi olmadığı ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III.GEREKÇE

Sanığın aşamalarda mağdurenin yaşından büyük göründüğü, yaşını on altı - on yedi olarak kendisine söylediği şeklindeki savunmaları, dosya içerisindeki mevcut CD içerisindeki görüntüler, mağdure hakkında aldırılan raporlar ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurenin yeniden dinlenilmesine karar verilerek sanığa yaşı ile ilgili beyanda bulunup bulunmadığı, sanığın gerçek yaşını bilip bilmediğine yönelik ayrıntılı beyanları alındıktan ve olayda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, aynı gerekçe ile Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan vekili sayın ... ile üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında yaşı küçük mağdure ....'e yönelik, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın onanması görüşünde olduğumuzdan, mağdurenin yeniden dinlenilmesi sonrasında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesindeki hata hükümlerinin değerlendirilmesi sebeplerine dayanılarak, bozulmasına dair, sayın çoğunluğun görüşüne muhalifiz.

Şöyle ki;

Mağdure Eda Nur, 08.05.2000 doğumlu olup, suç tarihi aralığında 13- 14 yaşındadır. Sanık alınan savunmalarında, mağdurenin yaşının 16-17 yaşında olduğunu bildiğini, yaşının küçük olduğunu bilmediğini, görünüm itibari ile de büyük göründüğünü söylemiştir. Sanık en son suç tarihinde 18 yıl 2 aylıktır.

Sanıkla mağdurenin facebook messenger kısmından " saat 03:56'da '' Edaaaaaaaa, lan cevap versene amq delirtme insanı nerdesin sennn '' , '' beni sevmiyon mu :( '' , kkarşı cevap '' seni çok seviyorum '' , '' beni bursaya gönderiyorlar kız yurduna beni bekle lütfen seni çok özledim '' , '' karşı cevap olarak : ''bende seni seviyorum ama çok yanlış yaptınn :( '' , '' benimde ne olacağım belli değil daha hapis cezası yiyebilirim :( '' şeklinde mesajlaştıkları savcılık ifadesinde tespit edilmiştir.

Sanık ile mağdure, en son olaydan yaklaşık 1.5 yıl kadar önce parkta mağdurenin bir arkadaşı vasıtasıyla tanışmıştır.

Mağdurenin aşamalardaki beyanlarına göre tanıştıktan 7-8 ay kadar sonra aralarında cinsel yakınlaşmalar başladığı ve son 6-7 aydır anal yoldan cinsel ilişki yaşadıkları anlaşılmış, sanık da kısmen beyanları doğrulamıştır.

Mağdurenin hastane doğumlu olduğunda dair mernis doğum tutanağı ve ekindeki belgeler dosya arasına alınmıştır.

İnegöl Devlet Hastanesince verilen 10.06.2014 tarih ve 4447918 kabul numaralı raporuna göre, mağdurenin yapılan anal muayenesinde; sağ yan gluteal bölgede ekimoz mevcut olduğu, anal sfnkter tonusunun azalmış olup livata bulgularının mevcut olduğu tespit edilmiş, ayrıca İstanbul Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi'nin 14.08.2014 tarih ve 14-70930/2128 sayılı rapor içeriğine göre mağdurenin külotunda ve sütyeninde sanığın DNA'sı tespit edilmiştir.

İnegöl Devlet Hastanesince verilen 10.06.2014 tarih ve 4447918 kabul numaralı raporuna göre, mağdurenin yapılan anal muayenesinde; sağ yan gluteal bölgede ekimoz mevcut olduğu, anal sfnkter tonusunun azalmış olup livata bulgularının mevcut olduğu tespit edilmiş, ayrıca İstanbul Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi'nin 14.08.2014 tarih ve 14-70930/2128 sayılı rapor içeriğine göre mağdurenin külotunda ve sütyeninde sanığın DNA'sı tespit edilmiştir.

Yerel Mahkeme kabulünde; sanığın da mağdure ile birden fazla kez rıza ile anal yoldan cinsel ilişkiye girdiğini ikrar ettiği ancak mağdurenin yaşının küçük olduğunu bilmediğini ileri sürdüğü, hastane doğumlu olan mağdurenin fiziki görünüm itibariyle nüfus kaydı ile uyumlu olması ve sanığın uzun süredir tanışıp görüştüğü mağdurenin gerçek yaşını bilmeyişinin hayatın olağan akışına uygun düşmeyişi nedeniyle sanığın bu iddiasına itibar edilmediği belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 29.04.2015 tarihli iddianameyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı, 24.11.2015 tarihinde oy birliğiyle sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başssavcılığı tebliğnamesinin de hükümlerin onanması yönünde olduğu görülmüştür.

Bu açıklamalar doğrultusunda on sekiz yaşında olan sanığın suç tarihinde 13-14 yaş aralığında olan mağdureyle rızasıyla anal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, mağdurenin en son suç tarihinde yaşının 14 yıl 1 aylık olduğu , hatta ilk eylem tarihinin bu tarihten de önce olduğu ve mağdurenin bu tarihte 13 yıl 7 aylık olduğu kabul edildiğinde, hata uygulaması yapılmamasının yerinde olduğu, Mahkemenin de dosyadaki deliller dikkate alınarak hata değerlendirmesi yapıp 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesini sanık hakkında uygulamadığı, Mahkemenin gözlemi, raporlar, adli görüşmecinin raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarının onanması görüşünde olduğumuzdan mahkemenin hata degerlendirmesi yapmasına rağmen, eksik inceleme ve eksik gerekçeyle Aynı Kanun'un 30. maddesinden hükümlerin bozulmasına yönelik sayın çoğunluğun kararına muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2022/12632, Karar No: 2022/10586, Tarih: 28.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/12632 E.  ,  2022/10586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydının incelenmesinde, sanığın hükümden sonra 27.07.2022 tarihinde öldüğüne dair Söke Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 28.07.2022 tarih ve 2022/5868 sayılı resmi belgenin düzenlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'nin 04.05.2021 gün ve 2019/1812 E. 2021/867 K. sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 303. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında görülen kamu davasının ölüm nedeniyle DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14420, Karar No: 2013/1098, Tarih: 22.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/14420 E.  ,  2013/1098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı aleyhine yapılan icra takibine konu senedin sadece başkan ... tarafından imzalandığını, yasa gereği genel sekreterin imzasının da bulunması gerektiğini, tek imzanın davacıyı bağlamayacağını belirterek davacının borçlu olmadığının tespiti ile en az % 40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yasal süresinde açılmadığını, icra takibine dayanak senedin kredi borcuna istinaden iyiniyetli olarak alındığını, 5362 sayılı Kanunun 54. maddesine göre başkanın imzasının bulunmadığı durumlarda başkan vekili ile birlikte genel sekreterin müşterek imzalarının gerektiğini belirterek davanın reddine ve en az % 40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davacının 5362 sayılı Kanunun 54. maddesine göre sadece başkan imzası ile temsil edilemeyeceği, başkan imzasının yanında genel sekreter imzasının da bulunması gerektiği, takibe konu senette sadece davacının o zamanki başkanının imzasının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulune, koşulların oluşmaması nedeniyle kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10832, Karar No: 2017/4250, Tarih: 21.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/10832 E.  ,  2017/4250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 06/11/2003 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, idari yargı kararının uygulanmaması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, kendisine ait koruma kurulu tarafından tescili yapılan yapının yanında yer alan yapının yıkılarak yerine boyama ve dokuma atölyesi yapılması için koruma kuruluna yapılan başvuru sonucu tescilli yapının ön cephe hattı esas alınarak işlem yapılması uygun bulunmasına rağmen, davalı belediyenin gereğini yapmadığından bahisle Denizli İdare Mahkemesinin esaslı dosyaları üzerinden verilen iptal kararlarının yerine getirilmediği, ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulması sonucu ceza davası açıldığı, belediyenin inşaatını yapması için gerekli kararı vermemesi sonucu üretimini başka yerde taşınmaz kiralamak suretiyle yapmak zorunda kaldığından zarara uğradığından bahisle maddi ve manevi zararın davalı tarafından ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, belediye meclisi görüşme tutanakları esas alındığında, davacının yaptırmak istediği inşaat nedeniyle çizdirdiği projenin taşınmazın bulunduğu mahallin imar planına aykırılık teşkil etmesi ve davacının isteği doğrultusunda plan tadili yapılmasının var olan yolun daralması gibi sonuçlara yol açacağından, meclis üyelerinin ikinci kez aynı kararı verdiklerini, somut olayda ceza dosyası kapsamında ... ve ... dışındaki diğer davalıların, olayın gelişiminde kusurlarının bulunmadığının ceza mahkemesi kararı ile kesinleştiği, ... ve ...'in ise meclis tutanakları da dikkate alındığında davacının zarara uğraması hususunda bir kastı veya kusuru bulunmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Anayasa’nın 138/4. maddesi gereğince; yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır. Bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez. İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 28/1. maddesi gereğince de; idare, idare mahkemelerinin esasa ve yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararlarının gereklerine göre gecikmeksizin işlem yapmak ve eylemde bulunmak zorunda olup bu süre hiçbir biçimde kararın idareye tebliğinden başlayarak otuz günü geçemez. Aynı maddenin, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 4. fıkrası gereğince,

mahkeme kararlarının otuz gün içinde kamu görevlilerince yerine getirilmemesi durumunda ilgili kararı yerine getirmeyen kamu görevlisi hakkında tazminat davası açılabilir. Kamu görevlilerinin, yargı kararını yerine getirmemesi kişisel kusur oluşturur ve hiç bir biçimde görevle ilişkilendirilemez. Bu sava dayanan davaların, Anayasa m.129/5 kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir.

Dosyanın tetkikinde; davalı sayılı kararında davacının murisine ait taşınmazlarda imar planı tadilatının 1 ve 4 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan koruma altındaki halihazır iki katlı binanın aynen korunarak diğer bölgelerin imar planındaki imar hattına çekilerek yapılması gerektiği şeklinde alınan kararın iptali istemi ile dava açıldığı anılan mahkemenin 2000/550 esas 2001/810 karar sayılı kararıyla dava konusu kararın iptal edildiği, davacının tekrar başvurması sonucu Belediye Meclisinin 04/06/2002 tarih ve 2002/23 sayılı kararının iptali istemi ile davanın ikinci kez sayılı kararı ile iptal edildiği, davacının davalı hakkında yaptığı suç duyurusu neticesinde esasında görülen davada, davalılar ... ile ...'in cezalandırılmasına ve cezalarının ertelenmesine, diğer davalıların ise beraatlerine karar verildiği, bozması sonrası aynı Dairenin sayılı kararı ile davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu halde, her ne kadar ceza davasının zamanaşımından ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ise de; ceza dosyası kapsamı da dikkate alındığında, davacının idari yargı kararlarının uygulanmamasına bağlı olarak zarara uğradığı sabittir. Mahkemece zarar kapsamının usulünce tespit edilerek, ret gerekçesinde belirtilen hususların hükümde indirim nedeni olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin tartışılması, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davacının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2190, Karar No: 2017/7291, Tarih: 18.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/2190 E.  ,  2017/7291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kayyımlık

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün vasi adayı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Her dava, davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilir. Davanın açıldığı tarih itibariyle kısıtlının yerleşim yerinin Kadıköy/İstanbul olduğu anlaşılmaktadır. Dosyaya yansımış ikamet değişikliği talebi bulunmadan, mahkemece resen kısıtlının ikamet değişikliğine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1223, Karar No: 2018/5179, Tarih: 09.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1223 E.  ,  2018/5179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık suçunu işlemek için ... ... İlköğretim Okuluna geceleyin giren sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu anlaşılmakla, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı süresi içerisinde gece vakti birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan işlem yapılması olanaklıdır.

1)Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, suçu sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Suçu sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddesinde tanımlanan cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 ay kesintili zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında suç tarihi olan 03/03/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4243, Karar No: 2013/13537, Tarih: 08.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4243 E.  ,  2013/13537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık, izinsiz bıçak taşımak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında yasak bıçak taşımak suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığa atılı yasak bıçak taşımak suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre; 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 17.08.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.