muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16319, Karar No: 2014/16347, Tarih: 18.09.2014

Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; özellikle 21.09.2011 tarihli tespitte ve tespit sonrası Ziraat Bilirkişi tarafından düzenlenen 23.09.2011 tarihli bilirkişi raporuda; taşınmaz üzerinde 607 adet verimli nar ağacı olduğu belirlenmiştir. Ancak; söz konusu ağaçların 56.098,00 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tamamına mı yoksa kamulaştırılan kısıma mı ekildiği (dikildiği) konusunda tereddüt oluşmuştur.

Hal böyle olunca; dava konusu taşınmaza ilişkin tapu kaydının ve çap krokisinin ilk tesisinden itibaren getirtilerek, kamulaştırmaya ilişkin evraklar ve kroki de eklenerek, taşınmazın kısmen mi yoksa tamamen mi kamulaştırmaya konu olduğunun belirlenmesi, 17.05.2012 tarihli keşif neticesinde, keşife katılan Fenni Bilirkişi .... tarafından düzenlenen 17.05.2012 tarihli krokide nar ağacı ekili olduğu belirtilen ve kırmızı renkli boyalı olan kısım ile taşınmazın çap krokisinin çakıştırılarak, nar ağacı ekili bölümün kamulaştırılıp kamulaştrılmadığının tespit edilmesi, tespit dosya da dikkate alınarak; ziraatçi bilirkişiden teknik usullere göre nar fidanlarının kaç m2 ara ile dikildiği, 607 adet nar ağacının kaç m2 alanda bulunabileceği ve taşınmazın bu kısmının daimi olarak su altında kaldığı ifade edilmesi karşısında bu yerdeki ağaçların kamulaştırma işlemi tarihindeki bedellerinin tespiti hususlarında rapor alınması gerekmektedir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan araştırma ve incelemeler yapılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde iadesine 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/56893, Karar No: 2010/20230, Tarih: 21.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/56893 E.  ,  2010/20230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/51607

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2007

NUMARASI : 2007/195 Karar - 2006/448 Esas

SUÇ : Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık H.. G..'ün temyiz itirazlarının kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kuruşan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2580, Karar No: 2022/3615, Tarih: 03.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2580 E.  ,  2022/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporu ''2008 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçuna ilişkin olduğu halde Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2014 tarihli iddianamesi ile buna aykırı olarak sevk maddesinde '2008, 2009 ve 2010'' suç tarihlerinin her iki sanık için ortak gösterilmesi nedeniyle ''2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarından da kamu davası açıldığı, ancak hükmün gerekçesine göre sanık hakkında yalnızca ''2008 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan hüküm kurulduğu, ''2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarına ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçlarla ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüş, tebliğnamede sanık ... hakkında bozma isteyen düşünceye açıklanan nedenlerle iştirak edilmemiştir.

1)Sanık ... hakkında ''2008 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafisi ile katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ve müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)Sanık ... hakkında ''2008,2009,2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Dairemizin 2021/7524 Esasına kayıtlı dava ile mevcut dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla, dosyaların birlikte yapılan incelemesinde;

2)Sanık ... hakkında ''2008,2009,2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Dairemizin 2021/7524 Esasına kayıtlı dava ile mevcut dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla, dosyaların birlikte yapılan incelemesinde;

Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında İlyasbey Vergi Dairesinin 3880564274 vergi kimlik numaralı mükellefi FSD Akaryakıt Ürünleri Oto Sanayi Ticaret Limited Şirketi yetkilisi olarak ''2008,2009,2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarından açılan kamu davasında; Dairemizin 2021/7524 Esasına kayıtlı Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/824 Esas ve 2016/784 Karar sayılı dava dosyasının, sanık hakkında Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 27.08.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın aynı mükellefiyeti ile ilgili olarak ''2008, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarından açılmış kamu davasına ilişkin olduğunun ve davaların dayanağını oluşturan Vergi Tekniği Raporunun, aynı 19.03.2013 tarih ve 2013/A-208/1 sayılı rapor olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın aynı eylemine ilişkin sonraki tarihli iddianame ile açıldığı anlaşılan temyize konu kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nin 223/7 maddesi uyarınca mükerrer olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15529, Karar No: 2021/3453, Tarih: 08.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/15529 E.  ,  2021/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve suça konu .... plaka sayılı çekici ve bu çekiciye bağlı .... ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi gereğince bir karar verilmemiş ise de, müsadere konusunda zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görüldüğünden, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre, fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık; “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

1) Olay tarihinde temyiz dışı sanık ....’nun kullanmakta olduğu sanık ...’nun yetkilisi olduğu hafriyatın .... Sanayi Ltd şirketine ait .... plaka sayılı çekici ve bu çekiciye bağlı ....plaka sayılı dorseye İstanbul’dan yüklediği hafriyat/inşaat atıklarını Sakarya ili Merkez ilçesi Mollaköy sınırları içerisinde bulunan Sakarya Nehri kenarına döktüğü, sanık ....’nun çalıştığı şirket yetkilisi olan sanık ...’nun bilgi ve talimatı dışında hareket edemeyeceği, bu nedenle sanık hakkında çevreyi kasten çevreyi kirletme suçundan dava açılmıştır.

Sanık ... soruşturma aşamasında alınan savunmasında; .... sanayi LTD ŞTİ adlı şirketin adına kayıtlı, .... plaka sayılı çekici ve .... plaka sayılı dorsenin şirkete ait olduğunu, ....’nun yeğeni olduğunu ve eşya taşıyacağını söyleyerek şirket adına kayıtlı araçları aldığını ve sonradan öğrendiğine göre sanığın İstanbul’dan aldığı hafriyat atığını Sakarya Nehri kenarına dökmesi nedeniyle kolluk kuvvetlerince yakalandığını, ...’nun eyleminden kendisinin bilgisi bulunmadığını beyan etmiştir.

Sanık ... soruşturma aşamasında alınan savunmasında; .... sanayi LTD ŞTİ adlı şirketin adına kayıtlı, .... plaka sayılı çekici ve .... plaka sayılı dorsenin şirkete ait olduğunu, ....’nun yeğeni olduğunu ve eşya taşıyacağını söyleyerek şirket adına kayıtlı araçları aldığını ve sonradan öğrendiğine göre sanığın İstanbul’dan aldığı hafriyat atığını Sakarya Nehri kenarına dökmesi nedeniyle kolluk kuvvetlerince yakalandığını, ...’nun eyleminden kendisinin bilgisi bulunmadığını beyan etmiştir.

Sanık ... mahkemedeki savunmasında, “.... sanayi LTD ŞTİ adlı şirket yetkilisiyim. Halen şirket faaliyettedir. ... benim yeğenim olur, beraber çalışıyoruz, olay günü nalburda çalışıyordum, ... sözkonusu araçların inşaattan telefon geldiğini söyleyerek istedi, araçları alıp, Bilecik ilindeki seramik fabrikalarına kil götürdürmüş, sonrasında bize tutanak geldi, dava açıldığını öğrendim, Ben denetimin bittiğini düşünüyordum.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

...’nun soruşturma aşamasında alınan savunmasında özetle; olay tarihinde .... san. Tic.Ltd. şirketinde şöför olarak çalıştığını, suça konu hafriyat atığını 09/10/2007 tarihinde .... plaka sayılı çekiciye bağlı ... plaka sayılı dorseye İstanbul’dan yüklediğini ve 10/10/2007 tarihinde Sakaray Merkez Mollaköy civarında bulunan Ataköy taşocağı mevkiinde Sakarya Nehri Kenarına döktüğünü, daha sonra aracına kum yükleyerek yoluna devam ettiğini ve jandarma ekiplerinin kendisini durdurduğunu, beyan etmiştir.

Müşteki Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünü temsilen ....’ın mahkemece alınan beyanında; “Görevlendirme yazım imzadan çıkmıştır. gönderildiğini biliyordum. olay günü şahıslara bir kat ceza, eğer şirket ise 3 kat ceza yazılır. ... kendi yazılı beyanına göre işlem yaptık ve şu anda huzurda bulunan ... şirket ile ... bir alakasının olmadığını söyleyince biz de ilgili yerlerden yazıyı getirttirdik. Buna istinaden 3 kat olan cezayı iptal edip sadece şahıs ... adına ceza düzenledik. Hafriyat taşıdığını da kendi beyanında ve 3 tutanakta da belirtmektedir. Ayrıca yapmış olduğumuz incelemede harfiyatla ilgili atık taşıma izin belgesinin de olmadığını tesbit ettik. Sanıkların cezalandırılması konusunda ise takdir mahkememindir.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Dosya kapsamında Yerel Mahkemece mahallinde keşif işlemi icra edilmiş, bilirkişi raporu temin edilmiştir.

Bilirkişiler raporunda özetle,“Keşif mahallinde ve dosyada yapılan incelemeler ve konu ile ilgili Kanun ve Yönetmelikler ışığında; ... Sanayi Ltd. Şti’nin anılan hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıklarını ileri sürüldüğü üzere belirtilen mevkiye bertaraf etmesi Kanun ve Yönetmeliklere uygun olmayacak şekilde olup çevreyi kasten kirlettiği kanaatine varıldığı” belirtilmiştir.