muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9386, Karar No: 2023/443, Tarih: 14.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9386 E.  ,  2023/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2020/175 Esas, 2022/60 Karar Sayılı Kararı İle

1. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında

Kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba,

2. Sanık Hakkında

Kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

Karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/603 Esas, 2022/729 Karar Sayılı Kararı İle

Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Hukuka aykırı yöntemlerle elde edillerin delillerin hükme esas alındığına,

2. Beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suç vasfının hatalı belirlendiğine, eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, bunun da kabul edilmemesi halinde olası kastla öldürme suçunu oluşturduğuna,

2. Sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında bulunduğuna,

1. Hukuka aykırı yöntemlerle elde edillerin delillerin hükme esas alındığına,

2. Beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suç vasfının hatalı belirlendiğine, eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, bunun da kabul edilmemesi halinde olası kastla öldürme suçunu oluşturduğuna,

2. Sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında bulunduğuna,

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü, maktul ve arkadaşları tanıklar ...., ... ile sanık ve arkadaşları suça sürüklenen çocuk ve tanık A.O.'nun, ortak arkadaşları olan tanık .... ile sanık arasındaki sorunları çözmek için buluştukları, maktulün sanık ile konuşmaya başladığı, sanığın sert çıkışları ve küfretmesi üzerine maktulün sanığa kendine gelmesi için tokat attığı, bunun üzerine sanığın suça sürüklenen çocuğun yanına giderek "Bıçağı ver" diye bağırdığı, sanığın suça sürüklenen çocuktan aldığı bıçağı maktulün göğsüne sapladığı, sanık ve suça sürüklenen çocuğun olay yerinden kaçtıkları, tanıklar tarafından hastaneye kaldırılan maktulün 4 gün sonra vefat ettiği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk ve sanığın üzerlerine atılı suçlamaları tevil yoluyla ikrar ettikleri belirlenmiştir.

3. Tanıklar ...., Ü.K., E.Ç. ve A.O.'nun beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Maktulün kesin ölüm sebebine ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi tarafından tanzim olunan, 28.02.2020 tarihli otopsi raporunda;

" ...,

9)TIBBİ EVRAK

Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi 11/11/2019-15/11/2019 yatış çıkış tarihli

epikrizinde; bilinen ek hastalığı olmayan hasta acil servise kalp nafiz bıçaklanma ile 112 ekipleri

tarafından getirildiği, sol 3-4-5 kot hizasını kaplayan sternum sol yanında 7 cm'lik delici kesici alet yaralanması mevcut olduğu, trase kalp ile uyumlu, ameliyathaneye alındı, sol anterior torakotomi uygulandığı, perikard gergin, şiş ve kalp tamponand şeklinde olduğu, 700 cc kan boşaltıldığı, sol ventrikül üzerinde yaklaşık 3 cm'lik kesi görüldüğü, intrakardiak kalp masajına geçildiği, primer sütüre edildiği, intrakardiak masaj devam ettiği, ritm sağlandığı, kanama kontrolü yapıldığı, dren yerleştirildiği, yoğun bakım tedavisine devam edildiği, yatışı esnasında kardiak arrest geliştiği kayıtlıdır.

10) SONUÇ

1. Kişinin vücudunda 1 (bir) adet kesici delici alet yaralanması saptanmış olup, oluşturduğu

yaralanmanın tek başına öldürücü nitelikte olduğu,

2. Tıbbi belgelerde kişinin vücudunda tespit edildiği bildirilen kesici delici alet yarası, cerrahi

müdahaleye ait kesi içerisinde kaldığından kenar ve açı özellikleri ile ilgili tıbben yorum yapılamadığı,

10) SONUÇ

1. Kişinin vücudunda 1 (bir) adet kesici delici alet yaralanması saptanmış olup, oluşturduğu

yaralanmanın tek başına öldürücü nitelikte olduğu,

2. Tıbbi belgelerde kişinin vücudunda tespit edildiği bildirilen kesici delici alet yarası, cerrahi

müdahaleye ait kesi içerisinde kaldığından kenar ve açı özellikleri ile ilgili tıbben yorum yapılamadığı,

3. Kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı kot kesisiyle birlikte iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu..."

Görüşünün açıklandığı belirlenmiştir

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından

bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Suça sürüklenen çocuk Mahkemedeki savunmasında olay öncesinde parkta tesadüfen bıçak bulduğunu, sanığın bıçağı kendisinde gördüğü için bıçaktan haberinin olduğunu, olay esnasında sanığın gelip cebinden bıçağı aldığını, kendisinin vermediğini savunmuş ise de, Cumhuriyet savcısı tarafından müdafii huzurunda tespit olunan savunmasında; "Olay tarihinde arkadaşım olan ... ... ile parkta oturduğumuz sırada bana tutmam için üzerindeki bıçağı verdi. 'sen tutar mısın' dedi. Ben neden tutacağımı sordum 'iki dakika tut kanka' dedi. Ben daha sonra evime gittim. Anne ve babamdan korktuğum için bıçağı geri vermeye tekrar parkın oraya gittim. ... ... orada değildi. Kavganın olduğu olay yerinde bulunan caminin orada ... ...'yi gördüm. Olay yerine gelen .... ile atıştılar. .... olay yerinden ayrıldı. Bir süre sonra ... isimli şahısla birlikte geldi... ... ... benim yanıma doğru koştu. Beni itti. Elini sol pantolon cebine attı. Cebimdeki telefonu çekince telefon yere düştü. O sırada birisi beni geriye doğru çektiği sırada hırkamın cebinden ... ... bıçağı aldı. ... ...'yi bıçağı aldıktan sonra durdurmaya çalıştılar. Durduramadılar. Ben telefonumu yerden alarak uzaklaşacağım sırada herkesin birbirine girdiğini gördüm..." şeklindeki tevilli ikrarı, sanığın, Cumhuriyet savcısı ve Sulh Ceza Hâkimliğindeki müdafii huzurunda tespit edilen savunmalarında bıçağı suça sürüklenen çocuktan aldığını beyan etmesi, duruşma tutanaklarından da anlaşıldığı üzere tanıklığa engel hali olmayan, ayrı ayrı huzura alınarak kanuna uygun şekilde yeminleri yaptırılan tanıklar ... ve A.O.'nun tüm aşamalarda, sanığın, suça sürüklenen çocuğa "Bıçağı ver" diye bağırdığını beyan etmeleri ve tüm dosya kapsamı karşısında, hukuka uygun yöntemlerle elde edildikleri anlaşılan deliller hükme esas alınarak suça sürüklenen çocuğun suçunun sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Suç Vasfı

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Suç Vasfı

Sanıkla maktul arasında olay öncesinde öldürmeyi gerektirecek ölçüde bir husumet olduğuna dair delil bulunmamasına ve maktulde tek bir bıçak darbesi olmasına rağmen, sanığın maktulün hayati nitelikteki sol göğüs bölgesini maktulün akciğer ve kalbini yaralayacak ölçüde ve şiddetle hedef alması,

olay öncesi suça sürüklenen çocuğa bıçağı tutması için vermesi ve olaydan sonra olay yerinden suça sürüklenen çocukla birlikte kaçması bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Meşru Savunma Ve Haksız Tahrik

Tanık A.O. ile diğer tanıkların beyanlarına göre sanığın maktule küfretmesi üzerine maktulün sanığa tokat atarak onu basit şekilde yaraladığı ancak sanığın bıçakla maktulü kasten öldürdüğü belirlenmiştir. İlk haksız hareketin sanıktan kaynaklanması, maktul tarafından fiziki kuvvet uygulanmak suretiyle sanığın basit şekilde yaralanması ve sanıktan kaynaklanan haksız hareket ile maktulün sanığa yönelik eylemi karşılaştırıldığında olayda etki-tepki dengesinin sanık lehine değişmemesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında haksız tahrik hükmünün uygulanmasını gerektirir koşulların oluşmadığı, meşru savunma koşulları arasında yer verilen orantılılık ilkesinin somut olayda bulunmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı durumlarda 5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi kapsamında meşru savunmada sınırın aşılmasının da gündeme gelmeyeceği anlaşılmakla, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/603 Esas, 2022/729 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15291, Karar No: 2017/2457, Tarih: 14.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/15291 E.  ,  2017/2457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık eyleminin kamu kurumu niteliğindeki okul içerisindeki koridorda bulunan nöbetçi öğrenci masasından gerçekleştirilmiş olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Daha önceki 15.09.2011 tarihli hükümde 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası sonucu "1 yıl 1 ay 10 gün" yerine, "1 yıl 1 ay" hapis cezası tayin edilmesinden sonra, suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün 25.03.2014 tarihli karar ile açıklandığı, ancak 15.09.2011 tarihli hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce hükmedilen hapis cezasındaki yapılan yanlışlık düzeltilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun aleyhine olacak şekilde TCK'nın 62. maddesi uygulanırken bu kez "1 yıl 1 ay 10 gün" hapis cezasına hükmedilerek CMK'nın 231/11. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “10 gün” ibaresinin çıkarılarak, sonuç cezanın “1 yıl 1 ay hapis cezası” olarak belirlenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/42351, Karar No: 2010/2983, Tarih: 09.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/42351 E.  ,  2010/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ilave tediye farkının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.2.2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.2.2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Birden çok kişi hakkında aynı sebepten doğan ve aynı hukuksal nedene dayanılarak grup halinde açılan ve uygulamada “ seri dava” olarakda adlandırılan davalarda, grubun (serinin ) ilk dosyasında yapılan araştırma ve inceleme bundan sonra gelen tüm dosyalar içinde geçerlidir. Başka bir anlatımla grubun (serinin ) ilk dosyasında yapılan tahkikat bundan sonraki tüm dosyaları da kapsar. Nitekim somut olayda davacı ve arkadaşları aynı sebep ve hukuksal nedene dayanarak talepte bulunduklarından davaları grup halinde açılmış, aynı avukat tarafından takip edilmiş ve ilk dosya üzerinden yapılan araştırma ve inceleme esas alınarak sonuçlandırılmıştır. Dolayısıyla avukatın bir dosyadaki çabası, sarf ettiği emek ve kaybettiği zamana dayalı olarak tüm davalar neticeye bağlanmıştır. Hal böyle olmasına rağmen grupta yer alan davaların her biri için ayrı ayrı tarifede öngörülen vekalet ücretine hükmolunması adalete ve giderek hukuka aykırı düşmekte ve özellikle yüzlerce, hatta binlerce dosyayı kapsayan ve her birinin değeri tarifede öngörülen asgari miktarın altında kalan davalarda haksız zenginleşmeye yol açmaktadır. İşte bu nedenledir ki 2000 yılından önceki Avukatlık Asgari Ücret Tarifelerinin avukatlık ücretinin sınırlarını düzenleyen maddelerinde “ aynı avukat tarafından izlenen ve ayrı ayrı emek ve çaba harcanmasını gerektirmeyen aynı konudaki birden çok işin sayısı dikkate alınarak her biri için tarifede yazılı miktarlar onda bire kadar indirilebilir” kuralına yer verilerek adalete ve hukuka aykırı sonucun meydana gelmesi önlenmişti. Ne varki 2000 yılından sonra yürürlüğe konulan tarifelerde bu kurala yer verilmeyerek bu konuda bir boşluk meydana getirilmiş ayrıca nisbi tarifenin uygulanmasını gerektiren işlerde de belirlenecek avukatlık ücretinin maktu miktardan az olamayacağı kuralı getirilerek grup davalarda her dava için değeri ne olursa olsun maktu miktarın altında olmamak üzere vekalet ücreti takdir edilmesine olanak sağlanmıştır. Ancak grup davalarda her dava için ayrı ayrı ve tam vekalet ücretine hükmolunmasının somut olayda olduğu gibi adalete ve hukuka aykırı olduğu ve haksız zenginleşmeye yol açtığı açıktır. Tüm bu nedenlerle grup davalar bakımından tarifede boşluk bulunduğu kabul edilerek hakkaniyete uygun sonucun oluşturulması bakımından dava sayısı dikkate alınıp avukatlık ücretinin takdiri indirime tabi tutulması için hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/20373, Karar No: 2017/25919, Tarih: 22.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/20373 E.  ,  2017/25919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir. Somut olayda davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, yargılama harcından sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının,

''3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan ve Harçlar Tarifesine göre hesap edilen 1.331,22 TL harçtan peşin alınan 339,05.TL harcın mahsubu ile bakiye 992,17 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına'' şeklinde olan 3. bendinin hükümden çıkartılarak yerine; " 3- Davalı Bakanlık 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" rakam ve sözcüklerinin 3. bent olarak yazılmasına;

''Davacı tarafından yapılan ve aşağıda dökümü gösterilen 726,25.TL yargılama giderinden davanın kabul ve ret oranına göre 713,97 TL sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, bakiyenin davacı üzerinde bırakılmasına'' şeklinde olan paragrafının hükümden çıkartılarak yerine; " Davacı tarafıdan ödenen peşin harç ve başvuru harcı toplamı 364.25 TL'nin davacıya iadesine, davacı tarafından yapılan toplam 362,00 TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre 355,87 TL sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, bakiyesinin davacının üzerinde bırakılmasına " rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21806, Karar No: 2012/7041, Tarih: 08.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/21806 E.  ,  2012/7041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı bonoların ve icra dosyasının aslının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/762, Karar No: 2013/1247, Tarih: 24.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/762 E.  ,  2013/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın karton kutu imali işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/107, Karar No: 2013/15899, Tarih: 10.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/107 E.  ,  2013/15899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 1993 yılında kesinleşen davacıya, sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Kasım ayında gerçekleştirilen işlemle 20.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 23.10.2009 – 19.09.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.