muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/47546, Karar No: 2015/1720, Tarih: 28.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/47546 E.  ,  2015/1720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı .... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 9892 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 21,943,63 TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 5000. TL'nin tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 18,955 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 18,955 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre Meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-bmaddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın bozulmasına, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21545, Karar No: 2016/738, Tarih: 20.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/21545 E.  ,  2016/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 6000 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...'un işlettiği marketin alt katında bulunan davacının maliki ve kiralayanı olduğu taşınmazın havalandırma ve aydınlatma penceresinin önünü markete ait kolilerle tamamen kapatarak aydınlatma ve havalandırmayı engellediğini, 5.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/51 D.İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını, davalı ...'un, pvc yağmur iniş borusunu kırarak davacının kiracısının büyük mağduriyetine neden olduğunu, tahliye nedeni ile mecurun boş kaldığını, 6.000,00.TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; mahkemece, davanın Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca sulh hukuk mahkemelerinde görülmesi gerektiğinden bahisle görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davanın, davalının haksız fiili sonucunda oluşan zararın tazmini istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Hukuki uyuşmazlıklarda asliye hukuk mahkemelerinin görevi asıl, sulh hukuk mahkemesinin görevi ise istisna olup, özel bir kanun ile açıkça sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinden, mahkemece, genel hükümlere göre davaya bakılıp işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5916, Karar No: 2010/12111, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5916 E.  ,  2010/12111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.03.2009 tarih ve 2008/99 - 2009/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dünya çapında tanınmış rulman üreticisi olduğunu, 113810 numaralı “FAG" ibareli markanın sahibi olduğunu, ürünlerinin üzerinde serigraf, baskı ya da kazınmış biçimde markanın bulunduğunu, ambalaj kutularında da markanın yer aldığını, müvekkili şirketin ürünlerinin ününden haksız yararlanmak isteyenlerin Çin malı ucuz rulmanları tesviye yöntemi ile "FAG" markasını işleyerek piyasaya sürdüklerini, haksız kazanç temin ettiklerini, davalı şirkette 31.01.2008 tarihinde Kemalpaşa C. Savcılığı'nın 2008/258 soruşturma sayılı dosyasında yapılan aramada müvekkili şirkete ait markayı taşıyan 12 ayrı model 1047 adet rulman ve 16 adet boş kutu bulunduğunu ileri sürerek, el konulan rulmanların taklit olduğunun tespitini, müvekkilinin marka hakkına tecavüzün durdurulmasını, taklit rulmanlara el konulup imhasını ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ceza dosyasında alınan rapora göre el konulan ve incelenen ürünlerin hiçbirinin taklit olmadığı belirtilip, kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, ürünlerin tamamının orijinal olup, markayı taşıdığını, müvekkilinin yurtdışındaki ve Türkiye'deki yetkili dağıtıcı firmalardan faturalı olarak ürün alıp sattığını, fatura, ithalat belgeleri, TSE belgeleri ve gümrük giriş beyannameleri bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "FAG" ibareli ticaret markasının sahibi olduğu, davacının orijinal ürünleri ile davalının işyerinden elde edilen ürünler incelenerek hazırlanan bilirkişi raporunda rulmanların taklit markalı olmadığının belirtildiği, boş kutuların kendi başına takliden üretildikleri sabit olmadığından markaya tecavüz oluşturmayacakları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu ambalajların yırtık olduğunun belirlenmesi karşısında 556 sayılı KHK’nin 9/a bendinin ihlalinden söz edilemeyecek olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu ambalajların yırtık olduğunun belirlenmesi karşısında 556 sayılı KHK’nin 9/a bendinin ihlalinden söz edilemeyecek olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4055, Karar No: 2015/11294, Tarih: 05.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/4055 E.  ,  2015/11294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2011/175-2013/162

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece, davalılar İ.. Y.., M.. Ü.. ve C.. K.. yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar M.. A.. ve Z.. B.. hakkında açılan davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.10.2015 Pazartesi günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat M. G. A. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaz üzerindeki yapıya elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar İ.. Y.., M.. Ü.. ve C.. K.. yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar M.. A.. ve Z.. B.. hakkında açılan davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından yargılama giderleri ve vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden 377 ada 16 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın 1/2 payının davacıların ve dava dışı F. Y. 'un mirasbırakanı N. Y. , 3/40'ar payının davacılar ve 1/5 payının dava dışı F. Y. adına kayıtlı olduğu, davalıların taşınmazdaki yapıda bulunan bölümlerde ikamet etmek suretiyle müdahale ettikleri iddiası ile eldeki davanın açıldığı, ancak davalılar vekilinin 11.08.2011 tarihli dilekçesi ile M.. A.. ve Z.. B..'un müdahalelerini sonlandırdığını bildirmesi ve yapılan keşifte bu bölümlerin boşaltıldığının tespit edilmesi üzerine yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331/1. maddesinde düzenlendiği üzere, " Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder" hükmünü içermektedir.

Bilindiği ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331/1. maddesinde düzenlendiği üzere, " Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder" hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davalılar ile dava dışı paydaş F. Y. arasında yapılan kira sözleşmeleri pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadığından geçersiz olup davacılar da dava tarihinden önce çektikleri ihtarnameler ile kira sözleşmelerine icazet vermediklerini ve taşınmazı boşaltmalarını davalılara bildirmişlerdir. Davanın açıldığı tarih itibariyle davacılar, davalarında haklı olduğuna göre, davalılar M.. A.. ve Z.. B..'un da yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücretinden sorumlu tutulmaları gerekirken bu kişiler yönünden yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına ve lehlerine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1809, Karar No: 2019/4581, Tarih: 05.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/1809 E.  ,  2019/4581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozulması istenilmekle, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 23.11.2015 tarihinde davalı şirketin ... Cepa AVM'de bulunan mağazasından Rumi model su takımı ve yemek takımı satın aldığını, bilahare üretim hatası bulunan iki adet servis tabağı ile bir adet çorba kasesini ayıpsız misli ile değiştirilmek üzere mağazaya teslim ettiğini, ancak netice alamadığını, bu yönde tüketici hakem heyetine yaptığı müracatının da reddedildiğini ileri sürerek; Etimesgut İlçe Tüketici Hakem Heyeti'nin 11.12.2017 tarih 015 sayılı kararının itirazen incelenerek iptaline, ürünlerin ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile anılan hakem heyeti kararının iptaline, dava konusu ürünlerin ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmiş; miktar itibariyle kesin olan hüküm Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) "Hukuki dinlenilme hakkı" başlıklı 27.maddesinde "Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını içerir" düzenlemesine yer verilmiştir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukuki dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca, gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Somut uyuşmazlıkta, ön inceleme tensip zaptında, ön incelemenin duruşmalı olarak 22.02.2018 günü, saat 09:40'da yapılacağına karar verilip, tebliğ işleminin yapıldığı, belirtilen gün ve saatte davalı vekilinin farklı yerlerde olan duruşmaları nedeniyle mazeret dilekçesi vermiş olduğu, mahkemece ön inceleme duruşmasında davalı vekilinin mazeretinin kısmen kabulüne, dosyanın geldiği aşama nazara alınarak duruşmanın taliki talebinin reddine karar verilip, davalı vekilinin yokluğunda ön inceleme duruşmasının yapıldığı ve tahkikat aşamasına geçilip karar verildiği görülmüştür.

Davalı vekilinin, ön inceleme duruşmasına mazeret bildirmesi, mahkemece de bu mazeret haklı görülerek kabul edilmesi karşısında, yeni bir ön inceleme duruşma günü tayin edilerek, ön incelemede yapılması gereken işlemlerin yapılması, ön inceleme sonuç tutanağı düzenlenip bu tutanağın taraflara imzalatılması ve bu aşamada yapılması gereken tüm işlemler tamamlandıktan sonra tahkikat aşamasına geçilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde davanın esası hakkında karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma talebinin kabulü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile, ... Batı 3.Tüketici Mahkemesi'nin 22.02.2018 tarih 2017/297 E., 2018/66 K. sayılı kararının sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, 05/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5034, Karar No: 2022/5168, Tarih: 22.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5034 E.  ,  2022/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tesciline ilişkin davada yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bayrampaşa İlçesi Sağmalcılar Mahallesi, 6570 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Davalı kendisini vekille temsil ettiği halde, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Ayrı bir bent olarak; (Davalı kendisini vekil ile temsil ettiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 3.400,00 TL maktu vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Ayrı bir bent olarak; (Davalı kendisini vekil ile temsil ettiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 3.400,00 TL maktu vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) (1) numaralı bendinde yer alan (fark bedel 58.300,00 TL’nin) kelimelerinden sonra gelen kısmın çıkartılmasına, yerine (işlemiş nemaları ile derhal ödenmesine, fark bedele 22/05/2016 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesi’nin ilam tarihi olan 22/03/2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, bedelin davacı idaren alınarak davalıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve 397,80 TL temyize başvurma harcının davalıdan alınmasına, 22/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.