muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15952, Karar No: 2012/25544, Tarih: 13.12.2012

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6684, Karar No: 2016/2122, Tarih: 15.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6684 E.  ,  2016/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-(b,d), 62/1, 52/2-3, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamı itibariyle katılanın meydana gelen olaydan ötürü oluşan tüm zararlarının giderilmediği ve bu kapsamda mahkemenin sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmamasına yönelik takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiş, olay günü sanığın, saat 22:45 sıralarında, yerleşim yeri sınırlarında, bölünmüş yol üzerinde, sevk ve idaresindeki aracı ile seyri sırasında, olay mahallinde bulunan ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendisine hitaben U dönüşü yapmanın yasak olduğu kavşak başlangıcında, yasaklamaya ilişkin işaret levhasına rağmen, dönmek için aracını sol tarafa yönlendirdiğinde, karşı istikametten, yeşil ışıkta geçen katılanın idaresindeki motosiklete çarpması şeklinde meydana gelen olayda, TCK'nın 22/3. maddesinde düzenlenen bilinçli taksir koşullarının oluştuğu, gözetilmeksizin sanık hakkında tayin edilecek cezadan bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, meydana gelen olayda katılanın da kusuru bulunduğuna ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosyada mevcut 01/08/2013 tarihli adli muayene raporuna göre, katılanın meydana gelen olay sonucunda sadece kemik kırığı oluşacak derecede yaralanıp, yüzünde sabit iz kalmadığı anlaşılmış olmasına karşın, TCK'nın 89/1 maddesi uyarınca tayin edilen temel ceza üzerinden, 89/2 maddesi uyarıca artırım yapılırken, TCK'nın 89/2-d maddesinin de gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün ikinci paragrafındaki, “89/2-(b,d)”, ibaresinin “89/2-b” olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11404, Karar No: 2018/10771, Tarih: 30.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/11404 E.  ,  2018/10771 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 647 ada 21 parsel sayılı taşınmazın 25.07.2006 tarih 949-411 sayılı encümen kararı ile davalı ...'a satıldığını, ..... Belediyesince dava konusu taşınmazın kentsel sit alanında kaldığı ve 1/5000 ve 1/1000 ölçekli koruma amaçlı nazım ve uygulama imar planlarının yapılmakta olduğu belirtilerek çevre halkının yeşil alan ihtiyacının da göz önüne alınmasının talep edildiği, 10.10.2006 tarih 1717-1670 sayılı encümeni kararı ile satış kararının iptal edildiği ve ödenen bedelin iadesine karar verildiğini, ..... 7. İdare Mahkemesinin 17/03/2008 tarih 2006/2533Esas, 2008/432Karar sayılı ilam ile taşınmazın satışı ve 11.07.2006 tarihindeki ihalesinin iptaline karar verildiğini, taşınmazın davalı ... tarafından 09.10.2006 tarihinde diğer davalı ...’e devredildiğini, tescilin yolsuz olduğunu, temliğin muvazaalı yapıldığını ve kayıt malikinin iyiniyetli olmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile belediye adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı ....., taşınmazı tapuya güvenerek 950.000YTL bedelle satın aldığını, taşınmazda herhangi bir şerh veya kısıtlama olmadığını, davalı ... ise encümen kararının aynı nitelikteki kararla ortadan kaldırılmasının hukuka aykırı olduğunu, idare mahkemesindeki davada taraf olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan, diğer davalı ... yönünden iyiniyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle çekişme konusu taşınmazın belediye encümen kararı ile davalı ...’ya satışının yapıldığı, dosyada belediye meclis kararı bulunmadığı gibi taşınmazın davalı ...’ya satışına ilişkin ihalenin dava dışı 3. kişi tarafından davacı aleyhine açılan davada, İdare Mahkemesince iptal edildiği, dolayısıyla davalı ... adına yapılan tescilin yolsuz olduğu, nevarki taşınmazı Mustafa’dan edinen davalı Namşan’ın kötüniyetli olduğunun usulüne uygun kanıtlanmadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 8.20.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2022/3374, Karar No: 2022/4457, Tarih: 13.04.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/3374 E.  ,  2022/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 44. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı Bakanlığa bağlı ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 04.05.2010 tarihinden itibaren teknisyen olarak çalıştığını, davacının Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davacının yürürlükte bulunan 01.01.2019- 31.12.2020 yürürlük süreli ve... Sendikası ile Sağlık Bakanlığının üyesi olduğu işveren Sendikası TÜHİS arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan Toplu İş Sözleşmesinden faydalandığını, Toplu İş Sözleşmesinin hizmet zammı başlıklı 36/1 maddesinde; “Bu Toplu İş Sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı net olarak ödenir.” şeklinde hükmün yer aldığım, davacının fiilen teknik personel çalıştığını ve Toplu İş Sözleşmesi'nin 36/1. maddesine göre hizmet zammı alması gerektiğini, ancak bu güne kadar işverenin hizmet zammını düz işçi gibi ücretinin % 13'ü olarak ödediğini ve yapılan ödemenin eksik olduğunu, 01.11.2020- 15.03.2021 tarihleri arasında eksik ödenen hizmet zam farklarının ödenmesi gerektiğini beyanla, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak; 500,00 TL hizmet zammı fark alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğinden, davacının dayanışma aidatı ödeyerek... Sendikası sendika üyesi olduğu, ... Sendikası ile Sağlık Bakanlığının üyesi olduğu işveren Sendikası TÜHİS arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan Toplu İş Sözleşmesinden faydalandığını, 01.01.2019-31.12.2020 tarihleri arasında işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesinin 36. maddesinin I. ve II. fıkralarında, “Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ay aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir.” hükümlerinin düzenlendiği,davacının ikrarı doğrultusunda davacıya toplu iş sözleşmesinin 36. maddesinin II. fıkrasınca ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 36. maddeye göre; Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerini fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidro-jeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okullarından mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder.

Somut olayda, Mahkemece davacı tarafından yapılan işin toplu iş sözleşmesi 36. madde birinci fıkrada yer alan teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olduğu değerlendirilmiş ise de, davacının ilkokul mezunu olduğu, maddede emsali memur personele atıf yapıldığından 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 36. maddesi uyarınca gerekli mesleki eğitiminin (en az orta derecede mesleki tahsil/teknik lise veya dengi okul) bulunmadığı ve Toplu İş Sözleşmesi'nin 36. madde birinci fıkra hükmünden yararlanamayacağı anlaşılmaktadır.

Buna göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Buna göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 13.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6075, Karar No: 2016/3918, Tarih: 04.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6075 E.  ,  2016/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ı arayarak, kendisini ... Kaymakamı ...olarak tanıtan bir şahsın "bir hastayı ...'ya tedaviye gönderdiklerini, esnaftan para topladıklarını, bu konuda kendisinden yardımcı olup olamayacağını" katılana sorduğu, katılanın kaymakam ile konuştuğunu zannederek yardım amacıyla ... Anafartalar ... Şubesi'ne 1.000 TL para yatırdığı, söz konusu paranın sanık ...'ın hesabına yatırıldığının ve yine sanık tarafından çekildiğinin tespit edildiği anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53 ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 GÜN", "50 GÜN" ve "1.000 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29192, Karar No: 2014/22752, Tarih: 16.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/29192 E.  ,  2014/22752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

a) Sanık hakkında hükmolunan cezaların süresine göre, savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi gereğince;

b) 5237 sayılı TKY’nın 50/5.maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan;

Sanık ... savunmanının yukarıda "a" ve "b" bentlerindeki vaki taleplerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317-318 maddeleri uyarınca; kısmen tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığın ifadesine göre, katılanın işyerinden çalınan bilgisayarın sanık tarafından satılmaya çalışıldığı, bu amaçla Mustafa Sökmen isimli şahsa parasını almadan bilgisayarı verdiği, bu şahsın da bilgisayarın şarj cihazı olmadığından satmak üzere Özgür İletişim isimli işyerine bıraktığı ve buradan elde edilerek katılana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulama koşullarının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6727, Karar No: 2013/7335, Tarih: 26.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/6727 E.  ,  2013/7335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro komisyonu tarafından kadastro tespiti sırasında Necatiye Köyü çalışma alanında bulunan davacı ... adına tapudan kayıtlı bulunan 2534 parsel sayılı taşınmazın 193,28 metrekare olan yüzölçümü 771,57 metrekare olarak; ölçü hatası yapıldığı ve 220 parsel ile arasında boşluk bulunduğu gerekçesiyle 3402 sayılı Kanun'un 41. maddesi uyarınca düzeltilmiştir. Davacı ..., yapılan düzeltme işleminin hatalı olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 26.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7471, Karar No: 2012/12004, Tarih: 14.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/7471 E.  ,  2012/12004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; tarafların 14.06.2006 tarihinde kesinleşen karar ile boşandığını, 05.02.1997 doğumlu müşterek çocuk için 20.04.2005 tarihinden geçerli olmak üzere aylık 300,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen sürede çocuğun ihtiyaçlarının artması, paranın değer kaybetmesi nedeniyle artırılarak 1000,00 TL’ye çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, iştirak nafakasının artırılması talebinin reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aylık 650,00 TL’ye çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katkıda bulunması gerekir. Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin ana-baba tarafından müşterek karşılanması da ilke olarak kabul edilmiştir (TMK. 327 md.). Bu nedenledir ki, iştirak nafakasının çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana-babanın mali durumları da gözetilerek takdiri gerekir.Somut olayda, müşterek çocuk 14 yaşında olup, devlet okuluna gitmektedir. Yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırması sonucunda davacı annenin asgari ücretli ve davalı babanın 925,00 TL kira gelirinin bulunduğu, geçirdiği ameliyatlardan dolayı çalışamadığı bildirilmiştir.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına, davacı annenin de çalışıyor olması ve küçüğe katkısı nazara alındığında mahkemece takdir edilen 650,00 TL iştirak nafakası yüksektir.O halde, davalı babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.