muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6455, Karar No: 2013/7347, Tarih: 10.04.2013

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle ...'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı ... Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, ... Başkanlığı kontrol memurlarınca yapılan denetimde ifadeleri alınan ..., . ..., ...'ın tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, belirlenecek kayıtlı yerleşim yerleri yönünden yeniden geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapan muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama" olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, faiz başlangıcı olarak her bir aylığın ödeme tarihi yerine dava gününün esas alınması da usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacı-birleşen davanın davalısı'na geri verilmesine, 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3082, Karar No: 2023/6708, Tarih: 21.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3082 E.  ,  2023/6708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/703 Esas, 2022/16 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/107 E., 2019/26 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip

gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "PACIFIC Group+Şekil" ibaresini marka olarak tescil ettirmek için davalı Kurum'a başvuruda bulunduğunu, davalı Kurum Markalar Dairesi Başkanlığının 2018/98800 kod numarasını alan başvuruyu, 2014/07161 sayılı "PACIFIC+Şekil" ibareli markayı mesnet göstererek 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine dayalı olarak 3. sınıfta yer alan mallar bakımından kısmen reddettiğini, anılan karara karşı YİDK nezdinde yapmış oldukları itirazın kısmen kabul edildiğini ve bir kısım malların başvuruya iade olunduğunu, kalan mallar bakımından ise itirazlarının yerinde görülmediğini, oysa başvuruya konu marka ile reddedilen marka arasında reddedilen mallar bakımından da 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığını ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile redde mesnet markanın kapsamında yer alan mallarla başvuru kapsamından çıkarılan 3. sınıf malların aynı/aynı tür oldukları ancak başvuru konusu işaret ile redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı, redde mesnet markanın kare şekil içerisinde yatay kırmızı şerit zemin üzerinde "PACİFİC" ibaresinden oluştuğu, başvuru konusu işarette ise "PACIFIC Group" ibaresi ile bu ibarenin sağ bitişiğinde stilize edilen "AA" ibaresinin ve bu ibareyi içine alan çember şeklinin bulunduğu, ayrıca "PACIFIC" ibaresinde bulunan "P" harfi içerisinde ufak bir şeffaf şeklin de yer aldığı, bu hale göre başvuru konusu işaretin, redde mesnet markayla aynı ve ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı, aralarındaki farklılıkların bunu engellediği, başvuru konusu işaret ile redde mesnet marka arasında "PACIFIC" ibaresinin ortaklığından kaynaklı görsel, sescil ve anlamsal bir benzerlik olmasına rağmen, içerdikleri diğer biçimler, yazım şekli, özellikle başvuru konusu markada stilize edilmiş "AA" ibareli şekil ve "P" harfi içerisinde bulunan şekil unsuru ile redde mesnet alınan markada kırmızı renkli yatay şeritli zemin görseli karşısında ayırt edilemeyecek derecede benzerlikten uzaklaştıkları gerekçesiyle davanın kabulü ile davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ayırt edilemeyecek düzeyde benzerlik bulunduğunu, her iki markada da ilk okunan ve algılanan unsurun "PACİFİC" ibaresi olduğunu, bu ibarenin, markalarda vurgulanarak ön plana çıkarıldığının açık bulunduğunu, redde mesnet markanın ayırt edici esas unsuru olan "PACİFİC" ibaresinin, davacı marka başvurusu içerisinde aynen ve esas unsur olarak yer aldığını, davacının zamansız olan tescil talebi hakkında hüküm kurulmamasının hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, buna göre dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında bu anlamda bir benzerliğin bulunmadığı, zira tertip tarzı ve yer verilen şekil unsurlarıyla başvuruya anılan madde kapsamında yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.3.2017 tarihli, 2017/11-78 E. 2017/521 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (556 sayılı KHK) kapsamında mahkemelere tescil isteminin kabulü ya da reddi yönünde tanınmış bir yetkinin olmadığı, tescil işleminin idari nitelikte bir işlem olup, Kurul kararının kabulüne bağlı doğal bir sonuç olduğu, dolayısıyla tescil isteminin ayrı bir dava olarak değerlendirilemeyeceği ve ayrıca bu talebin reddine karar verilmemesinin İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını gerektirmediği gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiş, bunun yanında, davacı yanın dava dilekçesiyle, YİDK kararının iptali yanında başvurunun tesciline karar verilmesini de talep ettiğini, davacının zamansız olan tescil talebi hakkında hüküm kurulmamasının hatalı olduğunu, oysa Mahkemelerin yetkisi dahilinde olmayan ve zamansız olan tescil talebinin reddine karar verilmesi ve müvekkili lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesince, gerekçede bilgilerine yer verilen Hukuk Genel Kurulu kararı emsal gösterilerek tescil talebinin YİDK kararının iptaline bağlı doğal bir sonuç olduğu belirtilmiş ise de iş bu davanın konusu olan YİDK kararının, 6769 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesi kapsamında nispi nedenlere ilişkin değil aynı Kanun'un 5 inci maddesi kapsamında mutlak nedenlere ilişkin olduğunu, markanın mutlak nedenlerle reddine dair verilen YİDK kararının iptal edilmesinin doğal olarak markanın tescili sonucunu doğurmayacağını, bu yöndeki YİDK kararının iptalinden sonra markanın, öncelikle marka bülteninde ilan edileceğini ve gerekli diğer işlemler de yapıldıktan sonra tescil edilip edilmeyeceğine karar verileceğini, Bölge Adliye Mahkemesinin bu husustaki gerekçesinin hatalı olduğunu Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 31.10.2017 tarihli, 2016/3579 E., 2017/5930 K. sayılı ilamının da belirttikleri hususları onaylar nitelikte olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı ve başvurunun tescil edilmesine ilişkin talebin, YİDK kararının iptali talebinden bağımsız ve ayrı bir talep niteliğinde olup olmadığı ve buradan varılacak sonucuna göre bu talep hakkında müstakilen bir hüküm tesis edilmesinin gerekli olup olmadığı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile aynı Kanun'un 140 ıncı ve 141 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile aynı Kanun'un 140 ıncı ve 141 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacı taraf dava dilekçesiyle, YİDK kararının iptali ile birlikte başvuruya konu markanın sicile tescili de talep edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, yazılı şekilde tescil işleminin idari nitelikte bir işlem olup Kurul kararının iptaline bağlı doğal bir sonuç olduğu, dolayısıyla ayrı bir dava olarak değerlendirilemeyeceği belirtilmiş ise de huzurdaki davada, marka başvurusunun mutlak nedenlerle reddine ilişkin YİDK kararının iptali talep edilmiş olup Dairemizin 31.10.2017 tarihli, 2016/3579 E., 2017/5930 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere başvurunun mutlak nedenlerle reddine dair YİDK kararının iptali doğal olarak markanın tescil edilmesi sonucu doğurmayacak, kararın iptalinden sonra tescil işlemlerine devam edilecektir. Dolayısıyla dava dilekçesiyle ileri sürülen tescil istemi mevsimsizdir. Ancak davacı dava dilekçesiyle her ne kadar YİDK kararının iptali yanında başvurunun tesciline karar verilmesini de talep etmiş ise de replik dilekçesiyle talep sonucunu daraltmış tescil istemini geri çekerek yalnızca davaya konu YİDK kararının iptalini talep etmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 141 inci maddesine göre davacı, cevaba cevap dilekçesinde herhangi bir yasak ya da sınırlamaya tabi olmadan iddia ve savunmalarını değiştirebilir veya genişletebilir. Davacı bu şekilde talep sonucunu yeniden belirleme imkanına sahiptir. Bunun için karşı tarafın rızasına, feragate veya ıslaha gerek yoktur. Bunun yanında 6100 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasında, hakimin, ön inceleme duruşmasında, tarafların anlaşamadıkları hususlarının nelerden ibaret olduğu bir tutanakla tespit edeceği, bu tutanağın altının taraflarca imzalanacağı ve tahkikatın da bu tutanak esas alınarak yürütüleceği belirtilmiş olup somut olayda, ön inceleme duruşmasında, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davaya konu YİDK kararının iptali istemine ilişkin olduğu tespit edilmiş, taraflarca bu tespite yönelik herhangi bir itirazda bulunulmadan tutanağın altı imzalanmıştır. Bu itibarla, davacının talep sonucunun sadece davaya konu YİDK kararının iptali istemine ilişkin olduğunun kabulü zorunlu olup Bölge Adliye Mahkemesinin anılan gerekçesinin sonuca bir etkisi bulunmadığından davalı vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3356, Karar No: 2016/5564, Tarih: 29.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3356 E.  ,  2016/5564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe karşı, borçlunun icra mahkmesine başvurarak imzaya itiraz ettiği, alacaklı vekilinin itiraza konu imzanın borçlu şirket yetkilisi...'e ait olmadığını kabul ettiği, mahkemece, imzanın borçlu şirket yetkilisi ...'e ait olmadığı hususu kabul edildiğinden bahisle imzaya itirazın kabulü ile alacaklı aleyhine % 20 oranında tazminata hükmedildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 170. maddesinde imzaya itirazın hangi usul ve esaslar dahilinde inceleneceği belirtilmiştir. Buna göre imzaya itirazın kabulü halinde İİK'nun 170. maddesi yollaması ile aynı kanunun 68/a maddesi uyarınca yapılan inceleme neticesinde tazminata hükmedileceği belirtilmiştir.

Somut olayda İİK'nun 170 ve 68/a maddeleri uyarınca imza incelemesi yapılmadığı ve yukarıda belirtildiği üzere itiraza konu imzanın borçlu şirket yetkilisine ait olmadığı iddiasının alacaklı vekili tarafından kabul edildiği gerekçesi ile imzaya itirazın kabul edildiği görülmektedir.

O halde mahkemece, itirazın kabulüne karar verilmesi doğru olmakla beraber alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle kararın bozulmasına karar vermek gerekir ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün tazminata ilişkin kısmı çıkartılıp düzelterek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile .... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 12.11.2015 tarih ve 2015/54 E.- 2015/771 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan “Asıl alacak miktarının %20'si oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin silinerek karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK.nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5167, Karar No: 2008/11814, Tarih: 14.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/5167 E.  ,  2008/11814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki mobilyanın yenisi ile değiştirilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketlerden ... A.Ş. tarafından üretilen ve diğer davalı tarafından satılan mobilyalardan 08.02.2006 tarihli sözleşme ile 18 kalem mal satın aldığını, mobilyaların ayıplı olduğunu ileri sürerek, mobilyaların değiştirilmesine,bu mümkün olmadığı takdirde ödediği bedelin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mobilyaların değiştirilmesine, mümkün olmaz ise 8.100.00 YTL. ödenen bedelin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 Sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı TKHK.nun 4/2 maddesi gereğince malın ayıplı çıkması halinde tüketici, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Tüketici, bu seçimlik haklarından birini kullanabilecektir. Aynı şekilde tüketici bu haklarından birini kullandığını belirterek dava açabilecektir. Davacı dava dilekçesinde öncelikle mobilyaların değiştirilmesini, mümkün olmaz ise bedel iadesini talep etmiştir. Mahkemece, davacıya hangi seçimlik hakkı kullandığı sorularak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde terditli karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 14.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1408, Karar No: 2014/5765, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1408 E.  ,  2014/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/487, Karar No: 2022/5032, Tarih: 06.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/487 E.  ,  2022/5032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No : 2020/1329-2021/1477

İlk Derece

Mahkemesi : Çanakkale İş Mahkemesi

No : 2017/246-2020/195

Dava, 01.07.2001-30.05.2016 tarihlerinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile 6736 sayılı yasadan yararlandırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.