muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2014, Karar No: 2017/434, Tarih: 09.02.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/2014 E.  ,  2017/434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK’nın 188/3-4. maddeleri gereğince tayin olunan 7 gün adli para cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak, sonuç gün para cezasının "5 gün" yerine “6 gün” olarak tespiti suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2- Ankara Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından suç konusu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğin giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan "6 gün adli para cezası" ibaresinin "5 gün adli para cezası" ve TCK'nın 52/2. maddesi uygulamasıyla belirlenen "120 TL adli para cezası" ibaresinin "100 TL adli para cezası" olarak değiştirilmesi,

2- Hüküm fıkrasının müsadere ile ilgili bölümüne “ Ankara Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından suç konusu maddeden alınan şahit numunenin de müsaderesine” ibaresinin eklenmesi

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2735, Karar No: 2013/5721, Tarih: 28.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2735 E.  ,  2013/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 62/1 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafiilerinden Avukat ... 'ın 25.05.2012 tarihinde verdiği mazaret dilekçesinde 28.05.2012 tarihli duruşmaya Bakırköy 11. Sulh Ceza Mahkemesinde yapılacak olan bir duruşması nedeniyle katılamayacağım esas hakkındaki mütalaya karşı savunmalarını sunmak için süre verilmesini istemesi, sanık müdafiilerinden Avukat ...'un ise 28.05. 2012 tarihli duruşmada hazır olmasına rağmen, duruşma günü amcasının vefat etmesi nedeniyle savunma hazırlayamadığını, savunma yapabilecek durumda olmadığından dolayı esas hakkında savunmasını hazırlayabilmesi için süre verilmesini istemesi karşısında; savunma hakkının kısıtlanmaması açısından mazeretlerinin kabulüne karar verilerek duruşmanın bir başka güne ertelenmesine karar verilmesi yerine sanık müdafiilerinin süre verilmesi istemleri ile mazeretlerinin reddine karar verilerek hüküm kurulması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Usule aykırı ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün BOZULMASINA, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

28.10.2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... ’ın yokluğunda 07.11.2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/11753, Karar No: 2017/11835, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11753 E.  ,  2017/11835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12825, Karar No: 2017/5776, Tarih: 22.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/12825 E.  ,  2017/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün süresi içinde davalı Enbiya Usta vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 24/09/2013 tarihinde müvekkili ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile davalı ... ... A.Ş.'nin zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu, davalılardan ...'nın maliki ve davalı ...'ın ise sürücüsü olduğu ...plakalı aracın çarpışması sonucu müvekkilinin aracında hasar meydana geldiğini, bu hasarın giderildiğini fakat bu hasar nedeni ile araçta değer kaybı meydana geldiğini belirterek fazlaya ilişkin tüm hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL tazminatın, kazanın meydana geldiği 24/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek olan avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Enbiya usta vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre davanın kabulü ile, mahkemece hesaplanan 4.625,00 TL tazminatın 22/11/2013'den itibaren işleyecek olan avans faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı ... Usta vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybı bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda araçtaki değer kaybının tespiti, Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda esas alınan, aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş 2.el piyasa değeri ile kazadan sonra onarılmış haldeki 2.el piyasa değeri arasındaki fark kriterine uyulmaksızın hesaplama yapılarak sağlanmıştır. Değer kaybı konusunda dayanağı olmayan bir değerlendirme ile değer kaybının gösterildiği bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece aracın modeli, markası, özellikleri, hasarı, yapılan onarım işlemleri, kilometresi, olay tarihindeki yaşı, davacı tarafın iddiaları, davalının savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek aracın kaza öncesi hasarsız ikinci el piyasa rayiç değeri ile kaza meydana geldikten ve tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farka göre değer kaybının yeniden hesaplanması konusunda aynı bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hükme elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Usta vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Enbiya Usta vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Enbiya Usta'ya geri verilmesine 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2620, Karar No: 2018/3502, Tarih: 12.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2620 E.  ,  2018/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan düşme

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatine

Ek Karar: Temyiz başvurusunun reddine

Müdahil kurum vekilinin yokluğunda verilen hükmün ...Vergi Dairesi Başkanlığı Hukuk ve İhtilaflı İşler Grup Müdürlüğü’ne 15.06.2017 tarihinde tebliğ edildiği, ... Valiliği Deftardarlık Muhakemat Müdürlüğü'nün 27/10/2016 tarihli yazısında ‘‘01.01.2016 tarihinden önce yapılan suç duyurularına ilişkin dosyaların takibinin Muhekemat Müdürlüğün’ce yapılmaya devam edileceğinin’’ belirtilmiş olması karsısında ...Vergi Dairesi Başkanlığı Hukuk ve İhtilaflı İşler Grup Müdürlüğü Hukuk Bürosuna yapılan tebliğ usulsüz olduğundan, İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekilinin 19.07.2017 tarihli temyiz dilekçesi öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yerel mahkemenin 21.07.2017 gün ve 2016/239-2017/315 sayılı temyiz dilekçesinin reddine ilişikin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1-Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabul ile 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin “31.12.2005“ olduğu cihetle yapılan incelemede; sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu‘nun 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13624, Karar No: 2014/18535, Tarih: 04.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/13624 E.  ,  2014/18535 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 1. Asliye Ceza Mahkemesine hitaben sanık ...'un hırsızlık suçuna teşebbüs, nitelikli yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35/1-2, 86/2-3,e, 35/1-2, 125/1, 54/1, 53, 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince 22.11.2005 tarih ve 2005/626-877 Esas, Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin malın alınmasına karşı koymaya mecbur kılması nedeniyle yağmaya teşebbüs suçunu oluşturacağından bahisle 5237 sayılı TCK'nın 148/1. maddesi gereğince cezalandırılması için görevsizlik kararı verilerek dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın hırsızlığa teşebbüs ve yaralamaya teşebbüs suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 6-2009/283530 sayılı tebliğnamesi ile kararın onanmasının talep edildiği, Dairemizin 17.09.2014 tarih ve 2012/7678 Esas, 2014/15819 Karar sayılı kararı ile “...eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması” nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2014 gün ve KD-2009/283530 sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine,

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2014 gün ve KD 2009/283530 sayılı itiraz yazılarında özetle;

“Olay günü sanığın çatıda bulunan kazanı alarak aşağıya inmeye çalıştığı, bu sırada müştekinin sanığı farkederek ne yaptığını sorduğu, sanığın bunun üzerine bıçağını çıkararak müştekiye salladığı, ancak kazanı da olay yerinde bırakarak kaçtığı, bu hususun dosyada mevcut Görgü ve Tespit Tutanağı ile sabit olduğu bu tutanak ve krokiden apartmanın çatı katının boşluk bölümünde çuval içine konulmuş 2 adet bakır

“Olay günü sanığın çatıda bulunan kazanı alarak aşağıya inmeye çalıştığı, bu sırada müştekinin sanığı farkederek ne yaptığını sorduğu, sanığın bunun üzerine bıçağını çıkararak müştekiye salladığı, ancak kazanı da olay yerinde bırakarak kaçtığı, bu hususun dosyada mevcut Görgü ve Tespit Tutanağı ile sabit olduğu bu tutanak ve krokiden apartmanın çatı katının boşluk bölümünde çuval içine konulmuş 2 adet bakır

kazanın olduğunun görüldüğü, yani sanığın kazanları olay yerinden götürmediği, bıçağı çıkarıp sallaması üzerine müştekinin evinin içine girdiği, yani sanığın kazanı götürmesi için ortada hiçbir engelin kalmadığı, buna rağmen sanığın kazanı olay yerinde bıraktığı, amacın yağma olması halinde bıçakla korkutup evine kaçırdığı müştekinin kazanını bıçağın sağladığı güven ile alıp olay yerinden ayrılmasının gerektiği, ancak sanığın amacının kazanı götürmek için bıçak kullanmak olmayıp, müştekinin kendisini yakalamaması, ya da olay yerinden kaçmasının teminine yönelik olduğu, bir başka anlatımla sanığın kazanı çatıdan alırken bıçak kullanmadığı, müştekinin bu aşamadaki iradesini bıçak ile kırmadığı, bu nedenle de eylemin yağma olmayıp hırsızlık olduğu, sanığın eylemini gerçekleştirememesi nedeniyle suçun teşebbüs aşamasında kaldığı, Mahkemece bu hususun karar yerinde yeterince tartışıldığı ve dosya kapsamı ile uyumlu bir çözüm bulunarak sanığın hırsızlığa teşebbüs ve yaralamaya teşebbüs suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

Olayımızda sanık hırsızladığı malları götürmek için değil, olay yerinde mağdurun kendisini görmesi üzerine kaçmak için elindeki içinde bakır kazan olan çuvalı yere bırakarak bıçakla müştekiye saldırdığı ve suça konu çuvalıda olay yerinde bırakarak kaçtığı, sanığın amacı çaldığı malı götürmek olsaydı, müştekinin eve kaçması sonucu olay yerindeki çuvalı alıp götürebilecekken yalnızca kendisi olay yerinden uzaklaşmıştır. Sanığın amacının kazanı götürmek için bıçak kullanmak olmayıp, müştekinin kendisini yakalamaması, ya da olay yerinden kaçmasının teminine yönelik olduğu, bu kapsamda sanığın eyleminin hırsızlığa teşebbüs ve yaralamaya teşebbüs suçlarını oluşturduğu, Mahkemenin dosyaya uygun oluş ve kabulünün de bu yönde olması nedeniyle Yargıtay 6. CD 17/09/2014 tarih ve 2012/7678 Esas-2014/15819 Karar sayılı Bozma Kararının yerinde olmadığı düşüncesyle itiraz yoluna başvurma zarureti doğmuştur.

SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17/09/2014 tarih ve 2012/7678 Esas-2014/15819 Karar sayılı BOZMA Kararının KALDIRILMASI, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/07/2009 tarih ve 2008/376 Esas, 2009/217 Karar sayılı ilamına ilişkin sanık ...'un müşteki ...'a yönelik olarak işlediği hırsızlığa teşebbüs ve yaralamaya teşebbüs suçları için verilen yerel mahkeme kararının ONANMASINA kararı verilmesi, itirazımızın yerinde görülmemesi durumunda, dosyamızın görüşülmek üzere YÜKSEK YARGITAY CEZA GENEL KURULU’NA gönderilmesi,

İtirazen arz ve talep olunur. ” denilmiştir.

İtirazen arz ve talep olunur. ” denilmiştir.

İtiraza konu olayda sanığın çaldığı malları götürmek için değil olay yerinde mağdurun kendisini görmesi üzerine kaçmak için elindeki içinde bakır kazan olan çuvalı yere bırakarak bıçakla müştekiye saldırdığı ve suça konu çuvalı da olay yerinde bırakarak kaçtığı, sanığın amacının çaldığı malı götürmek olmayıp müştekinin eve kaçması sonucu olay yerindeki çuvalı alıp götürebilme olanağı varken yalnızca kendisinin olay yerinden uzaklaştığı, sanığın amacının kazanı götürmek için bıçak kullanmak olmayıp, müştekinin kendisini yakalamaması ya da olay yerinden kaçmasının teminine yönelik olduğu bu kapsamda eyleminin hırsızlığa teşebbüs ve yaralamaya teşebbüs suçlarını oluşturduğu anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar vermek gerektiği kanaatine varılmakla;

Yukarıda izah olunduğu üzere;

1)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2)Dairemizin 17.09.2014 gün ve 2012/7678 Esas, 2014/15819 sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA,

3)Dosya ve duruşma tutunakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, suçun vasıflandırılmasına, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık ... tarafından işlendiğinin kabulünde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir;

Ancak,

a) Sanığın mükerrirliğine esas alınan ve bir örneği dosya içinde bulunan, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2008 gün, 1997/218-348 Esas ve karar sayılı uyarlama kararıyla, sanık hakkında cinsel saldırı suçundan verilen hükümde, yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 31/3. (... Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.1997 gün, 97/218-348 sayılı ilamında 765 sayılı Yasanın 55/3.) maddesinin uygulanmış olması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 5. fıkrası gereğince, anılan ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

b) Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine dayanılarak

b) Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine dayanılarak

denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan yerel mahkeme hükmünün sanık müdafinin bu yöndeki temyiz itirazı yerinde görülmekle bu nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2009 gün ve 2008/376 Esas, 2009/217 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasında; “sanık ...'un sabıkasına esas ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.1997 tarih ve 1997/218-348 Esas-Karar sayılı kararı ve 20.02.2008 tarih ve 1997/218-348 Esas, Karar sayılı ek kararı ile cinsel saldırı suçundan sonuç olarak 7 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, kararın 25.03.2008 tarihinde kesinleştiği, bihakkın tahliye tarihinin 14.09.2004 olduğu, sanığın 5 yıl dolmadan dosyamıza konu bu suçu işlediğinden hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, cezanın infazından sonra da başlamak üzere takdiren 1 yıl süre ile hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlelerinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan yerel mahkeme hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5244, Karar No: 2013/6561, Tarih: 02.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5244 E.  ,  2013/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm (yetim) aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ...Başkanlığı işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne, karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 12.09.2003 tarihinde kesinleşen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca 22.12.2010 tarihi itibarıyla kesildiği anlaşılmakta olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda yazılı biçimde hüküm tesis edilmiştir. 506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir. Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.