muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/592, Karar No: 2023/3388, Tarih: 13.03.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen istinaf mahkemesi kararında davacıya yapılan bildirimlerin tebliğine ilişkin belgelerin dosyaya sunulmaması nedeniyle müvekkil şirkete %80 oranında kusur atfedildiğini, her ne kadar emsal olan dava bu dava ile benzer nitelikte ise de her davanın kendi içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini, zira emsal davada davacıya yapılan bildirimlerin tebliğine ilişkin belgeler dava dosyasına kazandırılmamış ise de iş bu dosya kapsamında bir dosya delil sunulmuş olup, sunulan belgelerde hem Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından yapılan bildirimler hem de müvekkili şirketin yaptığı bildirimlerin bulunduğunu, emsal alınması gereken kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi'nin 2018/1269 Esas, 2019/104 Karar sayılı ilamı olduğunu, söz konusu dosyadaki belgeler ile bu dosyadaki belgelerin uyuşmakta olup bildirim yazılarının tebliğine ilişkin belgelerin o dosyaya sunulduğunu, söz konusu dosyada davacının hasarlar nedeniyle %100 kusurlu olduğu kanaatine varılarak davanın reddine karar verildiğini, müvekkil şirket tarafından çalışmalara başlanmadan önce Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından davacıya ve AYKOME'ye gerekli bildirimler yapılmış olmasına rağmen bu hususlar göz ardı edilerek karar tesis edildiğini, dava konusu edilen hasarların davacının elektrik kablolarını usulüne uygun olarak döşenmemesi ve kendisine yapılan bildirimleri dikkate almaması nedeniyle meydana geldiğini, dosyaya sunulan belgeler yeterince incelenmeksizin karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ''.. her ne kadar bilirkişi heyeti raporunda, meydana gelen olayda tarafların % 50 oranında kusurlu oldukları belirtilmiş ise de, Dairemizce yapılan incelemede, davalı Belbeton A.Ş., AYKOME üyesi ve yürütücüsü olan Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Dairesi Başkanlığı adına, Alt Yapı Koordinasyon Merkezi Çalışma Usul ve Esasları Uygulama Yönetmeliği'nin kurallarına uygun hareket etmek zorunda olduğu, Yönetmeliğin 15/b maddesine göre altyapıdan sorumlu olan her kurumu bilgilendirmek yükümlülüğü bulunduğu, davalı Belbeton, çalışma yapılacak yerde yeraltı kabloları olduğu bilinci ile kabloları ve aydınlatma direklerinin sahibi konumunda bulunan davacı ... EDAŞ'ı, çalışma yapılacak mahal hakkında resmi yazı düzenleyerek fax aracılığı ile bilgilendirip gözlemci personel talebinde bulunmuş ise de, gönderilen faksta hangi sokakta hangi gün ve saatte çalışma yapılacağının belirtilmediği, davalı Betbeton A.Ş.'nin, çalışma yaptığı alanlarda, yeraltında bulunan ve davacı kuruma ait olan yeraltı kablolarının üzeri veya etrafının kazımı aşamasında gerekli özeni göstererek çalışmalarında dikkatli ve tedbirli davranmadığı, yerüstünde bulunan sökümü yapılan ve BEDAŞ'a ait malzemelerin özensiz şekilde saklanması ve/veya saklanmaması sonucu bozulmasına, kırılmasına ve/veya yok olmasına müsaade ettiği, bu nedenle davaya konu hasarların meydana gelmesinde (%80) kusurlu olduğu, davacı ... EDAŞ'ın ise bakımı onarımı ve imalatının yükümlülüğünü üstlendiği, çalışma alanı içerisinde bulunan yeraltı kablolarının bir bölümünün Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği ilgili maddelerine uygun halde bulundurmaması nedeniyle davaya konu hasarların meydana gelmesinde (%20) kusurlu olduğu değerlendirildiğinden ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu'' gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlere ek olarak zarar gören kabloların hurda bedellerinin düşülmesine yönelik itirazlarının değerlendirilmediği, haksız fiilden kaynaklanan alacaklarda hasar alacağı ve işlemiş faizde Katma Değer Vergisi (KDV) talep edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haksız fiilden kaynaklanan zararın giderilmesine ilişkin başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haksız fiilden kaynaklanan zararın giderilmesine ilişkin başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu 67 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 50, 51 ve 52 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9589, Karar No: 2014/20078, Tarih: 25.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/9589 E.  ,  2014/20078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/253617

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2011

NUMARASI : 2011/130 (E) ve 2011/174 (K)

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

Katılan idare vekilinin temyizinin sanık G.. V..'na yönelik olması nedeniyle bu sanık yönünden yapılan incelemede;

1-)İddianamede sanık G.. V.. hakkında düzenlendiği belirtilen 13.10.2006 gün VDENR- 2006-644/65 sayılı Vergi Tekniği Raporu ile 213 sayılı VUK.nun 367. maddesine göre dava şartı olan “mütalaa”nın dosya içerinde bulunmadığı anlaşılmakla, öncelikle sanık Gültekin hakkındaki Vergi Tekniği Raporu ile varsa Vergi Suçu Raporu ve dava şartı olan “mütalaa”nın getirtilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, hakkındaki hüküm temyiz edilmeyen diğer sanık A.. V.. ile ilgili Vergi Suçu Raporu esas alınarak, dava zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

2-)24.12.2007 gün, 3593-1545 sayılı iddianame ile kardeş olan sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, sahte belgelerle sanık G.. V.. adına vergi mükellefiyeti tesis ettirildiğinin belirtilmesine rağmen, hangi belgelerin dava konusu yapıldığının açıkça gösterilmemiş olması nedeniyle, sanık adına vergi mükellefiyeti tesis ettirilirken kullanılan belgelerin neler olduğunun bağlı olduğu Karaelmas Vegi Dairesi Müdürlüğünden sorulup belge asıllarının getirtilip incelenerek ne suretle sahte oldukları, tarihleri ile vasıflarının araştırılması, sahte olduklarının anlaşılması halinde resmi ya da özel belge olduklarının tespiti ile suçun vasfı ve tarihi belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden ve gerekçesi de gösterilmeden, her iki suçun 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerindeki 7 yıl 6 aylık zamanaşımına tabi olduğu ve suç tarihi olan 2002 yılından itibaren gerçekleştiğinden bahisle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8005, Karar No: 2015/13957, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8005 E.  ,  2015/13957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/121-2013/119

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14570, Karar No: 2019/9636, Tarih: 09.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/14570 E.  ,  2019/9636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede bahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Özel belgede sahtecilik suçundan sanıkların ve dolandırıcılık suçundan ayrıca sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, Digitürk aboneliği olmadığı halde kendisine ait olmayan bir adreste kurulum yapıldığı ve faturaların ödenmediğinden hakkında icra takibi başlatıldığı, taahhütname aslının celp edilerek katılanın imzaları ile karşılaştırılması sonucunda düzenlenen rapora göre, abonelik sözleşmesindeki imzaların eli ürünü olduğuna dair grafolojik hususiyetlerin tespit edilemediğinin bildirildiği, sanık ...'in, abonelik işlemlerinin yapıldığı bayiide servis elemanı teknisyen, sanık ...'in bayii yetkilisi olduğu ve kurulumun sanık ...'a ait adreste gerçekleştirildiğinin anlaşıldığı, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı özel belgede sahtecilik ve sanık ... hakkında ayrıca dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

Bahse konu Digitürk aboneliği düzenlenirken katılana ait Nüfus İdaresinin maddi varlığı olan nüfus cüzdanı fotokopisinin kullanılmış olması ve katılan hakkında icra takibi yapılmış olması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme ve Kanunu'nun 56/2 delaletiyle 63/10 madde 2. cümleye muhalefet suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8969, Karar No: 2021/8075, Tarih: 26.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8969 E.  ,  2021/8075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

29/03/2016 tarihli hükümden sonra; 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, sanık ile müşteki arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve sanığın hukukî durumunun buna göre yeniden belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3587, Karar No: 2018/3631, Tarih: 18.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3587 E.  ,  2018/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 25.12.2012 tarihli iddianame ile 2008 takvim yılında ...'e ait... İnşaat isimli iş yerinde 4 adet faturayı sahte olarak düzenleyip, bunları kendi şirketinde KDV indiriminde kullanıp, hem sahte fatura düzenlemek, hem de sahte fatura kullanmak suçlarından açılan davada; 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, 25.12.2012 tarihli iddianame ile mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak “ 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan da kamu davası açıldığı, sanık hakkında “2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan Vergi Dairesinden mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak" suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin "2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan Vergi Dairesinden mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak, mütalaa verilmesi halinde sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden, tek suç kabul edilip, 5237 sayılı yasanın 43. maddesi de uygulanmayarak, yazılı şekilde eksik ceza tayini ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanığın yargılama aşamasında suça konu sahte faturaları...'in düzenlediğini, ancak kendisinin kullandığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından suça konu faturalardaki yazı ve imzaların sanığın veya ...'in eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hüküm tesisi yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4073, Karar No: 2018/1571, Tarih: 16.04.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/4073 E.  ,  2018/1571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, taraflar arasında imzalanan 01.08.2011 tarihli sözleşme ve eki şartnamelere uygun olarak ürün üretim ve teslimi için yapılan eser sözleşmesinin feshinden kaynaklanmış olup, asıl dava iş sahibinin talep ettiği cezai şart ve menfi zararlar ile ilgili borçlu bulunmadığının tespiti, ihale masrafları ve iş bedelinin ödetilmesi, birleşen dava ise iş sahibi Bakanlık tarafından açılmış olup, sözleşmenin haklı feshi nedeniyle cezai şart ve menfi zararların tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı-birleşen dosya davalısı yüklenici davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibidir. Taraflar arasında imzalanan 01.08.2011 tarihli sözleşme ile yüklenici iş sahibinin ihtiyacı olan miktar ve teknik özellikler teknik şartnamede belirtilen 2 kalem ürünün temin ve iş sahibine teslimini üstlenmiştir. Bu sözleşmenin 34.2. maddesinde yüklenicinin sözleşmeye uygun olarak malı süresinde teslim etmemesi halinde gecikilen her takvim günü için sözleşme bedelinin %0,05 oranında gecikme cezası uygulanacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşme eki idari şartnamenin 51.1. maddesinde yüklenicinin sözleşmeye uygun olarak malı süresinde teslim etmediği takdirde idare tarafından en az 10 gün süreli yazılı ihtar yapılarak gecikilen her takvim günü için sözleşme bedelinin rakamla %0,05, yazıyla binde beş oranında gecikme cezası uygulanır hükmü geterilmiştir. Uygulanacak gecikme cezası idari şartnamenin 51.1. maddesinde yazı ve rakamla farklı olarak yazılmış ise de Yargıtay ve Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarında sözleşmede ya da belgelerde yazılan yazı ve rakamlar arasında fark bulunması halinde yazılı metne itibar edilmesi gerektiği kabul edilmektedir.Buna göre cezai şart oranı sözleşmede %0,05, idari şartnamede %0,5 olup çelişkilidir. Sözleşmenin ekleri başlıklı 8.1. maddesinin ikinci cümlesinde sözleşme hükümleri ile ihale

dökümanını oluşturan belgelerdeki hükümler arasında çelişki ve farklılıklar olması halinde ihale dökümanında yer alan hükümlerin esas alınacağı, birinci cümlesinde ihale dökümanının sözleşmenin eki ve ayrılmaz parçası olup, idareyi ve yükleniciyi bağlayacağı kabul edilmiş ve 8.2. maddesinde ihale dökümanını oluşturan belgeler arasındaki öncelik sıralamasında idari şartname 1. sırada ve sözleşme tasarısından önce gösterilmiştir. Bu halde gecikme cezasının idari şartnamenin 51.1. maddesindeki yazılı ifadeye göre binde beş olduğunun kabulü gerekir.Davalı-birleşen dosya davacısı cevap dilekçesi ve aşamalardaki savunmalarında iş bedeli ile ilgili talebine karşılık kendilerinin iş bedelini düşmek suretiyle birleşen davanın dayanağını oluşturan icra takibinde bulunduklarını ileri sürdüğünden ve icra takibi hakedilen iş bedeli düşülerek yapıldığından beyanları mahsup itirazı niteliğindedir. Bu durumda mahkemece hükme esas alınan raporu düzenleyen 2. bilirkişi kurulundan sözleşme eki idari şartnamenin 51.1. maddesine göre gecikme cezasının günlük %0,5 oranında olduğu ve iş sahibinin yüklenicinin iş bedeli ile ilgili talebine karşı mahsup itirazında bulunduğu kabul edilerek davalı-karşı davacının asıl davada talep edilen iş bedeli mahsup edilerek birleşen davada itirazın iptâlini istemekte haklı olduğu gecikme cezası, menfi zarar kapsamında doğrudan temin farkı, ikinci ihale masrafları ve güncelleme masrafları ile işlemiş faiz alacağı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınarak asıl ve birleşen davada sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.Öte yandan kabul şekli itibarı ile birleşen davada kabul edilen alacak miktarına göre fazla nispi harç tahsiline hükmedilmesi ve yine karar tarihindeki Avukatluk Asgari Ücret Tarifesi'ne göre birleşen dosya davacısı yararına fazla vekâlet ücretine hükmedilmesi de hatalı olmuştur.Belirtilen sebeplerle kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1404, Karar No: 2016/15319, Tarih: 14.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/1404 E.  ,  2016/15319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan vekilinin temyizin suç vasfına yönelik olması karşısında yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda emvalin türünün meşe ağacı ve ağaçların fidan niteliğinde olduğunun belirtildiği, ayrıca aksi sabit oluncaya kadar geçerli suç tutanağında, olay yerinde bir adet motorlu testere,bir adet balta ve arazi üzerinde de meşe ağaçları bulunduğunun belirtilmesi karşısında; olay sırasında ağaçların kesildiği yerde yakalanan sanıklar hakkında dikiliden ağaç kesme suçunundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.