muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17591, Karar No: 2017/8025, Tarih: 25.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17591 E.  ,  2017/8025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 10.000,00 TL nin, ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 1.468.499,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; 1.478.499,00 TL nin 10.000,00 TL sine dava tarihi 20/11/2014 tarihinden, bakiye 1.468.499,00 TL sine ise ıslah tarihi olan 22/02/2016 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve ./..

-2-

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11264, Karar No: 2012/16771, Tarih: 18.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11264 E.  ,  2012/16771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların satış fiyatları dava tarihine endeksledikten sonra, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlardan 6,23 kat değersiz olduğunun belirtildiği; bu ... uygulandığında, dava konusu taşınmazın metrekare bedeli 210,00-TL. bulunduğu halde, gerekçesi gösterilmeden Düzenleme Ortalık Payı kesintisi öncesi 180,00-TL. tespit eden rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davalılara iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1991, Karar No: 2020/15114, Tarih: 07.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/1991 E.  ,  2020/15114 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2020/36927

Bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma taşıma veya bulundurma suçundan sanık ...'ın 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. (2'şer kez) maddeleri gereğince 2 kez 7 ay 15 gün hapis ve 820,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2018 tarihli ve 2017/406 esas, 2018/691 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi gereğince hükmolunan 8 ay hapis cezasından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği hâlde, hesap hatası yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini ile 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesinde,

2- Somut olayda, üzerinde bir adet bıçağın yanında bir adet muşta yakalanan sanık hakkında oluşan tek suç nedeniyle 136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan bıçak sayısı dikkate alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesine göre suçun işlenmesindeki özelliklere göre alt sınırdan uzaklaşılarak tek ceza tayini yerine, iki kez cezalandırılmasına karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.03.2020 gün ve 2019-5325 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2020 gün ve KYB/2020-36927 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Hükümlü ... hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrasının uygulanması ile tayin olunan 8 ay hapis cezası üzerinden 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesi uyarınca indirim yapıldığı sırada hapis cezasının "6 ay 20 gün" yerine "7 ay 15 gün" olarak fazla belirlenmesi,

2) Üzerinde bir adet bıçağın yanında bir adet muşta yakalanan hükümlü hakkında oluşan tek suç nedeniyle 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan bıçak sayısı dikkate alınarak TCK.nın 61. maddesine göre suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak tek ceza tayini yerine, iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

2) Üzerinde bir adet bıçağın yanında bir adet muşta yakalanan hükümlü hakkında oluşan tek suç nedeniyle 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan bıçak sayısı dikkate alınarak TCK.nın 61. maddesine göre suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak tek ceza tayini yerine, iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.11.2018 gün, 2017/406 esas, 2018/691 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesinin 4. fıkrasının “d” bendi gereğince BOZULMASINA, hükmün diğer hususlarının aynen korunmasına, ancak; hükmün 1. fıkrasında yer alan "ayrı ayrı iki kez" ibaresinin çıkarılması ve TCK.nın 62. maddesinin uygulandığı 2. fıkrasında ve sonuç cezanın belirlendiği 3. fıkrasında yer alan "7 ay 15 gün hapis cezası"nın çıkarılarak yerine "6 ay 20 gün hapis cezası" yazılmasına, infazın bu şekilde bir defa "6 ay 20 gün hapis cezası ve 820 TL adli para cezası" üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/489, Karar No: 2017/3381, Tarih: 05.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/489 E.  ,  2017/3381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/09/2015 tarih ve 2013/161-2015/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli 2007/03550 sayılı tasarımın kısmen müvekkiline ait tasarımların gaspı suretiyle, kısmen dava dışı firmalara ait ürünlerle benzerliği sebebiyle yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunmadığını ileri sürerek, davalı şirket adına tescilli 2007 03550 sayılı endüstriyel tasarım belgesindeki 2 ve 4 no'lu tasarımların müvekkiline devrine, devir mümkün değilse sicilden silinmesine, yine 1, 3 ve 6 no'lu tasarımların daha önce tescilli tasarımların aynısı olması nedeniyle sicilden terkinine ya da müvekkiline devrine, 5 no'lu tasarımın ise yeni ve ayırt edici özelliği bulunmadığından sicilden silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tescile bağlanan 2006 05834 no'lu endüstriyel tasarım belgeli kutu modelleri ve aynı olduğu iddia olunan diğer kutu modelleri ile müvekkiline ait 2007 03550 numaralı tescile konu kutu modellerinin aynı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının tescile bağlanan 2006 05834 no'lu endüstriyel tasarım belgeli kutu modelleri ve aynı olduğu iddia olunan diğer kutu modelleri ile müvekkiline ait 2007 03550 numaralı tescile konu kutu modellerinin aynı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait 2007/03550 sayılı çoklu tasarım tescil belgesinde yer alan 1, 4, 2, 3 ve 6 sıra sayılı tasarımların aynılarının olmasa bile benzerlerinin kısmen 2006-2007 tarihli "..." kataloğunda ve dava dışı firmanın kutu yelpazesinde yer aldığı, kısmen de davacının dayandığı 2006/05384 sayılı tasarım tescil belgesindeki 5 nolu tasarımla benzerlik gösterdiği, davacının tasarım tescil belgesindeki 5 nolu tasarım ve 2006-2007 Favori kataloğunda yer alan tasarımların bilgilenmiş kullanıcı üzerinde bıraktıkları genel izlenim ile davalıya ait dava konusu tasarımlar arasında belirgin bir farklılığın bulunmadığı, dava konusu tasarımlar ile bu tasarımlar arasında kısmen küçük farklılıklar bulunsa dahi 554 sayılı KHK'nın 6. maddesi gereğince sadece küçük ayrıntılardaki farklılıkların yenilik meydana getirmeyeceği, aynı KHK'nın 7. maddesi gereğince ayırt edicilik değerlendirmesinde kıyaslanan tasarımların farklılıklarından çok ortak özelliklerine ağırlık verilmesi gerektiği, böylece dava konusu tasarımların başvuru tarihi itibariyle yenilik ve ayırt edicilik niteliği taşımadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 2007/03550 endüstriyel tasarım tescil belgesinde yer alan 2 ve 4 sıra sayılı tasarımlar ile 1, 3 ve 6 sıra sayılı tasarımların ayrı ayrı hükümsüzlüklerine, tasarım sicilinden terkinlerine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 05/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1420, Karar No: 2011/10494, Tarih: 19.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1420 E.  ,  2011/10494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/10/2009 tarih ve 2009/49-2009/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “PURELL” ibaresinin 1/1 ve 17. sınıflardaki ürünler yönünden müvekkili şirket adına tescili için davalı Türk Patent Enstitüsü’ne başvurduklarını ancak taleplerinin 1999/207700, 2001/1820 ve 1821 nolu markalar gerekçe gösterilerek 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi gereğince 1. sınıftaki ürünler yönünden reddedildiğini, yaptıkları itirazın da Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun red kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 01.12.2008 günlü bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı başvurusu ile redde mesnet markaların benzer olmalarına rağmen kullanılacakları malların farklı olması nedeniyle 7/1-b anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığı yönündeki bilirkişi raporunun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 18.05.2005 gün ve M-1612 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2937, Karar No: 2014/6034, Tarih: 04.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/2937 E.  ,  2014/6034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2012

NUMARASI : 2012/361-2012/386

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 14/05/2013 tarih, 2013/9270 Esas - 2013/18544 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Mehmet Turan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçiler vekili icra mahkemesindeki şikayetinde, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 20. maddesine dayanılarak yapılan tahliyeye ilişkin takipte Antalya Merkez Arapsuyu Mahallesi 570 ada, 5 parsel (yeni 12767 ada, 7 parsel) sayılı taşınmazın, Antalya 5. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/1171-1188 sayılı kararına aykırı olarak, kamulaştırılan kısım içinde kalıp kalmadığının kamulaştırma krokisine göre belirlenmeden tahliye edilip yıkıldığını ileri sürüp tahliye ve yıkım işleminin iptali ile eski hale iadesini talep etmiş, mahkemece, kamulaştırma kararının infazının Antalya 5. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/1171 Esas -1188 Karar sayılı ilamında belirtildiği şekilde, fen bilirkişisi refakate alınarak tahliye işleminin icra müdürlüğünce, usul ve yasaya uygun şekilde yerine getirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 20. maddesine göre; “Bu Kanun uyarınca lehine kamulaştırma yapılan idare adına tapu dairesince tescil edilen taşınmaz malın boşaltılması idarece icra memurundan istenir. İcra memuru taşınmaz malı onbeş gün içinde boşaltmalarını içindekilere tebliğ eder. Bu süre içinde taşınmaz mal boşaltılmazsa icraca boşaltılır” hükmü düzenlenmiştir.

Antalya 5. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/1171-1188 sayılı kararında, şikayetçi Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, tahliye talebinin reddine dair icra müdürlüğü işlemini şikayet etmiş, mahkemece, şikayetin kabulü ile kamulaştırma kararının dayanağı olan krokinin dosyaya ibrazından sonra bir fen bilirkişi refakate alınarak tahliye işleminin icra müdürlüğünce yerine getirilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda, taşınmazın, kamulaştırılan alan içinde kalmadığı şikayeti üzerine, mahkemece, duruşma açılıp 2942 Sayılı Yasa'nın 20. maddesine göre kamulaştırma krokisine uygun işlem yapılıp yapılmadığı bilirkişi marifetiyle denetlenmeden, tahliye işleminin usul ve yasaya uygun olduğundan bahisle eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla şikayetçinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

Bu durumda, taşınmazın, kamulaştırılan alan içinde kalmadığı şikayeti üzerine, mahkemece, duruşma açılıp 2942 Sayılı Yasa'nın 20. maddesine göre kamulaştırma krokisine uygun işlem yapılıp yapılmadığı bilirkişi marifetiyle denetlenmeden, tahliye işleminin usul ve yasaya uygun olduğundan bahisle eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla şikayetçinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayetçilerin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.05.2013 tarih ve 2013/9270 Esas-2013/18544 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.