muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10183, Karar No: 2023/8798, Tarih: 07.06.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... Şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz başvurusunda; 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde yer ... düzenlemeye göre işçinin işinde ve her an ... görmeye hazır bir hâlde bulunmakla beraber çalıştırılmaksızın ve çıkacak işi bekleyerek boş geçirdiği sürelerin çalışma sürelerinden sayılacağının düzenlendiğini, işçinin ... yerinden ayrılamayarak ... görmeye hazır bulunduğu süreler ara dinlenme olarak değerlendirilemeyeceğini, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere müvekkilinin yükleme boşaltma işlemi sırasında tırın başından bile ayrılmadığını, mesleği tır şoförü olan işçilerin sadece araç kullanımı değil, yükleme boşaltma ve bu işlemlerin sonuca ermesi için, usuli işlemlerin tamamlanması aşamasında da görevlerini ifa ettiklerini. yerleşik Yargıtay kararlarında da tır şoförlerinin bu aşamalarda da çalıştığının kabul edildiğini konuya ilişkin bozma ilâmının hatalı olduğunu, çalışma sürelerinden fahiş ara dinlenmesi sürelerinin düşülerek hüküm tesis edilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... Şirketi vekili temyiz başvurusunda, davalı Maktaş Şirketi ile müvekkili Şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığı, yalnızca taşıma hizmeti sözleşmesine dayalı bir hizmet alımı olduğunu, sözleşme hükümleri incelendiğinde de görüleceği üzere müvekkilinin talep konusu yapılan işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını, yıllık izin ücreti alacağı yönünden Mahkemece hiçbir araştırma yapılmadan sadece davacı beyanıyla yetinilerek davayı aydınlatmaktan ziyade davacı beyanına itibar edilip davacının hiç izin kullanmadığından bahisle yıllık izin alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ara dinlenme ve fazla çalışma süresi ile kullanılmayan yıllık ücretli izin süresinin belirlenmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 41, 68 ve 53 vd. maddeleri ile 6100 sayılı Kanun'un 31 ve 194 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 41, 68 ve 53 vd. maddeleri ile 6100 sayılı Kanun'un 31 ve 194 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ile davalı ... Şirketi vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Ceva Şirketine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5576, Karar No: 2022/15012, Tarih: 31.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5576 E.  ,  2022/15012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Kamulaştırmasız El Koymadan Kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

7143 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesi uyarınca davalı ... Başkanlığına devredilen dava konusu ... İlçesi, ...Mahallesi 1410 parselin ilgili madde gereğince kadastrosu yapıldı ise kadastro tutanakları ilgili kadastro müdürlüğünden istendikten, kadastro sonrası tescile dair tapu kaydı/kayıtları ilgili tapu müdürlüğünden getirtildikten, bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirleyen belediye meclisi veya belediye encümeni kararı, davacılara kadastro işlemleri sonrasında tapuda yer verilip verilmediği, paylarına ilişkin ne tür bir tasarrufta bulunulduğu, davacılara yer verildiyse pay verilen taşınmazın imardaki durumu ile ilgili belgeler davalı belediyeden istenildikten ve bu madde ile yapılan düzenlemenin tamamlanması için öngörülen bir süre varsa ne kadar olduğu, süreçte hangi aşamada bulunulduğu ilgili belediyeden sorulduktan ve ilgili evrak eklendikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27324, Karar No: 2014/18310, Tarih: 06.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27324 E.  ,  2014/18310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, yağmur yağması nedeniyle hastaneden çıkan eşi ile birlikte katılanların sahibi olduğu büfenin tentesinin altına sığındığı, burada bağırarak konuşup, küfür etmesi nedeni ile şikayetçi ...'un sanığı uyardığı, kendisine müdahale edilmesine sinirlenen sanığın kafa ile vurmak sureti ile şikayetçiyi alınan adli muayene raporunda belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, büfenin camını kırdığı, duruma müdahale eden katılan ...'a da sopa ile vurarak onu da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı somut olayda; adli muayene raporları ile olay yeri görgü, tespit tutanağına göre; kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7367, Karar No: 2014/1776, Tarih: 29.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7367 E.  ,  2014/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Müsaderesine karar verilen nakil aracının dosya kapsamına göre iyiniyetli üçüncü kişiye ait olduğu anlaşılmakla müsadere koşulları oluşmadığı halde iade yerine yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

2-Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, "Dava konusu nakil aracının sahibine iadesine, araç kaydı üzerine konulan tedbirin kaldırılmasına" ibaresinin eklenmesi "Katılan idare kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 175 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan hazineye verilmesine" kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 29.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8780, Karar No: 2018/1853, Tarih: 28.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/8780 E.  ,  2018/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının 01.12.2014 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracısı olduğunu, süresinde keşide edilen ihtarname ile ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliye edilmesini davalıya bildirmiş olmasına rağmen tahliyenin gerçekleşmediğini, emekli olduğunu ve artık çalışmadığını bu nedenle de ...’a yerleşmek istediğini, ayrıca eşinin hasta olduğunu, göğüs kanseri nedeni ile tedavi gördüğünü, aynı sitede oturan oğluna yakın oturmak ve oğlunun maddi ve manevi desteğinden faydalanmak istediğini belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacının kötüniyetli olduğunu, ihtiyacın ise gerçek ve samimi olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir

Olayımıza gelince; taraflar arasında imzalanan 01.12.2014 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesinin varlığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalının 2011 yılından beri dava konusu yeri kullanmakta olduğu da tarafların kabulündedir. Davacı 04.12.2015 tarihinde açmış olduğu dava ile; emekli olduğunu, eşinin sağlık sorunları nedeniyle ...’da tedavi görmek istediklerini ayrıca ...’da dava konusu yer ile aynı sitede oturan oğluna yakın olmak istediğini belirtmiş, davacı tanıkları da davacının konut

ihtiyacını doğrulamıştır. Her ne kadar Mahkemece davacının halen oturduğu yerin ...’da olduğu, ihtiyacın henüz doğmamış olduğu ayrıca davalının eski kiracı olup taşınmazın iki yıl kadar önce davacı tarafından satın alındığı, daha sonra tarafların bir araya gelerek 01.12.2014 tarihinde kira sözleşmesi düzenledikleri, bu sözleşme düzenlendikten 10 ay sonra ihtiyaç nedenini belirtmeden ihtarname çektikleri, dava aşamasında da eşinin daha önceden konmuş sağlık problemini ihtiyaç olarak ileri sürdüklerinden ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olmadığı kanaati ile davanın reddine karar verilmiş ise de; davalının uzun zamandır kiracı olarak kullanmakta olduğu taşınmaz için, yeni malik tarafından kiraya veren sıfatının belirlenmesi veya kira bedelinin güncellenmesi için yeni kira sözleşmesinin imzalanmış olması ihtiyacın samimi olmadığını göstermez. Ayrıca davacının eşinin sağlık problemleri olduğu ve kanser teşhisi ile ...’da ameliyat olduğu dosya içerisindeki belgelerden anlaşılmakta olup, davacının maddi ve manevi desteğinden faydalanmak istediği oğluna yakın oturmak istemesi de ihtiyacın varlığına karine teşkil etmektedir. Bu durumda dosya kapsamındaki tüm delillerden ihtiyacın samimi olduğu anlaşılmakta olup, davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27738, Karar No: 2014/2466, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27738 E.  ,  2014/2466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2012

NUMARASI : 2012/257-2012/437

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan H.. S.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir İlçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2501, Karar No: 2024/7390, Tarih: 07.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2501 E.  ,  2024/7390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/20 E., 2023/239 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 12.09.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile 58 inci maddesi uyarınca dava açılmıştır.

2. İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarihli kararı istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, olay tutanağının gerçeği yansıtmadığına, eksik araştırma sonucunda karar verildiğine, ele geçen uyuşturucu maddenin tamamının sanığa ait olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyasında yer alan tutanak ve uzmanlık raporuna göre; sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığına yönelik ihbarda bulunulduğu, bunun üzerine usulüne uygun arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada 2 adet çalışır vaziyette hassas terazi, satışa hazır 1 paket esrar, 7 paket eroin ve uyuşturucu maddelerin paketlenmesinde kullanıldığı değerlendirilen çok sayıda klipsli şeffaf poşet ele geçirildiği belirlenmiştir.

2. Dava dosyasında yer alan tutanak ve uzmanlık raporuna göre; sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığına yönelik ihbarda bulunulduğu, bunun üzerine usulüne uygun arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada 2 adet çalışır vaziyette hassas terazi, satışa hazır 1 paket esrar, 7 paket eroin ve uyuşturucu maddelerin paketlenmesinde kullanıldığı değerlendirilen çok sayıda klipsli şeffaf poşet ele geçirildiği belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığına dair ihbar bulunduğu, ikametinde yapılan aramada çalışır vaziyette 2 adet hassas terazi, eroin, esrar ve çok sayıda kilitli poşet ele geçtiği, ayrıca cep telefonunda uyuşturucu madde ticaretiyle ilgili olduğu değerlendirilen birçok resim ve mesaj tespit edildiği belirtilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığına yönelik ihbar bulunduğu, ikametinde 2 adet hassas terazi ile birlikte farklı türde uyuşturucu madde ele geçtiği, özellikle eroinin kullanım sınırının çok üzerinde olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiiinin temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 08.02.2023 tarihli ve 2023/20 Esas, 2023/239 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31612, Karar No: 2014/32146, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31612 E.  ,  2014/32146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/366-2014/666

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumundan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediyeden,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumundan,

4-2014 yılına dair Belediye Meclisi tarafından verilen vizenin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediyeden,

5-Davacının “Toplum Yararına Çalışma Projesi” kapsamında davalı Belediye yanında herhangi bir çalışması bulunup bulunmadığı sorularak buna dair tüm kayıt ve belgelerin taraflardan,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/197, Karar No: 2013/2083, Tarih: 14.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/197 E.  ,  2013/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığının kesilmesi yönündeki ... Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2003 yılında kesinleşen davacıya, 2002 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri gereğince hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2011 yılının Ocak ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 25.10.2008 – 24.01.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.