muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26735, Karar No: 2023/4822, Tarih: 03.04.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51, 52 ve 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91, 111 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin17 nci maddesi, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; hükme esas alınan Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 15.01.2021 tarihli rapordaki %12 maluliyet oranının kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tespit edildiği, %8 oranlı 26.07.2019 tarihli Karadeniz Teknik Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen raporun davacının iyileşme süresi dolmadan hazırlandığının anlaşıldığı, bu nedenle raporlar arasında bir çelişkinin bulunduğundan bahsedilemeyeceği, davalının adli tıp rapor ücretinden sorumlu olduğu, davalının kusur oranı, müterafik kusur ve hatır taşıması hususlarında ... kararına karşı itirazda bulunmaması nedeniyle, söz konusu itirazların temyiz aşamasında incelenemeyeceğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ... Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve ... tarafından karara esas kabul edilen 14.05.2021 tarihli aktüer bilirkişi kök raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre ve progresif rant formülü kullanılarak tazminat hesabı yapıldığı; davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince alınan 01.09.2021 tarihli ek aktüer bilirkişi raporunda ise TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faize göre tazminatın yeniden hesaplandığı ve yapılan bu yeni hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından “devre başı ödemeli belirli süreli rant” yöntemi kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10212, Karar No: 2021/18686, Tarih: 08.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10212 E.  ,  2021/18686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.12.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 18.12.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın gece vakti müştekiye ait marketten hırsızlığa teşebbüs etmesi şeklindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/1, 62, 522. maddeleri ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 151/1, 116/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri nazara alındığında, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasa'nın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımının, sanık hakkındaki zamanaşımını kesen sorgusunun yapıldığı 26.08.2004 tarihinden karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yargılamaya devamla sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/7926, Karar No: 2012/11580, Tarih: 26.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/7926 E.  ,  2012/11580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.505,00 TL'lik alacağa vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü-kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; 5.505,00 TL'lik alacağa vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalı taraftan tahsili istenilmiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 4.263,68 TL asıl alacak yönünden itirazın iptali ile takibin devamına, takibe takip tarihinden itibaren Merkez Bankasının üçer aylık dönemler halinde belirlediği avans faizi uygulanmasına, davalı aleyhine kabul edilen asıl alacak bedeli 4.263,68 TL'nin % 40 'ı oranında icra inkar tazminatı hükmedilmesi yönünde hüküm tesis edilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, davanın 4.263,68 TL'lik kısmının kabul edilmesine rağmen, tüm yargılama giderleri ve harçların davalı tarafa yükletilmesi ve davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi, alacağın likit olmaması ve yargılamayı gerektirmesi nedeniyle davalı aleyhine icra inkar tazminatı hükmedilmesi doğru değilse de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün 1 nolu bendinde yer alan "....davalı aleyhine kabul edilen asıl alacak bedeli 4.263,68 TL'nin % 40 'ı oranında icra inkar tazminatı hükmedilmesine" ifadesinin çıkarılarak yerine "....alacağın likit olmaması ve yargılamayı gerektirmesi nedeniyle davalı aleyhine icra inkar tazminatı hükmedilmesine yer olmadığına" ifadesinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan ".... bakiye 239,00 TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına" ifadesinin çıkarılarak yerine "....bakiye 239,00 TL harcın davanın kabul ve red oranına göre hesaplanan 194,81 TL'sinin davalıdan, 44,19 TL'sinin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına" ifadesinin yazılmasına, hükmün 4 nolu

bendinde yer alan "....toplam 379,00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine" ifadesinin çıkarılarak yerine "...toplam 379,00 TL yargılama giderinin davanın kabul oranına göre 87,17TL'sinin davacı üzerinde bırakılmasına, davanın red oranına göre 291,83 TL'sinin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine" ifadesinin yazılmasına, hükmün 5 nolu bendinden sonra gelmek üzere "6- Davalı vekili için yürürlükte bulunanan AAÜT uyarınca 600,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı tarafa verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 189.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1845, Karar No: 2015/1811, Tarih: 21.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1845 E.  ,  2015/1811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın da imzası taşıyan 10.08.2011 tarihli suç zaptına göre, sanığın ağacı kuru olduğu için kestiğini beyan etmesi yine sanığın soruşturma aşamasında Jandarma tarafından alınan savunmasında;"meşe ağacı büyük ölçüde kökünden kesilmiş ama ağacın kökü gövdesini tutmaktaydı.Ben de bu az tutan bölümü elimle ittirdim ve ağacın gövde kısmı yere düştü.Sonra düşen bu ağacın gövdesini testere yardımı ile ikiyi böldüm"demiş olması karşısında, olay mahallinde orman ve fen bilirkişilerinden oluşacak heyet ile tutanak tanıkları dinlenilmek suretiyle keşif yapılarak emvallerin dikiliden mi devrik ve düşükten mi temin edildiğinin ve tutanağa konu ağaçların kesim tarihlerinin birbirine uyup uymadığının tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olduğu ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13159, Karar No: 2018/9573, Tarih: 25.09.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/13159 E.  ,  2018/9573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...’ye yapılan tebligat zarfında iki tane adresin yazılı olduğu, hangi adrese tebligatın yapıldığının anlaşılamadığı, muhatap adreste hazır olmadığından, tebliğ ve imzadan imtina eden kız kardeşinin ismi tebligat zarfına yazılmadığından tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

1. Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin müdahilliğine karar verilerek lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,

2. Dava konusu, müsaderesi talep edilen... plaka sayılı araçtaki, sigara konulan kısımların bilirkişi beyanı ile gizli bölme olduğunun tespit edildiği, nakil aracında bulunan gizli bölmenin kim tarafından yapıldığı tespit edilemediği, malen sorumlunun iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olmadığı da belirlenemediğinden aracın iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca;

1. Hükmün vekalet ücretine ilişkin bendinin yerine "1200 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan alınarak katılan ...'ya verilmesine" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükümden nakil aracının müsaderesine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine gelmek üzere “ .... plaka sayılı aracın masrafı sanıktan alınmak suretiyle zula kısımları sökülerek sahibine iadesine” trafik kaydı üzerine konulan şerhin kaldırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14473, Karar No: 2024/21780, Tarih: 27.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/14473 E.  ,  2024/21780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.09.2024

SAYISI : 2022/1266 E., 2023/90 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.09.2024 tarihli ve 2022/1266 Esas, 2023/90 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 03.09.2024 tarihli ve 2022/1266 Esas, 2023/90 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14851, Karar No: 2019/14942, Tarih: 02.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/14851 E.  ,  2019/14942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, o yer Cumhuriyet savcısnın temyiz talebinin silahla tehdit suçuna yönelik olduğu anlaşılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinde eşi sanık ile tartışmaları sırasında sanığın eline bıçağı aldığını belirtmesi, duruşmada ise sanığın mutfağa gidip elinde bıçakla döndüğünü suç işlememek için elinden bıçağı bıraktığı şeklinde anlatımı karşısında, soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ve olayın tek tanığı olan .... dinlenilmeden hüküm kurularak, CMK'nın 210/1. maddesine aykırı davranılmak suretiyle eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle atılı suçtan beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5427, Karar No: 2007/628, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5427 E.  ,  2007/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

17.HUKUK DAİRESİ

-K A R A R-

Yedieminlik görevini suistimal suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 1200 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... İcra Ceza Mahkemesinden 25/04/2006 tarihli ve 2006/5-107 sayılı kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 16.10.2006 ... ve 47441 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 09.11.2006 ... ve 2006/258081 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı ... dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, Dosya kapsamına göre, hükmün kesinleşmesinden sonra 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren "5358 sayılı Kanunla 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu'nun 336/a maddesi yürürlükten kaldırılmakla birlikte, aynı tarihte yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289. maddesi ile yedieminlik görevini suistimal eyleminin yaptırımın 3 ... 2 yıla kadar hapis ve 3000 güne kadar adlî para cezası olarak öngörüldüğü, öte yandan 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Kanunla değişik 7. maddesi l. fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar adli para cezasına dönüştürülmüştür." şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı Kanun'un 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, mahkemesince sanık hakkında idarî para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde adlî para cezasına karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan kararın 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu işaret edilmiştir.

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen tebliğname yerinde görülmekle ... İcra Ceza Mahkemesinin 25/04/2005 tarihli ve 2005/5-107 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’ün 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 2 ay karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 1.200,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 01/03/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12587, Karar No: 2013/12177, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12587 E.  ,  2013/12177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen satıcının hakem kurulu kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı abonenin...Kaymakamlığı ....vermiş olduğu dilekçe ile yaptığı başvuru neticesinde; Hakem Heyeti Başkanlığının müvekkili aleyhine, talebin kabulüne ve tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar aldığını, oysaki tahakkuk ettirilen faturaların ... Kurulu'nun onaylamış olduğu tarifelere uygun olduğunu, bu bedellerin belirlenmesinde esas itibariyle ...'nın belirleyici ve düzenleyici olduğunu, müvekkili şirketin tarifelerin hazırlanmasında serbestisinin bulunmadığını, ...'nın verdiği kararlara karşı ise ....'da dava açılabileceğini bu nedenle ... kararının yasaya aykırı olduğunu iddia ederek.... Başkanlığı'nın davalı abone hakkındaki tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı adına çıkarılan davetiye usulüne uygun tebliğ edilmiş; davada taraf teşkili temin kılınmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine hükmolunmuş, temyiz talebinin reddine dair ek kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp-kaçak bedeline ilişkin ... tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir. Davalı tüketici, hakem heyetinden; kendisinden kaçak elektrik kullanım dağıtım bedeli, perakende satış hizmet bedeli, PSH sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli alındığını, kendisine 11.01.2012- 19.01.2012 tarihlerinde gönderilen 43.87 TL'lik faturadaki söz konusu bedellerin iadesiyle, bundan sonraki faturalarda söz konusu meblağların alınmamasını talep etmiştir.....'nce Talebin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar alınmıştır.