muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3370, Karar No: 2022/12059, Tarih: 12.10.2022

Şu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olması nedeniyle davacı vekilinin ve davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin ve davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10119, Karar No: 2012/22724, Tarih: 21.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/10119 E.  ,  2012/22724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :631-428

Dava, yersiz ödenen ölüm aylığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca kesilerek, 01.11.2008 – 31.07.2009 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “evlenme ve cenaze ödeneği” başlığını taşıyan 37. maddesinin ilk fıkrasında, evlenmeleri nedeniyle gelir veya aylıklarının kesilmesi gereken kız çocuklarına evlenmeleri ve istemde bulunmaları durumunda, almakta oldukları aylık veya gelirlerinin iki yıllık tutarının bir defaya özgü olmak üzere evlenme ödeneği olarak peşin ödeneceği belirtilmiştir. Diğer taraftan; 506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Kanunun “gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlıklı 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın diğer yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır.

Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden yeniden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırmaları yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4457, Karar No: 2012/9931, Tarih: 29.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4457 E.  ,  2012/9931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCY'nın 59. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası.

26.12.2008 tarih, 2008/17940-59339 sayılı iddianame ile sanık hakkında ayrı ayrı 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı halde, gerekçeli karar içeriğinden kurulan hükmün 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin olduğu, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan ise hüküm kurulmadığı anlaşılmış olmakla, mahallinde bu suçlarla ilgili bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında düzenlenen ... Ankara Vergi Dairesi Denetim Grup Müdürlüğünün 04.07.2008 tarih VDENR-2008-649/10 sayılı vergi suçu raporu ve eklerinden, sanığın 2004 takvim yılı içinde Gram Gıda ve Tekel Maddeleri Tic. A.Ş isimli firma adına bir adet sahte fatura düzenlediği ve bu faturanın 25.06.2004 tarihli olduğunun anlaşılması karşısında, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek “suç tarihinin 25.06.2004 olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 25.06.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/276, Karar No: 2022/231, Tarih: 31.03.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/276 E.  ,  2022/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 16. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nun ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarihli ve 222-262 sayılı kararıyla TCK'nın 220/1 ve 53. maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ...'in TCK'nın 220/2 ve 52. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen hükümlerin, sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesince, 16.05.2018 tarih ve 2094-1535 sayı ile;

''...Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Akaryakıt ....Taş.İnş.Paz.Pet.Ür.İth.İhr. San. Tic. Ltd. Şti., ... Petrol Nak. Taah. İnş.Tur.Ot....Tic.Ltd. Şti., Uslu Petrol İnş.Nak.Taah....Tic.Ltd.Şti. hakkında kurulan hükümlere gelince;

Suç örgütü kurmak, yönetmek ve üye olmak suçundan mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar hakkında TCK'nın 58/9. maddesinin infaz aşamasında uygulanması, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ve müdafileri ve vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA", karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 13.02.2019 tarih ve 88944 sayı ile;

''... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2013 tarihli ve 2012/ 222 Esas 2013/262 karar sayılı kararı ile sanıklardan bir kısmının akraba, bir kısmının da hemşehri oldukları, solvent (white spirit, hexzan, toluen, ksilen ve madeni yağ) türü maddelerin sanayide yan girdi olarak kullanılması halinde mevzuat gereği ÖTV'den muaf tutulduğu, bunun dışında ÖTV'ye tabi olduğu, solvent türü maddelerin kilogram başına sanayide yan girdi olarak kullanılmaması halinde ödenmesi gereken bedelin, yan sanayide kullanılmasında ödenecek bedelden (2006 yılı Haziran ayında yapılan hesaplamalara göre) 22 kat fazla olduğu, örgütün; solvent (white spirit, hexzan, toluen, ksilen ve madeni yağ) türü maddelerden oluşan karışımı akaryakıt haline getirerek, kaçak akaryakıt elde etmek ve ÖTV ödemeksizin elde edilen bu kaçak akaryakıtı ..., ... gibi iller ve çevresinde işlettikleri ya da işlettirdikleri petrol istasyonlarında satarak haksız kazanç sağlamak amacı ile kurulduğu;

Örgütün hiyerarşik bir yapı içerisinde, süreklilik arz eden, planlanmış bir ortaklık ve paylaşım anlayışı içerisinde örgüt kurucusu ve bir kısım sanıkların babası olan sanık ...’nun liderliğinde, diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...’nun yöneticiliğinde, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in kısmi yetkileri dahilindeki talimatlarıyla, diğer sanıkların da örgütün bu özelliğini bilerek yaptıkları katkılarla, bu hiyerarşik düzen içerisinde cezai sorumluluktan kurtulmak amacıyla olağan dışı sıklıkla firma değişikliği ve sembolik rakamlarla hisse devirleri yaparak sadece kağıt üzerinde ve işçiler üzerine şirketler kurarak örgütün ortaya çıkmasını engellemeye çalıştıkları,

Soruşturma aşamasına kadar ulaşılarak, dosya kapsamındaki kaçak eşyaya mahsus zabıt varakasında da ayrıntılı olarak belirtildiği üzere 2006 - 2007 yılları arasında tespit edilebildiği kadarıyla 30.557.127, 64-TL’lik kaçak akaryakıt satışı yaptıkları gerekçesi ile ;

1-Sanıklar, ..., ..., ..., ... ve ... hakkında;

a-Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan, TCK'nın 220/1, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3'er yıl hapis cezası;

b-Sanıklar, ..., ... ve ... hakkında; kaçak petrolü satmak, satışa arzetmek, bulundurmak veya taşımak suçundan, 5015 sayılı kanunun ek 5/1 ile TCK'nın52/2, 52/4 ve 53. Maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3'er yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası

2-Sanıklar, ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ... hakkında;

a-Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçundan, TCK'nın 220/2, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1'er yıl hapis cezası;

b-... ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ... ... hakkında; kaçak petrolü satmak, satışa arzetmek, bulundurmak veya taşımak suçundan, 5015 sayılı kanunun ek 5/1 ile TCK'nın52/2, 52/4 ve 53. Maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2'şer yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası,

3-... Petrol Nak.Taah.İnş.Tur.Ot....Tic.Ltd.Şti, ... Akaryakıt ....Taş.İnş.Paz.Pet.Ür.İth.İhr.San. Tic.Ltd.Şti. ve Uslu Petrol İnş.Nak.Taah....Tic. Ltd.Şti.'nin 5607 sayılı Kanunun 4/3 maddesi yollamasıyla TCK’nın 60/1. maddesi uyarınca izinlerinin ayrı ayrı iptali,

4-... ... ... ... ... , ... ... ... ve ... plaka sayılı araçların, mühürlenerek el konulan tank ve akaryakıt pompalarının 5015 sayılı Kanununun ek 5/1 maddesi uyarınca müsadere,

5-Sanık ... hakkında 5015 sayılı Kanuna aykırılık suçundan; Beraat kararı verildiği;

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin, 16/05/2018 gün ve 2018/2094 Esas, 2018/1535 Karar sayılı ilamı ile TCK'nın 58/9 ve 53. maddelerinin uygulaması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek oy birliği ile onanmasına karar verilmiştir

İTİRAZ NEDENLERİ :

Sanıkların iddia ve kabul olunan eylemlerinin akaryakıt kaçakçılığı suçunu oluşturduğu hususunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Yüksek Yargıtay 16.Ceza Dairesi arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin, 16/05/2018 gün ve 2018/2094 Esas, 2018/1535 Karar sayılı ilamı ile TCK'nın 58/9 ve 53. maddelerinin uygulaması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek oy birliği ile onanmasına karar verilmiştir

İTİRAZ NEDENLERİ :

Sanıkların iddia ve kabul olunan eylemlerinin akaryakıt kaçakçılığı suçunu oluşturduğu hususunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Yüksek Yargıtay 16.Ceza Dairesi arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır

İtirazın nedeni sanıklar arasındaki akrabalık ilişkisi de nazara alındığında suç işlemek için örgüt kurma suçununun unsurlarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

TCK'nın 220. maddesi anlamında bir örgütün varlığından sözedebilmek için; en az üç kişinin, suç işlemek amacıyla hiyerarşik bir ilişki ve süreklilik içerisinde, elverişli araç ve gereçlerle amaç suçları işlemek üzere bir araya gelmesi gerekmektedir.

Belirli bir amacı gerçekleştirmeye yönelmiş ve bu amaca uygun belirli bir büyüklüğe ulaşmış örgütlerin idaresini kolaylaştıran ve bu örgütleri ayakta tutup ... bölümü, süreklilik, disiplin gibi olguların sağlayıcısı olan hiyerarşik ilişkinin; suç örgütlerinin büyüklükleri ile işlemeyi amaçladıkları suçlara ve bu suçların niteliklerine, kurucu ve yöneticileri ile üyelerinin ait oldukları gelir grupları, eğitim düzeyleri ve mesleki durumları gibi hallerinden kaynaklanan niteliklerine ve sayılarına, bunların birbirleriyle olan örgütsel ilişki dışındaki hemşehrilik, akrabalık ve mesleki beraberlik gibi diğer ilişkilerinin biçim ve niteliklerine, faaliyetlerinin gizlilik içerisinde ve örtülü bir biçimde yürütülmesindeki zorunluluğa uygun olarak kurulup yürütüleceği ve örgüt adına suç işleyenler ve örgüte yardım edenler ile ilişkilerin de aynı esaslar üzerinde gerçekleştirileceği, bu kapsamda; hiyerarşik ilişkinin merkezi, gevşek veya sıkı, menfaate, güce, korkuya veya başka bir sebebe dayalı, müstakil veya başka bir hiyerarşiye paralel olabileceği, bunun örgütün oluşumunu ve sürekliliği ile gizliliğinin sağlanmasını kolaylaştıracağı gözetilerek, dava konusu her örgüt bakımından açıklanan esaslar üzerinden ayrı ayrı belirlenmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında;

Sanık ...'nun, sanıklar ..., ..., ... ve ...'nun babaları olduğu, diğer sanıklar ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ...'in anılan sanıkların hemşehrisi olup aynı zamanda şirket çalışanları oldukları, birlikte akaryakıt işi ile ile iştigal ettikleri, sanıkların ait oldukları gelir grupları, eğitim düzeyleri, mesleki durumları, sosyo - kültürel durumları ile aralarındaki akrabalık ve hemşehrilik ilişkileri birlikte nazara alındığında; Sanıklar arasındaki ilişkinin nitelik ve kapsam itibarıyla ... ve aile ilişkilerini aşar biçimde suç örgütü için gerekli hiyerarşi ilişkisini oluşturmadığının ve sanıkların örgüt kastıyla hareket ettiklerine dair bir delilin bulunmadığının anlaşılması karşısında;