muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10477, Karar No: 2010/6990, Tarih: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10477 E.  ,  2010/6990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesine karar

Verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi davalı ... Müsteşarlığı hakkında açtığı davada, daha dava dışı işveren hakkında açılan kısmi davadan da söz edilerek saklı tutulan tasarruf teşvik ve nema alacaklarının tahsili isteğinde bulunulmuştur.

Davalı ... Müsteşarlığı cevabında husumet ve görev yönlerinden itirazlarda bulunmuştur.

Mahkemece, Hazine Müsteşarlığının dava dışı belediyenin külli halefi konumunda olduğundan söz ederek işin esasına girilmiş ve yapılan yargılama sonunda davanın esastan reddine dair karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre bu davadan önce, davacı işçi 2007 yılında belediye hakkında açtığı davada fazlaya dair haklarını saklı tutarak aynı isteklerde bulunmuş, davalı vekili davayı kabul ettiğin bildirmiş ve alacağın tamamının ödendiğini belirten bir savunma yapmıştır. Kısmi davanın yargılaması sırasında davacı vekili, alacağın tamamının belirlenmesi ve yapılan ödemenin tüm hakları karşılayıp karşılamadığının bilirkişi incelemesi yapılarak tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacı işçi yönünden işverence yapılan ödemenin gerçekleşen alacağı karşılamadığı belirlenmiş, hak kazanabileceği tutar tespit edilmiştir. Kısmi davada her iki taraf vekilleri de bilirkişi raporuna itiraz etmiş, ancak mahkemece itirazların reddine dair ara kararı verilerek yargılamaya devam olunmuş ve davaya konu miktarların ödendiği gerekçesiyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuştur. Kısmi davada verilen sözü edilen karara karşı her iki taraf da temyiz yoluna başvurmamıştır.

Davacı tarafından daha sonra Hazine müsteşarlığı hakkında bu dava açılmış ve saklı tutulan fazlaya dair hakları talep edilmiştir. Mahkemece, kısmi davada bilirkişi raporuna karşı itirazların reddedildiği ve verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı ... Müsteşarlığının ve dava dışı işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmelidir. Dava dışı belediye ile davalı ... Müsteşarlığı arasında Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik borçlarını da içeren kurum alacakları yönünden bir yeniden yapılandırma noktasında bir uzlaşmaya gidilmemiş olması durumunda husumetin Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi mümkün olmaz. Böyle bir durumda ödenmeyen tasarruf teşvik alacaklarından işverenin sorumluluğuna gidilmelidir.

3- Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak olan inceleme sonucunda davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu kabul edildiği taktirde işin esasına girilmeli, kısmi davada alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin tasarruf teşvik ana para ve nema alacakları kesinleşmiş olmakla ve işverence yapılan ödemenin hak kazanılan tutardan daha az olduğu görülmekle iş bu davada bakiyesi yönünden karar verilmelidir. Dava dışı bazı işçiler yönünden işverence yapılan ödemenin fazla olması davacı işçinin bakiye alacağını talep etmesine engel değildir. Mahkemece eksik incelemeyle ve kısmi davada alınan bilirkişi raporunun taraflar için bağlayıcı olduğu belirtildiği halde, sözü edilen raporda yapılan hesaba itibar edilmeyerek kısmi ödeme sebebiyle davanın reddi hatalı olup kararın bu yönlerden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/03/2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ve arkadaşları daha önce aynı istekle ... Belediye Başkanlığına karşı açtıkları davada, mahkemece dava konusu alacağın ödenmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.

Davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı şeklinde oluşturulan karar dava konusu hakkında kesin hüküm oluşturmaz. Ne var ki davacı o davada alacağının bilirkişi tarafından tespit edilen miktardan daha fazla olduğunu ileri sürerek itirazda bulunmasına rağmen kararı temyiz etmeyerek alacağının Belediyece ödenen miktar kadar olduğunu zımnen kabul etmiştir. Dolayısıyla sonradan alacağının Belediyece yapılan ödemeden daha fazla olduğunu ileri süremez. Kaldı ki alacağının Belediyece ödenenden ne kadar fazla olduğunu açıklamamış ve gerçekten bir alacağı varsa bunu ödemeyi yapan Belediyeden talep etmeden Hazine Müsteşarlığına karşı dava açarak miktarının yeniden tespitini istemesi iyi niyet kuralları ile de bağdaşmamaktadır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin yazılı gerekçe ile oluşturduğu karar sonucu itibariyle doğru olduğundan onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi düşüncesi ile oluşturduğu bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/246, Karar No: 2024/3986, Tarih: 01.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/246 E.  ,  2024/3986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/692 Esas, 2023/887 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 26.07.2023 Tarihli ve 2023/54 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Hakkında koruma talep edilen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ve tüm dosya kapsamının incelenmesi sonucunda çocuğun adresinin Gemlik/Bursa ili olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gemlik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 27.11.2023 Tarihli ve 2023/692 Esas, 2023/887 Karar Sayılı Kararı

Sosyal inceleme raporu ile hakkında kollukça tutulan tutanaklarda koruma talep edilen çocuğun adresinin Şehitkamil/Gaziantep olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesi gereğince koruyucu ve destekleyici tedbirlerin uygulaması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

3. 4721 sayılı Tük Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun yerleşim yeri adresinin Şehitkamil/Gaziantep olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1073, Karar No: 2015/10652, Tarih: 03.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1073 E.  ,  2015/10652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2014

NUMARASI : 2014/346-2014/282

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazaminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma tazminatı, tespit dosyası masrafı, damga vergisi ve onarım süresi kira bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı kiracının kiralanan taşınmazı boşaltmasından sonra aldıkları mahkeme tespit raporu ile taşınmazın hor kullanıldığının ve tadilat süresinin tespit edildiğini belirterek 75.000 TL hor kullanma tazminatı, 1.061 TL tespit dosyası masrafı, 1.398 TL damga vergisi ve 12.000 TL onarım süresi kira bedeli olmak üzere toplam 89.459 TL alacağın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, tespit raporunu kabul etmediklerini, meydana gelen hasarların olağan kullanımdan kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 34.924 TL hor kullanma tazminatı, 12.000 TL onarım süresi kira bedeli, 1.061 TL tespit dosya masrafı ve 1.398 TL damga vergisinin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin tespit dosyası masrafına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, dava dilekçesinde, Şişli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/113 D.İş sayılı dosyası ile yapılan tespit masrafları da dahil olmak üzere toplam 89.459 TL alacağın tahsili isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen davacının bu tespit dosyasında yaptırılan tespite ilişkin masraflarının da reeskont faziyle birlikte tahsiline karar verilmemiştir. Oysa, tespit masrafları yargılama giderlerinden olup, mahkemece hüküm altına alınan yargılama giderlerine eklenmesi gerekirken, tespit masrafları ile ilgili açıkça hüküm kurulmaması ve yargılama giderlerine eklenmemesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün her iki taraf yararına BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2752, Karar No: 2010/15305, Tarih: 15.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/2752 E.  ,  2010/15305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı Ödemiş Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce, vergi borcuna istinaden, 6183 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca alacağın tahsili amacıyla  takibin başlatıldığı anlaşılmıştır.

6183 Sayılı Yasadan doğan davalarda (6183 Sayılı Kanunun 99.maddesi gereğince gayrimenkul ihalelerinin feshine ilişkin olanlar hariç) vergi mahkemeleri özel yetkili kılınmıştır. Bu sebeple 6183 Sayılı Yasadan doğan takiplere ilişkin olarak kıymet takdirine itiraz ve haczedilmezliğe ilişkin şikayetler, vergi mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

Mahkemece, istemin görev nedeniyle reddine karar vermek gerekirken işin esası incelenerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36520, Karar No: 2015/11687, Tarih: 01.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/36520 E.  ,  2015/11687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/95321

MAHKEMESİ : Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/208 (E) ve 2013/524 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdur A.. Y..'in elindeki bıçağı sanığın karnına vurması ve sanığı kesici-delici aletle sol üst kadranda 3 cm. Uzunluğunda, 5 cm. derinliğinde batına nafiz şekilde yaralaması üzerine, sanığın da elindeki bıçağı mağdur A.. Y..'e fırlattığı, ancak bıçağın mağdur A.. Y..'e isabet etmediği ve eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı dikkate alınarak, sanığın eyleminin TCK'nin 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma kapsamında kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4583, Karar No: 2015/13433, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4583 E.  ,  2015/13433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2013/485-2014/8

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1406, Karar No: 2018/2337, Tarih: 05.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/1406 E.  ,  2018/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43/1, 52/2, 51, 53. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın,.... Dağıtım Ticaret A.Ş.'nin.... bürosunda satış elemanı olarak çalıştığı sırada kendisine teslim edilen beş adet temizlik robotlarını müşterilere satmış gibi sahte sözleşmeler düzenleyip, aslında spot diye tabir edilen işyerlerine bedelinin altında fiyatlara satmak suretiyle katılan şirketi zarara uğrattığının iddia edildiği olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında katılan şirkette hiç çalışmadığını, sadece iş arayan temyiz dışı sanık ...'na katılan şirketi tavsiye ettiğini beyan etmesi ve mali müşavir bilirkişi...'in 14.12.2012 havale tarihli raporunda ifade ettiği üzere sanığın katılan şirkette çalıştığına dair herhangi bir kaydın bulunmadığının anlaşılmasına rağmen ... ve .... isimli şahısların kollukta bilgi sahibi sıfatıyla sanığın katılan şirkette bir süre çalıştığını beyan etmeleri karşısında katılan vekilinin dosyaya ibraz ettiği sanığın katılan şirkete iş başvurusunda bulunduğuna dair formdan başka aralarındaki hizmet ilişkisini gösterir belgeler ile suça konu beş adet süpürgenin sanığa teslim edildiğine dair evrakların bulunup bulunmadığının araştırılması, suça konu sözleşmelerin sanık tarafından düzenlenip düzenlenmediklerinin tespiti bakımından sözleşme asılları temin edildikten sonra imza ve yazı incelemesi yaptırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.