muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3413, Karar No: 2017/3827, Tarih: 02.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3413 E.  ,  2017/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, riskli yapıdır şerhi bulunan ana taşınmazın riskli yapı kapsamında kalıp kalmadığının tespit edilmesi, risk mevcut ise anayapının güçlendirme ile muhafaza imkanının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, ana yapının muhafazası için güçlendirilme zaruretinin bulunması halinde KMK.'nın 19. maddesi gereğince güçlendirme yapma yetkisi verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın husumet ve görev nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde; riskli yapıdır şerhi bulunan ve boşaltma ve yıkım için belediyece süre verilmiş ana taşınmazın karar kesinleşinceye kadar muhafazası için ihtiyati tedbir kararı verilmesi, riskli yapı kapsamında kalıp kalmadığının tespit edilmesi, risk mevcut ise anayapının güçlendirme ile muhafaza imkanının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, ana yapının muhafazası için güçlendirilme zaruretinin bulunması halinde ise KMK 19. maddesi gereğince güçlendirme yapmak için taraflarına yetkisi verilmesi talep edilmiş, mahkemece taşınmazlar hakkında usulüne uygun olarak düzenlenen riskli yapı tespit raporu ve yıkım kararlarına karşı yargılama sonuçlanıncaya kadar yıkımın engellenmesi yürütmenin durdurulması talepli davalar ancak kararı veren idareye karşı açılabilecek olup davaya bakma görevi de idare mahkemelerinin görevi olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı idari Yargılama Usûlü Kanununda idari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırları sınırlı sayı prensibine göre belirlenmiştir. Hal böyle olunca, tespit talepleri içeriği itibariyle idari yargının görev alanına girse bile, görev hususu kamu düzenini ilgilendirdiğinden ve de sınırlı sayı prensibine göre idari yargıda açılabilecek dava türleri arasında tespit talebi bulunmadığından tespite ilişkin talepler adli yargıda görülecek ve karara bağlanacaktır. Dosya içerisindeki bilgi belge ve beyanlara göre dava tespite ilişkindir. Bu nedenlerle, davanın görülerek esasa ilişkin karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılardan ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/05/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17229, Karar No: 2020/470, Tarih: 17.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/17229 E.  ,  2020/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada 3 parsel sayılı 2.422,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazının 30 metrekarelik kısmının davalı ...’ın maliki olduğu 174 ada 5 parsel sayılı taşınmaza eklendiğini ileri sürerek, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 174 ada 5 sayılı parselde ... Mevkiinde kain 2.688,22 metrekarelik davalı ... adına olan tapu kaydının kadastro teknisyenin raporunda belirtilen 22.80 metrekarelik yüzölçümü yönünden iptali ile taşınmazın fen bilirkişinin raporuna ekli krokisinde (A) harfi gösterilen 22.80 meterkarelik kısmının davacı ... adına kayıtlı 174 ada 3 sayılı parsele iptal edilen 22.80 metrekarelik yüzölçümlük kısmının ilave edilmek suretiyle davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5456, Karar No: 2013/11210, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/5456 E.  ,  2013/11210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Zeytinliova Belediye Başkanlığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili,...Kasabası ihdasen Hazine adına oluşturulan 4339 sayılı parselden ifrazen ayrılan 152 ada 9 parsel sayılı 299.99 m2 yüzölçümündeki davalı adına tapuda kayıtlı olan taşınmazın bir bölümünün orman olduğunu, daha önce hakemde açılan davada çekişmeli taşınmazın bir bölümünün orman niteliğinde olduğunun tesbitine karar verildiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptalini ve orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın (a) ile gösterilen 79.72 m2 bölümünün tapu kaydının iptaline ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, rapor ve krokinin karara eklenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.02.2007 gün ve 2007/1321 - 2457 sayılı karar ile kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın (a) ile gösterilen 79.72 m2 bölümünün tapu kaydının iptaline ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, rapor ve krokinin karara eklenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.02.2007 gün ve 2007/1321 - 2457 sayılı karar ile kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Davacı ... Yönetiminin, önce davalı kuruma karşı açtığı davada çekişmeli taşınmazın resmî belgelerde orman niteliğinde olduğundan mülkiyetinin orman niteliği ile Hazine'ye ait olduğunun tesbitini istediği, uzman orman ve fenni bilirkişi marifeti ile yapılan incelemede çekişmeli taşınmazın kısmen ormanlık alanda kaldığı saptanarak .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 3553 sayılı Kanuna göre hakem sıfatıyla yapılan yargılama sonucu orman niteliğinde olduğu belirlenen bölümle ilgili olarak taşınmazın orman olarak Hazineye ait olduğunun tesbitine karar verildiği, tarafların itirazları red edilerek kararın kesinleştiği, çekişmeli taşınmazın içinde bulunduğu yerin, yörede 1972 yılında yapılan arazi kadastro çalışmasında tescil harici olarak bırakıldığı, daha sonra ihdasen 36.037,27 m2 yüzölçümünde 4339 parsel numarası ile Hazine adına tapu kaydı oluşturulduğu, 2001 yılında yapılan ifraz işlemi sonucu 4339 sayılı parselin sayfası kapatılarak ifraz parselleri oluşturulduğu, aynı yıl davalı ... adına tapuya tescil edildiği, 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 4. maddesinde katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan ve sermayesinin tamamı devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerden biriyle, genel bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıkların o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından çözümleneceğinin hükme bağlandığı, somut olayda, taraf olan kurumlar kanunda sözü edilen kurumlardan ise de 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve bu davada da uygulanması gereken 4916 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değiştirilen 3533 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince “...taşınmazların aynına yönelik olan...” uyuşmazlıkların hakemde görülemeyeceği hükümleri

getirilmiş olduğundan, bu davanın hakemde görülme olanağı bulunmadığı, hakem sıfatı ile 14.10.2003 tarihinde karar verildiğinden karar tarihi itibarı ile bu nitelikteki bir uyuşmazlığın hakemde görülemeyeceği, hakemin yetki aşımı yolu ile verdiği kararlar temyize tabi ise de taraflar hakemde verilen kararı temyiz edilmediği, o halde, mahkemece, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1970-1972 yıllarında arazi kadastro çalışmalarının yapıldığı, ancak, bu güne kadar orman kadastro çalışmalarının yapılmamış olduğu anlaşıldığından öncelikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin orijinal kadastro pafta örneği dosyaya getirtilmesi,çekişmeli taşınmazın hangi nedenle tescil harici bırakıldığı araştırıması, 1972 yılında yapılan arazi kadastro çalışmasında çamlık ve Devlet Ormanı olarak tescil harici bırakıldığının belirlenmesi halinde yörede yapılan bir orman kadastro çalışması bulunmadığı da gözönüne alınarak, dava konusu olan taşınmazın öncesinin orman olduğu ve kadastro paftasında Devlet Ormanı olarak tescil harici bırakıldığı, yörede orman kadastro çalışması yapılmadığı, orman niteliğini koruduğu, bu hususun Yargıtay’ın yerleşik uygulamaları ve HGK’nun 12.05.2004 tarih ve 8, 242, 292 sayılı kararı ile kabul edildiği gözönüne alınarak davacı ... Yönetiminin tapu iptali ve tescil davasının kabulü yolunda hüküm kurulması, şayet, kadastro paftasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer çamlık veya orman niteliği ile tescil harici bırakılmamış ise bu defa çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı hususunda resmi belgelere dayalı inceleme ve araştırma yapılması gerekeceğinden mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmesi; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmesi; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması] gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak davaya konu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.04.2010 2010/455 - 4561 sayılı günlü kararı ile ikinci kez bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak davaya konu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.04.2010 2010/455 - 4561 sayılı günlü kararı ile ikinci kez bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: “Yapılan incelemede, daha önce hakem sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde görülen davanın kararına dayanak alınan uzman orman bilirkişi raporu ile, temyize konu davada mahkemece bozmadan sonra yapılan birinci keşifte uzmanlığına başvurulan orman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapıldığı anlaşılan inceleme ve araştırma sonucu dosyaya sunulan raporun uyumlu olduğu ve birbirini doğruladığı, rapora ekli eski tarihli memleket haritası örneğinde, zeytin ağacı rumuzlu alanların davaya konu taşınmazın konumuna göre batısında ve dereden sonra kesik noktalı çizgilerle ayrıldığı, noktalı çizgilerle ayrılan alan ile davaya konu parselin, her iki raporda da yeşil renkli alanda gösterilen (a) ile işaretli bölümünün de dahil olduğu alanın ve bu alanın batısındaki derenin arasındaki bölümün ise ibreli orman ağacı sembolleri ile gösterildiği gibi, ayrıca, davaya konu taşınmaza komşu 157 ada 1,156 ada 1,156 ada 3, 156 ada 4, 156 ada 5 ve 156 ada 6 parsel sayılı taşınmazların karara dayanak krokilerinde (a) ile işaretli bölümlerinin orman niteliği ile hazine adına tesciline ilişkin .... Asliye Hukuk Mahkemesinin kararlarının Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin sırasıyla 2009/6935, 19859, 19861, 19862, 19863 ve 19860 esas sayılı kararı ile onandığı, anılan kararlara dayanak alınan uzman orman bilirkişi raporuna ekli kroki ile temyize konu dava dosyasında birinci keşifte uzmanlığına başvurulan orman ve fen bilirkişi krokilerinin uyumlu ve benzer olduğu, buna göre davaya konu parselin (a) ile işaretli bölümünün orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığı, kaldı ki, çekişmeli taşınmazın bulunduğu Zeytinliova Kasabasında 1972 yılında yapılan arazi kadastrosuna ilişkin paftada da çamlık olarak tesbit

harici bırakılmış olmasının dahi bu arazinin öncesi itibarıyla orman sayılan yerlerden olduğunu gösterdiği anlaşılmış olup, mahkemece, davaya konu taşınmazın krokide (a) ile gösterilen bölümünün tapu kaydının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek ve hiç gereği yokken davaya konu taşınmaz hakkında ikinci ve üçünü kez keşif yapılıp, somut duruma uygun düşmeyen bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olduğu” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Zeytinliova Beldesi 152 ada 9 nolu parselin 31.03.2008 günlü bilirkişi krokisinde (a) ile gösterilen 79,72 m²'lik kısmının tapusundaki arsa vasfının iptali ile bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Zeytinliova Beldesi 152 ada 9 nolu parselin 31.03.2008 günlü bilirkişi krokisinde (a) ile gösterilen 79,72 m²'lik kısmının tapusundaki arsa vasfının iptali ile bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman olduğu iddia edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamış, 1972 yılında yapılan arazi kadastro çalışması sırasında dava konusu yer taşlık olarak tescil harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, davanın kısmen kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2., 3. ve 5. bentlerinin kaldırılarak, bunun yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 05.12.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8754, Karar No: 2020/2519, Tarih: 09.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8754 E.  ,  2020/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık, meskun mahalde, sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halindeyken eski hastane önüne geldiğinde karşıdan karşıya geçmekte olan yaya çarpması sonucu yayanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, sanıktan şikayetçi olmaması nedeniyle sanık hakkında takipsizlik kararı verildiği, yapılan kontrolde sanığın güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak nitelikte 1,04 promil alkollü vaziyette araç kullandığının tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusurunun olmadığına, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4242, Karar No: 2016/5497, Tarih: 14.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/4242 E.  ,  2016/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, en aleyhe kabulle 01.01.2004 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.11.2009 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.11.2009'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 30.04.2011'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı TCK.nun 347. Maddesinde düzenlenen "sahih bir keyfiyetin esbabı sübutiyesini tedarik maksadıyla belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği iddia edilen 01.01.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle mülga 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/166, Karar No: 2019/4310, Tarih: 02.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/166 E.  ,  2019/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

I-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ... sayılı VUK’nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu ... sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2005 takvim yılı yönünden suç tarihinden, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yılları yönünden ise, TCK'nin 66/1-e. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 06.05.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştikleri anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ... sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.