muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7680, Karar No: 2024/5891, Tarih: 17.09.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; davalı lehine tazminata ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğini, tanık beyanlarının duyuma dayalı olduğunu,ziynet alacağının reddedilen kısmı üzerinden verilen vekâlet ücretinin yeni tarifeye göre olması gerektiğini belirterek kararı; kadının davasının kabulü, kusur, tazminatlar, nafakalar, vekâlet ücreti yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kusurlu tarafın davacı-karşı davalı olduğunu, davacı eşin babasının isteği doğrultusunda müvekkilini evden gönderdiğini, akabinde evin anahtarlarını kendisinden alarak geri dönmesine rıza göstermediğini, davanın reddi ile karşı davalarının kabulü gerektiğini, müvekkilinin evliliğinin ilk gününden itibaren eşi tarafından hor görüldüğünü, aşağılandığını, davacının borçları yüzünden müvekkilinin zorla çalıştırıldığını, kusur tespitinde mahkemece yanılgıya düşüldüğünü, asıl dava yönünden boşanmaya ilişkin verilen kararı kabul etmediklerini, müvekkilinin psikolojisinin bozulduğunu, mahkemece hükmedilen maddî ve manevî tazminat oranının düşük olduğunu, mahkemece müvekkili lehine takdir edilen aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasının düşük olduğunu belirterek kararı; erkeğin davasının kabulü,kusur,tazminatların ve nafakaların miktarı ile vekâlet ücreti yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tarafların boşanma davası şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar, vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 323 üncü, 326 ncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13184, Karar No: 2010/10101, Tarih: 11.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13184 E.  ,  2010/10101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ vdl aleyhine 27/05/2005 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi isteğine ilişkindir. Yerel mahkemece, eleştiri sınırlarını aşan yayın içeriğinin, hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır.

Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yayında, davacının yöneticisi olduğu otel arazisi içerisinde yer alan bir tesisin otelden kiralanıp bar olarak işletildiği sırada, yasal olmayan yöntemler kullanılarak davacı tarafından boşaltılmaya çalışıldığı anlatılmıştır. Dava dosyasına yansıyan kanıt ve belgelerden; davacı hakkında yayında anlatılan olaylar nedeniyle birden fazla soruşturma ve dava açılmış olduğu anlaşılmaktadır. Bu bilgi ve gelişmelere göre olay tarihinde beliren duruma göre davacının ortaya çıkan davranışlarındaki yanlışlığı belirten davalı yan, davacının bar çalışanlarına karşı çok kaba davrandığını, onlara hakaret ettiğini, mahkeme kararlarına uymadığını, tarihi değeri olan otel bahçesine zarar verdiğini anlatılmış ve davacının başka bir ülke vatandaşı olması nedeniyle kendisine özgürce çalışma olanağı sunmuş olan ülke vatandaşlarını aşağılayıcı davranışları eleştirilmiştir. Bu eleştiri sırasında kullanılan “…dağdan gelip bağdakini kovma…” sözü ise davacının kişiliğine yönelik olmayıp davranış biçiminin yanlışlığını anlatmak amacına yöneliktir. Yayın içeriğinde yapılan değerlendirmeler sırasında kullanılan sözler, olayın gösterdiği özelliklere ve anlatılmak istenen amaca uygundur.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek; olay gününde beliren görünür gerçeğe uygun olan yayının, genel anlamda eleştiri sınırları içerisinde kaldığı, hukuka uygun olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2741, Karar No: 2015/11534, Tarih: 09.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/2741 E.  ,  2015/11534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/370210

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2011

NUMARASI : 2011/817 (E) ve 2011/631 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapdan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi temsilcisinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK 260/1.maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- Sanığın üzerine atılı suçtan doğrudan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'na duruşma günü bildirilip davaya katılma olanağı tanınmadan yokluğunda yargılamaya devamla 5271 sayılı CMK’nun 234/1-b-1 bendine muhalefet edilmesi,

2- Kolluk tarafından düzenlenen, sanığın da imzasının bulunduğu 03.07.2011 tarihli tutanakta sanığın boş karton kutu üzerinde sigara satarken görüldüğünün ve karton kutu üzerinde 36 paket sigara bulunduğunun yazılı olmasına göre, tutanak düzenleyicilerin tanık olarak beyanları alınmaksızın, sanığın sigaraları içmek için aldığı yönündeki savunmasına itibar edilerek, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

3- CMK’nun 232/4. ve 219/1.maddeleri hükümlerine aykırı şekilde, 14.10.2011 tarihli iddianamenin kabulü kararı ile aynı tarihli tensip tutanağının hakim tarafından imzalanmaması,

Yasaya aykırı, müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6101, Karar No: 2007/9073, Tarih: 04.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6101 E.  ,  2007/9073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

TARİHİ : 13/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı bononun üst bölümünde ve "tediye tarihi" olarak gösterilen kısımda 10.10.2003 tarihi yazılmış ve aynı tarih bono metninde yazı ile vadeyi gösteren bölümde de belirtilerek vadenin 10 Ekim 2003 olduğu taraflarca kararlaştırılmıştır.

Tanzim tarihinin bononun alt bölümünde 10.10.2002 olarak ifade edilmesinden sonra, bu tarihin ayrıca bononun üst kısmında "vade" bölümünde tekrar edildiği görülmektedir. Tanzim tarihinin bu şekilde tekrar edilmiş olması 2. bir vade tarihi olarak kabul edilemez. Bononun üst bölümünde vadenin, tediye tarihi bölümüne yazılmış olması ise yazım sırasındaki düzensizlikten kaynaklanmakta olup dayanak belgenin yukarıda açıklanan niteliğini etkilemez. Aksinin kabulü aşırı şekilcilik olup, hak kaybına neden olur. Mahkeme kararının gerekçesinde yer alan Yargıtay Kararı, somut olaya uygun bulunmamaktadır. O halde borçlunun itiraz nedenleri incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/05/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21521, Karar No: 2014/17049, Tarih: 11.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21521 E.  ,  2014/17049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ...; Beraat

Sanıklar ..., ..., ...haklarında; TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3-7-8 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından; sanıklar ..., ... ve ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... Denizli müdafii ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... Denizli müdafii ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

...Ticaret AŞ ile ...AŞ ve... Limited şirketi ortak girişimi arasında hidroelektrik santral yapım işi konusunda sözleşme bulunduğu, sanıklardan ...'nin ... ortak girişiminde proje müdürü inşaat mühendisi ...'ın ... AŞ'de şantiye şefi inşaat mühendisi, ...'in ... İnşaat Ltd Şti'nde işveren konumunda şantiye şefi inşaat mühendisi oldukları, olay günü ... Ltd Şirketi işçilerinden ...'un talimatı ile ...'in kullandığı kamyonla moloz yığını boşaltma işi yaptıkları, kamyon şoförünün ölenin talimatı ile kamyonuna yön vererek kamyonun damperini kaldırdığı sırada, damperin 4.9 metre yükseklikteki elektrik hattına temas ettiği, bu esnada kamyonun dışında bulunan ölenin kamyonun sol aynasının metal kısmına dokunması sonucu elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda; ...AŞ kontrolörlük teşkilatının Makyol-... ortak girişimine 03.04.2009 tarihli yazısı ile yüksek gerilim hatlarının tehlike arzettiğine ve çalışma sırasında belli mesafeleri aşmamaları gerektiğine ilişkin uyarıda bulunulduğu, bahsi geçen sözleşmeye göre ...AŞ ve ... Ltd Şti'nin tüm mükellefiyet ve sorumluluklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu oldukları, aynı sözleşmeye göre işveren ...AŞ'nin iş süresince faaliyetleri izlemek, denetlemek yapılan işin fen ve sanatın icaplarına uygun yapılıp yapılmadığını kontrol etmek amacıyla birkaç teknik eleman veya şirketi kontrol sıfatıyla görevlendirmekle ve yer tesliminde iş sahasında ve işin yapılması sırasında, inşaat aktivitelerini engelleyici tüm unsurlar ve şartların ortadan kaldrılması ile gerekli tedbirlerin alınmasıyla yükümlü olduğu dikkate alındığında; sanıkların çalışma sahasında bulunan yüksek gerilim hatlarının yarattığı tehlikeden haberdar oldukları halde çalışmayı sonlandırmayıp gerekli önlemlerin alınmasını sağlamamak suretiyle asli kusurlu oldukları anlaşılmakla; asli kusurlu sanıklar hakkında temel ceza tayini sırasında, asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12107, Karar No: 2023/4119, Tarih: 08.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12107 E.  ,  2023/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1554 E., 2022/1466 K.

HÜKÜM/KARAR : Kaldırma/Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bor Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

SAYISI : 2019/53 E., 2022/22 K.

Taraflar arasındaki yetkiye, imzaya ve borca itiraz nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince itirazın kabulü ile, takibin muteriz borçlu yönünden iptaline, davalı alacaklı aleyhine kötü niyet tazminatı ve para cezasına hükmedilmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, itirazın kabulü ile, takibin muteriz borçlu yönünden durdurulmasına, davalı alacaklı aleyhine kötü niyet tazminatı ve para cezasına hükmedilmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu avalist itiraz dilekçesinde; davalı alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, yetkili icra müdürlüğünün Ulukışla İcra Müdürlükleri olduğunu, aval imzasının kendisine ait olmadığını, senedin sahte olarak düzenlendiğini ve borcunun bulunmadığını ileri sürerek icra müdürlüğünün yetkisine, imzaya ve borca itirazlarının kabulüne, takibin iptali ile davalı alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; takibin, takibe dayanak kambiyo senedinin düzenleme yerinde başlatıldığını, keşidecinin adresinin de aynı yerde bulunduğunu, bu nedenle yetki itirazının yerinde olmadığını, senedin kambiyo senedi vasfını haiz olduğunu, senedin (aynı zamanda muteriz borçlunun damadı olan) keşideci tarafından borçluya imzalatıldığı beyan edilerek kendisine teslim edildiğini, imzanın murteriz borçluya ait olduğunu, itirazın kötü niyetle yapıldığını savunarak imza incelemesi yapılması ile itirazların reddine ve muteriz borçlu aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı alacaklı tarafından muteriz borçlu ve dava dışı diğer borçlu hakkında 127.000 TL alacak üzerinden 26.07.2019 tarihinde takip başlatıldığı, Adli Tıp Kurumunun raporunda imzaların muteriz borçlunun eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin, uzman bilirkişi raporunda imzaların muteriz borçlunun eli ürünü olmadığı sonucuna vardığını bildirildiği, her ne kadar muteriz borçlu yetkili icra dairesinin Bor İcra Müdürlüğü olmadığını, Ulukışla İcra Müdürlüğünün yetkili olduğunu beyan etmiş ise de, takibe konu kambiyo senedinin düzenleme yerinin Bor olduğu, bonoya dayanan takiplerin borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki icra dairesinde yapılabileceği gibi ödeme yerinde yahut bonoda ödeme yeri gösterilmemiş ise bononun düzenlendiği yerde de yapılabileceği, bu nedenle muteriz borçlunun yetki itirazının yerinde olmadığı, yine her ne kadar Adli Tıp Kurumu'nca takibe dayanak bono üzerindeki imzanın muteriz borçlunun eli ürünü olup olmadığı tespit edilememişse de, 31.01.2022 tarihli uzman raporunda imzanın muteriz borçluya ait olmadığının belirtildiği, bu kanıya varılırken kullanılan aletler ve imzanın neden muteriz borçluya ait olmadığına ilişkin bilgi ve belgelerin açıkça anlatıldığı, dolayısıyla kanunun ve yüksek mahkemenin ilkeleri doğrultusunda denetime açık, hüküm kurmaya elverişli rapor doğrultusunda itirazın kabulü ile takibin muteriz borçlu yönünden iptaline karar verildiği, olay kurgusu dikkate alındığında davalı alacaklı muteriz borçlu hakkında takip başlatmakta haksız bulunduğu, ancak davalı alacaklının kötü niyetinin ispat edilemediği gerekçesi ile itirazın kabulüne, takibin muteriz borçlu yönünden iptali ile, davalı alacaklı aleyhine kötü niyet tazminatı ve para cezasına hükmedilmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı alacaklı istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda imzaların muteriz borçluya ait olmadığı tespit edilmiş ise de mahkemece rapora karşı itirazlarının değerlendirilmemesinin hatalı olduğunu, raporda muteriz borçlunun sağ elinden alınan imza örneklerinin incelemeye tabi tutulmadığını, muteriz borçlunun yazı yazarken hangi elini baskın olarak kullandığına ilişkin olarak dosya kapsamında herhangi bir kayıt olmadığını, tek elden alınan imza örneklerinin incelenmesinin hukuka aykırı olduğunu, kurumlardan getirtilen ve incelemeye esas alınan imzalar ile senedin keşide tarihi arasında fark bulunduğunu, bilirkişi raporunda belirtilen farklılıkların senetteki imzanın muteriz borçluya ait olmadığını ispatlar nitelikte olmadığını, dosya kapsamında alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini, muteriz borçlunun borcunu ödemediği, kötü niyetli olarak imzanın kendisine ait olmadığını iddia ettiğini ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılarak itirazın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç