muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5737, Karar No: 2018/6674, Tarih: 03.05.2018

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Suç tarihinde sanığın işlettiği .... Ltd. Şti'ne ait plastik geri dönüşüm işletmesinin, atık sularını dereye deşarj ederek çevre kirliliğine neden olduğu, bu suretle sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açıldığı görülmektedir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Suç tarihinde sanığın işlettiği .... Ltd. Şti'ne ait plastik geri dönüşüm işletmesinin, atık sularını dereye deşarj ederek çevre kirliliğine neden olduğu, bu suretle sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açıldığı görülmektedir.

Sanık mahkeme aşamasındaki savunmasında; "...Tic.Şti.yetkilisiyim.... adresinde faaliyet gösteren geri dönüşüm işletmesi bize aittir .18/09/2013 tarihinde Jandarma tarafından tutulan tutanakta ismi ve beyanı geçen ... bizim işletme sorumlumuz olur.Onun da beyan ettiği gibi işletmeye 50 m. uzaklıkta bulunan dereye ulaşan boru ... Tic. Şti.'ne ait değildir.Biz işletmeyi devir almadan önce işletmeden dereye çıkartılan bir borudur.2 yıl önce işletmeyi devraldıktan sonra bahse konu borunun işletme içerisindeki ucu tarafımızdan beton ile kapatılmıştır ,sıvı ve bunun gibi bir maddenin akması söz konusu değildir.İş yerimizde oluşan atık sularımız önlem tesisinde arıtılarak İzsu ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğüne ait atık su alt yapı tesisi yine kanalizasyon deşarj standartlarının sağlanarak deşarj edilmektedir .Firmamız tarafından kullanılan sistemin hukuka uygun olduğu ölçümlerinin yapıldığı kalite kontrol ruhsatının 26/03/2013 tarihine kadar geçerlilik süresi vardır.Aynı zamanda İzmir İl Çevre ve Şehircilik Denetim Şubesi tarafından en son 04/11/2013 tarihinde denetim gerçekleştirilmiş olup cevre kirliliğine ve hukuken aykırı bir durumunun olmadığı tutanaklarla tespit edilmiştir .Konu tarafımıza tebliğ edildikten sonra yasal hakkımızı kullanarak 07/01/2014 tarihinde adli makamalar itiraz davası açmış bulunmaktayız suçlamaları kabul etmiyorum. mahkemeden beraatimi istiyorum, bu mümkün olmadığı takdirde lehe olan tüm hükümlerin uygulanmasını, ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını talep ederim, bizim dışımızda söz konusu yerde 4-5 tane daha işletme vardır, bunların bir çok belgesi eksik olmasına ve arıtmaları bulunmamasına rağmen her hangi bir işlem yapılmamaktadır. Bizim arıtma tesisimiz vardır, buna rağmen böyle bir uygulamaya maruz kaldık, bu hususu mahkemeye bildirmek istiyorum." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Yerel Mahkemece dosya üzerinden bilirkişi raporu temin edilmiştir.

Çevre ve kimya mühendisleri bilirkişilerin 25/06/2014 tarihli raporda özetle ayrgılamaya konu eylem kapsamında çevre kirliliğinin meydana geldiği şeklinde görüş bildirilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre, yargılamaya konu atıkların doğrudan alıcı ortam olan suya verilmesi nedeniyle, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 4/j, 16/a-b maddelerine aykırı davranılarak çevrenin kirletildiği sonucuna varılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar

Çevre ve kimya mühendisleri bilirkişilerin 25/06/2014 tarihli raporda özetle ayrgılamaya konu eylem kapsamında çevre kirliliğinin meydana geldiği şeklinde görüş bildirilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre, yargılamaya konu atıkların doğrudan alıcı ortam olan suya verilmesi nedeniyle, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 4/j, 16/a-b maddelerine aykırı davranılarak çevrenin kirletildiği sonucuna varılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 03.05.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3937, Karar No: 2015/4953, Tarih: 12.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3937 E.  ,  2015/4953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçiye ait telefonu arayarak kendisinin ... Başkanlığından arandığını, adına internetten hat çıkartılarak suç işlendiğini, savcılık tarafından bu hususta soruşturma başlatıldığını ve bu nedenle kontör gönderilmesi gerektiğine dair yalan söyledikten sonra bu duruma inanan şikayetçiyi en yakın bayiiye yönlendirerek kontör satın aldırıp kontör şifrelerini de telefon görüşmesi sırasında temin etmek suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, tüm dosya kapsamına ve sanık müştekiyi arayıp hattın kendisine ait olmadığını ve bu hattı kullanmadığını savunmasına göre; Telekomünikasyon İletişim Başkanlığından temin edilen arama dökümleri içeriği incelendiğinde; olay günü ve saatinde şikayetçiyi arayan telefon hattının sanık adına kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması bakımından; tespit edilen telefon hattına ait abonelik sözleşme asılları getirtilerek sanığın imza ve yazı örneklerinin alınıp, kriminal inceleme yapılması suretiyle söz konusu abonelik sözleşmesindeki imzaların ve yazıların sanığın el ürünü olup olmadığının net bir şekilde tespit edilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1666, Karar No: 2021/3924, Tarih: 15.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/1666 E.  ,  2021/3924 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13/03/2018 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve taşınmazın mera olarak sınırlandırılması talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/06/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kısmen kabulüne, hükmün kaldırılmasına yeniden davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava,tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

Davalı vekili, tapu kaydındaki yanlışlıktan Tapu Müdürlüğünün sorumlu olduğunu, kendi kusurlarının bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmiştir

Davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına izafeten Düzce Valiliği İl Tarım Müdürlüğü tarafından açılmıştır. Tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılmasını isteme hakkı kural olarak Hazine ile yararlanan köy veya belediye tüzel kişiliklerine aittir.

Meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler mera olarak sınırlandırılma, yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise, mera olarak sınırlandırılmasını,haksız elatmanın giderilmesini ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir.

4342 sayılı Mera Kanununun 4. maddesinde mera, yaylak ve kışlakların hukuki durumu belirlenmiş, 5. maddede mera, yaylak ve kışlak olarak tahsis edilecek yerler sayılmış, 6. maddede ise mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahsis ve tahdit işlemlerinin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığınca yapılacağı belirtilerek komisyonun kurulma ve çalışma şekli hükme bağlanmıştır. Anılan yasanın 4/1 maddesinde meraların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu ve bunlardan yararlanma hakkının bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olabileceği hüküm altına alınmış olduğundan, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan meralar hakkında Hazinenin mülkün sahibi olması sıfatıyla dava açma hakkının varlığını kabul etmek gerekir. Mera Kanununun 6. maddesinde mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahsis ve tahdidinin Bakanlıkca yapılacağı belirtilmiş olup Bakanlığın yetkisi tespit, tahsis ve tahdidin değiştirilmesi ile sınırlı olduğundan anılan Bakanlığa genel mahkemede mera, yaylak ve kışlaklar hakkında onları koruma ya da sahiplenmeye yönelik dava açma hakkı açık bir hükümle tanınmamıştır. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı genel bütçeye dahil idarelerden olmakla birlikte yasa ile verilen görevleri dışında mülkün sahibi olan Hazineyi doğrudan doğruya temsil yetkisi de bulunmadığından aktif dava ehliyeti yoktur. (Hukuk Genel Kurulu 2006/7 - 134 Esas, 2006/140 Karar)

Davacı İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması davası açma hakkı olmadığından davanın aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla davanın kabul edilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile HMK 373/1. maddesi gereğince temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, karardan bir örneğin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 15.12.2021 tarihinde oy çokluğu karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile HMK 373/1. maddesi gereğince temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, karardan bir örneğin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 15.12.2021 tarihinde oy çokluğu karar verildi.

KARŞI OY

4342 sayılı Yasa'nın 4/1. maddesinde meraların, devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu açıkça belirtilmiş olmakla birlikte, 6/1. maddesinde ise, "Mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahdit ve tahsisi Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığınca yapılır." denilmek suretiyle, davacı Bakanlığa görev verilmiştir. Davacı Bakanlık, Yasa'nın verdiği görev nedeniyle, tarla vasfında kütüğe kaydedilen parselin, özel kütüğüne mera vasfında kaydı için görülmekte olan davayı açmıştır. Davacı Bakanlık olmakla birlikte, dava Hazine vekili tarafından açılarak yürütülmüştür. Dava sonunda ise, Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu taşımazın mera vasfında özel siciline kaydına karar verilmiştir. Davanın niteliği, yukarıda açıklanan 4342 sayılı Yasa'nın 6. maddesi kapsamındadır, bu nedenle davacının taraf sıfatında HMK'ya aykırılık bulunmamaktadır; bu nedenle, işin esasına girilerek temyiz incelemesi yapılması gerekirken, davacının dava açma hakkı bulunmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/12371, Karar No: 2011/11582, Tarih: 25.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/12371 E.  ,  2011/11582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : -Sanık ...'un hükümlülüğüne

-Sanık ...'un hükümlülüğüne ve ertelemeye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yükle- nen suçların yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... ile sanık ... müda- fiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hüküm- lerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapıl- masını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanı- larak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 25.10.2011 gününde oybirliğiyle ka- rar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37, Karar No: 2012/6857, Tarih: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/37 E.  ,  2012/6857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1- Kamulaştırmasız el atma davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre bedel biçilmesi gerekir. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, 450,10 m²'lik arsa vasfındaki taşınmazın 343/2688 payının diğer hissedarına yapılan satışı emsal alınmak suretiyle değer belirlenmiştir. Hissedarlar arasında yapılan bu kadar küçük bir pay satışının gerçeği yansıtmayacağı ve yanıltıcı sonuçlara götürebileceği dikkate alındığında raporun hükme esas alınması mümkün olmadığı gibi dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda, yer ve konumu itibariyle emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü yer ve konumu itibariyle emsal olacak satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında dava konusu taşınmaz ile, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan aleyhine harca hükmedilmemesi ve yatırılan peşin harç ile ıslah harcının talebi halinde davacıya iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan aleyhine harca hükmedilmemesi ve yatırılan peşin harç ile ıslah harcının talebi halinde davacıya iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Davalı kurum tarafından yol olarak el atılan kısım 86,75 m2 olduğu halde gerekçeli kararın hüküm fırkasında bu kısmın sehven 8675 m2 olarak belirtilmesi,

5-Dava konusu taşınmazın el atmadan arta kalan 344,25 m2 lik kısmının yüzölçümü ve geometrik durumu nazara alındığında, değer azalışı olamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde fazla bedele hükmedilmesi,

6-Kabule göre de;

a)Hüküm altına alınan bedelin tamamına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken ıslah edilen 15672,47 TL’lik kısmına ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

b) Kendisini duruşmada vekil ile temsil ettiren davacıya kabul edilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4967, Karar No: 2023/305, Tarih: 06.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4967 E.  ,  2023/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 ... maddesinin ikinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca iki kez 6 ay hapis ve 100 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, katılanların avukatı olan V.S' nin tanık olarak dinlenmesini istediği halde mahkemece söz konusu tanık dinlenmeden, usul, yasaya ve hakkaniyete aykırı olarak karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay,sanığın katılanlara ait İnegöl Mahmudiye mahallesi 390 ada 64 ve 65 numaralı parsellerde bulunan katılanlara ait taşınmazların tamamını bir hakka dayanmadan sürerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Kolluk olay yerinde inceleme yapmış 20.05.2015 tarihinde suça konu tarlaların sürüldüğünü belirlemiş, tarlayı M.D. isimli şahsın, sanık adına sürdüğü tespit edilmiş buna ilişkin tutanak tutmuştur.

3. Taraflar uzlaşmamışlardır.

4. Soruşturma aşamasında teknik bilirkişiden rapor alınmış, 390 ada 64 numaralı parselin tamamen sürülüp biber ekildiği tespit edilmiştir. Teknik bilirkişinin 65 numaralı parsel yönünden tespit yapmaması üzerine tekrar bilirkişi görevlendirilmiş, teknik bilirkişi raporunda suça konu parsellerin tamamının sürülü olduğunu bildirmiştir. Kolluk 20.11.2015 tarihli tutanakla 390 Ada 64 ve 65 numaralı parsellerin tamamının sürülü olduğuna dair tutanak tutmuştur.

IV. GEREKÇE