muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2799, Karar No: 2024/2436, Tarih: 16.05.2024

Bölge Adliye Mahkemesince, duruşma açılarak yürütülen yargılama neticesinde ilk derece mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak sanığın arkeolojik sit alanına ağaç dikmek suretiyle izinsiz fiziki müdahalede bulunduğu sabit görülerek mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Olay yerinde fen, ziraat ve bağımsız arkeolog bilirkişiler refakate alınıp, keşif yapılması, sanığın diktiği iddia edilen fıstık çam ağaçlarının İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 08.10.1997 tarihli ve 7099 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı tescil edilen bölgede kalıp kalmadığının tereddütsüz şekilde belirlenmesi, ayrıca sanığın istinaf aşamasındaki dava konusu ağaçları kaldırdığı yönündeki savunması göz önüne alınarak davaya konu edilen ağaçların sanık tarafından kaldırılıp kaldırılmadığı, sit alanında zarar meydana gelip gelmediğinin tespiti ile, kaldırıldığı ve sit alanında zarar meydana gelmediğinin anlaşılması halinde sanığın beraatine aksi takdirde mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının açıklanan nedenlerle 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2 maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21655, Karar No: 2011/2877, Tarih: 28.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/21655 E.  ,  2011/2877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde takibe itirazın iptaliyle %40 tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; davalı için çekilen kredinin bir kısım taksitlerinin davacı tarafından ödendiği ileri sürülerek, 5.439,52 TL nin davalıdan tahsili için yapılan takibe itirazın iptaliyle %40 tazminatın tahsiline karar verilmesi istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Ancak, davalı taraf çekilen kredi karşılığında davacıya senet verildiğini, senetlerin de takibe konularak tahsil edildiğini ve mükerrer bir talebin bulunduğunu savunmuş, bu savunmanın ispatı için de her türlü yasal delil denilmek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. O halde davalı tarafa yemin teklif hakkı olduğu hatırlatılmadan karar verilmesi usule aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13054, Karar No: 2007/15670, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13054 E.  ,  2007/15670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

D.DAVALI : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ...tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Yarören Köyü 130 ada 3 parsel sayılı 6294.57 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 39 nolu vergi kaydı revizyon gösterilerek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine dayanılan vergi kaydının değişir sınırlı olduğu, kayıt fazlasının zilyetlikle kazanılamayacağı, ayrıca; taşınmazın öncesinin orman olup olmadığının araştırılması gerektiğini bildirerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 3/A-1 ile gösterilen 852.19 ve 3/A-2 ile gösterilen 643.77 m2'lik kısımları orman niteliği ile Hazine adına, 3/C+B ile gösterilen 4798.61 m2'lik bölümlerin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ...tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması vardır.

Davalı ...'nın temyizi bakımından;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerle kararın dayandığı gerekçeye göre temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

Davacı Hazinenin temyizine gelince;

Çekişmeli 130 ada 3 sayılı parsele revizyon gören 39 nolu vergi kaydı doğuda ve güneyde hali okumakta olup değişir sınırlı ve 3000 m2 yüzölçümündedir. Taşınmazların güneyinde ve batısında fiilen orman vardır. 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesine göre harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bu tür kayıtların kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerekir. Başka bir anlatımla, vergi kayıtları miktarı ile geçerlidir. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur. Bu nedenle vergi kaydı miktar fazlasının güneyinde bulunan ormandan açıldığının kabulü gerekir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu ile arazi kadastrosunun yapıldığı tarihler arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi geçmemiştir. Yörede orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanını 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılmış olup bu dava nedeniyle de kesinleşmemiştir.

Bu nedenle; dosya keşif sırasında dinlenen fenni bilirkişi ve orman bilirkişiye verilerek vergi kaydı miktarı kadar yer belirlenmeli ve bu kısmın davalı adına tesciline, miktar fazlası olan kısmın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1) Davalı gerçek kişinin temyiz isteminin REDDİNE,

Bu nedenle; dosya keşif sırasında dinlenen fenni bilirkişi ve orman bilirkişiye verilerek vergi kaydı miktarı kadar yer belirlenmeli ve bu kısmın davalı adına tesciline, miktar fazlası olan kısmın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1) Davalı gerçek kişinin temyiz isteminin REDDİNE,

2) Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 04/12/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6748, Karar No: 2008/9130, Tarih: 17.07.2008

9. Ceza Dairesi 2007/6748 E., 2008/9130 K.

**9. Ceza Dairesi 2007/6748 E., 2008/9130 K.**

**- İDARİ PARA CEZASI

- YENİDEN DEĞERLEME ORANI**- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 107 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

4857 sayılı İş Kanunu'na aykırılıktan A... Ambalaj ve Kutu Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında anılan Kanun'un 107/a maddesi uyarınca Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Ankara Bölge Müdürlüğü'nün yazısı ile uygulanan 7.144.60 Yeni Türk Lirası idari para cezasına yapılan başvurunun kabulü ile cezanın kaldırılmasına dair, (Ankara Yedinci Sulh Ceza Mahkemesi)'nin 17.05.2006 tarihli ve 2006/372 müteferrik sayılı kararına yapılan itirazın kabulü ile A... Ambalaj ve Kutu Sanayi Ticaret Limited Şirketinin anılan Kanun'un 107/a maddesi uyarınca 7.144.60 Yeni Türk Lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, (Ankara Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nin 20.11.2006 tarihli ve 2006/399 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay Dokuzuncu Ceza Dairesinin 21.12.2006 tarihli ve 2006/7208-7585 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 12/1-b maddesi uyarınca 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun bütün ek ve değişiklikleri ile birlikte yürürlükten kaldırıldığı, 4. maddesinde ise 5237 sayılı Kanun dışındaki kanunlarda yer alan nispi cezalar hariç kanun ve tüzüklerde gösterilmiş bulunan idari ve disiplin para cezaları da dahil olmak üzere yürürlüğe giriş tarihleri esas alınarak değişik oranlarda artırıma tabi tutulduğu ancak 01.01.2002 tarihinden sonra yürürlüğe giren kanunlarda yer alan para cezaları için bir artırım öngörülmediği,

Somut olayda uygulanan 4857 sayılı Kanun'un da 22.05.2003 tarihinde kabul edilip, 10.06.2003 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe girdiği,

Yürürlük tarihinin 01.01.2002 tarihinden sonra olması nedeniyle anılan yasada öngörülen para cezalarının 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 4. maddesi ile artırıma tabi tutulmasının mümkün olmadığı, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun da suç tarihinde yürürlükte olmadığı, 4857 sayılı Kanun'da öngörülen idari para cezalarının 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'na tabi olduğu, anılan Yasa'nın 17/7. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle yeniden değerlendirme oranında arttırılacağı ancak suç tarihinin 2005 yılı olduğu ve artırım yapılmasının olanaklı bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı'nın 27.04.2007 gün ve 22263 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay C.Başsavcılığı'nın 07.06.2007 gün ve 2007/96778 sayılı tebliğnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Ankara Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20.11.2006 gün ve 2006/399 D.İş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre uygulama yapılarak idari para cezasının 5.000 YTL'ye indirilmesine, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay C.Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6314, Karar No: 2022/10723, Tarih: 19.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6314 E.  ,  2022/10723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Batı 1. İş Mahkemesi

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, niteliği gereği duruşmaya tabi olmadığı anlaşılmakla, davalı ... Ambalaj Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davalı işyerinin ambalaj baskı işyeri olduğunu, solunum ve cilt yolu ile vücuda geçen gaz ve diğer zehirleyici maddeler ve değişik içerikli kimyasal maddeler kullanıldığını, suni ışık altında çalışıldığını, davalı işyerinde geçen çalışmalarından dolayı itibari hizmet süresinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; kuruma başvuru şartının yerine getirilmediğini, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, ayrıca davanın açılmasında hukuki menfaat olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ambalaj Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, Ek5. maddenin basın ve gazetecilik yönünde çalışanlar için olduğunu, işyerinde esnek ambalaj işi yapıldığını, işin bu kapsamda olmadığını, içtihatlar gereği de basım işi yapılmadığından bu şekilde bir itibari hizmetin söz konusu olamayacağını, 01/10/2008 itibariyle 5510 sayılı Yasa ile ilgili hükmün kaldırıldığını, davacının fiziksel etkenlere de maruz kalmasının mümkün bulunmadığını, görev tanımı gereği fiziksel etkenlere maruz kalmadan çalıştığını, bağımsız ölçüm şirketlerince her yıl incelemeler yapıldığını, insan sağlığını tehdit eden bir duruma rastlanmadığını, sağlık kontrollerinin periyodik yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, “Konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına,” karar vermiştir.

B-BAM KARARI

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, “Konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına,” karar vermiştir.

B-BAM KARARI

Her iki tarafın da davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmamış bulunması olarak tanımlanan davanın konusuz kalması halinin, dosyaya ekli kurum yazısı ve toplanan delillerin incelenmesine göre, somut olayda davacının itibari hizmetinin tespiti ve sigortalılık hizmet süresine eklenmesine ilişkin talebinin dava açıldıktan sonra yargılama sırasında kurumca kabul edilerek belirlenen sürenin sigortalılık süresine eklendiği, böylece davanın konusuz kaldığı açıktır. Mahkemenin HMK'nın 331. Maddesi kapsamında yaptığı değerlendirmenin de yerinde bulunduğu, zira konusuz kalan davanın açılmasına davacı tarafın sebebiyet vermediği, önce kuruma başvuruda bulunduğu, Kurum işleminin iş bu dava tarihinden çok sonra gerçekleştiği belirlenmekle, mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davalı kurum ile davalı ... Ambalaj Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekillerinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı Yasayla HMK'nın 353/1.b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle; "Davanın açıldığı tarihte Kuruma başvuru şartı yerine getirilmediği halde bu şart yerine getirilmiş gibi yargılamaya devam olunduğu ve bu yönde hatalı hüküm kurulduğu; Müvekkil kurumun işyükü göz önüne alınarak 37 kişi hakkında olumlu da olsa çok kısa bir süre içerisinde işlem yapmasının beklenemeyeceği, davalı işverenlik işçileri ile kurum arasında daha önce de itibari hizmet konulu davaların görülmüş ve Yargıtay'ın bu konuda hüküm vermiş olması (eldeki davalar açısından müvekkil kurumun olumlu cevap vereceğinin pek muhtemel olması) hususları göz önüne alınarak, kararın bozulmasını ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin, davanın açılmasında tam kusurlu olan davacı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ambalaj Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekili dilekçesinde özetle; 506 sayılı Yasanın ek-5 maddesi koşullarının oluşmadığını, yerinde keşif incelemesi yapılarak karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle daha erken emekli olabilmeleri için kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

I-a) 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri

III - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.) Denizde Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

1. Çelik, demir ve tunç döküm,

(...)\*, fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda,

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” Düzenlemesini içermektedir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının Basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir.

Uyuşmazlık, davacının davalı iş yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmetten yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının davalı iş yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmetten yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Ne var ki, dava açılmadan önce veya açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması; eş söyleyişle tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması halinde, bu olayın hükümde göz önüne alınması ve Mahkemenin, davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekir. Dava tüm tarafları bakımından konusuz kalmadıkça inceleme yapılması ve uyuşmazlığın sonuçlandırılması gerekir.

Somut olayda, davacı tarafından açılan itibari hizmet tespiti davasında, Mahkemece, davalılardan Kurum tarafından davalı işyerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 6.10.2021 tarihli raporuyla davacının itibari hizmet süresinden yararlanması gerektiğinin tespit edilmesi nedeniyle yazılı şekilde davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmiş ise de, aslen Kurumca yapılan inceleme raporu sonrasında alınan kararın tek taraflı ve sadece davalı ... bağlayıcı olduğu, diğer davalı bakımından işyeri ve davacının çalışmalarının 506 sayılı Yasanın ek-5 maddesinde belirlenen şartları taşıyıp taşımadığı ve itibari hizmet süresinden yararlanıp-yararlanmayacağı hususunun belirlenmesi ve uyuşmazlığın tüm taraflar yönünden kesin surette çözülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Bu bağlamda, Mahkemece, 506 sayılı Kanunun Ek 5 maddesi koşulları yöntemince irdelenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1. maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4173, Karar No: 2014/10610, Tarih: 06.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/4173 E.  ,  2014/10610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/74526

MAHKEMESİ : Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2012/87 Esas, 2012/465 Karar

SUÇ : Nitelikli zimmet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın miktarına göre duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İnegöl Ticaret ve Sanayi Odası genel sekreteri olan ve görevi nedeni ile koruma ve gözetimiyle sorumlu olduğu odaya ait 20.000 TL'yi 06/04/1999 günü 5 ayrı çekle Ş.. İ.. Ş.. tahsil eden ve 04/06/2001 tarihinde V..B.. İ..Ş..i oda hesabına herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet, denetim olmaksızın kendiliğinden yatırdığı anlaşılan sanığın eyleminin kullanma zimmeti suçunu oluşturduğu, buna göre paranın üzerinde kaldığı dönem içinde sağlayacağı nema miktarının bilirkişi marifetiyle hesaplattırılmasından sonra TCK'nın 249/1. maddesi de gözetilerek aynı Kanunun 247/1-2-3. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği ve nema miktarını yatırmadığı sürece etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayacağı gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

İnegöl Ticaret ve Sanayi Odasına ait 20.000 TL parayı 06/04/1999 günü 5 adet çekle Ş.. İ.. ş.. çeken ve 06/04/1999 tarih ... nolu tahsil fişiyle kasa hesabına borç, bankalar cari hesabına alacak (Merkez Bankasına yatan hazine bonosu alımı) yazmak suretiyle eylemini gizleyen sanığın suçu ne şekilde değişik tarihlerde işlediği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması,

Suçun TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.