muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2454, Karar No: 2019/1114, Tarih: 19.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2017/2454 E.  ,  2019/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 148.833.92 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekilince duruşmasız, davalılardan ...İnşa San.Tic.A.Ş. .le ... Kılavuzluk Ve Römorkaj Hiz.İnş. San.Tic.A.Ş. vekillerince de duruşmalı olarak istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19/02/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... İnşa San.Tic.A.Ş. ile ...Kılavuzluk Ve Römorkaj Hiz.İnş. San.Tic.A.Ş. vekili Avukat ... ile davacılar vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalı adına kims gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davacılar vekili ile davalı ... İnşa San Tic. AŞ. ve Davalı... Kılavuzluk Römorkaj Hiz. İnş. Tic. A.Ş.vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle eşi ile anne, babası ve kardeşlerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş lehine 80.833,92 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi, davacı anne ve babanın her biri lehine 10.000,00 TL ve davacı kardeşlerin her biri lehine 4.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28/10/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

2- Dava sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle eşi ile anne, babası ve kardeşlerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş lehine 80.833,92 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi, davacı anne ve babanın her biri lehine 10.000,00 TL ve davacı kardeşlerin her biri lehine 4.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28/10/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre sigortalının 28/10/2009 günü davalı ... Gemi İnş.San.Tic.Ltd.Şti nin çalışanı olarak diğer davalı ... İnş.Tic.A.Ş’ne ait tersanede Davalı ...Kılavuzluk Römorkaj Hiz. İnş. Tic. A.Ş. tarafından inşa edilmekte olan kimyasal tanker gemisinin taşlama işini yapmak üzere çıktığı iskelede bastığı ızgaranın yerinden oynaması ile dengesini kaybettiği, aşağıya düşerek yaralandığı, kaldırıldığı hastanede tedavisi devam ederken 03.01.2010 tarihinde vefat ettiği, iş kazasının gerçekleşmesinde Davalı ... Şirketinin %30, Davalı ...Şirketinin %30 Davalı ... Şirketinin %30 oranında ve kazalı sigortalının %10 oranında kusurunun olduğunun kabul edildiği, Davalı ... Şirketi tarafından dava harici ... Sigorta Şirketine yaptırılan Gruo Ferdi Kaza Sigortası kapsamında 18/08/2010 tarihinde sigorta şirketi tarafından ibraname alınmak suretiyle sigortalı varisleri olarak davacı eşe 50.000,00 TL davacı anne ve babaya ayrı ayrı 25.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL ödemede bulunduğu, hükme esas hesap raporunda davacı eşin maddi tazminat alacağından sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin tenzil edilmediği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davalı işverenin yaptırmış olduğu grup ferdi kaza sigorta poliçesi nedeniyle ödenen tutarın hesaplanan maddi tazminat miktarlarından tenzil edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.”hükmüne yer verilmiştir.Primlerin işveren tarafından ödenmesi halinde, işverenin, grup ferdi kaza sigortasını, iş yerinde meydana gelebilecek ölüm, geçici ve sürekli işgöremezlik sonuçlarını doğuran olaylardan dolayı ödemek zorunda kalabileceği maddi ve manevi tazminat tutarlarını poliçede belirtilen miktar ve süre zarfında teminat altına alma amacıyla yaptırdığı, giderek bu tür poliçe nedeniyle sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin de ifaya yönelik olduğu kabul edilmelidir.O halde mahkemece yapılacak iş, davacı eşe sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak davacı eşin gerçek zararını saptamak, davacı eşe yapılan ödemenin gerçek zararını hangi oranda karşıladığını belirlemek, usuli kazanılmış hak çerçevesinde hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda tespit edilen maddi zarar tutarlarından bu oranda indirim yapmak, daha sonra kalan miktara hükmetmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

3- Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının inclenmesinde, bilindiği üzere gerek mülga 818 sayılı B.K.'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesi hükmüne göre Hakim, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebilir. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de; hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370) Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı kardeşler lehine takdir edilen manevi tazminat miktarı yerindedir. Ancak davacı eş lehine takdir edilen 40.000,00 TL manevi tazminat ile anne ve baba lehine takdir edilen 10.000,00 TL manevi tazminatın az olduğu açıktır. Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.O halde, davacılar vekili ile davalılardan ...İnşa San Tic. AŞ. ve Davalı ... Kılavuzluk Römorkaj Hiz. İnş. Tic. A.Ş.vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA,Davacılar ile temyiz eden davalılar yararına takdir edilen 2.037,00TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 19/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/944, Karar No: 2006/3883, Tarih: 23.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/944 E.  ,  2006/3883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 30.10.2000 tarihli dilekçeyle sınırlarını bildirdiği, ... Beldesinde bulunan 8000 m2 yüzölçümündeki taşınmazı 1964 -1965 yıllarında ... ve taşlardan temizleyerek tarla haline getirdiği, yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğu iddiasıyla, Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince adına tapuya tescilini istemiş, davayı Orman Yönetimine yaygınlaştırmıştır. Davalı Hazine, davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşımaz edinme koşullarının oluşmadığını savunarak dava konusu taşınmazın, Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davaların KISMEN KABULÜNE, ... Köyünde bulunan ve ... elemanı bilirkişi ... tarafından düzenlenen 03.09.2004 tarihli krokide sarıya boyanarak (a) ile gösterilen 2508 m2 ve (C) harfiyle gösterilen 3281 m2'lik bölümlerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı bilirkişi krokisinde (b) ile gösterilen 658 m2 ve (d) ile gösterilen 717 m2 yüzölçümündeki bölümlerin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından taşınmazın bilirkişi krokisinde (a) ve (c ) ile gösterilen bölümüne ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, arazi kadastrosunda tapulama harici bırakılmış taşınmazın, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 Sayılı Yasaya göre 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi bulunmaktadır. Daha sonra 1976 yılında yapılıp, ekip çalışmaları 23.4.1977, komisyonun itirazların incelenmesine ilişkin çalışmaları da 13.4.1982 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1987 yılında yapılıp dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon, sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

1.Kesinleşmiş orman kadastrosu, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulamasına ilişkin tutanak ve haritaların, makiye ayırmaya ilişkin tutanak ve haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi ve ... elemanı bilirkişi raporlarıyla, çekişmeli taşınmazın (a) ve (c) ile gösterilen bölümlerinin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, (b) ve d) ile gösterilen bölümlerinin ise kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, makiye ayrılmadığı, 1963 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda (c) ve (d) bölümlerinin 300 parsel sayısıyla gerçek kişiler adına tesbit edilen taşınmaz içinde kaldığı, tapulama tesbitine Orman Yönetiminin itiraz ettiği, Tapulama Mahkemesinin 10.11.1964 gün ve 1956/1475-2413 sayılı kararı ile 300 sayılı parselin tamamının orman olarak tapulama dışı bırakıldığı, (b) ve (d) bölümlerinin 1744 Sayılı Yasa döneminde orman sınırları içinde aplike edildiği ve 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Orman sınırları içindeyken makiye ayrılan veya Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilemeyeceği gözetilerek, taşınmazın (b) ve (d) bölümlerine ilişkin davanın reddine ve bu bölümlerin Hazine adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik yoktur.

2. Çekişmeli taşınmazın bilirkişi krokisinde (c) ile gösterilen bölümünün, Tapulama Mahkemesinin 10.11.1964 gün ve 1956/1475 - 2413 sayılı kararı ile orman olarak tapulama dışı bırakılan 300 sayılı parsel içinde kaldığı, 1976 yılında yapılan aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon, orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamalarında yine orman sınırları dışında aplike edildiği, eğimin %0 - 1 olduğu, tarla olarak kullanıldığı güneyden orman sınırları içindeyken 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanlara sınır olduğu belirlenmiştir, mahkemece davacı gerçek kişi yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşularının oluştuğu gerekçesiyle bu bölüme ilişkin dava kabul edilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/880 esasına kayıtlı dava dosyasında, ... ... ve ... yine Asliye 4 Hukuk Mahkemesinin 2001/210E., 2004/547 K sayılı dosyasında ... tarafından çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerdeki bir kısım taşınmazların aynı nedenle dava konusu edildiği bilindiği halde, bu dosyalardaki bilirkişi raporları getirtilmemiş ve çekişmeli taşınmaz bölümleri ile ilgisi belirlenmemiştir. Diğer yandan, kuvvetli delil niteliğindeki, Tapulama Mahkemesinin 10.11.1964 gün ve 1956/1475 - 2413 sayılı kararıyla, çekişmeli taşınmazın bilirkişi rapor ve krokisinde (c) ile gösterilen bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiğine göre, bu yerin orman sınırları dışında aplike edilmesine ilişkin orman kadastro işlemlerine değer verilemez. bu bölümün, orman sınırları dışında bırakıldığı aynı değerde kesin deliller ile ispatlanmadıkça orman sayılan yerlerdendir. Ne 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulamasına, ne de 1988 yılında yapılan 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulamasına konu edilmediğine göre orman niteliğinde olduğu kabul edilerek gerçek kişinin bu bölüme ilişkin davasının reddine, Hazinenin ise davasının kabulüne ve bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmelidir.

3. Çekişmeli taşınmazın (a) ile gösterilen bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince; bu bölümün 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığı, daha sonra 1976 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulamalarında orman sınırları dışında bırakıldığı, her hangi bir nedenle sınırlandırılmamış ormanların 1987 yılında yapılan kadastrosu sırasında da orman sınırları dışında bırakıldığı belirlenmiştir. Bu yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı 1942 orman kadastro haritasının uygulanması suretiyle belirlenemez, 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda sadece devlet ormanları sınırlandırılmıştır. Daha sonra 1945 yılında yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa ile istisnalar dışında tüm ormanlar devletleştirildiğinden, çekişmeli taşınmaz bölümünün devletleşen ormanlardan olup olmadığı ancak 1987 yılında yapılıp 02.03.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanması suretiyle belirlenir, 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre devletleşen ormanlardan iken, 1989 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın (a) ile gösterilen bölümü 1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda paftasında taşlık ve devlet ormanı niteliği yazılmak suretiyle tapulama dışı bırakılmıştır.

Çekişmeli taşınmazın (a) ile gösterilen bölümü 1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda paftasında taşlık ve devlet ormanı niteliği yazılmak suretiyle tapulama dışı bırakılmıştır.

3402 Sayılı Kadastro Yasasının uygulanmaya başladığı tarihe kadar kadastrosu yapılacağı ilan edilen ve önceden sınırları belirlenen çalışma alanları içerisindeki ormanlar tesbit dışı bırakılmışlardır. Bir diğer anlatımla arazi kadastrosu ekipleri ormanların kadastrosunu yapmamış, ancak bölgede daha önce orman kadastrosu yapılmış ve kesinleşmiş ise bu işleme ait kayıtların, birliğin tapu kütüğüne olduğu gibi aktarılması ile yetinilmiştir. Bölgede orman tahdidinin yapılmadığı durumlarda ise; arazi kadastrosunun yapılacağı bölgedeki, orman sınırlarının belirlenmesi Orman İdaresinden istenmiş, İdarenin orman sınırlarını belirlemesinden sonra arazi kadastro ekipleri bu sınırlamayı esas almak suretiyle kadastro çalışmalarını yürütmüşlerdir. Bu uygulama yukarıda da belirtildiği üzere 3402 Sayılı Kadastro Yasanın yürürlüğe girdiği tarihe kadar sürdürülmüş, 3402 Sayılı Yasanın yürürlüğünden sonra ise bu yasanın 4. maddesi gereğince işlem yapılmıştır. Her olaya olayın meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan yasa hükümlerinin uygulanması gerekir. Bu nedenle somut olayın 5602 Sayılı Yasa hükümleri gereğince irdelemesi yapılıp uyuşmazlığın buna göre çözümlenmesi zorunludur.

1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında davaya konu taşınmazın (a) bölümüyle, bu taşınmazın batı ve güneyinde bulunan arazi bölümlerinin tesbit dışı bırakıldığı, çekişmeli taşınmazların doğusundaki 300 sayılı parsel ile daha kuzeydeki arazi bölümünün ise ... arazisi niteliğiyle zilyetleri adına tesbit edildiği, Orman Yönetiminin itirazı üzerine 300 sayılı parselin orman niteliğiyle tapulama dışı bırakıldığı, kuzeydeki 281 ile 286 sayılı parsellerin ise gerçek kişiler adına tescil edildikleri anlaşılmaktadır. 1988 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında davaya konu taşınmaz bölümlerinin de yer aldığı, gerçek kişiler adına tesciline karar verilen parseller ile orman sınırları içinde kalan taşınmazlar arasında kalan bir şerit biçimindeki arazinin orman tahdit hattı dışında bırakıldığı yapılan uygulama ile belirlenmiştir. Arazinin konumu, davalı parsellerle orman arasında ayırıcı bir unsurun olmayışı ve arazi kadastrosunun yapıldığı yıllardaki kadastro ekiplerinin ormanlarla ilgili yukarıda anlatılan çalışma yöntemleri nazara alındığında, davaya konu taşınmazların yer aldığı arazi bölümünün de orman olarak tesbit dışı bırakıldığının kabulü zorunlu bulunmaktadır. Her ne kadar bilirkişi ve tanıklar taşınmazın 1974 yılında davacı tarafından taşlık ve çalılıktan imar ihya edilip, o tarihten sonra tarla olarak zilyet edildiğini ifade etmişler ise de; bir kadastro işlemi olan tesbit dışı bırakma işlemine, zemine ve eylemli duruma uygun düşmeyen bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilemez. Mevcut deliller karşısında taşınmazın öncesinin orman olmadığının bunu iddia eden tarafça maddi ve kesin delillerle kanıtlanması gerekir. Davacı taraf taşınmazın öncesinin orman olmadığını kesin delillerle kanıtlayamamıştır. 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince “Tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaçcık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır.” Zaman içinde taşınmaz üzerindeki orman örtüsünün kaldırılmış olması o yerin orman niteliğini kaybettiği anlamına gelmez. Toprağı ile birlikte orman olan taşınmazın zilyetlikle iktisabı da mümkün değildir. Ne var ki, 1988 yılında yapılan orman kadastrosunda çekişmeli taşınmaz bölümü orman tahdit hattı dışında bırakılmışsa da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi 05/11/2003 gün ve 4999 Sayılı Yasa ile değiştirilmiş ve ".... evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların...." Orman Kadastrosu orman kadastro komisyonları tarafından yapılır" hükümleri getirilmiş olması nedeniyle taşınmazın her zaman orman sınırları içine alınabileceği göz önünde bulundurularak bu bölümle ilgili davanın da reddine karar verilmelidir. Davacıların zilyetliğine değer verilemez.

SONUÇ: Davalı Hazine ve Orman Yönetiminin Yukarıda ikinci bendde açıklanan nedenlerle, çekişmeli taşınmazın (c) ile gösterilen, yukarıda üçüncü bendde açıklanan nedenlerle de (a) bölümüne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile (a) ve (c) ile gösterilen bölümlere ilişkin hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının Orman Yönetimine iadesine 23/03/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6327, Karar No: 2014/10833, Tarih: 12.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/6327 E.  ,  2014/10833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dava konusu somut olayda, suç tarihinin sanık tarafından ... Tapu Sicil Müdürlüğüne ... Belediyesine ait suça konu ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki intifa hakkının, 23/12/2004 günlü kira sözleşmesine ve 06/05/2005 gün ve 32 sayılı Belediye Meclis kararına aykırı olarak üçüncü şahıslara devredilebileceğine ilişkin yazının yazıldığı 13/05/2005 olduğu, bu suç tarihi itibariyle de atılı görevi kötüye kullanma suçunun 765 sayılı TCK'nın 240. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi bulunduğu, bu itibarla suç tarihi ile inceleme günü arasında durma süreleri de eklendiğinde bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8950, Karar No: 2008/10071, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8950 E.  ,  2008/10071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin takibe konu çeke ciro yolu ile hamil olduğunu, çekin gününde ödenmediğini, alacağın tahsili için girişilen ilamsız icra yolu ile takibe davalıların itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ... Kut’un yerleşim yerinin Osmangazi İlçesi diğer davalı şirketin ise muamele merkezinin ... ilinde bulunduğunu yetkili icra dairesinde takibin yapılmadığını bildirerek itirazın iptali talebinin reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı ... Kut’un ikametgah adresinin Osmangazi ilçesi, diğer davalı şirketin adresinin ise ... ilinde bulunduğu, buna göre ... İcra Dairelerinin yetkili olmadığı, yetkili icra dairesinde yapılan bir icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalılardan ... ,... San.ve Tic.A.Ş’nin cevap dilekçesindeki beyanından davalının ikametgahının ... olduğu kabul edilerek yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş ise de, bu konuda hiçbir belge ibraz edilmemiştir.Öte yandan davalı ... İcra Hukuk Mahkemesi 2006/18493 esas sayılı dosyasında, davalı şirketin adresi ... olarak bildirilmiştir. Dosya içinde bulunan ticaret sicil bilgilerini içeren belgeden de davalı şirketin ... merkezinin ... olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, İİK.nun 50.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 9/3.maddesi hükmü gözetilerek icra dairesinin ve mahkemenin yetkili olduğu kabul edilerek işin esasının incelenerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.10 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.