muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/24449, Karar No: 2010/5830, Tarih: 15.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24449 E.  ,  2010/5830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/1995

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İpotek borçlusu kendi taşınmazı üzerine konulan ipotek bedelinin icra dosyasına yatırdığını, konulan ipoteğin kaldırılmasını ileri sürmüş, mahkemece dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda yatırılan ipotek bedelinin alacaklı namına hıfzına ve ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir. İpotek alacaklısı temyiz dilekçesinde, söz konusu ipoteğin İmar Kanunu uyarınca konulduğunu, kendisine tebligat yapılmadan takibin kesinleştirildiği ve davanın sonuçlandırıldığını, ileri sürerek fekkin iptalini talep etmiştir.

Tapu kaydına ekli belgelerden ipoteğin İmar Kanunu 18.maddesi uyarınca konulduğu görülmüştür. Tüm dosya kapsamına göre söz konusu ipoteğin imar kanunu uyarınca imar uygulaması sonucunda oluşturulduğu, dolayısıyla tarafların özgür iradesiyle düzenlenmiş ipotek akit tablosunun bulunmadığı anlaşılmakla İİK.nun 148. ve sonraki maddelerinde öngörülen nitelikte bir hukuki ilişkinin varlığından söz edilemeyeceğinden bu durumda İİK.nun 153/2.madde hükmünün olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. O halde, mahkemece ihtilafın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10310, Karar No: 2018/1053, Tarih: 08.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10310 E.  ,  2018/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2001, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarındaki suç hakkında: Düşme

Sanık hakkında 2005 takvim yılındaki suç hakkında: Beraat

1-Sanık hakkında "2001, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2794, Karar No: 2022/4877, Tarih: 23.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2794 E.  ,  2022/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19.HUKUK DAİRESİ

VEK. AV. ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 37.747,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Davacı, 05/04/2001 tarihli 24364 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün Mülkiyetinde ve Kullanımında Bulundan Spor Tesislerinde Yapılacak Spor Faaliyetleri ile Genel Müdürlüğün Gözetim ve Denetiminde Düzenlenecek Olan Spor Organizasyonlarına Katılan Kulüp ve Kişilerin Her Türlü Spor Malzemeleri ile Araç ve Gereçlerine Reklam Konulmasına Dair Yönetimliğin ilgili hükümleri gereğince 2012-2013 ve 2013-2014 futbol sezonlarında ... ve Süper Ligde davalı erkekler futbol takımınca oynanan maçlarda kullanılan forma ve spor gereçlerinde kullanılan reklamlardan elde edilen gelirin %5'i oranındaki genel müdürlük payı alacaklarının tahsili amacıyla dava açmış, davalı ise davanın reddi gerektiği savunmasında bulunmuştur.

Mahkemece, her ne kadar 05/04/2001 tarihli ve 24364 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün Reklam Yönetmeliği 04/04/2014 tarihinde yürürlükten kaldırılmış olsada somut olayda adı geçen bu yönetmeliğin uygulanması gerektiği ve yönetmeliğin 9.maddesindeki "Spor kulüpleri ve sporcular ile reklam veren müşteriler arasında yapılan sözleşmelere göre ödenecek reklam bedellerinin %5'i, reklam sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden 3 iş günü içerisinde spor kulüplerinin ve sporcularının tescilli bulunduğu İl Müdürlüğü hesabına makbuz karşılığı ödenerek sözleşmenin bir nüshası ile birlikte İl Müdürlüğü'ne teslim edilir." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların istinaf talebinde bulunmaları üzerine, davacının istinaf talebinin reddine, davalının istinaf talebinin faizin başlangıç tarihi yönünden kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin sayın çoğunluğunca verilen karar onanmıştır.

Dava, davalının dava dışı üçüncü kişilerle 2012-2013 ve 2013-2014 futbol sezonunda yapmış olduğu reklam sözleşmelerinden elde ettiği gelirin %5'inin davacıya ödenip ödenmeyeceğine ilişkindir.

Yerel mahkemece ve bölge adliye mahkemesince her ne kadar daha sonra 04/04/2014 tarihinde yürürlükten kaldırılmış olsa bile bu tarihten önce somut olayda dava konusu maddi olaylar ve hukuki durumlar gerçekleştiğinden bahisle 05/04/2001 tarihinde 24364 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün Mülkiyetinde ve Kullanımında Bulundan Spor Tesislerinde Yapılacak Spor Faaliyetleri ile Genel Müdürlüğün Gözetim ve Denetiminde Düzenlenecek Olan Spor Organizasyonlarına Katılan Kulüp ve Kişilerin Her Türlü Spor Malzemeleri ile Araç ve Gereçlerine Reklam Konulmasına Dair Yönetimliğin 9. maddesini gerekçe göstererek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; yürürlükten kaldırılmış olan yönetmelik nedeniyle ... ... Derneği aleyhine benzer nedenlerle dava açıldığını, davanın aleyhe sonuçlanması üzerine ... ... Derneğinin mülkiyet hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek Anayasa Mahkemesine başvurulduğunu, Anayasa Mahkemesinin, Anayasanın 35.maddesi ile güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verdiğini, kararın 26 Mart 2020 tarihli 31080 sayılı Resmi Gazetede yayınlandığını, bu kararın eldeki dava yönünden emsal teşkil ettiğini belirterek bölge adliye mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 2017/4483 başvuru, 13/02/2020 karar tarihli ilamının incelenmesinden de anlaşılacağı üzere; aynı nedenlerle ... Ligi 2012-2013 valeybol sezonunda oynanan müshabakalarda giyilen formalar için alınan reklama ilişkin sözleşmelerden elde edilen gelirin %5'inin ödenmesine yönelik alacak davası açıldığı, davanın davalı aleyhine sonuçlandığı, verilen karar Yargıtaydan geçerek kesinleştiği, Anayasa Mahkemesinin "12/05/1986 tarihli 3289 sayılı Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanununun olay tarihinde yürürlükte olan 8, 10, 14. maddeleri, olay tarihinde yürürlükte olan Yönetmeliğin 1, 2, 3, 9, 11 maddeleri, Anayasanın 13, 35, 73 maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ek 1 No'lu Protokol'ün "Mülkiyetin Korunması" kenar başlıklı 1.maddesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin içtihatları kapsamında inceleme yaparak sonuç olarak; " 3289 sayılı Kanun'un 8. maddesinde oyunların düzenlenmesi ile ilgili reklam gelirleri ve 14. maddesinin (e) bendinde de her türlü reklam geliri İdarenin gelirleri arasında gösterilmiştir. İdarenin gelirleri arasında sayılan bu kalemler ile kastedilenin İdarenin doğrudan tarafı olduğu sözleşmeler sonucu elde edeceği reklam gelirleri mi, yoksa Yönetmelik’te düzenlendiği gibi spor kulüpleri ve sporcular ile reklam veren arasındaki reklam sözleşmeleri karşılığı belirlenen reklam gelirleri mi olduğu konusunda ortada kanuni bir açıklık bulunmamaktadır.

Başvurucu kulübün elde ettiği reklam geliri üzerinden İdareye hangi oranda ödeme yapacağına ilişkin olarak 3289 sayılı Kanun'un 8. ve 14. maddelerinde herhangi bir hükme yer verilmemiştir. Yine bu kapsamda reklam gelirinden alınacak payın alt veya üst sınırlarını gösterir bir düzenleme de Kanun'da bulunmamaktadır. Müdahalenin dayandığı %5 oranındaki pay ilk elden Yönetmelik'in 9. maddesinde öngörülmüştür. Bu nedenle kanuni bir dayanağı bulunmadan doğrudan Yönetmelik hükümleri ile malî yükümlülük öngörülmesinin ve bu suretle mülkiyet hakkına müdahale edilmesinin kanunilik unsurunu sağlamayacağı kuşkusuzdur.

Yönetmelik'in 9. maddesinde reklam sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden üç iş günü içinde spor kulüplerinin ve sporcuların tescilli bulunduğu il müdürlüğü hesabına makbuz karşılığı reklam gelirinin %5'inin ödeneceğine yer verilmiştir. Yönetmelik'in 11. maddesinde de İdarenin bu tahsilatın temini ile yükümlü ve sorumlu olduğu belirtilmiştir. Buna karşılık 3289 sayılı Kanun'un 8. ve 14. maddeleri incelendiğinde reklam sözleşmesinden elde edilecek gelirden İdareye ödenecek %5 oranındaki payın nasıl tahsil edileceğine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır.

Sonuç olarak somut olayda 3289 sayılı Kanun'da yer verilen reklam geliri tanımının muğlak olması, reklam gelirinden hangi oranda tahsilat yapılacağına dair sınırlayıcı bir düzenlemenin kanunda öngörülmemiş olması ve tahsilatın nasıl yapılacağına ilişkin belirsizlik gözönüne alındığında; idare tarafından başvurucudan alınan reklam geliri payının esaslı unsurlarının kanunla belirli ve öngörülebilir bir biçimde düzenlenmemiş olması nedeniyle mülkiyet hakkına yapılan müdahalenin Anayasa'nın 13., 35. ve 73. maddelerinde öngörülen kanunilik ilkesini ihlal ettiği sonucuna" varılarak açıklanan gerekçelerle;

"Mülkiyet hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna,

Anayasa’nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiğine,

Kararın bir örneğinin mülkiyet hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesine (E.2013/248, K.2014/395) gönderilmesine" karar verildiği anlaşılmıştır.

Sonuç itibariyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler, gerekçeler ve somut olayla bire bir örtüşen Anayasa Mahkemesinin emsal niteliğindeki kararı dikkate alındığında, davalının temyiz itirazlarının yerinde olduğu, davanın tümden reddi gerektiği, bu nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararın bozulması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/13124, Karar No: 2015/2061, Tarih: 12.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/13124 E.  ,  2015/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ..... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında köy boşluğu olarak tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile 24.05.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 727,10 metrekarelik kısmın davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

12.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3709, Karar No: 2025/1130, Tarih: 19.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/3709 E.  ,  2025/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/395 E., 2023/533 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalılar arasında motorlu pergola sistemlerinin imalat ve montajı için eser sözleşmesi imzalandığını, geçen zaman içinde pergolanın açılıp kapanmasının gittikçe zorlaşmaya, sık sık duraklamaya başladığını, müvekkilinin sahibi olduğu otelin teknik ekibi tarafından yapılan incelemede, sistemde kullanılan motorun yeterli güçte olmadığını 28.03.2015 tarihinde yağış sırasında pergola sisteminin yağmura teslim olduğunu, hemen her yerinden zemine su sızdırdığını buna rağmen davalıların arızayı gidermediklerini, ayıplı işlemin tümünün sökülüp yapılması için masraf yapılacağını ileri sürerek davalılara ödenen 454.922,68 TL'nin davalılardan tahsiline, ayıplı işin sökümü için gereken masrafın ve menfi zararın davalılardan tahsiline, dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte, mahkeme tarafından sözleşmenin feshine gerek görülmediği takdirde, ayıbın giderilmesi için gerekli bedelin tespit ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; söz konusu eserin müvekkili tarafından sözleşme ve teknik şartlarına uygun olarak yapıldığını ve şirket tarafından teslim alındığını, müvekkili tarafından eserin kullanımına ilişkin tüm detayların şirket sorumlularına bildirildiğini buna ilişkin eğitimler verildiğini, ayıbı kabul etmemekle birlikte bir hasar varsa bile bunun müvekkile yüklenemeyecek şekilde davacı şirketin kullanımından kaynaklandığını düşündüklerini, ayıp beyanlarını kabul etmemekle birlikte gizli ve açık ayıp olduğu kabul edilse bile davacı tarafından hak düşürücü süre içinde bir ihbarda bulunulmadığını, davacının haksız ve kötü niyetli olarak alacak peşinde olduğunu, söz konusu ürünün müvekkil firmanın 5 yıl garantisi altında olduğunu, davacının garanti kapsamından yararlanmak istemeyip sözleşmeden dönme niyetinde olduğunu, müvekkilinin kusursuz olarak sözleşme gereğince edimini ifa ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.06.2019 tarihli kararı ile eserdeki ayıbın eseri kabule zorlanamayacak derecede olmadığı, kabul edilebilir nitelikte ayıplı olduğu, bu nedenle davacının akdin feshini istemekte haksız olduğu, eserdeki gizli ayıbın davacı tarafından 31.03.2015 tarihinde noter kanalıyla davalı yükleniciye ihbar edildiği, dava tarihi itibariyle yapılması gereken ayıp indiriminin 16.000,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 25.06.2019 tarihli kararı ile eserdeki ayıbın eseri kabule zorlanamayacak derecede olmadığı, kabul edilebilir nitelikte ayıplı olduğu, bu nedenle davacının akdin feshini istemekte haksız olduğu, eserdeki gizli ayıbın davacı tarafından 31.03.2015 tarihinde noter kanalıyla davalı yükleniciye ihbar edildiği, dava tarihi itibariyle yapılması gereken ayıp indiriminin 16.000,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 25.06.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin 09.02.2021 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesi'nin 09.02.2021 tarihli kararının süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, maddi gerçeğin ortaya çıkması için konusunda uzman ve öncekiler dışında oluşturulacak teknik heyetten gerekirse keşif yapılmak sureti ile rapor alınıp daha önce alınan raporlar arasındaki çelişkiler ve taraf itirazları giderilecek şekilde Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak eserdeki ayıbın eseri kabule zorlanamayacak derecede olmadığı, kabul edilebilir nitelikte ayıplı olduğu, bu nedenle davacının akdin feshini istemekte haksız olduğu, eserdeki gizli ayıbın davacı tarafından 31.03.2015 tarihinde noter kanalıyla davalı yükleniciye ihbar edildiği, yapılması gereken ayıp indiriminin 18.880,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesini tekrar ederek, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, eserin bir bütün halinde tasarımında ve yağmura mukavemetinde hatalı olarak imal edildiğini, davanın tam kabulü gerektiğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ver kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıbın giderilmesi ve bedel istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5489, Karar No: 2012/26253, Tarih: 31.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/5489 E.  ,  2012/26253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1086 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra, 04/02/2011 tarih ve 27836 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 12/01/2011 gün ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 450. maddesi ile 18/06/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleri ile birlikte tümüyle yürürlükten kaldırıldığı, aynı yasanın 398. maddesi ile tedbire muhalefetin eylemlerinin yaptırımının ve görevli mahkemenin yeniden düzenlendiği dikkate alınıp, 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi gözetilerek, yeni yasal düzenlemelere göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 31.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.