muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10996, Karar No: 2024/5562, Tarih: 16.09.2024

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, suç vasıfları ve yaptırımların doğru şekilde belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 14.01.2022 tarihli ve 2021/1129 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13241, Karar No: 2015/25623, Tarih: 11.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/13241 E.  ,  2015/25623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/312456

MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2015

NUMARASI : 2014/309 (E) ve 2015/345 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin 02.06.2015 tarihli mazeret dilekçesiyle duruşmanın başka bir güne ertelenmesi talep edilmesi karşısında; mazeret dilekçesi hakkında herhangi bir karar verilmeden yargılamaya devam edilerek, yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince hükmün (BOZULMASINA), 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1326, Karar No: 2019/7823, Tarih: 27.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/1326 E.  ,  2019/7823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin mahkemece zarar tespiti yapılmadan karar verildiğine, ehliyetin geri alınmasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi ve uygulama maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle, TCK'nın 52/3 ve CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla, TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla toplam 12.100.- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3003, Karar No: 2015/7239, Tarih: 16.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3003 E.  ,  2015/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi ( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, müşteki Aynur'un sanığın cezalandırılmasını talep ettiği ve mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere müştekinin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki ...'nın davaya katılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ....'ın hükümden sonra 23.03.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, mahkemece bu hususun mahallinde araştırılmasının ardından 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13056, Karar No: 2015/613, Tarih: 19.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13056 E.  ,  2015/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, t. fasulye, d.biber, k.soğan ve pırasanın 2012 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına asgari ve azami verimini, dekar başına ayrıntılı üretim giderini (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin Karacabey İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup alınan cevabın dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/25764, Karar No: 2016/6693, Tarih: 04.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/25764 E.  ,  2016/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişkinin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kişisel ilişki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.04.2016 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ile vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşterek çocuk ... 01.09.2012 doğumludur. Davacı baba ile çocuk arasında, her yılın 1 Temmuz Saat 09.00'da başlayıp 31 Temmuz saat 17:00’de sona erecek şekilde, ayrıca okul yarı yıl tatilinin ilk haftası saat 09:00'dan aynı hafta sonu saat 17.00'ye kadar, dini bayramların ikinci günlerinde saat 10:00’dan başlayıp 3.günü saat 17.00'de sona erecek şekilde kişisel ilişki kurulmuştur. Müşterek çocuğun yaşı nazara alındığında anne bakım ve şefkatine muhtaç olup bu şekilde bir düzenleme çocuğun bedeni ve fikri gelişmesine engel olacağı gibi, davalı annenin velayet görevini gereği gibi, yerine getirmesine de engel olacaktır. Şu halde daha uygun süreli kişisel ilişki kurmak gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için taktir olunan 1.350,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.04.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/34553, Karar No: 2012/36144, Tarih: 05.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34553 E.  ,  2012/36144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsam dışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine sözleşme gereği zam yapılmaması nedeni ile eksik ücret ödendiğini belirterek, bu ücretin davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kararın miktar itibari ile kesin olduğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine de ek karar ile kararın kesin olması nedeni ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmış olup, her ne kadar davacının hüküm altına alınan fark ücret alacağı, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırında kalmakta ise de fark ücretin doğmasına neden olan artışların, davacının nakledildiği kamu kurumunda ücret nakil ilmühaberinde de değerlendirilmesi gerektiği ve devamlılık arzettiği, bu nedenle uyuşmazlıkta fark ücretin kesinliğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, yerel mahkemenin 05.01.0212 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, kararın temyize incelemesine tabi olduğu kabul edilerek, Dairemizin 12.03.2012 gün ve 8535-7955 sayılı kararı ile “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davalı vekilinin cevap dilekçesi ve diğer beyanlarında davacıya denge tazminatı ödenmediğinin açık olduğu zaten davalı vekilince de bu tazminatın davalıya ödenmemesi gerektiğinin savunulduğu dolayısıyla Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere davacıya çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı hususunun araştırılmasına gerek bulunmadığı ayrıca verilen kararın kesin nitelikli olmasına rağmen temyiz edildiği ve kesin kararın bozulmasına karar verildiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiş ve kararın kesin olduğu vurgulanmıştır.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla Tetkik Hakimi ... tarafından dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerekçesi ile verilen bozma kararına karşı yerel mahkemece direnilmiş ise de;

Temyize konu alacağa kesin olarak karar verildiği ve ayrıca Dairemizce daha sonra gelen uyuşmazlıklarda görev yönünden değişik bozma kararı verildiği için kesinlik ve değişik bozma hususlarını değerlendirmenin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun yetki ve görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 05.11.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27762, Karar No: 2014/2478, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27762 E.  ,  2014/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/299-2012/558

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir İlçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1414, Karar No: 2017/9848, Tarih: 23.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1414 E.  ,  2017/9848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karar iptali ve yöneticiliğin tespiti davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; kapatılan 18. Hukuk Dairesinin 05.11.2015 gün ve 2015/148 E. - 2015/15969 K. sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelenmesi yapılabilmesi için;

1) ... ilçesi ...köyü 2611 parsel sayılı taşınmazda bulunan ana yapıdaki mevcut tüm bağımsız bölümleri ve maliklerini gösterir şekilde tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileriyle birlikte tapu müdürlüğünden istenmesi,

2) ... Tatil Köyünün hangi parsel/parsellerler üzerine kurulu olduğunun, ayrıca ... Tatil Köyü 2. kısım (A) ve (B) bölümlerinin hangi parsel/parseller üzerine kurulu bulunduğunun davalı yönetimden ve tapu müdürlüğünden sorularak alınacak cevabî yazının bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/11/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2026, Karar No: 2016/4989, Tarih: 04.10.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/2026 E.  ,  2016/4989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-22.11.2015 tarihli olay yeri krokisine göre; sanığın ...'na uyuşturucu sattığı yerin ...parkına 60 metre olduğu belirtilmiş ise de parkların 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesi uyarınca ceza artırımı yapılması öngörülen yerlerden olmadığı, yine olay tutanağının içeriğine göre sanıktan uyuşturucu madde alan ...'ın sanığa ait araca binerek aracın hareket ettiği, bir tur atarak aynı yere geldiğinin belirtilmesi karşısında uyuşturucu madde ticaretinin hangi noktada gerçekleştiğinin belirlenemeyeceği dolayısıyla 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmiş olması,

2-Suça konu uyuşturucu maddelerden .... Polis Kriminal Müdürlüğünce alınan şahit numunenin TCK'nın 54/4. madde ve fıkrası uyarınca müsaderesi yerine, TCK'nın 55/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden resen de temyize tabii olan hükmün BOZULMASINA, 04.10.2016 tarihinde ...'ün karşı oyu ile oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Temyize Konu ... Ağır Ceza Mahkemesi dosyasıyla ... Dairemizce yapılan incelemede;

“Sanığın uyuşturucu sattığı yerin TCK'nın 188/4-b maddelerinde belirtilen ve ceza artırımı yapılmasını gerektirir yerlerden olmadığı ve satış yapılan aracın bir tur atıp geldiği, hangi noktada satışın yapıldığı belli olmadığı” gerekçesiyle sanık hakkında TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı halde fazla ceza tayin edildiği şeklinde oluşan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Mahkemece yapılan yargılama, dosyadaki deliller, hükmün gerekçesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında ve özellikle 12.11.2015 tarihli olay yeri krokisine göre, satıcının uyuşturucu madde satışının tamamlandığı yer kabul edilmesi gereken, satış yapılan aracın müşteriyi alıp bıraktığı yerin, duraksamaya tereddüte mahal bırakmayacak şekilde parka, camiye ve eğitim kurumuna kuş uçumu veya yürüme mesafesiyle, her türlü değerlendirmede 200 metreden yakın olduğu açıkça görülüp anlaşıldığı, bu itibarla incelemesi yapılan ... Ağır Ceza Mahkemesinin temyiz incelemesine konu hükmünün onanması gerektiği kanaatiyle muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2017/13991, Karar No: 2017/11499, Tarih: 06.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13991 E.  ,  2017/11499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davası üzerine mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen...Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 2013/525 sayılı kararının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; tüketici lehine hüküm tesis eden...Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının kararının usul, yasa, güncel içtihada ve diğer mevzuatlara uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas-2014/679 K.sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK