muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4719, Karar No: 2018/1060, Tarih: 19.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4719 E.  ,  2018/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 01/06/2009 gününde verilen dilekçe ile mala zarar verme eylemi nedeniyle haksız eylemden kaynaklı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Tebligat Kanunu'nun 10. Maddesine, 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı yasa ile eklenen 2. fıkraya göre; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Yine Tebligat Kanunu'nun aynı yasa ile değişik 35/2. maddesine göre; adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği "ve" adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde bu maddeye göre tebligat yapılır.

Dosyanın incelenmesinden, davalılar ... ve ...’a gerekçeli karar ve davacıya ait temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi hükümlerine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen düzenlemeler uyarınca, adı geçen davalıların adres kayıt sistemindeki adresi araştırılmadan iade adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi hükümlerine de uymayan şekilde usulsüz tebligat yapılması doğru bulunmamıştır. Öncelikle davalıların adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi araştırılıp bu adrese normal tebligat çıkarılması, bu tebligatların iadesi halinde ise mernis şerhi verilerek Tebligat Kanunu 21/2 maddesi uyarınca tebligat yapılmak üzere davalılardan ... ve ...’a usulüne uygun tebliği sağlandıktan ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5759, Karar No: 2023/919, Tarih: 06.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/5759 E.  ,  2023/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/371 E., 2016/712 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

(Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 13.12.2016 tarihli ve 2016/1176 Esas, 2016/1144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca on ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eşi hamile olduğu, resmî nikahı bulunmadığından resmî nikah yaptığı ve eşine bakacak kimse olmadığı için suçu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın askerlik hizmetini yerine getirmekte iken 18.05.2016 günü beş gün süre ile izne ayrıldığı, sanığa ayrıca Tekirdağ-Hatay illeri arasında gidiş geliş toplam dört gün yol süresi hakkı tanındığı, buna göre izin ve yol süresinin bitiminde en geç 27.05.2016 günü gün bitim saatine kadar birliğine katılması gerekirken katılmadığı, bir süre izin aşımında bulunduktan sonra 07.10.2016 tarihinde Hatay/Antakya'da polisler tarafından yakalandığı ve Askerlik Şubesi Başkanlığına teslim edildiği maddi vakıa olarak anlaşılmıştır.

2.Sanık 13.12.2016 tarihinde alınan ifadesinde özetle; resmî nikahlı olarak evli olmadığı eşinin hamile olduğunu öğrendiğini, bu yüzden izne ayrılıp eşiyle ilgilendiğini, resmî nikah yaptığını, ailesiyle arasını düzelttiğini, askerliğini bitirmek istediğini, RDM kaydının ve psikolojik bir probleminin olmadığını beyan etmiştir.

3.Dosya içerisinde sanığa ait 07.10.2016 tarihli yakalama tutanağı ve vak'a kanaat raporu mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Birliğinden izinli olarak ayrılan sanığın, kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın, izin bitiminden itibaren altı tam gün içerisinde birliğine katılmaması eylemi, izin tecavüzü suçunu oluşturmaktadır.

3.Dosya içerisinde sanığa ait 07.10.2016 tarihli yakalama tutanağı ve vak'a kanaat raporu mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Birliğinden izinli olarak ayrılan sanığın, kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın, izin bitiminden itibaren altı tam gün içerisinde birliğine katılmaması eylemi, izin tecavüzü suçunu oluşturmaktadır.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenmiş olan izin tecavüzü suçunun oluşabilmesi için, sanığın birliğine zamanında özürsüz olarak dönmemesi koşulu aranmakta ise de, Kanun'da özürün ne olduğu ve kapsamı belirtilmemiştir. (Kapatılan) Askerî Yargıtayın yerleşik kararlarında, izin tecavüzü suçunda yer verilen bu özrün kapsamı, TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 nci maddesinin (b) bendi ve 58’inci maddelerinde öngörülen kıstaslar esas alınarak, beklenmeyen aniden ortaya çıkan ve sanığın zamanında birliğine dönmesini zorlaştıran, engelleyen durumlar olarak kabul edildiği görülmekte ve ayrıca sanığın, kanuna aykırı eylemini bir an evvel sona erdirmeye veya mazeretini ortadan kaldırmaya yönelik hareketlerinin, kısaca, suç ve dehalet kasıtlarının dikkate alınması gerekmektedir.

3.Sanık tarafından ileri sürülen hususların, askerlik hizmetine üstün tutulabilir nitelikte olmadığı, aniden ortaya çıkmadığı, sanığın birliğine katılmakta geciktiği süre içinde özür oluşturan hâli gidermeye ve ardından birliğine katılmaya yönelik olarak herhangi bir davranış sergilemediği dikkate alındığında; sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5.Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmamasının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Marmaraereğlisi Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2016 tarihli ve 2016/1176 Esas, 2016/1144 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15085, Karar No: 2012/32387, Tarih: 08.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/15085 E.  ,  2012/32387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından ilama dayalı olarak yapılan  takibe karşı borçlu belediye başkanlığının, belediyeye ait aracın haczedilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, mahcuzun kamu hizmetinde kullanılan araçlardan olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Belediye meclis kararı ile kamu hizmetine tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi yoktur.

Somut olayda, şikayete konu aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı yönünde bir araştırma yapılmadığı görülmektedir.

O halde, mahkemece, yukarıda açıklanan kurala göre gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak şikayete konu aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22581, Karar No: 2015/7724, Tarih: 16.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/22581 E.  ,  2015/7724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, davalı ile müşterek çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin süresi, yoksulluk ve iştirak nafakaları ile tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk ile davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. haftaları ile babalar gününe tesadüf eden hafta sonunda yatılı olacak şekilde düzenlenen kişisel ilişkinin cuma günü saat 16.30 dan itibaren başlatılması, işçi olarak çalışan babanın çocuğu kişisel ilişki günlerinde teslim almasında zorluk oluşturacağı gibi, çocuğun okula başlama tarihinden itibaren de eğitim ve öğrenimini olumsuz yönde etkileyecek nitelikte olduğundan kişisel ilişki düzenlemesi doğru bulunmamıştır. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMKmd. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gerekçeli kararının hüküm bölümünün 6. bendinde yer alan "Cuma günleri saat 16:30" ve yine aynı bentte yer alan "Cuma günü saat 16:30" sözcük ve rakamlarının hükümden çıkartılmasına, bunların yerine ayrı ayrı "Cumartesi günü saat 10:00" sözcük ve rakamlarının yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple düzeltilmiş şekliyle, davacı kadının diğer temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.04.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/13181, Karar No: 2018/10411, Tarih: 06.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/13181 E.  ,  2018/10411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/1, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyete ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının belirlenmesinde esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-11.06.2018 tarihli ve sanığın neticeten 18.000.00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi sebebiyle, sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, 1412 saylı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 18.000.00TL adli para cezası üzerinden yapılacağının belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının “1-c” bendi çıkarılarak yerine, “Sanığa hükmedilen hapis cezası kısa süreli olmamasına rağmen TCK'nın 50/4 maddesi uyarınca sanığın üzerine atılı suçun taksirli suç olması, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önünde bulundurularak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince 910 tam gün adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20,00TL olarak hesabıyla 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ve devamında “11.06.2008 tarihli, 2007/282 Esas ve 2008/173 Karar sayılı hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, 5271 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi dikkate alınarak, sanık hakkındaki 18.000.00TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16071, Karar No: 2014/574, Tarih: 20.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/16071 E.  ,  2014/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşımak, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet (Kasten yaralama ve yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşımak suçlarından)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşımak suçundan verilen hükmün 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-b maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince reddiyle incelemenin kasten yaralama suçundan verilen hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11927, Karar No: 2024/74, Tarih: 10.01.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/11927 E.  ,  2024/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN :

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda, davacı ...' nin davasının kabulüne, asli müdahil ...'ın davasının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, asli müdahil ..., davalı ... İdaresi vekili, davalı ... vekili ve dahili davalı ... tarafından duruşmalı istemli olarak temyiz edilmesi üzerine, duruşma isteminin dava değeri itibariyle reddine karar verilmiş olmakla; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkemesince verilen önceki karar, Yargıtay tarafından bozulmuş olup hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; " Yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı, davacının, davalılar aleyhine açtığı dava nedeniyle dava konusu taşınmaz hakkında, malik hanesi ve nitelik hanesi boş bırakılmak suretiyle tespit tutanağı düzenlendiğine göre 3402 ... Kadastro Kanunu’ nun (3402 ... Kanun) 27, 28 ve 29 uncu maddeleri gereğince yargılamaya devam edilerek, çekişmeli taşınmazın sınırında orman bulunması nedeniyle Orman İdaresi ve Hazine’nin davaya dahil edilmesi suretiyle husumet yaygınlaştırılıp taraf teşkili oluşturulduktan sonra usulünce orman araştırması yapılması, 3402 ... Kanun’un 30/2 inci maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile re'sen lüzum görülen diğer deliller toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi " gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/328 Esas, 2006/305 Karar ... dosyası Yargıtay 8. Hukuk Dairesince onanmış olup bu dosyada bulunan fen bilirkişi raporunun eki kroki fen bilirkişileri tarafından kadastro paftasıyla çakıştırıldığında eldeki dava konusu taşınmazı kapsadığının ve davanın taraflarının ... ve Şehitemin Köy Tüzel Kişiliği olduğunun anlaşıldığı, söz konusu dosyada verilen kararın bu kişiler yönünden kesin hüküm, diğer davalı Halil Kılıç mirasçıları ve müdahil ... yönünden ise kuvvetli delil teşkil ettiği, yapılan orman araştırması sonucunda davalı kurumdan gönderilen yazılardan ve keşif sonucunda alınan raporlardan, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığının tespit edildiği, toplanan deliller, kadastro tutanağı, mahallinde yapılan keşif, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkların yeminli beyanları, ziraat bilirkişi raporu, teknik bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yerin mera ile çevrili olduğu, dava konusu yeri çevresinden ayırır bir özelliğinin bulunmadığı, eylemli duruma aykırı düşen yerel bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilmemesi gerektiği, aynı sebeplerle ziraat bilirkişisinin raporuna da itibar edilemeyeceği, bu yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında olup zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı, ayrıca dava konusu yerin Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/328 Esas, 2006/305 Karar ... dosyasında mera olduğunun kabul edilip kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği, Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1983/207 Esas, 1994 Karar ve 1972/148 Esas, 1973/428 Karar ... dosyalarında dava konusu edilen yerlerin iş bu dosyadaki dava konusu yer içerisinde kaldığı, önceden Mescitli köyü sonradan Şehitemin köyü tarafından orta malı mera olarak kullanıldığının anlaşıldığı, taşınmazın öncesinin ve mevcut durumunun mera olduğu gerekçesiyle, davacı ... Kişiliğinin davanın kabulüne ve asli müdahil ...'ın davasının reddine, Kars ili Sarıkamış ilçesi Şehitemin Köyü Keklik deresi mevkiinde kain 170 ada 1 parsel ... taşınmazın 15.11.2019 havale tarihli fen ve orman bilirkişisinin düzenlemiş olduğu ortak rapor ve krokisinde "A" harfi ile gösterilen 23.125,88 m²'lik yer ve "B" harfi ile gösterilen 17.695,04 m²'lik yer olmak üzere toplam 40.820,92 m² yüzölçümündeki kısmının mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına, 15.11.2019 havale tarihli fen ve orman bilirkişisinin düzenlemiş olduğu ortak rapor ve krokisinde "A" ve "B" harfleri ile gösterilen alanlar çıkarıldıktan sonra geriye kalan 190.157,12 m² yüzölçümündeki alan yönünden usulüne uygun kadastro tespiti yapılmadığından, kararın kesinleşmesi ile birlikte belirtilen alana ilişkin usulüne uygun tespit işlemleri yapılmak üzere kadastro tutanağının onaylı bir örneğinin iş bu gerekçeli kararın bir örneği ile Kadastro Müdürlüğü'ne gönderilmesine, 15.11

.11.2019 havale tarihli fen ve orman bilirkişisinin düzenlemiş olduğu ortak rapor ve krokisinde "A" ve "B" harfleri ile gösterilen alanlar çıkarıldıktan sonra geriye kalan 190.157,12 m² yüzölçümündeki alan yönünden usulüne uygun kadastro tespiti yapılmadığından, kararın kesinleşmesi ile birlikte belirtilen alana ilişkin usulüne uygun tespit işlemleri yapılmak üzere kadastro tutanağının onaylı bir örneğinin iş bu gerekçeli kararın bir örneği ile Kadastro Müdürlüğü'ne gönderilmesine, 15.11.2019 havale tarihli fen ve orman bilirkişisinin ortak raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş; hüküm, asli müdahil ..., dahili davalı ... İdaresi vekili, davalı ... vekili ve dahili davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.