muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2285, Karar No: 2015/797, Tarih: 28.01.2015

Davacı vekili; kararı temyiz etmiştir.

Davacı adına tescilli 2003/15013 sayılı markanın tek ve esaslı unsuru “FLAMİNGO” ibaresidir. Hükümsüzlüğü istenen 2005/17571 sayılı marka da 2. sınıf emtia için tescilli olup, bu markanın esaslı unsurları da “EROL TEKNİK FLAMİNGO” kelimelerinden oluşmaktadır. Bu durumda her iki markada da “FLAMİNGO” ibaresi esaslı unsur niteliğinde bulunduğuna göre; tescilli oldukları 02. sınıf emtianın ortalama tüketicileri nezdinde 556 sayılı K.H.K.’nin 8/1-b bendi anlamında ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere iltibas tehlikesine yol açılacağının da kabulü gerekir.

Öte yandan, her ne kadar davacının 2003/15013 sayılı markasının tescilli olduğu 02. sınıf emtia bakımından tescil tarihinden itibaren 5 yıl müddetle kullanılmaması nedeni ile 556 sayılı K.H.K.’nin 14. ve 42. maddeleri gereğince hükümsüzlüğü talep edilmiş ve Ankara 1. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin henüz kesinleşmeyen 15/10/2010 tarih 2009/301 Esas ve 2010/264 sayılı kararı ile de 02.01 sınıf emtia bakımından markanın hükümsüz kılınmasına karar verilmiş ise de; bu kararda da belirtildiği üzere davacının 2003/15013 sayılı “FLAMİNGO” markasının sicile tescil tarihi 17/11/2004 olup, 556 sayılı K.H.K.’nin 14. maddesine dayalı hükümsüzlük davasının ise 07/12/2009 açıldığı dikkate alındığında 5 yıllık kullanmama süresinin 17/11/2009 tarihi itibariyle dolduğu anlaşılmaktadır. 556 sayılı K.H.K.’nin 14 ve 42/c bendi maddelerine dayalı olarak verilen hükümsüzlük kararında, mahkemenin hükümsüzlük (iptal) kararı 5 yıllık sürenin dolduğu tarihten ileriye doğru hukuki sonuç doğurur. Bu bakımdan, 556 sayılı K.H.K.’nin 44. maddesine göre, kararın geçmişe olan etkisinin markanın sicile tescil tarihine kadar taşınması da mümkün olamayacağından; Ankara 1. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 15/10/2010 tarih 2009/301 Esas ve 2010/264 sayılı kararının ileride kesinleşmesi halinde dahi, 04/07/2007 tarihinde açılan işbu dava bakımından geçmişe yönelik bir etki doğurmayacağından, bu davanın neticesinin beklenilmesine de gerek bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan gerekçe itibariyle, dava konusu 2005/17571 sayılı markaya yönelik hükümsüzlük davasının kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davacı tarafça, davalının 2005/17571 sayı ile tescilli “EROL TEKNİK FLAMİNGO” markasını tescil edildiği halinden farklı ve “FLAMİNGO” ibaresinin müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturacak şekilde kullanıldığı ileri sürülerek davalının bu şekildeki kullanımının da önlenilmesi talep edilmiştir. Dosyada mevcut ve dava dışı E..T.. B.. A.. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne ait 2003/35829, 2005/634, 2004/32017 sayılı markaların davalı tarafça kullanımına izin verildiğine ilişkin herhangi bir lisans anlaşmasının dosyaya sunulmamış olması karşısında, davalının markanın ürünler ve ürün katalogları üzerinde tescilli olduğu halinden farklı bir şekilde ve “FLAMİNGO” ibaresinin tertip tarzı itibariyle davacı markasına tecavüz oluşturacak şekilde kullanımının bulunduğu ve bu hususun aynı zamanda haksız rekabet de oluşturduğu halde, yazılı gerekçelerle bu husustaki talebin reddi dahi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 28.01.2015 gününde yapılan görüşmede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6896, Karar No: 2012/9264, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6896 E.  ,  2012/9264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Müşterek orman bilirkişi kurulu raporunun metin kısmında, çekişmeli taşınmazın 1998 yılı memleket haritası üzerinde boyasız açık renkli alanda işaretlendiği bildirilip, rapora 1998 yılı memleket haritası eklendiği halde, raporun sonuç bölümünde 1988 yılı memleket haritasında çekişmeli taşınmazın boyasız alanda yer aldığı bildirilerek, haritanın 1988 yılına mı? 1998 yılına mı? ait olduğu konusunda çelişki yaratıldığından, bu çelişkiyi giderecek ek rapor düzenlettirilmeli,

2) Şayet varsa; çekişmeli parselin bulunduğu yeri gösteren 1980 ilâ 1985 yılarına yakın zamanda düzenlenmiş memleket haritası, hava fotoğrafı ve başka amaçla üretilmiş (örneğin imar planı hazırlanması için) hava fotoğrafları getirtilerek, dava dosyası yeminleri tahtında orman ve fen bilirkişilere verilerek, bu harita ve fotoğrafları ölçeğini taşınmazın tescil krokisinin ölçeğine, taşınmazın krokisinin de memleket haritası ve hava fotoğraflarının ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, getirtilen memleket haritası ve hava fotoğrafları, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın bu haritalarda ne şekilde nitelendirildiği saptanmalı, getirtilen 1980 ilâ 1985 yıllarında düzenlenen memleket haritasında, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya arasına konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/06/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19623, Karar No: 2015/5912, Tarih: 14.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19623 E.  ,  2015/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vergi idaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vergi idaresi vekili, borçlu .. hakkında vergi borcu nedeniyle 6183 sayılı Yasa uyarınca takip başlattıklarını, takipleri sonuçsuz bırakmak için borçlunun adına kayıtlı taşınmazını davalı Süleyman'a sattığını belirterek borçlu ve diğer davalı arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı Süleyman vekili, dava konusu taşınmazın ilk sahibinin müvekkili olduğunu, davalı Mehmet'in ..Bankasından kredi çekebilmesine yardımcı olmak için devir ettiğini, bedel almadığını kredi çekildikten sonra dairenin tekrar kendisine devir edildiğini ortada bir satış olmadığından haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, aynı yönde beyanda bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, borçlunun 2005 tarihi itibari ile 22.500,00 TL vergi borcu kaldığı, borçlunun 01.03.2005 tarihinde.. Bankasından bu taşınmazı ipotek vererek kredi aldığı, satışın vergi borcundan kurtulmak için yapıldığının ispatlanmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vergi idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 Sayılı Yasa’nın 24 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz, borçlu tarafından 01.03.2005 tarihinde davalı ..'dan satın alınmış ve aynı gün ..Bankası tarafından 200.000,00 TL kredi için taşınmaz üzerine ipotek konulmuştur. Aynı taşınmaz borcun doğumundan sonra 22.12.2005 tarihinde borçlu tarafından yine ipotekli olarak 22.000,00 TL'ye davalı Süleyman'a satılmıştır. Bu olgularla davalı ..'ın borçluyu tanıdığı ve mali durumu hakkında bilgi sahibi olduğu, davalıların ifadelerinde de kabul edildiği üzere teyid edilmiştir.

Bu durumda, mahkemece 6183 Sayılı Yasanın 30.maddesine göre tasarrufun iptaline karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle davanın reddie karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarnın kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 14.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20030, Karar No: 2012/22170, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/20030 E.  ,  2012/22170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6 maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

30.03.2007 tarihinde ifadesi alınan Türk Telekom İşletme şefliğinde teknisyen yardımcısı olarak görev yapan ...'in çalınan kabloların aktif olmadığını beyan etmesi,... Türk Telekom işletme şefliğinin 16.04.2007 tarihli kesilen kabloların telefon hizmetinde aktif olmayıp daha sonra gerekli olan şebekelerde kullanılacak kablolar olduğuna ilişkin yazısı,05.07.2007 tarihli yargılamada Türk Telekom ... işletme şefliği adına müşteki olarak ifadesi alınan ...'un davaya konu kabloların ... Telekom şefliğine ait telefon hizmetinde aktif olmayıp,bir süre sonra kesilerek atıldığı yerden Telekom yetkililerince toplanıp yeniden başka yerde gerekli olan şebekelerde kullanılacak olan kablolar olduğunu beyan etmesi karşısında iletişimde kullanılmayan telefon kablolarını çaldığı anlaşılan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/1-a maddesiyle hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,30.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15186, Karar No: 2023/11096, Tarih: 14.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15186 E.  ,  2023/11096 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/175 Esas, 2021/70 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/837 Esas, 2021/702 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne,

2. Mahkumiyete yetecek kesin delil bulunmadığına,

3. Ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırlarında kaldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosya kapsamında tanık olarak beyanı alınan Ali'nin adresinde bulundurduğu uyuşturucu maddeleri sattığına dair istihbari bilgi edinilmesi üzerine fiziki takibe başlandığı, tanık Ali ile sanığın 23.29 sıralarında buluşup birbirlerine bir şeyler verdiklerinin ve sanığın araca binerek ayrıldığının görüldüğü,

3. Ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırlarında kaldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosya kapsamında tanık olarak beyanı alınan Ali'nin adresinde bulundurduğu uyuşturucu maddeleri sattığına dair istihbari bilgi edinilmesi üzerine fiziki takibe başlandığı, tanık Ali ile sanığın 23.29 sıralarında buluşup birbirlerine bir şeyler verdiklerinin ve sanığın araca binerek ayrıldığının görüldüğü,

sonrasında aracın durdurulduğu, araçta tanık Oğuz ve sanık ...'nın olduğunun görüldüğü, sanığın üzerinde kokain içeren maddenin ele geçirildiği; olay günü sanık ile tanığın 19.50 sıralarında ve 23.29 sıralarında buluştuklarını gösterir kamera kayıtları, tanık Ali'nin olay günü 19.00-20.00 sıralarında sanık ile buluşup uyuşturucu madde satın aldığına dair beyanı, kan ve idrar analizine ilişkin raporlar ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince,"İddianamede sanık ...'un, tanık ...'ya kokain maddesi satma eyleminin suç olarak tarif edildiği ve mahkemece de bu eylemin sabit görülüp adı geçen sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, ne var ki; tanık ...'da, ticarete konu uyuşturucu madde bulunmadığı ve dolayısıyla suça konu madde üzerinde kimyasal analizin de yapılamadığı, bu hali ile sanığa yüklenen "uyuşturucu madde satma" eyleminin sübut bulmadığı düşünülebilir ise de, "uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapmak" suçunun seçimlik hareketli suçlardan olduğu, tüm dosya içeriğine ve iddianamedeki anlatıma nazaran sanık ...'ta ele geçirilen kokain maddesinin ticari amaçlı bulundurulduğunun ve eylemin, "satmak için uyuşturucu madde bulundurmak" olarak kabulünde yasal bir engel bulunmadığı" belirtilerek İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

"06/01/2020" olan suç tarihi İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlıklarında "06/01/2019" olarak gösterilmiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği”

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği”

belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranıldığı değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/837 Esas, 2021/702 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasının sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına “....muaccel sayılacağının” ibaresinden sonra gelmek üzere “ ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1430, Karar No: 2009/4208, Tarih: 16.03.2009

3. Hukuk Dairesi 2009/1430 E., 2009/4208 K.

**3. Hukuk Dairesi 2009/1430 E., 2009/4208 K.**

**- KİRA SÖZLEŞMESİ

- TAHLİYE TAAHHÜDÜ**- 6570 S. GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN [ Madde 7 ]

- 6570 S. GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde, kira sözleşmesinin feshi ve kiralananın tahliyesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kira sözleşmesinin feshi cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Davacı, 01.03.2005 tarihli yazılı kira sözleşmesi ile Z... Plaza Alışveriş Merkezinde 3. çarşı katı 101-A nolu dükkanda kiracı olan davalının söz-leşmenin 4-07. maddesi gereğince "kiralayan 1. kira yılının sonundan itibaren kiracıya 60 gün önceden yazılı bildirimde bulunmak kaydı ile kendisinin kabul ettiği, onayladığı, Alışveriş Merkezi içindeki bir başka bağımsız bölüm veya kios alanları ile kiralanan yeri değiştirebilir. Kiracı kiralayanın önerdiği ve onayladığı bu yer değişikliğini şimdiden kabul etmiştir...kiracı, kiralayanın yer değişimi talebini yerine getirmediği takdirde, kiralayan kira sözleşmesini tek taraflı feshederek kiracıyı tahliye etmeye, kiralananı boşaltmaya yetkilidir" hükmüne uymadığını öne sürerek, akde aykırılık teşkil eden eylemi nedeniyle taraflar arasında mevcut kira akdinin feshi ile davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 6570 sayılı Yasa'da sayılan tahliye nedenlerinin dışında bir nedenle sözleşmenin feshedilemeyeceğini, iddianın kiralananın kullanılma-sından kaynaklanan bir husus olmadığından tahliye nedeni olmayacağını, süresinde bir ihtar çekilmediğini bildirerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece dava akdin feshi davası kabul edilerek taraflar arasında düzenlenen 01.03.2005 başlangıç 29.02.2007 bitiş tarihli Z... Plaza Alışveriş Merkezi 3. Çarşı katı 101/A adresindeki mecurun kiralanmasına dair kira sözleşmesinin feshine, tahliye isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 6570 sayılı Yasa'ya tabidir. Anılan Yasa'nın 8. maddesi, "Bu kanunla Borçlar Kanunu'nda gösterilen haller dışındaki sebeplerle açılacak tahliye davaları, mukavelelerde aksine şart bulunsa dahi mesmu olmaz" hükmünü içermektedir. Bu bakımdan kural olarak 6570 sayılı Yasa'ya tabi kira sözleşmeleri, bu yasada sayılan nedenlerle çelişmemek koşulu ile Borçlar Yasası'nda düzenlenen fesih nedenlerine dayanılarak da sonlandırılabilir. Ancak sözleşmenin 4.07. maddesinde fesih nedeni olarak öngörülen koşul Borçlar Yasası'nda düzenlenmemiş bir fesih nedeni olup, bu yüzden 6570 sayılı Yasa'nın 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde sayılan "yazılı tahliye taahhüdü" olarak kabul edilmeli, sözleşme

kurulurken kararlaştırılmış bulunduğundan 04.10.1944 tarih 20/28 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan nedenlerle geçersiz olmalıdır. Bu itibarla, kiraya verenin sözleşmenin bu koşuluna dayanarak kira sözleşmesinin feshe imkanı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24734, Karar No: 2013/807, Tarih: 23.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/24734 E.  ,  2013/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... ait taşınmaz üzerinde yetiştirilen ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Hazineye ait taşınmaz üzerinde yetiştirilen ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının davacılar tarafından yetiştirildiği tartışmasız olup 05.06.2004 tarihinde yayımlanan ve 5177 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesine eklenen hüküm uyarınca ağaçların bedelinin zilyedine ödenmesi gerekir ise de;

Dava konusu ağaçlar .... tarafından tel örgü içerisine alınarak davacıların kullanımı engellendiğinden, davanın husumetten reddine dair hüküm kurulması sonucu itibariyle doğrudur.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının .... irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....