muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8898, Karar No: 2013/689, Tarih: 22.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/8898 E.  ,  2013/689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu yaşamını yitiren kazalının hak sahibi olan davacının açtığı manevi tazminat davası ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

HUMK’nun 46.maddesi uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına , davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı yasanın 77.maddesinde Mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içerisinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan manevi tazminat davasında, olayın oluş şekli, müterafik kusur oranları, husule gelen elem ve ızdırabın derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi, hak ve nesafet kuralları esas alınır. Maddi tazminat davasında da müterrafik kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir. Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre manevi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 22/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5575, Karar No: 2014/9166, Tarih: 08.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/5575 E.  ,  2014/9166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2012/65-2013/865

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava hor kullanma nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere kararın dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava hor kullanma nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere kararın dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin hor kullanma tazminatı hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; taraflar arasında 15.03.2005 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi olduğu, 01.03.2010 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile yenilendiği uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşmelerin özel şartlar 5. maddesinde kiracının taşınmazı tahliye ettiği zaman halihazır şekilde teslim edileceğine dair düzenleme bulunmaktadır. Davacı tarafından İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/132 numaralı dosyası ile 05.08.2011 tarihinde mahallinde yaptırılan tespit sonrası düzenlenen 15.11.2011 tarihli bilirkişi raporunda kiralananda hor kullanım sonucu oluşan zarar bedeli inşaat işleri için 15.000 TL, elektrik işleri için 5.000 TL, mekanik klima için 25.000 TL olarak hesaplanmıştır. Yargılama sırasında yapılan keşif sonrası alınan 24.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda ise; davacı tarafından yapılan tadilatlara ilişkin olarak, alçı ve boya yapılması için 3801 TL, laminat parke için 1530 TL 4 adet lavabo bataryası için 800 TL, elektrik onarımları için 2.000 TL olmak üzere KDV ile birlikte 9594,58 TL’lik fatura sunulduğu belirtildikten sonra, KDV hariç alçı boya için 3500 TL, laminat parke için 1700 TL 4 adet lavabo bataryası için 800 TL, elektrik işleri için 2.000 TL masraf yapılması gerektiğini belirtmiştir. Mahkemece görevlendirilen ve dosya üzerinden inceleme yapan bilirkişilerce düzenlenen 18.07.2013 tarihli raporda ise hasar bedeli, 15.000 TL inşaat işleri için, 5.000 TL elektrik işleri için olmak üzere toplam 20.000 TL olarak belirlenmiştir. İki rapor arasındaki zarar miktarı arasındaki fark oldukça yüksektir. Her ne kadar mahkemece 18.07.2013 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmış ise de; bu raporda tamirat bedellerinin kalem kalem sayılmadığı ve davacı tarafından sunulan tadilat faturalarının dikkate alınmadığı görülmektedir. Mahkemece yapılacak iş, kiralananda oluşan zararın hor kullanma sonucunda mı, yoksa olağan kullanım sonucunda mı oluştuğu üzerinde durularak her bir zarar kalem kalem incelenerek raporlar arasındaki aykırılık da giderilmek üzere yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucu dairesinde hüküm vermekten ibarettir. Bu nedenle denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesisi doğru değildir.

3- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

3- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, kiralananın klima ünitesi ile birlikte kiralandığını ileri sürmüş, davalı kiracı ise, klima ünitesinin olmadığını kendileri tarafından klimalar alınarak kullanıldığını savunmuş, davacı kiralayan klima ünitesinin davacıya teslim edildiğini ispat edememiştir. Davacı dava dilekçesinde yemin deliline dayandığından, Mahkemece klima ünitesi ile birlikte kiraya verildiği konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı olduğunun davacıya hatırlatılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2 ve 3 nolu bentlerde yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5217, Karar No: 2025/2654, Tarih: 08.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/5217 E.  ,  2025/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1524 E., 2023/1412 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli ve 2023/210 Esas, 2023/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a,5 maddesi, 43/2, 192/3, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası, 37.480 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/1524 Esas, 2023/1412 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Kullanıcı olduğuna, delil bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 188/5. maddesinin ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin üst hadden ve takdiri indirim sebeplerinin uygulanması gerektiğine ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Kullanıcı olduğuna, delil bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 188/5. maddesinin ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin üst hadden ve takdiri indirim sebeplerinin uygulanması gerektiğine ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; alınan istihbari bilgi ve ihbar üzerine, 07.06.2021 günü ikametleri çevresinde fiziki takip yapıldığı, bağlantılı dosya sanığı ...nin ikametten çıkarak kullanıcı...'in yanına geldiği, alış veriş sonrası bağlantılı dosya sanığı ...nin tekrardan ikamete girdiği, kullanıcıdan rızası ile eroin ele geçirildiği, aynı günün devamında bağlantılı dosya sanığı ...nin tekrar ikametten çıkarak kullanıcı...'in yanına geldiği, alış verişin görüldüğü ve kullanıcıdan rızaen eroin ele geçirildiği; ikametlerinde arama yapmak üzere adrese intikal edildiği sırada bağlantılı dosya sanığı ...n pencereden dışarıya bir şeyler attığının görüldüğü, atılı vaziyette bulunan maddeler kontrol edildiğinde, 11 parça eroin ele geçirildiği, ikamete girildiğinde oda içerisinde bağlantılı dosya sanığı Mehmet ve Seydi ile sanık ... ve temyiz dışı sanık...in olduğunun görüldüğü, ikamette yapılan aramada, ...n oda içerisinde bulunduğu pencere kısmında bulunan betonun üzerine saçılmış vaziyette eroin, yine aynı pencerenin tahta kısmında kahverengi maske içerisinde beyaz yazılı kağıda sarılı eroin ele geçirildiği, sanık ...'ın bacağından engelli olduğundan minder üzerine oturur vaziyette yakalandığı, oturduğu minderin altı kontrol edildiğinde, eroin ele geçirildiği, yine ikamet aramasında uyuşturucu madde paketlemede kullanıldığı değerlendirilen çok sayıda farklı ebatlarda kesilmiş beyaz renkli çizgili ve yazılı, siyah noktalı kağıt parçaları, küçük eşit ebatlarda kesilmiş çok sayıda alüminyum folyo, çok sayıda ERGO ibareli kırmızı renkli kağıt parçaları ve 2 adet makasın ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay ve fiziki takip tutanakları, tanıkların üzerinden aynı türden uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesi, kullanıcı şahısların beyanları, bağlantılı dosya sanıkların beyanları, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin paketlenişi ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde, dava dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde, zincirleme suç hükümlerinin ve 5237 sayılı Kanun'un 188/5. maddesinin uygulanmasında, etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken belirlenen oranda, takdiri indirim sebeplerinin uygulanmamasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/1524 Esas, 2023/1412 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi

sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11661, Karar No: 2014/15312, Tarih: 12.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/11661 E.  ,  2014/15312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2011

NUMARASI : 2011/685-2011/936

DAVA :Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsamdışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının, denge tazminatına ilişkin ek ödemelerin yansıtılmaması nedeni ile ikramiye ve ilave tediye alacaklarının eksik ödendiğini belirterek, ek ödeme alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne ve ek ödemenin tahsiline karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde, İzmir Konak Telekom Müdürlüğü’nde 4857 sayılı Yasaya ve hizmet akdine davalı (sözleşmeli) memur olarak görev yapmakta iken 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi gereğince tarihinde Devlet Personel Başkanlığına bildirilerek ve akabinde kamu kurumuna atandığını, 5473 sayılı Yasa ile kamu iktisadi teşebbüslerinde çalışan personele 08.05.2006 tarih ve 2006/T-17 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararları ile ek ödeme yapılmasına karar verildiğini, işbu ek ödemelerin miktar ve hesaplanmasına dair Yüksek Planlama Kurulunun 2006, 2007, 2008, 2009 ve en son 2010 yıllarına ilişkin olarak kararlarının olduğunu, 5473 sayılı Kanun gereği kamu iktisadi teşebbüslerinde çalışan tüm personelin yararlanması ilişkin olarak verilen Yüksek Planlama Kurulunun 08.05.2006 tarih ve 2006/T-17 sayılı kararındaki ek ödemelerin davacının aylık ücretine yansıtılarak ödenmediğini,işbu davanın 01.01.2006-04.01.20 10 tarihleri arasında Kanunun ve Kanuna dayanak olan Yüksek Planlama Kurulu kararınca davalı tarafça hesap edilerek ödenmeyen ek ödemeye (denge tazminatına) ilişkin olduğunu belirterek, ek ödeme alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davasının mevcut kanuni düzenlemeler, Maliye Bakanlığı’nın 08.05.2006 tarih ve 8021 Sayılı görüşü gereği haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının davasının nakil ilmühaberinin iptali ve ilave ücretlerinin ödenmesi olduğunu, davacının nakil olduğu kurumun sorumluluğu olduğunu, davalının Maliye Bakanlığı görüşüne uygun hareket ettiğini, davacının 657 Sayılı Kanun ve 399 Sayılı KHK kapsamında devlet memuru olduğunu ve devletçe ücretine yapılan artışlardan davalının sorumlu olamayacağını bu nedenlerle husumet itirazlarının bulunduğunu, zamanaşımı itirazlarının olduğunu, Maliye Bakanlığı’nın görüşüne istinaden davacıya ek ödemelerin verilmediği ve nakil sırasında nakil ilmühaberine yansıtılmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının iş yeri şahsi dosyası münderecatına ile tüm dosya kapsamına nazaran yasal düzenlemeler uyarınca davacının davalı iş yerinde çalıştığı süreyi kapsayacak şekilde bir kısım ek ödemelerin yapılması yolunda yasama işleminin yapılıp yüksek planlama kurulu kararı ile de ek ödeme yapılmasına karar verilmesine rağmen davalı idarenin davacının yasal olarak hak kazanmasına rağmen davalı nezdindeki çalıştığı sürede davacıya ek ödeme yapmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanunun Ek. 29. Maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı KHK.’un Ek 3 maddesi ve 399 sayılı KHK.’un Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, eksik ödenen ücrete bağlı hakların tespiti ile bu alacağa hak kazanıp kazanmaması noktasında toplanmaktadır. Davacının bu artışlardan yararlanması demek aynı zamanda nakledilirken bu artış ve eksik ödemelerin yer aldığı ücreti gösteren nakil maaş ilmühaberinin buna göre düzenlenmesini de içerecektir. Dolayısı ile ek ödemelerden yararlanması nakledildiği ve kamu statüsünde çalıştığı yerde aldığı ücretini de etkileyecektir.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanunun Ek. 29. maddesi, 375 sayılı KHK.’un Ek 3. maddesi, 399 sayılı KHK.’un Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanunun 29. Maddesinin 3. Fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Kanununun 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek yasal düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı KHK hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsamdışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır.

Dairemizce yukarda belirtilen kapsamda bulunan nakle tabi işçilerle davalı Türk Telekomünikasyon A.Ş. arasındaki uyuşmazlıklarda daha önce önceki bozma gibi esasa yönelik kararlar vermiştir. Ancak Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararından sonra uyuşmazlığın adli yargı yerinde görüleceği konusunda yeniden değerlendirme yapılması gerekmiştir. Anılan karara göre “yasal düzenleme ile Türk Telekom A.Ş.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statülerinin devam ettiği, İmtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklendiği, 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunduğu, bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları, davalı şirketin, Telekomünikasyon Kurumu ile Türk Telekom arasında imzalanan “Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi” ile belli bir kamu hizmetini yürütmek görev ve yetkisi ile donatıldığı, bu görev ve yetkiler dahilinde bazı kamusal ayrıcalıkları ve yükümlülükleri bulunduğu, belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle davalı şirketin, herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu, bu durumda, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetinin yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile, kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu” kabul edilmiştir