muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11381, Karar No: 2022/21182, Tarih: 29.12.2022

2)İsmi bildirilen kişinin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklar ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da bildirilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması,

4)Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

C)Mahkumiyet hükümleri yönünden ve beraat hükümleri yönünden ise suçun sübutu halinde; Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık ... müdafileri, sanık ... müdafi ve sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/28015, Karar No: 2014/29171, Tarih: 27.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28015 E.  ,  2014/29171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2013/99-2014/185

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılardan TÜPRAŞ'ın işyerinde yükleme-boşaltma işçisi olarak muhtelif alt işverenler nezdinde çalıştığını, TÜPRAŞ'ın kadrolu çalışanları ile aynı işi yapmasına rağmen diğer davalı şirketin çalışanı gösterildiğini, bu nedenle TÜPRAŞ ile Petrol İş sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesindeki düzenlemelerden faydalanamadığını belirterek davalılar arasındaki alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının eda davası açmasına engel bir durum bulunmadığı, eda davası açılabilecek hallerde tespit davası açmakta hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacı, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında muhtelif alt işverenlerin işçisi gösterildiği için, TÜPRAŞ ile Petrol İş sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesindeki düzenlemelerden faydalanamadığını belirterek davalılar arasındaki alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespitini talep etmiştir. Mahkemece, eda davası açılabilecek hallerde tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir. Ancak, davacının iş sözleşmesinin devam ettiği ve toplu iş sözleşmesinde yıllık izne ilişkin, 4857 sayılı İş Kanunu'na göre işçi lehine yapılan düzenlemelerden faydalanmak amacı ile dava açtığı anlaşılmaktadır. Yıllık izin hakkı iş sözleşmesinin feshi ile ücret alacağına dönüşeceğinden, sözleşme ilişkisi devam eden davacının toplu iş sözleşmlesindeki yıllık izne ilişkin düzenlemeden faydalanmak amacı ile davalılar arasındaki alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespitine ilişkin dava açmakta hukuki yararı vardır. Mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın usulden reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.10.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1353, Karar No: 2012/34400, Tarih: 15.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1353 E.  ,  2012/34400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında yasak nitelikte bıçak taşıması nedeniyle 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi kapsamında dava açıldığı ve yargılamanın bu suça yönelik yapıldığı gözetilmeden, hükmün esasını oluşturan kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanık hakkında yasak nitelikte mermi bulundurmak suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi uyarınca ceza tayin olunduğu yazılması suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- Sanıkta ele geçen kelebek olarak nitelenen bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen taşınması ve bulundurulması yasak olan bıçaklardan olup olmadığı konusunda Polis Kriminal Laboratuarından rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken rapor alınmaksızın yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2491, Karar No: 2014/5865, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2491 E.  ,  2014/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/14802, Karar No: 2019/4272, Tarih: 08.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14802 E.  ,  2019/4272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili banka alacağının ödenmemesi üzerine davalı borçlu ... aleyhine ...İcra Müdürlüğünün 2014/12740 sayılı dosya üzerinden haciz yoluyla icra takibine başlanıldığını, davalının adına kayıtlı iken değerinin çok altında ve alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla dava konusu taşınmazlarını davalı ...'a ve davalı ...'a devrettiğini belirterek İİK.nin 277 vd. maddeleri hükümlerine göre batıl olan tasarrufun müvekkili banka alacağı yönünden iptaline, dava konusu taşınmaz üzerinde....İcra Müdürlüğünün 2014/12740 sayılı dosyasından cebri icra yolu ile alacağını alma yetkisi tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davalılar arasında yakın akrabalık ve tanışıklık ve komşuluk ilişkisi bulunduğu ve iş bu gayrimenkulleri satın alan davalıların, davacının içinde bulunduğu maddi koşulları veya davacıyı zarara uğratma kastını bildikleri veya bilebilecek durumda oldukları hususunun da ispat edilemediği taşınmazların emlakçı vasıtasıyla, gerçek değerine yakın bir

değerle, bedelini banka vasıtasıyla ödeyerek satın almış oldukları anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19437, Karar No: 2018/52, Tarih: 15.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/19437 E.  ,  2018/52 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

ASLİ MÜDAHİL : .....Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğü

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin maliki olduğu ...'ın sevk ve idaresindeki .... Plakalı Fiat Linea marka 2012 model araç ile dava dışı yaya ...'ın çarpıştığı 02/04/2014 tarihli trafik kazası nedeni ile müvekkilinin aracında hasar meydana geldiğini, davalı ... şirketinin müvekkiline ait aracın kasko sigortasını tanzim eden şirket olduğunu, kazanın akabinde delil tespiti yaptırıldığını, müvekkilinin aracında meydana gelen 3.000,00 TL hasar bedelinin davalı ...'dan temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline, 500,00 TL değer kaybının ise kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline, İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/39 D.iş sayılı delil tespiti dosyasında sarf edilen 386,80 TL mahkeme gideri ve 300,00 TL tespit ve vekalet ücreti olmak üzere toplam 686,80 TL delil tespiti giderinin yargılama gideri kapsamında davalı şirkete tahmiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ...; usulüne uygun tebliğe rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; temlik alan davacının davasının aktif husumet yönünden reddine, Asli müdahil TC... Bankası ...nin talebinin kabulü ile 5.179,24 TL.nin davalılardan alınarak asli

müdahile verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucunda davacının aracında meydana gelen hasar bedeli ve değer kaybının tazmini istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; araçta yedek parça, işçilik ve KDV dahil toplam 3.679,24 TL hasar bulunduğunu, araçta 1.500,00 TL değer kaybı olduğunu, belirterek zararının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucunda davacının aracında meydana gelen hasar bedeli ve değer kaybının tazmini istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; araçta yedek parça, işçilik ve KDV dahil toplam 3.679,24 TL hasar bulunduğunu, araçta 1.500,00 TL değer kaybı olduğunu, belirterek zararının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Araçta meydana gelen hasar yönünden davadan önce tespit niteliğinde alınan makine mühendisi bilirkişi raporunda; 3.769,00 TL hasar 1.500,00 TL değer kaybı zararı tespit edilmiştir. Yargılama sırasında alınan heyet raporunda da; bu zarar tespiti uygun görülmüştür. Davalılar, olay tarihi itibariyle meydana gelen gerçek zarardan sorumludur. Davalı ... vekili; davacıya ait aracın dava konusu kaza tarihinden 30 ve 28 gün önce başka kazalar geçirdiğini bu kazalardan meydana gelen hasarın devam ettiğini iddia etmektedir. Davadan önce alınan değişik iş tespit dosyası raporunda ve mahkemece yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda davalı ... vekilinin iddia ettiği bu kazaların varlığı ve bu kazalara ilişkin hasarın devam edip etmediği, hususlarında inceleme yapılmamıştır. Bu nedenle bilirkişi raporu hükme elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, başka bir makine mühendisi bilirkişiden, davacı aracında olay tarihi itibariyle meydana gelen gerçek zararının (hasar bedelinin) tespiti hususunda, davacıya ait aracın dava konusu kaza tarihinden önce bir kazaya uğrayıp uğramadığı, uğradıysa bu kazalara ilişkin hasarların devam edip etmediği, araçtaki hasarın önceki tarihli kazalara mı yoksa dava konusu kaza tarihine mi ilişkin olup olmadığı değerlendirilerek ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Davacı ile davalı .... arasında kasko sigorta poliçesi düzenlenmiş olup, kasko sigortası genel şartlarına göre aracın değer kaybından sigorta şirketi sorumlu değildir. Sigorta poliçesinde değer kaybından sigorta şirketinin sorumlu olacağına dair özel bir kloz da mevcut değildir. Somut olayda; mahkemece alınan bilirkişi raporunda kasko sigortalı araçtaki hasarın 3.679,00 TL, değer kaybının 1.500,00 TL olduğu belirlenmiştir.

Bu durumda, sigorta genel şartları ve poliçe hükümlerine göre değer kaybıyla ilgili olarak talebin davalı .... yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 15.1.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3791, Karar No: 2022/16391, Tarih: 18.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3791 E.  ,  2022/16391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : ...,...

...

Gerekçeli karar başlığına katılan vekilinin isminin eklenmemesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu ve katılan vekilinin temyiz isteminin sanık hakkında 2007, 2008 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

1) "Defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararına yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanığın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) "2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanığa yüklenen 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 25.05.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3) "2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

3) "2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Karasu Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2012 tarih ve 2012/127 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/1988, Karar No: 2018/3871, Tarih: 07.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1988 E.  ,  2018/3871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Seydişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2017 tarihli ve 2017/406 esas, 2017/319 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 23.01.2018 tarih ve 2017/13829 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.02.2018 tarih ve 2018/10565 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın taş atmak şeklinde gerçekleşen eyleminde taşın müştekiye isabet etmemesi, bu yöne ilişkin aleyhe tanık beyanı bulunmaması ve Seydişehir Devlet Hastanesi tarafından tanzim edilen 15/03/2014 tarihli adli raporda da müştekide darp ve cebir izine rastlanmadığının belirtilmesi karşısında, atılı suçun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeyerek tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi gereğince indirim yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Seydişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2017 tarihli ve 2017/406 esas, 2017/319 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (½) artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 35. maddesi gereğince cezasında (3/4) indirim yapılarak 45 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (½) indirim yapılarak 22 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 18 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 360 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 07.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.