muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/101, Karar No: 2025/299, Tarih: 14.05.2025

37. Nitekim aynı hususlar Hukuk Genel Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 2020/8-720 Esas, 2021/802 Karar sayılı kararında da benimsenmiştir.

38. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, dava konusu taşınmaz tapuda davacı ve dava dışı şahıs adına müşterek mülkiyet üzere kayıtlı olup, davacının mülkiyet hakkı bulunmaktadır. Davacı kayden paydaşı olduğu taşınmazı davalının uzun bir süreden beri kullandığını ileri sürerek davalı tarafından yapılan müdahalenin men'ine ve ecrimisil tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı dava konusu taşınmazın tapuda davacı adına kayıtlı olmasına rağmen aslında davalı ve kardeşleri adına alındığını, söz konusu yerin işletmesini oğlu ...'in yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkeme davalının taşınmazı muvafakate dayalı olarak tasarruf ettiği gerekçesiyle davayı reddetmiş; Yargıtay 8. Hukuk Dairesi dava açılmış olmakla muvafakatin geri alındığı, davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararı bozmuştur. Mahkeme bozma ilâmına uyarak, ecrimisil talebinin reddine, el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne karar vermiş; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi dava konusu taşınmazın dava dışı ... tarafından kullanıldığı, davalı tarafından kullanılmadığı anlaşıldığından davacının men'i müdahale talebi yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararı bozmuştur. Görüleceği üzere temyiz incelemesi yapan Özel Daireler tarafından dava konusu taşınmazın fiilen davalı tarafından kullanılıp kullanılmadığı hususunda farklı değerlendirmeler yapılmıştır.

39. Oysaki dosyada bulunan İdil Belediyesi'nin 17.09.2012 tarihli yazı cevabından, dava konusu 181 ada 51 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan un değirmeninin 24.08.2004 tarihli 507 numaralı ruhsat ile dava dışı ... adına kayıtlı olduğu anlaşıldığı gibi bu hususun 08.01.2015 tarihli duruşmada dinlenen mahalli bilirkişi ...'un dava konusu taşınmazda bulunan değirmenin dava dışı ... tarafından işletildiği yönündeki beyanı ile de doğrulandığı anlaşılmaktadır. Tüm bu hususlar karşısında dava konusu taşınmazın dava dışı ... tarafından kullanıldığı, davalı ...'in bir kullanımının bulunmadığı anlaşıldığından davacının men'i müdahale talebi yönünden davanın reddine ilişkin olarak verilen karar isabetlidir.

40. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; davalının cevap dilekçesindeki beyanları, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları dikkate alınarak fiili durumun tespit edilmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

41. Hâl böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğundan karar onanmalıdır.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdil Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.06.2023 tarihli ve 2022/736 Esas, 2023/330 Karar sayılı kararının ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

41. Hâl böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğundan karar onanmalıdır.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdil Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.06.2023 tarihli ve 2022/736 Esas, 2023/330 Karar sayılı kararının ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

14.05.2025 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

K A R Ş I O Y"

Karşı oyumuzu ve gerekçelerini dört başlık altında açıklamak gerekmiştir.

1-USULİ KAZANILMIŞ

"Bir mahkemenin Temyiz Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılamaz ve bozma sebebidir, meğer ki bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli müktesep hak yahut usule ait müktesep hak denilmektedir. Usul Kanunumuzda bu şekildeki usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de Temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.

Mahkemenin doğru bularak uyduğu veyahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez. Bundan başka, mahkemenin bozma kararına uygun karar vermesine rağmen Temyiz Dairesinin ilk bozmasıyla benimsenmiş olan kanuna veya usule ait hükümlere aykırı şekilde ikinci bir bozma kararı vermesi, usul hükümleriyle hedef tutulan iktikrarı zedeler ve hatta kararlara karşı umumi güveni dahi sarsar." (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 09.05.1960 gün ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı kararı).

Taraflardan biri lehine doğan usuli kazanılmış hakkın kamu düzenine ilişkin olduğu, Mahkemenin ve Yargıtayın da buna uymak zorunda olup usuli kazanılmış hakka aykırı karar veremeyeceği, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957/13 Esas, 195959 Karar sayılı kararında da belirtilmiş olup şöyle ifade edilmiştir:

"Temyizce bir kararın bozulması ve mahkemenin bozma kararına uyması hâlinde bozulan kararın bozma sebeplerinin şumulü dışında kalmış cihetlerinin kesinleşmiş sayılması, davaların uzamasını önlemek maksadiyle kabul edilmiş çok önemli bir usuli hükümdür. Bir cihetin bozma kararının şumulü dışında kalması da iki şekilde olabilir. Ya o cihet, açıkca bir temyiz sebebi olarak ileri sürülmüş fakat dairece itiraz reddedilmiştir. Yahudda onu hedef tutan bir temyiz itirazı ileri sürülmemiş olmasına rağmen dosyanın Temyiz Dairesince incelediği sırada dosyada bulunan yazılardan onun bir bozma sebebi sayılması mümkün bulunduğu hâlde o cihet dairece bozma sebebi sayılmamıştır. Her iki hâlde de o konunun bozma sebebi sayılmamış ve başka sebeplere dayanan bozma kararına mahkemece uyulmuş olması, taraflardan birisi lehine usuli bir mükteseb hak meydana getirir ki, bu hakkı ne mahkeme, ne de Temyiz Mahkemesi halele uğratabilir. Zira usuli mükteseb hakkın tanınması da amme intizamı düşüncesiyle kabul edilmiş bir esastır."

Yukarıda belirtilen hususlar içtihadı birleştirme kararlarının künyelerine de yer verilmek suretiyle Yargıtay hukuk daireleri ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yeni tarihli pek çok kararında usuli kazanılmış hakkın varlığına ve uyulması zorunluluğuna ilişkin gerekçe olarak yazılmak suretiyle benzer uygulama sürdürülmektedir (Örnek Yargıtay HGK'nun 26.11.2019 Tarih 2017/2337 Esas 2019/1200 Karar, 24.02.2022 Tarih 2019/783 Esas 2022/202 Karar, 24.04.2024 Tarih, 2023/918 Esas 2024/202 Karar sayılı kararları).

Bu içtihadı birleştirme kararları, taraflar lehine diğer bir ifadeyle taraflar nezdinde doğan usuli kazanılmış hakkın kamu düzenine ilişkin olduğunu, hem mahkemenin hem Yargıtayın usuli kazanılmış hakka aykırı karar veremeyeceğini açıkça belirtmektedir. Bu içtihadı birleştirme kararlarından sonra bu esaslardan ayrılmayı gerektirir yeni bir kanun çıkmamıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) da aksine bir düzenleme getirmemiştir. O hâlde bu içtihadı birleştirme kararlarında belirtilen esaslardan ayrılmayı gerektiren bir neden bulunmamaktadır.

6100 sayılı HMK 373/6. maddede; "Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi, her hâlde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır" hükmü bulunmaktadır. Benzer bir hüküm Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa da eklenmiştir. Bu hüküm HMK'ya 2013 yılında yapılan değişiklikle eklenmiş olup bu yeni hükmün Mahkeme veya Yargıtay için usuli kazanılmış hakka uyma zorunluluğunu ortadan kaldırıp kaldırmadığı üzerinde de durulmalıdır.

Bu hüküm ile usuli kazanılmış hakka aykırı karar verilebileceğine dair bir hüküm getirilmiş olmayıp temyiz incelemesinin özel dairece değil Hukuk Genel Kurulunca yapılacağı şeklinde genel kuraldan ayrılan ve temyiz incelemesini yapacak kurulu gösteren hüküm konulmuştur.

Belirtilen maddelere eklenen fıkrayla ilgili olarak Adalet Komisyonu Raporunda şu açıklamalara yer verilmiştir:

Bu hüküm ile usuli kazanılmış hakka aykırı karar verilebileceğine dair bir hüküm getirilmiş olmayıp temyiz incelemesinin özel dairece değil Hukuk Genel Kurulunca yapılacağı şeklinde genel kuraldan ayrılan ve temyiz incelemesini yapacak kurulu gösteren hüküm konulmuştur.

Belirtilen maddelere eklenen fıkrayla ilgili olarak Adalet Komisyonu Raporunda şu açıklamalara yer verilmiştir:

Dairenin birinci kesin bozmasından, bozmaya uyma kararından sonra dönmesi (2. kez bozması) üzerine alt mahkemece verilen kararın yargı yolu denetiminin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılması, ikinci kesin bozmaları gereklilik sınırlarına indirecek bir hukuk disiplinini de beraberinde getirir. Sözgelimi, birinci bozmadan dönme formülü olarak sıkça kullanılan “maddi hata” gerekçesinin somut olay bağlamında realizasyonu, görüş ve içtihat farkı mı? Farklı delil değerlendirmesi mi? Bu bağlamda usule ilişkin kazanılmış hakkın ihlali mi? Yoksa usule ilişkin kazanılmış hakkın istisnası olan ve tipik tarifine uygun maddi hata mı?” sorularını ele alan bir yaklaşımla Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca gerçekleştirilecektir. Nitekim benzeri olaylarda ikinci kesin bozmaya karşı direnme kararlarının temyizinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca aynı realizasyon yapılmaktadır. Model, bu yönüyle, usuli kazanılmış hak kurumunda tereddütlere yol açması bir yana, onu pekiştirmektedir. Çünkü ikinci bozma, genellikle uyma kararı ile teşekkül eden usuli kazanılmış hakkı bertaraf etmeye yönelik olarak kurulmaktadır. Yargıtay kararları üzerinde yapılacak ampirik incelemeler, usuli kazanılmış hak sonrası ikinci bozmaya karşı oluşturulan direnme kararlarının birinci bozma doğrultusunda (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca); uyma kararlarının ise ikinci bozma doğrultusunda (özel dairece) genel olarak onandıklarını göstermektedir. Bu veri, bizatihi sorun alanının varlığına delalet etmektedir. Bu bağlamda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun hakemliğine başvurmak, bir yargılama hukuku zaruretidir. Bu tür bir sistem dönüşümü, yargılama hukuku bakımından pozitif bir önem taşımaktadır. Yeni usul, içtihat istikrarı bakımından da işlevseldir. Bu gibi hâllerde bozma kararını ittihaz eden daire veya daireler yönünden işe bakma yasağı derpiş edilmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yapacağı inceleme, hiçbir şekilde bozma dairesince gerçekleştirilemeyecektir. Buradaki derecelendirme, hukuk güvenliği noktasından da anlamlıdır (Anayasa md. 2). Ayrıca model iki zıt bozmanın taraflarda meydana getirebileceği güven erozyonunu giderme ve objektif tarafsızlık yönünden yeni yapı oluşturma işlevini de görmektedir.

Alt komisyon, mevzuat değişikliğine dayalı ikinci kesin bozmaların dahi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda incelenmesi sonucuna varmış, usuli kazanılmış hakkın korunması duyarlılığına dayalı bu formül, esas komisyonca da benimsenmiştir. Esas komisyon, tasarıdakinin aksine yeni sistemi yalnızca şu anda uygulanan usul kanununa özgü olarak değil, bölge adliye mahkemeleri döneminde uygulanacak usul kanunu bakımından da benimsemiştir.

Vurgulanmalıdır ki, yeni sistem, birinci veya ikinci kesin bozma kararı lehine bir doğruluk veya kesinlik karinesi ihdas etmemektedir. Başta usuli kazanılmış hak olmak üzere, hukuk ve somut olay ekseninde iki zıt bozma kararından hangisinin uygun olduğuna, yahut bunların dışında başka bir çözüm seçeneğinin bulunup bulunmadığına -üçüncü defa özel daire değil Yargıtay Hukuk Genel Kurulu karar verebilecektir. Bu model, üçüncü kararların türlerine bakılmaksızın temyizen incelenmesi yönünden direnme kararlarındaki rejimi bu kararlara da bir tür teşmil etmektedir.

Bu gerekçelere karşı olarak, yeni düzenlemenin hukuk güvenliğini yok edeceği, usuli hak kurumunu örseleyeceği, içtihat istikrarı için tehlike oluşturacağı ileri sürülmüştür. Aynı görüşler, alt ve esas komisyon raporlarına düşülen muhalefet şerhlerinde de dile getirilmektedir. Yukarıda ortaya konduğu üzere yeni düzenleme, tam da bu görüşlerde ortaya konan semptomları bertaraf edecek yapı özelliğini taşımaktadır.

Raporda yer alan bu açıklamalar da getirilen yeni hükmün usuli kazanılmış hakka bir istisna olarak getirilmeyip özellikle ortada usuli kazanılmış hak mı bulunduğu yoksa usuli kazanılmış hakkın istisnası olan açık maddi hata mı bulunduğu hususunun zıt iki kararı vermiş dairece değil, Hukuk Genel Kurulunca incelenmesi için getirildiğini ortaya koymaktadır. Usuli kazanılmış hakkın korunması duyarlılığına dayalı bu formülün benimsendiğinin belirtilmiş olması da değişiklik gerekçesinin bir özeti olarak yeni hükmün usuli kazanılmış hakka bir istisna oluşturmadığını ortaya koymaktadır.

Mahkeme çelişkili ikinci bozmaya uyarak karar vermiş ise ilk bozmaya dayalı usuli kazanılmış hakkın oluşmayacağı kabul edilirken, mahkemenin çelişkili ikinci bozmaya uymayıp direnmesi hâlinde usuli kazanılmış hakkın oluştuğu belirtilerek değerlendirme yapılması da çelişkili bir uygulama olacaktır. Zira böyle bir uygulama usuli kazanılmış hakkın varlığını ve yokluğunu Yargıtayın çelişkili ikinci bozma kararı verip vermemesinde dahi değil, derece mahkemesinin çelişkili ikinci bozmaya uyup uymama iradesinde aramış olacaktır.

Oysa ki hak kavramı medeni hukuk anlamında olup, meşru beklenti düzeyini dahi aşmış, varlığı açıkça belirmiş, taraflardan biri nezdinde gerçekleşmiş bir hakkın, sahibi dışında bir irade tarafından ortadan kaldırılabileceğinin kabulü hukuk düzeni içindeki hak kavramı ile de bağdaşmaz. Bu nedenledir ki içtihadı birleştirme kararlarında da belirtildiği üzere ilk bozma kararına uymakla kazanılmış bir hak doğmuş ise ne mahkemenin ne de Yargıtayın, bu hakkı berteraf etmeye neden olacak ve hukuk güvenliğini de sarsacak şekilde farklı bir bir karar vermeye yetkisi yoktur. 6100 sayılı HMK 373/6 madde hükmünün de Yargıtaya usuli kazanılmış hakkı ortadan kaldıracak şekilde çelişkili ikinci bozma kararı verme yetkisi tanıyan bir hüküm olarak getirildiğini kabul edebilmek mümkün değildir.

Usuli kazanılmış hak ilkesinin istisnaları da vardır. Öğretide ve Yargıtay kararlarında da benimsendiği üzere açık maddi hata, geriye etkili kanun değişikliği, sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararı bulunması bu istisnalar arasındadır.

İstisnalar arasında saydığımız açık maddi hatadan söz edebilmek için, hukuki değerlendirme veya delil takdiri dışında tamamen maddi olgulara yönelik olarak ilk bakışta açık ve belirgin olarak anlaşılabilen bir hatanın bulunması gerekir. Ayrıca bu hatanın yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen yanlışlıklar içermesi gerekmektedir. Bu durumda karşı taraf lehine usule ilişkin kazanılmış hak doğmayacak, bu tür açık hatalarda maddi gerçek gözardı edilemeyecek ve usuli kazanılmış hakkın gerçekleşmiş olmadığı kabul edilebilecektir. Ancak bu şekilde yapılacak müdahalenin de sınırı, açık maddi hata adı altında delillerin değerlendirilmesi ve hukuki nitelendirilmede hata yapıldığı gerekçesine dayanılamayacak olmasıdır.

Yukarıda yapılan açıklamalarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece verilen önceki kararın temyizi üzerine verilen Yargıtay bozma kararında; çekişme konusu taşınmazın kalden davacıya ait olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, davalının taşınmazı muvafakate dayalı olarak tasarruf ettiğinin dosya kapsamıyla sabit olduğu, ancak dava açılmış olmakla muvafakatin geri alındığının kabulü gerektiği, mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle davalının müdahelesinin önlenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle reddina karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilmiştir.

Mahkeme bu ilk bozma kararına uymakla usuli kazanılmış hak doğmuştur. Bu kararın maddi hata niteliğinde olduğu da düşünülemeyeceğine göre davanın uyulan ilk bozma kararına uyulmakla oluşan usuli kazanılmış hak nedeniyle el atmanın önlenmesi davasının kabulüne karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekir.

2-ECRİMİSİL TALEBİ YÖNÜNDEN KESİNLEŞEN OLGULAR

Mahkeme bu ilk bozma kararına uymakla usuli kazanılmış hak doğmuştur. Bu kararın maddi hata niteliğinde olduğu da düşünülemeyeceğine göre davanın uyulan ilk bozma kararına uyulmakla oluşan usuli kazanılmış hak nedeniyle el atmanın önlenmesi davasının kabulüne karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekir.

2-ECRİMİSİL TALEBİ YÖNÜNDEN KESİNLEŞEN OLGULAR

Mahkemece verilen birinci karar rızaya dayalı kullanım bulunduğu için ecrimisil ve el atmanın önlenmesi taleplerinin reddi yönünde olup bu karar davalı tarafından temyiz edilmemiştir. Davacının ecrimisile yönelik temyiz talebi ise davalının bu yeri kullanmasının rızaya daya olmasına ve bu nedenle kötüniyetinden bahsedilemeyeceği belirtilerek reddedilmiştir. Bu karar gerekçesinin düzeltilmesi yönünden temyiz edilmediğinden davalının bu yeri kullanmak suretiyle taşınmaza el atmasının bulunduğu sabit olmuştur.

Ecrimisil talebi yönünden sabit kabul edilen ve varlığı kesinleşen bu vakıa belirlemesinin el atmanın önlenmesi davası yönünden de bağlayıcı olacağının kabulü gerekir.

3-DOSYAKİ BEYAN VE DELİLLER

Davalı davaya cevabında taşınmaz ile taşınmaz üzerindeki değirmenin davacı, kendisi ve ... olmak üzere üç kardeşe ait olduğunu, 2004 yılında birlikte alındığını, karşılıklı güven ilişkisi içinde tapusunu davacı üzerine yaptıklarını, değirmenin işletmesiyle üç kardeşin nam ve hesabına ...’in hareket ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı bu beyanlarıyla tapusu üzerinde olmasa da taşınmazda hak sahibi olduğunu, oğlu Kenan’ın kendi ve kardeşleri nam ve hesabına taşınmaz üzerindeki değirmeni işlettiğini beyan ettiğinden oğlunun taşınmazı kullanmasının kendi nam ve hesabına da olduğunu ikrar etmiştir. İkrar kesin delildir. Davalının ikrar niteliğini taşıyan bu beyanlarıyla taşınmaza müdahelesinin varlığı ispatlanmıştır. Taşınmaz üzerindeki değirmenin ruhsatı davalının oğlu adına olsa da bu davalının varlığını iddia ettiği hakka bağlı bir kullanımı bulunduğunu ikrar etmiş olması nedeniyledosya kapsamındaki mevcut deliller de davalının taşınmaza el atmasının önlenmesine karar verilmesini gerektirmektedir.

4-SONUÇ

Öncelikle ilk bozma kararına uymakla oluşan usuli kazanılmış hak nedeniyle davalının el atmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekir.

Bir an için çoğunluk görüşünce kabul edildiği gibi usuli kazanılmış hak bulunmadığı kabul edilse dahi ecrimisil talebi yönünden sabit kabul edilen ve varlığı kesinleşen vakıalar dahi el atmanın önlenmesi davasının kabulünü gerektirmektedir. Öte yandan dosya kapsamındaki beyan ve deliller ile de davalının taşınmaza müdahelesinin varlığı ispatlanmış iken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan hükmün onanması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/9088, Karar No: 2011/11453, Tarih: 01.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9088 E.  ,  2011/11453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 12/01/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılardan ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne, duruşma isteminin miktar itibariyle reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle ürün zararından kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir. Yerel mahkemece davalılardan ... dışındaki davalılar yönünden davanın reddine, ... hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ...'in arazisi içinden geçen tahliye kanalını tüm uyarılara rağmen kapatmadığı, diğer davalıların ise kendi kullanımlarında olan çeltik ekili arazilerin artık sularını bu kanala boşaltmaları nedeniyle kanalın suyu taşıyamadığı ve lahana ektiği araziye su basarak ürün zayiatına neden olduğu gerekçesiyle uğradığı zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar, tarlaların eğimi ve su akış yönü dikkate alındığında, su basmasının kendileriyle ilgisi olmadığını, o tarihlerde çok fazla yağış olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Yerel mahkemece, davacının arazisinin doğusunda kalan çeltik ekili arazinin güneyinde ... kanalı mevcut olup, bu kanalın davalılardan ...'in kullanmış olduğu arazinin batısında kalan kanala bağlandığını ,kanalın ... tarafından su biriktirmek amacıyla kapatılması sonucu kanalda şişkinlik olduğu ve su taşkını sonucu lahanaların su altında kalarak çürüdüğü kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, davaya konu lahana tarlasının çeltik bölgesinde ekilmiş olduğu ve çevresinin çeltik tarlalarıyla çevrili olduğu anlaşılmaktadır. Olay tarihinde, bölgeye çok miktarda ... yağmış olması da gözönüne alındığında; Borçlar Yasası'nın 43 ve 44. maddeleri uyarınca hak ve adalete uygun bir indirim yapılmamış olması doğru değildir. Mahkeme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.