muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2362, Karar No: 2024/12, Tarih: 08.01.2024

2.Sanık ...; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, sanık ...; sigaraların kendisine ait olduğunu, evinde bulunan sigaralardan iki poşet alarak dışarı çıktığını, eniştesi olan diğer sanık ... ile karşılaştığını, elindeki poşetleri ve evin anahtarını vererek "bekle ben geliyorum" dediğini, sonra tekrar gelirken sanık ...'nin yanında polisleri görünce korktuğu için yanına gitmediğini beyan etmiştir.

3.Tutanak tanığı Murat Üstünel; sanık ...'i elinde poşetle bir evin önünde beklediğini

gördüklerini, sanığa sorduklarında sigaraların kaynına ait olduğunu söylediğini, tutanak tanığı ... ...; sanık ...'e sigaraların bulunduğu evin anahtarını sorduklarında anahtarın kendi evinde olduğunu söylediğini, sigara bulunan ev ile sanığın ikameti arasında sadece bir yol olduğunu, bunun üzerine yolun hemen karşısındaki sanığın kendi evinin önüne gittiklerini, sanığın eve girerek anahtarı getirdiğini ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

1.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; olay tutanağı, sanıkların savunmaları, tutanak tanıklarının anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'in ele geçen sigaraların kendisine ait olmadığına dair savunmasının diğer sanık ... tarafından doğrulanması karşısında, sanık ...'in savunmasının aksine atılı suçu işlediği yönünde cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası ve onuncu fıkrasının son cümlesi gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının yirmiüçüncü fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar ... Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü

maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "10.06.2015" yerine "11/06/2015" olarak yazılması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin münhasıran sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilmiştir.

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/473 Esas, 2016/414 Karar sayılı kararında sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünden katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar bakımından herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/473 Esas, 2016/414 Karar sayılı kararında sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11723, Karar No: 2024/6725, Tarih: 28.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/11723 E.  ,  2024/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2388 E., 2021/1398 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafii ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...’ın 22.11.2018 tarihli birinci celsede “...zararımız giderilmedi ancak şirket sahipleri ile yaptığımız mülakatta takdiri bana bıraktılar, ben de sanıklardan şikayetçi değilim...” şeklinde beyanda bulunduğu, sanık ...’ın ise 03.03.2020 tarihli yedinci ve son celsede “...Ben zararı gidermek istedim ancak bekçi şirketin zarar talebi olmadığını söyledi. Yazılı evrak istedim, ancak gerek yok diyerek vermedi...” şeklindeki beyanı ile tazmin iradesi gösterdiği anlaşılmaktadır.

Ancak;

Mağdur ...’ın 22.11.2018 tarihli birinci celsede “...zararımız giderilmedi ancak şirket sahipleri ile yaptığımız mülakatta takdiri bana bıraktılar, ben de sanıklardan şikayetçi değilim...” şeklinde beyanda bulunduğu, sanık ...’ın ise 03.03.2020 tarihli yedinci ve son celsede “...Ben zararı gidermek istedim ancak bekçi şirketin zarar talebi olmadığını söyledi. Yazılı evrak istedim, ancak gerek yok diyerek vermedi...” şeklindeki beyanı ile tazmin iradesi gösterdiği anlaşılmaktadır.

İlk derece mahkemesi tarafından sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 168. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmama gerekçesi olarak “ ...sanık ve SSÇ'nin iddianame ve duruşmalar esnasında oluşan zarar miktarının ne kadar olduklarını bildikleri halde celse arasında dahi zarar giderimi için hiçbir şekilde girişimde bulunmadıkları, yine TCK'nın 168. maddesindeki asıl amacın işlenen suç sebebi ile pişmanlık duyularak ve içten nitelikte zararın giderilmesi gerekliliği olup, sırf bu indirimden yararlanma düşüncesi ile zararı gidermek istedikleri beyanı ile ancak müşteki tarafın zarar talebinde bulunmaması veya müştekiye ulaşılamaması halinin madde kapsamındaki etkin pişmanlık olarak da kabulünün mümkün olmayacağı, yargılama konusu olayda zararın büyüklüğü de dikkate alındığında ve sigorta şirketine de herhangibir ödeme yapılmamış olması bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanık ve SSÇ hakkında TCK'nın 168 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına...” açıklamasına yer verildiği görülmektedir.

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen iddianameler incelendiğinde, nitelikli yağma suçunun konusunun 2018/659 numaralı iddianamede “şantiye alanındaki 2 yumak kablo”; 2018/643 numaralı iddianamede ise “yaklaşık 300 kg ağırlığında 2 yumak halinde toplam değeri 1.000 TL civarında olan bakır kablo” olduğu belirtilmekle kamu davası açılmıştır.

Yine mağdurun kovuşturma aşamasında birleşen dosyadaki beyanında kendisinin şantiye şefi olduğunu olay günü gece 23.00 sıralarında gece bekçisi olan ...'nın kendisini telefon ile arayıp kablo çalma eylemini haber vermesi üzerine olay yerine yanında bulunan ... ile gittiklerini ve olay yerinde sanıkların ikisinin olduğunu, sanıkların kafalarının güzel olduğunu ve her biri ortalama 60-70 kg olan ve tanesi 1.800,00 TL olan iki adet ruloyu yuvarlayarak götürdüklerini, kabloları bırakmaları için uyardığını ancak suça sürüklenen çocuk ...'in elini beline götürdüğünü ancak bıçak göstermediği, ...'ın da bıçak göstermeyip "yaklaşmayın" diye bağırdıklarını, şahıslar kendilerinde olmadıklarından şahısları bıraktıklarını, onların da kabloları alıp götürdüklerini, telefonla olayı polise bildirdiğini ve ordan ayrılıp evine gittiğini, sabah öğrendiğine göre 26.000,00 TL'lik kablo çalınmış ancak sonraki eylemi yapan kişilerin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk olup olmadıklarını bilmediğini beyan ettiği görülmektedir.

İlk derece mahkemesinin vakıa kabulü incelendiğinde, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına gerekçe gösterilen hususlardan biri olan “yargılama konusu olayda zararın büyüklüğü de dikkate alındığında ve sigorta şirketine de herhangibir ödeme yapılmamış olması” ibaresinde yer alan zararın büyüklüğünün ne olduğu, mahkemenin sanık ve suça sürüklenen çocuğu, davaya konu olmayan ve mağdurun beyanında geçen 26.000,00 TL’lik zarardan mı yoksa kamu davasına konu iki yumak halindeki kablodan mı sorumlu tuttuğunun anlaşılamaması karşısında, anılan hususun açıklığa kavuşturularak, son celse etkin pişmanlık iradesini ortaya koyan sanığa suçtan doğan zararı tazmin için tevdii mahali tayin edilerek sonucuna göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının olup olmadığının tartışılması gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunu'nun 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesine, 28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25867, Karar No: 2013/5960, Tarih: 11.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/25867 E.  ,  2013/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile arasında 06/08/1986 tarihinde yapılan anlaşma gereği davalıya ait taşınmaza kavak ağacı dikildiğini, kavakların yetiştirilmesinin, sulanmasının ve her türlü bakımının kendisinin yapacağını, kavaklar yetiştirilip satıldığında parasının yarı yarıya paylaşılacağını, sözleşmeye göre tarlaya yaklaşık 5-6 yıl önce kavak ağacı diktiğini ve bakımını yaptığını; ancak davalının sözleşmeye konu taşınmazı dava dışı şirkete sattığını ve ağaçların kesildiğini, kavak ağaçlarının bakımını yapmış olduğunu belirterek 15.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 1986 tarihinde yapılan anlaşmaya göre kavakların yetiştirilmesinden elde edilen geliri davacının kendisine verdiğini ve sözleşmenin bu şekilde sonlandığını, daha sonra yurtdışında olması sebebi ile davacının haberi olmadan kavakları diktiğini, kavaklarla birlikte taşınmazını sattığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile aralarında yapılan sözleşmeye istinaden davalının taşınmazına kavak ağaçlarını diktiğini ve davalının taşınmazı kavak ağaçları ile birlikte satması sebebi ile zararı olduğunu iddia etmiştir. Davalı ise sözleşmenin sonlandığını, davacının 6 yıl önce haberi olmadan kavak ağacı diktiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, 1986 tarihinde imzalanan sözleşmenin hangi tarihe kadar geçerli olduğu belirtilmemiş ise de "kavak söğüt yetişinceye kadar" ibaresi kullanıldığından davalının kendi taşınmazını aradan 24 yıl geçtikten sonra satmasına engel olan bir durum olmadığını; davacının, davalının yurt dışında yaşıyor olması sebebiyle sözleşmeyi de fırsat bilerek davacının taşınmazı kullanmaya devam ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davaya konu kavak ağaçlarının davacı tarafından dikildiği ve kavak ağaçları ile birlikte taşınmazın davalı tarafından satıldığı ihtilaf konusu değildir. O halde mahkemece bilirkişi incelemesi yapılarak satış tarihi itibari ile tarlanın kavaksız değeri ile kavakların satış bedeli tespit edilerek sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 tL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10304, Karar No: 2021/2349, Tarih: 01.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10304 E.  ,  2021/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Arazi niteliğindeki ... mahallesi 311 ada 47 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz için bozma sonrası tespit edilen bedelin kıymet takdiri raporunda belirlenen bedelden fazla, ilk karar ile tespit edilen bedelden ise düşük olduğu ve bozma öncesi hükmedilen bedelin de davalılara ödendiği gözetilerek ödeme hükmü kurulması gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi,

2-Bozma ilamına uyularak alınan rapor doğrultusunda dava konusu taşınmazın bedeli 26.118,82TL olduğu halde, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinden (21.551,15TL) ibaresinin çıkarılmasına, yerine (26.118,82TL) ibaresinin yazılmasına,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinden (21.551,15TL) ibaresinin çıkarılmasına, yerine (26.118,82TL) ibaresinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (Mahkemece verilen ilk karar ..., ..., ... ve ... vekillerince temyiz edildiğinden bozma sonrası davalıların paylarına isabet eden 16.313,13TL fark bedelin davalılar ..., ..., ... ve ... ’ye veraset ilamındaki payları oranında derhal ödenmesi için bankaya yazı yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2453, Karar No: 2019/10, Tarih: 07.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/2453 E.  ,  2019/10 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının istifa ederek iş yerinden ayrıldığını, fazla çalışma yıllık ve resmi tatil ücretleri ile sosyal haklarını aldığını, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep etmesinin mümkün olmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller doğrultusunda davacının dava dilekçesindeki talepleri ile bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Savunma hakkı, Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınmıştır. Söz konusu madde hükmüne göre, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesi hükmünde de, davanın taraflarının, müdahillerin ve yargılamanın diğer ilgililerinin, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olduğu, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davacı vekili, duruşmanın 25/03/2015 tarihli celsesine, mazeret bildirerek katılmamıştır. Aynı celsede hazır bulunan davacı asil ise vekilinin mazeretine bir diyeceğinin bulunmadığını beyanla mazeretin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazereti hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden aynı celse davanın karara bağlanması hatalıdır. Ayrıca davacı vekilince 24.03.2015 tarihinde ıslah talebinde bulunularak ıslah harcının yatırıldığı ancak Mahkemece davacı vekilinin ıslah talebinin sehven gözden kaçırıldığının belirtildiği ve bu talep dikkate alınmadan karar verildiği görülmekle Mahkemece ilgili ıslah talebinin dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi de hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden, kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8338, Karar No: 2017/16443, Tarih: 21.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/8338 E.  ,  2017/16443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu hakkında verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde:

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında hırsızlık suçu hakkında verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde:

Müştekinin işlettiği okul kantininden bisküvi, çikolata, ve para çalma şeklindeki suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 116/2, 119/1-c, 31/2 maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık uzamış zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle duran zamanaşımı süresi de eklenmek suretiyle, suç tarihi olan 04.06.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından dolayı açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.