muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5528, Karar No: 2016/5381, Tarih: 09.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/5528 E.  ,  2016/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan düşme

Sanıklar hakkında 2005-2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet

I. Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan düşme kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanıklar hakkında 2005-2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet kararlarına karşı sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de;

a. Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun ... Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu faturalar veya onaylı suretlerinin dosya içerisine alınıp, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

b. Sanıkların, 2005 ve 2006 takvim yıllarında KDV beyannamelerine göre her takvim yılında birden çok sahte fatura düzenledikleri anlaşıldığı halde, her eylem için zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

c. 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesinde “hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin” belirtilmesi karşısında, mahkemece “denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde sanığın ertelenen cezasının tamamen infazına" denilerek infaz aşamasını da kısıtlayacak şekilde hüküm tesis edilmesi,

d. 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden, ...'in adli sicil kaydında bulunan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/454 esas ve 2006/74 karar sayılı, 19.04.2006 kesinleşme tarihli 18 ay hapis cezasına ilişkin sabıkasının tekerrüre esas alınması gerektiği ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

e. Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiği gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

f. Kısa kararda sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemekten ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulduğu halde, gerekçeli karada 2005 takvim yılından hüküm kurulurken 2006 takvim yılının da ayrıca yazılarak hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15766, Karar No: 2014/19073, Tarih: 11.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/15766 E.  ,  2014/19073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SÖKE 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2011

NUMARASI : 2010/20-2011/523

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, maaş alacağı, yıllık izin ücreti, yemek alacağı, vergi iadesi alacağı, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan B. S. Çimento San T.A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 25.11.2002 tarihinden itibaren davalı tarafından haksız olarak işten çıkarıldığı 27.03.2009 tarihine kadar diğer davalı B.S. Çimentonun Söke’de bulunan fabrika bünyesinde çalıştığını, İş Kanununun 17. Maddesine göre işten çıkarıldığını, 6 yıl 4 ay 2 gün çalıştırıldığını, davacının 06.04.2009 tarihinde işten çıkarıldığını, akabinde işten çıkış bildirgesi imzalatılmak istendiğini ancak davacının imzadan imtina ettiğini, davacının her ay 15 gün boyunca 07.00-19.00 saatleri arasında 1 saat yemek molası ile çalıştığını, ayın diğer 15 günü ise 19.00-07.00 arasında günde 11 saat çalıştığını, her ay devir gününde ise çalışmasının 18 saate çıktığını, cumartesi Pazar günleri de aynı şekilde çalıştığını, ayda sadece 4 gün izin kullanma hakkı tanındığını, ancak bunun da çoğu zaman tamamen kullanılamadığını, aylık yaklaşık 100 saat fazla çalışması bulunduğunu, hiçbir zaman hafta tatillerini kullanmadığı gibi, dini ve milli bayramlarda da tatil yapmadığını, yıllık izin kullandırılmadığını, son 5 aylık vergi iadesinin ödenmediğini, aylık 65 TL olan yemek parasının da son aylar boyunca ödenmediğini, 1.000 TL maaş aldığını, 2008 Aralık, 2009 Ocak ve Mart ayının tamamı ile Şubat ayının 12 günlük ücretini alamadığını, davalılar arasında asıl alt işveren ilişkisi bulunduğunu iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ücret, yıllık izin, genel tatil ücreti, vergi iadesi ve yemek alacaklarının faizi ile davalılardan müteselsil olarak tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı Batı Söke Çimento vekili, davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu, bu nedenle hangi koşullarda çalıştırıldığının müvekkili şirketçe bilinmesinin mümkün olmadığını, diğer davalı şirketin sahibi olduğu iş makineleri ile yükleme, boşaltma, malzeme figüre işleri ile uğraştığının bilindiğini, anılan şirketin ihale veya pazarlık yolu ile iş yaptığını, yaptığı işe göre hak edişlerini fatura kesmek suretiyle aldığını, adı geçen şirketin zaman zaman dilekçede ismi geçen kuruluşlara da uzmanlığı konusunda hizmet verdiğini, karşılıklarını da anılan şirketlere fatura kesmek suretiyle aldığını, C. şirketinin çalıştırdığı işçiler, yaptığı işler yönünden kendi adına işyeri açmak suretiyle SGK’YA karşı bağımlı ve sorumlu olduğunu, yaptığı işin şirketin alanında bulunması onun münhasıran müvekkili şirkete hizmet veren taşeron firma olarak gösterilip alt üst işveren kurgusu ile müvekkili şirketin işçiler yönünden sorumlu tutulmasının olası bulunmadığını, ayrıca C. şirketinin hizmet verdiği alanda aynı konuda müvekkili şirketin çalışanı olmadığını, müvekkili şirketin yükleme, boşaltma, malzeme figüre işinde çalışanı bulunmadığını, savunmalarını Doç. Dr Cevdet İlhan GÜNAY’IN İş Hukuku Yeni İş Yasaları adlı kitabının 275 ve takip eden sayfalarındaki değerlendirmeleri ve bu konudaki yargısal görüşlerin pekiştirdiğini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ücret, genel tatil, yıllık izin, yemek ve vergi iadesi alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı B.S.Çimento vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma alacağının 12 saatlik günlük çalışmadan 1,5 saat ara dinlenmesi düşülüp günlük 10,5 saat üzerinden haftada 6 gün 63 saat çalışma yapıldığı kabul edilerek yasal 45 saatlik çalışma süresi düşülerek haftada 18 saat üzerinden hesaplanması gerekirken, bilirkişinin yerinde ve yasal olmayan “1 yılda 270 saatten fazla, fazla çalışma olamaz” şeklindeki gerekçeyle yaptığı hesaplamaya itibarla karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece yukarıdaki esaslar doğrultusunda hesaplama içeren ek rapor alınarak MİKTAR AÇISINDAN DAVALI LEHİNE OLUŞAN USULÜ KAZANILMIŞ HAK DA DİKKATE ALINARAK hüküm kurulmalıdır.

3-Davacı dava dilekçesinde yemek parası alacağını 195 TL ile sınırlandırmıştır. Fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması bu sınırlandırmayı ortadan kaldırmayacağından, bu alacağa ilişkin fazlaya dair hakkın saklı tutulmasına karar verilmesi hatalıdır.

4-Kıdem tazminatına işletilecek faizin ne olduğu halen yürürlükte bulunan 1475 Sayılı Yasanın 14. Maddesinde açıkça belirtilmiştir. Yasal düzenlemeye göre kıdem tazminatına yürütülecek faiz “mevduata uygulanan en yüksek faizdir.”

3-Davacı dava dilekçesinde yemek parası alacağını 195 TL ile sınırlandırmıştır. Fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması bu sınırlandırmayı ortadan kaldırmayacağından, bu alacağa ilişkin fazlaya dair hakkın saklı tutulmasına karar verilmesi hatalıdır.

4-Kıdem tazminatına işletilecek faizin ne olduğu halen yürürlükte bulunan 1475 Sayılı Yasanın 14. Maddesinde açıkça belirtilmiştir. Yasal düzenlemeye göre kıdem tazminatına yürütülecek faiz “mevduata uygulanan en yüksek faizdir.”

Kaldı ki, davacı vekili de yasaya uygun talepte bulunduğu halde mahkemece varsa yasal dayanağı açıklanmadan kıdem tazminatına “Bankalarca kısa vadeli kredilere uygulanan en yüksek faiz” adı altında faiz yürütülmesi hatalıdır.

5-Her kısmi dava alacağın tamamını da tespite yönelik gerekçe içermelidir. Mahkemece kıdem tazminatı dışındaki alacakların kaç TL olarak kabul edildiğinin gerekçede açıklanmaması hatalıdır.

6-Hüküm altına alınan fazla çalışma, yemek, vergi iadesi, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacaklarının net mi brüt mü olduğunun hükümde gösterilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/722, Karar No: 2024/4201, Tarih: 15.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/722 E.  ,  2024/4201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1521 E., 2022/1837 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.04.2021 tarihli ve 2021/5978 Esas, 2020/52139 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 43 üncü madde uyarınca kamu davası açılmıştır.

B. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2021/323 Esas, 2022/53 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/1521 Esas, 2022/1837 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, somut ve yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Dava konusu olay; sanığın uyuşturucu madde sattığı ve ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, somut ve yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Dava konusu olay; sanığın uyuşturucu madde sattığı ve ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. 21.01.2021 tarihli olay tutanağına göre; hakkında beraat kararı kesinleşen temyiz dışı sanık ...'nin, sanık ... ile birlikte açık adresi bildirilen ikamette uyuşturucu madde ticareti yaptıklarına dair edinilen istihbari bilgi üzerine ikamette yapılan fiziki takipte, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan .... ile S.'nin araç ile evin önüne geldikleri, ....nin sanık ve temyiz dışı sanık ...'nin bulunduğu ikamete girdiği, kısa bir süre sonra .... ve yanında bulunan sanık ... ile sanık ...'nin hızlıca ikametten çıktıkları ve hep birlikte S.'nin içinde bulunduğu araca bindikleri, kovalamaca sonucu aracın durdurulduğu, ....nin üzerinden 1 paket metamfetamin olduğu değerlendirilen madde ele geçtiği, araçta bulunan sanık ..., ...ve S.'nin üzerinde suç unsuruna rastlanmadığı, Cumhuriyet savcısından alınan arama emrine istinaden sanık ...'in ikametinde yapılan aramada 2 parça metamfetamin olduğu değerlendirilen madde, 2 adet hassas terazi ile 1 adet alimunyum folyo rulosu ele geçtiği belirlenmiştir.

3. Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporlarına göre; tanık ....'de ve ikamette ele geçen maddelerin metamfetamin içerdiği, yine ikamette ele geçen 2 adet terazi üzerinde metamfetamin kalıntısının bulunduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanığın, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ....'ye uyuşturucu madde sattığı ve ikametinde satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğunun; tanık ....nin tüm aşamalarda ele geçen uyuşturucu maddeyi sanık ...'den aldığını beyan etmesi, sanığın ikametinde uyuşturucu maddelerle birlikte üzerinde metamfetamin kalıntısı bulunan hassas terazilerin ele geçmesi, fiziki takip ve olay tutanağı, kriminal rapor ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, üzerinde metamfetamin kalıntısı bulunan terazilerin 5237 sayılı Kanun'un 54 maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, suçun işlenmesinde kullanıldığı anlaşılan folyo rulosu ile cam şişenin ise 5237 sayılı Kanun'un 54 maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi yerine dosyada delil

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, üzerinde metamfetamin kalıntısı bulunan terazilerin 5237 sayılı Kanun'un 54 maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, suçun işlenmesinde kullanıldığı anlaşılan folyo rulosu ile cam şişenin ise 5237 sayılı Kanun'un 54 maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi yerine dosyada delil

olarak saklanmasına karar verilmesi ile hükümde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarının bulunmaması nedenleriyle oluşan hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "21.01.2021" olarak gösterilmesi gerekirken “08.12.2020" şeklinde hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata olarak görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/1521 Esas, 2022/1837 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12271, Karar No: 2020/2599, Tarih: 24.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/12271 E.  ,  2020/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri ile banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 04/03/2019 tarihli ve 2018/9347 soruşturma, 2019/126 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/03/2019 tarihli ve 2019/8070 soruşturma, 2019/1173 sayılı yetkisizlik kararını takiben, yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın merciine gönderilmesi üzerine İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 12/04/2019 tarihli ve 2019/1414 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/10/2019 gün ve 94660652-105-16-9938-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/10/2019 gün ve 2019/99367 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında "...Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklindeki açıklamada belirtildiği üzere suç yerinin menfaatin temin edildiği yer olduğu, somut olayda ise, şüphelinin vermiş olduğu hesaba müşteki tarafından gönderilen paranın ...Mahallesi ...Caddesi No:.. ... adresinde bulunan ATM cihazından çekildiği ve bu suretle haksız menfaatin temin edildiği yerin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli tarafından paranın çekildiği yerin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 12/04/2019 tarihli ve 2019/1414 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 24/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/982, Karar No: 2019/1334, Tarih: 10.12.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2017/982 E.  ,  2019/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “menfi tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesince davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davalılar... Holding A.Ş. ve ... yönünden ise davanın kabulüne dair verilen 12.09.2013 tarihli ve 2010/346 E., 2013/573 K. sayılı karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 06.05.2014 tarihli ve 2014/3513 E., 2014/5771 K. sayılı kararı ile;

“...Dava sözleşmenin geçersizliğinin tespiti ve menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.