muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14788, Karar No: 2015/1978, Tarih: 12.02.2015

11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2012 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığının düşünülemeyeceği ve değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, dava konusu kamulaştırılan alan 1.023,76 m² olup, ifrazen oluşan ve kamulaştırmadan geriye kalan 1871 parsel sayılı 1.351,24 m²'lik kesimin yüzölçümü, geometrik şekli, taşınmazın cinsi ve kullanım amacı dikkate alındığında herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda arta kalan bu parsel yönünden değer kaybı hesaplanıp kamulaştırma bedeline eklenerek bedel belirlenmiş olması ,

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, dava konusu kamulaştırılan alan 1.023,76 m² olup, ifrazen oluşan ve kamulaştırmadan geriye kalan 1871 parsel sayılı 1.351,24 m²'lik kesimin yüzölçümü, geometrik şekli, taşınmazın cinsi ve kullanım amacı dikkate alındığında herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda arta kalan bu parsel yönünden değer kaybı hesaplanıp kamulaştırma bedeline eklenerek bedel belirlenmiş olması ,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalı ... hissesi üzerinde bulunan ipotek şerhinin kamulaştırma bedeline yansıtılmamış olması,

4-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalı ...'ın payı üzerinde mevcut şerh ile birlikte davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

5-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tesciline ilişkin davaların niteliği gereği davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca maktu vekalet ücreti verilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

6-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla (acele el koyma dosyasında tespit edilen ve bankaya bloke edilen bedelin mahsup edilerek fark bedele) dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihi takip eden tarihten itibaren, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden bu yönden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/350, Karar No: 2017/4666, Tarih: 31.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/350 E.  ,  2017/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Adli para cezasının günlüğünün 20,00 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası olarak yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2) Hükümden önce 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karsısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün doğrudan verilen gün adli para cezasının ve hapisten çevrilen gün adli para cezasının 20,00 TL üzerinden adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bentlerinde yer alan “52” ibaresinin “52/2” olarak düzeltilmesi ve hükümde yer alan “ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına,” cümlesinin hükümden çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/05/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8533, Karar No: 2017/11523, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/8533 E.  ,  2017/11523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4350, Karar No: 2011/281, Tarih: 24.01.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/4350 E.  ,  2011/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkümiyetine dair, Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.07.2009 gün ve 2009/246 Esas, 2009/277 Karar sayılı re'sen de temyize tabi hükmün süresi içinde sanık tarafından temyiz edilmesi ve incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 12.01.2010 ve 22.04.2010 günlü tebliğnameleriyle Daireye gönderilmekle 03.11.2010 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcısı ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği anlaşıldı.

Gereği düşünüldü:

Sanığa atılı suçun alt sınırı itibariyle CMK.nun 150/3. maddesi gereğince zorunlu müdafii ile temsil edilmesi gerektiğinden, sanığı temsil edecek bir zorunlu müdafii görevlendirilmesi için ... Barosuna yazı yazılmasına, Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası doğrultusunda duruşmanın 08.12.2010 Çarşamba saat 13.30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verilmişti.

Her ne kadar sanık müdafiin gelmemesi nedeniyle duruşma 08.12.2010 tarihine ertelenmiş ise de; sanık ... müdafii Av. ...'ün faksla gönderdiği mazeret dilekçesi duruşmadan sonra dairemize intikal ettiği anlaşıldığından,

Gereği düşünüldü:

Sanık müdafii Av. ...'ün mazeretinin kabulüne,

Sanığa zorunlu müdafii görevlendirilmesi için ... Barosuna yazı yazılmasına dair ara kararından vazgeçilmesine,

Sanık müdafii Av. ...'e duruşma gününü bildirir davetiye tebliğine,

Oybirliği ile karar verilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcısı ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, 07.12.2010 tarihli faks yazısı ile Konya Hukuk Mahkemelerinde duruşmasının olması nedeniyle duruşmaya katılamayacağını belirterek mazeretinin kabulünü talep etmiştir.

Gereği düşünüldü:

Yüksek görevli mahkemeye katılmama nedeni olarak defaaten mazeret gönderen ve bunu kanıtlayamayan sanık müdafiin mazeret isteminin REDDİNE,

Sanığa atılı suçun alt sınırı itibariyle CMK.nun 150/3. maddesi gereğince zorunlu müdafii ile temsil edilmesi gerektiğinden, sanığı temsil edecek bir zorunlu müdafii görevlendirilmesi için ... Barosuna yazı yazılmasına, Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası doğrultusunda duruşmanın 19.01.2011 Çarşamba saat 13.30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

... Barosu tarafından atanan sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

... Barosu tarafından atanan sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay C.Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşma 02.02.2011 saat 13.30'a bırakılmıştı.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bozma kararından sonra verilen ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddelerine göre suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi uzmanı bulundurulması gerektiği gözetilmeden usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulunun düzenlediği rapora itibar edilerek TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları ile müdafiin duruşmadaki savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan ve re'sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

24.01.2011 tarihinde verilen işbu karar 02.02.2011 tarihinde Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/8065, Karar No: 2015/13973, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8065 E.  ,  2015/13973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/254-2014/50

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14489, Karar No: 2011/13461, Tarih: 22.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14489 E.  ,  2011/13461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan E. 74 parsel sayılı taşınmazını satış suretiyle davalı gelinine temlik ettiğini, ancak yapılan işlemin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürüp, tapu iptali ve mirasçılar adına tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, çekişmeli taşınmazı miras bırakandan satın aldığını ve bedelini de ödediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusu sabit görülerek 74 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının davacıların miras payları oranında iptal ve tesciline, davacı olmayan ölü M.A. mirasçıları hisseleri yönünden iptal ve tescile yönelik davacı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan E.’nin çekişme konusu 74 parsel sayılı taşınmazını 07.03.1995 tarihinde satış suretiyle davalı gelinine temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan temliki işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalının tanıklarının dinlenmediği ve mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, taraf delillerinin eksiksiz toplanması, davalının tanıklarının da dinlenilmesi, toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13996, Karar No: 2024/12961, Tarih: 31.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/13996 E.  ,  2024/12961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/601 E., 2022/223 K.

HÜKÜM : Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/37 Esas, 2021/4/ Karar

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2024 tarih ve 3-2022/48803 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi konulu yazısı ile Dairemizin 17.04.2024 tarih ve 2023/13328 Esas, 2024/5390 karar sayılı kararının dosya içeriğine aykırı olarak Bölge Adliye Mahkemesi karar numarası 2022/223 olduğu halde karar başlığına 2022/233 olarak yazılması suretiyle yazım hatası yapıldığı; kararda yer alan 2022/233 ibaresinin çıkartılarak yerine 2022/223 ibaresinin yazılması suretiyle yazım hatasının düzeltilmesi talep edilmiştir.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 17.04.2024 tarihli ve 2023/13328 Esas, 2024/5390 sayılı Kararının karar başlığında temyiz edilen kararın karar numarasının sehven 2022/233 olarak yazılmak suretiyle maddi hata yapıldığı anlaşılmakla;

KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin 1 inci fıkrasının 2 nci cümlesi uyarınca yaptığı maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin talebinin kabulüne,

Dairemizin 17.04.2024 tarihli ve 2023/13328 Esas, 2024/5390 sayılı Kararının karar başlığında ''2022/233'' olarak gösterilen bölge adliye mahkemesi karar numarasının, ''2022/223'' olarak düzeltilmesine, 31.10.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15767, Karar No: 2010/17175, Tarih: 10.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/15767 E.  ,  2010/17175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

5252 sayılı Kanunun 9/3 maddesi uyarınca “Lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya, uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasıyla belirlenir” hükmüne göre suç tarihi itibariyle sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nın ve 647 sayılı C.İ.K.’nın bütün hükümlerinin uygulanması yerine yazılı şekilde takdiri indirimin 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesine göre yapılması, sanığın tutuklulukta geçen sürelerinin 5237 TCK’nın 63. maddesine göre mahsup edilmesi ve suçta kullanılan bıçağın 5237 sayılı TCK’nın 54. maddesi gereğince müsadere edilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

Bozmayı gerekmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden takdiri indirimle ilgili paragrafın “Sanığın cezasından 765 sayılı TCK’nın 59/2 maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek 2 YIL 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin mahsubu ile ilgili paragrafın “sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 765 sayılı TCK’nın 40. maddesi uyarınca cezasından MAHSUBUNA” suçta kullanılan bıçağın zoralımı ile ilgili paragrafın “Emanetin 2004/2471 sırasında kayıtlı ve suçta kullanılan bıçağın 765 sayılı TCK’nın 36. maddesi uyarınca ZORALIMINA” denilmek suretiyle CMUK’nın 322. maddesine göre hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi