muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11380, Karar No: 2011/1389, Tarih: 21.02.2011

Yapılacak iş; 2002/4847 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının davacı hakkında bireysel bir işleme dönüşüp dönüşmediği bu karar ile davacının somut bir hak elde edip etmediği araştırılıp Kurumdan sorulduktan sonra verilecek yanıta ve hukuksal duruma göre kazanılmış hakkın doğup doğmadığının belirlenmesi, 5565 sayılı 2007 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunun 30. maddesinin 6. fıkrasınında öngörülen yıllık kümülatif artış oranlarını ilgili resmi Kurum ve Kuruluşlardan (TUİK, Maliye, Emekli Sandığı gibi) sormak, Kurumun bu Yasa’ya dayanarak çıkardığı 2007/8 sayılı Genelgedeki %1,33 fark artış oranı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen %3,58 fark oranın neden çelişkili olduğu da bilirkişiye açıklattırmak suretiyle, davacının aylığında bu yasa uyarınca uygulanması gereken artışın yapılıp yapılmadığı varsa eksik kısmının belirlenmesi için hukukçu, aktüerya ve sosyal güvenlik uzmanından oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor almak suretiyle sonuca gitmektir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12261, Karar No: 2013/657, Tarih: 17.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12261 E.  ,  2013/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında “kamu malına zarar verme” suçundan açılan kamu davası sonunda verilen beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede,

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun kasten taş atmak suretiyle okul camını kırdığının anlaşılmasına göre; eylemin TCK'nın 152/1-a maddesinde tanımlanan "kamu malına zarar verme" suçunu oluşturduğu halde mahkumiyetine hükmolunması gerekirken yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11713, Karar No: 2017/596, Tarih: 06.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/11713 E.  ,  2017/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumundaki davacının aldığı ölüm aylığının iptaline ve borç bildirim belgesine ilişkin kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 19.07.2005 tarihinde kesinleşen hak sahibine, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince araştırılarak karar verilmediği, eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Somut olayda; Mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir.

Mahkemenin davacının boşandığı eşi olan ...’nin sanık olarak yargılandığı ... 18. Ağır Ceza Mahkemesi'nin E. 2012/145 sayılı dosyasında davacı ve boşandığı eşinin alınan beyanları ile dava dosyasında mevcut deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, varsa hangi tarihler arasında

gerçekleştiğinin tespit edilmesi suretiyle, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5471, Karar No: 2010/404, Tarih: 01.02.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5471 E.  ,  2010/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davada; davacılar vekili, Hazine ve davalı gerçek kişiler adına dava açmış, Hazine vekilinin kesin hüküm savunması üzerine 08.03.2007 tarihli yargılama oturumunda Hazine yönünden sunulan kesinleşmiş mahkeme kararını kabul ettiklerini açıklayarak ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.04.1957 tarih 1954/99 Esas 1957/103 Karar sayılı kesinleşen mahkeme ilamına dayanmış ve vekil edenlerinin murisi...a ait miras hissesinin ketmedildiği gerekçesi ile davalı gerçek kişilere ait tapu kayıtlarının miras hissesi oranında iptali ve vekil edenleri adına tescilini istemiştir. Davacı tarafça mahkeme ilamına dayanılarak talepte bulunulduğuna, aynı davacılar tarafından Hazine aleyhine 1982 yılında açılan davada temyiz incelemesi Yüksek Yargıtay (1.) Hukuk Dairesi tarafından yapıldığına göre 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmü gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5503, Karar No: 2022/79, Tarih: 10.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/5503 E.  ,  2022/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 29.03.2018 tarih ve 2017/511 E. - 2018/415 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.03.2020 tarih ve 2018/1298 E. - 2020/316 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin üretimini yaptığı otomobil yedek parçalarının sevkiyatı sırasında hasar görmesini engellemek amacıyla davalıdan karton seperatörler tedarik ettiğini ancak satın alınan bazı seperatörlerin neredeyse hurda kağıt niteliğinde olduğunu, nakliye sırasında sağ sol kuvvet etkisinden dolayı seperatörlerde yırtılma meydana geldiğini, bu nedenle nakliye edilen ürenlerin de zarar gördüğünü, söz konusu ürünlerdeki ayıbın gizli bir ayıp nitelekte olduğunu, zarar gören ürünler nedeniyle müşterisinin müvekkili şirkete bedeli 53.598,50 Euro olan toplam 23 adet fatura düzenlediğini ve bu bedelin davacı şirket tarafından ödendiğini, davalı ile yapılan görüşmelerin sonuçsuz kalması nedeniyle müvekkili şirketin 13/12/2017 tarihli 209.655,89 TL bedelli yansıtma faturası düzenleyerek davalıya gönderdiğini, ancak faturanın iade edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL alacağın fatura vade tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın kısmi dava olarak açılamayacağını, sipariş sonucu gönderilen ürünlerin tamamının davacı firmanın onayı doğrultusunda gönderildiğini, taraflar arasında söz konusu ürünün sürekli tedarik edildiğini, şimdiye kadar böyle bir durumun söz konusu olmadığını, teslim edilen ürünlerde ayıp bulunmadığını, satın alınan ürünlerin davacı firma kontrolünden geçtiğini ve onaylanarak teslim alındığını, davacının haksız ve kötü niyetli olduğunu, davacının dava dışı Audi firmasıyla mail yazışmalarında hasarların taşıma firmasından kaynaklandığını belirttiklerini, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, zara neden olduğu iddia olunan seperatörlere ait görsellerden ve daha önce teslim edilen seperatörlerden yararlanılmak suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmeye çalışıldığı, dava konusu zararın meydana getirildiği iddia olunan seperatörlerde herhangi bir ayıp saptanamadığı, davacının dosyaya sunmuş olduğu görsellerde bulunan hasarın seperatörlerdeki ayıplardan değil, nakliye sırasında yükleme, boşaltma işlemleri ve hatalarından kaynaklandığının anlaşıldığı, satıcının sorumluluğuna karar verebilmek için varolan bir ayıbın bulunması ayıbın varlığının ileri süren davacı tarafça ispatlanması, yine meydana gelen zararın varolan ayıptan kaynaklandığına ilişkin illiyet bağının bulunması, ayrıca davacının basiretli bir tacir olarak işletmedeki faliyetlerinde TTK 'nın 23.maddesine uygun davranması gerektiği, davacı tarafın tüm bu yükümlülüklerini ve ispat yükümlülüğünü yerine getirmediği, davacı her ne kadar tanık dinletiminde bulunmuş ise de, ayıba ilişkin belirlemenin teknik inceleme sonucu tespit edilebilecek olması yine taraflar arasındaki hukuksal ilişkinin satım ilişkisi olması nedeniyle tanık dinlenmesinin yargılamaya bir yenilik katmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, TTK 23/1-c maddesinde; tacirler bakımından ayıba ilişkin ihbar külfeti düzenlendiği, buna göre, malın ayıplı olduğu teslim sırasında açıkça belli ise, alıcı 2 gün açıkça belli değilse alıcı malı teslim aldıktan sonra 8 gün içerisinde incelemek veya incelettirmekle ve bu inceleme sonucunda malın ayıplı olduğu ortaya çıkarsa haklarını korumak için durumu bu süre içerisinde satıcıya ihbarla yükümlü olduğu, somut olayda, yasal süre içerisinde davacının ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğinin anlaşıldığı,TBK 223.maddesi gereği, sonradan ortaya çıkacak bir ayıp bulunup bulunmadığı noktasında ise, öncelikle üründe bir ayıp olduğu ve bu ayıp dolayısıyla zararın meydana geldiği, yani illiyet bağının davacı tarafça ispatlanması gerektiği, bilirkişi raporu ile meydana gelen hasarın, davacının davalıdan temin ettiği mukavva seperatörlerin üretilmesine yönelik ayıptan kaynaklanmadığı, hasarın taşıma esnasında nakliye firmasının kusurundan veya yükleme boşaltma hatalarından kaynaklığının tespit edildiği, davacının iddiasını ispat edemediği, kaldı ki hasar seperatörlerdeki ayıptan meydana gelse dahi, dosya kapsamına göre, dava dışı Audi firması tarafından düzenlenen son yansıtma faturası 21/11/2016 tarihli olup davacının ayıbı en son bu tarihte öğrendiği kabul edilse dahi ayıp ihbarının süresinde olmadığı,somut olayın özelliğine göre, tanık dinlenilmesinin davanın esasına etkisi bulunmadığı, davalı istinaf talepleri yönünden ise; kısmi dava açılamayacağına dair HMK 109/2 maddesi yürürlükten kaldırılmış olmakla kısmi dava açılmasında yasaya aykırılık bulunmadığı, dava değeri mahkemece belirlenmediğinden harca esas dava değeri üzerinden davalı lehine maktu vekalet ücreti takdirinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/01/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15512, Karar No: 2020/2570, Tarih: 24.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/15512 E.  ,  2020/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yürütülen soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 11/03/2019 tarihli ve 2019/1060 soruşturma, 2019/148 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/03/2019 tarihli ve 2019/54077 soruşturma, 2019/4575 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2019 tarihli ve 2019/355 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/11/2019 gün ve 94660652-105-16-16094-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2019 gün ve 2019/118007 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından yatırılan 2.480,00 Türk lirasından 2.450,00 Türk lirasının İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı yargı sınırı içinde yer alan ... şubesine ait ... numaralı ATM'den çekildiği bu nedenle haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli tarafından paranın çekildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2019 tarihli ve 2019/355 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 24/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35694, Karar No: 2015/19960, Tarih: 24.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/35694 E.  ,  2015/19960 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 08.10.2008 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ...Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2013 gün ve 2013/590 esas, 2013/694 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün gerekçe kısmında, sanıkta 1 adet bıçak ele geçmesine rağmen 2 adet bıçak ele geçtiğinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş; adli emanette kayıtlı bıçağın akıbeti hususunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2109, Karar No: 2013/1164, Tarih: 14.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/2109 E.  ,  2013/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs, kamu görevlisine hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin karar duruşması öncesinde, ... mahkemelerindeki duruşmaları ve işleri sebebiyle mazeretinin kabulü ile duruşma gününü kalemden öğrenmesine karar verilmesi talebi, usulüne uygun bulunmadığından mahkemece reddedilmişse de, sanık müdafiinden mazeretine konu duruşma ve işlerinin sorulup açıklattırılması ve doğruluğunun araştırılması ile var ise mazerete ilişkin belgelerin dosyaya eklenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6819, Karar No: 2022/20354, Tarih: 13.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/6819 E.  ,  2022/20354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafisi, katılan vekili

Konya Cumhuriyet Başssavcılığı'nın 14.05.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da kamu davası açıldığı halde, bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında 2009,2010,2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

A)Sanık ... hakkında 2009,2010,2011 takvim yıllarında ve sanık ... hakkında 2010,2011 takvim yıllarında Meram Vergi Dairesi'nin ... mükellefi ... Pet. Ür. Medk. Turm. Nak. Gıda San ve Tic L.T.D şirketi adına sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davalarında, 13.08.2012 tarihli vergi suçu raporu ve eklerinde suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilisinin, 25.05.2011 tarihli hisse devrine kadar sanık ... olduğunun belirtildiği, ancak sanık ...'nun savunmasında şirketteki hisselerini 26.03.2010 tarihinde sanık ...'e devrettiğini ve şirket müdürlüğünden azledildiğini, bu tarihten sonra şirket ile ilgisinin olmadığını beyan ederek hisse devrine ilişkin 07.06.2010 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi nüshasını sunduğu, sanık ...'in de savunmasında 2010 yılında tanımadığı bir kişinin teklifi üzerine Konya iline gelerek noterde bu kişiye yetki verdiğini, şirket ile bir ilgisinin olmadığını beyan ettiği ve hükme esas alınan 09.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda suça konu şirketin 2011 takvim yılında 47.319,00 TL KDV matrahının bulunduğu ve şirket adına 2011 Mart ayına kadar fatura düzenlendiğinin belirtilmesine karşın vergi tekniği raporlarında 2011 takvim yılına ilişkin somut bir veri ve tespit bulunmadığından bahisle beraat kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin ve sanıklar yönünden suç tarihlerinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Öncelikle 2011 takvim yılında suça konu şirket tarafından düzenlenen fatura bulunup bulunmadığının ilgili vergi dairesinden sorularak tespitinden sonra ilgili takvim yıllarına ait suça konu şirket adına düzenlenen faturaların temini ile sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2)Kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıkların temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile her takvim yılına ait faturalar yönünden yazı ve imzaların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,