muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1897, Karar No: 2017/3976, Tarih: 15.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1897 E.  ,  2017/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili talebinden ibarettir. Davacı yüklenici davalı ise iş sahibidir. Davacı yüklenici vekili; müvekkili ile davalı üniversite arasında kütüphane inşaatı ile ilgili olarak sözleşme akdedildiğini ve sözleşme gereğince üstlenilen yükümlülüklerin müvekkili tarafından yerine getirildiğini, ancak sözleşme süreci içerisinde yapılan bazı işlemlerin yasal düzenlemelere ve yargı kararlarına aykırı olduğunu ve bu aykırılıklar sebebiyle müvekkilinin zararına gecikme cezası ve hatalı fiyat farkı uygulanarak hak kaybına sebebiyet verildiğini, sözleşme gereğinin yerine getirilmesi için öngörülen süreye çalışılamayan, çalışılması mümkün olmayan sürelerde eklendiğini ve bu nedenle işin süresinde tamamlanamadığını, Yapım İşleri Genel Şartnamesi 29/9 bendinde çalışılmayan günler hesaba katıldığından ek süre istenemeyeceği yazsa da yer tesliminin çalışılamayacak dönemlerde yapılması nedeniyle idarenin kusurlu olduğunu, işin süresinin yeniden belirlenerek fiyat farkı hesabının yeniden yapılması gerektiğini, asansörlerin yapım bedelinin sözleşme bedeline dahil olduğu yönündeki değerlendirmenin işe ait ihale dokümanları ile sözleşmesi ve eklerine uygun düşmediğine karar verilmek suretiyle sözleşme dışı imalâtların bedellerinin ödenmesi gerektiği sonucuna varıldığını, AKÜ kütüphane binası inşaatı işinde yeni iş kalemlerine ihtiyaç duyulduğunu ve iş artışının yapıldığını ancak söz konusu kalemlerin fiyatları belirlenirken hem usul hem de teknik açıdan hata yapıldığını, iş artışı yeni bir ihale sayılmadığını bu nedenle bu artıştan dolayı ihale kararı üzerinden vergi alınamayacağını, fiyat farkı ödemelerinin sözleşme bedelini değiştirmediğinden ve yeni ihale kararı da alınmadığından dolayı, fiyat farkı ödemelerinde bu iki damga vergisinin alınmasının hukuki olmadığını, haksız yere uygulanan gecikme cezası ve haksız yere fazladan alınan damga vergisinin geri verilmesi ile çalışılmayan dönemin hatalı değerlendirilmesinden kaynaklı iş programı ve bağlı olarak fiyat farkının proje dışı

veya %10 iş artışı sınırını aşan imalâtların bedellerinin ve iş artışı kapsamında yapılan işlerin bedelinin yeniden hesaplanarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

veya %10 iş artışı sınırını aşan imalâtların bedellerinin ve iş artışı kapsamında yapılan işlerin bedelinin yeniden hesaplanarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; ihale sözleşmesinin işe başlama ve bitirme tarihlerinden itibaren 750 gün içinde tamamlanarak geçici kabule hazır hale getirmek zorunda olunduğu, bu sürelere tatil günleri ve hava şartlarının da dahil edildiğini, bu nedenle ayrıca süre verilemeyeceğinin sözleşmede açık olduğunu, oluşturulmuş olan iş programının 04.01.2011 tarihinde davacı yüklenici tarafından imzalanarak onaylanmak üzere idareye sunulduğunu, yüklenici davacıya hakedişlerde kamu ihale mevzuatına göre fiyat farkı hesaplanarak ödeme yapıldığını, davacı yükleniciye havanın uygun olmayan devresi ile ilgili olarak süre uzatım verilmediğini, ihale kapsamında davacıya verilen süre uzatımlarının iş artışı ve imalât değişikliğinden dolayı verildiğini, sözleşme artışları yapıldığında yüklenici ile fiyat konusunda anlaşma sağlandığını, yüklenici tarafından ihtirazi kayıt konulmadan imzalandığını, davacı yüklenicinin idare tarafından tespit edilen ve yüklenici tarafından giderildiği iddia edilen eksik ve kusurların halen mevcut olduğunu, bu nedenlerle yersiz davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın reddine dair verilen kararı davacı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile bu kapsamda alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Öte yandan davacı taraf dava dilekçesinde; "...haksız yere uygulanan gecikme cezası ve haksız yere fazladan alınan damga vergisinin geri verilmesi ile çalışılmayan dönemin hatalı değerlendirilmesinden kaynaklı iş programı ve bağlı olarak fiyat farkının proje dışı veya %10 iş artışı sınırını aşan imalâtların bedellerinin ve iş artışı kapsamında yapılan işlerin bedelinin yeniden hesaplanarak..." denilmek suretiyle talepte bulunulmuş, hangi kalemden kaç lira talep ettiği belirtilmemiştir. HMK'nın 31. maddesinde düzenlenen "hakimin davayı aydınlatma ödevi" kapsamında davacı talebinin herbir kalem talep için ne miktarda olduğu davacı tarafa verilecek süre ile açıklattırılmaması hatalı olmuştur.

Taraflar arasında düzenlendiği çekişmesiz olan 15.10.2010 tarihli " ... Kütüphane Binası İnşaatı İşine Ait Sözleşme Tasarısı" başlıklı sözleşme, düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470) ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 8.2.1 maddesinde Yapım İşleri Genel Şartnamesi sözleşmenin ekleri arasında sayılmış, ayrıca sözleşmenin, sözleşme kapsamında yaptırılabilecek ilave işler, iş eksikliği ve işin tasfiyesi başlıklı 28 ve sözleşmede bulunmayan işlere ait birim fiyat tespiti başlıklı 29. maddesinde "Sözleşme ve eklerinde birim fiyatı bulunmayan yeni iş kalemlerinin bedeli, Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 22'nci maddesine göre hesaplanır" hükmü bulunmaktadır. Buna göre uyuşmazlığın, eser sözleşmesi genel hükümleri ve Yapım İşleri Genel Şartnamesi hükümlerine göre değerlendirilip çözülmesi gerekli ve zorunludur.

Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 40. maddesinde geçici hakediş raporları, 41. maddesinde de kesin hakediş raporu ve hesap kesilmesi düzenlenmiştir. Sözü edilen şartnamenin 40. maddesine göre yüklenicinin geçici hakedişlere itirazı olduğu takdirde, karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunu "idareye verilen ... tarihli dilekçemde yazılı ihtirazi kayıtla" cümlesini yazarak imzalaması gereklidir. Eğer yüklenicinin, hakediş raporunun imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar, yetkililer tarafından hakediş raporunda yapılacak düzeltmelere bir itirazı olursa bu itirazını hakedişin kendisine ödendiği tarihten başlamak üzere en çok 10 gün içinde dilekçeyle idareye bildirmek zorundadır. Yüklenici itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır. Şartnamenin bu hükmü sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 193. maddesi gereğince delil sözleşmesi niteliğinde olup, tarafları bağlar. Hakim tarafından da resen dikkate alınması gerekir (Yargıtay hukuk Genel Kurulu'nun 08.12.2010 tarih, 2010/15-609 Esas, 2010/634 Karar sayılı içtihadı).

Davacı yüklenicinin ara hakedişlere belirtilen prosedüre uygun bir itirazı sözkonusu olmadığından hakediş içeriklerinin kesinleştiği anlaşılmaktadır. Ancak ara hakedişlere ve kesin hakedişe girmeyen istek kalemleri yönünden böyle bir itirazın yapılması mümkün bulunmadığı değerlendirilerek yine sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin (YİGŞ) ilave işlere ilişkin fiyat farkı hesaplanması konusundaki 23.maddesinde izlenmesi gereken yöntem açıklanmış bulunmaktadır. Sözleşme ve bahsedilen şartnamede belirlenen hususlarda bir incelemeye yer verilmeden piyasa fiyatlarına göre hesaplama yapıldığı anlaşılan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; öncelikle HMK'nın 31. maddesinde düzenlenen "hakimin davayı aydınlatma ödevi" kapsamında davacı talebinin her bir kalem talep için ne miktarda olduğu davacı tarafa verilecek uygun süre ile açıklattırılmalı, bundan sonra gerektiğinde Ankara İstanbul ve İzmir gibi büyük merkezlere talimat yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı madde hükümlerine uygun seçilecek inşaat mühendisi ve hesap uzmanından oluşan bilirkişiler kurulundan mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişle rapor almak ve ara hakedişlere ve kesin hakedişe girmeyen istek kalemleri yönünden itiraz aranmaksızın Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin (YİGŞ) ilave işlere ilişkin fiyat farkı hesaplanması konusundaki 21 ve 22. madde hükümlerine uygun olarak davacı alacağını belirleyip varsa bu kalemden yapılan ödemeleri düşmek suretiyle davacı alacağına hükmetmekten ibaret olmalıdır.

Öte yandan her ne kadar davacı taraf tacir ise de; davalı idare tacir olmayıp, her iki tarafın tacir ve dava konusu edilen işin tarafların ticarî işletmeleri ile ilgili olmaması nedeniyle, davanın ticarî dava olarak nitelendirilmesi mümkün bulunmadığından davaya ticaret mahkemesi sıfatıyla değil genel mahkemede bakılması gerektiği de nazara alınmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 15.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5300, Karar No: 2018/9793, Tarih: 04.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5300 E.  ,  2018/9793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle sırasıyla 21.01.2004, 21.01.2005, 21.01.2006 ve 21.12.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, "2005 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunda ise suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçların işlendiği tarihlerden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması ve sanıklara yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının kesici en son işlem olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 09.03.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinin anlaşılmış olması bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 2003 ve 2004 takvim yıllarına ilişkin 765 sayılı TCK’nin 102/4, 104/2, 2005 takvim yılına ilişkin kamu davasının ise 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4. ve 2006 takvim yılına ilişkin 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16297, Karar No: 2011/16018, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16297 E.  ,  2011/16018 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile SGK ... İl Müdürlüğü aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 8.6.2010 tarih ve 349-221 sayılı hükmün Dairenin 11.5.2011 tarih ve 19296-7720 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, sosyal güvencesi olan hastaya ... kurulu raporuna istinaden ... isimli ilacı verdiğini, ancak davalının 14.216.43 TL ilaç bedelini haksız olarak ödemediğini ileri sürerek bu meblağın tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairemizce onanmış olup, bu defa davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu 5502 sayılı kanunun 36.maddesi gereğince harçtan bağışık olup, davalının mahkemece harçtan sorumlu tutulması usul veyasaya aykırı olup, bu nedenle hükmün davalı yararına bozulması gerekirken, Dairemizce sehven onandığı ve yine Dairemizin 11.5.2011 tarih ve 2010/19296-7720 sayılı onama ilamında maddi hata sonucu davalının harç ile sorumlu tutulduğu bu defa yapılan inceleme ile anlaşıldığından, bu nedenlerle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün ve Dairemiz ilamındaki hatanın düzeltilmesi ve kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7.maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kaararın hüküm fıkrasının üçüncü bendinde yer alan "peşin yatırılan 208.30 TL harç toplamı olan 1.620.94 TL" ibarelerinin hükümden silinerek hüküm fıkrasının sonuna "karar kesinleştiğinde ve talep halinde alınan 208.30 TL peşin harcın davacıya iadesine" ibarelerinin yazılmasına, keza, Dairemizin 11.5.2011 tarih ve 2010/19296-7720 sayılı ilamında yer alan "aşağıda dökümü yazılı 933.50 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına" ibarelerinin ilamdan silinmesine, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, 3.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5775, Karar No: 2016/8454, Tarih: 24.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/5775 E.  ,  2016/8454 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1) ... adına Av. ... 2) ... 3) ... adına iflas idare memurları ..., ..., ... aralarındaki dava hakkında İş Mahkemesi’nden verilen 03.02.2015 gün 2003/1205-2015/50 sayılı hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 2015/12893 E-13162 K sayılı ilamı ile geri çevrilmesine karar verilen dosyanın, mahkemesince yapılan işlemlerin ardından yeniden gönderilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemizin anılan geri çevirme ilamının gereğinin, açıkça yazıldığı şekilde yapılmadığı anlaşılmakla ,yeniden geri çevirmeye mahal verilmemesi amacıyla; davalılardan iflasına karar verilip İflas idaresinden gelen yazı cevabı ile iflas işlemlerinin sürdüğü bildirilen ... adına iflas idare memurları ..., ..., ...'in münferiden yetkili oldukları dikkate alınarak, temsile yetkili her bir iflas memuruna, ayrı ayrı yöntemince gıyabi hükmün tebliğ edilerek, yasal temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4098, Karar No: 2015/15169, Tarih: 19.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/4098 E.  ,  2015/15169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ...Şubesine ait 8024551 seri numaralı çeki çaldırdığını, çek üzerinde bulunan imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını, icra takibine maruz kalmamak için ödeme yaptığını, borçlu olmadığı halde ödenen çek bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın çeki çaldırdığı iddiası ile imza incelemesi isteminin doğru olmadığını, taraflar arasındaki ticari ilişkinin belirlenmesi için ticari defter ve belgelerinin incelenmesi gerektiğini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre, imzadaki sahtelik iddiasının herkese karşı ileri sürülebileceği, davaya konu çek üzerinde bulunan keşideci imzasının davacı şirket yetkilisine ait olmadığı anlaşıldığından davacının ödemek zorunda kaldığı çek bedelinin davacıya iadesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- İmza incelemesinin, çekin keşide tarihi olan 26/12/2007 tarihinden önceki dönemde resmi kurumlar huzurunda atılmış imza asılları esas alınarak yapılması gerekir. Bilirkişi raporunda çekin keşidesinden önceki döneme ait imza fotokopisi esas alındığından mahkemece bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli nitelikte kabul edilemez. Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde mahkemece yapılacak iş, inceleme konusu imzanın atıldığı tarihe olabildiğince yakın tarihlerde atılmış çok sayıda mukayese imzanın temini suretiyle konusunda uzman bilirkişiden yeniden rapor alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2200, Karar No: 2020/3616, Tarih: 01.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/2200 E.  ,  2020/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Rize Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.01.2018 gün ve 2017/315 Esas, 2018/50 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 30.08.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 11.10.2019 gün ve 2019/2200 Esas, 2019/2473 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adile Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine 01.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9405, Karar No: 2007/2253, Tarih: 09.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9405 E.  ,  2007/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Plastik Amb.Paz.ve Tic.A.Ş.vek.Av.... ile davalı ... Tavukçuluk A.Ş.İflas İdaresi vek.Av. ... arasında görülen dava hakkında İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 23.12.2005 gün ve 1489-871 sayılı hükmün reddine ilişkin Dairemizin 15.06.2006 gün ve 4574-6535 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, mahkemenin davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararını temyiz etmiş, temyiz istemi Dairemizin 2006/4574 Esas, 2006/6535 Karar sayılı 15.06.2006 tarihli ilamı ile süreden red edilmiştir.

Davacı vekili, bu kez temyiz isteminin süresinde olduğunu ileri sürerek başvuruda bulunmuştur.

Dosyanın incelenmesinde 23.12.2005 tarihli yerel mahkeme kararının davacı vekiline tebliğ edildiğine dair belgeye rastlanmamış, davacı vekilinin mahkemeye verdiği 01.02.2006 tarihli dilekçenin yanıtlandığı 10.02.2006 tarihli kararın tebliğ edildiği görülmüştür.

HUMK.nun 393. maddesine göre, temyiz süresi kararın tebliği ile başlayacağından ve davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararın davacıya tebliğ edilmediği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile Dairemizin 2006/4574 Esas, 2006/6535 Karar sayılı 15.06.2006 günlü kararının kaldırılmasına ve işin esasının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacı vekilinin 23.12.2005 tarihli celse için verdiği mazeret dilekçesindeki mazeretin belgelendirilmediği gerekçesi ile mazeretin reddedilmesinde de daha öncede 2 kez müracaata bırakılan davanın HUMK.nun 409/5-6. maddesi gereği açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 2006/4574 Esas, 2006/6535 Karar sayılı 15.06.2006 tarihli ilamının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA, fazla ödenen peşin harcın istek halinde iadesine, 09.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.