muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5460, Karar No: 2018/10403, Tarih: 13.12.2018

II- Sanıklar hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Sanıkların 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılamasında, sanıkların suçlamaları kabul etmemesi, işe alınacakları vaadi ile ... isimli şahıs tarafından notere götürüldüklerini ve birtakım evrakları imzaladıklarını, şirket ile ilgilerinin olmadığını ve sahte fatura düzenlemediklerini beyan etmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği sorularak mevcut olması halinde karşıt inceleme raporları celbedilip, yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya şahıslar dinlenmek suretiyle faturaları kimden hangi hukuki ilişkiye istinaden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, yine sanıkların savunmasında adı geçen ...'ın açık adres ve kimlik bilgileri tespit edilerek çekinme hakkı hatırlatılmak suretiyle ifadesine başvurulması ve gerektiğinde ilgili takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura temin edilerek faturalar üzerinde yer alan imza ve yazıların sanıklara ve ...'a aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, 2010 takvim yılında Ba formu ile sanıkların yetkilisi olduğu şirketten bir adet belge karşılığı 20.990 TL tutarında mal aldığını beyan eden mükellef olduğu da nazara alınarak, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik araştırma ile hükümler kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19619, Karar No: 2015/10765, Tarih: 02.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19619 E.  ,  2015/10765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi

Tarihi : 17/07/2014

Numarası : 2013/683-2014/782

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işveren vekili, 26.07.2013 tarihinde .. AŞ için üretilen .. marka şekerli fındık ezmesi ürününün üretimi devam etmekte iken 5 çuval ( 300 kg) fındık hammaddesinin üretim için uygunsuzluğu tespit edildiği, bu durumun üretim sorumlu Müdürü olan davacı tarafından laboratuvar sorumlusu Ö.. D.. ile Kalitede Sorumlu N.. A..'a bildirildiğini, şirketteki yönetsel işler dolayısıyla o tarihde firmada geçici görevlendirmeyle bulunan gıda mühendisi A.. E..'e de durumun bildirildiğini, A.. H..'ın derhal hammaddenin seçme hattından toplanması gerektiğini Üretim Sorumulu Müdürü davacıya ve laboratuvar sorumlusu Ö.. D..'e söylediğini, üretime uygun olmayan problemli -güveli ve bozuk taneli-ürünler toplatıldığı ve ayrıldığını, ancak bu aşamada üretim sorumlu müdürü davacının üretim için uygun olmayan ve içerisinde güveli ve bozuk taneler ihtiva eden fındık hammaddesinin, üretime alınmaması için gerekli koruma tedbirlerini almadığı gibi bu hatalı ürünün bilgisini bir sonraki vardiyaya bildirmediğinden ( ürünü karantinaya aldırmadığından) problemli ürünün 2.kez seçme işlemine tabi tutularak üretimde kullanılmış ve hatalı üründen imal edilen 80 koli ( yaklaşık 720 adet .. Fındık Ezmesi) ürün tüketiciye sunulmak üzere .. AŞ'nin Türkiye genelinde bulunan 3936 mağazasından talep olanlarına dağıtılmak üzere ..

AŞ depolarına sevk edildiğini, hatalı üretilen fındık ezmelerinden birkaçı tesadüfen firmanın İstanbul ofisine bayram sonrası müşterilere sunulmak amacıyla numune olarak gönderilmiş ve İstanbul Ofiste ürünün firma ortaklarından ve aynı zamanda gıda mühendisi olan A.. E.. tarafından tadımı aşamasında tadındaki bozukluk dolayısıyla derhal gerekli araştırmalar yapılmış ve sonuçta hatalı olduğu için ( güveli ve bozuk taneler içeren) üretime alınmaması gereken ürünlerin üretim sorumlu müdürü gıda mühendisi davacının hatası ve savsaklaması dolayısıyla üretime alındığı tespit edilerek derhal ürünün tüm Türkiye'den toplatılması için marka sahibi .. AŞ ile irtibata geçildiğini, ürünün sevk edildiği mağazalar tespit edilerek raflardan ürünün derhal indirildiğini, ancak mağaza ve sevki yapılan diğer ürünlerin binlerce olması dolayısıyla ürünün geri çekilmesi işleminin hala devam ettiğini belirterek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı işçi ise kusuru olmadığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı şirkette gıda mühendisi vasfı ile üretim müdürü olarak çalışan davalının iş akdinin 14/08/2013 tarihli fesih bildirimi ile 07/08/2013 tarihinde 26/07/2013-2 parti

numaralı .. Ürününün tadımı sonucunda üründe ağır bir koku ve tadında acılık hissedildiği; olay vuku bulduktan sonraki ilk iş gününde de yapılan incelemeler sonucunda 25/07/2013-3, 26/07/2013-1, 26/07/2013-2 parti numarası ile Sayley markalı fındık ezmesi ürünlerinde de aynı sorunlar ile karşılaşılması; davalının iş sözleşmesine ve 5996 sayılı Yasanın ilgili maddeleri gereğince sorumluluklarını yerine getirmediği, 14/08/2013 tarihinde alınan savunmasında ise sorumluluğunda olan suçu kabullenmek yerine çalışma arkadaşlarının kişilik haklarına saldırıda bulunduğu; firmanın insan sağlığına aykırı üretim yapmasına sebebiyet verdiğinden dolayı 80 kolilik .. Fındık Ezmesinin ürün mal bedeli ve navlun bedeli hesaplamaları adı altında oluştuğu iddia olunan 3.642 TL+ KDV'den oluşan şirket zararına sebep olduğundan bahisle iş akdine son verildiği; davacının iddia olunan maddi ve manevi zararın tahsili talebi ile bu davayı ikame ettiği; aldırılan 16/05/214 havale tarihli bilirkişi raporunun bilirkişi raporundaki tespitler ile tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; keşif esnasında bilirkişi heyetinin talebi ile alınan "Uygun Olmayan Ürünlerin Kontrolü Prosedürü" nün "2. Kapsam" başlıklı maddesinde "Uygun olmayan malzeme/ürünü kapsar. Bu prosedürün uygulanmasından Yönetim Temsilcisi/ Gıda Güvenliği Ekip Lideri sorumludur." ibaresinin bulunduğu; tanık beyanlarına ve dosyadaki bilgilere göre Gıda Güvenliği Ekip Lideri olan dava dışı N.. A..'ın olayın olduğu tarihte işletmede bulunmadığı; yerine dava dışı M.. D..'un vekalet ettiği; ancak M.. D..'un vekaletine dair bir belge bulunmadığı; davalı vekilince M.. D..'un gıda güvenliği ekip lideri değil stajyer olduğu; staj belgesinin dava dosyasında bulunduğu söylenmesine rağmen buna dair bir belgenin de bulunmadığı; davaya konu olaydaki sorumluluğun keşif esnasında elde edilen GT 27 numaralı dökümana göre gıda güvenliği ekip liderine ait olduğu; olay günü anılan görevi yapacak personelin bulunmamasından kaynaklanan zaafiyetin davalı şirket yönetiminin sorumluluğunda olduğu; gene duruşma ve keşif esnasında dinlenilen davacı ve davalı tanıklarının beyanlarından şirket yetkilisi olan A.. E.

.. E..'in de olaya konu bozuk ürünlerin üretime katıldığından 1 ya da 2 gün sonra haberdar olmasına rağmen her hangi bir girişimde bulunmayarak bozuk ürünlerin piyasaya dağıtılmasına göz yumduğu; bu halde davacının davalı şirketin zarara uğratılması nedeniyle sorumlu tutulmasının mümkün bulunmadığı gibi bozuk ürünlerin üretime sokulup sokulmaması noktasında nihai kararı verecek kişi ve birimleri sistematik bir şekilde bulundurmayan, görev tanımlarını açık, net ve kuşkuya yer verilmeyecek şekilde belirlemeyen ve üretime sokulmasının sakıncalı olacağına dair şüphe oluşan ürünlerin üretim alanından uzaklaştırılması ve karantina altına alınması için gerekli sistemi kurarark ciddiyetli bir şekilde işletmeyen işverenliğin olayda kusurlu bulunduğu ve kusuru bulunmadığı kanaatine varılan davacının tazmin yükümlülüğü bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece, bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davacının kusurunun %20 oranını aşmayacağı tespit edilmesine rağmen davacının kusurunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, yapılması gereken, davalı işçinin neden olduğu maddi zararın, tespit edilen kusur oranında hüküm altına almaktır.

O halde davacı işverenin, bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3170, Karar No: 2016/3875, Tarih: 23.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3170 E.  ,  2016/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVACILAR : 1-... 2-... 3-...

Vekilleri Av. ...

DAVALILAR : 1-... 2-... Vek. Av. ...

Taraflar arasında görülen tazminat ve cezai şart alacağı davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 25.12.2014 gün ve ....Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı ... arasında 24.06.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, diğer davalının ise sözleşmenin yerine getirilmesini taahhüt ettiğini, yapılacak binanın projesinin belediye onayından önce arsa maliklerinin onayına sunulması gerektiği halde anılan gerekliliğe uyulmadığını, arsa sahiplerine isabet eden bazı bağımsız bölümlerin sözleşmeyle kararlaştırılanlardan daha küçük alanlı olarak yapıldığını, yapı kullanım izin belgesinin alınmadığını, yüklenici tarafından yapılması gereken çevre düzenlemelerinin müvekkillerince yapıldığını, sözleşmeye aykırı davranılması halinde 30.000,00 Euro cezai şartın kararlaştırıldığını ileri sürerek, sözleşmeyle kararlaştırılandan daha küçük yer teslimi nedeniyle 17.000,00 TL, çevre düzenlemesi nedeniyle 3.000,00 TL ve cezai şart nedeniyle 60.000,00 TL olmak üzere şimdilik 80.000,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 30.07.2007 tarihinden itibaren en yüksek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 21.05.2013 tarih, .... sayılı ilamıyla, davacı arsa sahibinin sözleşmeye aykırılık nedeniyle cezai şart ile yüklenici tarafından yapılması gerekirken eksik bırakılan çevre düzenleme bedelinin tahsili ve küçük imal edildiği iddia edilen bağımsız bölüm nedeniyle tazminat isteminde bulunduğu, mahkemece, davalı yüklenicinin çevre düzenlemesini eksik yaparak sözleşmeye aykırı davrandığı belirlendikten sonra bağımsız bölümün sözleşmeye aykırı yapılmadığı kabul edilerek bir kısım istemlerin haklı olduğu belirtilmesine rağmen davanın reddine karar verildiği, mahkemece anılan yasa hükmüne aykırı olarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki bulunacak şekilde karar verilmesinin 6100 sayılı HMK 297. maddesi hükmüne aykırı olduğu gerekçesiyle, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davacı arsa sahiplerine verilmesi gerekli 356 ada, 4 parsel 13 nolu dükkan ile 2 nolu bölüm için 10.07.2008 tarihinde yapı kullanma izin belgesi alındığı, davacıların ifayı çekincesiz kabul ettikleri, gecikme cezası mahiyetindeki cezai şart alacağı talep edemeyecekleri, projeye göre 270,82 m² asma kat alanı bırakılması gerektiği, asma kat kullanımında bir eksilme söz konusu olmadığı ve bu yöndeki tazminat isteminin yerinde bulunmadığı, yine ayıplı imalat ve gecikme cezası nedeniyle .../...

S.2.

S.2.

talepte bulunabilmek için ihtirazi kayıt konularak teslim kabulü yapılması gerektiği, ancak eksik işler bedeli yönünden bu şartın aranmayacağı, davalı yüklenicinin dükkanların güneyinde kalan çevre düzenlemesi işlerini yapmadığı, zemin bahçe ve çayır bantlarının düzenlenmesi, dükkanlar ile taşınmaz parsel sınırı arasındaki mesafe dolgu işlerini, istinaf ve bahçe duvarlarını yapmadığı, dava tarihi itibariyle 6.835,10 TL'lik eksik imalatın bulunduğu, davacı vekilinin bu kalemle ilgili 3.000,00 TL talep ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.000,00 TL tazminatın tahsiline dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine Dairemizin 25.12.2014 gün, .... karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 134,80 TL davacılardan ve 64,00 TL davalılardan harç ve takdiren 261,00 TL'er para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6216, Karar No: 2009/19056, Tarih: 05.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/6216 E.  ,  2009/19056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuğun okul giderlerine ilişkin olarak protokol hükümlerine dayalı usulüne uygun açılmış bir dava bulunmamasına, hükmün 3. bendinde "bir yıllık sürenin bitiminden itibaren" yazılıacak yerde "bir sürenin bitiminden itibaren" yazılmasının maddi hataya dayandığının ve mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 67.20'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.11.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/2034, Karar No: 2019/9709, Tarih: 04.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2034 E.  ,  2019/9709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın itirazın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti ninvazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın vergi ödevi başlıklı 73. maddesindeki "... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklinde düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp - kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği de kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek, Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili 6719 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin, Kanun'un 17.06.2016 tarihli yürürlük tarihinden önceki dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak tahsil edilmiş bedelleri hukuka uygun hale getirdiği anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili 6719 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin, Kanun'un 17.06.2016 tarihli yürürlük tarihinden önceki dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak tahsil edilmiş bedelleri hukuka uygun hale getirdiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliği nedeniyle, hukuka uygun hale gelen kayıp - kaçak bedellerine ilişkin tahsilatın davalı tüketiciye iadesine karar verilemeyeceği gözetilerek; davacı tarafın açtığı Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline yönelik davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bununla birlikte; her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. HMK'nın 332. maddesi uyarınca; yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedilir. Her ne kadar, yasa değişikliği nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekmekte ise de; davalı, davanın açıldığı tarihte Yargıtay içtihatlarına göre haklı olmakla, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Mahkemece, bu hususun da resen gözetilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.