muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32364, Karar No: 2016/1134, Tarih: 22.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/32364 E.  ,  2016/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eğitim ve öğretim hakkının engellenmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-TCK’nın suç tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle 112. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde “Devletçe kurulan veya kamu makamlarının iznine tabi olarak yürütülen her türlü eğitim ve öğretim faliyetlerine engel olunması” yaptırıma bağlanmış, başka bir deyişle genel nitelikteki eğitim ve öğretim faliyetlerinin sürdürülmesine yönelik cebir veya tehdit kullanımı ya da hukuka aykırı başka bir davranışın gerçekleştirilmesi, eğitim ve öğretimin engellenmesi suçunda seçimlik hareket olarak düzenlenmişken, hükümden sonra 13/03/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6529 sayılı Kanun’un 12. maddesiyle değişik TCK’nın 112. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yukarıda belirtilen genel nitelikteki bu düzenlemenin yanı sıra “kişinin eğitim veya öğretim hakkını kullanmasına” cebir veya tehdit kullanarak ya da hukuka aykırı başka bir davranışla engel olunması hali, farklı bir ifadeyle anayasal bir hak olan eğitim ve öğretim hakkının bireysel olarak kullanılmasına yönelik engellemeler de suçu oluşturan seçimlik hareketler arasında düzenlenmiştir.

Yargılamaya konu olayda, sanığın kardeşi olan ...’in cezaevine girmesi nedeniyle kendisini bakım ve gözetimlerinden sorumlu hissettiği yeğenleri olan mağdurlar ... ve Selcan’ın okula gitmesini istemediği, bu nedenle 28/12/2007 günü mağdurlara “okula gitmeyeceksiniz, eğer giderseniz sizi öldürürüm” diyerek, ardından da mağdurların annesi olan Perihan’a “bu çocuklar okula gitmeyecek, eğer giderlerse seni öldürürüm” demek suretiyle sürdürdüğü tehdit eyleminin, bireysel nitelikteki eğitim ve öğretim hakkının engellenmesine yönelik olduğu, bu itibarla suç tarihindeki yasal düzenlemede suç olarak tanımlanan genel nitelikteki eğitim ve öğretim faaliyetlerinin engellenmesi kapsamında değerlendirilemeyeceği, eylemin TCK’nın 106/1-1 ve 43/2-1. maddelerine temas eden tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle ve suç niteliğinde hataya düşülerek karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

2-Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7136, Karar No: 2024/11453, Tarih: 12.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7136 E.  ,  2024/11453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3432 E., 2024/384 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 23. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/1161 E., 2022/293 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 28.09.2021 tarihli ve 2021/2112 Esas, 2021/2297 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 18.11.2013 ile 01.01.2018 tarihleri arasında davalı Şirkete ait gazino işyerinde tam zamanlı solist olarak çalıştığını, davalı işverenle anlaşmasının gece saat 02.00’den 04.00’e kadar sahne alması şeklinde olduğunu ve gecelik bu performansı karşılığında 1.000,00 TL net ücret aldığını, davalı tarafın ortaklarından biriyle davacının ağabeyinin arasında geçen olay nedeniyle haksız şekilde iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, davacının normal çalışma süresinin dışında sürekli olarak günlük bir saat fazla çalışma yaptığını, hafta tatili izninin verilmediğini, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalışmanın devam ettiğini, yıllık izlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, ödenmeyen ücret, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıldan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının tam zamanlı çalışma iddiasının gerçeği yansıtmadığını, günlük çalışma süresinin 45 dakikayı geçmediğini ve aynı dönemde başkaca işyerlerinde de sahne aldığını, davacının iddia ettiği gibi her gece 1.000,00 TL ücret alabilmesi için resmî kurumlardan alınmış bir solist kimliği ve buna bağlı olarak vergi kaydı bulunmasının gerektiğini, ancak böyle bir belgesi ve vergi kaydı olmadığını, davalı işletmede pazar günlerinde tüm solistlerin hafta tatili izni kullandıklarını, her yıl ... ayı döneminde davalı işyeri personeline de yılık izin kullandırıldığını, davacı taraf bu izinleri kullanmadığını iddia ediyor ise cep telefonunun HTS kayıtlarını ve o tarihlerde başka şehirlerde nasıl bulunabildiğini açıklaması gerektiğini, bu konuda gerekli delilleri sunacaklarını, davcının fazla çalışmasının söz konusu olmadığını, davalı taraf işyerinin ulusal ... ve genel tatil günlerinde kapalı olduğunu ve söz konusu günlerde davacı tarafın çalıştırıldığı iddiasının doğru olmadığını, davacı tarafın son hafta ücretini alamadığı iddiasının soyut bir iddia olduğunu, davacının kardeşinin işyerinde işletme sahibinin oğlunu silahla tehdit ettiğini ve işyeri giriş kapısına silahla ateş ettiğini, davacının bu olayları sıradan bir vakaymış gibi göstermeye çalıştığını, davacının kendi kardeşinin sebep olduğu olay nedeni ile yılbaşı gecesi sahne almadığını ve tek taraflı olarak iş sözleşmesini feshettiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının hizmet sözleşmesinin feshine neden olan olayların aynı zamanda ceza yargılamasına konu olduğu, 18.06.2019 tarihli ara karar ile davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret ve yıllık izin ücreti taleplerinin dosyadan tefrik edilerek yeni bir esasa kaydına karar verildiği ve neticede bu alacak kalemleri yönünden davanın usulden reddedildiği, davacının eldeki dosyada hafta tatili, fazla çalışma ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin bulunduğu, dosyaya taraflar arasında yapılan herhangi bir yazılı iş sözleşmesi, ücret bordrosu, işe giriş çıkış saatlerine ilişkin kayıtların sunulmadığı, dinlenen tanıkların bordro tanıkları olmadıkları, iki tanığın davacının arkadaşı ve gazino olan davalı işyerine muhtelif zamanlarda davacıyı dinlemeye giden giden müşteriler oldukları, diğer tanığın ise davacının kardeşi ve menajeri olduğu; aynı zamanda davalı Şirket ile ceza dosyasından husumetli bulunduğu, bu nedenle tanıkların davacının çalışma şekli, süresi ve biçimi konusundaki beyanlarının sadece orada bulundukları süre için geçerli kabul edilebileceği, dosya kapsamına göre; davacının hafta tatili, fazla çalışma ile ulusal ... ve genel tatil günlerinde işyerinde çalıştığını ispatlayamamış olması nedeniyle Mahkemenin 17.12.2020 tarihli kararı ile taleplerinin reddine karar verildiği, karara karşı davacı tarafça istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 28.09.2021 tarihli ve 2021/2112 Esas, 2021/2297 Karar sayılı kararı ile davacı vekilince, son oturumda bilirkişi raporuna itirazları tekrar edilerek yeniden rapor alınması talep edilmiş ancak bu yönde işlem yapılmayacak ise davayı ıslah için süre talep edilmiş olunmasına karşın Mahkemece süre verilmeden ve gerekçe gösterilmeden dosyanın karara bağlanmasının 6100 sayılı Kanun’un 176, 177 ve 181 inci maddeleri düzenlemelerine göre hatalı olduğu gerekçesiyle kararın kaldırılmasına karar verilerek, yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın iade edilmesi üzerine, davacı vekiline davasını ıslah etmek ve harcını yatırmak üzere 10.02.2022 tarihli celsede bir haftalık süre verildiği ve davacıya ihtar edildiği ancak davacının verilen ihtaratlı kesin sürede davasını ıslah etmediği ve harcını yatırmadığı gerekçesiyle davanın aynı gerekçelerle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; tanık beyanları ile iddiaların ispat edildiğini, dinlenen tanıkların ikisinin işyerinin devamlı müşterileri olduklarını, diğerinin ise davacının her işiyle ilgilenen kardeşi olduğunu, aksine ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadıkça tanıkların gerçeği söylemiş olduklarının kabul edilmesi gerektiğini, davalı tarafından dosyaya yanıltıcı beyan ve bilgi sunduğunu, dosyada kuvvetli delilin göz ardı edildiğini, davalı vekilince ortaya konulmuş bir delil bulunmadığını, bedel artırım ve ıslah taleplerinin reddedildiğini böylece mağdur edildiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı işçinin, davalı işveren bünyesinde solist olarak çalışmış olduğunun anlaşıldığı, işyeri çalışma düzen ve koşullarını gösterir imzalı puantaj kaydı ya da eşdeğer belge ibraz edilmeksizin dinletilen tanıkların anlatımları ile fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil çalışmasının ispat edilmeye çalışıldığı, dinlenen tanıkların ikisinin işyeri çalışanı olmayan dolayısıyla fiilen ve düzenli olarak görgüye dayalı bilgisi bulunmayan kimseler oldukları, diğer tanığın ise davacının kardeşi ve aynı zamanda menajeri olduğu, buna göre tanıkların beyanlarına itibar edilmesine imkân bulunmadığı, davacının yaptığı işin niteliği ve çalışma yeri gözetildiğinde iddialarını ispat edemediğinin değerlendirildiği İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen kararda hata bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fazla çalışma ücreti, ulusal ... ve genel tatil ile hafta tatili ücret alacaklarının ispatına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 8, 9, 13, 32, 41, 44 ve 46 ncı maddeleri.

3. Dairemizin 22/09/2020 tarihli ve 2016/23926 Esas, 2020/8637 Karar sayılı ilâmının ilgili bölümü şöyledir:

"...

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 8, 9, 13, 32, 41, 44 ve 46 ncı maddeleri.

3. Dairemizin 22/09/2020 tarihli ve 2016/23926 Esas, 2020/8637 Karar sayılı ilâmının ilgili bölümü şöyledir:

"...

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6641, Karar No: 2022/5664, Tarih: 06.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6641 E.  ,  2022/5664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davalarda tazminat, tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne yönelik verilen hüküm Birleşen 2018/835 E. Sayılı davada davalı ..., 2019/17 E. Sayılı davada davalılar ..., ..., ... vekili (adli yardım talepli) duruşmalı ve 2018/835 sayılı davada davalı ... Endüstriyel Mutfak Soğutma Sanayi Turizm ve Dış Ticaret Ltd.Şti. Ve diğer 9 davalı (adli yardım talepli) vekilince duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 06.12.2022 tarihinde davalı ... Endüstriyel Mutfak Soğutma Sanayi Turizm Ve Dış Ticaret Ltd.Şti. Yetkilisi ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen yok. Duruşmalı temyiz talebinde bulunan birleşen davada davalı ... vd. Vekili Avukat ... ile yine duruşmalı temyiz talebinde bulunan birleşen davada davalı ... vd. vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçeleri gönderdiği, ekinde herhangi bir belge göndermedikleri, temyiz incelemelerinin dosya üzerinden yapılmasını talep ettikleri görüldü. Mazeret bildiren davalılar vekillerinin mazeret dilekçelerinin herhangi bir dayanağı bulunmadığından, mazeret taleplerinin reddine karar verildi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan davalı şirket yetkilisinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyanın İncelenmesinden;

1-Birleşen 2018/835 E.sayılı dava da davalı ...’in 27.05.2021 tarihinde vefat ettiği anlaşılmış buna rağmen adı geçen davalıya gerekçeli kararın tebliğe çıkarıldığı görülmüştür. Kararı temyiz eden Av. ...’ye ... tarafından verilen vekalete de rastlanmamasına rağmen adı geçen avukat davalı vekili olarak kararı temyiz etmiştir. Bu durumda, davalı ... mirasçılarının Av....’ye verdiği vekalet var ise sunulmasının sağlanması aksi halde adı geçen davalı mirasçılarının tespiti ile gerekçeli kararın tebliği ve temyiz süresinin beklenmesi,

2-Kararı birleşen 2018/835E.sayılı dava da davalı ... adına da temyiz ettiğini belirten Av....’ye adı geçen davalı tarafından verilmiş vekaletnameye dosyada rastlanılmamış olup varsa vekaletnamenin sunulmasının sağlanması,

3-Asıl davada davalı ... Lokantacılık İnş. Tur.san ve tic.A.Ş adına çıkarılan tebligatların binanın yıkılmış olması sebebiyle bila tebliğ iade edilmesi üzerine adı geçen şirket temsilcisine karar tebliğ edilmiştir. Dosyadaki belgelerden adı geçen şirketin iflasın ertelemesi talepli dava açtığı anlaşıldığından bu davanın akıbeti sorulup davacı şirket hakkında iflas kararı verilmiş ise karar tebliğinin iflas idaresine yapılması,

3-Asıl davada davalı ... Lokantacılık İnş. Tur.san ve tic.A.Ş adına çıkarılan tebligatların binanın yıkılmış olması sebebiyle bila tebliğ iade edilmesi üzerine adı geçen şirket temsilcisine karar tebliğ edilmiştir. Dosyadaki belgelerden adı geçen şirketin iflasın ertelemesi talepli dava açtığı anlaşıldığından bu davanın akıbeti sorulup davacı şirket hakkında iflas kararı verilmiş ise karar tebliğinin iflas idaresine yapılması,

4-Davacı ... dava tarihinde reşit(ergin) olmadığından velisi ... tarafından Av....’a vekalet verilmiş ise de yargılama sırasında reşit olan adı geçen davacının Av. ...’a verdiği vekaletnameye dosyada rastlanmadığından bu eksikliğin de giderilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Rize 3.Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20821, Karar No: 2015/40153, Tarih: 27.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/20821 E.  ,  2015/40153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; Sanık ile yakınanın olaydan önce arkadaş oldukları ve sanığın yakınana ait cep telefonunu aldığı, yakınanın sanığın buluşma teklifini sanıktan cep telefonunu geri alabilmek için kabul ettiği, olay günü sanığın yakınana cep telefonunun arabada olduğunu söylemesi üzerine birlikte yürüdükleri sırada yakınanın cep telefonunun çalması üzerine eline aldığında, sanığın yakınanı ittirerek elindeki cep telefonunu aldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de;

Hırsızlık suçunun, yakınanın elinde bulunan cep telefonunu çekip almak suretiyle işlendiği kabul edildiğine göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b. maddesine uyduğu gözetilmeden, anılan Yasanın 141/1. maddesi ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

3-) TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

4-) T.C. Anayasa'sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin...Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 27/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.