muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2735, Karar No: 2014/6481, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2735 E.  ,  2014/6481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/12412, Karar No: 2025/772, Tarih: 16.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12412 E.  ,  2025/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/820 E., 2024/182 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/219 E., 2022/287 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Saray İş Mahkemesinin 2014/497 Esas sayılı dosyasının davacısı ...'ın davacının iş sahibi olarak başkalarına yaptırdığı inşaatın tahta kalıplarını sökümü sırasında düşerek yaralandığını, bunun üzerine davacıdan tazminat talebinde bulunduğunu, davacının davalı ... ile eser sözleşmesi akdettiğini, kazaya uğrayanın davalı ... gözetim ve talimatları ile çalıştığını, davacının eczacı olduğunu, kaza geçirene karşı işveren sıfatının olmadığını, işverenin davalı ... olduğunu, kaza geçirenin ücretinin davalı ... tarafından ödendiğini, beyanla sigortalı ...'ın 18.04.2014 tarihinde davacı tarafından yaptırılan inşaat sırasında geçirdiği kazanın davacı yönünden iş kazası olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazasına konu olayın belli bir işi görülmesi sırasında gerçekleştiğini, kazaya uğrayanın hizmet akdine tabi olarak çalıştığını, bu nedenle olayın iş kazası olduğunu, müvekkili Kurum müfettişlerince gerçekleştirilen denetim sonucunda davacının iş kazasından sorumlu olduğunun belirlendiğini, Kurum müfettişlerince düzenlenen 27.03.2017 tarihli raporda olayın iş kazası olduğunun kazanın meydana geldiği iş yeri sahibi ...'in iş veren olduğunun tespit edildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep ettmiştir.

Davalı ...; kazalının davacının sigortalı işçisi olduğunu, davacının inşaatının kaba işlerini üstlendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin 47 yıldır “... Eczanesini” işleten, tek mesleği “eczacılık” olan bir kişi olduğunu, bahçeli-tek katlı eski evini yıkıp yerine yeni bir bina yaptırmak üzere yapı ruhsatı aldıktan sonra, arsa üzerine yeni yapılacak binanın beton karkas inşaat kısmını inşa etmesi amacıyla davalı ... ile dosyada bir örneği bulunan adi yazılı eser sözleşmesini bağıtladığını, müvekkilinin “eczacılık” mesleği dışında, müteahhitlik işi yaptığına ilişkin dava dosyasında bir kanıt bulunmadığını, somut uyuşmazlıkta mahkemenin müvekkili ile davalı ... arasında asıl-alt işveren hukuki ilişkisi bulunduğuna ilişkin kabulünün yasal düzenlemelere göre olanaksız olduğunu, müvekkili ile davalı inşaat kalfası ... arasında müvekkilinin yeni yaptıracağı - inşaatın kaba/betonarme kısmının inşası amacıyla imzalanan adi yazılı sözleşmenin nitelikçe eser sözleşmesi olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini beyanla kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazasının davacı yönünden iş kazası olmadığının tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1594, Karar No: 2024/14271, Tarih: 28.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1594 E.  ,  2024/14271 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/759 Esas, 2023/1842 Karar

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 19.10.2023 tarihli ve 2021/759 Esas, 2023/1842 Karar sayılı dosyasında yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 30.08.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunduğu, bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 64/1. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/702, Karar No: 2021/7066, Tarih: 18.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/702 E.  ,  2021/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Mahkemece uyulan bozma kararı maddi hataya dayalı olup, maddi hataya dayalı bozma kararı taraflar lehine usulî kazanılmış hak teşkil etmeyeceğinden, dava konusu ... Köyü, 138 ada 15 parsel sayılı taşınmazın maddi hata sonucu bozmaya dahil edilmemesi suretiyle eksik bedel tespit edilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4426, Karar No: 2016/4901, Tarih: 31.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4426 E.  ,  2016/4901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanığın, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle teselsül ettiği anlaşılan eylemlerinden dolayı suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak:

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümlerden çıkartılması ile yerlerine “TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- 01.12.2011 tarihli ve .... sayılı vergi tekniği raporu içeriğine göre, sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında matrahlı olarak vergi beyannameleri verdiği, Ba fomlarına göre 2006 yılında 438, 2007 yılında ise 16 adet fatura düzenlendiğinin tespit edildiği, bunun haricinde 2008 yılında düzenlendiği tespit edilen bir fatura mevcut olmadığı gibi bu yıla ilişkin matrahlı olarak verilmiş bir vergi beyannamesinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlendiğine ilişkin mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil elde edilemediği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde yetersiz gerekçelerle mahkumiyetine hükmolunması,

2- ....Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 20.03.2012 gün ve....Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı ...'nca verilen ve 213 sayılı Yasanın 367. maddesi gereğince dava şartı olan 21.12.2011 tarihli mütalaanın sadece 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden verildiği, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nun 223/8. madde ve fıkrası gereğince anılan yıllarda işlendiği iddia olunan suçlara yönelik durma kararı verilerek ilgili kurumdan, sanık hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçundan 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5631, Karar No: 2022/1551, Tarih: 27.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5631 E.  ,  2022/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, eşinin yeğenleri olan katılanların teyzelerini ziyaret amacıyla Karacabey'deki ikametlerine geldikleri zamanlarda, ikametinin bodrumundaki güvercinleri göstermek bahanesiyle evin bodrumuna götürerek katılanlara cinsel istismarda bulunduğu, katılanların karşı koymak istedikleri sırada da kollarından tutmak suretiyle cebir uyguladığı anlaşılmakla, sanığın eylemlerini cebir ve hile kullanarak gerçekleştirmesi nedeniyle TCK'nın 109/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında hataya düşülerek TCK'nın 109/1. maddesi gereğince uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, katılanlar vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3921, Karar No: 2014/8061, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3921 E.  ,  2014/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/13180, Karar No: 2019/10028, Tarih: 31.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13180 E.  ,  2019/10028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline sigortalı iş yerinde hırsızlık yapılması suretiyle hasar meydana geldiğini, oluşan bu hasar nedeniyle sigortalıya 41.249,76 TL tazminat ödendiğini, hırsızların bahçe içerisindeki bahçe ve çevreyi gören kameraların yönlerini değiştirerek hırsızlığı gerçekleştirdiklerinin sabit olduğunu, sistemdeki bu değişikliği fark ederek uyarmayan davalı ... şirketinin meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu açıklayıp sigortalıya ödenen 41.249,76 TL tazminatın rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili şirketin fiziki güvenlik değil alarm izleme merkezi hizmeti verdiğini, yaşanan durumun müvekkilinin sözleşme sorumluluğunda olmadığını, buna rağmen alınan sinyallere binaen şirket yetkilisini aramanın yanı sıra müsait olduğunda kendi personelini gönderdiğini, sinyal alınan mahallin fiziki kontrolünün yapılmaya çalışıldığını, bu durumun sözleşmeden kaynaklanan bir yükümlülük olmadığını, yapılmamasının da müvekkiline bir sorumluluk yüklemediğini, hırsızlık olayının meydana geldiği iş yerinde de müvekkili şirket yetkilileri tarafından Alarm Haber Merkezi’ne gönderilen sinyaller doğrultusunda şirket yetkililerine bilgilendirme yapıldığını, sözleşmeden kaynaklanan sorumlulukların yerine getirildiğini, müşterinin mağdur edilmemesi için çevrenin kontrol edilmesi maksadı ile iki personelin gönderildiğini, personellerin iş yerine ulaştıklarında 2 kişinin iş yerindeki tellerden atlayarak kaçtığını gördüklerini, polis gelene kadar takip ettiklerini

polis geldikten sonra takibi bıraktıklarını, hırsızlığın sistemin kurulu olmadığı sonradan inşa edilen depoda meydana geldiğini, 2 adet hareket dedektörü takıldığını, dedektörlerin yönü itibariyle fabrikanın ön tarafını kontrol ettiğini, bu deponun sağ tarafının yola cepheli olduğunu, hırsızlığın da burada meydana geldiğini, olay yeri tespiti raporunda da durumun bu şekilde anlatıldığını, dedektörlerin bulunduğu alanda herhangi bir zarar ve ziyanın bulunmadığını, müvekkilinin kurduğu sistemin işletmenin çalışma saatlerine göre hizmet verdiğini, kameraların mesai saatleri içerisinde değiştirilmesinin mümkün olduğunu, bunu fark etme yükümlülüğünün sigortalıya ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı iş yeri ile davalı arasında elektronik güvenlik sistemleri konusunda sözleşme düzenlendiğini, sigortalı iş yerinde meydana gelen hırsızlık neticesinde oluşan zarardan davalının sorumlu olduğunu açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece davalı ... şirketinin kamera izleme hizmeti vermediği, gerçekleşen hırsızlık olayında iş yerine girilen bölgenin alarm haber alma merkezi kapsamı dışında olan tel örgülü eklenti bölgesi olması nedeni ile alarm vermediği bu nedenle davalının bir kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacının sigortalısı iş yerinde güvenlik önlemlerinin sağlanması amacı ile davalı ile güvenlik sözleşmesi yapmıştır. Bu sözleşmeye göre; başka şirket veya müşteri tarafından sağlanmayacaksa alarm sisteminin çalışması için gerekli olan kablolama, programlama, devreye alma, eğitim ve AHM hizmetlerine bağlama çalışmalarını müşteri ile belirlenecek zamanda gerçekleştirileceği, güvenlik sisteminin devreye alınmasından itibaren bakım onarım ve benzeri hizmetlerin müşteriye sunulmasından davalının sorumlu olacağı, davalının, müşterinin (sigortalının) mekanında yapmış olduğu keşif ve projelendirme sonucunda önerdiği ve müşteri tarafından onaylanan elektronik güvenlik sistemleri, abonelik ve bakımı kapsayan hizmet paketi sunacağı kararlaştırılmıştır. Gerçekleşen hırsızlık olayında iş yerine girilen bölgenin alarm haber alma merkezi kapsamı dışında olan tel örgülü eklenti bölgesi olması nedeni ile alarm vermediği taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, hırsızlık için girilen bu bölgede alarm sisteminin neden bulunmadığı ve bu konudaki sorumluluğun ve kusurun kime ait olduğudur.

Sigortalı ile davalı arasında düzenlenen sözleşmede, davalının yapmış olduğu keşif ve projelendirme sonucunda ../..

önerdiği ve müşteri tarafından onaylanan elektronik güvenlik sistemlerinin sağlanacağı düzenlenmiştir. Davalının mesleğinin elektronik güvenlik sistemleri olması nedeni ile kamera ve alarm sistemlerinin hangi alanlara yerleştirilmesinin daha uygun olacağı konusunda davalı şirket, davacının sigortalısına nazaran konusunda daha uzman olup meslek ehli birinin makul davranması gerektiği de gözetildiğinde hırsızlık için giriş yapılan yerde alarm sisteminin bulunmayışından davalının da kusurlu olduğunun kabul edilmesi hakkaniyete daha uygundur. Ancak davalı taraf hırsızlık için giriş yapılan deponun güvenlik hizmet sözleşmesinden sonra inşa edildiğini savunmuş olup bu iddianın varlığı da kusura etkili olacaktır.

Bu durumda mahkemece, davalının mesleğinin ehli olarak hırsızlık için girilen bölgeye neden alarm sistemi konulmasını önermediği, sözleşme ile hangi bölgelere alarm sistemi konulmasının önerildiği, alarm sistemi kurulmayan bölgelerin neden kapsam dışında tutulduğu, davalının savunmalarında belirtildiği üzere hırsızlık için girilen deponun güvenlik hizmet sözleşmesinden önce mi sonra mı yapıldığı hususlarının araştırılarak her iki tarafın meydana gelen olayda kusurlu olup olmadıklarının yeniden değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 31/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.