muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3918, Karar No: 2024/19901, Tarih: 10.06.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden önce yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun

ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2023 tarihli ve 2022/854 Esas, 2023/374 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2023 tarihli ve 2022/854 Esas, 2023/374 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5571, Karar No: 2021/15054, Tarih: 22.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5571 E.  ,  2021/15054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... plakalı traktörün ve ekindeki kazayağının sahibine iadesine ilişkin 07/06/2016 tarihli ve 2009/322 Esas ve 2009/415 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair ek kararın ONANMASINA, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4468, Karar No: 2012/4571, Tarih: 12.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4468 E.  ,  2012/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre; değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine kadastro teknisyeni krokisine göre, objektif değer arttırıcı unsur oranının en fazla % 20 nispetinde olacağı gözetilmeden, daha yüksek oranda kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2) Dava tarihi itibariyle 2011 yılında gelir elde edilemeyeceği gözetilmeden 2011 yılı için ecrimisile hükmedilmesi,

3) Hükmün 2. bendinde irtifak alanı olan 1298,02 m² yerine 61,27 m² ve 65,78 m² yazılması,

4) 36 m²’lik pilon yerinin tapudan iptali ile davalı adına tescili yerine, 29,76 m²’lik pilon yerinin tapudan iptali ile davalı adına tesciline dair hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6033, Karar No: 2019/12850, Tarih: 11.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6033 E.  ,  2019/12850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

18.05.2008 tarihli olay yakalama tutanağına göre, saat 12.30 sıralarında polis merkezine gelen ihbarda, okul karşısında yer alan inşaatta hırsızlık olduğunun ve iki şahsın yakalandığının belirtilmesi üzerine , kolluk ekibinin bahse konu yere gittiği, müştekinin ise aynı günlü alınan ifadesinde, 17.05.2008 tarihinde saat 01.55 sıralarında 2 şahsın el arabası ile inşaatına gelerek demirleri yüklediklerini, şahısların kendisine farketmesi üzerine kaçtıklarını, ertesi gün ise saat 12.30 sıralarında gece yüklenen demirleri götürmek isteyen iki şahsı olay yerinde yakaladığını, gece demir yükleyen şahısların yakaladıkları kişiler olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun inşaatta yer alan demirleri çalması biçimindeki eyleminin; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan "adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" hırsızlık suçunu oluşturduğu, olayın gerçekleştiği saatin gündüz zaman dilimi içerisinde kaldığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 35/1-2 ve 31/3. maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.01.2010 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 15.02.2011 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 18.05.2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 11/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5563, Karar No: 2013/16658, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/5563 E.  ,  2013/16658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Satış işlemi sırasında hazır bulunan tanıklar ..., ... ve .....ı'ya sanığın temin edilen fotoğrafları gösterilerek suça konu römorku satan kişinin sanık ... isimli kişi olup olmadığı konusunda teşhis işlemi yaptırılması ile sanığın 25.02.2009 tarihli savunmasında, Cumhuriyet Savcısı tarafından kendisine gösterilen isminin... olarak geçtiği ve imzanın kendisine ait olduğu iddia edilen belge üzerinde yazı ve imza incelemesi yapılırsa bunların kendisine ait olmadığının ortaya çıkacağına ilişkin beyanı karşısında;...Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan imza ve yazı örnekleri ile sözkonusu sözleşme belgesinin uzman kurum veya kuruluşlarda incelenmesi de sağlanarak sanığın el ürünü olup olmadığının tespiti ile sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9631, Karar No: 2012/13813, Tarih: 25.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/9631 E.  ,  2012/13813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçluların yasal sürede icra mahkemesine yaptıkları başvuruda, ciro silsilesinin kopuk olduğunu ileri sürerek takibin iptalini istedikleri anlaşılmıştır.

Takip dayanağı çek aslının incelenmesinde lehtar ...'ın cirosu ile çekin ... Tic. Kont. Mağ. San. Tic. Ltd. Şti.'ne onun cirosu ile ... Teks. Tic. Ltd. Şti.'ye intikal ettiği; ... Teks. Tic. Ltd. Şti.'nin cirosu ile ise Yaşam Tekstil'e geçtiği anlaşılmıştır. Buna göre çeki ... Tic. Kont. Mağ. San. Tic. Ltd. Şti.'nin cirosu ile devir alan ... Teks. Tic. Ltd. Şti. çekin yetkili hamilidir. Her ne kadar alacaklı ... Teks. Tic. Ltd. Şti. çeki Yaşam Tekstil adına ciro etti ise de geriye dönüş cirosu gerekmediğinden kendisinden önceki cirantalar hakkında takip yapmasında yasaya aykırılık yoktur.

O halde mahkemece şikayetin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7290, Karar No: 2022/10018, Tarih: 15.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7290 E.  ,  2022/10018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1)... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/11/2021 tarih, 2021/274 Esas ve 2021/325 Karar sayılı; Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 53/1, 58 maddeleri gereğince müebbet hapis cezasına mahkumiyetine, dair karar.

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin 17/01/2022 tarih, 2022/39 (E) ve 2022/46 (K) sayılı; "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 17/01/2022 tarih, 2022/39 (E) ve 2022/46 (K) sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 17/01/2022 tarih, 2022/39 (E) ve 2022/46 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ve müdafinin;

sübuta, suç kastının olmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/12/2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... tarafından maktul ...'in kasten öldürüldüğü sabit olan dosyada maktulden sanığa yönelen haksız tahrik nedeniyle sanığın cezasından indirim yapılması gerektiği kanaati ile dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim.

Şöyle ki;

Sanık ..., akrabası olan maktul ...'in iş yerinde işçi olup olay günü akşam saatlerinde kamera kaydının bulunmadığı paketleme bölümünde maktulü birden çok kez bıçaklayarak öldürmüştür.

Olayın görgü tanığı veya olay nedeniyle ilgili sanık savunması dışında başkaca bir delil yoktur.

Şöyle ki;

Sanık ..., akrabası olan maktul ...'in iş yerinde işçi olup olay günü akşam saatlerinde kamera kaydının bulunmadığı paketleme bölümünde maktulü birden çok kez bıçaklayarak öldürmüştür.

Olayın görgü tanığı veya olay nedeniyle ilgili sanık savunması dışında başkaca bir delil yoktur.

Sanık aşamalarda değişmeyen savunmasında kendisinin olaydan 1.5 yıl kadar önce beyin kanaması geçirdiğini daha öncesinde de maktulün iş yerinde çalıştığını ve iş yerine yakın oturan Sevilay isimli dul bir bayanla duygusal ve cinsel yakınlığı olduğunu, kendisi hastalanınca işi bıraktığını ve olaydan 3 ay kadar önce tekrar işe başladığını, Sevilay isimli bayanın bu süreçte maktul ... ile cinsel birliktelik yaşadığını öğrendiğini bu hususu maktul ile konuştuğunu, maktulün de bu hususu konuşmayı ertelediğini, olay günü akşam saatlerinde paketleme bölümünde Sevilay mevzusunu konuşurken sanığın kendisine küfürler ederek iş yerinde kullanılan bıçağı alıp kendisine salladığını bıçağın önce kendisinin göbek hizasından karnına geldiğini, maktul bıçağı sallamaya devam edince eli ile bıçağa müdahale ettiğini ve sol elini kestiğini, sağ eli ile bıçağı maktulden alıp bıçaklamaya başladığını söylemiştir.

Sanığın maktulü kasten öldürdüğü sabittir. Ancak olayın nasıl başladığı ve sanığın savunmasında bahsettiği tahrik hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

1)Olayın meydana geldiği yeri maktule ait sanığında çalıştığı halı yıkama işi yapan iş yeridir. Kamera kayıtları öldürme olayının gerçekleştiği paketleme bölümünü göstermese de olay öncesi ve sonrasında tarafları kaydeden kameraya göre sanığın olay sırasında giydiği (Beyaz zemin üzerine enine kalın mavi, kırmızı ve füme renk çizgili) ve olaydan sonra kanlı olduğu görülen maxim ibareli tişört kolluk görevlilerince sanığın evinin önündeki çimlerin içerisinde beyaz poşette ıslak ve kanlı olarak bulunmuş olup bu tişörtün önünde 1.5 cm'lik kesi izi olduğu ve yine tanığın olaydan sonra alınan adli raporunda da göbek bölgesinde yaklaşık 12 cm'lik çizik olduğu;

2) Sanığın adli raporunda ayrıca sol el avuç içinde 4 cm'lik kesi izi bulunduğu anlaşılmakla sanığın Sevilay konusunu ben açınca önce maktul bana çekmeceden çıkardığı bıçağı karnıma salladı, kesti, sol elimin içini kesti bende ondan aldığım bıçakla maktulü öldürdüm, ilk saldırma maktulden bana yapıldı şeklindeki adli rapor ve tişört üzerindeki kesi ile desteklenen savunması aşılamadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi de dikkate alınarak sanık lehine haksız tahrik indimi yapmak gerektiği kanaatiyle BAM Ceza Daire kararının bozulması gerekçesi ile Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2016/10273, Karar No: 2018/2325, Tarih: 12.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/10273 E.  ,  2018/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden haksız şekilde kayıp-kaçak vb. bedeli adı altında bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek, şimdilik 1.000.00.-TL davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı, 20/01/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 36.482.00.-TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tahsil edilen bedellerin yasal olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre, diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.