muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13049, Karar No: 2011/5667, Tarih: 10.05.2011

HUMK.'un 163. maddesi hükmüne göre, kesin sürenin hukuki sonuç doğurabilmesi için taraflara yüklenen yükümlülüklerin birer birer açıklanması, masrafların kalem kalem bildirilmesi ve tarafların yapacağı işlemlerin duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık ve kesin olarak belirlenmesi, kesin süre verilen tarafa, kesin süreye uyulmamasının doğuracağı sonuçların açıklanması ve tarafların uyarılması gerekir.

Somut olayda, mahkemece davacı tarafa verilen kesin sürenin sonuçları açıkça anlatılmadan yalnızca “kesin mehilin anlam ve sonuçları hatırlatıldı” denilmiş ve masrafın karşılanmaması nedeniyle de dava reddedilmiştir. Bu şekilde verilen kesin sürenin yukarıda açıklanan nedenlerle sonuç doğurduğu kabul edilemez ise de, TTK’nun 335. maddesine dayalı olarak tazminatın şirkete verilmesi kaydıyla ortakların dava açabileceği, ortağın kendi adına tazminat istemi ile açtığı davanın dinlenemeyeceği, işbu davada da davacının kendi adına tazminat talebinde bulunduğu dikkate alındığında mahkeme kararı sonucu itibariyle doğru bulunduğundan HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi düzeltilerek hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK'nun 438/son maddesi hükmü gözetilerek gerekçesi düzeltilmek suretiyle sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2892, Karar No: 2022/14001, Tarih: 11.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/2892 E.  ,  2022/14001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kıymetli damgada sahtecilik, para ve kıymetli damgaları yapmaya yarayan araçları bulundurma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ... ve ... hakkında para ve kıymetli damgaları yapmaya yarayan araçları bulundurma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanıkların hukuki yararı bulunmadığından sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kıymetli damgada sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede ise;

Sanık ... müdafiinin UYAP üzerinden gönderdiği 23.03.2022 tarihli mazeret dilekçesi ile aynı gün karar verilmesi muhtemel başka duruşmalara katılma zarureti nedeniyle duruşmaya katılamayacağını bildirip duruşmanın başka bir güne ertelenmesini talep etmesine ve sanık ...'in 07.03.2022 tarihli dilekçesi ile sağlık sorunları nedeni ile hastaneye yattığına ilişkin belge göndererek mazeret dilekçesi sunmasına ve her iki dilekçenin de dosya içerisine konulmasına rağmen mahkemece sanık müdafinin ve sanığın mazeret dilekçeleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23781, Karar No: 2012/26112, Tarih: 18.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/23781 E.  ,  2012/26112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2010/379-2010/729

Dava, 19.07.2009 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu vefat eden 5510 sayılı Kanunun 4/b maddesi (eski 2926 sayılı Kanun) sigortalısının haksahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle oluşan Kurum zararının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalılardan ...Sigorta A.Ş avukatınca temyiz etmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olay, incelendiğinde; Kurum Bağ-Kur sigortalısı... ...’in 19.07.2009 tarihinde trafik kazası sonucu öldüğü, sigortalının geride bıraktıkları hak sahiplerine Eşi... ...’e 59.091,34 TL, oğlu ... ...’e 12.254,80 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, 71,346,14 TL kurum zararının meydana geldiğini, davalı ...'ın 27... 443 plakalı araç ile kazaya sebebiyet verdiğini, kazanın oluşumunda, davalının asli kusurlu olduğunu, davalıların meydana gelen ve ileride meydana gelebilecek Kurum zararından 506 sayılı Yasanın 26. maddesi ile Karayolları Trafik kanununun ilgili maddeleri gereğince sorumlu olduğunu beyanla, kusur ve miktar bakımından fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 71.346,14 TL kurum zararının 7.134,61 TL sinin davalı ... poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

Mahkemece, istemin kabulü ile, 506 sayılı Yasanın 39.maddesi uyarınca, Kurum zararının, davalılardan rücuen tazminine karar verilmişse de; verilen hüküm, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olup, hüküm tesisine yeterli değildir.

Kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan yasal mevzuat 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

Dava dilekçesi ve dosya kapsamı incelendiğinde; davacı Kurum tarafından tazmini istenen alacağın ölüm geliri mi olduğu, yoksa, ölüm aylığı mı olduğu hususu tespit edilememiştir.

Mahkemece; öncelikle yapılması gereken, davacı Kuruma dava dilekçesi ve talebi açıklattırılmalı ve talebi doğrultusunda yasanın dayanak maddesi tespit edilmelidir.

Zira, davacı Kurum tarafından sigortalı hak sahiplerine bağlanan ölüm geliri istenilmekte ise davanın dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21.maddesi olacakken, şayet sigortalı hak sahiplerine bağlanan ölüm aylığı istenilmekte ise, davanın yasal dayanağı aynı Yasanın 39.maddesi olacaktır.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 39.maddesi, “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edilir.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 39.maddesi, “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edilir.

Malûllük, vazife malûllüğü veya ölüm hali, kamu görevlilerinin veya er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkûmiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan aylıklar için Kurumca, kurumuna veya ilgililere rücû edilmez.” hükmünü getirmiştir

5510 sayılı Kanunun 39. maddesi hükmüne göre; Kurumun rücu hakkı, üçüncü kişinin sadece kasıtlı fiili haline özgülenmiştir. Yasanın açık ve buyurucu hükmüne göre; üçüncü kişi, kasta dayanmayan fiili sonucunda sigortalının malül kalmasına veya ölümüne neden olmuş ise, sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan aylıkların ilk peşin değerinin yarısından sorumlu tutulması mümkün değildir.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi ise "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir." düzenlemesini getirmiştir Aynı maddenin 4 fıkrasında ise, " İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir.." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; Mahkemece yapılması gereken, davacı Kuruma talebi açıklattırılarak, davanın yasal dayanağı tespit edilmeli ve bu çerçevede inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykın olup, bozma nedenidir

O halde, davalılardan sigorta şirketinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... şirketine iadesine, 18.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8829, Karar No: 2010/12008, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8829 E.  ,  2010/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 7.163,86 TL alacağın 15.08.2008 tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

3466 sayılı Uzman Jandarma Kanununun 7. maddesinde uzman jandarmaların mecburi hizmet süresinin, uzman jandarma çavuşluğa nasıp tarihinden itibaren 10 yıl olduğu, aynı Yasanın 15. maddesinde disiplinsizlik ve ahlaki durumları nedeniyle "silahlı kuvvetlerde kalması uygun değildir" şeklinde haklarında sicil düzenlenen uzman jandarmaların meslekten hemen çıkartılacakları ve onu takip eden 16. maddesinde ise, uzman jandarmalardan 15. maddeye göre haklarında ayırma işlemi yapılanlar, yükümlülük sürelerinin eksik kısmı ile orantılı olarak kendilerine yapılmış olan öğrenim masraflarının iki katını tazminat olarak ödemeye mecbur oldukları öngörülmüştür.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; davalı ...’ın 30.08.2002 tarihinde uzman jandarma okulundan mezun olduğu, 15.08.2008 tarihinde de 3466 sayılı Yasanın 15. maddesi uyarınca disiplinsizlik ve ahlaki durum nedeniyle ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır. Davalı uzman jandarma olarak 30.08.2002 tarihinde nasbedilmiş olmakla Uzman Jandarma Okulunda eğitime başlarken vermiş olduğu yüklenme senedi hükümleri sona ereceğinden borcunun yukarıda açıklanan yasa hükümleri çerçevesinde belirlenmesi gerekir. 3466 sayılı Yasanın

yukarıda sözü edilen 16.maddesinde yükümlünün mecburi hizmetiyle orantılı olarak kalan borcunu iki katıyla ödeyeceği belirtilmiştir. Buna göre; davalı ...’ın öğrenciliği döneminde yapılan masrafların tamamından kalan mecburi hizmetiyle orantılı olarak iki katıyla sorumlu tutulması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yüklenme senedinde yer almadığı düşüncesiyle dosya içerisinde bulunan masraf çizelgesi içerisinde yer alan yakacak, akaryakıt ve yağ, elektrik ve su, temizlik, bakım ve onarım, yemekhane, koğuş ve denetim giderlerinden sorumlu tutulmaması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15622, Karar No: 2015/12879, Tarih: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15622 E.  ,  2015/12879 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yumurtalık Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2015

NUMARASI : 2015/72-2015/104

TALEP EDEN : Silivri 4 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu

HÜKÜMLÜ : Ö.. B..

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul 13. Sulh Hukuk ve Yumurtalık Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin “D.. Mah. A.. Bulvarı No:.. İç Kapı No:.. Yumurtalık/ADANA” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yumurtalık Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün cezaevine girmeden önce "P.. P.. Mah. S.. Sok. No:.. Daire:.. Hasköy/Beyoğlu/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün Silivri İnfaz Hakimliğine hitaben yazdığı dilekçesinde adresini “S.. Sok. No:.. Hasköy - Beyoğlu/İSTANBUL” olarak beyan ettiği ve Yumurtalık İlçe Emniyet Amirliğince yapılan araştırmaya göre de Yumurtalık ilçesinde ikamet etmediği anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11466, Karar No: 2021/10218, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11466 E.  ,  2021/10218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20/12/2016 tarih ve 2012/480 - 2016/507 sayılı kararının kaldırılarak, davacı tarafından bağışlanan taşınmazın halen kamuya tahsisli olduğu gözetildiğinde 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 35.maddesi uyarınca imar düzenlemesi sırasında malikinin muvaffakati ile yol, yeşil alan ve bunun gibi kamu hizmet ve tesislerine ayrılan alan için eski malikleri tarafından mülkiyet iddiasında bulunulamaz ve karşılığı da istenemeyeceğinden bahisle davanın reddine ilişkin yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4722, Karar No: 2019/12114, Tarih: 04.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/4722 E.  ,  2019/12114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ASIL DAVADA DAVACI BİRLEŞEN DAVADA DAVALI : ..

ASIL DAVADA DAVALI BİRLEŞEN DAVADA DAVACI : ...

BİRLEŞEN DAVADA DAVALI: ...

Taraflar arasındaki Elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı ..., birleşen davada ... avukatlarınca ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Asıl davada davacı, davalı ile 11.06.2009 tarihinde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi yapıldığını, sözleşme kapsamında davalıya ödenen bedel karşılığında bir senet düzenlendiğini, davalının sözleşmeye aykırı davranarak evin tapusunu kendisine devretmediği gibi ödenen satış bedelini de iade etmediğini, bunun üzerine Milas 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/854 Esas sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının takibe itiraz ederek takibi durdurduğunu, davalının itirazının yerinde olmadığını ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine takip konusu alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı, davalı ile aralarında adi yazılı şekilde satış vaadi sözleşmesi yapıldığını, davalı ...'ın sözleşme kapsamında kendisine 35.000,00 TL ödeme yapması gerekirken, 20.750,00 TL ödediğini, bakiye kalan 14.250,00 TL'nin ödenmemesi nedeniyle tapuyu diğer davalı ...'a devretmediğini, davalı ...'ın kira ödemeksizin beş yıldır kesintisiz şekilde sözleşme konusu taşınmazda oturduğunu, sözleşmenin resmi şekilde yapılmaması nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek, öncelikle davalı ...'a geçersiz sözleşme nedeniyle kendisi tarafından ödenmesi gereken bedelin tespit edilerek mahkeme veznesine depo edilmesi ile birlikte davalı ...'ın taşınmaza vaki müdahalesinin menine, bu talebin yerinde görülmemesi halinde ödenmesi gereken 14.750,00 TL'nin taşınmazın zilyetliğinin deviredildiği tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Asıl davanın davalısı ve birleşen davanın davalıları davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile takibin 29.565,04 TL üzerinden devamına, icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kabulü ile mahkemenin asıl dosyasında hüküm altına alınan borcun ferileriyle birlikte davalı birleşen davada davacı ... Samas tarafından davacı birleşen davada davalı ...'a ödenmesi halinde davacı birleşen davada davalı ...'ın dava konusu olan Muğla ili Milas ilçesi Ketendere Mahallesi 125 ada 8 parsel sayılı taşınmazı boşaltmasına, bu suretle bu taşınmaza vaki el atmanın önlenmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK 297 maddesi gereğince de; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı, belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Buna göre; hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerektiği gibi, şarta bağlı biçimde karar tesis edilmesi de mümkün değildir.

Asıl davada davacı, davalı ile yapılan sözleşmeye göre taşınmazın bedelini ödemesine rağmen sözleşme konusu taşınmazın kendisine devredilmemesi nedeniyle ödediği bedelin iadesi amacıyla başlattığı takibe vaki itirazın iptalini talep etmiş; birleşen davada davacı, asıl davaya konu taşınmazın bedelinin tamamının ödenmemesi nedeniyle davalı ... tarafından işgal edilen taşınmaza vaki elatmanın önlenmesini, bu talebinin yerinde görülmemesi halinde kendisine eksik olarak ödenen 14.750,00 TL'nin davalı ...'dan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, birleşen dava yönünden davanın kabulü ile mahkemenin asıl dosyasında hüküm altına alınan borcun ferileriyle birlikte davalı birleşen davada davacı ... tarafından davacı birleşen davada davalı ...'a ödenmesi halinde davacı birleşen davada davalı ...'ın dava konusu olan Muğla ili Milas ilçesi Ketendere Mahallesi 125 ada 8 parsel sayılı taşınmazı boşaltmasına, bu suretle bu taşınmaza vaki elatmanın önlenmesine karar verilmiş, böylece HMK 297. maddesine aykırı şekilde şartlı hüküm tesis edilmiştir. İncelenen mahkeme kararının bahsi geçen emredici kanun hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla, şarta bağlı olacak şekilde ve usulün 297 maddesine aykırı olarak yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Diğer yandan, somut olayda, mahkemece gerekçeli kararda birleşen davaya ilişkin hiçbir açıklamaya yer verilmeden hüküm fıkrasında birleşen davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Oysaki mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması Anayasa hükmü olduğu gibi kararın yukarıda belirtildiği şekilde HMK 297. maddesinde yer alan hususları kapsaması da zorunludur. İncelenen mahkeme kararının bahsi geçen yasa hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla, gerekçesiz bir şekilde ve usulün 297 maddesine aykırı olarak yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan 1.141,00 TL harcın davalı ...'a, 27,70 TL harcın ...'a iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu asıl dava ve birleşen dava için açık olmak üzere, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.