muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32825, Karar No: 2013/25180, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/32825 E.  ,  2013/25180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davalı ... San. A.Ş. tarafından duruşma talebinde bulunulmuş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ...Ş.'nin kendi işçileri ile birlikte aynı işte çalıştığını, işveren tarafından ... sözleşmesinin haksız, kötüniyetle ve geçerli sebebe dayanmaksızın feshedildiğini, ... Tütün Ürünleri Sanayi A.Ş.'nin sigara üretimi organizasyonu içinde çalıştığını, asıl işin bölünerek taşerona verildiğini taşeron firmada çalıştı gösterilerek haklarının kısıtlandığını, taşeronların değişmesine rağmen çalışanların değişmediğini, dolayısıyla asıl işveren ve alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığını, davacının baştan itibaren ... A.Ş.'nin işçisi sayılmasını ve işe iadesine karar verilmesini işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Tütün Ürünleri Sanayi A.Ş. kendi işyerinde yardımcı işlerde taşeron çalıştırdığını, yardımcı işlerin, asıl ... olan tütün mamulleri üretim süreci dışında kalan işler olduğunu, davacıyı üretim süreci içinde çalıştırmadığını, işyerinde yürütülen asıl işin sadece kartlı geçiş sisteminde tanımlanmış kişilerin girebileceği ayrı bir binada yapıldığını, doğrudan üretim organizasyonu içinde yer almayan yükleme, boşaltma, temizlik, personel taşıma, güvenlik ve benzeri yardımcı işlerin alt işverene verilebildiğini, forklift operatörü olan davacının da tarım ürünü olan tütün hammaddesini kamyondan indirme, depoya istifleme ve taşıma gibi yan işlerde çalıştığını beyan etmiştir. Bu sebeple davacının ve diğer yardımcı işlerde çalışan işçilerin işlerinin ve çalıştıkları yerlerin, tütün mamulleri üretimi olan asıl işi yapan işçilerden farklı olduğunu, dolayısıyla davacının muvazaa iddiasının da gerçeklerle bağdaşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. çeşitli işverenlere taşeron olarak depo, yükleme boşaltma, atık malzeme transferi gibi yardımcı hizmetler sunduğunu, ... A.Ş.'ne ... yapan önceki alt işverenler ile hiçbir bağının bulunmadığını, ... A.Ş.’ne verdiği hizmetlerin ne olduğunun taşeronluk sözleşmesinde yer aldığını, davacının ... sözleşmesinin 6. maddesi uyarınca davacının aynı şartlarla başka yerde ve başka bir projede çalışmasını isteyerek durumu davacıya bildirdiğini, davacının bu konudaki talimatı imzalamadığı gibi davalının istediği yerde işbaşı da yapmadığını ve böylece mazeretsiz ve bildirimde bulunmaksızın devamsızlık yaptığını ... sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece dosyada icra edilen keşif esnasında gözlenen hususlarla uyumlu mübrez yerleşim planında da belirli olduğu üzere, davalı işyerinde organizasyon birimleri, üretim mahalleri ve hammade deposu gibi diğer alanlar birbirbirinden ayrılmış olup işçinin değil fiilen asıl ... olan tütün mamulü üretiminde çalışması, ilgili alana girmesi dahi sözkonusu olmamaktadır. Bu bağlamda yardımcı ...-üretim süreci ayrımı rahatlıkla görülüp tespit edilebilmektir. Her forklift operatörü dilediği zamanda kendi ihtiyarıyla kolileri üretim biriminin önüne bırakamayacağına göre taşımanın belli bir plan dahilinde yapılması keza hizmet standartı beklentisi de tabidir. Neticede işin alt işverence asıl işverenden ve asıl işverenin mal üretimine ilişkin yardımcı işlerinde üstlenildiği de unutulmamalıdır. Alt işverenlik sözleşmesinde alt işverenin işçileri karşısında bağımsız bir işveren sıfatına halel getiren, onu etkisizleştiren, işe alınacak ..., ... sözleşmesi feshedilecek işçilerin ... tarafından belirlenmesini öngören bir düzenleme bulunmamaktadır. İşçinin daha önce davalı asıl işveren işçisiyken alt işverence işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sözkonusu değildir. Bu sebeplerle bilirkişilerin aksine davacı işçinin 4857 sayılı ... Kanunu'nun 2. maddesi uyarınca asıl işveren davalı ...Ş.'ne ait işyerinde üstlenilen yardımcı işte alt işveren işçisi olarak çalıştığı, davalılar arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olarak kurulduğu, muvazaaya dayanmadığı kanaatına varılmıştır. Bu sebeplerle; işverence yapılan feshin geçersizliğine, davacının davalı ... Hizmetleri İşletmecilik A.Ş.'ndeki işine iadesine, mali sonuçlarından ise davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ... davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

... sözleşmesinin haklı veya geçerli sebeple feshedilip feshedilmediği, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı, uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Kararı davacı ... davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

... sözleşmesinin haklı veya geçerli sebeple feshedilip feshedilmediği, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı, uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, forklift operatörü olarak çalışan davacının ... sözleşmesi davalı ...Ş.'nin ...-... adresindeki depo projesine nakledildiği, nakil bildirim fomunu elden tebliğ almaktan imtina etmesi üzerine adresine gönderilmesine karşın nakledildiği projede işe başlamaması ve devamsızlık yapması sebebi ile tazminatsız olarak feshedilmiştir. Davacı aynı işyerinde çalıştığını sekiz arkadaşı ile birlikte, davalı şirketlerin arasında muvazaaya dayalı bir ilişki olduğuna dayanılarak tazminat davası açmak için 30.04.2012 tarihinde davacı vekiline vekaletname verdiklerini ve bunun üzerine davacı ... arkadaşların işyerine alınmadıklarını sonra da nakil bildirimlerinin yapıldığını ve ... sözleşmelerinin feshedildiğini nakil yetkisini kullanmada davalının kötüniyetli hareket ettiğini iddia etmiştir. Dosya içinde bulunan vekaletname, davacı ... arkadaşları tarafından tutulan işe alınmadıklarına ilişkin tutanak ile davalının nakil yazısında “duyulan ihtiyaç nedeni ile” ifadesi dışında nakil sebebi belirtilmediğinden objektif sebebin somut olarak ortaya konulamadığı dikkate alındığında davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir.

Davalı işyerinde sigara üretimi işi yapılmaktadır. Üretim süreci bir bütün olarak değerlendirildiğinde anılan depolama bölümlerinin asıl işin ayrılmaz bir parçası olduğu, belirtilen depolama işlemlerinin gerçekleşmeksizin üretim sürecinin yürütülmesinin mümkün olmadığı açıktır. Ayrıca bu işler uzmanlık gerektiren bir ... de sayılamayacağından temelde alt işverene verilmesi 4857 sayılı Kanun'a uygun düşmemektedir. Davalıya ait işyerinde yeni gelmiş tütünlerin depolanması, işlenmek için başka bölümlere taşınması ve buralarda depo alanlarında depolanması işlemleri, asıl işin mutlaka yapılması gereken, ancak uzmanlık gerektirmeyen faaliyetlerinden olup, bu işlerin yapılmasında taşıma ve istif aracı olarak forklift kullanılması da bu işin doğal bir sonucudur. Davalıya ait işyerinde yapılan asıl ... dikkate alındığında, ana üretim girdisi olan tütünün ve yan üretim girdisi olan ambalaj malzemesi gibi malzemelerin işyeri bina ve bölümleri arasında forkliftlerle taşınması, istiflenmesi ve depolanması işleri, asıl işin uzmanlık gerektirmeyen bir parçası niteliğinde olup, bu işlerin asıl işe yardımcı işler olarak kabul edilmesi ve alt işverenlere verilmesinin 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin hükmüne uygun düşmeyeceği, davalılar arasında muazaa bulunduğu yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporu ile de sabittir. Belirtilen yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ...Ş.'ye ait işyerine İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih sebebi dikkate alınarak takdiren davacının dört aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin BELİRLENMESİNE,

5-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

6-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

7-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

8-Davacı tarafından yapılan 180,60 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 18.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18740, Karar No: 2012/23546, Tarih: 14.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18740 E.  ,  2012/23546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.210 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı İdare vekili dilekçesinde; davalının, Av.... Devlet Hastanesinde anestezi teknisyeni olarak görev yaptığını, başkontrolör tarafından yapılan incelemede davalının 2004 yılı ocak ayı ile 2006 yılı kasım ayını kapsayan dönemde döner sermayeden 3.210 TL fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini, davalıya yapılan ihtarata rağmen borcun ödenmediğini, 3.210 TL alacağın sebepsiz zenginleşmenin gerçekleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili dilekçesinde, müvekkiline fazla ödeme yapılmadığını savunmuş, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini dilemiştir.Mahkemece, davacı idarenin sebepsiz zenginleşmeye dayalı iş bu davasını zamanaşımı süresi geçtikten sonra açtığı, bu sebeple davanın reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sebepsiz zenginleşmeye dayanan alacak davalarında bir yıllık zamanaşımı süresinin başlangıcı, kamu kurumlarında dava açılmasına emir vermeye yetkili makamın öğrenme gününden itibaren işlemeye başlar. (H.G.K. 25.06.2003 tarih ve 2003/4–422 E, 2003/439 K.).Mahkemece; davacı idarenin emir vermeye yetkili makamının iş bu davanın açılması için vermiş olduğu olur tarihinin araştırılarak zamanaşımı itirazı yönünden değerlendirme yapılması gerekirken bu araştırma yapılmadan, gerekçe belirtmeden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11709, Karar No: 2016/4849, Tarih: 21.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/11709 E.  ,  2016/4849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalı Kurumun 20/02/2014 tarih ve 2890415 borç bildiren işlemin iptaline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının kendisine yeniden yetim aylığı ödenmesi gerektiğinin tespitine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 30/03/2010 kesinleşme tarihli ilam ile eski eşinden boşandığı, davalıya boşanma sonrası yaptığı başvurusu sonucunda davalı Kurum tarafından ölen babasından dolayı ölüm aylığı bağlandığı, davacının boşanmış olduğu eşi ile 21/03/2013 tarihinde yeniden evlendiği, davalı Kurum tarafından başlatılan tahkikat sonucu düzenlenen 25/11/2013 tarihli kontrol memuru raporuna dayanak olarak oluşturan 07/11/2013 tarihli tutanak ile Muhtarının beyanlarının alındığı, “davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarını” beyan ettikleri, Muhtarın ayrıca “yeniden evlenmek için Muhtarlığa müracaat ettikleri zaman boşandıklarını öğrendiğini” beyan ettiği, yargılama aşamasında Nüfus Müdürlüğü cevabî yazısından 15/02/2013 tarihli davacının beyanı ile ikametinin olarak, İl Seçim Kurulu cevabî yazısından davacının 18/02/2013 tarihli seçimde adresinin olarak kayıtlarında yer aldığının görüldüğü, 24/05/2010-23/07/2010 tarihleri arasında davacının ili içerisinde yer alan bazı hastanelerde tedavi ve muayene için giriş-çıkış kaydın bulunduğu bilgisayar dökümü evrakların yer aldığı , duruşmalarda Kurum tarafından düzenlenen tutanakta adı geçen tanıklar ile davacı tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle farklı adreslerde oturduğu iddia olunan davacı ve boşandığı eşinin 01.10.2008 tarihi ve sonrasında ayrı yaşadığının belirlenebilmesi için, oğlunun yanında ikamet eden davacı ve boşandığı eşinin adreslerinde yapılacak zabıta araştırması ile gerçekten tarafların ayrı yaşayıp yaşamadığı araştırmalı, ve muhtar ve azaları ile komşu mesken sahiplerinin tespit olunarak bunların tarafların hangi tarih itibariyle belirtilen adreste oturduklarına ilişkin tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30605, Karar No: 2014/22966, Tarih: 21.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/30605 E.  ,  2014/22966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen ... A.Ş'ye gerekçeli kararın tebliği ile temyiz etmesi halinde ek tebliğname düzenlenmesi için tevdii edilen dosyanın Dairemize ... A.Ş. vekilinin temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmeden gönderildiği anlaşılmakla; ... A.Ş. vekilinin 26.08.2014 günlü temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10842, Karar No: 2020/4853, Tarih: 08.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/10842 E.  ,  2020/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hırsızlık eylemini Gazi Ahmet Vehbi Bakırlıoğlu İlköğretim Okulu’ndan gerçekleştirdiğinden dolayı, suç tarihi itibarıyla eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-a maddesine uyduğundan tebliğnamedeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesinde "Hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenmesine karar verilen cezanın bir infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına" karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının 2 numaralı bendindeki "... suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenmesine karar verilen cezanın bir infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına" ibarelerinin yerine "Hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" cümlesinin yazılması suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASI, 08.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.