muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4159, Karar No: 2011/5431, Tarih: 03.05.2011

. maddesi gereğince orman olarak tapulama dışı bırakıldığı, dava konusu yerlerin 1985 yılında yapılan kadastro sırasında “Orman olmaları nedeniyle tapulama dışı bırakıldığı”nın daha önce taraflar arasında görülen ve 1999 yılında açılıp 2001 yılında ret edilerek kesin hüküm haline gelen temyize konu dava dosyası içindeki Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyasına Kadastro Müdürlüğünün gönderdiği 30.03.2001 gün ve 502 sayılı yazıdan da anlaşıldığı, temyize konu davada, davalı konumunda olan kişinin davacı sıfatıyla 1999 yılında açtığı ve 2001 yılında retle sonuçlanan tescil davasının gerekçeli kararında dava konusu edilen taşınmazın “1985 yılında orman olarak tescil harici bırakıldığı, zilyetlik koşullarının oluşmadığı” açıklanarak davanın reddedildiği, bu olgunun tarafları bağlayan güçlü bir delil olduğu, yörede 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunun aplikasyonunun 1995 yılında yapıldığı ve orman sınırlarının 1985 yılında düzenlenen arazi kadastro paftası üzerinde gösterildiği, aplikasyon sonucu 1985 yılında orman olmaları nedeniyle tesbit harici bırakılan dava konusu taşınmazların tarım arazileri ile orman arazileri arasında tampon bölgede kaldığı görülünce retle sonuçlanan tescil davasının davalı tarafından 1999 yılında açıldığı, aplikasyonun, yeni bir kadastro işlemi olmadığı, aplikasyonla ilk orman kadastrosunun sınırlarının değiştirilemeyeceği ve daraltılamayacağı, mahkemece 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre 1943 yılında düzenlenen orman kadastro harita ve tutanaklarının yöntemince yerine uygulanmadığı, sadece 1995 yılında düzenlenen aplikasyon haritasının uygulanmasıyla yetinildiği, 1943 yılı orman kadastro haritası ile 1995 yılı aplikasyon haritası arasında çıplak gözle dahi fark edilecek şekilde farklılıklar bulunduğu, aplikasyonla 1943 yılında belirlenen orman alanlarının daraltıldığının görüldüğü, yine aplikasyon sırasında bir kısım orman alanları orman niteliğini kaybettiği gerekçesiyle 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince 81 poligon halinde orman sınırları dışına çıkartılmışsa da Orman Bakanlığının ... Kadastro Mahkemesinin 1996/26 ila 1996/106 Esas sayılı dosyalarında açtığı davalar sonucu orman rejimi dışına çıkarma işlemlerinin tümünün iptal edildiği ve bu yerlerin yeniden orman alanlarına eklendiği, bir yerde 4785 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 13.07.1945 tarihinden sonra yapılan orman kadastrosunun seri bazda yapılmaması ve 15.04.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin ikinci fıkrasında sayılan ayrıcalıklar olmaması halinde kural olarak bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının kesinleşen orman kadastro haritası ve tutanaklarının uygulanması sonucu belirlenmesi gerektiği, dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosunun 4785 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre 1943 yılında yapıldığı, bu nedenle dava konusu taşınmazların orman olup

olmadığının kesinleşen orman kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması ile belirlenemeyeceği, yukarıda anlatıldığı gibi, 1943 yılı orman kadastro haritası ile belirlenen orman sınırlarının 1995 yılında yapılan aplikasyon sırasında daraltıldığı, 1943 yılı orman kadastro harita ve tutanaklarının yöntemince yerine uygulanmadığı, sadece 1995 yılı aplikasyon haritasının uygulanmasıyla yetinildiği, orman bilirkişisi dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun bildirmişse de yörede orman kadastrosunun 4785 sayılı Yasanın yürürlüğünden önce yapılması ve daha önce taraflar arasında 1999 ve 2001 yılları arasında görülüp kesinleşen davada dava konusu taşınmazın orman olması nedeniyle 1985 yılında tapulama harici bırakıldığı gerekçesiyle kişilerin açtığı tescil davalarının ret edilmiş olması ve bölgeye ait 1957 basım tarihli memleket haritasında davaya konu taşınmazların bir kısmının ve kadastrosu kesinleşen orman alanları gibi yeşil renge boyandığı, davaya konu taşınmazların bir kısmı aynı haritada beyaz renkli olarak gösterilmiş ise de, üzerinde geniş yapraklı meşe ağacı sembollerinin bulunduğu ve bitişikteki 4-5 metre boyunda olduğu memleket haritasında gösterilen meşe cinsi orman alanları ile ayırıcı bir unsur (Dere, yol, yükseklik gibi) bulunmadığı ve dava konusu edilen yerlerin tümümün bitişikteki Devlet Ormanlarının devamı olduğu ve bir bütün halinde değerlendirildiğinde, yüksek eğimli orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler olduğu, yukarıda açıklandığı gibi, davalıların dayandığı kayıtların dava konusu taşınmazları kapsadığının kabul edilemeyeceği, yörede bu güne kadar 4785 sayılı hükümleri de uygulanarak yapılan bir orman kadastrosunun da bulunmadığı, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi ile H.G.K’nun 21.01.2004 gün 2004/8-15/7 ve 12.05.2004 gün 2004/8-242/292 ve 12.03.2008 gün ve 2008/20-214/241 sayılı kararlarında belirtilen ilkeler göz önünde bulundurularak davacı Hazinenin davasının kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 825.00.-TL avukatlık ücretinin davalı gerçek kişiden alınarak duruşmada kendini vekille temsil ettiren Hazineye ve Orman Yönetimine verilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı gerçek kişiye yükletilmesine 03/05/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/960, Karar No: 2023/2585, Tarih: 09.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/960 E.  ,  2023/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/431 E., 2022/1516 K.

DAVA TARİHİ : 14.10.2019

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/208 E., 2021/213 K.

Taraflar arasındaki cezai şartın iptali ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 2018 yılı üretim dönemi için davalı ... ile davacı arasında davalı ...ye bağlı bölgede şekerpancarı üretim sözleşmesi imzalandığını, taahhüt edilen tonajın %90'ından daha azının teslim edilmesi halinde %30 oranında cezai şart ödenmesi yönündeki sözleşme hükmüne dayalı olarak 2018 üretim sezonunda davacı aleyhine 38.159,86 TL cezai şart borcu tahakkuk edildiğini, matbu ve üreticilerle müzakere edilmeyen sözleşmedeki cezai şart hükümünün geçersiz olduğunu, cezai şartın fahiş olduğunu, fabrikanın devredilmesi nedeniyle sözleşme gereğince yükümlüklerinin karşı tarafça gereği gibi yerine getirilmediğini, avanslarının gününde verilmediğini, pancar alımlarının önceki yıllara göre bir ay geç başlatıldığını, günlük pancar alım miktarının düşük tutulduğunu, ürünlerin bekletilmek zorunda kaldığını, şirketin almaması sebebiyle ürünlerin fire verdiğini, geçmiş dönemlerin aksine sürekli yağmur ve kar yağışı olduğunu ve söküm işlemlerini imkansız hale getirdiğini, sökülüp bekleyen pancarın büyük oranda fire verdiğini, söküm alanı göl içinde kaldığından söküme devam edilemediğini, pancarın sökülememesinde ve fire vermesinde mücbir sebeplerin etkili olduğunu, bir kısmı ancak Şubat ayında sökülebilen pancarın davalı tarafça alınmaması sebebiyle hayvan yemi olarak daha ucuza satıldığını, her iki davalının da sorumlu olduğunu ileri sürerek; 38.159,86 TL cezai şart ve bu cezaya bağlı ferilerin iptalini, 500,00 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ...Ş. vekili; davacının ... sıra numaralı Şeker Pancarı Üretim Sözleşmesi ile 794 ton şeker pancarını teslim etmeyi taahhüt ettiğini ve taahhüt ettiği miktarda pancarı teslim etmediğini, sözleşmenin 13 üncü maddesi uyarınca 38.159,86 TL cezai şart uygulandığını ve 9 uncu madde uyarınca da 13.706,26 TL kesinti yapıldığını, davacının mücbir sebebe ilişkin sözleşmede kararlaştırılan hiç bir posedürü yerine getirmediğini, şirketin durumdan 21.01.2019 tarihinde haberdar olduğunu, yapılan tüm uyarılara rağmen davacının teslimi gerçekleştirmediğini, cezai şart konulmasındaki amacın, pancar teslim borcunun mücbir sebepler haricinde ifa edilememesi nedeniyle müvekkil şirketin yaşayacağı üretim, kapasite ve kar kaybını tazmin etmek olduğunu, yalnızca %30’unun talep edilmesinin de cezanın fahiş olmadığını gösterdiğini, şirket tarafından pancar alımının son bulacağı tarihin davacıya 23.12.2018 tarihinde bildirildiğini, davacının ürünlerini zamanında hasat etmeyerek, mevsim koşullarının da ağırlaşması sonucunda kendi kusuru ile sebep olduğu zararın sorumluluğunu şirkete yükleyemeyeceğini, mücbir sebep halinde üreticinin hasardan sonra 10 gün içerisinde yazılı olarak şirkete ihbarda bulunması gerekmesine rağmen davacının bulunmadığını, yazılı ihbarda bulunulmama halinde hak talep edilemeyeceğinin belirtildiğini, ayrıca bedelin 13.706,23 TL'sinin cezai şart olmadığını, bu bedelin davacının aldığı yaş pancar küspesine ilişkin bedel olduğunu, sözleşmenin 12 nci maddesinde davacının ve grubundaki diğer kişilerin müteselsil borçlu olduğunun belirtildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ...Fabrikaları A.Ş. vekili; şirketin kusuru bulunmadığını, kusurun davacıda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının davalı ...Fabrikaları A.Ş. ile imzaladığı 2018 yılı pancar üretim sözleşmesine göre taahhüt edilen tonajın %90'ından daha azının teslim edilmesi halinde, eksiklik için %30 oranında cezai şartın kararlaştırıldığı, buna dayalı olarak pancar cari hesap hareketinde kota ceza uygulanmak suretiyle 38.159,86 TL borç tahakkuk edildiği, davalı tekel konumunda olmadığından davacının sözleşme hürriyeti kapsamında başka alıcılarla da sözleşme yapma imkanı bulunduğu, davalının kota uygulamasıyla ticari faaliyetlerinde sürekliliği sağladığı ve cezai şartın haksız şart olmadığı, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının pancar ekimini zamanında yaptığı, fabrikanın 30.09.2018-14.01.2019 tarihleri arasında alım yaptığı, davacının 20.11.2018-02.01.2019 tarihleri arasında mal tesliminde bulunduğu, davacı her ne kadar kuvvetli yağmur ve kar yağışı nedeniyle mücbir sebep nedeniyle ürünleri toplayıp teslim edemediğini belirtmiş ise de ürünlerini geç toplamaya başladığı ve bu sebeple ürünlerini toplayamadığı, mücbir sebepten söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; aleyhindeki genel işlem koşulu niteliğindeki şartların yazılmamış sayılması gerektiğini, cezai şartın fahiş olduğunu, davalı tarafın tekel konumunda olduğunu, taraflarca itiraz edilmeyen bilirkişi raporunda Aralık ayından itibaren pancar sökmenin imkansız olduğunun ve olayın mücbir sebep sayıldığının belirtildiğini, dosyadaki deliller doğrultusunda davanın kabulü gerektiğini, fabrikanın devredilmesi nedeniyle karşı tarafça edimlerin zamanında yerine getirilmediğini, şeker pancarı söküm ve kantar açılışı diğer yıllarda Eylül'de başlamasına rağmen, davalı tarafın sezon takvimini ayarlayamaması sebebiyle ancak Ekimden sonra açıldığını, pancarın yağan yağmur ve karlardan zarar gördüğünü, günlük alımların fabrika tarafından düşük tutulması nedeniyle oluşan sıra dolayısıyla pancarın fazla fire verdiğini, söküm dönemi boyunca süren aşırı kar ve yağmur nedeniyle pancar sökümünün de imkansıza yakın hale geldiğini ve çok fazla fire oluştuğunu, 11.01.2019 tarihinde verilen dilekçeye istinaden Tarım İl Müdürlüğünden gelen ziraat mühendisi ve şube müdürü ile sökümü yapılamayan pancarın bulunduğu arazinin yüzölçümü ve elde edilebilecek pancar tonajının belirlendiğini, bu tutanağı bizzat Bor Şeker Fabrikasına 21.01.2019 tarihli dilekçe ekinde sunduğunu, Şubat ayı başlarında iklimin kısmen iyileşmesi ile söküm yapılabildiğini, ancak davalı tarafın ve diğer fabrikaların da pancarı almadığını, uğradığı zararın davalılar tarafından ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, İlk Dercee Mahkemesi kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların kabulünde olan sözleşme kapsamında davacının teslim etmeyi taahhüt ettiği 794 ton şeker pancarından Kasım ve Ocak aylarında toplam 175.333 kg pancarı teslim ettiği, şirketin 20.10.2108 - 03.01.2019 tarihleri arasında alım yaptığı, bilirkişi raporuna göre bölgede şeker pancarının söküm döneminin 15 Ekim - 20 Kasım dönemi olduğu, davacının bu tarihler arasında söküm yapması ve sökülen şeker pancarını teslim tarihleri içinde teslim edilmek üzere depolaması gerektiği, bölgenin iklim koşullarına göre Aralık ayında kar ve don olaylarının olma ihtimalinin yüksek olduğu ve davacının da bu durumu öngörmesi gerekirken söküm işini Aralık ayına bırakmasında kendi kusuru bulunduğu, alanın büyük bir bölümünün söküm işini Aralık ayı sonuna bırakan davacının Aralık ayının sonunda havanın karlı ve hava sıcaklığının 0 derece altında olması nedeniyle şeker pancarını sökememesinde kendi kusuru olduğu, davalıların kusuru bulunmadığı, sözleşme hükümleri doğrultusunda cezai şart uygulamasında ve diğer kesintilerin yapılmasında usul ve yasaya aykırı bir durum olmadığı, davacının sözleşmeye uygun şekilde şirkete yazılı başvuruda bulunarak oluşturulacak komisyon aracılığıyla hasar tespiti de yaptırmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, şeker pancarı üretim sözleşmesinden kaynaklı menfi tespit ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 179 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, şeker pancarı üretim sözleşmesinden kaynaklı menfi tespit ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 179 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle sözleşmede taahhüt edilen kotanın %90 altında pancar teslim eden üreticinin noksan pancar teslim etmiş sayılacağı, bu sınır ile teslim edilen arasındaki farkın, fiyatın %30'u ile çarpılması sonucu elde edilen meblağın üretici borcuna kaydedileceğine dair ceza koşulunun bağlayıcı olduğu, hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporunda Aralık ayına kadar hasat yapılmasına engel olacak nitelikte ve olağanın dışında olumsuz hava koşulu olmadığının tespit edildiği, bu süreçte davacının söküm yapıp teslim için depolamadığı davacının Tarım İl Müdürlüğüne başvurusunun son teslim tarihinden sonra 11.01.2019 tarihinde olduğu ve davacının da imzasını taşıyan 14.01.2019 tarihli tutanak ile sökümü yapılamayan alandan tahmini 280 ton şeker pancarı elde edilebileceğinin belirtildiğinin anlaşılmasına göre mücbir sebepten söz edilemeyeceğinden davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16210, Karar No: 2014/6347, Tarih: 13.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16210 E.  ,  2014/6347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/174253

Mahkemesi : Simav Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21/02/2012

Numarası : 2011/118 - 2012/130

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Köy kooperatifi başkanı olan sanığın, kooperatifin üyelerine tomruk ve odun nakliye işini verdiği, kooperatife üye olan ölenin, mülkiyeti kendisine ait traktörle tomruk taşıma işini yapmak üzere olay yerinde sanığın nezaretinde tomrukları traktöre yüklediği ve traktörü çalıştırmadan boşa aldığı sırada, traktörün yokuş aşağı gittiği ve ölenin çabasına rağmen frenlerinin tutmaması nedeni ile meydana gelen olayda; dosya içerisinde yer alan bilirkişi tespit raporunda, sol frenin % 40, sağ frenin %100 tuttuğu, bu haliyle frenlerin olayın meydana gelmesinde tek başına etkili olmadığı, kaldı ki traktörün bakım ve onarımının traktörün maliki olan ölen kişinin sorumluluğunda olduğu, dosya içinde traktöre fazla yükleme yapıldığına ilişkin bir tespitin de bulunmadığı bu şekilde meydana gelen olayda kooperatif başkanı olan sanığa atfedilecek kusur bulunmadığı gözetilmeksizin, dosya içeriğine uygun olmayan ve sanığın kusurlu olduğuna ilişkin görüş içeren 07.01.2011 tarihli bilirkişi raporuna itibarla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi.

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11708, Karar No: 2013/589, Tarih: 24.01.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/11708 E.  ,  2013/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın korkuluklara çarpması sonucunda maddi zarar oluştuğunu ileri sürerek ....784,56 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın takip edilmediği ve yenilenmediği gerekçesi ile HMK'nın 150/... maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, araç hasarından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili ....07.2011 tarihli duruşmaya katılamayacağını bildirmiş, mahkemece mazeret beyanının kabulüne ve duruşma gününün kalemden öğrenilmesine karar verilmiş, bir sonraki ........2011 tarihli celsede davanın takip edilmediği için işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Oysa, mahkemece özür yerinde bulunarak kabul edildiğine göre, özür dilekçesi ile birlikte duruşma gününün bildirilmesi için gerekli posta gideri pul da alınarak yargılamanın ertelendiği sonraki oturum günü de davacı vekiline bildirilmesi gerekirdi. Mahkemenin "duruşma gününün

.

başvurduğunda kalemden öğrenilmesine" ya da "duruşma gününün kalemden öğrenilmesine" şeklindeki ara kararlarının yasal dayanağı bulunmamaktadır. Aynı zamanda bu hak arama özgürlüğünü sınırlayıcı nitelikte bulunmaktadır. Bu nedenle, özür kabul edildiği halde, davacı vekiline duruşma günü bildirilmeksizin, dosyanın işlemden kaldırılmasına ve bunun sonucu olarak HMK.'nun 150/.... maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1061, Karar No: 2017/2931, Tarih: 30.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1061 E.  ,  2017/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden vela ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükmün sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 24.05.2017 Çarşamba saat 09.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşma sonrası yapılan dosya incelenmesinde gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalardaki istikrarlı savunması, olay yeri olan okul binasında her ne kadar okullar açılmamış olsa da resmi görevliler ile müdür yardımcıları tanıklar ... ve ... bulunmaları, mağdurenin iddia ettiği eylemin kapı önünde gerçekleştiği ifade edilmesine rağmen konuşmaların tanıklarca duyulmaması, tanıklardan ..., sanığın odasına gittiğinde mağdurenin koltukta oturur vaziyette olduğunu, sanık ile mağdurenin rahatsızlığı konusunda konuştuklarını, sanığa bir kağıt gösterip dışarı çıktıktan 7-8 dakika sonra tekrar geldiğinde mağdurenin halen sanığın odasında oturmakta olduğunu ve kısa bir süre sonra kalkıp gittiğini, kendisinin de mağdureyle birlikte kalktığını belirterek mağdurenin beyanlarını doğrulamaması, diğer tanıkların ise mağdureden duymuş oldukları ifadeleri anlatan dolaylı tanık durumunda olmaları, hadisenin Eylül ayında gerçekleştiği iddia edildiği halde şikayetin yaklaşık üç ay sonra yapılması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ile sanığın duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2017 tarihinde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı sanığın eyleminin sabit olup olmadığının belirlenmesiyle ilgilidir. Şöyle ki;

Dosya içeriğine göre sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak biçimde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dolayı kamu davası açılmış, yerel mahkemenin yaptığı yargılama sonunda verdiği 31.07.2008 gün, 2008/27 Esas ve 2008/144 Karar sayılı ilk hükümde, özetle eylemin sabit olmadığından bahisle beraatine karar verilmiştir.