muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4066, Karar No: 2018/4701, Tarih: 02.04.2018

Sanık ......'un Bandırma ilçesinde faaliyet göstermekte olan ... Tavukçuluk ve Yem San. Tic. Ltd. Şirketinin yönetim kurulu başkanı olarak görev yaptığı, sanık ...'un ise... Tavukçuluk isimli şirketin yönetim kurulu üyesi olduğu, müşteki ...'in 15.04.2013 tarihinde Edincik Jandarma Karakol Komutanlığına yapmış olduğu şikayetini bildirir başvuru sonucu alınan ifadesinde; Edincik Beldesi Karabayır mevkinde Bozlar Tavukçuluk şirketine ait tavuk kümesinin bulunduğu ve tavuk kümesinin artıklarını çevreye ve köy deresine gelişi güzel boşalttığı, Hıdır Köyü girişine tavuk pisliklerinin köy deresi tarafından taşındığını, bu hususun Hıdır Köyü içerisinde çevre kirliliğine neden olduğu, kötü kokular yaydığını belirttiği, yapılan soruşturma kapsamında 15.04.2013 tarihinde Edincik Jandarma Karakol Komutanlığında çalışan görevliler tarafından tutulan olay yeri görgü ve tespit tutanağında, Edincik Beldesi Karabayır mevkinde Bozlak Tavukçuluk isimli firmaya ait kümesten çıkan artıkların döküldüğü Bozlar Tavukçuluk isimli firmaya ait olan arazideki tavuk pisliklerinin arazinin çukurda kalması nedeniyle dökülen hayvan pisliklerinin yağmur, kar ve doğal nedenlerle Hıdır köyüne doğru ilerleyen dereye karıştığı ve Hıdır Köyü sazlıdere mevkinde derenin denize döküldüğü, hayvan pisliklerinin döküldüğü tarlanın etrafında su sızmasına meyilli herhangi bir set ve duvarın bulunmadığı, koruyucu engelleyici önlemin şüpheliler tarafından alınmadığı, hayvan pisliklerinin döküldüğü söz konusu tarlanın ve etrafının çok pis koktuğu ve Hıdır köyü içerisinden geçen hayvan pisliklerinin karıştığı dere sularının köyün içerisinde kötü kokulara neden olduğu gibi derenin suyunda Hıdır köyünde yaşayan kişilerin tarlalarını suladığı ve hayvanlarına bu suyu içirdiği belirtilmiş, Bandırma Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/489 esas sayılı dosyasından 23.05.2013 tarihinde yapılan keşif sonucu, Bandırma belediyesinde çevre yüksek mühendisi olarak görev yapan çevre mühendisi İpek Gülser'in 03.06.2013 tarihinde Sulh Ceza Mahkemesine sunduğu bilirkişi raporunda "mahallinde yapılan incelemelerde şirkete ait tavuk gübrelerinin söz konusu araziye açık ve gelişi güzel şekilde dökülü olduğu, düzensiz şekilde depolandığı, arıtılmadığı, tavuk gübrelerinden toprağa sızan ve yağmur suları ile karışan tavuk atıklarının çevreye sızmasını engelleyici herhangi bir önlemin alınmadığı, böylelikle tavuk atıklarının dereye direkt karıştığı ve bu hususun fotoğraflandığı, ayrıca etrafta tavuk gübresinden kaynaklı ağır koku ve aşırı sineklenmenin olduğu. atıkların karıştığı dereden Hıdır köyünde yaşayan kişilerin su çekerek tarlalarda sulama suyu olarak kullanmasının ve hayvanların kirlenmiş dereden su içmesinin bitkilere, hayvanlara, insanlara ve dolayısıyla çevreye zarar vereceğini" belirttiği, sanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanlarında; Edincik Beldesi Karabayır mevkindeki Bozlar Tavukçuluk ve Yem San. Tic. Ltd

. atıkların karıştığı dereden Hıdır köyünde yaşayan kişilerin su çekerek tarlalarda sulama suyu olarak kullanmasının ve hayvanların kirlenmiş dereden su içmesinin bitkilere, hayvanlara, insanlara ve dolayısıyla çevreye zarar vereceğini" belirttiği, sanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanlarında; Edincik Beldesi Karabayır mevkindeki Bozlar Tavukçuluk ve Yem San. Tic. Ltd. Şirketine ait 20 dönümlük araziye tavuk gübrelerini döktüklerini, söz konusu tavuk gübrelerinin çevreye sel gelmesi ile yayılmış olabileceğinin belirtildiği, bu konuda kasıtlı davranmadıklarını, gübrelerini döktükleri tarlaya topraktan kepçe vasıtasıyla bent yaptıklarını, fakat bu bendin yağışlı hava sonucu aşınmış olması nedeniyle hayvan gübrelerinin dereye sızmış olabileceğini belirttikleri, tüm soruşturma dosyası kapsamından sanıkların üzerlerine atılı çevrenin taksirle kirletilmesi suçunu işledikleri iddiasıyla dava açılmıştır.

Sanık ... mahkeme aşamasındaki savunmasında;” Bu konuda hazırlıkta verdiğim ifademi tekrar ederim. Akrabam olan diğer sanıkla birlikte ... Tavukçuluk yönetim kurulu üyesiyiz, Edincik beldesi Karabyır mevkiindeki ...tavukçuluk isimli işyerimize ait yumurta üretim tesisi vardır, bu tesisteki gübreleri Karabayır mevkiinde yaklaşık 52 dönümlük tarlamıza kışın depolarız, yazın ise hem kendi tarlamıza hem de isteyen çiftçilerimizin tarlasına dökmek için kullanırız, şikayet tarihi itibari ile de ilçedeki yağışlı hava neticesinde tavuk gübreleri irademiz dışında sızmış olabilir, kepçe vasıtasıyla taşınmaz etrafına bent yaptırmıştık ancak yağış nedeni ile bentler aşınmış olmalı, tavuk gübresinin arıtılması ve işlenmesi şeklinde bir teknik uygulanmıyordu, ancak son dönemde ilçemize açılan bir fabrika ile bu şekilde bir teknik uygulanmaya başlanmıştır, biz 8-10 yıldır söz konusu taşınmazı bu şekilde tavuk gübresini depo amaçlı kullanıyoruz, suçlamayı kabul etmiyorum, zaten yaz ayında bahsettiğim şekilde dağıtım yapıldığı için de taşınmazda hiç gübre kalmamaktadır, Öncelikle beraatime, Mahkemece mahkumiyet verilecek ise Hakkımda Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması ve lehe hükümlerin uygulanmasının kabul ederim.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Sanık ... Hüseyin Boz mahkeme aşamasındaki savunmasında; “Bu konuda hazırlıkta verdiğim ifademi tekrar ederim.Akrabam olan diğer sanık...Tavukçuluk yönetim kurulu üyesidir, ben de yönetim kurulu başkanıyım, diğer sanığın beyanlarına kısmen katılıyorum, şirketimiz nezdinde çalıla çok sayıda insan vardır ve hepsine müdahale edemiyoruz dolayısıyla irademiz dışında gelişen olaylar söz konusu olabiliyor,kasten veya taksirle çevreyi kirletmemiz söz konusu değildir, şirketimizin Edincik beldesi Karabayır mevkiinde yumurta üretim tesisi vardır, bu tesisteki veya diğer tesislerimizdeki gübreleri depoladığımız birde fazla taşınmazımız vardır, Karabayır mevkiinde de diğer sanığında bahsettiği şekilde taşınmazımız vardır, kışın bu araziye tavuk gübresi depolanmaktadır, taşınmazın etrafı da setle çevrilidir, bunlar atık değildir yaz mevsimi geldiğinde gerek kendi tarım arazimizde gerek isteğe göre talep eden çiftçiye vererek bu gübreyi değerlendirmekteyiz, şikayet tarihi itibari ile içinde bulunulan mevsim de gözetildiğinde hava şartlarından ve aşırı yağıştan dolayı sızma olmuş olabilir ancak bu durum irade dışı bir durumdur, zaten şu anda gübre ile ilgili kurulan fabrika söz konusu olup gübrelerin teslimi buraya yapılmaktadır bundan sonra da böyle bir sonucun gerçekleşmesi söz konusu değildir,Öncelikle beraatime, Mahkemece mahkumiyet verilecek ise hakkımda Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması ve lehe hükümlerin uygulanmasının kabul ederim.” şeklinde beyanda bulunmuşturç

Yukarıda (II/1) numaralı kısımda açıklandığı üzere, fekal atıkların arıtılmadan alıcı ortam olan suya deşarj edilmesinin, yönetmeliğin 4/j, 16/a-b bentlerine göre alıcı ortam olan suyun, dolayısıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçuna sebebiyet vereceği kabul edilmiştir. Yukarıda (II/2) numaralı kısımda açıklandığı üzere, fekal atıklar, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıklardan değildir.

Tüm bu açıklamalar değerlendirildiğinde, suça konu atıkların alıcı ortam olan suya karıştığının tespit edildiği, fekal atıkların alıcı ortam olan suyu kirletici nitelikte olduğu, bu suretle olay kapsamında çevre kirliliğine neden olunduğu anlaşılmıştır.

Ancak, Mahkeme tarafından ... Tavukçuluk Yem San. Ltd. Şti. sorumlusu ... hakkında gereğinin takdir ve ifası için suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesine karşın, hakkında ihbarda bulunulan kişi hakkında dava açılması halinde davalar birleştirilerek ve kanıtlar birlikte değerlendirilerek ve neticeten sanıkların yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılan Balıkesir Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.04.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10048, Karar No: 2018/437, Tarih: 16.01.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/10048 E.  ,  2018/437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde yangın çıkarma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamında mevcut; olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı ile 19.11.2013 tarihli görgü tespit tutanağında belirtildiği üzere, mağdur ...'ın ikametinden çıkmayıp kendine zarar vereceğinden bahisle görevlileri yanına yaklaştırmayan sanığın zor kullanılarak etkisiz hale getirilmesinden sonra, ikamet içerisinde yapılan incelemede, yanar halde görülen sanığa ait gömleğin söndürülmesi akabinde etrafta herhangi bir zararın bulunmadığının anlaşılması karşısında, atılı suçun unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18408, Karar No: 2015/13685, Tarih: 15.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/18408 E.  ,  2015/13685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı-k.davalı, Kurum işleminin iptaliyle kesilen yetim aylığının yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline,

Davalı-k.davacı, yersiz ödenen aylıkların iadesi için başlatılan takibe itirazın iptaliyle takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı-k.davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak " eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup, kanun koyuca tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içersinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01/10/2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır

Somut olayda; davacının boşanma sonrasında 21.09.2011 tarihinden itibaren ikamet ettiğini beyan ettiği adreste yapılan araştırmada, ev sahibi Aysel Erdür'ün, 21.09.2011 tarihinde kontrol memuruna verdiği ifadede, davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı, evi davacının boşandığı eşine kiraladığını beyan ettiği, davacının bir diğer ev sahibi ...'nın kontrol memuruna verdiği ifadesinde, davacının eşi ile birlikte oturduğunu beyan ettiği her iki tanığın da duruşmadaki ifadelerini değiştirdikleri ve bunun izah edilebilir, haklı bir gerekçesi bulunmadığından, mahkemedeki ifadelerinin dikkate alınamayacağı, ayrıca kolluk araştırmasında davacının 09.03.2012 tarihinden itibaren ikamet ettiğini beyan ettiği adreste yapılan araştırmada adreste tanınmadığı ve bu adresteki daire sahibinin davacı isminde bir kiracısının olmadığını beyan ettiği, yine davacının 30.10.2012 tarihinde ikamet ettiğini beyan ettiği adreste yapılan araştırmada adreste ikamet eden...'in davacının aile dostları olduğunu, bu adreste hiç ikamet etmediğini beyan etmesi karşısında davacı ile boşandığı eşinin Yasa'da belirtilen “ fiilen birlikte yaşama” koşulunu taşıdıkları anlaşıldığından ve 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı-k.davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24503, Karar No: 2013/18186, Tarih: 03.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/24503 E.  ,  2013/18186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet,

... hakkında; beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nin mahkumiyetine, sanık ...'nin beraatine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'nin beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafilerinin 02/06/2010 havale tarihli süre tutum dilekçesinde sanık ... hakkındaki hükmü temyiz ettiklerini belirtmiş olmalarına karşın, 24/08/2010 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde, beraat eden sanık ... lehine, hazine aleyhine, vekalet ücreti belirlenmesi gerektiğinden bahisle ... hakkındaki hükmü de temyiz ettikleri anlaşılmakta ise de; sanık müdafilerinin yüzüne karşı 26/05/2010 tarihinde tefhim olunan hükmü 1412 sayılı CMUK 310. maddesi gereğince 1 haftalık süre içerisinde temyiz etmeleri gerekirken, 24/08/2010 tarihinde temyiz ettikleri anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanıklar müdafilerinin, sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz istemlerinin süresinde yapılmaması nedeniyle REDDİNE,

2- Sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafilerinin, eksik incelemeye ve teşdide ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç

bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.03.2008 tarih ve 43-62; 01.02.2005 tarih ve 213-3; 23.03.2004 tarih ve 12-68; 09.10.2001 tarih ve 181-204; 21.10.1997 tarih ve 99-202 sayılı kararları başta olmak üzere, birçok kararında da vurgulandığı üzere, öğretide ve uygulamada taksirin unsurları;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradiliği,

3- Neticenin iradi olmaması,

4- Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.03.2008 tarih ve 43-62; 01.02.2005 tarih ve 213-3; 23.03.2004 tarih ve 12-68; 09.10.2001 tarih ve 181-204; 21.10.1997 tarih ve 99-202 sayılı kararları başta olmak üzere, birçok kararında da vurgulandığı üzere, öğretide ve uygulamada taksirin unsurları;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradiliği,

3- Neticenin iradi olmaması,

4- Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması, şeklinde kabul edilmektedir.

Bilinçli taksir ise 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesinde, “kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi” olarak tanımlanmıştır. Taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Tüm açıklamalar çerçevesinde;

Olay günü sanık ... Teke'nin kardeşi olan Kenan Teke ile tartıştıkları sırada kız kardeşleri ile birlikte yaşayan ölenin de yanlarında bulunduğu, sanık ...'ın sinirlenip bir anda ruhsatsız tabancasını çıkartıp, namlusunu kendi başına dayadığı ve kardeşi Kenan ile ölen ...'a, “sözlerimi dinletmek için ölmem mi gerekiyor” şeklinde sözler söylediği, Kenan Teke ve ölenin, sanığın üzerine atlayıp elinden tabancayı almaya çalıştıkları, sanığın elindeki tabanca ile birlikte yere düştüğü sırada, tabancanın ateş alması üzerine çıkan merminin, ölenin göğsüne isabet etmesiyle, Uğur'un ölümü ile sonuçlanan olayda, gerçekleşen netice öngörülebilir ise de, fail tarafından öngörülmüş olduğuna ve buna rağmen failin şansına veya başka etkenlere güvenerek hareketini sürdürdüğüne ilişkin herhangi bir bilgi ve belirleme bulunmadığı nazara alınmadan ve olayda bilinçli taksirin koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespit ve takdirinin mahkemeye ait olmasına rağmen, olayda bilinçli taksirin koşullarının bulunup bulunmadığı konusunda bilirkişi görüşüne başvurulup bilirkişi heyetince düzenlenen isabetsiz rapora itibar edilerek, sanığın eylemini bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü ile, TCK’nın 22/3. maddesi uygulanmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının isteği üzerine Baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret yargılama giderlerinden sayılır " yönündeki açık hükmü karşısında katılan vekilinin CMK'nın 239. maddesi gereğince baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılan yararına avukatlık ücretine hükmedilmeyeceğinin ve bu miktar sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/07/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8968, Karar No: 2019/7347, Tarih: 16.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8968 E.  ,  2019/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belge gizlemek

HÜKÜM : Beraat

I-Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının, "defter ve belgeleri ibraz etmeme" ve “sahte belge düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu; mütalanın dayanağı olan vergi suçu raporu ve eklerinin ise sanık hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek” suçlarına ilişkin olduğu, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 21.06.2012 tarih ve 2012/32511 Esas sayılı iddianamesi ile "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı ve hükmün de sahte fatura kullanma suçundan kurulduğu, ancak 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; sanık yönünden öncelikle durma kararı verilip, vergi dairesi başkanlığından sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından dava şartı olan mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Sanık hakkında defter belge gizlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince de;

Sanığın 2012 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek suretiyle defter ve belge gizleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, defter ve belge isteme yazısının ve sanığa yapılan tarihli tebligat parçasının dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; vergi inceleme raporunda detayları belirtilen kurum yazısının ve tebligat parçalarının veya onaylı suretlerinin ilgili vergi dairesinden celp edilerek dosya arasına alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile sanığın beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.