muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22875, Karar No: 2014/3032, Tarih: 20.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/22875 E.  ,  2014/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/153428

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/180 (E) ve 2012/397 (K)

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

Şikayetçi vekilinin 25.12.2012 günlü duruşma için verdiği mazeret dilekçesi ile ilgili olarak, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2044, Karar No: 2021/9026, Tarih: 24.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2044 E.  ,  2021/9026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 17.10.2014 tarihinde meydana gelen aşırı yağış sonrası davalının maliki, bakım ve onarımından sorumlu olduğu ana kanalizasyon şebekesinin taşarak geri teptiğini ve davacı şirkete sigortalı ... Tekstil İmalat Sanayi Ltd. Şti.'nin hasara uğradığını, 243.219,00 TL'lik tazminatın 05/12/2014 tarihinde sigortalısına ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sigortalısına ödenen 243.219,00 TL'nin 05/12/2014 tarihi itibariyle değişen oranda avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile TBK 52/1 maddesi gereği %30 oranında indirim yapılarak 170.253,30 TL'nin ödeme tarihi olan 05/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 29/05/2019 gün ve 2016/5133 Esas 2019/6976 karar sayılı ilamında "dava konusu uyuşmazlığın çözümünde Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında görevli mahkemece, davanın kabulü ile 243.219,00 TL'nin ödeme tarihi 05/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Dava konusu su basma olayının 17.10.2014 tarihinde meydana gelen yoğun yağış sırasında ASKİ’ye ait ana kanalizasyon hattı ve rögarın yetersiz kalması sonucu taşma yapan pis suların -1 kattaki WC ve mutfak giderlerinden geri teperek -1 ve -2 katta hasara sebebiyet verdiği, dosyada yer alan mimari projeye göre, 1. bodrum kat ve 2. bodrum katın garaj, ısı merkezi, sığınak olarak düzenlenmiş olmasına rağmen, yerinde yapılan incelemede su baskınına maruz kalan bu alanların malzeme deposu ve imalathane olarak kullanıldığı tespit edilmiştir.

Mahkemece alınan ek raporda, zararın meydana geldiği alanın mimarı projeye aykırı kullanımının su baskınının meydana gelmesini arttırıcı bir durum yaratmadığı, binanın projeye aykırı kullanımının su baskınına hiçbir etkisi olmadığı, taşınmazın projeye uygun kullanılmış olsaydı dahi su baskınının yaşanacağı görüşü belirtilmiş, buna göre bu hususta müterafik kusur indirimi yapılmadan karar verilmiştir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 52. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Somut olayın anlatılan özellikleri göz önüne alındığında, dava dışı sigortalının depo olarak kullandığı zarar gören bu alanları mimari projeye aykırı kullanımı müterafık kusur olarak kabul edilerek, hükmolunan tazminattan takdiri oranda indirim yapılmak suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11675, Karar No: 2010/19920, Tarih: 29.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11675 E.  ,  2010/19920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmazların kamulaştırmadan arta kalan bölümlerinin yüzölçümleri ve geometrik durumları nazara alındığında;

a)Kadastro Teknisyeni ... tarafından düzenlenen krokili raporda, 13 parsel sayılı taşınmazda, (c) harfi ile gösterilen bölümde değer azalışı olmayacağı, (a) harfi ile işaretlenen kısmın ise tüm bedeline hükmedilmesi gerekirken, yüzölçümleri gösterilmeden, % 10 değer azalışı verilmesi,

b)7 parsel sayılı taşınmazda ise; değer azalışının % 25 yerine, % 35 kabulü ile fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5344, Karar No: 2024/8038, Tarih: 09.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5344 E.  ,  2024/8038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3488 E., 2024/15 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/23 E., 2022/399 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren Şirketler nezdinde çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken davalı tarafından sözleşmeye aykırı ücret belirlendiğini ve eksik ödeme yapıldığını, ayrıca günlük 12 saat çalışan ve gece de 12 saat çalışan müvekkiline bu gece çalışmasından kaynaklanan fazla çalışma alacağının da ödenmediğini iddia ederek fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye, fark fazla çalışma ücreti ile fark ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının ücretinin kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından kararlaştırılan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını, davacı tarafça talep edilen faizin türüne de itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili Bakanlığın hizmet sunan firmalardan hizmet satın aldığını, asıl işveren olmayıp ihale makamı olduğunu, davalı Bakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini, hak edişlerin her ay düzenli olarak ödendiğini, iddia edilen alacakların talep edilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesinde ücretin asgari ücretin belli oranda fazlasına ilişkin düzenleme bulunduğu, bireysel iş sözleşmesi ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında fark alacakların hüküm altına alınmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelere dayanarak davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçiye kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi ve toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesi gereken ücretin tespiti, davacının hüküm altına alınan fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve yargılama giderlerinden olan arabuluculuk ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrasının ilgili kısmı şöyledir:

"...Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır."

4. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile bireysel iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı ilâmında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

"...Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır."

4. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile bireysel iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı ilâmında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen iş sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (temel) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan iş sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir.

..."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı olan arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın sürece katıldığı ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. İlk Derece Mahkemesi kararında, dava şartı olan arabuluculuk gideri bakımından davalının arabuluculuk ücretinden muaf olduğu gerekçesiyle arabuluculuk ücreti alınmasına yer olmadığına dair hüküm kurulmuş ise de, kararın İlgili Hukuk kısmının (3) numaralı paragrafında yer verilen 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrasının son cümlesi uyarınca arabuluculuk gideri yargılama gideridir. Bu gider, anlaşmaya varılamaması hâlinde ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanmaktadır. 6100 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği de dikkate alındığında, Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanan arabuluculuk gideri hakkında hüküm kurulmaması hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (8) numaralı bendinde yer alan "8-Davalı Kurum Arabuluculuk ücreti ve harçtan muaf olduğundan bakiye harç ve arabuluculuk ücreti alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 246,15 TL harcın talep halinde davacıya iadesine," ibaresi hükümden tamamen çıkartılarak yerine;

“8-7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası gereğince arabuluculuk gideri olarak Hazine tarafından sarf edildiği anlaşılan 680,00 TL'nin kabul ve ret oranına göre 643,90 TL'sinin davalıdan ve 36,10 TL'sinin davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan başvurma, peşin ve ıslah harcı olmak üzere toplam 246,15 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde davacıya iadesine, " ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/559, Karar No: 2018/1151, Tarih: 19.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/559 E.  ,  2018/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... İnş. Müh. San. ve Tic. A.Ş. vekili, davalı ....Çelik San. ve Tic. A.Ş. vekili, davalılar ...Metal İnş. San. Tic. Ltd. Şti. İle ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

29.08.2008 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirlerin tahsilinin talep edildiği eldeki davada, Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda davalı ...Metal İnş. San. Tic. Ltd. Şti., davalı ... ile davalı ...'ın %50 oranında,

davalı ....İnş. Taah. ve Turzm Tic. San. Ltd. Şti. % 25, davalı ... İnş. Müh. San. ve Tic. A.Ş. % 25 oranında kusurlu olup, kazalının olayda kusurunun olmadığının kabulü ile davalıların % 100 kusur üzerinden kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki söz konusu hükmün dayandığı kusur raporu eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

davalı ....İnş. Taah. ve Turzm Tic. San. Ltd. Şti. % 25, davalı ... İnş. Müh. San. ve Tic. A.Ş. % 25 oranında kusurlu olup, kazalının olayda kusurunun olmadığının kabulü ile davalıların % 100 kusur üzerinden kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki söz konusu hükmün dayandığı kusur raporu eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Davalılardan ... ve ...'ın yargılandığı ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılan ceza dosyasında hükme esas alınan kusur raporunda ...firma yöneticisi sanık ... 1. derecede kusurlu, kimliği Mahkemece tespit edilmesi gereken Örtaş firmasının teknik uygulamalarından sorumlu yöneticisinin 2. derecede kusurlu, sanık ... 2. derecede kusurlu, kazalının ise 3. derecede tali kusurlu olduklarının anlaşılması ve bu bağlamda ceza dosyasında alınan kusur raporu ile eldeki davada hükme esas alınan kusur raporu arasında çelişki ortaya çıkmakla, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, ortaya çıkan çelişki de giderilmeli ve hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi heyetinden yeniden yöntemince rapor aldırılarak davalıların kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... İnş. Müh. San. ve Tic. A.Ş. vekili, davalı ....Çelik San. ve Tic. A.Ş. vekili, davalılar ...Metal İnş. San. Tic. Ltd. Şti. İle ... vekili bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11427, Karar No: 2013/13090, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11427 E.  ,  2013/13090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın devletçe sulanabilmesi için sulama sisteminden yararlandığını ya da motopompla sulandığını gösteren bilgi ve belge dosyaya sunulmadığına göre, kuru tarım arazisi olarak değrlendirilmesi gerekirken dava konusu taşınmazın çevresine yağan yağmur ve kar sularının yer altından yüzeye çıktığı, Kozan barajına dökülen deredeki su miktarının çevredeki tarım arazilerinin tamamına her mevsim yetecek sulamaya sabit olduğu gerekçesiyle sulu tarım arazisi olduğunun kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan taşınmazın kuru kabul edilmek suretiyle münavebe belirlenerek ek rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.