muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/671, Karar No: 2022/1383, Tarih: 25.10.2022

32. Eldeki davanın, akaryakıt bayilik sözleşmesinin süresinden önce sonuçlanması nedeniyle, tarafların birbirlerine sözleşmenin süresinde sona ereceği varsayımıyla yaptığı kazandırmaların tasfiyesine ilişkin olduğu açıktır. Akaryakıt dağıtım ilişkilerinde, yatırım dağıtım şirketi tarafından yapıldığı için, pratikte bayinin zenginleşmesinin tasfiyesi söz konusu olacaktır. Somutlaştırmak gerekirse, dağıtım şirketi bayiye yatırım yapmakta, bayi bu yatırımların karşılığını derhâl ödemeyip, on beş senelik dağıtım ilişkisi suresince elde ettiği kazançtan pay vermek suretiyle geri ödemektedir. Bu durum, intifa sözleşmelerinin aynı zamanda varlık nedenidir. Bu sözleşmeler uzun ekonomik ilişkinin hukukî zeminini oluşturduğu gibi; ayni etkileri nedeniyle sağlam bir teminat işlevi icra etmektedirler. Keza bazı dikey ilişkiler acısından, dağıtım şirketleri intifa hakkı karşılığında intifa bedelleri ödemektedirler.

33. Bu ilişkinin beş senenin sonunda geçersizlik nedeniyle son bulması (dolayısıyla tarafların ilişkiye devam etmemesi), dağıtım şirketinin sözleşme ile beklediği geliri elde edememesine; bayinin de (somut olaya göre) zenginleşmesine sebebiyet verecektir. İşte bir tarafın zenginleşmesine, diğer tarafın ise gelir kaybına uğramasına neden olan geçersizliğin mali sonuçları, hukuken nasıl tasfiye edileceği başka bir sorumdur. Tabiatıyla sözleşme geçersiz olduğu için, dağıtım şirketi bayiye sözleşmeye dayalı bir talep ileri süremez. Dolayısıyla talep hakkı doğrudan kanundan doğmalıdır.

34. Bu olgu, tipik bir “sebepsiz zenginleşme” teşkil eder (BK. m.61 vd; RKHK. m. 56). Sözleşme ilişkisinin öngörülen sureden önce geçersiz hâle gelmesi, istasyon malikinin kendisine yapılan kazandırmalar nedeniyle dağıtım şirketi aleyhine haksız zenginleşmesine sebebiyet vermiştir. Bayinin zenginleşmesinin, geçerli bir hukukî sebebi yoktur. Zira sözleşmeler geçersiz hâle geldiği için, hukukî sebep sonradan ortadan kalkmıştır (condictio obcausam finitam). Dağıtım şirketi, BK’nın 61 vd. hükümleri çerçevesinde bayiye karşı bir alacak hakkına sahiptir (Sanlı, Kerem Can: Rekabet Hukuku ve Özel Hukuk Açısından Akaryakıt Dağıtım Sözleşmeleri II: Gelinen Nokta, Sorunlar ve Değerlendirmeler, Rekabet Dergisi, C. 11, S. 3, Temmuz 2010, s.209-210).

35. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece dava konusu uyuşmazlığın çözümü için bilirkişi heyetinden 27.09.2012 tarihli rapor alınmış, tarafların bu rapora itirazları üzerine inşaat ve makine konusunda uzman bilirkişilerin de katılımıyla mahallinde 07.12.2012 tarihinde keşif icra edilmiş ve bilirkişilerce 04.03.2013 tarihli birinci ek rapor mahkemeye sunulmuştur. Bu rapora da taraf vekillerince itiraz edilmesi üzerine bu kez muhasebeci bilirkişinin de heyete katılımıyla 28.11.2013 tarihli bilirkişi heyetince ikinci ek raporu mahkemeye arz edilmiştir.

36. Yapılan bu işlemlerin akabinde; mahkemece 10.04.2014 tarihli ara kararında; “Dosyada mübrez 1.ek raporun mahallinde inceleme ve değerlendirme kısmında "yapıldığı iddia edilen her bir ... kalemi için metraj listesi, ... teslim tutanağı, hakediş listesi, tadilat projesi vb... gibi evrakların ve dosyaya ibraz edilen bir kısım faturaların da değerlendirme yapmak için detaylı olmaması nedeniyle mahallinde yapılan incelemeye dayalı olarak iddia edilen işler için bir değerlendirme yapılamadığı" yönünde mütalaada bulunulmuş ise de, ... bu defa mahallinde taraflar arasındaki bayilik protokolünün akdedilmesi ve devamı sırasında yapılmış ve halen devam eden sabit yatırım mevcut ise bu sabit yatırımın davacı birleşen dosya davalısınca kullanılmaya devam edilip edilmediği, intifa sözleşmesine konu ve istasyonun üzerinde bulunduğu gayrimenkule değer katacak nitelikte kalıcı yatırım vasfının bulunup bulunmadığı, değer katmakta ise bu değerin bilgi, belge ve evraklardan bağımsız olarak zeminde yapılacak teknik tespit, maliyet ve amortisman hesaplamaları sonucu alternatifli olarak tespit edilerek ve davalı birleşen dosya davacısının itirazlarını da giderir şekilde bilirkişilerden ek rapor alınmasına, ek incelemenin 30.04.2014 günü saat 13.30'da icrasına,…” karar verilmiş, belirtilen gün ve saatte icra edilen keşif üzerine bilirkişi heyeti tarafından 30.05.2014 tarihli üçüncü ek rapor hazırlanarak mahkemeye sunulmuştur.

37. Bu aşamayı takiben, bilirkişi heyetince alternatifli olarak temerrüt tarihi ile teminat mektuplarının nakde tahvil tarihleri arasındaki dönem için birleşen davada faiz hesabı yapılması (intifa bedeli dahil edilerek ve edilmeyerek ayrı ayrı alternatifli toplam alacak miktarı üzerinden, yine alternatifli olarak istasyon inşaat değeri dahil edilmeksizin belirlenecek miktar üzerinden) ve bu noktada değerlendirmede bulunulması, ayrıca asıl dosya davalısı birleşen dosya davacısı vekilinin itirazlarının karşılanması için dördüncü ek rapor düzenlenmiştir.

38. Mahkeme kararının Özel Daire bozma ilamında belirtilen ve bozma gerekçesi yapılan hususları karşılamakta olduğu, başka bir deyişle bozma kararında ifade olunan doğrultuda tahkikat gerçekleştirilerek işlem tesis edildiği, mahkemece bu kapsamda mahallinde sabit yatırımlar ve sebepsiz zenginleşme noktasında inceleme yapıldığı, ancak Özel Dairece bu hususların incelenmediği anlaşılmaktadır.

39. Hâl böyle olunca; mahkemece yukarıda açıklanan gerekçe kapsamında asıl ve birleşen davalarda Özel Daire bozma kararında belirtildiği şekilde inceleme yapıldığından bu yöne ilişkin olarak verilen direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, yerindedir.

40. Ne var ki, Özel Dairece esas yönünden bir inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin asıl ve birleşen davalarda taraf temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

39. Hâl böyle olunca; mahkemece yukarıda açıklanan gerekçe kapsamında asıl ve birleşen davalarda Özel Daire bozma kararında belirtildiği şekilde inceleme yapıldığından bu yöne ilişkin olarak verilen direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, yerindedir.

40. Ne var ki, Özel Dairece esas yönünden bir inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin asıl ve birleşen davalarda taraf temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Birleşen davada davalılar .ve . bakımından taraf vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, ancak karar düzeltme yolunun açık olması nedeniyle öncelikle mahkemesince Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile taraflarca karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE (“A” bendi),

Mahkemece asıl ve birleşen davalarda Özel Daire bozma kararında belirtildiği şekilde inceleme yapıldığından bu yöne ilişkin olarak direnme uygun olduğundan, asıl davada davacı-birleşen davada davalı şirket; birleşen davada davacı-asıl davada davalı vekillerinin esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, ancak karar düzeltme yolunun açık olması nedeniyle öncelikle mahkemesince Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile taraflarca karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE (“B” bendi),6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme açık olmak üzere,Asıl davada davacı-birleşen davada davalı şirket; birleşen davada davacı-asıl davada davalı vekillerinin bozma sebep ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 25.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8754, Karar No: 2010/2368, Tarih: 16.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8754 E.  ,  2010/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi,gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait, müvekkili şirkete trafik sigortalı aracın, dava dışı alkollü sürücü tarafından kullanımı sırasında meydana gelen trafik kazası sonucunda, yaralanan üçüncü şahsın, müvekkili ile araç sürücüsü ve davalı sigortalı aleyhine açtığı, Balıkesir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/185 Esas sayılı kesinleşen dava dosyasında hükmedilen tazminatın fer’ileriyle birlikte toplam 50.672.34 TL olarak ödendiğini belirterek, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.4.d. maddesi uyarınca, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ve vekili, sürücünün alkollü olmadığını ve kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sürücünün aldığı aşırı alkolün etkisi ile kazanın meydana geldiği, Trafik Sigortası Genel Şartları’nın B.4.d. maddesi uyarınca davacının rücu hakkının bulunduğu anlaşılmakla, davanın kabulüne, 50.672.34 TL’nın, 14.03.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazmini istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.’nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4.d. maddesinde; tazminatı gerektirin olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa, sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4.d. maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde

Saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına zararın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda zararın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla, olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağı ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; yargılama sırasında, makine mühendisi ve uzmanlığı belli olmayan doktor bilirkişiden oluşan kuruldan alınan 03.07.2008 tarihli raporda; davalıya ait araç sürücüsünün olayda tam kusurlu olduğu belirtilmiş ise de, kazanın münhasıran alınan alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği hususunda kesin kanaat bildirilmediğinden, rapor yukarıda açıklanan ilkeler karşısında hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde mahkemece, dosyanın, ikisi nöroloji uzmanı diğeri de Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti veya İstanbul Teknik Üniversitesi Trafik Kürsüsü gibi kuruluşlardan HUMK.nun 275.maddesi uyarınca oluşturulacak

bilirkişi kuruluna tevdii ile yukarıda sözü edilen ilkeler ışığında kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, kazanın meydana gelmesinde alkol dışındaki başka etkenlerin de rol oynayıp oynamadığının saptanması yönünden yeniden rapor alınarak, varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9480, Karar No: 2024/420, Tarih: 15.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/9480 E.  ,  2024/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/379 E., 2022/76 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/148 Esas, 2015/41 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk (SSÇ) ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; SSÇ ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay 20 gün hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/148 Esas, 2015/41 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.11.2020 tarihli ve 2020/1083 Esas, 2020/6344 Karar sayılı kararı ile;

"1) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, "05/08/2015" yerine, maddi hata sonucu "01/09/2015 " olarak gösterilmesi,

2) Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira fiil tarihinde yürürlükte bulunan düzenlemeler dikkate alındığında, CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın 'Teknik Araçlarla İzleme' başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, 05/08/2015 olan fiil tarihi itibariyle sanıkların teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen

kayıtlara ve sanıkların ikrarlarına dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

Sanıklar hakkında, 05/08/2015 olan fiil tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden ve sanıkların beyanları da dikkate alınarak, haklarında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) Dosya kapsamında yer alan 14/09/2015 tarihli “mesafe ölçüm ve yer tespiti” başlıklı krokili tutanaklarda, uyuşturucu madde alışverişinin yapıldığı yerler ile ... İlköğretim Okulu arasında sırasıyla 22,40 metre ve 89,50 metre mesafenin tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında; uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun, belirtilen yere mutad ulaşım yolları ile (yaya yürüme ya da araçla tespit edilecek) mesafesinin iki yüz metreden yakın olup olmadığının gerektiğinde keşif de yapılmak suretiyle kesin olarak tespit edilerek belirlendikten sonra, sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 188/4-b bendinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile ne şekilde ölçüm yapıldığı anlaşılamayan kolluk tutanağına dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması,

4) Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanıklar hakkında, 5395 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren sosyal inceleme raporu alınmaması ya da alınmama gerekçesinin hükümde gösterilmemesi,

4) Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanıklar hakkında, 5395 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren sosyal inceleme raporu alınmaması ya da alınmama gerekçesinin hükümde gösterilmemesi,

5) Kabule göre de; suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan 02/09/2000 doğumlu sanık ... hakkında,belirlenen temel cezadan yaş küçüklüğü nedeniyle doğru şekilde 1/2 oranında indirim yapıldığı halde, uygulama maddesinin TCK'nın 31/2 yerine, 31/3. maddesi olarak gösterilmesi,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2020/379 Esas, 2022/376 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası,

31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; suça sürüklenen çocuk ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

5. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan çalışmalarda olay günü suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın sokakta bulundukları sırada ...'ın görevlileri "Gel, gel zehir var" diyerek yanlarına çağırdığı, ...'ın uzattığı ekstazi hapları ...'ın görevlilere sattığı, bir süre sonra ... ve ...'ın market önünde bekledikleri sırada yürümekte olan görevlileri ...'ın yanına çağırdığı ve ekstazi hap sattığı olayda; ... ve ...'ın mahkeme huzurunda görevlilere uyuşturucu madde sattıklarına ve fotoğraflardaki kişilerin kendileri olduğuna ilişkin ikrarı havi savunmaları, kriminal rapor, 11.04.2021 tarihli bilirkişi raporuyla suça sürüklenen çocukların fikir ve eylem birliği içerisinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri, uyuşturucu madde satışı yapılan yerlerin ... Ortaokulu'na 200 metreden yakın olduğu anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, suça sürüklenen çocukların aşamalardaki savunmalarında pişmanlık göstermek suretiyle