muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13782, Karar No: 2011/4990, Tarih: 19.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13782 E.  ,  2011/4990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere göre davalılar vekilinin hükme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili 2008 yılı Kasım, Aralık, 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran ayları kiralarının ödemediğini ileri sürerek davalılardan tahsilini istemiştir. Davalılar, taraflar arasında düzenlenen yazılı kira sözleşmesinin özel şartlarının 13. maddesi gereğince, üç ay önce gönderilen 31.07.2008 tebliğ tarihli noter ihtarı ile kira sözleşmesini feshettiklerini, ihtarın tebliğinden üç aylık süre geçtikten sonra 28.10.2008 tarihinde kiralananı tahliye ettiklerini, tahliye tarihinden sonraki kiralardan sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.09.2006 başlangıç tarihli ve on yıl süreli yazılı kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, dava açılmadan önce kiralananın tahliye edilip edilmediği ve kiralanana ait anahtarın usulüne uygun şekilde davacıya teslim edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Kural olarak kira akdi kullandırma akitlerinden olup bununla kiralayan, ücret karşılığı bir şeyin kullanımını kiracıya terk etmek durumundadır. Musakkaf taşınmazlar, otomobiller, kilitli dolaplar gibi şeylerin teslimi, anahtar teslimi suretiyle olur. Anahtar teslimi ile birlikte kiralanan üzerindeki tasarruf hakkı kiracıya geçer.

Davalı, kiralananı 28.10.2008 tarihinde tahliye ettiğini iddia etmiş, davacı ise anahtarın teslim edilmediğini savunmuştur. Kiralananın anahtarının usulüne uygun şekilde,

kiralayan davacıya teslim edildiğinin yazılı delillerle kanıtlama yükümlülüğü, davalı kiracıya aittir. Anahtar teslim edilmediği sürece, kiralananın kiracının işgalinde olduğunun kabulü gerekir. Fiilen boşaltma yeterli değildir. Kiralayanın anahtarı teslim almaktan imtina etmesi halinde, kiracı anahtarı notere teslim etmeli ya da kiralayana ihtarname göndermek suretiyle tevdii mahalli tayin ettirmelidir. Aksi halde kiracının kira parasını ödemek de dahil olmak üzere, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri devam eder. Bu durumda, davalı anahtar teslimini yazılı belge ile ispat edemediğinden, davacının ödenmeyen kira bedellerinin tahsilini istemesinde herhangi bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kiralananın yeniden kiraya verilebilme süresi olan üç aylık kira bedelinin, davalılardan tahsili hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7596, Karar No: 2021/9229, Tarih: 27.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/7596 E.  ,  2021/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

A– Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, oy birliği ile,

B– Sanıklar ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Kendilerinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanıkların; savunmalarının aksine, haklarında mahkûmiyet kararı verilen diğer sanıklarda ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgileri olduğuna, bu sanıkların suçlarına iştirak ettiklerine ilişkin değişik anlamlar yüklenebilecek somut olay ve olgularla örtüşmeyen ve maddi bulgularla desteklenmeyen telefon görüşmeleri dışında mahkûmiyetlerine yeterli kuşkuyu aşan ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı sanıklar müdafileri ile sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, oy birliği ile,

C- Sanık ... ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen ve kişisel kullanım sınırında olan uyuşturucu maddeyi kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna, haklarında mahkûmiyet kararı verilen diğer sanıklarda ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna, bu sanıkların suçlarına iştirak ettiğine ilişkin değişik anlamlar yüklenebilecek somut olay ve olgularla örtüşmeyen ve maddi bulgularla desteklenmeyen telefon görüşmeleri dışında mahkûmiyetine yeterli kuşkuyu aşan ve kesin delil bulunmadığı, sabit olan fiilinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, Üye ...’in karşı oyu ve oy çokluğuyla,

27/09/2021 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, Üye ...’in karşı oyu ve oy çokluğuyla,

27/09/2021 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...’ın ikametinde ele geçen uyuşturucu maddenin 11/03/2006 tarihinde cezaevinde ölen babasına ait olduğu yönündeki savunmasının aksine; 31/03/2006 tarihli iletişim tutanağında dosyanın diğer sanığı ... ile yaptığı görüşmede sanık ...’ya şifreli şekilde “Ufak” şeylerden olup olmadığını sorduğu ve devamında satıcı serzenişi ile "sanık ...’nın sattığı uyuşturucuların alıcıların elinde kalitesiz toza dönüştüğü ve şikayetçi olduklarını belirttiği," sanık ...’nın attığı mesajı görüp görmediğini ve mesajda belirttiği uyuşturucuların hazır olup olmadığını sorduğu, sanık ...’ın “2, 300 filan çıkar ancak” şeklinde elinde yeterince uyuşturucu madde olmadığını belirttiği, 01/04/2006 tarihli iletişim tutanağına göre; yine dosyanın diğer sanığı ... ile yaptığı görüşmede “o senin dün dediğini ben akşam gece hazırlarım, onu 8-9 gibi ayarlarım” şeklinde uyuşturucu maddeyi hazır edeceğini belirttiği, yine aynı gün sanık ...’dan “2-3 ekmek lazım” şeklinde şifreli şekilde uyuşturucu madde istediği, 02/04/2006 tarihli iletişim tespit tutanağına göre sanık ...’ın sanık ...’dan “3 tane bana ayarla” şeklindeki beyanıyla tekrar uyuşturucu madde istediği ve yine aynı tarihli iletişim tespit tutanağına göre diğer sanıklar ... ve ...’in konuşmalarında sanık ...’nın “Sancar 3 istiyor” şeklinde konuştukları ve olay günü sanık ...’ın ikametinde 3 parça halinde esrar maddesinin ele geçirildiği gözönüne alındığında sanık ...’ın ikametinde ele geçen uyuşturucu maddeleri uyuşturucu madde ticareti yapma amacıyla bulundurduğundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucu maddeleri kullanmak için bulundurduğu yönündeki kararına katılmıyorum. 27.09.2021
Yargıtay — Esas No: 2013/29241, Karar No: 2014/4132, Tarih: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29241 E.  ,  2014/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2012

NUMARASI : 2012/267-2012/467

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, müdahil davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; dosyaya gönderilen İspir ilçesi Çamlıkaya Belediyesinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin yine bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdiri Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2550, Karar No: 2010/2561, Tarih: 30.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2550 E.  ,  2010/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Çatalca 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 16.09.2008 gün ve 2006/357-2008/493 sayılı hükmü onayan Dairemizin 18.01.2010 gün ve 2009/277-2010/70 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamı karar düzeltme isteyen tarafa 15.02.2010 gününde tebliğ edilmiş ve karar düzeltme dilekçesinin 03.03.2010 gününde kaydedilmiş olmasına göre HUMK.nun 440. maddesindeki 15 günlük sürenin geçmiş bulunması nedeniyle dilekçenin REDDİNE, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 30.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3521, Karar No: 2021/7262, Tarih: 27.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3521 E.  ,  2021/7262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanıklardan ...‘a yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ ile sanıklar ... ve ...‘a yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 2007-2008 takvim yılları için en aleyhe kabulle “31.12.2007“ ve “31.12.2008“, 2009 takvim yılı için 05/06/2012 tarihli ve 2012-A-904/21 sayılı Vergi Suçu Raporu ve eklerinde yer alan tespitler uyarınca “2009/Şubat“ olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, bu itibarla sanıklar ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14060, Karar No: 2016/8401, Tarih: 30.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14060 E.  ,  2016/8401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; mülkiyeti ... ait 154 nolu parselin 500 m² sini ev yeri olarak kullanmak,1592 nolu parselin 1.239,47 m² lik kısmını yapı yapmak ve ağaç dikmek suretiyle ecrimisil ödeyerek 1996 yılından bu yana kullandığını, bu araziye spor kompleksi yapılacağının karara bağlandığını, bu karardan sonra İlçe Mal müdürlüğü tarafından müvekkiline gönderilen yazı ile taşınmazın 30 gün içinde teslim edilmesinin istenildiğini,aksi takdirde yapının yıkılacağı ve ağaçların kendileri tarafından söküleceğinin belirtildiğini,müvekkilinin davalı taraftan ev ve ağaç bedellerinin kendisine ödenmesini talep ettiğini ancak talebinin kabul edilmediğini belirterek 5.000 TL nin tahsilini talep ve dava etmiş,21.05.2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile taşınmaz üzerindeki toplam ağaçların değerinin 15.010 TL olduğunu belirterek talebini ağaç bedeline hasren 15.010 TL ye çıkarmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hazine adına kayıtlı arazi üzerine haksız olarak müdahalede bulunduğunu, Toprakkale Mal Müdürlüğünce alınan idari karar ile arazi üzerindeki yapıların yıkılmasına ve ağaçların sökülmesine karar verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; idarenin dava konusu yerin spor kompleksi yapılmak amacı ile boşaltılmasını talep ettiğini, dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların idareye her hangi bir gelir veya fayda sağlamasının mümkün olmadığını, kaldı ki, davacının dava konusu taşınmaz üzerinde, bir nevi kiracı veya fuzuli işgalci konumunda olduğunu,davacının bahse konu muhdesatı idarenin izni ile yaptığına dair her hangi bir delilin mevcut olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Medeni Kanunun 722. maddesi gereğince bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur. Ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesi aşırı zarara yol açmayacaksa, malzeme sahibi, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebilir. Aynı koşullar altında arazinin maliki de, rızası olmaksızın yapılan yapıda kullanılan malzemenin, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere sökülüp kaldırılmasını isteyebilir.

Aynı Kanunun 723.maddesi gereğince malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyi niyetli değilse, hâkimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın tapuda hazine adına kayıtlı olduğu ve davacı tarafından ecrimisil ödenmek sureti ile kullanıldığı,ayrıca keşif raporunda belirtilen ağaçların davacıya ait olduğu yanlar arasında tartışmasızdır. Davacının kendisine ait olmayan taşınmaz üzerine ağaç diktiği dosya kapsamı ile sabit olduğundan, iyiniyetli olarak kabulüne olanak yoktur. Hiç kuşkusuz, dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçlar sökülüp götürülürse hayatiyetini kaybedecek, ekonomik değer taşımaları nedeniyle de aşırı zarar ortaya çıkacaktır. Sökülüp götürülmemesi durumunda ise de arazi sahibi olan davalı sebepsiz zenginleşecektir. O yüzden arsa sahibi davalı ağaçlar nedeniyle iyiniyetli olmayan malzeme sahibine bir miktar tazminat ödemelidir. Türk Medeni Kanunun 723/son maddesince bu gibi durumlarda ödemesi gereken tazminat ağaçların arazi maliki için taşıdığı en az değerle sınırlıdır. Bu takdirde ödenecek tazminat ağaçların arazi maliki davacı için arz ettiği subjektif değeri aşamayacağından burada olayların özelliğine bakan hakimin Türk Medeni Kanununun 4.maddesini kendisine tanıdığı takdir yetkisini kullanması gerekir.

O halde, bu yönler üzerinde durulmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1894, Karar No: 2019/4431, Tarih: 01.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1894 E.  ,  2019/4431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle,başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun karar duruşmasında mazereti sebebiyle duruşmaya katılamayan müdafisi olmaksızın karar verilmesini talep etmesi üzerine, mahkemece müdafinin mazeretinin reddine karar verildikten sonra suça sürüklenen çocuğun beyanının alınması için yasal hakları hatırlatıldığında bu kez müdafi huzurunda ifade vereceğini beyan etmesine rağmen müdafi olmaksızın beyanı alınarak ve karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2012/12914, Karar No: 2013/23304, Tarih: 09.09.2013

**13. Ceza Dairesi         2012/12914 E.  ,  2013/23304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Mersin 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2009 tarih 2003/413 esas ve 2009/183 karar sayılı hükümlülük kararında 765 sayılı TCK'nın 55/3.maddesinin uygulanması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi gözetildiğinde sanık hakkında 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi ve İnegöl Sulh Ceza Mahkemesinin 29.12.2004 tarih, 2003/682 esas ve 2004/1072 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “İnegöl Sulh Ceza Mahkemesinin 29.12.2004 tarih, 2003/682 esas ve 2004/1072 karar sayılı ilamı gereğince TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/09/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17683, Karar No: 2017/8981, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17683 E.  ,  2017/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalılar Akedaş ve ...A.Ş.'den enerji satın aldığını, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile müvekkilinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL bedelin işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 13/01/2016 havale tarihli dilekçesi ile de talebini 512.744,73’ye yükseltmiştir.

Davalılar, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; dava ve ıslah dilekçeleri dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile, toplam 498.564,30.-TL alacağın 399.578,44.-TL'sinin 31.01.2015 tarihinden, 98.985,86.-TL'sinin de dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının...... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde...... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin......'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,...... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.