muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13161, Karar No: 2013/5490, Tarih: 11.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13161 E.  ,  2013/5490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...Kooperatifi, asli müdahiller ... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.06.2010 gün ve 167/273 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili ile asli müdahiller vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı... Köyü Sulama Kooperatifi vekili dava dilekçesinde; 3143 parselin 4/5'inin öncesinde... ve ... ait iken haricen davacı kooperatife satıldığını, kooperatifin bu satım tarihinden beri taşınmaza zilyet olduğunu ancak kadastro çalışmalarında ... ve ... mirasçıları olan davalılar adına tespit ve tapuya tescil edildiğini açıklayarak davalılar üzerindeki kaydın iptaliyle davacı kooperatif adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Asli müdahiller ... ve müşterekleri 28.06.1996 tarihli asli müdahale dilekçesiyle 3143 parsellerin dava konusu taşınmazların... ait kök tapu kaydından gelen müdahiller murislerine ait tapu kaydı kapsamında bulunduğunu açıklamış ve davalılar üzerindeki tapu kaydının iptali ile asli müdahil davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı kooperatifin davasının kabulüne ve asli müdahillerin davasının reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili ve asli müdahil davacılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Asıl dava, harici satım ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan ve asli müdahil davacıların davası da kadastro öncesi tapu kaydına dayanan mülkiyetin aktarılmasına yönelik tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne ve asli müdahil davacıların davasının reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Dava konusu 3143 parsel sayılı taşınmazlar 1958 tarihinde yapılan tapulama çalışmalarında tespit edildikten sonra, bu tapulama çalışmasının mahkemece geçersiz sayılması üzerine, 1988 yılında Ocak 312 tarih 151 tapu kaydına göre ...,... ve dava dışı üçüncü şahıslar adına tespit edilmiş ve kararın kesinleşmesiyle tapuya tescil edilmiştir.

2012/13161-2013/5490

Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazların 1968 yılından beri davacı kooperatifin zilyetliğinde olduğunu bildirmiş ise de, asli müdahillerin dayanmış olduğu tapu kayıtlarının kadastro çalışmalarında revizyon gördüğü taşınmaz bulunup bulunmadığı kadastro müdürlüğünden sorulmamış, mahkemenin gerekçeli kararında asli müdahillerin iddiası ve dayandıkları tapu kayıtları üzerinde durulmadan gerekçe gösterilmeden davanın reddine karar verilmiştir.

Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazların 1968 yılından beri davacı kooperatifin zilyetliğinde olduğunu bildirmiş ise de, asli müdahillerin dayanmış olduğu tapu kayıtlarının kadastro çalışmalarında revizyon gördüğü taşınmaz bulunup bulunmadığı kadastro müdürlüğünden sorulmamış, mahkemenin gerekçeli kararında asli müdahillerin iddiası ve dayandıkları tapu kayıtları üzerinde durulmadan gerekçe gösterilmeden davanın reddine karar verilmiştir.

HUMK'nun 388.maddesinde ( HMK 297. maddesi), kararların hangi hususları kapsayacağı ayrıntılı olarak yazılmıştır. Buna göre, kararda iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepler açıkça gösterilmelidir. Ayrıca kararlar gerekçeli olmalıdır. Hükmün gerekçesiz olması mutlak temyiz (bozma) sebebidir. O halde mahkemece asli müdahillerin davasının reddi için olumlu ya da olumsuz herhangi bir gerekçe gösterilmeden ve dayanmış oldukları tapu kayıtlarının kadastro çalışmalarında revizyon görüp görmediği kadastro müdürlüğünden sorulmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ve asli müdahiller vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, sair hususlar incelenmeksizin yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 17,15 TL peşin harcın istek halinde davalılar ve asli müdahillere ayrı ayrı iadesine 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10271, Karar No: 2010/1376, Tarih: 09.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/10271 E.  ,  2010/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmeye teşebbüs suçundan ... ile ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53. Maddeleri gereğince hükümlülüklerine dair (...) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.11.2009 gün ve 327/351 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlüler vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlüler ... ve ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 62, 51/1, 59, 31, 33. Maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, hükümlüler müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 09.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13871, Karar No: 2014/14475, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13871 E.  ,  2014/14475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Didim Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Nazilli 1.Sulh Mahkmesince kolluk araştırmasına göre kısıtlının yerleşim yerininin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Didim Sulh Hukuk Mahkemesi ise;kısıtlı adayının mernis kayıtlarına göre ...'da ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir

Dosya kapsamından, her ne kadar mernis kayıtlarına göre kısıtlı adayının ... adresinde oturduğu belirtilmekte ise de kısıtlı adayı hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayını ... adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Didim Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Didim Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2632, Karar No: 2018/2302, Tarih: 19.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2632 E.  ,  2018/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.04.2011 tarih ve 2011/402 Soruşturma-2011/269 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında da “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlenmek“ suçlarından kamu davası açılmış ise de; Samsun Vergi Dairesi Başkanlığı‘nın 21.01.2011 tarih ve RDK.01/2011/56 sayılı komisyon mütalaası ile atılı suça ilişkin olarak sanığın eşi olan diğer sanık ... hakkında mütalaa verildiği, sanık ... hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, öncelikle bu sanık yönünden durma kararı verilerek, 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ... hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında, suça konu şirketi eşi olan sanık ...‘nun isteği ile kurduklarını, şirket işleri ile eşinin ilgilendiğini, bu hususta eşine vekalet verdiğini, sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalarla ilgisinin bulunmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, dosya içerisinde belirtilen takvim yıllarında düzenlenen herhangi bir fatura aslı yada suretine rastlanılmaması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sanık tarafından düzenlenen 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, suça konu faturalar yönünen sanığın herhangi bir sorumluluğunun bulunup bulunmadığının belirlenmesi bakımından da, sanık ... ve tanık olarak beyanına başvurulan şirket muhasebecisi ...‘ın beyanlarında belirtilen Boğazkale Noterliği aracılığıyla düzelendiği bildirilen vekaletnamenin mevcut olup olmadığı araştırılarak, bu şekilde sanık ...‘ya verilmiş bir vekalet bulunduğunun tespiti halinde, sanık ...‘nun atılı suça ne şekilde iştirak ettiği açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

3-Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen faturaların, bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, somut olayda sanıklar hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı halde, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeden, tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‘nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3563, Karar No: 2022/14261, Tarih: 07.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3563 E.  ,  2022/14261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’in hüküm tarihinde İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 27/04/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11486, Karar No: 2020/18960, Tarih: 17.12.2020

**7. Ceza Dairesi         2018/11486 E.  ,  2020/18960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

01.03.2013 tarihinde sanığın işyerinde yabancı menşeli 17 karton sigara ve 13 kutu makaron ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, ele geçen kaçak makaronlar yönüyle Gümrük İdaresinin temyize hakkı olduğu gözetilerek;

Dosya kapsamına göre, suçtan zarar gören Gümrük İdaresi dava ve duruşmadan haberdar edilmediği gibi gerekçeli kararın da anılan idareye tebliğ edilmediği anlaşılmakla; gerekçeli kararın usulüne uygun olarak Gümrük İdaresi'ne tebliği ile temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/899, Karar No: 2014/4783, Tarih: 21.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/899 E.  ,  2014/4783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HAYMANA İCRA MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/6-2013/3

Alacaklısını zarara sokmak kastiyle mevcudunu eksiltmek ve ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi suçlarından sanık F.. Y.. hakkında şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemece 27.11.2012 tarihli duruşmada müşteki vekilinin bildirdiği mazeretin kabulüne karar verildiği halde, yeni duruşma günü müşteki vekiline usulüne uygun olarak bildirilmediği dikkate alınmadan, yine 05.03.2013 tarihli duruşmada bu kez müşteki vekilinin mazereti kabul edilip yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeden 18.12.2012 tarihli duruşmaya gelmediği gerekçesiyle yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesi kararı verilmesi yasaya aykırı bulunduğundan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün istem gibi BOZULMASINA, 21.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25469, Karar No: 2017/4688, Tarih: 18.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25469 E.  ,  2017/4688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21487, Karar No: 2011/3327, Tarih: 14.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21487 E.  ,  2011/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12568, Karar No: 2015/2268, Tarih: 09.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/12568 E.  ,  2015/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalının yetki ve sorumluluğunda bulunan ağaç elektrik direğinden başlayan ve davacıya İşyeri Paket (Yenileme) Sigorta Poliçesi ile sigortalı işyerine sirayet eden yangın sonucunda işyerinde hasar meydana geldiğini, hasarın mahkemece tespit edildiğini ve zarar bedelinin davacı tarafından sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 234.600,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İşyeri Paket Sigorta Poliçesi'nden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

HUMK.nun 275 (HMK.md.266) ve devamı maddelerine göre çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda ihtisas sahibi kimselerin dinlenmesi ve rapor alınması gerekir.

Somut olayda tarafların kusur oranlarının ve sigortalı işyerinde dava konusu yangın nedeniyle meydana gelen gerçek hasar miktarının belirlenmesinin teknik ve özel bilgiyi gerektiren konulardan olduğu açıktır.

Mahkemece yargılama sırasında iki ayrı bilirkişi heyetinden 03.2.2012 ve 26.12.2012 tarihli raporlar alınmış ise de; anılan bu raporlarda dava konusu yangın olayının meydana gelmesinde ve hasarın artmasında davacıya sigortalı işyerinin kusurunun olup olmadığı, varsa kusur oranı yönünden yeterli bir inceleme ve değerlendirme yapılmadığı gibi, gerçek hasar miktarının belirlenmesi yönünden de bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığı görülmektedir.

Mahkemece yargılama sırasında iki ayrı bilirkişi heyetinden 03.2.2012 ve 26.12.2012 tarihli raporlar alınmış ise de; anılan bu raporlarda dava konusu yangın olayının meydana gelmesinde ve hasarın artmasında davacıya sigortalı işyerinin kusurunun olup olmadığı, varsa kusur oranı yönünden yeterli bir inceleme ve değerlendirme yapılmadığı gibi, gerçek hasar miktarının belirlenmesi yönünden de bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığı görülmektedir.

O halde, mahkemece dosyanın elektrik/elektronik mühendisi, yangın hasar uzmanı ve sigortalı işyerinin iştigal konusuna ve hasar gören demirbaş, makine, emtea, ekipman vs. konularına ilişkin sektörden seçilecek uzman bilirkişi heyetine tevdii ile yangın raporu, hasar tespit tutanağı, hasar dosyası, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamı itibariyle davalı ile davacıya sigortalı işyerinin (elektrik tesisatına ilişkin bilgi ve belgeler de irdelenmek suretiyle) olayın meydana gelmesinde ve zararın artmasındaki kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, öte yandan; sigorta teminatı kapsamında olan ve davacıya sigortalı işyerinde olay nedeniyle hasar gören demirbaş, makine, emtea, ekipman vs. yönünden meydana gelen gerçek zarar miktarının (olay tarihindeki piyasa rayiç fiyatları ile hurda/sovtaj değerleri birlikte değerlendirilerek) tespiti yönünden, ayrıntılı, gerekçeli, denetime açık rapor alınması, oluşabilecek çelişkilerin giderilmesi, ondan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 09.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.