muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2904, Karar No: 2011/2339, Tarih: 18.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2904 E.  ,  2011/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile çocuk yaştaki ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KÜTAHYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/09/2010 gün ve 20/213 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanığın, av tüfeğiyle ateş ederek mağdur ...’yi ince barsak ve kalın barsakda, mağdur ...’yı ince barsak, kalın barsak ve midede harabiyete sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, yaralanma nedeniyle mağdurların hayati tehlike geçirdikleri olayda;

a) 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, mağdur ...’de meydana gelen zararın ağırlığına göre cezanın üst sınıra yakın şekilde tayini gerekirken 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

b) 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, onsekiz yaşından küçük mağdur ...’da meydana gelen zararın ağırlığına göre cezanın üst sınıra yakın şekilde tayini gerekirken, hiç isabet bulunmayan durumlarda uygulanılabilecek şekilde 13 yıl hapis cezası tayini,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15916, Karar No: 2013/22597, Tarih: 28.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/15916 E.  ,  2013/22597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,uyulan bozma ilamı uyarınca,taraflar arasında hizmet akti ilişkisinin bulunmamasından hareketle, husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesidir. Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir.

506 sayılı Kanunun 2’nci maddesinde genel bir tanım yapılarak, bir hizmet akdine (iş sözleşmesine) dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların bu Kanuna göre “sigortalı” sayılacağı belirtildikten sonra, 3’üncü maddesinde bu Kanunun uygulanmasında sigortalı sayılmayacak kimseler ile bazı sigorta kollarının uygulanmayacağı kimseler açıklanmış, 4’üncü maddesinde, bu Kanunun uygulanmasında 2’nci maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler “işveren” olarak tarif edilmiş, 6. maddede de, çalışanların işe alınmalarıyla kendiliğinden sigortalı olacakları hüküm altına alınmıştır. Anılan Kanun kapsamında sigortalı sayılmanın koşulları; iş sözleşmesine göre çalışma, sözleşmede öngörülen edimin (hizmetin) işverene ait işyerinde veya işyerinden sayılan yerlerde görülmesi, 3’üncü maddede belirtilen “sigortalı sayılmayan” kişilerden olunmamasıdır. Bununla birlikte iş sözleşmesi, pozitif hukukumuzda Borçlar Kanununun 313 – 354. maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre, sözleşme; işçinin

belirli veya belirsiz bir zaman süresince hizmet görmeyi, iş sahibinin de kendisine ücret ödemeyi taahhüt ettiği bir akit olarak tanımlanmış, aksine hüküm bulunmadıkça, sözleşmenin özel şekle tabi olmadığı belirtilmiş, ücretin, zaman itibarıyla olmayıp yapılan işe göre verilmesi durumunda da işçinin belirli veya belirsiz bir zaman için alınmış veya çalışmış olduğu sürece akdin “parça üzerine hizmet” veya “götürü hizmet” adı altında varlığını koruduğu açıklanmıştır. Belirtilmelidir ki, “ücret” unsuruna her ne kadar tanımda ve iş sahibinin borçları belirtilirken yer verilmiş ise de, 506 sayılı Kanunun sistematiği ve diğer maddelerinin düzenleniş şekline göre, anılan unsurun sigortalı niteliğini kazanabilmek için zorunlu olmadığının kabulü gerekir. Baskın olan bilimsel ve yargısal görüşlere göre, iş sözleşmesinin ayırt edici ve belirleyici özelliği, “zaman” ile “bağımlılık” unsurlarıdır. Zaman unsuru, çalışanın iş gücünü belirli veya belirsiz bir süre içinde işveren veya vekilinin buyruğunda bulundurmasını kapsamaktadır ve anılan sürede buyruk ve denetim altında (bağımlılık) edim yerine getirilmektedir. Bağımlılık ise, her an ve durumda çalışanı denetleme veya buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi ile ilgili buyruklar dışında çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte bir bağımlılıktır. İş sözleşmesinde çalışan, emeğini iş sahibinin emrine hazır bulundurmaktadır ve ücret, yapılan faaliyetin karşılığı olarak ödenmektedir.

Bu yasal düzenlemeler çerçevesinde, olağan olarak sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanunun 2. maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6. madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. Bu maddelerde açıkça belirtildiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur.

Bu yasal düzenlemeler çerçevesinde, olağan olarak sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanunun 2. maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6. madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. Bu maddelerde açıkça belirtildiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur.

Mahkemece, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu gözetilerek, bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurularak, yöntemince inceleme ve araştırma yapılmalı, davalı idarenin 23.05.2013 günlü cevabi yazısında; söz konusu gümrük sahasındaki eşyaların yükleme, boşaltma ve hamaliyesinin Sınırlı Sorumlu ... Seyyar Tahmil ve Tahliye İşçileri Yardımlaşma Kooperatifinin kuruluşundan önce Valilik tarafından giriş izni verilen “bağımsız ve kendi nam ve hesabına çalışan hamallar” tarafından yapıldığı, kooperatifin kuruluşundan sonra ise,kooperatife üye olan hamallar tarafından gerçekleştirildiğinin bildirilmesi karşısında, davacının vergi–oda-sicil kaydının ve bu çerçevede 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılık halinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, ihtilaf konusu dönemde çalışmaların geçtiği gümrük sahasının kontrolünün hangi kurumda olduğu, anılan

sahada çalışan hamalların çalışma şekli, sayıları, nitelikleri ve çalışma sürelerinin hangi kurum tarafından ve ne şekilde belirlendiği, gümrük sahasını kontrolü altında bulunduran kurumun bu konuda hamalları görevlendirme ve talimat verme yetkisinin bulunup bulunmadığı, bu işin ücretinin kim tarafından ödendiği, ticaret sicil kayıtlarına göre 12.04.1996 tarihinde kurulduğu anlaşılan S.S. ... Seyyar Tahmil ve Tahliye İşçileri Yardımlaşma Kooperatifinin gümrük sahasında icra edilen yükleme ve boşaltma işlemlerinde hamallar üzerindeki görevlendirme yetkisinin ve bu anlamda işveren sıfatının bulunup bulunmadığı, davacı ile anılan kooperatif arasındaki ilişkinin niteliği araştırılarak, davacının kooperatif üyeliği durumu, hizmet akdinin unsurları olan zaman ve bağımlılık ilişkisinin varlığı ayrıntılı olarak irdelenmeli, işveren sıfatına sahip olan kişi yada kuruluşlar tereddütsüz belirlenerek usulünce husumet yöneltilip ibraz edecekleri deliller toplanmalı; 506 sayılı Yasanın 82. maddesi şartları irdelenmeli, işverenin davalı Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı (Gümrük ve Ticaret Bakanlığı) olduğunun saptanması halinde, Kurum nezdindeki ihtilaf konusu döneme ait dönem bordroları celp edilerek, dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yörede komşu işverenler veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler titizlikle araştırılarak belirlenmeli, belirlenen tanıkların taraflar arasındaki ilişkinin niteliği yönünden bilgi ve görgülerine başvurulmalı, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde; iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11214, Karar No: 2012/44520, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11214 E.  ,  2012/44520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Dosya kapsamı itibariyle sanığın, suç tarihlerinde yüklenen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu suçla ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini haiz olup olmadığı hususunda rapor alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre de;

a-Suçun mağdurunun ..., Yetiştirme Yurdu Müdürlüğü olduğu ve çocuk-sanığın 8.4.2010 ve 12.4.2010 olan değişik tarihlerde mağdur kuruma karşı aynı suçu birden fazla işlediği dosya kapsamından anlaşılmakla TCK'nın 43. maddesinin tatbiki ile bir cezaya hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde iki ayrı suç kabulü ile iki ayrı ceza tayini,

b-9.9.1994 doğumlu olup suç tarihi ve yaşı itibariyle Çocuk Koruma Kanunu kapsamında bulunan ... hakkında, Ç.K.K.'nın 35.maddesine göre "sosyal inceleme" yaptırılmadığı görülmekle; aynı maddenin 3. fıkrası dikkate alınmadan "sosyal inceleme yaptırılmamasının" gerekçesinin karar yerinde gösterilmemesi,

c-Sanığın, 9.7.2010 tarihli beyanında; "...zararın çalışmakta olduğu işten aldığı ücretten kesilerek karşılanıp karşılanmadığını bilmediğini..." söylemesi karşısında, kurumda teknisyen olarak çalışan ...'ın beyanlarıyla yetinilmeyerek, zararın tazmin edilip edilmediğinin ilgili kurumdan sorulup öğrenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1753, Karar No: 2020/1981, Tarih: 25.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/1753 E.  ,  2020/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin genel usul ve yasaya aykırılık dışında özel bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre olay günü, sanığın kepçe operatörü olarak görev yaptığı... Temizlik firmasının yüklenici, Edirne Belediyesinin iş sahibi konumunda bulunduğu sözleşme gereği çöp toplama işleri yürütülmekteyken, sanığın çöpleri önündeki kepçeye doldurup kaldırmak için aracıyla geri manevra yaptığı esnada, iş makinesinin arkasında yürümekte olan yayaya çarpmasıyla, sanığın asli ve tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesi 52/2 gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 85/1. ve 62. maddeleri gereğince belirlenen hapis cezası miktarının aynı kanunun 52/1-2 maddesi gereği paraya çevrilmesi esnasında, sonuç para cezasının 18,200 TL yerine 18,240 TL olarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın ekonomik ve şahsi hali göz önünde bulundurularak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/915, Karar No: 2025/2044, Tarih: 15.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/915 E.  ,  2025/2044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1326 E., 2025/18 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/574 E., 2021/256 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; babası ...'a ait arsada, tüm masraflarını müvekkilinin karşılayarak vekaleten inşaat faaliyetlerini yürütmekte olduğunu, yapı denetim firması olarak bakanlıkça davalı firmanın atandığını, davalı firma ile yapı denetim hizmet sözleşmesi imzalandığını, 19.02.2020 tarihinde inşaatın zemin kat kolon donatılarının hazırlanmasından sonra davalı firmaya denetim yapması konusunda bilgilendirmede bulunduğunu, firma yetkililerinin inşaatın kendilerine uzak olması nedeniyle gerekli incelemelerde bulunmayacağını belirttiğini, bunun üzerine tutanak tutup davalı firmaya noterden fesih ihbarnamesi gönderdiğini, davalı firmanın hizmetteki kusurunu reddederek fesih onay sürecini uzattığını, ilgili mevzuat gereğince on beş gün içerisinde hazırlayıp ilgili idareye teslim etmekle yükümlü oldukları seviye tespit tutanağını da hazırlamadıklarını, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na yapılan başvuru sonrası yeni yapı denetim firmasına atama sağladığını, ancak geçen sürede inşaatının yarım kaldığını, davalı firmanın hizmet kusuru nedeniyle çeşitli maddi zararlara uğradığını ileri sürerek, toplam zararının tespitinin yapılarak 12.06.2020 tarihinden itibaren yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; inşaat faaliyetlerinin devam ettiği arsanın davacıya değil, davacının babası olan dava dışı şahıs ...'a ait olduğunu, davacının davayı ikame etme hak ve yetkisinin bulunmadığını, huzurdaki davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının HMK'ya aykırı olduğunu, davacının dava dilekçesinde kalem kalem giderlerini ve zararlarını belirttiğini, müvekkilinin yapı denetim görevinde gecikme göstermediğini, davacı tarafın fesih tarihi olarak bildirdiği 20.02.2020 tarihinde müvekkil şirket yetkilileri tarafından inşaatın zemin kat kolon kontrolünün gerçekleştirildiğini ve görülen eksiklikler ile ilgili bilgilendirmede bulunulduğunu, açılan davanın ve öne sürülen iddiaların hukuka aykırı ve kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı ... firmasından yapı denetim sözleşmesinin fesih edilmesinden dolayı uğradığını iddia ettiği zararın davalıdan tahsilini talep ettiği, dava konusu taşınmazın davacının babası ...'a ait olduğu, yapı denetim sözleşmesinin dava dışı ... ile yapıldığı, davacının taraf sıfatı olmadığı gerekçesiyle aktif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; mahkemece yapılan 29.04.2021 tarihli duruşmaya sağlık sorunlarım nedeniyle katılamayacağını belirtip mazeret dilekçesi vermiş olmasına rağmen, dilekçenin belgelendirilmediği için kabul edilmeyerek yokluğunda karar verildiğini, usule aykırı bu kararın iptali gerektiğini, mal sahibi dava dışı ... olsa da, davalı tarafın kusur ve kötü niyetle yaptığı işlemlerden zarar gören tarafın şahsı olduğunu, davaya konu inşaatın tüm masrafları mal sahibi ile yapılan anlaşma ile kendince karşılanmakta olup, hizmet kusur ve ihmal sonucu yaşanan gecikmelerden sadece ve sadece şahsının zarar gördüğünü, aktif husumetten söz edilmesi için zararla kusur arasında illiyet bağı olmasının yeterli olduğunu, sözleşmeye taraf olmak gerekli bir şart olmadığını, TBK'nın 49. ve 50. maddeleri tarafları zarar gören ve zarar veren olarak tanımlamış olup, sözleşme şartı aranmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı asilce temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8756, Karar No: 2012/11853, Tarih: 30.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/8756 E.  ,  2012/11853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki Vekili'nin, usulüne uygun olarak tebliğ edilen duruşma günü için mazeret dilekçesi sunduğu, mahkemece 02/07/2009 tarihli celsedeki ara kararı uyarınca, müşteki vekili'nin mazeretinin tam gün kabül edilerek duruşma gününün kendisine bildirilmesine karar verilmesine rağmen, tebliğ edildiğine dair belgeye dosya içerisinde rastlanmadığından, mahkemesince araştırılarak bulunması halinde dosyasına eklenerek incelenmek üzere dairemize gönderilmesinin temini için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 30/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8064, Karar No: 2015/13972, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8064 E.  ,  2015/13972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/82-2013/205

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.