muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25907, Karar No: 2017/2183, Tarih: 27.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/25907 E.  ,  2017/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre, fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık; “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanıkların sahibi ve yöneticisi oldukları dinlenme tesisi olan.... Dinlenme Tesisi hakkında ihbarda bulunan kurum tarafından idari yaptırım kararı verilerek tutanak tutulması üzerine yapılan soruşturma neticesinde, ....Otoyolu .... km'sinde faaliyet gösteren ....Dinlenme Tesisinde bulunan atık suların arıtılmadan doğaya verildiği ve bu şekilde çevrenin kasten kirletildiği iddiasıyla dava açılmıştır.

Olay kapsamında düzenlenen denetim tutanağına göre, işletmeye ait arıtma tesisinin çalışır durumda olmadığı, oluşan atıksuların arıtma tesisine giriş yapmadan doğrudan borular vasıtasıyla bölgede bulunan Karayolları Genel Müdürlüğüne ait açık kanala deşarj edildiği, buradan da ..... Barajını besleyen dereye karıştığı belirtilmiş ve fotoğraflama işlemi yapılmıştır.

Mahkeme aşamasında keşif işlemi icra edilmemiş, herhangi bir bilirkişi raporu temin edilmemiştir.

Atığın niteliği, içeriği ve alıcı ortam olan suya deşarj sıklığı değerlendirilmeden ve hiçbir mevzuata dayanılmadan genel ifadeler kullanılarak beraat kararı verilmiştir.

Mahkeme aşamasında keşif işlemi icra edilmemiş, herhangi bir bilirkişi raporu temin edilmemiştir.

Atığın niteliği, içeriği ve alıcı ortam olan suya deşarj sıklığı değerlendirilmeden ve hiçbir mevzuata dayanılmadan genel ifadeler kullanılarak beraat kararı verilmiştir.

Bu suretle mahallinde keşif işlemi icra edilerek, öncelikle atıksuyun niteliği ve içeriğinin tespit edilmesi, daha sonra dosyanın, üniversitelerin su ürünleri, çevre mühendisliği, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, atığın alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II) nolu kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak nitelikte bir rapor alınması gerektiği ve kirlenmenin tespit edilmesi halinde eylemin çevrenin kasten kirletilmesi suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar:

Açıklanan gerekçelerle katılan Ankara ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5741, Karar No: 2010/11812, Tarih: 21.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5741 E.  ,  2010/11812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi tdavalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırılmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da Kamulaştırma Kanununun kıymet tespit esaslarını düzenleyen 11.maddesi kıyasen uygulanır.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz, 3778 m2 dir. Bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmaz ise 48 m2 yüzölçümünde olup, satış tarihi de değerlendirme tarihinden 12 yıl öncesine aittir. Bu nedenle emsal olarak alınması mümkün değildir.

Taraflara, yakın zaman içinde satışı yapılan, benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın B harfi ile gösterilen 2766.16 m2 lik bölümüne el atılmadığı halde, bu kısmın da bedeline hükmedilmesi,

3-Kabule göre, taşınmazın B ve C harfleri ile işaretli bölümlerinin hazine yerine, davalı idare adına tapuya tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39081, Karar No: 2021/9918, Tarih: 08.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/39081 E.  ,  2021/9918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 29.06.2021 tarih ve 2021/9043 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.09.2021 tarih ve KYB-2021/93925 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli ve 2011/352 esas, 2015/48 sayılı kararının 16.04.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 09.05.2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 204/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli ve 2019/79 esas, 2019/128 sayılı kararının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 04.09.2019 tarihli ve 2019/6316 esas, 2019/5282 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesi ve cezasının infazının durdurulması taleplerinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 02.01.2020 tarihli ve 2019/79 esas, 2019/128 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair mercii İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2020 tarihli ve 2020/439 değişik iş sayılı kararının "Ardahan ili ... ilçesinin ... köyünde yaşamını sürdüren, çobanlık ve koruculuk ile iştigal eden katılan ...'ün kimlik bilgilerinin üçüncü şahıslar tarafından kullanılarak önce İstanbul ili Eyüp ilçesinde ... mevkiisinde sahte fotoğrafla ikametgah ilmûhaberi alındığı, yine Avcılar ilçesi ... mahallesinden sahte ikametgah ilmûhaberi alındığı, bu sahte ikametgahlara dayalı olarak ilk önce vergi dairesinden vergi numarası alındığı, sahte belgelerle iş yerleri açıldığı ve bankalardan sahte imzalarla krediler ve çek koçanları temin edildiği, bu kapsamda, keşidecisi katılan ... olan İstanbul ... Denizbank Şubesi hesabına ait B5722080 no'lu ve 23.000,00 Türk lirası bedelli ... Kağıtçılık Sanayi ve Limited Şirketi lehine tanzim edilmiş olan 23.000,00 Türk lirası bedelli çekin ibrazında karşılığının olmadığının anlaşılması üzerine, karşılıksız çıkan bu çekten dolayı katılan ...'ün Sarıyer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2009 tarihli ve 2009/131 esas, 209/312 sayılı kararı mahkûmiyetine karar verildiği, katılan ... müdafi tarafından 16.12.2009 tarihli dilekçesi ile suça dayanak teşkil eden çekte bulunan imzanın katılana ait olmadığı gerekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunması üzerine, mahkemece Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesinden aldırılan 12.08.2011 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, "suça konu çekteki imzanın katılan ...'ün eli ürünü olmadığı ayrıca yine suça konu çekteki ön yüz yazılarının da katılan ...'ün eli ürünü olmadığının" tespit edilmesi sonucu İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09

.08.2011 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, "suça konu çekteki imzanın katılan ...'ün eli ürünü olmadığı ayrıca yine suça konu çekteki ön yüz yazılarının da katılan ...'ün eli ürünü olmadığının" tespit edilmesi sonucu İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2011 tarihli ve 2010/80 esas, 2011/405 sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmünün iptali ile katılan ...'ün beraatine karar verilerek, çeki keşide eden kişi yada kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması üzerine sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2011 tarihli ve 2011/156347 soruşturma sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanık tarafından İstanbul ... Denizbank Şubesi hesabına ait B5722080 no'lu ve 23.000,00 Türk lirası bedelli suça konu çeki, katılan Kazim Arslan ile daha önceden aralarındaki hukuki ilişkiden doğan borca karşılık verildiği, sahte çek altındaki imzanın ...San. A.Ş isimli sanığın da ortağı olduğu şirketin yetkilisi ... 'a ait olduğu ve söz konusu sahte çekin katılan Kazım Arslan'a sanık tarafından verildiğinden bahsile mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarihli ve 2012/3-909 esas, 2014/121 sayılı kararında, “Delil ve olayların, yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak kabul edilebilmesi için "yeni" olması gerekmektedir. Hükmü veren mahkemeye bildirilmemesi sebebiyle, hükümde dikkate alınmamış olan her olay ve delil hükümlü tarafından bilinip bilinmemesi önemli olmaksızın "yeni" olarak nitelendirilmektedir. Olay ya da delilin yeniliği, olayın kesin hükümden sonra meydana gelmiş olmasıyla değil, kesinleşmiş olan hükmün verilmesi sırasında değerlendirilip değerlendirilmediği ile bağlantılıdır. Kesin hükümden önce meydana gelen ancak mahkemenin bilgisine sunulmayan ya da mahkeme tarafından değerlendirilmeyen deliller ve olaylar da "yeni" sayılmalıdır. Bu doğrultuda hükmü veren mahkemeye bildirilmediğinden yargılama yapılırken değerlendirilemeyen her türlü olgu ve delil de "yeni" sayılmaktadır.” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Sanık müdafii tarafından verilen yargılamanın yenilenmesi talebini içerir dilekçesinde özetle, suça konu olan çek koçanına ait B5722080 no'lu ve 23.000,00 Türk lirası bedelli çek yaprağının sanık tarafından düzenlenmediği, çekin keşidecisinden sonra arada imzası bulunan 1.ciranta olan ... Kağıtçılık şirketinden ticari ilişki kapsamında alındığının dosya kapsamında belli olduğu, ticari ilişkiden kaynaklı olarak müvekkil eline yeni geçen protokolden açıkça belli olduğu, 1.ciranta olan ... Kağıtçılık Sanayi ve Limited Şirketi ile yapılan protokol incelendiğinde ortaya çıkarılan bu yeni delille sanığa suç isnat edilemeyeceği, sanığın bahse konu çeki 1. ciranta olan ... Kağıtçılık Sanayi ve Limited Şirketinden aldığı, ticari alışveriş gereği alındığı, yerel mahkeme tarafından şirket yetkililerine ulaşılamadığından bahisle doğrudan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasalara aykırılık teşkil ettiğinin belirtildiği, dilekçe ekinde sunulan protokolde de belirtildiği üzere söz konusu çekin ilk cirantadan alındığı, sanığın veya 2. cirantanın söz konusu çeki sahte düzenlediğine dair katılan ...'ın beyanından başkaca bir delil bulunmadığı, yargılamanın 2. celsesinde sanığın ifadesinin alınmasından sonra çekin alındığı ... Kağıtçılık San. ve Tic. Şirketi yetkilisinin beyanı alınmak üzere 3. celsesinde karar verildiği , 4. celsenin duruşma tutanağında ise "söz konusu şirketin yetkililerinin dinlenmesi yönünde çıkarılan tebligatın firma adresinde bulunmadığından iade edildiği" belirtildiği, 5. celsede yine mahkeme tarafından ara kararında ... şirket adresi ve yetkilisi için ticaret sicil müdürlüğüne yazı yazılmasına karar verildiği, 6. celsede ise suça konu çekte 1. ciranta gözüken ... Kağıtçılık Sanayi ve Limited Şirketi şirket yetkilisine zorla getirme kararı çıktığı ancak yanıt gelmediğinin belirtildiği, aynı celsenin ara kararında ise yeniden suça konu çekin 1. ciranta yetkilisi "...'a" çağrı kağıdı çıkarılmasına karar verildiği, 8. celse de ise suça konu çekin 1. ciranta yetkilisi "..."'ın zorla getirme emrine olumsuz cevap verildiği, bahse konu ... Kağıtçılık Sanayi ve Limited Şirketi'nin "... Mah. Kumrulu Sok. No:2 Daire: 29 .../İSTANBUL" adresine zorla getirme emri çıkartıldığı, akabinde ise mahkeme tarafından suça konu 1. ciranta olan şirketin yetkilisi "...'ın ve tanık ...'ın 04/06/2013 tarihli "...bu çeki o tarihte ... Kağıtçılık isimli firmadan ...'dan aldım..." şeklindeki beyanın da belirttiği "..."'ın dinlenmediği, yine tanık olarak dinlenen ... San. Tic. A.Ş. şirketinin yetkilisi ...'ın 2011/252 esas sayılı yargılamanın 4. Celsesindeki "...sadece bu çek değil bu çekle birlikte başka çeklerde alınmıştı, bu çek o tarihte bizim dekarosyan işlerini yapan ...'a tarafımızdan verildi. Bizim ... la alacak borç ilişkisi devam etmektedir..." şeklindeki beyanında rağmen, katılan ...'ın, "...18.07.2008 tarihli çeki huzurdaki sanık ...'dan aldım, hatta daha önce de senet vermişti senet ödenmeyince karşılığında bu çek alındı..