muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15519, Karar No: 2024/8195, Tarih: 31.10.2024

2. Sanık ...'den ele geçen ve adli Emanetin 2016/4701 sırasında kayıtlı olan 1060,00 TL paranın, suçtan elde edildiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığı halde müsaderesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/2966 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B), (C), (D), (E) ve (F) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/2966 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ... ve ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (G) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/2966 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24748, Karar No: 2016/2690, Tarih: 02.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/24748 E.  ,  2016/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun tespit edilemeyen vakitte... Yatılı İlköğretim Bölge Okulu’na ait erkek yatakhanesindeki toplam 11 tuvalet ve 3 banyoda bulunan musluk ve duş borularını alması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 31/2. maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09/11/2009 tarihi ile daha sonra kesinleşen, yeniden işlediği kasıtlı suçun tarihi olan 27/04/2012 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresi durmuş ise de aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık uzamış zamanaşımının suç tarihi olan 10/05/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8700, Karar No: 2012/1120, Tarih: 01.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8700 E.  ,  2012/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

VEKİLİ : AV. ...

DAVALILAR : 1-STATÜ GEMİ KİRALAMA VE TİC. LTD. ŞTİ.

VEKİLİ : AV. ...

2-MİNE S GEMİSİ DONATANIKAMER DENİZCİLİK NAKLİYAT VE TİC A.Ş.

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisasMahkemesi’nce verilen 09/02/2010 tarih ve 2008/224-2010/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline emtia nakliyat poliçesi ile sigortalı rulo saç emtiasının davalılardan Kamer Denizcilik A.Ş.nin donatanı olduğu, diğer davalının taşıma taahüdü altındaki gemi ile Novorosski'den Dil iskelesi'ne nakliyesi sonunda bir kısım emtianın hasarlandığını, sigortalıya 6.758.711.671 TL hasar tazminatı ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın davalılardan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kamer Denizcilik A.Ş vekili, müvekkilinin taşıma sırasında gerekli tüm özeni gösterdiğini, davacı tarafça hasara ilişkin geçerli bir tespit dahi yapılmadığını, diğer davalı ...vekili ise, müvekkilinin taşıma işinde sadece aracılık ettiğini, taşımanın diğer davalı tarafından gerçekleştirildiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, fiilen taşımayı gerçekleştiren ancak navlun sözleşmesinin tarafı olmayan Kamer Denizcilik A.Ş.ne husumet yöneltilemeyeceği, öte yandan navlun sözleşmesine ilişkin belgede FIOS ve L/S/D esasına yer verildiği, bu klozların sözleşme bakımından geçerli kabul edildiği, buradan istifleme ve sabitleme işleminin yükle ilgililer tarafından yapılacağının anlaşıldığı, hasarın yüklerin iyi sabitlenmemesi nedeni ile ortaya çıktığı dikkate alındığında taşıyıcı davalı ...nin de zarardan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile her iki davalı bakımından davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Daire'mizin 21.4.2008 tarihli ilamında yazılı gerekçelerle karar davacı yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, bozma sonrası alınan ve benimsenen yeni bilirkişi raporu doğrultusunda; navlun sözleşmesinin eki teyit mektubunda FIOS ve L/S/D esasının kabul edildiği, bu esasa göre yükleme masraf ve sorumluluğunun sigortalı ve yüklemeyi Novorosski'de fiilen yürüten yükletene ait olduğu, taşıma sırasında gemi seyir halindeyken 1. ambardaki yükün bir kısmının bağından kurtularak zarar gördüğü, hasarın meydana geldiği ambardaki yükle ilgili olarak yükletenin ihmalinin bulunduğunun gemi kaptanı tarafından saptanabileceğine dair davacı tarafça delil sunulamadığı, bu halde gemi kaptanının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı, TTK 1063. f.1, b.5 maddesi uyarınca davalı taşıyıcı Statü Gemi Kiralama ve Tic. LTD. ŞTİ'nin de sorumlu tutulamayacağı, öte

..../...

yandan gerek gemi kaptanın, gerekse asıl taşıyıcı diğer davalının sorumluluğu bulunmadığından taşımayı fiilen gerçekleştiren ancak navlun sözleşmesinin tarafı olmayan davalı Kamer Denizcilik A.Ş'nin de hasardan sorumlu olmadığı gibi bu davalıya husumet yöneltilmesinin de mümkün olmadığı gerekçesi, ile her iki davalı hakındaki davann reddine karar verilmiştir.

Kararı; davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde gereği yerine getirilmemiştir. Bozma ilamında açıkça kaptanın denetim ve nezaret sorumluluğunu yerine getirip getirmediği konusunun araştırılmasına işaret edilmiştir. Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetince, navlun sözleşmesinde mevcut FIO/FIOS kayıtları nedeni ile taşıyanın yükleme, istif ve boşaltmadan kaynaklanan bir sorumluluğu bulunmadığı ve yolculuk esnasında meydana gelen hasardan dolayı yükleten tarafından gerçekleştirilen bu ihmalin kaptan tarafından saptandığına ve saptanabilirliğine dair herhangi bir delil bulunmadığı, kaptanın TTK'nun 974 maddesi uyarınca sorumlu tutulması mümkün olmadığından asıl taşıyanın TTK'nun 1060/1-5, diğer davalının da TTK 947/c.2 maddeleri uyarınca sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı mütaala edilmiştir.

Ancak, her ne kadar FIOS kaydının varlığı halinde yükleme, istif ve boşaltma işlemleri taşıtana devredilmekte ise de, bu konuda kaptan da söz konusu işlemlerin uygun bir biçimde yapılmasına özen göstermek zorundadır. Çünkü esas itibariyle yükleme ve istif kaptanın donatanı temsilen yerine getirdiği bir yükümlülük olup, yükleme işi sözleşmeyle başka kişilere ait olsa bile kaptan yine de istife bakmalı, geminin denge ve emniyeti bakımından gerekli denetimi yapmalıdır. (Gönen Eriş, Deniz Ticareti ve Sigorta, Ankara 1990, sy 311)

Kaptanın herşeyden önce geminin sefere elverişliliğinin sağlanması hususunda nezaret yükümlülüğü bulunmaktadır. FIOS kaydının bulunması halinde ise istifin gereği gibi yapılıp yapılmadığına nezaret yükümlülüğü vardır. FIO/FIOS kaydı emredici nitelikteki TTK 1061. md hükmünü bertaraf etmez. Kaptanın nezaret görevini tedbirli bir kaptan gibi yerine getirmemesi halinde meydana gelen zarardan taşıyıcının sorumluluğu doğacaktır.Bu nedenle FIO/FIOS kaydının varlığına rağmen kaptanın yolculuk süresince geminin dengesinden, yükleri muhafaza yükümlülüğünü ihlalinden sorumluluğu doğar.

Bu bakımdan aksine görüş beyan eden bilirkişi raporuna itibar edilemez.O halde, somut uyuşmazlıkta yükün taşınması sırasındaki hava ve yol şartlarından dolayı istiflemedeki bir kısım bağların kopması sonucu oluşan hasarda, kaptanın lashing işlemine nezaret ve yolculuk esnasında da yükün muhafazası yükümlülüğüne nezaret konusunda bir ihmali bulunup bulunmadığı araştırılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

09/05/2012-S/E
Yargıtay — Esas No: 2021/11433, Karar No: 2023/6776, Tarih: 28.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/11433 E.  ,  2023/6776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/347 (E) ve 2016/158 (K)

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden, sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, atılı suçun somut delillerinin bulunmamasına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, olay tarihinde sanık ...'ün mağdur ...'ın arabasına binerek boynuna bıçak dayamak suretiyle aracı ormana sürmesini istemesi, daha sonrasında olay yerine gelen İ.A'nın silah göstermesi sonucu sanığın olay yerinden uzaklaşarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerekmesine karşın, hangi ilamın tekerrüre esas alındığı belirtilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanıkların savunmaları, tanık ifadeleri ile tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen tüm iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosyanın içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru şekilde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli kararında sanık müdafiinin temyiz itirazları ve dikkate alınan diğer sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1414, Karar No: 2016/13887, Tarih: 08.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1414 E.  ,  2016/13887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davalı Kurumdan davacının ..... sicil numaralı şahsi sicil dosyasının eksiksiz olarak gönderilmesi istenilerek gelen yazı cevabının dosya arasına alınması için, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18402, Karar No: 2016/3146, Tarih: 02.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18402 E.  ,  2016/3146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, dava dilekçesinde; tarafların, davalının anne ve babasıyla birlikte yaşamakta iken, davalı eş ve davalının annesinin müvekkilinden müşterek konutu terk etmesini istediğini, müvekkilinin, müşterek konuttan ayrılarak ailesinin yanına yerleştiğini, evlilik birliği süresince davalının ailesinin hakaret ve şiddetine maruz kaldığını belirterek; müvekkili ve müşterek çocuklar için ayrı ayrı 500'er TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde; davacının evlenmeden önce davalının anne ve babasıyla birlikte yaşayacaklarını bildiğini, ayrı ev açacak maddi imkanı olmadığını, davacıdan boşanmak istemediğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; taraflar arasında anlaşmazlık olmadığını, davacı ile kayınvalidesi arasında geçimsizlik olduğunu, davacının evlenmeden önce davalının ailesi ile birlikte yaşayacaklarını bildiğini, davacının ayrı yaşamda haklı olmadığı; müşterek çocukların ise, davacı yanında olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile, davacı yararına dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar aylık 200TL tedbir nafakasına, müşterek çocuklar İlayda ve Sevde için ise dava tarihinden itibaren ayrı ayrı 250TL nafakaya karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendi dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; mahkemece, davacı ...'in ayrı yaşamda haklı olmadığı gerekçesiyle kadın için nafakanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçede açıklandığı halde, hükmün 1.bendinde; "...karar kesinleşinceye kadar davacı lehine 200 TL" tedbir nafakasına hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrası 1.bendinin tamamının karar metninden çıkarılarak yerine "Şartlar oluşmadığından davacı kadın için talep edilen tedbir nafakası talebinin reddine," ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35578, Karar No: 2023/8269, Tarih: 16.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/35578 E.  ,  2023/8269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1778 E., 2018/2964 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi esastan ret, kısmi düşme, kısmi bozma

Katılan vekilinin temyiz isteğinin temyiz isteğinin sadece sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında (şirket müdürü sıfatıyla) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile şahsi mükellefiyeti nedeniyle defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından kurulan ilk derece mahkemesince verilmiş istinaf incelemesine konu hüküm bulunmadığından Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında şirket müdürü sıfatıyla 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararı ile şahsi mükellef olarak defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuki değerden yoksun olup, yüklenen suçlardan ilk derece mahkemesince mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2017 Tarihli Ve 2012/800 Esas, 2017/828 Karar Sayılı Kararı İle

1. Sanık ... hakkında mükellef şirketin müdürü olması nedeniyle "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasının olağan dava zamanaşımı sebebiyle düşmesine, "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında 2008, 2009 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 11.06.2018 Tarihli Ve 2018/1778 Esas, 2018/2964 Karar Sayılı Kararı İle

2. Sanıklar ... ve ... hakkında 2008, 2009 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 11.06.2018 Tarihli Ve 2018/1778 Esas, 2018/2964 Karar Sayılı Kararı İle

1. Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar ... ve ...'ın istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar ... ve ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında mükellef şirketin müdürü sıfatıyla defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 5271 sayılı Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine, birleşen dosyaya konu şahsi mükellefiyeti nedeniyle 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanın vekilinin temyiz isteği; sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; usulüne uygun tebligat yapılmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında (şahsi mükellefiyeti nedeniyle) 2007 ve 2008 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden