muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2064, Karar No: 2011/2690, Tarih: 03.03.2011

**10. Hukuk Dairesi         2011/2064 E.  ,  2011/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :114-53

Dava, davalı işverenlere ait işyerinde 01.04.2000-05.12.2005 tarihleri arası dönemde sürekli çalışmanın tespiti istemine ilişkindir..

Mahkeme, ilâmında belirtildiği gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, Demokrat Parti Genel Merkezi ile, Demokrat Partinin Kocaeli İl ve Merkez İlçe Başkanlıklarına karşı açtığı iş bu dava ile; Partinin İl ve Merkez ilçe Başkanlığına ait işyerinde sekreter olarak geçen, ancak Kuruma bildirilmeyen 01.04.2000-05.12.2005 tarihleri arası dönemde sürekli çalışdığının tespitini istemiştir. Mahkemece, Partinin İl ve İlçe teşkilatlarının tüzel kişiliğinin bulunduğundan bahisle, husumet yokluğundan davalı ... Merkez yönünden davanın reddine karar verilirken, diğer davalılar yönünden istemin kabulüne karar verilmiştir.

Siyasi partilerin kurulmaları, teşkilatlanmaları, faaliyetleri, görev, yetki ve sorumlulukları, mal edinimleri ile gelir ve giderleri, denetlenmeleri, kapanma ve kapatılmalarıyla ilgili hükümleri düzenleyen 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 3.maddesi hükmü, siyasi partilerin ülke çapında faaliyet göstermek üzere teşkilatlanan tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar olduğunu, 7.maddesi hükmü; Siyasi partilerin teşkilatının; merkez organları ile il, ilçe ve belde teşkilatlarından; Türkiye Büyük Millet Meclisi Grubu ile İl genel meclisi ve belediye meclisi gruplarından ibaret

olduğunu düzenlerken; aynı Yasanın 70.ve 71.maddeleri ise; “Mali Hükümler” başlığı altında, partilerin giderlerinin yapılmasındaki usul ve esaslar ile mali sorumluluk hallerini düzenleyen hükümler olup, anılan maddelerin dava konusu olayda uygulanabilirliği bulunmadığı gibi, Partinin İl ve İlçe teşkilatlarının tüzel kişiliğinin bulunuyor olması, davalı ... Merkezin işverenlik sıfatını da ortadan kaldırmaz. Bu nedenle davalı Demokrat Parti Genel Başkanlığı yönünden de işin esasına girilip,yapılacak yargılama sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle bu davalı yönünden istemin reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/723, Karar No: 2015/6240, Tarih: 28.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/723 E.  ,  2015/6240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....vek. Av. ... ile davalılar 1- ...vek. Av. ... 2- ... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit - istirdat davası hakkında ...Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 29/05/2014 gün ve 2013/245 E. -2014/261 K. sayılı hükmün davalılardan .. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak 29.05.2014 tarih, tarih, 2013/245 E, 2014/261 K. sayılı karar verilmiştir. Verilen hüküm davacı ... davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ise de, davacı vekili 02.09.2014 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Mahkemece davacının feragati üzerine 26.09.2014 tarihli ek karar ile “davadan feragat edilmiş olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına" ilişkin hüküm kurulmuştur. Yerel mahkemece 17.10.2014 tarihli 2. ek karar ile davalılardan ...'nin temyiz harcı ve giderlerini yatırmadığından temyiz isteminin reddine, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine ilişkin asıl kararın kesinleşmesinden önce davadan feragat edildiği ve feragate ilişkin olarak da ek karar verildiği anlaşıldığından davalı ...vekilinin dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesine ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı ...nin Dairemizce incelemeye konu edilen temyizi 17.10.2014 tarihli ek kararına yöneliktir. 17.10.2014 tarihli dosyanın gönderilmesine ilişkin talebin reddine dair ek karar davalı ...vekiline 06.11.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, bu kararın temyizi ise 14.11.2014 tarihinde yapılmıştır. HUMK'nun 432. maddesi uyarınca, temyiz talebinin reddine dair yerel mahkemece verilen kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde ret kararı temyiz edilebilir. Somut olayda yerel mahkemece verilen 17.10.2014 tarihli ret kararı davalı ...tarafından süresi geçirildikten sonra temyiz edilmiş olduğundan istemin süre yönünden reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...vekilinin 17.10.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4070, Karar No: 2009/3022, Tarih: 25.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4070 E.  ,  2009/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ... ile davalı-k.davacı vekili avukat... ve davalı ... ...... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları ile davalı asil dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Arsa sahibi tarafından açılan 2007/105 esas sayılı davada taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yüklenici temerrüdü ve objektif imkansızlık nedenleriyle geriye etkili feshi, yüklenici tarafından açılan ve birleştirilen 2007/128 esas sayılı karşı davada da haksız fesih nedeniyle uğranılan maddi ve manevi tazminatın tahsili istenmiş, mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen karşı davanın reddine dair verilen karar davalı ve karşı davacı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yüklenici tarafından fesih nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların tahsili istemiyle karşı dava açılmakla fesihte taraf iradeleri birleşmiş olduğundan arsa sahibi tarafından açılan davada sözleşme ve ek sözleşmenin feshine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde bulunmamış, reddi gerekmiştir.

2-Yüklenicinin karşı davada talep ettiği maddi tazminat isteminin bir kısmını zemin etüt raporu ve proje çizim masrafları ile resmi mercilere ödenen harç ve vergiler oluşturmaktadır. Bilirkişilerce arsa sahiplerinin fesihte haklı olması nedeniyle talebin yasal dayanağının bulunmadığı belirtilerek bu kalem alacaklar bakımından bir inceleme ve parasal değerlendirme yapılmamış, mahkemece de aynı gerekçelerle istem reddedilmiştir.

Somut olayda fesih, taraf iradelerinin birleştiği 28.03.2007 tarihinde gerçekleşmiştir. Sözleşmenin geriye etkili feshi halinde taraflar Borçlar Kanunu’nun 108/1. maddesi ile aynı Kanunun 61 ve izleyen maddeleri uyarınca karşılıklı olarak birbirlerine verdiklerini geri isteyebilecekleri gibi birbirlerinin mal varlıklarında sebepsiz olarak sağladıkları artışların karşılığını da talep edebilirler. Sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı talepler bakımından sözleşmenin hangi nedenle feshedildiğinin, fesihte tarafların kusurlu olup olmadığının bir önemi de bulunmamaktadır. Bu nedenle zemin etüdü ve proje giderleri ile resmi mercilere ödenen harç, vergi vs. paralar yönünden mahkemenin ret gerekçesinde isabet yoktur.

Mahkemece yapılacak işlem; karşı dava dilekçesinde talep edilen 10.000,00 TL maddi tazminatın ne miktarının zemin etüdü ve proje giderleriyle resmi mercilere ödenen harç ve vergilere ilişkin olduğunu davalı-karşı davacı yükleniciye açıklatmak ve 25.04.2007 ve 11.12.2007 havale tarihli dilekçeler ekinde yalnızca kapak sayfalarının fotokopileri ibraz edilen zemin etüd raporu, yangından korunma projesi, elektrik tesisatı ön projesi, ısı yalıtım projesi, sıhhi tesisat uygulama projesi, bu projelerin onay belgeleri, ödeme makbuzları vs. belgelerin asıllarının tamamını dosyaya ibraz ettirilmek, deliller toplandıktan sonra bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla yapılan çalışmaların sözleşme konusu arsaya ve inşaata ilişkin olup olmadığını, bu çalışmalardan arsa sahiplerinin yararlanıp yararlanmadığı veya yararlanmalarının mümkün olup olmadığını saptamak, yapılan çalışmalardan arsa sahiplerinin yararlandığı ya da yararlanmalarının mümkün olduğu kısımlar varsa bedelini 28.03.2007 fesih (karşı dava) tarihindeki serbest piyasa rayiçleriyle hesaplattırmak, bu bedele yüklenici tarafından resmi mercilere yapılan harç, vergi vs. ödemeleri de ekleyerek yüklenicinin hak kazandığı toplam alacak miktarını bulmak, bedeli hesaplanan çalışmalara ilişkin zemin etüd raporu, projeler, ödeme makbuzları vs. belgelerin asıllarının arsa sahiplerine teslim edilmesi koşuluyla belirlenen miktarı karşı davada hüküm altına almaktan ibarettir. Mahkemece deliller tam olarak toplanmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalı ve karşı davacı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulüyle kararın davalı ve karşı davacı ... yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalı arsa sahipleri Türkan ve Abdullah’tan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı ve karşı davacı ...’a verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6386, Karar No: 2014/8086, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6386 E.  ,  2014/8086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/3561, Karar No: 2012/13262, Tarih: 27.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3561 E.  ,  2012/13262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile .... aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair Bursa 1. Aile Mahkemesinden verilen 26.01.2012 gün ve 345/63 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, davacı ile davalının 1979 yılında evlenip 2009 yılında boşandıklarını, evlilik birliği içinde 1995 yılında iki adet taşınmaz edinildiğini, bu taşınmazlardan birinin davacı adına tescil edilmişken, 6615 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafından satın alınmasına rağmen davalı adına tescil edildiğini, davacının kendi adına kayıtlı bulunan taşınmazı 1999 yılında satarak buradan elde ettiği para ile 6615 ada 6 parsel üzerine 2 katlı bina inşa ettiğini açıklayarak, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak taşınmaz ve üzerinde bulunan 2 katlı binadan kayaklanan 10.000 TL' nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı süresi içinde açılmadığını, davacının hastalık derecesinde kumar düşkünü olup aile bütçesine katkısı bulunmadığını, davalının kendisine ait bilezikleri satarak elde ettiği para ve ailesinin yardımı ile 1995 yılında taşınmazı edindiğini, üzerinde bulunan 2 katlı yapının ise, davalı, müşterek çocukların kazancı ve davalının ailesinin yardımı ile yaptırıldığını bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın davalıya ait bileziklerin satılması ve davalının ailesinin yardımı ile edinildiği, üzerinde bulunan yapının ise, müşterek çocukların katkısı ile yapıldığı ve davacının katkısı ispatlanmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 18.10.1978 tarihinde evlenmişler, 09.03.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 25.02.2010 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM.nin 170.maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejimi, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 09.03.2009 tarihine kadar 4722 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince, eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden TMK.nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.

Dava dilekçesinin içeriği, davacının talebi ve dava konusu taşımazın edinme ve üzerinde bulunan 2 katlı yapının yapım tarihine göre davacının talebi katkı payı isteğine ilişkindir. Mahkemece davacının taşınmazın edinmesinde ve üzerinde yapılan binanın yapımında katkısı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinin içeriği, davacının talebi ve dava konusu taşımazın edinme ve üzerinde bulunan 2 katlı yapının yapım tarihine göre davacının talebi katkı payı isteğine ilişkindir. Mahkemece davacının taşınmazın edinmesinde ve üzerinde yapılan binanın yapımında katkısı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Taşınmaz 743 sayılı TKM.nin 170. maddesine göre eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinildiğine ve üzerindeki yapıda bu dönemde yapıldığına göre; taraflar arasındaki bu uyuşmazlığın Borçlar Kanununun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekmektedir. 743 sayılı TKM.nin yürürlükte olduğu 01.01.2002 tarihinden önce eşler arasında yasal mal ayrılığının geçerli olduğu dönemde, karı ve kocanın diğerinden katkı payı karşılığında bir tazminat isteyebilmesi için mutlaka parasal veya para ile ölçülebilen maddi bir değer koymak suretiyle katkısının bulunması gerekir. Dosyada bulunan belge ve bilgilere göre davacı evlilik tarihinden boşanma tarihine kadar sürekli olarak çalışmış, davalı ise, anılan sürede herhangi gelir getirici bir işte çalışmamış ev hanımıdır. Bu halde kural olarak davacı kocanın taşınmazın edinmesine katkıda bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Dava konusu taşınmaz üzerinde 1999 yılında yapıldığı belirlenen binanın yapım tarihinde 12 ve 14 yaşlarında olan müşterek çocukların katkısı ile yapıldığının kabulü de hayatın olağan akışına aykırıdır. Öte yandan mahkemece dinlenen davacı tanıkları ve davalı tanıkları beyanları arasındaki çelişki de giderilmemiştir.

Bu halde mahkemece yapılacak iş; öncelikle taşınmazın edinme tarihindeki değeri ile davalının taşınmazın alımında bozdurduğunu iddia ettiği altınlar ile ailesi tarafından yapılan yardımların miktarı belirlenerek bu miktarı aşan ödeme ile aynı şekilde taşınmaz üzerinde yapılan binanın yapımı aşamasında davalının altınlarını satmak suretiyle yapmış olduğu katkı ve ailesinin yapmış olduğu yardım miktarının belirlenerek bu kısmın davalının ve kalan kısmın ise davacının kişisel malı olarak kabul edilerek katkı oranı tespit edilmeli, bulunan katkı oranının taşınmazın dava tarihindeki değeri ile çarpılması suretiyle katkı payı alacağı belirlenmelidir. Bu amaçla davacı ve davalının iddialarına ilişkin bildirdikleri deliller toplanmalı, ...nun 261. maddesi gereğince tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, delillerin toplanmasından sonra dosya bir hukukçu ve hesap uzmanı bilirkişiye tevdi edilerek davacının katkı payı alacağı hususunda Yargıtay denetimine açık, gerekçeli rapor temin edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar vermek doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4., HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve istek halinde 21,15 peşin harcın temyiz eden davacıya iadesine 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9870, Karar No: 2013/29306, Tarih: 10.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/9870 E.  ,  2013/29306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/133923

MAHKEMESİ : Vize Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2008

NUMARASI : 2007/190 (E) ve 2008/60 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup, mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanığın hakaret suçunu aleni yer sayılan duruşma salonunda işlemesi nedeniyle hakkında TCK.nun 125/4 maddesinin uygulanması gerekirken uygulanmayarak sanığa eksik ceza tayini,

4- Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tayin edilerek, lehine 5237 sayılı TCK’ nın 50. maddesinin uygulanması sırasında, kişiliği ve yargılama sürecinde gözlenen tutumu olumlu olarak değerlendirildiği halde, aynı ölçütler bu kez olumsuz değerlendirmek suretiyle, sanık hakkında TCK' nın 62. maddesinin uygulanmamasına ve CMK’ nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle gerekçede çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17059, Karar No: 2015/18409, Tarih: 14.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/17059 E.  ,  2015/18409 K.**

**"İçtihat Metni"**

T

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2011/577-2013/58

Dava dilekçesinde, sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir. Bu nedenle mahkemece, taraflara emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

./..

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2011 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.