muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/835, Karar No: 2013/2085, Tarih: 14.02.2013

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri

ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı ... Medeni Kanununun 6., 19., 20. maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise davacı ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasında yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için; ... Emniyet Müdürlüğü görevlilerince düzenlenip Kurum işlemine dayanak kılınan araştırma tutanağı getirtilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden boşanan eşlerin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilerek kayıtlı yerleşim yerleri saptanmalı, bu yerler yönünden yeniden, geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/mahalleler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ayrıca, şikayetçi ...’in ifadesi alınmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15722, Karar No: 2016/1193, Tarih: 01.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/15722 E.  ,  2016/1193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.05.2008 gününde verilen dilekçe ile müdalenin men'i ve zararın tazmini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, muarazanın men'i, elatmanın önlenmesi ve haksız fiil nedeniyle maddi tazminata ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Mahallesi, ...'de bulanan işletmecisi olduğu çay bahçesinin belediye tarafından ruhsatının iptal edilerek kullanılmasının engellendiğini bu nedenle haksız fiil tazminatı ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının idarenin kiracısı olmadığını, çay bahçesinde işgalci olduğunu, geçerli bir sözleşmeye dayalı kullanımının olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davaya konu taşınmaz ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 626 ada 92 sayılı parselde olup belediye adına kayıtlıdır. Davacı ile davalı ... arasında geçerli kira sözleşmesi bulunmamaktadır. 5393 sayılı Belediye Kanununun 34/g maddesi uyarınca üç yıla kadar kiralama işleri belediye encümeni tarafından yapılabilir. Aynı kanunun 18/e maddesi gereğince üç yıldan fazla kiralamalar ancak belediye meclisi kararıyla yapılabilir. Belediyelerde kiraya verme işlemi 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 1. maddesi gereğince bu kanun hükümlerine tabi olup, 15/5 maddesi uyarınca belediyelere ait ihaleler belediye encümenince bu kanun hükümlerine göre ve belirtilen usulllerde ihale ile yapılır. Çay bahçesinin davacıya belirtilen kanun ve usuller doğrultusunda kiraya verilmemiş olması nedeniyle davacının bu yerde faaliyetinin hukuken geçerli bir sebebi bulunmamaktadır. Çay bahçesine davalı ... tarafından ruhsat verilmiş olması kiralama ilişkisinin kurulduğunu göstermez. Davacının geçerli bir kira ilişkisine dayanmadan dava konusu yerde fuzuli şagil olarak bulunduğu anlaşıldığından mahkemece davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15156, Karar No: 2023/3186, Tarih: 30.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15156 E.  ,  2023/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ... ilçesi, ... köyü 7 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için acele kamulaştırma dosyasında belirlenen bedelin düşük olduğunu, kıymet takdir komisyonu raporunda da düşük bedel belirlendiğini, sulama imkanlarına sahip olduğundan dolayı taşınmazın değerli olduğunu belirterek, kamulaştırmadan arta kalan kısımda meydana gelen değer azalışının dikkate alınmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının tespitinde değerlendirilen unsurların mükerrer olarak objektif değer artış oranının tayininde de dikkate alındığını, taşınmazın objektif değer artışı uygulanmasını gerektiren bir özelliğinin bulunmadığını, karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu, objektif değer artışının düşük hesaplandığını, taşınmazın konumu ve sulama imkanına sahip olması sebebiyle değerli olduğunu, kamulaştırmadan arta kalan kısım için belirlenen değer azalışı bedelinin yetersiz olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, ancak aynı bölgeden intikal eden dosyalar ile dava konusu taşınmazın konum ve niteliği dikkate alındığında daha yüksek oranda objektif değer artışı uygulanması gerektiği belirtilerek, uygun görülen oran üzerinden yeniden yapılan hesaplama sonucu tespit edilen fark bedelin depo ettirilmesi suretiyle davalı tarafa ödenmesi yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Bursa ili, ... ilçesi, ... köyü 7 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüşse de, banka tarafından ödenen faiz ile Kanun gereği ödenen yasal faizin birbirinden farklı nitelikte olduğu ve hukuka aykırılık oluşturmadığı sonucuna varılmıştır.

5. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu dikkate alındığında uygulanan değer azalışı oranının makul olduğu değerlendirilmiştir.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15152, Karar No: 2010/12197, Tarih: 22.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/15152 E.  ,  2010/12197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Asliye 2. Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit, 62136 sayılyı yasaya muhalefet

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen silahlı tehdit, izin belgesiz silah taşıma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

İnegöl Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/212-923 sayılı 27.11.2001 tarihli hapis cezası 11.03.2004 tarihinde kesinleşmiş ve TCY 58/2-a maddesindeki süre işlemeye başlamadan yeni suçun işlenmesi karşısında TCY 58/6-7 maddesi uygulanmamış ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

İzin belgesiz silah taşıma suçunda temel para cezasının eksik belirlenmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ... ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 22.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10894, Karar No: 2006/1063, Tarih: 08.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10894 E.  ,  2006/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI : Hazine

Davacı ... vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.7.2004 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı meni müdahale istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın görevsizlik nedeniyle dair verilen 9.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

213 ada 12, 13 ve 19 parselleri Milli Emlak Genel Müdürlüğünden kiraladığını iddia eden davacı burada çay bahçesi işlettiğini, ancak davalı Belediye elamanlarının sahanın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek yıkımını istediklerini, ortaya çıkan muarazanın giderilmesini istemiştir. Mahkemece dava konusu yerin deniz dolgudan kazanıldığı ve halen çay bahçesi olarak kullanıldığı, davacı hakkında yapılan işlem idari olduğundan davanın idari yargı yerinde çözümlemesi gerektiği nedenleriyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki muarazayı doğuran işlem davalı Belediye zabıta görevlilerinin düzenledikleri ve davacıya tebliğ ettikleri 20.7.2004 tarihli "tebellüğ ilmuhaberi" başlıklı tutanaktır. Mahkemece bu tutanakla yapılan işlem idari nitelikte görülerek görevsizlik kararı verilmiştir. O yüzden öncelikle davalı Belediyenin elamanı olan zabıta memurlarınca düzenlenen belgenin yaptırım gücü olup olmadığı, bu karara karşı iptalini sağlamak amacıyla idari yargı yoluna başvurulup vurulamayacağı yönü üzerinde durulmalıdır.

13.7.2005 tarilhli resmi gazetede yayınlanan 5393 sayılı Belediye Kanununda; belediyenin organları, belediye meclisi (m.17) belediye encümeni (m.33) ve belediye başkanı (m.37) olarak gösterilmiştir. Başka bir anlatımla ancak yetkili organlar tarafından alınan idari kararlara karşı idari yargı yerine başvurulabilir.

Somut olayda; 20.7.2004 tarihli tutana k belediyenin organlarından

./..

2005/10894-2006/1063

alınan bir kararın davacıya duyurulması amacıyla değil, doğrudan belediyenin karar organı olmayan zabıta memurlarınca düzenlenmiştir. Dolayısıyla 9.7.2004 tarihli tutanakla idareyi bağlı saymak mümkün değildir. Ortada çözümü adli yargı yerine ait bir muaraza bulunduğundan mahkemece çekişmenin esası hakkında bir hüküm kurulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 8.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/1425, Karar No: 2021/1174, Tarih: 07.10.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1425 E.  ,  2021/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın dava şartı yokluğundan reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı öğretmenlerin müvekkilinin kızına cinsel tacizde bulunduğuna dair Ankara Barosu’na internetten yazı yazmaları sebebiyle Ankara Barosu Çocuk Hakları Kurulu tarafından Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulduğunu, ayrıca Ankara Barosu’nun Gazi Üniversitesi Çocuk Koruma Araştırma Uygulama Merkezinden yardım istemesi üzerine Merkezin davalılar ile görüştüğünü, davalıların gerek Uygulama Merkezindeki görüşmelerde gerekse savcılıkta ve mahkemede alınan ifadelerinde müvekkilinin kızına cinsel tacizde bulunduğuna yönelik beyanlarda bulunmaları üzerine merkez sosyal hizmet uzmanı ve psikoloğun da bu ifadelerden etkilenerek doğru olmayan rapor düzenlediğini, diğer kurul üyelerinin de raporu imzaladıklarını, kızın cinsel taciz olayını bir yıl önce anlattığını beyan etmelerine rağmen davalıların ihbarda bulunmadıklarını, okulda yaşanan hırsızlık olayında davalıların paralarının çalınması üzerine davacı ve kızını sorumlu tutup parayı istediklerini, davacının da bunu reddetmesi üzerine intikam almak için suç isnat ettiklerini, müvekkili hakkında açılan davada Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/65 esas sayılı dosyasında Gölbaşı Toplum Sağlığı Merkezinden alınan inceleme raporunda cinsel taciz olayının doğru olmadığının bu hususu öğretmenlerin belirttiklerinin tespit edildiğini, yargılama sonrası verilen beraat kararının da Yargıtay tarafından onandığını, ancak müvekkilinin davalı öğretmenlerin iftira atmaları, Baro’ya ihbarları, değişen aşamalarda verdikleri yalan beyanları sebebiyle tutuklu kaldığını, kızının yanından alınıp yetiştirme yurduna yerleştirilmesi sebebiyle ondan ayrı kaldığını ve toplumda küçük düşürüldüğünü ileri sürerek davalıların her birinden 10.000TL olmak üzere toplamda 30.000TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalılar Demet ve Bilge’nin sınıf öğretmeni, diğer davalı ...’nin ise rehber öğretmen olduğunu, sınıf öğretmeni olan davalıların nöbetçi oldukları gün zekâ geriliği bulunan ve kaynaştırma öğrencisi olan davacının kızının camı kırması üzerine görüştüklerinde kızın kendilerine babası ile ilgili taciz olayına dair bir şeyler anlatması üzerine durumu rehber öğretmene haber verdiklerini, öğrencinin rehber öğretmene de aynı şeyleri anlatmasından sonra okul idaresine haber verildiğini, Toplum Sağlığı Merkezinden gelen uzmanın taciz vakası saptanmadığı yönündeki raporu üzerine konunun kapatıldığını, Çocuk Hakları Kuruluna başvuruda bulunmadıkları gibi internete de yazı yazmadıklarını, Gazi Üniversitesinden bir yetkilinin arayarak olayı sorması üzerine müvekkillerinin bildiklerini anlattıklarını, savcılık ve mahkemede de bildiklerini söylediklerini, müvekkillerinin ihbarda ve yalan beyanda bulunmadıklarını, görevleri gereği duydukları şüpheli olayı rehberlik öğretmeni ile idareye bildirdiklerini, sonrasının idarenin ve yargının görevi olduğunu, Gazi Üniversitesi raporunun da müvekkillerinin ifadelerinden önce düzenlendiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.02.2015 tarihli ve 2013/379 E., 2015/34 K. sayılı kararı ile; davanın davalı öğretmenlerin Ankara Barosu Çocuk Hakları Kuruluna ve Cumhuriyet Başsavcılığına davacı hakkında kızı Büşra’ya cinsel istismarda bulunduğu konusunda ihbarda bulunmaları üzerine isnat edilen suçtan dolayı davacının tutuklanması, Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanması, çocuğundan ayrı kalması ve toplumda küçük düşürülmesi nedeniyle manevi zarara uğranıldığı iddiası ile açılması sebebiyle dayanağının idari eylem ve hizmet kusuru olduğu, hizmet kusurundan kaynaklı davaların da idari yargıda görülmesi gerektiği, Anayasa’nın 129. maddesinin 5. fıkrasında memurların ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davalarının rücu edilmek kaydıyla ancak idare aleyhine açılacağının öngörüldüğü, bu durumda uğranıldığı iddia edilen zarar nedeniyle idareyi temsil eden davalı öğretmenlerin ihbarı görevleri gereği yapmaları sebebiyle haklarında dava açılamayacağı, pasif husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle taraf sıfatı bulunmayan davalılara karşı açılan davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.