muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15144, Karar No: 2016/9357, Tarih: 06.12.2016

Kural olarak munzam zarar alacaklısı, öncelikle temerrüde uğrayan asıl alacağının varlığını, bu alacağın geç veya hiç ifa edilmemesinden dolayı temerrüt faizi ile karşılanmayan zararını, zarar ile borçlu temerrüdü arasındaki uygun illiyet bağını ispat etmekle yükümlüdür. Alacaklı borçlunun temerrüde düşmekte kusurlu olduğunu ispatla yükümlü değildir. Borçlu ancak temerrüdündeki kusursuzluğunu kanıtlamak koşuluyla sorumluluktan kurtulabilir.

Enflasyonist ortamda bireyin, parasının değerini sabit tutmak ve kazanç sağlamak için bir çaba ve girişimlerde bulunması, en azından vadeli mevduat veya kurları devamlı yükselen döviz yatırımlarında değerlendirmesi, hayatın olağan akışına ve genel hayat tecrübelerine uygun düşen bir karinedir. Enflasyonist ortamda yaşayan makul, normal bir kişinin parasını atıl biçimde elde tutmayacağı, gelir getirici bir yatırıma dönüştüreceği, insan yapısının ve menfaatlerini koruma içgüdüsünün doğal bir sonucudur. Hal böyle olunca, enflasyonist ekonominin olumsuz etki ve sonuçları kamuca az veya çok herkesin bildiği, en önemlisi gerekli olduğu taktirde bilinebilmesinin kolayca gerçekleştirilebileceği ve mahkemelerin de bilgisi altında olan vakıalar olarak kabulü gerekir. Yasal deyimi ile “ maruf ve meşhur" vakıaların ispatına gerek yoktur (H.U.M.K.md.238/2, HMK 187/2). 20.10.1989 tarih ve 3 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında "para her zaman kullanılması mümkün ve temettü getiren bir meta olduğundan geç ödenmesi halinde zararın vücudu muhakkaktır" şeklindeki kabul de bu hukuki tespit ve bulguları doğrulamaktadır.

Somut olayda, davacılar vekili, müvekkillerinin mevduat hesaplarından davalı bankanın kusurlu davranışlarıyla üçüncü kişilere ödeme yapılması nedeniyle mahkemece usulsüz ödenen meblağların davalı bankadan tahsiline karar verildiğini, mahkeme kararına istinaden davalı banka tarafından 13/03/2009 tarihinde ödeme yapıldığını, müvekkillerinin alacaklarına zamanında kavuşmamaları nedeniyle zarara uğradıklarını ileri sürmüş, mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak mahkemece munzam zararın hesabına ilişkin hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporlarında, sadece döviz kurları ve mevduat faizleri esas alınarak değerlendirme yapıldığı, ancak üçer aylık vadeli mevduata uygulanan faiz oranı üzerinden sonuca ulaşıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece borçlunun temerrüde düştüğü tarihten, ödemenin gerçekleştirildiği güne kadar geçen süre içerisinde, her yıl itibarı ile gerçekleşen yıllık enflasyon artış oranını, bu oranın eşya fiyatlarına yansıma durumu, mevduat ve Devlet Tahvil'lerine verilen faiz oranları, Türk Lirası karşısında döviz kurları ve altın ile paranın değerine etki eden diğer tüm enstrümanlara ilişkin değişiklik listeleri davacıdan istenmek, gerektiğinde bunları ilgili resmi kurum veya kuruluşlardan araştırmak ve bu suretle bir ekonomi yatırım sepeti oluşturmak suretiyle sahasında uzman bilirkişi görüşünden de yararlanılarak, anılan süre içerisindeki para değerinin düşmesi, alım gücünün azalması nedeniyle alacaklının maruz kaldığı zarar miktarını yukarıda değinilen unsurların toplanıp, ortalamaları bulunarak belirlenen bu zarar miktarından davacının alacağını tahsil ederken alması gereken temerrüt faizi miktarı düşülerek, hasıl olacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulması gerekirken, bu esasları karşılamayan ve sadece üçer aylık vadeli mevduata uygulanan faiz oranlarına göre hesaplama içeren rapora dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 06/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2324, Karar No: 2024/7415, Tarih: 07.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2324 E.  ,  2024/7415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/50 E., 2015/625 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2014/50 Esas, 2015/625 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın 20.06.2023 tarihli dilekçesiyle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2014/50 Esas, 2015/625 Karar sayılı kararının kendisine usulüne uygun tebliğ edilmediği gerekçesiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmışsa da, sanık hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından yokluğunda 29.04.2014 tarihinde karar verildiği ve ancak adli sicil kaydının yapılan incelemesinde sanık hakkında verilen kasten yaralama suçuna ilişkin kararın 10.04.2018 tarihinde ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçuna ilişkin hükmün 07.06.2016-18.10.2016 tarihlerinde yerine getirildiği, bu haliyle sanığın karardan haberdar olduğu anlaşıldığından, bu tarihlerden sonra 1412 sayılı Kanun 'un 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süresinden sonra 20.06.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunarak eski hale getirme talep ettiği anlaşılmakla, eski hale getirme ve buna bağlı olarak temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5252, Karar No: 2011/1990, Tarih: 07.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5252 E.  ,  2011/1990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Dosya arasında bulunan kayıt ve belgelere göre; tescil konusu taşınmazın Gölbaşı Belediyesi sınırları dahilinde kalmakta olduğu ve Ankara Büyükşehir Belediyesi mücavir alanında bulunduğu anlaşılmaktadır. Gölbaşı Belediye Başkanlığına ait 13.11.2007 gün 3111-5853 sayılı yazı cevabında; alana ilişkin Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 15.10.2004 tarih ve 1060 sayılı kararı ile onanan 1/5000 ölçekli Nazım İmar Planının, Ankara 3. İdare Mahkemesinin 2005/287 Esas ve 2006/2482 Karar sayılı hükmü uyarınca iptal edildiği, Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 14.4.2006 tarih ve 1004 sayılı kararıyla onanan 1/1000 ölçekli Taşpınar, Kızılcaşar, İncek Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin de Ankara 3. İdare Mahkemesinin 31.10.2007 gün ve 2007/7 Esas sayılı kararı ile yürütmesinin durdurulduğunu, söz konusu alana ilişkin 1/5000 ölçekli Nazım İmar Planının ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planlarının en son Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi tarafından 15.6.2007 tarihinde onaylandığını ancak askı süreci tamamlanmadığından henüz kesinlik kazanmadığının bildirildiği görülmüş olup buna karşılık dava konusu taşınmaza ilişkin olarak daha önce ... isimli kişi tarafından açılan ve Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/6 Esasına kayıtlı bulunan dava dosyası arasındaki Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına ait 20.2.2002 gün ve 183-827/2002 sayılı yazıda; dava konusu alanın Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 23.8.2001 gün ve 477 sayılı kararı ile onanan 1/5000 ölçekli Güneybatı Ankara Çevre Otoyolu İçi Kentsel Gelişme Bölgesi Nazım İmar Planında kaldığı bildirilmiştir. Bu durumda dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede ilk imar planı çalışmasının ne zaman yapılıp kesinleştiği, daha sonraki imar çalışmalarının ne zaman yapıldığı ve son imar durumun ne olduğu konusunda duraksama oluşmuştur. Bu nedenle; temyiz incelemesi sırasında nazara alınmak üzere;

Uyuşmazlık konusu taşınmaza ait hükme dayanak oluşturan kroki ile az yukarıda açıklanan Gölbaşı Belediyesi ve Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına ait yazı cevapları da eklenmek suretiyle dava konusu taşınmazın ilk defa hangi tarihte imar planı kapsamına alındığı ve bu imar planının hangi tarihte kesinleştiği (onaylandığı), Gölbaşı Belediye Başkanlığı ve Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorularak belirlenmesi, alınacak cevaplar arasında çelişki oluşur ise bu çelişkinin nedeninin tekrar ilgili kurumlardan sorularak giderilmesi ve ondan sonra alınacak tüm cevapların dosyası ile birleştirilerek ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16313, Karar No: 2022/12168, Tarih: 22.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16313 E.  ,  2022/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’e yönelik kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında kamu malına zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL ve 1.320 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile sanığın temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında Güroymak ... Akif İlköğretim Okulunda gerçekleştirdiği nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde düzenlenen suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddeleri gereğince 5 yıl 4 ay olan olağan dava zamanaşımı süresinin, hükmün verildiği 23.06.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

III-Sanık ... hakkında Güroymak ... Akif İlköğretim Okulunda gerçekleşen kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini nitelendirmede, kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanık ve suça sürüklenen çocuğun neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak "eşit olarak tahsiline" şeklinde karar verilmesi,

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanık ve suça sürüklenen çocuğun neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak "eşit olarak tahsiline" şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasından “sanık ve suça sürüklenen çocuktan eşit olarak tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “sanık ve suça sürüklenen çocuğun neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” tümcesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini, kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kolluk tarafından düzenlenen 14.4.2014 tarihli CD izleme tutanağında, “.. eşkali belirlenemeyen bir şahsın olay günü saat 03.47- 04.44 arasında yan yana bulunan müştekiye ait işyeri ile Fırat Gıda isimli iş yerine girdiğine” ilişkin tespitler yapıldığının ve eylemin gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. ve 116/4. maddelerince artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek noksan ceza tayini,

2-Kabule göre de,

a-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilmesine karar verilirken, mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle kamuya yararlı işte çalıştırmaya karar verilebileceği ve cezanın bir katı ibaresinden anlaşılması gerekenin ceza miktarı olduğu gözetilmeden, seçenek yaptırımın süresinin hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasından daha fazla 9 ay belirlenmesi suretiyle TCK'nın 50/1-f maddesine aykırı davranılması,

b-Suçu birlikte işleyen sanık ve suça sürüklenen çocuğun neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak "eşit olarak tahsiline" şeklinde karar verilmesi,

c-TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında anılan maddenin 1. fıkra hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b-Suçu birlikte işleyen sanık ve suça sürüklenen çocuğun neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak "eşit olarak tahsiline" şeklinde karar verilmesi,

c-TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında anılan maddenin 1. fıkra hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına 22.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27747, Karar No: 2014/2480, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27747 E.  ,  2014/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/262-2012/512

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir İlçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2550, Karar No: 2022/3399, Tarih: 15.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2550 E.  ,  2022/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARLARI ARASINDAKİ

UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE DAİR

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y K A R A R I

I. BAŞVURU

Başvurucu Avukat dilekçesinde özetle; ... 6. İş Mahkemesinin 2016/634 esasına kayıtlı olarak açtıkları davada kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacağı talep ettiklerini, yargılama sonucunda, davacının haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı, dini bayramların yarısında, resmi bayram ile diğer resmi tatil günlerinin tamamında ve ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulduğunu, bu karara karşı taraflarca istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 2020/1058 E. 2021/1424 K. sayılı kararıyla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek davacının haftada 6 saat fazla çalışma yaptığı, hesaplamanın sabit ücret üzerinden 1,5 kat sayı ve sefer primi üzerinden 0,5 katsayıyla yapılması gerektiği kanaatiyle fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil alacağının kabulüne hafta tatili alacağının ise reddine dair hüküm kurulduğunu, aynı işverene karşı açılan emsal ... 6. İş Mahkemesi'nin 2016/628 E. 2018/1050 K. Sayılı dosyasında ise davacının haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı, dini bayramların yarısında, resmi bayram ile diğer resmi tatil günlerinin tamamında ve ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulduğunu, bu karara karşı tarafların istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin 2019/3654 E. 2021/1808 K. Sayılı kararıyla esastan reddedildiğini, diğer bir ifadeyle hükme esas alınan bilirkişi raporundaki ücretin düşük olması ve sabit ücretin üzerine ödenen prim, harcırah ve diğer ödemeler yoluyla kök ücretin parçalandığı ve zamlı hesaplamanın hatalı yapıldığı yönündeki istinaf iddiaları reddedilmiş ise de, davacının haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı, dini bayramların yarısında, resmi bayram ile diğer resmi tatil günlerinin tamamında ve ayda iki hafta tatilinde çalıştığının da kabul edilmiş olduğunu, ... 6. İş Mahkemesi'nin 2016/632 E.2018/1052 K. sayılı dosyasında da aynı yönde hüküm kurulduğunu ve tarafların istinaf başvurularının ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin 2019/3652 E. 2021/1264 K. Sayılı kararıyla ayrı ayrı reddedildiğini, böylece ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin kesin kararıyla 9. Hukuk Dairesi'nin kesin kararları arasında uyuşmazlık oluştuğunu iddia ederek, söz konusu uyuşmazlığın Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulunun görüşleri ile birlikte Yargıtay tarafından giderilmesi için uyuşmazlığın giderilmesi talebinde bulunmuştur.

II. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu 20.01.2022 tarih, 2022/1 esas 2022/1 karar sayılı kararında;

II. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu 20.01.2022 tarih, 2022/1 esas 2022/1 karar sayılı kararında;

“...Davacıların uzun yol tır şoförü olduğu, yurt içine ve yurt dışına sefer yaptığı, yurt içi seferlerinde kilometre başına prim ödendiği, yurt dışı seferlerinde ise sabit harcırah ödendiği, asgari ücret + harcırah ile çalıştığı sabittir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin dosyalarında dinlenen davacı tanıklarından ...'in davalı şirkette daha önce yönetici olarak çalıştığı ve davalı şirkete yönelik açılmış herhangi bir davasının olmadığı, davacı tanığı ...'un davalıya karşı açılmış davası olduğu, davalı tanıklarının da birinin halen çalışan operasyon sorumlusu ve diğerinin filo müdürü olduğu, davacı ve arkadaşlarının ... hariç Yurt içine, Azerbaycan ve Gürcistan gibi yerlere çalıştıklarını beyan ederek kısmen davacı tanıklarını doğrular şekilde beyanda bulundukları sabittir.

Husumetli tanık beyanlarına mesafeli yaklaşılması noktasında daireler arasında sorun yoktur. Burada sorun, uzun yol tır şoförlerinin tek başlarına yolculuk etmesi, Karayolları Trafik Kanunu ve Yönetmelik'e göre yasal araç kullanma ve dinlenme sürelerine ilişkin değerlendirme kapsamında çalışmalarının kanıtlanıp kanıtlanamayacağı noktasındadır.

Tanıkların davacı ile birlikte sefere çıkan kişiler olmadığı açıktır. Fakat davacıların ve arkadaşlarının Türkiye içinde ve Irak, Gürcistan, Türkmenistan, Azerbaycan gibi ülkelere tır ile araç taşıdığı konusunda ihtilaf yoktur. Bilinen bir başka gerçek de davacılar ve arkadaşlarının Türkiye'de gittikleri yerlerdir.

Davacılar ile birlikte araç içinde kimse olmasa bile dinlenen tanıklar davacılar gibi çalışan ve Türkiye ve belirtilen ülkelere araç taşıyan ve yapılan işi bilen kişilerdir. Davalı tanıkları da bu durumu teyit etmişlerdir. Davalı tanıklarının beyanına itibar edildiği düşünülse bile davalı tanıkları 7 saat araç kullanıldığı 1 saat mola yapıldığı ve ayrıca limanda en az 30 dakika beklendiği, yükleme ve boşaltma işinin bizzat şoförler tarafından yapıldığı konusunda beyanları vardır.

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairelerinin dosyasında davacı tanığı olarak ... dinlenmiş olup davası olmayan bu tanık yönünden husumetli tanık olarak değerlendirilme yapılması mümkün değildir.