muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2729, Karar No: 2015/2766, Tarih: 02.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2729 E.  ,  2015/2766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın temelde eser sözleşmesi niteliğindeki havalandırma kanalı, menfez kutu, fleksi bağlantı işinden kaynaklanmasına, kambiyo hukuku ile ilgili bir ihtilafın bulunmamasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3339, Karar No: 2018/9771, Tarih: 19.06.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/3339 E.  ,  2018/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ... vekilinin, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İddia makamının esas hakkındaki mütalaası alınmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nun 216.maddesine aykırı davranılması,

2- Hastanede radyoloji teknisyeni olarak görev yaptığı anlaşılan katılan ...'ın, görev belgesi dosyaya getirtilerek TCK'nın 6/1-d maddesine göre kamu görevlisi olup olmadığı hususu tartışılmaksızın, sanık hakkında TCK'nın 125/1. maddesinin uygulanması,

Kabule göre ise;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı, sanık ... vekilinin temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14882, Karar No: 2011/7375, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/14882 E.  ,  2011/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren tarafından geçersiz nedenle iş akdi feshedildiğinden feshin geçersizliğine ve işe iadesine, karara rağmen işveren tarafından süresi içerisinde işe başlatılmaz ise 8 aylık brüt ücret tutarında tazminatın belirlenmesine, davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirketin... Fabrikasında çalıştığını, şirketin bütün dünyaya yayılan ve ülkede sıçrayan ekonomik krizin olumsuzluğu etkileyen diğer faktörlerden olduğunu, şirketin varlığını koruyabilmesi için ...'da bulunan fabrikayı yönetim kurulunun 23.10.2009 tarihli kararı gereğince ... Fabrikasındaki üretim faaliyetlerinin sona erdirilmesi, fabrikadaki mevcut üretim hatları makine ve ekipmanların (domates ve biber salçası hariç) ... fabrikalarına taşınmasına ... Fabrikası arsasının mevcut salça tesisiyle birlikte satılmasına karar verildiğini; bu nedenle mevcut kadroların bir miktar azaltması yoluna gidildiğini ve istihdam fazlası personelin çıkarılmasının zorunluluk haline geldiğini, bu bağlamda davacı ile birlikte bir grup elemanın iş akdinin son çare olarak tazminat ve sair haklarının verilerek feshedildiğini savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne dair verilen karar, Yargıtay ...Hukuk Dairesi tarafından “davalı işveren işletme dışından kaynaklanan nedenlerle ... işyerinde fabrikanın kapatılması, buradaki bazı makinelerin satılması ve bazılarının nakledilmesi, ... işyerinde mevsimsel çalışmaya geçilmesi yönünde işletmesel kararlar aldığı ve bu kararlar doğrultusunda, 23.10.2009 tarihinde Toplu İşçi Çıkarma kuralına uygun olarak kurumlara ... fabrikasında 88, ... fabrikasında 52 ve Torbalı fabrikasında da 22 işçi çıkarılacağını bildirmiştir. Bazı işyerlerinin kapanması, bazı işyerlerinde sezonluk faaliyete geçilmesi nedeni ile işyerinde istihdam fazlası meydana geleceği açıktır. Ancak gerçekten işyerinin kapanıp kapanmadığının, sezonluk çalışmaya geçilip geçilmediğinin ve bunun iş gücü fazlalığına neden olup olmadığının, alınan bu

işletmesel kararın tutarlı şekilde uygulanıp uygulanmadığının, özellikle fesihten sonra yeni işçi alınıp alınmadığının, feshin kaçınılmaz olup olmadığının belirlenmesi yönünden davacının nakle tabi tutulan işçiler gibi diğer işyerlerinde somut olarak değerlendirme olanağının olup olmadığının, işten çıkaracakları belirlemede bir kural bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Diğer taraftan davalının taşeron sözleşmeleri de getirtilerek, bu sözleşmelerin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6-7 maddesi kapsamında incelenmesi ile asıl-alt işveren ilişkisinin olup olmadığı, yasaya uygun kurulup kurulmadığı, asıl-alt işveren ilişkisi yasal unsurlarını taşımıyor ise davacının bu işte çalıştırılıp çalıştırılamayacağı da feshin kaçınılmazlığı yönünden açıklığa kavuşturulmalıdır “ gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamanın ardından bu kez davanın reddine ilişkin verilen karar, Yargıtay ...Hukuk Dairesi tarafından bu kez “Bozma gereklerinin yerine getirilmesi için dosya üzerinden bilirkişilerden rapor alınması yeterli değildir. Zira, işyerinin kapanıp kapanmadığının, sezonluk çalışmaya geçilip geçilmediğinin ve bunun iş gücü fazlalığına neden olup olmadığının, alınan bu işletmesel kararın tutarlı şekilde uygulanıp uygulanmadığının, özellikle fesihten sonra yeni işçi alınıp alınmadığının, feshin kaçınılmaz olup olmadığının belirlenmesi yönünden davacının nakle tabi tutulan işçiler gibi diğer işyerlerinde somut olarak değerlendirme olanağının olup olmadığının ve özellikle taşeron sözleşmelerin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6-7 maddesi kapsamında incelenmesi ile asıl alt işveren ilişkisinin olup olmadığı, yasaya uygun kurulup, kurulmadığı, asıl alt işveren ilişkisi yasal unsurlarını taşımıyor ise davacının bu işte çalıştırılıp, çalıştırılamayacağı da feshin kaçınılmazlığı yönünden açıklığa kavuşturulması konularının işyerinde bilirkişi marifeti ile keşif yapılmasını, bilirkişilerden bu konularda ayrıntılı rapor alınmasını gerektirmektedir. “gerekçesi ile ikinci kez bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Bu kapsamda, davalı ile taşeron firmalar arasında aktedilmiş bulunan sözleşmeler incelendiğinde, 2001 ile 2005 yılları arasındaki dönemde taşeron sözleşmelerinin konusu; asıl işverenin … işyerindeki “üretim, depolama, sevkiyat ve temizlik faaliyetlerine ilişkin hizmetlerin” taşeron tarafından görüleceği, biçiminde hüküm altına alındığı, 2006-2009 döneminde ise, asıl işverenin … işyerindeki “temizlik, üretime hazırlama, yükleme, boşaltma, taşıma ve ambar faaliyetlerine ilişkin … yardımcı hizmetlerin” taşeronluk sözleşmesine konu oluşturduğu (m. 2) anlaşıldığı, buna göre, temizlik, yükleme, boşaltma, taşıma ve ambar faaliyetleri yardımcı hizmetler arasında kabul edilebileceği, ancak, “üretime hazırlama” ve işyerindeki keşif sırasında tanık olunan taşeron işçilerince görülen kapak kapanması ve etiket yapıştırılması işleri sorgulanması gerektiği, keşif sırasında “üretime hazırlama” faaliyetinin işyerinde işlenecek sebze ve meyvelerin yıkanması biçiminde gerçekleştiği öğrenildiği, taşeron sözleşmesinde ifadesini bulan “üretime hazırlama”, yardımcı değil, asıl işi oluşturduğu, asıl işin taşeron işçilerine gördürüldüğü ortaya çıktığı, davalı şirket tarafından asıl işin taşerona verildiği, kurulan taşeron ilişkisinin muvazaaya dayandığı, davacı işçiye taşeronluk sözleşmesine konu işlerden birinin teklif edilmesi olanaklı iken, feshe ilk çare olarak başvurulduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının çalışmakta olduğu işverene ait ... fabrikası kapatıldığı, üretime son verildiği, ... fabrikasının tam yıldan yarım yıllık (mevsimlik) üretime geçtiği, fesihten sonra yeni işçi alınmadığı sabittir. Davacının taşeron tarafından yürütülen işlerde görevlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır. ... fabrikasında ekonomik zorluklar nedeniyle yarım yıllık üretime geçilmiş, burada çalışan 28 kişi yarım yıllık çalışmayı kabul etmediğinden iş akitleri sona erdirilmiştir. Davacının çalıştığı işyeri kapanmış, çalıştırılabileceği ... fabrikasında da aslında feshe dayanmayan boş kadro bulunmamaktadır. Davacının çalıştığı kapatılan fabrika dışında, işverenin davacıyı değerlendirebileceği bir başka iş imkanı bulunmamaktadır. Bu durumda feshin geçerli nedene dayandığının kabulü gerekir. İşe iade isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde işe iadeye karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 800.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 13.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5382, Karar No: 2023/6748, Tarih: 28.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5382 E.  ,  2023/6748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/662 E., 2022/46 K.

SUÇLAR : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2018 tarihli iddianamesi ile, sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2021 tarihli kararı ile, atılı suçtan, beraatine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 12.01.2022 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç işleme kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; Anamur T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, kaldığı koğuşta yapılan aramada, ceza infaz kurumunda bulundurulması ve kullanılması yasak olan bir adet kesici delici nitelikte tığ bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Sanığa ait olduğu tespit edilen yaklaşık 10 cm uzunluğunda tükenmez kalem ucuna monte edilmiş yaklaşık 3 cm uzunluğunda ucu sivri tığ olarak nitelendirilen cismin bulunduğuna dair 13.12.2018 tarihli genel arama tutanağı dosyada mevcuttur.

3. 30.09.2019 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu eşyanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin dördüncü maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği bildirilmiştir.

4. Sanık savunmasında, el işi yapmakta kullandığını beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Sanığın eylemi sabit görülmeyerek, kastın bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve sanığın atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 17.06.2005 tarihli ve 25848 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmelik’in, "El işi faaliyetleri" başlıklı 14 üncü maddesi;

"Hükümlülerin, gerekli malzemeler kantinden temin edilmek koşuluyla, el işi faaliyetlerini, ceza infaz kurumlarının uygun bölümlerinde yapmaları esastır.

Ceza infaz kurumunun güvenliğini bozmamak kaydı ile bu faaliyetlerin devamına koğuş, oda ve eklentilerinde izin verilebilir.

1. 17.06.2005 tarihli ve 25848 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmelik’in, "El işi faaliyetleri" başlıklı 14 üncü maddesi;

"Hükümlülerin, gerekli malzemeler kantinden temin edilmek koşuluyla, el işi faaliyetlerini, ceza infaz kurumlarının uygun bölümlerinde yapmaları esastır.

Ceza infaz kurumunun güvenliğini bozmamak kaydı ile bu faaliyetlerin devamına koğuş, oda ve eklentilerinde izin verilebilir.

Maket bıçağı, tornavida gibi kesici ve delici alet ile boyama ve yapıştırmada kullanılan madde ve malzemelerin koğuş, oda ve eklentilerinde bulundurulmasına izin verilmez."

şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenleme ile ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlü ve tutukluların el işi faaliyetlerini nerede ve ne şekilde yürütebileceklerine dair usûl ve esaslar belirlenmiştir. Buna göre, hükümlü ve tutukluların koğuş, oda ve eklentilerinde el işi faaliyetleri yapmaları izne tabi tutulmuştur. Ancak, maket bıçağı, tornavida gibi kesici ve delici aletler ile boyama ve yapıştırmada kullanılan madde ve malzemelerin anılan yerlerde bulundurulmasına izin verilmeyeceği belirtilmiştir.

Silahtan neyin anlaşılması gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un "Tanımlar" başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde beş alt bent halinde sıralanmıştır. Buna göre;

a. Ateşli silâhlar,

b. Patlayıcı maddeler,

c. Saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış her türlü kesici, delici veya bereleyici alet,

d. Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler,

e. Yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı, boğucu, zehirleyici, sürekli hastalığa yol açıcı nükleer, radyoaktif, kimyasal, biyolojik maddeler silah sayılmaktadır.

5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suçun tipe uygun eylem unsuru, infaz kurumuna veya tutukevine silah sokulması yahut bulundurulması olduğundan, bu suçun işlenip işlenmediğinin tespiti için öncelikle somut olayda eyleme konu nesnenin, aynı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen anlamda bir silah olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Zira, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde kastedilen "silah"ın, aynı Kanun’un 6 ncı maddesinde tanımlanan nesnelerden olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yazılı açıklamalar ışığında dava konusu olay değerlendirildiğinde; sanığın hükümlü olarak kaldığı ceza infaz kurumunda bulundurduğu 10 cm uzunluğunda tükenmez kalem ucuna monte edilmiş yaklaşık 3 cm uzunluğunda ucu sivri, kesici ve delici kısmı bulunan tığın, 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin (f) bendindeki tanıma göre silah olarak değerlendirilmesi gerektiği ve ceza infaz kurumunda bulundurulmasının yasak olduğu anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kaldığına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik bulunmamış ve sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5594, Karar No: 2012/3017, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/5594 E.  ,  2012/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Borçlar Yasası'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin feshi, alacak, cezai şart, işletme zararı giderim ve senet iptâli istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Eser sözleşmesi taraflara karşılıklı haklar ve borçlar yükleylen bir ... görme akdidir. Yüklenici yapımını üstlendiği eseri sözleşmeye teknik ve sanatsal ilkelere ve amaca uygun olarak imâl edip ... sahibine teslim etmekle, ... sahibi de kararlaştırılan bedeli ödemekle mükelleftirler.

Dava konusu somut olayda davalı yüklenici davacı ... sahibine 150 gr plastik enjeksiyon makinesi ve 1.500 gr plastik enjeksiyon makinesi yapımı işini üstlenmiştir. ... süresi 90 gün işin toplam tutarı 70.000 euro olarak kararlaştırılmış ve bu konuda yanlar arasında sözleşme düzenlenmiştir.

Davalı yüklenici işe başlamış, 150 gr plastik enjeksiyon makinesi ile ilgili gerekli imalâtı yapıp davacıya teslim etmiştir. Diğer 1.500 gr plastik enjeksiyon makinesi imâl edilip teslim edilememiştir.

Olaya ilişkin temel uyuşmazlık yapılan imalâtla ilgili fazlaya ilişkin ödemeler noktasında toplanmaktadır.

Yerel mahkemece yapılan yargılama sırasında yanlar arasında yapılan sözleşme, faturalar, sevk irsaliyeleri, ihtarnameler ödemelere ilişkin makbuzlar getirilmiş tarafların gösterdikleri diğer kanıtlar da toplandıktan sonra dosya üzerinden inceleme yapılarak, bilirkişi kurulundan rapor alınmıştır. Düzenlenen raporda 150 gr plastik enjeksiyon makinesi ile ilgili 20.000 eurodan 17.700 eronun ödendiği ayrıca 05.09.2007 tarihinde 15.000,00 TL, 08.11.2007 tarihinde ise 3.000,00 TL ödemenin yapıldığı, ödenmeyen 2.300,00 euronun karşılığının 4.046,39 TL olduğu, yapılan 18.000,00 TL tutarındaki ödemeden bu miktar mahsup edildiğinde davacının bu kalemden 13.953,61 TL alacağının kaldığı, keza teslim edilmeyen 1.500 gr plastik enjeksiyon makinesi ile ilgili 14.724,00 TL daha ödemenin yapıldığı bu bedelin de iadesi gerektiği belirtilmiştir. Düzenlenen rapor içeriği, hesap şekli dosya kapsamına uyarlık arzetmesi nedeniyle usul, yasaya yönteme ve ... denetimine elverişli görülmüştür.

Yerel mahkemece anılan bu rapor hükme esas alınıp taraflar arasındaki sözleşmenin feshine, 10.01.2008 vade tarihli 2.500,00 TL bedelli senedin bedelsiz kalması nedeniyle iptâline, 14.724,00 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verildiği halde diğer fazla ödeme miktarı 13.953,61 TL'nin de dikkate alınıp tahsiline karar verilmemesi isabetli olmamıştır.

Diğer yandan davalı yüklenici şirket kendisini vekille temsil ettirmediği halde davalı yararına nisbi vekâlet ücreti takdir edilmesi de doğru olmamıştır.

Açıklanan olugular gözetilmeden yazılı şekilde sonuca gidilmesi yerinde görülmemiş kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40016, Karar No: 2019/652, Tarih: 21.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/40016 E.  ,  2019/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'nın 17/04/2013 tarihli duruşmada "ağabeyim midesine darbe aldı, benim üzerime üç kişi çullanmıştı, daha sonra yaşlı bir amca gelip tarafları ayırdı, benim bu olay sırasında üzerimde bulunan çakı bıçağını çıkardığım doğrudur, ancak bu bıçağı çıkarttıktan sonra tehdit sözü sarf etmedim" şeklindeki tevil yollu ikrarı, mağdurların tüm aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanları ve tanık ...'ın "taraflar arasındaki tartışma kavgaya döndü, ben tarafları ayırmaya çalıştım, en son Serkan cebinden bir tane çakı bıçağı çıkardı, o sırada ihtiyar bir adam da oradan geçiyordu, o adam kavgayı yatıştırdı,...elinde iken bu burada bitmeyecek, sizinle görüşeceğiz dedi, ancak kimsenin üzerine yürümedi" şeklindeki beyanı karşısında; bu hususlar dikkate alınarak değerlendirme yapılmadan yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.