muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2724, Karar No: 2024/5272, Tarih: 26.06.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ÜNSEV Fen Bilimleri Merkezi markasındaki "fen bilimleri" ibaresinin zayıf marka niteliğinde olduğu ve markada tali bir unsur olarak yer aldığı, davalının markasındaki esas unsurun ÜNSEV ibaresi olduğu, davacı ve davalı tarafların eğitim sektöründe faaliyet gösterdiği, taraflara ait markalarda ortak unsur niteliğindeki “fen bilimleri'’ ibaresinin, markaların tescilli olduğu mal ve hizmetler ile yakınlık içerisinde olduğu, “Fen bilimleri" ibaresinin, bilimin bir alanı olup; halk arasında eğitim sistemi içerisinde öğrencilerin ağırlıklı olarak öğrenmeyi seçtiği bilimlerin genel adı olarak da kullanıldığı, eğitim sektörü bakımından ayırt ediciliği bulunmadığından “fen bilimleri” ibaresi cins isim olarak nitelendiği, davacıya ait FEN BİLİMLERİ DERSHANESİ şekil ve FEN BİLİMLERİ OKULLARI Şekil markalarının ise kullanım ile ayırt edicilik kazanmış markalar olsalar bile zayıf marka niteliğindeki markalardan olduğu....davalı adına tescilli Ünsev Fen bilimleri Merkezi ibareli markada yer alan '"Ünsev” asli unsuru olup,"Fen Bilimleri” markada tali unsur ve zayıf unsur olup, markanın ayırt edici unsurunun UNSEV olduğu, davalının markasına ayırt edicilik kazandırdığı, davacı yan adına tescilli “Fen Bilimleri” ibaresinin yer aldığı, farklı şekil ve yazı unsurlarından oluşan markalar ile davalı yan adına tescilli Ünsev Fen Bilimleri Merkezi ibareli markanın karıştırılma ihtimalinin olmadığı, bu çerçevede hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı...Davalı yan, markasını tescilli olduğu şekilden farklı olarak kullanmak suretiyle davacı markası ile iltibas yaratacak şekilde kullanımda bulunduğu, kök ve ek rapor keza değişik iş dosyası kapsamında alınan rapor içerikleri ile tespit edildiğinden davalı tarafın eylemi, davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet olarak kabul edildiğinden ve davalı taraf bu eyleminde kusurlu olduğu" gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalının tescilli markasını tescilli olduğu şekilden farklı olarak davacı markası ile iltibas yaratacak şekilde kullandığından davacının marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine yönelik davanın kabulüne, davalı markasının hükümsüz kılınması ve erişimin engellenmesi yönündeki istemin reddine, kararın kesinleşmesini müteakip masrafı davadan alınmak üzere Türkiye'de yayın yapan tirajı en yüksek üç gazeteden birinde hüküm özetinin yayınlanmasına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; 2015/34123 numaralı markanın hükümsüzlük koşullarının gerçekleşmesine rağmen, hükümsüzlük kararı verilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, mahkeme kararında taraf markalarının benzer olduğu, aynı hizmete yöneldikleri hususunda tartışma olmadığını ve müvekkiline ait Fen Bilimleri Dershanesi şekil ve Fen Bilimleri Okulları şekil markalarının kullanım ile ayırt edicilik kazandığını kabul etmesine rağmen bu markaların zayıf marka olduğunu beyan ederek karıştırmaya yönelik hükümsüzlük istemini reddettiğini, TPMK'nın 2011 tarihli Marka İnceleme Kılavuzuna göre seri markalarda dikkate alınacak esaslar incelendiğinde müvekkilinin Fen Bilimleri esas unsurlu seri markasının bulunduğunu, davalının markanın başına ÜNSEV ibaresi getirerek markayı farklılaştırmaya çalıştığını, ortalama düzeydeki vatandaşın davalı markasını gördüğünde müvekkiline ait FEN BİLİMLERİ esas unsurlu marka serisinin bir parçası olduğunu düşüneceğini, müvekkilinin markasının yoğun kullanım neticesinde tanındığını ve ayırt edicilik kazandığını, tanınmışlığın karıştırma ihtimalini arttırdığını,

İstanbul Kültür Üniversitesi, Nişantaşı Üniversitesi, Beykoz Üniversitesi tarafından yapılan tanınırlık ve marka bilinirliği araştırmaları sonuçlarından çalışmaya katılanların büyük bir oranının önüne başka bir isim gelse de bu dershaneyi Fen Bilimleri Dershanesi ile bağdaştırdığını gösterdiğini,

İstanbul Valiliği İl Ticaret Müdürlüğünün, başka bir dershane tarafından yasa dışı olarak velilere gönderilen SMS'lere karşı ceza tebligatını müvekkiline yapmasının karıştırma ihtimalinin varlığını açıkça gösterdiğini,

İstanbul Valiliği İl Ticaret Müdürlüğünün, başka bir dershane tarafından yasa dışı olarak velilere gönderilen SMS'lere karşı ceza tebligatını müvekkiline yapmasının karıştırma ihtimalinin varlığını açıkça gösterdiğini,

Mahkemece davalının marka başvurusu esnasında kötü niyetli olduğuna ilişkin somut delil bulunmadığına karar vermişse de; davalının markasını tescilli olduğu şekilden farklı olarak ve müvekkilinin markası ile iltibas yaratacak şekilde kullandığının tespit edildiğini, davalının markasını tescil ettirdiği şekilde değil müvekkilinin markalarına tecavüz ederken savunma aracı kullanmak için yaptığını, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin kararlarında tanınmış markaların, aynı sektörde faaliyet gösteren kimseler tarafından makul bir sebep yokken tescil ettirilmesini açık şekilde kötü niyet karinesi olarak kabul ettiğini, davalının ÜNSEV FEN BİLİMLERİ markasının müvekkilinin markası ile karıştırma ihtimalinin bulunduğunu, davalının sırasıyla yaptığı marka başvuruları incelendiğinde ÜNSEV markası ile faaliyet gösterebilecekken FEN BİLİMLERİ ibaresini de dahil ederek müvekkilinin markasına yakınlaştırılarak tescil ettirmesinin kötü niyetli olduğunu, davalının 2016/20224 numaralı ÜNSEV FEN BİLİMLERİ+şekil ibareli marka tesciline karşı açtıkları hükümsüzlük davasının İstanbul Anadolu 1. FSHHM'nin 2018/170 E. sayılı dosyasında kabul edildiğini, davalı markasının kötü niyet ve karıştırma ihtimaline dayalı olarak hükümsüzlüğü gerektiğini,

Davalı tarafa ait alan adına erişimin engellenmesine karar verilmesi gerektiğini, tespit raporundan davalının internet sitesindeki kullanımlarının müvekkilinin tescilli markalarına iltibas yaratacak şekilde benzer olduğunu ortaya koyduğunu, ayrıca davalının alan adının müvekkilinin www.fenbilimleri.com alan adına tecavüz ve haksız rekabet yarattığını, her davanın açıldığı koşullara göre değerlendirilmesi gerektiğini, davacıların tescilli marka, ticaret unvanı ve işletme adının ihlali ve haksız rekabet teşkil eden kullanımlarının davalıya ait www.unsevfenbilimleri.com alan adı ve internet sitesi içeriğinde yer alması nedeniyle sonradan tecavüz sona erdirilse dahi ileride muhtemel tecavüz tehlikesinin önlenmesi bakımından internet sitesine erişimin engellenmesi kararı verilmesi gerektiğini beyanla mahkeme kararının kaldırılarak, davalı markasının hükümsüzlüğüne, davalı internet sitesine erişimin engellenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı adına "fen bilimleri", "fen bilimleri merkezi" ibarelerini tek başına içeren marka tescili bulunmadığı, sektör bilirkişisinin de yer aldığı bilirkişi heyetinden alınan rapor dikkate alındığında,“FEN BİLİMLERİ” ibaresinin 41 Sınıf kapsamında “eğitim öğretim” hizmetlerinde tanımlayıcı ibare olduğu, davacının bu ibareyi “TİK” işaretiyle, “BİLİM ADAMLARI” görselleriyle ve başka ibarelerle bir bütün olarak tescil ettirdiği, davacı vekili cins/tür belirten bu ibarenin tek başına ayırt edicilik kazandığını ileri sürülmüşse de, davalı tarafça tescil ettirilen 41. Sınıf yönünden zayıf ibarelerden olan FEN BİLİMLERİ ibaresinin başına ÜNSEV ibaresi getirilerek tescil ettirildiği, ÜNSEV ibaresinin markada asıl unsur olup ayırt edicilik kattığı, davalının marka tescil başvurusunda kötü niyetli olduğunu gösteren somut delillerin dosya kapsamında bulunmadığı, davalının dava konusu markadan sonraki başvurusunda davacının tescilli bilim adamları marka görselini kullandığı ileri sürülmüşse de, kötü niyetin dava konusu markanın başvurusu sırasında aranacağı, sonraki başvurunun dikkate alınamayacağı kanaatiyle hükümsüzlük talebinin reddi kararına yönelen istinaf sebebinin yerinde olmadığı kanaatine varıldığı, davalının www.unsevfenbilimleri.com alan adına erişimin engellenmesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüşse de, davalının alan adının davacı markaları ve ticaret unvanına tecavüz teşkil etmediği, mahkemece internet sitesi içeriğindeki davacı markalarına iltibas teşkil ettiği tespit edilen kullanımların halen yayınlanması halinde dahi internet sitesi içeriğinden çıkarılmasına karar verilebileceği ancak davacı alınan bilirkişi raporlarından da mahkemece davacı markalarına tecavüz teşkil ettiği belirtilen kullanımların içeriklerden çıkarıldığı anlaşılmakla, alan adına erişimin engellenmesi talebinin reddi kararının da usul ve yasaya uygun olduğu kanaatiyle davacılar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... - Fen Bilimleri Merkezi Dersanesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... - Fen Bilimleri Merkezi Dersanesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... - Fen Bilimleri Merkezi Dersanesi vekili temyiz dilekçesinde özetle, marka hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğunu, markaların karıştırılacak düzeyde benzer olduğunu, müvekkil markaların tanınmış marka olduğunu, "Fen Bilimler+şekil" ibaresinin ayırt edicilik kazandığını, müvekkilinin bunlar üzerinde öncelikli hak sahibi haline geldiğini, İstanbul anadolu 1. FSHHM 2018/170 E., 2020/256 K. sayılı dosyasında davalarının kabul edildiği, taraflarının aynı olduğu, ilgili dosyaya bu dosya ile aynı delillerin sunulduğu, huzurdaki dava bakımından emsal bir karar olup kuvvetli delil niteliğinde bulunduğunu, müvekkilinin 41. Sınıf hizmetleri bakımından "Fen Bilimleri" ibaresinin kendisine bağlandığını, "Ünsev Fen Bilimleri" markasının müvekkile ait marka serisinin bir parçası olarak düşünüleceği, davalıya ait markanın kötü niyetli olarak tescil edildiğini, davalıya ait alan adı üzerinde erişim engellenmesi koşullarının oluştuğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hükümsüzlüğü, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı .... - Fen Bilimleri Merkezi Dersanesi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7200, Karar No: 2012/10073, Tarih: 31.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/7200 E.  ,  2012/10073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :112-62

Dava; hak sahibi tarafından açılan dava yönünden, davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanarak yasal faiziyle birlikte tahsili, Kurumca açılan dava yönünden ise yersiz ödendiği ileri sürülen ölüm aylıklarının yasal faiziyle birlikte geri alınması (istirdadı) istemlerine ilişkindir.

Mahkemece; hak sahibi tarafından açılan dava reddedilip, Kurumca açılan davada istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Hükmün, hak sahibi avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2001 yılında kesinleşen davacıya, 1995 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2011 yılının Şubat ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 19.10.2008 – 18.02.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği, yargılama aşamasında davaların birleştirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Önemle vurgulanmalıdır ki, 818 sayılı Borçlar Kanununun 53'üncü maddesinde, hukuk mahkemesi hakiminin kusur belirlemesi yaparken ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ve ceza mahkemesinden verilen beraat kararı ile bağlı olmadığı, ceza mahkemesi kararının, kusurun takdiri ve zararın miktarının belirlenmesi konusunda dahi hukuk hakimini bağlamayacağı yönünde düzenleme yapılmış olup, anılan maddede hukuk hakiminin ceza kararında kesinleşen maddi olgularla bağlı olduğuna ilişkin herhangi bir açıklık bulunmamasına karşın, öğreti tarafından ve uygulayıcı konumundaki yargı makamlarınca “maddi olgularla bağlılık” ilkesi benimsenmiştir. Bunun temelinde hiç kuşkusuz mahkemelere güven duygusu bulunmaktadır. Bu bakımdan, ceza mahkemesince görülüp kesinleşen dava dosyasındaki boşanan eşlerin eylemli birlikteliklerine ilişkin saptamalar da, anılan ilke gereğince değerlendirmeye alınmalıdır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.