muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/29169, Karar No: 2021/23367, Tarih: 05.10.2021

a) 4/(b) bendindeki düzenleme ile 05/07/2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) 4/(n) bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) 4/(z/ğğ) bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

d) 4/(z/hh) bendindeki düzenleme ile Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, (u) bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiştir.

2005 tarihli Yönetmeliğin 4. maddesinde stabilize arıtma çamurunun; “Fermente edilebilirliğini ve kullanımından kaynaklanan sağlık tehlikelerini önemli ölçüde azaltmak üzere, biyolojik, kimyasal ya da ısıl işlemden, uzun süreli depolama ya da diğer uygun işlemlerden geçirilmiş arıtma çamurları” olduğu ifade edilmiş, 10 ilâ 13. maddelerinde bunların toprakta kullanım koşulları belirlenmiştir. Yine 4. maddedeki tanımlamaya göre “ham çamur”; “evsel ya da kentsel atıksuları işleyen arıtma tesislerinden ve evsel ve kentsel atıksulara benzeyen bileşimdeki atıksuları arıtan diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları, fosseptik tanklarından ve evsel ya da kentsel atıksuları arıtmak için kullanılan diğer tesislerden gelen arıtma çamurları ve bunların dışındaki diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları” olup, bunların toprakta kullanımı da 12. maddedeki düzenleme ile yasaklanmıştır.

Doğrudan toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine hizmet eden bu yönetmeliklerin yanısıra, “atıkların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetimlerinin sağlanmasına yönelik esasları” belirleyen 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik ile “Her türlü atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması vb faaliyetleri düzenleyen” 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin de toprak kirliliğine ilişkin yasaklamalarına değinmek gerekir.

05/07/2008 tarihinden itibaren yürürlükte olan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 4/a ve 6. maddelerine göre, Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıkların, toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, dolgu yapılması yasaktır. Anılan Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıklar, 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe giren Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 4/b maddesinde de toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atık olarak benimsenmiştir. Dolayısıyla 05/07/2008 tarihinden itibaren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-I listesinde yer verilen atıklar, toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31/05/2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05/07/2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddesinde diğer Yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05/07/2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05/07/2008 ile 08/06/2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05/07/2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05/07/2008 ile 08/06/2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08/06/2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

III - Yargılamaya Konu Olay

Olay tarihinde, Kilis ili Polateli ilçesi Ürünlü köyünde ikamet eden müştekilerin, şüphelinin köyün orta yerine hayvanlarına ait atıkları yaklaşık bir yıldır dökmeleri nedeniyle şüpheliden şikayetçi olmaları üzerine yürütülen soruşturma sonucunda sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

Yargılamaya konu somut olayda; fekal atık bırakılan alıcı ortam olan toprağın altında, Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmeliğin 4/ö maddesindeki tanıma uygun, durgun veya hareket halindeki bir suyun varlığı kanıtlanmamıştır.

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 5/2. maddesi gereğince hayvan sahipleri, sahip oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla yükümlüdürler. Aynı Kanun’un 28/b maddesinde ise 5/2. fıkrada öngörülen hayvanların sahiplenilmesi ve bakımı ile ilgili yasaklara ve yükümlülüklere uymayan ve alınması gereken önlemleri almayanlara idari para cezası verileceği hükme bağlanmıştır.

IV- SONUÇ VE KARAR

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 5/2. maddesi gereğince hayvan sahipleri, sahip oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla yükümlüdürler. Aynı Kanun’un 28/b maddesinde ise 5/2. fıkrada öngörülen hayvanların sahiplenilmesi ve bakımı ile ilgili yasaklara ve yükümlülüklere uymayan ve alınması gereken önlemleri almayanlara idari para cezası verileceği hükme bağlanmıştır.

IV- SONUÇ VE KARAR

1-Yukarıda (II) nolu kısımda açıklandığı üzere, fekal atık, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atık olmadığından alıcı ortam olan toprağın, dolayısıyla çevrenin kirletilmesi suçu oluşmayacaktır. Ancak sanığın, sahibi olduğu hayvanlardan kaynaklanan fekal atığı muhafaza ederken, zamanında ve yeterli seviyede tedbir alma yükümlülüğüne aykırı davranarak üçüncü kişileri rahatsız ettiği veya üçüncü kişilere zarar verdiği takdirde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 24 ve 5199 sayılı Kanun’un 5/2, 28/b maddeleri gereğince idari para cezası verilip verilmeyeceğinin de tartışılması gerekir.

Bu suretle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK’nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “ hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... ile katılan Kilis Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, kısmen tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5448, Karar No: 2025/4247, Tarih: 13.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/5448 E.  ,  2025/4247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/545 Esas 2023/199 Karar

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili ile davalılar ... ve ... Holding A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Habertürk Gazetesi'nin 22.03.2009 tarihli nüshasında davalı ... tarafından kaleme alınan“Maktulün bir femme fatale olarak portresi” başlıklı köşe yazısında ve 23.03.2009 tarihli nüshasının “Polemik” köşesinde müvekkilleri ... ve ...’nün kızları ve ...’ın annesi olup 20.03.2009 tarihinde öldürülen ...’nün kişilik haklarına saldırı teşkil edecek şekilde haber yapıldığını; köşe yazısı ve haberde olayın çarpıtılarak kamuoyu ile paylaşılması nedeniyle müvekkillerinin kişilik haklarına saldırı gerçekleştiğini belirterek her bir davacı için 60.000,00 TL olmak üzere toplam 180.000,00 TL manevi tazminatın haberin yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ...’in eser ve yayın sahibi sıfatı bulunmayıp editör olduğunu, bu sebeple husumet yöneltilemeyeceğini, eldeki davanın manevi zarara uğradığını iddia eden kişi tarafından açılması gerektiğini, yansıma yoluyla manevi tazminat talep edilemeyeceğini, davaya konu edilen yazılar kişisel görüş içerdiğinden haber niteliği taşımadığını, ayrıca talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.06.2011 tarihli ve 2010/58 E., 2011/234 K. sayılı kararı ile; dava konusu köşe yazısının kişisel kanaat içerdiği, köşe yazısı ve haberde kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir unsura rastlanılmadığı gerekçesiyle davalı gazete ile davalı ... yönünden davanın esastan reddine; diğer davalı ... yönünden ise 5187 sayılı Kanun’un 13. maddesi gereği pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 16.05.2013 tarihli ve 2013/6577 Esas 2013/9010 sayılı ilamıyla; köşe yazısında mağdur hakkında oluşturulan kanaatin görünür gerçeğe uygun olmadığı, gerek köşe yazısı gerekse haberde sarf edilen söz ve ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, davalı ... dışındaki davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmaları gerekirken davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Direnme Kararı

B. Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 08.04.2014 tarihli ve 2013/559 Esas, 2014/140 sayılı kararı ile; önceki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

C. Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.03.2022 tarih ve 2018/4-449 Esas 2022/378 Karar sayılı ilamıyla; kişilik haklarına saldırı nedeniyle davacılar yararına uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu köşe yazısının ve haberin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile her bir davacı yararına 45.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... Holding A.Ş. ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline; davalı ... yönünden bozma öncesinde verilen usulden ret kararı kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; olayın üzerinden geçen zaman, paranın satın alma gücü değerlendirildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarlarının hakkaniyete uygun olmadığını, caydırıcı olarak değerlendirilemeyeceğini, tam kabul kararı verilmesi gerekirken kısmen kabul kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalılar ... ile ... Holding A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu köşe yazısında eser sahibinin kişisel değerlendirmelerine yer verildiğini, her iki yayın arasında bağlantı olmadığından ayrı ayrı değerlendirme yapılması gerektiğini, haberde maktulün fotoğraflarının kullanılmasının saldırı niteliğinde kabul edilemeyeceğini, basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığını, hükmedilen tazminatların fahiş olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Habertürk Gazetesi'nin 22.03.2009 tarihli nüshasında davalı ... tarafından kaleme alınan“Maktulün bir femme fatale olarak portresi” başlıklı köşe yazısı ve 23.03.2009 tarihli nüshasının “Polemik” köşesinde yapılan haber nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin ve davalılar ... ile ... Holding A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılar ve davalılar ... Holding A.Ş. ve ...'ya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin ve davalılar ... ile ... Holding A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılar ve davalılar ... Holding A.Ş. ve ...'ya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21225, Karar No: 2013/24793, Tarih: 01.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/21225 E.  ,  2013/24793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :03.07.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma sonrası yapılan 03.07.2013 tarihli duruşmaya davalı kadın vekili mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece bu mazeret kabul edildiği halde yargılamaya devam edilip hüküm kurulmuştur. Bu durum, davalının hukuki dinlenilme hakkını (HMK md. 27) ortadan kaldıran önemli bir usul hatasıdır. Bu husus nazara alınmadan davalının yokluğunda karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay — Esas No: 2014/1621, Karar No: 2014/3469, Tarih: 10.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1621 E.  ,  2014/3469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan müşteki sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2010 tarihli ve 2010/11 esas, 2010/393 sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01/11/2011 tarihli ve 2011/6336 esas, 2011/6456 sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık vekili tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 02/02/2012 tarihli ve 2012/88 değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın keza reddine dair ...Ağır Ceza Mahkemesinin 16/03/2012 tarihli ve 2012/323 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın mağdur sanık ...'ye yönelik bıçakla yaralama eylemi nedeniyle mahkumiyetine karar verilerek yargılamanın yenilenmesi talebinin de reddedildiği anlaşılmışsa da, yargılama aşamasında verilen ilk karar olan... Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2008 tarihli ve 2007/3 esas, 2008/23 sayılı kararında sanık ... hakkında ...'ye yönelik öldürmeye teşebbüs suçlamasından beraat hükmü verildiği, ancak bu kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02/12/2009 tarihli ve 2008/10739 esas, 2009/7393 sayılı ilamı ile bozularak sanık ...'in ...'i yaralama eyleminin sabit olduğunun belirtildiği ve ...’in yaralanmasının niteliğine göre, sanık ...’in hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin bildirildiği, bunun üzerine... Ağır Ceza Mahkemesince başlanılan yeni yargılama esnasında alınan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 30/07/2010 tarihli ve 4542 sayılı raporunda mağdur sanık ...’in yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olduğu ancak yüzde sabit ize neden olduğunun bildirildiği ve bu rapora istinaden sanık ... hakkında bıçakla nitelikli yaralama suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311. maddesinde hangi hallerde hükümlünün lehine yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebileceğinin sayıldığı, somut olayda Yargıtay bozma ilamında sanık ...’in mağdur sanık ...'i yaralama eyleminin sabit olduğunun bildirildiği ve yaralanmanın niteliğinin tespit edilmesi gerektiğinin bildirildiği, sanığın mahkumiyetine esas alman 30/07/2010 tarihli Adlî Tıp Raporunda da belirtildiği üzere mağdur sanık ...'in vücudunun çeşitli yerlerinde birden fazla yaralanmasının bulunduğu, söz konusu Adli Tıp Raporunda mağdurun yaralanmalarının tamamının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif

olduğunun bildirildiği, bununla birlikte yüz kısmında alnında yer alan yaralanmanın ise sabit iz niteliğinde olduğunun tespit edildiği, dosya kapsamına göre yargılama konusu olayın iki taraf arasında meydana gelen kavgaya ilişkin olduğu, kavgada bir tarafta müşteki sanık ... ile maktul abisi ... ... ve ... ...'un, diğer tarafta da mağdur sanık ... ve diğer dört sanığın yer aldığı, mağdur sanık ...'in bacağında yer alan yaralanmaların sanık ... tarafından savunma amacıyla meydana getirildiğinin sanık vekilince de kabul edildiği ancak ...'in yüzünde meydana gelen yaralanmanın ise ...'in kasten öldürdüğü maktul ... tarafından elinde bulunan satırla meydana getirilmiş olduğu, bu hususun 01/12/2006 tarihli teşhis tutanağında bizzat mağdur sanık ... tarafından ifade edildiği ve 01/02/2007 tarihli duruşmada da tekrar edildiği, yine kavgada karşı tarafta olan ...'nın 31/10/2006 tarihli teşhis tutanağında kavga esnasında elinde bıçak olan kişinin sanık ... olduğunu, elinde satır olan kişinin ise başka biri olduğunu beyan ettiği, ancak mahkeme tarafından sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda mağdur ...'in yaralanmalarının kim tarafından meydana getirildiği hakkında bir değerlendirme yapılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, sanık ... vekili tarafından ileri sürülen mağdur ...'in yüzünde sabit ize neden olan yaralanmanın maktul ... tarafından meydana getirilmiş olduğu iddiasının yargılama aşamasında değerlendirilmediği cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311. maddesi kapsamında yapılacak yeni değerlendirme sonucunda ortaya çıkacak delillerin sanık lehine kabule değer olabileceği gözetilerek itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ... Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.12.2013 gün ve 94660652-105-72-7389- 2013/19635/79313 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut dosya Dairemize gönderilmekle, gereği konuşulup, düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamından;

a- Sanık ...’un 25.10.2006 tarihinde işlemiş olduğu mağdur ...’yü kasten silahla yaralama eyleminden dolayı TCK.nun 81/1, 35, 29, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile... Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2007 tarihli, 2007/37 iddia nolu iddianamesi ile kamu davası açıldığı, aynı mağdura yönelik eylem nedeniyle... Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2007 tarihli ve 2007/37 iddia nolu ek iddianamesi ile ... ... hakkında TCK.nun 81/1, 35, 29, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,