muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20815, Karar No: 2021/1025, Tarih: 26.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20815 E.  ,  2021/1025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.02.2011 günü itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 28.11.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, 19/04/2009 günü saat 20.45 sıralarında temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte mağdurun ikametinin bir odasında beslediği güvercinleri almak amacıyla, odanın dışarıya açılan kapısındaki kilidin bağlantı vidalarını yerinden çıkarıp odaya girerek, odada bulunan güvercinlerden 38 adetinin çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116-1, 119/1-c, 151/1, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili zamanaşımının, suç tarihi olan 19/04/2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11887, Karar No: 2015/18586, Tarih: 23.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11887 E.  ,  2015/18586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/04/2015

NUMARASI : 2014/546-2015/345

Taraflar arasındaki yoksullak nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19095, Karar No: 2014/9449, Tarih: 17.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19095 E.  ,  2014/9449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki yolcu minibüsü ile gece vakti, aydınlatması olan, tek yönlü yolda sol şeritte seyir halinde iken, kavşaktan U dönüşü yapmak istediği sırada karşı yönden gelen katılanların bulunduğu aracın önünü kapaması sonucu meydana gelen olayda; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu sonucu iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin ise hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33638, Karar No: 2018/11766, Tarih: 07.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/33638 E.  ,  2018/11766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idarelerden ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, ... hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir. Dava konusu taşınmaz imar planında otopark alanı ve imar yolunda olup, dava konusu taşınmaza yol, basketbol sahası, park (çay bahçesi) yapılmak sureti ile fiilen el atıldığı anlaşılmıştır. Mahallinde yapılan keşif sonucu ... ili ... ilçesi ... mahallesi 427 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; ... Büyükşehir Belediye Meclisi' nin 17.02.2005 tarih 432 sayılı kararı ile 14,50 mt ve üzerinde olan yolların Büyükşehir Belediye Başkanlığı 'nın sorumluluğunda olduğunun belirlendiği, mahkemece bedeline hükmedilen ve 20.09.2017 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 1.537,57 m²'lik yolun ise 10,00 mt genişliğinde olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, bu bölüm yönünden ... Belediye Başkanlığının sorumlu olacağı ve bedelinin davalı ... Başkanlığından tahsili yerine yazılı şekilde karar verilmesi,Doğru görülmemiştir.Davalı idarelerden ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11678, Karar No: 2023/7987, Tarih: 29.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/11678 E.  ,  2023/7987 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/122 E., 2016/278 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A) ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/5941 iddianame numaralı 17.02.2016 tarihli iddianamesi ile katılanın rızası hilafına sanığın, katılanın ikametine gece vakti ... başına girmek suretiyle konut dokunulmazlığını ihlâl ettiğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 53. maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

B) ... (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/122 Esas, 2016/278 Karar sayılı kararıyla sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 53. maddelerinden 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin "atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

A) Dosya kapsamına göre; katılanın rızası hilafına sanığın, katılanın ikametine gece vakti ... başına girip bir kaç saat suça konu evde kaldığı, tanık İ.T'nin durumu fark etmesi akabinde sanığın ikametten kaçtığı, katılanın ikametinin tuvalet penceresinden elde edilen parmak izinden sanığa ulaşıldığı, ikametten çalınan bir şeyin olmadığı anlaşılmakla, sanığın savunması da birlikte değerlendirilip, Yerel Mahkemece sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

B) Sanığın ikrara yönelik savunması, katılanın ifadeleri, tanık İ.T'nin beyanı, 07.11.2015 tarihli Ekspertiz Raporu (parmak izinin tespitine yönelik) dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A) Aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anılan tüm delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın anılan atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine yönelik temyiz istemleri yönünden hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Ancak;

B) 19.12.2006 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 1. fıkrasının "b" bendi ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesindeki suç nedeniyle uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle ... (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/122 Esas, 2016/278 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği hükmün Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20937, Karar No: 2014/7326, Tarih: 16.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20937 E.  ,  2014/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 06/10/2011 günlü görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi;

2-TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına” cümlesinin yazılması ve “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine, “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden oldukları çağrı gideri 60,00-TL, mahkeme masrafının sanıkların neden oldukları oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4726, Karar No: 2017/10658, Tarih: 06.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/4726 E.  ,  2017/10658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanıkların temyiz başvurusu üzerine bozma kararı verilen evvelki hükümlerde sanıklar hakkında ayrı ayrı olmak üzere 6.000 TL ve 80 TL adli para cezası ile sanık ... hakkında birleşen 4 dosyadan ayrı ayrı 6.000 TL ve 80 TL adli para cezası; sanık ... hakkında birleşen 2 dosyadan ayrı ayrı 6.000 TL ve 80 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bozma öncesi verilen kararların sanıklar lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek, sanık ... hakkında 5 kez 6.000 TL ve 80 TL adli para cezası, sanık ... hakkında 3 kez 6.000 TL ve 80 TL adli para cezası tayini ve adli para cezalarının ödenmemesi halinde de, infaz edilecek sonuç cezaların ayrı ayrı 1 yıl 15 gün gün hapis cezası ve 100 TL adli para cezası olacağının belirtilmesi gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılarak CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması,

2- Sanıklar hakkında tayin edilen temel cezaların dayanağı olan 5846 sayılı Kanun’un sevk maddesinin kararda gösterilmemesi suretiyle, CMK. nun 230/1-c maddesine aykırı davranılması,

3-Sanıklara verilen hürriyeti bağlayıcı cezaların sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5537, Karar No: 2023/189, Tarih: 18.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/5537 E.  ,  2023/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/471 E., 2015/151 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter,kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2013/471 Esas, 2015/151 Karar sayılı kararı ile ;

1. Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü , 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü , 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3.Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü , 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından beraatine ,

5. Sanıklar Fatih Tekgöz ve ... hakkında defter,kayıt ve belgeleri gizleme suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Hakkında

2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteği; mahkûmiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... Hakkında

2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteği; kararın esas ve usul yönünden incelenmesine ilişkindir.

C. Katılan Vekilinin Sanıklar ... ve ... Hakkında

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme,

Sanık ... Hakkında

B. Sanık ... Hakkında

2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteği; kararın esas ve usul yönünden incelenmesine ilişkindir.

C. Katılan Vekilinin Sanıklar ... ve ... Hakkında

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme,

Sanık ... Hakkında

2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istemi; yüklenen suçların işlendiğinin sabit olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Pozitif Deri Tekstil Yayıncılık Petrol İnşaat San. Tic. Ltd. Şirketi hakkında yapılan vergi incelemesi neticesinde, söz konusu şirketin 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve sahte fatura kullandığı, yapılan tebligata rağmen defter, kayıt ve belgelerin vergi incelemesi için ibraz edilmediği iddiasıyla Vergi İnceleme Raporları, Vergi Tekniği Raporu ve Vergi Suçu Raporu düzenlenerek, şirket yetkilisi ve ortağı olan ... ile şirket ortağı olan ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa da temin edildikten sonra suç duyurusunda bulunulması üzerine 24.07.2013 tarihli iddianame ile 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık ... sorgusunda; ... ile bir kahvehane açmak istediklerini, maddi olarak sıkıntıda olduklarını, Ser Bülent Aras'ın şirketinde kendilerini sigortalı olarak göstererek kredi çekmeleri konusunda yardımcı olabileceğini söyleyerek evraklar imzalattığını, sonrasında ise kendilerini sürekli oyaladığını, Murat'ın bu sırada askere gittiğini beyan etmiştir.

3. Sanık ... sorgusunda; Bülent Araslı isimli şahsın kendilerini Uşak merkezde bir dükkana, oradan da noter ve vergi dairesine götürerek değişik belgelere imza attırdığını, kahvehane açacağını söyleyerek kandırdığını, sonrasında Bülent Araslıya her sorduklarında beklemedeyiz dediğini, kendisinin de işin olmayacağını düşünerek askere gittiğini beyan etmiştir.

4. Askerlik Şubesi Başkanlığı'na yazılan müzekkere cevabından, sanık ...'in 21.11.2011- 24.02.2013 tarihleri arasında askerlik görevini ifa ettiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından mahkumiyet hükmü kurmaya elverişli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediği kanaatiyle beraatine karar verildiği, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından mahkumiyet hükmü kurulduğu,

Sanık ... hakkında ise 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulduğu,