muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16969, Karar No: 2015/16897, Tarih: 19.11.2015

3-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedeline, dava tarihinden itibaren 4 aylık sürenin bitiminden itibaren başlayacak faizin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğinden, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken dört aylık sürenin dava tarihinden başlayacağı ve faizin bitiş tarihi gösterilmeyerek bu konuda hataya düşülmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14515, Karar No: 2018/7540, Tarih: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14515 E.  ,  2018/7540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Yapı Market Gayrimenkul Paz. İnş. İth. İhr. San. Ve Tic. Ltd. Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6728, Karar No: 2009/15283, Tarih: 09.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/6728 E.  ,  2009/15283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, aleyhlerine icra takibine konu edilen senetlerin, kooperatifi borçlu altına sokabilmesi için en az iki kişinin imzasının gerektiği, imzalardan birinin kooperatifçe ibra edilmemiş A. E..e ait olduğu, diğerinin ise yetkilileri Macit Yetim'e ait olmadığı nedeniyle takibin iptali istemine yöneliktir.

Takip konusu senetlerin 30.06.2004 tarihinde tanzim edildiği, borçlu kooperatifin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin 09.04.2004 tarihli nüshasında A.... E..ve Y.... Ç.. birlikte atacakları imzalarla temsil ve ilzam edileceğinin ilan edildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar kooperatifin 27.06.2004 tarihli olağan genel kurul toplantısında kooperatifi temsile A... E... ve M...Y..n birlikte atacakları imza ile yetkili kılındıkları görülmüş ise de bu karar Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde 05.11.2004 tarihinde ilan edildiğinden, bu tarihten (05.11.2004'den) önce 3.kişilere karşı ileri sürülemeyecektir. Bu durumda senetlerin tanzim tarihinde yetkili olanlar A...E.. ve Y...Ç... A..E.. 31.01.2006 tarihli oturumda imzanın kendisine ait olduğunu beyan etmiştir. Borçlu tarafından da imzanın A...E...'ye ait olmadığı ileri sürülmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda "A" harfi ile başlayan imzaların ne Y.....Ç...ı ne de M..Y...n eli ürünü olmadıkları, ama "Y" harfi ile başlayan imzaların Y.. Ç...ın eli ürünü bulunduğu bildirildiğine göre, takip konusu senetlerin tanzim tarihinde kooperatifi temsile yetkili A..E.... ve Y...Ç...tarafından imzalandığı görülmektedir.

O halde, mahkemece itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3781, Karar No: 2014/19964, Tarih: 03.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3781 E.  ,  2014/19964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/198-2013/774

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, imar planında park alanı olan yere el atılmadığından bu yönden davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde bulunduğundan bahisle dava dilekçesinin reddine, yağmur suyu tahliye kanalı açmak suretiyle el atma nedeni ile kamulaştırmasız el atma bedelinin tahsili isteminin ise kalıcı el atma iradesi olmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

İmar planında park alanı olan kısım için açılan davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sel felaketi nedeni ile taşınmazlar içine açılan su tahliye kanalı ile ilgili kısım için açılan davaya gelince;

Dosyada bulunan kanıt ve belgeler ile özellikle resimler dikkate alındığında; dava konusu taşınmaz içine açılan 1 metre yüksekliğindeki su tahliye kanallarının kalıcı nitelikte olduğu ve malikin taşınmazlardan ekonomik olarak istifade etme olanağının kalmadığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere dava konusu taşınmaza davalı idare tarafından fiilen ve kalıcı nitelikte el atıldığı ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Kurulunun 16.05.1956 gün ve 1/6 esas sayılı kararı uyarınca taşınmazına kamulaştırmasız el atılan kişinin dilerse meni müdahale, dilerse bu eylemli duruma razı olduğu takdirde yer bedeli istemli dava açabileceği ve bu davanın görülme yerinin adli yargı olduğu gözetilerek açılan su tahliye kanalı yönünden işin esasına girilip talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçelerle kamulaştırmasız el atma bedeli yönünden davanın reddine karar verilmesi, ecrimisil yönünden ise herhangi bir hüküm kurulmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6075, Karar No: 2011/1989, Tarih: 04.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/6075 E.  ,  2011/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/137584

MAHKEMESİ : Akşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO : 13/02/2009 - 234/19

SUÇ : Adam Öldürme

M.. U..'ı kasten öldürmekten sanık A.. K..'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (AKŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/02/2009 gün ve 234/19 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. K..'nın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına, müdahil vekilinin tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Aynı firmada şöför olarak çalışan maktul ile sanığın İspanya'da, yük almak için gittikleri depo yakınında bulunan park alanında bekledikleri sırada, maktulün almış olduğu alkolünde etkisiyle, firmadan alacaklı olduğunu, alacağı ödeninceye kadar yük alınmasına izin vermeyeceğini söylemesi üzerine sanıkla aralarında tartışma çıktığı, maktulün sanığa küfredip üzerine saldırması nedeniyle sanığın da tırla maktule çarpıp, üzerinden geçerek öldürdüğü olayda; sanık ile maktulün olay günü aldıkları bıçak setinde bulunan bıçaklardan bir tanesinin yerinde bulunmaması nedeniyle maktulün sanığı bıçakla tehdit etmiş olabileceği şüphesi karşısında, şüphe sanık lehine yorumlanarak eylemin ağır tahrik altında işlendiği kabul edilmiş ise de, maktulden kaynaklanan sanığa yönelik hakaret ve bıçakla tehdit şeklindeki haksız hareketlerin niteliği ve daha vahim olaylar dikkate alındığında, cezanın yarısından 2/3 üne kadar indirim öngören 765 sayılı TCK.nun 51/2.maddesi ile uygulama yapıldığı sırada makul oranda bir indirim yerine 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı ve müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 04/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3414, Karar No: 2012/873, Tarih: 16.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3414 E.  ,  2012/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Davacılar-karşı davalılar ... ve müşterekleri ile davalılar-karşı davacılar ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 555/531 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar-karşı davacılar Hayati Baş ve müşterekleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... ve arkadaşları vekili, dava dilekçesinde ada ve parsel numaraları belirtilen taşınmazların öncesinin ...'a ait iken 1957 yılında vekil edenlerinin yakın miras bırakanı ...'ın satın aldığını, bu kişinin de ölümüyle davacılara kaldığını, davalıların yakın murisi Menevşe'nin bir hakkının bulunmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile vekil edenleri adına tesciline karar verilmesini istemiş; birleşen 2003/492 Esas sayılı dava dosyasında ise davacılar ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde ada ve parsel numaraları belirtilen taşınmazların ortak miras bırakan ...'a ait olduğunu, vekil edenlerinin de miras payının bulunduğunu ileri sürerek iptali ile miras payları oranında vekil edenleri adlarına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyanın davalıları ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl dosya davacıları ... ve arkadaşlarının davalarının kabulüyle dava konusu 102 ada 119, 106 ada 4, 118 ada 19, 119 ada 21 ve 1121 ada 1 parsellerdeki davalı Menevşe Baş'a ait 4/12 payın iptali ile davacılar adına miras payları oranında tesciline, birleşen 2003/492 Esas sayılı davanın ise muvazaanın kanıtlanamaması gerekçesiyle reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, asıl dosyanın davalıları ile birleşen dosyanın davacıları olan ... ve arkadaşları vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Birleşen dava dosyasında dava konusu yapılan 126 ada 6, 9; 125 ada 61 ve 114 ada 71 parseller kadastro yoluyla 1992-1993 yılları arasında tespitleri yapılmış, tutanakların 18.08.1993 tarihinde kesinleşmesiyle tapu sicili oluşmuştur. Davacılar tespit öncesi nedene dayanarak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçirilmesinden sonra 15.09.2003 tarihinde dava açmışlardır. Anılan maddedeki 10 yıllık süre, hak düşürücü süre olup, olumsuz dava koşuludur. Hak düşürücü sürenin geçirilmesi, işin esasının incelenmesini önler. Hak düşürücü süre tüm def'i ve tirazlardan önce nazara alınır. Her ne kadar mahkemece değişik gerekçeyle davanın reddine karar verilmişse de dava belirtilen gerekçe nedeniyle sonucu itibariyle redde mahkum olduğundan birleşen 2003/492 Esas sayılı dosyanın redde ilişkin hükmünün ONANMASINA,

Asıl dava dosyasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine, toplanan delillere, yerel bilirkişi ve tanıkların açıklamalarına göre dava konusu taşınmazların öncesinin tarafların dip miras bırakanları Halil'e ait olduğu, 1944'de ölümüyle mirasçılarına kaldığı, tüm mirasçılarının katıldığı geçerli taksimin kanıtlanamadığından davalıların yakın miras bırakanları Menevşe nedeniyle miras paylarının olduğu sabittir. Her ne kadar davacılar vekili tarafından taksim ve tüm miras paylarının satın alındığı ileri sürülmüşse de; bu husus kanıtlanamadığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Asıl dava dosyası yönünden davalılar ... ve arkadaşları vekillerinin açıklanan nedenlerle yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle, usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 15,65 TL'nin istek halinde temyiz eden ... ve müştereklerine iadesine 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1111, Karar No: 2015/2091, Tarih: 01.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1111 E.  ,  2015/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... 'in katılan ...'ın yetkilisi olduğu şirkette işçi olarak çalıştığı, olay tarihinde sanık ... 'ın, şirketin deposunda bulunan 30 kutu ameliyat ipini izinsiz olarak almak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından katılanın beyanında geçen, dosya içerisinde bulunan bir adet CD'nin bilirkişi marifeti ile incelenmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30809, Karar No: 2019/6486, Tarih: 21.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/30809 E.  ,  2019/6486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davalılara ait işyerinde 01.04.2012 - 15.11.2013 tarihleri arasında muhasebe sorumlusu olarak çalıştığını, müvekkilinin haksız olarak işten çıkarıldığını, müvekkilinin aylık ücretinin net 1650,58- TL olduğunu, yemek ve yol ücretininde ayrıca ödendiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Makro Temizlik Otomasyon Bilgi İşlem Organizasyon San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili özetle; müvekkili ile diğer davalı idare arasında geçerli bir alt işveren - asıl işveren ilişkisinin bulunmadığını, diğer davalı şirketin müvekkil şirkete gönderdiği 31.10.2013 tarihli işten çıkma yazısı ile davacının işten çıkartılmasını istediğini, müvekkil şirketin bu yazıya uymayarak davacı ile aktedilen sözleşmenin 1.6. maddesi gereğince davacıya proje değişikliği sunduğunu, bunun için ihtar çekildiğini, davacının yeni işyerine 3 iş günü içerisinde gelmediğini, iş akdinin devamsızlık nedeniyle tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının kıdem ihbar tazminatı isteyemeyeceğini, fazla çalışma ücretlerinin ücret bordrosunda gösterilerek ödendiğini, davacının bunun dışındaki fazla mesai iddialarının ancak yazılı belge ile ispatlanacağını, yıllık izin alacağınında olmadığını, yıllık iznini kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle; diğer davalı şirket ile imzalanan hizmet alım sözleşmesinin 8. maddesine göre; işçilerin tüm sosyal haklarının yüklenici firmaya ait olduğunu, davacıya diğer davalı tarafından teklif edilen proje değişikliğinin davacının ücret ve özlük haklarında değişiklik yaratmadığını, işyeri değişikliğinin hakkaniyete uygun olduğunu, aynı il içerisindeki işyeri değişikliğinin davacıya haklı fesih hakkı tanımayacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesi ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacakları olmak üzere toplam 4 kalem alacak için ayrıştırma yapmadan 500,00 TL talep etmiştir. Bilirkişi raporundan sonra ıslah yoluyla taleplerini artırırken ise, 1. ıslah dilekçesinde; dava dilekçesinde talep ettiği ihbar tazminatını hiç katmadan, adeta ihbar tazminatını hiç talep etmemiş gibi, 3 kalem için bilirkişinin hesapladığı tutarlara göre ıslah yapmıştır. (Davacı ihbar tazminatı alacağını 2. ıslah talebinde artırsa da yargılamada bir kez ıslah yapılabileceğinden ihbar tazminatına dair 2. ıslahın hüküm ve sonuç doğurması mümkün değildir) Ancak ıslah harcını dava dilekçesindeki toplam miktar ile ıslahen istediği toplam miktarın farkı üzerinden yatırdığı için, sonuç olarak ıslahı ihbar tazminatı için istenen miktar kadar eksik olmuş diğer taraftanda ihbar tazminatı için istenen miktar belli olmadığından eksik miktarın tespiti imkansız hale gelmiştir.

Mahkemece bu hatalı işlemlere müdahale edilmemiştir. Gelinen aşamada mahkemece yapılacak iş, davacının dava dilekçesinde toplam istediği 500,00 TL’yi 4 kalem alacağa eşit dağıtarak, dava dilekçesi ile her bir kalem alacak için 125,00’er TL talep edildiğini kabul etmektir. Sonrasında ıslah harcı yatırırken ihbar tazminatı talebi için istenen 125,00 TL gözardı edildiğinden, toplamda ıslah harcı 125,00 TL için eksik yatırılmış olup, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına göre, bozma sonrası ıslah yapılamayacağından artık bu eksikliğin ikmali imkanıda bulunmamaktadır. Islah harcı 125,00 TL için eksik olduğundan 125,00 TL eksik harç diğer artırılan 3 kalem alacağa bölüştürülüp tekabül eden miktar kadar ıslahın eksik olduğu kabul edilmelidir.

Sonuç olarak davacının dava ve ıslah dilekçesi ile; ihbar tazminatı için 125,00 TL, kıdem tazminatı için 3.522,00 TL, yıllık izin ücreti için 735,64 TL, fazla mesai ücreti için 23.076,78 TL talep ettiği kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç olarak davacının dava ve ıslah dilekçesi ile; ihbar tazminatı için 125,00 TL, kıdem tazminatı için 3.522,00 TL, yıllık izin ücreti için 735,64 TL, fazla mesai ücreti için 23.076,78 TL talep ettiği kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Davacı dava dilekçesinde; işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş, bu iddiasını ispat amacıylada tanık deliline dayanmıştır. Davacı tanıklarının davalı işverene karşı aynı konuda dava açtıkları anlaşıldığından, husumetli tanık beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerekmektedir. Davacı tarafından fazla mesai iddiasını ispata yarar, husumetli tanık beyanları dışında başkaca delil sunulmadığından, ispatlanamayan fazla mesai ücreti talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.

4-Davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan, kıdem tazminatı dışındaki yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının 2 numaralı bozma gerekçesinde açıklandığı üzere, 125,00 TL’sine dava tarihinden, bakiye kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, bu alacakların tamamına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmeside isabetsizdir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.