muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16290, Karar No: 2013/23470, Tarih: 09.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/16290 E.  ,  2013/23470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3, 168, 62 ye 52. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2012 tarihli ve 2012/587-914 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 01.04.2013 gün ve 2013/5111/21558 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2013 tarih ve 2013/128455 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 09/04/2012 tarihli ve 2011/8896 soruşturma, 2012/918 esas, 2012/396 sayılı iddianamesi ile elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının, 02/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 82 ve 83. maddelerine göre karara bağlandığı anlaşılmış ise de; söz konusu 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi uyarınca "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar." hükmü karşısında sanığın katılan kurumun zararını giderdiği anlaşıldığından, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile;

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık, ...'ın 5237 sayılı TCK'nun 163/3, 168, 62, 62. maddeleri gereğince 2000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2012 gün ve 2012/587-914 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmolunan cezanın kaldırılması gerektiğinden aynı kanunun 309/4-d maddesi uyarınca sanığa verilen cezanın kaldırılarak sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1266, Karar No: 2018/1520, Tarih: 27.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1266 E.  ,  2018/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile müvekkillerinin ana taşınmazda bağımsız bölüm malikleri olduğunu, müvekkillerinin 16/04/2014 tarihinde toplantı yapılacağını haricen öğrendiğini, apartman yönetiminin çağrı usullerine uymadığını, ayrıca toplantı kararı alınmadan dağılmasına karşı daha sonra karar defteri kat maliklerine dolaştırılarak haricen imzalar tamamlanmaya çalışıldığını, müvekkillerinin toplantı başladıktan sonra itirazlarını bildirmek istediklerini, ancak bu taleplerinin reddedildiği gibi itirazlarının da tutanaklara geçirilmediğini, görüşmeler sırasında tartışma çıktığından kat maliklerinin ve 112/B nolu bağımsız bölüm vekilinin toplantıyı terkettiğini, yalnızca 3 kat malikinin toplantıda kaldığını, çağrı, karar, imza usulsüzlükleri yanında toplantıda alınan 3 ve 5 nolu kararlarda kat maliklerinin menfaatine aykırı olduğunu, zira çatı ve apartman giriş kapısı tadilatlarının öncelikle akçelendirilmesi ve kat maliklerinin bilgilendirilmesinden sonra yapılması gerektiğini, belirterek 16/04/2014 tarihli toplantının geçersiz ve yok hükmünde sayılmasıyla, 3, 5 ve 6 nolu kararlarının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplantıya katılım, vekaleten oy kullanılması ile karar alınmasında usul ve kanuna aykırı her hangi bir yön bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 16/04/2014 tarihli Kat Malikleri Kurulu Kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava konusu toplantının olağanüstü toplantı olduğu, davacıların söz konusu toplantıya katıldığı, alınan kararların mutlak butlan ile iptalini gerektiren kararlardan olmadığı anlaşılmakla yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19278, Karar No: 2012/15006, Tarih: 04.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/19278 E.  ,  2012/15006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :18.04.2011
Yargıtay — Esas No: 2021/10328, Karar No: 2022/1388, Tarih: 07.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/10328 E.  ,  2022/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri Ceza Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2021 gün ve 2021/222 E. 2021/214 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7370, Karar No: 2014/4674, Tarih: 19.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7370 E.  ,  2014/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2010/226-2012/461

Davacı T.. E.. vekili Avukat A.. B.. tarafından, davalı A.. A.. aleyhine 19/04/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar; davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu yazıların davalı yazar tarafından, V.. Gazetesi'nde ve gazetenin internet sayfasında 26/08/2008 tarihinde "B.. A.. - T.. E.. İlişkisi" ve 10/11/2008 tarihinde "SPK Başkanı'nın Tekzibini Tekzibimdir" başlığıyla kaleme alındığı, "Barış Akgül- T.. E.. İlişkisi" başlığıyla kaleme alınan yazıda özetle; "...SPK ile B..A..'ün ilişkisi bu boyutta olunca, ister istemez SPK'da işi olan T.. E..'un kankileri A..'lerin yolunu tutuyor ve işleri halloluyor. Diyelim ki bir şirket SPK tarafından incelemeye alındı. Uzmanlar inceleme sonucunda olumsuz rapor hazırladı. T.. E.. ise olumu bitmesini istiyor. Uzmanların olumsuz raporunu incelemesi için B.. A..'e havale ediyor. B.. A..'ün başında olduğu Hukuk İşleri Dairesi'de uzman görüşünün aksine rapor veriyor ve SPK Başkanı T.. E.. rahatlayarak o işi kapatıyor. Oh ne güzel iş..B.. A.. bu ara T.. E.. adına başka bir görev üstlenmiş. Mart'ta görev süresi dolacak Erol'un yeniden atanmasını sağlamak için muhtemel rakipleri olan kurul üyelerinden bazıları ile ilgili bilgi toplamak ve gerektiğinde sızdırma iddiası var. Bunlar doğru mu değil mi zaman gösterecek..." ifadelerine yer verildiği, "SPK Başkanı'nın Tekzibini Tekzibimdir" başlığıyla kaleme alınan yazıda ise özetle "...SPK'ya şikayet edilen şirketin avukatlığını yapan B.. A..'ün babası emekli Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdür Yardımcısı Av. A.. A.., aynı zamanda devlet memurluğundan yargı kararı ile atılan SPK Başkanı T.. E..'un da eşinin davasını arkadaşlarıyla birlikte takip etmişler..." ifadelerine yer verildiği, anlaşılmaktadır.

Davacı, tamamen gerçek dışı olan grift ve çok boyutlu ilişki iddiaları ile yapılan gerçeğe aykırı yayın nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, davaya konu yazılarda davacıya ilişkin olarak küçük bir bölümün yer aldığını, SPK içerisindeki aksaklıkların ve yanlışlıkların kamuoyuna aktarıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı, tamamen gerçek dışı olan grift ve çok boyutlu ilişki iddiaları ile yapılan gerçeğe aykırı yayın nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, davaya konu yazılarda davacıya ilişkin olarak küçük bir bölümün yer aldığını, SPK içerisindeki aksaklıkların ve yanlışlıkların kamuoyuna aktarıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu 26/06/2008 tarihinde kaleme alınan "SPK'da B.. A.. -T.. E.. ilişkisi" başlıklı yazıda; "...SPK ile B.. ve A..A..ilişkisi bu boyutta olunca ister istemez SPK'da işi olan T.. E..'un kankileri A..'lerin yolunu tutuyor ve işleri de halloluyor" şeklinde ifade kullandığı, yazının bu bölümü değerlendirildiğinde SPK Başkanı olan davacının kurumunda çalışan yetkili ve babası aracılığıyla yasal olmayan yollarla işleri hallediyor izlenimini verdiği, bu yönüyle eleştiri boyutunun aşılarak kişilik haklarına saldırı boyutuna ulaştığı, dava konusu 10/11/2008 tarihli yazıda ise SPK'da Hukuk İşleri Daire Başkanı olan dava dışı B.. A..'ün göreve getirilmesinin mevzuata aykırı olduğu, yasal şartları taşımadığının belirtildiği, yazının bu haliyle kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı belirtilerek, 26/06/2008 tarihli yazı nedeniyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, diğer 10/11/2008 tarihli yazı nedeniyle ise istemin reddine karar verilmiştir.

Basının haber kaynağını açıklamak ve maddi gerçekliği kanıtlamak gibi bir yükümlülüğü bulunmamaktadır bu yönüyle özgürdür ancak haber yapmak basının görevidir ve bu bağlamda da evrensel insan hakları çerçevesinde basın yasasında belirlenen ilkelere uymak zorunluluğu bulunmaktadır. AİHS'nin 10. maddesi hükümleri kamu yararını ilgilendiren genel yarara ilişkin bir durumda ifade özgürlüğünün sınırlanmasına çok az yer bırakmaktadır. Basına siyasal arenada ve kamunun ilgilendiği diğer alanlarda tartışma konusu olan bilgi ve görüşleri iletme görevi düşer. Basının bu görevi kamuoyunun da bu bilgi ve görüşleri alma hakkı ile tamamlanır. Yine Basın, kamuoyunun ilgisini çeken güncel konuları, bu konuların birbiri ile bağlantılarını ilgi çekici ve düşünmeye sevk edici biçimde haber yapabilir.

Dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinde; Başbakanlık Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından SPK ile ilgili gelen bir kısım ihbarlarla ilgili olarak dava konusu yazıda da iddia edilen bir kısım hususlar hakkında inceleme yapıldığı ve inceleme sonucunda iddiaların yerinde görülmediği, dosyaya sunulan Trabzon Milletvekili tarafından 19/09/2008 tarihinde TBMM'ne sunulan soru önergesinde Kanal 7 ile ilgili olarak yapılan inceleme sonucunun neden hala Cumhuriyet Savcılığı'na gönderilmediği hususlarının ve bir takım iddiaların araştırılmasının istendiği, yine Samsun Milletvekili tarafından TBMM'ne sunulan soru önergesinde T.. E.. tarafından B.. A..'e geriye dönük olarak olumlu sicil verilip verilmediği hususlarının araştırılmasının istendiği, dava konusu yazıların yayınlandığı tarihte ise bazı şirketler hakkında ihbar ve şikayetlerin henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu yapılan yayının, Sermaye Piyasası Üst Kurulu'nda yönetici sıfatında olan davacı hakkında olduğu ve SPK ile ilgili olarak ihbar ve şikayetlerin ve soru önergelerinin bulunduğu hususları nazara alındığında köşe yazılarında iddia ve şikayetlerin sonuçlandırmasının konu alındığı, kamuoyunu da yakından ilgilendiren iddialarla ilgili olarak eleştiri hakkının kullanıldığı, dava konusu yazılar bir bütün olarak ele alındığında gerçek, güncel ve kamu oyunun ilgisine haiz olduğu, davacının kişilik haklanna bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/03/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.19/03/20147
Yargıtay — Esas No: 2009/12557, Karar No: 2010/691, Tarih: 27.01.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/12557 E.  ,  2010/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.10.2008 gününde verilen dilekçe ile kiracılığın tespiti ve elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 10.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.01.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalı vekili Av.... ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 03.05.1988 başlangıç tarihli ve 20 yıl süreli kira sözleşmesinin eylemli sona erdirilmesi nedenine dayalı kiracılık sıfatının tespiti ve kiralanan üzerinde çıkartılan muarazanın giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Yukarıda sözü edilen 03.05.1988 başlangıç tarihli ve 20 yıl süreli kira sözleşmesi hasılat kirasına ilişkindir. Sözleşme süresi 3.5.2008 tarihinde dolmaktadır. Davalı kiralayan sözleşme süresinin bitmesi sebebiyle 2886 sayılı Devlet İhale Yasasının 75. maddesinden yararlanarak kiracıyı zabıta gücü ile kiralanandan tahliye etmiştir.

Hasılat kirasının susma ile yenilenmesine ilişkin Borçlar Kanununun 287.maddesine göre kira, belirli bir müddet için aktolunmuş ise bu sürenin hitamında kiralayanın bilgisi ile ve karşı koyması olmadan kiralanan kullanılmakta ise sözleşme seneden seneye yenilenir. Ancak, sözleşmede fesih hakkında bir hüküm bulunmakta ise tarafların bu hükme uymaları gerekir.

Eldeki davada, kira sözleşmesinin 21 ve kira şartnamesinin 28.maddelerinde aynen “Kanuni hükümler saklı kalmak koşuluyla kira süresinin sonunda kiracı herhangi bir bildirime gerek kalmadan kiralananı boşaltmaya ve sağlam çalışır vaziyette teslim etmeye zorunludur” hükmü bulunmaktadır. Görülüyor ki bu hükümle kiralayana sözleşmeyle ihbarsız fesih yetkisi tanınmıştır. Kira sözleşmesi sırf bu sürenin dolması ile son bulmuştur. Bundan sonra da kiralayan idare Devlet İhale Yasasının 75.maddesinden yararlanarak kiracıyı kiralanandan çıkartabilir.

Mahkemece bu saptamalar gözetilmek suretiyle davanın reddedilmesinde bir yanılgı yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 750 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/385, Karar No: 2022/10239, Tarih: 07.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/385 E.  ,  2022/10239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

02.12.2016 günlü, Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa ile değişik 6100 sayılı Kanun’un Geçici 4. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece, Dairemizin 24/05/2021 tarih, 2020/6482 E. ve 2021/7435 K. sayılı bozma ilamına karşı kısmen direnilmiş, kısmen direnme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; yan ürün gelirlerinin ortalama üretim masrafından düşürülmesi nedeniyle, buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek dava konusu taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kısmen direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvuruları Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak değerlendirilmiş; davalılar yönünden başvurunun esastan reddine, davacı idare yönünden başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvuru talebinin kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden, buğday yan ürün gelirinin üretim masrafından düşürülmesi nedeniyle, buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek; bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2542, Karar No: 2017/8351, Tarih: 02.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/2542 E.  ,  2017/8351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin tayin edilen cezaya, sanığın kusuru bulunmadığına, beraat kararı verilmesi ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine; katılanlar vekilinin eksik incelemeye, kusur tespitine, tayin edilen cezaya ve verilen kararın adalet duygusunu tatmin etmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''taksitlerden birinin ödenmemesi halinde tümünün muaccel olmasına, ödenmeyen kısmın hapse çevrilmesine,'' karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4.paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının suçun işleniş şekli, sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 50/1-a maddesi gereğince, adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100.- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması, hükmün 5.paragrafında yer alan “tümünün muaccel olmasına” ve “hapse çevrilmesine” ibarelerinin “tamamının tahsil edileceğinin” ve “hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1405, Karar No: 2021/14720, Tarih: 04.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/1405 E.  ,  2021/14720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İnşaat teknisyeni olarak katılanın işlemlerini yürüten yetkili tanık...’un beyanına göre; 370-380 litre mazotun çalındığını tespit ettiği, bu sebeple müştekinin zararının meydana gelerek suçun tamamlanmış olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki 2 numaralı bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile yapılan uygulamanın maddi hata sonucu, 2 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası yerine 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası olarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazının reddi ile ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanığa hükmedilen hapis cezasının sonuç olarak 2 yıl 10 ay 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.