muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10289, Karar No: 2024/11433, Tarih: 21.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10289 E.  ,  2024/11433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/97 E., 2023/179 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti istemli davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının profesyonel futbolcu olarak 13.09.1995 ile 25.01.1998 tarihleri arasında Kuşadası Spor Gençlik Kulübünde futbolcu konumundaki çalışmalarından eksik gösterilen sigortalılık sürelerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Spor Kulübü vekili ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli ve 2023/97 Esas, 2023/179 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne, ... T.C. kimlik numaralı ve ... sigorta sicil numaralı davacı ...’nun, ... sicil sayılı davalı ... Spor Kulübüne ait spor faaliyetleri işi işyerinde 13.09.1995-31.05.1996 ve 07.06.1996-25.01.1998 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile 847 gün çalıştığı, 75 günlük çalışmasının fer'i müdahil Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği, 772 günlük çalışmasının ise fer'i müdahil Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğinin tespitine şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ve 2021/340 E., 2022/1960 K. sayılı kararıyla; istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ve 2021/340 E., 2022/1960 K. sayılı kararıyla; istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece, 19.01.2023 tarihli ve 2022/13938 Esas 2023/509 Karar sayılı ilamı ile "somut olayda, ihtilaf konusu dönem içerisinde davacı adına 15.08.1997-31.10.1997 tarihleri arasında davalı 65523 s.s. no.lu işyerince Kuruma hizmet bildirildiği, davacının eldeki davada 13.09.1995-25.01.1998 tarihleri arasında geçen hizmetlerinin tespiti isteminde bulunduğu, Mahkemece ise hükümde yazıldığı şekilde talebin kabulü ile davacının 13.09.1995-31.05.1996 ve 07.06.1996-25.01.1998 tarihleri arası dönemde kesintili olarak çalıştığının tespitine karar verildiği anlaşılmakla kurulan hüküm kendi içinde çelişkili ... gelmiş olup İlk Derece Mahkemesince açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan çelişkili şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince, dava dilekçesi, istinaf kararı öncesi Mahkemenin 2016/356 Esas sayılı dosyası kapsamında aldırılan bilirkişi kök raporu, davacı tanığının beyanı, bilirkişi ek raporu, dosya kapsamındaki TFF kayıtları ve sözleşme süreleri ve Yargıtay bozma ilamı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davanın kısmen kabulü ile davacı ...’nun, 0065523.09 sicil sayılı davalı ... Kulübüne ait spor faaliyetleri iş yerinde 13.09.1995-31.05.1996 ve 07.06.1996- 25.01.1998 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı asgari ücret ile toplam 847 gün çalıştığı, 75 günlük çalışmasının fer'i müdahil Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği, 772 günlük çalışmasının ise fer'i müdahil Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili kararın hatalı olup bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili, Mahkemenin yeterli inceleme yapmadığını, ayrıca tanıkların beyanlarının nazara alınmadığını beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının profesyonel futbolcu olarak 13.09.1995 ile 25.01.1998 tarihleri arasında Kuşadası Spor Gençlik Kulübünde geçen çalışmalarından eksik gösterilen sigortalılık sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının profesyonel futbolcu olarak 13.09.1995 ile 25.01.1998 tarihleri arasında Kuşadası Spor Gençlik Kulübünde geçen çalışmalarından eksik gösterilen sigortalılık sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 1 inci maddesi, 114 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının b bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79 uncu maddesi ile 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddesi ve ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22251, Karar No: 2016/359, Tarih: 13.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22251 E.  ,  2016/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Mut Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2015

NUMARASI : 2014/439-2015/33

DAVACI : K.. M.. Vek.Av.Mehmet İlker Yalçın

DAVALILAR : 1-S.. D.. Vek.Av.Murat Akın Demirdağ

2-M.. Ç.. vd. Vek.Av.Mehmet Türker Küçük

3-G.. D.. Vek.Av.Abdurrahman Günay

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Her bir davalının hissesine düşen temyize konu miktar karar tarihi itibarıyla 2.080,00 TL sını geçmemektedir.

HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 2.080,00 TL yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE, 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2011/1174, Karar No: 2011/16555, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1174 E.  ,  2011/16555 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Taraflar arasındaki uyuşmazlık sözleşmeye uygun evsafta ve nitelikte oluklu karton kutu imalatının yapılmasına ilişkin olup, taraflar arasındaki sözleşmenin eki olan teknik şartnamenin 4. maddesinde ihaleye katılacak firmanın imalatçı firma olacağı,5. maddesinde ise ihaleyi alan firmanın üretime başlamadan önce getireceği numunelerin onaylanmasından sonra üretime geçeceği düzenlenmiş olmakla, davacı şirketin ediminin eser sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay kanunun 14.maddesi uyarınca 15. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3846, Karar No: 2016/6261, Tarih: 23.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3846 E.  ,  2016/6261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez), müstehcenlik (üç kez), müstehcen içerikli görüntüleri çocuklara izletme (üç kez)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve müstehcen içerikli görüntüleri çocuklara izletme (suçlarından mahkûmiyet (üçer kez), müstehcenlik suçundan beraat (üç kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (üç kez) kurulan mahkûmiyet hükümleri ile mağdurlar Hulusi ve Mehmet'e yönelik müstehcenlik suçundan (iki kez) kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının mahkûmiyet hükümleri yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık müstehcenlik suçundan (iki kez) verilen beraat kararları ile çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (üç kez) kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdurlar ...,e yönelik müstehcen içerikli görüntüleri çocuklara izletme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri (üç kez) ile mağdur ...'a yönelik müstehcenlik suçundan verilen (bir kez) beraat kararının temyiz incelemesine gelince;

Sanığın, mağdurlar ..., 'e izlettiği görüntülerin içeriklerinin nelerden ibaret olduğu, müstehcen olup olmadığı hususunda mağdurların ayrıntılı beyanları alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, mağdurların sanığın kendilerine porno film izlettiği beyanları ile yetinilerek eksik soruşturma ile yargılamaya devamla müstehcen içerikli görüntüleri çocuklara izletme suçundan (üç kez) mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Sanığın, mağdurlar ..., 'e izlettiği görüntülerin içeriklerinin nelerden ibaret olduğu, müstehcen olup olmadığı hususunda mağdurların ayrıntılı beyanları alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, mağdurların sanığın kendilerine porno film izlettiği beyanları ile yetinilerek eksik soruşturma ile yargılamaya devamla müstehcen içerikli görüntüleri çocuklara izletme suçundan (üç kez) mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Sanığa ait cep telefonu ve sanıktan ele geçirilen CD içerisinde mağdur ... ile kimlikleri tespit edilemeyen başka çocuklara ait çıplak ve masturbasyon içeren görüntülerin elde edildiği bu suretle sanığın, çocukların kullanıldığı müstehcen görüntüleri bulundurduğunun sabit olduğu gözetilmeden, mağdur ...'ın suç tarihi itibariyle onsekiz yaşından küçük olduğu hususu da nazar alınarak sanığın eyleminin TCK'nın 226/3. maddesinde düzenlenen müstehcenlik ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını oluşturması karşısında tek eylemle birden fazla suçun oluşması nedeniyle TCK'nın 44. maddesinde yer alan fikri içtima kuralı uyarınca bu suçlara ilişkin en ağır cezayı öngören TCK'nın 226/3. maddesi ile cezalandırılması yerine dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde müstehcenlik suçundan beraatine karar verilmesi,

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal Kararı uyarınca yeniden değerlendirme yapılması lüzumu,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2695, Karar No: 2019/1225, Tarih: 18.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2695 E.  ,  2019/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 04/03/2015 gün ve 2010/278 - 2015/129 sayılı kararı onayan Daire'nin .../03/2017 gün ve 2015/13527 - 2017/1521 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, sigortalı dava dışı ... Farma İlaç San. A.Ş.'ye ait ilaç aktif madde emtiasının hava yoluyla...'dan Türkiye'ye taşınıp, davalının antreposuna alındığını, burada bulunduğu sırada 09.09.2009 tarihinde yağan yağmurun sebep olduğu sel ve su baskınında emtiada oluşan hasar bedeli toplamı 236.263,50 USD'nin TL karşılığı olan 350.993,05 TL'nin sigortalıya ödendiğini iddia ederek, 350.993,05 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,... TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13445, Karar No: 2009/4333, Tarih: 31.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13445 E.  ,  2009/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı eczacı olduğunu, davalı ile sözleşme imzalayarak kurum mensuplarına ilaç verdiğini, 2.3.2007 tarihinde, eczaneyi personel değişikliği yapmadan eski eczanenin karşısına taşıdığını, 8.3.2007 tarihli dilekçe ile bu durumu Emekli Sandığına bildirdiğini, ... problemleri nedeniyle Bağkur İl Müdürlüğüne bildirimde bulunamadığını, davalının mensuplarına ilaç vermeye devam ettiğini ancak davalının sözleşmenin III/5 maddesine dayanarak 6.2.2007 ila 30.4.2007 arasında verilen ilaç bedeli 46.261,27 YTL nı ödemediğini ileri sürerek bu bedelin fatura tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı davacının sözleşmedeki edimini yerine getirmediğini, yapılan işlemin mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 39.915,04 YTL nın dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davacı dava dilekçesinde davalı kurumun haksız olarak ödemediği 46.261,27 YTL fatura bedelinin davalıdan alınmasını istemiş, 2008/13445-2009/4333

mahkemece de yapılan işlemin haksızlığı kabul edilerek 39.915,04 YTL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davacının fatura bedeli ilaçları hak sahiplerine teslim ettiği ve davalı kurum tarafından bu ilaçların hak sahiplerine verilmediği konusunda bir savunması bulunmadığı anlaşılmasına ayrıca kurumla yapılan sözleşme de feshedilmediğine göre davalı kurum fatura bedellerinin tamamı üzerinden sorumlu tutularak davanın bu miktar üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 31.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17039, Karar No: 2017/4703, Tarih: 30.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/17039 E.  ,  2017/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Belediye Başkanlığı ve birleştirilen dosya davacıları tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

....mahallesinde 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları neticesinde 396 ada 120 parsel sayılı taşınmaz 2.640,00 m² yüzölçümü ile bağ vasfıyla birleştirilen dosya davacısı adına tapuda kayıtlı ve üzerinde haciz şerhleri mevcut olup 28.02.2013 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu neticesinde tamamı orman sınırları içerisinde kalmıştır.

Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili dilekçesinde; ... Belediyesinin İmar Kanununun 18. maddesi gereğince almış olduğu meclis kararları ile imar kapsamında olan taşınmazların ilk kez yapılan orman kadastro çalışmaları neticesinde orman sınırları içerisine alınan ve imar planında yola isabet eden kısımlarının iptaline karar verilmesini talep etmiş, tefrik kararları neticesinde işbu dosya yönünden 396 ada 120 sayılı parsel kalmıştır.

Birleştirilen dosya davacısı vekili dilekçesinde çekişmeli taşınmazın davacı tarafından satın alındığını ve çay bahçesi olarak işletme ruhsatınında bulunduğu iddiasıyla orman tespitinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan, birleşen davanın ise keşif giderini yatırmadıklarından usûlden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Belediye Başkanlığı vekili ve birleştirilen dosya davacıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman tahdidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları ile 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp, 28.02.2013 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, davacı ... Belediye Başkanlığının davasının aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Birleştirilen dosya davacılarının temyiz itirazlarına gelince; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesi ''Taraflardan her biri dava harcını, dinlenmesini talep ettiği tanık ve bilirkişi ücretini ve diğer yargılama giderlerini karşılamak zorundadır. Davacı hakim tarafından belirlenecek süre içinde gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığı takdirde, onunla ilgili delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılır...'' denilmek suretiyle davacı kişinin ilgili delile

2) Birleştirilen dosya davacılarının temyiz itirazlarına gelince; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesi ''Taraflardan her biri dava harcını, dinlenmesini talep ettiği tanık ve bilirkişi ücretini ve diğer yargılama giderlerini karşılamak zorundadır. Davacı hakim tarafından belirlenecek süre içinde gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığı takdirde, onunla ilgili delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılır...'' denilmek suretiyle davacı kişinin ilgili delile

dayanmaktan vazgeçtiğinin kabulü ile dosyadaki mevcut duruma göre karar verilmesi gerektiği açıklanmış olup, somut olayda birleştirilen dosya davacılarının verilen süre sarfında eksiklikleri yerine getirmediklerinden davanın usûlden reddine karar verilmişse de mevcut hüküm karşısında karar hatalı olup mahkemece dosyada ki tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre dosyanın esası hakkında bir hüküm kurulmalıdır. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı ... Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; birleştirilen dosya davacılarının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/05/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14134, Karar No: 2010/27462, Tarih: 25.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14134 E.  ,  2010/27462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beylikova İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2010

Yukarıda Tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra Mahkemeleri, İİK.nun 4.maddesi gereğince İcra Müdürlüğü işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri inceleme ile görevlidir. Alacaklının istemi, Vergi Dairesi Müdürlüğü’nce, vergi borcunun tahsili amacıyla 6183 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan takipte uygulanan gayrimenkul haczi nedeni ile İİK’nun 121. Maddesi uyarınca dava açmak üzere yetki verilmesine  yöneliktir.

Vergi Dairesi Müdürlüğü’nce konan haciz, idari işlem niteliğindedir. Bu haciz işlemine ilişkin başvurunun incelenmesi 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na göre Vergi Mahkemelerince yapılır  ve bu mahkemelerce karara bağlanır.

O halde, başvurunun incelenmesi idari yargıya ait olduğundan mahkemece, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin reddine dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.