muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1969, Karar No: 2021/207, Tarih: 25.01.2021

Kararı, davalı kooperatif ve müdahil vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yukarıdaki gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirmede kooperatif genel kurulunca alınan yetki doğrultusunda yüklenici ile kooperatif arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin bir bütün olarak değerlendirilmediği, bozma gereklerine ve dosya kapsamındaki tüm belge ve kayıtlara uygun bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır.

Bu kapsamda dosyada mevcut tapu kayıtları, mimari projeler, imar işlemlerine ilişkin belgeler davalı kooperatif ile yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, zeyilname, imar değişikliği sonrası oluşan tahsis ve teslimler, satış sözleşmeleri, davalı kooperatif hakkında açılan Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi 2015/628 Esas, 2019/45 Karar sayılı 17.01.2019 tarihli davanın reddi kararı, bu dosyada alınan bilirkişi raporu, bağımsız bölümlere ilişkin SPK onaylı ... Gayrimenkul Danışmanlık ve Değerleme A.Ş. tarafından düzenlenen 21.03.2017 tarihli değerleme raporu, dosyaya sunulan uzman görüşü ve tüm dosya kapsamına göre, kooperatife yüklenici tarafından sözleşme kapsamında paylaşım oranı dışında yapılan ödemeler dikkate alındığında davalı kooperatife ait taşınmazın müstakil tapusu olan tek bir taşınmaz olmayıp dağınık ve ayrı parseller şeklinde olduğu bir kısım taşınmazların davalı kooperatife ait iken bir kısım taşınmazların kooperatif üyesi kişilerin şahsi taşınmazı olduğu, Karma Büyük Proje olarak adlandırılan proje çerçevesinde toplam davalı kooperatifle bağlantılı taşınmazlar dışında 244 adet parsel bulunduğu bu parsellerin tevhit, imar değişikliği, emsal alınması, riskli alan ve rezerv alan ilanı gibi bütün işlemlerin ve masraflarının yüklenici tarafından karşılandığı, Bakanlar Kurulunun 06.02.2017 tarih ve 9867 sayılı kararı gereğince davalı kooperatifin taşınmazların da bulunduğu alanın riskli alan olarak ilan edildiği, buradaki tüm binaların yıkılarak arsa haline getirildiği tüm alanın imar parseline dönüştürülerek yeni imar durumunun oluştuğu, yeni oluşan imar durumu çerçevesinde başlangıçta 1+1 ve 62 m² olarak öngörülen daire büyüklüğünün sözleşmede verilen yetki kapsamında zeyilname düzenlenerek kooperatif lehine iki katı aşan tutarda 4+1 daire ile 135 - 150 m² aralığına yükseltildiği, nitekim sözleşmenin 3. maddesinin 4. bendinde davalı kooperatife ait taşınmazların karşılığı olarak yüklenici tarafından arsa sahibi kooperatife sadece 244 adet bağımsız bölümün yapılmasının amaçlanmadığı Karma Büyük Proje alanı içerisinde aynı zamanda kooperatif üyesi olan arsa sahiplerinin de hisselerinin 750.000 USD Amerikan Doları karşılığında değerlendirilmesi ayrıca arsa sahibi

kooperatif üyelerine verilecek her bir bağımsız bölümünde 250.000 USD Amerikan Doları üzerinden alımının garanti edildiği, emsal alınmasından kaynaklanan artış olduğu takdirde elde edilecek net inşaat alanından arsa sahibine ayrıca ek m² tahsis edileceği, buna karşılık aleyhte bir durum olduğu takdirde ise arsa sahibi kooperatife bu durumun yansıtılmayacağı kararlaştırılmış, ilaveten Sözleşmenin 31. maddesinde de buna ilişkin aynı mahiyette garanti teşkil edecek hükümler yer almaktadır.

Diğer yandan Sözleşmenin 39/1.1. maddesinde davalı arsa sahibi kooperatifin işin devamı sırasında yürüteceği özlük işleri ve bu işin arsa sahibi olarak denetimi için görevlendireceği kurum hizmet bedelleri toplamını karşılayan 2.000.000 USD Amerikan Doları bütçe tahsis edildiği, imza aşamasında 500.000 USD Amerikan Dolarının ödeneceğinin kararlaştırıldığı, yapılan bağımsız bölümlerin üyelere tahsis ve tesliminin yapıldığı anlaşılmıştır.

Kooperatife teslim edilecek dairelerin Dairemiz bozma kararında işaret edildiği üzere bölgedeki diğer emsal projelere göre daha yüksek değerde olduğuna ilişkin gayrimenkul değerleme raporları ve uzman görüşleri dosyaya sunulmuştur.

Yukarıda bahsedilen bütün hususların yanında mahkemenin kabulünün aksine davalı kooperatifin konut yapı kooperatifi olup Karma Büyük Projede ticaret alanı yanında kültürel tesis alanı, dini tesis alanı, kapalı ve açık spor alanı, yeşil alan, eğitim alanı, açık ve kapalı otopark alanları ve yol alanı olarak belirlenen alanlardan yararlanma hakkının davalı kooperatif ve üyelerine de ait olduğu, yüklenicinin mülkiyetinde olduğuna ilişkin kabulün doğru olmadığı, dolayısıyla sözleşme ve sözleşme sonrası gerçekleşen fiili duruma göre genel kurulda verilen yetki çerçevesinde yapılan anlaşmanın ve yürütülen işlemlerin kooperatif ve üyelerinin yararına olduğu ve üyelerin büyük bir çoğunluğu tarafından da genel kurulda olumlu yönde oy kullanıldığı gözetildiğin de alınan kararların iyi niyet kurallarına uygun ve kooperatif yararına olduğu gözetilerek genel kurul kararının iptali istemine ilişkin davanın reddi gerekirken dosya kapsamına uygun görülmeyen aksine gerekçelerle kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ve müdahil ... ve Tur. İnş. Gayrimenkul Yatırım Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27717, Karar No: 2015/5828, Tarih: 25.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27717 E.  ,  2015/5828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Bakanlığın, ... Barajı tesisi amacı ile yapılan kamulaştırmadan dolayı 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesi uyarınca sorumluluğu söz konusu olup, dava konusu taşınmazın kenarında bulunduğu barajın, içme suyu temini için kullanılması ve bu nedenle taşınmazın mutlak koruma alanında kalması hususu ile idarenin herhangi bir ilgisi bulunmamaktadır. Öte yandan Su Kirliliği Yönetmeliği gereğince ilgili belediyeye karşı usulüne uygun açılmış bir dava da bulunmamaktadır.

Davalı idarenin 2942 sayılı Yasanın 12. maddesi bakımından sorumluluğuna gelince;

Dosya kapsamına göre dava konusu taşınmazlardan, sosyal ve ekonomik yönden yararlanma olanaklarının ve ulaşım imkânlarının kısıtlanmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K. 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10103, Karar No: 2013/15857, Tarih: 26.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10103 E.  ,  2013/15857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu halde, bilirkişi kurulunca, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden, alınan rapor inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve değerlendirme tarihine yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerekirken, nisbi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6211, Karar No: 2009/18832, Tarih: 04.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/6211 E.  ,  2009/18832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :31.12.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 253.maddesi, 8.2.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak, aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 15.maddesi ile değiştirilmiş, yapılan değişiklikle; usulüne uygun çağrılıp da mazeretini bildirmeksizin gelmeyen tanıkların zorla getirileceği hükme bağlanmıştır.  Sözü edilen bu değişiklik karşısında, davanın tarafı; dinletmekten vazgeçmedikçe, gösterilen tanığın, usulüne uygun çağrılıp da mazeret bildirmeksizin gelmemesi halinde zorla getirilmesi zorunludur. Hakimin usulüne uygun çağrıldığı halde mazeret bildirmeksizin gelmeyen tanığın zorla getirilmesi konusunda takdir hakkı bulunmamaktadır. Davacı, gösterdiği tanık Hakan'ı dinletmekten vazgeçmemiştir. O halde adı geçen tanığın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 5728 sayılı yasayla değişik 253. ve devamı maddeleri uyarınca dinlenmesi ile tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.04.11.2009
Yargıtay — Esas No: 2013/11249, Karar No: 2014/12134, Tarih: 01.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/11249 E.  ,  2014/12134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/245953

MAHKEMESİ : Karlıova Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2010/51 (E) ve 2011/31 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından; 23.11.2009 şikayet tarihi itibariyle sanığın ikamet ettiği köyün muhtarı olan tanık H.. K..'nın, katılan kurumda teknisyen olarak görev yapan tanık S.. D..'e müracaat ederek yaklaşık 1 hafta kadar önce M.. Mezrası ile T.. Köyü arasında bulunan telefon direklerinden 5-6 adedinin kesilerek götürüldüğünü söyleyip ihbarda bulunması üzerine aynı tarihli tutanağa göre aralarında sanığın da bulunduğu köy sakinlerinin katılan kuruma ait 18 adet telefon direğini yerinden sökmek ya da kesmek suretiyle kendi ikametlerinde kullandıklarının tespit edildiği, tutanak içeriği ve mahallinde icra edilen keşif ile sanığın, 1 adet telefon direğini merdiven üstünü örtmek amacıyla kullandığının saptandığı, sanığın, merdivenin 2000 yıllarında müteveffa babası tarafından yaptırıldığı, kendisinin bu dönemde asker olduğu yönündeki savunmasına karşın, tanıklar S.. D.. ve A.. Ö..'in, mezra ile köy arasında yaklaşık 80 adet telefon direği bulunduğu, bu bölgeden yaklaşık 2 ay önce geçtiklerinde direklerin yerinde olduğu, direklerin çalınmadan önce üzerlerinde telefon hattı kablosu olmadığı, şimdi ise 13 adedinin dikili olup kalan kısmın çalındığı, 18 adedinin de sanığın ve haklarında tefrik kararı verilen diğer sanıkların ikamet ve eklentilerinde ele geçirildiği yolundaki beyanları gözetilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Telekom vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1.4.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7500, Karar No: 2013/1545, Tarih: 23.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/7500 E.  ,  2013/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aydın Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarih ve numarası gösterilen hüküm, duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 30. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. madde hükmü uyarınca, uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde; kişisel ilişki kurulmasına ilişkin verilen kararların Yargıtay’da duruşmalı inceleneceğine ilişkin hüküm bulunmadığından duruşma isteğinin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişisel ilişkinin düzenlenmesinde çocuğun özellikle eğitim, sağlık ve ahlak bakımından yararları esas tutulur (TMK md. 182/2). Küçük Ahu Yağmur 18.07.2006 doğumlu olup, babası 31.05.2010 tarihinde ölmüştür. Davacıların torunlarını görmek ve onunla uygun kişisel ilişki kurmak, torun sevgisini tatmak ve çocuğa da bu sevgiyi vermek haklarıdır. Bu haklarını amacına aykırı kullanacakları yönünde dosyada bir delil ve olgu yoktur. O halde davacılar ile torunları arasında uygun kişisel ilişki tesisi gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.01.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/4006, Karar No: 2016/5258, Tarih: 14.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4006 E.  ,  2016/5258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-) "Sahte fatura kullanmak" ve "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 24.11.2011 tarihli iddianame ile sanık hakkında mütalaa, vergi suçu ve vergi inceleme raporlarına uygun olarak "sahte fatura kullanmak" ve “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı halde, atılı eylemlerin ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden ve hangi suçtan hüküm kurulduğu konusunda çelişkiye düşülmek suretiyle, yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

2-) 5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının "2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek” suçundan verdiği mütalaaya uygun olarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.11.2011 gün ve 2011/44822 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın "2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek'' suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılmak suretiyle dava konusu yapılmayan "sahte fatura düzenlemek” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11506, Karar No: 2013/13914, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11506 E.  ,  2013/13914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda;

Suça sürüklenen çocuğun ilköğretim okulu giriş kapısındaki kameranın kablosunu kopartarak olay yerinden uzaklaşmaktan ibaret eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu yönündeki kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20509, Karar No: 2007/1952, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/20509 E.  ,  2007/1952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı % 26 olan meslek hastalığı oranına göre hükmedilen manevi tazminat miktarı az ise de olayda işverenin kusur onanını ve kaçınılmazlık oranından sorumluluğu ve işverenin yabancı işverenlerin kusurundan sorumlu olmayacağı da nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının ılımlı olmasına göre tarafların tüm temyiz itiralarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10033, Karar No: 2013/2787, Tarih: 05.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10033 E.  ,  2013/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

1-Mahkeme'nin 05.05.2012 tarihli gerekçeli kararının davacı ...'yi temsilen ... Mal Müdürlüğü'ne tebliğine ilişkin belgede bir imza bulunmakta olup; mevcut olan bu imzanın kime ait olduğu anlaşılmadığı gibi, tebligat kalemde yapılmış ise kalem personelinin adı, soyadı ve tebliğ tarihi de yazılmamıştır. Temyiz süresinin hesaplanması için belirtilen nedenler ve tarih önemli olduğundan kendisine tebliğ yapılanın adı, soyadı, sıfatı ve tebliğ tarihinin tebligatı yapan personelin adı ve soyadı ile ünvanının belgelere uygun olarak yazılarak ve nedeni de açıklattırılarak gönderilmesi,

2-Ayrıca, dava konusu 140 ada 3 nolu parsele ilişkin tapu kaydı ve varsa tüm tedavüllerinin Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye İADESİNE, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/879, Karar No: 2013/1119, Tarih: 23.05.2013

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2013/879 E.  ,  2013/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, memuriyet görevinin ifası sırasında meydana gelen zararın memurun sorumluluğu kapsamında tahsili istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 4.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 4.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 23.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11474, Karar No: 2022/1780, Tarih: 09.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11474 E.  ,  2022/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Muş İli, Bulanık İlçesi, Rüstemgedik Beldesinde kain 875 ve 1613 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın harca ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.