muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11104, Karar No: 2010/13254, Tarih: 14.10.2010

2010/11104-13254

yapıldığını, davalıların taahhütlerini yerine getirmemeleri nedeniyle satın aldığı taşınmazın değerinin düştüğünü, davalıların yaptıkları reklam ve tanıtımlarla kendisini kasten yanılttıklarını ve ayıplı mal sattıklarını ileri sürerek, ağır kusur ve hile ile gizlenen ve %50 nispetinde değer kaybına sebep olan ayıp ve eksikliklerin davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen giderilmesine, bunun mümkün olmaması halinde ise fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, 11.03.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 5.000-TL’ye çıkarmıştır.

Davalı ... İnşaat..A.Ş., davalı Toki’ye vekaleten satış yaptıklarını, hukuken taraf olmadıklarını, davanın husumetten reddi gerektiğini, satılan taşınmazda ayıp bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı Toki, inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, sosyal donatı alanlarının, okul, yeşil alan, spor ve ticaret tesisleri imar yollarının özel mülkiyete konu yapılamayacağını, bu yönde bir taahhüdün olmadığını,518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, okulun bir mahalleye tahsisinin mümkün olmadığını, her sitenin yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu ve demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, konutun teslim alınmasından sonra açık ayıp iddiaları ile ilgili 30 gün içinde ayıp ihbarı yapıldığının ispatlanamadığı, dava konusu dairenin bedeline olumsuz yönde etki edebilecek bir gizli ayıbın veya eksik ifanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. ”... ...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve villaların satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, yüzme havuzları, basketbol sahaları, beachvolley sahası, tenis kortları, buz hokeyi ve buz paten pisti, rollerblade, kaykay alanları, tırmanma duvarı ve daha pek çok olanağın bulunacağının belirtildiği, ne var ki taahhüt edilen bu spor kompleksinin mülkiyeti Toki’ye ait olan 518 ada üzerinde inşa edildiği ve Toki tarafından halka açık hale getirildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davalı ... İnşaat..A.Ş., her ne kadar 518 ada üzerinde yapmayı vaat ettiği spor kompleksini taahhüdüne uygun biçimde tam ve eksiksiz inşa ettiğini, davacının yararlanmasına

2010/11104-13254

hiçbir engel bulunmadığını, bu spor kompleksinin sadece site sakinlerine özel ve münhasıran onların kullanımına açık olacağı taahhüdünde bulunmadıklarını savunmuşsa da; “... ...” projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında tanıtım maketlerinde ve broşürlerinde, spor kompleksinin gösterilmesi, bu şekilde projenin reklamının yapılması nedeniyle davacıda bu yerlerin siteye dahil olduğu intibaı uyandırılmıştır. Dolayısıyla, söz konusu sosyal tesislerin, mülkiyeti Toki’ye ait olan 518 ada üzerinde yapılmış olması, alıcının satın alma kararını etkileyen, taşınmazın değerini azaltan bir husus olup, edimin ifasındaki bu yöne ilişkin eksiklik nedeniyle satıcının alıcıya karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, sosyal tesislerin Toki’ye ait taşınmaz üzerine yapılmış olması, “açık ayıp” olarak nitelendirilip, davacının konutu teslim aldıktan sonra 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun ve BK. 198. maddesinde öngörülen sürelerde davalılara yapılmış ayıp veya eksik işler ihbarı bulunmadığından davanın reddine karar verilmişse de, dava konusu olayda 4077 sayılı yasada düzenlenen “ayıplı ifa” değil “eksik ifa” söz konusu olup, 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir. O halde mahkemece işin esası incelenerek, taraflar arasında ihtilafsız olan satış bedeli üzerinden gerekli indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 14.10.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Dosya kapsamından davacının dava konusu ettiği ayıp ve eksiklerle ilgili olarak dosyaya ibraz edilen, bilirkişi raporları, projeler, tapu kayıtları ve tüm delillerden; taahhüt edilen projenin, takriben 1000 dönümlük arazi üzerinde adalar bazında bir çok siteden oluşan çok büyük bir proje olduğu ve taahhüt edilen hususların projeye uygun gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır.

2010/11104-13254

Davacının eksik ve ayıplı olduğunu iddia ettiği unsurlardan spor kompleksinin "... ... kent" projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında, tanıtım maketlerinde gösterildiği ve projenin reklamının bu şekilde yapıldığı, bu nedenle davacıda bu yerlerin siteye ait olduğu intibaının uyandırıldığı, halbuki; taahhüt edilen spor kompleksinin mülkiyeti TOKİ'ye ait 518 ada üzerine inşa edildiği ve TOKİ tarafından halka açık hale getirildiği, bu durumun ayıplı ifa değil "eksik ifa" mahiyetinde olduğu bu yüzden davacının 10 yıllık zamanaşımı süresinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği yolundaki dairemiz çoğunluğunun bozma görüşüne katılmıyoruz. Zira yukarıda açıklandığı üzere; taahhüt edilen proje bir tek ada veya bir tek siteden meydana gelmemektedir. Takriben 1000 dönüm (1.000.000 m2) arazi üzerinde birçok ada ve siteden oluşmaktadır. Her sitenin havuz ve sosyal tesislere sahip olduğu etraflarının duvarla çevrildiği ve gerekli güvenliğin sağlandığı dosyadan açıkça anlaşılmaktadır.

Başlangıçta projeyle ilgili tüm alan TOKİ'ye ait olduğu da açıktır. Davacı buradan proje kapsamında bir konut satın almıştır. Proje kapsamında davacının konut satın aldığı ada dışındaki adalara inşa edilen okul, çarşı, spor kompleksi gibi unsurlar ile sitelerin ortak yollarının site sakinlerinin özel mülkiyetine ait olacağına dair davalılarca herhangi bir taahhütte bulunulmadığı gibi bu gibi unsurların site sakinlerinin özel mülkiyetinde olmasının beklenmesi de hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenlerle TOKİ arazisine inşa edilen spor kompleksininde TOKİ'ye ait olması doğaldır.

Davalılar yapılacak spor kompleksinin mülkiyetinin site sakinlerine devredileceği taahhüdünde bulunmamış ve spor kompleksi davacının da istifade edebileceği şekilde proje kapsamında gerçekleştirilmiştir. Kaldı ki tapu kayıtlarının aleni olması nedeniyle davacı satın aldığı konutun tapusunun neyi kapsadığını bilebilecek durumda olup TMK 1020.maddesi gereğince "kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez" kuralı karşısında, davacının spor kompleksinin site sakinlerine ait olması gerektiği iddiasının da dinlenmesi mümkün değildir. Ortada bu nedenlerle "eksik ifadan" bahsedilemez.

Bu nedenlerle; Dairemiz çoğunluğunun "Eksik İfa" nedeniyle bozma doğrultusundaki görüşüne katılmamaktayız. Mahkemenin davanın reddine dair kararının onanması gerektiği görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2014/19958, Karar No: 2014/20477, Tarih: 03.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/19958 E.  ,  2014/20477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/182720

Yetki belgesi olmadan taşıma faaliyetinde bulunmak eylemi sebebiyle 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 26/a maddesine aykırılıktan 16 Z 5789 plakalı araç tescil sahibi İ.. T.. hakkında Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı 4.Bölge Müdürlüğünün 22.04.2013 tarihli ve UBK-A 512956 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile verilen 2.615,00 Türk Lirası idari para cezasına yönelik itirazın reddine dair, İNEGÖL 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 24.11.2013 tarihli ve 2013/368 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 05.05.2014 gün ve 30025 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2014 gün ve KYB. 2014-182720 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

İdari yaptırım kararının dayanağı olan 4925 sayılı Kanun'un 26.maddesinde yer alan "a)5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan taşıma faaliyette bulunanlara ikibin Türk Lirası, ...idari para cezası verilir." şeklindeki düzenlemenin, 12.07.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6495 sayılı Kanun'un 32.maddesi ile "Bu Kanunun;

a) 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetkik belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez." şeklinde değiştirildiği, karar tarihinde yürürlükte bulunan 26/a maddesi uyarınca yetki belgesiz taşıma faaliyetinde bulunmak eylemi açısından idari para cezasının bin Türk Lirası olarak öngörüldüğü gözetilmeksizin, başvurunun bu yönden kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İnegöl 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 24.11.2013 tarihli ve 2013/368 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının 1.000,00 TL'ye indirilmesine ve infazın bu miktar idari para cezası üzerinden yapılmasına, 03.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11802, Karar No: 2018/4365, Tarih: 24.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/11802 E.  ,  2018/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 24.04.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve buna benzer isimler altında bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek; geçmişe dönük on yıllık bedellerden fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100,00 TL'nindavalıdan tahsilini talep etmiş, 12.10.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 957.161,61TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının

.... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat

hükümleri çerçevesinde .... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, .... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalıyararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8416, Karar No: 2017/11518, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/8416 E.  ,  2017/11518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15457, Karar No: 2011/20149, Tarih: 08.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15457 E.  ,  2011/20149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.920.47 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde;davalının müvekkili kuruma bağlı ... Devlet Hastanesinde labaratuar teknisyeni olarak çalıştığını, Ocak 2004-Kasım 2006 döneminde kendisine döner sermayeden haksız olarak toplam 3.920,47 TL ödeme yapıldığını,bu durumun Muhasebat Başkontrolü İsmail Kekeç tarafından düzenlenen 26/08/2009 tarih ve 106/İR-27/28 sayılı inceleme raporu ile tespit edildiğini,davalıya ödenen 3.920,47 TL alacağın ödenme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde;dava konusu alacağa ilişkin işlemin ... 1. İdare Mahkemesinin 2010/448 E.2010/906 K.sayılı kararı ile iptaline karar verildiğini, mahkemenin bu kararın aksine bir karar vermesi halinde birbirine tezat iki yargı kararı verilmiş olacağını,müvekkiline fazla yapıldığı iddia edilen ödemelerin tamamen idarenin kendi kusurundan ve bilgi azlığından kaynaklandığını, ayrıca dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, bu sebeplerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece yapılan yargılama sonunda;davalıya davacı tarafından yapılan yanlış hesaplama üzerine fazla ödeme yapıldığı,davacının davalıdan bedelin iadesini istediği ancak davalının geri ödeme yapmadığı,eldeki kayıtlara göre davacının kendi uhdesindeki kayıtlar üzerinde yanlış inceleme yaparak fazla ödemeye neden olduğu,davalının herhangi bir yanıltıcı müdahalesinin olmadığı,buna rağmen davacı idarenin bu hata yapıldıktan sonra altmış günlük idari dava süresi içinde ödenen herbir bedeli geri almayı isteyebileceği halde bu süre içinde bir işlem yapmadığı,ödemenin üzerinden belirtilen süreden daha fazla süre geçtikten sonra bu kez iade edilmesinin istendiği,böyle bir geri ödeme isteminin devletin devamlılığı ve hukuksallığı içinde değerlendirildiğinde önüne geçilmez uygulamalara neden olabileceği ve bu durumun kötüye kullanılmasına neden olabileceği, her ne kadar davacı tarafça bu bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri istenebileceği gibi bir iddiada bulunulmakta ise de yasal sürelerin her kişi ve kurum için bağlayıcı olması gerektiği idarenin elinde bulunan yasal süre geçtikten sonra böyle bir istemde bulunmasını hukukun korumayacağı, ayrıca idare tarafından yasal süresi içinde yapılan fazla ödemeye dayanak işlemin iptal edilmediği,bu hali ile ödemenin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri ödenmesinin mümkün olmadığı zira ortada iptal edilmiş bir işlem bulunmadığı, bu hali ile davanın reddine karar vermek gerektiği anlaşılmış'' gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davada,davacı idare; ... Hastanesinde labaratuar teknisyeni olarak çalışan davalıya Ocak 2004-Kasım 2006 döneminde döner sermayeden haksız olarak ödendiği iddia edilen 3

.Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davada,davacı idare; ... Hastanesinde labaratuar teknisyeni olarak çalışan davalıya Ocak 2004-Kasım 2006 döneminde döner sermayeden haksız olarak ödendiği iddia edilen 3.920,47 TL alacağın ödenme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili istenilmektedir.Dosya kapsamından davalıya yapılan ödemenin daha önce bu yolda alınmış bir karara dayandığı iddia ve ispat edilmiş değildir.Ödemenin idari bir hatadan kaynaklandığı kabul edilmektedir. Davalı tarafından ... 1.İdare Mahkemesinin 2010/448 Esası ile açılan dava sonucunda yapılan ödemenin geri alınmasına ilişkin işlemin iptaline karar verilmiştir.İdare Mahkemesi gerekçesinde Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 22.12.1973 gün ve 1968/8 E. 1973/14 K. Sayılı kararına atıfta bulunmuştur. Borçlar Kanununun 62.maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir.HGK. Nun 05.12.1984 tarih 1982/387E-1984/997K. Sayılı kararında ;herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından BK.nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır.Yerel Mahkemenin gerekçesinde anılan Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun kararına atıfta bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu kararın idare tarafından yapılan bütün ödemelere uygulanması halinde, idarenin haksız iktisap kurallarından hiçbir zaman yararlanamaması ve memurların yapmış oldukları bütün hatalı ödemelerin idare tarafından gerek ödeme yapılan kişilerden, gerekse ödemeyi yapan kişiden geri alamaması şeklinde bir sonuç doğuracağı ve bununda idareyi işlemez duruma getireceği gerekçesiyle savunulamayacağı HGK'nun 05.12.1984 tarih 1982/387E-1984/997 K. ile kabul edilmiştir.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 27.01.1973 tarih 1972/6 E. 1973/2 K.Sayılı kararı ile Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22/12/1973 gün ve 1968/8-1973/14 sayılı kararı;idarenin 'şart tasarrufuna' ilişkindir.Somut olayda ise; davacı idarenin mevzuata aykırı olarak yaptığı hatalı ödemeden söz edilmektedir.O halde,mahkemece,herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin Borçlar hukukunun haksız iktisap kuralları çerçevesinde istenip istenemeyeceği tartışılmadan, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazıl şekilde hüküm tesisi isabetsiz,temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile Hükmün HUMK.nun 428.maddsi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.