muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17011, Karar No: 2014/3545, Tarih: 26.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17011 E.  ,  2014/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Şikayetçi ... 'nın sanık ...'a kendisine ait kahvehaneyi eşyaları ile birlikte devri karşılığında, sanığın ... plakalı .... adına kayıtlı olup haricen satınaldığı aracı verme konusunda anlaşarak bu hususta tarihi bulunmayan el yazısı ile hazırlanmış sözleşme imzaladıkları, ancak aracın kalan taksitlerinin sanık tarafından ödenmemesi ve tescil sahibi tarafından geri alınması üzerine kahvehanenin de şikayetçiye iade edildiği, ancak katılanın sanığa söz konusu takas sözleşmesi sırasında verdiği 6000 TL meblağlı senedin bedelsiz kaldığı sanığın bu hususu bildiği halde ... isimli şahsa ciro ederek kullandığı olayda:

08/05/2007 tarihinde özetle “sanığa satılan kahvehaneyi geri aldım. aracı iade ettim üzerine olan 6,000.00 TL borcumu 3 ay sonra ödemek için üç aylık senet verdim” yazılı sözleşme yapılmış olması, İzmir Kriminal Polis Labaratuarının 29/04/2008 tarihli raporunda sözleşme altındaki imzanın ...'nın elinden çıktığının belirtilmiş olması ve katılanın sanığa ödeme yaptığına ilişkin herhangibir belge ibraz edememesi karşısında sanığın yüklenen suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatına ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/418, Karar No: 2025/5654, Tarih: 07.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/418 E.  ,  2025/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/544 E., 2024/567 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin, temyiz istemlerinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair hiçbir somut kesin delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Teblğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14758, Karar No: 2025/6073, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/14758 E.  ,  2025/6073 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/719 E., 2023/1841 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ :Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2021/312 E., 2022/57 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair gerekçelerin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz isteminde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27750, Karar No: 2014/2470, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27750 E.  ,  2014/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/330-2012/533

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir İlçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1025, Karar No: 2023/4408, Tarih: 14.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1025 E.  ,  2023/4408 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

EK KARAR SAYISI : 2018/1921 E., 2018/2635 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.04.2021 tarihli ve 2018/1921 Esas, 2018/2635 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296-1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2018/1921 Esas, 2018/2635 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16120, Karar No: 2017/8336, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16120 E.  ,  2017/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istirdat davasına dair Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01/07/2015 günlü ve 2015/127 E. -2015/431 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 12/05/2016 günlü ve 2015/14437 E. - 2016/7724 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduklarını,tarafına tahakkuk ettirilen faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 09/06/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 20.700.00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 12/05/2016 günlü ve 2015/14437 E.- 2016/7724 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

.

.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...’nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12/05/2016 günlü ve 2015/14437 E.- 2016/7724 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA ve peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12958, Karar No: 2013/5367, Tarih: 06.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12958 E.  ,  2013/5367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2b, d, 62, 51/1-3-7, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sanığın idaresindeki araçla iki yönlü kullanıma açık yolda seyrederken aniden sola yönelip karşı şeride girerek karşı yönden gelen motosiklete çarpıp katılanın vücut fonksiyonlarına etkisi ağır 5. derecede olan kemik kırığı ve yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralamasıyla sonuçlanan olayda, tam kusurlu olması ile birlikte meydana gelen zararın ağırlığı da nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusurlu olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11770, Karar No: 2012/46175, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11770 E.  ,  2012/46175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların ... İlköğretim Okulu binasının açık penceresinden gece sayılan saatte girerek kantin kapısını kırdıktan sonra kantinde bulunan yiyecekleri çaldıkları ve bu suretle üzerlerine atılı kamuya ait binadan hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediklerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde 12 yaşını bitirip 15 yaşını tamamlamadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'nun, TCK'nın 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1.maddeleri uyarınca, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda adli tıp kurumu veya uzman hekimden rapor alınıp sosyal inceleme yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/86, Karar No: 2022/211, Tarih: 24.03.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/86 E.  ,  2022/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanıklar ... ve ...'in ...’a yönelik eylemleri nedeniyle TCK’nın 38/1 maddesi delaletiyle 82/1-h ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ilişkin ... 11. Ağır Ceza Mahkemesince 06.03.2017 tarih ve 286-50 sayı ile kurulan ve hükmedilen cezanın miktarı bakımından resen istinaf yoluna tabi olan hükümlere karşı sanıklar müdafileri tarafından da istinaf yoluna başvurulması üzerine, dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 06.11.2017 tarih ve 734-869 sayı ile;

"...b)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Kasten Öldürme, Nitelikli Yağma suçlarından kurulan mahkûmiyet ve beraat hükümleri yönünden yapılan incelemede ise;

1- Her ne kadar sanık ... ... hakkında atılı suçlar nedeniyle TCK 37.maddesi delaletiyle mahkûmiyet hükümleri kurulmuş ise de, sanığın azmettirme sonucu atılı suçları işlediği ve olayın detaylarını ve azmettiricileri kollukta müdafii huzurunda verdiği ifadesinde anlattığı ve mahkemece bu beyanların da hükme esas alınarak hüküm kurulduğu gözetildiğinde, sanık hakkında TCK 38/3. madde ve fıkrası hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gerekçeli kararda tartışılmaması,

2- Uygulamaya göre de, Sanık ... ...'in... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/451 Esas, 2009/710 Karar sayılı ilamı ile, sanık ...'in de ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/99 Esas, 2012/210 Karar sayılı ilamı ile 5275 Sayılı Yasanın 108/3.maddesi uyarınca ikinci kez mükerrir olduklarının gözetilmemesi," isabetsizliklerinden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararı üzerine, yapılan yargılama sonucunda sanıklar ... ve ...'in; ...’a yönelik eylemleri nedeniyle TCK’nın 38/1 maddesi delaletiyle 82/1-h ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ilişkin ... 11. Ağır Ceza Mahkemesince 14.03.2018 tarih ve 502-81 sayı ile kurulan ve hükmedilen cezanın miktarı bakımından resen istinaf yoluna tabi olan hükümlere karşı sanık ... ve müdafi ile sanık ... müdafi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 18.05.2018 tarih ve 617-618 sayı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın da sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.04.2019 tarih ve 630-2057 sayı ile; temyiz başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 28.05.2019 tarih ve 52827 sayı ile;