muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/202, Karar No: 2011/221, Tarih: 15.11.2011

Tanık F.K.aşamalarda özetle; sahtecilik suçundan dolayı 2008 yılı Ağustos ayından beri 10. Asliye Ceza Mahkemesinde devam eden bir dosyada tutuklu olduğunu, .. araçları üzerine ....Ltd. Şti. unvanlı şirketin sahibi olduğunu, cezaevine girdikten sonra şirketin işleriyle eşi E..K..'ın ilgilenmeye başladığını, savcı M.K.'i servise daha önceden de geldiği için tanıdığını, şirketin işleriyle ilgilenen eşi E.'nın cezaevine görüş için geldiği zamanlarda Cumhuriyet savcısı M. K.'le tanıştığını, servise geldiğini ve eşinin durumu kendisine anlattığını, bunun üzerine M.Bey'in "100.000 TL karşılığında tahliyeyi sağlayabileceğini beyan ettiğini, hatta önce 100.000 TL olarak istenen rakamın daha sonra 100.000 Euro'ya çıkartıldığını, ayrıca ödemenin çekle de yapılabileceğini söylediğini" kendisine bildirdiğini, eşi E..'nın çek imzalatmak için 30.12.2008 tarihinde savcıdan yazılı izin alarak görüşe geldiğini, borçlu oldukları şirketler için çek kesmesi gerektiğini, bunun yanı sıra savcı M.. Bey'in çekle ödemeyi de kabul ettiğini söylemesi üzerine, şirketin borçlarını ödemek için çek imzalayabileceğini ancak Savcı M.. beye verilmek üzere çek imzalamayacağını eşine imzalama olayının gerçekleşmediğini, baştan beri tahliye olacağına inandığı için para ve çek vermeyi kabul etmediğini, para isteme aşamasında savcı M.. beyin eşini aradığını, mesaj çektiğini eşi E..'nın görüşlere geldiğinde kendisine söylediğini, savcı M..beyin mesaj çektiği ve aradığı .....nolu telefonun kendisine ait başka bir şirket olan K..Ltd. Şti. adına kayıtlı olduğunu, tutuklanana kadar kendisinin daha sonrada eşinin kullandığını belirtmiştir.

Taksi durağında şoför olarak çalışan tanıklar M.K.ve İ.H.. özetle; katılan E.K.'ın babası M.. A. ile aynı taksi durağında çalıştıklarını, durakta çalıştıkları ve tarihini tam olarak hatırlayamadıkları bir gün E.'nın babasıyla birlikte durağa geldiğini, E.'nın karşıya geçerek içinde erkek bir şahıs bulunan özel bir araca bindiğini, merak saikiyle M..'e sorduklarında cevaben, “adliyede savcıymış, damadım tutuklu olduğu için o hususta yardımcı olacakmış, o nedenle görüşüyorlar” diye cevap verdiğini, savcıyı tanımadıklarını, şimdi de görseler tanıyamayacaklarını, savcının aracının plakasını da hatırlamadıklarını beyan etmişlerdir.

Antalya E Tipi Kapalı Cezaevi 2. Müdürü Mücahit F.ve İnfaz Korumu başmemuru S.T.tanık olarak verdikleri ifadelerinde, E. K. 30.12.2008 tarihinde savcılık izni ile tutuklu eşi F.ile görüşme yapmak için cezaevine geldiğini ve bir kısım çekleri eşine imzalatmak istediği hususunun doğru olduğunu belirtmişlerdir.

Antalya E Tipi Kapalı Cezaevi 2. Müdürü Mücahit F.ve İnfaz Korumu başmemuru S.T.tanık olarak verdikleri ifadelerinde, E. K. 30.12.2008 tarihinde savcılık izni ile tutuklu eşi F.ile görüşme yapmak için cezaevine geldiğini ve bir kısım çekleri eşine imzalatmak istediği hususunun doğru olduğunu belirtmişlerdir.

Tanık M. T. Adalet Başmüfettişine verdiği beyanında; Antalya'da kadın doğum doktoru olarak dokuz yıldır çalıştığını, M..beyle de doktor olan abisi aracılığıyla tanıştığını, muayenehanesinin Yeşilbahçe Mahallesinde bulunduğunu, altında da "Köydeğirmeni Börek" adıyla bilinen bir restoran olduğunu, ücretsiz muayene yapmadığını, çok özel koşullarda indirimli muayene yaptığını, M..beyin kendisine gönderip de ücretsiz ya da indirimli muayene yaptığı herhangi bir doğum hastası hatırlamadığını, ancak şimdi hatırladığı kadarıyla bir keresinde yardımcı olmak amacıyla bir hastaya indirim uygulaması için M..beyin kendisini aradığını, ancak bu hastanın gelmediğini, bu hastanın kim olduğunu, nereli olduğunu ve ismini bilmediğini dile getirmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/534 esas sayılı dosyasında tutuklu bulunan F.. K..'ın tahliyesi karşılığında eşi E. K..'dan önce 100.000 TL, sonra 100.000 Euro istemek suretiyle menfaat teminine çalıştığı iddiasının tamamen asılsız olduğunu, eşine almış olduğu aracın temiz olup olmadığını öğrenmek için satıcıyı ve ayrıca araç işinden anlayan seyyar oto galerici........'ı da alarak F.K.'a ait .... Oto Bakım Servisine gittiklerini ve F..'la bu nedenle tanıştıklarını, aracın bakımlarının yapıldığını, daha sonra aracı N.K. aracılığıyla tamirhaneden aldırdığını, daha sonra tekrar araç bakımı için birkaç kez aynı servise uğradığını, gidişlerinden birinde F.. beyin olmadığını görünce çalışanlara sorduğunda trafik kazası geçirdiği için tıp fakültesinde yattığı cevabını aldığını, bunun üzerine abisinin doktor ve tabip odası yönetiminde olduğunu bir ihtiyaçları olursa yardımcı olabileceğini çalışanlara ilettiğini, araçta çıkan bazı aksaklıklar nedeniyle tekrar servise gittiğinde çalışan olarak iki kişinin kaldığını gördüğünü, bu gidişinde çalışanların F.. beyin eşi olarak hamile bir bayanı tanıştırdıklarını, tanıştırılan bayanın kendisine eşinin trafik kazası geçirdiği için hastanede yattığını, maddi durumlarının bozulduğunu, yardıma ihtiyacı olduğunu söylemesi üzerine doğum uzmanı olan abisine yönlendirdiğini, başka bir gün kendisine ait olan ... plakalı aracın arıza lambasının yanması üzerine nedenini öğrenmek için N..K..'la servise gittiklerinde E. hanımın yanlarına geldiğini, yapılan işlem ücrete tabi olmamasına rağmen ücreti sorduğunda E.'nın cevaben personele maaş ödeyemediklerini, onların yanında ücret alamayacağını belirtmesi üzerine kendisine personelin görmediği bir yerde 100 TL verdiğini, abisinin muayenehanesinin uzak olması nedeniyle E..'nın buraya gidemeyeceğini söylemesi üzerine doğum doktoru arkadaşı M.T.'la görüşerek bir defalığına ücretsiz muayene yapabileceğini söylemesi üzerine yemekten eşiyle birlikte kalkarak E.'nın tarif ettiği taksi durağına eşiyle birlikte gittiklerini, doktor arkadaşının bir kez muayene yapabileceğini söylemesi üzerine cevaben doktora giderken arayacağını söyleyip ayrıldıklarını, E.K.'a 50-100 TL arasında maddi yardımlarda bulunduğunu, bütün görüşmelerde yanında ya eşi Y.'in ya da arkadaşı N.K.'ın bulunduğunu, kendisi ile yaptığı telefon görüşmelerinde bebeğin sağlığı üzerine konuştuklarını, eşinin taburcu olmaması ve maddi durumları da bozulduğundan sürekli üzülüp ağladığını görmesi üzerine, karnınızda bebek var, bizim amacımız bebeği sağlıklı doğurmanız, bunun için üzülmenizi önlemeye çalışıyoruz anlamında, “babası taburcu olur inşallah beraberinde dünyaya gelir” anlamında SMS attıklarını, hatta bu SMS'in eşi tarafından atıldığını, arkadaşı Dr. M.T.'la görüşmesinde E.yı %50 indirimli muayene edebileceğini belirtmesi üzerine indirimli muayene olabileceğini bildirmek için E

. M.T.'la görüşmesinde E.yı %50 indirimli muayene edebileceğini belirtmesi üzerine indirimli muayene olabileceğini bildirmek için E.'nın telefonuna “hallettim, önceki dediğiniz gibi” şeklinde SMS attığını, kaldı ki önceki dediğimiz sözü farklı algılanması durumunda bu kişinin kendisine maddi menfaat teklif etmesi gerekeceği ki bu durumun mümkün olmadığını, tüm konuşmaların doktor ve doğumla ilgili konuşmalar olduğunu, kendisine eşiyle birlikte hastanede dahi yardımcı olabileceklerini belirtiklerini, hastane masraflarını dahi karşılamayı teklif ettiklerini, eşiyle birlikte Dr. M. T.'ın muayenehanesini gösterdiklerini, taksi durağında buluştuklarını zira bu durağa eşi Yasemin ile gittiklerini, E.'nın yalnız olduğunu, durakta kendisine yardım amacıyla 100 TL verdiğini, adliyedeki odasında arkadaşı Y.Ü.ile otururken E.'nın geldiğini, çay içtikten sonra “yalnız görüşebilir miyiz” demesi üzerine, “ne söyleyeceksen söyle” dediğinde, daha önce hastanede yoğun bakımda dediği eşinin aslında trafik kazası sonucunda tutuklandığını, 3-4 aydır mahkemeye çıkmadığını, tutukluluğunun incelenmediğini söylemesi üzerine, mahkeme hâkimine sorduğunda hâkimin, “savcım duruşmalar yapılıyor ve kişi oto parçalarını çalıp değiştiren evrakta sahtecilik yapan birisi” demesi üzerine, odasına gelerek yalan söylediğini belirterek şiddetli bir şekilde oda dışına davet ettiğini, çıkmayıp konuşmak istemesi üzerine sert bir şekilde odadan çıkarttığını, çıkarken kendisine hitaben, “görürsünüz siz” diyerek hızlı bir şekilde odadan çıktığını, bu kişinin adliyede davasının olduğunu bu anda öğrendiğini, dolayısıyla bu diyaloğa arkadaşı Y.Ü.'ın da tanık olduğunu, F.'un suçunu öğrendikten sonra tamircisini derhal değiştirdiğini, duruşma çıkışında odasına geçerken bir avukatın yanına gelerek, “savcım E. hamın size terbiyesizlik yapmış, özür dilerim, ben avukatıyım, E. hanım hamile olduğu için kendisine söylememiştim görüşebilirmiyiz” demesi üzerine, “lütfen uzaklaşın” diyerek ayrıldığını, her şeyden önce sürekli ağlayan maddi imkansızlık içinde bulunan, elektrik borçları yüzünden işyeri kapanan, cebinde 50 TL bile olmayan bir kişinin 100.000 TL ya da 100.000 Euro'yu vermesinin mümkün olmadığını, böyle bir menfaat edinme talebinin her şeyden önce yapısına, mesleğine aykırı olduğu gibi, fiilen de imkansız olduğunu, bir kişiye doktor yardımında bulunmasının tamamen iyi niyetli bir yaklaşım olduğunu belirtmiştir.

Uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir hukuki sonuca ulaşabilmek için konuya ilişkin yasal düzenlemelerin incelenmesinde yarar vardır.

5237 sayılı TCY'nın “irtikap” başlıklı 250. maddesinin birinci fıkrasında, “(1) Görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlanmasına veya bu yolda vaatte bulunulmasına bir kimseyi icbar eden kamu görevlisi, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” şeklindeki düzenleme ile icbar suretiyle irtikap suçu tanımlanmıştır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere, icbar suretiyle irtikap suçunun oluşabilmesi için; kamu görevlisinin, bir başkasını kendisine veya başkasına yarar sağlamaya veya bu yolda vaatte bulunmaya icbar etmesi gerekir. İcbar suretiyle irtikap suçunun maddi unsurlarından birini oluşturan “icbar”, mağdurun iradesini baskı altında tutmaya elverişli, doğrudan veya dolaylı her türlü zorlayıcı hareketin yapılmasını ifade eder. Bu icbarın, yürütülen görevin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle gerçekleştirilmiş olması gerekir. Bu suçun en önemli özelliği, bir görev suçu olması nedeniyle memurun görev ve yetki alanına giren bir işlemi yaparken veya o işlemi yapabilecek durumda iken çıkar sağlanmasıdır.

Anılan Yasanın “yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama” başlıklı 255. maddesi ise; “(1) Görevine girmeyen ve yetkili olmadığı bir işi yapabileceği veya yaptırabileceği kanaatini uyandırarak yarar sağlayan kamu görevlisi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçunun maddi öğesi, kamu görevlisinin, görevine girmeyen ve yetkili olmadığı bir işi yapacağı veya yaptıracağı kanaatini uyandırarak menfaat sağlamasıdır. Söz konusu suç, kamu görevlisinin görevine girmeyen ve yetkili olmadığı bir işi yapacağı veya yaptıracağı kanaatini uyandırarak menfaat sağlamasıyla tamamlandığından, failin elinde olmayan nedenlerle menfaati sağlayamaması halinde suçun teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının iş bölümü çizelgelerine göre Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin tek numaralı dosyalarının duruşmalarında iddia makamını temsil etmekle görevli olan sanığın, katılanın tutuklu olan eşinin yargılamasının yapıldığı Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/534 esas sayılı dosyası üzerinden görülmekte olan davada herhangi bir görev ve yetkisinin bulunmadığı, dolayısıyla somut olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY'nın 250/1. maddesinde düzenlenmiş olan kamu görevlisinin, görev ve yetki alanına giren bir işlemi yaparken veya o işlemi yapabilecek durumda iken bir başkasını kendisine veya başkasına yarar sağlamaya veya bu yolda vaatte bulunmaya icbar etmesi suretiyle gerçekleşen icbar suretiyle irtikap suçunu oluşturma olanağı bulunmamaktadır.

Bu itibarla, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında değişmeyen, tutarlı ve samimi katılan ve tanık anlatımları ile dosya içerisinde bulunan mesaj içeriklerinden, arabasının bakımını yaptırırken tanıştığı F..K.'ın bir suç dolayısıyla tutuklu olduğunu eşi katılan E. K.'dan öğrenen sanığın, bu kişinin tahliye edilmesini sağlamak konusunda yardımcı olacağı kanaatini uyandırarak katılandan para talep etmek şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCY'nın 255. maddesinde düzenlenmiş olan görevine girmeyen veya yetkili olmadığı bir işi yapabileceği veya yaptırabileceği kanaati uyandırarak yarar sağlama suçunu oluşturduğu ve katılanın kendisinden istenilen parayı sanığa vermemesi nedeniyle de eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile isabetli bulunan Özel Daire hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 13.04.2011 gün ve 6-1 sayılı hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2011 günü yapılan müzakerede, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2485, Karar No: 2009/5213, Tarih: 27.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2485 E.  ,  2009/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda davacı Hazinenin davasının reddi yolunda kurulan 28/12/2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi ile duruşmalı olarak incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/05/2007 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden Hazine vekili Av...... vekili Av......t ile karşı taraftan H.. B.. vekili Av......geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Birlikte aynı gün Dairede duruşması yapılan 36 adet dava dosyasının tümü iade edilip bir kısım eksiklikler ve yine daha sonra bu dava dosyalarından klavuz dosya olan mahkemenin 2006/168 (Dairenin 2008/17379) sayılı dava dosyası 11.03.2008 tarihinde yine iade edilerek eksikliklerin tümü tamamlandıktan sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine, Silivri İlçesi Beyciler Köyü, DEĞİRMENYANI Mevkiinde bulunan ve bu köyle 1985 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman olarak tescil harici bırakılan taşınmaz hakkında, davalı tarafından açılan tescil davasının, kazanma koşullarının oluşması nedeniyle Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.04.2002 gün ve 1999/51-2002/346 sayılı kararı ile reddine karar verildiğini, dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu iddia ederek, Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini, çekişmeli taşınmazlara davalının elatmasının önlenmesini istemiştir.

Mahkemenin 2006/163-166-180 ve 109 (Dairenin 2008/2464-2480-2487 ve 2644) sayılı dosyalarında davalılar duruşmaya gelmemiş ve davaya da cevap vermemiştir. Diğer 32 adet dosyada davalı kişiler, dava konusu taşınmazın Silivri İlçesi, Beyciler (Yavaşça Doğan) Köyü, Nisan 1303 Tarih, 13 ve bu kaydın gittisi Haziran 1951 tarih 1 nolu ve yine Beyciler Çiftliğine (Mezrası) ait Şubat 1296 tarih 12 sıra numaralı ve bunun gittileri olan Nisan 1301 tarih 13 ve Şubat 1302 tarih 6 Şubat, 1303 tarih 28 ve Haziran 1929 tarih 37 ve bunun gittileri Haziran 1948 tarih 67, Kasım 1957 tarih 117, Ekim 1963 tarih 18, Ocak 1964 tarih 13 nolu tapu kayıtları kapsamında olduğunu, Mahkemenin kesin hüküm olan kararında, çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması ile orman dışına çıkarılan sahalardan olmadığının belirlendiğini, dava konusu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden de olmadığını, Beyciler Köyünün arazi kadastrosu sırasında köyün tüm taşınmazlarının kadastro tespitinin yapılmayıp köy sınırları içindeki taşınmazların ancak 1/2'sinin kadastro tespitinin yapıldığını, bu nedenle çekişmeli taşınmazın tescil harici kaldığını belirterek, davanın reddini istemiştir. Davalı Orman Yönetimi, dava konusu taşınmazın öteden beri devlet ormanı olup, zilyetlik ile kazanılmasının mümkün olmadığını, bu durumun taraflar

-2-

2008/2485 - 2009/5213

arasında daha önce görülüp kesinleşen dava dosyalarında verilen kararlarla da saptandığını, davalının dayandığı tapu kaydının taşınmaza uymadığını, uysa bile 4785 Sayılı Yasa karşısında yasal değerinin bulunmadığını ileri sürmüş, davalı Beyciler Köyü Tüzel Kişiliği adına Büyük Çavuşlu Belediye Başkanlığı ise, çekişmeli taşınmazın Beyciler Köyü hudutları kapsamında olduğunu,2004 yılında yürürlüğe giren Yerel Yönetimler Yasası gereğince Silivri İlçesinde bulunan Beyciler Köyü ve Çayırdere Köyünün Büyük Çavuşlu Belediye Başkanlığı sınırları içine alındığını, yasal koşulların oluşması halinde taşınmazın davacı adına tesciline karar verilebileceğini belirtmiştir.

Mahkemece, 2006/163-166-180 ve 109 sayılı dosyalarda davalılar yargılamaya katılmadıkları ve davaya da cevap vermedikleri halde, bu dosyalarda dahil toplam 36 dosyada dava konusu taşınmazın, davalıya ve paydaşlarına ait kök tapu kaydının kapsamında kaldığı, taşınmazın tescil harici bırakılması nedeni ile davacıların dayandığı tapu kaydının hukuki değerinin sona erdiğinden bahsedilemeyeceği, davalı gerçek kişinin söz konusu tapu kaydına dayanarak her zaman tescil harici bırakılan taşınmazın tapuya dayalı olarak adına tescilini isteme hakkının bulunduğunu, daha önce davalılar tarafından açılan tescil davası ret edilip kesinleşmişse de taraflar arasındaki uyuşmazlığın sona ermediğini tescil davasının reddedilmesinin, Hazinenin tescil davası açması için yeterli olacağı iddiasının, tapusuz taşınmazlar ile ilgili olup, dava konusu taşınmazın öncesinin tapulu olduğu ve 13.05.1987 tarihinde kesinleşen tapulama sırasında, taşınmazın tapulama ekibince orman olduğu sanılarak tescil harici bırakıldığını, uygulanan Orman Tahdit Haritası ve Memleket Haritasına göre taşınmazın ormanla ilgisi de bulunmadığı gibi, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan ve aynı yer hakkında davalı kişinin daha önce açtığı tescil davasının ret edilip kesinleşmesiyle davalının herhangi bir hakkı bulunmadığı belirlenen taşınmazın tesciline ve davalının bu yere elatmısının önlenmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce, 3116 Sayılı Yasaya göre 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 1943 yılında yapılan ve 28/12/1949 yılında ilan edilerek kesinleşmesinden sonra Şekerpınar, Erikpınar ve Havuzpınar Devlet Ormanı ismiyle Şubat 1952 tarih ve 19 numarada 1316 Hektar yüzölçümüyle ve yine Nisan 1962 tarih 13 numarada 779 Hektar yüzölçümüyle ve Sazlıdere Devlet Ormanı ismiyle tapuya tescil edilen orman kadastrosu ile daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp 12/03/1996 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1985 yılında yapılmış, 14.04.1987 – 13.05.1987 tarihlerinde ilan edilmiş, dava konusu yer tescil ve tesbit harici bırakılmıştır.

Mahkemece, yargılamaya katılarak taşınmazın tapulu olduğunu bildiren davalının dayandığı Beyceğiz diğer adı Yavaşça Doğan Köyü K.Sani 1291 (1275) tarih 172 ila 183 sayılı sicilden gelen ve bir çok intikallerden sonra Hazine ve Orman Yönetiminin taraf olmadığı Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinin 1950/48148 sayılı ortaklığın giderilmesi davası sonucu kayıtların ilk tesisindeki miktar ve yüzölçümüne bağlı kalınmadan ve büyük bölümünün 1943 yılında yapılıp 1949 yılında kesinleşerek Nisan 1952 tarih 13 numarada 779 Hektar yüzölçümüyle Hazine adına tescil edilen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı da göz önünde bulundurulmadan, sınırları değiştirilip miktarı da artırılarak Haziran 1951 tarih 1 ve 2 numaralarda tescil edilen ve 1985 yılında Beyciler Köyünde yapılan kadastro sırasında

-3-

2008/2485 - 2009/5213

Silivri-Çerkez Köy Otobüs Yolunun batısında bulunan Beyciler Köyü 1461 ila 1530 sayılı parsellere uygulanan Haziran 1951 tarih 1 nolu kaydın aynı gün temyiz incelemesi yapılan Silivri (2) Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/146, 147, 148, 156, 157, 158, 162, 163, 168, 169, 171, 173, 176, 177, 180 ve 181 sayılı toplam 17 dosyada dava konusu edilen 22 parça taşınmaza ve yine Beyciler Mezrası Hudutnamesine ait cinssiz ve miktarsız olarak ilk defa Şubat 1296 (1880) tarih 12 ve Nisan 1301 (1885) tarih 13 numaralarda tescil edilen kayıtların gittisi olan ve kadastro sırasında Silivri-Çerkez Köy Otobüs Yolunun doğusunda kalan Beyciler Köyü 1 ila 1460 sayılı parsellere uygulanan Mayıs 1944 tarih 35, Haziran 1948 tarih 67, Mayıs 1951 tarih 77 ve 78, Mayıs 1971 tarih 6 nolu kayıtların dava konusu aynı gün temyiz incelemesi yapılan Silivri (2) Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/109, 149, 150, 151, 152, 154, 159, 160, 161, 164, 165, 166, 167, 170, 172, 174, 175, 178 ve 182 sayılı toplam 10 adet dosyada dava konusu edilen 21 parça taşınmaza uyduğu, daha önce aynı yerler hakkında temyize konu davaların davalısı olan kişilerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak açtıkları davalar ret ile sonuçlanıp kesinleşmişse de davalılar şimdi tapu kaydına dayandıklarından, önceki dava ile temyize konu davada dayanılan sebeplerin değişik olması nedeniyle önceki davanın temyize konu dava yönünden kesin hüküm oluşturmayacağı, gerekçesi ile Hazinenin davasının reddine karar verilmişse de delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Temyize konu davaların keşifleri aynı bilirkişiler huzuruyla yapılmıştır ve keşif tutanaklarının tümü biribirinin kopyasıdır. Orman bilirkişileri yörede 1943 yılında yapılan orman kadastro harita ve tutanaklarını uygulamayıp 1995 yılında yapılan aplikasyon haritasını uygulayarak rapor vermişlerdir. Davalı köylülerin dayandıkları tapu kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileriyle getirtilip uygulanmamışsa da aşağıda izah edileceği gibi bu eksiklikler davanın sonucuna etkili görülmemiştir.