muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10529, Karar No: 2021/16258, Tarih: 07.12.2021

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı işverenin Avrupa Birliğinin Türkiye’deki temsilciliği olarak 4 Şubat 1984 günü Brüksel’de imzalanan ve 4 Haziran 1987 tarih ve 19477 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren “Avrupa Toplulukları Komisyonu’nun Türkiye Delegasyonu’nun Kurulması ve Onun Dokunulmazlıkları ve İmtiyazları Hakkında Anlaşma” uyarınca kurulduğunu, bu nedenle de Diplomatik İlişkiler Hakkında Viyana Sözleşmesi ve Konsolosluk İlişkileri Hakkında Viyana Sözleşmesi uyarınca tanınan tüm bağışıklık, dokunulmazlık ve ayrıcalıklardan yararlanmakta olduğunu, Viyana Sözleşmesi uyarınca Delegasyonun diplomatik statüsü gereği Türk Mahkemelerinin yargı yetkisinden ve her türlü cebri icradan bağışıklığı bulunduğunu, davaya konu iddiaların Avrupa Birliği’nin iç işleyişine müdahale anlamı taşıdığını ve davanın yargı muafiyeti kapsamında kaldığını, davanın Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114’üncü maddesi uyarınca dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, aynı bağışıklık gereği toplu iş sözleşmesi hükümlerini uygulama zorunluluğunun da bulunmadığını, davaya konu iddiaların gerçeği yansıtmadığını ve haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı tarafın istinaf başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu’nun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14’üncü fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın arabuluculuk toplantısına mazeretsiz olarak katılmadığı ve sürecin bu nedenle sona erdiği anlaşılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonunda Hazine tarafından karşılanan arabuluculuk ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.Yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca söz konusu ücretin, arabuluculuk görüşmesine katılmayan davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile “davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde karar verilmesi hatalı olmuştur. Açıklanan husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2’nci maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

3-Somut uyuşmazlıkta, 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu’nun 18/A maddesinin 11’inci fıkrası hükmü uyarınca geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilerek mazeretsiz olarak arabuluculuk sürecine katılmayan davalı lehine duruşmalı olarak yapılan temyiz incelemesi nedeniyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2/2’nci maddesinde düzenlenen duruşma vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebeplerden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde geçen “arabuluculuk yargılama giderinin arabuluculuk görüşmesine katılmayan davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” sözcüklerinin karar metninden çıkarılarak yerine, “arabuluculuk yargılama giderinin arabuluculuk görüşmesine katılmayan davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9855, Karar No: 2020/6139, Tarih: 18.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/9855 E.  ,  2020/6139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ...,... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakıldığını beyan ettiği taşınmaz bölümünün adına tescili istemiyle dava açmıştır. Davalı ... ise, davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul kısmen reddine, fen bilirkişisi ...'ün 17.02.2012 tarihli ve krokisinde sarı kalemle taralı olup mavi kalemle işaretlenen (A) harfi ile gösterilen ve yeşil çizgili alanı da içerisine alan ve mavi çizgiye kadar olan 4.310,74 metrekarelik taşınmazın davacı adına tapuya tespit ve tesciline, (A) harfi dışında kalan mavi ve sarı kalemle taralı alan arasında kalan yerin (mavi kalemle taralı yerin kuzey ve doğusu) ilişkin kısmın ise başka bir parsel numarası almak suretiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddelerine dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. 4721 sayılı TMK'nın 713/3. maddesi gereğince, tescil davalarında Hazinenin yanında ilgili kamu tüzel kişiliklerine de husumet yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda dava, Hazine ve ... hasım gösterilerek açılmış olup, yargılama sırasında 6360 sayılı Yasa hükümleri uyarınca Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile Türkoğlu İlçe Belediye Başkanlığı'nın ilgili kamu tüzel kişisi olarak davada yer alması gerektiği gözden kaçırılmıştır. Bu nedenle davada taraf teşkilinin sağlandığından söz edilemez. Oysa ki, taraf teşkilinin sağlanması dava şartlarından olup, bu koşul yerine getirilmeden davanın esasına girilmesi hukuken mümkün değildir.

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle, davacıya, davasını Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile Türkoğlu İlçe Belediye Başkanlığı'na da yöneltmesi için süre ve imkan tanınmalı, taraf teşkilinin sağlanması halinde, adı geçen Belediyelerin savunma ve delilleri sorulmalı, bildirdiği takdirde delilleri toplanmalı ve bundan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, yöntemince taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8044, Karar No: 2019/3927, Tarih: 16.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8044 E.  ,  2019/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin 31.01.2012 tarihli duruşma için 30.01.2012 havale tarihli mazeret dilekçesi verdiği halde, sanık müdafiinin mazeret talebi okunmadan ve bu taleple ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yokluğunda mahkumiyet hükmü kurmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten ...... sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ...... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10589, Karar No: 2021/7446, Tarih: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10589 E.  ,  2021/7446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Muş ili, ... ilçesi, ... köyü 749, 750 , 751 ve 752 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsili ile ecrimisile karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü gerekçeli kararın harca ve vekalet ücretine ilişkin bentlerinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6363, Karar No: 2015/5076, Tarih: 01.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6363 E.  ,  2015/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .. Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının mernis kaydına göre "...." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önce "...." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise kısıtlı adayının cezaevine girmeden önce "...." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi ise .... Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı ile dosyanın ..... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, dosya kapsamında ..... Sulh Hukuk Mahkemesince daha önce verilen yetkisizlik kararı bulunduğu ve mahkemeler arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı çıktığı anlaşıldığından dosyanın merci tayini için Yargıtaya gönderilmesine karar vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin "...." adresi olduğu, kısıtlı adayının 13.02.2014 ve 25.09.2014 tarihli ifade tutanakları ve ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 21.01.2014 tarihli inceleme tutanağından anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5757, Karar No: 2019/3708, Tarih: 19.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5757 E.  ,  2019/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 69.Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli ve 2016/354 esas, 2018/161 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/11/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 20/10/2015 tarihli, 2015/138073 soruşturma ve 2015/1450 sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 04/11/2015 tarihinde tebliğ edildiği, kararın tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden infazı için 21/10/2015 tarihinde İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 23/10/2015 tarihli çağrı yazısının şüpheliye 30/10/2015 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurduğu, 09/11/2015 tarihinde uyulması gereken kurallar formu imzalatılarak denetim planı hazırlandığı, 30/11/2015, 21/12/2015 ve 11/01/2016 tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katıldığı, 11/01/2016 tarihinde hastaneye sevkedildiği, 16/02/2016 tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katılmadığı ancak tedavi sürecinin devam etmesi nedeniyle ihlal işlemi yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, hastanenin 09/03/2016 tarihli yazısında poliklinik kontrollerine gelmediğinin bildirilmesi üzerine İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 28/03/2016 tarihli kararı ile uyarılmasına karar verildiği, 31/03/2016 tarihli uyarı yazısının 08/04/2016 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle 21/04/2016 tarihinde dosyanın ihlalen kapatılmasına karar verilerek 13/05/2016 tarihinde dosyanın savcılığa gönderildiği,

3-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak, 13/07/2016 tarihli, 2015/138073 soruşturma, 2016/28559 esas ve 2016/23872 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

3-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak, 13/07/2016 tarihli, 2015/138073 soruşturma, 2016/28559 esas ve 2016/23872 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

4-Kanun yararına bozma istemine konu İstanbul Anadolu 69.Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli, 2016/354 esas ve 2018/161 sayılı kararı ile; ısrar koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle “5271 sayılı CMK 223/8 maddesi gereğince KAMU DAVASININ DURMASINA.”karar verildiği, kararın 17/04/2018 tarihinde kanun yoluna gidilmeden kesinleştirildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süreyle ertelenmesine, erteleme süresi içinde 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/10/2015 tarihli ve 2015/138073 soruşturma, 2015/1450 sayılı kararını müteakip, denetimli serbestlik müdürlüğünce ihtara rağmen yükümlülük ihlâlinde ısrar edilmesi nedeniyle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, açılan kamu davası sonucunda, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına ilişkin İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli ve 2016/354 esas, 2018/161 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli kararıyla, sanığın denetimli serbestlik tedbiri kapsamında yükümlülüğünü bir kere ihlâl etmesi neticesi uyarılmasından sonra ikinci kez yükümlülük ihlâli yapması üzerine sanık hakkında yükümlülüklerini ihlâlde ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davası açılması üzerine "yükümlülük ihlâlinde ısrar koşulunun gerçekleşmediği" gerekçesiyle davanın durmasına karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli kararıyla, sanığın denetimli serbestlik tedbiri kapsamında yükümlülüğünü bir kere ihlâl etmesi neticesi uyarılmasından sonra ikinci kez yükümlülük ihlâli yapması üzerine sanık hakkında yükümlülüklerini ihlâlde ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davası açılması üzerine "yükümlülük ihlâlinde ısrar koşulunun gerçekleşmediği" gerekçesiyle davanın durmasına karar verilmiş ise de,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 26/04/2018 tarihli ve 2018/958 esas, 2018/3822 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanık hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte uygulanmasına karar verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğini müteakip şüphelinin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından haberdar olarak, Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 09/11/2015 tarihinde müracaat edip tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başladığı ve hiçbir aşamada hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına ve tedavi ile denetimli serbestlik tedbirine itiraz etmediği, tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların hükümlüye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 09/03/2016 tarihli ve 32900231-211.9 sayılı yazısında belirtildiği üzere hükümlünün denetimli serbestlik poliklinik kontrolleri yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 31/03/2016 tarihli ve 2015/16354 sayılı uyarı yazısının hükümlüye 08/04/2016 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, hükümlünün belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunmaksızın anılan Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmeyerek yükümlülüklerine uymaması üzerine dosyasının kapatılarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, böylece hükümlünün denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğü ikinci kez ihlâl ettiği ve bu halin ısrar niteliğinde olduğu anlaşılmakla, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli ve 2016/354 esas, 2018/161 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi: