muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5730, Karar No: 2006/6602, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5730 E.  ,  2006/6602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, dava konusu 197 parsel sayılı taşınmazın yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yapılmış ise de kamulaştırma bedelinin tespiti yönünden bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir. Sulu tarım arazisi niteliğindeki 17500 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmazın üzerinde, tamamına kapama bahçe niteliği verecek yaş ve sayıda kayısı ağaçlarının bulunup bulunmadığı açıkça belirtilmeden, bu bağlamda normal aralıklarla bir dekara kaç ağaç düştüğü İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup saptanmadan; her iki bilirkişi kurulunun taşınmazın tamamını kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirip dekara 10 ağaç üzerinden hesaplama yapıp buna göre değer belirleyen eksik incelemeye dayalı ve denetime elverişsiz bulunan raporlarına itibarla hüküm kurulması,

2-Tarım Müdürlüğünden getirtilen veri cetvelinde kayısı ürününün ortalama verimi 75 kg/ağaç olup, değerlendirmede bu verimin esas alınması gerekirken, ikinci bilirkişi kurulunca resmi veri gözardı edilerek 85 kg/ağaç üzerinden hesaplama yapılması,

2-Tarım Müdürlüğünden getirtilen veri cetvelinde kayısı ürününün ortalama verimi 75 kg/ağaç olup, değerlendirmede bu verimin esas alınması gerekirken, ikinci bilirkişi kurulunca resmi veri gözardı edilerek 85 kg/ağaç üzerinden hesaplama yapılması,

3-Taşınmazın 3484.63 m2’lik bölümünde (bina ve tesis yapmamak, ağaç dikmemek kaydıyla) davacı idare lehine daimi irtifak hakkı kurulmuş olup, irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen 17 yaşındaki 27 adet kayısı ağacının boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeniyle kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç da dikilemeyeceği cihetle, bu ağaçların kaim değerlerinin yöntemine uygun biçimde saptanması gerekirken, her iki bilirkişi kurulunca düzenlenen raporlarda sözü edilen kayısı ağaçları bedelinin nasıl hesaplandığı ve dayanakları açıklanmamıştır. Yargıtay uygulamalarında benimsenen kaim değer yöntemine göre; irtifak hakkının kurulduğu alan önce kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirilmeli, daha sonra açık tarım arazisi olarak çevrede yetiştirilmesi mutad olan ürünlere göre saptanan net gelirine (sulu tarım arazisi niteliğine uygun) kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle ağaçsız değeri bulunmalı, bu iki değer arasındaki fark ağaçların kaim değeri olacağından; enkaz bedeli de düşüldükten sonra kalan değere hükmedilmelidir. Şu halde açıklanan bu kaim değer belirleme yöntemine uyulmadan ve dayanağı da belirtilmeden irtifaklı alanda kalan ağaçlara değer biçen bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

4-Davalılardan ... kızı ...ve ... kızı ...ile tapu kayıt maliki arasındaki irtibatı gösteren mirasçılık belgesi getirtilmeden tespit edilen kamulaştırma bedelinin adı geçenlere hisseleri oranında ödenmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurullarından bozma gereklerine uygun ve denetime elverişli ek raporlar alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1072, Karar No: 2019/9837, Tarih: 12.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/1072 E.  ,  2019/9837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı kurum tarafından trafik kazası sonucu sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödemesinin tahsili istemine ilişkin davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi olup, 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. Kurumun rücu hakkının, kanundan doğan, kendine özgü, sigortalı veya hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dayanması karşısında, yapılan ödemelerin tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde tahsiline karar verilmesi gerekirken eldeki davada, sigortalının tazminat davasında davadan feragat etmesinin iş bu dava yönünden sonuca etkili olmayacağı gözetilmeksizin mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8803, Karar No: 2021/14720, Tarih: 08.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8803 E.  ,  2021/14720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun davalı idare vekili yönünden esastan reddine, davacı vekili yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce davalı idare vekili yönünden esastan reddine; davacı vekili yönünden ise kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca vekalet ücreti yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karar karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün vekalet ücretine ilişkin bendi yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

zş
Yargıtay — Esas No: 2007/10609, Karar No: 2007/12839, Tarih: 22.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10609 E.  ,  2007/12839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2006

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu harca  tabi işlemlerden olup harç alındığına ilişkin bir belge bulunmamaktadır. Harç alınmış ise makbuzunun eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2590, Karar No: 2010/188, Tarih: 19.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2590 E.  ,  2010/188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satıştan kaynaklanan faturalara dayalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı vekili, taraflar arasında iddiaya konu makinelerin satışı ile ilgili görüşme ve anlaşma olmuş ise de, bu alışverişin gerçekleşmediğini, çünkü makinelerin birinin hiç teslim edilmediğini, diğerinin ise davacı tarafından gönderildiğini, ancak konuşulan vasıf ve mahiyette olmadığı için teslim alınmadığını, depodan geri gönderildiğini belirterek, davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, taraf defterleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde dayanak faturaların kapanış tasdiki bulunan usulüne uygun tutulmuş davacı defterlerinde kayıtlı bulunduğu, kapanış tasdiki bulunmayan davalı defterlerinin sahibi lehine delil teşkil etmeyeceği, sevk irsaliyesinde teslim alan olarak ...’ın imzasının bulunduğu davalının ödeme yaptığını kanıtlayamadığı gerekçeleri ile davacı temsilcisi tarafından eda edilen tamamlayıcı yemin (TTK m.83)de nazara alınarak davanın kısmen kabulüne 3.286.30 YTL asıl alacağa yaptığı itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden aynen devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, hükmolunan miktarın %40 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, takipten önce temerrüt gerçekleşmediği için işlemiş faiz isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1466, Karar No: 2016/17836, Tarih: 11.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/1466 E.  ,  2016/17836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığın, temyiz dilekçelerinde ve bozma sonrası alınan savunmasında Gebze'ye hiç gitmediğini, protez teknisyeni olmadığını, kimliğini kaybettiğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından olay tutanağı ve şüpheli ifadesinde bulunan imzalar ile sanığın imzasının karşılaştırılması ve gerektiğinde tutanak düzenleyiciler ile sanık yüzleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/450, Karar No: 2022/1670, Tarih: 06.12.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/450 E.  ,  2022/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “Tapu iptali ve tescil ile el atmanın önlenmesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ilçesi ... beldesi ... Mahallesi ... mevkii sınırları içerisinde bulunan 305 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına tapuya tescil edildiğini, dava konusu parsel üzerinde 4999 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile eklenen 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 9/son maddesi uyarınca düzeltme işlemi yapıldığını, yapılan işleme itiraz edilmesi üzerine ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/735 E., 2007/461 K., sayılı kesinleşen kararı ile taşınmazın dayanak teknik bilirkişi raporunda A1 ile gösterilen 351,31 m2 lik kısmının kesinleşmiş Devlet Ormanı tahdit sahası içerisinde kaldığının belirlendiğini ve ilgili hükmün kesinleştiğini, bu nedenle anılan kısma ait tapunun hukuken geçersiz olduğunu, parsel üzerinde davalılar lehine verilmiş olan şerhlerin terkin edilmesi gerektiğini ileri sürerek taşınmazın orman olan kısmının davalılar adına olan tapusunun iptali ile orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına kayıt ve tesciline, tapu kaydında davalılar lehine verilmiş bulunan şerhlerin terkinine ve el atmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; davalıların taşınmaz üzerindeki mevcut bağımsız bölümlerden K Blok 1 numaralı iki katlı meskeni 04.10.2006 tarihinde ...'ndan iyi niyetle satın aldıklarını, satın alınan tarihte taşınmaz üzerinde mevcut herhangi bir tedbir veya davalı olduğuna ya da orman sayılan yerlerden olduğuna dair bir şerh bulunmadığını, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin üzerinden 10 yıldan fazla bir zaman geçtiğini belirterek hak düşürücü süre geçtikten sonra açılan davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; 5841 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesi gereğince davanın öncelikle hak düşürücü süreden; aksi hâlde Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 1023. maddesinin iyi niyetli kişinin iktisabının korunacağına ilişkin hükmü gereğince tapuya güvenerek iyi niyetle taşınmaz iktisap eden davalıya karşı açılan davanın esastan reddi gerektiğini, 1976 yılı kesinleşmiş orman tahdidine göre orman sayılmayan yerlerden olan dava konusu taşınmazla ilgili OTS nokta ve hatlarını değiştiren aplikasyon ve fenni hataların düzeltilmesi çalışmalarının bütün sonuçlarıyla hükümsüz sayılacağını belirterek davanın reddini savunmuş, savunmuş, ayrıca davanın dava dışı ... Anonim Şirketine ihbarına karar verilmesini talep etmiştir.

7. Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkeme Kararı:

8. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.01.2012 tarihli ve 2009/560 E., 2012/41 K. sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın üzerinde havuz ve iki katlı kargir bina bulunan 305 ada 1 nolu parselin A1 nolu (A Blok) bağımsız bölümün yer aldığı, 14.03.2011 tarihinde yapılan keşfe istinaden orman mühendisleri ve fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 24.07.2011 tarihli müşterek raporda dosyada mevcut orman tahdit haritası ve tutanakları ile kadastro paftası aynı ölçekte çakıştırılmak sureti ile 1/2500 ölçekli kroki oluşturulduğu, krokide dava konusu parselin 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulama tutanaklarına göre oluşturulan orman tahdit sınırına göre tamamının kültür arazilerinde (orman sayılmayan yerler) kaldığı, ayrıca parselin kapsadığı alanın tamamının Orman Kanunu’nun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulama çalışmalarına ait Orman Kadastro Komisyonunun düzenlemiş olduğu tutanak detaylarında tarifi yapılan OS.215-OS.216-OS.217-OS.218-OS.219 ve OS.220 nolu orman tahdit noktalarından oluşan orman tahdit hattının gidiş istikametine göre solunda ve orman sınırları dışında yer aldığının mütalaa edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Bozma Kararı:

9. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Özel Dairenin Bozma Kararı:

9. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

10. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 01.07.2013 tarihli ve 2012/12973 E., 2013/7400 K. sayılı kararı ile; “..Davacı ... Yönetimi vekili, 16.10.2009 havale tarihli dilekçesiyle ... İlçesi, ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunan 305 ada 1 parsel sayılı 8530,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın bulunduğu yörede 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. madde uyarınca yapılan çalışmalara itiraz üzerine, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/735 E. - 2007/461 K. sayılı kesinleşen kararıyla, 305 ada 1 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (A-1) ile gösterilen 351,31 m² yüzölçümündeki bölümünün kesinleşmiş orman tahdit sahası içerisinde kaldığının belirlendiği belirtilerek, taşınmazın kısmen kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddiasıyla taşınmazın kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kalan bölümünün tapu kaydının iptali ve bu bölüme davalıların müdahalesinin önlenmesi istemleriyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil ile müdahalenin önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1977 ilâ 1982 yılları arasında orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması yapılıp, ekip çalışması 17.08.1982, itirazların incelenmesiyle komisyon çalışmaları da 17.06.1983 tarihinde ilân edilmiş, 1990 yılında yapılan aplikasyon, sınırlandırılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması 04.06.1991 tarihinde ilân edilmiştir. Yörede 2005 yılında 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 9/son maddesi gereğince fennî hataların düzeltilmesi çalışması yapılmış, 31.03.2005 ilâ 30.04.2005 tarihleri arasında ilân edilmiştir. ... Beldesinde daha önce mahkeme kararıyla orman sınırları içine alınan taşınmazlarda 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasına 28.03.2005 tarihinde başlanmış, çalışmalar 06.04.2005 tarihinde bitirilmiş, 27.06.2005 tarihinde sonuçlandırılmış, 26.04.2006 tarihinde ilan edilmiştir

Mahkemece, davacı ... Yönetiminin müdahalenin önlenmesi istemi hususunda davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Zira, Türk Medenî Kanununun 683. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı bulunan malik, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde yararlanma, kullanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Somut olayda, dava açıldığı tarihte dava konusu taşınmaz davalı gerçek kişiler adına tapuda kayıtlıdır. Davalı gerçek kişiler, dava tarihinden önce taşınmaz üzerinde tapu kaydına dayanarak tasarrufta bulunduğundan, davalı gerçek kişilerin dava konusu taşınmaza haksız bir müdahalesinden söz edilemez.

Orman Yönetiminin dava konusu taşınmazın kısmen kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığına dair iddiasına gelince; mahkemece, davacı ... Yönetiminin çekişmeli taşınmazın kısmen kesinleşen orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu iddiasıyla açtığı davanın da reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamı ile uyuşmadığı gibi usûl ve kanuna da aykırıdır. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Beldesinde 2005 yılında 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 9/son maddesi gereğince fennî hataların düzeltilmesi çalışması yapılmış; iş bu davanın davalılarından olan ... tarafından bu uygulamaya yapılan itiraz üzerine, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.06.2007 tarih ve 2005/735 E, 2007/461 K, sayılı kararıyla verilen davanın reddine dair karar, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.09.2008 tarih ve 2008/5085-11253 sayılı kararıyla özetle; "çekişmeli 305 ada 1 parsel sayılı taşınmazın krokide (A1) ile gösterilen 351,31 m² yüzölçümündeki bölümünün orman sınırları içinde, (B1) ile gösterilen 8178,55 m² yüzölçümündeki bölümünün ise orman sınırları dışında bırakıldığı, 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 9. maddesi gereğince yapılan fennî ve teknik hataların düzeltilmesi çalışmasının Kanun ve Yönetmelik hükümlerine uygun olduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı" gerekçeleriyle onanmıştır. Ayrıca; yine, temyize konu iş bu davada, 14.03.2011 tarihinde yapılan keşifte görev alan üç kişilik orman bilirkişi kurulu da, 305 ada 1 parsel sayılı taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen 8178,55 m² yüzölçümündeki bölümünün 4999 sayılı Kanun kapsamında yapılan uygulamalara göre orman tahdidi dışında, (B) harfi ile gösterilen 351,31 m² yüzölçümündeki bölümünün ise orman tahdidi içinde kaldığını ifade etmişlerdir. Her ne kadar 3 kişilik orman bilirkişi kurulu tarafından dava konusu 305 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamının 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulama tutanaklarına göre (haritasına göre değil) orman tahdidi dışında kaldığı ifade edilmiş ise de, bilirkişilerin yaptığı uygulama ifade edildiği şekilde 1744 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastro tutanakları ile de örtüşmemektedir. Şöyle ki; üç kişilik orman bilirkişi kurulunun yaptığı uygulamaya göre, çekişmeli taşınmazı ilgilendiren OS 216 ilâ 218 hattı düz hatla belirlenmiştir. Oysa, 1744 sayılı Kanuna göre yapılan orman tahdidinin tutanaklarında, dava konusu taşınmazı ilgilendiren OS noktaları “215 No.lu OS noktası ormanın güneyinde ve ... ile ... tarlaları müşterek sınırında. Buradan kuzeybatıya devamla ... tarlası ile ... tarlası müşterek sınırı doğu köşesinde ve orman kenarında 216 No.lu OS noktası tesis edildi. Buradan kuzeye devamla ... tarlası doğu kenarında 217 No.lu OS noktası tesis edildi. Buradan kuzeybatıya devamla ... tarlası ile ... tarlası müşterek sınırı doğu köşesinde ve orman kenarında 218 No.lu OS noktası tesis edildi.” şeklinde tarif edilmiştir