muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17647, Karar No: 2017/4307, Tarih: 22.05.2017

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yargılama konusu somut olaya gelince; Mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir. Mahkemece davacının ve boşandığı eşinin tespit edilen adreslerinde re'sen belirlenecek tanıklar dinlenmeli, bu bağlamda tespit edilen adreslerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından, komşularından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, 5510 sayılı Kanunun 59. maddesi de gözetilerek diğer delillerle birlikte değerlendirilmeli ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20187, Karar No: 2016/734, Tarih: 14.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/20187 E.  ,  2016/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesi gereğince terkin tutarı altında kalan 16 TL. yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılması gerektiği gözetilmemiş ise de bu husus karar sonrası giderlerde eklenerek kararın kesinleşmesi aşamasında mahkemesince dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Sanğın savunmasında, mağdurun kendisine hakaret etmesi nedeniyle mağdura vurduğunu beyan etmesi karşısında, tanık Yağmur Candaki'nin ifadesi alındıktan sonra sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28125, Karar No: 2019/37569, Tarih: 21.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/28125 E.  ,  2019/37569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsedere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu ve anılan Yasanın 8/4. fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde, yazılı şekilde 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesine aykırılıktan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Temel gün adli para cezası tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra gün adli para cezasının paraya çevrilmesi gerektiği kuralının gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Temel ceza tayinine ilişkin hükmün 1. fıkrasında yer alan "6 AY HAPİS VE günlüğü TCK'nun 52/2. maddesi gereğince takdiren 20,00TL den olmak üzere 95 tam gün karşılığı 1.900,00TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA'' ibaresinin çıkartılması, yerine gelmek üzere ''6 ay hapis ve 95 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin eklenmesi, yine TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin hükmün 2. fıkrasında yer alan "5 AY HAPİS VE 79 tam gün karşılığı 1.580,00TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA'' ibaresinin çıkartılması, yerine gelmek üzere ''5 ay hapis ve 79 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmedilen 79 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00TL’den paraya çevrilmek suretiyle sanığın 1.580,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün takdiri indirim uygulanmasına ilişkin fıkrasından ''TCK'nun 62 maddesi'' ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''TCK.nun 62/1. maddesi'' ibaresinin eklenmesi,

3. Hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilen kısmın çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31739, Karar No: 2012/32474, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31739 E.  ,  2012/32474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin ödenmeyen ücret, ikramiye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “davacının kesin süre içerisinde gider avansını yatırmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine” dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 gün ve 2012/10118 Esas, 2012/ 9218 Karar sayılı kararı ile “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, önceki gerekçe ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9776, Karar No: 2014/2743, Tarih: 13.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/9776 E.  ,  2014/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Aynı mahkemenin 15/10/2009 tarih, 2009/332 Esas, 2009/343 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleşme tarihinin inceleme konusu suçun işlenme tarihinden sonrasına rastladığı nazara alınmadan, hükmün açıklanması için karar kesinleştiğinde söz konusu dosyanın yeniden ele alınmasına karar verilmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin temel cezayı alt sınırdan tayini şeklindeki takdiri de gözetilerek, hüküm fıkrasına "TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kulanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanığın, 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere hükümde belirtilen gün sayısının yarısı olan 37 gün süre ile TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına" ibaresinin eklenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair dosyanın yeniden ele alınmasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4185, Karar No: 2018/14515, Tarih: 14.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/4185 E.  ,  2018/14515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.09.2015 gün ve 2013/45 Esas - 2015/888 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 19.09.2017 gün ve 18228-4413 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım asıl ve birleştirilen davada davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, HUMK'nun 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 310,00'ar.-TL para cezası ve 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye 9.40.-TL karar düzeltme harcının bir kısım asıl ve birleştirilen davada davalılardan alınmasına, 14.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7568, Karar No: 2023/6892, Tarih: 28.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/7568 E.  ,  2023/6892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2016/119 Esas, 2022/107 Karar

HÜKÜM :Ret

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi sonuçlarının ortadan kaldırılması davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin adına tescilli 2005/21207 numaralı “GMT” markası bulunduğunu, davalının müvekkili ile aynı alanda faaliyet gösterdiğini ve “www.....com.tr” ve “www.....com” adlı internet sitelerinde “GMD” ve “GMD cranes” markalarını müvekkili markası ile iltibasa yol açacak şekilde kullandığını, müvekkili tarafından gönderilen ihtara rağmen davalının tecavüz teşkil eden kullanımlarını sürdürdüğünü ileri sürerek, davalının ‘‘www.güralpvinc.com.tr’’ ve ‘‘www.....com’’ internet sitesinin kapatılması ve internet alan adının iptalini, davalının “GMD” ve GMD Cranes” markalarını ürettiği ürünlerde, internet sitesinde, iş evrakında, basılı kağıtlarında, reklamlarında, tüm faaliyetinde, kullanmasının önlenmesini, davalının işbu markaları kullanmak suretiyle ürettiği kendisinde ve/veya 3. kişilerde bulunan ürünlere el konulmasını, aksi taktirde ürünlerdeki “GMD” ve GMD Cranes” ibarelerinin silinmesini, markaların kullanıldığı iş evrakı ve basılı kağıtlara el konulmasını ve hükmün ilanını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin vinç sistemleri kaldırma makinaları alanında üretim ve satış yapan bir firma olarak piyasada tanınır ve bilinir hale geldiğini, web sitelerini 10 yıldan fazla süredir kullandığını, alan adlarının sahibi olan müvekkilinin yaklaşık 4 yıldır açılımı "... Makina Dizayn" olan “GMD” ibaresinin reklam ve tanıtımlarını yaparak yeni bir markalaşma süreci başlattığını ve bununla birlikte 21.09.2008 tarihinden bu yana “www.....com” alan adını kullanmaya başladığını, 2012/2139 no'lu “Gmd ... Makina dizayn” ibareli markası bulunduğunu, taraf markaları benzer olmadığından iltibasın söz konusu olmadığını, davacının hizmet sektöründe faaliyette bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 15.01.2015 tarih, 2013/77 E. ve 2015/6 K. sayılı karar ile davalının kullandığı "GMD" ve "GMD CRANES" markasında "GMD" ibaresi esas unsur olup, "CRANES" ibaresinin faaliyet gösterilen sektör itibariyle tanımlayıcı bir ibare olduğu, "GMT" markasının kuvvetli bir marka olduğu, taraf markalarının ilk iki harfinin aynı olduğu, kelimeden ibaret markalarda tüketici algısının özellikle kelimenin başlangıç kısmı üzerinde yoğunlaştığı, davalının tek başına tescilli olan markası dışında kullandığı "GMD" ibaresinin tüketici nezdinde karıştırılma ihtimaline yol açabileceğinden marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet iddiasının yerinde olduğu, taraflar tacir olup, aynı sektörde faaliyet gösterdiklerinden davalının, davacı markasından haberdar olduğu ve haberdar olması bekleneceği, davalının "www.....com" alan adı ile internet ortamında ticari etki yaratacak şekilde kullanımının marka hakkına tecavüz teşkil ettiği, davalı tarafından kullanılan "www.guralpvınç.com.tr" alan adında davacı markasının benzeri bir ibareye yer verilmemiş olduğundan tecavüzün söz konusu olmadığı, taraflar arasında meydana gelen ihtilafların başlangıç süreci dikkate alındığında sessiz kalma suretiyle hak kaybının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalının adına tescilli 2012/02139 no'lu markası dışında fiilen kullanmakta olduğu tek başına “GMD” ve “GMD CRANES” şeklindeki markasal kullanımının karıştırılmaya yol açtığının tespiti ile söz konusu bu ibareleri ürettiği ürünlerinde, internet sitelerinde, iş evrakında, basılı kağıtlarında, reklamlarında, tüm faaliyetlerinde kullanmasının önlenmesine, "www.....com" adlı alan adına erişimin engellenmesine, “GMD” ve “GMD CRANES” şeklindeki markasal kullanımı suretiyle ürettiği kendisinde veya 3. kişilerde bulunan ürünlere el konulmasına, karar kesinleştiğinde bu ibarelerin silinmesine, iş evrakına ve basılı evrakına el konulmasına ve hükmün ilanına karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı