muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13604, Karar No: 2023/11620, Tarih: 11.09.2023

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 14.....2022 tarihli kararıyla; davacının kadroya geçirilirken imzalanan ... sözleşmesinde ücret miktarının brüt asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirlendiği, asgari ücret değiştiğinde davacının ücreti de oransal olarak değişeceğinden davacının fark alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 19.12.2022 tarihli bozma ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, ... sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belirli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik bir hüküm bulunduğu takdirde, işçiye o yıl için ödenecek ücretin Ocak 2021 dönemindeki yeni asgari ücret miktarına göre belirlenmesi yerinde ise de bu ücrete ayrıca %4 oranında zam uygulanması mümkün olmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde, fark alacakların hesabına esas ücret belirlenirken Ocak 2021 dönemi ve sonrası için tekrar %4 oranında zam yapıldığının görüldüğü, bu şekilde yapılan hesaplamanın isabetsiz olduğu, davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi olmadığına göre bu sözleşmede ocak ve temmuz aylarında beşer günlük yevmiye tutarında ödeneceği düzenlenen ikramiye ücretinin, toplu ... sözleşmesinin son bulduğu 31.10.2020 tarihinden sonrası için hesaplanmasının doğru olmadığı, 4857 sayılı ... Kanunu'nda (4857 sayılı Kanun) işçilere ikramiye ödeneceğine dair bir hüküm olmadığı ve ... ... sözleşmesinde davacıya ikramiye ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmadığı da dikkate alındığında, ikramiye alacağının 2021 yılı Ocak ayı için hesaplanıp hüküm altına alınmasının da isabetsiz olduğu, davalının daha önce temerrüde düşürüldüğü ispat edilemediğinden, Mahkemece hüküm altına alınan ikramiye fark alacaklarına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği, yargılama gideri olan dava şartı arabuluculuk masrafının Hazine üzerinde bırakılmasının hatalı olduğu gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece davacının ücret alacağı 2021 yılı ve sonrası için %4 zam uygulanmadan arabuluculuk anlaşamama son tutanak tarihine kadar hesaplanmış, 2021 yılı ve sonrası için ikramiye alacağı hesaplanmamış ve ikramiye alacağına arabuluculuk anlaşamama son tutanak tarihinden faiz uygulanmış, dava şartı arabuluculuk gideri davanın kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının 2021 yılı ücretine %4 oranında zam uygulanmasının gerekip gerekmediği, ikramiye alacağının hesap dönemi ile davacının ikramiye alacağının faiz başlangıç tarihi ve dava şartı arabuluculuk giderinin davanın kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırılıp paylaştırılmadığı hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanun'un 22,32 ve 34 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

4. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları şöyledir:

" (11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.”

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacının kabul edilen alacağı 22.289,35 TL, reddedilen alacağı ise 1.521,76 TL olduğu hâlde, Mahkemece yargılama giderlerinden olan dava şartı arabuluculuk başvuru giderinin tamamının davalı üzerinde bırakılması hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinde yer alan “Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin, davanın kabul ve ret oranına göre hesaplanan 651,03 TL'sinin davalıdan, bakiye 28,97 TL'sinin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2051, Karar No: 2011/2891, Tarih: 29.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2051 E.  ,  2011/2891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta primine esas ücretinin 2.000.00-TL olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle her ne kadar ücret bordrolarında davacının imzası bulunuyorsa da 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 33. maddesi, Çankaya ve Yenimahalle Milli Eğitim Müdürlürlüklerine bağlı okullardan yapılan emsal ücret araştırması, Özel Eğitim Kurumları Çalışanları Derneğinin bildirdiği emsal ücretler birlikte değerlendirildiğinde 10 yıldan fazla tecrübe sahibi ve Ankara'da görev yapan bir fizik öğretmeninin aylık brüt 600.00-TL ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceğinin anlaşılmasına göre davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.03.2011 gününde oyçokluguyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı, sigorta primine esas ücretin 2000-TL olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının sigorta primine esas ücretinin 2000-TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davacı davalı şirkete ait özel dershanede fizik öğretmeni olarak çalıştığını, işveren tarafından Kuruma bildirilen bordroların gerçeği yansıtmadığını, ODTÜ mezunu olup, 12 yıllık öğretmen olduğunu iddia etmiş, sayın çoğunlukça da bu iddialar yerinde bulunarak yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Oysa mahkemece yapılan araştırma ve inceleme eksik olup, alınmış bilirkişi raporu da yeterli değildir.

Öncelikle davacı ODTÜ mezunu olduğunu iddia etmesine rağmen hangi bölümden mezun olduğunu açıklamamış, diplomasını da dosyaya ibraz etmemiştir. Ayrıca daha önce devlet okullarında çalışıp çalışmadığı, özel dersanelerde çalışmışsa daha başka hangi dersanelerde çalıştığıda belirlenmemiştir. Davacı 12 yıllık öğretmen olduğunu beyan etmesine rağmen başkaca çalışmaları yönünden dosya da bir bilgi yoktur. Davacı sadece 1.9.2005-14.8.2006 tarihleri arasında davalı şirkete ait dersane de çalışmış olup, bu döneme ait işverence bildirilen aylık brüt 600.00-TL, net 429.90-TL miktarlı bordroları da ihtirazı kayıt olmaksızın imzalamıştır. Tabidir ki bir kişinin hal ve sıfatı, çalıştığı süre, kıdem ve diğer nitelikler göz önünde alındığında, ücretin belirlenmesinde sadece bordroların tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği, tüm delillerin eksiksiz toplanarak gerçek ücretin araştırılması gerektiği tartışmasızdır.

Üniversitelerin Eğitim Fakültelerinden mezun olanlar formasyon eğitimi aldıklarından öğretmenlik yapma hakkına sahiptir. Üniversitelerin fizik, kimya, biyoloji gibi diğer bölümlerinden mezun olan öğrencilerin öğretmenlik için şart olan formasyon eğitimi almamış olmaları sebebiyle öğretmenlik yapma hakkından mahrum oldukları, bu nedenlerle herhangi bir devlet okuluna atamalarının yapılmadığı da bilinen bir husustur. Bu nedenlerle birçok öğretmen adayının ne yazıktır ki ülkemiz de artık bir sektör halini almış olan yüzlerce dersanede çok düşük ücretlerle çalıştıkları da bir gerçektir.

Tüm bu açıklamaların ışığı altında dosya da yapılan inceleme eksik olup, deliller yeterince toplanmamıştır. Dava konusu dönemde yürürlükte bulunan 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunun 33. maddesinde, özel okullarda yöneticilik ve eğitim-öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Davacıya resmi okullarda çalışan ve aynı kıdeme sahip bir fizik öğretmenine ödenmesi gereken ücretten daha düşük bir ücret ödenmesi mümkün bulunmamaktadır. Yargılama sırasında dosyaya gönderilen bir devlet lisesine ait bordroda, resmi okulda çalışan ve davacıyla aynı kıdemde bulunan bir fizik öğretmeninin 24.8.2006 tarihinde eline geçen maaş tutarının çocuk parasıyla birlikte aylık net 1017.29-TL olduğu belirlenmiştir. Bu hususların da göz önüne alınarak, öncelikle davacının üniversitenin hangi bölümünden mezun olduğu diploması ibraz ettirilerek belirlenmeli, formasyon eğitimi alıp almadığı, daha önce nerelerde görev yaptığı kıdemi, kariyeri gibi tüm hususlar net bir şekilde ortaya konulmalı ve toplanan delillere göre davacının sigorta primine esas gerçek ücretinin ne olduğunun tespit edilmesi gerektiğinden dolayı, yerel mahkeme kararının bozulması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun kararın onanması şeklindeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/9424, Karar No: 2020/5808, Tarih: 14.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/9424 E.  ,  2020/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.11.2012 tarih, ... esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak sanık hakkında "defter ve belgeleri gizleme" suçundan da dava açılmasına rağmen, bu suç yönünden hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süreleri de dikkate alınarak mahkemece bu suç bakımından her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında "2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından açılan kamu davasında; sahte fatura kullanma suçlarından her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hükmün gerekçesinde hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin tek suçtan hüküm kurulması, yasaya aykırı ise de, sanığa yüklenen 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarının cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, 2007 takvim yılı yönünden kullanılan son fatura 22.12.2007 tarihli olup, suç konusu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle “25.01.2008” olarak belirlenen suç tarihinden, 2008 takvim yılı yönünden ise son fatura 18.07.2008 tarihli olup, suç konusu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle “25.08.2008” olarak belirlenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 14.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12866, Karar No: 2018/9149, Tarih: 03.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12866 E.  ,  2018/9149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :CMK'nın 223/2-b, TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmeyerek, TCK’nın 52/2. maddesi ile bir gün karşılığı 20 TL olarak kabul edilerek 12.100 TL yerine 10.900 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle, hesap hatası sonucu eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın tali kusurlu olduğunun mahkemece kabul edilerek TCK’nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verildiği halde kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında hatalı olarak “CMK 223/2-b maddesi uyarınca; sanık ...'in taksirle ölüme sebebiyet verme suçunu işlediği sabit olduğundan MAHKUMİYETİNE, “ verilmesi,

2-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulama maddesinin eksik gösterilmesi adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinin çıkarılması, hükmün 6. bendinde yer alan “50/4" ibaresinden sonra gelmek üzere “50/1-a” ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının 7. bendinin çıkarılarak yerine “TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 10.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/18102, Karar No: 2017/8613, Tarih: 07.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/18102 E.  ,  2017/8613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ..... Köyü çalışma alanında bulunan 160 ada 47 parsel sayılı 1.052,35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla ölü ....adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve yitik kişilerden kaldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine çekişmeli 160 ada 47 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki ölü ....mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 07.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6036, Karar No: 2015/13900, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6036 E.  ,  2015/13900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2014/21-2014/1

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35099, Karar No: 2021/9505, Tarih: 01.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/35099 E.  ,  2021/9505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 26.04.2021 tarih ve 2021/6632 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.06.2021 tarih ve KYB-2021/67038 sayılı ihbarname ile;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2020 tarihli ve 2020/104872 soruşturma, 2020/21427 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18.01.2021 tarihli ve 2020/11142 soruşturma, 2021/42 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2021 tarihli ve 2021/68 değişik ... sayılı kararının"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında "...dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından gönderilen paranın Türkiye ... Bankasına ait ... Şubesinden çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla, 14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanunun 10. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 12. maddesine eklenen 6. fıkrasında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması ve aksine bir düzenleme olmadıkça usûl hükümlerinin derhal uygulanmasının gerekmesi karşısında, kanun yararına bozma istemine konu edilen ve mağdurun yerleşim yeri Cumhuriyet Başsavcılığını yetkili tayin eden merci kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2021 tarih ve 2021/68 D.... sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 01.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.