muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5627, Karar No: 2016/6907, Tarih: 10.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5627 E.  ,  2016/6907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin soruşturma evresinde kollukta verdiği samimi beyanı, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun 2014 yılı içerisinde bir gün evde yalnız kaldığı onyedi yaşındaki kız kardeşi mağdurenin göğüslerine dokunduğu ve ertesi yıl içinde bir gece mağdureyi odasına çağıran suça sürüklenen çocuğun tehditle göğüslerine dokunduğu mağdurenin cep telefonuna gönderdiği mesajların okulda öğretmeni tarafından görülmesi üzerine adli makamlara konunun intikal ettirildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin ani ve kesintili olması nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve iki eylem arasındaki zaman gözetildiğinde suç kastının yenilendiği nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 103/1-c.2, 103/3-c,31/3. maddelerinin iki kez tatbiki suretiyle cezalandırılması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 103/1-c.1, 103/3-c, 43/1,31/3 maddelerinin tatbiki ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre atılı suçtan hükmen tutuklu bulunan suça sürüklenen çocuğun TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı taktirde derhal salıverilmesinin temini hususunda en seri vasıtayla mahalline bilgi verilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına 10.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24934, Karar No: 2011/20234, Tarih: 30.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/24934 E.  ,  2011/20234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nun 50/1-f. maddesi uyarınca, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesinde kamuya yararlı olduğu belirtilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün 4. paragrafındaki "temizlik hizmetleri bölümünde çalıştırılmasına" ifadesinden önce gelmesine "kamuya yararlı" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/224, Karar No: 2023/4525, Tarih: 30.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/224 E.  ,  2023/4525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/1241 Esas, 2022/954 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/1089 Esas, 2022/105 Karar sayılı kararı ile hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 155 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62, 52, 53 üncü maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 283 üncü maddesi uyarınca kurulan “5 ay hapis ve 80 TL adli para" cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31747, Karar No: 2012/32482, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31747 E.  ,  2012/32482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin ödenmeyen ücret, ikramiye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “davacının kesin süre içerisinde gider avansını yatırmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine” dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 gün ve 2012/10139 Esas, 2012/ 9239 Karar sayılı kararı ile “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, önceki gerekçe ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3001, Karar No: 2014/15216, Tarih: 17.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3001 E.  ,  2014/15216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/241986

MAHKEMESİ : Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2012/485 (E) ve 2013/79 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tefhimle geçerlilik kazanan kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkra- sında sanığın zararı karşıladığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği halde, kararın gerekçe bölümünde sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verildiğinden söz edilmesi suretiyle gerekçe ile kısa karar arasında çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8355, Karar No: 2024/6259, Tarih: 04.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/8355 E.  ,  2024/6259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2002/610 E., 2003/214 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, ... ilçesi ... Mahallesi ... mevki, Bursa (G23a) (21b) orman kadastro paftasında P.XV nolu ve P.XIV nolu parsellerin bitişi ve doğusunda olan ve eynerce deresinin kuzeybatısında kalan ve ekteki 1/2000 ölçekli haritada (C-2) olarak gösterilen taşınmazın 1952 yılında maki tefrik komisyonunca yapılan çalışmada orman sayılmadığını, 1986 yılı 2/B çalışmalrında ise bu husus dikkate alınmadan yapıldığını, orman dışındaki taşınmazın mülkiyetinin 775 sayılı Kanun ve 2805 sayılı Kanun gereğince orman vasfı dışına çıkarılması ile bedelsiz olarak davacı ... intikalinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, 30.10.2002 tarihli fen bilirkişi raporunda kırmızı ile boyalı 110.531,42 m2 yüzölçümlü taşınmazın mülkiyetinin Belediyeye ait olduğunun tespitine, bu kısım yönünden orman sınırlanmasının iptaline ve şerhin silinmesine, itirazı kabil olmak üzere hakem sıfatıyla karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın bulunduğu yörede 26.04.1948 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3116 Sayılı Orman Kanunu (3116 Sayılı Kanun) göre yapılmış orman kadastrosu vardır. Daha sonra ise 22.04.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşen, herhangi bir sebeple sınırlama dışı kalmış ormanların kadastrosu ile bu ormanlarla evvelce sınırlaması yapılmış ormanların tümünde 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 3302 Sayılı 31.08.1956 Tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 Sayılı Kanun) 2/B maddesi uygulama çalışmaları bulunmaktadır. 17.09.1951 tarihinde ise taşınmazın bulunduğu alanda Maki Tefrik Komisyonunca maki sınırlama çalışmaları yapılmış olup, taşınmaz makilik alan olarak tefrik edilerek orman sınırları dışına çıkarılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince hakem sıfatıyla verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Şöyleki; 3533 sayılı Kanun'un 4. maddesi: ''Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir'', hükmüne amir olup taşınmazların aynına ilişkin davaların hakem sıfatıyla görülemeyecekleri açıkça düzenlemiştir.

Somut olayda; ..., Asliye Hukuk Mahkemesinde hakem sıfatıyla açtığı davada, dava konusu yaptıkları taşınmazın maki tefrik komisyonu kararının kapsamında kaldığını açıklayarak, 775 sayılı Kanun ve 2981 Sayılı İmar Ve Gecekondu Mevzuatina Aykiri Yapilara Uygulanacak Bazi İşlemler Ve 6785 Sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkinda Kanun (2981 Sayılı Kanun) gereğince orman sayılamayacağından bahisle bedelsiz olarak belediyeye intikalinin tespitini, taşınmazın orman vasfı dışına çıkarılmasını ve belediyeye bedelsiz olarak devrini talep etmiş olup, mülkiyete ilişkin bu talebin hakem sıfatıyla çözümlenmesi ve itiraz kanun yoluna tabi tutulması usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır. Bu nedenle, davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması ve göreve ilişkin olduğundan bu hususun Mahkemece resen gözetilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, 20.7.1966 tarihinde yürürlüğe giren 775 sayılı Gecekondu Kanununun "Belediyelere Arsa Sağlanması" başlıklı 3 üncü maddesi, yasadaki istisna halleri ayrık ve yine kanunda belirtilen koşulları mevcut olmak kaydıyla, Hazinenin özel mülkiyetindeki ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazların bedelsiz olarak ilgili belediyelerin mülkiyetine geçeceğini öngörmüştür. Ancak, anılan Kanun hükmü, 3.7.2003 tarihli 4916 sayılı Kanunun 38 inci maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca, 20.7.1966 tarihinde yürürlüğe giren 775 sayılı Gecekondu Kanununun "Belediyelere Arsa Sağlanması" başlıklı 3 üncü maddesi, yasadaki istisna halleri ayrık ve yine kanunda belirtilen koşulları mevcut olmak kaydıyla, Hazinenin özel mülkiyetindeki ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazların bedelsiz olarak ilgili belediyelerin mülkiyetine geçeceğini öngörmüştür. Ancak, anılan Kanun hükmü, 3.7.2003 tarihli 4916 sayılı Kanunun 38 inci maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır.

Öte yandan, 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5272 sayılı Belediye Kanununun Geçici 1. maddesi ile de istisna kuralları getirilerek, bu ayrıcalıklar dışında kalan Hazineye ait taşınmaz malların yasada belirtilen koşulların gerçekleşmesi halinde ilgili belediyelere bedelsiz devredileceğine ilişkin düzenlemenin, 5281 sayılı Kanunun 31.12.2004 tarihli, 25687 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 45/10 uncu maddesi ile 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren Kanunun 44/7 nci maddesi hükmü ile yürürlükten kaldırıldığı, sözü edilen düzenlemenin ise Anayasa Mahkemesinin 18.01.2005 tarih ve 2004/118-2005/8 sayılı kararı ile iptali sonucu yürürlükten kalktığı anlaşılmakta olup, sonradan yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununda ise benzer bir hükme yer verilmediğinden, bu hususlar da ayrıca göz önünde tutularak (Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E:2006/10253- K:2006/12063, T:04.12.2006) karar verilmesi gerekirken hakem sıfatıyla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14692, Karar No: 2017/4780, Tarih: 23.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/14692 E.  ,  2017/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.09.2007 tarihinde davalı şirketin ... mağazasında elektronik reyon elemanı olarak çalışmaya başladığını, işten çıkarıldığı 15.08.2014 tarihine kadar aynı görevde çalıştığını, davalının mağazanın kapatılıp müvekkilinin kovulmasından yaklaşık iki hafta sonra hem müvekkiline başka bir mağazada işe başlaması hususunda ihtarname gönderdiğini, hem de müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesi hususundaki ihtarını istifa kabul etmek suretiyle iş akdinin istifa nedeniyle sonlandırdığını bildirdiğini, davalı işverenliğin feshinin haksız ve geçersiz olduğunu, müvekkilinin iş yeri olan ... mağazasının kapatılacağının davalı işverenin yetkilileri tarafından 03.07.2014 tarihinde müvekkili ve diğer çalışanlara sözlü olarak bildirildiğini, akabinde Genel Müdürlükten 3 kişilik bir heyetin mağazaya gelerek tüm çalışanlarla teker teker görüşüp başka mağazalara gitmek isteyenler ve tazminatları ödenmek suretiyle ayrılmak isteyenlerin listesinin oluşturulduğunu, davalı işverenlik yetkilileri tarafından müvekkili ve başka mağazalara gitmek istemeyenlerin tazminatlarının ödeneceği hususunda söz verildiğini, işyerinin kapanışına ilişkin yapılacaklar listesinin iş yeri panosuna asılarak ilan edildiğini, ilan edilen bu listede son madde olarak personelin kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ücretlerinin ödeneceğinin belirtildiğini, ... mağazasının 15.07.2014 tarihinde müşterilere kapatıldığını, müvekkili ve diğer çalışanların mağazanın tüm kapanış işlemlerini 22.07.2014 tarihine kadar çalışarak tamamladıklarını, bu tarihte Genel Müdürlükten yetkililerin mağazaya gelerek daha evvel tazminatları ödenerek iş akitlerine son verileceklerin teker teker görüşmeye çağırılarak tazminatlarının ödenmeyeceği belirtilerek üç sayfalık içeriğini okumalarına dahi müsaade edilmeyen evrakları imzalamaları konusunda baskı yapıldığını, ancak müvekkili ve diğer çalışanların imzalamadıklarını, 26.07.2014 tarihinde müvekkili ve arkadaşlarının mağazaya alınmadıklarını, müvekkilinin ve diğer çalışanların bu durumu tutanak altına alarak mağazanın kapatıldığını Üsküdar 21. Noterliğinin 31.07.2014 tarih ve 84547 yevmiye numaralı noter tutanağı ile tespit ettirdiklerini, daha sonra kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesi için davalıya ihtarname gönderdiklerini, hiçbir açıklama yapılmayan müvekkiline mağaza kapanışından iki hafta sonra davalı işverenliğin keşide ettiği ihtarname ile ... mağazasına transfer edildiğinin bildirildiğini, müvekkili tarafından cevabi ihtarname keşide edilerek teklifin reddedildiğini, davalı işverenlikçe bu defa 15.08.2014 tarihli başka bir ihtarname gönderilerek müvekkilinin iş akdinin istifa nedeniyle sona erdiğinin belirtildiğini, davalının hem müvekkilini işten kovduğunu, hem de tazminatlarının ödenmesine yönelik ihtarnameyi istifa saydığını belirttiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı mağazanın kapatılması yönünde verilen karar üzerine müvekkili şirket tarafından davacının yeni görev yerinin kendisinin fesih ihbarnamesini göndermesinden günler önce bildirildiğini, fakat davacının işbu atama yazısını tebliğ almaktan imtina ettiğini, bunun üzerine müvekkili şirketin davacıya yeni iş yerini noter ihtarıyla bildirdiğini, bu bildirim üzerine davacının cevabi ihtarname ile iş sözleşmesini tek taraflı olarak feshettiğini bildirdiğini, akabinde davacının yeni görev yeri bildirimini konu alan ihtarnameye cevaben keşide ettiği cevabi ihtarname ile yapılan transferlerin keyfi yapıldığını ve belirtilen atamayı kabul etmediğini belirttiğini, dava dilekçesinde iş sözleşmesinin müvekkili şirket tarafından yeni işyerinin bildirilmemesi sebebiyle fiili olarak feshedildiğinin belirtildiğini, davacının bu beyanı ile iş sözleşmesinin feshini müvekkili şirkete atfederek bir nevi fesih işleminden dönmeye çalıştığını ancak fesih işleminin geri alınmasının mümkün olmadığını, kapanış işlemlerinin usul ve yasaya uygun olarak işçilik hakları bakımından toplu iş sözleşmesi göz önüne alınarak gerçekleştirildiğini, kapanış kararının 03.07.2014 tarihinde mağazada çalışan işçilere duyurulduğunu, tasfiye işlemleri devam ederken 17-18 Temmuz tarihlerinde tüm personel ile görüşme yapılarak her bir personele çalışmaya devam edilmek istendiği belirtilip çalışmak istedikleri mağazalar sorularak ikametgâhlarına göre atanacaklarının sözlü olarak bildirildiğini, 22.07.2014-25.07.2014 tarihleri arasında tüm personel ile yeniden görüşülerek atama yazısının tebliğ edildiğini, ancak davacının ayrılmak istediğini belirterek atama yazısı imzalamaktan imtina ettiğini, bu nedenle mağazanın kapatıldığı 31.07.2014 tarihinde atama bildirisinin Noterlik vasıtasıyla tekrar gönderildiğini, davacının fesih bildirimini konu aldığı ihtarnamesinde 21.07.2014 tarihinde mağazanın boş ve kapalı olduğunu, puantajın da bozuk ve kırık olduğunu belirterek yine aynı ihtarnamede 25.07.2014 tarihine kadar gelerek puantaj kartını okuttuğunu beyan etmesinin çelişkili olduğunu, sözleşmenin davacı tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: