muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7568, Karar No: 2023/6892, Tarih: 28.11.2023

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 23.03.2016 tarih, 2015/7009 E. ve 2016/3267 K. sayılı kararıyla davanın marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi sonuçlarının ortadan kaldırılması istemine ilişkin olduğu, davalının işbu davanın açılmasından önce yapmış olduğu 2012/02139 numaralı, ''GMD ... Makine Dizayn+Şekil'' ibareli marka başvurusunun yargılama devam ederken tescil ile sonuçlandığı, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 40 ıncı maddesi uyarınca tescilli markanın koruma süresi başvuru tarihinden itibaren başladığından tescille sonuçlanan başvurunun dava tarihini de kapsayacağının kabul edilmesi gerektiği, bu durumda davalı eyleminin tescilli marka kapsamında bir kullanım niteliğinde olduğundan söz edilebilir ise de, davacı tarafça bu kez söz konusu tescilin hükümsüzlüğü için dava açıldığı ileri sürüldüğüne göre, bahsi geçen hükümsüzlük davasının huzurdaki davaya etkisi nedeniyle sonucunun beklenilmesi ve hükümsüzlük davasının sonucuna göre aynı KHK'nın 44 üncü maddesi hükmü gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı gerekçesiyle karar davalı yararına bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her iki tarafın da vinçler ve kaldırma makineleri konusunda faaliyet gösterdikleri, davacının markasının 2005 yılından bu yana koruma altında olduğu, 07. sınıfta "Kaldırma ve yükleme makineleri; insan ve yük asansörleri, hareketli platformlar, rampalar, liftler, vinçler, ceraskallar, yürüyen merdivenler, yürüyen bantlar (konveyörler), elevatörler" emtiasının da yer aldığı bir kısım emtialar için tescilli olduğu, davalının ise 2009 yılından beri tescilsiz olarak "GMD" ve "GEMD CRANES" markalarını vinç ve kaldırma makinelerinin üretimi ve satışı faaliyetinde kullandığı, yargılama sırasında davalının 2012/02139 numaralı "GMD ... MAKİNE DİZAYN" markasının 7. sınıfta "kaldırma, taşıma ve iletme makineleri, aynı işleve sahip robotik mekanizmalar (asansörler, yürüyen merdivenler, vinçler dahil)" emtialarını da kapsayacak şekilde tescil edildiği, taraf markalarının tescilli oldukları bu emtiaların benzer ve bağlantılı oldukları, ancak bu markaya karşı davacı tarafça "GMT" markalarına dayanılarak açılan hükümsüzlük davasının reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, buna göre davalının markasının tescil başvuru tarihine göre davaya konu edilen marka kullanımlarının tescilli markası kapsamında olduğu, her ne kadar alınan bilirkişi raporlarında davacının "GMT" markası ile davalının kullandığı "GMD" markasının karışıklığa neden olacak derecede benzer olduklarına dair görüş bildirilmişse de, tarafların markalarının tescilli oldukları emtiaların hitap ettiği tüketici kitlesinin belli bir bilgi birikimi olan, dikkatli ve seçicilik özelliği bulunan kişiler olduğu, bu nitelikli tüketicilerin ya da ortalama alıcıların ya da dikkatli olması gereken, seçicilik özelliği bulunan kişilerin, tarafların markalarının kapsadıkları aynı olan ürünleri değerlendirirken ya da alırken, markaların birebir aynı olmaması nedeniyle, bunları karıştırmalarının mümkün olmadığı, ayrıca oldukça pahalı olan bu ürünleri satın alırken hangi firmayla alışveriş yaptıklarını araştırarak satın alacakları, her iki firmanın farklı firmalar olduklarını anlayabilecek durumda oldukları, bu nedenle davalının "GMD" ibaresini marka olarak kullanmasının davacının markadan kaynaklanan haklarına tecavüz teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının tescilli markasını tescil edildiğinden farklı şekilde ve davacının markasına yaklaştırarak kullanmasının hukuka aykırı olduğu, davacı şirketin markadan doğan haklarına tecavüz teşkil ettiği, aynı markalı iki ürünü yan yana göremeyen profosyonel tüketici kitlesi nezdinde dahi karıştırılma ihtimalinin mevcut olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının tescilli markasını tescil edildiğinden farklı şekilde ve davacının markasına yaklaştırarak kullanmasının hukuka aykırı olduğu, davacı şirketin markadan doğan haklarına tecavüz teşkil ettiği, aynı markalı iki ürünü yan yana göremeyen profosyonel tüketici kitlesi nezdinde dahi karıştırılma ihtimalinin mevcut olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi sonuçlarının ortadan kaldırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 40 ıncı ve 44 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1099, Karar No: 2016/64, Tarih: 16.02.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/1099 E.  ,  2016/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Temyiz Edenler : Katılan sanıklar müdafileri ve katılan ... vekili

Katılan sanık ...’nın ...'ı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nun 81/1, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis, katılan sanık ...’ın ise ...'yı kasten öldürme suçuna teşebbüsten 5237 sayılı TCK’nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1 ve 58/6. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba, sanık ...'ın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık ...’nın tutukluk halinin devamına ilişkin, Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.09.2012 gün ve 378-457 sayılı hükmün katılan sanık ... müdafii ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 12/02/2014 gün ve 5235-727 sayı ile;

"Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'nın olaydan bir süre önce maktül ...'e motosiklet sattığı ancak maktül tarafından motorsikletin Noterden devralınmaması nedeniyle aralarında zaman zaman tartışma yaşandığı, olay günü maktül ve yanında bulunan kardeşi olan sanık ...’ın birlikte dolaştıkları sırada sanık ... ile karşılaştıkları ve bu konu nedeniyle kavga edip birbirlerini basit şekilde darp ettikleri, aynı gün bu konuyu konuşup çözüme kavuşturmak için maktül ve kardeşi ... ile amcasının oğlu sanık ...’ın sanık ...'nın olay sırasında bulunduğu kafeye gitmeye karar verdikleri, ancak maktülün kavga çıkabileceğini düşünerek bir şekilde temin etmiş olduğu iki adet tabancayı yolda sanıklar ... ve ...'a verdiği ve birlikte olay yerine gittikleri, bu sırada sanık ...'nın masada arkadaşları ile oturduğu, maktül ve yanında bulunan sanıkların masada oturan kişilere selam verip tokalaştıkları, ancak sanık ...'nın ayağa kalkmayarak bu selamlaşmaya katılmadığı, bu sırada maktül ve yanında bulunan sanıklar ... ve ...'ın sert bir üslupla sanık ...'yı dışarıya çağırdıkları, bunun üzerine hiddete kapılan sanık ...'nın cebinde bulunan tabancayı cebinden çıkarmadan yakın mesafeden maktül ile yanında bulunan sanıklar ... ve ...’a ateş ettiği, açılan ateş nedeniyle maktülün batın bölgesinden isabet aldığı ve yere düştüğü, sanık ...'ın ise yaralanmadığı ancak sanık ...'ın sol kolundan basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, bunun üzerine sanık ... ve yanında bulunan aralarında mağdur Murat'ın da bulunduğu arkadaşlarının olay yerinden kaçmaya başladıkları, bu sırada sanıklar ... ve ...'ın yanlarında getirmiş oldukları tabancaları ellerine aldıkları ve sanık ...'ın kaçmakta olan sanık ...'ya sanık ...'ın da yine ...'la birlikte kaçmakta olan mağdur Murat'a ateş ettikleri ve sanık ...'nın hayati tehlike geçirmeksizin sağ kol ve sağ kalça bölgelerinden radius ve ulna kemiklerinde 6. (ağır) derecede kırığa neden olacak şekilde, mağdur Murat'ın da hayati tehlike geçirmeksizin sağ kalça bölgesinden 4. (ağır) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandıkları olayda;

aa) Maktül ve yanında bulunan sanıklar ... ile ...'dan kaynaklanan ve sanık ...'yı sert bir üslupla dışarıya çağırmaktan ibaret haksız eylemleri nedeniyle, sanık ... hakkında maktule karşı eyleminden hüküm kurulurken TCK’nun 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, makul yerine 12 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

aa) Maktül ve yanında bulunan sanıklar ... ile ...'dan kaynaklanan ve sanık ...'yı sert bir üslupla dışarıya çağırmaktan ibaret haksız eylemleri nedeniyle, sanık ... hakkında maktule karşı eyleminden hüküm kurulurken TCK’nun 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, makul yerine 12 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

bb) Sanık ...'ın eylemini, amcasının oğlu olan maktulün sanık ... tarafından ateş edilerek öldürülmesi, diğer amcasının oğlu ...’ın yaralanması ve kendisine yönelik de yaralamaya teşebbüs edilmesi nedeniyle, kaçmakta olan sanık ...'nın arkasından ateş etmek suretiyle gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında mağdura karşı eyleminden hüküm kurulurken TCK’nun 1/4 ile 3/4 arasında ceza indirimi öngören 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, azami oran yerine 1/2 oranında indirim uygulanması suretiyle fazla ceza tayini..." isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 13.05.2014 gün ve 167-211 sayı ile;

“...Tüm toplanan deliller ile sanık ...'nın olaydan bir süre önce maktül ...'e motorsiklet sattığı, maktülün bu aracın devrini almaması nedeniyle sanık ... ile maktül ... arasında zaman zaman tartışma olduğu, olayın olduğu gün ölüm olayından bir kaç saat önce sanık ile maktülün yine karşılaşıp birbirlerini darp ettikleri, bu olaydan sonra sanık ...'nın hiçbir şeyden haberi olmaksızın arkadaşları ile bir mekanda oturduğu, maktül ... ve ...'ın yanlarına silah da alarak sanığı sert bir şekilde yanına çağırdıkları hususunun anlaşılmasına göre olayda tahrik hususunda Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin bozma ilamında belirtilen şekilde tahrik dengesinin maktül ve sanık ... lehine değil, sanık ... lehine bozulduğu, ... ve ...'ın maktülden aldıkları tabancalar ile olay yerine gitmeleri, hiçbir tartışmaya sebep olmayan ve tartışma için bir ortam aramayan sanık ...'nın ağır tahrik altında maktül ...'i öldürdüğü mahkememizin bozma öncesi verilen 2010/378 esas, 2012/457 karar sayılı ilamındaki gerekçe ve tahrik değerlendirmesinin yerinde olduğu, 1. Ceza Dairesinin bozma ilamındaki söz konusu edilen sanık ...'nın daha fazla ceza almasına yol açacak şekilde hafif tahrik altında olduğunun ve ...'ın ise daha fazla tahrik indiriminden yararlanması gerektiğine dair hususların olaya uygun düşmediği” gerekçesi ile direnerek önceki hükümdeki gibi sanıkların cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hükmün de katılan sanıklar müdafileri ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “onama” istekli 20.11.2015 gün ve 343425 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmün de katılan sanıklar müdafileri ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “onama” istekli 20.11.2015 gün ve 343425 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ..., ..., ... ... ve ... haklarında kurulan hükümler ile katılan sanık ... hakkında ... ...’a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık, katılan sanık ... hakkında ise 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümler kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, katılan sanık ... hakkında ...’ı kasten öldürme suçu ve katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'yı kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; katılan sanıklar ... ve ...'ın cezalarından haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranının isabetli olup olmadığının tespitine ilişkin ise de; öncelikle direnme hükmü kurulurken hazır bulunan katılan sanık ...’ya son sözünün sorulmaması ve hazır bulunan sanık ... müdafiine de iddia makamından sonra söz verilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire bozma kararından sonra yapılan yargılamada katılan sanıklardan ... ve müdafii ile diğer katılan sanık ... müdafiinin hazır bulunduğu son oturumda, sanık ...'a ve sanıklar müdafilerine ayrı ayrı bozmaya karşı diyeceklerinin sorulduğu, ardından Cumhuriyet savcısından bozma ilamına karşı diyecekleri sorulup hazır bulunan katılan sanıklardan ...’ya son sözü sorulmadan ve sanık müdafiilerine iddia makamından sonra söz verilmeden duruşmanın bitirilip direnme hükmü kurulduğu,

Anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK’nun 251. maddesine paralel düzenlemeler içeren 5271 sayılı CMK’nun 216. maddesinin son fıkrasında; “Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir” düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm gereğince katılmış olduğu takdirde son söz mutlaka sanığa verilerek duruşma bitirilecektir. Ceza Genel Kurulunun 03.06.2014 gün ve 1207-309; 29.01.2013 gün ve 1406-30; 28.04.2009 gün ve 77-111; 29.01.2008 gün ve 193-7; 04.12.2007 gün ve 246-261; 25.04.2006 gün ve 3-124 ile 06.07.2004 gün ve 138-159 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; savunma hakkı ile yakından ilgili bulunan bu usul kuralı emredici nitelikte olup, uyulmaması kanuna mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Ceza muhakemesinde sanığın en önemli hakkı savunma hakkı olup, hazır olduğu oturumda son söz sanığa verilmeden hüküm kurulması savunma hakkının sınırlanması sonucunu doğurmaktadır.

Temyiz merciince verilen bozma kararlarından sonra ilk derece mahkemelerince yargılamaya devam olunduğunda dava henüz sonuçlanmamış bulunduğundan, ilk defa hüküm kurulurken “son sözün sanığa verilmesi” kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamada da kamu davasının kesintisizlik ve süreklilik ilkesinin doğal sonucu olarak aynen geçerlidir. Kovuşturmanın sona erdirilmesi ve hükmün tesis ve tefhimine geçilmesi öncesinde, son konuşan tarafın hazır bulunan sanık olması gerektiği şeklinde anlaşılması gereken “en son sözün sanığa verilmesi" kuralına uyulmaması, bu durumlarda da 5271 sayılı CMK'nun 216. maddesinin 3. fıkrasına aykırılık oluşturacaktır.

Nitekim öğretide; "son söz sanığındır. Son sözün sanığa verilmesi, müdafaa bakımından çok önemlidir. Bunun içindir ki son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi mutlak temyiz sebebi (hukuka kesin aykırılık) ve dolayısıyla bozma sebebi sayılmaktadır" (Nurullah Kunter, Feridun Yenisey, Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 18. Bası, Beta Yayınları, İstanbul 2014, s.1484); "Hüküm (karar) safhasına geçmeden önce son söz hazır bulunan sanığa verilmek zorundadır. Bu hüküm (CMK'nun 216/3) silahların eşitliği ve suçsuzluk karinesi ilkelerinin bir gereği olarak düzenlenmiş ve uyulması zorunlu emredici bir hükümdür... Son söz hakkının sanığa verilmesi, bozmadan sonraki yargılamada da uyulması zorunlu bir usul kuralıdır." (Yener Ünver, Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, 7. Bası, Adalet Yayınevi, Ankara 2013, cilt: 2, s.146 ve 149) şeklinde görüşler ileri sürülmek suretiyle, duruşmada hazır bulunan sanığa mutlaka son sözün verilmesi gerektiği düşüncesi ittifakla benimsenmiştir.

Öte yandan CMK'nun 216. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında;

"1) Ortaya konan delillerle ilgili tartışmada söz sırasıyla katılana veya vekiline, Cumhuriyet savcısına, sanığa ve müdafiine veya kanuni temsilcisine verilir.

2) Cumhuriyet savcısı, katılan veya vekili, sanığın müdafiinin veya kanuni temsilcisinin açıklamalarına; sanık ve müdafii ya da kanuni temsilcileri de Cumhuriyet savcısının ve katılanın veya vekilinin açıklamalarına cevap verebilir" hükmü yer almakta olup bu söz sırasına uyulmayarak Cumhuriyet savcısının bozma ilamına ilişkin görüşü alındıktan sonra hazır bulunan sanıklar müdafiilerine söz verilmemesi de usul ve kanuna aykırıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bozmadan sonra yapılan yargılamada Cumhuriyet savcısının bozma ilamına ilişkin görüşünü açıklamasından sonra yargılamanın bitirilerek hükmün tefhim edildiği göz önüne alındığında, hazır bulunan katılan sanık ... da son sözünün sorulmaması ve hazır bulunan sanıklar müdafilerine iddia makamından sonra söz verilmemesi 5271 sayılı CMK'nun 216/1-2-3. maddesine aykırılık oluşturduğundan, savunma hakkının sınırlanması sonucunu doğuran bu usule aykırılık nedeniyle yerel mahkeme direnme kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, direnme hükmünün öncelikle hazır bulunan sanığa son sözün verilmemesi ve hazır bulunan sanıklar müdafiilerine iddia makamından sonra söz verilmemesi isabetsizliklerinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.
Yargıtay — Esas No: 2019/1416, Karar No: 2020/809, Tarih: 05.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/1416 E.  ,  2020/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 3/1 maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,

TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun

esastan reddi (Her sanık hakkında ayrı ayrı)

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Soruşturma aşamasında Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 27.10.2016 tarih ve 2016/367 Sorgu sayılı kararı ile sanıklar hakkında tutuklama kararı veren 38095 sicil numaralı hakim ...'in, mahkemenin Kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine üye hakim sıfatıyla katılmak suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 23/1 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı sair yönleri incelenmeksizin hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

mevcut delil durumu, verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alındığında tahliye taleplerinin reddine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14443, Karar No: 2012/2218, Tarih: 05.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14443 E.  ,  2012/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM-ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki bulundukları 8151 ada 7 parsel sayılı taşınmazı davalıların haksız olarak kullandığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, haksız müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi....'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 437.88.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3012, Karar No: 2012/28223, Tarih: 24.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/3012 E.  ,  2012/28223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Evinin yanındaki okulun bahçesinde oynayan çocukları, gürültü yapmamalarını söyleyerek uyarmasına rağmen, gürültünün devam etmesi üzerine av tüfeğiyle havaya ateş eden sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.