muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11424, Karar No: 2019/3801, Tarih: 30.04.2019

Hemen belirtmek gerekir ki, bu madde uygulamasında doğrudan bir tecavüz söz konusu olduğundan, ayrıca katlanma sınırını aşan bir zararın bulunup bulunmadığını, mülkiyetin taşkın kullanılıp kullanılmadığını araştırmaya gerek yoktur.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilkişkindir.

Mahkemece bozmadan önce 10.04.2013 ve 05.07.2013 günü mahallinde yapılan keşifler sonucu alınan 14.05.2013 tarihli mimar ... tarafından sunulan raporda ağaçların manzara, güneş ışığı, konut ağaç mesafesi yönünden bir olumsuzluk yaratmadığı, ziraat mühendisi ... tarafından verilen 23.07.2013 tarihli raporda ...’’ görsellik açısından davacının görüş açısını kapatmadığı, bitki gelişimini engelleyici gölge oluşturmadığı, ağaçlardan dökülen ibrelerin rahatsızlık verecek ölçüde olmayacağı, Orman Mühendisi ... 18.07.2013 tarihli, raporda, ağaçların yan köklerinin inşaat temeline zarar vermesi ihtimalinin söz konusu olmayacağını, mimar bilirkişi ... da 18.07.2013 tarihli raporunda ağaçların kesilmesi yerine düzenli bakımlarının yapılmasının uygun olacağını bildirmiştir.

Bozma kararından sonra mahallinde 18.04.2016 tarihinde yapılan keşif sonucu alınan Ziraatçi bilirkişi ... ise 28.04.2016 tarihli raporunda dava konusu ağaçların davacıya ait alana gölgeleme yaptığı, yapraklarının kirliliğe neden olduğu ve köklerinin de tecavüzlü olduğunu belirterek ağaçların kesilmesinin uygun olacağını bildirmiştir. Mahkemece bu rapor doğrultusunda ağaçların kaline karar verilmiştir.

Görüldüğü üzere yapılan keşifler sonucu alınan bilirkişi görüşleri arasında zarar konusunda ve katlanılabilir olup olmadığı hususunda çelişki bulunmaktadır. O halde, mahkemece yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle yerinde uzman bilirkişiler eşliğinde yeniden keşif yapılarak dava konusu ağaçların davacıya zarar verip vermediğinin ve katlanılabilir sınırlar içinde olup olmadığının bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, zarar varsa bunun giderimi yönünden alınacak önlem ya da önlemlerin saptanması, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, istek halinde yatırılan temyiz harcını iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16054, Karar No: 2014/8508, Tarih: 30.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16054 E.  ,  2014/8508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın katılanan ...7210 marka bir cep telefonunu gösterip 120 TL'ye satma hususunda anlaşarak parasını aldıktan sonra katılana, cep telefonunun kılıfını da vereyim diyerek, cep telefonu kılıfının içerisine, içi macun dolu gerçek olmayan bir telefonu yerleştirip vermekten ibaret eyleminin dolandırcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının TL cinsinden adli para cezasına çevrildiği, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmediği 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulamasının ve aynı Kanun 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin hüküm fıkralarının hapis cezası ile ilgili olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek sanığa fazla ceza tayini,

Temel adli para cezasının gün olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yıl olarak belirlenmesi,

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek sanığa fazla ceza tayini,

Temel adli para cezasının gün olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. Maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “1 yıl” ve “7300 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8769, Karar No: 2011/731, Tarih: 25.01.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/8769 E.  ,  2011/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,bağımsız bölüm maliki oldukları kat irtifakı kurulu 1275 (yeni 360) parsel sayılı taşınmazın öncesini teşkil eden 765 sayılı kadastral parsele ilişkin olarak imar işleminin idari yargıda iptaline karar verildiğini ve kesinleştiğini, oluşan imar parsellerinin dayanağının kalmadığını, bu nedenle 765 sayılı parselin imar uygulamasından oluşan, sitenin havuz ve kafeteryasının bulunduğu 1276 (yeni 3651) sayılı imar parselini dava dışı D... İnşaat Şirketinden cebri ihale sonucu satın alan davalının iyiniyetli olmadığını ileri sürerek , davalı adına tapu kaydının iptali ile kadastral mülkiyet durumunun ihyasını istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının ediniminde iyiniyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 25.01.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat F. K. ile temyiz edilen vekili Avukat N. A..Y.. geldiler,duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kadastral mülkiyet durumunun ihyası ve davalı adına kayıtlı imar parseli olan 3651 parsel sayılı taşınmazdaki 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin tapu kaydının iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalının iyiniyetli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğindenve toplanan delillerden; çekişmeli yerin öncesini teşkil eden 765 sayılı kadastral parselin paylı mülkiyet üzere olduğu ve üzerinde kat irtifakı kurulu binanın ( .. Sitesinin ) bulunduğu, sonradan imar uygulamasına tabi tutularak müstakil imar parselleri oluştuğu, oluşan imar parsellerinden, eski 1275 yeni 3650 sayılı imar parseli üzerinde yer alan kat irtifakı kurulu binada (.. Sitesinde) davacıların bağımsız bölüm malikleri oldukları, dava dışı çok sayıda kayıt maliklerinin bulunduğu; eski 1276 yeni 3651 sayılı imar parselindeki 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin ise dava dışı .. İnşaat ve Ticaret A.Ş.' ye özgülendiği ve adına sicil kaydı oluşturulduktan sonra davalı İsmail'in anılan bağımsız bölümleri icra ihalesinden edindiği, daha sonra 765 sayılı kadastral parsele ilişkin imar uygulamasının Tekirdağ İdare Mahkemesinin 11.06.2008 günlü, 2006/456 esas, 2008/ 542 sayılı kararıyla iptal edildiği ve 14.10.2008 tarihinde kesinleştiği, böylece imarla oluşan sicil kayıtlarının hukuki dayanağının ortadan kalktığı ve sicilin illetten mücerret hale gelerek yolsuz tescil durumuna düştüğü anlaşılmaktadır.

Davacılar, yolsuz tescil duruma düşen imar parseline ilişkin sicil kaydının iptali ile kadastral mülkiyet ve geometrik durumun ihyası ile birlikte davalı üzerindeki sicil kaydının da iptalini istemişlerdir.

Gerçektende, imar işlemi iptal edilip imar parseline ilişkin sicil kaydı yolsuz tescil durumuna düştüğüne göre, öncesini teşkil eden 765 parsel sayılı taşınmazın ihyasına karar verilmesi gerektiği tartışmasızdır.

Davadaki istek bu olduğu halde, mahkemece, anılan bu husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Öyleyse, mahkemece yapılacak iş, öncelikle 765 sayılı kadastral parselin çap kapsamı içerisinde kalan tüm imar parsellerinin kayıt maliklerinin tespit edilerek tamamının davada yer almalarının sağlanması, böylece taraf teşkili temin edildikten sonra, icra ihalesinden çekişme konusu 3651 parsel sayılı taşınmazdaki 1 ve 2 nolu bağımsız bölümleri satın alan davalının ediniminde iyiniyetli olduğu ve ediniminin korunması gerektiği hususu gözetilerek edindiği hakkın kadastral parsele oranlanmak suretiyle yansıtılarak davalıyı da taşınmazda paydaş kılmak suretiyle 765 sayılı parselin hukuki ve mülkiyet yönü itibariyle ihyasına karar verilmesinden ibarettir.

O halde, davacıların temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44392, Karar No: 2016/12986, Tarih: 09.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/44392 E.  ,  2016/12986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı ve fazla çalışma, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek kısmen hüküm altına alınmış, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin ilamı ile özetle, davacının eczacı kalfası olduğu, ücretinin emsal ücret araştırması yapıldıktan sonra değerlendirilmesi gerektiği ve fazla çalışma yapıp yapmadığının eczanelerin çalışma saatlerine göre hesaplanması gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, bozma doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı noktasındadır.

Mahkemenin hükmüne uyduğu bozma ilamından sonra bilirkişi raporu alınmıştır. Davacı bu rapor doğrultusunda dava konusu isteklerinin miktarını ıslah etmiş, mahkemece ıslah dilekçesi dikkate alınarak hüküm kurulmuştur. Ancak Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E, 2016/1 K sayılı kararı ile bozmadan sonra ıslah yapılamayacağından mahkemece dava dilekçesi ile talep edilen miktarlara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3408, Karar No: 2012/2548, Tarih: 02.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3408 E.  ,  2012/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescili davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife yaklaşık 10 yıl önce üye olduğunu ve tüm ödemelerini yaptığını, kooperatif yönetiminin yeterli parayı ödemediği gerekçesiyle müvekkilini ihraç ettiğini, ihraç kararının ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2003/227 esas, 2004/214 karar sayılı ilamıyla iptal edildiğini, dairenin boya, badana, kapı,doğrama, işlerini müvekkilinin yaptırdığını, tapunun davalı ... adına olmasının şekli olduğunu, gerçek sahibinin müvekkili olduğunu ileri sürerek, ... Sitesi A blok 1/1 nolu taşınmazın tapusunun iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının halen işgalci olduğu dairede hiçbir hukuki sıfatı bulunmadan oturduğunu, kooperatifin başlangıçta yükümlülüklerini yerine getirmeyen davacıyı ihraç ettiğini, ihraç kararının borcun olmadığından değil, verilen sürelerin kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle mahkemece iptal edildiğini,davacının kooperatif ile hiçbir ilgisinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif vekili, açılan davanın haksız ve kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kooperatif ortaklarının, ortaklık nedeniyle üstlenmiş oldukları yükümlülükleri yerine getirmelerinin olağan olduğu, kooperatifin amacının gerçekleşebilmesi için ortakların parasal katkılarının gerektiği, genel kurulca belirlenen aidatların ortakça ödenmesinin gerekli olduğu, davacının 2000 yılı öncesi 4.400,00 TL, sonrası 13.000 DM. tutarında borcu bulunduğu ve borcunu ödemediği, davacı hakkında yönetim kurulunun 25.05.2005 tarih ve 70 sayılı toplantısında ihraç kararı alındığı ve 16.07.2005 tarihli genel kurul kararı ile ihraç edildiği, bu nedenle dava konusu taşınmazın tescilini isteyemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, tapu iptali ve tesciline ilişkindir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesi "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, tapu iptali ve tesciline ilişkindir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesi "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza

mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir.İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükmüne; Tebligat Tüzüğü 'nün 28 nci maddesinde ise; " Muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste bulunmazsa tebliğ memurunun adreste bulumama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. " hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda mahkemece, davacının 16.07.2005 tarihli genel kurul kararı ile ihraç edildiği, bu nedenle dava konusu taşınmazın tescilini isteyemeyeceği gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de, davacının genel kurul tarafından ihracına ilişkin kararın tebliğine ilişkin noter şerhi incelendiğinde, muhatabın adresinin kapalı olduğu, yapılan araştırmada muhatabın halen adreste ikamet ettiği, ancak geçici olarak evde bulunmadığının ...'ın imzasız beyanından anlaşıldığı belirtilmekte ise de,... isimli kişinin anılan 28 nci maddede yazılı kişilenden hangisi olduğu bu kişinin imzadan imtina edip etmediği, muhatabın nerede olduğunun sorulup sorulmadığı anlaşılmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, ihraç kararıyla ilgili tebligat parçasının onaylı bir suretinin ilgili noterlikten getirtilip, tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21 nci ve Tebligat Tüzüğü'nün 28 nci maddesi çerçevesinde geçerli olup olmadığı üzerinde dururup, sonucuna göre karar verilmesi gerekriken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2) Bozma neden ve şekline göre,davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6144, Karar No: 2024/4238, Tarih: 06.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6144 E.  ,  2024/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/438 E., 2023/665 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2023/438 Esas, 2023/665 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-(a), 62/1, 52/2 maddeleri uyarınca hükmedilen doğrudan 3.000, 00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 01.03.2023 tarihli ek kararıyla reddine karar verildiği, sanığın ek karara yönelik itirazının itiraz mercii olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 14.03.2023 tarihli ve 2023/40 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddi üzerine kesinleştiği, sanığın talebi üzerine söz konusu kararın istinafa tabi olmayıp itirazın reddi üzerine kesinleştiğine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olduğu, sanığın bu karara yönelik temyiz isteminin, kararın

temyiz edilemez nitelikte olduğundan bahisle reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2023/438 Esas, 2023/665 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2776, Karar No: 2013/39572, Tarih: 12.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/2776 E.  ,  2013/39572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat- Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık ...'in diğer sanık ...'la tartışmaya başladığı, bıçağını çekip savurduğu, ancak ...'ın kendini geri çekmesi nedeniyle isabet ettiremediğine dair iddia ve kabul karşısında; sanığın üzerine atılı bıçakla kasten yaralamaya teşebbüs eyleminin sübut bulduğu gözetilmeden, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde hataya düşülerek sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2) Sanık ...'ın, diğer sanık .....,'ın kendine bıçak savurması sonrası belinden kemeri çıkarıp vurduğuna dair iddia ve kabul karşısında; sanık hakkında TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, kemerin silahtan sayılmayacağına dair yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile eylemin basit yaralama olarak kabulüyle şikayetten vazgeçme ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2780, Karar No: 2013/3100, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2780 E.  ,  2013/3100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aralarında resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Hassa Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2010 gün ve 2010/150 Esas, 2010/226 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, dosyası tefrik edilen ... ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alının nüfus kayıt örneğine göre hükmün verildiği 22.10.2010 tarihinde resmî nikâhla evlendiklerinin anlaşılmasına göre, 5237 sayılı TCK.nın 230/5. maddesi gereğince düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı suça sürüklenen çocuk müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8 ve 5237 sayılı TCK.nın 230/5. maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.