muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17633, Karar No: 2014/35410, Tarih: 08.12.2014

Yapılan açıklamalara göre; fekal atığın alıcı ortam olan suya atılması halinde SKKY’nin 3, 6. maddelerine göre, suyun niteliği (akarsu, göl, deniz vs) ve eylemdeki kusurluluk biçimine göre aynı Yönetmeliğin 4, 16/a-b, 23. maddelerinde öngörülen yasaklar ve yükümlülüklere aykırı davranmak suretiyle çevre kirliliğine yol açılması eylemi nedeniyle TCK’nın 181 ya da 182 maddesindeki suç oluşacaktır. Fekal atığın alıcı ortam olan toprağa verilmesi halinde ise, toprak kirliliğinin ya da kirlenme ihtimalinin gerçekleştiğinden bahsedilemez. Toprağa bırakılan fekal atığın, varlığı kanıtlanmış yeraltı sularını kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıdığı durumlarda “Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmelik” hükümlerine göre değerlendirme yapılması gerekecektir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Sanığın, köy yoluna ve katılanların arazisine hayvan gübresi dökerek çevrenin kirlenmesine neden olduğu iddia edilmiştir.

Yargılamaya konu somut olayda; fekal atık bırakılan alıcı ortam olan toprağın altında, Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmeliğin 4/ö maddesinde ki tanıma uygun, durgun veya hareket halindeki bir suyun varlığı kanıtlanmamıştır.

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 5/2. maddesi gereğince hayvan sahipleri, sahip oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla yükümlüdürler. Aynı Kanun’un 28/b maddesinde ise 5/2. fıkrada öngörülen hayvanların sahiplenilmesi ve bakımı ile ilgili yasaklara ve yükümlülüklere uymayan ve alınması gereken önlemleri almayanlara idari para cezası verileceği hükme bağlanmıştır.

Yukarıda (II) nolu kısımda açıklandığı üzere, fekal atık, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atık olmadığından alıcı ortam olan toprağın, dolayısıyla çevrenin kirletilmesi suçu oluşmayacaktır. Ancak sanığın, sahibi olduğu hayvanlardan kaynaklanan fekal atığı muhafaza ederken, zamanında ve yeterli seviyede tedbir alma yükümlülüğüne aykırı davranarak üçüncü kişileri rahatsız ettiği veya üçüncü kişilere zarar verdiği takdirde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 24 ve 5199 sayılı Kanun’un 5/2, 28/b maddeleri gereğince idari para cezası verilip verilmeyeceğinin de tartışılması gerekir.

Açıklanan gerekçelerle kurulan hüküm hukuka uygun görülmemiştir.

IV – Sonuç ve Karar:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8271, Karar No: 2023/9781, Tarih: 11.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/8271 E.  ,  2023/9781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/605 E., 2016/271 K.

SUÇLAR : 2009 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla sahte belge kullanma, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanığın 2009 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla sahte belge kullanma, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olması nedeniyle hata yapılarak beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 2009 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla sahte belge kullanma suçu açısından en son belgenin 2009 yılı aralık ayına ait KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle gerekçeli karar başlığında “2009” şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin "25.01.2010" olarak mahallinde düzeltilmesi, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçu açısından ise en son faturanın 2010 yılı mayıs ayına ait KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle gerekçeli karar başlığında “2009 ve 2010” şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin "25.06.2010" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2.Sanığın yargılama konusu 2009 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla sahte belge kullanma, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma eylemleri için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) ve (b) bentleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5895, Karar No: 2022/14393, Tarih: 20.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5895 E.  ,  2022/14393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Davalı vekilinin temyiz harcını yatırdığı halde temyiz dilekçesinin dosyada bulunmadığı anlaşıldığından temyiz dilekçesinin dosyaya konulmasından

Sonra, birlikte gönderilmek üzere, dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2110, Karar No: 2012/2843, Tarih: 24.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/2110 E.  ,  2012/2843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Bankası ... Şube Mdl.vek.Av.... ... aralarındaki alacak davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.12.2011 gün ve 58-112 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

4603 sayılı ... Bankası, ... Bankası A.Ş. ve ... Bankası A.Ş.hakkında Kanunda, bu bankalar aleyhine açılan davalar bakımından harç muafiyeti getirildiğine ilişkin yasal bir düzenleme bulunmadığı, 4603 sayılı Kanunun 4684 sayılı Kanunla değişik geçici 4. maddesinin 2. fıkrasında getirilen harç muafiyetinin adı geçen bankalarca kredi alacaklarının tahsili amacıyla yeniden yapılandırma süreci içinde açılmış veya açılacak dava veya takiplerle ilgili olup davalı Ziraat Bankasının sözü geçen yasa hükmündeki muafiyetten yararlanamayacağı ve temyiz incelemesi yapılabilmesi için temyiz harcının yatırılması gerektiği nazara alınarak mahkemece temyiz başvuru ve temyiz harcının yatırılması konusunda HUMK434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmasından sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/525, Karar No: 2025/5657, Tarih: 07.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/525 E.  ,  2025/5657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/234 E., 2024/448 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, yargılama sırasındaki tutum ve davranışları, yaşı, pişmanlığı, zorunluluk hali içerisinde bulunması göz önüne alınarak ve daha az ceza verilmesini gerekli kılan hallerin de göz önünde bulundurulması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas sabıkasının bulunmasına rağmen hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10302, Karar No: 2023/4436, Tarih: 13.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10302 E.  ,  2023/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/883 E., 2016/889 K.

...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çubuk Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.12.2014 tarih ve 2014/522 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında Esenboğa havaalanında X-ray cihazından geçerken şeffaf kutu içerisinde bulunan şikâyetçi ...'a ait cüzdanı çalması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-c ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Çubuk Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2014/883 Esas, 2016/889 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin; hükme esas alınan kamera görüntülerinin net olmadığı, sanık üzerine atılı suçlamaların şüpheden ibaret olduğu, kamera görüntüleri üzerinde teknik inceleme yapılması gerekirken mahkemece uzmanlık gerektiren bu konuda değerlendirme yapılmasının usûl ve yasaya aykırı olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 142/1. maddesinde öngörülen cezanın alt sınırı 2 yıl olmasına rağmen mahkemece suç tarihinden sonraki değişiklik dikkate alınarak yasaya aykırı şekilde alt sınır olarak 3 yıl esas alınarak hüküm kurulduğu, sanığın eyleminin aynı Kanun'un 160. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, sanığın atılı suçu işlemediği hususlarına dair olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, şikâyetçiye ait olan cüzdanı havaalanında bulunan X-ray cihazından çaldığı kabul edilerek atılı suçtan mahkûmiyetine karar verildiği,

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, şikâyetçiye ait olan cüzdanı havaalanında bulunan X-ray cihazından çaldığı kabul edilerek atılı suçtan mahkûmiyetine karar verildiği,

2.Dosya içerisinde mevcut 03.10.2013 tarihli görüntü izleme tutanağında "...... ... isimli şahsın arındırılmış X-ray cihazından geçiş yaptığı esnada küçük şeffaf kutu içerisinde koyu renkli içeriği belli olmayan nesneyi aldığı görülen ... bayanın x-ray kontrol cihazından kendisine ait eşyalarını aldığı ve bu sırada kendisine ait eşyayla birlikte küçük kutu içerisinde koyu renkli içeriği belli olmayan nesneyi sağ eli ile kutu içerisinden alarak sol eline verdiği, daha sonra sol elinde bulunan çantası ile birlikte elinde görünür vaziyette koyu renkli nesneyi alarak ... kontrol noktasından ayrıldığı görülmüş..." şeklinde ifadelerin yer aldığı,

3.Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, üzerine atılı suçu işlediğini kabul etmediği, cihazdaki kutudan aldığı görülen siyah eşyanın kendisine ait telefon kılıfı olduğunu ifade ettiği ve bu siyah renkli küçük fermuarlı kılıfı duruşmaya getirerek dosyaya sunduğu,

4.Dosya arasındaki olay anına dair görüntülerin bulunduğu belirtilen CD'nin hasarlı olduğu ve görüntülerin izlenemediği,

5. Suça konu cüzdanın ise herhangi bir şekilde ele geçirilemediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın aşamalarda suçlamaları ısrarlı bir şekilde reddetmesi ve görüntü izleme tutanağında da sanığın aldığı nesnenin cihaza şikâyetçi tarafından konulan cüzdan olup olmadığının net olarak tespit edilememesi karşısında, anılan CD üzerinde görüntülerin yakınlaştırılıp iyileştirilmesi suretiyle yeniden

uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılarak görüntülerin denetime olanak sağlayacak şekilde dosya arasına alınması ve suça konu görüntülerle ilgili uzman bilirkişiden "sanığın cihazdan sadece kendi koyduğu eşyaları mı yoksa bunun haricinde kendi koymadığı eşyaları da alıp almadığı ve sanığın aldığı iddia edilen siyah renkli nesnenin şikâyetçi tarafından cihaza konulan cüzdan olup olmadığı" hususu ayrıntılı ve silsile hâlinde ekran görüntüleriyle birlikte incelenerek bu hususta nitelikli rapor hazırlanmasının istenmesi ve sanığın hukukî durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

B.Kabule göre de;

Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiği belirtilmediği hâlde, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-c maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeden 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

B.Kabule göre de;

Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiği belirtilmediği hâlde, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-c maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeden 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2014/883 E., 2016/889 K. sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5143, Karar No: 2018/6121, Tarih: 03.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5143 E.  ,  2018/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında VUK'nun 367. maddesi uyarınca komisyon mütalaasının dava şartı olduğu ve dosya içerisinde 17.09.2012 tarih ve RDK-48 sayılı rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığı anlaşılmakla, öncelikle rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının dosya içerisine celbi, sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. Maddesinin 3. Fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılanl veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirelen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de, 29.08.2012 tarih, 2012/A- 172/23 sayılı vergi tekniği raporunda mükellefin bağlı bulunduğu vergi dairesi müdürlüğüne gönderildiği belirtilen suça konu faturaların temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu fatuları düzenleyen Ziyapaşa Vergi Dairesi mükellefleri ... Avea İletişim Merkezi, ... İletişim ... ... ve ... ... ... ... ile Beşocak Vergi Dairesi mükellefi ... ... hakkında hazırlanmış vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairelerinden getirtilmesi, söz konusu mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açılmış ve derdest ise, davaların birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması gerektiğinde faturaları düzenleyen mükelefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık 213 sayılı Vergi Usul Kanununun (VUK) 359-b maddesinde düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma eylemlerinde suçun oluşup oluşmadığının tespiti açısından suça konu belgelerin VUK 227/3 gereğince, VUK 230 ve devamı maddelerde ve VUK mükerrer 257. maddesiyle verilen yetkiye istinaden Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerde belirtilen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının denetlenmesi yönünden belgenin (faturanın) mutlaka dosyaya celbinin gerekip gerekmediği noktasındadır.

Ayrıntıları Dairemizin 07.05.2018 tarih 2018/3390 Esas 2018/4256 Karar sayılı kararına ekli gerekçeli karşı oy yazımızda da açıklandığı üzere;

1) Vergi Usul Kanunu'nun 359/b' de düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının düzenleniş şekli, içeriği ve amacının TCK'da düzenlenen sahtecilik suçlarından farklı olduğu, TCK' da belgenin düzenleniş biçimi ve (özellikle resmi belgede) bulunması gereken zorunlu unsurların suçun unsuru kabul edildiği halde VUK'da düzenlenen belgelerin niteliği, (özel belge oluşu) suçun işleniş şekli ve VUK 359/b'nin düzenleniş amacı nazara alındığında VUK'da belge ve şekil denetiminin suçun unsuru olmadığı, unsuru haline getirilmesininde 359/b son cümledeki tanım ve VUK'nun düzenleniş biçimi ile bağdaşmayacağı, 359/b'deki suçta, belgede şekil denetiminin ön şart haline getirilmesinin bu maddede düzenlenen suçun işlenemez suç haline dönüşmesine neden olacağı, bu nedenle VUK 359/b'deki sahtecilik denetiminin belge şeklinin değil, içeriğinin yani vergiyi doğuran olay ve muamelelerin gerçekliğinin denetimi şeklinde yapılması gerektiği,