muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14693, Karar No: 2017/4781, Tarih: 23.03.2017

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı mağazanın kapatılması yönünde verilen karar üzerine müvekkili şirket tarafından davacının yeni görev yerinin kendisinin fesih ihbarnamesini göndermesinden günler önce bildirildiğini, fakat davacının işbu atama yazısını tebliğ almaktan imtina ettiğini, bunun üzerine müvekkili şirketin davacıya yeni iş yerini noter ihtarıyla bildirdiğini, bu bildirim üzerine davacının cevabi ihtarname ile iş sözleşmesini tek taraflı olarak feshettiğini bildirdiğini, akabinde davacının yeni görev yeri bildirimini konu alan ihtarnameye cevaben keşide ettiği cevabi ihtarname ile yapılan transferlerin keyfi yapıldığını ve belirtilen atamayı kabul etmediğini belirttiğini, dava dilekçesinde iş sözleşmesinin müvekkili şirket tarafından yeni işyerinin bildirilmemesi sebebiyle fiili olarak feshedildiğinin belirtildiğini, davacının bu beyanı ile iş sözleşmesinin feshini müvekkili şirkete atfederek bir nevi fesih işleminden dönmeye çalıştığını ancak fesih işleminin geri alınmasının mümkün olmadığını, kapanış işlemlerinin usul ve yasaya uygun olarak işçilik hakları bakımından toplu iş sözleşmesi göz önüne alınarak gerçekleştirildiğini, kapanış kararının 03.07.2014 tarihinde mağazada çalışan işçilere duyurulduğunu, tasfiye işlemleri devam ederken 17-18 Temmuz tarihlerinde tüm personel ile görüşme yapılarak her bir personele çalışmaya devam edilmek istendiği belirtilip çalışmak istedikleri mağazalar sorularak ikametgâhlarına göre atanacaklarının sözlü olarak bildirildiğini, 22.07.2014-25.07.2014 tarihleri arasında tüm personel ile yeniden görüşülerek atama yazısının tebliğ edildiğini, ancak davacının ayrılmak istediğini belirterek atama yazısı imzalamaktan imtina ettiğini, bu nedenle mağazanın kapatıldığı 31.07.2014 tarihinde atama bildirisinin Noterlik vasıtasıyla tekrar gönderildiğini, davacının fesih bildirimini konu aldığı ihtarnamesinde 21.07.2014 tarihinde mağazanın boş ve kapalı olduğunu, puantajın da bozuk ve kırık olduğunu belirterek yine aynı ihtarnamede 25.07.2014 tarihine kadar gelerek puantaj kartını okuttuğunu beyan etmesinin çelişkili olduğunu, sözleşmenin davacı tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işverenin ... mağazasında çalışmakta olan davacının çalıştığı ... ...’nın kapatılmasına karar verilerek bu durumun anılan mağazada çalışan tüm işçilere 03/07/2014 tarihinde duyurulduğu, bilahare davalı işyeri yetkililerinin kapatılacak olan mağazaya yönelik işçilerle kapatma sonrasında nakledilecekleri yer hususunda görüşmeler yaparak nakli kabul etmeyen işçiler dışındaki tüm işçileri ortak kararlaştırdıkları mağazalara naklettikleri, davacının da içinde bulunduğu 15 işçinin ise çalıştıkları ve kapatılan ... mağazası dışında başka bir mağazada çalışmayı kabul etmedikleri, tazminatlarının ödenerek çıkışlarının verilmesini istedikleri, işverenin nakli kabul etmeyen davacı işçi açısından TİS’in 14/D maddesinden kaynaklı yetkisini yine 14. maddede belirlenmiş olan sınırlar çerçevesinde kullanarak ... mağazasına nakline karar verildiği, buna ilişkin tebligat yapılmak istenen işçinin tebligatı almaktan imtina etmesi üzerine bu defa aynı nakil yazısının 31/07/2014 tarihinde noter ihtarnamesi ile gönderildiği, noter ihtarnamesinin tebliğinden önce davacı işçinin işyerinde bir haftayı aşan süre ile işin durduğunu, bunun zorlayıcı neden olduğunu belirterek iş akdini haklı nedenle feshettiğine dair davalı işverene noter ihtarnamesi gönderdiği, fesih yazısını alan davalı işverenin ise istifayı işleme koyarak davacının çıkışını bildirdiği, iş akdinin açıklanan nedenle son bulduğu, öncelikle davacı işçinin iş akdini feshederken dayandığı 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/3. maddesindeki zorlayıcı nedenin faal olan işyerinde işin bir haftadan fazla süre ile durması haline ilişkin olup işyerinin kapatılmış olması nedeniyle işçinin işverenin başka bir işyerine TİS’ten kaynaklanan yetki ile nakledilmiş olması durumunun İş Kanunu’nun 24/3. maddesindeki zorlayıcı nedenle ilgisinin bulunmadığı ve sadece nakil işleminin tek başına işçiye fesih hakkı tanımadığı, Dairemizin yerleşmiş uygulamasına göre işverenin yönetim hakkı kapsamındaki nakil yetkisini dürüstlük kuralına uygun olarak kullanması gerektiği, nakil yetkisinin kötüye kullanıldığı hallerde işçinin bu durumu kabul etmediği, haklı fesih yapma hakkının bulunduğu, somut uyuşmazlık bakımından ise naklin çalışılan işyerinin işletmesel kararla kapatılması nedeniyle gündeme gelmiş olması, nakil yetkisinin de TİS’in 14. maddesinde belirlenen sınırlar çerçevesinde kullanmış olması karşısında işverenin nakil yetkisini kötüye kullandığından söz edilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan uyuşmazlık konularından birisi de davalı işverenin nakli kabul etmeyen işçilere kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenerek iş akitlerinin sonlandırılmasının teklif edilip edilmediği, diğer bir ifadeyle bu durumda olan işçiler bakımından işverenin işçileri ikaleye davet edip etmediği hususudur. İkaleye davete en kuvvetli delil olarak gösterilen ve işyerindeki panoya asıldığı anlaşılan işveren yazısının ... ... şubesinin tasfiyesi aşamasında sırasıyla yapılacak işlemler bakımından açıklayıcı bir yazı olup bu yazının içinde bulunan “personelin alacaklarının ödenmesi (kıdem-ihbar-izin)” ibaresinin ikaleye davet olarak veya nakli kabul etmeyen işçilere kıdem ve ihbar tazminatı ödeneceği bakımından bir taahhüt olarak yorumlanması mümkün değildir. Nitekim işveren, ... şubesini kapattığı için açığa çıkan 110 işçinin tamamını nakletmeyip bir kısmını çıkartmayı tercih edebilecektir ki bu durumda olan işçiler bakımından kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesinin gündeme geleceği de açıktır.

Yukarıda açıklandığı üzere, ... ...’da çalışan davacı işçi, davalının aldığı işletmesel kararla bu mağazanın kapatılması sonrasında TİS’in 14. maddesine uygun olarak kendisine teklif edilen ... mağazasında çalışmayı kabul etmeyerek iş akdini kendisi sonlandırmış olup, TİS’e uygun olarak kullanılan nakli kabul etmeyen işçinin nakli gerekçe göstererek gerçekleştirdiği fesihte haklı olmadığının anlaşılması karşısında, kıdem ve ihbar tazminatları taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23743, Karar No: 2012/8811, Tarih: 20.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/23743 E.  ,  2012/8811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE;

2- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı vekili tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçluların yasal sürede icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettikleri, mahkemece, borçlu yönünden imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına, borçlu yönünden ise itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişi düzenlediği 05/05/2011 tarihli raporda, çekin arka yüzünde 5. ciranta sıfatıyla adına atılmış inkar olunan imzanın, ciranta sıfatıyla adına atılmış inkar olunan imzanın elinden çıkmış hakiki imzalar oldukları sonucuna varıldığının bildirildiği, Kriminal Polis Laboratuvarında görev yapan üç kişilik grafoloji uzmanından oluşan bilirkişi heyetince düzenlenen raporda ise, 1. alonj üzerinde Limited Şirketi kaşesi üzerinde 5. ciranta olarak gözüken ciranta imzasının, eli mahsulü olduğu; 2. alonj üzerinde adına atılı gözüken 6. ciranta imzasının ise eli mahsulü olmayıp adı geçenin asıl imzalarından yararlanılmak suretiyle atılmış sahte bir imza olduğu kanaatine varıldığının açıklandığı ve iki rapor arasında borçlu yönünden çelişki oluştuğu görülmektedir.

Bilirkişi raporlarından birisinin heyetçe düzenlenmiş olması, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, ona üstünlük sağlamayacağından, heyetçe düzenlenen rapor esas alınarak sonuca gidilemez.

O halde, mahkemece, raporlar arasında borçlu yönünden oluşan çelişkinin giderilmesi için yeniden ve ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan mütalaa alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3475, Karar No: 2020/5444, Tarih: 09.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3475 E.  ,  2020/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.06.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17.10.2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde gündüz vakti, müştekinin iş yerinin giriş kapısı önünde açığa bıraktığı, uyku setini çalmaya teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan durma süresi de gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 17/07/2009 gününden 22/12/2015 olan hüküm tarihine kadar geçtiği gözetilerek; davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7652, Karar No: 2012/1991, Tarih: 22.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7652 E.  ,  2012/1991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... tarafından müvekkilinin daha önce satmış olduğu aracın sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu meydana gelen maddi hasarla ilgili olarak hakkında yapılan icra takibinden dolayı borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davacının işleteni olduğu aracın, park halinde bulunan araca çarpması sonucu anılan araçta meydana gelen hasar tutarının hak sahiplerine ödendiğini, kaza sırasında sigortalı aracın sürücüsünün alkollü olması nedeniyle ödenen hasar tutarının rücuen tahsili için davacı hakkında icra takibi yaptıklarını, davacı tarafın aracın işleteninin değiştiğini bildirmediğinden sorumluluğunun devam ettiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davacının maliki olduğu aracın satışını Karayolları Trafik Kanununun 94. maddesinde öngörülen 15 günlük süre içinde davalı trafik sigorta şirketine bildirdiğinin ispatlanamamasına göre davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

sına, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 94. maddesi hükmü gereğince sigortalı motorlu aracın işleteninin değişmesi halinde işletene 15 gün içinde sigortacıya durumu bildirme zorunluluğu getirilmesine, böyle bir durumda yeni işletenle sigorta sözleşmesinin devam ettirilip ettirilmeyeceği konusunda takdir hakkı sigortacıya bırakılmış olup, sigortacının durumun kendisine bildirilmesinden itibaren yine 15 gün içinde zorunlu mali mesuliyet sigorta sözleşmesini feshedebilme imkanına sahip olmasına, aynı hükümle sigorta sözleşmesinin, sigortacı tarafından fesih tarihinden 15 gün sonrasına kadar devam edeceği bir başka deyişle sigorta sözleşmesinden doğan güvencenin fesihle sona ermeyip 15 gün daha devam edeceğinin kabul edilmesine, somut olayda davacı ve davalı ... arasında 14.11.2008 – 14.11.2009 vadeli zorunlu mali mesuliyet sigortası poliçesi düzenlenmiş olmasına, davacı tarafından sözleşme süresi içinde 13.3.2009 tarihinde davalıya trafik sigortalı aracın.... Noterliğinin 19980 yevmiye numaralı araç satış sözleşmesiyle 3. kişi olan ...’e satılmasına, davaya konu kazanın resmi satıştan 6 gün sonra 19.3.2009 tarihinde meydana gelmesine, dava dışı sürücü ... yönetimindeki davacı aracının park halindeki ... plakalı araca çarparak maddi hasarlı trafik kazasının meydana gelmesine sebebiyet vermesine, kaza tutanağında sürücü ...’ın olayda tamamen kusurlu olup olay anında 1.16 promil alkollü olduğunun tespit edilmesine, davalı ... şirketinin dava dışı 3. kişiye ait 34 AF 1174 plakalı araçta meydana gelen hasar bedelini zarar görene ödedikten sonra sigortalı ... hakkında İstanbul 6. İcra Müdürlüğünün 2009/36903 sayılı takip dosyasında 5.941,00 TL asıl alacak ve ferileri yönünden olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğinden bahisle icra takibi yapmasına, işbu davanın yapılan icra takibinin haksız olduğuna aracın olay tarihinden önce resmi olarak 3. kişiye satıldığının bu nedenle davacının zarardan sorumlu olmadığına dayanılarak açılmış bulunmasına, her ne kadar davacı vekili işleten değişikliğinin sigortacıya bildirildiğini ileri sürüp bu konuda 15.12.2010 tarihinde acente tarafından yazılan belgeyi dosyaya ibraz etmişse de aracın satışının riziko tarihinden 6 gün önce yapılmış olmasına, Karayolları Trafik Kanunu’nun 94. maddesi gereğince satışın hemen akabinde bu hususun sigortacıya bildirilmiş olması halinde dahi sigortacının bildirimden itibaren 15 günlük fesih süresinin ve fesihten itibaren dahi 15 gün daha 3. kişilere karşı sorumluluğunun devam etmesi nedeniyle taraflar arasındaki poliçenin olay tarihi itibariyle yürürlükte olduğunun ve sigortacının zarardan sorumlu olduğunun kabulünün sonucu itibariyle doğru görülmesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Dava, zorunlu mali mesuliyet sigortası sözleşmesine dayanılarak açılan menfi tespit davasıdır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 48. maddesinde alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasa olduğu ifade edilmiştir

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir. Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi

yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda, dava dışı araç sürücüsü ... 1.16 promil alkollü olarak araç kullanırken yolun sağında park halinde duran dava dışı 3. kişiye ait 34 AF 1174 plakalı araca çarparak aracın hasarlanmasına sebebiyet vermiştir. Ancak yukarıda açıklanan ilkelere göre sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan hasarın salt alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediğinin saptanması gerekir. Bu konuda mahkemece hiç inceleme yapılmamıştır. Eksik inceleme ile karar verilemez. Bu durumda mahkeme tarafından ...

Teknik Üniversitesi veya Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek aralarında kusur, hasar ve nöroloji uzmanı bilirkişilerin bulunduğu bilirkişi kurulundan olayın oluş şekli, yol ve hava durumu ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirilerek kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin başka unsurlarında kazanın meydana gelmesinde etkili olup olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.