muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3644, Karar No: 2017/4553, Tarih: 04.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/3644 E.  ,  2017/4553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 04/04/2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ve vekili gelmedi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, elektrik abonesi olan davacı şirketten Nisan 2011 ila Mart 2012 dönemlerine ilişkin düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 54.350,00.TL'nin ödeme tarihinden itibaren uygulanacak ticari faizi birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 03.11.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 64.189,00.TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile; 64.189,33.TL 'nin dava tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle

oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ... na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. ../...

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23474, Karar No: 2015/34551, Tarih: 07.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/23474 E.  ,  2015/34551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2012/173-2014/284

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde 10.02.2001 - 09.04.2012 tarihleri arası işçi olarak kesintisiz çalıştığını, kışın kömür yüklemesi, boşaltılması işleriyle uğraştığını, yazın ise işverenin emir ve talimatları doğrultusunda buğday, ayçiçeği mahsullerinin yüklenmesi, nakliyesi ve boşaltılması işlerini yaptığını, en son aylık 1.000 TL aldığını, mesaisinin sabah 09:00 da başladığını ve işleri bitene kadar devam ettiğini, Cumartesi ve Pazar günleri ile milli bayramlarda tam gün kesintisiz çalıştığını, dini bayramların yalnızca 1.günü istirahat ettiğini, yıllık ücretli izin kullanmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, dini, milli bayram ve genel tatil ücreti alacağı, ücretli izin alacağı, hafta sonu izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı ile şirket arasında hiçbir zaman hizmet ilişkisinin olmadığını, davacının piyasada hamallık yaptığını, davalı şirketin hiç bir zaman ayçiçeği alım-satımı ile yükleme, nakliye ve boşaltma işi yapmadığını, satılan kömürlerin indirme masrafının satın alan kişiye ait olduğunu, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı iş yerinde hizmet akdine dayalı olarak, davalı iş verenin emir ve talimatları doğrultusunda belirli ya da belirsiz hizmet sözleşmesine dayalı olarak kısmi yada tam süreli olarak çalıştığı ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı hizmet akdiyle çalıştığını iddia ederek işçilik alacakları talebinde bulunmuş, mahkemece taraflar arasında hizmet ilişkisi bulunmadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir. Mahkemece taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayanmadığının kabulü yerinde ise de, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esastan reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26727, Karar No: 2019/37294, Tarih: 18.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/26727 E.  ,  2019/37294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'in temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla sanığın eyleminin 4733 sayılı Kanunun 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı gözetilmeden eylem bölünerek 4733 sayılı Kanun uyarınca hüküm kurulmasına yer olmadığına, 5607 sayılı Kanuna muhalefetten mahkumiyetine dair hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nun 50/1-a madde ve fıkrası yerine TCK'nun 50. maddesi olarak yine gün adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesi olarak yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün 2. fıkrasından "62." ifadesinin çıkartılarak yerine "62/1." ifadesinin eklenmesi,

2. Hükümde gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin fıkrada "52." ifadesinin çıkartılarak yerine "52/2." ifadesinin eklenmesi,

3. Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevirilmesine ilişkin fıkrasında "50. maddesi" ifadesinin çıkartılarak yerine " 50/1-a maddesi " ifadesinin, "52. Maddesi" ifadesinin çıkartılarak yerine "52/2" ifadesinin eklenmesi,

4. Hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilen kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık ...'nın temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre eylemin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı gözetilerek yapılan incelemede;

4. Hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilen kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık ...'nın temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre eylemin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı gözetilerek yapılan incelemede;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas ve 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 02.03.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 23.07.2013 olduğu,

Aynı gün incelenen Dairemizin 2015/25614 Esas numarasında kayıtlı Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/533 Esas- 2014/212 Karar sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 08.03.2013 iddianame düzenleme tarihinin ise 06.09.2013 olduğu,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/246647 sırasında kayıtlı Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/132 Esas-2015/195 Karar sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 22.05.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 31.03.2013 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 18.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5, Karar No: 2019/8691, Tarih: 18.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/5 E.  ,  2019/8691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı Kurum, sigortalı ... 'un 20/05/2014 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeni ile sürekli iş göremez hale geldiğini, kaza nedeni ile sigortalıya peşin sermaye değerli gelir bağlandığını toplam 286.311,13 TL kurum zararlarının meydana geldiğini, kazanın davalının kusuru sonucunda meydana geldiğini, ileri sürerek toplam zararlarının şimdilik 3.000,00 TL sinin davalıdan tahsilini talep etmiş ayrıca davasını 04/07/2016 tarihinde verdiği Islah Dilekçesiyle talebini 247.105,00 TL artırarak kurum alacağının davalıdan tahsilini talep ettiği anlaşılmıştır.

II-CEVAP:

Davalı şirket vekili, meydana gelen iş kazasında müvekkil şirketi ve çalışanı ...'un kazadaki kusur derecelerinin detaylıca belirlenmesi gerekmekte olduğunu, meydana gelen iş kazasında tarafların kusur derecelerinin belirlenmesini ve müvekkilinin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiği gözetilerek karar verilmesine ve meydana gelen kazada tarafların kusur derecelerinin bilirkişi marifetiyle belirlenmesini ve müvekkilin kusur oranı gözetilerek davanın reddine karar verilmesini ettiği görülmüştür.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi, ''.. ilk derece mahkemesince hükmüne esas alınan heyet halindeki kusur raporuna göre davalı işverenin %85 oranında işyeri çalışanının %15 oranındaki kusurları ile meydana geldiği açık ve seçiktir.

Somut olayda davalı işverenin doğrudan kusurunun karşılığı olan rücu alacağı bakımından hesap bilirkişi raporunda belirlenen zararın ancak işgüvenliği uzmanlarının belirlediği kusur oranı olan %85'den sorumlu olacağı açıktır. Dolayısıyla %85 işveren kusuruna karşılık gelen miktar bakımından ilk derece mahkemesinin kararı isabetlidir. Kazalı sigortalı işçinin kusuru nedeniyle %15 sigortalı kusurunun hesap uzmanı tarafından toplam kurum zararı miktarından düşülmesinin yerinde olduğu açıktır.

Somut olayda davalı işverenin doğrudan kusurunun karşılığı olan rücu alacağı bakımından hesap bilirkişi raporunda belirlenen zararın ancak işgüvenliği uzmanlarının belirlediği kusur oranı olan %85'den sorumlu olacağı açıktır. Dolayısıyla %85 işveren kusuruna karşılık gelen miktar bakımından ilk derece mahkemesinin kararı isabetlidir. Kazalı sigortalı işçinin kusuru nedeniyle %15 sigortalı kusurunun hesap uzmanı tarafından toplam kurum zararı miktarından düşülmesinin yerinde olduğu açıktır.

Hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda, sigortalının kayıtlara geçen son ücretinin netinin aynı tarihteki net asgari ücrete oranlanarak takip eden yıllarda net asgari ücretin 2,72 katı ile zararın hesabı yerine, bilinen son 28 günlük brüt ücretin, aynı tarihteki aylık net asgari ücrete oranlanmak suretiyle 3,69 kat ile hesap yapılması ve %46,20 oranındaki iş göremezlik nedeniyle pasif devre zararınında hesabı hatalı ise de ücretin net asgari ücretin 2,72 katı olarak alınması ve pasif devre zararının hesaba katılmaması durumunda dahi hesap raporundaki ilkelerle hesaplama yapıldığında zarar 418.423,00-TL olup Kurumun bağladığı gelirin ilk peşin sermaye değeri ile ödenen geçici iş göremezlik ödeneği toplamının gerçek zararın çok altında bulunduğu dikkate alındığında bu yanlışlığın sonuca etkili bulunmadığı kabul edilmiştir.

Bu değerlendirmeler ışığında İlk Derece Mahkemesinin davacının islah talebinin davalı işveren şirketin kusur oranına isabet eden %85 oranında miktar yönünden kabulüne ilişkin kararı usul ve esas yönünden yasaya uygun olduğundan, istinaf yoluna başvuranın sıfatına ve istinaf nedenlerine göre davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı işveren şirket vekili işverenden ve işyerinden kaynaklanabilecek bir kusurun söz konusu olmadığı, müvekkilinin tüm iş güvenliği tedbirlerini aldığı, kusur oranlarını kabul etmediklerini, aktif ve pasif devre hesap hatalarının fahiş olduğunu, bilirkişi raporlarına itirazlarının nazara alınmadığı, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ:

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunu'nun 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile davalının Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasanın 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Somut olayın incelenmesinde; Kurum müfettiş raporunda sigortalı davalı işyerinde mekanik bakımcı olarak çalıştığını, kazanın kuşak makinasında meydana geldiğini, kaza günü kuşak makinasında arıza olduğunun bildirildiğini, görevinin mekanik bakımcı olarak işyerindeki bu tür makina arızalarına bakmak olduğunu, kuşak makinasındaki arızanın saca baskılı yazı yazan pistonun yukarı kalkmasını sağlayan pistonun basılı kalması olduğunu, bunun sebebini anlamak için makinanın arkasında hidrolik hortumlarının geçtiği kısma eğilerek baktığında hidrolik hortumlarından birisinin patlayarak ve yarılarak sol gözüne isabet ettiğini, kazanın meydana geldiği gün başında gözlüklü baretin bulunduğunu ancak arızanın tespiti için eğilmek zorunda olduğudan bareti çıkardığını beyan ettiği hükme esas alınan 16.03.2016 tarihli rapora göre davalı işveren % 85, kazalının ise % 15 oranında kusurlu olduklarının kabul edildiği anlaşılmış ise de dosya kapsamında hidrolik hortumlarınından birisinin sigortalının gözüne ne şekilde isabet ederek yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılamamış olup ,sigortalının işyerinde makanik bakımcı olarak çalıştığı görevinin bu tür arızalara müdahale etmek olduğu hususuda gözetilerek ayrıca ceza ve tazminat dosyaları olup olmadığı araştırılarak maddi olgu tam olarak belirlenip bu çerçevede İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile konusunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyetleri usûlünce belirlenmek suretiyle, yeniden kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.