muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5304, Karar No: 2021/4731, Tarih: 05.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5304 E.  ,  2021/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)2 numaralı bendinde geçen (karar tarihi olan 09/12/2019 tarihine kadar,) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (dairemizin karar tarihine kadar ) ibaresinin yazılmasına,

b) 5.bendinde geçen (2942 sayılı Kamulaştrma kanunun 7139 sayılı yasanın 26. madde ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine tapudaki payları oranında ödenmek üzere 3’er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılmasına ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesine, karar kesinleştiğinde,) kelime ve rakamlarının çıkarılmasına, yerine (hak sahiplerine tapudaki payları oranında DERHAL ÖDENMESİNE,) ibaresinin yazılmasına,

b) 5.bendinde geçen (2942 sayılı Kamulaştrma kanunun 7139 sayılı yasanın 26. madde ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine tapudaki payları oranında ödenmek üzere 3’er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılmasına ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesine, karar kesinleştiğinde,) kelime ve rakamlarının çıkarılmasına, yerine (hak sahiplerine tapudaki payları oranında DERHAL ÖDENMESİNE,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12460, Karar No: 2016/4297, Tarih: 11.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/12460 E.  ,  2016/4297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.11.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davacı, komşu taşınmaz maliki tarafından dikilen ağaçların, 1160 parsel sayılı taşınmazına zarar verdiğini ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesine, ağaçların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir

TMK m. 683'teki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir" hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK'nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Davaya konu olayda uygulama imkanı bulunan TMK'nın 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Malikin kendi taşınmazı üzerine diktiği ağaçların dalları ve kökleri komşunun taşınmazına geçip zarar verdiği takdirde, ikaz üzerine münasip bir müddet içerisinde bu dal ve köklerin kesilmesi gerekir. Malik tarafından kesilmediği takdirde, komşunun bu dal ve kökleri kesip zaptetmek hakkı doğar. Ancak tüm ağaçların kesilmesine ilişkin hüküm kurulmamalıdır.

Davalının kendi taşınmazı içerisine diktiği ağaçların gölge yapmak suretiyle davacının taşınmazı üzerindeki bitkilere, katlanma sınırını aşacak şekilde zarar verdiği yapılan keşif ve uzman bilirkişi raporu ile belirlendiği takdirde, bu zarar ağaç dallarının budanması veya seyreltilmesi ile giderilebiliyorsa bu önlemlere, buna rağmen davacının zararı önlenemiyorsa ağaçların kökten kesilmesine veya sökülmesine karar verilmelidir.

Davalının kendi taşınmazı içerisine diktiği ağaçların gölge yapmak suretiyle davacının taşınmazı üzerindeki bitkilere, katlanma sınırını aşacak şekilde zarar verdiği yapılan keşif ve uzman bilirkişi raporu ile belirlendiği takdirde, bu zarar ağaç dallarının budanması veya seyreltilmesi ile giderilebiliyorsa bu önlemlere, buna rağmen davacının zararı önlenemiyorsa ağaçların kökten kesilmesine veya sökülmesine karar verilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; 12.06.2013 tarihli fen bilirkişi tarafından hazırlanan rapor ve eki krokide davacının taşınmazlarında bulunan ağaçlar numaralandırılarak davalının taşınmazına olan uzaklığı gösterilmiştir. 06.06.2013 tarihli ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise dava konusu ağaçlar fen bilirkişisi tarafından düzenlenen rapordan farklı numaralarla adlandırılmış iki rapor arasında çelişki giderilmeden infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm kurulmuştur.

Ayrıca sökülmesine karar verilen ağaçların davacının taşınmazına verdiği zararlar mahkemece tespit edilmeden dava konusu ağaçların kal'ine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla bilirkişi raporları arasında çelişki giderilmediğinden ve ziraatçi bilirkişi raporu yeterli görülmediğinden mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak raporlar arasındaki çelişki giderilmeli, davalıya ait taşınmazlardaki ağaçların davacıya ait taşınmaza zarar verip vermediği, zarar veriyorsa ne şekilde giderileceği hususu araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarda belirtilen hususlarda yeterli olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18850, Karar No: 2014/30595, Tarih: 18.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18850 E.  ,  2014/30595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2011/593-2013/156

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki yakın tarihli özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 21 sene öncesine ait satış işlemi olduğundan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava tarihi itibariyle 3/B sınıfı yapıların bayındırlık m2 birim fiyatı 565,00 TL olup, bir sonraki yılın m2 birim fiyatı geçilemeyeceği gibi 2012 yılı m2 birim fiyatının da 560,00 Tl olduğu gözetildiğinde, yapıya 565,00 m2 birim fiyatı üzerinden değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava tarihi itibariyle 3/B sınıfı yapıların bayındırlık m2 birim fiyatı 565,00 TL olup, bir sonraki yılın m2 birim fiyatı geçilemeyeceği gibi 2012 yılı m2 birim fiyatının da 560,00 Tl olduğu gözetildiğinde, yapıya 565,00 m2 birim fiyatı üzerinden değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Kamulaştırılan taşınmaz imar planında yol olarak planlanmış olduğu halde yazılı şekilde terkini yerine, tapuya tesciline karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 25.02.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16185, Karar No: 2020/6446, Tarih: 21.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/16185 E.  ,  2020/6446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalının ... Üniversitesi ... Kampüsü Ticaret Turizm ve Eğitim Fakültesi içinde iki adet sıcak içecek otomatının bulunduğu yeri 24.05.2012 – 01.08.2013 tarihleri arasında kullandığını ve karşılığında kira ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan Ankara 4. İcra Müdürlüğünün 2014/6975 Esas sayılı icra takibine davalı itiraz ettiği için takibin durduğunu belirterek, davalının itirazının iptaline ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğinden %20 inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, 24.05.2012 tarihli sözleşmeye dayanarak Fakülte binası içine otomat yerleştirdiğini ve sözleşmede kira bedeli düzenlenmediğinden kira borcu olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil alacağına yönelik ilamsız icra takibine itirazın iptali isteğine ilişkindir.

Talebe konu olan yer ... Üniversitesi ... Kampüsü Ticaret Turizm ve Eğitim Fakültesi içinde bulunduğuna göre, 24.05.2012 tarihli sözleşmede fakülte adına imza sahibi olan ...’nin fakülte yetkilisi olup olmadığı, fakülte yetkilisi olduğunun tespiti halinde ... Üniversitesi Rektörlüğünü temsile yetkili olup olmadığı ve bu şekilde ilgili sözleşmenin geçerli olup olmadığı belirlendikten sonra, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, Mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yukarıda belirtilen temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 21.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29439, Karar No: 2013/37591, Tarih: 26.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29439 E.  ,  2013/37591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk (2. İcra Hukuk) Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İzmir İflas Müdürlüğü'nün 2011/28 İflas sayılı dosyasından Kemalpaşa İcra Müdürlüğü'ne yazılan talimatla; 159 ve 164 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak İİK'nun 208 ve devamı maddelerince, defterlerin tutulması, mahallinde bulunan tüm menkul mal ile yapı ve eklentilerin ayrıntılı olarak tespiti, söz konusu taşınmaz ve üzerinde bulunan menkullerin, yapıların, tesisatın ilgili bilirkişiler marifetiyle tespit ve kıymet takdirlerinin yaptırılması, 3. kişilerin tüm iddiaları baki kalmak üzere her türlü muhafaza tedbirinin alınması istenmiştir.

Kemalpaşa İcra Müdürlüğünce talimatın infazı sırasında İflas İdaresi Üyesi; "şikayetçinin hukuka aykırı şekilde taşınmazları işgal ettiğini belirterek taşınmazları boşaltması için şikayetçiye 10 günlük süre verilmesini" talep etmiştir. Kemalpaşa İcra Müdürünce talep kabul edilerek şikayetçiye taşınmazı boşaltması için 10 günlük süre verilmiştir.

Şikayetçi, Kemalpaşa İcra Hukuk Mahkemesi'ne başvurarak taşınmazı boşaltmaları  için 10 günlük süre verilmesine ilişkin müdürlük işleminin iptalini talep etmiş, mahkemece tespit ve muhafaza kararının İzmir İflas Müdürlüğü'nce verildiği, dolayısıyla şikayeti incelemeye İzmir İcra Mahkemesi'nin yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

İİK'nun 4. maddesi gereğince icra dairelerinin işlemlerine karşı yapılacak şikayetleri inceleme yetkisi, icra dairesinin bulunduğu yerdeki icra mahkemesi hakimliğine aittir. Bu husus re'sen gözetilecek kesin yetki kuralıdır.

Somut olayda; Kemalpaşa İcra Müdürlüğü'ne gönderilen talimatta 3. kişiye tahliye için 10 günlük süre verilmesine ilişkin bir husus yer almadığı halde, Kemalpaşa İcra Müdürlüğü'nce bu talimatın dışına çıkılarak 3. kişiye tahliye için 10 günlük süre verilmiştir. Kemalpaşa İcra Müdürlüğü'nün bu işlemine karşı şikayette bulunulduğuna göre şikayeti incelemeye Kemalpaşa İcra Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

O halde mahkemece şikayetin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetkisizlik yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12347, Karar No: 2015/10728, Tarih: 25.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2013/12347 E.  ,  2015/10728 K.**

**"İçtihat Metni"**

İthali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tâbi olan eşyayı, aldatıcı işlem ve davranışlarla ithal etme eyleminden dolayı kabahatliler M.. Y.. ve A.. Y.. haklarında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/11 ve 4/2. maddelerine aykırılıktan dolayı ayrı ayrı 47.371,86 Türk lirası, 5607 sayılı Kanun'un 3/8 ve 4/2. maddelerine aykırılıktan dolayı ayrı ayrı 47.371,86 Türk lirası İdarî para cezası uygulanmasına dair, Doğubayazıt Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.02.2012 tarihli ve 2012/46 kabahat, 2012/125 sayılı İdarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kısmen kabulü ile kısmen reddine ilişkin, Doğubayazıt Sulh Ceza Mahkemesinin 10.12.2012 tarihli ve 2012/994 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair, Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2012 tarihli ve 2012/524 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10.06.2013 gün ve 36333 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2013 gün ve KYB. 2013-238743 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri çerçevesinde yapılan incelemede; benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.09.2012 tarihli ve 2011/8465 Esas, 2012/22935 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, 5607 sayılı Kanun'un 3/8. maddesinde yer alan "Antrepo veya geçici depolama yerlerindeki serbest dolaşımda bulunmayan eşyayı, Gümrük İdaresinin izni olmadan kısmen veya tamamen çıkaran veya değiştiren kişiye, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı İdarî para cezası verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, kabahatlilerin ... Ltd. Şti. firmasına ait genel antrepoda bekliyor olması gereken ancak antreponun tam tespit yoluyla sayımı sonucunda ... Hediyelik Eşya Ltd. Şti. adına tescilli 1210 sayılı beyannamenin 12. kalemi, 1438 sayılı beyannamenin 18, 19, 20, 21, ve 41 numaralı kalemleri, 1585 sayılı beyannamenin 1. kalemi, 1614 sayılı beyannamenin 5. kalemi, 37 sayılı beyannamenin 8. kalemi, 79 sayılı beyannamenin 17. kalemi muhteviyatı eşyaların bulunmadığının tespitinin akabinde kabahatliler hakkında ayrı ayrı 47.371,86 Türk lirası İdarî para cezası uygulanmasından ibaret eylemlerinde, olayın oluşumunun kabahatin tanımında yer alan daha önce antrepo içerisine istiflenen eşyanın gerekli izin alınmadan kısmen ya da tamamen dışarı çıkarılması

olarak değerlendirilemeyeceği, zira kanun koyucu tarafından "antrepo dışına izin olmaksızın eşya çıkarmak" şeklinde belirtilen fiili unsurdan kastın antrepo içerisindeki eşyanın Gümrük İdaresinden izin alınmaksızın yurt içerisinde "satışa arz edilmesi olarak anlaşılması gerekeceği" ancak hakkında idari yaptırıma karar verilen kabahatliler ile ilgili bu yönde " bir vakanın dosya kapsamında sabit bulunmadığı, bu haliyle 5607 sayılı Kanun'un 3/8. maddesindeki kabahatin unsurlarının olayda gerçekleşmemiş bulunduğu anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Eylem tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanunun 3/8. Maddesine göre "satışa arz etme" fiilin unsuru olmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

İtirazın reddine ilişkin Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2012 tarih ve 2012/524 Değişik İş sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.