muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3722, Karar No: 2020/2095, Tarih: 04.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/3722 E.  ,  2020/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet, 5464 sayılı Yasaya muhalefet, Tefecilik Yapmak

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 5464 sayılı Kanuna aykırılık ve tefecilik yapmak suçlarından; hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanıklar hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan; mahkumiyet

1-Tefecilik ve 5464 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakıması kararlarına yönelik sanıklar müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve bu hususta itiraz merciince karar verilmediği anlaşıldığından, dava dosyasının bu yönden merciince incelenmek üzere mahalline İADESİNE,

2- 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, 14.11.2014 tarih 2015/12 esas sayılı iddianame ile dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından dava açılmasına karşın tek bir mahkumiyet hükmü kurulması; aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlediği ve kullandığı kabul edilen sanıklar hakkında TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal hükmü ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiriler dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanıklar müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3971, Karar No: 2019/10217, Tarih: 06.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/3971 E.  ,  2019/10217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı tarafından İstanbul 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/18295 E. sayılı dosyasıyla aleyhlerine karşı ilamsız takip başlatıldığını, davalının hasar rücu bedeli olarak takibe konu ettiği borcun konusunun ve neden kaynaklandığının, hangi mahkeme ilamına dayandığının belli olmadığını, İdarelerinin özel bütçeye bağlı bir kuruluş olduğunu ve Sayıştay denetimine tabi olduğunu, mahkeme ilamına bağlı olmayan taleplerin ödenmesinin mümkün olmadığını belirterek davacının davalıya borcu olmadığının tespitini ve İstanbul 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/18295 E. sayılı dosyasının takibinin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; icra takibinin dayanağı olay incelendiğinde davacının bu olay nedeniyle sorumlu ve zararı ödemekle yükümlü olduğunu, davalı şirkete kasko poliçesi ile sigortalı aracın seyir halindeyken karayolu üzerindeki münferit çukura düşmesi neticesi aracın hasarlanmış olduğunu, bu şekilde davacının olayda asli sorumluluğu olduğunu, sigortalısına 9.169,00 TL hasar tazminatı ödediğini, sigortalısının haklarına kanuni halef olduğundan sorumluları hakkında İstanbul 8. İcra Müdürlüğünün 2010/18295 E. Sayılı dosyasıyla takibe geçildiğini ve açılan menfi tespit davasının yasal dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile iddianın hizmet kusuru iddiası olması nedeniyle idari yargının görevli oluduğu bu bağlamda davacının davasının kabulü ile İstanbul 8.İcra Müdürlüğü 2010/18295 E.sayılı dosyasında borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23/05/2016 gün ve 2015/811 Esas 2016/6136 karar sayılı ilamı ile "gerekçe ile hüküm fıkrasının kendi içerisinde çeliştiğinin görüldüğü" gerekçesiyle karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece, hizmet kusuruna dayanan takip talebi hakkında açılan menfi tespit davasında mahkemenin görevli olmadığı, HMK 114/1-b.maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/2.maddesi gereğince davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, 06/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2602, Karar No: 2020/8402, Tarih: 14.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2602 E.  ,  2020/8402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14/04/2014 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve manevi tazminat talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın önleme talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve tazminat yönünden ise 2.000,00TL manevi tazminata hükmedilmesine dair verilen 26/09/2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve manevi tazminat istenmesine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 139 ada 5 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının ise 140 ada 2 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazların arasında bir imar yolunun bulunduğunu, davalının bu yola el atarak ahır ve marangozhane inşa ettiğini, bu alana gübre ve marangozhane kimyasalı attığını, bunların kötü koku yaydığını, aynı yere arı kovanları da yerleştirdiğini, davalının bu eylemlerinden ceza aldığını ancak eylemlerine hala devam ettiğini ayrıca müvekkiline davalının hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, bunlar dolayısıyla da ceza aldığını belirterek davalının davacıya yönelttiği ve kesinleşmiş ceza ilamları ile sabit hakaret ve tehditlerinden dolayı 07.10.2013 tarihli haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 10.000,00TL manevi tazminat ile ahır ve marangozhanenin verdiği rahatsızlığın önlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iddia ettiği imar yolu olarak bırakılan yerin aslında kendisine ait olduğunu, belediyenin daha sonra burayı yol olarak imar ettiğini ancak bedelini kendisine ödemediğini, söz konusu yere gübre atmadığını, aynı zamanda marangozun da işletmesinin kendisine ait olmadığını, arı da beslemediğini, aldığı cezanın da davacıya tazminat talep etme hakkı veremeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk olarak davanın kısmen kabulü ile “davalının hayvan barınağını yerleşim birimine 1.600 metre mesafeye taşıması, arıcılık faaliyetini davacının evine en az 50 metre uzakta yapması ve hayvan gübrelerinin kapalı şekilde inşa edilmiş gübreliklerde depolanmasını sağlayarak davacıya verdiği rahatsızlığın önlenmesine, 2.000,00TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 07/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve marangozhane, dava dışı Abidin Arıkan'a ait olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” dair verilen hüküm, davacı vekili ve davalı tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiş ve Dairemizin 2016/7450 Esas ve 2018/7677 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece, son olarak “davacının ahır ve marangozhaneye ilişkin önlenmesi talebi yönünden davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla bu talep konusunda karar verilmesine yer olmadığına ve 2.000,00TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 07/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4721 sayılı TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nin "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Taşınmaz malikinin katlanma yükümlülüğü tamamen mülkiyetin içeriğinden doğmaktadır. Mülkiyet geniş haklar, buna bağlı yetkilerin yanında, söz konusu ödevlerle birlikte bir bütündür. Anayasanın 35. maddesinde de mülkiyet hakkının kamu yararına sınırlandırılabileceği ve mülkiyet hakkının toplum yararına aykırı kullanılamayacağı öngörülmüştür.

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edilmiştir.

Somut olaya gelince; davacı vekili, davalının elatmasının önlenmesini ve davalının müvekkiline yönelik tehdit ile hakaretleri sebebiyle 07.10.2013 tarihli haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 10.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmişse de talepler ayrı dava türlerine yönelik olup mahkemece ilk olarak “davalının hayvan barınağını yerleşim birimine 1.600 metre mesafeye taşıması, arıcılık faaliyetini davacının evine en az 50 metre uzakta yapması ve hayvan gübrelerinin kapalı şekilde inşa edilmiş gübreliklerde depolanmasını sağlayarak davacıya verdiği rahatsızlığın önlenmesine ve 2.000,00TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 07/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmiştir. Hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2016/7450 Esas ve 2018/7677 Karar sayılı bozma ilamında özetle, “marangozhaneden yayılan ve davacının rahatsız olduğu kokunun nasıl ve ne şeklide giderileceği hususunda davalının tapu kayıt maliki olarak sorumluluğu bulunduğundan, mahkemece bilirkişi incelemesi yapılarak davacının rahatsızlığının giderilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmediği ve manevi tazminat talebine yönelik olarak ise bu talebin reddine karar verilmesi gerektiği” kesin olarak belirtilmiştir. Dairemizin kesin bozma ilamına göre mahkemece manevi tazminat talebine yönelik ret kararı verilmesi gerekirken mahkemenin 26.09.2019 tarih ve 2019/5 Esas; 2019/478 Karar sayılı hükmün 2 numaralı bendinde belirtildiği üzere “2.000,00TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 07/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” yönelik karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz taleplerinin kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11171, Karar No: 2015/4730, Tarih: 12.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11171 E.  ,  2015/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, ceza miktarına ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK' nın 50/4 ve 52/2. maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendi çıkarılıp yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/701, Karar No: 2012/6870, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/701 E.  ,  2012/6870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı banka vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava; davacının keşideci olarak imzasının bulunduğu ileri sürülen 6 adet bono üzerindeki imzaların davacıya ait olmadığı ve davacının bonolar nedeni ile borçlu olmadığının menfi tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili; davalı bankanın, müvekkili aleyhine altı adet bono bedelinin faizi ile tahsili amacıyla giriştiği icra takibine konu bonolar altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin bonolardaki lehtar ve cirantalarla herhangi bir ticari ilişki içerisinde olmadığını, bilirkişi incelemesi ile durumun açıklığa kavuşacağını ileri sürerek, davanın kabulü ile bono ve icra takibinin iptaline, %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap dilekçesinde; dava ve takip konusu senetlerin, dava dışı takip borçlusu ... İnş.Emlak Tic.Ltd.Şti'nin borçlarına karşılık olarak davacı tarafından keşide edilip davalı bankaya verildiğini, davacının senetler ile ilgili olarak yapılan protesto işlemleri ve ihbara karşı imza itirazında bulunmadığını, davacı aleyhine girişilen icra takibi sonrası davacının icra mahkemesinde açtığı imzaya itiraz davasının takip edilmemesi nedeni ile açılmamış sayılmasına karar verildiğini, senetler üzerinde keşideci adı altındaki imzaların davacıya ait olup olmadığının müvekkil banka tarafından bilinmesinin mümkün olmadığını davalının bonoları iyiniyetli hamil olarak edindiğini beyan ederek, davanın reddine ve %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; farklı tarihli 6 adet 2.000.00'er TL tutarlı bonolar ile davacı imzasını içerir diğer resmi kurum evrakları üzerinde ehil bilirkişiye yaptırılan imza incelemesi sonucunda; bono üzerindeki imzaların davacının eli ürünü olmadığı, davacının borçlu sayılamayacağı kanaati ile davanın kabulüne, davacı lehine tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle uzman bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmiş olmasına göre, davalı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/584, Karar No: 2012/9631, Tarih: 13.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/584 E.  ,  2012/9631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaza dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

3732 Sayılı Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokolün Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanunun 3. maddesi gereğince lehe hüküm belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yeniden yapılan uyarlama yargılamasında, daha önce verilen 21/10/2005 tarihli ek karar ile 30/11/1999 tarihli hükmün ortadan kalktığı gözetilmeksizin, yeniden kurulacak hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230 ve 232. maddelerinde öngörülen hususları eksiksiz içermesi gerekirken, 232.maddenin 6. fıkrasına aykırı şekilde önceki hükme gönderme yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3440, Karar No: 2010/6715, Tarih: 24.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3440 E.  ,  2010/6715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı-karşı davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmaza komşu ve yakın komşu 1830, 990 ada 1 ve 991 ada 1 parsellere ait kadastro tespit tutanak örnekleri ile tapu kayıtlarının, tescil ilamı sonucu tapuya tescil edilmiş iseler tescile dayanak mahkeme kararlarının bir suretinin

2) Asliye hukuk mahkemesinin 2001/351-2003/108 sayılı dava dosyasının

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (...) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

Bu dava dosyası içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 24/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3426, Karar No: 2024/4991, Tarih: 07.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/3426 E.  ,  2024/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2080 E., 2023/2337 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Sanık hakkında istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 03.04.2024 tarihli ve 2024/115 Esas, 2024/1643 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2024 tarihli ve KD-2024/85230 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, somut olaydaki kazanın meydana gelmesinde site yöneticisi olan sanıkların ağır derecedeki kusurlu eylemlerinin sanık ...'ın eylemiyle meydana gelen ölüm neticesi arasındaki illiyet bağını ortadan kaldırdığı, suçun yasal unsurları adı geçen sanık bakımından gerçekleşmediği halde sanık hakkında ceza hükmü tesis edilmesinin hukuka aykırı olması sebebiyle temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin ilamının kaldırılmasına ve sanık ... yönünden hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE