muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13448, Karar No: 2014/22015, Tarih: 04.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/13448 E.  ,  2014/22015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle feshedildiğini belirterek bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Emeklilik sebebiyle akdin feshi halinde işçi tarafından bağlı bulunduğu kurum ya da sandıktan tahsise ya da tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiği anda işverenin kıdem tazminatı ödeme yükümü doğar. Faiz başlangıcında da bu tarih esas alınmalıdır. Ancak somut olayda tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiğine ilişkin dosya kapsamında belge bulunmamakla kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekir, fesih tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1. bendinden “...iş akdinin sona erdiği tarih olan 14.01.2014...” rakam ve sözcüklerinin çıkartılarak yerine “...dava tarihi olan 21.01.2014...” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2481, Karar No: 2013/3116, Tarih: 25.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/2481 E.  ,  2013/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık (Silahlı Yağma), İşyeri Dokunulmazlığını Bozma

HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCK.nun 142/1-b,145,61,53 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, 50 ve 51 maddesinin uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

2-5237 sayılı TCK.nun 116/2,62 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası, 50 ve 51 md. uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, Katılana vekalet ücretine,

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezanın miktarına göre, sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay günü daha önceden girip saklandığı iş yerinde cd seçip bunları montunun ceplerine yerleştirdiği, bu esnada iş yerine gelen yakınanın kendisini görmesi üzerine yakınanın yanına gelen sanığın arka cebinden çıkardığı bıçağı yakınana doğrultup bir eliyle ağzını kapatarak diğer eliyle yakınanın yüzünde bıçağı gezdirdiği, “Bütün paraları bana vereceksin, seni öldüreceğim.”dediği, bıçakla yakınanı çene ve boyun bölgelerinden yaraladığı, daha sonra bıçağı yakınanın sol göğüs bölgesine iki kez hızlıca sapladığı, üzerindeki eşyalarla olay yerinden ayrıldığının anlaşılması karşısında; eylemin bütün halinde silahla, iş yerinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

2-Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4384, Karar No: 2023/4899, Tarih: 15.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/4384 E.  ,  2023/4899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/997 E, 2022/226 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.07.2012 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 09.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 09.09.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 20.04.2021 tarih ve 2019/15883 Esas, 2021/11310 Karar sayılı kararı ile "...basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamada 23.08.2021 tarihli kararı ile; basit yargılama usulü uygulanarak 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.08.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine yargılamanın genel hükümlere göre yürütülmesine ve sanık hakkında Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.03.2022 tarihli kararı ile tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın hükümlü olarak bulunduğu Çorlu A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda iken 28.05.2012 tarihinde 6411 sayılı Yasa kapsamında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanması suretiyle tahliye olduktan sonra yasal süre içerisinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne müracaat etmesi gerekirken müracaat etmeyerek hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Talebi Yönünden;

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın hükümlü olarak bulunduğu Çorlu A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda iken 28.05.2012 tarihinde 6411 sayılı Yasa kapsamında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanması suretiyle tahliye olduktan sonra yasal süre içerisinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne müracaat etmesi gerekirken müracaat etmeyerek hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Talebi Yönünden;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.06.2009 tarih ve 5-81/196 ile 05.10.2010 tarih ve 2010/169-1888 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, başvurunun yapılacağı mercii, yöntemi ve başvuru süresinin hiçbir duraksamaya yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, hükümde yasa yolu gösterilirken temyiz olarak belirtilmesi gerekirken sanığın yokluğunda verilen kararda kanun yolunun istinaf olarak belirtilmesi suretiyle yasa yolunda yanıltıldığı anlaşıldığından, temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın hükümlü olarak bulunduğu Çorlu A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda, Çorlu İnfaz Hakimliği'nin 28.05.2012 tarihli kararı ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, hükümlünün ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra talebinde belirttiği ve ikametinin bulunduğu Bursa Denetim Serbestlik Müdürlüğüne üç gün içerisinde müracaat etmemesi halinde koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği, 28.05.2012 tarihinde tahliye olan sanığın yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmeyerek firar ettiğinin, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 26.06.2012 tarihli yazısı ve sanığın ikrar içeren savunması birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, lehine olan hükümlerin Mahkemece yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulandığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazı reddedilmiştir.

Ancak sanık hakkında kurulan hükümde uygulama maddesinin ''5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105A maddesinin sekizinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası''yerine uygulama alanı bulunmayan ''5275 sayılı GTİHK'nın 97/1 maddesinin yollaması ile TCK nun 292/1 md.''olarak belirtilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında birinci bentteki "nazara alınarak" ibaresinden sonra gelen ''5275 sayılı GTİHK'nın 97/1 maddesinin yollaması ile TCK nun 292/1 md.''ibaresinin çıkartılarak yerine ''5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105A maddesinin sekizinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası'' yazılması sureti ile hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1529, Karar No: 2019/7095, Tarih: 12.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1529 E.  ,  2019/7095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ(DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.11.2017 tarih ve 2014/1255-2017/372 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12.11.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, davalının emtialarını taşıyan müvekkilinin davalıya 18.08.2011 tarihli, 2.688,96 USD ve 3.422,00 USD bedelli iki adet fatura ile 13/08/2012 tarihli, 7.802,80 USD bedelli faturalar tanzim edilerek davalıya gönderildiğini ve davalı tarafından ödeme yapılmaması nedeniyle aleyhine takip başlatıldığını ancak davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, müvekkilinin davacı ile herhangi bir ilişkisi ve borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, müvekkilinin davacı ile herhangi bir ilişkisi ve borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça asıl davada 18/08/2011 tarihli, 2.688,96 USD navlun, tahliye - boşaltma içerikli fatura ile 3.422,00 USD bedelli demuraj faturasının takibine yönelik itirazın iptalinin talep edildiği, demuraj alacağında konteynerlerin iadesindeki gecikmeler sebebiyle konteyner demuraj ücretinin dolu olarak gelen konteynerlerin gemiden tahliye edildiği gün ile içerisindeki eşyanın konteynerden boşaltıldığı güne kadar geçen sürenin belli bir gün adedinden fazla ise taşıyana ödenen ücret olup, konteynerlerin iadesindeki gecikme sebebiyle bir bedel isteyebilecek tarafın navlun sözleşmesi gereğince taşıyan olup, taşıyanın dava dışı Smart İnterfracht Logistics Ltd olduğu, somut olayda navlun sözleşmesinin davacı ve davalı arasında kurulup davacı tarafından alt navlun sözleşmesine konu edildiği ve alt taşıyanın CMA CGM ile alt navlun sözleşmesi kurduğu, fiilen taşımayı gerçekleştiren şirketin bu şirket ve konteyner gecikme ücreti alacaklısı olduğu, davacının ifa yardımcısı olup, ödediği demurajı davalıya rücu edemeyeceği, gecikme ve demuraj oluşma nedeninin dava dışı Smart Ltd. firması olduğu, davalı ile ilgili olmayıp taraflar arasındaki navlun sözleşmesi gereği davalının ödemesi gereken navlun ücretini talep edebileceği, birleşen davada ise davacı tarafından yine demuraj faturasının takibe konu edildiği ve davacı tarafından yukarıda da açıklandığı üzere demuraj talebinde bulunulamayacağı gerekçesiyle, asıl davada davanın kısmen kabulü ile davalının İstanbul 14 İcra Müdürlüğü’nün 2014/1320 E. sayılı icra dosyasında itirazının kısmen iptali ile takibin 2.688,96 USD üzerinden devamına, bu bedele takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince faiz uygulanmasına, birleşen davanın ise, reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmaması ile her ne kadar hüküm fıkrasının 1-A bendinde asıl dava konusu icra dosyasının İstanbul 14. İcra Müdürlüğü’nün 2014/1320 Esas sayılı dosyası olduğu belirtilmiş ise de, icra dosyasının Bakırköy 14. İcra Müdürlüğü’nün 2011/1320 Esas sayılı dosyası olup, maddi hataya dayalı olan bu hususun mahallinde her zaman düzeltilebilecek olmasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl ve birleşen dava, faturaya dayalı alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise, reddine karar verilmiştir.

2- Asıl ve birleşen dava, faturaya dayalı alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise, reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacı tarafça asıl davada, 2.688,96 USD navlun, tahliye/boşaltma, THC, geçici kabul, ordıno, ISPS güvenlik, 3.422,00 USD demuraj olmak üzere toplam 6.110,96 USD asıl, 27,12 USD işlemiş faiz alacağının tahsili için Bakırköy 14. İcra Müdürlüğü’nün 2011/1320 Esas sayılı dosyasında, birleşen davada ise, 7.802,80 USD demuraj alacağı ve 26,94 USD işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.829,74 USD alacağın tahsili için İstanbul 19. İcra Müdürküğü’nün 2012/21298 Esas sayılı dosyasında başlatılan icra takibine vaki itirazın iptalinin talep edildiği, asıl ve birleşen davada, davalıya ait emtiaların, davacı tarafından deniz taşımacılığı ile Shangai’den, Ambarlı Limanı’na taşındığı, taşınan mallar için davalı şirket adına özet beyanı verildiği ve ordinosunun hazırlandığı ancak, davalının konişmento muhteviyatında yer alan yükü teslim almadığı ve bu taşımadan kaynaklı navlun ve diğer masrafların istinaden 18.08.2011 tarihli, 2.688,96 USD bedelli fatura ve 18.08.2011 tarihine kadar oluşan demuraj alacağı için 18.08.2011 tarihli, 3.422,00 USD bedelli fatura, demuraj bedelinin kalan kısmı için de 13.08.2012 tarihli, 7.802,80 USD bedelli fatura düzenlendiği ve davalı tarafından fatura bedellerinin ödenmemesi nedeniyle aleyhine dava konusu takiplerin başlatıldığı iddia edilmiş, davalı tarafça da, taraflar arasında fatura konusu borçları doğuracak yazılı bir sözleşme olmadığı ve davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığı savunulmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda ''...konteynerlerin iadesindeki gecikme sebebiyle bir bedel isteyebilecek tarafın navlun sözleşmesi gereğince taşıyan olup, taşıyanın dava dışı Smart İnterfracht Logistics Ltd. olduğu, somut olayda navlun sözleşmesinin davacı ve davalı arasında kurulup davacı tarafından alt navlun sözleşmesine konu edildiği ve alt taşıyanın CMA CGM ile alt navlun sözleşmesi kurduğu, fiilen taşımayı gerçekleştiren şirketin bu şirket olup, konteyner gecikme ücreti alacaklısı olduğu, davacının ifa yardımcısı olup ödediği demurajı davalıya rücu edemeyeceği, gecikme ve demuraj oluşma nedeninin dava dışı Smart Ltd. firması olduğu ve davalı ile ilgili olmayıp taraflar arasındaki navlun sözleşmesi gereği davalının ödemesi gereken navlun ücretini talep edebileceği, birleşen davada ise, davacı tarafından yine demuraj faturasının takibe konu edildiği ve davacı tarafından demuraj talebinde bulunulamayacağından birleşen davanın da reddi gerektiği....'' den bahisle hüküm tesisi cihetine gidilmiş ise de, konteyner üzerinde tasarruf hakkı bulunan kişinin, gönderilenin belirli bir süre içerisinde konteyneri iade etmesini isteyeceği, bu nedenle konteynerin gönderilen tarafından iadesi için genellikle belli süreler kararlaştırıldığı, bu süreler için artan oranlara göre ödemelerin yapılmasının istenildiği, söz konusu ücretin dolu olarak gelen konteynerlerin gemiden tahliye edildiği gün ile içerisindeki eşyanın konteynerden boşaltıldığı güne kadar geçen süre belirli bir gün adedinden fazla ise taşıyana ödenen ücret olduğu, bu itibarla taşıyanın konteyner demuraj ücreti talep edebileceğinin ilke olarak kabulü gerekmekle birlikte, somut olayda konteyner demuraj ücreti talep şartlarının oluşup oluşmadığı, emtianın limanda beklemesine, geç teslim edilmesine ya da somut olayda olduğu gibi tasfiye edilmesine hangi tarafın eyleminin sebebiyet verdiği, kusurun hangi tarafta olduğu hususunun tespiti yönünden, iddia ve savunmalar ile sunulan deliller kapsamında inceleme yapılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, asıl ve birleşen davada verilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davada davalıdan alınarak asıl ve birleşen davada davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıya iadesine, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/640, Karar No: 2019/5147, Tarih: 29.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/640 E.  ,  2019/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.