muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22172, Karar No: 2024/7604, Tarih: 04.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/22172 E.  ,  2024/7604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/76 E., 2019/27 K.

SUÇLAR : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2012/1666 Esas, 2014/1113 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılanlara yönelik dolandırıcılık suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2'şer kez 1 yıl 3 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2012/1666 Esas, 2014/1113 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 22.05.2017 tarihli ve 2015/12327 Esas, 2017/11205 Karar sayılı kararı ile "sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığından Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2019 tarihli ve 2018/76 Esas, 2019/277 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılanlara yönelik dolandırıcılık suçlarından , 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2'şer kez 1 yıl 3 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... tarafından verilen hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek hükümler temyiz edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... tarafından verilen hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek hükümler temyiz edilmiştir.

2.Katılan ... vekili tarafından sanıklara üst hadden ceza verilmesi gerktiği belirtilerek hükümler temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ...'in kendisine ait 43 KT ... plakalı aracını satmak için internete ilan verdiği, 0534 085 ... nolu cep telefondan arayan ve isminin ... olduğunu söyleyen sanık ...'in katılana aracını satın almak istediğini söylediği, katılanın aracı sanığa satmak için Bursa'ya geldiği, sanıklar ile Bursa Botanik Parkında buluştuğu ve hep birlikte ....Notere gittikleri, Notere giderken sanıkların katılan ...'e para evde satışı verdikten sonra eve gideriz parayı alırsın dedikleri, katılanın aracın devrini sanıklardan ...'ye verdiği, hep birlikte sanıkların evine gittiklerinde sanıkların katılana söz konusu paranın vadesinin dolmadığını, paranın çekildiği takdirde 6.000 TL zararlarının olacağını bir gün sonra parayı katılana vereceklerine dair katılanı inandırdıkları, bir gün sonra ise aracı başka bir kişiye devrettikleri halde katılana parasını vermedikleri yine katılan ...'ın kendisine ait olan 78 AJ ... plaka sayılı aracını satmak için internete ilan verdiği, 0538 971 ... nolu telefondan arayarak isminin ... olduğunu söyleyen sanık ...'in aracı Bursa iline getirmesini katılana söylediği, katılan ...'ın suç tarihinde Bursa'da sanıklar ile buluştuğu, birlikte Bursa 12.Noterine gittikleri, aracın devrinin sanık ...'ın üzerine yapılmasını sağladıkları, aracın devrini aldıktan sonra söz konusu parayı ödemeyerek olay yerinden ayrıldıkları iddiasıyla sanıklar hakkında kamu davaları açılmıştır.

2. Mahkemece sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yapqtırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve katılan ...'ın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2019 tarihli ve 2018/76 Esas, 2019/277 Karar sayılı kararında sanık ... ve katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... ve katılan ... temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4815, Karar No: 2021/3751, Tarih: 25.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4815 E.  ,  2021/3751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında müşteki ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından; müşteki ...’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanığın binanın 4 numaralı dairesinde ikameti bulunan müştekinin ikametinden kablosu çıkarılmış müzik çaları çaldıktan sonra müzik çaları götüremeden ikametin giriş kapısı önünde bıraktığının, sanığın binadan çıkmadan ve binanın içerisinde kolluk görevlilerince yakalandığının anlaşılması karşısında, hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve sanık hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34218, Karar No: 2016/16487, Tarih: 24.10.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/34218 E.  ,  2016/16487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümlere ilişkin Daireye gönderilen dosya görüşüldü:

Temyiz talebinin reddine ilişkin 10/09/2015 tarihli ek karar aleyhine her hangi bir temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; belirtilen ek karara yönelik yapılmış bir temyiz başvurusu varsa başvuruya ilişkin belgenin mahallinde dosyaya konulup ve buna göre ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdine, 24/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14059, Karar No: 2016/8400, Tarih: 30.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14059 E.  ,  2016/8400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; mülkiyeti ...ye ait 1593 ve 1595 nolu parselin toplam 6100 m2 lik kısmını ecrimisil ödeyerek 2002 yılından bu yana kullandığını, bu araziye spor kompleksi yapılacağının karara bağlandığını, bu karardan sonra İlçe Mal Müdürlüğü tarafından müvekkiline gönderilen yazı ile taşınmazın 30 gün içinde teslim edilmesinin istenildiğini, aksi takdirde ağaçların kendileri tarafından söküleceğinin belirtildiğini, müvekkilinin davalı taraftan ağaç bedellerinin kendisine ödenmesini talep ettiğini, ancak talebinin kabul edilmediğini belirterek, 5.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş,17.05.2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 28.800 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ....adına kayıtlı arazi üzerine haksız olarak ağaç diktiğini, ... Mal Müdürlüğünce alınan idari karar ile arazi üzerinde ağaçların sökülmesine karar verildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; idarenin dava konusu yerin spor kompleksi yapılmak amacı ile boşaltılmasını talep ettiğini, dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların idareye her hangi bir gelir veya fayda sağlamasının mümkün olmadığını, kaldı ki, davacının dava konusu taşınmaz üzerinde, bir nevi kiracı veya fuzuli işgalci konumunda olduğunu, davacının bahse konu muhdesatı idarenin izni ile yaptığına dair herhangi bir delilin mevcut olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Medeni Kanunun 722. maddesi gereğince; bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur. Ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesi aşırı zarara yol açmayacaksa, malzeme sahibi, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebilir. Aynı koşullar altında arazinin maliki de, rızası olmaksızın yapılan yapıda kullanılan malzemenin, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere sökülüp kaldırılmasını isteyebilir.

Aynı Kanunun 723. maddesi gereğince malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyi niyetli değilse, hâkimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir.

Aynı Kanunun 723. maddesi gereğince malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyi niyetli değilse, hâkimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın tapuda ....adına kayıtlı olduğu ve davacı tarafından ecrimisil ödenmek sureti ile kullanıldığı,ayrıca keşif raporunda belirtilen ağaçların davacıya ait olduğu yanlar arasında tartışmasızdır. Davacının kendisine ait olmayan taşınmaz üzerine ağaç diktiği dosya kapsamı ile sabit olduğundan, iyiniyetli olarak kabulüne olanak yoktur. Hiç kuşkusuz, dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçlar sökülüp götürülürse hayatiyetini kaybedecek, ekonomik değer taşımaları nedeniyle de aşırı zarar ortaya çıkacaktır. Sökülüp götürülmemesi durumunda ise de arazi sahibi olan davalı sebepsiz zenginleşecektir. O yüzden arsa sahibi davalı ağaçlar nedeniyle iyiniyetli olmayan malzeme sahibine bir miktar tazminat ödemelidir. Türk Medeni Kanunun 723/son maddesince bu gibi durumlarda ödemesi gereken tazminat ağaçların arazi maliki için taşıdığı en az değerle sınırlıdır. Bu takdirde ödenecek tazminat ağaçların arazi maliki davacı için arz ettiği subjektif değeri aşamayacağından burada olayların özelliğine bakan hakimin Türk Medeni Kanununun 4.maddesini kendisine tanıdığı takdir yetkisini kullanması gerekir.

O halde, bu yönler üzerinde durulmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2136, Karar No: 2014/3614, Tarih: 13.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2136 E.  ,  2014/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2013/740-2013/133

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemi tarafından verilen 08.05.2013 gün, 2013/400-57 Esas, 2013/739 Karar sayılı talebin kısmen kabulüne dair kararının, süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, mürisinin sevk ve idaresindeki araca davalının trafik sigortacısı olan aracın tam kusurlu olarak çarpması neticesinde davacıların desteklerinin yaşamını yitirdiğini,maddi tazminat istemi hakkında sigorta şirketine yapılan başvurunun ise reddedildiğini belirtererek Meryem için 140.000,00 TL, Merve 10.000,00 TL, Fatmanur için 7.000,00 TL, Ramazan 3.000,00 TL olmak üzere 160.000,00 TL temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Kurulunca, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; Eş için 75.085,23 TL, Ramazan 4.340,89 TL, Fatmanur 7.716,44 TL, Merve için 8.930,65 TL olarak hesaplanan aktüer raporundaki veriler kabul edilmek suretiyle; talebin kısmen kabulü ile 96.073,21 TL'nin 19.12.2011 tarihinden itibaren işlemiş kanuni faizi ile birlikte davalı Yapı Kredi A.Ş'den alınarak başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiş; hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Hakem kurulunca ayrı bir aktüer raporu alınmayıp, davacının sigortaya talepte bulunduğu hasar dosyasında CSO verileri dikkate alınarak hazırlanan rapora itibar edilmiştir.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre desteğin ve destek ihtiyacı olanların muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, 1994/9-628 Esas, 1995/694 Karar).

Yukarıda anlatılan hukuksal veriler ışığında hakem heyetince PMF yaşam tablosu esas alınarak davacıların gerçek zararının tespit edilip sonucuna göre bir karar verilmesi açısından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma kapsam ve nedenine göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 13.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/544, Karar No: 2022/6360, Tarih: 27.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/544 E.  ,  2022/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 07.12.2017 tarih ve 2014/1170 E. - 2017/928 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine-kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.10.2020 tarih ve 2020/7 E- 2020/85 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, davacılar vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 27.09.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin İstanbul İli, Bayrampaşa İlçesi, Sağmalcılar Köyaltı mevkinde kain 18 pafta, 345 sayılı, 8.400 m2'lik ve yine İstanbul ili, Bayrampaşa İlçesi, Sağmalcılar Köyaltı mevkiinde kain 18 pafta, 344 parsel sayılı, 23.720 m2'lik iki gayrimenkulün malikleri olduğunu, 03/01/1973 tarihli Kamulaştırma İhbarnamesi ile müvekkillerine, işbu gayrimenkullerin Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü genel müdürlüğünün spor tesisleri için kamulaştırılmasına karar verildiğini bildirdiğini, ayrıca ihbarnamede, taşınmazlar için takdir komisyonunca 963.600.00 Lira kıymet takdir edildiği ve bu bedelin ise nama ödenmek üzere genel müdürlüğünce bloke edildiğinin bildirildiğini, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü adına istimlaken tesciline karar verilen iki taşınmazın, malikleri nizalı bulunduğundan taşınmazların istimlak bedelleri “malikleri belli oluncaya kadar ödeme yapılmaması kaydıyla davalı bankanın Bayrampaşa Şube Müdürlüğü’ne bloke edildiğini, bloke edilen istimlak bedelinin Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğünce, 12.01.1973 tarih mektup gereği kendi hesabından davalı bankaya havale edildiğini, bu havale sonrası 23.01.1973 tarihinde ilgili tutarın taşınmazların maliklerine ödenmek kayıt ve koşulu ile bloke edildiğini, söz konusu taşınmazların maliklerinin müvekkillerinin olduğunun mahkeme kararı ile tespit edilip kararın onanarak 05.10.1998 tarihinde kesinleşmesinden sonra müvekkillerince istimlak bedelini talep ve tahsil hak ve yetkisi doğduğundan davalı bankanın 10 yıllık belge saklama süresi dolmadan 25.06.1998 tarihinde davalı bankaya müracaat edildiğini, davalı bankaca böyle bloke hesaba ve taleple ilgili belgeye rastlanılmadığının ve 10 yıllık belge saklama süresi dolduğundan ilgili belgelerin muhafaza edilmediğinin belirtildiğini blokeli hesap hakkında, blokenin kaldırılması bir mahkeme kararına bağlanmışken hesap hakkında herhangi bir bilgiye ulaşılamamasının tacir olan davalı bankanın sorumsuz davrandığını ortaya koyduğunu, davalı bankanın 11/11/1974 tarih ve 2855/480 no'lu yazıda, 963.600 TL'nin, T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü adına bloke edildiğinin açık ve tartışmasız bir şekilde belli olduğunu belirterek, gerek T.C. Merkez Bankasınca, gerekse T.C. Ziraat Bankasınca bulunamayan bu blokeli hesap ve hesaptaki paranın davanın açılış tarihi itibariyle değerinin satın alma gücü değişim oranları ve enflasyona bağlı reeskont veya avans ile bankalarca uygulanan en yüksek vadeden başlayan faiz oranları göz önünde bulundurularak yeniden hesaplanması suretiyle tespitine, tespit edilecek işbu meblağın müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili 19.04.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile 1.000.- TL olan alacağı 690.778,42 TL artırarak toplam 691.778,42 TL’nin işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı bankadan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu kamulaştırma bedelinin banka adına alınması üzerinden 40 yıl geçmiş olduğunu, 1982-2013 yılları arasında TMSF ye devredilen tutarların yer aldığı listelerde gerek T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü ve gerekse 11.11.1974 tarih ve 480 sayılı yazıda belirtilen kişiler ve Maliye Hazinesi adına herhangi bir kayıt bulunmadığı dikkate alındığında geçmiş tarihlerde mezkur kamulaştırma bedelinin ilgililere ödenmemiş olma ihtimalinin de kuvvetle muhtemel olduğunu, ayrıca dava konusu kamulaştırma bedelinin müvekkili banka kayıtlarına alındığına dair herhangi bir bilgi ve belgeye de ulaşılamadığını, böylece dava konusuna ilişkin herhangi bir belgeye ulaşılamamış ise de, 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 42. maddesine göre bu belgeleri saklama zorunluluğunun bulunmadığını, bu nedenle 10 yıldan daha eski belgelerin imha edilmiş olması nedeniyle belge ibrazının mümkün olmadığını, kaldı ki 23.01.1973 tarihinde bloke edildiği belirtilen kamulaştırma bedelinin 22.07.2008 tarihine kadar araştırılmadığını, bunun hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, müvekkili bankaya herhangi bir kusur atfedilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacılara ait taşınmazların istimlak bedeli olarak 963.600.- Liranın 13.01.1973 tarihinde ferağı müteakip ..., ..., Maliye Hazinesi adına T.C. Ziraat Bankası Sağmalcılar Şubesi nezdindeki bloke hesabına Sağmalcılar Spor sahasının istimlaki için notuyla Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü hesabından çekilerek, davalı banka Sağmalcılar Şubesine, T.C. Merkez Bankası Ankara Şubesinden gönderilmiş olduğu, T.C. Merkez Bankasından bu bedelin davalı banka Sağmalcılar Şubesine aktarılmasına dair kayıtlar ibraz edilmiş olmakla birlikte, bu bedelin davalı bankada hangi nolu bloke hesaba alındığı ve ne gibi hareketler gördüğü hususu, olayın üzerinden dava tarihi itibarıyla 40 yıllık bir süre geçmiş olması neden gösterilerek belgelendirilemediği, davacıların taşınmazın maliki