muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20594, Karar No: 2017/8992, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/20594 E.  ,  2017/8992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 5.865,91 TL bedelin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-

./..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/536, Karar No: 2017/1457, Tarih: 26.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/536 E.  ,  2017/1457 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 141/1, 143, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 7 ay 23 gün hapis ve 6 ay 20 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, bu cezalarının anılan Kanunun 50/1-b maddesi gereğince mağdurun zararının aynen iade veya tazmini suretiyle tamamen giderilmesi seçenek yaptırımına çevrilmesine dair İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2014 tarihli ve 2013/285 esas, 2014/109 sayılı kararının infazı sırasında, tedbir kararına uymayan suça sürüklenen çocuk hakkında gereği için Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan talebi müteakip, 5237 sayılı Kanunun 50/6. maddesi gereğince hükümlü hakkında verilen 7 ay 23 gün hapis ve 6 ay 20 gün hapis cezalarının aynen infazına ilişkin İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2016 tarihli ve 2013/285 esas, 2014/109 sayılı ek kararı ile ilgili olarak;

Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16/01/2013 tarihli 2012/24704 esas, 2013/274 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesindeki "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez." şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı Kanunun 50/6-7. maddesindeki "Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhal infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz... Hükmedilen seçenek tedbirin hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi durumunda, hükmü veren mahkemece tedbir değiştirilir." hükümler birlikte değerlendirildiğinde, seçenek tedbiri yerine getirmeyen ve suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerinden birine çevrilmesinin gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri

Genel Müdürlüğünün 05/01/2017 gün ve 94660652-105-16-14816-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Genel Müdürlüğünün 05/01/2017 gün ve 94660652-105-16-14816-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2016 tarihli ve 2013/285 esas, 2014/109 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5165, Karar No: 2019/935, Tarih: 13.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/5165 E.  ,  2019/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ... 'ın, 346, 6, 3, 34, 54, 80,147 parsel sayılı taşınmazlardaki 1/4 payını ölünceye kadar bakma akdi ile 16.08.2006 tarihinde davalıya devrettiğini, mirasbırakanın işlem sırasında ehliyetsiz olduğunu ve davalının ehliyetsiz murisi kandırarak ölünceye kadar bakma akdi ile onun mallarına sahip olduğunu, nitekim murisin 2008 yılında evinde yalnız öldüğünü ve ölüm olayı gerçekleştikten birkaç gün sonra bulunduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapularının iptali ile mirasbırakan adına tesciline karar verilmesini istemiş, aşamada ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

Davalı, mirasbırakanın dava konusu taşınmazı özgür iradesi ile devrettiğini, sözleşme uyarınca murise en iyi şekilde baktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın işlem sırasında ehliyetsiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.256.79 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13392, Karar No: 2019/315, Tarih: 09.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/13392 E.  ,  2019/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmediği, kardeşi olan katılan ... ile evlerinin yan yana olup babalarından kalan bahçeyi müşterek kullandıklarını, ihtilaf konusu kavak ağacının kardeşine ait olmadığını, kendisine ait olduğunu, ağacı kendisinin diktiğini, rüzgardan dolayı kavak ağacı devrilince ağacı sattığını savunduğu, olay tarihinde kavak ağacının bulunduğu.... Köyü 105 ada 2 no'lu parselin 2860/6800 hissesinin katılan ...'in eşi katılan ... adına kayıtlı iken UYAP'tan yapılan incelemede, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/06/2014 tarihli ve 2012/218 Esas, 2014/396 Karar sayılı kararı ile davalı ... adına oluşturulan tapu kaydının yolsuz tescil ile sağlandığı kabul edilerek davacı ...'ın tapu iptali ve tescili davasının kabulüne ve hissesi oranında olmak üzere anılan parselde tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği ve kararın Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 25/10/2017 tarihli ve 2017/4314 Esas, 2017/5724 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiğinin anlaşıldığı, ayrıca, sanık ... ve katılan ...'in kardeşleri olan ve aynı parselde 3940/6800 oranında hissesi bulunan tanık ...'ın da kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ihtilaf konusu kavak ağacını, kendisi, annesi ve taraflar dışındaki en küçük kardeşlerinin diktiğini beyan ettiği de nazara alındığında, tüm dosya kapsamı ve UYAP'tan yapılan incelemeye göre, kavak ağacının bulunduğu taşınmazda sanığın hisseli olarak malik olması, katılan ... adına tescilin yolsuz olduğuna hükmedilmesi ve davaya konu kavak ağacının mülkiyetinin kardeş olan sanık ..., katılan ... ve tanık Bayram arasında ihtilaflı olması karşısında, sanık üzerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarının maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

Sanığın rüzgar nedeniyle yere devrilen kavak ağacını bulunduğu yerden aldığının anlaşıldığı olayda, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması sebebiyle korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gibi dosya kapsamına göre rüzgar nedeniyle devrilen ağacın sanık tarafından bulunduğu yerden alınması nedeniyle mala zarar verme suçunun ne şekilde oluştuğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden sanığın ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7325, Karar No: 2012/1618, Tarih: 15.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/7325 E.  ,  2012/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın alkollü olarak kullanımı sırasında dava dışı 3. kişiye ait bahçe duvarı ile park giriş bariyerine hasar verildiğini, hasar bedelinin hak sahiplerine ödendiğini belirterek kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 3. kişiye ödenen 2.400,00 TL hasar tutarının 21.10.2009 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, aracın fren sistemindeki arıza nedeniyle kazanın meydana geldiğini bildirerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davaya konu kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediğinin anlaşılması ve araç sürücüsü olan davalı ...'ın davacı ile arasında sözleşme ilişkisi bulunmaması nedenleriyle davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA, onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 15.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24434, Karar No: 2013/5195, Tarih: 13.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/24434 E.  ,  2013/5195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen 24.09.2003 tarihli hüküm temyiz edilmeyerek kesinleştiği, diğer sanık ... hakkındaki hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.02.2006 gün 2004/5637 esas 2006/509 sayılı kararı ile “5237 sayılı Kanunun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” gerekçesiyle bozulduğu, hükümlü ... hakkındaki hükme ilişkin olarak başvuru üzerine veya re'sen uyarlama yapılması mümkün iken, hakkında tekrar yargılama yapılarak yeniden hüküm kurulmuş olması hukuki değerden yoksun bulunduğundan mahkemece resen, dosya ele alınarak yapılan inceleme sonucu kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair 10.10.2011 gün ve 2009/4-2009/30 sayılı ek karar hukuki değerden yoksun olduğu cihetle, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2454, Karar No: 2017/11559, Tarih: 28.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/2454 E.  ,  2017/11559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçinin 13.03.2014 tarihli ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin reddine dair verilen kararın Dairemizce 15.10.2015 tarihli, 2015/18908-24628 sayılı karar ile onanarak, istemi esastan reddedilen şikayetçi aleyhine re’sen %10 para cezası verilmesi yönünde bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra şikayetçinin 46.605,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği görülmektedir.

İİK'nun 134/2. maddesinde; “...Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahküm eder (Ek cümle: 17/7/2003-4949/38 md.). Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi hâlinde para cezasına hükmolunamaz” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Somut olayda mahkemece, ihalenin feshi istemi reddedilen şikayetçi aleyhine İİK'nun 134/2. maddesine göre ihale bedeli olan 108.100,00 TL’nin yüzde onu olan 10.810,00 TL para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 46.605,00 TL para cezasına karar verilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz isteminin kısmen kabulü ile ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 08.09.2016 tarih ve 2016/301 E., 2016/757 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin “1” nolu bendinde yer alan; “46.605,00 TL” ibaresinin karar metninden çıkartılmasına, yerine "10.810,00 TL" ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26338, Karar No: 2011/24537, Tarih: 25.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/26338 E.  ,  2011/24537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.