muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1283, Karar No: 2023/3476, Tarih: 30.11.2023

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa tahsis işleminin iptaline dair ... yönetim kurulu kararının iptali ile arsanın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu.

2. Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

... Sanayi Odası 2 nci ve 3 üncü Organize Sanayi Bölgesinde bulunan parselin 03.01.2003 tarihinde davacı şirkete tahsis edildiği, tahsis işleminden sonra yönetmelikte verilen süre içerisinde dava konusu parsele sanayi tesisi kurmaya yönelik herhangi bir işlemde bulunulmadığı, davalı tarafça 15.01.2020 tarihinde ... Uygulama Yönetmeliği çerçevesinde gerekli tedbirlerin alınacağı hususunda bilgilendirme yapıldığı ve 19.06.2020 tarihinde tahsis işleminin iptaline karar verildiği nazara alındığında davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30268, Karar No: 2016/1031, Tarih: 22.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30268 E.  ,  2016/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .. .. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesi yazılmak suretiyle ve hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından zorunlu savunman ücreti çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12551, Karar No: 2007/14300, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/12551 E.  ,  2007/14300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.06.2005 gününde verilen dilekçe ile çaplı taşınmaza müdahalenin meni, kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul-kısmen reddine dair verilen 11.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza oluşan elatmanın kal suretiyle önlenmesi istemiyle açılmış, davacı 20.11.2006 tarihli ıslah dilekçesinde malzeme bedelinin ödenmesi koşuluyla maliki bulunduğu taşınmazdaki ağaçların kendisine bırakılmasını istemiştir.

Mahkemece davacının çap kapsamında kaldığı saptanan 547 parselin krokide (C) harfi ile gösterilen bölümüne davalının elatmasının önlenmesine ağaç bedeli olarak bilirkişinin saptadığı 613.92.YTL odun bedeli davacı tarafından depo edildiğinden, bu bölümdeki asma ve ağaçların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Davacı 547 ve 548 parsellerin mülkiyetini satış yoluyla 03.03.2003 tarihinde davalı ise 2623 parselin mülkiyetini ihalede satış suretiyle 04.10.1999 tarihinde kazanmıştır. Bilirkişi saptamasına göre 2623 parselin davacının maliki olduğu 547 parsele tecavüzü krokide (C) harfi ile gösterilen 406 m2 dir. Bu bölüm üzerinde 15 adet 12-15 yaşlarında zeytin ağacı ve 30 adet 20 yaşlı omca bulunmaktadır. Görülüyor ki; 547 parselin çap kaydına tecavüz edilen (C) harfli bölümdeki ağaç ve omcalar davalı tarafından değil, ondan önceki malikler tarafından dikilip yetiştirilmiştir. O yüzden ağaçların maliki olmayan dikip yetiştirmeyen davalıya bir tazminat ödenmesi gerekmez. Temyiz edenin sıfatına göre düşülen yanılgıya değinilmekle yetinilmiş, bozma sebebi yapılmamıştır.

Diğer taraftan hüküm fıkrasının üçüncü bendinde maddi hata sonucu « asma ve ağaçların 2623 parsel maliki davacıya aidiyetinin» denilmesi de HUMK.nun 80 ve 459 maddeleri hükmünce mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile temyiz edenin sıfatın göre davalının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3714, Karar No: 2020/3133, Tarih: 30.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/3714 E.  ,  2020/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan beraat.

... hakkında; TCK.nin 81/1, 29, 62/1, 53/1.a.b.d.e, 53/1-c, 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılanlar vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet ile sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerinin katılanlar vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

A) Sanık ...’in maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmü incelemesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.04.2017 tarih ve 2017/639 esas, 2017/625 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin, sanık ...’in üzerine atılı suçu işlediğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

B) Sanık ...’in, maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

.../.. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.04.2017 tarih ve 2017/639 esas, 2017/625 sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, suçun sübutuna, suçun vasfına, eksik inceleme ile karar verildiğine, meşru müdafaanın varlığına ve meşru müdafaada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanık ...’in kızı ile maktul ...’ın oğlunun sanığın ikametinin önünde nişan törenlerinin olduğu, her iki tarafın da akrabalarını çağırdığı, maktulün ...’den çağırdığı akrabaları ile sanığın önceye dayalı husumetlerinin bulunduğu, nişan esnasında sanığın maktule bu hususu dile getirdiği, nişan boyunca maktulün akrabaları ile sanık arasında gerginliğin devam ettiği, polislerin nişan töreninin sonlandırılması uyarısı sonrası misafirlerin yavaş yavaş nişanı terk ettiği, ancak maktulün akrabalarının oturmaya devam ettikleri, sonrasında sanık ile maktulün akrabaları arasında tartışma yaşandığı, akabinde sanığın eşi ve çocukları ile birlikte ikametine girdiği, peşine maktulün akrabalarının da sanığın ikametine girdiği, burada sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladıkları ve ikametin çeşitli yerlerine zarar verdikleri, maktul ve bir kısım misafirlerin ikamete girerek kavgayı aralayıp şahısları dışarı çıkarttıkları, sonrasında maktulün dışarıda bulunan masa ve sandalyeleri toplamaya başladığı, bu esnada sanığın kırılan camın içinden ruhsatı adına kayıtlı av tüfeği ile maktule doğru atışlar yaptığı, atışlar neticesinde maktulün göğüs ve yüz bölgesinden yaralanarak iç organlarının ve aort damarının hasar görmesiyle iç ve dış kanama sonucu hayatını kaybettiği olayda;

Sanığın maktulün akrabaları tarafından basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde darp edildiği, aynı şahıslar tarafından ikametinin çeşitli yerlerine zarar verildiği, maktulün de aralarında bulunduğu kişilerin kavgayı ayırdığı ve olayın sonlandığı, maktulün çevrede bulunan sandalyaleri toplamaya başladığı esnada sanığın eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranış bulunmadığı halde, sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle indirim öngören TCK’nin 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, CMK’nin 304/2. maddesi .../.... uyarınca a dosyanın ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, Yargıtay ilamnın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

30/11/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 10/12/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2023/4829, Karar No: 2024/7180, Tarih: 08.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4829 E.  ,  2024/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1612 Esas, 2023/1225 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/894 E., 2020/286 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabetin önlenmesi, maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili firmanın veteriner ilaç, yem katkı maddeleri üretimi ve gıda katkı maddeleri konularında 2003 yılında tescil edilen “Ufumiks Premiks” markası adı altında yasal mevzuata uygun faaliyet gösteren sektörde saygın bir firma olduğunu, müvekkili firma ile davalı şirket arasında “non steril toz veteriner ilaçlarının” üretimine ilişkin fason üretim anlaşması bulunduğunu, davalı ...’ın ise, davalı şirketin genel müdürü olduğunu, 22.04.2013 tarihinde müvekkili firmanın önemli müşterilerinden dava dışı ... Gıda Tarım Hayvancılık..AŞ’nin Adana Bölge Müdürü ... tarafından davalı ... (... imzalı) adıyla veteriner ilaçları ve yem katkısı üreticileri piyasası müşterilerine gönderilen mektubun müvekkiline mail ortamıyla ulaştırıldığını, söz konusu mektupta müvekkili ile birlikte 35 üretici firma ismi GMP standardında olmayan, veteriner ilaç adıyla kimyasal karışım ve zehir üreten firma olarak ifşa edildiğini, sadece kendi firmasının dünya standartlarında GMP standardı ile veteriner ilaç üreten firma olarak tanıtıldığını, davalıların eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespiti ile ortadan kaldırılarak ref’ine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili firmanın yetkilisi olan müvekkili ...’ın şirketin tesisini ziyaret eden bir müşterisine hitaben şahsi bir mail gönderdiğini, ancak bu mailde bir kısım değişiklikler yapılarak müvekkilinin imzası, form no vs ilave edilmek suretiyle mailin mektup haline dönüştürüldüğünü, davacının ihtarnamesine cevap verme gereğinin duyulmadığını, sonrasında davacı ile olan fason anlaşmasının iptal edilmesinin ya da ihtara cevap verilmemesinin davacının iddialarını kabul olarak yorumlanamayacağını, müvekkilinin gönderdiği gerçek mailinde sadece bilimsel gerçekleri ifade ettiğini, kötüleme ya da aldatıcı ibareler içermediğini, müvekkilinin kendi ürünlerinin özelliklerinin vurgulandığını, bilgilendirme amaçlı bir mail olduğunu, haksız rekabet teşkil etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalı ...'ın diğer davalı ... Tarım Hayv. İlaç ve Kimya San. Tic. Ltd. Şti'nin münferit imza yetkisine sahip müdürlerinden biri olduğu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 632 nci maddesinde "Şirketin yönetimi ve temsili ile yetkilendirilen kişinin, şirkete ilişkin görevlerini yerine getirmesi sırasında işlediği haksız fiilden şirket sorumludur" düzenlemesine yer verildiği, davacının davasının dayanağı olan haksız rekabet iddiasının da haksız fiilin özel görünümlerinden biri olduğu, bu nedenle anılan düzenleme kapsamında isnat edilen eylemlerden sorumluluğun davalı ... Tarım Hayv. İlaç ve Kimya San. Tic. Ltd. Şti'ne ait olduğu, e-postanın davalı şirket müdürü tarafından gönderildiği, anılan e-postanın yukarıda yapılan açıklamalar ışığında kötüleyici nitelikte olduğu, ancak yazışmanın sadece davalı şirket müdürü ile dava dışı müşterisi arasında gerçekleştiği, davacı ile e-postanın muhatabı dava dışı şirket arasında ticari ilişki bulunduğuna ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı sadece iki kişi arasında gerçekleşen ve niteliği gereği gizli olan bir yazışmanın rekabeti etkilemeye elverişli olmadığı, dava konusu edilen mektup açısından ise; her ne kadar bilirkişi raporu ile mektubun anılan e-posta içeriği değiştirilmeksizin oluşturulduğu ifade edilmiş ise de; dosyada mevcut e-posta ve mektup örneklerinin karşılaştırılmasında içeriklerinde bir takım farklılıklar bulunduğu, mektubun davacının dava dışı müşterisi aracılığı ile öğrenildiğinin beyan edildiği, mektubu basan, çoğaltan ya da yayan kişinin davalılar olup olmadığı hususunun kesin olarak tespit edilemediği, gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı ... Tarım Hayvancılık İlaç ve Kimya San. Tic. Ltd. Şti. yönünden kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 74 üncü maddesinde ceza hukuku ile ilişkisinde başlığı altında hâkimin zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleri ile bağlı olmadığı gibi ceza hâkimi tarafından verilen beraat kararı ile bağlı olmadığı, aynı şekilde ceza hâkiminin kusurunun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararının da hukuk hakimini bağlamayacağı, ceza mahkemesince belirlenen maddi vakanın sübutuna ilişkin tespitin hukuk mahkemesi hâkimi yönünden bağlayıcı nitelikte olduğu, davalı gerçek kişinin internet ortamında gönderdiği iddia edilen maili çoğaltarak gönderdiğinin ispat edilemediği, haksız rekabet oluşturduğu belirtilen maillerin davalı tarafça internet ortamında yayıldığı ispat edilememiş olduğundan davanın reddi kararında bir isabetsizlik görülmediği, davacı tarafça her ne kadar bu olaydan dolayı zarara uğradıkları ve zararın mahkemece tespit ettirilmediği konusu istinaf dilekçesinde dile getirilmiş ise de haksız rekabet oluşturacak eylemi gerçekleştirenlerin davalı olduğu ispat edilmediği ve herhangi bir zarar meydana gelmiş olsa dahi davalıların sorumluluğundan söz edilemeyeceği, davacının zararının olup olmadığına dair inceleme yapılmasında hukuki yarar mevcut olmayacağı, davacının bu iddiasının yerinde görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalıların haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin men'i ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 55 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/798, Karar No: 2012/21292, Tarih: 10.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/798 E.  ,  2012/21292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, CMK'nın 109/3-a maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sürücü belgesi kaza tespit tutanağında işaretlenmiş olduğundan ve 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma verilmesi gerektiği, somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve paraya çevirme taleplerine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4068, Karar No: 2018/3310, Tarih: 10.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/4068 E.  ,  2018/3310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in ... ili ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulüp Derneği'nin başkanı olduğu, kulübe ait... ve ... plaka sayılı yolcu otobüslerinin merkezi ...'da bulunan ... Turizm Organizasyon Nakliyat Gıda Sanayi Ticaret Ltd. Şti'ye 07.10.2010 tarihinde kulüp adına kiraya verildiği, ancak söz konusu şirketin kiraları zamanında ödememesi nedeniyle 14.02.2011 tarihinde tek taraflı olarak sözleşmenin feshedildiği, sanığın yetkilisi olduğu şirketle görüşerek araçların iadesinin istendiği, bu durumun yazıyla şirket yetkililerine bildirildiği, suça konu araçların iade edilmediği gibi ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulüp Derneğinin Sosyal Güvenlik Kurumu'na olan borçları nedeni ile icra takibi başlatılıp, otobüslerin trafik sicil kayıtlarına yakalama şerhi konulduğu, sanığın, araçların yakalanmasını engellemek için sahte plakalar kullandığı, ...plaka sayılı aracın sahte plaka ile ...'de ... plaka sayılı aracın ise 22.05.2011 günü ... yolunda üzerlerindeki sahte plakalar ile yakalandıkları olayda; sanığın sahibi olduğu şirkette finansal işlemlere baktığını beyan etmesine rağmen, katılanın başkanı olduğu kulübe kira ödemesi yapılıp yapılmadığına yönelik kaçamak savunma yapması, söz konusu şirkette operasyon sorumlusu olarak çalışan ...'in sahte plakaları kendisinin bastırdığına yönelik samimi ikrarı sırasında şirkette çalışan herkesin bu durumu bildiğini, şirket yetkililerinin katılanın başkanı olduğu kulüpten alacaklarını tazmin etmek için sahte plaka bastırılarak suça konu otobüslerin çalıştırıldığını söylediklerini anlatması ve araçların trafikte yakalanmamaları için sahte plaka takılarak çalıştırılmaya devam edilmesi karşısında sanığın eyleminin TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun oluşturduğu gözetilmeden suçun vasfında hataya düşülerek TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.