muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3872, Karar No: 2012/8298, Tarih: 08.05.2012

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, öncelikle ilgili tahsis dosyası ve boşanma dosyası celbedilmeli, ayrıca aylığın kesilmesine dayanak kılınan Kurum işlemlerinin dayanağı olan belgeler davalı Kurumdan getirilip dosyaya eklenmeli, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, vekaletnamede adres olarak boşanılan kocanın adresinin gösterilmesi hususu da değerlendirilerek, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8068, Karar No: 2019/7747, Tarih: 28.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8068 E.  ,  2019/7747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezası taksitlendirilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğine dair ihtarın kararda yer almaması neticesinde infazda tereddüt oluşturulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin ibarenin çıkartılarak, yerine "Para cezasının miktarı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK.nın 52/4. maddesi gereğince sanığın bu para cezasını birer aylık eşit aralıklarla 10 eşit taksit halinde ödemesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3581, Karar No: 2018/708, Tarih: 31.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3581 E.  ,  2018/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığının 19.11.2009 tarihli mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, ... İnş. Tic. San. Ltd. Şti hakkında düzenlenen 23.11.2009 tarihli vergi suçu raporunun ise ... İnş. şirketinin yetkilileri ... ve ... hakkında olduğu, bu şirketle ilgili olarak inceleme yapılırken, sanık ... hakkında vergi suçu raporu düzenlenmediği ve bu şirketin düzenlediği iddia olunan sahte faturalarla ilgili sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, buna rağmen Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2011 tarih ve 2011/4743 E. sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mütalaa bulunmayan .... İnş. Şirketinin düzenlendiği faturalar da dahil edilerek dava açılması ve bu faturaları da kapsayacak şekilde hüküm kurulması,

2- 5271 sayılı CMK.nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile sanık hakkında; "sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davasının açıldığı, "sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak" suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, hüküm fıkrasında; "sahte fatura düzenlemek veya kullanmak sureti ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalafet” denilerek hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

3- 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere, sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3773, Karar No: 2013/5585, Tarih: 10.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3773 E.  ,  2013/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.04.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılıktan kaynaklanan zararın tazmini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranış sonucu oluşan zararın tazmini isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davacının istemi üzerine, dava tarihinden önce ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yapılan delil tespiti için dava konusu taşınmazlarda yapılan keşif sonucu düzenlenen 13.04.2011 tarihli raporda; "...bu suyun, yağmur sularının etkisiyle değil, davacı dilekçesinde bahsettiği sulama amacıyla kanalın battı çıktısında yer alan delikten geldiği, suyun sadece elma bahçesinde ve davacının arpa ektiği arazi üzerinde bulunduğu..." bildirilmiştir.

Bu dava açıldıktan sonra mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen 02.07.2012 havale tarihli raporda ise; "...ancak zarar olduğu bildirilen tarihte sulama kanallarında su olmadığı ... Sulama Birliği Başkanlığı yazısında mevcuttur. Bu durumda sulama kanalının tahliyesinden zarar mümkün olmadığı..." belirtilerek zararın davalı eyleminden kaynaklanmadığı ifade edilmiştir.

Görülüyor ki, bilirkişi raporları birbiriyle çelişkilidir. Mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden ve gerekçesi açıklanmadan son bilirkişi raporuna değer verilerek davanın reddi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, öncelikle sulama yapılmadığı dönemlerde ve zararın olduğu belirtilen tarihte söz konusu kanalda su bulunup bulunmadığı araştırılmalı, ek rapor alınarak ya da gerek duyulur ise 6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi uyarınca uzman bilirkişi marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak bilirkişilerden çelişkiyi ortadan kaldıracak nitelikte rapor alınmak suretiyle zararın belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11987, Karar No: 2017/11863, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11987 E.  ,  2017/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16500, Karar No: 2017/8323, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16500 E.  ,  2017/8323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Medaş aralarındaki istirdat davasına dair ...l Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09/07/2015 günlü ve 2014/141 Esas-2015/105 Karar sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında dairece verilen 02/06/2016 günlü ve 2015/13819 Esas-2016/8827 Karar sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduklarını, tarafına tahakkuk ettirilen faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini 14.307,00 TL’ye yükseltmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 02.06.2016 günlü ve 2015/13819 E.-2016/8827 K. sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı

../..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı

../..

-2-

kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...’nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.06.2016 günlü ve 2015/13819 E.- 2016/8827 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15402, Karar No: 2009/23766, Tarih: 25.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15402 E.  ,  2009/23766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2009
Yargıtay — Esas No: 2014/8897, Karar No: 2017/6851, Tarih: 18.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/8897 E.  ,  2017/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma günü ve saatini bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebliğ edilmeden ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1316, Karar No: 2015/8799, Tarih: 27.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/1316 E.  ,  2015/8799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/47055

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/326 (E) ve 2013/506 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için, 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren bir neden bulunmadığından" şeklindeki gerekçeyle hapis cezasının yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 180 gün olarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişki oluşturulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca (hapis cezası ile birlikte) 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 4 gün adli para cezasına indirilmesine ve TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir günü 20 Tl hesabıyla 80 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11986, Karar No: 2017/11862, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11986 E.  ,  2017/11862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7293, Karar No: 2018/1783, Tarih: 28.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7293 E.  ,  2018/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca verilen ve muhakeme şartı olan 17.09.2010 tarihli mütalaanın ... hakkında olduğu, sanık ... için verilmiş bir mütalaa bulunmadığı dikkate alınarak, bu sanık hakkında ilgili vergi dairesinden mütalaa istenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanıkların müdürü olduğu,... İnş. Nak. San. Tic. Paz. Akar. Ür. Sat. Ltd. Şti.'nin, haklarında sahte fatura düzenlediklerine dair vergi raporları bulunan ... Demir Çelik...Ltd. Şti. ve ... Demir Çelik...Ltd. Şti'nden 2006 yılında sahte faturalar alıp, KDV indiriminde kullandığı, bu suretle vergi ziyaına neden olduğu iddia olunan davada; sanıkların faturaların gerçek alışverişe dayandığını savunarak, ödemelerin banka havaleleri ile yapıldığına dair ödeme dekontları ve teslim alınan mallara ilişkin tartım fişleri sunmaları; diğer yandan vergi raporlarında, denetimlerin sıklaştırılması nedeni ile mükelleflerin vergi dairelerini yanıltmak maksadı ile önce banka havalesi yapıp sonrasında paraların geri çekildiğine değinilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmaksızın tespiti açısından, tartım fişlerinde yazılı olan, ... , ... plakalı araçların kime ait olduğu, şoförlerinin kim olduğu, araçlar için ne kadar akaryakıt gideri yapıldığı, malların taşınması için hangi maliyetlere kim tarafından katlanıldığının araştırılması; banka dekontlarının doğruluğunun bankalar nezdinde araştırıp ödemelerin alıcılar hesabına geçip geçmediği ve mükellef şirket tarafından bankadan geri çekilip çekilmediğinin belirlenmesi; ...Ltd. Şti.'nin yetkili temsilcileri olan, ... ve ... hakkında Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/83 Esas sayılı davası ile ...Ltd. Şti.'nin yetkili temsilcileri olan ..., ve ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/596 Esas sayılı davasının akıbetinin sorulması; sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi yerine, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde sanıkların beraatine hükmolunması,

3- Kullanıldığı iddia olunan son faturanın 26.12.2006 tarihli olması ve faturaların KDV indiriminde kullanılması karşısında, 21.01.2007 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "2006" olarak yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.