muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2337, Karar No: 2019/1200, Tarih: 26.11.2019

Bununla birlikte, mahkemece alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporunda, davacının geçirdiği iş kazası nedeniyle, davalı asıl işveren davalı ... Anonim Şirketinin %10, davalı alt işveren ... İnşaat Pazarlama ve Ticaret Limited Şirketinin %60 ve davacının ise %30 kusurlu olduğunun bildirildiği, yine mahkeme tarafından alınan 30.03.2007 tarihli hesap bilirkişi raporu ile, davacının kaza tarihinde 31 yaşında olduğu, PMF tablosuna göre bakiye ömrünün 37 yıl ve aktif hayat bakiyesinin 29 yıl olduğu, emeklilik devresinin ise 8 yıl olup maluliyet oranın %63 olarak kesinleştiği belirtilerek, tespit edilen kusur oranları da dikkate alınmak suretiyle toplam zararın 76.667,92TL, PSD gelirinin 106.260,38TL olduğu ancak kurum tarafından karşılandığından maddi zararın bulunmadığının bildirildiği görülmüştür.

Diğer taraftan, mahkemece dosya kapsamına alınan 10.06.2010 tarihli Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulu tarafından düzenlenen raporda, Atatürk Üniversitesi Süleyman Demirel Tıp Merkezi Yakutiye ve Aziziye Araştırma Hastanesinin 02.05.2006 tarihli raporu ile davacının 2004 yılında yaşadığı travma sonucu şhunt operasyonu geçirdiği, bu operasyondan sonra ajitasyon, kendi kendine konuşma ve gülmenin olduğu, unutkanlığın başladığı, hâlen psikiyatri kliniğinde tedavi gördüğü, sözel hafıza, dikkat ve mantıksal hafıza kısımlarında belirgin bozulma olduğu ve bu hâliyle hastada tedavi edilemeyen organik kişilik bozukluğunun tespit edildiğinin belirtildiği, ayrıca hastanın genel durumunun orta olduğu, yer ve zaman oryantasyonu bozuk olup yakın hafıza kusurunun bulunduğu, hastada dikkat ve konsantrasyon azalması tespit edildiği, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 20.10.2008 tarihli raporda; normal mental muayene yapılabilmesinin mümkün olmadığı, hastada yaşı, nerede oturduğu, bulunduğu yer gibi temel, kişisel ve gelen bilgilerin kayıp olduğu, ileri derecede mental retarde saptandığı, hastada posttravmik epilepsi, hidrosefali ve posttravmik mental yıkım olduğu tanısına varıldığının bildirildiği, 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 30.01.2009 tarihli raporunda ise, 16.05.2008 tarihli muayenede, hastanın adını, yaşını ve hangi yılda olduğunu bilemediği, eşinin öz bakımını yapamadığını söylediği, sorulara yersiz yanıt verdiği, yer ve zaman oryantasyonunun bozuk olduğu, kişi oryantasyonunun kısmen mevcut olduğu, basit hesapları yapamadığı, anlık hafızanın tam, yakın hafızanın, dikkatin ve soyut hafızanın bozuk olduğu, organik demans olduğunun düşünüldüğü, üç defa beyin ameliyatı geçirdiği belirtilmekle birlikte psikiyatri uzmanının da davet edilmesi ile yapılan 30.12.2008 tarihli muayenede, hastanın frontal lob tutulumun ön planda olduğu bir organik beyin sendromu ile uyumlu olduğu belirtilmekle birlikte, tüm bu ifadeler sonrasında sonuç olarak davacının %100 meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağının oy birliği ile mütalaa olduğu bildirilmiştir.

Öte yandan, davacı ...’in 12.10.2005 tarihli dava dilekçesine ekli Kocaeli 1. Noterliği tarafından düzenlenen 04.10.2005 tarihli, 023434 yevmiye numaralı vekâletname ile, kendisine vekil tayin ettiği tespit edilmiştir.

Bu itibarla tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu iş kazasının gerçekleştiği 20.04.2004 tarihinde bir kısım zararın ortaya çıkması, davacının 04.10.2005 tarihinde noter huzurunda vekâletname verebilecek kadar sağlıklı iken, birbirini takip eden sağlık raporlarının ve özellikle Adli Tıp Kurumu Başkanlığı raporunun incelenmesinden anlaşılacağı üzere davacının geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle zaman içerisinde sağlığını iyice kaybetmesi ve maluliyet oranının %100’e ulaşması karşısında, zararı doğuran eylem veya işlemin sonuçlarında (zararın nitelik veya kapsamında) değişen veya gelişen bir durumun ortaya çıktığını kabul etmek gerekir.

Bunun yanı sıra, her ne kadar mahkemece 15.07.2011 tarihli ve 2005/760 E., 2011/609 K. sayılı ilk karar ile; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının sürekli iş görmezlik derecesi tespit kararı ile belirlenen %63 maluliyet oranına göre hesaplanan maddi tazminat miktarının kurum tarafından bağlanan gelirlerin peşin sermaye değeri ile karşılandığı gerekçesiyle davalı ... Anonim Şirketi bakımından maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de, davacının iş kazasını takiben belirlenen %63 maluliyet oranının, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulunun 30.01.2009 ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulunun 10.06.2010 tarihli raporlarına göre %100 maluliyet derecesine ulaştığı, dolayısıyla davacının maluliyetinde değişen ve gelişen bir durumun bulunduğu anlaşıldığından yeni maluliyet oranına göre maddi zararın hüküm altına alınması nedeniyle davalı ... Anonim Şirketi lehine usuli kazanılmış hakkın oluşmadığı açıktır.

Ayrıca, 30.01.2009 tarihi itibariyle davacının maluliyet oranın %100 kabul edilerek belirlenen maddi tazminat miktarından %63 maluliyet oranına göre ödenen tutar mahsup edilerek aradaki %37’lik kısım belirlenerek davacıya ödenmesi gerekmekte ise de hüküm altına alınan alacak miktarına ilişkin kararın temyiz incelemesi Özel Dairece yapılacaktır.

O hâlde açıklanan nedenlerle mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olup direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davanın esasına ve hüküm altına alınan alacak miktarına ilişkin diğer temyiz itirazları incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Direnme uygun bulunduğundan davalılar ... ve ... Toplu Konut Anonim Şirketi vekillerinin işin esasına ve hüküm altına alınan alacak miktarına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 21. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 26.11.2019 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Direnme uygun bulunduğundan davalılar ... ve ... Toplu Konut Anonim Şirketi vekillerinin işin esasına ve hüküm altına alınan alacak miktarına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 21. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 26.11.2019 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili, 2005/760 esas sayılı esas davada müvekkilinin ... Limited Şirketinde sıva ustası olarak çalışmaktayken 20.04.2004 tarihinde davalı ... Anonim Şirketine ait iş yerinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremez duruma geldiğini, olayların davalıların kusurundan kaynaklandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000TL maddi tazminat, mahkemenin 2007/459 esas sayılı birleşen dosyada ise %63 maluliyeti nedeniyle 180.000TL manevi tazminat talep etmiştir.

Mahkeme yapmış olduğu yargılama neticesi 30/03/2007 tarihli raporda davacının %63 oranında maluliyet oranı ve davalıların kusur durum dikkate alınarak yapılan hesaplama neticesinde davacının maddi zararının 76.667,92TL olduğunun 19/03/2007 tarihli müzekkere cevabı ile gönderilen peşin sermaye değerini gösteren tabloda davacıya bağlanan gelirlerin sosyal yardım zammı ile birlikte peşin sermaye değerinin 112.971,41TL olduğu böylece talep edilen %63 maluliyete tekabül eden maddi zararın karşılandığı gerekçesi ile reddine birleşen dosya yönünden 130.000TL manevi tazminata karar vermiştir.

Hükmü her iki tarafın temyiz etmesi üzerine Özel Dairece davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının reddi ile birleşen dosyada talep edilen manevi tazminatın ilkeleri gözetildiğinde hükmedilen 130.000TL manevi tazminatın fazla olduğu gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkeme Özel Dairenin bozma kararına uymuş ve bu aşamada 2013/100 esas ve 2014/235 esas sayılı dosyalar esas dosya üzerinde birleştirilmiştir.

Birleşen mahkemenin 2013/100 esas sırasında kayıtlı davada davacı vekili, müvekkilinin 20.04.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda meydana gelen %100 maluliyet nedeniyle müvekkilinin uğradığı maddi zararın tespitine ve kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı ... Anonim Şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen mahkemenin 2014/235 esas sırasında kayıtlı davada davacı vekili, davalı SGK tarafından davacının iş kazası nedeniyle oluşan iş görmezlik oranının %63 olarak belirlendiğini, daha sonda Adli Tıp Kurumu tarafından maluliyetinin %100 olarak belirlendiğini, iş gücü görmezlik gelirinin %100 işgücü kaybına göre yeniden hesaplanıp bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen mahkemenin 2014/235 esas sırasında kayıtlı davada davacı vekili, davalı SGK tarafından davacının iş kazası nedeniyle oluşan iş görmezlik oranının %63 olarak belirlendiğini, daha sonda Adli Tıp Kurumu tarafından maluliyetinin %100 olarak belirlendiğini, iş gücü görmezlik gelirinin %100 işgücü kaybına göre yeniden hesaplanıp bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece Özel Dairenin bozma kararına uyulduktan sonra birleşen 2013/100 esas sayılı dava üzerinden maluliyetin artmasına dayalı maddi tazminat talebi konusunda bir karar vermesi gerekirken, bozma konusu yapılmayan ve kesinleşen 2005/760 esas sayılı dosya üzerinden "B-Esas dava dosyası yönünden; 1-Davacının maddi tazminat talebinin KISMEN KABULÜ ile 441.106,11TL maddi tazminatın 30/01/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... AŞ den tahsili ile davacıya ödenmesine" karar verilmesi ve birleşen 2013/100 esas sayılı dava hakkında hiç bir hüküm kurulmaması, bozmadan sonra verilen maddi tazminata esas alınan bilirkişi raporunda ilk karar ile kesinleşen %63 maluliyetin mahsubu ile bakiye %37 maluliyet oranı üzerinden tazminat hesabı yapılması gerekirken daha önce açılmış ve kesinleşen bir maddi tazminat davası yokmuş gibi %100 maluliyet üzerinden tazminat hesabı yapılması nedenleriyle değişik bozma kararı verilmesi gerekirken direnme kararının doğru olup daireye gönderilmesi yönünde ki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/16139, Karar No: 2012/7188, Tarih: 07.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16139 E.  ,  2012/7188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 20/10/2009 tarih ve 2005/480-2009/343 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Almanya firması ile karbonize edilmiş yün emtiasının ithali hususunda anlaştığını, Cif hükümleri uygulanacak sözleşmede taşımanın ve Mersin gümrüğünde yapılacak teslime kadar sorumluluğun göndericide olduğunu, taşımanın gönderici adına hareket eden davalı tarafından deniz yolu ile yapıldığını, ancak davalının emtiayı 26.06.2004 tarihinde İstanbul limanına getirdiği halde 12.07.2004 tarihine kadar emtianın Mersin limanına aktarılmasından ve tesliminden imtina ettiğini, müvekkilinden haksız olarak hizmet bedeli ve depozito tahsil edilmesi ile emtianın teslim edildiğini ileri sürerek, haksız ödenen 851.20 USD’nin ödeme tarihinden itibaren en yüksek döviz faizi ile birlikte ödeme günündeki TL karşılığının tahsilini, gecikme nedeniyle şimdilik 500 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı ile dava dışı ithalatçı firma arasındaki sözleşmeye göre taşıma sorumluluğunun ve masrafların teslim yeri Mersin’e kadar ithalatçı firmaya ait olduğu, davalının ithalatçı firma adına hareket ettiği ve taşıma işini üstlendiği, emtianın taşındığı geminin 26.06.2004 tarihinde İstanbul Ambarlı limanına yanaştığı, 27.06.2004 tarihinde boşaltma yaptığı, emtianın kamyon ile taşınarak 09.07.2004 tarihinde Mersin’e getirildiği ve 12.07.2004 tarihinde davalıya teslim edildiği, CİF teslim şartına göre davalıdan 825,80 USD haksız olarak yapılan tahsilatın iadesi gerektiği, davacının maddi zararını ispatlayamadığı, manevi tazminat koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle 825,80 USD’nin 30.07.2004 tarihinden itibaren USD faizi ile ödeme günündeki TL karşılığının davalıdan tahsiline, maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 53.85 TL harcın temyiz edene iadesine, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14613, Karar No: 2023/1478, Tarih: 22.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14613 E.  ,  2023/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/7 E., 2022/56 K.

ŞİKAYETÇİ : Gümrük İdaresi

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : Sanık, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi onama, kısmi bozma

1.Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden; sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri Ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun (4733 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... Bakanlığı olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'ın temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2017 tarihli ve 2016/81 Esas, 2017/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2017 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli ve 2018/6873 Esas, 2020/17620 Karar sayılı ilâmıyla; "...Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanık ...'ın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2021/7 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaleti ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu adli emanetteki eşyaların müsaderesine, katılan ... Bakanlığı lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz sebebi; mahkûmiyet hükmünün gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan kurulduğuna, dosyada kuvvetli suç şüphesi olduğuna dair delil bulunmadığına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; ihbar üzerine gecikmesinde sakınca bulunan hâl sebebi ile Cumhuriyet savcısından alınan arama kararına istinaden kolluk görevlilerince sanığın sevk ve

idaresindeki, temyiz dışı sanık İrfan Alten'in yolcu olarak bulunduğu araçta yapılan aramada 300 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ... bozma öncesi savunmasında; araçta kaçak sigara olduğunu arama yapılıncaya kadar bilmediğini beyan ettiği, bozma sonrası alınan savunmasında ise önceki beyanlarını tekrar ettiğini, daha önce Devlet Hazinesi'ne ödeme yaptığını, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerini ödeyecek maddi durumunun olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

2.Sanık ... bozma öncesi savunmasında; araçta kaçak sigara olduğunu arama yapılıncaya kadar bilmediğini beyan ettiği, bozma sonrası alınan savunmasında ise önceki beyanlarını tekrar ettiğini, daha önce Devlet Hazinesi'ne ödeme yaptığını, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerini ödeyecek maddi durumunun olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... Bakanlığı olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ...'ın Temyiz İsteği Yönünden

Sanık hakkında kurulan hüküm;

1.15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine;

a. Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

b. Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet Savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içerdiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı hüküm tarihine kadar Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirimin "yarı oranında" olacağının bildirilmesi gerektiği dikkate alınarak, sanığın suça konu kaçak eşyaya ilişkin kamu zararını giderip gidermediği de araştırılıp sonucuna göre 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, ödeme yapması halinde doğacak hukuki sonuçlar açıkça sanığa bildirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Karakoçan Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/123 numaralı iddianamesinde kaçak eşyanın müsaderesi talep edilmediği halde sanığa bu hususta ek savunma hakkı da verilmeden adlî emanete kayıtlı sigaraların müsaderesine kararı verilmesi nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

2.Karakoçan Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/123 numaralı iddianamesinde kaçak eşyanın müsaderesi talep edilmediği halde sanığa bu hususta ek savunma hakkı da verilmeden adlî emanete kayıtlı sigaraların müsaderesine kararı verilmesi nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli, 2021/7 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararına yönelik Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8

inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...'ın Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli, 2021/7 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.