muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4046, Karar No: 2015/4918, Tarih: 25.06.2015

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalılar- birleşen davada davacı vekilinin tüm, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl davada davacı vekilinin taleplerinden birisi, müvekkili tarafından ödenmiş olan ve fakat taraflar arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 3. maddesi gereğince, yüklenicinin iskân ruhsatı alınması için ödemesi gerektiği iddia edilen 3.023,00 TL'nin tahsili istemidir. Sözleşmenin 3. maddesinde; yüklenicinin binayı projesine uygun inşaa etmek ve iskân ruhsatı almakla yükümlü olduğu, iskân ruhsatı alımına ilişkin tüm vergi ve diğer mali yükümlülüklerin yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 7. maddesinin son bendinde ise; yüklenici ve arsa sahibinin kendilerine ait dairelerin veraset ve intikal vergisine ait ilişik kesme masraf ve harçlarını ödeyecekleri hüküm altına alınmıştır. Yükleniciden tahsili için dava konusu edilen 25.12.2007 tarihli makbuza konu 3.023,00 TL'nin, arsa sahibi tarafından bina tescil harcı ve damga vergisi nitelendirmesi ile yatırıldığı görülmektedir. Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarında, bu bedelin, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca arsa sahibinin ödemesi gerektiği benimsenmiş, mahkemece bu görüşe itibar edilerek talebin reddine karar verilmiştir. Ne var ki, alınan rapor ve ret gerekçesi yeterli olmayıp, denetime elverişli değildir. Zira, 25.12.2007 tarihli makbuza konu ödemenin sözleşmenin 7. maddesinde belirtilen veraset ve intikal vergisi mi, yoksa 3. maddesi kapsamında iskânın alınması için gerekli harç, vergi ve diğer mali bir yükümlülük mü olduğu hususu, dayanakları açıklanarak, ilgili kurumlardan sorularak değerlendirilmemesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan, birleşen davada yüklenici şirket tarafından, kendisine ait bağımsız bölümlerin süresi içinde ferağının yapılmadığı gerekçesiyle, sözleşmenin 7. maddesi gereği cezai şartın tahsili talep edilmiştir. Sözleşmenin 12. maddesinde, taraflar arasında bir taslak projenin düzenlendiği ve bu projenin değişikliği durumunda arsa sahibinin onayının alınması gerektiği belirtilmiştir. Sözleşmede herhangi bir çatı katlı bağımsız bölüm yapılacağından söz edilmemesine rağmen yüklenici tarafından üçüncü katların çatı aralı şekilde inşaası için 02.07.2006 tarihinde yapı ruhsatı alınarak işe başlandığı, arsa sahibince 20.10.2006 tarihli ihtarname ile, inşaatın dubleks olarak inşaa edilmesinin sözleşmenin 12. maddesine aykırı olduğu ifade edilerek aykırılığın giderilmesinin istenildiği anlaşılmaktadır. Yüklenici tarafından bu hususta bir cevap verilmemiş olup; tersine, inşaatın geldiği aşamalar itibariyle kendisine isabet eden bölümlerin ferağını talep etmiştir. Arsa malikince, ihtar edilen aykırılıkların giderilmesi için 18.07.2007 tarihinde açılan davanın takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Izah edilen bu duruma göre; Bk 81 (TBK 97) madde uyarınca, kendi edimini yerine getirmeyen tarafın karşı taraftan talepte bulunamayacağı gözetilerek, yüklenicinin, arsa sahibinin onayını almaksızın çatı katlı bağımsız bölüm yapmaya başlaması nedeniyle yüklenicinin arsa malikine göndermiş olduğu ihtarname ile arsa malikini temerrüde düşürdüğünden söz edilemez. Bu durumda, birleşen davanın tamamen reddi yerine yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı- birleşen davada davacılar vekilinin tüm, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davacı-birleşen davada davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının asıl davada davalılar-birleşen davada davacıdan alınmasına, asıl davada davacı-birleşen davada davalıdan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8614, Karar No: 2014/13336, Tarih: 02.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/8614 E.  ,  2014/13336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2014/127-2014/197

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak ve sözleşmenin feshi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiraya veren tarafından kiracı aleyhine açılan sözleşmenin feshi,müdahalenin menni sözleşmeye aykırı imalatların kal'i ve kiralananın boş olarak teslimi,Birleşen dava ise, 50.000 TL kira alacağının tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece, Dairemizin bozma ilamından sonra Asıl davada,taraflar arasındaki sözleşmenin feshine, davalının taşınmaza yaptığı müdahalesinin men'ine,fen bilirkişisinin 23.11.2011 tarihli krokisinde sarı kalemle işaretli olan kısımda kalan (bilirkişi kurulunun 29.12.2011 tarihli raporlarının 13 ve 14. sayfalarında 2, 5, 7, 8, 9, 10, 14 ve 17 noları ile belirtilen kısımların) kal'ine,Birleşen davada,davanın kabulüne,50.000 TL nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin Asıl Davada verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Asıl davada davacı vekili,dava dilekçesinde,davacının mülkiyeti hazineye ait olan Gölbaşı ilçesi, Hacılar köyünde bulunan (eski 443 ve 444 parseller) 1484 ada 1 parselin irtifak hakkı sahibi olduğunu, sözü edilen taşınmaz üzerine kendi bütçesi ile spor tesisi gerçekleştirme olanağına sahip olmaması nedeni ile davalı şirketle sözleşme maddeleri çerçevesinde tesis kurulması amacı ile anlaşma yapıldığını, sözleşmenin 2.7 maddesi gereğince tesisin yapımının 31.05.2006 tarihinde tamamlanıp işletmeye açılacağının kararlaştırıldığını,ancak bu sürede davalının edimini yerine getirmediğini,ayrıca davalı tarafından yapılan tesislerin sadece kendi ticari amaçlarına uygun olduğunu, spor klubünün tüzüğünde yazılı amaçlara katkısı olmadığı gibi,sözleşmede belirtilen maddelere uyulmadığını,bunun üzerine davalıya ihtar gönderilerek sözleşmenin 3.5 maddesi gereğince 30 gün süre tanındığını, ihtarname tebliğ edilmesine rağmen davalının cevap vermediği gibi tesisi tamamlamaya yönelik bir faaliyette bulunmadığının 29.12.2009 tarihli tutanak ile tespit edildiğini,daha sonra da 06.04.2010 tarihli ihtar ile sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiğini ve taşınmazı tahliye ile boş olarak tesliminin istendiğini,davalının bu ihtarnameye de cevap vermediğini,taşınmazı tahliye etmediğini belirterek, sözleşmenin feshi ile davalının taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine, davalının sözleşmeye aykırı imalatlarının kal' ine,taşınmazın boş olarak davacıya teslimine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, sözleşmeye istinaden davalının tüm yatırımları yaptığını,havuz inşaatı, tesisin çevre düzenlemesi, halı saha inşaatı, sabit tesisler, kaydıraklar v.s.inşaatların oluşturulduğunu ve iyi niyetle tüm tesislerin davalı tarafından işletmeye açıldığını, ancak davacı tarafından kötü niyetle davalar açılarak tesise el konulmak istendiğini belirterek davanın reddini,davanın kabul edilmesi ve sözleşmenin feshi ve müdahalenin men'ine karar verilmesi halinde davacıya davalının yapmış olduğu tesis ve yapıların bedelini ödeyip ödemeyeceğinin teklif edilmesi, kabul etmesi halinde yapı bedelinin bloke edilmesi veya ödenmesi koşulu ile tesisin boşaltılmasına karar verilmesini, davacının yapı bedeli ödemeyi kabul etmemesi halinde kal talebinin reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece 07.02.2013 tarihli ilk kararda sözleşmenin feshine,davacı vekilince 1.200.936,94 TL davalıya ödendiğinde davalının taşınmaza yaptığı müdahalenin men'ine,fen bilirkişisinin 23.11.2011 tarihli krokisinde sarı kalemle işaretli olan kısımda kalan (Bilirkişi kurulunun 29.12.2011 tarihli raporlarının 13.ve 14

. Mahkemece 07.02.2013 tarihli ilk kararda sözleşmenin feshine,davacı vekilince 1.200.936,94 TL davalıya ödendiğinde davalının taşınmaza yaptığı müdahalenin men'ine,fen bilirkişisinin 23.11.2011 tarihli krokisinde sarı kalemle işaretli olan kısımda kalan (Bilirkişi kurulunun 29.12.2011 tarihli raporlarının 13.ve 14.sayfalarında 2, 5, 7, 8, 9, 10, 14 ve 17 noları belirttiği kısımların) kal'ine karar verilmiş,davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce,davacının sair temyiz itirazlarının reddedildikten sonra,dava konusu edilen taşınmazın daha önce 443 ve 444 No'lu kadastro parselleri iken imar uygulaması sonucu 1 No'lu parsel haline geldiği,davalı tarafından yapılan bir kısım tesisler de, yeni oluşan imar parselindeki konumları itibariyle kısmen parsel dışında ya da çekme mesafesinde kaldıkları,bu itibarla ruhsata bağlanmaları mümkün olmadığı, yapıların bir kısmının da mimari projede yer almadığı,sonuç olarak taşınmaz üzerinde bir adet depo ile kaydıraklı havuz dışında ruhsata bağlanabilecek bir imalat bulunmadığı,her ne kadar uyuşmazlığa ilişkin olarak alınan bilirkişi raporunda, davalının sözleşmeye dayanarak yaptığı bir kısım işlerin imara aykırı olmakla birlikte bir bölümünün kullanılabileceği, davalının yaptığı imalatların masrafını ayrı bir dava konusu yapmadan bu davada isteyebileceği Medeni Kanun'un 994. ve 995. maddeleri gereği davalının taşınmaza yapmış olduğu faydalı ve zorunlu masrafların tutarının 1.200.936.94 TL olduğu belirtilmiş ise de, feshine karar verilen sözleşmeye dayanılarak mimari projede yer almayan, kaçak, ruhsatsız ve ruhsata bağlanması mümkün olmadığı bilirkişi raporuyla belirlenen yapıların bedeli karşılığında müdahalenin önlenmesine karar verilmesinin doğru olmadığı gibi, birleşen davada talep edilen kira alacağı hakkında olumlu- olumsuz bir karar verilmemesinin de usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmiş. Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen 10.4.2014 tarihli son kararında taraflar arasındaki sözleşmenin feshine, davalının taşınmaza yaptığı müdahalesinin men'ine,fen bilirkişisinin 23.11.2011 tarihli krokisinde sarı kalemle işaretli olan kısımda kalan (bilirkişi kurulunun 29.12.2011 tarihli raporlarının 13 ve 14. sayfalarında 2, 5, 7, 8, 9, 10, 14 ve 17 noları ile belirtilen kısımların) kal'ine, birleşen davanın kabulü ile, 50.000 TL nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece,son kararda “fen bilirkişisinin 23.11.2011 tarihli krokisinde sarı kalemle işaretli olan kısımda kalan (bilirkişi kurulunun 29.12.2011 tarihli raporlarının 13 ve 14. sayfalarında 2, 5, 7, 8, 9, 10, 14 ve 17 noları ile belirtilen kısımların) kal'ine” karar verilmiş ise de,Dairemizin mahkemece uyulmasına karar verilen 02.07.2013 tarihli bozma ilamında “... taşınmaz üzerinde ruhsata bağlanabilecek bir adet depo ile kaydıraklı havuz bulunduğu...” kabul edilmiştir. Bu durumda Mahkemece, bozma ilamında ruhsata bağlanabileceği yazılmış olan bir adet depo ve kaydıraklı havuzun ruhsata bağlanıp bağlanmadığı araştırılarak,ruhsata bağlanmış ise bu imalat bedellerinin davalı tarafa ödenip ödenmeyeceğine ilişkin bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2-Davalı vekilinin Birleşen Davada verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesi ile bunun karşılığı olarak düzenlenen ve ../...

ESAS NO : 2014/8614

KARAR NO : 2014/13336 -3-

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'unun 297/2 maddesinde belirtilmiştir. Buna göre karar(hüküm), tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsar. Hüküm gerekçesi dosya içeriğine uygun olmak zorundadır. Gerekçe yazılmaksızın hüküm kurulması doğru değildir.

Somut olayda; Davacı kiraya veren vekili,dava dilekçesinde özetle, “...davacı kulübün hazineye ait olan Ankara Gölbaşı Hacılar Köyünde 1484 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde irtifak hakkına sahip olduğunu, üyelerinin aidatı ve bağışları haricinde gelirlerinin olmadığını, davalı şirket ile açık ve kapalı yüzme havuzları, sportif amaçlı konaklama tesis ve benzeri tesis inşası için sözleşme yapıldığını ancak davalı şirketin sözleşmenin 2.7.maddesini yerine getirmediğini, kendi çıkarları doğrultusunda yaptığını, davacı kulübe ve Maliye Hazinesine mali katkısının olmadığını ve zarara uğrattığını, davalının 2001 den beri tesisi işlettiği ve kazanç sağladığı halde kira bedeli ödemediğini,ödenecek kira bedelinin %25 inin hazine payı olarak hazineye ödenmesi gerektiğini belirterek, 50.000 TL kira bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline...” karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece,Birleşen davada,davacının 214.581 TL kira alacağı olduğu ancak dava dilekçesindeki talebi 50.000 TL olmakla bu miktar yönünden davanın kabulüne,50.000 TL nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararda 1086 sayılı HUMK'nun 388. ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 297.maddesine uygun şekilde hiçbir gerekçe gösterilmemiştir. Zira karar(hüküm), tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsamalıdır. Bu nedenle Mahkemece,tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermeyen,gerekçesiz,Yargıtay denetimine elverişsiz şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle Asıl Davada verilen hükmün, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle Birleşen Davada verilen hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1831, Karar No: 2011/9166, Tarih: 16.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1831 E.  ,  2011/9166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 450 ada 36 parsel sayılı 1092,09 metrekare ve aynı ada 5 parsel sayılı 1229,03 meterekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacılar ...l ve arkadaşları dava konusu taşınmazların miras bırakanları ... Sarıtaş'a ait iken muris tarafından davalı tarafa muvaazalı olarak devredildiğini öne sürerek, ... Sarıtaş mirasçıları adına tescil edilmesi istemiyle dava açmışlardır. Yargılama sırasında davalı taraf satın almaya dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15317, Karar No: 2015/13177, Tarih: 24.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15317 E.  ,  2015/13177 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Korkuteli Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2015

NUMARASI : 2015/1-2015/315

DAVACI : C.. T..

KISITLI ADAYI : E.. T..

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Antalya 5. Sulh Hukuk ve Korkuteli Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sisteminden yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının ikamet adresinin “K.. Mah. K.. Sk.No:.. Korkuteli/ANTALYA” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Korkuteli Sulh Hukuk Mahkemesince ise, davacı vekilinin 07.07.2015 tarihli duruşmadaki beyanı ve Döşemealtı İlçe Emniyet Müdürlüğünün araştırmasına göre kısıtlı adayının “Y.. Mah. .. Sk. No:.. Döşemealtı/ANTALYA” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kısıtlı adayının vekilinin 07.07.2015 tarihli duruşmadaki beyanı ve Döşemealtı İlçe Emniyet Müdürlüğünün 30.06.2015 tarihli yazısından kısıtlı adayının “Y.. Mah. ... Sk. No:.. Döşemealtı/ANTALYA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39432, Karar No: 2017/21561, Tarih: 12.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39432 E.  ,  2017/21561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı alınması gerekmektedir.

Somut olayda, Mahkemece verilen karar davalı ... Tem. San ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Tem. Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek maktu temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, davalılar vekiline eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla temyiz kanun yolunda da uygulama alanı bulan 6100 sayılı Kanun'un 344. maddesi uyarınca anılan davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklenildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/10/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5970, Karar No: 2019/17412, Tarih: 26.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5970 E.  ,  2019/17412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... İl Tarım Müdürlüğünde çalıştığını, 2014 yılı içerisinde bazı günlerde seyyar görevli olarak çalıştırıldığı halde toplu iş sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken seyyar görev tazminatının ödenmediğini, toplu iş sözleşmesi gereği zamlı ödenmesi gerekin hafta tatili, genel tatil ve akti tatil alacaklarının ödenmediğini belirterek anılan alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, toplu iş sözleşmesinin 35. maddesinde seyyar görev tazminatının Harcırah Kanunu ve Bütçe Kanunu gereğince ödeneceğinin belirtildiği, davacı mevzuat çerçevesinde görevlendirildiğinde seyyar görev tazminatı ödemesinin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dairemizce davacının talep konusu dönem içerisinde görevlendirildiği yerlerin memuriyet mahalli olup olmadığının ayrı ayrı belirlenmesi,cumartesi çalışmaları için toplu iş sözleşmesi gereği %75 zamlı ücret hesaplaması yapıldığı, dosyada yer alan bordolarda anılan günler için zamsız tahakkuk ettirilen ücretlerin ödenip ödenmediği konusunda banka kayıtları getirtilerek ödeme kanıtlanır ise yalnız zam oranının hüküm altına alınması gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir. Bozma kararı üzerine mahkemece eski kararda direnilmiştir. Direnme kararının taraflarca temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu tarafından, Mahkemece direnme adı altında verilen kararın gerçekte daha önce Özel Dairece incelenip değerlendirilmeyen yeni olgu ve gerekçeye dayalı olarak oluşturulan yeni hüküm niteliğinde olduğu gerekçesiyle kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevinin Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye ait olduğu kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dairemizce tekrar yapılan incelemede aşağıdaki gibi karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının seyyar görev tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Talep Konusu dönemi kapsayan Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi; "İşçilerin yurt içi ve yurt dışı harcırahları konusunda 6245 sayılı Harcırah Kanunu, Bütçe Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.