muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13140, Karar No: 2025/391, Tarih: 14.01.2025

Somut uyuşmazlıkta 07.01.2019 tarihli arabuluculuk son tutanağına göre arabuluculuğa konu edilen alacak kalemleri; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, ücret alacakları, asgari geçim indirimi alacakları, prim, ikramiye, fazla çalışma ücretleri, yıllık ücretli izin, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları ve cezai şarttır. Davacı vekilince 19.09.2019 tarihli dilekçe ile; davaya konu edilen alacak taleplerinin, kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, ücret ve iş sözleşmesi (37) kodla sonlandırıldığı ve işe iade de sağlanmadığı için mahrum kalınan işçilik gelirleri ve ücretler tazminata hükmedilmesini gerektirdiğinden maddi tazminat olduğu açıklanmış; 22.11.2019 tarihli ön inceleme duruşmasında da dava konusu alacaklar, davacı vekilinin açıklamasına uygun şekilde zapta geçirilmiştir.

Davacı vekilince davaya konu edildiği belirtilen "iş sözleşmesi (37) kodla sonlandırıldığı ve işe iade de sağlanmadığı için mahrum kalınan işçilik gelirleri ve ücretler tazminata hükmedilmesini gerektirdiğinden maddi tazminat" istemine, arabuluculuk son tutanağında yer verilmediği gibi arabuluculuk başvuru formunda uyuşmazlık konusu "işçi işveren uyuşmazlığınispi" olarak açıklanmış olup söz konusu talep, başvuru formunda da bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca; arabuluculuk dava şartı yerine getirilmeyen "maddi tazminat (mahrum kalınan işçilik gelirleri ve ücretler)" talebi hakkında dava şartı yokluğundan usulden ret kararı verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile sonuca gidilmesi ve talep "işsizlik ödeneği" olarak değerlendirilerek hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Diğer taraftan gerek dava dilekçesinde gerekse davacı asıl ve vekili tarafından verilen 29.05.2019 ve 19.09.2019 tarihli açıklama dilekçelerinde; "işsizlik ödeneği" adı altında herhangi bir alacak talebi yer almamasına ve bu hususta yöntemince açılmış bir dava bulunmamasına rağmen "...yanlış husumet nedeniyle, işsizlik ödenek alacak talebinin" reddine yönelik hüküm tesisi 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca taleple bağlılık ilkesine de aykırıdır.

3. Ayrıca yabancı para borcuna hangi faizin uygulanacağı 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un "Yabancı para borcunda faiz" kenar başlıklı 4/a maddesinde düzenlenmiş olup ilgili düzenlemede; “Sözleşmede daha yüksek akdi veya gecikme faizi kararlaştırılmadığı hallerde, yabancı para borcunun faizinde Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanır.” kuralına yer verilmiştir. Somut olayda bu madde gözetilmeden hüküm kurulması da doğru bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19228, Karar No: 2009/20026, Tarih: 30.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19228 E.  ,  2009/20026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 05/02/2009 gün ve 2008/15960-2009/1527 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı ... ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 31.08.2005 tarihinde; ... Köyünde bulunan dava dilekçesinde sınırlarını belirttiği 1234 ila 1241 OTS'ler ile çevrili yaklaşık 14.200 m2 yüzölçümlü taşınmazın orman sınırları içine alınması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazın orman içi açıklık niteliğinde bulunduğu, davalının keşiften sonra vergi kaydına ve eski tarihli tapu kaydına tutunduğu, tapu kaydının 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce oluştuğundan hukuken değer taşımayacağı, vergi kaydının da mülkiyet belgesi olmayıp zilyetlik belgesi olduğu, orman içi açıklıkların zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesi ile ... ... aleyhine açılan davanın kabulüne, diğer davalılara yönelik davanın pasif husumet yokluğu yönünden reddine ... ve orman bilirkişi kurulu tarafından ortak düzenlenen 13.07.2006 tarihli krokili raporda yeşil renk kalemle taralı olarak işaretlenen 1234 ila 1241 OTS'ler ile çevrili taşınmazın orman sınırları içine alınmasına karar verilmiş, hükmün davalı ... ... tarafından temyizi üzerine Dairenin 05.02.2009 gün 2008/15960-2009/1527 sayılı kararı ile Düzeltilerek Onanmıştır. Bu kez davalı ... ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

Dava, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca 6 aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 02.03.2004 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca 6 aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 02.03.2004 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Dairenin geri çevirme kararı üzerine Orman Yönetiminin 31.08.2005 tarihinde Kadastro Mahkemesine açtığı orman kadastrosuna itiraz davasının devamı sırasında ... Köyünde 2006 yılında genel arazi kadastrosunun yapıldığı, çekişmeli taşınmazlar hakkında 02.01.2006 tarihinde kadastro tespit tutanakları düzenlendiği ve taşınmazların 101 ada 843, 844 ve 845 parsel numaralarını aldıkları, 101 ada 843 ve 844 parsel sayılı sırasıyla 2.591,79 m2 - 8.293,29 m2 yüzölçümündeki taşınmazların senetsiz ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... ..., 101 ada 845 parsel sayılı 2.479,38 m2 yüzölçümündeki taşınmazın senetsiz ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... ... ve ortakları adlarına tespit edildikleri, 23.06.2006 - 24.07.2006 tarihleri arasında askı ilanlarının yapıldığı, ... tarafından askı süresi içinde Kadastro Mahkemesinde 2006/213 esas sayılı dosyada kadastro tesbitine itiraz davası açıldığı, dava dosyasının derdest olduğu, temyize konu dosyanın sonucunu bekletici mesele yapıldığı tespit edilmiştir. Çekişmeli taşınmazlar hakkında kadastro tespitlerinin yapıldığı tarihte Kadastro Mahkemesinde görülen temyize konu orman kadastrosuna itiraz davası bulunduğundan kadastro müdürlüğünce; kadastro tespit tutanakları düzenlenirken 3402 Sayılı Kadastro Yasanının 5. maddesi uyarınca ... haneleri kadastro mahkemesince doldurulmak üzere boş olarak tespitlerinin yapılması ve tutanak asılları ile eklerinin kırmızı kalem ile davalı şerhi yazılarak Kadastro Mahkemesine gönderilmesi ve mahkemece de taşınmazların tutanak asıllarının orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilmesi gerekirdi. Açıklanan bu ilkelere uyulmayarak çekişmeli taşınmazların ... hanelerinin doldurulmuş olması sonuca etkili olmayıp, öncelikle çekişmeli taşınmazlar hakkında başka dosyalarda dava bulunup bulunmadığı araştırılmalı, dava var ise o dava dosyaları ile Kadastro Mahkemesinin 2006/213 esas sayılı kadastro tespitine itiraz davası, temyize konu orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilmeli, daha sonra 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 30/2. maddesi uyarınca taşınmazların gerçek hak sahipleri, resen yapılacak inceleme ve araştırma sonucunda belirlenmeli, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. AçIklanan konular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... ...’ın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 05.02.2009 gün 2008/15960-2009/1527 sayılı DÜZELTİLEREK ONAMA ilamının kaldırılarak hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer konuların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 30.12.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22827, Karar No: 2013/6175, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22827 E.  ,  2013/6175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

S.S. ... Kooperatifinde bekçi olarak çalışan sanığın, kooperatif inşaatında kullanılan 7 kutu fayansı bulunduğu yerden alıp ...'a sattığının iddia edildiği olayda, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2905, Karar No: 2013/10110, Tarih: 13.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2905 E.  ,  2013/10110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle; sanığa 27.02.2006 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiği gözetildiğinde suç tarihinin 03.06.2006 olduğu nazara alınarak gerekçeli karar başlığına “2001-2002-2003 vergi takvim yılları” olarak yanlış yazılan suç tarihinin 14.03.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Kararın gerekçe bölümünde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2. maddesi gözetilerek, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı yasanın 276. maddesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik öncesi ve sonrasındaki bütün hükümlerin olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, uygulama yapılırken hem maddenin 5728 sayılı Yasa ile değişmeden önceki haline göre hapis cezası tayin edilmesi, hem de bu hapis cezasının paraya çevrilmesinde maddenin 5728 sayılı yasa ile değişmeden önceki halinde belirtilen “hükmedilecek hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde hapis cezasının her bir günü için sanayi sektöründe çalışan 16 yaşından büyük işçiler için yürürlükte bulunan asgari ücretin bir aylık brüt tutarının yarısının esas alınacağı” hükmüne rağmen, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 50. maddesinin hapis cezasının paraya çevrilmesi ile ilgili olarak daha lehe bir hüküm getirdiği, dolayısıyla uygulamanın da sonradan yürürlüğe giren bu hüküm doğrultusunda yapılması gerekliliği belirtilerek bu madde gereğince hapis cezasının paraya çevrilmesi sonucu karma uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, her ne kadar iddianame ve ekindeki Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaasında, sanık hakkında bir kısım komisyon gelirlerini el defteri diye adlandırılmış olan 04.04.2001 tarihinden başlayıp 18.07.2002 tarihine kadar kullanmış olduğu resmi niteliği bulunmayan deftere kaydetmek suretiyle vergi ziyaına neden olmak şeklinde tanımlanan eylemi ile ilgili olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-l. maddesinin tatbiki istemiyle açılan davaya ilişkin olarak bir karar verilmemiş ise de; bu konuda mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12921, Karar No: 2022/13924, Tarih: 29.11.2022

**5. Ceza Dairesi         2018/12921 E.  ,  2022/13924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre edimin ifasına fesat karıştırma suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Gençlik ve Spor Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05/07/2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında, 7417 sayılı Kanun'un 40. maddesiyle değişik 3628 sayılı Yasa'nın 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı gözetilerek incelemenin katılanlar Hazine ile ... vekillerinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA 29/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2195, Karar No: 2021/4948, Tarih: 23.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2195 E.  ,  2021/4948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER :1) Sanık ... hakkında TCK.'nın 87/4-2. cümle, 29, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2018 tarih ve 2018/184 Esas, 2018/804 Karar sayılıkararı,

2) İstinaf başvurularının kabulü ile önceki hükmün kaldırılarak sanık hakkında TCK.'nın 81/1, 29, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.07.2019 gün, 2019/1149 Esas ve 2019/2066 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.07.2019 gün, 2019/1149 Esas ve 2019/2066 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK.'nın 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Yasanın 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle,

Sanık müdafiinin; suç vasfına, meşru müdafaaya ve bu kapsamda sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddiyle,Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın anne ve babasının boşandıkları, sanığın 14 yaşında olan kız kardeşinin ise sevgi evi isimli sosyal koruma evinde kaldığı, 30 yaşında olan maktulün olay tarihinden önce sanık ile görüşerek kız kardeşi ile evlenmek istediğini, onu karısı yapacağını söylediği, sanığın ise kardeşinin yaşının küçük olması nedeniyle bunun mümkün olmadığını söylediği, olay tarihinde bir pideci de çalışan sanığın motosiklet ile pide servisi yaptığı sırada sanığın alkollü şekilde karşısına çıktığı ve "kardeşini yurttan al ben onu karı yapacağım" şeklinde sanığa hitaben sözler söylediği, bu sırada maktulün arkadaşının da sanığa hakaret ettiği ve maktulün bir diğer arkadaşının maktulü oradan uzaklaştırdığı, bir kaç saat sonra sanığın pide servisi yaptığı sırada yine maktul ve arkadaşlarının kendisini durdurduğu ve maktulün sanığa karşı bıçak çektiği, sanığın ise bu bıçağı maktulün elinden alarak arka cebine koyduğu, maktulün bıçağını istediği fakat sanığın vermediği ve ardından maktulün sanığa kafa attığı, maktulün arkadaşının da sanığa vurduğu, sanığın da cebindeki bıçağı çıkartarak maktule vurduğu ve bu bıçak darbesi neticesinde maktulün hayatını kaybettiği olayda,

Sanık hakkında TCK.'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılırken, yukarıda belirtilen oluş ve kabul karşısında, azami oranda indirim yapılması gerektiği anlaşılmakla, yazılı şekilde cezanın belirlenmesi suretiyle fazla ceza hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı olarak BOZULMASINA, ve hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye talebinin REDDİNE,

Sanık hakkında TCK.'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılırken, yukarıda belirtilen oluş ve kabul karşısında, azami oranda indirim yapılması gerektiği anlaşılmakla, yazılı şekilde cezanın belirlenmesi suretiyle fazla ceza hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı olarak BOZULMASINA, ve hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 304/2 maddesi gereğince “... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13591, Karar No: 2018/3694, Tarih: 29.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13591 E.  ,  2018/3694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "31/12/2014" yerine "2015" olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9764, Karar No: 2021/12202, Tarih: 27.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9764 E.  ,  2021/12202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden ise kabulü ile HMK'nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi; taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile HMK’nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle resen kapitalizasyon faizi %4 ve objektif değer artış oranı %230 uygulanarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin bahçesi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, Büyükbalıklı Mahallesi 2026 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu, yüzölçümü, Dairemiz genel uygulamaları, aynı yöreden gelen dairemiz denetiminden geçen dosyalar dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının %5 uygulanması gerekirken, bu oranın %4 kabulü ile fazla bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;