muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27980, Karar No: 2013/14190, Tarih: 13.06.2013

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı İ.E.T.T işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işverenalt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasında ise, “Bu Kanunun 2’nci maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” düzenlemesi yer almıştır.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 26. maddesinde ise, “Büyükşehir belediyesi kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilir. Genel sekreter ile belediye ve bağlı kuruluşlarında yöneticilik sıfatını haiz personel bu şirketlerin yönetim ve denetim kurullarında görev alabilirler. Büyükşehir belediyesi, mülkiyeti veya tasarrufundaki hafriyat sahalarını, toplu ulaşım hizmetlerini, sosyal tesisler, büfe, otopark ve çay bahçelerini işletebilir; ya da bu yerlerin belediye veya bağlı kuruluşlarının % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketlere, 08.09.1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın belediye meclisince belirlenecek süre ve bedelle işletilmesini devredebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Yine Büyükşehir Belediye Kanunu’nun 28. maddesinde, “Belediye Kanunu ve diğer ilgili Kanunların bu kanuna aykırı olmayan hükümleri ilgisine göre büyükşehir, büyükşehir ilçe ve ilk kademe belediyeleri hakkında da uygulanır.” hükmü getirilerek söz konusu kanunda kural bulunmayan hallerde uygulanacak kanunlara ilişkin atıf kuralına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 67. maddesinde, Belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile toplu ulaşım ve taşıma hizmetlerinin süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebileceği hüküm altına alınmıştır.

İ.E.T.T., İstanbul Büyükşehir Belediyesine bağlı genel müdürlük şeklinde örgütlenen bir kamu tüzelkişisi olup 3645 sayılı İstanbul Elektrik, Tramvay ve Tünel İdareleri Teşkilat ve Tesisatının İstanbul Belediyesine Devrine Dair Kanun ile kurulmuştur. Yine aynı Kanun ile söz konusu idarelerin görevleri İ.E.T.T.’ye devredilmiştir. KİPTAŞ ise Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun 26. maddesine göre kurulmuş olan İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olup sermayesinin %99 İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne kalan %1’i ise İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin diğer iştiraklerine aittir.

Davalıların yapıları ortaya konulduktan sonra davalılar arasındaki şoför ve bakım personeli hizmet alımı sözleşmeleriyle hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kurulup kurulmadığının, kurulmuş ise söz konusu ilişkinin muvazaalı olup olmadığının tespit edilmesi gereklidir.

Dosya kapsamına göre, davalı İ.E.T.T’nin merkezi yönetimin sınırlı kadro uygulaması sebebiyle şoför ve yardımcı personel ihtiyacını önce İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan İstanbul Ulaşım A.Ş.’den sonra yine Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan KİPTAŞ’tan hizmet alım yoluyla sağladığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. İETT Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde toplu taşıma işini yapmakta olup şoför ve bakım işçisi ihtiyacını KİPTAŞ ile aralarındaki hizmet alım sözleşmeleri uyarınca bu şirket üzerinden temin etmektedir. Öte yandan işçilerin işe alınmalarında, işin yapılmasında ve işin yönetiminde İ.E.T.T. söz sahibi olup işveren yetkileri İ.E.T.T. tarafından kullanılmaktadır. Ayrıca İ.E.T.T işçileri ile KİPTAŞ işçilerinin aynı organizasyon kapsamında aynı işi, İ.E.T.T tarafından sağlanan malzeme ve araçlarla yaptıkları anlaşılmaktadır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Somut olayda davalılar arasında işçi temine yönelik bir ilişki söz konusu olup geçerli bir alt işverenlik ilişkisi mevcut değildir. Diğer taraftan Belediye Kanunu’nun 67. maddesi anlamında toplu taşıma işinin alt işverene verilmesi de söz konusu değildir. Çünkü alt işverenin de işveren sıfatını taşıması ve kendi organizasyonunun bulunması gereklidir. Oysa işin yapılması için gerekli bütün donanım ve organizasyon diğer davalı İ.E.T.T’ye aittir. Yine 4857 sayılı Kanun’a 5538 sayılı Kanun'la eklenen fıkralar muvazaayı dışlayıp geçersiz bir alt işverenlik ilişkisini geçerli kabul etmeyi sağlayacak içeriğe de sahip değildir. Bu düzenlemelerde hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisinin kamu kurumları açısından bazı sonuçları özel olarak düzenlenmiştir.

Ayrıca davalılar arasında hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisi olmadığına dair iki adet iş müfettişi raporu mevcut olup bu raporlara karşı yapılan itirazlar mahkemeler tarafından kesin olarak reddedilmiştir (İstanbul 1. İş Mahkemesi, 2010/1115 Esas, 2012/695 Karar ve İstanbul 9. İş Mahkemesi, 2010/1086 Esas, 2011/425 Karar sayılı kararlar). Bu şekilde iş müfettişi raporundaki belirlememeler ile söz konusu dava dosyaları kuvvetli delil niteliği taşımaktadır.

Sonuç olarak, davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunmamasına ve KİPTAŞ işçisi olarak gözüken davacının, başından itibaren İ.E.T.T. işçisi olmasına rağmen muvazaanın olmadığına dair yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Mahkemece davacının davalı İ.E.T.T’nin taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanması için gerekli diğer koşulların mevcut olup olmadığı ile talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ayrıca değerlendirildikten sonra sonucuna göre davacının talepleri hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13114, Karar No: 2023/3510, Tarih: 25.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/13114 E.  ,  2023/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1169 E., 2021/1340 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/200 Esas, 2020/78 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 23 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2020/1169 Esas, 2021/1340 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında soyut gerekçelerle takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkeme gerekçesinin açık, yeterli ve geçerli olmadığına, mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, kovuşturma evresinde üvey kardeşini kıskanması nedeniyle sanığa iftira attığını beyan ettiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına ve beraati gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkeme gerekçesinin açık, yeterli ve geçerli olmadığına, mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, kovuşturma evresinde üvey kardeşini kıskanması nedeniyle sanığa iftira attığını beyan ettiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına ve beraati gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre; 2006 doğumlu olup suç tarihinde on iki yaşından küçük olan mağdure...'un annesi...ile gayri resmi evlilik sürdüren sanık ... ve kardeşleri ile birlikte Gölcük ilçesindeki evde ikamet ettiği, 2017 yılı Nisan ayı içerisinde bir gün akşam saatlerinde annesi Ayşe'nin evde olmadığı sırada kendisini yanına çağırdığını, kendisinin de bir şey söyleyeceğini düşünerek yanına gittiğini, ancak sanığın kolundan tutarak ve ağzını kapatarak evin orta odasına götürdüğünü, kıyafetlerini çıkarttığını, parmağı ile cinsel organına dokunduğunu, cinsel organını kendisinin cinsel organına sürttüğünü, dudağından öptüğünü, vücudunun sırt ve göğüs bölgelerinin okşadığını, ayrıca kendisine "Bu konuyu annene ya da birine anlatırsan seni ve anneni öldürürüm" şeklinde tehditte bulunduğunu, bu olaydan bir iki hafta sonra annesinin küçük kardeşini sağlık ocağına götürdüğü zaman da, üvey babasının yine kendisini odaya çekerek aynı cinsel davranışlarda bulunduğunu belirttiği, üvey babasının kendisini tehdit etmesi nedeniyle yaşının etkisi ve korkması nedeniyle mağdurenin bu durumu başlangıçta kimseye anlatamadığı,psikolojisi bozulduğu için okulunda devamsızlık yapmaya başladığı, Nisan ayı sonunda bir gün annesi ve teyzesinin birarada bulunduğu ortamda önce teyzesine sonra da annesine anlattığı ancak adı geçenlerin şikayette bulunmadıkları, Mayıs ayı içinde mağdurenin rehber öğretmeni tanık... ile görüşme yaptığı sırada sanığın eylemlerini öğretmenine anlatması üzerine kolluğa ihbarda bulunulduğu,bu şekilde meydana gelen olayda sanığın on iki yaşından küçük çocuğa karşı zincirleme biçimde çocuğun cinsel istismar suçunu işlemiş olduğu,atılı suçun sanığın belirlenen ve açıklanan eyleminde tüm yasal unsurlarıyla birlikte teşekkül ettiği anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında suçlamayı reddetmiş,mağdure alınan ilk ifadesinden sonra isnatlarından dönerek sanığın atılı eylemleri gerçekleştirmediğini, kendisine iftira attığını,amacının annesiyle sanığı ayırmak olduğunu beyan etmişse de; mağdurenin 10.05.2017 tarihli ilk ifadesinde belirttiği hususları olaydan kısa süre sonra önce annesine ve teyzesine sonra rehber öğretmenine aynı şekilde anlatmış olması,adı geçenlerin bu anlatımı doğrulamaları, tanık...'nın ifadesinde, bir öğrencinin dayısının okula gelerek...'un evinde kalan bir kişi tarafından cinsel istismara uğradığını, bunu annesinin mahallede bir takım kişilere anlatması vesilesiyle öğrendiğini söylemesi üzerine öğrenci ile görüşme yaptıklarını, Nisanur'un üvey babasını sevmediğini söylediğini, sebebini sorduğunda şahsın kendisini yatak odasına götürdüğünü, elbiselerini çıkardığını ve cinsel organına temas ettiğini, şahsın da pantolununu çıkardığını ve cinsel organı ile kendi cinsel organına temas ettiğini anlattığını, sanığın kendisine "Bu konuyu annene ya da birine anlatırsan seni ve anneni öldürürüm" şeklinde tehditte bulunduğunu söylediği bu görüşme olduktan yaklaşık bir saat sonra..

...'un annesi ve teyzesinin okula gelerek kendisiyle görüştüklerini, Nisanur'un yalan söylediğini,iftira attığını, kıskandığını söyleyerek olayı kapatmak istediklerini, yine onuncu aylarda annesi ve teyzesinin okula gidip okul müdürü ile görüşerek ifadesini değiştirmesini istediklerini, bu konuda güvenlik endişesi olduğunu bildirmesi, mağdurenin çocuk izlem merkezinde alınan beyanı neticesinde düzenlenen raporda, mağdurenin görüşmeler esnasında son derece gergin ve kaygılı olduğunun, konuyla ilgili sorular kendisine tekrarlayan şekilde birden fazla kez sorulduğunda her seferinde aynı sırayla ve aynı kelimelerle matbu bir şekilde cevap verdiğini, sürekli elleriyle oynadığının, görüşmenin ilerleyen zamanlarında çelişkili ifadelerde bulunduğunun,en korktuğu şey sorulduğunda annesinden beddua almak şeklinde cevap verdiğinin, bu şekilde ifade vermesi yönünde yönlendirilmiş olabileceğini düşündürdüğünün belirtilmiş olması, mağdurenin annesinin olayın kendisine anlatılmasına rağmen "Kameraya alıp ispatlayacaktım" diyerek müracaatta bulunmaması, bu durumun şikayetçinin kolluk beyanlarıyla da sabit olması üzerine sanığın tehditlerinden kaynaklanması,sanığın mağdurenin teyzesiyle de cinsel birliktelik yaşadığının mağdurenin teyzesi ve annesi tarafından da kabul edilmesi, mağdurenin teyzesi ile annesinin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olması, mağdurenin duruşmalarda kaygılı bir hal içinde bulunduğunun gözlenmesi, birden bire okula devamsızlıkta bulunmasını gerektirecek başkaca somut bir durumdan bahsedilmemiş olması göz önünde bulundurulduğunda, mağdurenin ilk anlatımının gerçeği yansıttığı, ancak hemen sonrasında baskı altına alınarak ifadesini değiştirmesinin ve iftira attığını söylemesinin sağlandığı, sanığın üzerine atılı suçun subuta erdiği, savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik bulunduğu anlaşılmış, bu nedenle savunmaya ve mağdurenin sonradan döndüğü beyanlarına itibar edilmeyerek sanığın sabit olan suçundan dolayı cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın belirlenen ve gerçekleşen suçundan dolayı ceza tayin edilirken suçun işleniş biçimi ve sanığın kastı, mağdure ve annesinin şikayetlerinin olmaması dikkate alınarak asgari had aşılmamış, sanığın mağdurenin annesi ile gayri resmi evlilik birliği içinde olduğu, ayrıca ortak çocuklarının bulunduğu ve beraber ikamet ettiklerinin anlaşılması ile 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi maddesine göre cezanın yarı oranında artırımına gidilmiş, sanığın mağdureye yönelik cinsel eylemine ait birinci eylemden sonra ve yine cinsel davranışlara ait ikinci eylemden önce olmak üzere sanığın mağdureye karşı "Bu konuyu annene ya da birine anlatırsan seni ve anneni öldürürüm" şeklinde tehdit kullanarak eylemin farklı tarihlerde birden çok kez vuku bulmuş olması nedeniyle zincirleme suç hükmü tatbik edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti tayin edilmek suretiyle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği ve ''Sanığın yargılama sürecindeki olumlu tutum ve davranışları lehine indirim nedeni olarak kabul edildiğinden." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın suç tarihlerinde on beş yaşından küçük mağdureye yönelik cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdikten sonra olayın ortaya çıkmaması yönünde tehdit içerikli sözler sarf ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında atılı suçtan belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Gerekçeli karar başlığında ''Nisan 2017'' olan suç tarihinin '' 10.05.2017'' olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Yukarıda açıklanan bozma nedenlerine göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

3. Gerekçeli karar başlığında ''Nisan 2017'' olan suç tarihinin '' 10.05.2017'' olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Yukarıda açıklanan bozma nedenlerine göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (B-2) ve (B-3) bölümlerinde açıklanan nedenlerle;İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2020/1169 Esas, 2021/1340 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10510, Karar No: 2022/212, Tarih: 17.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/10510 E.  ,  2022/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 31/3, 62/1, 54/1. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Maktul ve suça sürüklenen çocuğun Muradiye ilçesi Şehit Mehmet Bey Mahallesi Kakırdan mevkiinde birlikte çobanlık yaptıkları, olay günü maktul ...'un çobanlığını yaptığı ...'nın evine giderek banyo yaptığı ve banyo yaptıktan sonra yemek için bir takım malzemeler ile birlikte olayda kullanılan ve tanık ...'ya ait olan av tüfeğini alarak suça sürüklenen çocuğun yanına geldiği, suça sürüklenen çocuğun maktule "tüfeği neden getirdin" demesi üzerine aralarında tartışma çıktığı ve sonrasında suça sürüklenen çocuğun maktulün elinde bulunan av tüfeğini alarak maktüle tokat attığı, bir süre sonra da suça sürüklenen çocuğun elindeki tüfeği 15-20 metre mesafeden bir defa ateşlemesi sonucu maktulün ateşli silah yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü olayda; Van Cumhuriyet Başsavcılığının 21/11/2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında; maktül ...'nin kesin ölüm sebebinin ateşli silah yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu meydana geldiğinin belirtildiği, Ankara Jandarma Genel Komutanlığının 23/02/2016 tarih, 2015/12469 uzmanlık numaralı raporuna göre; "...Tetkik için gönderilen namlusunun sol yan yüzeyinde "Ariston Sil San 12-76 NBD TS 870" kubuzunun sol yan yüzeyinde "DEsignet İtaly Stinger", sağ yan yüzeyinde "127 STınger Unıversal Gas System Half Automatic 12 Calch 76 mm-3" rakam ve ibareleri bulunan, Silah; 12 kalibre av fişeği istimal eden, tek namlulu, namlusu yiv ve set ihtiva etmeyen, fişek hazneli, pompalı doldurmalı bir av tüfeği olup inceleme konusu av tüfeğinin yapılan tetkik kontrol ve muayenesinde emniyet sisteminin sağlam ve işler durumda olduğu, atışına mani mekanik herhangi bir arızasının bulunmadığı, kalibresine uygun av fişeklerini patlattığı, Tetkik için gönderilen iki adet 12 kalibre suç konusu av fişeği kartuşunun makroskopta yapılan incelemeleri neticesinde (1+1) olmak üzere kalibrelerine uygun iki ayrı silahtan atıldıkları, yapılan incelemelerde söz konusu av fişeği kartuşlarından bir tanesinin inceleme konusu amlusunun sol yan yüzeyinde "Ariston Sil San 12-76 NBD TS 870" kubuzunun sol yan yüzeyinde "DEsignet İtaly Stinger", sağ yan yüzeyinde "127 STınger Unıversal Gas System Half Automatic 12 Calch 76 mm-3" rakam ve ibareleri yazılı bulunan av tüfeğinden atıldığı, diğer bir adedinin ise inceleme konusu silahtan atılmadığı...." şeklinde görüş bildirildiği, Ankara Jandarma Genel Komutanlığının 04/03/2016 tarih, 2015/5314 uzmanlık numaralı raporunda; "...-Mazlum Candede'ye ait olduğu belirtilen sağ el svabı üzerinde atış artıkları tespit edildiği, -...'a ait olduğu belirtilen svaplar üzerinde atış artıklarına rastlanmadığı, -...'a ait olduğu belirtilen mont ve eldiven üzerinde herhangi bir delinmeye rastlanmadığı, eldiven üzerinde kaynağı ve niteliği tespit edilemeyen deformasyonlar tespit edildiği, mont ve eldiven üzerinden alınan svaplar üzerinde atış artıklarına rastlanmadığı, -..