muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4578, Karar No: 2019/6381, Tarih: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4578 E.  ,  2019/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada .... Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiyetname açılması isteğine ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, miras bırakanın .... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan adres araştırması neticesinde, ölümden önceki son adresinin ..... ili, Menderes ilçesi olarak tespit edildiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi ise her ne kadar ... İlçe Jandarma Komutanlığınca tanzim edilen adres araştırma tutanağında müteveffanın son ikamet adresinin .... ilçesi olduğu belirtilmiş ise de bilginin yalnızca o mahallenin muhtarından alındığı, müteveffanın eşinin sağ olduğu ve ... ikamet ettiği anlaşılmakla müteveffanın yakınlarından son yerleşim yeri adresinin sorulmadığı, oysaki .... İlçe Emniyet Müdürlüğünce mahkememize gönderilen araştırma tutanağına göre müteveffanın ... hiç gelmediğini belirttiği, mahkememizce yapılan her türlü araştırmaya rağmen müteveffanın Menderes ilçesinde yerleşik olduğuna dair bir done elde edilemediği, vasiyetnamenin de ... düzenlendiği ve müteveffanın eşinin de Kumru'da ikamet ettiği nazara alındığında müteveffanın son yerleşim yeri adresinin ... olabileceğinin değerlendirildiği, kaldı ki müteveffanın MERNİS adresi bulunamadığından ve her türlü araştırmaya rağmen açık adresi tespit edilemediğinden nüfusa kayıtlı olduğu yer olan .... Sulh Hukuk Mahkemesinin her halde yetkili olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 596. maddesine göre, "Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde miras bırakanın yerleşim yeri sulh hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur. "Aynı Kanunun 19/1. maddesine göre de, "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya kapsamında ..... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce yapılan kolluk araştırması sonucunda ''.... hiç gelmediğinin'' bildirildiği müteveffanın eşinin sağ olduğu ve Kumru'da ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Dosya kapsamında ..... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce yapılan kolluk araştırması sonucunda ''.... hiç gelmediğinin'' bildirildiği müteveffanın eşinin sağ olduğu ve Kumru'da ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10783, Karar No: 2024/7487, Tarih: 01.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/10783 E.  ,  2024/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/64 E., 2023/69 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında Mahkemede görülen rücuan tazminat istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili; 12.07.2010 tarihli iş kazasında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödemeleri ve yapılan tedavi giderleri nedeniyle oluşan Kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, haksız bir şekilde açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.06.2019 tarihli ve 2015/2740 Esas, 2019/463 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, Kurum zararı olan toplam 158.629,37 TL'nin davalı taraftan alınarak davacı Kuruma verilmesine, gelirlere tahsis onay tarihi olan 27.02.2015 tarihinden itibaren faiz uygulanmasına, tıbbi malzeme ve ilaç bedellerine, hastane masraflarına, tedaviye ilişkin işlemlerin Kurumun sarf ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte faiz uygulanmasına, geçici iş göremezlik ödeneğine kurulan ödeme sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz uygulanmasına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.01.2021 tarihli ve 2019/2843 E., 2021/172 K., sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nın madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davacı Kurum ve davalı vekilinin ayrı ayrı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin, 01.11.2021 tarihli ve 2021/4308 E., 2021/13171 K. sayılı kararıyla; ...eldeki davada alınan kusur raporunda davalı işverene %60, kazalı sigortalıya %40 oranında kusur verilmişse de kusur oran ve aidiyetleri kazanın oluş biçimine uygun değildir. Özellikle bilirkişi raporunda yer alan “Her ne kadar vagonlara binmenin yasak olduğuna dair levhaların iş yerinde bulunduğu, işçilerin bu konuda çavuşlar, mühendisler ve iş güvenliği uzmanları tarafından zaman zaman uyarıldığı, bu hususa aykırı davranışta bulunan bazı işçilere yevmiyeden kesme cezaları verildiği anlaşılsa da” yönündeki tespit karşısında, bu önlemlerin işverence alındığının sabit olması halinde, işverenin, kazaya sebebiyet veren olayın iş yeri uygulamasına göz yumduğunu söylemek mümkün olmayıp baskın kusur kazalı işçidedir. Bu nedenle kazadan önce, özellikle yukarıda yazılı vagonlara binmenin yasak olduğuna dair levhaların iş yerinde bulunup bulunmadığı, işçilerin bu konuda çavuşlar, mühendisler ve iş güvenliği uzmanları tarafından uyarılıp uyarılmadığı, bu hususlara aykırı davranışta bulunan işçilere yevmiyeden kesme cezaları verilip verilmediği konularında araştırma yapılarak, mevcudiyeti halinde kazalı işçinin baskın kusurlu olduğu gözetilerek, oluşa uygun, hüküm kurmaya elverişli yeni bir kusur raporu alınmalı, sorumluluk, oransal ve miktar olarak yeniden belirlenmeli, sorumluluk miktarları buna göre hesaplanmalıdır gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile işveren %60 sigortalı %40 kusurlu olduğunu bildiren bilirkişi raporunu hükme esas alarak davanın kabulüne, Kurum zararı olan toplam 158.629,37 TL tazminatın 111.935,17 TL peşin sermaye gelirinin onay tarihi olan 27.02.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı taraftan alınarak davacı Kuruma verilmesine, 7.014,09 TL geçici işgöremezlik ödemesinin, 32.427,85 TL hastane masrafının, 496,32 TL ilaç bedelinin ve 6.755,94 TL tıbbi malzeme bedelinin, sarf ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı Kuruma verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, bozma gereklerinin yerine getirilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, alınan kusur raporu ile müfettiş raporu arasında çelişkinin giderilmediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; kusura itiraz ederek, eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, bozma gereklerinin yerine getirilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, alınan kusur raporu ile müfettiş raporu arasında çelişkinin giderilmediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; kusura itiraz ederek, eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz eden taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı; Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oyçokluğuyla,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1.Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık sigortalının açtığı tazminat raporundaki kesinleşen kusur raporunun, Kurumun açtığı rücuan tazminat davasına etkisi, bu kapsamda delil niteliğinin kuvvetli delil mi, kesin delil mi sayılacağı noktasındadır.

2. İlk kararın kusurun yeniden belirlenmesi yönünde bozulması üzerine, Mahkemece işverenin %60, sigortalının ise %40 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiş, kararın temyizi üzerine ise çoğunluk görüşü ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

3. Oysa dosya içeriğine göre getirtilen sigortalının açtığı tazminat dosyasında İlk Derece Mahkemesinin işverenin %80, sigortalının %20 kusuruna göre kurduğu hüküm, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf etmesi üzerine, kusur incelemesi yönünden İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi üzerine, bu kez İlk Derece Mahkemesince işverenin %90, sigortalının ise %10 kusurlu olduğu kabul edilerek tazminata karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir.

3. Oysa dosya içeriğine göre getirtilen sigortalının açtığı tazminat dosyasında İlk Derece Mahkemesinin işverenin %80, sigortalının %20 kusuruna göre kurduğu hüküm, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf etmesi üzerine, kusur incelemesi yönünden İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi üzerine, bu kez İlk Derece Mahkemesince işverenin %90, sigortalının ise %10 kusurlu olduğu kabul edilerek tazminata karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir.

4. Kurumun işverene karşı olan rücu hakkının halefiyet esasına dayandığının kabul edilmesi halinde, gerçek alacaklı olan sigortalı ve hak sahiplerinin işverenden talep edebileceği gerçek zarar miktarı ve bu zarardan işverenin sorumlu olduğu, dolayısıyla kusuruna tekabül eden miktarı kesin hükümle karara bağlandığında, zarar miktarı ve kusur oranı, aynı zarara sebep olduğu gerekçesiyle açılan rücu davasında kanımızca kesin delil teşkil etmelidir. Aksi halde, Kurumun rücu alacağının halefiyet esasına dayandığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Yukarıda belirtildiği üzere, halefiyete dayalı rücu hakkı, asıl alacaktan bağımsız değil, onun devamı niteliğinde bir haktır. Asıl alacak ve bundan sorumluluk ne oranda ve ne miktarda ise alacaklı sigortalı ile hak sahiplerine halef olan Kurum karşısındaki sorumluluğun da aynı oran ve miktarda olması gerekir(Aslanköylü, Resul: Sosyal Sigortalar Kanunu Yorumu, Ankara, 2003. s: 1091. Civan, O. E. (2015), “İş Kazası veya Meslek Hastalığından Doğan Rücu Hakkının Hukuki Niteliği ve ... Karşısında Sorumluluğun Koşulları”, AÜHFD, C.64, S.3, Ankara. 583).

5. Somut uyuşmazlıkta, tazminat dosyasında kesinleşen kusur oranı, halefiyet esasına dayanan rücu davası için kesin delil niteliğindedir. Kararın davacı Kurum temyizi yönünden bozulması gerekir. Bu nedenlerle çoğunluğun onama gerekçesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2023/3731, Karar No: 2024/284, Tarih: 18.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/3731 E.  ,  2024/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/314 E., 2022/263 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2022/314 Esas, 2022/263 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafilerinin, kanunî süresi içinde hükümleri temyiz etmelerinden sonra, kovuşturma aşamasında Türkçe okuma-yazma bilmedikleri, ancak Türkçe'yi rahatlıkla anlayıp konuştukları tespit edilen Afganistan uyruklu sanıkların hükmen tutuklu bulundukları ceza infaz kurumu aracılığı ile ayrı ayrı gönderdikleri 03.08.2023 ve 30.11.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz talebinden vazgeçtiklerini belirtmeleri üzerine, Dairemizin 07.12.2023 tarih ve 2023/3731 Esas sayılı yazısı ile sanıkların

taleplerinin açıklattırılması istenilmiş, Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunca her iki sanık yönünden ayrı ayrı düzenlenen 08.12.2023 tarihli ifade tutanaklarında, sanıkların, "Bana okunan yazının içeriğini anladım. Türkçe okuma yazmam yoktur. Türkçe konuşabiliyorum. Dilekçeyi koğuştaki arkadaşıma yazdırdım ve ben imzaladım. Temyiz isteğimden vazgeçiyorum. Cezamın onaylanmasını talep ediyorum." şeklindeki beyanları ile temyiz isteminden vazgeçtiklerini bildirdikleri ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17692, Karar No: 2014/1563, Tarih: 05.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17692 E.  ,  2014/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEDİZ ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/487-2013/279

Taraflar arasında görülen önlem nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların 31/01/1999 tarihinde evlendiklerini, bu evliliklerinden Açelya isminde bir çocuklarının olduğunu, maddi ve manevi sıkıntılar yüzünden tarafların birbirlerinden ayrı olarak yaşamaya başladıklarını, davacının çocuğu ile birlikte kendi anne ve babasının yanında yaşadıklarını, davacının ev hanımı olduğunu ve herhangi bir gelirinin bulunmadığını ileri sürerek, davacı için 250,00 TL, müşterek çocuk Açelya için 350,00 TL olmak üzere toplam 600,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıyı köyde yaşamak istemediği için ailesinin yanına bıraktığını, davacının İzmir veya Antalya'da yaşamak istediğini ancak durumunun şehirde yaşamaya müsait olmadığını, parkinson hastası olduğunu, çalışamadığını, üç ayda bir 770,00 TL sakatlık maaşı aldığını, sürekli kullandığı ilaçlar olduğunu, kendi geçimini dahi zor sağladığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı için aylık 150,00 TL, müşterek çocuk 30/05/2010 doğumlu A.Ö. için aylık 150,00 TL olmak üzere toplam 300,00 TL tedbir nafakasının dava tarihi olan 21/12/2012 tarihinden başlamak üzere her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

Buna göre davacının ayrı yaşamada, haklı olup olmadığının araştırılması ve “ayrı yaşamada haklılık” olgusunun kanıtlanması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, tarafların 31.01.1999 tarihinde evlendikleri, 3,5 yıldır ayrı yaşadıkları, davalının davacının ve müşterek çocuğun giderleri ile ilgilenmediği, tarafların birlikte yaşadıkları süre içerisinde davalının babasının evinde yaşadıkları ve ayrı evlerinin olmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre davacının ayrı yaşamada, haklı olup olmadığının araştırılması ve “ayrı yaşamada haklılık” olgusunun kanıtlanması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, tarafların 31.01.1999 tarihinde evlendikleri, 3,5 yıldır ayrı yaşadıkları, davalının davacının ve müşterek çocuğun giderleri ile ilgilenmediği, tarafların birlikte yaşadıkları süre içerisinde davalının babasının evinde yaşadıkları ve ayrı evlerinin olmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı ayrı yaşamda haklı olduğundan mahkemece, davacı ve davacının bakmakta olduğu 30.05.2010 doğumlu müşterek çocuk için tedbir nafakasına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; Türk Medeni Kanunu'nda eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacakları hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşama düzeyi dikkate alınmalıdır.

Mahkemece yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında; davalının çalışmadığı, köyde babasının yanında yaşadığı, parkinson hastası olduğu, üç ayda bir 770,00 TL sakatlık maaşı aldığı; davacının ev hanımı olup gelirinin bulunmadığı, kızıyla birlikte babasının evinde yaşadığı anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davalının gelir düzeyi ile birlikte yaşarken davalının eşine sağlamış olduğu yaşama standardı nazara alınarak; davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde, TMK.nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, parkinson hastası olan ve üç ayda bir 770,00 TL sakatlık maaşı bulunan davalının aylık toplam 300,00 TL nafaka ödemesine karar verilmek suretiyle, davalının geliri ile mütenasip olmayacak şekilde fazla nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3037, Karar No: 2007/6004, Tarih: 29.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3037 E.  ,  2007/6004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, tefhim edilen kısa kararda davanın reddine denilmesine rağmen gerekçeli kararda satış bedeli üzerinden %10 para cezasına da hükmedildiği bu şeklide kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğundan 10.04.1992 tarih ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararına göre bu husus bozma nedeni olup, mahkemece önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkinin giderilmesi için bir karar verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8395, Karar No: 2010/1840, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8395 E.  ,  2010/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın davalı ...'ye ait otoparkta park halindeyken yağan yağmur nedeniyle meydana gelen su baskını sonucu hasarlandığını, 7.128 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

Davalı idare vekili, hizmet kusuruna dayanılarak açılan davalarda görevli mahkemelerin İdare Mahkemeleri olduğunu belirterek davanın görev yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya

uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı ... şirketinden alınmasına 4.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.