muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/8399, Karar No: 2008/14285, Tarih: 01.12.2008

. Ne var ki davacı yüklenici, gerek 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu, gerekse bölgenin yatırımı teşvik kapsamında olması ve şirketin de turizm yatırım belgesi sahibi olması dolayısıyla inşaat ruhsatı alınması için ruhsat harcı ödemekle yükümlü olmadığını iddia etmekte olup, mahkemece davacının iddiasında bildirdiği bu hususlarla ilgili yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Gerçekten de, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun ek 2. maddesinin (a) fıkrasında, inşaat giderleri belediye bütçelerinden karşılanan her türlü binanın ruhsat harcından muaf olduğu belirtilmekte olup, her ne kadar yap işlet devret sözleşmesi gereğince inşaatın yapım aşamasındaki giderleri davacı şirket tarafından karşılanmakta ise de, davalı Belediyeye ait taşınmaz üzerine inşa edilecek tesisin, işletim süresi sonunda mülkiyetinin ve kullanma hakkının davalı Belediyeye geçeceği göz önünde bulundurularak, söz konusu tesisin de bu kapsamda kabul edilip edilemeyeceği tartışılmadığı gibi, bölgenin turizmi teşvik bölgesi kapsamında olup olmadığı, dosyada mevcut olan turizm yatırım belgesinin, sözleşme konusu inşa edilecek tesisleri kapsayıp kapsamadığı, kapsaması halinde ruhsat harcından muafiyetin söz konusu olup olmadığı hususlarında da yeterli inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Öte yandan gerek sözleşmenin tarafı gerekse inşaat ruhsatını da veren kamu kurumu olan, esasen 3194 sayılı yasanın 32. maddesi gereğince ruhsatsız, kaçak yapıları durdurmak ve yıkmakla görevlendirilen ve bu yöndeki kamu gücünü elinde tutan davalı ... tarafından, sözleşmenin 21. maddesi gereğince 45 gün olan inşaat ruhsatı alma süresinin, 25.12.2005 tarihinden 31.7.2006 tarihine kadar uzunca bir süre uzatılmak ve bu suretle 3194 sayılı Yasaya da aykırılık teşkil edecek şekilde, yapı ruhsatı olmadan inşaatın yapılmasına ve fesih tarihi itibariyle büyük oranda tamamlanmasına zımnen rıza gösterilmekle, hakkın kötüye kullanılıp kullanılmadığı, ayrıca muarazanın konusunu oluşturan ruhsat harcının maliyeti ile, büyük oranda bitirilen eserin maliyeti arasındaki fahiş fark ve fesih nedeniyle tesisin 15 yıl süreyle işletilememesi dolayısıyla davacının mahrum kalacağı gelir de gözetildiğinde, bu aşamada sözleşmenin feshedilmesinin iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil edip etmediği de mahkemece irdelenmemiştir. Eksik inceleme ve değerlendirme ile hüküm kurulamaz

. Eksik inceleme ve değerlendirme ile hüküm kurulamaz. O halde mahkemece, yukarda açıklanan tüm bu hususlar dikkate alınarak, sözleşme gereğince yapı ruhsatı almakla yükümlü bulunan davacı şirketin, bunun için ruhsat harcı ödemekle yükümlü olup olmadığı, yapılan inşaatın mevcut haliyle imar mevzuatına uygun olup olmadığı, işletme ruhsatı alınıp alınamayacağı, sözleşme konusu işin tamamlanma seviyesi, maliyeti, işletim süresi, muhtemel gelir kaybı ile muaraza konusu ruhsat harç bedeli de karşılaştırılmak suretiyle objektif iyiniyet ve dürüstlük kuralları ile sözleşme ve ilgili Yasa hükümleri birlikte değerlendirilip, davalının sözleşmeyi feshetmesinin haklı olup olmadığı konusunda, yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 550 YTL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının iadesine, 1.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3217, Karar No: 2011/10096, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3217 E.  ,  2011/10096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı tarafından işletilen otoparka park edildiğini, otoparkta 14.10.2005 günü meydana gelen patlama sonucu aracın hasar gördüğünü, aracın değerinin 44.000 TL olmasına rağmen hasar sonrası 20.000 TL'ye düştüğünü, müvekkilinin 24.000 TL'nin üzerinde zararının bulunduğunu iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 8.000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat Oto Ltd.Şti. Vekili, otoparkta meydana gelen patlamanın bir terör olayı olduğunu, müvekkilinin bir ihmalinin veya kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya ait araçtaki zararın terör eylemi sonucu meydana geldiği, davalının olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul

ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13291, Karar No: 2016/5483, Tarih: 04.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/13291 E.  ,  2016/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.04.2007 gününde verilen dilekçe ile mera aidiyetinin tespiti ve elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 29.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların ... Köyü'ne bağlı ... Mezrası'nda ikamet ettiklerini, hayvancılık ve çiftçilik yaptıklarını ancak tapulama esnasında davaya konu meraların sehven davalı köylere bağlandığını, bu taşınmazların intifa hakkının kadimden beri münferiden ... Köyü ve bu köyde oturanların yetkisinde olduğunu, bu sebeplerle bu hususun tespiti ile yapılan müdahalelerin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, açılan davayı kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuşlardır.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

3402 sayılı Kanunun 16/B maddesi mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerlerini orta malları niteliğinde kabul etmiş, tutanakların düzenlenip kesinleşmeleri halinde mülkiyet sicillerine değil de tapu sicilinde ayrı şekilde tutulacak özel sicile yazılacağını öngörmüştür. Kamunun kadimden beri yararlandığı yerlerden sayılan bu tür taşınmazlar 16. maddenin ana başlığında yazıldığı gibi “kamu malları”ndan sayılırlar. Kamu mallarının öncelikli olarak temsilcisi hazine ve köy muhtarlığıdır. Davada, dava konusu taşınmazların davacıların ikamet ettiği ... Köyü'nün ... Mezrası'nın kullanımında olan mera olduğu iddiasıyla mera aidiyetinin tespiti ve elatmanın önlenmesi istenildiğinden bu tür bir iddiada gerçek kişilerin aktif dava ehliyeti yoktur.

Bu nedenle somut uyuşmazlıkta, davacı şahısların dava ehliyeti bulunmadığından reddedilmesi gerektiği halde yazılı gerekçe ile davanın esastan kısmen karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca, 6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun Büyükşehir Belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında, "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince, davacı ve davalı köylerin 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Hilvan İlçesinin belediyesine katılmaları nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatları kalmadığından ve davacı ile davalı sıfatlarının birleşmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde temyiz edenlerin katıldıkları belediyelere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

04.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12372, Karar No: 2015/2225, Tarih: 19.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/12372 E.  ,  2015/2225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/04/2012 gün ve 2011/420-2012/231 sayılı kararı bozan Daire’nin 14.03.2014 gün ve 2012/10333-2014/5005 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ....'nin 1997 yılında kurulduğunu, tek imza yetkilisinin diğer davalı ... olduğunu, .... grubunun Almanya’da dava dışı şirketler kurduğunu ve bu şirketler aracılığıyla toplanan paraların Türkiye'deki davalı şirkete ve ...'ün şahsi hesaplarına aktarıldığını, müvekkilinin, davalı şirketin Almanya'da kurduğu .....'ne, Türkiye'de konut sahibi olmak üzere para yatırdığını, ancak, konut satışının gerçekleşmediğini, kendilerinin dolandırıldığını iddia ederek; tüm yazılı ve sözlü taleplerine rağmen geri alamadıkları ileri sürerek, 38.798 DM (19.837,10 Euro) karşılığı 35.514,36 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine , 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22595, Karar No: 2010/5741, Tarih: 31.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/22595 E.  ,  2010/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1- Hazırlık tahkikatı yapılan, savunması alınan ve hakkında hüküm tesis edilen kişinin ...'dan olma ... doğumlu ... olarak yazılı olmasına karşın diğer tüm kimlik bilgileri aynı olan ancak doğum yılı ... olan ...'ın kollukta kimliği tesbit edilerek iddianame ile dava açılması ve yine dosyaya getirtilen sabıka belgesinde sanığın doğum yılının ... olarak yazılı olması gözetildiğinde gerçek sanığın kimliği üzerinde oluşan çelişki ve tereddüt giderilmeden karar verilmiş olması,

2- Sanığın savunmasında mağdurun olay sonrasında yolda yürürken düşüp kolunu kırdığını belirtmiş olmasına karşın, müşteki beyanında sanığın bıçakla sertçe vurmak suretiyle konulunun kırıldığını bildirmiş olmasına göre mağdurdan suç aleti bıçağın özellikleri sorularak meydana gelen kemik kırığının bıçak darbesi ile oluşup oluşmayacağını belirtir yeni bir adli rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/811, Karar No: 2012/3503, Tarih: 22.03.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/811 E.  ,  2012/3503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

1-Dava konusu Bursa 3.İcra Müdürlüğü'nün 2010/16459 sayılı takip dosyası aslının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması,

2-Dava konusu takipte 25.10.2010 tarihinde yapılan haciz işlemi sırasında da istihkak iddiasında bulunulduğu ve icra mahkemesince takibin devamına karar verildiği anlaşılmakla; 15.10.2010 tarihli hacizle ilgili açılmış bir istihkak davası bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa dava dosyasının aslı veya onaylı örneğinin dosya içine konulması,

3-Dava konusu 8.12.2010 tarihli haczin yapıldığı ... adresinde ve 25.10.2010 tarihli haczin yapıldığı ... adreslerinde haciz tarihlerinde ve öncesinde kimlerin hangi tarihlerde faaliyette bulunduğunun Vergi Dairesi, Belediye, SGK gibi kurumlardan sorularak tespit edilmesi,

4- ... vergi sicil numaralı ... ile ... vergi sicil numaralı ... 'in ve borçlu ...'in haciz tarihinde ve öncesinde nerelerde ticari faaliyette bulunduklarının Vergi Dairesi, Ticaret Sicil Memurluğu gibi yerlerden sorulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8386, Karar No: 2018/1972, Tarih: 19.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8386 E.  ,  2018/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) beraatine dair Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2016 gün ve 2016/473 Esas, 2016/459 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak basit cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçlardan dolayı ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlerin istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ve çocuğun basit cinsel istismarı suçuna ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın basit cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair kurulan gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9076, Karar No: 2014/11516, Tarih: 26.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9076 E.  ,  2014/11516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2013

NUMARASI : 2012/495-2013/104

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-HMK.nun 177. maddesi ile bu konuya ilişkin 04.02.1948 tarih ve 1944/10-1948/3 sayılı içtihadı birleştirme kararı uyarınca; bir yargılama işlemi olan ıslah yargılama bitinceye kadar yapılabilir. Karar temyiz incelemesi sonucunda bozulduktan sonra artık ıslah yapılamaz. Buna göre davacılar vekilince bozma ilamından sonra verilen tazminat miktarının yükseltilmesine ilişkin ıslah dilekçesinin reddi ile dava dilekçesinde talep edilen miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal alınarak incelenen Ovaakça Mahallesi . parsel sayılı taşınmazın geri çevirme kararı üzerin dosyaya getirtilen 01.03.2010 tarihli satışına ilişkin tapu kütük fotokopisinin incelenmesinde, Osmangazi Belediyesi tarafından Maliye Hazinesine yapılan satış olup iki idare arasındaki bu satışın serbet satış olarak değerlendirilemeyeceği, emsalin uygun emsal olmadığı intibaı uyanmaktadır.

Bu nedenle mahkemece, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bu nedenle mahkemece, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…. bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında maktu vekalet ücreti ve harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.