muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14005, Karar No: 2015/805, Tarih: 15.01.2015

HMK 240/3 maddesi uyarınca; Tanık listesinde adres gösterilmemiş veya gösterilen adreste tanık bulunamamışsa, tarafa adres göstermesi için, işin niteliğine uygun kesin süre verilir. Bu süre içinde adres gösterilmez veya gösterilen yeni adres de doğru değilse, bu tanığın dinlenilmesinden vazgeçilmiş sayılır.

Mahkemece; gösterilen adreste bulunamayan tanıkların tebligata elverişli adreslerinin tespiti için davalılara kesin süre verilmesi, kesin süre içerisinde tebligata elverişli adresleri bildirilen tanıkların dinlenilmesinden sonra toplanan veya toplanacak deliller sonucunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6403, Karar No: 2014/21700, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/6403 E.  ,  2014/21700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/142774

MAHKEMESİ : Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2011

NUMARASI : 2008/163 (E) ve 2011/5 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sigorta edenin dolandırılması,nitelikli hâl kabul edilmiştir. Suçun oluşması için,sigorta bedelini almak üzere,zararın gerçekleştiğini ileri sürerek bu bedeli sahte işlem ve belgelerle almaları yada almaya kalkışmaları gerekir. Olayla ilgili belgeler sigorta kurumuna sunulmadıkça suçun icra hareketleri başlamaz. Failin sigortalı malını,sigorta bedelini almak için tahrip etmesi,yakması,bozması,yok etmesi kandırmaya yönelik ağır yalandır ve hiledir. Bu şekilde sigorta bedelinin alınması halinde dolandırıcılık suçu oluşur. Failin sigorta edilen veya sigorta bedelini alacak kişi olması gerekmez. Sigortanın türü de önemli değildir. Mal veya yaşam sigortası mali sorumluluk sigortası vb. Olabilir. Yanıltıcı uygulamaların sadece araç sigortalarında değil,bedeni hasarlar da dâhil olmak üzere her tür sigorta alanında yapıldığı, sigorta şirketinin sözleşme şartları çerçevesinde ödememesi gereken bir hasarı ödetmek amacıyla sigorta şirketine bilerek yanlış bilgi verilmesi veya önemli bir hususun gizlenmesi ya da sigorta süresi içerisinde kasıtlı olarak bir hasara sebep olunması veya hasarın miktarının olduğundan fazla gösterilmesi suretiyle yarar sağlanması şeklinde ortaya çıktığı gözlemlenmektedir.

... Sigorta Anonim Şirketi tarafından, 05.10.2006 ile 05.10.2007 tarihleri arasında, ekonomik ticari güvence paketine ilişkin düzenlenen sigorta poliçesine istinaden yangın rizikosuna karşı sigortalanan B.. isimli kafeyi işleten sanığın, 02.04.2007 tarihinde, saat 01:30 sıralarında, söz konusu iş yerinde yangın çıkardıktan sonra, katılan sigorta şirketine başvuruda bulunup, yangın neticesinde meydana gelen hasarın giderilmesini talep etmesi üzerine, adı belirtilen sigorta şirketi tarafından yangın mahallinde yapılan incelemeler sonucunda, meydana gelen yangının şüpheli olduğu tespiti ve gerekçesiyle, güvence kapsamında değerlendirilmeyerek, sanığın meydana gelen hasarın giderilmesine ilişkin talebinin reddedildiği, bu şekilde sanığın, genel güvenliği tehlikeye düşürecek nitelikte kasten yangın çıkarmak suretiyle sergilediği hileli hareketlerle hasar bedelini katılan sigorta şirketine tazmin ettirmeye kalkıştığının iddia edildiği olayda;

1-Oluşa, sanığın savunmalarına, bilirkişi raporlarına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın tüm aşamalarda ve aynı doğrultuda verdiği ifadelerinde; söz konusu iş yerini kendisinin işlettiğini, bilinmeyen bir nedenden dolayı yangın olayının meydana geldiğini, hasarının çok olduğundan dolayı sigorta şirketine başvuruda bulunarak karşılanmasını istediğini, suçlamayı kabul etmediğini savunması; ve sanığın yangın olayının meydana gelmesinden sonra olay yerine gelerek yangına müdahale etmeye çalışması, yangının meydana gelmesinden önce veya yangın sırasında, yangına sebebiyet verme amacıyla sabotaj niteliğinde eylemler sergilediğine ilişkin hiç bir kamera kaydı veya buna ilişkin herhangi bir delilin veya tespitin bulunmadığı, bu anlamda sanığın, üzerine atılı olan suçları işlediğine dair somut ve kesin deliller elde edilemediği, bilirkişi raporlarında her ne kadar yangın olayının çıkış nedeni sabotaj olarak değerlendirmiş ise de, sanığa izafe edilebilecek bir eylemin tespit edilemediği, sanığın, yangın olayının meydana gelmesinden sonra iş yerinin zarar görmesinden dolayı yasal hakkını kullanarak adı geçen sigorta şirketine başvuruda bulunup hasarının karşılanmasını istemiş olmasının hileli hareket olarak değerlendirilip delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkümiyetine hükmolunması,

2-Kabule göre de;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7193, Karar No: 2021/5165, Tarih: 10.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7193 E.  ,  2021/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması ve sonuç cezanın 4 yıl 4 ay 15 gün yerine, 3 yıl 16 ay 15 gün olarak eksik tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında “13/08/2015“ şeklinde eksik ve yanlış yazılan suç tarihlerinin, 2009 takvim yılı için “31.12.2009“, 2010 takvim yılı için “03.03.2010“ olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA, 10.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66251, Karar No: 2012/7095, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66251 E.  ,  2012/7095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hizmet sebebiyle görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2, 168/2, 62/1, 52. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2011 tarihli ve 2010/369 esas, 2011/97 sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından yapılan itirazın sanığa hükmün açıklanmamasının sorulmadığından ve karar başlığında suçun adının görevi kötüye kullanma ve zimmet olarak yazıldığından bahisle, kabulüne ilişkin, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2011 tarihli ve 2011/408 değişik ... sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/08/2011 gün ve 2011/9890/41334 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/09/2011 gün ve 2011/266004 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/369 esas sayılı dosyasının 08/12/2011 tarihli celsesinde sanık, "ceza verilecek olursa hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına muvafakatim vardır" şeklinde beyanda bulunmuş olmasına rağmen, sanığa hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemediğinin sorulmaması gerekçesiyle itirazın kabul edilmesinde,

Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesince, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesinin şartlarının olup olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında hukuka aykırılık bulunup bulunmadığı yönünden sınırlı olarak inceleme yapılması gerekirken, karar başlığında yazılı suçun hükme konu suç olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2011 tarh ve 2010/369 esas 2011/97 sayılı kararında suç isminin sehven “zimmet ve görevi kötüye kullanma” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden itiraz üzerine verilen 22.03.2011 gün ve 2011/408 D. ... sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13513, Karar No: 2015/1052, Tarih: 14.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/13513 E.  ,  2015/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan kurumun gerçek zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle (BOZULMASINA), yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanı- larak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, ''6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına'' karar verilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11168, Karar No: 2014/3975, Tarih: 18.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11168 E.  ,  2014/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; dosya içeriğine göre mağdurların şikayetinin devam ettiği ve mağdurların zararlarının giderilmediği anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, belirtilen hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hükmün ilk paragrafından “güttüğü amaç ve saik” ibaresinin çıkartılması, hükmün adli para cezasına çevirme konulu 4. paragrafının karardan çıkartılarak yerine “Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 225 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9059, Karar No: 2017/2683, Tarih: 16.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/9059 E.  ,  2017/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 21.06.2016 gün ve 2015/5847 Esas, 2016/3816 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici şirketin, taraflar arasında imzalanan 25.05.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde kararlaştırılan süreden önce, davalı arsa sahibine dairelerini teslim etmesine rağmen, davalının, müvekkiline düşen 8 adet dairenin tapusunu, iskan ruhsatının alındığı 31.12.2012 tarihinden beri devretmediğini, müvekkilinin, bu tarihten itibaren kira kaybına uğradığını, muhtemel kârından yoksun kaldığını ve ayrıca kendi müşterilerine tapu devri yapamadığından ticari itibarının da zedelendiğini ileri sürerek, 8 adet taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, kira kaybı, manevi tazminat ve diğer tazminat alacakları için 36.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, binada eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğunu, davacı yüklenicinin bodrum katta bulunan kapıcı dairelerinin alanlarını küçülterek fazladan iki daire daha kazandığını, sözleşme uyarınca bu dairelerde müvekkilinin de hak sahibi olduğunu, tüm eksik işlerin tamamlanması halinde tapuların devredileceğinin davacıya noter ihtarnamesi ile bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı yüklenicinin tapu iptal ve tescil isteminde haklı olduğu, davalı arsa sahibinin, dava konusu daireleri zamanında vermemesi nedeniyle, davacı yüklenicinin kira bedeli alacağı oluştuğu, ayrıca, davalı arsa sahibine düşen dairelerdeki eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi bedelinin davacı yükleniciye depo ettirildiği gerekçesiyle, dava konusu 8 adet bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, 6.266,70 TL kira bedeli alacağının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacı tarafça depo edilen 63.480,80 TL nesafet bedelinin karar kesinleştiğinden davalıya ödenmesine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 21.06.2016 tarih ve 2015/5847 E., 2016/3816 K. sayılı ilamı ile, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesinin 10. maddesinde, manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücretinin ayrı bir kalem olarak hükmedileceğinin belirtildiği, bu durumda, mahkemece, davacı vekilinden, kira bedeli dışındaki diğer tazminat istemlerinin ne kadarının manevi tazminata ve ne kadarının diğer tazminatlara ilişkin olduğu hususunda açıklama alınarak, maddi ve manevi tazminat .

istemleri yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti hesaplanarak hüküm altına alınması ve harcı yatırılarak usulünce açılmış bir dava ile talep konusu yapılmayan 63.480,80 TL nesafet bedeli alacağı üzerinden davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi gerektiğinden hükmün, davalı yararına takdir edilen vekalet ücreti yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 04,60 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15363, Karar No: 2012/15445, Tarih: 07.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/15363 E.  ,  2012/15445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ile ... hakkında 06.11.2008 tarih ve 2008/31 esas, 2008/376 ek karar sayılı hükmün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği ve ek karar ile verilen dosyanın asıl dosya arasına alındığı, tebliğnamede adı geçen sanıklar hakkında görüş bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme ilişkin ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31490, Karar No: 2014/32024, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31490 E.  ,  2014/32024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/422-2014/603

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6017, Karar No: 2015/13894, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6017 E.  ,  2015/13894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2012/515-2013/664

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.