muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13230, Karar No: 2017/6887, Tarih: 19.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/13230 E.  ,  2017/6887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacıya ait.... plaka nolu aracın evinin önünden çalındığını, bu konuyla ilgili davacının resmi makamlara başvurduğunu, daha sonra aracın bulunarak çenc edildiğini, üzerine sahte motor numarası, şase numarası ve sahte plaka takıldığının tespit edildiğini, üzerindeki ... plaka ile davacıya teslim edildiğini, üzerinde sahte plaka takılı bulunan davacıya ait aracın sahte plaka olan ... aracın sahibinin vergi borcu nedeniyle ... Vergi Dairesince haczedildiğini, Saraylar Vergi Dairesince ihaleye çıkarıldığını ve 01.02.2009'da ... isimli bir kişiye 8.200 TL bedelle ihale edildiğini, açıklanan nedenlerle davalı ... dairesince yapılan ... plakalı aracın bedeli olan 8.200 TL'nin davalı ... dairesince araca el koyma tarihi olan 01/04/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile, ayrıca davacının aracı kullamamasından kaynaklanan bedel ile davacının uğradığı manevi zarar için fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 3.000 TL'nin yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; aracın sahibi vergi borçlusu olduğu, satışı da kendi vergi daireleri yapmadığı için davanın husumet yönünden reddini, işlemler yapılırken herhangi bir itiraz olmadığını, davalının sicile güven ilkesi gereği görevini yaptığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 8.200,00 TL'nin 01/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aracı kullanamamaktan dolayı uğradığı maddi tazminat ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına vergi borcunun olmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesine göre davalıdan harç alınmamasına 19/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5731, Karar No: 2014/23872, Tarih: 26.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5731 E.  ,  2014/23872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 51/a, 52, 52/4.maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sübuta, erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2- Hükmolunan hapis cezasının TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca, adli para cezasına çevrilmesi gerekirken uygulama maddelerinin TCK'nın 51/a ve 52. maddeleri olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendi hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3236, Karar No: 2012/25303, Tarih: 27.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3236 E.  ,  2012/25303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemeci

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ...'nın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, yokluğunda 08.04.2009 tarihinde verilen ve 22.04.2009 tarihinde tebliğ olunan hükmü 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 30.04.2009 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE,

B) Sanık ... müdafii ve sanık ...'un temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin kusur durumuna, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemiş olmasına, sanık ...'un kusurunun bulunmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Dosya içeriğine göre; tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren, suçun işleniş biçimi ve kusur durumları gözetilerek cezaları asgari hadden belirlenip, kişilik özellikleri olumlu görülerek cezalarında takdiri indirim hükümleri uygulanan ve tayin olunan hapis cezaları ertelenen, sanıklar hakkında duruşmada “eşimin ölümünden kaynaklanan sigortadan ve iş yerinden yasal tazminatlarımızı aldık...en büyüğü 15 yaşında olan en küçüğü okul çağında olmayan 3 çocuğum vardır, bunlardan okula gidenler için ayda 500’er YTL çocuklarıma Bolu Çimento A.Ş tarafından eğitim bursu verilmektedir. Bu güne kadar devam etti...” şeklinde beyanda bulunan ölenin eşinin kendilerinden şikayetçi olmadığı sabıkasız sanıklar hakkında, hükmolunan hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilirken gösterilen “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdikleri pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyecekleri konusunda mahkememizde kanaat oluşması” ifadesiyle çelişki oluşturacak şekilde, “5271 s. CMK. nun 231/5 ve 231/6 maddesindeki koşulların somut olayda gerçekleştiği, ancak sanıkların yargılama sırasındaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılmadığından” bahisle, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ve sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1570, Karar No: 2014/5211, Tarih: 17.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1570 E.  ,  2014/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Davacı, tarafların müşterek murisi...'dan 06.01.1975 tarihli 3044 yevmiye nolu miras taksim sözleşmesi ile ikinci eşi ...'a intikal eden eski 2534 yeni 1054 ada 3 parsel sayılı taşınmazı 14.01.1988 tarihli 630 yevmiye nolu satış vaadi sözleşmesi ile temlik aldığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur. Her ne kadar davacı satış vaadi sözleşmesine dayanmış ise de uyuşmazlığın çözümü miras taksim sözleşmesi uyarınca...a intikalin geçerli olup olmadığına dayanmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay (8.) Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, anılan Daire Başkanlığınca da görevsizlik kararı verildiğinden, görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14874, Karar No: 2013/21402, Tarih: 26.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14874 E.  ,  2013/21402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.05.2012 gün ve 2011/19-2012/118 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.06.2013 gün ve 2012/13979-2013/12939 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket kayıtları üzerinde yapılan incelemede, davalı şirketin Serpil Taşdelen isimli ortağının şirketteki paylarını ... isimli şahsa devrettiğini, ancak devralan şahsın sahte vekaletname ile işlemi gerçekleştirdiğini, aynı isim üzerinden bu kez Hüseyin Koç isimli şahsa devir yapıldığını, sahte vekaletname kullanılarak yapılan devir nedeniyle ortak sayısının bire düştüğünü ileri sürerek, davalı şirketin TTK'nın 274/2. maddesi uyarınca feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Dava, davalı limited şirketin feshi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine ve davacı idare yönünden harca hükmedilmiş ise de, davacı bakanlık genel bütçeye tabi kamu kurumu olması nedeniyle yargı harcından muaf olup, red harcından sorumlu tutulmaması gerekirken yazılı şekilde harç yüklenmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan bu yanlışlık, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Dairemizin 20.06.2013 gün ve 2012/13979 Esas, 2013/12939 Karar sayılı kararının kaldırılarak mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 20.06.2013 gün ve 2012/13979 Esas, 2013/12939 Karar sayılı kararının kaldırılarak, mahkemenin 22.05.2012 tarih ve 2011/19 Esas, 2012/118 Karar sayılı kararının 2 nolu hüküm fıkrasında yer alan “492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 21,15 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, kararın düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3374, Karar No: 2008/4816, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3374 E.  ,  2008/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.06.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Köy vekili, davalının köy boşluğu niteliğindeki çekişme konusu yere haksız olarak elattığını ileri sürerek önlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki sulh anlaşması doğrultusunda 13.10.2005 tarihli rapor ve krokide “A” harfi ile gösterilen yeşil boyalı 12 m2’lik bölüme davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisinde mevcut Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/230 – 315 esas ve karar sayılı dosyasına göre, davacı ...’ın davalı ... Tüzel Kişiliği aleyhine 13.10.2005 günlü krokili raporda yeşil ve kırmızı boyalı olarak gösterilen toplam 1008 m2’lik yer için zilyetliğe dayalı olarak elatmanın önlenmesi davası açtığı, yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilerek, 8.Hukuk Dairesince onandığı ve kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Eldeki davada ise, davacı köy, davalının işte bu 1008 m2’lik köy boşluğu olan alana elatmasının önlenmesini istemektedir. Taraf vekilleri son oturumda birlikte söz alarak, aralarında anlaştıklarını, daha önceki kararda esas olan (bu karar az yukarıda açıklanan Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/230 – 315 sayılı kararıdır) bilirkişi raporu hüküm fıkrasına geçmek sureti ile müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep ettiklerini, avukatlık ücreti istemediklerini, masrafların da davalıya yükletilmesini kabul ettiklerini, bu şekilde sulh anlaşması yaptıklarını imzalı beyanlar ile açıklamışlardır.

Sulh; tarafların karşılıklı anlaşma ile aralarındaki ihtilafa son vermeleridir. Mahkeme önünde yapılan sulh ilam hükmündedir ve sulh ile dava son bulur.

Eldeki davada, çekişme konusu yer 13.10.2005 günlü krokide “A” ve “B” harfleri ile gösterilen toplam 1008 m2’lik yerdir. Davalının köy aleyhine zilyetliğe dayalı olarak açtığı elatmanın önlenmesi davasında da bu 1008 m2’lik yeri dava konusu ettiği kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıktır. Kaldı ki, davalının tel örgü ile çevirerek elattığı bu yerden 3091 sayılı Kanun gereğince de men edildiği anlaşılmaktadır. Taraflarca sulh anlaşması yapılan yer 13.10.2005 günlü krokide gösterilen kırmızı ve yeşil boyalı 1008 m2’lik yerin tamamıdır. Mahkemece, krokiye göre kırmızı ve yeşil boyalı toplam 1008 m2’lik yere davalının elatmasının önlenmesine karar vermek gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu gibi sadece yeşil boyalı 12 m2’lik bölüme ilişkin davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7688, Karar No: 2023/4633, Tarih: 01.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/7688 E.  ,  2023/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/256 E., 2015/876 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli 2015/256 Esas 2015/876 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.10.2020 tarihli ve 2016/71815 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafii süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmiştir.

2. O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanığın olay tarihinde alınan alkol raporuna göre 1.25 promil alkollü olması ve aşırı hızla ... sürmek suretiyle kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiğinden bilinçli taksirle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.23.03.2015 günü saat 17.20 sıralarında sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki 46 NU 105 plakalı otomobille M.Süleyman Paşa Bulvarı üzerinde seyri sırasında olay yerine geldiğinde gidiş yönüne göre sağdan yola girerek sol tarafa geçmek isteyen yayaya aracının sol ön kısımları ile, yaya geçidi yakınında çarpması sonucu 2007 doğumlu yaya ...'ın ölmesi ile neticelenen olay meydana gelmiştir.

2. Sanık olay yerini terk ettiğinden dolayı kaza tespit tutanağının bulunmadığına ilişkin tutanak tutulmuştur.

3. Dava konusu kazanın 23.03.2015 günü 17:20 sıralarında meydana geldiği, sanığın olay yerini terk ettiği, aynı gün 19:57 de sanığın yapılan ölçümünde 1.25 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, kaza anı ile alkol ölçümünün yapıldığı saat arasında 160 (yüz altmış) dakika fark olduğu, metabolizma sonucu kandaki alkol düzeyinin 1 saatte 0,12-0,18 promil ve ortalama 0,15 promil azaldığı tıbben bilindiğine göre, 23.03.2015 tarihinde saat 17:20'da meydana gelen kazadan 160 dk sonra 1,25 promil ölçülen alkol düzeyinin kaza anında 1,63 promil olduğu anlaşılmıştır.

4. Soruşturma aşamasında trafik uzmanından alınan bilirkişi raporuna göre, sanığın 2918 sayılı Kanun'un 48 inci maddesinde "uyuşturucu veya keyif verici maddeleri almış olanlar ile alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda ... sürmeleri yasaktır" kuralını ihlal ettiği, aynı Kanun'un 74 üncü maddesi "yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek" kuralını ihlal ettiği, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca "hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak " kuralını ihlal ederek asli derecede kusurlu olduğu belirlenmiştir.

5. Mahkemece trafik bilirkişisinden alınan raporuna göre sanığın 2918 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi, 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kusurlu olduğu belirlenmiştir.

6.Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 04.08.2015 tarihli raporuna göre;

a.Sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobille seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, hızını mahal şartlarına göre ayarlaması, yaya geçidinin olduğu yere asgari hız düzeyinde yaklaşması, müteyakkız olup müteveffayı farkettiğinde de zamanında aracını durdurarak kazayı önlemesi gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmemiş, ifadeler, aracında meydana gelen hasar ve yayanın savrulma mesafesinden de anlaşıldığı gibi, aşırı hızlı seyretmiş ve bu hız durumu olayın meydana gelmesindeki ana unsuru oluşturmuş olup bu hali ile neden olduğu olayda asli kusurlu olduğu,

b.Olaya müdrik yaşta olmayan ölen yaya ...'ın yolun karşısına geçmek için tam olarak yol sathı yaya geçidi çizgilerinin olduğu kısmı kullanması, yolu iyice kontrol etmesi, gelen araçların hız ve mesafelerine dikkat etmesi, yüksek hızla gelmekte olan sanık idaresindeki aracın geçmesini beklemesi gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmemiş olup davranış faktörleri sonuç üzerinde tali derecede kusurlu olduğu belirlenmiştir.

7. Dosya kapsamında alınan otopsi raporunda, kişinin ölüm sebebinin künt kafa ve göğüs travması sonucu beyin ödemi ve akciğer kontüzyonu nedeniyle meydana geldiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

7. Dosya kapsamında alınan otopsi raporunda, kişinin ölüm sebebinin künt kafa ve göğüs travması sonucu beyin ödemi ve akciğer kontüzyonu nedeniyle meydana geldiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen neticenin ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak, asli kusurlu sanık hakkında belirlenen temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinden, teşdiden hüküm kurulması, oluş ve dosya kapsamına uygun görüldüğünden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında temel cezanın 4 yıl hapis cezası olarak belirlenmesinin, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu nedene dayalı hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafinin temel ceza miktarına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Oluş ve dosya kapsamına göre; sanığın 1.63 promil alkollü vaziyette ... kullanmakta iken direksiyon hakimiyetini kaybederek kazaya sebebiyet verdiği, bu tehlikeli davranışları gerçekleştirirken herhangi bir kaza neticesinin meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen, şoförlük bilgi ve deneyimine, içinde bulunduğu koşullara, önceki tecrübelerinin olumsuz neticelenmemesine olan güveni sebebiyle, ölüm veya yaralanma ile neticelenebilecek herhangi bir kazanın meydana gelmeyeceğine ya da meydana gelse dahi bu türden bir kazayı önleyebileceğine güvenerek hareketine devam etmek suretiyle, öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemediği kaza neticesine sebebiyet verdiği, tüm bu sebeplerle sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin koşullarının oluştuğu, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesi gerekirken, eksik ceza tayininde hukuka aykırılık bulunmuş ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde bulunmakla bozma sebebi sayılmıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli 2015/256 Esas 2015/876 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,