muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14282, Karar No: 2018/14421, Tarih: 06.11.2018

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Bayındır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/03/2012 gün, 2012/147 esas sayılı iddianamesi ile, sanığın olay yeri olan Zeytinova beldesinde bulunan ve limited şirket statüsü olarak tüzel kişiliği haiz zeytinyağı fabrikasının ortaklarından olduğu, fabrikanın fiili işletmeciliğinin sanık tarafından yapıldığı, müşteki kurum tarafından olay günü olan 08/02/2012 tarihinde yapılan denetim esnasında, üretim sonrası ortaya çıkan atık maddelerin fabrika sahasında bulunan havuzlara aktarıldıktan sonra boru döşenmek suretiyle oluşturulmuş tahliye sistemiyle olay yerinde bulunan akarsu yatağına boşaltıldığı, yöresel olarak karasu veya pirina olarak isimlendirilen atık maddenin toprakta veya suda kalıcı özellik gösterdiği, şüphelinin bu şekilde mevzuata aykırı olarak çevre üzerinde kirletici etkisi olacak şekilde üretim yaptığının belirlendiği böylelikle üzerine atılı suçu işlediği iddiasıyla dava açılmıştır.

Bayındır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28/08/2013 gün, 2013/684 esas sayılı iddianamesi ile, sanığın Verim ... Ltd. Şti ünvanlı ticari işletmenin sahibi ve bu işletmeye bağlı Bayındır İlçesi Ergenli köyünde bulunan fabrikanın işleteni olduğu, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü ekiplerince 04/04/2012 tarihinde yapılan denetimlerde mezkur zeytinyağı fabrikasında bulunan iki adet karasu havuzundan çıkan "Yıkama suları" ile "Karasu"nun pimaş boruyla yakında bulunan dereye akıtıldığı ve bahsi geçen havuzlardan tarlaya taşan "Karasu"nun tahliyesi içinde dereye uzanan tertibat kurulduğu hususlarının tespit edildiği, 2872 Sayılı Kanun ve işbu kanun uyarınca çıkarılan yönetmeliklerle belirlenen teknik usullere aykırı olarak ve çevreye zarar verecek şekilde işletme atıklarını dereye kasten veren sanığın eyleminin TCK m.181/1 kapsamında kaldığı, iddiasıyla dava açılmıştır.

Sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan açılan davalar hukuki ve fiili irtibat nedeniyle birleştirilmiştir.

Sanık savunmasında; “Ben üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, benim hakkımda mahkemede görülmekte olan 2012/129 esas sayılı dosyada daha önceden iddianame düzenlenmiş suç duyurusunda bulunulmuştur, müşteki kurumun 04/04/2012 tarihinde yaptığı denetimde işlettiğim fabrikanın yıkama suları ve kara su havuzlarının ordan tahliye amaçlı bir boru vasıtası ile atık suyun ergenli deresine akıttığım iddiası ile tutanak tutulmuş ve hakkımda dava açılmıştır, ben mahkemenizden yargılaması yapılan 2012/129 esas sayılı dosyasındaki tespitten sonra fabrikamda veya müştemilatımda değişiklik yapmadım, atık su havuzlarındaki düzenek 08/02/2012 tarihinde de ve daha sonra tespit edilen 04/04/2012 tarihinde de mevcuttur" şeklinde beyanda bulunmuştur.

Çevre Şehircilik İl Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen cevapta sanık hakkında 04/04/2012 tarihinde işlenen eylem haricinde 08/02/2012 tarihinde çevrenin kasten kirletilmesi hususunda herhangi bir işlem dosyası bulunmadığının belirtildiği görülmüştür.

Bayındır Gıda Tarım ve Hayvancılık ilçe müdürlüğüne bölgede bulunan zeytin yağı fabrika ve işletmelerinin hangi tarihler arasında faaliyette bulunduğu sorulmuş müzekkere cevabında ilçe genelinde bulunan mevcut zeytinyağı fabrikaları her yılın Ekim ayın ortalarından itibaren faaliyete başlayarak Mart ayın sonuna kadar faaliyete devam ettiğini beyan etmiştir.

Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü personeli tarafından sanığın işlettiği zeytin yağı fabrikasına 04/04/2012 tarihinde yapılan denetim sonucu tutanak tutulduğu Bayındır Gıda Tarım ve Hayvancılık ilçe müdürlüğü'nden gelen müzekkereye göre Mart ayın sonu itibari ile Zeytinyağı fabrikalarının faaliyetlerinin bittiği bu suretle sanığın fabrikasında tutulan tutanağın zeytinyağı fabrikalarının faaliyetleri bittikten sonra tutulduğu anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece keşif işlemi icra edilmiş, bilirkişi raporu temin edilmiştir.

Bilirkişi raporunda özetle; ülkemizdeki ve Akdeniz ülkelerindeki genel uygulamalar dikkate alındığında ve fotoğraflarla tespit edilen deşarj suyundan numune alınıp Su Kirliliği Kontrolu Yönetmeliği çerçevesinde analiz yaptırılmadığından su ve çamurun içeriği zararları ve tehlike derecesi belirlenmediğinden asıl denetleme yetkisi bulunan İl çevre ve şehircilik müdürlüğü tutanağında da kirliliğe dair kayda değer bir bulgu yazılmadığından mevzuata uygun karasu bertarafı olmamakla birlikte kirlenme derecesinin yetkili makamlarca dahi tam olarak tespit edilemediği, kirletenin ne kadar kirlettiği, kirletip kirletmediği bilincinde olmadığı düşüncesiyle kirletmenin kasten değil taksirle yapıldığı ve atığın toprakta su da ve hava da meydana getireceği kalıcı etkisinin ölçümlerle tespit edilmediği şeklinde görüş bildirilmiştir.

Olaya ilişkin tutulan tutanaklarda, Bayındır ilçesi Ergenli köyünde yapılan müşterek devriye faaliyeti sırasında yapılan kontrolde ... ... Tarım Ürünleri San. Tic. Ltd. şirketinin zeytinyağı üretimi ile ilgili yapılan incelemelerde 3 fazlı olarak çalıştığı (karasu, pirina, yağ), karasuyunun 2x2x2 ebatlarında 14 adet dinlendirme havuzlarında karasuyun biriktirildiği ancak tüm havuzların dolmuş olduğu, pimaş boru ile ergenli çayına yaklaşık 100 m civarında bir mesafeden çaya verildiğinin tespit edilerek fotoğraflarının çekildiği, işletme sahibinin ... olduğuna belirtilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre müşteki kurum tarafından olay günü olan 08/02/2012 tarihinde yapılan denetim esnasında, üretim sonrası ortaya çıkan atık maddelerin fabrika sahasında bulunan havuzlara aktarıldıktan sonra boru döşenmek suretiyle oluşturulmuş tahliye sistemiyle olay yerinde bulunan akarsu yatağına boşaltıldığı bu hususa ilişkin 6 adet fotoğraf çekildiği, ayrıca olay yerine ilişkin bu hususta tutanak tutulduğu nazara alındığında sanığın kasıtlı olarak üretim sonrası ortaya çıkan atık maddelerin fabrika sahasında bulunan havuzlara aktarıldıktan sonra boru döşenmek suretiyle oluşturulmuş tahliye sistemiyle olay yerinde bulunan akarsu yatağına boşaltıldığı, her ne kadar birleşen dosyada sanık hakkında yapılan tespitte “Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü ekiplerince 04/04/2012 tarihinde yapılan denetimlerde mezkur zeytinyağı fabrikasında bulunan iki adet karasu havuzundan çıkan "Yıkama suları" ile "Karasu"nun pimaş boruyla yakında bulunan dereye akıtıldığı ve bahsi geçen havuzlardan tarlaya taşan "Karasu"nun tahliyesi içinde dereye uzanan tertibat kurulduğu hususlarının tespit edildiği” belirtilmiş ise de sanığın işletmesinin zeytinyağı fabrikası olduğu, zeytinyağı fabrikalarının her yılın Ekim ayın ortalarından itibaren faaliyete başlayarak Mart ayının sonuna kadar çalıştıkları, yılın kalan kısımlarında çalışmadıkları, sanığın 08/02/2012 tarihinde yapılan denetim esnasındaki kurulu atık su borularına kaldırmadığı, bu husususun ilçe Jandarma komutanlığı tarafından çekilen fotoğraflar ile katılan kurum yetkilileri tarafından çekilen fotoğraflarca teyit edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ve dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın sahibi ve işleticisi olduğu fabrikasında üretim sonucu ortaya çıkan zeytin karasuyunu hiçbir arıtıma tabi tutmadan doğrudan alıcı ortam olan dereye deşarj etmek suretiyle 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20/n, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 4/j, 16/a-b maddelerine aykırı davranarak çevreyi kasten kirlettiği anlaşılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar

Yukarıdaki açıklamalar ve dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın sahibi ve işleticisi olduğu fabrikasında üretim sonucu ortaya çıkan zeytin karasuyunu hiçbir arıtıma tabi tutmadan doğrudan alıcı ortam olan dereye deşarj etmek suretiyle 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20/n, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 4/j, 16/a-b maddelerine aykırı davranarak çevreyi kasten kirlettiği anlaşılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 06/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12000, Karar No: 2015/20358, Tarih: 12.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12000 E.  ,  2015/20358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

... A R A R

Dava dosyası, inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "tarama" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi gerekir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; dava dilekçesi, davacı şirkete ait ticaret sicil bilgileri, dava konusu haciz tutanağı, talimat icra dosyası içeriği elektronik ortamda görüntülenememiştir. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Yukarıda belirtilen belgeler ve dosyalarla beraber dosyanın bu halde inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda Mahalli Mahkemesi'ne İADESİNE, 12.11.2015 tarihinden oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1757, Karar No: 2023/3454, Tarih: 30.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1757 E.  ,  2023/3454 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3515 E., 2022/3773 K.

DAVA TARİHİ : 27.05.2021

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/279 E., 2022/311 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkil ..., davalı ... Kurumundan yaşlılık aylığı almakta iken, 20.03.2019 tarihli yazı ile kendisine, Alman Sosyal Güvenlik Kurumundan alınan 01.03.2019 tarihli bir yazıya istinaden, yaşlılık aylığı tahsis talep tarihi olan 01.11.2017 tarihi itibariyle işten ayrılma şartını yerine getirmediğinin tespit edildiği gerekçesi ile yaşlılık aylığının baştan itibaren iptali işlemi ile yaşlılık aylığı olarak yapılan 33.753,73TL yersiz ödemenin iadesi istemi bildirilmiştir. Müvekkilin Kurumdaki tahsis numarası ... sicil numarası ise ... şeklindedir. Burada, kanaatimiz, Alman Sosyal Güvenlik Kurumundan gelen yazı hakkında bir yanlış anlaşılmanın var olduğu şeklindedir. Çünkü müvekkil adına, şartlara aykırı olarak gerçekleştirilen herhangi bir prim ödemesi söz konusu değildir. Buna ilişkin, müvekkil tarafından Alman Sosyal Güvenlik Kurumuna müracaatla alınan ve tercümesi ekte sunulan 09.04.2019 tarihli yazıda, müvekkilin kısmi emeklilik maaşı yanında, hasta eşine bakması nedeniyle emekli aylığına ilave yapıldığı ancak burada herhangi bir çalışma nedeniyle prim ödemesinin söz konusu olmadığı belirtilmiştir. Bu durumda, müvekkilin aylığının kesilmesine gerekçe olarak gösterilen "işten ayrılma şartının yerine getirilmemesi" iddiası ortadan kalkmaktadır. Dolayısıyla Kurumun söz konusu iptal işleminin herhangi bir dayanağı bulunmamaktadır. " şeklinde beyanda bulunarak, davacının yaşlılık aylığının iptaline yönelik Kurum işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesi kararının hatalı olduğunu, Kurum işlemlerinin mevzuata aykırı bulunduğunu beyan ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesi kararının hatalı olduğunu, Kurum işlemlerinin mevzuata aykırı bulunduğunu beyan ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; "Kurum TR-4 ve TR-1 formular ile Almanya Sigorta Kurumuna 31.10.2018 tarih ve 14468683 sayılı ile bilgi vermiştir. Ancak 19.03.2019 tarih ve 4356128 sayılı Almanya Sigorta Kurumundan gelen TR-4 formularına göre aylık bağlandıktan sonra 01.07.2017- 31.12.2017 ve 01.01.2018- 31.12.2018 arası (PF-Mecburi Prim Süresi) çalışmalarının olduğu bildirildiğinden 3201 sayılı Kanun'a göre işten ayrılma şartı yerine gelmediğinden dolayı aylığı başlangıç tarihinden 01.11.2017 itibaren durdurulmuş ve 5510 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin (a) bendine göre 01.11.2017 ile 21.03.2019 tarihler arası yersiz ödenen ayliklar toplamı 33.753,73 TL (anapara) ve 2.000,00 TL (anapara) yersiz bayram ikramiyesi borç kaydı oluşturulmuştur. Sigortalı davalı, müvekkil Kurum Müdürlüğümüze 26.10.2020 tarih ve 12854015 sayılı dilekçe ile itirazda bulunmuş tarafina 24.11.2020 tarih ve 14373829 sayılı yazımız ile bilgi verilmiştir. İlgili bu yazımızda yaşlılığı aylığı almak için gerekli olan işten ayrılmış olma şartının yerine getirilmemesi nedeniyle yaşlılık aylığının durdurulduğu tespit edilmiş olup Alman Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından mecburi prim ödemesinin 31.12.2018 devam bildirildiğinden davalı hakkına kanunen yapılacak bir işlemin bulunmadığı tarafına bildirilmistir. Davacı yanca açılan dava süresinde açılmamış olup; dava konusu zamanaşımına uğramıştır. Davanın reddi gerekir." şeklinde beyanda bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle: "Davacının tahsis tarihinde işten ayrılma şartını sağlamadığı ve kurum işleminin hukuka uygun olduğu kanaati ile davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının hatalı olduğunu, Kurum işlemlerinin mevzuata aykırı bulunduğunu beyan ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararının bozulması istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararının bozulması istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Eldeki dava dosyası incelendiğinde mahkemece, davacının Alman Sosyal Sigorta makamından kendisine verilen ve yeminli tercüman tarafından yapılan çevirisi dosyaya sunulan yazı içeriği ile ilgili hususlarda davalı kurumla herhangi bir yazışma yapılmadığı ve anılan kayıtların irdelenmeden hüküm tesisi yoluna gidildiği anlaşılmaktadır. Buna göre öncelikle Alman Sosyal Sigorta makamınca verilen yazı içeriğindeki, davacının 2015 yılında çalışmasının bittiğinin belirtilmesine rağmen akabinde davacının 2016 yılında da çalışmasının bulunduğuna dair çelişki araştırılarak giderilmelidir. Bunun yanında dosya içindeki kayıtlardan davacıya 01.11.2017'de bağlanan yaşlılık aylığının 21.03.2019'da kesildiği ve celp edilen yurt dışı çalışma belgelerinde 01.03.2016'dan itibaren bakım hizmeti nedeniyle yatırılan mecburi primler gerekçe gösterilmek suretiyle davacının aylığının iptal edildiği anlaşılmaktadır. Alman Sosyal Sigorta makamı yazı içeriğinde davacının kısmi yaşlılık aylığı aldığının ve engelli eşi nedeniyle 2016 yılından itibaren bakım hizmeti karşılığında mecburi prim ödemesi bulunduğunun, ne var ki davacının zorunlu prim ödemesine dayalı çalışmalarının 2015 yılında sona erdiğinin de bildirildiği görülmektedir. Buna göre söz konusu prim ödemelerinin 3201 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi kapsamında ikamete dayalı sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödemesi niteliğinde olup olmadığı yöntemince araştırılıp, bu nitelikte bir ödemenin bulunmadığının ve anılan ödemelerin davacının Alman Sosyal Sigorta mevzuatı kapsamında kazandığı bir hak niteliğinde bulunduğunun anlaşıldığı takdirde, söz konusu durumun aylık kesme nedeni sayılmayacağı gözetilmeli, aksi halde ise mevcut karar gibi hüküm tesis edilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3.Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26015, Karar No: 2012/39423, Tarih: 24.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/26015 E.  ,  2012/39423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında YTL olarak uygulanan adli para cezalarının Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 gün ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca mahallinde Türk Lirası olarak düzeltilmesi ve infazı mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanıklara asgari hadden ceza verildiği belirtildiği halde, temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 lira yerine, 489 lira olarak fazla tayini,

2- Sanık ... hakkında, 5252 sayılı "Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5. maddesinin 3. fıkrasında "ağır para cezasından dönüştürülen adli para cezasının ödenmemesi halinde, 13.12.2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesi hükümlerine göre hapis süresinin belirlenmesinde bir gün karşılığı olarak yüz milyon Türk Lirası esas alınır" hükmü getirilmiş bulunmakla; bu değişiklik sanık lehine sonuç doğurduğundan 765 sayılı TCK.nun 2/2. madde ve fıkrası dikkate alınarak sanığın tekerrüre esas alınan 3.270.150.000 lira ağır para cezasından ibaret geçmiş hükümlülüğü nedeniyle hakkında tayin olunan cezanın 765 sayılı TCK.nun 81/1-3. madde ve fıkraları uyarınca ''32'' günden fazla artırılamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nun 316/3. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan 489'ar lira adli para cezasının 450'şer liraya, aynı yasanın 318. maddesi uygulanarak belirlenen 244'şer liranın 225'şer liraya, aynı yasanın 59. maddesi uygulanarak belirlenen 203'er liranın 187'er liraya indirilmesi; sanık ... hakkında kurulan hükümde, tekerrür uygulanmasına ilişkin bölümünden “765 sayılı TCK.nun 81/1-3 maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 3 gün hapis ve 223 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin ibare çıkarılarak yerine “765 sayılı TCK.nun 81/1-3. maddesi gereğince 1 yıl 4 ay 2 gün hapis ve 205 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.