muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9901, Karar No: 2012/11911, Tarih: 21.06.2012

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, hak sahibinin, boşandığı eşiyle 03.02.2010 günü yeniden evlenmesi olgusunun eldeki davaya etkisi üzerinde durulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10303, Karar No: 2013/16061, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10303 E.  ,  2013/16061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiası davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Ankara 5.İcra Müdürlüğü’nün 2011/275 takip sayılı dosyasından, borçlu Afşin Belediye Başkanlığının borcu nedeniyle davalı bankanın Afşin Şubesine gönderilen 19.7.2011 tarihli haciz yazısına davalı bankanın 29.7.2011 tarihli cevapla hapis, rehin ve takas hakkı bulunduğu belirterek itiraz ettiğini belirterek davalı 3.kişi bankanın istihkak iddiasının kaldırılarak anılan banka nezdinde bulunan 6461-267353 nolu hesapta yer alan paranın borçluya ait olduğunun tespitine ve alacaklı oldukları takip dosyasına gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi banka vekili, borçlunun hesapları üzerinde müvekkili bankanın rehin hakkı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; davalı bankadaki borçluya ait hesabın personel maaşlarının ödenebilmesi amacıyla İller Bankası payını teminat göstererek 3.şahıstan alınan kredi hesabı olduğu hacizden sonra sadece kredi ile ilgili ödemelerin bulunduğu, bunun dışında borçlu veya 3.şahıslara yapılan ödeme bulunmadığı, davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 99.madde gereğince alacaklı tarafından açılmış davalı 3.kişinin istihkak iddiasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Somut olayda davacı alacağı, Afşin İş Mahkemesinin 22.1.2008 tarihli ilamına dayalı işçi alacağı olup 27.2.2008 tarihi itibarıyla takip konusu yapılmıştır. 5.1.2011 tarihli haciz yazısı ile, davalı borçlunun T.İş Bankası Afşin Şubesindeki tüm hesapları, su gelirleri dahil olmak üzere doğmuş ve doğacak hak ve alacakları ve adına gelecek havalelerin üzerine İller Bankası ödenekleri hariç haciz konulması istenmiş, davalı banka tarafından anılan haciz yazısına verilen 27.1.2011 tarihli cevabı yazıda borçlunun banka nezdindeki 6461-46244 nolu hesabında 0,85 TL'sı olup, bakiye hacze itiraz edildiği, 6461-11350 ve 6461-2560 nolu hesaplarında para bulunmadığı, 6461-218846 nolu hesabının İller Bankası hesabı olup haciz yazısı gereği haciz işlenmediği, İller Bankası hesabı hariç borçlunun diğer üç hesabına haciz konulduğu, belirtilen hesaplarda muhtelif kurumlara ait haciz blokeleri olduğundan paranın gönderilmediği bildirilmiştir. Bunun üzerine yazılan 19.7.2011 tarihli haciz yazısı ile yine borçlunun hesaplarına haciz konularak tüm hesapların haciz tarihinden geriye doğru üç aylık ayrıntılı ekstresinin gönderilmesi istenmiş, davalı banka 29.7.2011 tarihli cevabında; borçlunun banka nezdindeki 6461-267353 nolu hesabında haciz ihbarnamesinde bildirilen tutar kadar alacağı olduğu, haczin işlendiği, borçlunun bankaya borç ve riskleri bulunduğundan yasa ve borçlu ile yapılan sözleşme gereği bankanın rehin, hapis ve mahsup hakkı bulunduğundan borçlunun hesapları üzerine bankanın rehin, hapis ve mahsup hakkından sonra hüküm ifade etmek üzere haczin işlendiği, belirtilen hesap üzerinde muhtelif kurumların işlenmiş haciz blokeleri olduğu, ayrıca anılan hesabın İller Bankasından teminat mektubu alınmak suretiyle personele olan borçların ödenmesinde kullanılmak üzere şubeden kullandırılan kredi tutarının yatırıldığı şartlı hesap olduğu, hesapla ilgili Meclis kararının ekte olduğu, hesap üzerinde bankanın hapis, takas ve mahsup hakları olduğundan paranın bu aşamada gönderilmesinin mümkün olmadığı belirtilmiştir. Banka tarafından gönderilen Afşin Belediyesinin 3.6.2011 tarihli Meclis kararından belediyenin personele olan borçlarının ödenmesinde kullanılmak üzere İller Bankasından teminat mektubu alınmak suretiyle yurtiçi bankalardan 24 ay vadede ödenmek üzere 1.500.000,00 TL ana para tutarında kredi kullanılması için Belediye Başkanına yetki verildiği ve bu yetkiye istinaden davalı banka ile borçlu Belediye Başkanlığı arasında 28.6.2011 tarihli genel nakdi ve gayrı nakdi kredi sözleşmesinin imzalandığı, anılan kredi sözlemesi gereğince teminatların bankanın hertürlü alacaklarının karşılığını oluşturduğu ve müşterinin bankadaki alacakları mevduatları ve bunların üzerinde bankanın rehin, hapis ve mahsup hakkı bulunduğunun hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. İcra dosyasından davalı bankaya yazılan 8.8.2011 tarihli haciz yazısı ile borçlunun 6461-167353 nolu hesabına haciz konulması ve alacak miktarı kadar paranın gönderilmesi, 1.5.2011-6.8

. İcra dosyasından davalı bankaya yazılan 8.8.2011 tarihli haciz yazısı ile borçlunun 6461-167353 nolu hesabına haciz konulması ve alacak miktarı kadar paranın gönderilmesi, 1.5.2011-6.8.2011 tarihleri arasındaki döneme ilişkin ayrıntılı ekstranın, kredi sözleşmesi ile kredi teminatı olarak alınan teminat ve ipoteklerin ve banka riskine ilişkin belgelerin gönderilmesi istenmiş,banka tarafından 2.9.2011 tarihli cevabi yazıda 29.7.2011 tarihi itibarıyla banka riskinin 1.410.131,00 TL olduğu, 20.7.2011-28.7.2011 arası döneme ait hesap hareketlerinin gönderildiği, hesap ekstresinden 20.7.2011 tarihinde borçlunun anılan hesabında 1.303.500,40 TL'sı, 28.7.2011 tarihinde ise 1.162.711,47 TL'sı olduğu, borçlunun hesabından 20.7.2011-26.7.2011 tarihleri arasında muhtelif kişilere ödemeler yapıldığı, davacı haczinin de 26.7.2011 tarihinde hesabı işlendiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalı banka ile borçlu Belediye Başkanlığı arasında imzalanan 28.6.2011 tarihli genel nakdi ve gayrı nakdi kredi sözleşmesi gereğince davalı borçluya kullandırılan kedi miktarı,bu kredi için İller Bankası tarafından verilmiş teminat mektubu bulunup bulunmadığı var ise teminat tutarı, haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarih itibarıyla borçlunun 6461-167353 nolu hesabında bulunan para tutarı ve davalı bankanın riski ve bu riskin teminata bağlı olup olmadığı, teminata bağlı olsa bile sözleşme gereğince bankanın borçlunun mevduatı, hak ve alacakları üzerinde rehin hapis, mahsup hakkını kullanıp kullanamayacağı, haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarihten sonra borçlunun anılan hesabından dava dışı 3.kişilere yapılan ödemeler ve mahiyetleri konusunda davacı alacağının işçi alacağı olduğu da gözönüne alınarak uzman bilirkişiden alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazların kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı (alacaklı) geri verilmesine 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13140, Karar No: 2025/391, Tarih: 14.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/13140 E.  ,  2025/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1218 E., 2024/1699 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/307 E., 2024/114 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde; 08.01.2013 tarihinde davalı Bakanlığa ait Avrupa Birliği ve Malî Yardımlar Dairesi Başkanlığında sözleşmeli ihale ve finans asistanı olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin FETÖ Morbeyin kumpası sonucunda 06.10.2017 tarihinde gözaltına alınması üzerine 10.11.2017 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, hakkındaki ithamların asılsız olduğunu ve 29.12.2017 tarihine kadar tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonucunda beraatine karar verildiğini, ücretinin 1.800,00 Euro olduğunu, ödenmeyen alacakları bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile diğer bir kısım alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, Avrupa Birliği tarafından finanse edilen ve uzatılan proje kapsamında finans asistanı olarak çalışan davacının hakkında başlatılan FETÖ/PYD soruşturması neticesinde tutuklandığını, işe devamsızlığı üzerine tutanaklar düzenlenerek iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının yargılama sonucu beraat etmesinin sonucu değiştirmeyeceğini, zira davacının eylemi kesin olarak ispatlanamasa dahi güven unsurunun sarsılması nedeniyle iş sözleşmesinin 10.11.2017 tarihi itibarıyla haklı nedenle feshedildiğini, davacı tarafça 01.11.2017 tarihli mektup ile iş sözleşmesinin sonlandırılmasının talep edildiğini, 06.10.2017-10.11.2017 tarihleri arasında tutuklu bulunan ve çalışmayan davacıya ücreti ödenmediği gibi sigortasının da yatırılmadığını, davacı ile yapılan sözleşme hükümlerinden de anlaşılacağı üzere belirlenen aylık ücrete fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin dâhil olduğunu, davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı üzerine yargılamaya devam edilerek davacı tanığının yeniden dinlenildiği ve 270 saate kadar fazla çalışma ücretinin temel ücrete dâhil olduğu yönündeki iş sözleşmesi hükmü gözetilerek hesap bilirkişinden ek rapor alındığı, 10.11.2017 tarihli SGK işten ayrılış bildirgesinde fesih nedeninin KHK ile görevden çıkarmaya ilişkin kod (37) olarak bildirildiği, davacının tutuklandığının davalıya 18.10.2017 tarihinde bildirildiği, ayrıca 24.10.2017 tarihinde de davalıya bildirim yapıldığı, 16.11.2017 tarihli fesih yazısında iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 25. maddesi gereğince feshedildiğinin belirtildiği, dosya içindeki kovuşturma ve soruşturma belge ve kararları ile davacının atılı suçtan beraatine karar verildiği dikkate alındığında; nihai olarak davacının iş sözleşmesinin tutukluluk nedeniyle feshedildiğinin anlaşıldığı, bu nedenle yapılan feshin 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesindeki bildirim süresini aşmadan yapıldığı, iş sözleşmesinin şüphe feshi kapsamında ve geçerli ancak haksız olarak feshedildiği buna göre kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin yerinde olduğu, yapılan işin niteliğine uygun olarak ve dosya içerisindeki bilirkişi tespit ve mütalaalarına itibar edilerek davacının bir gün hafta tatili dâhil, 2014 yılı Ağustos ayı öncesi fazla çalışma yapmadan, 2014 yılı Ağustos ayı sonrasında aylık 45 saat fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 01.01.2014-31.12.2014 tarihlerini kapsayan belirli süreli iş sözleşmesine zeyilname isimli belgede davacının ücretin Türk lirası üzerinden belirlendiği, çalışma dönemindeki kurun dikkate alınması gerektiği, kıdem tazminatı hak edecek şekilde iş sözleşmesinin feshinin tespiti hâlinde davacının yeniden Türkiye İş Kurumuna (İŞKUR) müracaat edebileceği, davacı vekilinin istinaf talebinin yerinde olmadığı, kovuşturma ve soruşturma belge ve kararlarından davacının atılı suçtan beraatine karar verildiği, davacının iş sözleşmesinin tutukluluk nedeniyle sona erdirildiği, feshin geçerli olduğu, davacı tarafından 01.11.2017 tarihinde Bakanlık çalışanlarına hitaben gönderilen dilekçede soruşturma süreci sonrasında işe dönmeyeceğini, hakkında hukuki bir engel ya da tedbir yoksa iş sözleşmesinin sonlandırılmasını, tazminatlarının ödenmesini talep ettiği belirtilmiş ise de söz konusu dilekçenin, doğrudan Bakanlığın ilgili birimine gönderilmeyip tazminatlarının ödenmesinin de talep edildiği, söz konusu dilekçenin istifa mahiyetinde olmadığı, davacının 08.01.2013-06.10.2017 tarihleri arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile toplam 4 yıl 8 ay 29 gün süre ile davalı işyerinde çalıştığı, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından davacı tanıklarının yeniden dinlenildiği, davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacağını ispatladığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda sözleşmede yer alan 270 saatin dikkate alındığı, her ne kadar davacının ücreti Avrupa Birliği fonlarınca karşılanmış ise de ücretin üçüncü kişi tarafından karşılanmasının iş sözleşmesinin varlığına etkili olmadığı gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Müvekkili hakkında gözaltı işlemi yapılır yapılmaz sekiz haftalık bildirim süresi beklenilmeden iş sözleşmesinin feshedildiğini, SGK'ya çıkışın kod (37) olarak bildirildiğini, müvekkili hakkında Bylock kullandığı yönündeki asılsız iddia üzerine başlatılan soruşturma sonucu açılan ceza davasında beraatine karar verildiğini, davalı Bakanlıkça iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Müvekkili hakkında gözaltı işlemi yapılır yapılmaz sekiz haftalık bildirim süresi beklenilmeden iş sözleşmesinin feshedildiğini, SGK'ya çıkışın kod (37) olarak bildirildiğini, müvekkili hakkında Bylock kullandığı yönündeki asılsız iddia üzerine başlatılan soruşturma sonucu açılan ceza davasında beraatine karar verildiğini, davalı Bakanlıkça iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini,

b. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı incelemeye dayalı olduğunu, önceki raporlarıyla çelişecek şekilde hesaplama yapılmasının kabul edilemez olduğu, delillerin takdiri ve indirim uygulanıp uygulanmayacağı hususunun münhasıran Mahkemeye ait olduğunu, davacının fazla çalışmalarının tespit olunandan çok daha fazla olduğunu, bunun davalı Kurumun güvenlik biriminin turnike giriş çıkış kayıtlarıyla açıkça tespit olunabileceğini, davalının bu kayıtları tutması ve saklaması zorunlu iken ibraz etmemesinin müvekkili aleyhine yorumlanamayacağını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışan davacı müvekkilinin bu husustaki alacak talebinin reddinin eksik incelemeye dayalı olduğunu,

c. Müvekkilinin hâlen işsiz olduğunu, çalışmaya devam etseydi hak kazanabileceği birtakım parasal haklar yönünden talepte bulunduğunu, fesih tarihinden en azından talep tarihi/dava tarihine kadar uğranılan zararlar ve mahrum kalınan işçilik gelirleri ve ödenmeyen ücret alacakları yönünden hesaplama yapılması gerektiğini,

d. Müvekkili ile davalı işveren arasındaki iş sözleşmelerinde açıkça ifade olunduğu üzere o tarihte müvekkilinin ücret alacağının Euro cinsinden belirlenmiş olduğunu, alacakların herhangi bir çevirme işlemi olmaksızın Euro cinsinden hesaplanması gerektiğini, her ne kadar zeyilnameden bahsedilmişse de bu belgenin mevcut hukuki koşullarda geçerliliğinin olmadığını ve işçi lehine yorum yapılması gerektiğini,

e. Davacının hak ettiği ancak ödenmeyen ücretlerinin mevcut olduğunu, kıdem tazminatının Türk lirası cinsinden fesih tarihindeki tavan ücret esas alınarak ve sonrasında Euro'ya çevrilerek hesaplanmasının hatalı olduğunu,

f. İşsizlik ödeneğinin İŞKUR'dan talep edilebileceği gerekçesiyle bu husustaki talebin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, zira söz konusu alacağı ödeme yükümlülüğünün davalı işverene ait olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Yargılama aşamasında sundukları yazılı ve sözlü beyanlarını tekrar ettiklerini, davacının iş sözleşmesinin mevzuata uygun biçimde feshedildiğini, zira müvekkili Kurumda ihale ve finans asistanı olarak çalışan davacının Kurumun pek çok iş ve işlemine vâkıf olması, tutuklama kararından önce ve de habersiz bir şekilde görev mahâllini terk etmesinin aradaki güven ilişkisini kuvvetli bir şekilde sarstığını, kaldı ki davacı tarafça iş sözleşmesinin feshedilmesi yönünde yazılı beyanda bulunulduğunu,

b. Fazla çalışma ve hafta tatili çalışmasına ilişkin tanık beyanlarının çelişki içerdiğini, ayrıca yazılı belgelerle kanıtlanamayan alacak talepleri için tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğini, fazla çalışma yapılmış olsa bile haftalık çalışma süresi sınırlarının aşılmadığının yine davacı tanığı G.M. beyanı ile kanıtlandığını, davacının iş sözleşmesinde yer alan hüküm gereğince, yaptığı fazla çalışmaların yıllık 270 saati aşmadığından bu husustaki alacak talebinin reddi gerektiğini, beyanına itibar edilen davacı tanığı S.G'nin anlatımında yer alan çalışma şeklinin müvekkilinin kamu kurumu olduğu gözetildiğinde hayatın olağan akışına aykırılık teşkil ettiğini,

c. Dava konusu taleplerin Avrupa Birliği mevzuatına, Avrupa Birliği ile yapılan anlaşmaya, davacıyla imzalanan iş sözleşmesine, ulusal ve uluslararası hukuk kurallarına uygun olmadığını, her ne kadar davacının 4857 sayılı Kanun kapsamında işçi olduğu açık olsa da taleplerin müvekkili Bakanlık tarafından genel bütçeden karşılanmasının mümkün olmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin kim tarafından ve ne şekilde sonlandırıldığı buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı, dava konusu alacakların ispat ve hesaplanması, hüküm altına alacak taleplerine ilişkin olarak arabuluculuk dava şartının yerine getirilip getirilmediği noktalarındadır.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 3/1 hükmünde "Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartıdır." düzenlemesine yer verilmiş, 3/2 hükmünde ise “Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir.” şeklindeki düzenlemeyle, arabulucuya başvurulmadan dava açılması hâlinde usulden ret kararı verilmesi gerektiği belirtilmiştir.