muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27759, Karar No: 2014/2476, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27759 E.  ,  2014/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/291-2012/527

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir İlçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15171, Karar No: 2012/35312, Tarih: 21.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/15171 E.  ,  2012/35312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- İstanbul Polis Kriminal Laboratuarının 15.03.2010 tarihli raporuna göre; suça sürüklenen çocuğun üzerinde ele geçen bıçaklardan bir tanesinin 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliğe haiz ise de, diğerinin yasak kapsamında olmadığının belirtilmesi karşısında, iki bıçak taşıdığından bahisle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini ile suç teşkil etmeyen kelebek tabir edilen bıçağın da müsaderesine karar verilmesi,

2- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuk savunmanı olarak 5271 sayılı CMK.nun 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için suça sürüklenen çocuktan vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4025, Karar No: 2022/19788, Tarih: 26.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/4025 E.  ,  2022/19788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin 24.02.2016 tarihli UYAP sistemi üzerinden gönderilen dilekçesiyle, mesleki mazeretinden dolayı 25.02.2016 tarihli celseye katılamayacağına ilişkin dilekçesini mahalli mahkemesine ibraz ettiği, mahkemece müdafiinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.12.2022 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17715, Karar No: 2016/9613, Tarih: 06.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/17715 E.  ,  2016/9613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Anayasa Mahkemesi'nin hüküm tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararının infazda gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin kısmen isteme kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde :

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nin 3/1. maddesinde öngörülen "suç işleyen kişinin işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı" bir yaptırımla cezalandırılması gerektiği ilkesi gözetilmeden, aynı Yasanın 61. maddesinde belirtilen "suçun işleniş şekli, suçta kullanılan araç, suç konusunun önem ve değeri, tehlikenin veya zararın ağırlığı" gibi nedenler somut biçimde tartışılmadan, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde soyut biçimde "suçun işleniş şekli, suçta kullanılan araç, suçun işlendiği zaman ve yer, kastın ağırlığı "şeklinde yasadaki tabirlerin tekrarı ile en üst hadden ceza belirlenerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın mağdura ait dükkanın vitrin camını kırarak içeriden kuş kafesleri, akvaryumlar ve bir adette diz üstü bilgisayar çaldığı, olay günü bir başka suç nedeniyle yakalandığında suça konu bilgisayarın evinde olduğunu söyleyerek kısmi iadeyi

sağladığı olayda; mağdurdan kısmi iade nedeniyle sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına rıza gösterip göstermediği açıkça sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin hüküm tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10219, Karar No: 2023/1370, Tarih: 08.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/10219 E.  ,  2023/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/80 Esas, 2015/270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; hükmün bozulması ile beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın evine yaptırdığı işlerin karşılığında katılan ...'e suça konu 30.000,00 TL bedelli çeki verdiği, çekin katılanın çalışanları tarafından bankaya ibrazında sahte olduğunun belirtildiği, bu şekilde sanığın atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmediğini, söz konusu çeki ... isimli şahıstan ticari alışveriş karşılığında aldığını savunduğu belirlenmiştir.

3. Tanık U.Ö.'nün kollukta alınan beyanında; sanık ...'in suça konu çeki ... ilinde ... isimli şahıstan aldığına bizzat şahit olduğunu belirtmiş olduğu anlaşılmıştır.

4. Tanık H.Ç. alınan beyanında; sanığa mermer ürünü satmadığını, sanığı tanımadığını gerekirse yüzleşmek istediğini, çekte imza veya yazısının bulunmadığını belirtmiş olduğu görülmüştür.

5. Mahkemesince söz konusu çek aslının duruşmada incelenmediği, çek ile ilgili dosya kapsamında herhangi bir bilirkişi raporunun da bulunmadığı anlaşılmıştır.

6. Mahkemesince sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5. Mahkemesince söz konusu çek aslının duruşmada incelenmediği, çek ile ilgili dosya kapsamında herhangi bir bilirkişi raporunun da bulunmadığı anlaşılmıştır.

6. Mahkemesince sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olması nedeniyle, sahteliği iddia edilen ve dosya arasında bulunan suça konu çekin duruşmaya getirtilerek incelenmesi suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, yasal unsurlarının bulunup bulunmadığı aldatma yeteneğine sahip olup olmadığının gerekçeli kararda tartışılması gerektiği gözetilerek, çek üzerinde banka tarafından ''sahte olduğundan işleme konulmadı'' şeklindeki şerh dışında başkaca bir incelemenin yapılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısından; söz konusu çekin sahteliğine dair banka kayıtlarının getirtilmesi, çekte keşideci olarak gözüken ...'un da araştırılarak çekteki yazı ve imzaların kendisine sorulması, sanık ve tanık U.Ö'nün beyanlarında belirtmiş olduğu ...'in tanık H.Ç. olup olmadığının tespiti yönünden usulüne uygun olarak teşhis işlemi yaptırılması, 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi gereğince çekinme hakları hatırlatılarak H.Ç.'nin tanık sıfatıyla dinlenmesi, söz konusu çekin sahte olup olmadığı ve çek üzerindeki yazı ve imzaların kime ait olduğu yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması ile toplanan delillerin sonucuna göre sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, "29.09.2012" yerine "24.12.2012" olarak yazılması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/80 Esas, 2015/270 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9772, Karar No: 2007/11242, Tarih: 02.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9772 E.  ,  2007/11242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.8.2006 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.5.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıya ait 2617 parsel sayılı taşınmaz sınırına dikilen ağaçların dal ve köklerinin 2616 parsel sayılı taşınmazına taşmak suretiyle zarar verdiğini, ayrıca davalının kadim su arkına moloz dökmek suretiyle elattığını ileri sürerek, komşuluk hukukuna aykırılığın giderilerek elatmanın önlenmesi ve ağaçların kesilmesini istemiştir.

Davalı, ağaçların uzun yıllardır mevcut olduğunu ve davacı taşınmazına zarar vermediğini , arkın ise taşınmazı sınırları içinde kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, su arkının yargılamalar sırasında açıldığı ve konusunun kalmadığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına, ağaçlar yönünden ise; ağaçların kökten sökülmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir. Medeni Kanunun 683. (önceki Medeni Kanunun 618.) maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir. Anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “Komşu ...” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Burada esaslı unsur, zarar görmedir. Mahkemece, davalı taşınmazındaki bitkilerin gölge yaparak ya da köklerin geçmesi nedeniyle, davacı taşınmazında verim kaybının olup olmadığı saptanmalıdır. Zararın varlığının saptanması halinde ise, uzman bilirkişiler aracılığı ile hangi ağaçların(bitkilerin) zarar verdiği, bunların kökünden yada dalları kesilerek mi zararın giderileceği saptanarak, zararın giderim şekli hükümde açıkça gösterilmelidir.

Burada esaslı unsur, zarar görmedir. Mahkemece, davalı taşınmazındaki bitkilerin gölge yaparak ya da köklerin geçmesi nedeniyle, davacı taşınmazında verim kaybının olup olmadığı saptanmalıdır. Zararın varlığının saptanması halinde ise, uzman bilirkişiler aracılığı ile hangi ağaçların(bitkilerin) zarar verdiği, bunların kökünden yada dalları kesilerek mi zararın giderileceği saptanarak, zararın giderim şekli hükümde açıkça gösterilmelidir.

Somut olayda; Davalı taşınmazının davacı taşınmazı tarafındaki sınırına 50- 60 santim mesafede 15 adet erik , vişne , şeftali elma v.b ağaçların dikili olduğu belirlenmiş ise de ; keşifte oy ve görüşüne başvurulan ziraat bilirkişisi , 16.3.2007 tarihli raporu ve 13.4.2007 , 1.5.2007 tarihli ek raporlarında ağaçların gölge yapmak , zirai mücadele esnasında kullanılan zirai ilaçların etkisi nedeniyle, ayrıca gelişen köklerin yayılması sonuçunda davacı taşınmazında zarar oluşabileceğinden söz ederek ağaçların kökten kesilmesi gerektiği yolunda görüş bildirmiş ise de; mevcut ve somut zarar bulunup bulunmadığını açıklamamıştır.

Az yukarıda da açıklandığı gibi, somut zarar bulunmadan muhtemel zarar nedeniyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenemez. Somut ve gerçekleşmiş bir zarar söz konusu olmalıdır. Mahkemece, H.U.M.K.nun 284 maddesinin ... tanıdığı yetki kullanılarak yeni bir ziraat mühendisi bilirkişi atanmak suretiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak, davacıya ait taşınmazda tarımsal faaliyette bulunulup bulunulmadığı , hangi mahsullerin yetiştirildiği, davalı taşınmazındaki ağaçların gölge yaparak ya da köklerinin geçmesi nedeniyle, davacı taşınmazındaki mahsulde verim düşüklüğü olup olmadığı saptanmalıdır. Somut zararın varlığının saptanması halinde ise zararın miktarı belirlenerek bu zararı hangi ağaçların verdiği ve zararın ağaçların dallarının kesilmesi suretiyle giderilip giderilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan hususları ihtiva etmeyen yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak ağaçların kesilmesine karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle ; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 2.10.2007 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9724, Karar No: 2013/11150, Tarih: 09.09.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9724 E.  ,  2013/11150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.07.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece ortaklığın satış yolu ile giderilmesi için görevlendirilen satış memurunun ismen belirlenmesi doğru değil ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 3. bendinde yazılı "Yazı işleri müdürü ...ın" kelimelerinin çıkartılarak yerine "Yazı işleri müdürünün" kelimelerinin yazılmak suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11535, Karar No: 2018/5810, Tarih: 22.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/11535 E.  ,  2018/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/ 3-2, 62, 50/1-a, 50/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın nedensiz temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği, somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34579, Karar No: 2012/36170, Tarih: 05.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34579 E.  ,  2012/36170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsam dışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine sözleşme gereği zam yapılmaması nedeni ile eksik ücret ödendiğini belirterek, bu ücretin davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kararın miktar itibari ile kesin olduğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine de ek karar ile kararın kesin olması nedeni ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmış olup, her ne kadar davacının hüküm altına alınan fark ücret alacağı, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırında kalmakta ise de fark ücretin doğmasına neden olan artışların, davacının nakledildiği kamu kurumunda ücret nakil ilmühaberinde de değerlendirilmesi gerektiği ve devamlılık arzettiği, bu nedenle uyuşmazlıkta fark ücretin kesinliğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, yerel mahkemenin 05.01.0212 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, kararın temyize incelemesine tabi olduğu kabul edilerek, Dairemizin 12.03.2012 gün ve 8535-7955 sayılı kararı ile “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davalı vekilinin cevap dilekçesi ve diğer beyanlarında davacıya denge tazminatı ödenmediğinin açık olduğu zaten davalı vekilince de bu tazminatın davalıya ödenmemesi gerektiğinin savunulduğu dolayısıyla Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere davacıya çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı hususunun araştırılmasına gerek bulunmadığı ayrıca verilen kararın kesin nitelikli olmasına rağmen temyiz edildiği ve kesin kararın bozulmasına karar verildiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiş ve kararın kesin olduğu vurgulanmıştır.