muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1708, Karar No: 2018/5010, Tarih: 24.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1708 E.  ,  2018/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye kısmen uygun olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11442, Karar No: 2013/2650, Tarih: 18.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/11442 E.  ,  2013/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının ve sigortalılık başlangıç tarihinin 01/07/2002 tarihi olduğunun tespitine, hizmetlerinin birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...Kutsan A.Ş.'ne yükletilmesine 18/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13170, Karar No: 2017/12043, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/13170 E.  ,  2017/12043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27227, Karar No: 2016/13660, Tarih: 03.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27227 E.  ,  2016/13660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2015

NUMARASI : 2014/342-2015/66

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın değeri tespit edilirken öncelikle arsa mı yoksa arazi mi olduğunun belirlenmesi gerekir. Kilis Belediyesi'nin 06/01/2015 tarihli yazı cevabında; dava konusu taşınmazın belediye ve mücavir alan içinde, imar planı ve meskun alan dışında olup belediye hizmetlerinden yararlanmadığının belirtildiği, mahkemece alınan bilirkişi raporunda taşınmazın Kilis TOKİ konutları, alay komutanlığı ve Kilis 7 Aralık Üniversitesi'ne 500 metre mesafede ve şehirlerarası devlet karayoluna yakın olduğu belirtilerek şehrin o bölgeye doğru gelişme gösterdiğinden bahisle objektif değer artış oranı uyguladığı, mahkeme gözleminde ise; taşınmazın Kilis iline 2 km uzaklıkta, Kilis -Hatay karayoluna 10-15 metre mesafede ve asfalt yol bağlantısı olduğunun belirtildiği anlaşılmakla taşınmazın dosya kapsamından arsa mı, arazi mi olduğu hususunda çelişki bulunduğu görülmekle;

Taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.10.2014 gününde belediye 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup, olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun mahal olup olmadığı, en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklığının ne olduğu hususları Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak yazı cevabına göre, taşınmazın vasfı belirlendikten sonra taşınmazın niteliğine göre oluşturulacak bilirkişi eşliğinde mahallinde yapılacak keşifte; arsa olduğunun Tespiti halinde;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca yakın tarihte satışı yapılan emsallerle dava konusu taşınmazın üstün ve eksik yönleri belirtilmek suretiyle mukayese edilmek suretiyle;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca yakın tarihte satışı yapılan emsallerle dava konusu taşınmazın üstün ve eksik yönleri belirtilmek suretiyle mukayese edilmek suretiyle;

Dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen 2014 yılı emlak vergisine esas olan m² değerleri de ilgili Belediye Başkanlığından istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden; ve taşınmazın değerlendirme tarihinde, bilirkişi kurulunca somut emsal kabul edilecek taşınmazın ise satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmeyeceği ve taşınmaz ile somut olacak emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafelerinin fen bilirkişisi tarafından işaretlettirilerek bilirkişi raporu denetlenmek suretiyle taşınmazın bedelinin tespiti gerekirken taşınmazın niteliği hususundaki çelişkiler giderilmeden eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan sair hususlar incelenmeksizin hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/854, Karar No: 2022/6001, Tarih: 30.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/854 E.  ,  2022/6001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs.

HÜKÜMLER:Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/12/2019 tarih, 2012/412 Esas ve 2019/542 Karar sayılı kararı ile;

1)Sanık ... ve ... haklarında;

a)Maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan 765 sayılı TCK'nin 450/4, 463, 51/3, 59/2, 31, 33 ve 40. maddeleri uyarınca 6 yıl 8'er ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine,

b)Mağdurlar ... ve ... Yılan'a yönelik "nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan 765 sayılı TCK'nin 450/4, 463, 62, 51/3, 59/2, 31, 33 ve 40. maddeleri uyarınca 2 kez 5'er yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine,

2)Sanıklar ... ve ... haklarında;

a)Maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan, 765 sayılı TCK'nin 450/4, 463, 59/2, 31, 33 ve 5271 sayılı CMK'nin 307/son maddeleri uyarınca 16 yıl 8'er ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine,

b)Mağdurlar ... ve ... Yılan'a yönelik "nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan, 765 sayılı TCK'nin 450/4, 463, 62, 59/2, 31, 33 ve 5271 sayılı CMK'nin 307/son maddeleri uyarınca 8 yıl 4'er ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmedilen ceza miktarına göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Hükümde 765 sayılı TCK'nin 71. maddesinde düzenlenen aynı neviden hapis cezasının ictima ettirilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün görülmüş.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; ... ve ...nin kardeşleri olan Mehmet'in olaydan önce mağdur ... tarafından öldürülmesi nedeniyle duydukları husumet ile eylemlerini gerçekletirdikleri olayda maktul ... ve mağdur ... 'in sanıklar ...ve ...ye yönelik haksız tahrik teşkil edecek davranışları bulunmadığı, halde kurulan hükümlerde haksız tahrik hükmü uygulanarak cezalarında indirime gidilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; ... ve ...nin kardeşleri olan Mehmet'in olaydan önce mağdur ... tarafından öldürülmesi nedeniyle duydukları husumet ile eylemlerini gerçekletirdikleri olayda maktul ... ve mağdur ... 'in sanıklar ...ve ...ye yönelik haksız tahrik teşkil edecek davranışları bulunmadığı, halde kurulan hükümlerde haksız tahrik hükmü uygulanarak cezalarında indirime gidilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme, mağdurlar ... ve ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin nitelik ve derecesi tayin ve takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin; sanığın atılı suçları işlemediğine, sübuta, sanığın beraat etmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin; sanığa yüklenen suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın atılı suçları işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sübuta, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... müdafiinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... müdafiinin; sanığın atılı suçları işlemediğine, sübuta, sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve somut delil olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1)Sanıklar ...ve ... haklarında mağdurlar ... ve ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümlerde 765 sayılı TCK'nin 31. maddesinin uygulanması sırasında "Sanığa verilen 5 yıl hapis cezasına mahkumiyetin kanuni neticesi olarak 765 sayılı TCK'nin 31. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle kamu hizmetinden yasaklanmasına" yerine "Sanığa verilen 5 seneden fazla hapis cezasına mahkumiyetin kanuni neticesi olarak TCK'nin 31. maddesi uyarınca müebbeden kamu hizmetinden yasaklanmasına" hükmedilemeyeceğinin ve 765 sayılı TCK'nin 33. maddesinin koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi,

2)Sanıklar... ve ... haklarında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme ve mağdurlar ... ve ...'e yönelik nitelikli öldürmeye teşebbüs suçlarından ceza miktarı bakımından kazanılmış hak gözetilerek, sonuç cezaların belirlenmesinde, uygulama maddesinin 5320 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK'nin 307/son maddesi olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanıklar ... ve ... haklarında mağdurlar ... ve ... 'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm fıkralarından, 765 sayılı 33. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına, 765 sayılı TCK'nin 31. maddesi uygulamasının yapıldığı hükmün mahsus bölümüne, "Sanığa verilen 5 seneden fazla hapis cezasına mahkumiyetin kanuni neticesi olarak TCK'nin 31. maddesi uyarınca MÜEBBEDEN KAMU HİZMETİNDEN YASAKLANMASINA," yerine "Sanığa verilen 5 yıl hapis cezasına mahkumiyetin kanuni neticesi olarak 765 sayılı TCK'nin 31. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle kamu hizmetinden yasaklanmasına" olarak değiştirilmesine, sanıklar ... ve ...haklarındaki hükümlerin mahsus bölümlerinde yer alan "CMK 307/son maddesi" ibarelerinin "1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi" olarak değiştirilmesi suretiyle, sanıklar ... ve ...haklarında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçu yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/06/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12921, Karar No: 2022/11354, Tarih: 13.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/12921 E.  ,  2022/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Cezai sorumlulukla ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında sanık hakkında Bursa Muammer Ağım Gemlik Devlet Hastanesinin 22.05.2015 tarihli raporu ile Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalının 12.10.2015 tarihli raporu arasında çelişki bulunması karşısında, çelişkinin giderilmesi için sanığın dava dosyasıyla birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevkiyle suç tarihinde üzerine atılı suçla ilgili TCK’nun 32/1 veya 32/2 kapsamında cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına dair yeni rapor alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15842, Karar No: 2013/17943, Tarih: 18.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/15842 E.  ,  2013/17943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Bakanlığı vekili Avukat ....tarafından, davalı ... aleyhine 11/07/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 2330 sayılı yasadan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiş, hükümlü olan davalı ...'nın temyiz istemi ise, muhtıra tebliğine rağmen süresi içerisinde temyiz harç ve giderleri yatırmadığından, 14/05/2012 tarihli ek kararla reddedilmiş, ancak ek kararın adı geçene tebliğine dair dosya içerisinde tebliğ evrakına rastlanmamıştır.

Dairemizin 01/04/2013 tarih ve 2012/7150 Esas, 2013/5979 Karar sayılı kararı ile; davalı ...'nın hükümlü olmasından dolayı, Türk Medeni Kanunu'nun 407. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine dair ek kararın vasiye tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmek üzere dosya mahalline geri çevrilmiştir.

Yapılan araştırma sonucu; davalı ...'ya, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 23/03/2012 tarihli kararı ile, kardeşi ...'nın vasi olarak atandığı, ancak davalının 27/04/2012 tarihinde Ceza İnfaz Kurumun'dan tahliye edildiği anlaşılmıştır. Buna rağmen, temyiz isteminin reddine dair 14/05/2012 tarihli ek karar vasiye 05/08/2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Türk Medeni Kanunu'nun 471. maddesinde hapis halinin sona ermesiyle vesayetin sona ereceği belirtilmiştir. Mahkemece, vasinin vesayet görevinin sona erip ermediği araştırılmamıştır. Vasilik görevi son bulmuş ve davalının kısıtlılık hali sona ermişse, artık vasinin temsil yetkisi dolayısıyla vasiye yapılan tebligatın da geçerliliği kalmamıştır.

Şu halde; mahkemece, davalının kısıtlılık halinin devam edip etmediği araştırılmalı, vesayet hali ek kararın tebliği tarihinde sona ermişse vasinin davalıyı temsil yetkisi kalmadığından, bizzat davalı asile ek karar tebligatı yapılmalı, davalı tarafından ek karar temyiz edildiği takdirde HUMK'nun 433/ilk maddesi uyarınca dilekçenin karşı tarafa tebliği ile aslına temyiz süresinin geçirilmesi durumunda ise HUMK'nun 432/4. maddesinin uygulanabilmesi bakımından dosyanın yeniden gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda açıklanan nedenle ve belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 18/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2603, Karar No: 2019/671, Tarih: 05.02.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/2603 E.  ,  2019/671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık müdafii 04/06/2014 tarihli dilekçesi ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinde duruşmaya katılacağı için 05/06/2014 tarihli mahkemenin duruşmasına katılamayacağına ilişkin mazeret bildirdiği halde, yasal olmayan gerekçe ile sanık müdafiinin mazeretinin kabulüne yer olmadığına dair ara kararı verilerek sanık müdafiinin yokluğunda savunma hakkı kısıtlanarak tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 11.09.2013 tarihinde yapılan değerlendirmenin olumsuz sonuçlandığına ilişkin yazısı üzerine tedavi ve denetimli serbestik dosyası kapatılmış ise de, sözü edilen yazıda denetimli serbestlik dosyasının hangi sebeple kapatıldığına ilişkin herhangi bir açıklama bulunmaması karşısında, bu hususun araştırılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile hüküm tesis edilmesi,

3- Gerekçeli karar içeriğinde sanığın isminin ...olarak belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11740, Karar No: 2012/10965, Tarih: 07.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/11740 E.  ,  2012/10965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :613-429

Dava, ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 24.11.2008 tarihinde kesinleşen davacının, 31.08.2008 günü yaşamını yitiren 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri kapsamındaki sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla kendisine ölüm aylığı bağlanması için 17.11.2009 tarihinde davalı Kuruma yaptığı başvurunun, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle reddedildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.