muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5459, Karar No: 2013/10826, Tarih: 28.11.2013

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: “Davacı ... Yönetiminin, önce davalı kuruma karşı açtığı davada çekişmeli taşınmazın resmî belgelerde orman niteliğinde olduğundan mülkiyetinin orman niteliği ile Hazineye ait olduğunun tesbitini istediği, uzman orman ve fennî bilirkişi marifeti ile yapılan incelemede çekişmeli taşınmazın kısmen ormanlık alanda kaldığı saptanarak Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 3553 sayılı Kanuna göre hâkem sıfatıyla yapılan yargılama sonucu orman niteliğinde olduğu belirlenen bölümle ilgili olarak taşınmazın orman olarak Hazineye ait olduğunun tesbitine karar verildiği, tarafların itirazları ret edilerek kararın kesinleştiği, çekişmeli taşınmazın içinde bulunduğu yerin, yörede 1972 yılında yapılan arazi kadastro çalışmasında tescil harici olarak bırakıldığı, daha sonra ihdasen 36.037.27 m² yüzölçümünde 4339 parsel numarası ile Hazine adına tapu kaydı oluşturulduğu, 2001 yılında yapılan ifraz işlemi sonucu 4339 sayılı parselin sayfası kapatılarak ifraz parselleri oluşturulduğu, aynı yıl davalı ... adına tapuya tescil edildiği, 3533 sayılı Mecburî Tahkim Kanununun 4. maddesinde katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan ve sermayesinin tamamı devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerden biriyle, genel bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıkların o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi tarafından çözümleneceğinin hükme bağlandığı, somut olayda, taraf olan kurumlar kanunda sözü edilen kurumlardan ise de 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve bu davada da uygulanması gereken 4916 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değiştirilen 3533 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince “...taşınmazların aynına yönelik olan...” uyuşmazlıkların hâkemde görülemeyeceği hükümleri getirilmiş olduğundan, bu davanın hâkemde görülme olanağı bulunmadığı, hâkem sıfatı ile 14.10.2003 tarihinde karar verildiğinden karar tarihi itibarı ile bu nitelikteki bir uyuşmazlığın hakemde görülemeyeceği, hâkemin yetki aşımı yolu ile verdiği kararlar temyize tâbi ise de, taraflar hâkemde verilen kararı temyiz edilmediği, o halde, mahkemece çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1970-1972 yıllarında arazi kadastro çalışmalarının yapıldığı, ancak, bu güne kadar orman kadastro çalışmalarının yapılmamış olduğu anlaşıldığından, öncelikle, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin orijinal kadastro pafta örneği dosyaya getirtilmesi, çekişmeli taşınmazın hangi nedenle tescil harici bırakıldığı araştırması, 1972 yılında yapılan arazi kadastro çalışmasında çamlık ve Devlet ormanı olarak tescil harici bırakıldığının belirlenmesi halinde yörede yapılan bir orman kadastro çalışması bulunmadığı da gözönüne alınarak, dava konusu olan taşınmazın öncesinin orman olduğu ve kadastro paftasında Devlet Ormanı olarak tescil harici bırakıldığı, yörede orman kadastro çalışması yapılmadığı, orman niteliğini koruduğu, bu hususun Yargıtay’ın yerleşik uygulamaları ve HGK’nun 12.05

.05.2004 tarih ve 8, 242, 292 sayılı kararı ile kabul edildiği gözönüne alınarak davacı ... Yönetiminin tapu iptali ve tescil davasının kabulü yolunda hüküm kurulması, şayet, kadastro paftasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer çamlık veya orman niteliği ile tescil harici bırakılmamış ise, bu defa çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı hususunda resmî belgelere dayalı inceleme ve araştırma yapılması gerekeceğinden mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir fen elemanı eliyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmesi; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmesi; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması” gereğine değinilmiştir

Mahkemece bozma kararına uyularak davaya konu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi vekili tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06/04/2010 tarihli ve 2010/460 E. - 4564 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: “Yapılan incelemede, daha önce hakem sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde görülen davanın kararına dayanak alınan uzman orman bilirkişi raporu ile temyize konu davada mahkemece bozmadan sonra yapılan birinci keşifte uzmanlığına başvurulan orman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapıldığı anlaşılan inceleme ve araştırma sonucu dosyaya sunulan raporun uyumlu olduğu ve birbirini doğruladığı, rapora ekli eski tarihli memleket haritası örneğinde zeytin ağacı rumuzlu alanların davaya konu taşınmazın konumuna göre batısında ve dereden sonra kesik noktalı çizgilerle ayrıldığı, noktalı çizgilerle ayrılan alan ile davaya konu parselin her iki raporda da yeşil renkli alanda gösterilen (a) ile işaretli bölümünün de dahil olduğu alanın ve bu alanın batısındaki derenin arasındaki bölümün ise ibreli orman ağacı sembolleri ile gösterildiği gibi, ayrıca, davaya konu taşınmaza komşu 157 ada 1, 156 ada 1, 156 ada 3, 156 ada 4, 156 ada 5 ve 156 ada 6 parsel sayılı taşınmazların karara dayanak krokilerinde (a) ile işaretli bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına tesciline ilişkin Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararlarının Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin sırasıyla 2009/6935, 19859, 19861, 19862, 19863 ve 19860 Esas sayılı kararları ile onandığı, anılan kararlara dayanak alınan uzman orman bilirkişi raporuna ekli kroki ile temyize konu dava dosyasında birinci keşifte uzmanlığına başvurulan orman ve fen bilirkişisi krokilerinin uyumlu ve benzer olduğu, buna göre davaya konu parselin (a) ile işaretli bölümünün orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığı, kaldı ki; çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Kasabasında 1972 yılında yapılan arazi kadastrosuna ilişkin paftada da çamlık olarak tesbit harici bırakılmış olmasının dahi bu arazinin öncesi itibarıyla orman sayılan yerlerden olduğunu gösterdiği anlaşılmış olup, mahkemece, davaya konu taşınmazın krokide (a) ile gösterilen bölümünün tapu kaydının iptali ile orman niteliğinde hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek ve hiç gereği yokken davaya konu taşınmaz hakkında ikinci ve üçünü kez keşif yapılıp, somut duruma uygun düşmeyen bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olduğu”na değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... Beldesi, 152 ada 1 nolu parselin 31.03.2008 günlü bilirkişi krokisinde (a) ile gösterilen 424,14 m²’lik kısmının tapusundaki arsa vasfının iptali ile bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... Beldesi, 152 ada 1 nolu parselin 31.03.2008 günlü bilirkişi krokisinde (a) ile gösterilen 424,14 m²’lik kısmının tapusundaki arsa vasfının iptali ile bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman olduğu iddia edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamış, 1972 yılında yapılan arazi kadastro çalışması sırasında dava konusu yer taşlık olarak tescil harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre davanın kısmen kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2, 3 ve 5. bentlerinin kaldırılarak, bunun yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 28/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11618, Karar No: 2023/3396, Tarih: 24.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/11618 E.  ,  2023/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/798 E., 2020/633 K.

SUÇ : 2911 sayılı Kanun'a 33/a maddesi uyarınca muhalefet,

silahlı terör örgütüne üye yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanığın Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/169 Esas sayılı dosyasında silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanıp hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu ve dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gelerek 2021/1158 Esas sırasına kaydedildiği, silahlı terör örgütü üyeliği suçunun temadi eden suçlardan olması nedeniyle, iş bu dayaya konu silahlı terör örgütüne yardım etme suçu ile mahkumiyet hükmü kurulan silahlı terör örgütüne üye olma suçu arasında hukuki ve fiili irtibat olduğu bu sebeple her iki dava dosyasının temyiz incelemesinin birlikte yapılması gerektiği değerlendirildiğinden dosyanın Dairemizin 2021/1158 Esas sayılı dosyası ile BİRLEŞTİRİLMESİNE, incelemenin Dairemizin 2021/1158 Esas sayılı dosyasından YAPILMASINA, 24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2015/11215, Karar No: 2016/8803, Tarih: 25.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/11215 E.  ,  2016/8803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacı vekilinin 29.09.2014 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle gözaltında kaldığını ve ikametinde arama yapıldığını, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçla ilgili olarak hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının tazminat davasına dayanak gösterilen Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/14372 soruşturma sayılı ceza dava dosyasında davacı hakkında 01.07.2014 tarihinde yakalama işlemi yapıldığına dair tutanağa yer verilmiş ise de dosya içeriğinden davacının gözaltına alınıp alınmadığının ve serbest bırakılıp bırakılmadığının ayrıca iddia edildiği gibi davacının ikametinde arama işlemi yapılıp yapılmadığının anlaşılamaması nedeniyle tazminat talebinin dayanağı olan soruşturma dosyasının getirtilip incelenerek davacı ile ilgili yakalama tutanağı, ifade tutanağı ve varsa gözaltı tutanağı, sevk ve serbest bırakma evrakları ile aramaya ilişkin tutanakların aslı ya da onaylı suretlerinin de dosya içerisine alınıp davacının gözaltında kalıp kalmadığının ve ikametinde arama işlemi yapılıp yapılmadığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/730, Karar No: 2018/467, Tarih: 18.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/730 E.  ,  2018/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı vekilince nispi temyiz karar harcının yatırılması gerekirken nispi istinaf karar harcı yatırıldığı ve nispi temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davalı vekiline nispi temyiz karar harcının ( sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere ) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15193, Karar No: 2016/439, Tarih: 18.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15193 E.  ,  2016/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.12.2014 tarih ve 2014/358-2014/604 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ticari minibüs sahibinin, davalı belediyenin meclisi tarafından alınan karar ile toplu ulaşım sistemine kabul edildiğini, toplu ulaşım sistemine dahil olacak minibüs esnafından meclis kararı uyarınca para alınmasının kararlaştırıldığını, bu karar uyarınca 60.000,00 TL toplu ulaşım hat uzatma bedelinin davalının banka hesabına yatırdığını, .... İdare Mahkemesi'nin yaptığı yargılama sonucu bu meclis kararını iptal ettiğini, davalı belediyenin tahsil ettiği bu paranın hukuki dayanağının ortadan kalktığını, dava dışı minübüs sahibinin paranın tahsili için takip başlattığını ve alacağını davacıya temlik ettiğini, davalının icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazının iptalini ve asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ödenen bedelin dayanağı olan belediye meclis kararının iptaline ilişkin idare mahkemesi kararının verilmesinden itibaren 1 yıl içinde istenmediğini, zaman aşımına uğradığını, BK'nın 244. ve 245. maddelerine göre bağış yapanın bağışın iadesini istemesi için haklı bir nedeni olması gerektiğini, ortada haklı bir neden bulunmadığından davacının bağışın iadesini isteyemeyeceğini, davacının meclis kararı ile uzatılan güzergahta taşımacılık yaptığını, sistemden faydalandığı süre gözetilerek hakkaniyete göre bedelde indirime gidilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların serbest iradesi dışında bir sebeple sözleşme ifa edilemez duruma geldiği, davacının sistemden faydalandığı süre dikkate alınarak hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği, davalının edimini yerine getirememesinin sebebi İdare Mahkemesi'nin işlemi iptal etmesi olup davacının ödediği bedelin tamamını davalıdan ödediği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte istemesinin hakkaniyet ilkesine uygun bulunmadığı, haklı bir sebep olmaksızın başkasının mal varlığından istifade ederek kendi mal varlığını arttıran kişinin elde ettiği kazanımı geri verme zorunluluğu bulunduğu, encümen kararında sisteme giriş bedeli alınması yönünde karar verildiği, fakat süresi yönünden bir açıklık getirilmediği, davalının mahalli idare oluşu dikkate alınarak Belediye Kanunu, Danıştay kararları, İçişleri Bakanlığının kararları gereğince en fazla 49 yıllık süreyle anlaşma yapabileceği dikkate alınarak hat uzatma bedelinin 49 yıl için ödendiğinin kabulü ile davacının sistemden faydalandığı süreye oranlaması yapılarak temlik borçlusunun talep edebileceği bedelin hesaplandığını, temlik borçlusunun para ödemesi nedeni ile sistemde çalıştığı sürece gelir elde ettiği, elde ettiği 4.552,71 TL gelirin denkleştirici adalet ilkesi gereğince ödediği bedelden düşülmesi gerektiği, temlik borçlusunun takipten önce davalıyı usulüne uygun şekilde temerrüde düşürmediği kabul edilerek icra takip tarihi itibariyle temlik borçlusunun davalıdan 55.447,29 TL alacağı olduğu, alacaklının takip dosyasında asıl alacak ve faiz toplamı olarak 95.418,07 TL talep ettiği, davalının itirazında kısmen haklı olduğu, davacı tarafından fazla alacak talep edildiği gerekçesiyle itirazın kısmen iptali ile, takibin 55.447,29 TL üzerinden devamına, alacaktaki “likit” yani muayyenlik ve belirlenebilirlik niteliği ve koşulunun bulunmadığı gerekçesiyle icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.840,58 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1991, Karar No: 2023/2988, Tarih: 31.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/1991 E.  ,  2023/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının dava konusu 114 ada 19 parsel, 2 numaralı bağımsız bölümü 17.11.2017 tarihinde davalıdan satın aldığını ve hâlen davacının mülkiyetinde olduğunu, davalının taşınmazı satıştan hemen sonra teslim edeceğini belirtmesine rağmen dava tarihine kadar taşınmazın davacıya teslim edilmediğini, taşınmazın teslimi için Çorlu.... Noterliğinin 17.07.2019 tarih ve .... yevmiye numaralı ihtarname keşide edildiğini ancak, taşınmazın teslim alınamadığını ileri sürerek el atmanın önlenmesini, geriye dönük 5 yıla ilişkin olmak üzere şimdilik 5.000,00 TL ıslah ile 40.859,87 TL ecrimisilin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili;

1. Dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını,

2. Taşınmazın davalının dava dışı üçüncü kişiye olan borcu nedeniyle teminat amacıyla davacıya devredildiğini, gerçek bir satım akdi bulunmadığını,

3. Taşınmazın tapu devrindeki satış bedeli ile gerçek satış bedeli arasında fahiş fark olması, davacının taşınmazı haciz şerhleri ile birlikte satın alması ve taşınmazın konut kredisinin davalı tarafından ödenmeye devam edilmesinin satışın gerçek olmadığını kanıtladığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, taşınmazın teminat amacıyla davacıya devredildiğini, davacının korunması gerekli üstün bir hakkının bulunmadığını, davanın kabulü kararının eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç