muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8423, Karar No: 2020/1746, Tarih: 06.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8423 E.  ,  2020/1746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü 386 ada 8 parsel sayılı taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemiz bozma ilamı öncesi ,mahkemece verilen ilk kararda dava konusu taşınmazın kamulaştırılan bölümünden arta kalan 157,61 m2 lik bölümünün, kullanılamaz hale geldiğinden bahisle bedeline hükmedilip, bu kısmın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiş ise de; bozma ilamı sonrasında ,davalı vekili 10.09.2018 tarihli celsedeki beyanında ve temyiz başvuru dilekçesinde ,dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 157,61 m2 lik bölüme ilişkin herhangi bir zarar taleplerinin olmadığını belirttiğinden ,mahkemece bu talep doğrultusunda tarafların beyanları alınıp,davacı idarenin de kabulü halinde , kamulaştırmadan arta kalan kısmın bedeli davalı tarafa ödenmemiş ise davacı kuruma iadesine,ödeme yapılmış ise bankadan çekilinceye kadar işlemiş faiziyle davalıdan alınarak davacı kuruma iadesine ve kamulaştırmadan arta kalan 157,61 m2 lik bölümün davacı idare adına tescil edilen tapu kaydının iptali ile davalı taraf adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Bozma ilamı sonrası oluşan fark bedelin 2942 sayılı kamulaştırma Kanunun 7139 sayılı yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar, kesinleşen karara göre davalıya ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11352, Karar No: 2015/12918, Tarih: 02.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11352 E.  ,  2015/12918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2015

NUMARASI : 2014/233-2015/256

Uyuşmazlık, haksız haciz nedeniyle uğranılan zararlara ilişkin maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 02.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/470, Karar No: 2015/2911, Tarih: 03.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/470 E.  ,  2015/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR-

Davacı asil, davalı bankanın tarımsal ikraz sözleşmesine dayalı olarak hakkında icra takibi yaptığını, sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını, bankadan kredi kullanmadığını belirterek, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve Adli Tıp Raporuna göre, sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmaması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 21.10.1999 tarihli sözleşmedeki imzaya itirazı üzerine alınan raporda imza davacıya ait çıkmamıştır. Ancak, anılan sözleşmede davacının kefaleten mi, yoksa asaleten mi borçlu olduğu anlaşılamamakta olup, mahkemece bu yön davalıya veya davacıya açıklattırılmamıştır. Şayet davacı, asıl borçlu ise sözleşmedeki imzanın ona ait olmaması, kredi davacıya ödenmiş ise önem taşımaz. Bu durumda kredinin davacıya ödenmiş olduğunun tespit edilmesi halinde davacı kredi borcundan sorumludur.

Davalının kefil olduğunun tespitinde ise, sözleşmedeki imzanın davacıya ait olması halinde davacı sorumlu olacaktır. Dava konusu tarımsal krediler ikraz sözleşmesinin tanzim tarihinin 21.10.1999 olmasına rağmen mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda incelemeye esas alınan mukayese belgeler dava konusu sözleşmenin tanzim tarihinden sonraki tarihli belgeler olduğu anlaşılmakla, anılan rapor bu haliyle yeterli incelemeyi içermemektedir. Mahkemece, davacının kefil olduğunun tespiti halinde, dava konusu sözleşmenin tanzim tarihinden önceki dönemlere ait resmi kurumlar önünde atılmış imza örnekleri getirtilerek yapılacak imza incelemesine göre uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8936, Karar No: 2014/3058, Tarih: 28.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/8936 E.  ,  2014/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/193425

MAHKEMESİ : Torbalı 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2011

NUMARASI : 2008/356 (E) ve 2011/317 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Resmi nikahlı eş olan taraflar arasında olay günü müşterek çocuklarının okulu nedeniyle çıkan tartışmada şikayetçinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde tartışma sırasında evde bulunan tabakları fırlatarak kırması üzerine eşi sanık tarafından darp edildiğini söylemesi karşısında sanık hakkında TCK'nin 29.maddesinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7838, Karar No: 2023/3258, Tarih: 25.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/7838 E.  ,  2023/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/397 E., 2015/281 K.

SUÇLAR : Mühür bozma, Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmen onama, kısmen bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/397 Esas, 2015/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Mühür bozma suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesi ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği 4 ay 15 gün hapis cezası ile 140,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçların yasal unsurlarının oluşmadığı, dosya içerisinde herhangi bir delil bulunmadığı, eksik inceleme ile ceza verildiği, lehe hükümlerin uygulanmadığı, hükümlerin bozularak beratine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığa ait iş yerinde 14.12.2009 tarihinde aramada yapıldığı, kaçak olduğu değerlendirilen ağır endüstriyel temizlik maddelerinin bulunduğu tanklara el konulduğu, tanklar mühürlenerek yediemin olarak sanığa teslim edildiği, İl Özel İdare yetkililerinin 10.09.2013 tarihinde sanığın iş yerinde yaptıkları denetimde 10.09.2013 tarihli tutanakta yazılı olan tankların mühürlerinin söküldüğü ve tutanakta yazılı bu tanklardaki akaryakıtın bazılarının tamamen boşaltıldığı, bazı tanklarda da olması gerekenden daha az miktarda akaryakıt kaldığının tespit edildiği iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık aşamalardaki savunmasında; suçlamaları kabul etmediğini, il özel idarenin 2009 yılında malları yediemin olarak kendisine teslim ettiğini, bu sırada faaliyetinin devam ettiği, mühürler plastik olduğu için bozulabildiği, tanklardaki kimyasal ürünler de su ile karışıp uçucu özelliğe sahip olduğundan azalmış olabileceğini, 2 yıl önce tekrar kolluk kuvvetleri gelip mühürleme işlemi yaptığını, kolluk kuvvetlerinin mühürlerin tamamını kendilerinin koparmış olduğunu beyan etmiştir.

3. Mahkemece, mühür bozma ve muhafaza görevini kötüye kullanma suçlarının sübut bulduğu kabul edilerek sanık hakkında ayrı ayrı mahkûmiyete hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A) Mühür Bozma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden;

1. 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, "Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mührü kaldıran veya konuluş amacına aykırı hareket eden kişi, altı ... üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un 250 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı cümlesi uyarınca mühür bozma suçu, seri muhakeme usulünün uygulanacağı suçlar arasında sayılmıştır.

3. Sanığa isnat edilen mühür bozma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 31 ... maddesiyle eklenen geçici 5 ... maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

B) Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma Suçu Yönünden

B) Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma Suçu Yönünden

1. Suç tarihinde yürürlükte olan ve 31.03.2007 tarih ve 26479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5607 sayılı Kanun'un 25 ... maddesi ile yürürlükten kaldırılan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre el konulan akaryakıtın, 5607 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (3) numaralı bendindeki “Bu maddenin yayımı tarihinden önce kaçak akaryakıt ile birinci ve ikinci fıkralar kapsamı dışındaki kaçak şüphesiyle el konulan eşya hakkında, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde gerekli tespitler yaptırılarak soruşturma aşamasında hâkim, kovuşturma aşamasında mahkeme tarafından tasfiye kararı verilir. Bu süreler içinde karar verilmemesi halinde eşya derhal tasfiye edilir.” hükmü ve aynı Kanun'un geçici 3 üncü maddesindeki “Eşyanın miktar bakımından fazla olması veya saklanması özel tesis ve tertibatı gerektirmesi hallerinde eşya özelliklerine göre doğrudan ilgili idarelere, bunun mümkün olmaması halinde İçişleri Bakanlığı, Gümrük Müsteşarlığı ile Maliye Bakanlığı Tasfiye İşleri Döner Sermaye İşletmeleri Genel Müdürlüğünce belirlenecek usul ve esaslara göre mahallin en büyük mülki amirinin uygun göreceği bir yere konulur." hükümleri karşısında, somut olayda; 14.12.2009 tarihinde el konulan akaryakıtın kanunun amir hükümlerine rağmen ilgili kanunda belirtilen kurumlar yerine sanığa yediemin olarak teslim edilmesi ve sanıktan, öngörülen üç aylık süre geçtikten sonra, 10.09.2013 tarihinde tesliminin istenmesi nedeniyle zamanında da tasfiye edilmemiş olduğu anlaşılmakla; sanığa suça konu eşyayı bedelsiz olarak bu kadar uzun süre saklama yükümlülüğü yüklenemeyeceğinden unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesinde,

2. Kabule göre de;

a) 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, aynı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 ... maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 ... maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 ... maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

b) Sanık hakkında, mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uygulanırken cezaların yarı oranında indirilmesi gerektiği gözetilmeden mahkemece 1/2 oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza verilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/397 Esas, 2015/281 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği,

Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4031, Karar No: 2021/8312, Tarih: 15.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4031 E.  ,  2021/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle karar başlığında davalı olarak “Gençlik ve Spor Bakanlığı ” yerine "... ” yer almasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olmasına göre, davalı ... Temizlik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd. Şti.’nin tüm, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, 703 sayılı Anayasada Yapılan Değişiklere Uyum Sağlanması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile mülga olan Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu yerine Gençlik ve Spor Bakanlığı taraf haline gelmiştir. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davalı Bakanlık harçtan muaftır, bu hususun gözetilmemiş olması hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/8. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının “3-a)Alınması gerekli 1.976,44.-TL harçtan davacı tarafından yatırılan 545,82.-TL harcın mahsubu ile bakiye 1.430,62.-TL harcın davalılardan müteselsilen tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan 573,52.-TL harcın davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, ” bendinin çıkarılarak yerine “3-a)Alınması gerekli 1.976,44.-TL harçtan davacı tarafından yatırılan 545,82.-TL harcın mahsubu ile bakiye 1.430,62.-TL harcın davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı ... Temizik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd. Şti.'den tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan 573,52.-TL harcın davalı ... Temizlik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd Şti.’den tahsili ile davacıya verilmesine," rakam ve sözcükleri eklenerek hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Temizlik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd. Şti'ye yükletilmesine, 15.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12074, Karar No: 2021/6401, Tarih: 27.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/12074 E.  ,  2021/6401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/662 Esas–2018/462 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 27/04/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/662E– 2018/462 K sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, Yolağzı mahallesi 1055 ve 1056 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan bedelin üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilmiş olup, fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde faiz işletilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde bulunan (karar tarihine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme tarihine ) ibaresinin yazılmasına,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde bulunan (karar tarihine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme tarihine ) ibaresinin yazılmasına,

b-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (7) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 27/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6602, Karar No: 2024/8016, Tarih: 19.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6602 E.  ,  2024/8016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/752 Esas, 2023/1387 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/801 E., 2019/1396 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı talep eden davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA