muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22363, Karar No: 2016/19197, Tarih: 07.11.2016

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının özgür ve iradi olarak tüm haklarını ortadan kaldıracak şekilde istifa dilekçesi imzalamasının hayatın olağan akısına aykırı olduğu gözetilerek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, davacının dava dışı ..... ile dava dışı ... ile birlikte menfaat temin ettiğine ilişkin kanaate varılmadığı, davacının özgür ve iradi olarak tüm haklarını ortadan kaldıracak şekilde istifa dilekçesi imzalamasının hayatın olağan akısına aykırı olduğu gerekçesi ile dava kabul edilmiştir. Davacı işçi ... davalı işverenin Ataşehir’de bulunan iş yerinde finans departman sorumlusu ve dava dışı ...... ile dava dışı ...’ın yöneticisi olduğu, 2013 yılı Şubat ayı içerisinde harcama formlarında usulsüzlük yapıldığı tespiti üzerine işveren tarafından yapılan tahkikatta Nursel Selçuk’un hesaba aktardığı paranın bir kısmını ...’ya verdiğini beyan ettiği, her ne kadar ....... ile dava dışı ...’ın kolluk, savcılık ve mahkeme aşamasında davacıya yönelik isnatları söz konusu olmasa ve davacının özel belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından beraatine karar verilmiş ise de, bu dosya ve ceza dosyası kapsamından davalı işverenden artık davacı ile birlikte çalışmasının beklemeyecek şekilde güven ilişkisinin sarsıldığı, iş ilişkisinin devamının işverenden beklenemeyeceği anlaşılmıştır. Davalı işveren feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığının ise ilerde açılacak kıdem- ihbar tazminatı davasında değerlendirilebileceği, bu aşamada feshin geçerli nedene dayandığı anlaşılmakla, davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 408,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 07.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20106, Karar No: 2012/26070, Tarih: 20.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/20106 E.  ,  2012/26070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 184/1. maddesinde belirtilen imar kirliliğine neden olmak suçunun “ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde” işlenebileceği, Burdur Belediye Başkanlığının 14.01.2009 tarihli suç duyurusu yazısında “kaçak yapının mücavir alan sınırları içersinde, içme suyu havzasında” bulunduğunun bildirilmesi ve kadastro teknisyeni bilirkişinin de raporunda “suça konu yapının Burdur belediye sınırları içersinde kalmakta olup, özel imar rejimine tabi olmadığını” beyan etmesi karşısında, suça konu yerle ilgili çelişkiler giderilip niteliği kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1.fıkrası ile CMK'nın 231/5. madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2.fıkrası ile de CMK'nın 231/14. madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16519, Karar No: 2014/13360, Tarih: 15.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16519 E.  ,  2014/13360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2012/264-2014/143

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirkete trafik sigortalı ticari araçta yolcu olduğu sırada meydana gelen kazada yaralandığını ve sakat kaldığını, müvekkilinin kusurunun olmadığını belirterek şimdilik 3.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalının kusuru oranında gerçek zarardan (poliçe limiti ile) sorumlu olduklarını, kusur ve tazminat miktarı maluliyet oranı ve davacının müterafik kusurlu olup olmadığının uzman bilirkişilerce tespitinin gerektiğini, SGK ile aracın işleteni ve sürücüsü tarafınan davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılmasını, temerrüde düşürülmediklerinden kaza tarihinden faiz istenemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine (kesin süre içinde davacının maluliyet raporu aldırılması için hazır edilmemesi nedeniyle) karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan, sürekli işgöremezlik tazminatının, içinde yolcu olarak bulunduğu aracın ZMSS şirketinden tahsili istemine ilişkindir. Kaza tespit tutanağında ve dosyada alınan bilirkişi raporunda, davalıya trafik sigortalı aracın, dava dışı sürücüsü M.E.B.50.maddesi hükmü uyarınca, "zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır. Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa, hakim olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri gözönünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler."

Somut olayda; davaya konu kaza 5.5.2012 tarihinde meydana gelmiştir. Davalıya trafik sigortalı minibüsle yolcu olan ve kaza sonucu yaralanan Y. B. 28.8.1998 doğumlu olup, dava küçük adına velayeten annesi S. B. tarafından açılmıştır. Minibüs sürücüsü M.E. B. aracının ön kısımları ile önünde ve aynı istikamette seyreden dava dışı M. B. yönetimindeki aracın arka kısımlarına çarpmıştır ve arkadan çarpma kuralını ihlalden kusurlu bulunmuştur. Davacı vekili, küçük Yağmur'un kaza sonucu sakat kaldığını belirterek şimdilik 3.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir. Y. B.'ın kaza sonucu yaralandığına dair tıbbi evrakların bir kısmı dosyaya ibraz edilmiştir. Dosyadaki belgelere göre davacı tarafın zararının doğduğu anlaşılmaktadır. Zarar miktarının tam olarak ispat edilemediği hallerde BK'nun 50.maddesi gereğince, mahkeme hakkaniyete uygun olarak zararı tespit eder. Mahkemece, davacı tarafa küçük Y. B.'ı hazır etmesi ve maluliyet raporu aldırılması hakkında kesin süre verilmiş; mağdur Yağmur'un kesin süre içinde hazır edilmemesi sebebiyle maluliyet raporu alınamadığı ve kesin süreye uyulmadığından, davanın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kesin süreye rağmen mağdur Y. B. maluliyet raporu alınması için hazır edilmediğinden, bu konuda davacı tarafa yeniden süre verilemez ise de; mağdurun yaralanmasına ilişkin tedavi gördüğü hastanelerden tüm tıbbi belgeleri, film, grafi v.s. getirilerek, mağdur hazır olmaksızın ATK 3.İhtisas Dairesinden, davacının maluliyet durumuna ilişkin Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun rapor alınması, daha sonra dosya kapsamına göre konusunda uzman bilirkişiden davacı tarafın zararını belirleyen aktüerya raporu alınması gözönünde bulundurulmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemce, öncelikle mağdur Y. B.ın kaza sonrasında tedavi gördüğü anlaşılan Mersin Devlet Hastanesi ve Mersin Toros Devlet Hastanesinden tedavisine ilişkin tüm film, grafik, tahlil, tetkik sonuçları v.s. gibi tüm tıbbi belgelerinin getirilmesi, daha sonra bu belgelere göre davacının maluliyetinin, kazanın vuku bulduğu tarihte meni olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri ve hakkaniyet kuralları gereğince tespiti için dosyanın ATK 3.İhtisas Dairesine gönderilerek maluliyet raporunun aldırılması ve sonrasında konusunda uzman bilirkişiden aktüerya raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7232, Karar No: 2013/23130, Tarih: 23.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7232 E.  ,  2013/23130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Köy boşluğuna tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazi- nesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden Maliye Hazinesi lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10008, Karar No: 2016/15142, Tarih: 19.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10008 E.  ,  2016/15142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava, boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşaması nedeniyle kesilen aylığın yeniden bağlanması, birleşen dava yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile yersiz ödenen 11.912.81 TL nin davalı ...’den alınarak davacı kuruma verilmesine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı/birleşen davada davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar Tetkik Hakimi ... tarafından okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 21.11.2011 tarihinde kesinleşen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığı davalının eski eşiyle fiilen birlikte yaşadığının 29.03.2013 tarihli 489 sayılı sosyal güvenlik denetmenliği raporu ile tespit edilmesi üzerine 02.11.2011 tarihi itibariyle kesilmiş olup, davalıya 21.02.2012-20.06.2013 tarihleri arasında yersiz ödenen 11.912.81 TL aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirildiği, davacı kurum tarafından açılan dava ile davalıya yersiz ödenen aylıkların tahsilinin talep edildiği mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği, ... tarafından açılan yetim aylığının yeniden bağlanması ve borçlu olunmadığının tespit edilmesi talepli davanın ise reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; ...’in boşandıktan sonra nerede ikamet etttiği tam olarak ortaya konulmalıdır. Bu amaçla davalının ...’de ikamet ettiği adres tespit edilerek bu adresten ve ...’de ikamet ettiği ... Mah. ... Sok. ... Apt Sitesi A Blok No:6/A İç Kapı:10 Yenişehir/... adreslerinden mahalli zabıta araştırması yapılmalı, belirtilen adreslerden muhtar ve re’sen tespit edilecek kişilerden (komşular, apartman görevlisi, yönetici) bilgi ve kanaat edinmeye yetecek kadarı dinlenilmeli, bu şekilde davalının boşandıktan sonra hangi adreslerde kiminle birlikte ikamet ettiği tespit edildikten sonra “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı-birleşen dava davalısı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı-birleşen dava davalısına iadesine, 19.12.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1864, Karar No: 2012/28872, Tarih: 28.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/1864 E.  ,  2012/28872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 52/3, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet ( her üç sanık hakkında)

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

11. Gap Şenlikleri kapsamında düzenlenen triatlon( kros, bisiklet, yüzme) yarışlarının yüzme bölümünün olay tarihinde Atatürk baraj gölünde düzenlendiği, normalde 750 m olması gereken yüzme mesafesinin güvenlik nedeni ile 350 metreye kadar düşürüldüğü, yüzücülerin bulunduğu feribotun kıyıdan 350 metre kadar açıldıktan sonra yarış hakeminin start vermesinden sonra suya atlayan yüzücülerden 7-8'nin boğulma tehlikesi atlattığı, hakem olan ... isimli şahsın suya atlayarak sudaki yüzücülere yardımcı olması ve feribottan ip ve can simidi atılması sonucu 5-6 yüzücünün kurtarıldığı, yüzücüler ... ve ...'in boğularak öldüğü olayda, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafinin tanık dinlenme talebinin reddedildiğine, sanık ... müdafinin, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanık ... ise ölenlerin sporcu lisansı ile yarışlara katıldıklarından yüzme bilmeleri gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün 29/08/2005 tarihli yazısında organizasyonda emniyet ve sağlıkla ilgili ( ambulans, doktor, vs) tedbirlerin il müdürlüklerince alınacağının belirtilmiş olması, Adıyaman Gençlik ve Spor müdürü olan ...nın yarışlarda can kurtaran ve tekne bulundurmadıklarını, sanıkların ise görevlerinin yarışmaların triatlon kurallarına uygun yapılıp yapılmadığını kontrol ve sonuçları ilan etmek olduğunu belirtmiş olmaları karşısında, cankurtaran ve yeteri kadar can simidinin bulunmamasınında ölümle neticelenen olayda etken olmasından dolayı ihmali görülen gençlik ve spor genel müdürlüğü görevlilerininde kusurlu olabileceği düşüncesinden haraketle boğulan yüzücülerle ilgili olarak triatlon yarışmalarına katılmaya uygun sportif eğitim alıp almadıkları, bu eğitimlerinin lisansa bağlanıp bağlanmadığı konusunda araştırma yapılmadan ve 5271 sayılı CMK'nın 63/1. maddesinde "çözümü uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilebileceği” belirtilmiş olup hükme esas alınan bilirkişi raporunun makine, inşaat ve elektrik mühendislerinden oluşan iş güvenliği uzmanı heyet tarafından düzenlendiği, meydana gelen olayın spor müsabakasına ilişkin olması, işin spor konusunda teknik ve özel bir bilgiyi gerektirdiğinin anlaşılması karşısında, üniversitelerin ilgili kürsülerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden mütala alınması gerektiği gözetilmeden iş güvenliği uzmanlarında alınan rapor ile yetinilerek eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafi, sanık ... müdafi ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19838, Karar No: 2012/3564, Tarih: 01.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/19838 E.  ,  2012/3564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi ve yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar nedeniyle borç tahakkuku yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin ve borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 1996 yılında kesinleşen davacıya, 1993 yılında yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden 5434 sayılı ... hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm (yetim) aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2009 yılında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 01.10.2008 – 31.08.2009 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı ....“Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve...sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik

kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.