muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14856, Karar No: 2024/9563, Tarih: 05.11.2024

İddianamede müsaderesi talep edilen ... adına kayıtlı bulunan ..... plakalı nakil aracının 2004 model ..... marka açık kasa kamyon olduğunu, sicili üzerine tedbir şerhi konulduğu, malen sorumlunun beyanında; aracın kendisine ait olup 1 yıllığına sanığa kiraya verdiğini ifade ettiği ve buna ilişkin dosyaya aralarında düzenlenen kira sözleşmesini sunduğu görülmüştür.

24.01.2014 havale tarihli araç için düzenlenen bilirkişi raporuna göre; nakil aracının kasasında bulunan deponun aracın orjinal deposu olmadığı, büyütülmüş tadilatlı bir depo olduğu, özel olarak yapıldığı, araçta orjinal olmayan depoya ait özel dolum ağzı ve boşaltma vanasının mevcut olduğu, ele geçen motorinin aracın taşıma yükü ve kapasitesine göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölüm oluşturduğu, eşyanın miktar ve hacim olarak aracın kullanılmasının gerekli kıldığı ve piyasa rayiç bedelinin 55.000,00 TL olduğu tespit edilmişir.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın sevk ve idaresinde bulunan araçtan 23.500 litre ulusal marker seviyesi geçersiz sonuç veren motorinin ele geçirilmesi, savunmasında suçunu ikrar etmesi ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/284, Karar No: 2018/8984, Tarih: 18.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/284 E.  ,  2018/8984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında hatalı olarak yazılan suç ismi ile eklenmesi unutulan sanık isminin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/823, Karar No: 2020/245, Tarih: 27.01.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/823 E.  ,  2020/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki tespit davası nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün davalılardan Kurum vekilince duruşmasız, ... Ambalaj Ve Baskı San. Tic.A.Ş. vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, temyiz konusu hükme ilişkin dava, HMK’nun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

A)Davacı istemi;

Davacı, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğundan bahisle itibari hizmet süresinin tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalı ... Başkanlığı vekili, itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanunun Ek 5.madde II. bendinin (a-f) alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmiş olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ambalaj ve Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekili, şirketin 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde olmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanılması sonucunu doğuracak koşulların bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ;

Mahkemece, işyerinde yapılan fleksibıl ambalaj üretiminin dava konusu dönem yönünden geçerli olan 506 sayılı Kanunun Ek 5. Maddesi uyarınca basım işi kapsamında olduğu, ayrıca aynı maddenin II. bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı olumsuz çalışma koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ;

Mahkemece, işyerinde yapılan fleksibıl ambalaj üretiminin dava konusu dönem yönünden geçerli olan 506 sayılı Kanunun Ek 5. Maddesi uyarınca basım işi kapsamında olduğu, ayrıca aynı maddenin II. bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı olumsuz çalışma koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

Bölge Adliye Mahkemesince,Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 14.03.2018 tarihli, 2015/21-3882 E., 2018/462 K. Sayılı kararına göre ‘matbaanın bu kadar geniş bir alanda kullanılmasına rağmen 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun Ek 5’inci maddesinde düzenlenen basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet gösteren iş yeri kabul edilmesinin hak ve eşitliğe uygun kabul edilemeyeceği’ , davalı işyerinin üretime yönelik bölümlerinin ek 5/II-a,b maddesinde belirtilen ortama sahip işyeri olduğu, davacının fiili çalışmasını üretim bölümünde geçirmiş olması sebebiyle, 506 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde çalıştığı süre için itibari hizmet süresinden yararlanma koşullarının bulunduğu belirtilerek ilk derece mahkemesinin kararı bu yönüyle hukuka uygun bulunmuş;ancak, itibari hizmet süresinin hesabında 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasına göre, hesaplanan sürede küsuratın tam sayıya tamamlanamayacağı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davacının hak kazandığı itibari hizmet süresi yeniden hesaplanmak suretiyle davanın kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

E) Temyiz ;

..., işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını,506 sayılı Yasanın Ek 5 maddesinde belirtilen basım işyeri koşulunun oluşmadığını belirterek temyiz etmiştir.

Davalı ... Ambalaj ve Baskı San ve Tic.AŞ vekili ,işyerinde esnek ambalaj üretimi yapıldığını,basım ve gazetecilik işyeri olarak nitelendirilemeyeceğini ,II. bendin a-f alt bentlerinde yazılı olumsuz koşulların da gerçekleşmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinin üretim bölümünde dilme işçisi olarak çalıştığı,mahkemece keşif yapıldığı,bilirkişi raporunda işyerinde gıda,kozmetik,çikolata,evcil hayvan maması vs. gibi ürünlerin ambalaj ve baskısı , esnek ambalaj üretimi yapıldığı, baskı,laminasyon ve dilme makinelerinin aynı hol içinde bulunması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı,havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği,tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.

İtibari hizmet , gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.

506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir.

İtibari hizmet , gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.

506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanununun 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5 madde II numaralı bendinde , “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının Basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun ,yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.

Yine,söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi )

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Davalı iş yerinde çikolata,kozmetik,evcil hayvan maması vs.ambalajı üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nın 373/2.maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının davalılardan ... Ambalaj Ve Baskı San. Tic.A.Ş'ne iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/155, Karar No: 2007/886, Tarih: 14.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/155 E.  ,  2007/886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş.Mak.İth.İhr.Tic.A.Ş ile davalılar 1-... Tem.İnş.Ltd.Şti. 2-... ... San.İşl.Tic.A.Ş. (... Genel Müdürlüğü) 3-... Gıda İnş.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.06.2005 tarih 2002/32-2005/434 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekili avukat ... ... ve avukat ...geldiler. Diğer davalılar gelmediler. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı.Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Mahkeme kararının davalı ... Gıda İnş.Ltd.Şti.ne ilanen tebliğine karar verilerek tebliğ işlemi yapılmış ise de ayrıca divanhane askı tutanağının düzenlendiğine dair dosyada bir belge bulunmadığından varsa dosyasına konulması, yoksa yeniden ilanen tebligat yapılıp askı tutanağının düzenlenmesi ve temyiz süresi de geçtikten sonra dosyanın yeniden Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/677, Karar No: 2014/3019, Tarih: 12.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/677 E.  ,  2014/3019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 82//1-d, 35/2, 29, 62, 53, 63 maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İddianamenin sonuç kısmının (1) numaralı bendinde yer alan sevk ve nitelemeye, temyizin kapsamına göre kurulan hükümlerle ilgili inceleme görevi, Yargıtay Yüksek 3. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Yargıtay 3.Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 12/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1693, Karar No: 2025/1232, Tarih: 03.03.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1693 E.  ,  2025/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/201 E., 2024/14 K.

DAVA TARİHİ : 10.06.2015

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin ve murislerinin elektrik abonesi bulundukları davalı şirketlerin düzenledikleri faturalar ile kendilerinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp-kaçak bedeli üzerinden enerji fonu ve TRT payı tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 27.05.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle taleplerini 46.920,76 TL'ye artırmışlardır.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13.06.2016 tarihli kararıyla; davacı aboneden kayıp kaçak, PSH bedeli, TRT payı, enerji fonu payı, dağıtım sistemini kullanma bedeli, iletim sistemini kullanma bedeli ve sayaç okuma bedeli altında fatura içerisinde tahsil edilen ücretlerin haksız olarak tahsil edildiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 46.920,76 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 13.06.2016 tarihli kararının süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece verilen 05.06.2018 tarihli ilamla; davalıların diğer temyiz itirazları incelenmeksizin, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı Kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirildiği, dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, sözü edilen bedellerin maliyet unsuru kapsamına dahil edildiği, Mahkemece 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. geçici 19. ile 20. maddeleri ve 6719 sayılı Kanun'la 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunun'da yapılan tüm değişiklikler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, 6719 sayılı kanunun yürürlüğe girdiği 17.06.2016 tarihi itibariyle, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp - kaçak bedelleri ile ilgili olarak derdest olan her türlü davanın konusuz kaldığı, davacı vekili tarafından davacının serbest tüketici olduğu, bu sebeple nispi olarak alınan PSH bedeli ve sayaç okuma bedelinin hukuka aykırı olduğu, bilirkişi tarafından bu konuda hesaplama yapılmasının istenildiği, bilirkişi heyetinin 27.02.2019 tarihli raporunda davacının serbest tüketici olduğu ve her üç abonelikten maktu bedel olarak alınan perakende satış hizmet bedeli hariç olmak üzere nispi alınan perakende satış hizmet bedeli olarak davacıdan toplamda 2.916,20 TL fazladan ücret tahsil edildiğinin belirtildiği, kayıp-kaçak bedellerinin iadesi hususunda davacı tarafın davanın açıldığı tarihte haklı olduğu, davanın açılmasına davalının sebep olduğu gerekçesiyle; davacının talep ettiği kayıp kaçak bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli, TRT payı, enerji fonu, sayaç okuma bedeli talepleri yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, perakende satış hizmetleri bedeli talebinin ise kısmen kabulü ile 2.916,20 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalılardan Meram EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; taleple bağlı olan Mahkemenin talep dışında değerlendirme ile sonuca gitmesine muvafakat etmediklerini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, müstakil olarak ayrı ayrı dava konusu edilmemiş tarifeler yönünden talepte bulunulmasının mümkün olmadığını, davanın konusuz kaldığına dair değerlendirmenin yanlış olduğunu, davanın açılmasına müvekkilinin sebebiyet vermediğini, müvekkili aleyhine yargılama gideri ve birden fazla avukatlık ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp-kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu ve TRT payının istirdadı istemine ilişkindir.

1. Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapıldığı, bozmaya uygun olarak konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı; bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş yönlerin incelenmesinin artık mümkün olmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1. Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapıldığı, bozmaya uygun olarak konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı; bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş yönlerin incelenmesinin artık mümkün olmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Mahkemece; davanın konusuz kaldığı gözetilerek, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle dava açmakta haksız olmayan davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesiyle yetinilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile talepler bölünerek kısmen kabul edilen miktar üzerinden davacılar lehine ayrıca vekalet ücreti takdirine karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3. madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... EDAŞ vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davalı ... EDAŞ vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (8) numaralı bendinin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,03.03.2025 tarihinde oy biriliğiyle karar verildi.