muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4160, Karar No: 2011/5432, Tarih: 03.05.2011

kayıtlarının miktar sınırları gözönünde bulundurulmadan sulh hukuk mahkemesinin 1950/64-148 sayılı ortaklığın giderilmesi davasında birleştirilip ifrazı sonucu oluşturulan Haziran 1951 tarih 1 nolu tapu kaydı uygulanarak tesbitleri yapılan ... Köyü 1461 ila 1530 sayılı parseller, yine aynı şekilde ifraz edilip tescil edilen Nisan 1951 tarih 2 nolu tapu kaydının daha sonra yapılan ifrazı ile oluşan Ağustos 1956 tarih 60 nolu tapu kaydı ile bu kaydın gittileri olan Haziran 1959 tarih 14, Mart 1960 tarih 31 ve 46 ve Mayıs 1960 tarih 13 ve Kasım 1961 tarih 91, Mart 1967 tarih 83 nolu tapu kayıtlarının uygulanması sonucu tesbitleri yapılan ... Köyü 251 ila 286 ve 386 ila 450 ve 252 ila 464 ve 467 ila 500 ve 502 ila 576 ve 583 ila 868 ve 1468 ve 2438 ila 2441 sayılı parseller (bu parsellerin bir çoğu 1943 yılında yapılıp 1949 yılında kesinleşen ve Nisan 1952 tarih 13 noda 779 Hektar yüzölçümüyle tescil edilen Sazlıdere ve yine Şubat 11952 tarih 19 numarada 1315 Hektar yüzölçümüyle tescil edilen ..., ..., Havuzlu Pınar Devlet Ormanlarının kadastro sınırları içinde kaldığından Hazine ve Orman Yönetimi tarafından tapu iptali ve tescil davasına konu edildiği ve tapu kayıtlarının iptaline dair bir çok parsel hakkında verilen kararların Dairede temyiz yoluyla incelenip onandığı) Kuzeyi; yine 1943 yılında kadastrosu yapılıp kesinleşerek Şubat 1952 tarih 19 numarada tescil edilen 1315 Hektar yüzölçümlü Erikli Devlet Ormanı, Güneyi; ... Devlet Ormanı ve bu ormandan sonra gelen Çeltik Köyü sınırları içinde bulunan ve orman kadastrosu yapılıp kesinleşen Kurtulmuş Devlet Ormanı ile çevrili olduğunun görüldüğü, orman kadastro haritasına göre ... Mezrasına ait cinsi orman, koru, mera olan Hudutname kaydının revizyon gördüğü 1 ila 1460 sayılı parseller ile 1461 ile 1530 sayılı parsellerin dört tarafının orman kadastrosu 1943 yılında yapılıp kesinleşen Devlet Ormanları ile çevrili geniş bir orman içi açıklığı konumunda olduğunun görüldüğü, Büyükçavuşlu Köyünde 1978 yılında ve ... Köyünde 1985 yılında genel arazi kadastrosuna başlamadan önce 228 sayılı genelge hükümlerine göre çalışma alanında bulunan orman alanlarının belirlenmesinin Orman Bölge Müdürlüğünden sorulduğu ve 228 sayılı tebliğ hükümlerine göre düzenlenen 17.04.1979 günlü tutanak ve eki haritada dava konusu yerler ile bitişiğindeki yerlerin orman olduğunun bildirilmesi üzerine o tarihte yürürlükte bulunan 766 Sayılı Yasının 2. maddesi gereğince orman olarak tapulama dışı bırakıldığı, dava konusu yerlerin 1985 yılında yapılan kadastro sırasında “Orman olmaları nedeniyle tapulama dışı bırakıldığı”nın daha önce taraflar arasında görülen ve 1999 yılında açılıp 2001 yılında ret edilerek kesin hüküm haline gelen temyize konu dava dosyası içindeki Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyasına Kadastro Müdürlüğünün gönderdiği 30.03

. maddesi gereğince orman olarak tapulama dışı bırakıldığı, dava konusu yerlerin 1985 yılında yapılan kadastro sırasında “Orman olmaları nedeniyle tapulama dışı bırakıldığı”nın daha önce taraflar arasında görülen ve 1999 yılında açılıp 2001 yılında ret edilerek kesin hüküm haline gelen temyize konu dava dosyası içindeki Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyasına Kadastro Müdürlüğünün gönderdiği 30.03.2001 gün ve 502 sayılı yazıdan da anlaşıldığı, temyize konu davada, davalı konumunda olan kişinin davacı sıfatıyla 1999 yılında açtığı ve 2001 yılında retle sonuçlanan tescil davasının gerekçeli kararında dava konusu edilen taşınmazın “1985 yılında orman olarak tescil harici bırakıldığı, zilyetlik koşullarının oluşmadığı” açıklanarak davanın reddedildiği, bu olgunun tarafları bağlayan güçlü bir delil olduğu, yörede 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunun aplikasyonunun 1995 yılında yapıldığı ve orman sınırlarının 1985 yılında düzenlenen arazi kadastro paftası üzerinde gösterildiği, aplikasyon sonucu 1985 yılında orman olmaları nedeniyle tesbit harici bırakılan dava konusu taşınmazların tarım arazileri ile orman arazileri arasında tampon bölgede kaldığı görülünce retle sonuçlanan tescil davasının davalı tarafından 1999 yılında açıldığı, aplikasyonun, yeni bir kadastro işlemi olmadığı, aplikasyonla ilk orman kadastrosunun sınırlarının değiştirilemeyeceği ve daraltılamayacağı, mahkemece 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1943 yılında düzenlenen orman kadastro harita ve tutanaklarının yöntemince yerine uygulanmadığı, sadece 1995 yılında düzenlenen aplikasyon haritasının uygulanmasıyla yetinildiği, 1943 yılı orman kadastro haritası ile 1995 yılı aplikasyon haritası arasında çıplak gözle dahi fark edilecek şekilde farklılıklar bulunduğu, aplikasyonla 1943 yılında belirlenen orman alanlarının daraltıldığının görüldüğü, yine aplikasyon sırasında bir kısım orman alanları orman niteliğini kaybettiği gerekçesiyle 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince 81 poligon halinde orman sınırları dışına çıkartılmışsa da Orman Bakanlığının ... Kadastro Mahkemesinin 1996/26 ila 1996/106 Esas sayılı dosyalarında açtığı davalar sonucu orman rejimi dışına çıkarma işlemlerinin tümünün iptal edildiği ve bu yerlerin yeniden orman alanlarına eklendiği, bir yerde 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 13.07.1945 tarihinden sonra yapılan orman kadastrosunun seri bazda yapılmaması ve 15.04.1945

tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin ikinci fıkrasında sayılan ayrıcalıklar olmaması halinde kural olarak bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının kesinleşen orman kadastro haritası ve tutanaklarının uygulanması sonucu belirlenmesi gerektiği, dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosunun 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1943 yılında yapıldığı, bu nedenle dava konusu taşınmazların orman olup olmadığının kesinleşen orman kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması ile belirlenemeyeceği, yukarıda anlatıldığı gibi, 1943 yılı orman kadastro haritası ile belirlenen orman sınırlarının 1995 yılında yapılan aplikasyon sırasında daraltıldığı, 1943 yılı orman kadastro harita ve tutanaklarının yöntemince yerine uygulanmadığı, sadece 1995 yılı aplikasyon haritasının uygulanmasıyla yetinildiği, orman bilirkişisi dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun bildirmişse de yörede orman kadastrosunun 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğünden önce yapılması ve daha önce taraflar arasında 1999 ve 2001 yılları arasında görülüp kesinleşen davada dava konusu taşınmazın orman olması nedeniyle 1985 yılında tapulama harici bırakıldığı gerekçesiyle kişilerin açtığı tescil davalarının ret edilmiş olması ve bölgeye ait 1957 basım tarihli memleket haritasında davaya konu taşınmazların bir kısmının ve kadastrosu kesinleşen orman alanları gibi yeşil renge boyandığı, davaya konu taşınmazların bir kısmı aynı haritada beyaz renkli olarak gösterilmiş ise de, üzerinde geniş yapraklı meşe ağacı sembollerinin bulunduğu ve bitişikteki 4-5 metre boyunda olduğu memleket haritasında gösterilen meşe cinsi orman alanları ile ayırıcı bir unsur (Dere, yol, yükseklik gibi) bulunmadığı ve dava konusu edilen yerlerin tümümün bitişikteki Devlet Ormanlarının devamı olduğu ve bir bütün halinde değerlendirildiğinde, yüksek eğimli orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler olduğu, yukarıda açıklandığı gibi, davalıların dayandığı kayıtların dava konusu taşınmazları kapsadığının kabul edilemeyeceği, yörede bu güne kadar 4785 Sayılı hükümleri de uygulanarak yapılan bir orman kadastrosunun da bulunmadığı, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi ile H.G.K’nun 21.01.2004 gün 2004/8-15/7 ve 12.05.2004 gün 2004/8-242/292 ve 12.03.2008 gün ve 2008/20-214/241 sayılı kararlarında belirtilen ilkeler göz önünde bulundurularak davacı Hazinenin davasının kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 825,00'er TL

.G.K’nun 21.01.2004 gün 2004/8-15/7 ve 12.05.2004 gün 2004/8-242/292 ve 12.03.2008 gün ve 2008/20-214/241 sayılı kararlarında belirtilen ilkeler göz önünde bulundurularak davacı Hazinenin davasının kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 825,00'er TL. avukatlık ücretinin davalı gerçek kişiden alınarak duruşmada kendini vekille temsil ettiren Hazineye ve Orman Yönetimine ayrı ayrı verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının davalı gerçek kişiye yükletilmesine 03/05/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10781, Karar No: 2012/4849, Tarih: 08.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/10781 E.  ,  2012/4849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Belediye meclis üyesi olan ve belediyeyi temsil yetkisi bulunmayan müştekinin, sanığa yüklenen suçtan doğrudan zarar görmesinin mümkün olmadığı ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı ayrıca şartları oluşmadığı halde mahkemece verilen davaya katılma kararının müştekiye temyiz hakkı kazandırmayacağı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19957, Karar No: 2013/25040, Tarih: 19.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/19957 E.  ,  2013/25040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2012/787-2013/413

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın yetki yönünden reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

..., davalı Projima Tünel İnş. San. ve Tic. A.Ş. işyerinde çalışan sigortalı Şehmus Keklik'in 04.12.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli işgöremez duruma girmesi nedeniyle, bağlanan gelirlerin %60'ını, davalılardan müştereken ve müteselsilen, rucüan talep etmiştir.

Davalılardan Enerjisa Enerji Üretim A.Ş. vekili, şirketin merkezinin ...'da bulunduğundan bahisle yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkeme, ... (Çağlayan Adliyesi) İş Mahkemesi yetkili olduğundan, davanın yetki yönünden reddine karar vermiştir.

Rücu davasına konu yapılan olay, Adana - Kozan'da bulunan ve davalı şirketlere ait Hes inşaatında meydana gelmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 16'ncı maddesinde öngörülen, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer yada zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir" kuralına aykırı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14767, Karar No: 2014/13625, Tarih: 11.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14767 E.  ,  2014/13625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/246742

MAHKEMESİ : Pazarcık Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2011

NUMARASI : 2010/665 (E) ve 2011/59 (K)

SUÇ : 1163 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kahramanmaraş Valiliği Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü'nce, sanıklar hakkında yapılan 13.07.2010 tarihli suç ihbarının hangi takvim yılına ilişkin olduğunun belirtilmemesi karşısında; anılan yerden suç ihbarının hangi takvim yılına ilişkin olduğu sorulduktan sonra 2007 takvim yılına ilişkin olduğunun anlaşılması halinde sanıkların beraatlerine, 2008 takvim yılına ait olduğunun anlaşılması halinde her iki sanığın adli sicil kayıtlarındaki suç tarihi 30.06.2009 olan 1163 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilip kesinleşen Pazarcık Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/ 277 Esas- 2009/365 karar sayılı ilamı getirtilip incelenerek mükerrer açıldığının tespiti halinde 5271 CMK'nın 223/7 nci maddesi gereğince kamu davasının reddine karar verilmesi, 2009 takvim yılına ait olduğunun anlaşılması halinde dosyanın Pazarcık Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilip iddianamede gerekli düzeltme yaptırılıp, buna göre de sanıkların yeniden savunmalarının alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/735, Karar No: 2014/15083, Tarih: 29.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/735 E.  ,  2014/15083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/189-2013/373

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmazda bulunan bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, müdahale iddiasının keşfen belirlendiği gerekçesiyle elatmanın önlenmesi talebinin kabulüne, davacının davalıya gönderdiği ihtarnamede belirtilen süreden itibaren 10.09.2012 tarihine kadar olan dönem için 258,00 TL ecrimisile karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, dava konusu 261 ada 1 parselde bulunan 24 numaralı bağımsız bölümün kayden maliki olduğu, bağımsız bölümün tapu kaydında 17.12.2008 tarihli aile konutu şerhi bulunduğu, davacı Ali ile davalı S. C.'nin karı – koca iken, Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesinin 2009/678 E – 2010/1617 K sayılı kararı ile boşanmalarına karar verildiği ve anılan kararın 09.04.2012 tarihinde kesinleştiği, davacının, davalıya gönderdiği 17.08.2012 Tarih ve 25822 yevmiye sayılı ihtarnamede, boşanma kararı kesinleştiği için dava konusu 24 numaralı bağımsız bölümde aile konutu şerhinin geçerliliği kalmadığını, boşanma kararına rağmen taşınmazı haklı ve geçerli bir nedeni olmadığı halde kullandığını belirterek ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren 7 gün içinde taşınmazı boşaltmasını ve konutu tahliye edene kadar geçecek süre için de 1.200 TL ecrimisil ödemesini istediği, davacının eldeki davada, davalının haksız müdahalesinin önlenmesine ve 10.04.2012 ile 10.09.2012 tarihleri arasındaki dönem için 6.000 TL ecrimisile karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, taraflar dava konusu 24 numaralı bağımsız bölümü aile konutu olarak kullanmışlarsa da ve tapu kaydında aile konutu şerhi bulunsa da boşanma kararının kesinleştiği tarihte şerh niteliğini kaybetmiştir. Davalı eski eş, boşanma kararından haberdar olduğu halde dava konusu bağımsız bölümü kullanmaya devam etmiş olduğuna göre artık iyiniyetli sayılamayacağı açıktır.

Hal böyle olunca, boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren hesaplanacak ecrimisile karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12168, Karar No: 2013/11590, Tarih: 02.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/12168 E.  ,  2013/11590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Belediye meclis üyesi olan ve belediyeyi temsil yetkisi bulunmayan müştekinin, sanıklara yüklenen suçtan doğrudan zarar görmesinin mümkün olmadığı ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı ayrıca şartları oluşmadığı halde mahkemece verilen davaya katılma kararının müştekiye temyiz hakkı kazandırmayacağı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/2420, Karar No: 2023/2869, Tarih: 22.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2420 E.  ,  2023/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3222 E., 2022/2927 K.

İHBAR OLUNAN : ... Elektrik Madencilik Turizm Sanayi ve Ticaret AŞ vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 24.03.2020

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/285 E., 2022/420 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğüne bağlı linyit kömür üretiminde faaliyet gösteren ... Elektrik Madencilik Turizm Sanayi ve Ticaret AŞ'nin (... AŞ) çalışanı olduğunu, en başından beri davalının asıl işçisi olmasına rağmen muvazaalı olarak alt işveren işçisiymiş gibi gösterilerek haklarının kısıtlandığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanması gerektiğini ileri sürerek ilave tediye ücreti ile toplu ... sözleşmesinden kaynaklı fark ücret, yeraltı tazminatı, ikramiye, yemek iaşe bedeli, koruyucu malzeme dikim bedeli, sabun ve aydınlatma, yakacak, sosyal yardım, vardiya tazminatı zammı, denge ödeneği alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunduklarını, davanın ihbarı taleplerinin olduğunu, müvekkilinin işi anahtar teslim ... olarak verdiğini, ihale makamı olan Kurumun herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, çalışanların emir ve talimatları ihaleyi alan firmadan aldıklarını, davacının Kurum işçisi olmadığını ve Kurumun tarafı olduğu toplu ... sözleşmesinden yararlanmak istediğine dair bir talebi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunduklarını, davanın ihbarı taleplerinin olduğunu, müvekkilinin işi anahtar teslim ... olarak verdiğini, ihale makamı olan Kurumun herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, çalışanların emir ve talimatları ihaleyi alan firmadan aldıklarını, davacının Kurum işçisi olmadığını ve Kurumun tarafı olduğu toplu ... sözleşmesinden yararlanmak istediğine dair bir talebi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. İhbar olunan ... AŞ vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını müvekkilinin İdare tarafından açılan ihaleleri kazanarak kömür üretim işi yaptığını, davalı ile müvekkili Şirket arasındaki ilişkinin ihale usulü ile hizmet alımı işi olduğunu ve muvazaanın söz konusu olmadığını, davacının müvekkili Şirket çalışanı olduğunu, davacının Sendika ile müvekkili arasında imzalanmış olan toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yaralandığını ve herhangi bir hak kaybının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının ihbar olunan Şirkette çalıştığı ve Maden- ... Sendikasına üye olduğu, davalı Kurum ile ihbar olunan arasında muvazaa ilişkisinin sabit olduğu, davalı Kuruma yazılan müzekkere cevabına göre davacının sendika üyeliğinin davalı Kuruma bildirilmediği, Maden–... Sendikasına yazılan müzekkere cevabına göre ise işçinin sendika üyeliğinin asıl işverene bildirilmediği, müzekkere cevapları doğrultusunda sendika üyeliğinin davalı Kuruma bildirilmediği anlaşıldığından davacının toplu ... sözleşmesinden doğan alacak taleplerinin reddi gerektiği; ancak davacının 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) gereği ilave tediye alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri