muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1451, Karar No: 2022/5414, Tarih: 02.06.2022

Mahkeme kararın kaldırılmasından sonra ilk derece mahkemesince 07.06.2018 tarihli ikinci kararında, davalı idare tarafından bir yıllık yasaklılık uygulanarak hakedişlerden %20'lik bloke tutarların ödenmemesine karar verildiğini, davalı idare tarafından ayrıca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunulduğu, kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve karar itirazen kesinleştiğini,davacı şirketin hakedişlerinin %21'lik kısmının bloke edilmesinin hukuka uygunluk göstermediğini, bu kapsamda davacı şirkete davalı kurum tarafından 569.346,62 TL'nin iadesinin gerektiğini,ihtarname tebliğ tarihinden takip tarihine kadar olan işlemiş avans faizi 33.819,19 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı borçlunun Ankara 14. İcra Müdürlüğünün 2015/15738 sayılı takip dosyasında 569.346,62 TL asıl alacağa ve 29.925,00 TL işlemiş faize yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, itirazın iptaline karar verilen asıl alacağın %20'si oranındaki tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş,hüküm ,davalı tarafça istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince yargılama yapılarak hükme esas alınan 28/09/2021 tarihli ek raporda davalı kurumun toplam 434.896,93TL'lik bloke miktarını davacıya ödemediğinin belirtildiği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kısmen kabul kısmen reddi ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile davalı borçlunun Ankara 14. İcra Müdürlüğünün 2015/15738 Esas sayılı takip dosyasında 434.896,93 TL asıl alacağa ve 25.832,88TL işlemiş faize yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin bu miktarlar üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, itirazın iptaline karar verilen asıl alacağın %20'si oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nin 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

1-6100 sayılı HMK'nin 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK’nin 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Somut uyuşmazlıkta;hükme esas alınan raporda ; 06.09.2013 tarih 9977/67 sayılı idari tedbir konulu yazıda ‘‘Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 23/07/2013 tarih ve 7739 sayılı olurları gereği, Çalışma ve İş Kurumu Ankara İl Müdürlüğü ile Gençler Eğitim Inşaat Limitet şirketi arasında 02/05/2012-19/10/2012 tarihlerindeki (Yönetici Sekreter )ve 20/04/2012-05/10/2012 tarihlerindeki (Bilgisayarlı Destekli Grafik Tasarımı) mesleğinde düzenlenen istihdam garantili işgücü yetiştirme kurslarında, eğitim verilen kursiyerin istihdam edilmediği iddiasıyla ilgili olarak yapılan soruşturmada Gençler firması tarafından işe yerleştirildiğine ilişkin belge düzenlenen kursiyerlerin kurs sonunda istihdam edilmediklerini ifade ettiklerini dolayısıyla bu konuyla ilgili olarak düzenlenen belgelerin gerçeğe uygun olmadığı kanaatinin oluştuğu, kurs sonunda istihdam edilen bazı kursiyerlerin özel şartname ve sözleşmeye aykırı olarak kurs başlangıcından önceki bir yıllık süreçte kurs firmasının işyeri çalışanı olduğubu firmayla birçok kurs düzenlendiğinden inceleme kapsamı dışındaki kurslarda da benzer usulsüzlüklerin yapılmış olabileceği ihtimalinin kuvvetli olduğu anlaşılmıştır. Kurs firması Gençler ile Çalışma ve İş Kurumu Ankara Müdürlüğünün imzalığı sözleşmenin 3.4.4'üncü maddesinde kurs sonrası kısmen dahi olsa istihdamın yerine getirilmemesi halinde bloke tutarın ödenemeyeceği, kursiyer başına isabet eden harcamaların geri alınacağı, yüklenici hakkında bir yıllık yasaklama hükümlerinin uygulanacağı hüküm altına alındığı, firmanın hakediş ödemelerinin soruşturma sonuna kadar ödenmemesi; firma istihkaklarından kesilen bloke tutarlarının ödenmemesi’’ denilmektedir.

Davalı kurum 06/09/2013 tarih ve 9977/67 sayılı müfettiş raporuna dayalı olarak bloke edilen 383.448,58TL'nin ödenmediğini bildirmektedir. (Listede 12 adet kurs yer almaktadır) Dava konusu bloke tutarlarının yükleniciye ödenmemesine ilişkin müfettiş Osman Koç tarafından Teftiş Kurulu Başkanlığına gönderilen 06/09/2013 9988/67 sayılı yazıda ise (02/05/2012-19/10/2012 tarihlerindeki Yönetici Sekreter ve 20/04/2012-05/10/2012 tarihlerindeki Bilgisayarlı Destekli Grafik Tasarımı olarak iki kurstaki eksik istihdam iddiası bulunmaktadır. Müfettişin 06/09/2013-9977/67 sayılı yazısı ile kurumun dosyaya ibraz ettiği 383.448,58TL'lik bloke tutarlı listesi birbiriyle alakası bulunmadığını, Kurumca düzenlenen 12 kursa ait toplam 383.448,58TL'lik bloke tutarının sözleşmeye aykırılık/eksik istihdam" iddiasını gösterir müfettiş raporu ise kurum tarafından dosyaya ibraz edilmediği belirtilerek alacaklı firmanın icra dosyasında kurs numaralarını belirtmeden bloke edildiği belirtilen 570.000,00TL'yi istediği, Davacı firmanın dava dilekçesinde bloke edilen miktarları belirtmeden sözleşme bedelinin %21'i olarak belirttiği, (Kurs numarası ve buna bağlı bloke edilen miktarın gösterilmediği, %21 üzerinden 631.086,62 TL, üzerinden 581.520,00TL olarak hesaplandığı, her iki rakamın da icra takip dosyasındaki 570.000,00TL ile uyumlu olmadığı) Buna karşın davalı kurumun gönderdiği listeye göre bloke edilip de yükleniciye ödenmeyen miktarın 383.448,58TL olduğu, listede 89166/197199, 99830/75010, 103098/111235, 122896/329806 nolu kurslara ait bloke edilen miktarların 0,00TL olarak gösterildiği, oysa 89166/197199 nolu kurs sözleşmesinin 97.574,40TL+99830/75010 kurs sözleşmesinin 294.00000TL+103098/111235 nolu kurs sözleşmesinin 294.000,00TL+ 122896/329806 nolu kurs sözleşmesinin 235,840,00TL olduğu, davalı kurumun buradaki 164.768,00TL'lik bloke miktarını 0,00TL olarak gösterdiği, davalı kurumun listesine göre bloke edilen toplam miktarın (54.520,65+19.991,32+58.800,00+23.845,23+40.273,46+43.675,07+58.800,00+47.168,00+50.671,46 +66.406,59+84.065,80) = 548.217,58TL olarak hesaplandığı, davalı kurumun 99830/75010 nolu 103098/111236 nolu 122896/329806 nolu kurslara ait dosyaların kendi arşivlerinde olmadığı gerekçesiyle bunlara ait bloke edilen miktarları 0,00TL olarak göstermesinin yerinde olmadığı, 548.217,58TL'lik bloke miktarı içersinde 19/12/2012-328918 sayılı yazıda belirtilen 19.833,65TL'lik grafiker kursuyla ilgili geri ödemenin yer almadığı, davalı kurumun da bunu ödenmeyen bloke edilen miktarının içersinde göstermediği, 99793/74974 nolu kursla ilgili olarak müfettişler tarafından düzenlenen 31/01/2014 tarih ve 9977-9767/SR/01-01 sayılı rapordaki tespitler dikkate alındığında davalı kurumun bu kursla ilgili olarak 54.520,65 TL'yi geri ödememekte haklı olduğu, 548.217,58-54.520,65-493.696,93 TL ödenmeyen bloke miktarı hesabı yapıldığı, 99830/75010 nolu kursla ilgili 58

.520,65 TL'yi geri ödememekte haklı olduğu, 548.217,58-54.520,65-493.696,93 TL ödenmeyen bloke miktarı hesabı yapıldığı, 99830/75010 nolu kursla ilgili 58.800,00TL'lik ödenmeyen bloke miktarı hesabı yapıldığı, müfettişler tarafından düzenlenen 31/01/2014 tarih ve 9977 9767/SR/01-01 sayılı rapordaki tespitler dikkate alındığında bu miktarın da ödenmeyen bloke miktarından düşülmesinin gerektiği, 493.696,93-58.800,00=434.896,93 TL ödenmeyen bloke miktarı olarak hesaplandığı, Dayandığı 06/09/2013 tarih ve 9977/67 sayılı müfettiş raporunun davalı kurum tarafından dosyaya ibraz edilmemesi sebebiyle davacı kurum tarafından yükleniciye ödenmeyen bloke tutarlarının listesinin aşağıdaki gibi olduğu kanaatine varılarak

99850/74998 - 19.991,32

122867/329842-23.845,23

124230/2839- 40.273,46

124860/9014- 43.675,07

103098/111235 - 58.800,00

122896/329806 -47,168,00

124252/2811 -50.671.46

124878/8972-66,406,59

125880/8993-84.065,80 TOPLAM;434,896,93TL bloke tutarlarının davacıya ödenmediği ’’rapor edilmiş ve hükme esas alınmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince herhangi bir gerekçe belirtilmeden söz konusu rapora atıf yapılmış. Rapor içeriğinden 31.01.2014 tarihli teftiş raporunda gerekçesi belirtildiği ve gerekçesi belirtilen davacı ile yapılan sözleşmelerin 3.4.4 maddesi gereğince kurs sonrası kısmen dahi olsa istihdamın yerine getirilmediğinin kabul edildiği varsayılsa dahi 31.01.2014 tarihli teftiş raporunda dava dilekçesinde belirtilen 3 sözleşme (197199/89169-75010/99830-74974/99793) için belirtilen tutarların tahsil edilemeyeceği rapora yansımış yine aynı teftiş raporunda 99850/74998 numaralı sözleşme yer verilmiş olmasına rağmen neden raporda dışlandığı anlaşılamamıştır.

O halde bölge adliye mahkemesince yapılması gereken; tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun, davalı tarafın itirazlarını karşılayacak,davalının hangi sözleşmede hangi gerekçeyle istihdamın yerine getirilmediği ve davacıya ödenmeyen bloke tutarlarının somut tespitlerine yer verilmeli ve davacının istihdamı sağlayıp sağlamadığı ve taraflar arasındaki sözleşme hükümleri değerlendirecek uzman Sayıştay denetçisinden oluşan üç kişilik yeni bir bilirkişi heyetinden rapor aldırılarak, varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle HMK'nin 371. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın aynı Kanununun 373/2 maddesi uyarınca karar veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 02/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2611, Karar No: 2015/17415, Tarih: 29.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/2611 E.  ,  2015/17415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı 1997 yılında bir adet A grubu devre mülkü .. Belediyesi’nin teminatına güvenerek davalı şirketten satın aldığını, sözleşme tarihinden itibaren 30 ay içerisinde teslim edileceğinin taahhüt edildiğini, davalıların edimlerini yerine getirmediğini, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak devre mülkün değeri olan 7500,00 TL nin yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılardan Belediye, devre mülk satımına ilişkin sözleşmenin tarafı olmadığını, aradan 15 sene geçtikten sonra Yargıtay HGK'nun 2010/-516 esas 2011/ karar nolu ilamıyla sorumlu tutulduklarını, bunu fırsat bilen diğer davalı ....’nin sayısı bilinmeyen eski tarihli yeni sözleşmeler akdettiğini, gelişen teknoloji ışığında ‘mürekkep yaş’ yöntemiyle bu tür sözleşmelerdeki imzanın atılış tarihinin tam olarak belirlenebildiğini, şirketten devre mülkü satın alan üye sayısının bilinmediğini, üyelerin iddia edilen tarihte mi yoksa Hukuk Genel Kurulu kararından sonra mı üye yapıldığının belirlenmesi gerektiğini, bu sahte ödeme belgeleri ve Belediye Başkanının şirket tarafından yetkisiz temsili sonucu büyük oranda zarara uğratıldığını, ödemelerin gerçekleşmediğini, şirketin ticari defterlerini ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300'ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülkü bu şirketten satın aldığının iddia edildiğini, devre mülk inşaatlarının yapı ruhsatlarının iptal edildiğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığını, inşaata çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, bu sebeple 1997 yılında edimin ifasının imkansızlığının anlaşıldığını, devre mülkle ilgili ihalenin de feshedildiğini, dönemin belediye başkanı ile meclis üyelerinin bundan dolayı cezalandırıldığını, .. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/179 esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, ayıplı ifa kapsamına giren davalarda zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu savunarak davanın zamanaşımı nedeniyle olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4918,66 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmiş olup hüküm davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4918,66 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmiş olup hüküm davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, devre mülk satım sözleşmesine dayanmaktadır. Davacı, davalı şirketten devremülk satın aldığını, ifasının imkansız hale gelmesi nedeniyle şirkete ödediği bedelin davalılardan tahsili isteminde bulunmuş, davada alacağın dayanağı olarak kombi tatil kenti antetli 24.0.1998 tarihli sözleşme ve ödeme belgeleri gösterilmiştir. Davalı ise davacının sunduğu belgelerin satış tarihinden sonra düzenlendiğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş ise de temyiz üzerine belgelerin sıhhati üzerinde durulması gerektiğinden bahisle karar bozulmuş, diğer seri dosyalarda yaptırılan bilirkişi incelemesi semeresiz kaldığı, yazı yaşı tayini mümkün olmadığına dair rapor gözetilerek bu kez yerel bilirkişiye ödeme belgeleri incelettirilmiş neticede belgelerin sıhhatinin takdiri mahkemeye bırakılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Öncelikle belirtmek gerekir ki davacının şirkete ödeme yaptığını yasal delillerle ispat etmek zorundadır. Davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile doğrulanmayan sözleşme ve ödeme belgelerine dayanılarak hüküm kurulamaz. Dairemize seri olarak gelen dosyalarda davalı belediye .....kararı ile sorumlu tutulmuş ise de ibraz edilen belgelerde belediyeyi bağlayan geçerli bir imza olmaması nedeniyle bu tür belgelerin düzenlenmesi her zaman mümkündür. Bu tür davalarda belgelerin delil olarak önemi izahtan varestedir. Sözleşmede silinti kazıntı bulunması ve Belediyenin sözleşmede imzası olmaması nedeniyle belgelerin sıhhati konusunda daha hassas durulması icab eder. Nitekim 6100 sayılı yasanın 207.maddesinde “Senetteki çıkıntı, kazıntı veya silinti ayrıca onanmamışsa, inkâr hâlinde göz önünde tutulmaz. Bu tür çıkıntı, kazıntı veya silinti mahkemece senedin geçerliliğine ve anlamına etkili olacak nitelikte görülürse, senet kısmen veya tamamen hükümsüz sayılabilir..” ... hükmü yer almaktadır. Maddeyle belgelerin güvenilirliğinde tereddüt doğuracak derecede çıkıntı, kazıntı veya silintinin var olması halinde, geçerliliğine ilişkin hükümler gösterilmiştir.

Somut olayda sözleşmede alıcı olarak Hidayet yazılıyken üstü çizilerek başka bir kalemle davacının adı yazılmış, senet iadeleri ile ödeme belgelerinde bilgisayar çıktısı isim çizilip yerine davacının adı el yazısıyla yazılmış ve bu değişiklikler de sözleşmeyi düzenleyenler tarafından paraf edilmemiştir. Bu haliyle ödemenin davacı tarafından yapıldığını kabule olanak bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının temyiz eden davalı belediye yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 29.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3210, Karar No: 2016/10686, Tarih: 22.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3210 E.  ,  2016/10686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanan, 2863 sayılı Kanunun 67/1, TCK'nın 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen 07.05.2008 tarih, 2008/28 - 2008/64 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu hüküm, CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmakla, sanık müdafii tarafından temyiz edilen hüküm incelendi;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 - 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Kale İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerince yapılan devriye görevi esnasında, Denizli ili, Kale ilçesi, Karaköy kasabası, Karacaoluk piknik alanında durumundan şüphelenilen bir aracın yanına gidildiğinde, araç yanında bulunan sanık Nurattin Nakcı'nın elinde bulunan bir poşeti ileriye doğru attığının kolluk görevlilerince fark edildiği, yere atılan poşetin alınıp içerisine bakıldığında sikke ve objelerin bulunduğunun görüldüğü, Kale Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı arama izni doğrultusunda sanığa ait araçta yapılan aramada 3 adet heykelin bulunduğu, Kale Sulh Ceza Mahkemesinin 31.01.2008 tarih, 2008/19 değişik iş sayılı kararıyla el konulmasına karar verilen eserler hakkında aldırılan Denizli Müze Müdürlüğü raporu ile arkeolog ve sanat tarihçi bilirkişilerden alınan 15.02.2008 tarihli raporda, 2 adet heykel dışındaki tüm eserlerin, 2863 sayılı Kanun kapsamında, korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olduğunun tespit edildiği, bu tespitler üzerine sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, sanığın verdiği ifadelerinde, davaya konu eserleri tarlasını sürdüğü esnada tesadüfen bulduğunu ve 2001 yılından itibaren muhafaza ettiğini beyan ettiği, 2863 sayılı Kanunun 4/1. maddesinde, korunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarını bulanların bunu en geç üç gün içinde yetkili mercilere bildirmeye mecbur olduklarının düzenlendiği, belirtilen yükümlülüğe aykırı hareketin de aynı Kanunun 67/1. maddesinde yaptırım altına alındığı, sanığın anılan savunmasına itibar edilmemesini gerektirecek kesin ve somut delillerin bulunmadığı, böylece sanığın yakalama tarihi itibariyle üç günlük bildirim süresi dolduğundan “haber verme yükümlülüğüne aykırılık” suçunun unsurlarının gerçekleştiği, tüm dosya kapsamından sanığın eylemlerinin sabit olduğu ve atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2863 sayılı Kanun'un 75. maddesinde, kanun kapsamında kalan suçlar nedeniyle el konulan taşınır kültür ve tabiat varlıklarının tasnif ve tescili yapılmak üzere müzeye teslim edileceği öngörülmüş olmasına, mahkemelerin belirtilen hususu karar altına almamaları halinde idarenin dava konusu eşyaların mülkiyeti ve yapılacak işlemler konusunda karşılaşacağı tereddüt de gözetilerek ele geçen ve 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğine haiz eserlerin Müze Müdürlüğüne teslimi konusunda bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasına, “2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu tespit edilen suça konu eserlerin, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine” cümlesi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17161, Karar No: 2017/5281, Tarih: 11.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/17161 E.  ,  2017/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin tüm aşamalardaki tutarlı ifadelerine ve alınan doktor raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suç tarihinde müştekiye bıçak çekip bıçağı sol baldır kısmına dayayarak cep telefonunu zorla aldığı, bu durumun doktor raporu ile de sabit olduğu ve sanığın eyleminin silahla yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11/05/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.