muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10609, Karar No: 2008/392, Tarih: 17.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10609 E.  ,  2008/392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalı ... Motor AŞ.nin ithal ettiği Renault-Laguna marka aracı 31.7.1998 tarihinde diğer davalıdan satın alıp adına tescil ettirdiğini,ancak aracın tescil belgesindeki motor numarası ile fiilen mevcut motor numarasının farklı olması nedeniyle aracın muayene ve ... işlemlerinin yapılamadığını,vizesini yeniletmek için gittiği 27.1.2001 tarihinde öğrendiğini,davalıların durumdan haberdar oldukları halde karışıklığı düzeltmediklerini.araçla trafiğe çıkamadığını bu yüzden araç kiralamak zorunda kaldığını bildirerek,dava dışı araç kiralama şirketlerine ödediği toplam 16.579 YTL nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar bu karışıklığın düzeltilmesi için trafik tescil bürosu ve gümrük müdürlüğüne başvurduklarını ancak düzeltilemediğini,davacının da yeterli gayreti göstermediğini,aracın mutad bakımının yapılması ve arızalarla ilgili servis hizmetlerinin verilmesi nedeniyle aracın kullanılamadığı iddiasının doğru olmadığını,ayrıca talebin zamanaşımına uğradığını bildirerek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2007/10609 2008/392

2-Davacının davalı ... Motor AŞ.nin ithal ettiği Renault-Laguna marka aracı 31.7.1998 tarihinde diğer davalıdan satın alıp adına tescil ettirdiği,ancak aracın tescil belgesindeki motor numarası ile fiilen mevcut motor numarasının farklı olması nedeniyle aracın muayene ve ... işlemlerinin yapılamadığı,vizesini yeniletmek için gittiği 27.1.2001 tarihinde öğrendiği,bu farklılığın davalı ... Motor AŞ.nin bayisi diğer davalı Emet Motor Limited Şirketine kestiği faturada motor numarasının yanlış yazılmasından kaynaklandığı taraf iddia ve savunmaları ile tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Davacı aracın trafiğe çıkarılamaması nedeniyle 27.12.2001 tarihli 6 aylık ve 30.3.2004 ile 31.3.2004 tarihli üçer aylık araç kiralama şirketlerinden araç kiralamak zorunda kaldığından bahisle ödemek zorunda kaldığı kira bedellerinin tahsili için eldeki davayı açmıştır.

Davacının motor numarasındaki yanlışlığı öğrendiği 27.1.2001 tarihi ile araç kiraladığı tarihler ve 2.3.2005 dava tarihi arasında uzunca bir süre bulunmaktadır.Bu yanlışlığın düzeltilmesinin mümkün olup olmadığı,düzeltilecek ise nasıl ve ne şekilde giderilebileceği ve düzeltilmesi için gerekli olan makul sürenin mahkemece araştırılarak tesbiti gerekir.Zira bu yanlışlığın makul sürede düzeltilmesi mümkün ise davacının da gerekli özeni ve gayreti göstermemesi halinde zarara kendisi sebep olacağından davalılardan herhangi bir talepte bulunamaz.Öyle olunca öncelikle bu yanlışlığın nasıl ve ne şekilde giderileceği,bunun için gerekli makul sürenin tesbiti için taraf delilleri toplanıp,gereli araştırma yapılıp,Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine.2.bentte açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde224.00 YTL.nın Davalı Emat Motorlu Araçlar'a 224.00 YTL. harcın davalı ... Motorlu Araçlar A.Ş.a iadesine, 17.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5048, Karar No: 2015/1611, Tarih: 18.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5048 E.  ,  2015/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma suçunu gizlemek için öldürmeye teşebbüs, nitelikli yağma, geceleyin nitelikli hırsızlık suçuna teşebbüs, konut dokunulmazlığını ihlal

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanıklar .. ve ..'in adli sicil kayıtlarına göre, tekerrüre esas sabıkaları bulunduğu gözetilerek sanıklar hakkında TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ..'nin mağdur ..'e yönelik öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağma suçları ile sanıklar .. ve ..'in mağdurlar .. ve ..'ya yönelik geceleyin nitelikli hırsızlık suçuna teşebbüs ve geceleyin nitelikli şekilde konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, suça sürüklenen çocuk .. yönünden kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğünün nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, sanıklar .. ve .. yönünden ise cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiilerinin yağma suçu yönünden suçun niteliğine, TCK.nun 62, 150 ve 168. maddelerinin uygulanması gerektiğine, öldürmeye teşebbüs suçu yönünden eksik incelemeye, suç kastı bulunmadığına, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarının fazla olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıklar .. ve .. hakkında geceleyin nitelikli şekilde hırsızlık suçuna teşebbüs ve geceleyin nitelikli şekilde konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümler yönünden; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK.nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar .. ve .. için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, zorunlu müdafii ücretlerinin tahsiline ilişkin paragrafın hükümden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümler ile suça sürüklenen çocuk .. hakkında nitelikli şekilde öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10115, Karar No: 2011/15418, Tarih: 13.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/10115 E.  ,  2011/15418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; davalının açtığı boşanma davası reddedilmekle, o davada bağlanan toplam 650,00 TL tedbir nafakasının sona erdiğini, müvekkili ile eşi olan davalının ayrı yaşadıklarını, davalının eşi ve çocuğu ile ilgilenmediğini beyan ederek, davacı için aylık 750,00 TL, çocuk için 1.250,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı ve çocuk için hükmedilen nafakaları ödemeye devam ettiğini, çocuğun özel giderlerini karşıladığını, talebin fahiş olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, davacı için aylık 1.250,00 TL, çocuk için 750,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nun 197.maddesi gereği ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası talebinde bulunabilir.

Ayrıca, TMK'nun 327/1 maddesine göre, çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından sağlanır.

Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ... olmasına kadar devam eder (TMK.md.328/1).

Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir (TMK.md.329/1).

Nafaka takdir edilirken, tarafların ekonomik, sosyal ve mali durumları ile davacı ile çocukların ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Dava dilekçesinde davacı ve çocuğun günlük yaşamdan kaynaklanan aylık giderler toplamı 1.305,00 TL gösterilmiştir. Dosya içeriğine göre, davacı babası tarafından verilen konutta müşterek çocuk ile yaşamaktadır. Çocuk 1998 doğumlu olup, Devlet okulunda öğrencidir. 17.3.2009 tarihinde açılan boşanma davasında verilen ara kararı ile davacı ve çocuk için toplam 650,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmiştir.

Açıklanan bu duruma göre, davacı ve çocuğun giderleri düşünülmeden yüksek oranda nafaka ödemesine karar verilmesi, TMK.nun 4. maddesinde yazılı hakkaniyet ilkesine de uygun bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, hakimin tarafların iddia ve savunmasıyla bağlı olduğu (HUMK.md.74) düşünülmeden davacı eş kendisi için 750,00 TL nafaka istediği halde, talep aşılarak 1.250,00 TL nafakaya hükmedilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Ayrıca, banka hesap ekstresine göre davalı bu dava sırasındada aylık 650,00 TL nafaka ödemeye devam ettiği halde, hükmedilen miktarın tahsilde tekerrür olmamak üzere tahsiline karar vermek gerekirken, bu hususun kararda belirtilmemiş olması da doğru değildir.

Kabule göre de, hakimin tarafların iddia ve savunmasıyla bağlı olduğu (HUMK.md.74) düşünülmeden davacı eş kendisi için 750,00 TL nafaka istediği halde, talep aşılarak 1.250,00 TL nafakaya hükmedilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Ayrıca, banka hesap ekstresine göre davalı bu dava sırasındada aylık 650,00 TL nafaka ödemeye devam ettiği halde, hükmedilen miktarın tahsilde tekerrür olmamak üzere tahsiline karar vermek gerekirken, bu hususun kararda belirtilmemiş olması da doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21917, Karar No: 2022/9150, Tarih: 15.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/21917 E.  ,  2022/9150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat (her iki sanık hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından; mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 15/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/641, Karar No: 2010/7002, Tarih: 24.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/641 E.  ,  2010/7002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalı ... Genel Müdürlüğünün talebi üzerine ormanlık saha sayılan 610.000 m2 lik alanın bedelsiz olarak kros parkuru ve sportif aktiviteler için spor tesisleri yapılmak üzere Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne 49 yıl süre ile verildiğini, aralarında düzenlenen taahhütnamenin aksine bu sahaları idareden izin almadan diğer davalı Başkent Üniversitesine devrettiğini ileri sürerek arazi tahsis bedeli, gecikme zammı vs toplam 1.763.231.81 YTL nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın hakemde görülmek üzere dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından emyiz edilmiştir.

1-Davacı Orman Genel Müdürlüğü ile davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü, 3533 sayılı yasa kapsamında kalan kamu kuruluşlarındandır. Bu nedenle davanın, 3533 sayılı yasanın 4.maddesi hükmüne göre Yüksek dereceli hukuk mahkemesi reisi veya hakimi tarafından, hakem sıfatıyla görülmesi gerekir gerekçesiyle dairemizce kararın bozulması üzerine, bozma kararına uyan mahkemece davanın hakemde görülmek üzere dava dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de Kızılcahamamda tek Asliye Hukuk Mahkemesinin bulunması, aynı mahkemenin davaya hakem sıfatı ile bakacak olması nedeniyle, mahkemece ara kararı ile hakem sıfatı ile davaya bakmaya devam etmesi gerekirken, esası kapatacak şekilde dava dilekçesinin reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINApeşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10492, Karar No: 2017/12521, Tarih: 21.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/10492 E.  ,  2017/12521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu davalının faturalarda haksız olarak "kayıp bedeli", "PSH sayaç okuma bedeli", "iletim bedeli" ve "dağıtım bedeli" adı altında tahsilat yaptığını belirterek, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla davalı şirket tarafından hukuka aykırı olarak 31.05.2013-31.08.2015 tarihleri arasında tahsil edilmiş olan toplam 55.733,98 TL'nin her bir faturanın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faizleri ve KDV'leri ile birlikte tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, ilgili mevzuat gereğince davacıdan tahsil ettiği dava konusu tutarları, aynı mevzuat gereğince dava dışı dağıtım şirketine ödediğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin tüketicilerden tahsil edilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6045, Karar No: 2022/13848, Tarih: 12.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/6045 E.  ,  2022/13848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nın davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, ... vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE;

II) Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz incelemesine konu dosyada suç tarihinin 07.08.2013, iddianame düzenleme tarihinin 10.09.2013 olduğu, Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin birleşen 2020/977 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 02.10.2013, iddianame düzenleme tarihinin 11.12.2013 olduğu anlaşılmakla, iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesinti oluşacağı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hükmedilen 4 gün karşılığı adli para cezasının TCK'nun 52/2. maddesi gereği bir gün karşılığı takdir edilecek miktara göre adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Sanık hakkında TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrada yer alan "1 yıl 15 gün hapis ve 4 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere hükme "4 gün adli para cezasının TCK'nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek sanığın 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın neticeten 1 yıl 15 gün hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ile sair hususların aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12387, Karar No: 2013/7244, Tarih: 09.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/12387 E.  ,  2013/7244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, davalının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığından bahisle yersiz ödenen aylıkların yasal faizi ile tahsili isteminde bulunmuş, mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olup, karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davalıya, 13.07.1999 tarihinde yaşamını yitiren iştirakçi annesi üzerinden 1479 sayılı kanun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davacı Kurumca kesilerek, 01.06.2009 tarihinden itibaren yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır. 506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı ... Sigortalar ve ... Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe