muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11615, Karar No: 2015/419, Tarih: 12.01.2015

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

İl veya İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemeleridir (TKHK mad. 22/5). O hâlde, TSHH'ye intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci yine (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. O hâlde, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz (iptal) merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir.

4077 sayılı Yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak o yerde ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararı verilerek, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9353, Karar No: 2019/2011, Tarih: 12.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9353 E.  ,  2019/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 20.11.2014 tarihli kararın, 18.09.2014 tarihinde duruşmada verdiği adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre 09.12.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, UYAP üzerinden yapılan incelemede sanığın tebliğ tarihinde ceza infaz kurumunda olmadığı ve kararı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 24.12.2014 tarihinde temyiz ettiği, mahkemece 24.12.2014 tarih ve 2014/330-775 E.-K. sayılı ek karar ile temyiz istemi süresinde olmadığından reddine karar verildiği, anılan ek kararın aynı zamanda mernis adresi olan adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 20.01.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, bu tebliğ işleminden sonra ek kararın ayrıca kalemde 19.02.2015 tarihinde sanığa bizzat tebliğ edildiği, ancak kalemde ikinci defa yapılan tebliğ işleminin sanığa temyiz süresi bakımından yeni bir hak vermeyeceği, sanığın da 24.12.2014 tarihli ek kararı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 25.02.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Kanunun 317. maddesi gereğince sanık ...'in temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 12.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10607, Karar No: 2024/16805, Tarih: 21.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/10607 E.  ,  2024/16805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/881 E., 2022/1089 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 12.08.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan

kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9829, Karar No: 2015/16770, Tarih: 27.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9829 E.  ,  2015/16770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TAVŞANLI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2015

NUMARASI : 2014/579-2015/98

Taraflar arasındaki nafaka artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, müşterek çocuk Y. E. için, 2013 yılında 200 TL olarak belirlenen iştirak nafakasının, müşterek çocuğun anaokuluna başlaması, okul kapsamında aile katılım etkinlikleri yapıldığı, bu kapsamda, müşterek çocuğun ihtiyaçlarının arttığını,nafakanın yetersiz kaldığını belirterek, iştirak nafakasının 500 TL'ye artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; müşterek çocuğun kendisine gösterilmesine davacının izin vermediğini, böbrek hastalığı nedeniyle ağır işlerde çalışamadığını, yeniden evlendiğini, ödeme gücü olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; 6 yaşında olan müşterek çocuk için, davalı ile aynı gelir seviyesinde olan davacı tarafından da 200TL bütçe ayrılması halinde aylık 400 TL'nin müşterek çocuğun ihtiyaçları için yeterli olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakasının artırılması istemine ilişkindir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır". Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.

Somut olayda, yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasına göre, davacının fabrikada işçi olarak çalıştığı, aylık 950 TL maaş aldığı, babasına ait evde yaşadığı; davalının ise asgari ücretle çalıştığı, evli olduğu, babasına ait evde yaşadığı tespit edilmiştir.

Bununla birlikte, Tavşanlı 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/22 Esas- 2013/144 Karar sayılı nafakanın artırımına ilişkin davanın dava tarihi 08.01.2013 olup, bu davanın açıldığı tarih itibariyle aradan geçen yaklaşık iki yıllık süre içerisinde, müşterek çocuğun büyümesi ve ihtiyaçlarının artması karşısında düşük kaldığı anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte, Tavşanlı 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/22 Esas- 2013/144 Karar sayılı nafakanın artırımına ilişkin davanın dava tarihi 08.01.2013 olup, bu davanın açıldığı tarih itibariyle aradan geçen yaklaşık iki yıllık süre içerisinde, müşterek çocuğun büyümesi ve ihtiyaçlarının artması karşısında düşük kaldığı anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim nazara alınarak asgari oranda artırım yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6366, Karar No: 2023/2048, Tarih: 06.07.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/6366 E.  ,  2023/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1168 E., 2022/1894 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/197 E., 2022/12 K.

Taraflar arasındaki adi ortaklığın tasfiyesi ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 06.07.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı asıl ve vekili Av. ... ile davalılar vekilleri Av. ... ve Av. ... ...'in sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı ... ile ayrı ayrı Denet SMMM şirketinin 24.974 hisse olarak % 49,948 oranda pay sahibi olduklarını, ... ile ... haricindeki diğer davalıların ise Denet YMM şirketinin ortakları olduğunu, yeminli mali müşavirlik ile ... muhasebecilik şirketlerinin ayrı ayrı kurulduğunu, şirketlerin yapılanmasında genelgeye uygun hareket edildiğini, iş dağılımı yapılmasına rağmen birlikte ifa ettikleri mali müşavirlik hizmetlerinden elde edilen gelirin paylaşımı bakımından aralarında yapılanmaya gittiklerini, davalı ... ile birlikte Denet SMMM'nin dağıttığı karı Denet YMM ortakları ile paylaştığını, aynı şekilde YMM ortaklarının da karını kendisi ve davalı ... ile paylaştıklarını, taraflar arasındaki anlaşmanın adi ortaklık niteliğinde olduğunu, iki şirketin ortaklarca elbirliği ile işletildiğini, 31.12.2011 tarihi itibariyle Denet SMMM'nin % 10, Denet YMM'nin ise 28,5 oranında ortağı olduğunu, ortaklık sözleşmesinin sözlü akdedildiğini, email yazışmalarında ortaklığın belirtildiğini, 23.02.1998 tarihinden itibaren kağıt üzerinde Denet YMM çalışanı olarak göründüğü şirketten davalılarca 30.12.2011 tarihinde işten çıkarılarak 2002 yılından itibaren devam eden adi ortaklığın sonlandırıldığını, birçok hususta şirketi temsil ettiğini, haksız olarak ortaklığın sona erdirilmesi nedeniyle tasfiye edilmesi, Denet SMM'de % 10, Denet YMM''de % 28.5 oranındaki tasfiye payının adi ortaklığın mal varlığının varsayımsal olarak belirlenmesi suretiyle hesaplanması gerektiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 100.000 TL tasfiye payının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar; davacı ile aralarında adi ortaklık sözleşmesi bulunmadığını, olsa olsa sonuca katılmalı hizmet sözleşmesi olacağını, davacının ilgili şirketlerde temsil ve söz hakkı bulunmadığını, her iki şirketin bağımsız faaliyet gösterdiğini, davacının Denet SMMM'nin hissedarı, Denet YMM'nin ise 23.02.1998 tarihinde imzaladığı hizmet akdiyle personeli olduğunu, maaş+prim olarak ödenen ... ücreti, ek olarak performansına ve şirket kazancına göre bonus ödemeleri aldığını, "salaried(ücretli) partner ünvanlı personeline kar payı değil mükafat ödemeleri yapıldığını, ödemelerin bir kısmını şirkete ... meslek makbuzu keserek aldığını, sadece bu şirkete makbuz kestiğini, hizmet akdi sona erdirilerek ihbar, kıdem tazminatı ve diğer haklarının verildiğini, her hangi bir ihtirazi kayıt koymadığını, Denet SMMM şirketinin ilk olarak limited şirket niteliğinde davacı, davalı ... ve dava dışı ... tarafında kurulduğunu, söz konusu kişilere duyulan ... nedeniyle hisselerin emanet edildiğini, daha sonra anonim şirkete dönüştürüldüğünü, davacının iş akdinin sona erdirilmesinden sonra dava açmadan önce sermaye taahhüdünü yerine getirdiğini, imzaya yetkili kılınmadığını, aynı zamanda hizmet sözleşmesi de yapıldığını, kar dağıtılacağı zaman payının ödeneceğini, adi ortaklığa yönelik taleplerin mesnetsiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 28.05.2018 tarihli ve 2012/63 E., 2018/629 K. sayılı kararıyla; incelenen kayıtlarda şirket pay oranları gibi kar dağıtımı tespit edilemediği gibi zaman zaman dokuz kişi arasında zaman zaman onbir kişi arasında olacak şekilde kar dağıtımı yapıldığının belirlenmediği, davacının Denet YMM'ye hizmet sözleşmesiyle bağlı çalışanı olarak ücret şeklinde ve Denet YMM'ye verdiği ... muhasebeci mali müşavirlik hizmeti dolayısıyla ... meslek makbuzları karşılığı ... meslek ... şeklinde paralar aldığı, ... meslek makbuzu karşılığında prim ya da bono şeklinde ücret ödemeleri yapıldığı, gerek Denet SMMM'de gerekse Denet YMM'de hisse devri, ölüm nedeniyle ortaklık yapılarında değişiklikler olduğu, değişikliklerin davacının iddia ettiği gibi adi ortaklık ilişkisine yansımadığı, dava dışı Ömür GÜNEL’in organizasyon değişikliğine ilişkin e-postası ile ilgili olarak; 15 Temmuz 2011 tarihli toplantıya katılan kişiler ile toplantıdan 3 ... sonra gönderilen ve Ömür Günel tarafından hazırlanan 18 Temmuz 2011 tarihli e-posta’nın alıcılarının aynı kişiler olması, bu kişilerin arasında davacı yan Ferda Elerman ile davalılar ... ve ...’ın bulunmaması karşısında, iddia edilen adi ortaklığın kişi unsurunu kimlerin teşkil ettiği hususu şüpheli hale geldiği, zira davacı yanca önemi vurgulanan organizasyon değişikliği hususunun iddia edilen adi ortaklığın dava tarafı tüm ortaklarının katıldığı bir toplantıda ele alınması, bu toplantıya katılımın tüm ortaklarca sağlanamaması halinde ise, 18 Temmuz 2011 tarihinde gönderilen bahse konu e-posta marifetiyle toplantıya katılım gösteren ortakların yanı sıra bilhassa toplantıya katılım sağlayamamış ortaklardan davacı, davalı ... ve ...’a da gönderilmiş olması gerektiği, adi ortaklık ilişkisinin davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 02.03.2021 tarihli ve 2019/448 E., 2021/593 K. sayılı kararıyla; ücretin kardan belli bir pay verilmesi şeklinde tayin edildiği veya taraflar arasındaki ilişkinin sonucu ... katılmalı hizmet sözleşmesi şeklinde ilerlemesinin, sözleşmenin hizmet sözleşmesi olma niteliğini değiştirmeyeceği, hizmet ilişkisini aşan bir ortaklık ilişkisinin varlığına da delil teşkil etmeyeceği, sonuca katılmalı hizmet sözleşmelerinde ücretin bu şekilde kararlaştırılabileceği gibi unvan da kararlaştırılabileceği, dosya içeriğine göre davacının adi ortaklığın varlığını yasal yazılı delil ile ispat edemediği, davacının dava dilekçesinde yemin deliline dayandığı, Mahkemece yemin delilinin hatırlatılmadığı, yemin delilinin hatırlatılarak sonucuna göre hüküm vermesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle; davacının istinaf başvurusunun kabulüne, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının adi ortaklığın varlığını yasal yazılı delille ispat edemediği, talep doğrultusunda davalı tarafa yemin davetiyesi çıkarıldığı, davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı olmadığı, yemindeki çelişkilerin tüm davalıların yemin etmekten kaçınması sonucunu doğurmayacağı, kaldı ki, dava konusunun adi ortaklık iddiası olup, bu açısından yeminlerin birbiri ile çelişmediği, davalı ...'in davalıların davacının şirketine ortak oldukları beyanının sonuca etkili olmadığı, ...'ın beyanın da gerek mahiyet itibariyle gerekse oluştuğu iddia edilen çelişki itibariyle esasa etkili olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; yemin metnindeki bazı hususlarda beyanda bulunulmadığını, bir kısım davalıların iki ortaklık arasındaki ilişkiyi ikrar ettiklerini, eksik ve çelişkili yemin edildiğini, adi ortaklık ilişkisinin ispat edildiğini, uzman görüşüne göre de vakıalar ikrar edildiğinden ortaklığın da mevcut olduğunun belirlendiğini, YMM şirketi ortaklarının kar dağıtım tablosunun yemin metnine eklenmediği gerekçesiyle itiraz ederek yeminden kaçındıklarını, aynı pozisyonda bulunan davalı ...'in YMM şirketinden pay aldığını, diğer davalılara kar aktarımı yapıldığını beyan ettiğini, davalı ...'ın beyanlarıyla çeliştiğini, SMMM şirketinden payların YMM'deki ortaklara verildiğini, davacının Denet SMMM'de % 49 paya sahip olmasına karşın % 28,5, Denet YMM'de ortak olmamasına karşın % 10 kar payı aldığını, hizmet sözleşmesi bulunmasına rağmen ... meslek makbuzu verdiğini, davacı, davalı ... ve diğer hissedarlar dışında böyle bir kar dağıtımı yapılmadığını, YMM şirketi adına imzalarının bulunduğunu, sahip olduğu imza yetkisinin sıradan bir üst düzey yöneticinin üstlenmeyeceğini, 02.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda adi ortaklık ilişkisinin var olduğunun belirtildiğini, 08.04.2014 tarihli mütalaada da değinildiğini, davalıların ... sarsıcı eylemlerinin davacı için adi ortaklık feshine yönelik haklı neden teşkil ettiğini, ayrılma payı olarak 200.000 USD teklif edildiğini, teklif kabul edilmediği için işbu davanın açıldığını, dava değerini artırdıklarını, tazminat alamamaları haricinde vekalet ücretine mahkum olarak mağduriyetlerinin katlandığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafa yemin delili hatırlatıldığı, yemin deliline başvurulacağı belirtilmekle hazırlanan yemin metninin dosyaya ibraz edildiği ancak davacının hazırladığı ... usule uygun bulunmadığından Mahkemece hazırlanan ... esas alınarak davalılara yemin teklif edildiği, davalıların taraflar arasında adi ortaklık ilişkisi bulunmadığı hususunda usulen yemin ettikleri, adi ortaklık ilişkisinin yasal deliller ile ispat edilmediği, verilen kararda maddi vakıa ve hukuki değerlendirme noktasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kendileri tarafından hazırlanan yemin metninin uygun bulunmadığı, resen yemin metni esas alınarak teklif yapıldığı hususunun vuku bulmadığını, mahkemece resen yemin metni hazırlanamayacağını, davalıların itirazı olmadığını ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; adi ortaklık iddiasına dayalı tasfiye payının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 620 nci maddesinin birinci fıkrasına göre; adi ortaklık sözleşmesi, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir.

2. Aynı Kanun'un “Sözleşme özgürlüğü” başlığı altındaki 26 ncı maddesinde; tarafların kanunda öngörülen sınırlar içinde, sözleşmenin içeriğini özgürce belirleyebilecekleri kabul edilmiştir.

3. Aynı Kanun'un 27 nci maddesine göre; “Kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı veya konusu imkânsız olan sözleşmeler kesin olarak hükümsüzdür.

Sözleşmenin içerdiği hükümlerden bir kısmının hükümsüz olması diğerlerinin geçerliliğini etkilemez. Ancak, bu hükümler olmaksızın sözleşmenin yapılmayacağı açıkça anlaşılırsa, sözleşmenin tamamı kesin olarak hükümsüz olur.” hükmü getirilmiştir.

4. 3568 sayılı Serbet Muhasebeci, ... Muhasebeci Mali Müşavir ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu içeriği itibariyle Kamu yararı ve düzeniyle ilgili bir kanundur. Bu Kanun'un 45 ... madesinin dördüncü fıkrasında; "Birden çok meslek mensubu çalışmalarını; ... muhasebecilik, ... muhasebeci mali müşavirlik ve yeminli mali müşavirlik ortaklık bürosu veya şirket şeklinde birleştirebilirler. Bu bürolarda yapılan faaliyetler ticari faaliyet sayılmaz...." hükmünü içermektedir.

5. ... Muhasebeci, ... Muhasebeci Mali Müşavir ve Yeminli Mali Müşavirlerin Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 30 uncu maddesi; " Birden çok meslek mensubu, ortalık bürosu veya şirket kurarak faaliyette bulunabilirler.