muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7652, Karar No: 2023/373, Tarih: 07.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/7652 E.  ,  2023/373 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1204 E., 2021/1922K

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinini reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ve müdafinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.08.2021 tarihli ve 2020/57 Esas, 2021/114 Karar sayılı kararı ile

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi ve 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/1204 Esas, 2021/1922 Karar sayılı kararı ile Sanıklar Hakkında

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/1204 Esas, 2021/1922 Karar sayılı kararı ile Sanıklar Hakkında

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Özetle; Sanığın Anayasal nitelikteki yargısal haklarının ihlal edildiğine, savunmaların SEGBİS ile alınmasının nedenlerinin kararda gösterilmediğine, yapının hangi tarihten itibaren örgüt olarak kabul edildiğinin ortaya konulmadığına, tanık olarak dinlenen eski askeri öğrencilerin genelde disiplinsizlik ve başarısızlık nedenleriyle ilişiklerinin kesildiğine, tanıkların sanığın örgüt üyesi olduğunu gösterir bir eylemine şahit olmadıklarına, ankesörden yapılan aramaların Yargıtay 16. Ceza Dairesi tarafından aranan kriterlere uymadığına, görüşmelerin içeriğinin bilinemediğine bu nedenle delil olarak kullanılamayacağına, kitap üzerinde tespit edilen parmak izinin suçun delili olamayacağına, suçun unsurlarının oluşmadığına, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi için bir neden bulunmadığına, yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile takdiri indirim uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkindir

B.Sanığın Temyiz İstemi Özetle; Tanıkların sanığın örgüt üyesi olduğuna dair bir beyanlarının bulunmadığına, aleyhe beyanların tahmin /varsayım içerdiğine, beyanların usule uygun alınmadığına, delil olarak hükme esas alınamayacağına, ankesörden yapılan aramaların Yargıtay 16. Ceza Dairesi tarafından aranan kriterlere uymadığına, HTS kayıtlarının hukuka uygun şekilde temin edilmediğine, bu kayıtların tek başına cezalandırmaya yeter delil niteliğinde olmadığına, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi için bir neden bulunmadığına, gerekçe gösterilmeden takdiri indirim uygulanmadığına, Anayasal nitelikteki yargısal haklarının ihlal edildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olduğu, Harp Okulunda görev yaptığı dönemde örgütün talimatları doğrultusunda FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne mensup olmayan ya da örgütten ayrılmak isteyen askeri öğrencilere şok mangası adı altında kurulan yapılarda psikolojik ve fiziki baskı uyguladığı, eziyet ve işkenceye varan davranışlarda bulunduğu, örgütün mahrem imamlarıyla ankesörlü hatlar üzerinden irtibat sağladığı, bu doğrultuda FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün ideolojisini, amaçlarını, faaliyetlerini benimsediğinin anlaşıldığı, örgütle organik bağ kurduğu, sanığın örgütle kuvvetli sıkı bir organik bağ içerisinde olduğu hususu göz önüne alındığında sanığın faaliyetinin örgüte sempati boyutunu aştığı ve örgüt üyeliği suçunun sübutuna delil niteliğindeki faaliyetler olduğunun ve sanığın örgütsel kast ile hareket ettiğinin açık olduğu, sanığın örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve eylemlerinin süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk göstermesi karşısında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olmak suçunu işlediği sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın güttüğü amaç ve saik, suçun işleniş şekli, sanığın konumu, görevinin önemi ve kastın yoğunluğu, eylemlerinin niteliği de dikkate alınarak takdiren ve teşdiden 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın fiilden sonraki davranışları ile eylemlerinin içeriği de göz önüne alındığında yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu bir kanaate varılamadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün usül ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle sanık ve müdafiinin istinaf dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir,

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

A-) Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas ve 2017/3 Karar sayılı kararında ve Dairemizin müstakar kararlarında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütüdür.

B-)Hukuka uygun olarak elde edilen HTS kayıtlarının incelenmesinde, sanığın kendi adına kayıtlı ve kullanımında olan 0555 (...) (..) 65 numaralı GSM hattı üzerinden, Ankara'da bulunan ve ücret karşılığı kullanıma sunulan dört farklı sabit hatlı telefondan, 2012 yılında toplamda yedi kez diğer askeri personelle ardışık olarak arandığı, aramaların öncesinde ve sonrasında son aranan numaranın tespit edilmesinin önlenmesi amacıyla eksik numara tuşlama, ilgisiz kamu kurumu araması gibi örgütsel yöntemlerin kullanıldığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın örgütün iletişim metotlarından olan “ankesörlü/sabit hatlardan aranma” gizli iletişim sistemine dahil olduğu, yine yargılama aşamasında dinlenen tanıkların beyanlarında; sanığın, örgütle irtibatı olmayan veya örgütle irtibatını koparmak isteyen askeri öğrencileri şok mangası olarak adlandırılan yapıya alarak, askeri eğitim sınırlarında kabul edilmesine olanak bulunmayacak şekilde psikolojik ve fiziki baskı uyguladığı, kötü muamele ve yıldırmada bulunarak, örgüt mensubu kişilere yer açmak amacıyla, örgütle irtibatı bulunmayan veya örgütle irtibatını kesen askeri öğrencilerin askeri okuldan ayrılmasını sağladığı şeklindeki anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

C-)Tüm dosya kapsamına göre; sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre üyelik suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik yok ise de; takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden geçmişte hakkında herhangi bir suç kaydı ve sabıkası bulunmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen sanık hakkında yalnızca yazılı şekilde yeterli olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/1204 Esas, 2021/1922 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Müsnet suçun niteliği, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Müsnet suçun niteliği, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2760, Karar No: 2017/5486, Tarih: 18.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2760 E.  ,  2017/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/10/2015 tarih ve 2014/158-2015/504 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkili şirketin davaya konu nohut emtiasının ...'a taşınması ve taşınacak gemiye yüklenmesi konusunda davalı şirket ile anlaştığını, teslime ilişkin konşimento düzenlendiğini, navlun bedelinin peşin ödendiğini, emtianın davalı şirket tarafından ... gümrüğüne ulaştırıldığını, gümrükte yapılan incelemede nohutların konteynerlerde ıslandığının ve ıslanma neticesinde bozulduğunun tespit edildiğini, bozuk olan 20.140 kg nohutun gümrükten geri çevrilerek ...'e geri gönderildiğini, bu hususların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, zararın 17.320,00 USD ( 38.500,00 TL ) civarında oluştuğunu ileri sürerek davanın kabulünü, zarar tarihi olan 01/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte 61.365,00 TL maddi zararın davacıya ödenmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davada müvekkilinin taraf sıfatı bulunmadığını, müvekkili şirketin ... Company S.A şirketinin Türkiye acenteliğini yaptığını, müvekkili acente aleyhine doğrudan değil izafeten dava açılabileceğini, ayrıca konşimentonun 10. maddesi ile taşıma sözleşmesinden kaynaklanacak uyuşmazlıkların çözümü için başvurulacak yetkili mahkemenin ... mahkemeleri ve uygulanacak hukukun ... hukuku olarak belirlendiğini, ayrıca davanın bir yıllık süre geçtikten sonra açıldığını, taşımaya konu mallarda oluştuğu iddia edilen hasar nedeniyle müvekkili şirkete atfedilecek herhangi bir kusurun bulunmadığını, hasarın taşımanın hangi aşamada meydana geldiğinin belli olmadığını, yükleme ve boşaltma limanında hasara ilişkin kayıt bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece incelenen tüm dosya kapsamına göre; dava dayanağı yapılan konşimentonun 10.3. maddesinde, " tacirin açtığı herhangi bir davanın ve taşıyanın açtığı herhangi bir davanın ... Yüksek Mahkemesinin inhisari yetkisinde olduğu ve İngiliz kanunlarına tabi olduğu, aşağıda belirtilen hallere göre kabul edilmiştir. " şeklinde yetki düzenlemesi olduğu, olayda her iki tarafın da tacir olması nedeniyle yetki sözleşmesinin geçerli olduğu, davanın ancak taraflarca kararlaştırılan yetkili mahkemede görülmesi gerektiği ve MÖHUK'un 47/1 maddesindeki şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19048, Karar No: 2012/13906, Tarih: 23.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/19048 E.  ,  2012/13906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Akdağmadeni Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.06.2011
Yargıtay — Esas No: 2012/4259, Karar No: 2012/9686, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4259 E.  ,  2012/9686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı nezdinde kasko sigortalı olduğunu, meydana gelen kazada hasar gördüğünü ileri sürerek 8.500,00 TL hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, rizikonun teminat dışında kaldığının davalı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 3.760,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigortası sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Kasko Sigortası Genel Şartları A.1 maddesi uyarınca, sigorta sözleşmesinde sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar için teminat verilebilir. Aynı genel şartlarının A.5.5.5 maddesinde, "taşıtın, uyuşturucu maddeler veya KTK.nun uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararlar," A.5.6 maddesinde ise "taşıta, sigortalı veya fiillerinden sorumlu bulunduğu kimseler veya birlikte yaşadığı kişiler tarafından kasten verilen zararlar" teminat dışında kalacağını belirtmiştir.

Davalı vekili, araç sürücüsünün alkollü olduğunu ve araca kasten zarar verdiğini savunmuştur.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, araçtaki hasarı münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği, araçtaki hasarın kasten yapılıp yapılmadığı konusunda toplanmaktadır.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Kasko sigortası Genel Şartlarının B.5.5 maddesinde; Ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5. Maddesinde, taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5 maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir.

Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olaya gelince; trafik kazası 23.7.2008 tarihinde saat 02,45'de meydana gelmiş olup, ... ... hiç kimsenin etkisi altında kalmadan davalı ... şirketine verdiği 27.8.2008 tarihli dilekçesinde, "kardeşi ... ile birlikte alkol aldığını, kavga esnasında kardeşi ...'a vurduğunu, olay yerinden ayrıldıktan sonra kardeşinin kullandığı araçla kendisini takip ederek kullandığı aracına kasıtlı olarak arkadan çarptığını, trafik kazasına sebebiyet verdiğini, 34 BC 996 plakalı aracın kaza ile hiç bir ilgisi olmadığını" beyan etmiştir. 34 BC 996 plakalı araç maliki Seyhan Aydında ifadesinde, davacı ...'ın kendi kullandığı aracına çarptığını söylemiştir. Davacı kazadan sonra olay yerinden kaçmıştır.

Bu durumda, kazadan bir ay gibi uzun süre geçtikten sonra ... ...'ın vermiş olduğu dilekçede, davacı ...'un alkol aldığını, alkolün etkisi ile kasten kendisine arkadan çarptığını beyan etmesi karşısında davacının alkollü olduğunu kasıtlı olarak araca vurduğunun kabulü gerekir.

O halde, mahkemece kusur ve hasar uzmanı ile norolog bilirkişi kurulundan, yukarıdaki açıklanan ilkeler ışığında, olayın oluş şekli, yol, hava durumu vs. yan etkenlerde dikkate alınarak kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği, davacının kasıtlı olarak araca zarar verip vermediği konularında ayrıntılı, gerekçeli, denetime müsait rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7411, Karar No: 2021/6730, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7411 E.  ,  2021/6730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-)Bozma ilamı sonrası tespit edilen bedel mahkemece ilk kararla tespit edilen bedelden düşük olup, ilk karar ile tespit edilen bedelin davalılara ödenmesine dair hüküm kurulduğu anlaşıldığından, infazı mümkün olmayacak şekilde kıymet takdir raporundaki bedelin ödenmesine, bakiye bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

2-)Tespit edilen kamulaştırma bedelinin bozma öncesi ilk kararla tespit edilen bedelden az olduğu, bu bedelin bozma öncesi depo edildiği ve dava tarihinden itibaren 4 ay içinde ilk kararın da verildiği anlaşıldığından kamulaştırma bedeline faiz uygulanmaması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

3-)Bozma ilamı öncesinde davacı idarece fazla depo edilen bedelin iadesine ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (4), (6) ve (7) numaralı bentlerinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen bedelin kararın kesinleşmesi beklenmeksizin davalılara derhal ödenmesine, bu hususta bankaya müzekkere yazılmasına, tapu kaydındaki haciz ve ipotek şerhlerinin kamulaştırma bedeline yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin (5) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

c-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davacı idarece fazladan depo edilen 80.157,21 TL bedelin, davalılar tarafından bankadan çekilmişse varsa ödenen nemaları ile birlikte davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine, bedel alınmamışsa fazla yatan bedelin işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,