muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13392, Karar No: 2014/12849, Tarih: 18.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/13392 E.  ,  2014/12849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/348872

Mahkeme : KAHRAMANMARAŞ 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 23.03.2011 – 2010/1618 esas ve 2011/262 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43596, Karar No: 2023/5766, Tarih: 06.07.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/43596 E.  ,  2023/5766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/188 E., 2021/264 K.

SUÇ :Sahte fatura düzenleme

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2013/329 Esas, 2014/312 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında 2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı üçer kez 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; sanık ... 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2013/329 Esas, 2014/312 Karar sayılı kararının katılan vekili ile sanıklar ... ve ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 06.02.2020 tarihli ve 2016/9306 Esas, 2020/944 Karar sayılı kararı ile ".. sanıkların savunmalarında adı geçen ...’un, tanık sıfatıyla dinlenmesi, kendisinden, suça konu faturaların kim tarafından ve kimin talimatı ile düzenlendiği, faturalardaki imzanın kendisine ait olup olmadığı, faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması; imzanın inkarı hâlinde suça konu faturalardaki imza ve yazıların sanıklara ve tanık ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla dinlenmesi, kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması;sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması" nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2020/188 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında 2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı üçer kez 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; sanık ... 2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanık ...'nun savunmasının alındığı 14.05.2013 tarihinden hüküm tarihine kadar olağan dava zamanaşımının gerçekleştiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozularak davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine, sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ... ve ...'nun temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir,

Katılan vekilinin temyiz isteği; yüklenen suçlar sabit olduğu halde sanık ... hakkında beraat kararı verilmesine, katılan idare lehine sanıklar aleyhine re'sen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulmasına ilişkindir .

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar hakkında, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarını işledikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesine göre dava şartı olan mütalaanın dosyada bulunduğu görülmüştür.

3. Sanık ... sorgusunda; iş aradığını söyleyince ...'nu yardımcı olacağını söyleyerek kendisini birilerinin yanına götürdüğünü, sigorta yaptıracaklarını söylediklerini ve birlikte notere gittiklerini, birçok evrak imzalattıklarını, daha sonra askere gittiğini, askerde iken icralar gelmeye başlayınca adına şirketler kurulduğunu öğrendiğini, izin alıp gelerek suç duyurusunda bulunduğunu beyan etmiştir.

4. Sanık ... sorgusunda; ... isimli arkadaşı aracılığı ile ...'le birlikte şirketten hisse devraldıklarını, kendilerine sigortalı olacaklarının, başka bir şey yapmalarına gerek olmadığının söylendiğini, daha sonra ...'ın imzasını taklit ettiğini öğrendiğini beyan etmiştir.

5. Sanık ... sorgusunda; şirketin birkaç ay muhasebeciliğini yaptığını, bu süreçte ... ve ... ile muhatap olduğunu, şirketin işleriyle bu şahısların ilgilendiğini, ... isimli şahsı hiç tanımadığını, şirketin işlerinde anormallik görünce işi bıraktığını beyan etmiştir.

6. 11.09. 2009 tarihinde noterden hisse devralmak suretiyle şirkete ortak olan sanıklardan ...'in % 90 hisse sahibi olduğu ve 10 yıl süreyle şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı, sanık ...'in ise % 10 hisse sahibi olduğu anlaşılmıştır.

6. 11.09. 2009 tarihinde noterden hisse devralmak suretiyle şirkete ortak olan sanıklardan ...'in % 90 hisse sahibi olduğu ve 10 yıl süreyle şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı, sanık ...'in ise % 10 hisse sahibi olduğu anlaşılmıştır.

7. Tanık ... yeminli anlatımında; sanıklardan ...'yü tanıdığını, ....'ın kendisini sanık ... ile tanıştırarak birlikte iş yapmalarını istediğini ancak gerçekte ortak bir iş yapmadıklarını, ticari faaliyette bulunmadıklarını, yargılaması yapılan Devpet Petrol isimli firmayı bilmediğini, fatura düzenlemediğini beyan etmiştir.

8. Bilirkişi raporu ile suça konu faturalardaki tanzim ile ilgili el yazıları ve imzaların sanıklar ile tanık sıfatıyla dinlenen ... eli ürünü olduğuna dair yeterli kaligrafik bulgu bulunmadığı tespit edilmiştir.

9. Suça konu faturaları kullanan tanıkların bir kısmı dinlenmiş, yeminli anlatımlarında; suça konu faturaları ne şekilde temin ettiklerini hatırlamadıklarını, sanıkları tanımadıklarını beyan etmişlerdir.

10. Mahkemece, iddia, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sanık ...'in eyleme katıldığına dair yeterli delil bulunmadığından beraatine; sanıklar Ekrem ve Hakan'ın mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereğince iştirak halinde birlikte suç işledikleri iddia olunan ve hakkında beraat hükümleri kurulan sanık ... hakkındaki dava zamanaşımını kestiği belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nin 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Sanıklar Hakkında Gerekçe bölümü (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2020/188 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler YönündenGerekçe bölümü (C) bendinde açıklanan nedenle İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2020/188 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ile sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7382, Karar No: 2017/17409, Tarih: 11.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/7382 E.  ,  2017/17409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin düzenlediği elektrik faturaları kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini 12.048,87 TL’ye yükseltmiştir

Davalılar, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 12.048,87-TL alacağın 500,00 TL'sinin dava tarihinden, 11.548,87 TL'sinin ıslah tarihi olan 25/11/2015 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak,sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16417, Karar No: 2015/41376, Tarih: 15.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/16417 E.  ,  2015/41376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/309494

MAHKEMESİ : Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2011

NUMARASI : 2011/3 (E) ve 2011/328 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık N.. G..'ün; bıçak teşhir ederek, kardeşi Murat ile birlikte, gece vakti mağdur S.. U..'u yağmalaması şeklinde gelişen ve iddianamede dava konusu edilmeyen eylem yönünden sanık hakkında zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Mağdur G.. A..'nun, hazırlıktaki vekili huzurunda verdiği ifadesinde Necip'in elinde bıçak olduğunu söylemesi, kolluğun yakalama tutanağındaki suçta kullanılan bıçakla ilgili olarak yazılan hususların bu iddiayı teyit etmesi ve oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın suçunu diğer sanık ile birlikte bıçak teşhir ederek işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi; “Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın “sökülün paraları” diyerek mağdurlardan miktar belirtmeksizin para istediği, verilen para ile yetinmeyerek yanlarındaki erzak ve sigarayı da aldığı somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık N.. G.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6338, Karar No: 2021/7155, Tarih: 23.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6338 E.  ,  2021/7155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Öncelikle tanık ...'un soruşturma aşamasında tedavi olduğu devlet hastanesi doktoruna, il sağlık müdürlüğü memurlarına, en son adli kolluğa vermiş olduğu ifadelerde; diş protez teknisyeni belgesi olan sanığın dişlerini muayene ettiği ve kanal tedavisi yapılmasını söylediğini, dişleri apse yaptığından ayrıca bir ilaç önerdiğini beyan etmesi,

Tanık ...'un beyanı üzerine, İl Sağlık Müdürlüğünce yapılan ihbar sonucu sanığın işyeri olarak bilinen ancak diş tabibi diğer sanık ...'ın diploması ve işyeri açma izin belgesi olan kliniğe 12.02.2015 günü gidildiği; kapıyı üzerinde beyaz önlük, elinde cerrahi eldiven ve yüzünde maske bulunan sanık ...'in açtığı, diş tabibi ...'ın ise masada günlük kıyafetleriyle oturduğunun görüldüğü, bu sırada işyerindeki dişçi koltuğunda yatar vaziyette tanık ...'ın bulunduğunun görüldüğünün tutanakla tespit edilmesi,

Tanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan ve 08.09.2015 tarihli celsede de doğruluğunu ikrar ettiği ifadesinde ise; sanığın denetimden öndeki bir tarihte işyerine diş çekimi için gittiğini, diğer sanık diş tabibi ...'ın dişini çektiğini, sanık ...'in ise diş çekimi öncesi temizlik ve diş çekimi sonrasında pansuman işlemi yaptığını, denetim yapılan gün ise çekilen dişin yerine ölçü aldırmak ve protez hazırlatmak için muyanehaneye gittiğini, sanığın çekilen dişin yerine konulacak kalıp için malzeme hazırladığını, sanığın diş çekimi öncesi ve sonrasında rol aldığını tekrarladığı, dolayısıyla hazırlık aşamasında alınan ifadesini "doğrudur" şeklinde beyan ve tasdik ederek sanığın diş çekimi öncesi ve sonrasında temizlik ve pansuman yaptığını ve olay günü de protez için ölçü aldığını beyan etmesi karşısında;

Sanığın olay tarihinde 11.06.1989 tarihinde alınan diş protez teknisyeni belgesi sahibi olduğu, denetim sırasında hastanın kıyafetlerini giymesine yardımcı olduğunu beyan etmesine rağmen, sadece hastaya yardımcı olması için önlük, eldiven ve maske takmasının inandırıcı olmadığına dair mahkemenin gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,