muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/517, Karar No: 2015/1550, Tarih: 02.03.2015

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, uydu fotoğrafları ve uygulama kadastrosunun yapıldığı tarihe yakın tarihli ortofoto, tesis kadastrosu haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin olarak ilk tesis ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgeler getirtilmelidir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalı; keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan ilk tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmeli; fen bilirkişisinden, ilk tesis kadastrosunun hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bu raporun eki olacak haritalarda, birincisi hava fotoğrafı üzerinde, ikincisi ise ortofoto (bulunmadığı takdirde uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftası çakıştırılmış bulunmalı, ayrıca her biri yönünden çakıştırmalardan bir tanesinin ada bazında, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve yakın komşularını gösterir şekilde olmalıdır. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir

. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken, uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmamış, ilk tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafı, uydu fotoğrafı ve ortofoto (uygulama kadastrosunun yapıldığı tarihe yakın tarihli) getirtilip uygulanmamış, uygulama kadastrosu sırasında değişen sınırın hangi hatadan kaynaklandığı denetime elverişli şekilde araştırılmamıştır. Diğer taraftan Dairemizin geri çevirme kararı ile dosya içine getirtilen tesis kadastrosuna ait ölçü krokisine göre çekişmeli taşınmazlar arasındaki müşterek sınırın ölçü krokisinde 371 ve 372 numaralı noktaların birleşmesiyle oluştuğu izlenmesine rağmen bu noktalar dahi uygulama kadastrosu sonucunda oluşan yeni pafta üzerinde gösterilmemiş, soyut içerikli ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuştur. Yetersiz inceleme ve araştırmaya dayanılarak karar verilemez. Hal böyle olunca; mahkemece doğru sonuca varılabilmesi için, öncelikle denetime veri teşkil edecek bilgi ve belgeler getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde yeniden ve yukarıda açıklanan ilkelere uygun şekilde keşif yapılarak uzman bilirkişiden denetime elverişli, gerekçeli ve ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının temyiz edene iadesine, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4540, Karar No: 2024/676, Tarih: 24.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4540 E.  ,  2024/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 07.08.2023

EK KARAR SAYISI : 2013/440 E., 2014/455 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama

Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.08.2023 tarihli ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan mahkumiyet kararı verildiği,

2. Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.08.2023 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin süre yönünden reddine” karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Yokluğunda verilip usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 02.08.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.08.2023 tarihli ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30260, Karar No: 2011/12350, Tarih: 02.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/30260 E.  ,  2011/12350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklılar vekilinin icra mahkemesine yaptığı başvuruda, Bursa 2. İcra Müdürlüğünün 2008/9386 Esas sayılı icra takip dosyasında icra memurluğunca Bursa 4. İcra Mahkemesinin 19.12.2009 tarih ve 2008/586 Esas 2009/968 Karar sayılı ilamının yanlış yorumlanması sebebiyle müvekkillerine 04.09.2008 tarihinde ödenen paranın iadesi için çıkartılan 09.02.2010 tarihli muhtıranın usulsüz olduğunu ileri sürerek işlemin iptaline karar verilmesi talep ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, Bursa 4. İcra Mahkemesinin 19.12.2009 tarih ve 2008/586 Esas, 2009/968 Karar sayılı ilamı ile ödeme emri tebliğ tarihinin 20.08.2008 olarak düzeltilmesi sonucunda borca yapılan 26.08.2008 tarihli itiraz üzerine icra takibinin durması gerektiğinden bahisle alacaklılara ödenen paranın borçluya iade edilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığından bahisle şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK. nun 12.maddesi gereğince icra müdürlüğü, takip edilmekte olan bir para alacağına mahsuben borçlu veya 3.şahıs tarafından ödenen paraları kabule mecburdur. Bununla borçlu bu miktar borcundan kurtulur. İİK. nun 361.maddesinde ise dosyaya yatırılan paranın ilgilisine geri verilebilmesi için, borçludan “fazla para alınması” veya “taraflardan birine yanlışlıkla ödeme yapılması” durumlarından birinin oluşması gerekir. Somut olayda, bu koşullar bulunmadığından İİK nun 361.maddesinin uygulama yeri yoktur. Bu durumda şikayetçinin  istemi  takip hukuku  yönünden  yerindedir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü yerine, reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6003, Karar No: 2016/8597, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6003 E.  ,  2016/8597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2015

NUMARASI : 2015/328-2015/381

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; orman vasfı ile hazine adına kayıtlı olan ve dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Altınkumru Barajı ve Hes projesi kapsamında davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği, bu kamulaştırma işleminin yapılması için dava dışı Orman Genel Müdürlüğünce davalı idareye izin verildiği ve yüklenici firma olan Limak Hidroelektrik Santral Yatırımları A.Ş tarafından imzalanan Ankara 56. Noterliğinin 03.06.2009 tarihli 9878 yevmiye sayılı kesin izin taahhüt senedinin 6. maddesinde izin sahasındaki ağaçların kesilmesi gerektiğinde bu ağaçların mahalli orman idaresince usulüne uygun damgalandıktan sonra kesileceğinin düzenlendiği anlaşılmıştır.

Keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler taşınmazın el atılan bölümünde bulunan ve bedeline hükmedilen ağaçların 2001-2002 yıllarında Siirt Valiliği destekleme projesi kapsamında davacı tarafından dikildiğini beyan etmiş iseler de; bu ağaçlara kim tarafından el atıldığına dair bir beyanları olmadığı gibi, davalı idare vekili taşınmaz idarece teslim alındığında üzerinde meyve ağacı ve sair muhtesat olmadığını, bu durumun hava fotoğrafları ile sabit olduğunu ileri sürmüştür.

Bu itibarla; 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaza dikilen ağaçlara ilişkin olarak 2001-2002 yıllarında yapılan destekleme projesine ait tüm bilgi ve belgeler Siirt Valiliği ile Orman Genel Müdürlüğünden getirtilerek, dava konusu ağaçlara kim tarafından ve hangi tarihte el atıldığı, taşınmazın davacının kullanımında olan kısmı ile bu kısım içerisinde kalıp davalı idarece el atıldığı belirtilen bölümlerinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu taşınmazın zeminine kuru tarım arazisi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verilerine göre buğdayın dekara ortalama verimi 300 kg, buğday samanının 350 kg, mercimeğin dekara ortalama verimi 145 kg, mercimek samanın ise 175 kg. alınarak hesap yapılması gerekirken verimler düşük alınmak suretiyle zemine az değer biçilmesi,

3)Taşınmaza kapama fıstık bahçesi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verileri dikkate alınarak fıstık ağacının dekara ortalama verimi 65 kg, kilogram satış birim fiyatı ise 23,00-TL alınarak hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

4)Üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'i oranında alınması gerektiği gözetilmeden, daha az alınması suretiyle fazla bedel tespiti,

5)Orman Genel Müdürlüğü ile dava konusu muhtesatların bulunduğu taşınmazın tapu maliki olan Hazinenin davaya dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26248, Karar No: 2015/7278, Tarih: 13.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/26248 E.  ,  2015/7278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkeme hükmünün açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde kurulması gerekir. Tarafların müşterek çocukları 25.09.2006 doğumlu Yener ile davacı anne arasında 15 Temmuz ile 30 Temmuz tarihleri arasında kurulan kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş saatleri belirtilmediğinden infazda tereddüt doğuracak niteliktedir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm bölümünün 1. bendindeki ikinci paragrafında bulunan ''yaz tatilinde ise 15 Temmuz ile 30 Temmuz tarihleri arasında'' sözcüklerinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine ''yaz tatilinde ise 15 Temmuz saat 09.00'dan 30 Temmuz saat 18.00'e kadar“ sözcüklerinin eklenmesi ile hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ ŞEKLİYLE, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.04.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/21795, Karar No: 2015/18094, Tarih: 18.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/21795 E.  ,  2015/18094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, bakiye kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 15/11/1999-25/02/2012 tarihleri arasında 15.11.1999-25.02.2012 tarihleri arasında 12 yıl 3 ay 11 gün sabit ücret artı yaptığı her yurtdışı seferi için ücret ve parsiyel karşılığında çalıştığını, İstanbul'dan hava yolu ile İtalya'ya gidip orada 30-50 parsiyel için ücret aldığını, oradan Avrupa ülkelerine ayda ortalama 4-5 sefer yaptığını, sefer başına 375 Euro ücret aldığını, ayrıca yük alma ve boşaltma işlemleri için parsiyel başına 20 Euro aldığının ayda ortalama 30 parsiyel yaptığını, ücretin 2011 yılından itibaren sefer ücreti için 200 Euro, km başına 5 Cent olarak değiştiğini, bu sebeple ücretinin sefer başına 50 Euro düştüğünü, bu aleyhe düzenlemeye onay vermediğini, bu sebeple 2001 yılından iş akdinin fesih tarihine kadar eksik ödeme sebebiyle sefer primi alacağı da olduğunu, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı halde ücretinin ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerin kullandırılmadığını ancak işten çıkarma tehdidi ile izin defterlerinin imzalandığını, davalı işverence iş akdinin yaş sebebi ile haksız şekilde feshedildiğini iddia ederek, bakiye kıdem ve ihbar tazminatı, ulusal bayram-genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 63 yaşından gün almamış olması ve K.T.K gereğince çalıştırılmayacak olması sebebiyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin davacının iş akdini haklı neden olmaksızın feshettiği gerekçesi ile bakiye ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücretinin kabulüne, bakiye kıdem tazminatı ve sefer ücreti alacağının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı iş yerinde uluslararası tır şoförü olarak çalışma şeklini açıklarken, davalı işverenin Türkiye’deki iş yerinden yurtdışına gümrük kapılarından araç çıkışı yaptığını belirtmek yanında davalı işverenin yurtdışında bulunan iş yerine yük taşımacılığı yapmak üzere uçakla gittiğini ve sefere çıktığını da iddia etmiştir. Bu konuda dosyada yer alan yurtdışı giriş çıkış kayıtları davacının hem kara yolundan hem de hava yolundan yurtdışına çıktığını göstermektedir. Davacı tanıkları da bu durumu doğrulamışlardır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının havalimanından çıkış kayıtları esas alınmamıştır. Bu çalışma şekline göre; davacının yurt dışında kullandığı araçlara ait iş yeri çıkış ve gümrük kayıtları istenerek buna göre, sefer sayısı açıklığa kavuşturulmalı ve aylık sefer sayısı ( ücrete esas) belirlenerek davacının alacakları hesaplanarak sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26962, Karar No: 2010/9211, Tarih: 05.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/26962 E.  ,  2010/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, ilave tediye alacağı,ikramiye,fazla mesai,ulusal bayram ve

genel tatil ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyerinde tekniker ya da teknisyen olarak çalışan davacı kapsam dışı statüde olduğunu ücrete bağlı ikramiye, ilave tediye gibi ek ödemelerin kendi ücretinden değil de kapsam içi aynı statüde görev yapan personelin ücretlerinden ödendiğini belirterek fark ikramiye ve ilave tediye isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ücret ödenmesini düzenleyen "İş Mevzuatına Tabi(kapsam dışı) olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" isimli yönetmeliğin 15.maddesi yönetim kurulunun 9.10.2001 günlü kararıyla değiştirilerek "kapsam içinde yer alan ünvanlarda bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin, ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde, kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücret esas alınan " hükmü getirilmiştir.

Davalı işyerinde tekniker ve teknisyenler çalışma yer ve koşullarına göre kapsam içi ya da dışı olanda belirlenmiştir. Kapsam dışı olarak belirlenen davacı hakkında uygulanması gereken yönetmeliğin 15.maddesi gereğince dava konusu dönemlerde yapılan ödemeler mevzuata uygundur. Davacının 15.maddeye aykırı uygulaması yapıldığı iddiası yoktur. Böyle olunca davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

HGK'nun 2010/9-166 Esas, 2010/186 sayılı kararda aynı doğrultudadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 5.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.