muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19240, Karar No: 2015/6356, Tarih: 06.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19240 E.  ,  2015/6356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 11/09/2014

Numarası : 2014/400-2014/592

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 6.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/985, Karar No: 2018/2603, Tarih: 26.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/985 E.  ,  2018/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sanığın, ... Mahallesi ... Caddesi ... Mayıs Sitesi No...adresinde bulunan ...’ye ait evde ikamet ettiği, bu adresteki elektrik sayacının borcundan dolayı 23.07.2008 tarihinde mühürlenmesine karşın, 08.01.2009 tarihinde yapılan denetimde mührün bozularak elektrik kullanımına devam edildiğinin tespit edildiği, böylece sanığın mühür bozma suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek, belirtilen adreste hiç oturmadığını söylemesi, ev sahibi olan ...’nün soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, suça konu ikamette sanığın oturduğunu ve aralarında kira sözleşmesi olduğunu belirtmesine rağmen mahkemece beyanına başvurulmaması, 08.01.2009 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağı ekinde bulunan sanığa ait nüfus cüzdanı fotokopisinin görevlilerce ne suretle elde edildiğinin dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ...’nün CMK'nın 48. maddesi de dikkate alınarak tanık sıfatıyla beyanına başvurulması, bahse konu kira sözleşmesi araştırılarak, temini halinde sanığa gösterilmek suretiyle sözleşmedeki imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması, gerekli görülmesi halinde kira sözleşmesi üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, 08.01.2009 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağını düzenleyen tutanak mümzileri dinlenerek, sanığa ait nüfus cüzdanı fotokopisini ne şekilde temin ettikleri ve tutanağın düzenlendiği tarihte ikamette kimin oturduğu hususları ayrıntılı olarak sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10805, Karar No: 2017/4286, Tarih: 29.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/10805 E.  ,  2017/4286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından ... 12. İcra Müdürlüğü 2013/13626 esas sayılı dosya ile senetten dolayı müvekkili hakkında icra takibi başlatıldığını, takibe konu senette bulunan her iki imzanın da üzerinde şirket kaşesi olduğunu, alacaklı tarafça kötü niyetli olarak kefil kısmına müvekkilinin ismi yazılıp şahsi borçlu haline getirilmeye çalışıldığını, oysa ki söz konusu senedin keşidecisinin tüzel kişi dava dışı ... Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğunu, atılan imzaların da şirketi temsilen, şirket kaşeleri üzerine atıldığını, müvekkilinin borçtan sorumlu olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile takibinin iptaline, davalı aleyhine % 20 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının senetteki düzenleme tarihinin altında bulunan şirket kaşesi üzerine yetkili sıfatıyla imza attığı, ayrıca kendi isim, soy isim ve T.C kimlik numarasını yazmak suretiyle attığı ikinci imzanın aval veren sıfatıyla atıldığının kabulü gerektiği, davacının atmış olduğu bu ikinci imzadan şahsen sorumlu olduğu gerekçesiye davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Senette yer alan iki ayrı kaşe üzerindeki imzaların şirket yetkilisine ait olduğu anlaşıldığından imzaların şirket yetkilisi tarafından şirket kaşesi üzerine şirketi temsilen atılmış olduğunun kabulü gerekir. Kaşe dışında davacıya ait imza bulunmamaktadır. Sadece ödeyecek kısmında şirket yetkilisi olan davacının adı ve T.C. numarasının yazılı olmasının davacının şahsen sorumlu olduğunu göstermeyeceğinden davacının menfi tespit isteminin kabulü gerekirken yazılı şekilde ret kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/722, Karar No: 2022/14043, Tarih: 08.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/722 E.  ,  2022/14043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

İncelenmesi gerekli görülen, Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/265 esas sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir. Öte yandan, davalılardan ... tarafından gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin tebliğ edildiği ...’e verilmiş vekaletnamenin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda; adı geçen davalı tarafından Avukat ...’e verilen vekaletnamenin varsa dosya arasına alınması, şayet böyle bir vekaletname yoksa gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin adı geçen davalıya usulüne uygun tebliği ile yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4510, Karar No: 2019/5928, Tarih: 30.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4510 E.  ,  2019/5928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/11/2017 tarih ve 2015/1179-2017/1005 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirkete nakliyat sigortası poliçesi ile sigortalı Moda Bagno A.Ş.'ye ait mutfak ünitesi aksamlarının taşınması esnasında hasar meydana geldiğini, bu hasarın davalı tarafın yetkilisi ve sürücüsünün katılımı ile görevlilerce tutanağa şerh düşüldüğünü, taşıma davalı şirket tarafından gerçekleştirildiği için hasardan davalının sorumlu olduğunu, ekspertiz raporuyla tespit edilen hasar miktarı 4.145,60 TL'nin hak sahibine 26/12/2008 tarihinde ödendiğini, davalı tarafa söz konusu meblağın ödenmesi hususunda yapılan müracaatın sonuçsuz kaldığını ileri sürerek 4.145,60 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının taşıma işinde aracı olduğunu, fiilen davalı şirket tarafından taşıma yapılmadığını, fiili taşımanın dava dışı alt taşıyıcı Yanık Ltd. Şti. tarafından yapıldığını, emtiada meydana gelen zararın ne zaman meydana geldiğinin belirli olmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla CMR'nin 23. maddesinin uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, hasarın taşıma sırasında meydana geldiği, davalının CMR hükümlerine göre akti taşıyan olarak hasardan sorumlu tutulması gerektiği, poliçedeki muafiyet düşüldükten sonra davacının 3.723,82 TL hasar bedeli talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.723,82 TL'nin 26.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 198,37 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17201, Karar No: 2013/5491, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/17201 E.  ,  2013/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı-karşı davalı yetim aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline, davalı karşı davacı yaptıkları icra takipine yapılan itirazın iptali ile tkibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, 5510 sayılı Kanun'un 56/2. fıkrası uyarınca ölüm aylığının kesilmesine ilişkin işlemin iptali ile davacının yetim aylığı alması ve kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Davalı Kurumun yersiz ödenen aylıkların tahsili amacıyla davacı hakkında yaptığı takibe yapılan itiraz üzerine davacı aleyhine açtığı itirazın iptali davası bu dava ile birleştirilmiştir.

Mahkemece, davacının açtığı Kurum işleminin iptaline yönelik davasının reddine, birleşen itirazın iptali davasının ise kısmen kabulüne,takibin toplam 5.480,21 Tl üzerinden devamına,ödenen aylıklar likit kabul edilmekle 2.087,00TL icra inkar tazminatının davalı ...'den alınarak davacı Kuruma verilmesine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasında, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanun'un 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Somut olayda, davacı mahkeme kararı ile boşanmıştır. Boşanma kararı 07.01.2004 tarihinde kesinleşmiştir.Davacıya 01.02.2004 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa m60/C uyarınca babası nedeniyle yetim aylığı bağlanmıştır. 24.06.2009 tarihli kontrol memuru raporunda yer alan, "boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşayarak Kurumdan haksız menfaat temin ettiği" yönündeki tespit üzerine yetim aylığı kesilerek, Kurumca, kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden sonraki ödemeler borç kaydedilmiştir.Mahkemece davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Kabule göre de, bu dava ile birleşen itirazın iptali davasında alacağın likit olmadığı gözetilerek icra inkar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken ... şekilde icra inkar tazminatına karar verilmesi hatalı olmuştur.

Kabule göre de, bu dava ile birleşen itirazın iptali davasında alacağın likit olmadığı gözetilerek icra inkar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken ... şekilde icra inkar tazminatına karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu ... şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı-karşı davalı'ya iadesine

21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38150, Karar No: 2014/5814, Tarih: 25.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/38150 E.  ,  2014/5814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2012

NUMARASI : 2010/718-2012/567

DAVA :Davacı, ücret farkı, sosyal yardım farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı, yemek ücreti farkı ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin otobüs şoförü olduğunu ve İ.E.T.T. işçisi olarak işe başladığını, daha sonra kadrosunun İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesinde yer alan İstanbul Ulaşım A.Ş.'de gösterildiğini, davacının kesintisiz çalışıp aynı işi yaparken kadrosunun yine İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan K..’a geçtiğini, kağıt üzerinde K.. işçisi olarak gözükmesine rağmen İ.E.T.T. işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren İ.E.T.T. işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren İ.E.T.T.’nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı ve yemek ücreti farkı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: