muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/33289, Karar No: 2020/17461, Tarih: 07.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/33289 E.  ,  2020/17461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili mahkememize vermiş olduğu dava dilekçesi ile; Davacı vekili 08/05/2014 tarihli dava dilekçesinde özetle; Davacının Gebze Fatih Devlet Hastanesinde 17/04/2006-31/07/2013 tarihleri arasında çeşitli müteahhit firmalar aracılığı ile elektrik teknikeri olarak çalıştığını, 15/072013 tarihli dilekçesi ile 31/07/2013 tarihinde işten ayrılarak askere gittiği, müracaat etmesine rağmen kıdem tazminatının ödenmediği ayrıca çalıştığı süre içerisinde 2013 yılında 21 gün yıllık izin kullandığı, son ay aldığı maaşın 1.397,00 TL ve 126,88 TL sosyal yardımdan ibaret olduğu belirterek müvekkiline ödenmeyen kıdem tazminatı ve kullandırılmayan yıllık izin ücretlerini talep etmiştir.

Davalı ... Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili 03/07/2014 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını bu nedenle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davanın sağlık Bakanlığına değil Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna karşı açılması gerektiği gerekçesi ile husumet itirazında bulunduklarını, davacının müteahhit firmalar vasıtası ile çalıştığı ve bakanlık personeli olmadığı, söz konusu müteahhit firmalar ile Bakanlık arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığı, davacının iş akdinin feshinde Bakanlığın herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı ayrıca davacının yıllık izin alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik İlaçlama Hizmetleri Ltd. Şti Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının kendi şirketlerinde bir yıldan kısa bir süre çalıştığını, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının 2013 yılında yıllık izin kullandığını, müvekkil firma bünyesinde çalıştığı dönemlerle ilgili alacağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmektedir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının yıllık ücretli izinlerini kullanıp kullanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının yıllık ücretli izinlerini kullanıp kullanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59.maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Akdin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda,dosyada kontroller tarafından denetlenen ve davacının izinli olduğu günleri gösterir imza föyleri bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu imza föyleri dikkate alınmadan yıllık izin alacağı hesabı yapılmıştır. Mahkemece davanın aydınlatılması ödevi çerçevesinde davacının iş bu imza föylerine ilişkin beyanları alınarak sonucuna göre yıllık ücretli izin alacağı hesaplanması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 07.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11565, Karar No: 2020/6015, Tarih: 20.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/11565 E.  ,  2020/6015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Sanık hakkında 2008,2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında;her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden ve hangi yıldan olduğu da belirtilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile tek hüküm kurulması yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun‟un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20/10/2020 tarihinde Başkan ...'in değişik gerekçesiyle oy birliğiyle karar verildi.

(D.Gerekçe)

DEĞİŞİK GEREKÇE

Temyiz incelenmesine konu olan somut olayda; sanık ... baştan beri yaptığı bir plan dahilinde ...Vergi Dairesi Müdürlüğünden... vergi kimlik numaralı vergi mükellefiyetliliğini tesis ederek, vergi mükellefiyetinin avantajları ile hukuki ve fiili kesinti söz konusu olmaksızın; 2008, 2009 ve 2010 yıllarında gerçek bir mal teslimine dayanmaksızın komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme şeklinde sübut bulan eylemi gerçekleştirmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Doktrin “aynı suç işleme kararı”nı tesbit etmek için sanığın baştan itibaren yaptığı bir PLAN içinde hareket etmesi gerektiği görüşündedir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nda sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, suçların oluşumu bakımından takvim yılının esas alınmasını gerektirir herhangi bir düzenleme bulunmaması, 5237 sayılı TCK'nin genel hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması, zincirleme suç hükmüne ilişkin 5237 sayılı TCK'nin 43.maddesinde belirlenen esasların gözetilmesi gerektirmektedir.

5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi, işlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması ve bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekir.

5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi, işlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması ve bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekir.

Yüksek 11.Ceza Dairemizde yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 359. maddesinde düzenlenen vergi kaçakçılığı suçundan...9. Asliye Ceza Mahkemesince 2008, 2009 ve 2010 yıllarında devam eden eyleminden her üç takvim yılı için kurulan hükmün; bozma yönündeki hükmün, her takvim yılının ayrı bir suç olduğuna dair herhangi bir yasal düzenleme  bulunmaması, 5237 sayılı TCK'nin genel hükümlerinin uygulanmasının gerekmesi, sanığın eylemlerinin   her birinin  yenilenen kasıtla işlenmiş ayrı suçlar olduğuna dair yeterli kanıt olmaması, sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 359. maddesine göre bir kez uygulama yapılarak 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine göre cezanın belirlenerek sanığın 2008, 2009 ve 2010 yıllarında devam eden eylemlerinin " bir suç işleme icrası" kapsamında değerlendirilerek 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinden; sanık hakkında üç kez hüküm kurulmasına ilişkin sayın çoğunluğun Bozma kararına katılmıyorum. 20.10.2020

...
Yargıtay — Esas No: 2023/1027, Karar No: 2024/4959, Tarih: 07.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/1027 E.  ,  2024/4959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1562 E., 2021/1286 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Beypazarı Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2020/79 E., 2021/228 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyada noksan olarak tespit edilen hususun ikmali için dosya mahalline çevrilmek, mahallinde noksanın ikmali ile dosya dairemize gelmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalının işyerinde işçi olarak çalıştığı 30.05.2013 tarihinde işyerinde kesimhanede çalıştığı esnada bunkerin içine düştüğünü, ağır şekilde yaralandığını, dava tarihi itibari ile halen tedavinin devam ettiğini ve SGK Başkanlığınca soruşturmanın halen devam ettiğini, Yargılama konusu ile ilgili Beypazarı Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/1618 soruşturma sayılı dosyasında soruşturma yapıldığı, iş kazası nedeni ile HMK 107 uyarınca talep artırım hakkı saklı kalmak üzere 2.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiş, 28.01.2019 tarihli bilirkişi raporuna itiraz etmekle beraber 28.02.2019 tarihli talep artırım dilekçesiyle maddi tazminatta fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere maddi tazminat istemini 88.833,03TL’ye artırmış, akabinde ise 12.03.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile 09.03.2021 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminat talebini neticeden 139.018,61 TL ye arttırdığı anlaşılmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı şirketin Beypazarı Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/701 D. iş sayılı kararı ile FETÖ/PDY terör örgütü ile bağlantılı olduğu yönünde somut delillere dayalı kuvvetli suç şüphesi olduğu yönünde deliller bulunması nedeni ile CMK 133/1 inci maddesi gereğince 674 sayılı KHK 19/2 nci maddesi uyarınca Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun Kayyum olarak atanmasına karar verildiğini, davalı şirketin üzerinde düşen tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini davanın reddine karar verilmesini, davanın Neova Sigorta Şirketine ihbarını talep etmiş, kaldırma kararı sonrasında ıslah dilekçesi sunulduğunu, ancak kaldırma kararı ile usuli müktesab hak oluşması nedeni ile ıslah dilekçesinde belirtilen miktara hükmedilemeyeceği yönünde itiraz dilekçesi sunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası yazılı kararında özetle; davacının 30.05.2013 tarihinde davalının işyerinde çalıştığı sırada ızgara kapağı açık iken çalışır vaziyetteki helezonlara sol kolunu sıkıştırması neticesinde % 44 oranında sürekli iş göremez şekilde yaralandığı, kazanın oluşumunda davalının %70, davacının ise %30 kusurlu bulunduğu, asgari ücret düzeyinde geliri olan davacıya iş kazası nedeni ile 102.280,86 TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı toplam tazmini gerekir miktarın 300.878,87 TL olduğu bu miktardan PSD üzerinden %70 rücuya tabi miktar olan ile zarar tutarının %30'u üzerinden hesaplanan 71.596,60 TL kusur indirimi sonrasında davacının tazminat tutarının 139.018,61 TL olduğu anlaşılmış, davalı ıslah dilekçesine itibar edilemeyeceğini savunmuş ise de; talep arttırımının ıslah olarak talep edilemeyeceği, davacının kaldırma kararı sonrasında 12.03.2021 tarihli dilekçesi ile bu yargılamada ilk kez ıslah müesseseni uyguladığı anlaşılmakla davalı vekilinin usuli müktesab hak nedeni ile kaldırma kararı öncesindeki miktardan fazlasının verilemeyeceği yönündeki itirazının hukuka uyarlığı bulunmadığından 139.018,61 TL maddi tazminatın kaza tarihinden faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, davacının oluşan yaralanma nedeni ile manevi ızdıraba da düçar olduğu ve tazmini gerektiği anlaşılmakla tarafların kusur durumları, iyileşme süreci, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, hakkaniyet ilkesi göz önüne alınarak olay tarihinden itibaren 35.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin iş kazasını önlemek adına gerekli tüm önlemleri aldığını, davacının genel olarak ve kazanın meydana geldiği makineye, özel olarak ise makinenin çalışması ve güvenlik önlemleri hakkında bilgilendirilip ve eğitildiğini, %70 düzeyindeki kusur oranın kabul edilemeyeceğini beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin iş kazasını önlemek adına gerekli tüm önlemleri aldığını, davacının genel olarak ve kazanın meydana geldiği makineye, özel olarak ise makinenin çalışması ve güvenlik önlemleri hakkında bilgilendirilip ve eğitildiğini, %70 düzeyindeki kusur oranın kabul edilemeyeceğini beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; İlk Derece Mahkemesince alınan kusur heyet raporunda davalı işveren %70 davacı işçi ise %30 kusurlu bulunduğu, raporun SGK inceleme raporu ve oluşa uygun olup işverene kusurun, kullanılan makinenin teknolojik gelişmelere uygun olmaması, davacıya yeterli eğitim verilmemesi, denetim sağlanmayarak emniyetsiz şekilde çalışmanın önüne geçilmemesi nedeniyle verildiği ve oluşa uygun olduğu, hükme esas alınan manevi tazminat raporunda kontrol kaydı bulunmaktaysa da, bu durumun istinaf sebebi yapılmayıp kamu düzeninden de olmadığından inceleme konusu yapılmadığı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, HMK’nın 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak davalı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1) b)1 inci maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; iş kazasının gerçekleşmesinde tüm kusurun davacıda olduğunu, İSG konusunda ve makine çalışma usulü hususunda davacının bilgilendirildiğini, gerekli tüm iş güvenliği ve iş sağlığı önlemlerinim alındığını, davacıya genel olarak ve kazanın meydana geldiği makineye özel olarak makinenin çalışması ve güvenlik önlemleri hakkında bilgilendirme yapıldığını ve eğitim verildiğini, dosyadaki iş yeri kayıtlarının bunu kanıtladığı halde müvekkiline atfedilen %70 kusur oranına itibarla karar verilmesinin ve istinaf başvurularının esastan reddinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlığın temyiz itirazları dikkate alındığında iş kazası neticesinde sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi tazminat istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlığın temyiz itirazları dikkate alındığında iş kazası neticesinde sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi tazminat istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesinin kapsamı" açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleridir. "Dava yığılması (objektif dava birleşmesi)" açısından aynı kanunun 110 uncu maddesidir. "Tazminat miktarının tayin ve tespiti" açısından kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan kanun hükümleri gözetildiğinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 ve 114 üncü maddesi delaletiyle 49, 50, 51, 52, 53, 54 ve 55 inci maddeleridir. "Olayın iş kazası olarak tespiti ile SGK yönünden sonuçları" için 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleridir. "İş Sağlığı ve Güvenliğine ilişkin alınacak tedbirler" açısında işyerinin nitelik ve kapsamına göre 6331 sayılı Kanun'un maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle; sürekli iş göremezlik oranının kontrol kaydının ikmal edilmiş olması ve aynı oranın doğrulanması davalı tarafın bu hususa dair temyiz itirazının olmaması, kusur oran ve aidiyetleri ile maddi tazminat hesabının dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olması ve Bölge Adliye Mahkemesi karar ve gerekçesinin yerinde olması da gözetilerek, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle maddi tazminat hükmünün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin maddi tazminat hükmüne yönelik tüm temyiz itirazlarının reddiyle bu hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2. Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,

3. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3189, Karar No: 2014/7920, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3189 E.  ,  2014/7920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 02.02.2013 gün ve 15331-28113 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/22321, Karar No: 2012/4367, Tarih: 22.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/22321 E.  ,  2012/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, annesi ile davalı babasının boşandığını, 2010 Mayıs ayında reşit olduğunu, iştirak nafakasının kesildiğini, ...'de öğrenci olduğunu, annesinin eğitim giderlerini karşılayamadığını belirterek aylık 1.000,00 TL yardım nafakası isteminde bulunmuştur.Mahkemece davacının ...'de öğrenci olması davalı ve annesinin mali durumuna göre dava tarihinden itibaren 500,00 TL yardım nafakasına karar verilmiştir. Karar taraflarca temyiz edilmiştir.Davacı, davasını açarken ...'de öğrenci olduğuna dair bir belge dosyaya ibraz etmiştir. Mahkeme yargılama sırasında davacının öğrenciliğinin devam edip etmediği hususunda okula yazı göndererek sormamıştır. Davalı baba, davacının 21.01.2011 tarihinde devamsızlıktan okulla ilişiğinin kesildiğini bildirmiştir. Mahkemece, davacının okuduğu okula yazı yazılarak öğrenim durumunun devam edip etmediği, etmiyor ise hangi tarihte, hangi nedenden kaydının silindiğinin sorularak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucunda hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.