muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20338, Karar No: 2012/5484, Tarih: 28.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/20338 E.  ,  2012/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulubey(Uşak) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25771, Karar No: 2014/14716, Tarih: 27.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25771 E.  ,  2014/14716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7.Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.09.2013

NUMARASI :Esas no:2013/4 Karar no:2013/1193

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından kişisel ilişki, nafaka ve tazminat miktarı ile kocanın soyadının kullanılması talebinin reddi yönünden; davalı tarafından ise kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 27.06.2014 günü duruşmalı temyiz eden E.. T.. vekili Av. E. İ. ve temyiz eden karşı taraf davacı Helin . vekili Av. Y. A.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının boşandıktan sonra kocasının soyadını kullanmasına izin verilmesine ilişkin usulüne uygun olarak başvurma harcı verilerek açılmış bir davası veya bu konuda birleştirilen bir davası bulunmamaktadır.Davacının dava dilekçesinde bu yönde bir talebi yoktur. Dava dilekçesinde yer almayan taleplere yeni taleplerin eklenmesi mümkün değildir. Sonradan verilen havalesiz dilekçe ile talep edilmiş olması ve maktu harç yatırılması sonuç doğurmaz. Bu bakımdan davacı kadının bu talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Kişisel ilişki düzenlemesinde aslolan çocuğun yararıdır. Tarafların ortak çocuğu Adeline 09.05.2013 doğumlu olup, yaşı nazara alındığında ana bakım ve şefkatine muhtaç olup çocuk ile baba arasında kurulan yatılı kişisel ilişki orantısız ve çoktur.O halde daha uygun süreli kişisel ilişki kurmak gerekirken, yazılı şekilde düzenleme yapılması doğru bulunmamıştır.

4-Davacı kadının Ankara'da özel bir okulda 01.09.2012 tarihinden itibaren Türkçe öğretmeni olarak görev yaptığı, dava açıldıktan sonra hamile iken ailesinin yanına Fransa'ya gittiği doğumunu Fransa'da gerçekleştirdiği ve orada yaşamaya başladığı ve 31.08.2013 tarihinde çalıştığı okulla olan sözleşmesinin sona erdiği anlaşılmaktadır.Davacının belirli süreli iş sözleşmesinin davacının isteği ile sona erip ermediği ve Fransa'da geliri bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile davacı lehine yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, taraf vekilleri duruşmaya geldiklerinden yararlarına duruşma için takdir olunan 1100.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine ve 1100.00 TL. vekalet ücretinin de davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.06.2014 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2018/5685, Karar No: 2018/12447, Tarih: 21.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/5685 E.  ,  2018/12447 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirket bünyesinde 02/03/1998-31/12/2016 tarihleri arasında laboratuvar uzmanı olarak çalıştığını, davalının İnegöl’de bulunan fabrikaya transfer teklifine olumsuz yanıt vermesi üzerine akdin geçerli bir nedene dayanılmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin İnegöl’de bulunan işyerinde üç personelin işten ayrılması sonucunda oluşan ihtiyaç ve sözleşmenin 3. maddesinde kararlaştırılan nakil yetkisi çerçevesinde davacının ...’e tayin edilmek istendiğini,davacının kabul etmeyerek akti feshettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi, akdin davacı işçi tarafından feshedildiğine ilişkin davalı işveren savunması karşısında kıdem ve ihbar tazminatı ödemesinin çeliştiği , davacıya tazminatların ödeneceği baskısıyla, davacının iradesi fesada uğratılarak akdin feshine ilişkin belgenin işçiye imzalatıldığı,18 yıla yakın çalışma süresi boyunca ...’da bulunan işyerinde çalışan, biriminde en üst kıdeme sahip olan davacının İnegöl’deki işyerine naklinin objektif nedene dayandığının işverence iddia ve ispat edilemediği gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda davacının 27.12.2016 imza tarihli dilekçesinde özetle, '' 26.12.2016 tarihinde tarafına tebliğ edilen yazıda "Şirketimiz bünyesinde yapılmakta olan reorganizasyon çalışmaları neticesinde, ...Devlet Yolu Üzeri .... adresinde faaliyet göstermekte olan ... Yem Fabrikasında, Destek İş Koluna bağlı Yem Teknoloji Departmanında Laboratuvar Uzmanı olarak çalışmakta iken, görülen lüzum üzerine 01.01.2017 tarihinden itibaren ücret, görev ve derecenizde herhangi bir değişiklilik olmamak kaydıyla, Organize Sanayi Bölgesi l. Cadde ... adresinde faaliyet gösteren İnegöl Yem Fabrikasına transferiniz uygun görülmüştür." denildiği, tarafına tebliğ edilen bu görevlendirme üzerine davalı işverene bazı özel ve ailevi nedenlerden dolayı tayin olmak istemediğini, eski görevine devam etmek istediğini bildirdiğini, ancak bunun mümkün olmadığı, tayin edildiği görev yerine giderek göreve başlamasının tarafına beyan edildiği, bu nedenle iş sözleşmesini haklı nedenle tek taraflı olarak, 31.12.2016 tarihinden itibaren fesih ettiğini, yasal haklarının tarafına ödenmesini talep ettiği görülmüş olup davacının imzasını inkar etmediği , istifa dilekçesini isteği dışında baskıyla imzaladığı iddiasını yöntemince ispatlayamadığı dosya kapsamından anlaşılmakla , davacının iş akdini kendisinin feshettiği ve feshin haklı nedene dayanıp dayanmadlığının ileride açılması muhtemel alacak davasında değerlendirilmek üzere davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabul edilmesi hatalı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Hüküm: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin 2018/154 Esas -2018/90 sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 31,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,50 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 33,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

7-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.05.2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7821, Karar No: 2020/16464, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/7821 E.  ,  2020/16464 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Bursa 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre, dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması ve ücret alacağının geleceği etkileyeceğinin anlaşılması karşısında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine aykırı olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.08.2020 tarihli karar ile 02.10.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışmakta iken 696 sayılı KHK ile 375 Sayılı KHK'ye eklenen geçici 23. madde gereğince 02/04/2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi sırasında belirsiz süreli iş sözleşmesi imzaladığını, iş sözleşmesinde ücret olarak asgari ücretin % 34 fazlası olarak belirlendiğini,sürekli işçi kadrosuna geçirilirken bu haklarının da korunarak geçişinin yapıldığını, 2018 yılında bu alacak kalemlerinin ödendiğini, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından 696 sayılı KHK kapsamında taşerondan kadroya geçen işçilerin ücret, mali ve sosyal haklarını düzenleyen toplu iş sözleşmesinin yayınlandığını, bu sözleşmeye göre 01/01/2018 tarihinden başlayarak 31/12/2020 tarihine kadar ücret zamları ve mali ve sosyal hakların türü ve miktarının belinlendiğini, davalı kurum tarafından 2018 yılı içinde belirlenen ücret zammı, mali ve sosyal hakların davacıya ödendiğini, ödenen alacak kalemlerinin yol ücreti, yemek ücreti, aylık ücret (asgari ücretin % 34 fazlası), resmi tatil çalışması ücreti, fazla mesai çalışması ücreti, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı 2018 yılına ait ücret zammı, mali ve sosyal haklardan oluştuğunu, ancak 01/01/2019 tarihinden itibaren davacının maaşlarının eksik ödendiğini, bu durumun İş Kanunun 22. maddesi kapsamında iş sözleşmesinin içeriğinin işçi aleyhine değiştirilmesi anlamına geldiğini, işçinin yazılı onayı olmadan ve açıkça onay vermediği esaslı değişikliğin işçiyi bağlamayacağını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 2019 yılı ocak ayından itibaren eksik ödenen fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinde işçilere yapılacak olan ücret zamlarının asgari ücret üzerinden değil, günlük çıplak ücret üzerinden belirlendiğini, 2018 yılında davacıya asgari ücretin %34 fazlası ve diğer ek zam ve ödemelerin yapıldığını, 2019 yılında toplu iş sözleşmesinin ücret zammı maddesinde 01/01/2019 tarihindeki ücretlerine %4 oranında zam yapılacağı bildirildiğinden, davacıya bu şekilde ücretlerin hesaplanarak ödeme yapıldığını, davacının 2019 yılının başından itibaren asgari ücretin üzerinde ücret aldığını ve bir hak kaybının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince hüküm altına alınan toplam miktarın istinaf kesinlik sınırı olan 5390,00 TL'nin altında kalması sebebi ile davalının istinaf başvurusunun kesinlik sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

6100 sayılı Kanun'un 362. maddesinin 2. fıkrası gereğince alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, temyiz kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.

Dosya içeriğine göre; dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret zamları uygulanarak ücretinin tespit edilip belirlenen ücrete göre alacakların hesaplanması; belirlenen ücretin dava tarihinden sonraki dönem için de işçinin alacaklarının hesabını etkileyecek olması karşısında; ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemez. Belirtilen sebeple, ilk derece mahkemesince verilen karar kesin olmadığından; Bölge Adliye Mahkemesince davalı Gençlik Spor Bakanlığı’nın istinaf başvurusu yönünden işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, başvurunun kesinlik sebebi ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan, yukarıda esas ve karar numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile ek kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4326, Karar No: 2009/11761, Tarih: 10.06.2009

4. Ceza Dairesi 2009/4326 E., 2009/11761 K.

**4. Ceza Dairesi 2009/4326 E., 2009/11761 K.**

**- HAKARET

- İDDİANAMENİN İADESİ

- YOKLUĞUNDA HAKARET**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 32 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 57 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 125 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 170 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 174 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 1136 S. AVUKATLIK KANUNU [ Madde 59 ]

**"İçtihat Metni"**

Görevliye hakaret suçundan şüpheli Cevat hakkında Adalet Bakanlığınca verilen kovuşturma izni sonucu Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.01.2008 tarihli iddianamenin, 5271 sayılı CYY'nin 170/3h, 5, 6 ve 174/1-a maddeleri uyarınca iadesine ilişkin (Ordu Ağır Ceza Mahkemesi)'nin 01.02.2008 gün ve 2008/185 D.İş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair (Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2008 tarihli kararının, Adalet Bakanlığı tarafından 28.05.2008 gün ve 30000 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2008 gün ve 121877 sayılı tebliğnamesiyle Daireye gönderilen dava dosyası incelendi.

Tebliğnamede "Dosya kapsamına göre, şüpheli avukat Cevat'ın vekil sıfatıyla takip ettiği Giresun Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2005/17 esasına kayden görülen dava sırasında, 13.04.2006 tarihinde yapılan oturumda "Aydoğan ve Sansal ekibi ile Cumhuriyet Başsavcısı E. S., Cumhuriyet savcısı V. K., M. D., ayrıca Y. K. da bu işin içindedir. Giresun eski Valisi A. H. Ö., Giresun eski Belediye Başkanı M. I., özellikle başta S. S. ve M. C. olmak üzere K... A.Ş., G... A.Ş. öncülüğünde Giresun'da bir çete mevcuttur. Belirli bir kesime karşı soykırım derecesinde adaletsizlik uygulanmaktadır. Ne yazık ki, birçok yargı mensubu bu çeteye yardım ve yataklık etmektedir." şeklinde sözler söylediğinden bahisle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59/1-2. maddesi uyarınca verilen kovuşturma iznine istinaden, Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca son soruşturmanın açılmasına karar verilmek üzere iddianame tanzim olunduğu, Ordu Ağır Ceza Mahkemesi'nce de şüphelinin üzerine atılı eylemlerin gerçekleştirildiği sırada, şüphelinin işlediği fiilin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesine göre hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yerinde olup olmadığının öncelikle tespiti ile rapor aldırılması gerektiği ve duruma göre şüphelinin hukuki durumu ve eylemlerine uygulanacak olan kanun maddelerinin tespitinin daha doğru olacağı, şayet şüphelinin davranışlarını yönlendirme yeteneğinde çıkacak özel bir durumun iddianamenin kabulü halinde şüpheliyi şüpheli sıfatından sanık sıfatına sokması, normal yargılama prosedürü içerisinde birçok usuli işlemin gereksiz yapılması gibi usul ekonomisine aykırı durumlar yaratacağı, cezalandırma talep edilemeyeceği ve Türk Ceza Hukuku sisteminin getirmeye çalıştığı kişilerin şüpheli aşamasından sanık aşamasına geçmesi için eski usulden ayrılarak kuvvetli şüphelerin olması ve şüphelinin leh ve aleyhinde olan tüm delillerin soruşturma aşamasında toplanması, yargılamanın sürüncemede kalmaması gerektiğinden bahisle iddianamenin iadesine, keza itirazın da reddine karar verilmiş ise de,

Benzer bir olay sebebiyle verilen Yargıtay Onbirinci Ceza Dairesi'nin 10.05.2007 tarihli ve 2007/1428-3237 sayılı, Yargıtay Dördüncü Ceza Dairesi'nin 05.12.2006 tarihli ve 2006/6755-17304 sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; şüpheli avukatın üzerine atılı eylemden dolayı hakkında kovuşturma yapılması, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nce gerekli görülerek, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan Ordu Cumhuriyet Başsavcılığına dosyanın gönderildiği, Avukatlık Kanunu'nun 59/2. maddesi uyarınca da ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'nca beş gün içerisinde iddianame düzenlendiği anlaşılmakla,

Ordu Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılacak inceleme sonucunda şüpheli hakkında son soruşturma açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, bu karar verilmeden önce anılan Kanun'un 59/3. maddesi uyarınca şüpheli avukatın toplanmasını istediği bazı deliller var ise mahkeme başkanının bunları nazara alarak soruşturmayı derinleştirme yetkisinin bulunduğu, toplanacak delillere göre de son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verebileceği, şüpheli hakkında mevcut delillerin takdir ve değerlendirilmesinin ise son soruşturma aşamasında yetkili mahkemesine ait olacağı nazara alındığında, usulüne uygun verilmiş kovuşturma iznine dayanılarak tanzim edilmiş bir iddianame bulunduğu cihetle, işin esasına müessir olacak şekilde iadesine karar verilemeyeceği gibi, iade sebebi yapılan eksikliğin soruşturma açılmasına dair karar verildikten sonra mahkemesince de tamamlanabileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir, denilmektedir.

Gereği görüşüldü: