muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2107, Karar No: 2012/3427, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2107 E.  ,  2012/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.01.2006 gün ve 2005/324 Esas, 2006/13 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar Muhammet ve ... hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyize gelince;

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanığın 07.10.2007 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının DÜŞMESİNE, 26.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10936, Karar No: 2018/3760, Tarih: 10.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/10936 E.  ,  2018/3760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 10.04.2018 tarihinde taraflardan kimsenin gelmemiş olması nedeniyle işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 31.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 85.358,79 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 84.573,21 TL'nin 10.000 TL'lik kısmının dava tarihinden itibaren, ıslah ile artırılan 74.573,21 TL'lik kısmının ise ıslah tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmet, sayaç okuma ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmet, sayaç okuma ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11338, Karar No: 2017/15506, Tarih: 07.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11338 E.  ,  2017/15506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça, yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekir . Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmaz 822,52 m² dava konusu taşınmaz ise 9.285,00 m² yüzölçümlüdür. Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi somut emsal olarak alınan taşınmazın satış akit taplosu getirtilip Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerler ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesi'nden araştırılıp dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırmadan değerlendirme yapıldığından rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmaz üzerindeki fıstıklıkların değeri belirlenirken: Dava tarihi olan 2015 yılına ilişkin resmi verilere göre (20 -25) yaşında olan fıstık ağaçlarının bu yaş aralığında ortalama verim miktarı (95 kg.) olduğu halde, bilirkişi raporunda 130 kg. olarak alındığı gibi, fıstığın dava tarihi olan 2015 yılında hasat zamanı ortalama toptan satış fiyatı ..., ... ve ... İl Tarım Müdürlükleri ile diğer resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra, gelen cevaba göre bilirkişi raporu denetlenip, arazinin niteliğine göre kapitalizasyon faiz oranı % 5 alınarak fıstıklık olarak yeniden biçilen değerden gelir metoduna göre belirlenecek zemin değeri çıkarılmak sureti ile muhtesat bedelinin tespiti gerektiği gözetilmeden, fıstığın ortalama verim miktarı yüksek kabul edilip, hasat zamanı satış fiyatı araştırılmadan kapitalizasyon faiz oranı da % 4 alınarak eksik inceleme ile fazla muhtesat bedeli belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13815, Karar No: 2016/7218, Tarih: 29.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/13815 E.  ,  2016/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

Mala zarar verme ve cinsel taciz suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... ile daha önceden duygusal yakınlık yaşayan sanığın gece katılanların ikametinin önündeki yola "seni öpmeye koklamaya doyamadım ..." yazdığı ve katılan ...'e ait ... plakalı aracın iki lastiğini kestiğinin iddia edildiği olayda; sanık hakkında benzer şekilde başka şikayetlerin de olduğunun iddia edilmesi, sanığın o gece katılanların mahallesine hiç gelmediğini beyan etmesi ancak tanık ...'nun sanığı gece katılanların ikametinin önünde yere eğilmiş bir şeylerle uğraşırken gördüğünü beyan etmesi karşısında sanıkla ilgili katılanlar tarafından yapılmış bir şikayetin ve açılmış davaların olup olmadığının araştırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2981, Karar No: 2014/55, Tarih: 20.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/2981 E.  ,  2014/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3 - 2012/104058

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 14/10/2011, 2010/221 (E) ve 2011/291 (K)

SUÇ : Silahla yaşamsal tehlike geçirececek şekilde yaralama, basit yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; olay günü öğle saatlerinde sanık Turan'ın kendisi ile aynı üniversitede okumakta olan Y.. D.. ile kız meselesinden dolayı sözlü olarak tartıştıkları, sanık Turan ve arkadaşları olan sanıklar Ömer ve Sezer'in ders bitiminde kampüsten ayrıldıkları sırada, Yasin ve yanında bulunan M.. Y.. ve arkadaşlarının, sanıkların üzerine doğru yürümesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, orada bulunan Üniversite özel güvenlik görevlilerinin araya girerek kendilerini ayırdığı, sanıkların olayı M.. Y..'a anlattıkları, Murat'ın, Mete ile konuşup aralarını bulmak istediği ancak buna rağmen sanıkların akşam saat 20.30 sıralarında ilçe merkezinde yaya olarak yürüdükleri sırada mağdur Şükrü'nün de içinde bulunduğu kalabalık bir grubun sanıkların üzerine yürüyüp darp etmeye başladıkları, sanık Ömer'in de yanında bulunan bıçağı çekerek ani gelişen kavga ortamında, hedef gözetme imkanı bulunmaksızın rastgele salladığı tek bıçak darbesi ile mağduru batın bölgesinden yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, mağdurun yaralanmasından sonra sanıklar Turan ve Sezer'in de yumrukla mağdura vurdukları; mağdurun soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan ifadelerinde açıkça kendisine bıçakla vuranın sanık Ömer, yumrukla vuranlarında sanıklar Turan ve Sezer olduğunu beyan ettiği gibi, olaydan hemen sonra kolluk tarafından ifadesine başvurulan ve teşhis yaptırılan tarafsız tanık M.. A..'nun da bıçakla mağduru yaralayanın sanık Ömer olduğunu beyan edip, mağduru doğrulaması, beyanına itibar edilmemesini gerektirecek nitelikte herhangi bir bilgi ve belgenin de dosya içerisine yansımaması karşısında, mağdur ve tanığın birbirini doğrulayan beyanlarına itibar edilerek sanık Ömer'in haksız tahrik altında silahla yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralama, sanıklar Turan ve Sezer'in haksız tahrik altında basit yaralama suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,Yasaya aykırı ve müdahil Şükrü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 20/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19975, Karar No: 2016/4560, Tarih: 24.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/19975 E.  ,  2016/4560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakanın artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili ile davalının 2002 yılında evlendiklerini, bir müşterek çocuklarının bulunduğunu, tarafların ... 3.Aile Mahkemesinin kararı ile boşandıklarını, bu kararda çocuğun velayetinin müvekkil anneye verildiğini ve çocuk lehine 100,00 TL nafakaya hükmedildiğini, 2008 yılında bu nafakanın 150,00 TL'ye çıkarıldığını, bu nafakanın günün ekonomik koşullarında yetersiz kaldığını beyanla, sözkonusu nafakanın 500 TL'ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı usulüne uygun tebligata rağmen yasal süresi içinde cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

Mahkemece; "...müşterek çoçuğun dedesi ve anneannesinde kaldığı ve masraflarının dedesi ve anneannesi tarafından karşılandığı hususu kabul edilmiş, müşterek çocuğa nafaka verilmesi halinde annenin bu nafakayı çocuğun bakımı için dede ve anneanneye verileceği hususu şüpheli olduğundan ve davacının çocuğun masrafları ile ilgilenmemiş olması sebebi ile..." davanın reddine karar verilmiş; sözkonusu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırılması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun karar verilmelidir.

Türk Medeni Kanunu'nun 331. maddesinde ise; "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davacı annenin yeniden evlendiği, müşterek çocuğun anneanne ve dedeyle kaldığı, davalı babanın kamyon şoförü olduğu nakliyeci olarak çalıştığı yaptırılan sosyo ekonomik durum araştırmasından anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında, somut olaya bakacak olursak; müşterek çocuğun 2003 doğumlu olup, 2006 yılında açılan davada hükmolunan 100 TL nafakanın 2008 yılında 150 Tl ye çıkarıldığı, son artışın üzerinden , dava tarihi olan 11.6.2014 tarihine kadar 6 yıllık bir sürenin geçtiği; bu zaman zarfında müşterek çocuğun ihtiyaçlarında artış olduğu, bu artan ihtiyaçların da taraflarca karşılanması gerektiği tartışmasızdır.

Bu açıklamalar ışığında, somut olaya bakacak olursak; müşterek çocuğun 2003 doğumlu olup, 2006 yılında açılan davada hükmolunan 100 TL nafakanın 2008 yılında 150 Tl ye çıkarıldığı, son artışın üzerinden , dava tarihi olan 11.6.2014 tarihine kadar 6 yıllık bir sürenin geçtiği; bu zaman zarfında müşterek çocuğun ihtiyaçlarında artış olduğu, bu artan ihtiyaçların da taraflarca karşılanması gerektiği tartışmasızdır.

Öyle ise, mahkemece; bu hususlar dikkate alınarak, müşterek çocuğun ihtiyaçlarında meydana gelen artış, tarafların ekonomik sosyal durumları, halen ödenen nafaka miktarı nazara alınarak, TMK. 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek; nafakanın, uygun bir miktarda artırılmasına karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12957, Karar No: 2017/11975, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12957 E.  ,  2017/11975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7353, Karar No: 2012/11163, Tarih: 11.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/7353 E.  ,  2012/11163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :256-31

Dava, hak sahibi konumundaki davalıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri uyarınca boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığı iddiasıyla yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 21.10.1996 tarihinde kesinleşen davalıya, muris-sigortalı babası üzerinden 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Mart ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 25.10.2008 – 31.03.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.