muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9077, Karar No: 2014/9996, Tarih: 16.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9077 E.  ,  2014/9996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 167 ada 14 parsel sayılı 6.379,67 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden ...ye kalan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu ve vergi kayıtlarına da dayanmıştır. Mahkemece kesin süre içinde keşif giderinin karşılanmadığı gerekçesiyle verilen kararın doğru olmadığına yönelik usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, çekişmeli taşınmazın bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 1.390,85 metrekarelik bölümünün ham toprak niteliği ile davacı ... adına, geri kalan bölümünün tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5443, Karar No: 2020/10763, Tarih: 03.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/5443 E.  ,  2020/10763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davacı idare harçtan muaf olduğu ve mahkemece bu yönde karar verildiği halde, davalı tarafça ilk karara karşı yapılan temyiz başvurusu için yatırılan temyiz harcının davacı idareden alınarak davalıya iadesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası artan ve 3’er aylık vadeli hesaba depo edilen fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 12 nci bendinin hükümden çıkartılmasına yerine (Davacı İdare harçtan muaf olduğundan, davalı tarafça yatırılan harçların, bozma ilamında iadesine karar verilen harç tutarı gözetilerek mükerrer iadeye sebebiyet vermeyecek şekilde istek halinde davalıya iadesine, 21,75 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b- 4 üncü bendinde yazılı (son karar tarihi olan 09/12/2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına yerine dairemizin karar tarihi olan (03.12.2020) tarihinin yazılmasına,

b- 4 üncü bendinde yazılı (son karar tarihi olan 09/12/2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına yerine dairemizin karar tarihi olan (03.12.2020) tarihinin yazılmasına,

c- 3 ve 5 inci bentlerinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimeleri ile 5 inci bendinde yazılı ( kararın kesinleşmesinden sonra) kelimelerinin kaldırılmasına yerlerine (derhal) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4291, Karar No: 2016/2976, Tarih: 31.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/4291 E.  ,  2016/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesindeki “Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü yer almaktadır. Yasa, mahkumiyet dışındaki kararlarda sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır.

05.03.2013 tarihli iddianame ile şüphelilerin, 2006-2007 yılları arasında ... Hastanesi'nde doktor olarak görev yaptıkları sırada hasta görmeden muayene fişi düzenleyerek ve muayene bedellerini de Sosyal Güvenlik Kurumu'na fatura ederek, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerinden bahisle eylemlerine uyan TCK'nun 204/2, 158/1-e, maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı; iddianamede her ne kadar sanıklar hakkında sahtecilik suçu yönünden sevk maddesi olarak TCK'nun 204/2. maddesi gösterilmiş ise de; iddianamedeki anlatım ve tavsife göre, ... Hastanesi'nde görev yaptıkları sırada hasta görmeden muayene fişi düzenleyen ve kamu görevlisi olmayan doktor sanıkların sahtecilik eylemlerinin TCK'nun 210. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Gerçeğe aykırı belge düzenleyen tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire veya diğer sağlık mesleği mensubu, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Düzenlenen belgenin kişiye haksız bir menfaat sağlaması ya da kamunun veya kişilerin zararına bir sonuç doğurucu nitelik taşıması halinde, resmi belgede sahtecilik hükümlerine göre cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme uyarınca, maddede belirtilen özel sağlık mesleği mensuplarının sahtecilik eylemlerinin, fıkranın ikinci cümlesindeki koşulun gerçekleşmesi halinde devamlılık gösteren daire kararlarında da açıklandığı üzere kamu görevlisi olmamaları nedeniyle ancak TCK'nun 204. maddesinin 1. fıkrasındaki resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ve iddianamede TCK'nun 204. maddesinin 2. fıkrası kapsamında bir kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği eyleminden dolayı açılmış bir dava bulunmaması karşısında; TCK'nun 158/1-e maddesindeki nitelikli dolandırıcılık suçunun ceza miktarına, tebliğname tarihine, iddianamedeki tavsife, hükümlerin konusuna, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 15. Ceza Dairesi'ne ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3460, Karar No: 2015/4354, Tarih: 08.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3460 E.  ,  2015/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında düzenlenen 07.07.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yapılan inşaatta eksik ve ayıplı işler bulunduğu iddiası davalılar tarafından... 24. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan 2007/146 E. sayılı davada, sözleşme gereği müvekkiline düşen 1 nolu dairenin satılarak, eksik ve ayıplı işlerin arsa sahipleri tarafından tamamlanmasına karar verildiğini, eksik ve ayıplı işlerin gerçek karşılığı 30.000,00 TL'nin davalılara ödenmesine ve dairenin 115.000,00 TL bedelle satılmasına rağmen, satış bedelinden geriye kalan miktarın müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, ıslah edilmiş haliye 67.964,00 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, 30.000,00 TL avans ödediği iddiasının doğru olmadığını, 1 numaralı dairenin 80.000,00 TL'ye satıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre;... 24. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen 22.04.2009 tarihli 2007/146 E., 2009/139 K. sayılı kararı ile noksan ve ayıplı işlerin giderilebilmesi için arsa sahipleri ..., ... ve ...'e 1 numaralı daireyi satma yetkisi verildiği, satış bedelinden geriye kalacak miktarın müteahhide ödenmesine karar verildiği, tapu kaydına göre, 1 numaralı dairenin 02.07.2009 tarihinde 80.000,00 TL bedelle satıldığı, 12.06.2013 tarihli bilirkişi raporuyla satış tanihinde dairenin 120.000,00 TL ve yüklenici adına yapılan harcamaların 51.511,40 TL olduğu, davacı tarafın davalılara avans olarak 30.000,00 TL ödendiği iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, ıslah edilen davanın kabulüne, 67.964,00 TL alacağın 50.000,00 TL'sinin dava; 17.964,00 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle ileri sürülen temyiz nedenlerine göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava,... 24. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22.04.2009 tarih ve 2007/146 E., 2009/139 K. sayılı, sözleşme konusu yapıdaki 1 no'lu bağımsız bölümün satışına yetki ve satış bedelinden nama ifaya izin kararı sonucu davalıların eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedeline nazaran elde ettikleri fazla miktarın tahsili istemine ilişkindir.

2- Dava,... 24. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22.04.2009 tarih ve 2007/146 E., 2009/139 K. sayılı, sözleşme konusu yapıdaki 1 no'lu bağımsız bölümün satışına yetki ve satış bedelinden nama ifaya izin kararı sonucu davalıların eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedeline nazaran elde ettikleri fazla miktarın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda 1 no'lu dairenin rayiç bedeliyle eksik ve kusurlu işlerin giderilmesi için yapılan harcama arasında oluşan farkın davacı yararına tahsiline karar verilmişse de, taraflar arasındaki sözleşme, ... sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı sözleşmesi niteliğindedir. Bu tür sözleşmeler, esas itibariyle götürü bedelli olup, aynı nitelikte olan somut uyuşmazlığa konu sözleşmede yüklenicinin, inşaatı yapı kullanım izin belgesi alarak teslim etmesi kararlaştırılmıştır. Bu husus, inşaatın ikmaline kadar oluşabilecek giderlerin ilke olarak, yükleniciye ait olduğunu göstermektedir. Bu durumda, sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 4708 sayılı Yapı Denetim Kanunu uyarınca doğacak bedelin de yükleniciye ait olduğunu göstermektedir. Şu halde, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca arsa sahibince yapı denetim firmasına ödendiği savunulan miktarın denetiminin de yapılarak, davalıların yaptığı masraflar arasında nazara alınması gerekirken, anılan harcama kalemi değerlendirilmeden, eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7680, Karar No: 2024/5891, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7680 E.  ,  2024/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/658 E., 2023/915 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Trabzon 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/913 E., 2022/359 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalının ailesinin sürekli olarak tarafların evliliklerine müdahale ettiklerini, müvekkilinin davalıyı bu hususta defalarca uyardığını, hiçbir düzelmenin olmadığını, müvekkilinin ailesine hakarette bulunduğunu, ortak konutu terk ettiğini, müvekkilinin davalıyı gidip almak istediğinde ailesinin "sen bizim kızımızı taşıyamıyorsun" dediklerini, yaşanan tüm olaylara rağmen müvekkilinin, davalı eş ile birlikte ortak konuta döndüklerini, davalı eşin ailesinin tarafların ortak konutuna, evlilik birliğine dahil olmaya çalıştıklarını, taraflara özel yaşam alanı bırakmadıklarını, ortak konutun manevi bağımsızlığını ortadan kaldırdıklarını, davalının bu müdahalelere sessiz kaldığını, ailesinin yanında durduğunu, evi terk edip ailesiyle birlikte yaşamaya başladığını belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yargılama masraf ve giderleri ile vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; davalının eve birşey almadığını, evine kimsenin gelip gitmesine izin vermediğini, sadece kuzeni ...'nin gelip gitmesine izin verdiğini, ... evde iken davacının babasının gelerek "evin anahtarını kapının dışında bırakacaksın içeri almayacaksın" dediğini, müvekkilinin dışarı çıkmak istediğinde izin alması gerektiğini, yine davacı-karşı davalının eve yiyecek almadığını, davacı karşı davalının ailesinin bizde yiyip içelim dediklerini, davacı-karşı davalının müvekkiline harçlık vermediğini, müvekkili, kuzeni ve davacı taraf evde birlikte oturduğu esnada ışıklar kesilmesi üzerine elektriğin gittiğini sandığını ancak hemen akabinde kayınpederinin "ışıkları ben kapattım, sen benim gelinimi neden çağırmıyorsun, seni eşinden ayıracağım." diye bağırıp ağza alınmayacak hakaretlerde bulunduğunu, müvekkilinin kuzeninin yanında hakaretlere maruz kaldığını, müvekkilinin davacının ailesinin psikolojik baskısı ile yaşamına devam ettiğini, müvekkilinin çocuk yapmak istediğini davacıya söylediğinde davacının kendisine "annem ve babam senden çocuk yapmamı istemiyorlar" şeklinde sözler sarf ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, davacı taraf müvekkiline hitaben "sen git, babam seni görmek istemiyor, babamın siniri geçice ben seni gelip alacağım" diyerek ailesinin yanına yolladığını, aradan bir yıl geçmesine rağmen eve dönmesine muvafakat etmediklerini, müvekkilinin kişisel eşyalarının evde kaldığını belirterek, davacının davasının reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı müvekkili lehine 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine aylık 900,00 TL tedbir nafakasına, mahkeme boşanmaya karar vermesi halinde boşanma ile birlikte yoksulluk nafakası olarak devamına, fazlaya ilişkin dava ve talep hakkı saklı kalmak kaydı ile bilirkişi incelemesi neticesinde artırılmak üzere ziynet eşya bedeli şimdilik 10.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davacıdan tahsiline, müvekkiline ait çeyiz- kişisel eşyaların aynen yada tespit edilecek bedelinin davalıdan alınarak müvekkile verilmesine karar verilmesini talep ve karşı dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalı erkeğin evin manevî özgürlüğünü koruyamadığı, ailesinin evlerine müdahalesine karşı koymadığı, eve yiyecek almadığı, evin anahtarlarının kapı üzerinde kalması ve ailesiyle birlikte yemek yemek konusunda eşine baskı uyguladığı, eve misafir gelmesine ve kadının dışarı çıkması konusunda izin verilmediği, babasının eşine baskıcı davrandığı, bu duruma karşı koymadığı, eşini ailesinin isteği üzerine evden gönderdiği bu şekilde eşlerin bir arada yaşama yükümlülüğünü ihlal ettiği, kadının ise evde yaşanan olayları kardeşine anlattığı,erkeğin daha fazla kusurlu olduğu, kadının ise az kusurlu olduğu 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166/1. maddesi gereğince evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, 350,00 TL tedbir, 750,00 TL yoksulluk nafakası, 40.000,00 TL maddî tazminat, 40.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabul kısmen reddi ile; 29.11.2021 havale tarihli bilirkişi raporuyla tespit edilen 14 adet 15'er gram bileziklerin bozdurma değeri olan 40.950,00 TL, 1 adet 20 gram set takımının bozdurma değeri olan 2.500,00 TL ve 15 adet çeyrek altının bozdurma değeri olan 5.175,00 TL den oluşan toplam 48.625,00 TL ziynet alacağının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine, fazlaya ilişkin istemin ise reddine, kadının çeyiz, kişisel eşyanın iadesi davasının yargılama sırasında konusuz kalması nedeniyle hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; davalı lehine tazminata ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğini, davalının ziynet eşyalarının kendisinde bulunmadığını karşı tarafın zorla kendisinden aldığını ispat etmekle mükellef olduğunu, dosya kapsamında iddialarını ispat edemediğini, tanık beyanlarının duyuma dayalı olduğunu, ziynet alacağı yönünden reddedilen bu kısım üzerinden tarafları lehine vekâlet ücretine hükmedilmediğini belirterek kararı; kadının davasının kabulü, kusur, tazminatlar, nafakalar, ziynet alacağı, vekâlet ücreti yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusurlu tarafın davacı-karşı davalı olduğunu, davacı eşin babasının isteği doğrultusunda müvekkilini evden gönderdiğini, akabinde evin anahtarlarını kendisinden alarak geri dönmesine rıza göstermediğini, davanın reddi ile karşı davalarının kabulü gerektiğini, müvekkilinin evliliğinin ilk gününden itibaren eşi tarafından hor görüldüğünü, aşağılandığını, davacının borçları yüzünden müvekkilinin zorla çalıştırıldığını, kusur tespitinde mahkemece yanılgıya düşüldüğünü, asıl dava yönünden boşanmaya ilişkin verilen kararı kabul etmediklerini, müvekkilinin psikolojisinin bozulduğunu, mahkemece hükmedilen maddî ve manevî tazminat oranının düşük olduğunu, mahkemece müvekkili lehine takdir edilen aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasının düşük olduğunu belirterek kararı; erkeğin davasının kabulü,kusur,tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğe (davalı erkeğin evin manevî özgürlüğünü koruyamadığı, ailesinin evlerine müdahalesine karşı koymadığı, eve yiyecek almadığı, evin anahtarlarının kapı üzerinde kalması ve ailesiyle birlikte yemek yemek konusunda eşine baskı uyguladığı, eve misafir gelmesine ve kadının dışarı çıkması konusunda izin verilmediği, babasının eşine baskıcı davrandığı, bu duruma karşı koymadığı, eşini ailesinin isteği üzerine evden gönderdiği bu şekilde eşlerin bir arada yaşama yükümlülüğünü ihlal ettiği,) kusur olarak yüklenen eylemlerden; "babasının eşine baskıcı davrandığı, bu duruma karşı koymadığı, eşini ailesinin isteği üzerine evden gönderdiği" eylemlerinin kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, diğer eylemler yönüyle manevî tazminat gerektirmediğinden ve evli kaldıkları süre gözetilerek netice olarak hükmedilen manevî tazminat miktarının bir miktar fazla olduğu kanaatine varılarak yeniden bu hususta hüküm kurulduğu, evlilik birliğinin mahkemece kabul edilen erkeğin ağır, kadının hafif kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığı, her iki davanın da kabulü ile boşanma kararı verilmesinde, kadının maddî tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin kabulü ile hükmedilen tutarlarda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, kadının açtığı davadaki ziynet eşyası yönünden kabul edilen kısma yönelik usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmasa da; 24.03.2022 tarihli yatırılan tamamlama harcına göre kısmen reddedilen miktara göre erkek yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususlara riayet edilmemesi usul ve yasaya aykırı bulunsa da, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden anılan yanlışlık giderilerek erkeğin manevî tazminat miktarına ve ziynet eşyasında reddedilen miktar üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmemesine yönelik olarak yapmış olduğu istinaf başvurusunun kabulü ile; 25.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, ziynet alacağı davası yönünden; karşı davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hesaplanan 7.121,25 TL nispi vekâlet ücretinin erkekten alınarak kadına verilmesine, reddedilen kısım için (20.841,55 TL) 5.100,00 TL vekâlet ücretinin kadından alınarak erkeğe verilmesine kadının tüm, erkeğin sair istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri