muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10827, Karar No: 2024/1436, Tarih: 12.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10827 E.  ,  2024/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/200 Esas, 2023/200 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Balıkesir Çocuk Mahkemesinin 10.05.2023 Tarihli ve 2023/84Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçüğün adresinin Aydın Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü bünyesindeki yurtta kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Aydın Çocuk Mahkemesinin 04.07.2023 Tarihli ve 2022/200 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunma ihtiyacı olan küçüğün adresinin Şamlı Mah. 38017 Sok. No:1 .../ Balıkesir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının b alt bendi uyarınca sağlık tedbiri uygulaması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( b ) alt bendi şöyledir:

"Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine, yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

4.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "Yerleşim yeri" başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

" Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun yerleşim yeri adresinin Karesi / Balıkesir olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Balıkesir Çocuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

”

4.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "Yerleşim yeri" başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

" Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun yerleşim yeri adresinin Karesi / Balıkesir olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Balıkesir Çocuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Balıkesir Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27981, Karar No: 2014/14373, Tarih: 08.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27981 E.  ,  2014/14373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede ise;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suça konu bıçağın, Adli Tıp Kurumu, Emniyet veya Jandarma Kriminal Laboratuarlarından alınacak rapor ile bıçağın niteliği ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen bıçaklardan olup olmadığı kesin biçimde saptanmadan, gözleme dayalı olarak polis memuru tarafından düzenlenen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5540, Karar No: 2018/16937, Tarih: 10.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/5540 E.  ,  2018/16937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-... Mahallesi 19 ada 119 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değerinin 2.311,32 TL, dava konusu taşınmazın rayiç değerinin ise 2.416,37 TL olduğu, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın birbirine yakın vergi değerlerine sahip olduğu ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nün parsel sorgulama uygulama sitesinden edinilen bilgilerden dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmaz arasında yaklaşık 250 metre mesafe bulunduğu anlaşılmasına rağmen, gerekçesi açıklanmadan dava konusu taşınmazı emsal taşınmazdan % 60 oranında değerli kabul eden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/714, Karar No: 2019/11042, Tarih: 24.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/714 E.  ,  2019/11042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.09.2017 gün ve 2017/220 Esas, 2017/165 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinde mağdureye .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.03.2017 keşinleşme tarihli, 2016/723 Esas, 2017/113 Karar sayılı ilamıyla..... 'ın vasi tayin edildiği anlaşılmakla birlikte ilk derece mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi ilamının adı geçen vasiye tebliğine dair dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığından, varsa anılan belgenin temin edilerek eklenmesi, aksi halde ilk derece mahkemesi ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının vasiye tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurulması halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13863, Karar No: 2015/10597, Tarih: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13863 E.  ,  2015/10597 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2015

NUMARASI : 2015/190-2015/1515

TALEP EDEN : Diyarbakır E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü

HÜKÜMLÜ : E.. E..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Dicle Sulh Hukuk ve Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Dicle Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kaydına göre cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "Y.. Mah. .. Sok. No:.. B../D.." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Diyarbakır 2 . Sulh Hukuk Mahkemesince ise müddetnamede ve Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/.. Esas - 2012/.. Karar sayılı kararında hükümlünün ikamet adresinin "B.. Köyü D../D.." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/.. Esas 2012/.. Karar sayılı kararından ve müddetnameden hükümlünün cezaevine girmeden önce "B.. Köyü D../D.." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Dicle Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Dicle Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05.11.2015tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12705, Karar No: 2012/18625, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12705 E.  ,  2012/18625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, faturaya dayalı alacaklarını tahsili için giriştikleri icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacı, icra takibinde 19.01.2010, 19.01.2010 ve 05.01.2010 tarihli faturalara dayanmış, davalının takibe itirazı üzerine itirazın iptali davası açarak alacağını ispat etmek için faturalar, sevk irsaliyeleri ve sipariş formlarını dosyaya sunmuştur. Mahkemece davacı tarafından ibraz edilen bu belgeler ve davalı tarafından davacı adına kesilen 19.01.2010 tarihli nakliye faturası üzerinde durularak, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3688, Karar No: 2024/1452, Tarih: 04.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3688 E.  ,  2024/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/362 E., 2023/367 K.

DAVA TARİHİ : 28.07.2021

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/522 E., 2022/1027 K.

Taraflar arasındaki terditli açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, kadının zinaya dayalı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin evlilik birliği içinde kadına ve çocuklara ilgisiz davrandığı, aşağılamalarının ve hakaretlerinin olduğunu, yatak odasını ayırdığını, kıskançlıklar ve yasaklamalarla psikolojik şiddet uyguladığını, zamanını sosyal medyada geçirdiğini, en son davalının whatshap olarak adlandırılan mesajlaşma programında bir çok kadın ile münasebetinin olduğunu, bu kişilerin çıplak fotoğraflarını attığını, davalının da bu kişilere kendi fotoğraflarını attığını, bu kişilerle cinsel ilişki yaşandığına ilişkin konuşmaları gördüğünü, müvekkilinin ilgili mesajları daha da ayrıntılı incelediğinde kendi öz kardeşi olan Selda Deniz ile de davalının cinsel münasebete girdiğini ve gayri ahlaki ilişkisi olduğunu öğrendiğini, bundan sebep kadına hakaretler ederek, evden kovduğu, kadını ve çocukları ölümle tehdit ettiğini ileri sürerek adli yardım taleplerinin kabulü ile tarafların öncelikle 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi, olmadığı takdirde 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, müvekkili lehine 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız ve kurgudan ibaret olduğunu, nitekim davacı tarafça bu iddiaların ortak konuttan müvekkilin uzaklaştırılması amacıyla yapıldığı kanaatini taraflarınca oluştuğunu ve davacının bu davranışının evlilik birliğinin temelden sarsılmasında kendi kusurunu ortaya koymakta olduğunu, davacı tarafça müvekkilinin ayrı yatakta yattığını, başka kadınlar ile whatsapp mesajlaşma programı üzerinden yazışmaları olduğunu ve müstehcen fotoğraflar attığı şeklindeki iddiaların gerçeği yansıtmadığı gibi mahkemeye sunulacağı belirtilen fotoğraf ve benzeri kayıtların nerede hazırlandığının nereden alındığının belli olmadığını, ayrıca bahsedilen belgelerin taraflarına da tebliğ edilmediğini, ilgili boşanma davasında bahsedilen tüm bu hususların kusur atfından başka bir şey olmadığını, zira müvekkilimin fikir ve düşünce farklılığı nedeniyle kızları ile arasının bozuk olduğunu, davacının müvekkiline karşı kızlarını desteklediği için bu boşanma davasını açtığını, dolayısıyla işbu davada müvekkilinin kızlarının tanık olarak dinlenmesinin hatalı olacağını, yine müvekkilimin davacının kız kardeşi olan Selda Deniz ile cinsel münasebetinin olduğuna ilişkin iddialar gerçeği yansıtmadığı gibi bu konuyu yeğenine ikrarı olayı ise yapılan iddiaların kurguya dayalı yapıldığını gösterdiğini, davacı tarafından zinanın varlığı iddiası ile mahkemeye sunulacağı belirtilen zinaya ilişkin görüntü kayıtlarının öncelikle hukuka uygun delil olup olmadığının değerlendirilmesini eğer delillerin hukuka uygun kabul edilmesi halinde ise ilgili dijital kayıtların müvekkiline ait olup olmadığı, yine görüntü ve benzeri dijital kayıtların hangi tarihlere ait olduğunun bilirkişi marifetiyle tespiti yapılmadan hükme esas alınmamasını, davacının açmış olduğu haksız davasının reddini, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin baldızının bir yıl içerisinde günün belirli saatlerinde 254 kez aradığı, tanıkların samimi beyanlarında erkeğin baldızı ile çok yakın tensel temasta bulunduğunun görüldüğü, hatta aynı ev içerisinde beraberce birlikte girdiklerinin de olduğu, erkeğin baldızı ile yakın ve evlilik sadakatini ihlal eder derecede bir temasın varlığına kanaat getirdiği, kadının dayandığı vakalardan erkeğin yatak odasını ayırdığı vakasının da sabit olduğu, kadının dilekçesinde bahsi geçen hakaret, kıskançlık, cimrilik ve tehdit vakaları ise ispat edilemediği, erkeğin tam kusurlu olduğu, her ne kadar terdiden zina davası açılmış ise de zina olgusunun oluşabilmesi için zina şüphesi altında eşinden başka yabancı bir kadınla daha kuvvetli delillerin varlığı gerektiği, bu kuvvette delil olmadığı, bu nedenle zina yönüyle davanın reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle kadın tarafından terditli olarak açılan zinaya dayalı boşanma davasının reddine, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın lehine aylık 900,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 40.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde; boşanma kararının zinaya dayalı olarak verilmesi gerektiği, erkeğin kusurlarının eksik tespit edildiğini, kadın lehine hükmedilen nafaka ile maddî ve manevî tazminatların düşük olduğunu belirterek kusur belirlemesi, zinaya dayalı açılan davanın reddi, hükmedilen nafaka ve tazminatlara yönelik olarak istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde; boşanma kararının zinaya dayalı olarak verilmesi gerektiği, erkeğin kusurlarının eksik tespit edildiğini, kadın lehine hükmedilen nafaka ile maddî ve manevî tazminatların düşük olduğunu belirterek kusur belirlemesi, zinaya dayalı açılan davanın reddi, hükmedilen nafaka ve tazminatlara yönelik olarak istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında gösterilen gerekçeler ile kusura ilişkin yapılan değerlendirmede ve 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı olarak açılan davanın kabulüne, zinaya dayalı olarak açılan davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediği, kadın lehine tedbir nafakası takdirinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak takdir edilen tedbir nafakası miktarının günün ekonomik şartlarına, tarafların ekonomik sosyal durumlarına, kadının ihtiyaçlarına göre düşük kaldığı, kadın yararına yoksulluk nafakası hükmedilmesinde herhangi bir isabetsizlik olmadığı, ancak tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, davacı kadının zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarının az olduğu, hükmedilen tazminat miktarları, tarafların dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, evliliğin devam ettiği süre, kusur durumu ve hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında az olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarları yönlerden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın için 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 60.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, kadın vekilinin sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminat miktarları ile zinaya dayalı davasının reddi yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; fahiş miktarda hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının zinaya dayalı boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatların miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk