muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1755, Karar No: 2011/2299, Tarih: 04.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1755 E.  ,  2011/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 45/3, 59, 72, 40; 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm C.Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa hükmolunan hapis cezasının kısa süreli olması karşısında tayin olunan hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup bu itibarla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, C.Savcısının cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığa hükmolunan cezada 765 sayılı TCK’nın 45/3 maddesi uyarınca yapılacak artırımın 765 sayılı TCK’nın 459/2 maddesinden sonra yapılması gerekirken indirim öngören 765 sayılı TCK’nın 459/son maddesinden sonra yapılmak suretiyle 765 sayılı TCK’nın 29/4 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 765 sayılı TCK'nın 459/2 maddesi uyarınca hükmolunan temel cezadan sonra gelmek üzere sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 45/3 maddesi gereğince 1/3 oranında arttırım yapılarak sanığın 4 ay hapis ve 586,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK'nın 459/son maddesi gereğince kusuruna göre 2/8 oranında indirim yapılarak 3 ay hapis ve 439,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan cezadan 765 sayılı TCK'nın 59/2. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılarak 2 ay 15 gün hapis ve 365,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezası günlüğü 11 TL'den adli para cezasına çevrilerek 825,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi uyarınca adli para cezaları içtima ettirilerek sanığın neticeden 1.190,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmek ve hükümdeki diğer hususlar aynen bırakılmak suritiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9478, Karar No: 2023/10717, Tarih: 13.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/9478 E.  ,  2023/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/562 Esas, 2023/807 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayının yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle ikamet adresi tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2600, Karar No: 2014/6461, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2600 E.  ,  2014/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/26654, Karar No: 2015/9224, Tarih: 27.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26654 E.  ,  2015/9224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2014/95-2014/382

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan K.. G.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı K.. G.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz belediye yazısı ve sair belgelere göre arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalı K.. G.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan K.. G..'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4603, Karar No: 2017/3285, Tarih: 02.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4603 E.  ,  2017/3285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için : Düşme

2005 ve 2006 takvim yılları için: Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılacak tebligatın geçerlilik koşulları Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 30. maddesinde gösterilmiş olup, anılan maddeye göre "adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması" gerekmekte olup; sanık ...'e gönderilen ve 26.12.2012 tarihinde anılan Kanun'un 21. maddesine göre düzenlenen tebligat parçasında, sanığın adreste bulunmama sebebinin gösterilmediği, bu kapsamda anılan Kanun'un 21 ve Yönetmeliğin 30. maddelerine uygun bir tebligat bulunmadığı anlaşılmakla, hükümden sonra vekaletname ile sanıklar tarafından görevlendirilen sanık müdafiinin 28.01.2013 tarihinde öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin sanık ... açısından da süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I- Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II- Sanıklar hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, suça konu belgelerden her takvim yılı için kanaat oluşturacak miktarda, onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, sanıkların savunmalarında işyerinin Murat Dalgıç isimli kişiye ait olduğunu beyan etmeleri nedeniyle bu kişinin de tanık olarak beyanına başvurulması ve faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıkların ya da tanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a- Sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle; somut olayda sanıklar hakkında, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme suçları oluşturduğu gözetilmeden, tek bir hüküm kurulması,

b- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15279, Karar No: 2014/4654, Tarih: 11.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15279 E.  ,  2014/4654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2012/135-2013/219

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/04/2013 tarih ve 2012/135-2013/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkiline ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 35.856 TL zararın 19.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu edilen don olayının ürünün çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının meydana gelen don olayı nedeni ile dekar başına 150,00 TL olmak üzere toplam 4.245,00 TL telafi amaçlı destek ödemesi aldığını, böylece davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; don olayının çiçeklenme döneminde değil de meyve bağlama döneminde meydana geldiği, poliçe kapsamında kaldığı ve dava konusu parselde meydana gelen zararın 27.888,00 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 27.888 TL'nin temerrüt tarihi olan 20.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 2010 yılında meydana gelen ve 5363 Sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 8/2. maddesinde don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin Tarım Sigortaları Kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli olan bilirkişi raporuna göre, don hasarı, çiçeklenme döneminin bittiği ve meyve tutumunun başladığı sırada meydana gelmiş olup, riziko doğru olarak teminat içinde kabul edilerek yazılı şekilde tazminata hükmedilmiştir. Ancak, davalı vekili rapora itirazında riziko sonrası bu olay nedeniyle poliçenin zeyil edildiğini ve davacı tarafa bir miktar prim iadesinin yapıldığını, dolayısıyla tazminatın kabulü halinde eksik prim alınmış gibi bir sonucun doğacağını, davacının sebepsiz zenginleşeceğini, bu durumun da tazminatın belirlenmesinde dikkate alınması gerektiğini savunmuştur. Ancak, mahkemece bu savunma üzerinde hiç durulmamıştır. Bu durum karşısında, davalı vekilinin tazminatın belirlenmesine yönelik itirazları dikkate alınıp, savunmasında geçen poliçe zeyilinin içeriği, somut olayla bağlantısı, iade edildiği iddia edilen primin tazminat hesabından mahsubunun gerekip gerekmeyeceği hususları üzerinde durulması, gerektiğinde bu yönüyle ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi için kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, davalı tarafından hasar dosyasının ne zaman tamamlandığı dosya içeriğinden anlaşılmamasına rağmen tahmini süreler esas alınarak ve hasat tarihi dikkate alınmaksızın yazılı şekilde temerrüt faizine hükmedilmiştir. Ancak, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesine uygulanması zorunlu olan Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları’nın tazminatın ödenmesi başlığı altında yer alan B.7. maddesinde, hasar dosyasının tamamlanmasından sonra, kesinleşmiş hasar miktarının en geç 30 gün içinde sigortalıya ödeneceği ve tazminatın her halükarda hasat tarihinden önce ödenmeyeceği düzenlenmiş olup, temerrüt tarihinin buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde temerrüt tarihinin belirlenmesi de yanlış olmuş, kararın bu nedenle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4539, Karar No: 2021/1716, Tarih: 24.03.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/4539 E.  ,  2021/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYRINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 101 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlardan arsa niteliğindeki 4 parseli dava dışı ...'a satış suretiyle temlik ettiğini, tapu senedine göre 3 parsel üzerinde olan kerpiç evde oturmakta iken davalı ...'nin bu evi arsası ile birlikte cebri ihale ile satın aldığını iddia edip evi boşaltmasını istemesi üzerine yaptığı araştırma neticesinde 3 parsel üzerinde bulunan evin tapuda sehven 4 parselde kayıtlı olduğunu öğrendiğini ileri sürerek 4 parselde kayıtlı olan taşınmazın tapu kaydının iptali ile tapu senedine uygun şekilde 3 parsele tesciline, mümkün olmazsa taşınmazların bedellerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacının öncelikle idareye başvurmasının gerektiğini, davayı açmakta hukuki yararının olmadığını, herhangi bir zararının bulumadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ..., davayı kabul etmediğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davalı ...’nin 101 ada 4 parsel sayılı taşınmazı cebri ihale ile satın aldığı, dolayısıyla 4721 sayılı TMK'nın 1023. maddesinin koruyuculuğundan faydalanabileceği, bu nedenle davacının iddialarını davalı ...’ye karşı ileri sürülemeyeceği, davacının uğradığını iddia ettiği zararı sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanarak 4 parsel sayılı taşınmazı devrettiği kişiye karşı ileri sürebileceği gerekçesiyle davanın reddinin doğru olduğu ancak harç ve vekalet ücreti yönünden hükmün hatalı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabul kısmen reddine, yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına, davanın reddi ile harç ve vekalet ücreti yönünden yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 14.90 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3868, Karar No: 2021/1941, Tarih: 21.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/3868 E.  ,  2021/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının özelleştirme öncesi 1981 yılında ... Çimento Fabrikasında işe başladığını, bu kurumun özelleştirilmesi ile işten çıkarıldığını, 2002 yılında ...’nde işe girdiğini, davacının ...’nde işe girerken geçmiş dönem hizmetlerinin sayılmayarak başlangıç derece ve kademesinden başlatıldığını, geçmiş dönem hizmetlerinin birleştirilmesi gerektiğini, böylece ücretinin ve eklentilerinin düşük tespit edildiğini ileri sürerek eksik ödenen maaş, akdi ve yasal ilave tediye farkları, yıpranma primi farkı, fazla mesai farkı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zaman aşımı def'inde bulunduklarını, davacının ilk defa göreve 4046 Sayılı Yasa ile düz işçi olarak başladığını, özelleştirme nedeniyle işsiz kalan işçilerin ...’ne alımında ücret hakları için 9. Dönem toplu iş sözleşmesi'nin geçerli olduğunu, Geçici 3. maddesinde, personel alımının düzenlendiğini, buna göre ilk defa işe alınacakların ilk kademe ücretinin dikkate alınarak işe giriş ücretlerinin taraflarca serbestçe belirleneceğinin kararlaştırıldığını, toplu iş sözleşmesi ne gerektiriyorsa kurumun o ödemeyi yaptığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ... Çimento Fabrikasında çalıştığı dönem tespit edilmiş, 2002 yılında davalı nezdinde işe başlatıldığında düz işçi olarak derecesinin 1 ve kademesinin 1 olduğu belirtilerek, davacının özlük ve sicil dosyası ve aldırılan raporlar doğrultusunda, ...Çimento Fabrikasında çalışmış olduğu hizmet süreleri gözönüne alınmaksızın, davalı idare yanında yeni işe başlamış bir işçi gibi başlangıç derece ve kademesinden yapılmasının hukuka aykırı olduğunun tespitine, derece ve kademe farkına bağlı olarak, ücret, ikramiye, ilave tediye, yıpranma primi, fazla çalışma farkı ve yıllık izin ücreti talepleri bakımından isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.