muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4930, Karar No: 2021/3345, Tarih: 03.02.2021

Davacı davalı ...Ş.' de, bu davalıdan iş alan alt işvereler nezdinde planlı bakım onarım teknisyeni olarak çalıştığını, davalı ile dava dışı şirketler arasında muvazaa bulunduğunu, planlı bakım onarım işinin asıl iş olması, davalının işçileri ile birlikte çalışması sebebiyle iş akdinin en başından itibaren davalının işçisi sayılması gerektiğini iddia etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusu ise emsal nitelikteki ... 12. İş Mahkemesinin 2016/145 Esas sayılı dosyasından keşif yapıldığı, bilirkişi raporu alındığı, bilirkişi raporunda planlı bakım onarım işinin üretimin temel unsuru olduğu ve bu işin yardımcı iş olarak tanımlanamayacağının belirlendiğini bu nedenle ilk derece mahkemesinin kararının yerinde olduğu belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesince reddedilmiştir. Oysa anılan İlk Derece Mahkemesi kararı Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2017/38765 esas, 2017/20382 karar ve 03.10.2017 tarihli ilamı ile "Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 3. maddesinde yardımcı iş, “işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin olmakla beraber doğrudan üretim organizasyonu içerisinde yer almayan, üretimin zorunlu bir unsuru olmayan ancak asıl iş devam ettikçe devam eden ve asıl işe bağımlı olan iş” şeklinde tanımlanmış olup, bu tanım çerçevesinde arızi de olsa planlı da olsa, bakım ve onarım işlerinin doğrudan üretim organizasyonu içinde yer alması söz konusu değildir. Aksine, planlı bakım ve onarım işinin asıl iş devam ettikçe devam eden ve asıl işe bağımlı olan işlerden olduğu, böylece asıl işe yardımcı iş niteliğinde olduğu kabul edilmelidir. Bu takdirde, yardımcı işin alt işverene verilebilmesi için teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirmesi gerekmediği gibi, yardımcı işlerin bölünerek alt işverene verilmesine engel de bulunmamaktadır. Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeksizin, bakım işinin asıl iş olduğu ve asıl işverenin işçileri ile alt işverenin işçilerinin aynı yerde aynı işi yapmalarının muvazaa oluşturduğu sonucuna varılması isabetli olmamıştır." gerekçesi ile bozulmuştur. Söz konusu karara uyan İlk Derece Mahkemesinin verdiği davanın reddine ilişkin karar ise yine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2019/8409 esas, 2019/22924 karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Bu durumda dava konusu davalı işyerinde yapılan planlı bakım ve oranım işinin asıl işin bir parçası olduğu yönünde bir mahkeme kararı değil, aksine yapılan işin yardımcı iş olduğu ve yardımcı işlerin bölünerek alt işveren işçilerine yaptırılabileceğine ilişkin kesinleşmiş Yargıtay kararı bulunmaktadır. Bu bakımdan planlı bakım ve onarım işinin asıl iş devam ettikçe devam eden ve asıl işe bağımlı olan işlerden olduğu, böylece asıl işe yardımcı iş niteliğinde olduğu kabul edilmelidir. Bu takdirde, yardımcı işin alt işverene verilebilmesi için teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirmesi gerekmediği gibi, yardımcı işlerin bölünerek alt işverene verilmesine engel de bulunmamaktadır

. Bu bakımdan planlı bakım ve onarım işinin asıl iş devam ettikçe devam eden ve asıl işe bağımlı olan işlerden olduğu, böylece asıl işe yardımcı iş niteliğinde olduğu kabul edilmelidir. Bu takdirde, yardımcı işin alt işverene verilebilmesi için teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirmesi gerekmediği gibi, yardımcı işlerin bölünerek alt işverene verilmesine engel de bulunmamaktadır. Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeksizin, bakım işinin asıl iş olduğu ve asıl işverenin işçileri ile alt işverenin işçilerinin aynı yerde aynı işi yapmalarının muvazaa oluşturduğu sonucuna varılması isabetli değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gereklidir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13164, Karar No: 2017/12040, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/13164 E.  ,  2017/12040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13859, Karar No: 2007/18613, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/13859 E.  ,  2007/18613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava, davacının sattığı ürün bedelinden davalı Kurum’a ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkindir..

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.09.1996 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davacının Ağustos 1996 tarihinde tarım faaliyetine karine teşkil eden sattığı ürün bedelinden davalı Kurum’a prim kesintisinin yapıldığı,1989 yılandan Ziraat Odası kaydının,1990 yılından itibaren ... Ekiciler Kooperatifi ve Tarım Kredi Kooperatifinin devam ettiği ,dava konusu yaptığı dönemler içinde çakışan kısa dönem zorunlu SSK sigortalısı olarak da çalıştığı dosyadaki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Bu durumda çakışan zorunlu SSK lı sürelerin dışlanmak sureti ile kabulü gerekirken , çakışan zorunlu SSK lı sürelerin dışlanmadan tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine ,şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğin

gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.paragrafı silinerek yerine:

“Davanın kısmen KABULÜ ile; Davacının T.M.O.’ne ilk ürün tevkifatının 20.08. 1996 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından, 01.09.1996 tarihinden dava tarihi olan 17.08.2006 tarihleri arası zorunlu SSK lı olduğu çakışan süre haricinde 2926 sayılı Yasa kapsamında zorunlu tarım ... sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitine ,fazlaya ilişkin talebin reddine.,” tarih ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA,18.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4580, Karar No: 2006/6420, Tarih: 09.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4580 E.  ,  2006/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Uzman orman bilirkişiler tarafından uygulanan memleket haritasının hangi basım tarihli olduğu ile hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından düzenlendiğinin, uygulanan memleket haritasından daha eski tarihli memleket haritasının bulunup bulunmadığının; var ise, hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından düzenlendiğinin sorularak, alınacak cevabi yazı ile eski tarihli memleket haritası ile bundan sonra düzenlenen ... tarihli memleket haritasının orijinal renkli, kenar işaretlerini ve basım yılını gösteren örneklerinin getirtilmesi,

2) Bundan sonra; dava dosyasının 06.12.2005 günlü raporu düzenleyen orman bilirkişiler ... Yoğurtcu ve arkadaşları ile ... bilirkişi ... 'a verilerek, dosyaya getirtilecek en eski ve ... tarihli orijinal renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbirleri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09.05.2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/20641, Karar No: 2014/9057, Tarih: 30.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20641 E.  ,  2014/9057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIZILTEPE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2012

NUMARASI : 2010/1091-2012/1113

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan Halil'in 01.01.1995 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak ölen eşinden olma çocukları Davut ve davacı Hasan ile ikinci eşi Bozi ve ondan olma çocukları E. Y. L.F.N. ve davalı çocuğu M. mirasçı olarak bıraktığı, dava konusu 3, 4, 46, 56, 59, 60 parsellerdeki payının tamamı ile dava dışı 101 ve 105 parsel sayılı taşınmazlardaki payını 21.07.1987 yılında 750.000,00 TL bedelle davalıya satış yoluyla temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın mal varlığının tamamına yakınını davalıya temlik etmesi, taşınmazların temlik tarihindeki gerçek değerleri ile satış tarihindeki değerleri arasındaki fark, davalının mirasbırakanın ikinci eşinden olma erkek çocuğu olup mirasbırakan ile birlikte yaşıyor olması, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, temlikin aslında bağış olmasına karşın satış biçiminde gerçekleştirildiği, mirasbırakanın asıl amacının mirasçılardan mal kaçırmak olduğu duraksanmayacak biçimde saptanmıştır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3506, Karar No: 2025/1063, Tarih: 11.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3506 E.  ,  2025/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2022/3514 E., 2023/777 K.

SUÇ :Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 05.04.2023 tarihli kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz incelemesine konu dava dosyasında, soruşturma aşamasında sanığın kollukça alınan ifadesi, sanığın ikametinde yapılan aramaya ilişkin tutanak, hükme esas alınan 25.12.2020 ve 08.01.2021 tarihli olaya ilişkin fiziki takip tutanağı ve iletişimin tespiti çözüm tutanakları kayıtlarının yer almadığı, bu haliyle dava dosyanın denetime elverişli olmadığı tespit edilmekle, dosyada eksik olan sanığın kolluk tarafından alınan ifadesi, sanığın ikamet arama tutanağı, fiziki takip tutanağı ile 25.12.2020 ve 08.01.2021 tarihli olayda sanığa yönelik düzenlenen iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınmasına dair tutanakların asılları veya onaylı suretlerinin denetime elverişli biçimde ve eksiksiz olarak dosya içerisine alındıktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle 11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10640, Karar No: 2023/4113, Tarih: 21.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/10640 E.  ,  2023/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/136 Esas 2019/365 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

BİRLEŞEN DAVA MAHKEMESİ : Tarsus 2.Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2014/26 Esas, 2014/154 Karar

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesince hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin Dairece reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından kesinleşen karar için tavzih talebinde bulunulması istenmiş, mahkemece 26.05.2022 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı vekili tarafından tavzih istemi ile yapılan başvuru üzerine mahkemesince HMK’nın 304. maddesine göre hükmün tashihi müessesesi ile yalnızca hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar düzeltilebileceği, anılan Kanun’un 305. maddesinde ise hükmün tavzihinin hangi şartlarda ve nasıl yapılacağı açıkça belirlendiği, hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceği, tavzih yolu ile hükmün değiştirilmesi değil yalnızca açıklanması imkânı olacağı, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği, hâkim hükmü verdikten ve davadan elini çektikten sonra temyiz edilerek hüküm bozulmadıkça o davaya yeniden bakamayacak ve verilen hükmü değiştiremeyeceği gerekçesiyle ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz istemi; mahkeme hükmünün müştereken müteselsilen düzeltilmesi talebinin reddine ilişkin ek kararın bozulmasına yöneliktir. Davacı vekilinin hükme müştereken ve müteselsilen ibaresinin eklenmesi isteği, 6100 Sayılı HMK un 304 ve 305/A maddelerine göre tashih veya tavzih ile düzeltilebilecek basit yazım veya hesap hatası olmadığı gibi, davadaki bir talep hakkında karar verilmemiş olması niteliğinde olmayıp mahkemenin hukuki taktir hatası sayılabilecek ve davalılara yüklenecek borcu artıracağından anılan yasa hükümlerine uygun olmayan talebin reddine dair verilen ek kararın yerinde olduğu, tavzih isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile mahkemesince verilen 26.05.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile mahkemesince verilen 26.05.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16683, Karar No: 2008/4340, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/16683 E.  ,  2008/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının Kurum'ca bağlanan gelirlerin hükme en yakın tarihteki peşin sermaye değerinin düşülmesi yönünden temyiz isteminin bulunmamış olmasına göre temyiz dilekçesinin içeriği dikkate alınarak taraf vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 18.3.2008 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I OY

“Temyiz talebi” ile “temyiz sebepleri” ayrı kavramlar olup temyiz talebi temyizin çerçevesini, temyiz sebepleri ise bu çerçevede kararın neden bozulması gerektiğini ifade eder.

HUMK’un 439/2. maddesi gereğince Yargıtay temyiz talebi ile bağlı olduğu halde temyiz sebepleri ile bağlı değildir; yasaya hukuka aykırı bulduğu başka nedenlerden dolayı temyiz edilen kararı bozabilir. Yasa maddesine açıkça aykırı olan bir hususun, yine açık biçimde ve belirtilerek temyiz edilmesi gerekmez. Maddenin konuluş amacından ve düzenlenmiş biçimindeki sözlerden çıkan sonuç, temyiz nedeni yapılmamış olsa dahi, yasaya aykırı bir hususun re’sen gözetilerek bozma nedeni sayılacağıdır. Aksi halde yasaya aykırı bir sonuç kararlılık kazanacaktır ki hukuk böyle bir sonucu uygun karşılamaz.

Tazminat hukukunun ana ilkelerinden birisi hiçbir zaman tazminat miktarının zarar miktarını geçemeyeceğidir. Aksinin kabulü tazminat sorumlusunun zararın üstünde bir tazminat ödemekle yükümlü tutulması sonucunu doğurur.

Borçlar Kanunu’nun 42. ve 43. maddesi gereğince zararın kapsamasının belirlenmesi mahkemenin görevidir. Bu nedenle mahkemenin davacının gerçekleşen tam zararını hüküm altına alırken olayda zararın denkleştirmesini gerektirecek ve kapsamına etki edecek koşulları re’sen nazara alması gerekir. Hakim görevinden ötürü Borçlar Kanunu’nun 43/1. maddesini doğrudan doğruya re’sen uygulayacaktır.

Borçlar Kanunu’nun 42. ve 43. maddesi gereğince zararın kapsamasının belirlenmesi mahkemenin görevidir. Bu nedenle mahkemenin davacının gerçekleşen tam zararını hüküm altına alırken olayda zararın denkleştirmesini gerektirecek ve kapsamına etki edecek koşulları re’sen nazara alması gerekir. Hakim görevinden ötürü Borçlar Kanunu’nun 43/1. maddesini doğrudan doğruya re’sen uygulayacaktır.

Dava hukuksal niteliği itibariyle SSK’ca karşılanmayan zararın tazmini istemine ilişkindir. Bu tür davalarda öncelikle haksız zenginleşmeyi önlemek için belirlenen maddi zarardan SSK tarafından sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre Kurumca bildirilen peşin sermaye değerinin indirilerek karşılanmayan zararın bulunması Dairemizin giderek Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş içtihatları gereğidir. İnceleme konusu olan bu işte davacının bilirkişi tarafından belirlenen zararından hüküm tarihi olan 12.6.2007 tarihine en yakın tarihteki SSK'ca bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin SSK’dan sorulup düşülmesi gerekirken tahsis onay tarihi olan 18.10.2003 tarihindeki peşin sermaye değeri sorularak bildirilen miktarın düşülmesi suretiyle karşılanmayan zararın yüksek olarak belirlenerek hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Davalı vekili 19.6.2007 tarihli temyiz dilekçesinde SSK tarafından davacıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerlerinin SSK tarafından açılan rücu davaları ile talep edilip mahkemelerce kendilerinden tahsiline karar verildiği ve ödemeler de bulunulduğuna değinmiş ve dilekçenin sonuç bölümünde de re’sen inceleme sonucu ortaya çıkacak sair sebeplerle usul ve yasalara uyulmadan verilmiş kararın bozulmasını istemiştir.

O halde davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bu nedenle bozulmalıdır.

Bu bozma nedeni re’sen nazara alınarak mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun bu hususun davalı vekilinin temyiz dilekçesinde açıkça temyiz nedeni olarak gösterilmediği gerekçesiyle hukuki dayanağı gösterilmeyen genel gerekçelere dayalı onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/5627, Karar No: 2013/15371, Tarih: 01.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/5627 E.  ,  2013/15371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargılandığı suçtan aynı yer cezaevinde tutuklu iken 10.06.2009 günlü oturumda tahliyesine karar verilen sanık ...'in tutuklama müzekkeresinin iadesine ilişkin Ankara Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 10.06.2007 tarihli yazısında, sanığın başka suçtan hükümlü olduğundan serbest bırakılmadığının bildirilmesi karşısında; hükümlülüğünün devam edip etmediği araştırılarak, devam ettiğinin anlaşılması durumunda hükmün kurulduğu 16.07.2009 günlü oturuma getirtilmeden hükümlülüğüne karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.