muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11245, Karar No: 2024/5146, Tarih: 30.04.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Depo edilen fark kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmış olması, tespit edilen kamulaştırma bedeline Kanun gereği faiz işletilemeyeceği anlamına gelmemektedir. Nitekim yasal faiz ile işlemiş nemalar birbirinden farklı nitelikte olup, hukuka aykırılık oluşturmadığı sonucuna varılmıştır.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3956, Karar No: 2014/9263, Tarih: 10.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3956 E.  ,  2014/9263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Sanık müdafiinin temyizi üzerine bozulan 14.11.2008 tarihli hükümde, sanık hakkında neticeten 6000 TL adli para ve 400 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına hükmolunduğu halde, bozmadan sonra kurulan hükümde kazanılmış hak gözetilmeksizin ceza tayin edilmesi suretiyle CMUK.nun 326/son madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkisini kısıtlayacak şekilde TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca ihtarat yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki “sanık hakkında hükmolunan gün adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla adli para cezasına çevrilerek sanığın 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” maddesinden sonra gelmek üzere "CMUK.nun 326/son maddesi gereğince infazın neticeten 6000 TL ve 400 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına'' ibaresinin yazılması ve "...hüküm kesinleştikten sonra C.Savcılığının yapacağı tebligata rağmen 30 gün içinde adli para cezasının taksitlerinin ödenmemesi halinde verilen cezanın tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin TCK.nun 50/6. maddesi gereğince sanığa ihtarına" ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4792, Karar No: 2010/13624, Tarih: 01.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4792 E.  ,  2010/13624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 13.11.2009

Nosu : 725-533

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili davalının müvekkili aleyhine 23.12.2006 keşide tarihli 39.574 YTL bedelli çeke dayalı olarak icra takibi yaptığını, takibe konu çekin bedeline mahsuben takip tarihinden önce davacıya 19.574 YTL ödeme yapıldığı halde davalının çek bedelinin tamamı üzerinden takibe giriştiğini ileri sürerek davalıya icra takibine konu edilen 39.574 YTL asıl alacağın 19.574 YTL'lik kısmından dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacı ile müvekkili arasında cari hesap şeklinde çalışma yapıldığını, davacının yaptığı 19.574 YTL'lik ödemenin faturalı alacaktan mahsup edildiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dosyanın iki kez işlemden kaldırılıp iki kez yenilendiği, bundan sonra üçüncü kez 13.11.2009 tarihli duruşmada dosyanın üçüncü defa müracaata kaldığı gerekçesiyle HUMK'nun 409/5 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece 13/11/2009 tarihli duruşmada davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, ancak davacının mazeret dilekçesinin aynı tarihte duruşma yapıldıktan sonra mahkemeye ulaştığı yönünde mazeret dilekçesinin üzerine hakim havalesiyle birlikte şerh düşülmüştür. Mahkemece mazeret dilekçesi hakkında bir hüküm verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4622, Karar No: 2021/13543, Tarih: 22.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4622 E.  ,  2021/13543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile gerekçeli kararın vekalet ücretine ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydına konulan şerhin terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile gerekçeli kararın vekalet ücretine ilişkin bendi yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17094, Karar No: 2017/8229, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17094 E.  ,  2017/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı şirketin, elektrik abonesi olan davacı şirketten düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; 79.946,56 TL.'nin işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 25,17 TL perakende satış hizmet bedeli, 17.258,04 TL iletim bedeli, 28.525,72 TL dağıtım bedeli, 33.425,76 TL Kayıp kaçak bedeli olmak üzere toplam 79.534,69 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma,

./..

-2-

dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17307, Karar No: 2015/356, Tarih: 15.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17307 E.  ,  2015/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2010/131-2013/25

Davacı Kale Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat Ergin tarafından, davalılar A.. S.. vdl aleyhine 14/10/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı A.. S.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 27.70 TL'sinin davacıya, 1.610,00 TL'sinin de temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 15/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4624, Karar No: 2015/29939, Tarih: 13.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4624 E.  ,  2015/29939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan ve bağ çubuğuna zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın taşınmazı ile katılanın hazineden ecrimisil ödeyerek kiraladığı taşınmazların yanyana oldukları, sanığın taşınmazının üzerinde sera olduğu ve domates yetiştiriciliği yaptığı, sanığın serasının hemen bitişiğinde katılanın arazisi üzerinde dört adet okaliptus ağacı bulunduğu, sanığın bu ağaçları serasına zarar vermesinden dolayı kuruttuğu, bir tanesinin dallarını keserek zarar verdiği, böylece sanığın mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın suça konu ağacın bulunduğu yerin kendisine ait olduğunu, katılanın ise ağaçların dikili olduğu arazinin ecrimisilini ödedikleri, ağacın babası tarafından dikildiğini belirtmeleri karşısında, sanığın savunması araştırılarak ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından ecrimisil ödeme belgelerinin getirtilerek incelenmesi ve seraya yapılan ilaçlamanın bu ağaçları etkileme özelliği olup olmadığı işin uzmanları tarafından araştırılıp sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5756, Karar No: 2019/3707, Tarih: 19.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5756 E.  ,  2019/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 55.Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarihli, 2018/369 esas ve 2018/509 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 06/11/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 02/05/2016 tarihinde işlediği “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 12/12/2016 tarihli ve 2016/80504 soruşturma,2016/3489 sayılı kararı ile kararı ile beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 22/02/2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, kararın tebliği ve itiraz süresi beklenmeden infazı için 13/12/2016 tarihinde İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13/12/2016 tarihli çağrı yazısının şüpheliye 17/12/2016 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurduğu, müdürlükte ön bilgilendirme formunun 20/12/2016 tarihinde elden tebliğ edildiği, aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanede 3 aylık ayaktan bağımlılık programına alındığı, hastanenin 06/09/2017 tarihli yazısı ile tedavi gereklerine uygun davranmaması nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirildiği,İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 12/09/2017 tarihli kararı ile uyarılmasına karar verildiği, 20/09/2017 tarihli uyarı yazısının 02/10/2017 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurması üzerine 06/10/2017 tarihinde yeniden hastaneye sevkedildiği, 3 aylık ayaktan bağımlılık programına alındığı, hastanenin 09/03/2018 tarihli yazısı ile tedavi gereklerine uygun davranmaması nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirildiği, İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 12/03/2018 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 30/03/2018 tarihinde savcılığa gönderildiği,

3-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 08/05/2018 tarihinde dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 08/05/2018 tarihli, 2016/80504 soruşturma, 2018/22302 esas ve 2018/18305 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/4-a delaletiyle TCK’nın 191/1.maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

3-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 08/05/2018 tarihinde dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 08/05/2018 tarihli, 2016/80504 soruşturma, 2018/22302 esas ve 2018/18305 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/4-a delaletiyle TCK’nın 191/1.maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

4-Kanun yararına bozma istemine konu; İstanbul Anadolu 55.Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarihli, 2018/369 esas ve 2018/509 sayılı kararı ile; kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı CMK'nın 223/8 maddesi gereğince “yargılamanın durmasına” karar verildiği, kararın 06/06/2018 tarihinde istinaf yoluna gidilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süreyle ertelenmesine, erteleme süresi içinde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına, şüphelinin uzman hekime sevkinin sağlanarak uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanıcılığı ile ilgili tedaviye ihtiyacı olduğu rapor edilirse aynı bir yıllık süre içerisinde tedaviye tâbi tutulmasına dair İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/12/2016 tarihli ve 2016/80504 soruşturma, 2016/3489 sayılı kararını müteakip, denetimli serbestlik müdürlüğünce ihtara rağmen yükümlülük ihlâlinde ısrar edildiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, açılan kamu davası sonucunda, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına dair İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarihli ve 2018/369 esas, 2018/509 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında, 02/05/2016 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın 22/02/2017 tarihinde şüphelinin savunmasında bildirdiği adresine tebliğ edildiği, şüphelinin bu karara itiraz etmediği,