muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4398, Karar No: 2023/5172, Tarih: 10.04.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmi dava olarak açılmasının usul ve kanuna uygun olduğu, davalı vekilinin bu yöndeki itirazının yerinde olmadığı, davacının ilave tediye alacağı talebini toplu iş sözleşmesi hükümlerine dayandırdığı, davacıya ait sendika üyelik fişine göre davacının davaya konu dönemde toplu iş sözleşmesinin tarafı olan ... Taşıma-İş Sendikasına üye olduğu, Yüksek Hakem Kurulu kararı ile uygulanan toplu iş sözleşmelerinde işçilere 6772 sayılı Kanun ile belirlenen yılda 52 günlük ücret tutarında ilave tediye ödenmesinin kararlaştırıldığı, toplu iş sözleşmelerinde belirtilen söz konusu hüküm ile 6772 sayılı Kanun'a atıf yapılarak akdi bir ilave tediye alacağının kararlaştırıldığı, 6772 sayılı Kanun gereği davalı Şirketin kanun kapsamı içinde olup olmadığının sonuca bir etkisinin olmadığı, toplu iş sözleşmelerinde yer ... hükmün akdi ilave tediye olup yasal ilave tediye alacağı olmadığı, davalı Şirket tarafından toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince sendikalı olup toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçilere yılda 52 yevmiye tutarında akdi ilave tediye alacağının ödenmesi gerektiği, davacının akdi ilave tediye alacağına hak kazandığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Şirket ile ... Taşıma İş Sendikası arasında Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığı tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmelerinde düzenlenen ilave tediye alacağının niteliği, davacının alacağa hak kazanıp kazanamayacağı ve alacağa işletilecek faizin başlangıç tarihine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un "Taleple bağlılık ilkesi" kenar başlıklı 26 ncı maddesi şöyledir:

"(1) Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

(2) Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır."

3. 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 36, 39 ve 51 ... maddeleri.

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Borçlunun temerrüdü" kenar başlıklı 117 nci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"...

(2) Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır."

3. 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 36, 39 ve 51 ... maddeleri.

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Borçlunun temerrüdü" kenar başlıklı 117 nci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"...

Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Borcun ifa edileceği ... birlikte belirlenmiş veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bildirimde bulunmak suretiyle belirlemişse, bu günün geçmesiyle; haksız fiilde fiilin işlendiği, sebepsiz zenginleşmede ise zenginleşmenin gerçekleştiği tarihte borçlu temerrüde düşmüş olur.

..."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta; İlk Derece Mahkemesince akdi ilave tediye alacağına ilişkin olarak Cumhurbaşkanınca belirlenen ödeme tarihleri kesin vade gibi değerlendirilerek bu tarihlerden itibaren faize hükmedilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de bu kabul hatalıdır. Dosya kapsamına davalının daha önce temerrüde düşürüldüğüne dair bir delil sunulmadığı gibi davacı ilave tediye alacağına işletilecek faizin başlangıç tarihini ıslah dilekçesinde açıkça dava ve ıslah tarihi olarak belirtmiştir. Bu durumda davacının talebi doğrultusunda ilave tediye alacağının; dava ile istenen kısmının dava tarihinden, ıslah ile artırılan kısmının ise ıslah tarihinden itibaren işletilecek faizi ile hüküm altına alınması gerekir. Bu husus gözetilmeden talebi aşacak şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı vekilinin temyiz itirazının ilave tediye alacağında faiz başlangıcı yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "1-Brüt 7.802,82 TL ilave tediye alacağının 100,00 TL'sinin dava tarihi olan 17.03.2020 tarihinden itibaren, kalan 7.702,82 TL'sinin ıslah tarihi olan 11.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine," bendinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5479, Karar No: 2012/7165, Tarih: 01.06.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/5479 E.  ,  2012/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Karacabey Sulh Hukuk ve Bursa 3.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından,hükümlü ...'un adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri ile 13.02.2012 tarihli müddetmamede ... adresi, Bursa 2.Ağır ceza Mahkemesinin 24.11.2005 günlü ilamında ... adresi, Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne verilen 29.02.2012 tarihli vasi istem dilekçesi ile 21.03.2012 tarihli ifade tutanağında ise ... adresinin ikametgah adresi olduğu bildirildiği halde, ...'un cezaevine girmeden önce hangi adreste ikamet ettiği kolluk gücü ile araştırma yapılarak tespit edilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, hükümlünün Cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin kolluk gücü ile araştırılarak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21160, Karar No: 2017/12460, Tarih: 12.10.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/21160 E.  ,  2017/12460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine karşı bonoda aval veren konumunda olan borçlunun imzaya itiraz ettiği, mahkemece alınan bilirkişi raporuna dayanılarak imza itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına, alacaklının kötü niyet ya da kastı ispatlanamadığından kötü niyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra mahkemesince imzaya itirazın kabulüne karar verilmesi halinde, İİK.nun 170/4. maddesinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde, alacaklının takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere tazminat ve %10’u para cezasından sorumlu tutulacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, bilirkişi raporu ile takibe konu senetteki imzanın “itiraz eden borçluya” ait olmadığı yönünde kesin kanaat bildirdiği belirlendiğine ve icra takibinin dayanağı olan bonoda alacaklının lehtar olup, borçlunun ise avalist olduğu ve bu durumda, lehtar ile imzaya itirazı kabul edilen avalistin doğrudan ilişki içinde olduğu belirlendiğinden, alacaklının, avalist imzasının adı geçene ait olup olmadığını bilebilecek durumda olduğunun kabulü gerekir. Avalist imzasının borçlunun eli ürünü olduğunu kontrol etmeden ya da imzanın huzurunda atılmasını sağlamadan bonoyu alan alacaklı imzaya itirazı kabul edilene karşı başlattığı takipte ağır kusurlu kabul edileceğinden tazminat ve para cezası ile sorumlu tutulması gerekir.

O halde mahkemece, alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kötü niyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1332, Karar No: 2022/3272, Tarih: 20.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/1332 E.  ,  2022/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... müdafisinin temyizinin sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu, katılan sıfatıyla yapılan temyizin bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5908, Karar No: 2018/6691, Tarih: 11.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5908 E.  ,  2018/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; yüklenen suçun unsurlarının, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanun’un 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak, kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' hükmünün yer alması karşısında; 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun’un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler ile vergi tekniği raporunda adı geçen İsmail Yıldız’ın, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması veya düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’un temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8301, Karar No: 2018/8408, Tarih: 25.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8301 E.  ,  2018/8408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

...Geri Dönüşüm Hurda Gıda Hayvancılık Tekstil Konfeksiyon Nakliyat Orman Ürünleri San. Tic Ltd. Şirketinin ortağı ve müdürü olan sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan yargılandığı ve temyiz incelemesinde Dairemizin 2016/10266 Esasına kayıtlı dava ile mevcut dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla, dosyaların birlikte yapılan incelemesinde;

1-Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; UYAP üzerinde yapılan kontrolde, sanığın yetkilisi olduğu aynı şirket hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/101 Esas ve 2014/659 Karar sayılı dosyası ile yargılama yapıldığı, dosyanın Dairemizin 2016/10266 Esas sırasına kayıtlı olarak temyiz incelemesinde bozularak mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla, sanığın aynı takvim yılında başka mükelleflerce düzenlenen sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle; mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından, söz konusu dosya ile varsa aynı şirket ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın mahkemedeki ve vergi müfettişine verdiği savunmalarında herhangi bir şirket ile alışverişe girdiklerinde faturayı alıp vergi dairesine müracaat ettiklerini, bu şirket ile ilgili herhangi bir sorun olup olmadığını sahtelik olup olmadığını soruşturduktan sonra aldıkları cevaba göre işleme devam etiklerini ya da sonlandırdıklarını, 2010 yılında sahteliği iddia edilen fatura sebebi ile vergi dairesine müracaat ettiğini, herhangi bir cevap alamadığını, bilgi vermedikleri için karşı taraf ile ticari ilişkisine devam ettiğini, bu alışverişlerin tamamen gerçek olduğunu, malların nakliyesinin o şirket tarafından yapıldığını, ödemeleri nakit yaptığını belirtmesi nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından öncelikle; sahte fatura kullanmak suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2010 takvim yılında kullandığı iddia olunan faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; 2010 takvim yılında ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, Defterdarlık Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 18.11.2013 tarihli cevabi yazısında suça konu faturaları düzenleyen Bormet Metal Nakl. İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti

.11.2013 tarihli cevabi yazısında suça konu faturaları düzenleyen Bormet Metal Nakl. İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında vergi raporları düzenlediğinin ve suç duyurusunda bulunulduğunun bildirilmesi ancak bu raporların ve şirket yetkilileri hakkında açılan dava dosyasına ilişkin belgelerin dosya arasında bulunmadığının tespit edilmesi nedeniyle, ilgili vergi dairesinden vergi raporlarının getirtilerek dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenlediklerinin sorulmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

a-Suça konu faturaların stopaj gelir vergisi indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle "21.03.2010" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "2010" şeklinde eksik yazılması,

b-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9359, Karar No: 2012/1887, Tarih: 09.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/9359 E.  ,  2012/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gazetesi'nin 15.12.2009 tarihli nüshasının 1 ve 7. sayfalarında yayımlanan "Aslan gibi oğlum toprağın altında" ve "Dağ gibi oğlumu öldüren canavar şoförü saldılar" başlıklı yazılar sebebiyle ilgilisi ... vekili tarafından yapılan düzeltme ve cevap talebinin kabulü ile cevap ve düzletme yazısının, ... Gazetesinin ilk çıkacak nüshasında aynı sayfalarda ve sütunda, eş büyüklükte ve karakterdeki harflerle yayımlanmasına dair Antalya 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.01.2010 tarihli ve 2010/170-170 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2010 tarihli ve 2010/111 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.06.2010 gün ve 42401 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2010 gün ve KYB. 2010-165856 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5187 sayılı Basın Kanununun 14/1. maddesi uyarınca düzeltme ve cevap metninin sorumlu müdüre gönderilmesi yerine gazetenin merkezinin bulunduğu adrese, gazetenin sahibi, yazı işleri müdürü ve yazıyı kaleme alan şahıs adlarına gönderildiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemini içeren ihbarnamesi bu değişik gerekçeyle yerinde görüldüğünden, Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2010 gün ve 2010/111 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cevap ve düzeltme metninin yayımlanmamasına 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.