muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12796, Karar No: 2023/5384, Tarih: 26.09.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haczedilmezlik şikayeti ile istihkak davasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK'nın 82.,97. ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı/3. kişi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2815, Karar No: 2015/28753, Tarih: 16.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2815 E.  ,  2015/28753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların, İlköğretim Okulu bahçesinde bulunan elyaf bankı yaktıkları iddia edilen somut olayda; çocukların atılı eylemi kabul etmedikleri gibi üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetlerine yeterli yasal, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1443, Karar No: 2013/3600, Tarih: 07.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/1443 E.  ,  2013/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/302294

MAHKEMESİ : Erciş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 01/07/2010, 2009/317 (E) ve 2010/196 (K)

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;sanığın oğlu Ferhat ile mağdur Ersin'in kardeşi Muhammet'in oyun oynarken kavga etmeleri üzerine sanığın, mağdurun kardeşi Muhammet'e tokat attığı sırada olayı gören mağdur ile sanık arasında tartışma yaşandığı ve akrabalarının ayırmasından sonra evlerine girdikleri, bir süre sonra mağdurun evlerinin bahçesinde sigara içtiği sırada sanığın, evinden av tüfeği ile çıkarak mağdura 15 metre kadar mesafede iken 2 kez havaya ateş ettiği, 3. kez ateş edeceği sırada tüfeğin tutukluk yaptığı, sonrasında mağdurun yanına gelerek tüfeğin namlu kısmı ile mağdurun kafasına vurduğu ve yere düşen mağdurun kalça bölgesine bıçakla bir kez vurarak olay yerinden ayrıldığı, mağdurun bıçak darbesi nedeni ile yaşamsal tehlike geçirmeksizin etkisi basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, mağdurda herhangi bir saçma yaralanması oluşmadığı olayda;

İki kez havaya ateş eden sanığın, elverişli ortam bulunduğu halde av tüfeği ile mağduru hedef alarak ateş etmediği, kalçadaki bıçak darbesi nedeni ile mağdurda yaşamsal tehlike oluşmadığı, sanığın ayrıca herhangi bir engel bulunmadığı halde bıçakla yaptığı eylemini sürdürmediği, hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında kasten yaralama suçundan fakat TCK'nun 61. Maddesi uyarınca temel ceza üst sınırdan belirlenmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 07/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19899, Karar No: 2014/9966, Tarih: 20.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/19899 E.  ,  2014/9966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2012/545-2013/49

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte, şikayetçi vekili, fiilen kamu hizmetinde kullanılan Belediye Başkanı’nın makam aracının haczedilemeyeceği iddiası ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, şikayete konu makam aracından başka Belediye Başkanlığı’nın makam aracı olmayıp, anılan aracın kamuya tahsisli olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne, makam aracı üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Borçlu belediyenin kamuya tahsis kararı alması sonuca etkili değildir. İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ..." hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; "... Her hakiki veya hükmi şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; "... Her hakiki veya hükmi şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

O halde borçlu belediyeye ait taşınır ya da taşınmaz bir malın haczedilmezliği için o malın fiilen kamu hizmetinde kullanılmasının gerektiği tartışmasızdır. Ancak bir malın fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulü için, o malın kamu hizmetinin yürütülebilmesi amacına uygun bulunması gerekir.

Bir aracın, makam aracı olarak kullanılması, onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı anlamına gelmeyeceği gibi, kamu hizmetinin yürütülebilmesi için Belediye başkanının makam aracının bulunması da gerekmez. Zira belediyelerin görevleri 5393 sayılı Yasa'nın 14.maddesinde açıklanmış olup, bu görevlerin yerine getirilebilmesi için Belediye başkanının makam aracının bulunması zorunlu değildir. Kaldı ki belde sakinlerinin müşterek nitelikteki ihtiyaçlarını karşılamak üzere kurulan, idari ve mali özerkliğe sahip kamu tüzel kişisi olan belediyenin borcu var iken Belediye başkanının makam aracı kullanması yukarıda belirtildiği üzere başta Anayasa'ya ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne aykırılık oluşturabileceği gibi kamu vicdanını da rahatsız edecektir.

Öte yandan 237 sayılı Taşıt Kanunu'nun 4.maddesinde kimlere makam aracı verileceği düzenlenmiş olup, Belediye başkanı anılan yasa uyarınca kendisine makam aracı tahsis edilecekler arasında yer almamaktadır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, Belediye başkanının makam aracının haczedilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığından haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12621, Karar No: 2021/13114, Tarih: 29.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12621 E.  ,  2021/13114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 24/12/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8611, Karar No: 2008/11467, Tarih: 03.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8611 E.  ,  2008/11467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın yerinde yapılan inceleme sonucu bilirkişi kurulunca kapama incir bahçesi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin tespitinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bu nedenle davalı taşınmaz mal sahibinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu 5798 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1209,03 m2'lik kısmından boru hattı geçirilmek suretiyle bu kısma daimi irtifak hakkı kurulmasına ilişkin kamulaştırma kararında irtifakın geçtiği alan üzerine "ağaç dikmemek, sabit bina yapmamak" koşulu getirilmiş olup, belirtilen alan üzerinde 39 adet incir ağacı, 1 adet ... ağacı ve 2 adet karaağaç bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen ağaçların boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeniyle kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç dikilemeyeceği gözetilerek Yargıtay uygulamalarında benimsenen kaim değer yöntemine göre irtifak hakkının kurulduğu alanın önce kapama incir bahçesi olarak değerlendirilmesi sonra açık tarım arazisi olarak çevrede ekilmesi mutat olan ürünlere göre değerinin saptanması, bu iki değer (kapama incir bahçesi değeri ile açık tarım arazisi değeri) arasındaki farkın bulunarak bunun ağaçların kaim değeri olarak tespit edilmesi ve enkaz bedeli de düşüldükten sonra kalan ağaç değerinin kamulaştırma bedeline eklenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca bu yolda herhangi bir değerlendirme yapılmadığından mahkemece bu rapora itibarla salt zeminin irtifak kamulaştırma bedeline hükmedilmesi ile yetinilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27828, Karar No: 2011/14571, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/27828 E.  ,  2011/14571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Suç duyurusunda bulunulması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan yakınanın, 5271 sayılı CMK.nun 260. maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mazeret dilekçesi veren yakınan vekilinin mazeretinin kabul edilip edilmediği konusunda bir karar verilmeden ve duruşma günü tebliğ edilmeksizin yargılamaya devam edilerek karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK nun 260/1 maddesi uyarınca suçtan zarar gören sıfatı bulunan yakınana,aynı kanunun 234. maddesinin 1.fıkra (b) bendinde tanınan hakları açıklanıp, bu hususun tutanağa geçirilmemesi suretiyle aynı maddenin son fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, yakınan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18798, Karar No: 2017/9949, Tarih: 01.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/18798 E.  ,  2017/9949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dilekçesinde müvekkilinin sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı araç ile davalı ...'ın sevk ve idaresindeki ve diğer davalı ...'ın maliki olduğu ... plakalı aracın 24/06/2013 günü çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, müvekkilinin aracında büyük çapta hasar meydana geldiğini, aracın kaza gününden bugüne kadar serviste kaldığını ve bir aya yakın daha kalacağını, bu süre boyunca da araçtan istifade edemediğini, kaza mahallinde tutulan tutanakta davalı ...'ın kusurlu olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin aracının ikinci el satışında satışa esas kasko değerinin 53.325,00 TL olduğunu, kaza sonrası müvekkilinin aracının marka, model ve mevcut kilometresi de nazar alındığında ortalama 15.000,00 TL değer kaybettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile müvekkiline ait araçta meydana gelen değer kaybı için 100,00 TL'nin 24/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek en ... banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiş 05.05.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 6.000,00 TL'ye çıkartmıştır.

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan deliller, dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek Davacının davasının kabulü ile 6.000,00 TL nin 24/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek olan en ... banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

2-Dava, davacının aracında meydana gelen hasar sebebi ile aracında meydana gelen değeri kaybının tahsili istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

2-Dava, davacının aracında meydana gelen hasar sebebi ile aracında meydana gelen değeri kaybının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekilince temerrüt faizi olarak en ... banka mevduat faizi istenilmiş, mahkemece de en ... banka mevduat faizine hükmedilmiştir. Dosya içerisindeki belgelerden davalının aracının ticari nitelikli araç olmadığı davalı adına kayıtlı hususi bir araç olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla davada temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde en ... banka mevduat faizine hükmedilmesi doğru olmamış, ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK’nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nin 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “en ... mevduat faizi” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “yasal” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 01.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11359, Karar No: 2012/17432, Tarih: 05.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11359 E.  ,  2012/17432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2011 tarih ve 2008/2050-2011/773 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... yolu şirketinin uçağı ile 21.06.2008 tarihinde yapmış olduğu Köln-İstanbul yolculuğunda, davalı şirkete teslim ettiği bagajının kayıp olduğunu, kayıp bagajdaki giysileri ile diğer eşyalarının yaklaşık değerinin 3.500 TL olduğunu, giyeceği kıyafetleri ile kullanacağı eşyaların kayıp olması sebebiyle müvekkilinin zorunlu giyecek ihtiyacını karşılamak için çeşitli harcamalar yapmak zorunda kaldığını, müvekkilinin bagajın bulunması, bulunamaması halinde ise zararın tazmini için davalı şirkete başvurduğunu, bagajın kayıp olmasından yaklaşık 3 ay sonra bagajın bulunmadığı ve kayıp bagaj nedeni ile Varşova Konvansiyonu’na göre en fazla 400 Amerikan Doları ödeme yapılabileceğinin kendisine bildirildiğini, teklif edilen miktarın müvekkilinin gerçekte uğradığı zararı karşılamayacağının çok açık olduğunu, müvekkilinin tatil için yaptığı yolculuğunda beraberindeki eşyaların kayıp olması sebebiyle derin üzüntü yaşadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 4.000.00 TL maddi ve 2.000.00 TL manevi olmak üzere toplam 6.000 TL tutarında tazminatın 21.06.2008 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşımada, davacının taşıma öncesinde taşınan bagajı için ek değer bildiriminde bulunmadığını ve ek değer bildirimine ilişkin ücreti ödemediğini, taşıyıcı müvekkilinin sorumluluğunun kilogram başına 17 SDR (özel çekim hakkı ) ile sınırlı olacağını, davacının bileti incelendiğinde davacının 30 kg serbest bagaj hakkı olduğunun görüleceğini, SDR'nin ise dava tarihindeki kura göre belirleneceğini, bunun haricinde yolcu tarafından bagaj içinde bulunduğu iddia edilen eşyaların bedelleri üzerinden ödeme talebinin kanuna ve ilgili mevzuata aykırı olup kabul edilemeyeceğini, manevi tazminata ilişkin şartların oluşmadığını, talep edilen faiz miktarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.