muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1407, Karar No: 2021/1887, Tarih: 25.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1407 E.  ,  2021/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme, beraat

I-Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 07.10.2019 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık müdafii tarafından yasal süresi geçtikten sonra 16.10.2019 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından verilen düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davalarının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında ise, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarının 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10308, Karar No: 2024/16165, Tarih: 16.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10308 E.  ,  2024/16165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Marmaris İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 11.08.2023 tarihinde ek karar ile davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 25.06.2024 tarihinde ek karar ile davacının temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 25.06.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacı vekili, müvekkilinin farklı pozisyonda çalıştırıldığını, çalıştığı pozisyona göre ücret alması gerektiğini iddia ederek fark ücret ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini istemiş ise de dosya kapsamından, 15.03.2022 tarihinde kesinleşen işe iade davasında davacının ücret miktarının da kesinleştiği, ayrıca işe iade kararından sonra davacının çalışmasının devam etmediği ve buna göre hükmün ileriye etkisinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.06.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6288, Karar No: 2024/3244, Tarih: 07.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6288 E.  ,  2024/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2728 E., 2023/2861 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ünye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/184 E., 2023/122 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; mirasbırakan babaları ...’in 152 ada 7 parsel sayılı taşınmazını davalı oğluna satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirastan mal kaçırmak amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile tüm mirasçılar adına tescilini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı; iddiaların doğru olmadığını, mirasbırakan babasına yıllarca baktığını, ayrıca yurt dışında çalışıp kazandığı paraları da mirasbırakana verdiğini, mirasbırakanın çevreye olan borçlarını ödediğini, diğer yandan mirasbırakanın başkaca taşınmazlarının da olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Ünye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli ve 2021/106 E. 2022/131 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın taşınmazlarını erkek çocuklarına devretmek amacıyla paylaştırdığı, taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/2489 E. 2022/2675 K. sayılı kararıyla; eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiği, akit tarihinde mirasbırakan adına kayıtlı dava dışı taşınmazların değerinin belirlenerek temlikin makul karşılanabilecek sınırda kalıp kalmadığı, mirasbırakanın sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırmada bulunup bulunmadığı, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki, yakınlık durumu ve mirasbırakanın gerçek iradesinin ortaya çıkarılması gerektiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, mirasbırakanın dava konusu taşınmaz haricinde başkaca taşınmazlarının bulunduğu, dava konusu taşınmazının devir tarihindeki değerinin mirasbırakanın tüm mamelekine oranının %17,51 olduğu, bu oranın mirasbırakanın tüm malvarlığı içerisinde önemli bir yer edinmediği, makul sınırda kabul edildiği, dinlenen davacı tanıklarının mirasbırakanın mal varlığı, sosyal hayatı ve taşınmaz satmaya ihtiyacı olup olmadığı hususlarında bilgi sahibi olmadıkları, temlikin muvazaalı olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakanın taşınmaz satmasını gerektirir bir durumunun olmadığını, davalının da alım gücünün bulunmadığını, mirasbırakanın yatalak olmadığını, elden ayaktan düşmediğini, davacıların ve özellikle eşinin mirasbırakana çok iyi baktığını, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, böyle olmasaydı davacı annenin davalı oğluna karşı dava açmayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları delillere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin dosyadaki delillerle çelişmeyen tespit ve değerlendirmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, tanık beyanlarından mirasbırakanın akit tarihinde mal satmaya ihtiyacı olmadığını, fındık geliri olup geçimini rahatlıkla sağladığını, davalının ise inşaatlarda çalışan, boyacılık yapan ya da tekstilde çalışan, kirada

oturan biri olduğunu, halen mirasbırakan adına gözüken taşınmazlardan üç tanesinin ise fiilen yapılan taksimde başkalarının kullanımında olduğunu, taşınmazın gerçek değerinden oldukça düşük bedelle devredildiğini, anneleri dahil tüm mirasçıların davalıya karşı dava açtıklarını, satış işleminin muvazaalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali-tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali-tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı; Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706 ıncı, Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237 nci ve Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun (HMK) 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, 1925 doğumlu mirasbırakan ...'in 25.07.2016 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davanın taraflarının kaldığı, mirasbırakanın dava konusu 152 ada 7 parsel sayılı taşınmazını 06.01.2011 tarihinde davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706 ncı, Türk Borçlar Kanunu'nun 237 nci ve Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın, miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hemen belirtmek gerekir ki, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti HMK'nın 190 ıncı ve TMK'nın 6 ncı maddeleri gereğince davacı tarafa aittir.

Hemen belirtmek gerekir ki, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti HMK'nın 190 ıncı ve TMK'nın 6 ncı maddeleri gereğince davacı tarafa aittir.

Somut olayda; her ne kadar İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakanın davalıya temlik ettiği dava konusu taşınmazın tüm mamelekine oranı gözetildiğinde temlikin makul karşılanabilecek sınırda kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de makul oranın sadece mirasbırakanın ölünceye kadar bakıp gözetme karşılığı yaptığı temlikler bakımından göz önünde bulundurulacağı, satış suretiyle yapılan eldeki temlik bakımından mirasbırakanın başka taşınmazlarının bulunmasının mirasbırakanın gerçek iradesinin tespiti açısından önemli olduğu, ancak HMK'nın 190 ıncı ve TMK'nın 6 ncı maddeleri uyarınca mirasbırakanın mal kaçırma kastıyla hareket ettiği iddiasının davacılar tarafından usulünce ispatlanamadığı gözetilerek bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle ret kararı verilmesi isabetsizdir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru olan İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin değinilen yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 inci maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesine ait hükmün değiştirilen bu gerekçe ile 6100 sayılı HMK’nın 370/2 nci maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4285, Karar No: 2006/9478, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4285 E.  ,  2006/9478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vd. Vek.Av.... ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tebligat Kanununun 21. ve Tüzüğün 28’inci maddesi hükmü uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan tüzük maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Tüzüğün 30 uncu maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştıracak ve durumu muhatabına duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da ismini ve imzasını alarak bildirecektir.

Somut olayda, mahkeme kararı ve davacı temyiz dilekçesinin tebliği için davalılar ... ve ... adına çıkartılan tebliğ mazbatasında muhatapların adreslerinde bulunamadığı tespit edilmiş, ancak bu bilgiyi veren kişinin imzası alınmadığı gibi bu durumun haber verildiği komşunun ismi yazılmış ise de, imzası alınmamıştır. Yasa ve Tüzüğün yukarıda açıklanan emredici kural ve koşullarına uyulmamış olması nedeni ile tebligat geçersizdir.

Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutularak mahkeme kararının ve davacı temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenmesi ve ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz ile emsal olarak incelenen ... 575 parsel ile ... Mahallesi ... Ada 113 Parselin değerlendirme (2005) yılı itibariyle sokak ve cadde bazında Belediye tarafından saptanan ... Vergisine Esas Rayiç Asgari Vergi Oranlarını gösterir belgelerin Belediye İmar Müdürlüğünden,

Temin edilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13247, Karar No: 2016/4095, Tarih: 06.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/13247 E.  ,  2016/4095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan ihbar üzerine sanığa ait ....eczanesinde geçici olarak çalışan ....'ın evinde küpürleri kesilmiş vaziyette 16 kutu muhtelif marka ilaçlarla birlikte.... adına....Üniversitesi Nöroloji Anabilim Dalı düzenlenmiş hasta ilaç kullanım ve katılım payından muafiyet raporunun ele geçirildiği, böylece sanık hakkında Nure Satıkalp adına düzenlenmiş olan reçetedeki ilaçların satmış gibi göstererek ilaç küpürlerini ödeme faturalarına yapıştırarak katılan kurumdan ilaç parasını almak sureti ile dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilen olayda; dolandırıcılık suçunu işlediğine dair savunmasının aksini gösterir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi sebebi ile sanığın müsnet suçtan beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2882, Karar No: 2016/3638, Tarih: 21.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/2882 E.  ,  2016/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2016/38580

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'ın, 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 17.07.2014 tarihli ve 2014/221 esas, 2014/770 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine konu 6136 sayılı Kanun'a aykırı bıçak bulundurması eylemi ile birlikte ruhsatsız olduğu tesbit edilen tabanca ve mermileri de taşıdığının tesbit edilmesi sebebiyle hakkında bu suçtan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/260 esasına kayden kamu davası açılarak 10 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılması karşısında, eyleminin tek suç olarak kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca, en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25.01.2016 gün ve 7576 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2016 gün ve KYB/2016-38580 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

22.10.2013 tarihinde hükümlüye ait bir adet ruhsatsız tabanca ile bir adet 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunan bıçağın ele geçmesinin ardından, ele geçen bıçak ve tabanca ile ilgili ayrı soruşturma evrakları hazırlanıp ayrı davalar açıldığı, ruhsatsız tabanca ile ilgili açılan dava neticesinde ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/260 esas sayılı dosyası üzerinden yargılama yapılarak 17.07.2014 tarihli karar ile hükümlünün 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62/1 maddeleri uyarınca mahku- miyetine karar verildiği ve verilen bu kararın 09.09.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış olup, 6136 sayılı Yasa uyarınca yasak niteliği haiz bir adet bıçak ve bir adet ruhsatsız tabancayı taşıyan hükümlünün eyleminin 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve aynı yasanın 15/1. maddesi kapsamında suç teşkil ettiği ancak TCK.nun 44. maddesinde öngörülen fikri içtima kuralı gereğince daha ağır cezayı içeren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi gereğince ceza tayini gerektiği gözetilmeden, 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilen hükümlünün ayrıca aynı yasanın 15/1. maddesi gereğince cezalandırılmasını da sağlayacak şekilde uygulama yapılması suretiyle TCK.nun 44. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 17.07.2014 gün, 2014/221 esas, 2014/770 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca hükmedilen cezanın kaldırılmasına, infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 14.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.