muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17218, Karar No: 2018/12666, Tarih: 27.06.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/17218 E.  ,  2018/12666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İzinsiz bıçak taşıma, tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında izinsiz bıçak taşıma suçundan kurulan hükümde temel adli para cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2-Her iki sanık yönünden, mağdurun aşamalardaki beyanı, adli rapor, kolluk tutanağı ve tanıkların beyanlarına göre, mağdurun, sanıklara sinkaflı küfretmesi ve silah doğrultması üzerine sanıkların, mağduru bıçakla yaraladıklarının anlaşılması karşısında, olayın kısa süre içerisinde gerçekleşen oluş şekli dikkate alındığında sanıkların kastının sadece yaralama suçuna yönelik olduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle, sanıklar hakkında ayrıca TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen tehdit suçundan da mahkumiyet hükümleri kurulması,

3-İzinsiz bıçak kullanma suçu dışındaki diğer suçlar yönünden, sanıkların savunmalarında, daha önce aralarında husumet bulunan mağdur ...'nin, olay günü sinkaflı küfretmesi ve kendilerine silah doğrultması üzerine ellerindeki bıçaklarla mağdura saldırmaya çalıştıklarını belirtmeleri karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanıklar hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Sanık ...'nın tekerrüre esas alınan ilamının suça sürüklenen çocuk sıfatı ile almış olduğu hükme ilişkin olduğu, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

5-Sanık ... hakkında, seçimlik cezalar içeren TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmamasına rağmen, mükerrir olmasından söz edilerek hapis cezasının tercih edilmesi,

6-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3658, Karar No: 2013/5350, Tarih: 01.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3658 E.  ,  2013/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : TCK 32/1, CMK 223/3-a maddelerince Ceza verilmesine yer olmadığına, koruma ve tedavi altına alınmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktul ...'yi kasten öldürme, mağdur ...'u kasten yaralama suçlarının sübutu kabul edilmiş, sanıkta psikotik bozukluk denilen akıl hastalığının mevcut olduğu ve eylemlerini bu hastalığın sonucu olarak işlediği anlaşılmış, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32/1 maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına ve 57 maddesi uyarınca yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 01/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/215, Karar No: 2016/12901, Tarih: 13.12.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/215 E.  ,  2016/12901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ....Köyü 204 ada 3 parsel (ifr.204 ada 12 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 13.12.2016 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av..... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre; Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti gerekmektedir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı

özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar, değerlendirmeye esas alınan satışa ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneği tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2014 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal alınan 517 parsel sayılı taşınmazın 29.06.2012 tarihli satışına ilişkin akit tablosundan, emsal taşınmazın ... Petrol Ürünleri İnşaat Taahhüt Turizm Nakliye İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne 9/20 hisse oranında satıldığı, satışın pay satışı ve ticari amaçlı olup gerçeği yansıtmayacağı anlaşılmaktadır. Bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığının düşünülemeyeceği ve değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara değerlendirme yılı itibariyle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünce belirlenen rayiç değerlerine göre bedel tespitiyle yetinilmesi gerekirken yasal olmayan şekilde %10 oranında toprak değeri adı altında indirim yapılarak eksik bedele hükmedilmesi,

3-Kabule göre de; dava konusu taşınmaz imar parseli, emsal alınan taşınmaz kadastro parseli olduğu halde, dava konusu taşınmazın emsal uygulamasıyla dava tarihindeki değeri bulunduktan sonra, dava konusu taşınmaz imar parseline dönüştürülürken hangi oranda DOP kesilmişse, bu oranın ilave edilmesinde bir yanlışlık olmamakla birlikte, ekleme yönteminin, dava konusu taşınmazın DOP oranının tam bir sayıdan (1) çıkartılmak suretiyle bulunan oranın

dava konusu taşınmazın emsal uygulanmasından sonra bulunan m² bedeline bölünerek yapılması gerekirken, dava konusu taşınmazın DOP payına tam bir sayı(1) eklenerek, bulunan rakamla çarpmak suretiyle dava konusu taşınmazın m² bedelini hesaplayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması, (örnek: dava konusu taşınmazdan kesilen DOP oranı %30 ise, dava konusu taşınmazın emsal uygulamasıyla bulunan m² bedelinin 0,70'e bölünmesi gerekir)

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20136, Karar No: 2022/7353, Tarih: 07.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/20136 E.  ,  2022/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOCAELİ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Mahkemece 16/05/2013 tarihli karar ile TCK'nın 191/1-2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunduğu, kararın 17/06/2013 tarihinde kesinleştiği, hükmün infazı aşamasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle, karar tarihi itibarıyla 5560 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 191/7. maddesi uyarınca "hükmolunan cezanın aynen infazına" karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken yeniden hüküm kurularak 14/10/2014 tarihli karar ile mahkûmiyet kararı verildiği, bu kararın Yargıtay kapatılan 20. Ceza Dairesinin 08/06/2020 tarih ve 2018/926 esas ve 2020/2620 karar sayılı ilamı ile bozulması sonrası sanık hakkında aynen infaz mahiyetinde yeniden hüküm kurularak 31/03/2021 tarihli karar ile mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakla; hükmün infazı aşamasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle, karar tarihi itibarıyla 5560 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 191/7. maddesi uyarınca "hükmolunan cezanın aynen infazına" karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken yeniden hüküm kurularak mahkûmiyet kararı verildiği, daha önce verilen hükmün infazına yönelik olarak verilen bu kararların 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesi uyarınca verilen bir karar niteliğinde olması ve aynı Kanun'un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca itirazla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9671, Karar No: 2022/1583, Tarih: 09.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9671 E.  ,  2022/1583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2020/54-2021/1019

İlk Derece

Mahkemesi : ... 37. İş Mahkemesi

No : 2019/186-2019/357

Dava, yaşamlarını yitiren sigortalı eş ve baba üzerinden hak sahibi sıfatıyla çift ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine kurum işleminin iptali, kesintinin durdurulması ile yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 17/01/1992 de ölen bağkur emeklisi babası ...' ten aldığı ölüm gelirinin eşi... den aylık aldığı gerekçesi ile kesildiğini ve ödenen aylıkların eşinden ödenen aylıklardan kesilmeye başlandığı, kuruma yeniden aylık bağlanması için başvurduğunu, ... SGK il müdürlüğünün 29/05/2019 da iki maaşı da hak ettiğini ancak tercih ettiğinin birisini alabileceğini belirttiğini bu uygulamanın yasaya aykırı olduğunu , ölüm tarihinde geçerli yasaların uygulanması gerektiğini , buna göre bazı durumlarda tek maaş bazı durumlarda iki maaşın alınabildiğini , eş ile ana babanın ikisinin de 01/10/2008 de ölmesi halinde ya da birisinin önce birisinin sonra ölmesi halinde iki maaşın ödendiğini, her iki ölümün de bu tarihten sonra gerçekleşmişse sadece bir maaş verildiğini yargıtay kararlarının da bu yönde olduğunu belirterek, dava konusu kurum işleminin iptali ile davacının babadan aldığı aylığın yeniden bağlanması ve kesilme tarihinden itibaren aylıkların ödenmesi, yersiz ödeme sebebiyle eşinden aldığı aylıktan yapılan kesintilerin durdurulması ve kesintilerin iadesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP:

Kurum vekili yetki süre husumet itirazında bulunmuş verdiği ikinci dilekçede ise babasından 01/04/2010 da aylık bağlandığını , 04/02/2016 da yapılan toplu sorguda çift maaş alanlar bakımından yersiz bağlanan aylıkların durdurulduğunu davacının da 15/04/2010 dan itibaren eşinden aylık alması sebebiyle 01/02/2011 den itibaren babasından aldığı aylığın durdurulduğunu belirtip davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“Davacının davasının kabulü ile,

II-CEVAP:

Kurum vekili yetki süre husumet itirazında bulunmuş verdiği ikinci dilekçede ise babasından 01/04/2010 da aylık bağlandığını , 04/02/2016 da yapılan toplu sorguda çift maaş alanlar bakımından yersiz bağlanan aylıkların durdurulduğunu davacının da 15/04/2010 dan itibaren eşinden aylık alması sebebiyle 01/02/2011 den itibaren babasından aldığı aylığın durdurulduğunu belirtip davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“Davacının davasının kabulü ile,

Kurumun davacıya 3211400916 tahsis numarası ile eşi... den dul aylığı alırken bağkurlu babası ... üzerinden 586 tahsis numarası ile bağlanan yetim aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptaline , aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine ve ödenmeyen aylıkların davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine

Aylık kesme işlemi sebebiyle kurumca çıkartılan yersiz ödeme sebebiyle davacının eşinden aldığı aylıktan yapılan kesintilerin kurumca davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine" dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığından bahisle, istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili, eksik araştırma yapıldığını belirterek söz konusu kararının bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamı incelendiğinde, 26.03.2010 tarihinde yaşamını yitiren sigortalı eşi üzerinden 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince kendisine ölüm aylığı bağlanan davacının 17.01.1992 günü ölen 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalı babası üzerinden de ölüm aylığı bağlandığı ancak daha sonra kesilmesine karar verilerek yersiz aylıklar için borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve “Ölüm aylığının hak sahiplerine paylaştırılması” başlığını taşıyan 34. maddesinde, sigortalının evli olmayan, boşanan, dul kalan kızlarına ölüm aylığı bağlanabilmesi, bu Kanun kapsamında veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmama veya kendi sigortalılığı nedeniyle gelir veya aylık bağlanmamış olma koşullarına bağlanmış, “Aylık ve gelirlerin birleşmesi” başlıklı 54. maddede ise bu Kanuna göre bağlanacak aylık ve gelirlerin birleşmesi durumunda, hem eşinden, hem de ana ve/veya babasından ölüm aylığına hak kazananlara, tercihine göre eşinden ya da ana ve/veya babasından bağlanacak aylığının bağlanacağı hüküm altına alınmıştır.

Belirtilen açıklamalar ışığında dava dosyası incelendiğinde, babası üzerinden aylık alma açısından hakkı doğuran olay eşinin vefat ettiği tarih olacağından, söz konusu tarihteki ilgili mevzuatın yukarıda belirtilen maddeleri uyarınca davacının çift aylığa hak kazanamadığı belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Belirtilen açıklamalar ışığında dava dosyası incelendiğinde, babası üzerinden aylık alma açısından hakkı doğuran olay eşinin vefat ettiği tarih olacağından, söz konusu tarihteki ilgili mevzuatın yukarıda belirtilen maddeleri uyarınca davacının çift aylığa hak kazanamadığı belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetlerine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla, 09/02/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık “babası 1992 yılında 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağkur (4/b) lı sigortalı iken ölen ve 2010 yılında 506 sayılı Kanun kapsamında (4/a) sigortalı olan eşinin ölümü nedeni ile hak sahibi olarak babadan yetim aylığının 5510 sayılı kanunun 54. Maddesi Kanun uyarınca eşinden aldığı dul aylığı (4/b kapsamında) nedeninden dolayı aylık bağlanması isteminin reddine ilişkin davalı Kurum işleminin yerinde olup olmadığı” noktasında toplanmaktadır.

2. İlk derece mahkemesince “Dava konusu aylık bağkurlu babanın aylığı olmakla, ölüm tarihinde geçerli olan yasa hükümlerine göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Hak sahipliği buna göre belirlenecektir. Yasanın 45. Mad göre, 02.08.2003 de yapılan değişikliklerde dikkate alındığında, 2. aylık bağlama engelinin bu tarih itibariyle kaldırıldığı, buna göre kurumun 2016 tarihli cevabında da belirtildiği üzere 1984- 2000 ve 2001- 02.08.2003 döneminde ölen bağkurluların çocuklarına aylık bağlanması için değerlendirme yaptığı anlaşılmaktadır. Yargıtay ve HGK kararlarına göre ise, 1479 sayılı Yasaya göre yapılacak değerlendirmede yasanın 46. Mad bahsi geçen kısıtlamaların hem eş hem ana yada babanın bağkurlu olması halinde dikkate alınacağı açıkça ortadadır. Buna göre hem eş hem ana yada baba bağkurlu ise kız çocuğuna iki maaş bağlanmaz. Kız çocuğu sigorta kanununa tabi çalışmıyor ise eşinin başka bir sigorta yasasına tabi olarak onun üzerinden aylık alan bağkurlu babanın kız çocuğuna 1479 sayılı Yasaya göre aylık bağlanmasını engelleyen hüküm yoktur. Dolaysıyla 5510 sy 54 mad yazılı kural 5510 sayılı Yasadan önce ölmüş babanın kızı davacı için uygulanamaz” gerekçesi ile davanın kabulüne dair karar verilmiş, kararın kurum tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı kurumun istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.