muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2166, Karar No: 2016/575, Tarih: 04.05.2016

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, 5747 sayılı Kanunun Geçici 2/5. maddesinde yer alan tüzel kişiliği ilk genel mahalli idareler seçimlerine kadar devam edecek belediyelerin yapacakları toplu iş sözleşmesinin, katıldığı belediyenin onayına tabi olduğuna ilişkin düzenlemenin Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının çalışma ve sözleşme hürriyetini düzenleyen 48. maddesine, toplu iş sözleşmesi ve toplu sözleşme hakkını düzenleyen 53. maddelerine aykırı olduğu iddiası ön sorun olarak tartışılmış olup, Anayasaya aykırılık iddiasının ciddi bulunmadığı Kurul çoğunluğunca kabul edilerek ön sorun aşılmıştır.

İşin esasın gelince; uyuşmazlık, 5747 sayılı Yasa'nın geçici 2/5. maddesi uyarınca davalı ... Meclisince davacının üyesi olduğu sendika ile Arslanbey Belediyesi arasında imzalanmış toplu iş sözleşmesinin ücrete yönelik hükümlerini iptal edip kendince yeni düzenlemeler getirmesinin Anayasa ve uluslararası sözleşmelere aykırı olup olmadığı varılacak sonuca göre davacının fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye ve fark sosyal hak alacağının bulunup bulunmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına  uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma ilamında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 04.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY

5747 sayılı Kanunun olayda uygulanan Geçici 2’nci maddesinin (5.) bendinde yer alan hüküm; Anayasa’nın 2’nci,“kanun önünde eşitliğe” ilişkin 10’ncu ve “Toplu iş sözleşmesi hakkına” ilişkin 53’ncü maddesine aykırıdır. Şöyle ki;

Davacının çalıştığı toplu iş sözleşmesinin kapsamında olan işyeri, Aslanbey Belediyesi’nin 5747 sayılı Kanun gereğince tüzel kişiliğini 29. Mart. 2009 tarihinde yapılan mahalli idareler seçiminde kaybetmesiyle, Kartepe Belediyesine devredilmiştir.

KARŞI OY

5747 sayılı Kanunun olayda uygulanan Geçici 2’nci maddesinin (5.) bendinde yer alan hüküm; Anayasa’nın 2’nci,“kanun önünde eşitliğe” ilişkin 10’ncu ve “Toplu iş sözleşmesi hakkına” ilişkin 53’ncü maddesine aykırıdır. Şöyle ki;

Davacının çalıştığı toplu iş sözleşmesinin kapsamında olan işyeri, Aslanbey Belediyesi’nin 5747 sayılı Kanun gereğince tüzel kişiliğini 29. Mart. 2009 tarihinde yapılan mahalli idareler seçiminde kaybetmesiyle, Kartepe Belediyesine devredilmiştir.

Davacı, tüzel kişiliği sona eren belediyeye tabi olarak çalışmaya devam ediyor olsa idi, bu belediye ile davacının üye olduğu Hizmet-İş Sendikası arasında 23.2.2009 tarihinde aktedilen toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre 1.1.2009 tarihinden geçerli olmak üzere günlük ücreti 45.-TL. + 9.-TL.= 54.- TL. olacaktı.

5747 sayılı Kanunun Geçici 2’nci maddesinin (5.) bendi; “tüzel kişiliği ilk genel mahalli idareler seçimlerine kadar devam edecek olan belediyelerin, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapacakları toplu iş sözleşmesini…… …katıldığı belediyenin onayına tabi” tutmuştur. Bu hükme dayanarak işyerini ilk mahalli idareler genel seçimi sonunda devralacak olan Belediye’de “tüzel kişiliği aynı tarihte sona erecek olan belediyenin yaptığı toplu iş sözleşmesinin taban ve tavan ücrete ilişkin 33’ncü maddesi ile taban ücrete seyyanen verilen zamma" ilişkin 34’ncü maddesini iptal edip, kendisi tek taraflı olarak yeni bir ücret (48.26 lira) belirlemiş ve davacıya işçilik haklarını tek taraflı olarak belirlediği bu ücret üzerinden ödemiştir.

Bu kanun kapsamında bulunmayan Belediyelerde, aynı iş kolunda çalışan ve aynı sendikaya işçiler, toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları halde, aynı hukuki durumda bulunan fiilen aynı işi yapan davacı, 5747 sayılı Kanuna dayanılarak tesis edilmiş işlem sebebiyle bu haktan yararlanamaz duruma düşmüştür. Başka bir ifade ile 5747 sayılı Kanunun anılan hükmü, eşitlik ilkesini bozmuştur. Bu durum; Anayasa’nın 2. ve 10’ncu maddesine açıkça aykırıdır.

Öte yandan; 5747 sayılı Kanunun, tüzel kişiliği sona erecek olan belediyenin, kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapmış olduğu toplu iş sözleşmesini, işyerini ilk mahalli idareler seçimleri sonucunda devralacak olan Belediye’nin onayına tabi tutan düzenlemesi Anayasa’nın 53’ncü maddesinde güvence alınan toplu iş sözleşmesi hakkına, kanunla getirilen sınırlama niteliğinde olup, hakkın özüne dokunmaktadır. Anayasanın 53’ncü maddesinde, bu yönde bir sınırlama sebebi getirilmemiştir. 13’ncü maddede yer alan genel sınırlama sebepleri bakımından ise; hakkın özüne dokunamaz. Bu itibarla, 5747 sayılı Kanunun anılan düzenlemesinin Anayasa’ya aykırı olduğu düşünülmektedir. Anayasa Mahkemesine bu hükmün belediyeler bakımından iptali için itiraz yoluyla başvuruda bulunulması gerektiği düşüncesiydeyim.
Yargıtay — Esas No: 2011/10257, Karar No: 2012/16436, Tarih: 17.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10257 E.  ,  2012/16436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2010 tarih ve 2010/1501-2010/1629 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Mısır’dan Türkiye'ye paketli kağıt sevkiyatını üstlenmiş sigortalısı Gökkuşağı Mümessillik İthalat ve İhracat Ltd. Şti.’nin emtia nakliyat sigorta poliçesi ile emtiaları sigortaladığını, taşıyıcı firmalar tarafından gemiyle yapılan nakliye işi sonunda depoya gelen ve nakliyesine nezaret edilen konteynerlerde bazı ürünlerin hasarlı ve bazı ürünlerin kullanılamayacak durumda olduğunun tespit edildiğini, ekspertiz raporunda da emtianın yüklenme ve sevkiyatı aşamasında meydana geldiğinin tespit edildiğini, taşıyıcı Gökkuşağı Mümessillik İth. İhr. Tic. Ltd. Şti.'ne zararların giderilmesi ihtarname ile bildirilmişse de olumlu yanıt verilmediğini, davacı şirketin davalıların sebebiyet verdiği 15.10.2009 tarihli nakliyat hasarı nedeni ile sigortalısına 11.12.2009 tarihinde 4.368,20 TL ödemede bulunduğunu, alacağının tahsili için başlattıkları icra takibinin davalıların itirazı üzerine durdurulduğunu ileri sürerek; icra takibine itirazın iptalini ve takibin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı Turkon A.Ş. vekili, deniz taşımalarından doğan sigorta rücu davalarının meblağ sınırlaması olmaksızın Deniz İhtisas Mahkemelerinde görüleceğini, konişmentoda yükün yüklenmesi, istiflenmesi, bloklanması, payandalanması ve desteklenmesi işlemlerinin ve sorumluluğunun yükleyici firmaya ait olduğunu, müvekkilinin sorumlu olmadığını, malların teslimi sırasında hasarın bulunmadığını, alıcının malları alırken şerh koymadığını, TTK 1066.md gereğince navlun mukavelesi gereğince bunları teslim almaya yetkili kimseye teslimi sırasında taşıyana veya boşaltma limanındaki temsilcisine yazılı olarak bildirilmesinin şart olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Larus Lojistik Ltd. Şti.’ne tebligat yapılamamıştır.

Davalı Larus Lojistik Ltd. Şti.’ne tebligat yapılamamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; hasara uğradığı beyan edilen emtiaların deniz yoluyla taşındığı, (TTK 1016.md) uyuşmazlığın deniz taşıma hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, dava sigorta şirketi tarafından halefiyet ilkesine dayanarak açılan davanın da sigorta ettiren hangi mahkemede dava açacak ise o mahkemede açılması gerektiği, dava konusu uyuşmazlığın değere bakılmaksızın Deniz İhtisas Mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle; dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, karar kesinleştiğinde ve talep üzerine dosyanın görevli İstanbul Deniz İhtisas Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30262, Karar No: 2020/15161, Tarih: 14.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/30262 E.  ,  2020/15161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet ve sanık ... hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hazine adına 2/B arazisi olarak tapuya kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunun mağduru hazine olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan ...’nün davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinden; ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet ve sanık ... hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik suçtan zarar gören İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1.madde ve fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen müşteki kurum vekilinin sanık hakkında açılan kamu davasına 14.11.2018 tarihli dilekçesindeki katılma talebi ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de; aynı Kanunun 237/2.maddesi gereğince suçtan zarar gören müşteki kurumun davaya katılmasına karar verilerek katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

a) Sanık ... hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik suçtan zarar gören İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

b- Sanık ... hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suçtan zarar gören İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

b- Sanık ... hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suçtan zarar gören İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın savunmasında suça konu yerin kedisine ait olduğunu ve 2/B kapsamında kaldığını sanık ...’a temizlemesi için talimat verdiğini, bu yerin orman alanında kaldığına dair herhangi bir yazı gelmediğini ve suç kastının olmadığını, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde ise; bahse konu tarlanın 15-20 yıldır tasarrufu altında olduğunu ,bu hususun dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden de anlaşıldığı ve yine Orman Bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda dava konusu arazinin 6831 yasa 2/B maddesi kapsamında devlet ormanı dışı sayıldığı ve henüz mülkiyet devri yapılmadığından devlet hazine arazisi olduğunu, suça konusu kesilen fındıkların ağaçcık, ahlatın ise ağaç nevinden olduğunun tespit edildiği ve sanık ...’in soruşturma aşamasında alınan ifadesinde; sanık ...’nin talimatıyla ağaçların altındaki pislikleri, filizleri, fidanları temizlediğini büyük ağaçlara zarar vermediğini beyan ettiği ve hususunda soruşturma aşamasında tanık sıfatıyla ifadesi alınan Demirciköy muhtarı Ali Kaplan’ın beyanı ile doğrulandığının ve Bahçeköy Orman İşletme Şefliği tarafından düzenlenen 05.06.2009 tarihli Suç Tutanağı’nda da kesilen fındıkların çoğunun kuru olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın savunmasının aksine dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme kast ve iradesi ile hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin ve somut kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanık ... hakkında mahkemece dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan hüküm kurulduğu halde uygulama maddesinin sehven TCK’nın 152/1-c maddesi yerine 152/1-a olarak gösterilmesi,

2- Sanık ...’in, Hazine adına 2/B arazisi olarak tapuya kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunun mağduru hazine olup suçtan doğrudan zarar görmeyen ...’nün davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatıyla davaya kabulüne karar verilip lehine vekalet ücreti tayini ve kovuşturma sırasında kendisini vekille temsil ettiren katılan İstanbul Muhakemat Müdürlüğü lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/900, Karar No: 2012/8762, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/900 E.  ,  2012/8762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece 10/06/2010 tarihinde davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 20/04/2011 tarih 2010/10909 E. 2011/5262 E. sayılı kararı ile keşidecinin ibraz tarihinden sonraki bir tarihte davacı hamil dışında ara cirantalardan olan Ufi Kozmetik Ltd. Şti.'ne yapmış olduğu ödeme kötü ödeme niteliğinde olduğundan keşideciyi yetkili hamil olan davacıya karşı sorumluluktan kurtarmayacağı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalının İzmir 22. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3926 Esas sayılı dosyasındaki itirazının kısmen iptali ile takibin 25.000,00.TL asıl alacak üzerinden takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile devamına, fazlaya ilişkin talebinin reddine ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili 25/10/2011 tarihinde UYAP'tan e-imzalı olarak gerekçeleri de bildirmek suretiyle mazeret dilekçesi göndermiş olup mahkemece bu dilekçe hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir.

Anayasanın 36. maddesine göre herkes meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı merciileri önünde iddia ve savunma ile adil yargılama hakkına sahiptir. Adil yargılama hakkı hak arama özgürlüğünün uygulamaya yönelik uzantısı niteliğinde olduğundan mazeretini bildiren ve belgelendiren davalının mazeretinin kabul edilmeden hüküm kurulması savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğundan adil yargılama hakkı ve hukuki dinlenilme hakkına aykırıdır. Mahkemenin bu uygulaması esaslı bir usul hatası olup mutlak bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/488, Karar No: 2021/12963, Tarih: 21.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/488 E.  ,  2021/12963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

1) Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; sanığın aşamalardaki savunmasında şirketin ortağı ve yöneticisi olduğunu bildirmesi, kullanılan faturaların düzenleyicisi olan ... ve Metal San. Nakl. Tic. Ltd. Şti’nin yöneticileri ve ortakları hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarih, 2010/383 Esas ve 2014/449 Kararının sayılı Kararının Dairemizin 14.12.2021 tarih, 2017/17472 Esas ve 2021/12271 Karar sayılı ilamıyla temyiz incelemesinin yapıldığı, kararın hükmün karıştırılması ve ayrıca zamanaşımı hükümlerinin uygulanmasına esas olmak üzere fatura tarihlerinin tespiti gerektiğinden bahisle bozulduğu anlaşılmakla, sanık ...’nın 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5343, Karar No: 2024/12831, Tarih: 30.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/5343 E.  ,  2024/12831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/970 E., 2021/255 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen silahlı terör örgütüne üye olma ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarının hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2017/713 Esas, 2019/369 sayılı Kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.