muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21071, Karar No: 2012/27233, Tarih: 26.12.2012

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, inceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; boşanan eşlerin kayıtlı olduğu ... Mahallesi yönünden yeniden, geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, özellikle, boşanmalarına karşın ilgililerin kayıtlı yerleşim yerlerinin 28.01.2011 tarihine kadar aynı oluşu, boşanılan eşin bu adresini Kurumca yapılan denetim – soruşturma sonrasında değiştirmesi, Sosyal Güvenlik Kontrol Memurlarınca yapılan kontrolde davacının, boşandığı eşinin işlettiği kafeteryada çalıştığının ve yardım amaçlı bulunduğunun kendi imzalarıyla saptanmış olması dikkate alınmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1926, Karar No: 2012/1429, Tarih: 05.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/1926 E.  ,  2012/1429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda "5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi gereğince sanık ...'in ayrıca cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan 5 sene 2 ay 15 gün hapis cezasının yarısı kadar müddetle Devlet, İl, Belediye, Köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten yasaklanmasına" hükmolunduğundan, buna dair kısma gerekçeli kararda yer verilmemesi mahallinde ilave edilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş ve TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanarak altılı suçu işleyen sanık hakkında "cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan 5 sene 2 ay 15 gün hapis cezasının yarısı kadar müddetle sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten yasaklanmasına" şeklinde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Döner Sermaye Müdürlüğünde tahsildar olarak görev yapan sanığın sayman-mutemet alındıları ile tahsil ettiği toplam 30.878.582.388 TL'yi Tıp Fakültesi Döner Sermaya Saymanlığı Hesabına intikal ettirmemek suretiyle zimmetine geçirmek eyleminden dolayı bozmaya uyularak gereği yerine getirilmek delilleri takdir ve gerekçeleri gösterilmek suretiyle hakkında kurulan hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16143, Karar No: 2017/9290, Tarih: 25.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/16143 E.  ,  2017/9290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için düşme, 2005 takvim yılı için mahkumiyet, 2006 takvim yılı için beraat

213 sayılı Kanun’un 01.08.2010 tarih ve 27659 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6009 sayılı Kanun ile değişik 367. maddesi uyarınca “Rapor Değerlendirme Komisyonu”ndan mütalaa alınmasına ilişkin hükmün 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe girdiği, dosyadaki Gelir İdaresi Başkanlığı’nın mütalaa tarihinin ise 01.02.2007 olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 29.11.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

a)Sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005 takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilerek dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

b)Gerekçe bölümünde sanığın 7 adet faturayı kayıtlarına intikal ettirerek KDV indiriminde kullandığı, hüküm fıkrasında ise, “sanığın sahte fatura düzenleyip kullandığı” belirtilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

b)Gerekçe bölümünde sanığın 7 adet faturayı kayıtlarına intikal ettirerek KDV indiriminde kullandığı, hüküm fıkrasında ise, “sanığın sahte fatura düzenleyip kullandığı” belirtilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9413, Karar No: 2020/16147, Tarih: 23.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9413 E.  ,  2020/16147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eylemine uyan dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, traktör ile katılanlara ait tarlalardaki zeytin ağaçlarına zarar vermesi eylemlerinin TCK’nın 152/1-c. maddesinde düzenlenen dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 151/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2- Dosya kapsamına göre, sanığın olay gecesi kullanmakta olduğu traktörü ile önce ... ilçesi ... mahallesi istikametinden ... Mahallesi istikametine giden yolun sağ tarafında kalan katılan ...’ya ait tarlaya girip üç adet zeytin ağacına traktörü ile çarparak zarar verdiği ve daha sonra yolun biraz ilerisinde ve sol tarafında kalan diğer katılan ...’nun tarlasına girip 88 adet zeytin ağacını traktörü ile ezerek ağaçları devirdiği ve köklerinden ayırmak suretiyle zarar verdiğinin anlaşıldığı olayda, katılanlarla aynı köyde ikamet eden sanığın, katılan ... ile aralarında önceye dayalı bir husumetin bulunduğu, diğer katılan ... ile aralarında herhangi bir husumetin bulunmadığı, suçlamayı kabul etmeyen sanığın aşamalardaki ifadelerinde katılanları tanımadığına veya tarlalarının yerlerini bilmediğine dair herhangi bir beyanı bulunmamakla birlikte bu hususun açıkça sanığa, katılanlara, Pınarlı Mahallesi muhtarı tanık ...’ye veya olaya ilişkin bilgisi olabilecek diğer tanıklara sorulmamış olması karşısında, sanığın atılı suçun işlendiği zeytin ağaçlarının bulunduğu tarlaların farklı kişilere ait olduğunu bildiği veya bilebilecek konumda olup olmadığı araştırılarak karar yerinde tartışılması, tarlaların farklı katılanlara ait olduğunu bildiği veya bilebilecek durumda olduğunun tespiti halinde, sanığın katılanlar Ahmet ve Haşan’a yönelik ayrı ayrı 2 kez dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi, yapılacak araştırma ve değerlendirme sonucunda sanığın tarlaların farklı kişilere ait olduğunu bilmediği ve bilebilecek konumda bulunmadığı sonucuna varılması halinde ise her iki katılana yönelik tek dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, olayda uygulanma olanağı bulunmayan zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

3- Kabule göre de;

a-) İddianame ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c. maddesinin 2 kez uygulanması talebiyle kamu davası açılması ve iddianamede TCK’nm 43. maddesinin uygulanmasının talep edilmemesi karşısında, sanık hakkında aynı Kanun'un 151/1, 43/2-1. maddelerinin uygulanabilmesi için, ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b-) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nm 53. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebileceği de dikkate alınarak, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışında kalan ve 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3701, Karar No: 2017/7159, Tarih: 24.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/3701 E.  ,  2017/7159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazmina, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı T.C. ... ile davalı ... Tem.Haz. Yem. İnş. Mal. Nak. Tah. Taah. Paz. San. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Öğretmenevi ve ... ve Sanat Okulu'nda teknisyen olarak 2004 Temmuz ayından 2012 Mayıs ayına kadar fasılasız çalıştığını, davalı alt işveren ... Toplu Temizlik Ltd. Şti.’nde çalışmakta iken, davacıya 01/06/2012-31/12/2012 döneminde firma değişikliğine gidileceğinin bildirildiğini ve belirli süreli iş sözleşmesi imzalattırılmak istendiğini, davacının sözleşmeyi imzalamak istemeyince iş akdine haksız ve hukuka aykırı olarak son verildiğini, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ve yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekili, davada taraf sıfatlarının olmadığını, son işverenin dava dışı ... Ltd. Şti olduğunu, iş akdinin müvekkili şirket tarafından feshedilmediğini, işçilik alacağı taleplerinin yerinde olmadığını ve zamanaşımı def’inde bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı T.C. ... vekili, husumet itirazında bulunduklarını, davacının ... Merkez Öğretmenevi ve ... Sanat Okulu’nda teknisyen olarak görev yaptığını, yapılan sözleşmelerde davacının alacağı ücret miktarı ile tazminat sorumluluklarının diğer davalıya ait olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Öğretmenevi ve Akşam ve Sanat Okulu temsilcisi, husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, davacının yapılan ihaleler kapsamında başka şirketlerin bünyesinde çalışarak vazifesini ifa ettiğini, davacının yeni sözleşmeyi imzalamamakla istifa etmiş durumda olduğunu ve Kurumun davacının işten çıkarılmasıyla ilgisi olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının davalılardan ... Ltd. Şti.’nin işçisi olarak çalışmaktayken ihale bitimi üzerine ihaleyi yeni alan ve işyerini bu şekilde devralan dava dışı ... Ltd. Şti.’nde çalışmaya başladığı, 01.06.2012 tarihinde işe girişinin bildirildiği fakat davacının belirli süreli iş sözleşmesini imzalamaması üzerine iş akdine işyerini devralan dava dışı ... Ltd. Şti. tarafından son verildiği, son alt işverenin ... Ltd. Şti. olması karşısında davalı ... Ltd. Şti’nin sorumluluğunun kendi çalışma dönemi ile başka bir deyişle 31.05.2012 tarihine kadar (bu tarih dahil) olup, son işveren olmadığından ihbar ve yıllık izin alacağından sorumlu tutulamayacağı anlaşılmakla, davalı ... Ltd. Şti.’nin sadece kıdem tazminatından 31.05.2012 tarihine kadar sorumlu tutulması ve bu şirket açısından ihbar ve yıllık izin ücreti taleplerinin reddi gerekirken feshe bağlı tüm alacaklardan sorumlu tutulması hatalıdır.

3-Davacının ... Ltd. Şti.’ndeki çalışması 31.05.2012 tarihinde sona erdiğine göre, davacının bu şirket açısından fazla mesaisi 31.05.2012 tarihine kadar hesaplanmalıdır.

4-Tüzel kişiliği bulunmayan ve bu nedenle T.C. ... tarafından davada temsil edilen ... Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okulu’nun gerekçeli karar başlığında gösterilmesi hatalıdır.

5-Dava, ... Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okulu aleyhine açılmış ve Mahkemece doğru biçimde T.C. ...’na yöneltilmişse de, kararda hüküm altına alınan hak ve alacaklardan hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmadan hüküm kurulmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, ... Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okulu aleyhine karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmelidir.

6-Mahkemece, HMK’nın 124. maddesi gereğince T.C. ...’na husumet yöneltilmişse de, yargılama harcından muaf olduğu tartışmasız olan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalıdır.

7-Mahkemece, noksan karar harcının “davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydına” şeklinde karar verildiği halde, davacının yatırdığı harç masrafının “davalıdan” tahsiline karar verilmesinin mantığı ve gerekçesi anlaşılamamıştır. Ayrıca birden fazla davalı olduğu halde harç masrafının hangi davalıdan alınarak davacıya verileceğinin belirtilmemesi de HMK’nın 297/2 maddesine aykırılık teşkil etmekte olup, bozma sebebidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 24/04/2017 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14241, Karar No: 2013/13518, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/14241 E.  ,  2013/13518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 121 ada 9 parsel sayılı 14.516.72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve iş bu parsel ... oğlu ...'ın kullanımındadır, iş bu parsel üzerine 2006 yılında ... oğlu ... tarafından dikilen limon fidanları kendisine aittir" şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., taşınmazın belli bölümlerinin kendi kullanımlarında olduğu iddiasına dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda davacıların davasının kabulüne ve çekişmeli 121 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tesciline, beyanlar hanesinin 2 ve 3 nolu bendinde geçen "İş bu parsel ... oğlu ...'ın kullanımındadır, iş bu parsel üzerinde 2006 yılında ... oğlu ... tarafından dikilen limon fidanları kendisine aittir" şeklinde geçen ibarelerin iptali ile beyanlar hanesinin bu bölümüne "Fen Bilirkişisinin 13.03.2013 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen mavi renkli kalemle taralı 499.82 metrekarelik taşınmaz ve üzerindeki limon ağaçları ... kızı ...'nun kullanımındadır, aynı tarihli raporda (B) harfi gösterilen ve sarı renkli kalemle taralı 1.652,64 metrekarelik taşınmaz ve üzerindeki limon ağaçları ... kızı ...'ın kullanımındadır, aynı tarihli raporda (C) harfi ile gösterilen ve kahverenkli kalemle taralı 12.364,26 metrekarelik taşınmaz ve üzerindeki limon ağaçları ... oğlu ...'ın kullanımındadır" ibarelerinin şerh düşülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, davalı tarafta temyiz karar harcını peşin yatırdığından harç alınmasına yer olmadığına,

26.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.