muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18586, Karar No: 2022/14732, Tarih: 16.11.2022

Eldeki davada; Uyuşmazlık Hakem Heyetince PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif ranta göre yapılan tazminat hesabı hükme esas alınmış, davalının itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faize göre yapılan tazminat hesabına göre hüküm tesis edilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan tazminat hesaplamasında, yeni Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan yapılması gereklidir. Bununla birlikte her ne kadar kaza tarihi itibariyle TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre hesaplama yapılması gerekirse de davacı tarafın PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif ranta göre belirlenen tazminat hesabını hükme esas alan Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına bir itirazı olmadığı dikkate alınarak, PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant usulüne göre yapılan tazminat hesabına göre karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 16.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6758, Karar No: 2022/7661, Tarih: 21.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/6758 E.  ,  2022/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 8. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : KEMER 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, Kemer ilçesi, Merkez Yeni Mahallesinde kain ve imar uygulaması sonucunda 6 ada 1 parsel sayısını alan çekişmeli taşınmazın 31/12/1985 gün 8541 sayılı işlem ile davalılar murisi ... tarafından davacıya satıldığını, daha sonra bu satışın Antalya ..... Noterliğinin 06/01/1986 tarihli, 1281 sayılı satış işlemi ile yeniden teyit olunduğunu, kadastroda satışa konu taşınmazın 136 ve 546 parsellere bölündüğünü, 546 no.lu parselde satıcıya ait tüm payın davacıya geçtiği ancak 136 parselde davacıya düşen payın 546 no.lu emsal parseldeki 20/64 oranında olması gerekirken 178,50 m²'ye tekabül eden 12,64 m² payının satıcı ...'ye yeniden verildiğini, davacıya ise 8/64 oranının verildiğini ileri sürerek 6 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 12/64 hissesinin iptali ile davacı adına tesciline aksi takdirde 1985 ve 1986 yılı satış bedeli olarak 200.000,00 TL'nin ödeme tarihinden bugüne kadarki değerinin denkleştirici adalet kuralına göre hesaplanması, olmadığı takdirde keşif rayiç değerinin reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ..., ..., ... ve ..., ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde, murislerinin 2.756 m² alandaki 1/8 hissesini davacıya sattığını, Antalya .... Noterliğinin anlaşma senedi başlıklı belgesinde satılan yerden arta kalan yer olursa bedeli mukabilinde davacıya satacağının beyan edildiğini, Kemer Kadastro Mahkemesinin 2010/3 E., 2013/48 K. sayılı kararı ile davacının aldığı 1/8 payın 136 ve 546 parsele revizyon gördüğü için 8/64 payının davacı adına tesciline, bunun dışında satılan başka pay olmadığı için de 12/64 payının murisleri adına tesciline karar verildiğini, kararın Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiğini, kesin hükmün söz konusu olduğunu savunarak davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Kemer 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.01.2018 tarihli ve 2017/60 Esas, 2018/22 Karar sayılı kararıyla; davacı ile muris arasındaki satış vaadi sözleşmesine göre 2.680 m²lik hissenin davacıya satıldığı, bunun dışındaki kalan yerin davalılar murisine ait olduğu, fazlalığın ilerde bedel karşılığı davacıya satacağının vaad edildiği belirtilerek anlaşıldığı, 2.680 m²'lik yer dışında kalan yerin murise ait olduğundan davacının adına tescil edilmeyen kısımları olduğu iddiasının kabul görmediği, Antalya Kadastro Mahkemesinin 2016/65 E., 2016/43 K. sayılı kararının kuvvetli delil teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; dava dilekçesini tekrar ederek satışta taşınmazın hiçbir bölümünün ...'ye kalmadığını, payın tamamının davacıya satıldığını, geride pay kalmadığı için 136 parseldeki 12/64 payının tamamının davacıya ait olduğunu, davalıların bu nedenle haksız zenginleştiğini, mahkemece ölçümler tam yapılmadan ve yetersiz inceleme ile davanın reddedildiğini, kesin hüküm kuralının uygulanamayacağını ileri sürerek, kararın kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 12.10.2018 tarihli ve 2018/307 Esas, 2018/469 Karar sayılı kararıyla; davacı tarafın 17/12/1954 tarihli, 52 sıra numarası ile tapu siciline tescilli taşınmazın davalılar murisi adına kayıtlı 1/8 payını Kadastro Mahkemesinde davalı olduğunu bilerek 31/12/1985 tarihli, 18 no.lu tapu kaydı ile satın aldığı, kadastro sırasında 136 ve 546 no.lu parsellere revizyon gördüğü, taraflar arasında bu satış işleminden sonra Antalya.... Noterliğince tanzim olunan 06/01/1986 tarihli, ..... yevmiye numaralı anlaşma senedi ile 2680 metrekarelik yer dışında kalan taşınmaz kısımlarının muris ....'ye ait olduğu ve fazlalığın ilerde bedel karşılığı davacıya satılacağının vadedildiğinden, taraflar arasındaki alım satımın satıma konu tapu kaydındaki pay kadar olduğu, bu pay miktarının bedelinin ödendiği, paydan fazla kalan kısmın ise bedelinin ödendiğine ilişkin anlaşma senedi içeriğinde bir beyan bulunmadığı gibi ileride ödenecek bedel karşılığı satılacağının vadedilmesi nedeniyle bedelin ödenmediğinin kabulünün gerektiği, bedelin ödendiği hususunun ispat külfetinin davacı tarafta bulunduğu, davacının satın aldığı hissenin karşılığı payını 546 ve 136 parsel sayılı taşınmazlarda sırasıyla 20/64 ve 8/64 pay olarak aldığı ve adına tescil edildiği, başkaca hakkının bulunmadığı, ilk derece mahkemesince tapu iptal ve tescil ile terditli açılan alacak davasının reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir husus olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava dilekçesi ve istinaf dilekçesini içeriğini tekrar ederek Kadastro Mahkemesinde dava reddedilmiş ise de davacının kendi hatası nedeniyle temyiz edilmeyerek kesinleştiğini, yargılamanın yarım kaldığını, eldeki ikinci davanın HMK'nın 303/4. maddesine dayalı olduğunu, sonradan oluşan hükümlerle müktesep haklara dokunulamayacağını, davacının ağır mağduriyete uğradığını ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Kadastro sonucunda Antalya ili, ..... ilçesi çalışma alanında bulunan .... parsel sayılı 1.275,00 metrekare yüz ölçümlü taşınmazlar narenciye bahçesi ve kagir ev niteliği ile tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle.... ve müşterekleri adına hisseleri oranında tespit edilmiş, hükmen davaya konu ... Acun payı 12/64 hisse olarak 14.10.2016 tarihinde tescil edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastrodan önceki sebeplere dayanan tapu iptali ve tescil terditli olarak ödenen bedelin tazmini istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13. maddesinde “Tapuda kayıtlı taşınmaz mal: A) Kayıt sahibi veya mirasçıları zilyet bulunuyorsa; a) Kayıt sahibi adına, b) Kayıt sahibi ölmüş ise mirasçıları adına, c) Mirasçılar tayin olunamazsa, ölü olduğu yazılmak suretiyle kayıt sahibi adına, B) Kayıt sahibi veya mirasçılarından başkası zilyet bulunuyorsa; a) Kayıt sahibi veya mirasçılarının kadastro teknisyeni huzurunda muvafakatları halinde zilyet adına, b) Zilyet, taşınmaz malı, kayıt malikinden veya mirasçılarından veya mümessillerinden tapu dışı bir yolla iktisap ettiğini, onların beyanı veya herhangi bir belge ile veya bilirkişi veyahut tanık sözleriyle ispat ettiği ve ayrıca en az on yıl müddetle çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla zilyet bulunduğu takdirde zilyet adına, c) (Değişik: 3/5/2012-6302/4 md.) Kayıt sahibinin yirmi yıl önce gaipliğine hüküm verilmiş veya tapu sicilinden malikin kim olduğu anlaşılamamış ise çekişmesiz ve aralıksız yirmi yıl müddetle ve malik sıfatıyla zilyet bulunan kimse adına tespit olunur. Noter tarafından tespit ve tevsik edilen muvafakat beyanı veya düzenlenen satış vaadi senedi teknisyen huzurunda yapılmış muvafakat sayılır.

40. maddesinde “Çalışma alanlarında, kadastroya başladıktan sonra her türlü akit ve tescil işlemleri taşınmaz malların o andaki kadastro tespit durumu, kadastro müdüründen sorularak alınacak cevaba göre tapu sicil müdürlükleri tarafından yapılır ve kayıt örnekleri derhal kadastro müdürlüğüne gönderilir. / Kadastro tespiti kayıt sahibi veya mirascılarından başkası adına yapılmış ve kesinleşmemiş ise, kadastro sonucunu beklemeleri, ilgililere tebliğ olunur; ancak ilgililer kadastro sonunda hasıl olacak kesin durumu kabul edeceklerini noterde düzenlenmiş bir belge ile veya tapu sicil müdürü huzurunda tespit olunacak ifadeleri ile beyan ederek, aktin veya tescilin yapılmasını isterlerse, bu işlemler tapu sicil müdürlüğünde yapılır ve keyfiyet derhal kadastro müdürlüğüne, dava açılmış ise kadastro mahkemesine bildirilir. / İhtiyati tedbir, ihtiyati haciz ve benzeri kararlarla ilgili talepler tapu sicil müdürlüğünce derhal tapu siciline işlenmekle birlikte kadastro tutanağına da geçirilmek üzere resen kadastro müdürlüğüne veya dava açılmış ise kadastro mahkemesine bildirilir.” düzenlemeleri yer almaktadır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, (IV/3.) numaralı paragrafında yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinin yerinde olmasına göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 44,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21/11/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27369, Karar No: 2022/4834, Tarih: 22.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/27369 E.  ,  2022/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanığın, katılan ... adına sahte borçlu imzası ile oluşturulmuş 60.000TL'lik bonoyu icraya koyarak resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan olayda; katılanın bono üzerindeki imzaların kendisine ait olmadığını, böyle bir borcunun bulunmadığını beyan etmesi, dosya kapsamında alınan imza yazı örneklerinin incelenmesi ile oluşturulmuş 11.11.2015 tarihli Ankara Kiriminal Polis Laboratuvarı raporuna göre “herhangi bir kanaatte bulunabilmenin mümkün olmadığı” yönündeki raporu karşısında, sanığın ısrarla senedin verdiği borç karşılığında katılan tarafından bizzat önünde doldurularak verdiğini beyan etmesi ve bu konuda dosyaya davaya konu senet üzerindeki imzanın katılana ait olduğu yönündeki 10.11.2020 tarihli bilirkişi raporunu sunmuş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; katılanın huzurda alınan imza ve yazı örnekleri ile birlikte suç tarihi öncesi ile sonrasına ait kamu kurum ve kuruluşlarda bulunan imza ve yazılarının olduğu belgelerin temin edilerek uzman bir kurum veya kuruluştan senet üzerindeki yazılar ile borçlu imzasının katılana ait olup olmadığı yönünde rapor alınmasının ardından sanık hakkında atılı suçlardan hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13174, Karar No: 2015/10077, Tarih: 08.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13174 E.  ,  2015/10077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar... ve ... müdafii ile sanık... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükme esas alınan 15/07/2013 tarihli raporu sunan bilirkişilerden .... yeminleri yaptırılmamış ise de; raporda yer alan hususların soruşturma aşamasında bilirkişiler ... ve ... tarafından müştereken sunulan 26/07/2012 tarihli raporda tespit edilen hususlar ile uyumlu bulunması ve bu raporun hükme esas alınması karşısında, bu husus sonuca etkili görülmeyip bozma nedeni yapılmamış, CMK'nın 232/2-b. maddesi gereğince sanıklar ... ve ... müdafinin isminin gerekçeli karar başlığına yazılmaması mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

1. Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin eksik inceleme ile hüküm verildiğine ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2. Sanıklar ... ve ...hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ün temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafii ve sanık...'ün sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2. Sanıklar ... ve ...hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ün temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafii ve sanık...'ün sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklardan ...'nın yönetim kurulu başkanı, maden müdendisi olan ...'nun teknik nezaretçi, ilkokul mezunu olan sanık ...'in şantiye sorumlusu, iş makinesi operatörü olan sanık...'ün ise saha sorumlusu olarak çalıştığı ... Ticaret Anonim Şirketi tarafından Devlet Su İşlerinden ihale ile alınan "...Deresi Havzasında bulunun köylerinin ... ve... taşkınlarından korunması inşaatı" işinde çalıştırılmak üzere.... İnşaat Limited Şirketinden çalışanı ile birlikte kiralanan kepçe operatörü ...'ın kullandığı kepçe ile ...Ticaret Anonim Şirketinin maden sahasındaki ocaktan malzeme çıkardığı sırada, ocağın üst tarafında bulunan kayaların heyelan sonucu yuvarlanarak iş makinesine çarpması neticesi, iş makinesinin aşağıda bulunan dereye sürüklemesi sonucu, iş makinesi operatörünün öldüğü olayda, bilirkişi raporlarında şantiye sorumlusu ...'nin işyerinde çalışan işçilere eğitim verdirilmemesi, ocak aynasına jeolojik yapıya göre şev açısı verdirilmemesi ve uygun bir şekilde kademe oluşturup, çalışma boyunca bu kademeyi muhafaza ettirmediği, ayna yüksekliğini işyerinde çalışan iş makinelerin bom yüksekliğine göre yaptırmadığı, her atımdan sonra, yağmur ve kar yağışlarından sonra ayna yüzeyinde düşebilecek olan malzemeleri uygun bir şekilde düşürtmediği, olabilecek olan heyelana karşılık önceden gerekli olan tedbirleri aldırmadığı, işyerinde gerekli denetim ve kontrolü yapacak mekanizma kurarak işçilerin çalışırken iş güvenliği kurallarına uyup uyulmadığını kontrol ettirmediği, açık işletme yönergesi hazırlatmaması nedenleri ile, saha sorumlusu olan sanık...'ün ise ocak içinde gerekli denetim ve kontrolü zamanında yapmadığı, yağmur ve her atımdan sonrasında ocak aynasında düşebilecek olan malzemeleri düşürtmeden iş makinesinin çalışmasına izin vermesi nedenleri ile olayın meydana gelmesinde kusurlu oldukları belirtilmiş ise de; sanıklara isnat edilen yükümlülüklerin konularında gerekli eğitim ve uzmanlığı bulunan sorumlulardan beklenebileceği, sanıklardan ...'nin ilkokul mezunu,...'ün ise iş makinesi operatörü olması nedenleri ile bu sanıklara kusur yüklenemeceği gözetilmeksizin beraatleri yerine yazılı şekilde eksik değrlendirme ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanıklar ... ile...'ün sosyal ve ekonomik durumları yanında kişilikleri, yargılama sürecinde duydukları pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler de gözetilerek, haklarında hükmolunan hapis cezalarının TCK'nın 50/4,1-a.maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerekip gerekmediği konusunda değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, geçmişleri, sosyal ilişkileri ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu görülen sanıkların, nedeni açıklanmayan "sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak" şeklindeki yetersiz gerekçe ile haklarında hükmolunan hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ile sanık...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34583, Karar No: 2012/36174, Tarih: 05.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34583 E.  ,  2012/36174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsam dışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine sözleşme gereği zam yapılmaması nedeni ile eksik ücret ödendiğini belirterek, bu ücretin davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kararın miktar itibari ile kesin olduğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine de ek karar ile kararın kesin olması nedeni ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmış olup, her ne kadar davacının hüküm altına alınan fark ücret alacağı, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırında kalmakta ise de fark ücretin doğmasına neden olan artışların, davacının nakledildiği kamu kurumunda ücret nakil ilmühaberinde de değerlendirilmesi gerektiği ve devamlılık arzettiği, bu nedenle uyuşmazlıkta fark ücretin kesinliğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, yerel mahkemenin 05.01.0212 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, kararın temyize incelemesine tabi olduğu kabul edilerek, Dairemizin 12.03.2012 gün ve 8535-7955 sayılı kararı ile “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davalı vekilinin cevap dilekçesi ve diğer beyanlarında davacıya denge tazminatı ödenmediğinin açık olduğu zaten davalı vekilince de bu tazminatın davalıya ödenmemesi gerektiğinin savunulduğu dolayısıyla Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere davacıya çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı hususunun araştırılmasına gerek bulunmadığı ayrıca verilen kararın kesin nitelikli olmasına rağmen temyiz edildiği ve kesin kararın bozulmasına karar verildiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiş ve kararın kesin olduğu vurgulanmıştır.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla Tetkik Hakimi ... tarafından dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerekçesi ile verilen bozma kararına karşı yerel mahkemece direnilmiş ise de;

Temyize konu alacağa kesin olarak karar verildiği ve ayrıca Dairemizce daha sonra gelen uyuşmazlıklarda görev yönünden değişik bozma kararı verildiği için kesinlik ve değişik bozma hususlarını değerlendirmenin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun yetki ve görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 05.11.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.