muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7611, Karar No: 2021/14481, Tarih: 19.10.2021

Somut uyuşmazlıkta, davalı şirket işyerinde çalışırken amatör sendika yöneticisi olarak 6356 sayılı Kanunun 24/3. maddesinden faydalanacak durumda olan davacının iş sözleşmesinin 10.02.2015 tarihinde feshedilmesi nedeniyle açtığı işe iade davasında; davacının işe iadesine, yöneticilik süresini aşmamak kaydıyla fesih tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasındaki ücret ve diğer haklarının ödenmesine, kesinleşme tarihinden itibaren altı iş günü içinde işe başvurması şartıyla ve altı iş günü içinde işe başlatılmaması halinde iş ilişkisinin devam ettiği kabul edilerek ücret ve diğer haklarının yöneticilik süresince ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiş, bunun üzerine davacı işe iade kararının kesinleşmesini öğrenme tarihinden itibaren altı iş günü içinde işe başlatma talebinde bulunmuş ve işverence işe başlatılmadığından bahisle işe iade kararı ile tespit edilen hak ve alacakları dava konusu etmiştir. İlk Derece Mahkemesince; işe iade davasının davacı lehine kesin olarak sonuçlandığı, bu karara göre davacının iş sözleşmesinin feshedildiği 10.02.2015 tarihinden bu kararın kesinleşme tarihine kadar boşta geçen sürenin ücret alacağının oluştuğu, davacının kararın kesinleşmesinden itibaren altı iş günü içinde işe başvurduğu halde işverence işe başlatılmadığı gerekçesi ile dava konusu ücret ve diğer hakları hüküm altına alınmıştır.Bu kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi; işe iade davası sonrasında davalı işveren tarafından işe başlama daveti yapıldığı halde davacı işçinin işyerine gitmeyerek bu davete uymadığını, davalı işyerinde yetki tespit başvurusu bulunmadığını, bu nedenle davacının 6356 sayılı Kanun’un 27. maddesi kapsamında işyerinde yetkili sendikanın temsilcisi olarak atanmadığını ve 6356 sayılı Kanun’un 24.maddesi ile sağlanan güvenceden yararlanmak için gerekli koşula sahip bulunmadığından bahisle İlk Derece Mahkemesi hükmünü ortadan kaldırarak davanın esası hakkında yeniden verdiği kararla davanın reddine hükmetmiştir.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince davacı işçinin işverence yapılan davet üzerine işyerine gitmeyerek bu davete uymadığı kabulünde isabetsizlik bulunmasa da davacının işyerindeki yetkili sendikanın temsilcisi olmadığından Kanunun 24.maddesi ile sağlanan güvenceden yararlanmak için gerekli koşula sahip bulunmadığına ilişkin kabulü dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Şöyle ki davacı işçi, davalı işyerinde işyeri sendika temsilcisi olmayıp işyerinde çalışmaya devam eden amatör sendika yöneticisidir.Bölge Adliye Mahkemesince davacının işyeri sendika temsilcisi gibi değerlendirilmesi yerinde olmamıştır.

Şöyle ki davacı işçi, davalı işyerinde işyeri sendika temsilcisi olmayıp işyerinde çalışmaya devam eden amatör sendika yöneticisidir.Bölge Adliye Mahkemesince davacının işyeri sendika temsilcisi gibi değerlendirilmesi yerinde olmamıştır.

Davacının lehine sonuçlanan işe iade davasına ilişkin kararda, sendika yöneticilik süresini aşmamak üzere kesinleşme tarihine kadar doğan ücret ve sosyal hakların davacıya ödenmesine hükmedildiği, dosyada bulunan onaylı mazbataya göre kararın kesinleşme tarihi itibari ile davacının yöneticilik görevinin devam ettiği ve kesinleşen işe iade davasının unsur etkisi de düşünüldüğünde davacının sendika yöneticisi olarak fesih tarihi olan 10.02.2015 tarihinden, kararın kesinleşme tarihi olan 06.02.2017’ye kadar geçen süre yönünden dava konusu ücret ve diğer haklarının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm altına alan karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacı yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22210, Karar No: 2015/31324, Tarih: 04.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/22210 E.  ,  2015/31324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/05/2015

NUMARASI : 2015/114-2015/414

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü’ nün harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı Yurtkur’ a harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;

“ 6- Davalı harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yaptığı toplam 59,50 TL. harç masrafının davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesine, “ bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Kurum’ dan 19.06.2015 tarihli makbuz ile yersiz alınan temyiz harçlarının isteği halinde davalı kurum’ a iadesine, 05.11.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10417, Karar No: 2008/11659, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10417 E.  ,  2008/11659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının 15.09.2008 tarih M.42.0.KBB.0.13.05.310.00/3424-11419 sayılı yazısı ile dava konusu taşınmazın kamulaştırma kararının alındığı 29.06.2005 tarihinden önce 19.07.1999 gününde Belediye Meclis kararıyla 1/1000 ölçekli uygulama imar planında yola isabet edecek alan olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmazın belirtilen bu özelliklerine (1/1000 ölçekli plan içerisinde kalmış bulunduğuna) göre arsa niteliğinde olduğunun kabulü ile, 4650 Sayılı Yasa ile değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinde belirtilen yönteme uygun olarak yeniden bilirkişi kurulu oluşturulup rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, taşınmaza tarım arazisi özelliği ile değer belirleyen rapora dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12608, Karar No: 2012/12833, Tarih: 28.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/12608 E.  ,  2012/12833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak mahkemesince her zaman karar verilmesi olanaklı kabul edilmiş, sanığın 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte faturalar kullanmak suretiyle "katma değer vergisi" ziyaına sebebiyet verdiğinin iddia olunması, yıllar itibariyle kullanılan son faturaların sırasıyla 13.12.2004 ve 03.12.2005 tarihli olmaları karşısında suç tarihlerinin 2004 takvim yılı için 21.01.2005, 2005 yılı için 21.01.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, sanığın 2004 ve 2005 takvim yılları içerisinde farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullandığı anlaşılmakla; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümde suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nun uygulanması gerektiği gözetilmeden alt sınırdan ve 765 sayılı Yasayla uygulama yapmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunma inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın sübuta ve eksik incelemeye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36601, Karar No: 2015/11550, Tarih: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/36601 E.  ,  2015/11550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, eksik ödenen ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin unvanının düşürüldüğünü, bunun rızası hilafına yapıldığını, unvan düşürülmesi nedeni ile temel saat ücretinin de düşürüldüğünü, bu şekilde oluşan ücret kayıplarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davasını 11.4.2012 ve 9.7.2013 tarihlerinde iki kez takip etmemesi gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece davanın iki kez takipsiz bırakılması neticesinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de UYAP ortamında dosyanın incelenmesinden; davacı vekili Avukat ...’nin 10.4.2012 tarihinde elektronik imzasını taşıyan mazeret dilekçesini Mahkeme’ye sunduğu, içeriğinde davacı vekilinin .... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2011/1017 Esas sayılı dosyasının duruşmasına katılacağı için bu duruşmaya katılamayacağı bilgisini verdiği, bu dilekçenin 11.4.2012 tarihinde elektronik dosya içerisine özel gelen evrak olarak girdiği, bu evrakın 11.4.2012 tarihinde mahkeme kâtip rolü ile ... kullanıcı adı ile saat 08.16 itibariyle açılıp onaylanıp işin kapatıldığı ve bitirildiği görülmektedir. Mahkeme’nin 11.4.2012 tarihli celsesinde ise davacı vekilinin duruşmaya gelmediği, mazeret de sunmadığı için takip edilmeyen davanın işlemden kaldırılmasına dair ara karar verildiği anlaşılmaktadır. Sonrasında ise davacı vekilinin mazeret göndermesine rağmen dikkate alınmadan davanın işlemden kaldırılmasına karşı 12.4.2012 tarihli ara karardan dönülmesine dair talepte bulunduğu, bunun üzerine Mahkemece resen celse açıldığı, bu işlemin davanın yenilenmesi tensip zaptı hazırlanarak yapıldığı görülmektedir. Daha sonra 9.7.2013 tarihinde davacı vekili davayı takip etmemesi üzerinde yeniden davanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilinin 17.7.2013 tarihli dilekçe ile davasını yenilediği, 26.7.2013 tarihinde Mahkemece davanın yenilenmesi tensip tutanağı tanzim edildiği, taraflara tebliğ edildiği, davalı vekilinin davacının iki kez davasını yenilemeyeceğini ileri sürerek itiraz ettiği, Mahkemece 23.10.2013 tarihinde davanın iki kez takipsiz bırakılması neticesinde davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda tafsilatı ile yazıldığı üzere Mahkemenin ilk kez davanın işlemden kaldırılmasına dair karar verdiği ara kararın davacının mazeretinin Mahkemece fark edilmemesi üzerine verildiği açıktır. Bu karardan sonra davacı vekili tarafından verilen dilekçenin eski hale iade dilekçesi olarak verildiği, davanın yenilenmesi talebini içermediği halde Mahkemece sanki dava yenilenmişçesine yenileme tensip tutanağı tanzim edilip tarafların celseye davet edildiği görülmektedir. Hâlbuki Mahkemece bu celsede davacı vekilinin mazereti değerlendirilerek bu talep hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken davanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi, savunma hakkının kısıtlanmasına açmaktadır. Çünkü HMK gereğince davacı davasını en çok iki kez takipsiz bıraktığında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmektedir. Mahkeme’nin hatalı bir kararı ile bu hakkın sınırlanmasını savunmak Anayasa ve yasalarla getirilen adil yargılama hakkı ilkesine ters düşer.

Bu yönüyle davacı davasını ilk olarak 09/07/2013 tarihinde bir kez takipsiz bırakmıştır. Mahkemece davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10416, Karar No: 2008/11658, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10416 E.  ,  2008/11658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının 15.09.2008 tarih M.42.0.KBB.0.13.05.310.00/3424-11419 sayılı yazısı ile dava konusu taşınmazın kamulaştırma kararının alındığı 29.06.2005 tarihinden önce 19.07.1999 gününde Belediye Meclis kararıyla 1/1000 ölçekli uygulama imar planında yola isabet edecek alan olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmazın belirtilen bu özelliklerine (1/1000 ölçekli plan içerisinde kalmış bulunduğuna) göre arsa niteliğinde olduğunun kabulü ile, 4650 Sayılı Yasa ile değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinde belirtilen yönteme uygun olarak yeniden bilirkişi kurulu oluşturulup rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, taşınmaza tarım arazisi özelliği ile değer belirleyen rapora dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2857, Karar No: 2014/5096, Tarih: 24.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/2857 E.  ,  2014/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/182-2013/393

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 nolu ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip dayanağı çekin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek takibin iptalini istediği görülmektedir.

Borçlu vekilinin başvurusu bu hali ile icra takibinin kesinleşmesinden önceki döneme ilişkin zamanaşımı itirazı olup, İİK. nun 169/a maddesine dayalıdır. Anılan maddenin 5. fıkrası uyarınca; “İtirazın kabulü kararı ile takip durur.”

Mahkemece borçlunun zamanaşımı itirazı kabul edildiğine göre, İİK.nun 169/a-5.maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptaline hükmedilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İnegöl İcra Mahkemesinin 08.10.2013 tarih ve 2013/182 esas, 2013/393 karar sayılı kararının hüküm bölümünün ikinci paragrafında yer alan “takibin iptaline” sözcüklerinin silinerek karar metninden çıkartılmasına, yerine “takibin durdurulmasına” sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31345, Karar No: 2013/6520, Tarih: 26.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/31345 E.  ,  2013/6520 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 30.07.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne ve ertelemeye dair; (...) 2. Asliye Ceza Mahkemesi 10.10.2011 gün, 2011/308 esas, 2011/314 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddeleri uyarınca ... adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanık aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinden sonra 08.02.2008 günü yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrası uygulanarak fazla tayini,

2- Adli emanetin 2005/1235 sırasına kayıtlı tabanca ve eklerinin müsaderesine karar verilmesine,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen adli para cezasının belirlendiği bölümdeki ''30 gün adli para cezası'' yerine ''450 TL adli para cezası” ibaresinin ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan ''25 gün adli para cezası'' yerine ''375 TL adli para cezası'' ibaresinin yazılması ve 5237 sayılı 52/2. maddesi gereğince 500 TL adli para cezasının belirlendiği bölümün çıkarılması ve ''adli emanetin 2005/1235 sırasında kayıtlı

tabanca ve eklerinin TCK.nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine'' yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2260, Karar No: 2014/5719, Tarih: 27.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/2260 E.  ,  2014/5719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/100-2013/1110

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu F M . Mim. Yat. Müş. Dan. Eği. Dış Tic. Or. Ür. Mob. Teks. Tar. Ür. Hay. İnş. San.ve Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz itirazlarının (REDDİNE);

2- Borçlu A.. T..'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlu A.. T..'ın İİK. nun 168/5.maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda takip dayanağı bonoyu diğer borçlu limited şirketi temsilen imzaladığını, şahsi sorumluluğunun bulunmadığını belirterek takibin iptalinin istediği, mahkemece, itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı bononun tanzim tarihi itibari ile yürürlükte olup olayda uygulanması gereken TTK. nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için “… senedi tanzim edenin imzasını” ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK. nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken 589. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez. Yine, TTK. nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 613. ve 614/1. maddeleri gereğince, keşideci şirket kaşesi üzerindeki imza dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur. Özetle şirket temsilcisinin şahsen sorumlu olabilmesi için şirket kaşesi dışında ayrı bir imzasının bulunması yeterlidir. Her iki imzanın da kaşe üzerinde bulunması halinde ise yetkili temsilcinin sorumluluğundan bahsedilemez. Bir diğer ifade ile senette atılan her iki imza da şirket kaşesi üzerine atılmışsa, burada artık aval olgusundan söz edilemez. (Hukuk Genel Kurulunun 05.10.2011tarih, 2011/12-480 esas, 2011/598 karar sayılı kararı)

Somut olayda takip dayanağı bononun keşide yerinde bulunan iki adet imzanın da şirket kaşesi üzerine atılı olduğu görülmektedir. Bu imzaları atan borçlu A.. T..’ın, borçlu F Mum. Mim. Yat. Müş. Dan. Eği. Dış Tic. Or. Ür. Mob. Teks. Tar. Ür. Hay. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.ni temsil ve ilzama yetkili ihtilafsız olduğuna göre her iki imzanın da şirket adına atıldığının kabulü gerekir.

Bu durumda takibe konu senet nedeniyle borçlu A.. T.. şahsen sorumlu olmadığından, mahkemece adı geçen borçlunun itirazının kabulü ile İİK. nun 169/a-5.maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu A.. T..'ın temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2). maddede yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.