muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/23627, Karar No: 2013/7216, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23627 E.  ,  2013/7216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, kiracı olan müştekiye kendisini ev sahibinin gönderdiğini, boya yapacağını söyledikten sonra müştekinin şüphelenmemesi için kağıt kalem isteyerek bazı notlar aldığı, yapacağı işlerin ücretinin kiradan düşüleceğini belirtip müştekiden boya masrafı adı altında 50 TL haksız menfaat temin ettiği anlaşılmakla, üzerine atılı suçun sûbut bulduğuna dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasınında yer alan adli para cezasına ilişkin "6 gün", "5 gün" ve "100 TL" ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine sırasıyla ''5 gün", "4 gün", "80 TL" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28444, Karar No: 2025/7215, Tarih: 15.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/28444 E.  ,  2025/7215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/194 E., 2021/505 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak ve suçta kullanılan eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1.maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilirken aynı Kanun'un 50/1-a.bendinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6.maddesine muhalefet edilmesi ve suça konu olmayan gaz yağı ve motorin hakkında müsadere kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bahse konu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün (5) numaralı bendinde yer alan "50/1.maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "50/1-a.maddesi" ibaresinin eklenmesi ve (10) numaralı bendinde yer alan "15 adet 10 litrelik gaz yağı, 3X60 litreli bidonlarda motorin, 5X18 litrelik bidonlarda motorin" ibarelerinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1020, Karar No: 2012/13001, Tarih: 02.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/1020 E.  ,  2012/13001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan açılan kamu davasında; 213 sayılı VUK'nun 139/2. maddesinde öngörülen ve incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden saptanmadan, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanıklara defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu anlaşılmakla birlikte sanıkların defter ve belgeleri iş yerinin taşınması sırasında bulamadıklarından bahisle ibraz edemediklerini, vergi dairesi tarafından verilen süre geçtikten sonra ise defter ve belgeleri vergi mahkemesine ibraz ettiklerini belirtmeleri savunmaları karşısında, suça konu dönemlere ait defter ve belgelerin idareye veya ilgili vergi mahkemesine teslim edilip edilmediğinin, edilmiş ise hangi yıllara ilişkin olduğunun sorulup, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5568, Karar No: 2012/8686, Tarih: 15.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5568 E.  ,  2012/8686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi, 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi gereğince sanığın 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında mütalaa ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak 2004-2005-2006-2007 ve 2008 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle, her bir takvim yılı için sahte fatura düzenlemek fiilinin birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturacağı ve sanığın şirketteki hissesini 02.03.2004 tarihinde devrettiği de gözetilerek, 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarındaki suçları ne şekilde işlediği de izah edilmek suretiyle her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da gösterilmeden yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7803, Karar No: 2015/9229, Tarih: 22.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7803 E.  ,  2015/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2012/514-2014/294

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bursa 7. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15.05.2014 gün ve 514-294 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Mahkeme kararını temyiz eden davalı asiller tevsikli dilekçeleri ile temyiz isteğinden feragat ettiklerini bildirdiklerinden, temyiz dilekçelerinin feragat nedeniyle REDDİNE, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9232, Karar No: 2013/23389, Tarih: 20.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9232 E.  ,  2013/23389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/01/2013 tarih ve 2012/274-2013/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından emtia taşıma poliçesi ile sigortalanan emtianın Denizli’den İspanya’ya taşınması sırasında Fransa’da 23/05/2006 tarihinde meydana gelen hırsızlık olayı sebebiyle eksper tarafından tespit edilen 10.543 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının hasardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 10.543 TL’nin davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, CMR hükümlerine göre hasarı tespit eden tutanak olmadığını, hasarın müvekkiline ihbar edilmediğini, davacının halefiyet hakkı doğmadığından dava hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmamış, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, Fransa Jandarma tutanağında brandanın yırtıldığından bahsedildiği, davalı sürücünün ise bir şey çalınmadığını belirttiği, hırsızlık olayının ispatlanamadığı, ihbarın yapıldığını gösterir delil olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece hırsızlık olayının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, Dairemizin bozma ve karar düzeltmenin reddine ilişkin ilamlarda, Fransa güvenlik görevlileri tarafından tutulan tutanakta davalı taşıyana ait aracın brandasının yırtıldığının tespit edildiği, CMR senedinde 43 kutunun eksik olduğunun belirtildiği, bu eksikliğin CMR hükümlerine göre geçerli olduğuna işaret olunmuş, yani taşıma sırasında 43 kutunun eksik olarak alıcıya teslim edildiği kabul edilmiş olup, mahkemece işbu bozma ilamına uyulduğu halde, hırsızlık olayının ispatlanamadığı, zararı ispatlayacak delil bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece Dairemiz ilamında belirtildiği üzere alıcı firmaya emtianın eksik olarak teslim edildiği kabul edilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13612, Karar No: 2019/18013, Tarih: 25.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13612 E.  ,  2019/18013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 35/1-2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair.... Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2011 tarihli ve ..... sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23/07/2019 gün ve ..... -Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/08/2019 gün ve 2019/80614 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Tutuklulukta geçirilen süre nazara alınarak 03/07/2007 tarihinde infaz edilen nitelikli hırsızlık suçundan sanığın 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dai...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2008 tarihli ve ..... sayılı kararı nedeniyle mükerrir olan sanığın üzerine atılı nitelikli hırsızlık suçu nedeniyle hakkında uygulanan 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesinde hapis veya adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörülmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesinde yer alan, “Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezası hükmolunur.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak adlî para cezasına hükmedilmesinde,

Kabulü göre de;

2) Sanık hakkında adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, .... Asliye Ceza Mahkemesince, sanık ...’ın hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 35/1-2, 62/1, 53, 58, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; sanık hakkında hükmedilen bu adli para cezasına ilişkin sanığın temyiz isteminin mahkemesince reddedildiği ve bu ret kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce temyiz isteminin reddine ilişkin karara yönelik temyiz istemi de süresinden sonra yapıldığından sanığın temyiz isteminin reddine karar verildiği ve anılan mahkumiyet hükmünün bu suretle kesinleştiği; her ne kadar tebliğnamede, mükerrir olan sanık hakkında üzerine atılı hırsızlık suçu nedeniyle TCK’nın 86/2. maddesinin uygulandığı belirtilerek, anılan maddede hapis veya adli para cezasının seçimlik olarak öngörüldüğünden ve aynı Kanun’un 58/3. maddesi gereğince tekerrür halinde hapis cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmeden adli para cezasına hükmedildiğinden bahisle kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ise de;

Sanığın hırsızlık suçundan eylemine uyan ve hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik olarak öngörülmediği, sanığın eyleminin karşılığının anılan yasa maddesinde hapis cezası olarak düzenlendiği ve mahkemece de sanık hakkında temel ceza olarak hapis cezası tayin edilmek suretiyle bu doğrultuda uygulama yapıldığı; ayrıca, Dairemizin kanun yararına bozma incelemesi neticesinde vermiş olduğu 10/09/2014 tarihli ve 2014/24325 E. 2014/20339 K. sayılı ilamında, sanık hakkında sonuç ceza olarak adli para cezasına hükmedilmesine karşın tekerrür hükümleri uygulanması nedeniyle, anılan hükümden TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verildiği anlaşılmakla; (GÖLBAŞI) ANKARA Asliye Ceza Mahkemesinden sanık hakkında hırsızlık suçundan verilip kesinleşen 22.06.2011 tarihli ve 2009/191 E. 2011/220 K. sayılı mahkumiyet kararına yönelik yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 25/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8671, Karar No: 2010/6240, Tarih: 01.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8671 E.  ,  2010/6240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işveren nezdinde 1.9.2000-31.5.2004 tarihleri arasında çalışmış olduğunun ve işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalıya ait tuz imalathanesi işyerinde 01.09.2000-31.05.2004 tarihleri arasında kalan dönemde yükleme boşaltma işçisi olarak çalıştığının tespiti ile iş akdinin haksız feshi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, tanık sözlerine dayanılarak davacının 01.09.2000-31.05.2004 tarihleri arasında kalan sürede davalı işyerinde 1289 gün çalıştığının tespiti ile kıdem tazminatına yönelik istemin kabulüne, ihbar tazminatı isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı Kurum ve işveren tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının çalışmalarına ilişkin olarak davalı işyerinden bildirimde bulunulmadığı, buna karşılık dava konusu edilen dönemde 07.08.2000-01.11.2000 tarihleri arasında başka işyerinden bildirilmiş çalışmaların bulunduğu, davalı işverene ait tuz imalathanesinin 08.10.1973-31.05.2004 tarihleri arasında kalan dönemde 506 sayılı Yasa kapsamında faal olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Mahkemece, istek tanık sözlerine dayanılarak hüküm altına alınmışsa da ifadeleri hükme dayanak alınan tanıklar davacıyla birlikte çalışan ve kayıtlara geçmiş kişiler olmadığı gibi, aynı çevrede benzer işi yapan başka işverenlerin çalıştırdığı ve bordrolara geçmiş kimselerde değildir. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez. Öte yandan tespiti istenilen süreler çok öncelere ilişkin bulunduğundan tanıkların bu sürelerle ilgili bilgileri bu güne değin eksiksiz olarak hafızalarında korumaları da hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmez.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğu göz önünde tutularak davacı ile birlikte çalışan ve varsa SGK prim bordrolarında kayıtlı kişiler veya benzer işi yapan işverenlerin kayıtlarına geçmiş kimselerin tespit edilerek anılan kişilerin bilgilerine başvurulmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Hukuk Genel Kurulu’nun 16.6.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün ve 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2004/21-35-64 E.ve K. 15.10.2003 gün ve 2003/21-634-572 E. K. 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararları da aynı yöndedir.

Kabul ve uygulamaya göre de: dava konusu dönemde başka işyerinde geçen çalışmaların dışlandığı 1289 gün için hizmet tespitine karar verilmesinden anlaşılmakta ise de, başka iş yerinde geçen 01.09.2000-01.11.2000 tarihleri arasında kalan süreye yönelik davanın reddi ile 02.11.2000 tarihinden itibaren tespite karar verilmek gerekirken hizmet tespitinin 01.09.2000 tarihinden başlatılması da hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 01.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/675, Karar No: 2015/10880, Tarih: 13.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/675 E.  ,  2015/10880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2014/85-2014/299

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14929, Karar No: 2018/11317, Tarih: 15.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14929 E.  ,  2018/11317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti sayılan zaman diliminde müştekinin cep telefonunu okul sırasındaki çantasından çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 142/1-a, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 14.05.2014'ten inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2359, Karar No: 2016/7354, Tarih: 18.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/2359 E.  ,  2016/7354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen mahkemenin 07/09/2009 tarih ve 2006/8 Esas ve 2009/472 Karar sayılı dosyasına ilişkin onaylı evrakların dosya içinde bulunduğu ancak eksik olduğu anlaşıldığından, anılan dosyanın aslının incelenmek üzere zamanaşımı yakın olduğundan ivedi bir şekilde dairemize gönderilmesinin temini için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığıyla mahalline İADESİNE, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.