muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7896, Karar No: 2023/217, Tarih: 16.01.2023

Bilirkişi tarafından imzanın borçluya ait olmadığı hususunda kesin kanaat bildirir rapor düzenlendiği, davalı alacaklı tarafından yeniden davacının imzalarının bulunduğu kurumlar bildirilerek delil toplanılması hususunda talepte bulunulmadığı yalnızca mevcut delillerle senet bedellerinin yüksek olması ve tek bir bilirkişi tarafından incelemesi talebine dayalı olarak rapora itiraz edildiği ancak tek bir bilirkişi tarafından rapor alınmasının yerleşmiş Yargıtay kararlarına aykırılık teşkil etmediği, gerekli teknik ve detaylarla ve incelenilen teknik aletlerin isimleri bildirilerek kesin kanaat bildirir bir rapor düzenlendiği anlaşıldığından itirazlarına itibar edilmediği, beş adet senedin ödeyecek bölümünde tersim olunmuş imzaların ... elinden çıkmadığı şeklindeki kesin kanaat bildirir raporun düzenlendiği bu rapora itibar edilmiş ve somut olayda davacı borçlunun davaya konu edilen takip konusu senetlerde keşideci, davalı alacaklının da davaya konu edilen takip konusu senetlerde lehtar olduğu tespit edilmiş, bu durumda keşideci imzalarının borçluya ait olup olmadığını bilebilecek durumda olduğunun kabulü veya imzanın huzurunda atılmasını sağlamadan kontrol etmeden bonoyu alması nedeniyle ağır kusurlu kabul edilmesi gerektiğinden ve İ.İ.K'nın 170/5. maddesi gereğince takibe konu senet bedellerinin %20'si oranında ayrı ayrı tazminata ve yine takibe konu senet bedellerinin %10 oranında ayrı ayrı para cezasına hükmedilmesine karar vermek gerekmiş,

Asıl dava olan 2021/226 Esas sayılı dosyası yönünden; imzaya itirazın kabulüne takibin ... bakımından durduğuna, alacaklının senedi takibe koymada ağır kusuru bulunduğu belirlendiğinden ayrı ayrı asıl alacak miktarlarının %20 oranında tazminata ve %10 oranında para cezasına,

Birleşen dava olan 2021/278 Esas sayılı dosyası yönünden; imzaya itirazın kabulüne takibin ... bakımından durduğuna, alacaklının senedi takibe koymada ağır kusuru bulunduğu belirlendiğinden asıl alacak miktarının %20 oranında tazminata ve %10 oranında para cezasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bilirkişi raporunun hükme esas teşkil edecek nitelikte açıklayıcı ve yeterli olmadığını, davacı borçlunun davaya konu sıralı senetlerin tamamını davalı müvekkilin önünde attığını, buna rağmen senetlerdeki imzanın davacı borçluya ait çıkmamasının imkanının olmadığını, davaya konu senetleri icraya koymada davalı müvekkile atfedilecek bir kusur bulunmadığını, bu nedenle müvekkil aleyhine tazminata hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İcra Mahkemesine sunulan 20.12.2021 tarihli bilirkişi raporunda, takiplere konu bonolarda atılı bulunan imzaların davacının eli ürünü olmadığının belirtildiği, bilirkişi raporunun gerek imza incelemesine esas alınan belgelerin tarih ve sayısı gerekse de inceleme yöntemi bakımından hüküm kurmaya elverişli nitelikte olduğu, imzaya itirazın kabulü ile takiplerin durdurulmasına karar verilmesi gerektiği, takiplerin dayanağı bonolarda lehdar, borçlunun ise keşideci olduğu alacaklı, borçlu ile doğrudan ilişki içinde olduğundan imzanın adı geçene ait olup olmadığını bilebilecek durumda olup bonolardaki imzanın itiraz eden borçlunun eli ürünü olduğunu kontrol etmeden ya da imzanın huzurunda atılmasını sağlamadan bonoyu alan alacaklının, imzaya itirazı kabul edilene karşı başlattığı takipte en azından ağır kusurlu olduğundan takip alacaklısı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile alacaklının istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesindeki sebeplerin aynen tekrar edildiği görülmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, borçlunun takibe konu bonolardaki imzasına itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK 170 inci madde hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9015, Karar No: 2022/2524, Tarih: 17.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/9015 E.  ,  2022/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının hatalı oluşması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin davacılar yönünden esastan reddine, davalı idare yönünden kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının hatalı oluşması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce davacı yönünden esastan reddine, davalı Hazine yönünde ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; dava konusu Tekirdağ İli, Merkez İlçesi, Karaevli Mahallesi 575 parsel sayılı, 1800 m2 yüzölçümlü, tarla vasıflı taşınmazın 1984 yılında yapılan arazi kadastrosu sebebiyle muris Hüseyin Ceylan adına tespit ve tescil edildiği, 30.03.2011 tarihinde intikal yoluyla davacılara, 10.11.2015 tarihinde ise davacılar tarafından dava dışı Ahmet Ertan’a satış yoluyla devredildiği, 31.05.2016 tarihli tescil bildirimi ve eki teknik hataları düzeltme formuna göre taşınmazın yüzölçümünün 2826,01 meterekare olarak tespit edildiği, hatanın planimetre karnesinde 2800 metrekare olan yüzölçümünün fen klasörü ve tapulama tutanağına 1800 metrekare olarak hatalı yazılmasından kaynaklandığı, tecviz sınırını aştığı, anlaşılmış olup, 31.05.2016 tarihinde düzeltmenin yapıldığı, eldeki davanın 01.11.2016 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresinde açıldığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 gün ve 2009/4 - 383 E., 2009/517 K.; 16.06.2010 gün ve 2010/4 - 349 E. 2010/318 K sayılı kararlarında da vurgulandığı gibi; tapu işlemleri kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğundan ve tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda yapılan hatalardan TMK'nın 1007. maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Burada Devletin sorumluluğu, kusursuz sorumluluktur. Bu işlemler nedeniyle zarar görenler, Türk Medenî Kanunu'nun 1007. maddesi gereğince, zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilirler.

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun “Sorumluluk” kenar başlığını taşıyan 1007. maddesi; “Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur. Devlet, zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücû eder. Devletin sorumluluğuna ilişkin davalar, tapu sicilinin bulunduğu yer mahkemesinde görülür.” hükmünü içermektedir.

Burada Devlete yüklenen sorumluluk kusursuz sorumluluktur. Maddede yer alan kusursuz sorumluluk, tapu siciline bağlı çıkarların ve ayni hakların yanlış tescili sonucu değişmesi ya da yitirilmesi ile bu haklardan yoksun kalınması temeline dayanır, zira sicillerin doğru tutulmasını üstlenen ve taahhüt eden Devlet, gerçeğe aykırı ve dayanaksız kayıtlardan doğan zararları da ödemekle yükümlüdür. Dayanaksız ya da hukuksal duruma uymayan kayıtlar düzenlemek, taşınmazın niteliğinde yanlışlıklar yapmak da aynı kapsamdadır. Bundan başka; tapu işlemleri, kadastro tespiti işlemlerinden başlayarak, birbirini takip eden sıralı işlemler olup, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, kadastro kayıtlarından kaynaklanan hatalardan da TMK'nın 1007. maddesi anlamında Devlet sorumludur. Zira, kesinleşen kadastro işlemi sonrasında, bu işlem esas alınarak tapu sicili oluşturulmaktadır. Bu itibarla, tapu sicili kavramı geniş anlamda kadastro işlemlerini de kapsamaktadır.

Bu itibarla; davacıların murisinin kadastro ile edindiği taşınmazın yüzölçümünün fen klasörüne ve kadastro tutanağına hatalı yazılmasından kaynaklı olarak oluşan ve tecviz sınırını aşan zararın Hazine'den tahsili için hukuki yararlarının bulunmakta olup İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince yanılgılı değerlendirme ile davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10912, Karar No: 2020/1035, Tarih: 21.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/10912 E.  ,  2020/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Tanık ...’un beyanlarından sanığın yüzünün ağız kısmını kumaş parçası ile kapattığını gördüğünün anlaşıldığı ve 14/02/2015 tarihli CD tutanağında sanığın ağzını burun kısmına kadar puşiyle kapattığının tespit edilmiş olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nun 142/2-f maddesi hükümlerinin tartışılmaması sonuç cezayı değiştirmediğinden ve T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6084, Karar No: 2012/7304, Tarih: 30.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6084 E.  ,  2012/7304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve ... tarafından istenilmiş ve isteğin süresinde olduğu anlaşılmış ise de duruşma masrafları yatırılmadığından duruşma isteminin reddine, dosyanın duruşmasız olarak incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 163 ada 162 ve 165 parsel sayılı sırasıyla 153,13 m² ve 131,89 m² yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka, pay satın almaya ve paylaşmaya dayanılarak davalı ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak ayrı ayrı dava açmışlar, yargılama sırasında paylaşmaya da dayanmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve ...'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 4,00 TL harcın davacılardan alınmasına, 30.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10790, Karar No: 2022/5041, Tarih: 23.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2019/10790 E.  ,  2022/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : Taksirle öldürme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 63 maddeleri gereği mahkumiyet (Taksirle öldürme suçu yönünden)

6136 sayılı Kanunun 13/3 maddesi ile TCK'nın 62, 53/1-2-3, 63, 52/2, 54 maddeleri gereği mahkumiyet (6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden)

Taksirle öldürme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Taksirle öldürme suçu yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Aksi ispatlanamayan sanığın tüm aşamalardaki beyanına göre olayın, sanık ile ölenin evlerinin terasında baş başa bulundukları esnada, ölenin, sanığa yaklaşık 2,5 metre mesafede çaprazında yerde kilimde oturarak, çarşıdan aldıkları tavuğun tüylerini yolduğu, sanığın çekyatın üzerinde oturur pozisyonda adli emanetin 2013/4876 sırasında kayıtlı 6136 sayılı Yasaya göre yasak niteliğine sahip 245PX24809 seri numaralı, 1935 model, Belçika Browning marka, 9x19 mm çapında yarı otomatik tabancayı temizlerken tabancanın şarjörünün boş olduğunu gördükten sonra yerine taktığı, kendisinin namluya mermi sürmediğini ancak öncesinde namluda bulunduğunu bilmediğini beyan ettiği merminin elinin tetiğe değmesiyle patlayan silahtan çıkarak eşinin beyninin sol temporoparietal bölgesinden girdiği, sağ frontoparietal bölgesinden çıkması şeklinde gerçekleştiği, olay neticesinde ölen ...'in 02/05/2013 tarihli İzmir Morg İhtisas Dairesi Otopsi Raporuna göre kişinin vücudunda tek atışla oluşmuş ateşli silah yaralamasının müstakilen öldürücü nitelikte olduğu, giriş deliği cilt, cilt altı bulgularına göre, atışın bitişik atış mesafesi dışından yapılmış olduğu ancak kişi olaydan sonra yaklaşık 1 gün hastanede tedavi görmüş olup giriş deliği müdahale gördüğünden ve saçları çok kısa tıraşlanmış olduğundan yakın atış-uzak atış ayrımı yapılamadığının ve kişinin ölümünün ateşli silah yaralanmasına bağlı kafatası kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği,

02/09/2013 tarihli Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığı uzmanlık raporunda, sanığın sol el üstü svap alma bandında atış artığına rastlandığının ve ölenin tülbentinin çok yoğun kan birikintisi sebebiyle atış mesafesi yönünden incelenemediğinin belirtildiği, 11/03/2013 tarihli Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığı uzmanlık raporunda, sanığın temizlerken çıkan kurşunun isabet etmesi neticesi ...'in ölümüne sebep olan 245PX24809 seri numaralı tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğini haiz ancak vahim nitelikte olmayan ateşli silah olduğunun ve atışa mani herhangi bir arızasının bulunmadığının ve olay yeri incelemesi sırasında bulunan bir adet mermi çekirdeğinin anılan tabancadan çıktığının, 08/04/2014 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesi raporunda, incelenen tülbentte bulunan delikleri meydana getiren atışın. bitişik, bitişiğe yakın ya da yakın atış (kısa namlulu silahlar için 40 cm dahilinden uzun namlulu silahlar için 100 cm dahilinden) mesafesinden yapılmamış olduğunu ancak mevcut bulgulara göre gerçek atış mesafesi tayinine olanak bulunmadığının, keşif üzerine alınan 25/07/2014 tarihli bilirkişi raporunda ise maktulenin kafasının sol tarafından girip kafatasını kırarak çıkan fayansa çarpan mermi çekirdeğinin kemik dokuya rastladığında çok kuvvetli bir ihtimalle yön değiştireceğinden mermi çekirdeği sekme izine bakarak merminin geniş açısı ve geniş yüksekliği hakkında kesin bir yargıya varılamadığının bildirildiği olayda;

Sanık hakkında hüküm tesis edilirken olası kast, taksir ve bilinçli taksir gibi ceza hukuku kavramlarının incelenmesi ve somut olaya tatbik edilmesi gerekmektedir.

Sanık hakkında hüküm tesis edilirken olası kast, taksir ve bilinçli taksir gibi ceza hukuku kavramlarının incelenmesi ve somut olaya tatbik edilmesi gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.07.2019 tarihli ve 2019/1-121 Esas-2019/518 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere: ''Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür. Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.''

Olay tarihinde 80 yaşındaki sanık ile ölen 66 yaşındaki ...'in 1972 yılından beri evli oldukları, katılanların ve bir kısım tanıkların aralarında husumet bulunduğu ve olayın kasten meydana geldiğini belirtmelerine karşın bir kısım tanıkların mutlu bir evliliklerin olduğunu bildirdikleri, evliliklerinde geçen sürede ölenin eşine karşı resmi makamlarda yaptığı bir şikayetinin olmadığı, iddia edildiği gibi şiddet gördüğüne dair adli muayene raporunun bulunmadığı, tarafların olay günü aldırılan adli muayene raporlarında darp cebir izinin, olay yeri inceleme raporunda boğuşma bulgusunun olmadığının bildirildiği, olayın gelişim şekli, mevcut raporlar sonucu bitişik yahut yakın atışın olayda mevcut olmadığı, tek mermi çekirdeğinin bulunduğu, sanığın olaydan hemen sonra yakınlarını haberdar ederek eşinin hastaneye götürülmesini sağladığı hususları birlikte gözetildiğinde, sanığın maktuleyi kasten öldürdüğüne dair soyut iddialar dışında anılan suçtan mahkumiyetine yeter hiçbir kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilememiştir, ancak;

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde; silahın etki alanı, atış mesafesi, yaranın vücuttaki konumu, olayın gelişimi hususları birlikte gözetildiğinde olay günü kendisine yakın mesafede eşinin bulunduğu sırada, tanık ifadelerine göre sürekli silah taşıdığı bilinen ve suç tarihinden önce kendisi adına bulundurma ruhsatının olduğu silahla kasten yaralama suçundan kesinleşmiş mahkumiyet kararı olan dolayısıyla silah kullanmayı biliyor olduğu anlaşılan sanığın, öldürme kabiliyeti olan silahın temizlenmesi esnasında şarjörü boş dahi olsa namluda mermi kalabileceğini, kalan mermi sebebiyle de kontrolsüz bir patlamanın gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen gerekli özeni göstermeyerek neticeye sebebiyet verdiği, bir başka deyişle bilinçli taksirle ölüme sebebiyet vermek suçunu işlediği anlaşılmıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna dair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II)6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen eylemin, 6136 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 3.fıkrasında düzenlenen ''yasak niteliğine haiz silah ve mermi bulundurma'' suçuna ilişkin olduğu, temel ceza miktarının ''bir yıldan iki yıla kadar hapis ve yirmi beş günden 100 güne kadar adli para cezası'' olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan ''01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.'' şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı ve 16.03.2021 tarihli 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas-2021/4 Karar sayılı iptal kararları ile ''...kovuşturma evresine geçilmiş..., ...hükme bağlanmış...'' ibarelerinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle;