muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/753, Karar No: 2017/468, Tarih: 14.11.2017

İlgili yerel mahkeme kararları ve daire kararları incelendiğinde özetle ;

İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/559-596 Esas ve Karar sayılı dosyasında açıkça belirtildiği üzere Anonim ortaklıklarda nama yazılı hisse devri için TTK'nun 416 ve 417. maddelerindeki kuralların uygulanacağı, ancak somut olayda olduğu gibi hisseleri temsilen hisse senedi veya bunların yerine ilmuhaber ihraç edilmemiş olması halinde hisse devirlerinin B.K.'nun 162 ve devamı maddelerinde düzenlenen alacağın temliki hükümleri uyarınca yapılacağı, alacağın temlikinin geçerli olması için yazılı bir temlik akdine ihtiyaç olduğu olayda şirket payları senede bağlanmadığından ve bunların yerine geçecek ilmühaber de çıkarılmadığından yani çıplak hisse söz konusu olduğundan bu hisselerin devrinin alacağının temliki hükümlerine göre ancak yazılı şekilde yapılabileceği, yazılı şeklin bir sıhhat şekli olduğunun, yazılı şekilde yapılmadan bir temlik akdinin şekilsizlik nedeniyle geçersiz olduğunu, olayda davacının dava konusu ettiği hisseleri diğer davalılara temlik ettiğine ilişkin yazılı bir sözleşme bulunmadığını, eşitlenmiş payları içeren 1999-2001 senelerine ilişkin hazırun cetvellerinde bulunan davacı imzasının davacının dava konusu yaptığı hisselerin diğer mirasçılara temlik ettiğini gösteren bir temlik sözleşmesi olarak nitelendirmeye elverişli olmadığını, temlik akdinden alacağı devir iradesinin açıkça belli olması gerekmesine rağmen 1999-2000 ve 2001 tarihli hazirun cetvellerinde davacının dava konusu ettiği payları diğer mirasçılara temlik iradesine sahip olduğundan bahsetmeleri mümkün görülmediği, genel kurula katılanları ve hisselerini gösteren açıklayıcı bir belge olan hazırun cetvelinde yazılı hisse miktarlarının hisse sahipliği hakkının varlığı ve miktarı konusunda bağlayıcı niteliği bulunmadığını,

1999-2001 senelerinde yürürlükte bulunan MK'nun 611/1. maddesinin elden paylaştırma yanında paylaştırmanın kesinleşip tamamlanmış sayılması için öngördüğü ikinci yolun bir paylaştırma sözleşmesinin mirasçılar arasında yapılmış olması olduğunu, burada tereke mallarını fiilen mirasçılara verilip paylaştırılmadığı halde borçlanma işlemi niteliğindeki bir sözleşmenin yapılması ile paylaştırma mirasçılar için kesinlik kazanmakta olduğunu paylaştırma sözleşmesi yapıldıktan sonra mirasçıların üzerine uyuştukları paylaştırma esaslarından diledikleri anda vazgeçmelerine imkan kalmadığını ve paylaştırma sözleşmesinden doğan borcunu yerine getirmekten kaçınan mirasçılara karşı diğerlerinin bu borcun yerine getirilmesine talep ve dava etme hakları olduğu, paylaştırma sözleşmesinin tek başına tereke mallarının mülkiyetini münferit mirasçılara geçirmeyeceğini fakat bu mülkiyetin geçirilmesi işleminin hukuki sebebini teşkil edeceğini, sözleşmenin geçerli olabilmesi için bunun yazılı bir şekilde yapılması gerektiğini, terekede gayrimenkuller bulunsa da resmi şekle gerek olmayıp adi yazılı şeklin yeterli olduğunu, somut olayda mirasçılar arasında olay anında yürürlükte bulunan eski MK 611 maddesi anlamında adi yazılı şekilde yapılmış bir paylaştırma sözleşmesi bulunmadığı, eşitlenmiş payları içeren 1999-2001 senedine ilişkin hazirun cetvellerinde bulunan davacı imzasının mirasçılar arasında davacının dava konusu yaptığı hisselerin diğer mirasçılara bıraktığını gösteren bir mirasın paylaştırılması sözleşmesi olarak nitelendirmeye kesin olarak elverişsiz olduğunu, davacının huzurdaki davada ileri sürdüğü talebin MK. 2'ye aykırı sayılamayacağının zira şekilsizlik nedeniyle mutlak iddiasında bulunmanın hakkın kötüye kullanılması sayılabilmesi için ortada şekle bağlı olmasına rağmen bu şekle uyulmadan yapılmış bir sözleşmenin bulunması gerektiğinin irade beyanlarını kanunun öngördüğü şekilde gerçekleştiren bir sözleşmenin bulunmadığı, somut olayda şekilsiz de olsa bir sözleşme bulunmadığını, davacının şekilsiz de olsa ne alacağı temlikine ne de bir miras paylaştırma sözleşmesinin akdedilmesine ilişkin irade beyanının varlığından söz edilemeyeceği ve tüm deliller muvacehesinde davacıda anılan sözleşmeleri yapma iradesinin mevcut olmadığı kanaatine ulaştıklarını, 25.10.1998 tarihinden sonra hisse sahipliğinden doğan hakların kullanılmasında ortaya çıkan eylemli uygulama bakımından hisse sayısındaki eşitliğin davacı tarafından benimsendiğinden bahsetmenin söz konusu olmadığı bahsedilmekle mahkemece bu dosyayla birleşen İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/175 Esas, İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/903 Esas dosyalarıyla bu dosya üzerinde davacı ...'in davalılardan İbrahim ..... Uzel, Ahmet Serdal ....ve ....Sınai Yatırım A.Ş

.10.1998 tarihinden sonra hisse sahipliğinden doğan hakların kullanılmasında ortaya çıkan eylemli uygulama bakımından hisse sayısındaki eşitliğin davacı tarafından benimsendiğinden bahsetmenin söz konusu olmadığı bahsedilmekle mahkemece bu dosyayla birleşen İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/175 Esas, İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/903 Esas dosyalarıyla bu dosya üzerinde davacı ...'in davalılardan İbrahim ..... Uzel, Ahmet Serdal ....ve ....Sınai Yatırım A.Ş.'ye karşı açtığı davanın kabulü ile pay senedine bağlanmadığından davalılara alacağın temliki hükümleri gereğince devredilmediğinden bu bağlamda sahip olmadığı hakkın başka bir kişiye de devri mümkün olmadığından davacıya ait hisselerin yapılan devir işlemlerinin hükümsüz sayılmasına dair verilen 13.10.2009 tarihli karar ve Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2010/2279-7377 Esas Karar sayılı ilamı ile davalıların dava konusunu üçüncü kişilere devretmesi nedeniyle HUMK 186. maddeye göre işlem yapılması gerektiğinden bahisle 24.06.2010 tarihinde bozulmuştur.

İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/263-74 Esas Karar sayılı dosyasında Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2010/2279-7377 Esas Karar sayılı bozma ilamı uyarınca davacılar vekilince açılan davada, davacı ...'in davalılar ....Sınai Yatırım A.Ş., ... ve ...'den hisseleri devralan ....Traktör Sanayi A.Ş. ve ....Holding A.Ş.'ye karşı açtığı davada, davacı vekilinin davalılardan ....Holding A.Ş.'nin nama yazılıp pay sahibi ortağı olan müvekkilinin şirketin büyük ortağı olan eşinden miras yoluyla intikal eden ve bedelsiz sermaye artışı sonucu 6.233.352.5 paydan 4.031.318 payın diğer davalılara devir ve intikal ettirildiğinin öğrenildiği oysa müvekkilinin birleşik devir işlemi yapmadığını, tüm bu gelişmelerin eşinin ölümünden sonraki yas-taziye döneminde gerçekleştiğini, TTK'nın 416. ve 417. maddelerince zorunlu kılınan bir belge veya TTK'nın 66-70. maddelerinde öngörülen dayanak kayıt bulunmadığı halde daha önce ortak olmayan davalı ... Sınai Yatırım A.Ş.'nin de murisi 78.000 payını devralmış göstererek ortak kılındığı esas sermayenin daha sonra TTK 368. madde hükmüne aykırı olarak 12 trilyon TL'ye çıkarıldığını davalılarca davaya konu edilen payların haksız edinilmesinden sonra müvekkilinin ve diğer ortak dava dışı ...'ın yönetimden ve şirket işlerinden uzaklaştırılarak dışlandığını ileri sürerek davaya konu payların ortaklık haklarını kullanmak üzere şirkete kayyum atanmasını veya pay devrinin ihtiyati tedbir kararı ile önlenmesini, 25.12.1998 tarihli genel kurul hazirun cetvelinde davalılara intikal etmiş gösterilen 4.031.318 payın müvekkiline aidiyetinin tespiti ile sermaye artışları dikkate alınmak ve bu yolla paylarda gerçekleştirilen artışlar hesaplanarak bu paylara ilişkin davalılar adına görülen kayıtların terkinini ve bu payların müvekkili adına şirket pay defterine işlenmesini, haksız devir işlemlerinin TTK 332. madde hükmüne nazaran hükümsüz sayılmasını, payların iadesi olanağı bulunmadığı takdirde devir tarihindeki rayiç bedellerinin faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda ve yapılan yargılama sonunda 1999-2000 ve 2001 tarihli hazirun cetvellerinde davacının dava konusu ettiği payları diğer mirasçılara temlik iradesine sahip olduğundan bahsetmeleri mümkün görülmediğinden somut olayda şekilsiz de olsa bir sözleşme bulunmadığı davacının şekilsiz de olsa ne alacağının temlikine ne de bir miras paylaştırma sözleşmesinin akdedilmesine ilişkin irade beyanının varlığından söz edilemeyeceği, 25.10.1998 tarihinden sonra hisse sahipliğinden doğan hakların kullanılmasında ortaya çıkan eylemli uygulama bakımından hisse sayısındaki eşitliğin davacı tarafından benimsendiğinden söz etmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl davadan ....Traktör San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kabulüne karar kabulüne karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamı birarada değerlendirildiğinde, müşteki ...'e ait Holding hisselerinin bir kısmının bu müşteki tarafından sanıklara hiçbir şekilde devredilmediği halde kendilerine yasal şekilde devredilmiş gibi hareket etmek suretiyle holding yönetimini ele geçirdiklerini deklere eden ve hatta bu hususu Sermaye Piyasası Kuruluna'da bildiren sanıkların ....Holding A.Ş.'nin 09.08.2002 tarihinde gerçekleştirilen genel kurulunun yapıldığı tarihten itibaren oluşan dolandırıcılık kastı ile hareket edip içerisinde müşteki ve halka açık olan holdingin diğer hissedarlarının tümünün aleyhine kendilerinin lehine haksız menfaat teminini sağlamaya yönelik olmayan hisse devrini var gösterip yönetimi ele geçirerek fiktif işlemlerle holdingin içini boşaltmaya yönelik sübuta eren hareketlerinin kül halinde TCK 158/1-h maddesini oluşturacağı kanaatinde olduğumdan çoğunluğun sanıkların eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair görüşlerine muhalifim" görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanıkların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu düşüncesiyle karşıoy kullanmışlardır.

III- Sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma olarak kabul edilen eylemlerinin, katılan sayısınca zincirleme şekilde ayrı ayrı suçları mı yoksa zincirleme şekilde tek bir suçu mu oluşturduğu;

5237 sayılı TCK’na hâkim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır" şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK’nun "suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

Zincirleme suç, 765 sayılı Kanunun 80. maddesinde; "Bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün bir kaç defa ihlal edilmesi, muhtelif zamanlarda vaki olsa bile bir suç sayılır. Fakat bundan dolayı terettüp edecek ceza altıda birden yarıya kadar artırılır" şeklinde düzenlenmiştir. Buna karşın 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinin ilk fıkrasında; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır" biçiminde zincirleme suç düzenlemesine yer verilmiş, ikinci fıkrasında; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" denilmek suretiyle aynı neviden fikri içtima kurumu hüküm altına alınmış, üçüncü fıkrasında ise; "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence, ...ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz" düzenlemesi ile zincirleme suç ve aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanamayacağı suçlar belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- Bu suçların aynı kişiye karşı işlenmiş olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

TCK'nun 43/1. maddesinin düzenlemesinden anlaşılacağı üzere, zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hallerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın, fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda arttırılmaktadır.

Zincirleme suça ilişkin bu genel açıklamalardan sonra, öğretide aynı neviden fikri içtima olarak tanımlanan TCK'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

TCK'nun 43. maddesinin ikinci fıkrası; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" hükmünü içermekte olup, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın Kanunun 43/1. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür.

Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin, doğal anlamda değil hukuki anlamda tek olmasıdır. Bazen suçların işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmakta ise de, ortaya konulan bu davranışlar suçun kanuni tanımında yer alan hukuki anlamdaki "tek bir fiili" oluşturmaktadır. Örneğin; failin mağduru birden fazla yumruk ve tekme vurmak suretiyle yaralaması, yalan tanıklık yapan failin birden fazla beyanda bulunması, kasten öldürme fiilinin her biri tek başına öldürücü nitelikte beş bıçak darbesi ile işlenmesi gibi. Bazı suç tiplerinde ise, kanundaki tanımda belirtilen birbirinin alternatifi olan birden fazla hareketin gerçekleştirilmesiyle suç işlenebilmektedir. Öğretide "seçimlik hareketli suçlar" olarak isimlendirilen bu suç tiplerinde, sayılan seçimlik hareketlerin herhangi birisinin gerçekleştirilmesi suçun oluşumu açısından yeterlidir. Belirtilen seçimlik hareketlerden birkaçının ya da tamamının yapılması halinde de birden fazla suç değil, tek suç oluşacaktır. Ancak seçimlik hareketli suçtan söz edebilmek için kanunda sayılan seçimlik hareketlerin aynı konuya ilişkin olması gerekmektedir.(Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, İzzet Özgenç, Seçkin Yayınevi, 11. Bası, Ankara, 2015, s.169; Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, ....-İlhan Üzülmez, Adalet Yayınevi, 8. Bası, Ankara, 2015, s.114)

5237 Türk Ceza Kanununda bazı suçlarda özel olarak aynı neviden fikri içtima hükmüne yer verilmiştir. Örneğin; belirsiz sayıda kişilerin sağlığını bozmak amacıyla ve bu amacı gerçekleştirmeye elverişli olacak surette, radyasyona tabi tutulması halinde, radyasyon yayma suçunun temel şekline nazaran daha ağır ceza öngörülmüştür. (TCK 172/2) Bu suçlar için özel bir aynı neviden fikri içtima kuralı öngörülmüş olduğundan, ayrıca TCK'nun 43/2. maddesi uyarınca cezanın arttırılması yoluna gidilmeyecektir.

Aynı neviden fikri içtimadan söz edilebilmesi için;

1- Hareket ya da fiilin hukuki anlamda tek olması,

2- Birden fazla suçun işlenmiş olması,

3- İşlenen birden fazla suçun "aynı suç" olması,

4- Bu suçların birden fazla kişiye karşı işlenmesi gerekmektedir.

Bu dört şartın birlikte gerçekleşmesi durumunda, faile tek ceza verilecek, ancak bu ceza artırılacaktır. Örneğin; bir sözle birden çok kişiye karşı cinsel tacizde bulunulması, bir mektupla birden çok kişiye hakaret edilmesi, bir odada bulunan çok sayıda kişinin üzerine kapının kilitlenmesi suretiyle hürriyetlerinden yoksun kılınmaları hallerinde aynı neviden fikri içtima söz konusu olup, TCK'nun 43/2. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

İkinci uyuşmazlıkta ulaşılan oluş ve kabule göre fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıklar .... ....., ..... ve .....'in; katılanlar ....., ......ve ......'ın hissedarı oldukları katılan ... Holding A.Ş. hisselerini, yurt içinde ve dışında kurulan paravan şirketlere devretmek suretiyle işledikleri hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu bakımından katılan sayısınca zincirleme şekilde ayrı ayrı suçlar işlendiği ileri sürülebilir ise de; katılan ... Holding A.Ş.'nin ticari bir şirket niteliğinde olması, ticaret siciline tescil edilmesiyle katılanlar ....., ...... ve ......ile diğer tüm ortakların varlığından bağımsız olarak ayrı bir tüzel kişilik kazanması ve şirket organlarınca yapılan hukuki işlemler ile gerçekleştirilen diğer fiiller nedeniyle doğrudan katılan ... Holding A.Ş.'nin zarar görmesi karşısında; atılı suçu katılan ... Holding A.Ş.'ye karşı bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda ve birden fazla işleyen sanıkların eylemlerinin TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrası kapsamında zincirleme şekilde tek bir suçu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının sanıklar .... ..... ve ..... yönünden reddine, sanık ... yönünden değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

Sanıkların eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi karşısında, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenen temel hapis ve para cezasının TCK'nun 61. maddesindeki ölçütler ile 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gereğince üst sınıra yakın olarak belirlenmesinin gerekip gerekmediğine ilişkin uyuşmazlık konusu bu aşamada değerlendirilmemiştir.

IV- Sanık ... hakkında TCK’nun 167. maddesinin uygulama şartlarının bulunup bulunmadığına gelince;

5237 sayılı TCK’nun 167. maddesinde,

“(1) Yağma ve nitelikli yağma hariç, bu bölümde yer alan suçların;

a) Haklarında ayrılık kararı verilmemiş eşlerden birinin,

b) Üstsoy veya altsoyunun veya bu derecede kayın hısımlarından birinin veya evlat edinen veya evlâtlığın,

c) Aynı konutta beraber yaşayan kardeşlerden birinin,

Zararına olarak işlenmesi hâlinde, ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunmaz.

(2) Bu suçların, haklarında ayrılık kararı verilmiş olan eşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamayan kardeşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamakta olan amca, dayı, hala, teyze, yeğen veya ikinci derecede kayın hısımlarının zararına olarak işlenmesi hâlinde; ilgili akraba hakkında şikâyet üzerine verilecek ceza, yarısı oranında indirilir” hükmü yer almaktadır.

İzlenen suç politikası gereği yağma ve nitelikli yağma suçları hariç TCK'nun onuncu bölümünde düzenlenen malvarlığına karşı suçlarla ilgili bir kısım şahsi cezasızlık ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere yer verilmiştir.

İzlenen suç politikası gereği yağma ve nitelikli yağma suçları hariç TCK'nun onuncu bölümünde düzenlenen malvarlığına karşı suçlarla ilgili bir kısım şahsi cezasızlık ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere yer verilmiştir.

Faillerden birisi hakkında şahsi cezasızlık sebebinin uygulanması, TCK'nun 40/1. maddesi uyarınca mağdurla bu şekilde bir akrabalığı olmayan diğer faillerin cezalandırılmasına engel olmaz.

Suç konusu eşya, failin akrabası ile birlikte diğer başka bir şahsın müşterek malı ise bu durumu bilen fail, TCK'nun 167. maddesi düzenlemesinden faydalanamaz. Ancak, malın tümünün akrabasına ait olduğunu sanması hâlinde failin anılan maddeden yararlanması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Şahsi cezasızlık sebebini düzenleyen TCK'nun 167. maddesi ile, aralarında belli akrabalık ilişkisi bulunan kişilerin birbirlerinin malvarlığına karşı işlemiş bulundukları suçlardan dolayı cezalandırılmamalarının veya cezalarından indirim yapılmasının kabul edildiği, sanık ...'in katılan ... Holding A.Ş. hissedarları olan katılanlar ....., ...... ve ....'ın yanı sıra bu şirkete bağlı olan ....Makina Sanayi A.Ş. yatırımcıları ile katılan ... Holding A.Ş.'nin diğer bağlı iştiraklerini de zarara uğrattığı ve uyuşmazlık konusu olayda olduğu gibi zarara uğrayanın tüzel kişi olduğu hâllerde, TCK'nun 167. maddesi kapsamında bir akrabalık ilişkisinden söz edilemeyeceği cihetle; sanık ...'in şahsi cezasızlık hâlinden faydalanamayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu uyuşmazlık yönünden kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında TCK'nun 167. maddesinin uygulanma şartları oluştuğundan itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

A- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

1- Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik olarak nitelikli dolandırıcılık suçundan dava açılıp açılmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından değişik gerekçeyle KABULÜNE, 17.10.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle,

2- Sanıkların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık suçunu mu, yoksa hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu mu oluşturduğuna ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından REDDİNE, 17.10.2017 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 14.11.2017 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla,

3- Sanıkların eylemlerinin katılan sayısınca zincirleme şekilde ayrı ayrı suçları mı yoksa zincirleme şekilde tek bir suçu mu oluşturduğuna ilişkin uyuşmazlık bakımından;

a- Sanıklar ... ve ... yönünden REDDİNE,

b- Sanık ... yönünden hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu zincirleme şekilde işlediği değişik gerekçesiyle KABULÜNE,

14.11.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle,

3- Sanıkların eylemlerinin katılan sayısınca zincirleme şekilde ayrı ayrı suçları mı yoksa zincirleme şekilde tek bir suçu mu oluşturduğuna ilişkin uyuşmazlık bakımından;

a- Sanıklar ... ve ... yönünden REDDİNE,

b- Sanık ... yönünden hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu zincirleme şekilde işlediği değişik gerekçesiyle KABULÜNE,

14.11.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle,

4- Sanık ... hakkında TCK’nun 167. maddesinin uygulama şartlarının bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından KABULÜNE, 14.11.2017 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla,

B- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 21.03.2016 gün ve 14333-2624 sayılı bozma kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,

Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesince 13.02.2015 gün ve 74-37 sayı ile sanık ... hakkında kurulan hükümlerin, sanığın eyleminin zincirleme şekilde tek bir hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden katılan sayısınca zincirleme şekilde ayrı ayrı nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

C- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin bozma kararından; "Kabule göre de; katılan ...'in, sanık ...'in annesi, katılanlar ... ve ...'in ise sanığın ayrı konutlarda yaşayan kardeşleri olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 167. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi" şeklindeki bozma nedeninin ÇIKARILMASINA,

D- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin bozma kararına; "Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan açılmış bir dava bulunmadığı hâlde, davaya konu edilmeyen eylemden dolayı mâhkumiyet hükmü kurulması" ibaresinin bozma nedeni olarak EKLENMESİNE,

E- Dosyanın, bozma nedenleri doğrultusunda işlem yapılmak üzere mahalline g.....ilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, karar verildi.