muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6441, Karar No: 2023/1377, Tarih: 07.03.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin 21.01.2021 tarihindeki ilk celsesinde davalının mazeret vermesi sebebiyle davalı tarafa davayı takip edip etmeyeceğine ilişkin davetiye gönderildiğini, davalı taraf buna cevap vermediğinden 22.04.2021 tarihli 2 nci ve son celsede, geçmişe dönük olarak, davalı taraf mazeret dilekçesi gönderdiği için 21.01.2021 tarihi itibariyle dosyayı işlemden kaldırarak, 21.04.2021 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayıldığını belirten hukuka aykırı bir karar verdiğini, böylece 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde öngörülen süreler zımni olarak tek celsede harcanarak davacı ve davalı tarafın yasal haklarının gasp edildiğini, mahkemece davalı tarafa yapılan tebligattan sonra davalının 2 nci celseye 2 nci kez mazeret dilekçesi göndermesinin davayı takip ettiğini gösterdiğini, gerekçeli kararın ilk sayfasının son paragrafında taraflarına davacı olarak davayı takibe yönelik bir tebligat ve ihtarat gönderildiği belirtilmişse de böyle bir tebliğ ya da ihtarat yapılmadığını, kararın hüküm doğurması için usul ve yasaya uygun ihtar tebliğinin yapılması ve bu ihtarın sonuçlarının taraflara açıkça bildirilmesi gerektiğini, ilk celse dosyanın işlemden kaldırılacağı yönünde ara karar kurulmadığı, duruşma zaptının da taraflarına tebliğ edilmediği, mahkemece hatalı ve hukuka aykırı bir hüküm tesis edildiğini, Şanlıurfa 1. İcra Müdürlüğü'nün 2019/1357 E. sayılı dosyasına tüm borç bloke edilmiş olmasına ve dosyada teminat bulunmasına rağmen hak kaybına neden olacak şekilde tedbirin kaldırılmasının doğru olmadığını belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı vekiline duruşma gününün 21.10.2020 tarihinde usulen tebliğ edilmesine, davacı vekilinin duruşmaya gelmemiş ve mazeret bildirmemiş olmasına, davalı vekilinin de Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2012/9-850 E., 2012/816 K. sayılı kararında; "...davanın hazır bulunan tarafça takip edildiğine ilişkin açık bir beyan bulunmadığından dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verecektir." şeklinde vurgulandığı üzere davayı takip edeceklerine ilişkin açık bir beyanının bulunmamasına, mahkemece bu konuda bir karar verilmemiş olsa bile dosyanın işlemden kaldırılmasını gerektiren hallerin gerçekleştiği anda dosyanın işlemden kaldırılmış sayılacağı, üç aylık sürenin de bu tarihten başlayacağı, davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebi hususunda ilk derece mahkemesince karar verilebileceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, icra takibine konu bono nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20956, Karar No: 2016/15072, Tarih: 21.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20956 E.  ,  2016/15072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek, kadının hazır olmadığı ön inceleme duruşma günü sunduğu beyan dilekçesini tekrarlayarak kadının başka erkeklerle telefon görüşmeleri yaptığı ve güven sarsıcı davranışları olduğu vakıasına dayanmıştır. Davacı kadının kullandığı telefon görüşmeleri dökümlerini de mahkemeye delil olarak sunmuş ve bu telefon görüşmelerinin kayıtlarının getirtilmesini istemiştir. Mahkemece, erkek tarafından belirtilen telefon hatları arasındaki mesaj içeriklerinin tespiti istenilmiş ancak kadının kullandığı telefon hattının görüşme dökümleri istenmemiştir. Bu delil toplanmadan, nihai hüküm kurulmuştur. Taraflara dayandıkları olgu ve vakıaları kanıtlama konusunda imkan tanınması, "adil yargılama hakkını’" içeren "hukuki dinlenilme hakkının" bir gereğidir (HMK m. 27). Mahkemece, davacı kadın tarafından kullanılan telefon dökümleri getirtilmek suretiyle diğer tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/1243, Karar No: 2021/2257, Tarih: 15.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/1243 E.  ,  2021/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; müvekkilinin ... İli, Merkez İlçesi, ... köyü 126 parsel sayılı taşınmazın üzerine, iyi niyetli olarak 300 m2'lik ev, bir adet su kuyusu, bir adet ekmek tandırı, 60 tonluk içme suyu deposu, 10 m2'lik su havuzunun 2002 yılında meydana getirildiğini ve 60 adet meyve ağacı diktiğini, dava konusu yerin ... tarafından kamulaştırma kapsamına alındığını, bu nedenle dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatların müvekkiline ait olduğu ve müvekkili tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili; dava konusu yerin Hazinenin özel mülkiyetinde olduğunu, taşınmazı kullanan şahıslar ile Hazine arasında herhangi bir kira ilişkisi bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, ... İli Merkez İlçesi ... Köyünde kain 126 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan, dosyada mevcut inşaat bilirkişisi ...'nin 21.11.2014 tarihli ve 30.09.2015 tarihli raporlarında nitelikleri belirtilen ve fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 13.11.2014 tarihli krokili rapor ile fen ve inşaat bilirkişileri tarafından düzenlenen 07.09.2015 tarihli ortak raporda sınırları, yerleri ve yüz ölçümleri gösterilen toplam 409,16 m2 yüz ölçümlü yeni yapı (zemin kat + 1. kat + 1. kat balkonu), 30,12 m2 yüzölçümlü su deposu, 4,45 m2 yüzölçümlü tandır, 2 adet kümes, 14,51 m2 yüzölçümlü havuz, 1 adet su kuyusu, 83,20 m2 yüzölçümlü yer betonu, toplam 343,02 m2 yüzölçümlü duvarın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, ... İli Merkez İlçesi ... Köyünde kain 126 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan, dosyada mevcut ziraat bilirkişisi ...'ın 14.12.2014 tarihli raporunda nitelikleri belirtilen ve fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 13.11.2014 tarihli krokili raporda gösterilen bahçelerdeki 26 adet incir ağacı, 23 adet nar ağacı, 1 adet dut ağacı, 4 adet kayısı ağacı, 5 adet ceviz ağacı, 2 adet kiraz ağacı, 2 adet ayva ağacı, 2 adet badem ağacı, 5 adet armut ağacı, 5 adet hurma ağacı, 8 adet elma ağacı ve 10 adet asma ağacı olmak üzere toplam 93 adet ağacın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiş, karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava muhdesatın tespiti talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı Hazine vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir

Dava muhdesatın tespiti talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı Hazine vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684/1.maddesi hükmüne göre, bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur. 718.maddeye göre de, arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi eşya hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerindeki kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde    dikilen ağaçları anlamak gerekir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; mevcut bir muhdesata sonradan yapılan imalatlar yeni    bir muhdesat meydana getirme sayılamayacağı gibi, bu amaçla yapılan giderler de mevcut    muhdesata değer kazandıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir. Aynı şekilde bütünleyici parça niteliğinde olmayıp her zaman için ana taşınmazdan sökülüp götürülebilen ve taşınmazdan ayrılması mümkün olan eşyalar da teferruat niteliğindedir. Bu nitelikteki eşyalar yönünden muhdesat aidiyeti davası açılamayacağı, iyileştirici nitelikteki giderlerden paya düşenden fazlasını ancak koşullarının varlığı halinde Borçlar Kanunu’nun 61 ve devam eden maddeleri hükmüne ve sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açılacak eda nitelikli bir alacak davası ile istenebileceği kuşkusuzdur. Eda davası açma hakkının bulunduğu hallerde bu davaya öncü olacak bir tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunduğundan söz edilemez. Hemen belirtmek gerekir ki hukuki yarar dava koşuludur.

Somut olaya gelince; mahallinde yapılan keşif sonucunda, dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporuna göre;  tespiti istenen ve Mahkemece kabulüne karar verilen, hükmün 1. bentinde yer alan 83,20 m2 yüz ölçümlü yer betonu muhdesat niteliğinde kabul edilen yapıyı tamamlayıcı ve iyileştirici mahiyette olması nedeniyle muhdesat niteliğinde değildir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısmının HUMK'un 438/7. (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısmının HUMK'un 438/7. (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 1. bentinde geçen "83,20 m2 yüzölçümlü yer betonu ifadesinin çıkarılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nin 304. maddesi 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, sair itirazların 1. bentte yazılı nedenlerle reddine. taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 15.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8302, Karar No: 2012/922, Tarih: 27.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8302 E.  ,  2012/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ: AV....

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3.Asliye Tİcaret Mahkemesi’nce verilen 22.10.2009 tarih ve 2008/46 - 2009/720 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı şirket tarafından finansal kiralama yolu ile kiralanan ve davalı şirketten satın alınan ROC D7-11 hidrolik delici makinenin 1353930 numaralı sigorta poliçesi ile müvekkili sigorta şirketine sigortalı olduğunu, iş makinesinin delici tabancasının 02.09.2007 tarihinde çalışmaması üzerine davalıya haber verilerek servis talebinde bulunulduğunu ve yapılan incelemede delici pistonun kırıldığının anlaşıldığını, finansal kiracı olan sigortalı şirketin müvekkiline hasar bildiriminde bulunması üzerine yapılan incelemede piston kırılmasının malzeme/imalat hatasına bağlı olarak gerçekleştiğinin anlaşıldığını, hasar bedeli olan 14.774,00 TL'nın 30.10.2007 tarihinde sigortalıya ödendiğini, bu ödeme üzerine davalı şirkete 13.11.2007 tarihli yazı ile ödenen bedelin tahsilinin talep edildiğini, ancak herhangi bir ödemenin yapılmadığını ileri sürerek 10.774,00 TL'nın ödeme tarihi olan 30.10.2007 tarihinden itibaren hesap edilecek %29 faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu iş makinesinde meydana gelen kırılmada malzeme veya imalat hatası bulunmadığını, hasarın kullanımdan ve eskimeden kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporları uyarınca, meydana gelen zararın malzeme yorulmasından ve hatalı zorlamadan meydana geldiği bu nedenle de davalı şirketin meydana gelen hasardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK / 30.01.2012 - HK
Yargıtay — Esas No: 2016/2576, Karar No: 2016/7227, Tarih: 31.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/2576 E.  ,  2016/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının .. yazı işleri müdürü olduğunu, gazetenin 29/12/2006 tarihli nüshasında “ .. ” başlıklı haberde kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haberde kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle bir miktar manevi tazminata karar verilmiştir.

Dava konusu haberin yer aldığı gazetenin künyesine göre, davalı ... yazı işleri sorumlu müdürü sıfatını taşımakta olup; 5187 sayılı Yasa'nın 13. maddesi kapsamında hukuki sorumluluğu bulunmamaktadır. Davalıya yönelik istemin pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekir. Mahkemece, davalı bakımından uyuşmazlığın esasının çözümlenmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 31/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9391, Karar No: 2016/1521, Tarih: 09.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9391 E.  ,  2016/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

SUÇ : Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlal

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinde düzenlenen koşullar oluşmadığı halde adli para cezasına çevrilmesi, ayrıca adli para cezasına çevrildiği sırada sırada 12.100 TL adli para cezası yerine 2000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk .. müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3190, Karar No: 2024/5812, Tarih: 11.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3190 E.  ,  2024/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1585 Esas, 2023/670 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2007/125 E., 2021/233 K.

Taraflar arasındaki tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması ve önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davaya konu ürüne ilişkin tasarımın, 2005/00819 tescil numarası ile 18.03.2005 tarihinde ambalaj kutu olarak 09-03 Lokarno sınıfında davacı şirket adına tescil edildiğini ve halen Bifa Harika adlı ürünün ambalaj kutusu olarak fiilen kullanıldığını, davalı şirketin müvekkili şirket adına tescilli ambalaj kutu-küvet tasarımının aynısının CHOCO PAYE markalı 1622 numaralı ürünün küvet-kutu yerleşiminde kullandığını, davalının kullandığı küvet-kutuların müvekkili şirketin tescilli ürününün tasarımıyla, şeffaflık, tasarım, dizayn, ürün yerleştirim, kapak açılım ve kapatımı, ürün sunumu vs. yönlerden ayırt edilemeyecek derecede benzer ve hatta aynı olduğunu, müvekkili şirket ile davalı şirketin aynı sektörde ve aynı şehirde faaliyette bulundukları, ayırt edilemeyecek şekilde benzer ürünü ile tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek haksız rekabetin tespitini, durdurulmasını, önlenmesini, ürüne ait küvet, kutu ve ambalaj, baskı ambalaj klişeleri, reklam ve tanıtım malzemelerinin toplanmasını ve imhasını, kararın yayınlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tespit doyasında alınan bilirkişi raporunun, konusunda uzman olmayan bilirkişiler tarafından hazırlandığını, tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin bulunmadığının kabulü gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tespit doyasında alınan bilirkişi raporunun, konusunda uzman olmayan bilirkişiler tarafından hazırlandığını, tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin bulunmadığının kabulü gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporunda, davalının eyleminin davacıya ait 2005/00819 sayılı ile tescilli tasarım hakkına ihlal niteliğinde olduğunun belirtildiği,Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/33 E. sayılı dava dosyasın davaya konu edilen 2005/00819 tasarımının hükümsüzlüğü yönünde dava açıldığı, bekletici mesele yapılan davanın kabul edilerek dava konusu 2005/00819 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verildiği ve kararın kesinleştiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığı, başlangıçtaki haklılık durumuna göre yargılama giderlerinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının daha önce fer'i müdahil tarafından 2003/01282 tescil numarası ile ''ürün koruma ambalajı'' olarak tescil edilen ambalaj/modelin aynısını, 2005/00819 tescil numarası ile haksız ve hukuka aykırı olarak tescillendirdiğini, hukuki dayanaksız tescil belgesini elde eden davacının istinafa konu davayı açtığını, fakat yargılama aşamasında elindeki tescil belgesinin hukuksuz olduğunun bir başka dava ile kesin hüküm olarak sonuçlandığını, bu sebeple davacının korunmaya değer hiçbir hakkının olmadığı ve bu davayı hukuksuz olarak açtığının açıkça anlaşıldığını, bu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekirken konusuz kalma şeklinde hüküm kurulmasının, üstelik konusuz kalma hükmünde yargılama giderleri ve vekalet ücretinden müvekkili şirketin sorumlu tutulmasının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının dava açtığı dönemde müvekkil şirketin kullanımının hukuki bir kullanım olduğu yargı kararlarıyla açıkça ve kesin olarak ispat edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç