muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5859, Karar No: 2019/5066, Tarih: 21.03.2019

Bunun dışında, ödemenin okul ücreti vs gibi açıklamalar ile yapılması halinde ise, ödeme, nafakaya mahsup edilemez.

Somut olayda, dayanak ilamda müşterek çocuk için aylık 100,00 TL nafakaya hükmedildiği, mahkemece alınan 29.04.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda; takip tarihi itibariyle aradan geçen 10 yıllık zaman diliminde ödenmesi gereken nafaka miktarının

12.000,00 TL olduğu, borçlunun 01/11/2007 tarihi ile 27/08/2015 tarihleri arasındaki ödemeye ilişkin olarak sunduğu dekontlardaki ödemelerin dökümüne göre yapılan hesaplama ile de, 2006 ile 2016 yılları arasında toplam 25.100,00 TL ödeme yapıldığı yönünde tespitte bulunulduğu anlaşılmaktadır. Ancak, borçlunun sunduğu 17 adet ödeme dekontunun incelenmesinde; bazı dekontların açıklama kısmında, kolej ve okul parasına ilişkin ödemeler olduğunun açıkça yazılı olduğu, bilirkişi raporunda hesaplamaya esas alınan ödemeler içine de bu ödemelerin dahil edildiği ve aylık nafaka miktarına ve bu miktarın katlarına denk gelecek şekilde düzenli ödemelerin, hangileri olduğunun tespitinin yapılmadığı görülmektedir.

O halde mahkemece, yapılan ödemelerin hesaplanmasında, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, sunulan ödeme belgeleri ve banka hesap ekstreleri üzerinde Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde bilirkişiden ek rapor alınarak, gerektiğinde yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle işin esası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2454, Karar No: 2018/7898, Tarih: 04.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2454 E.  ,  2018/7898 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki ........İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik.........kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik ......kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin .........

./..

-2-

sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ...... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek ...... ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ...... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

../...

-3-

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

../...

-3-

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine..... başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2017/2586, Karar No: 2017/4589, Tarih: 30.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/2586 E.  ,  2017/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... ile 1-... Kurumu Başkanlığı adına Av.... 2-... 3-... 4-...Mimarlık Mühendislik İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. adına tasfiye memuru ... arasındaki dava hakkında ... 8.İş Mahkemesinin 16.04.2015 günlü ve 2011/518 - 2015/201 sayılı kararının, Dairemizin 17.11.2015 tarih ve 2015/ 16722 - 2015/19766 sayılı ilamı ile Düzeltilerek Onanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, 14.02.2017 gün ve 2011/518-2015/201 sayılı ek karar ile davacının tashih isteminin kabulüne dair Ek Karar davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemenin 14.02.2017 gün ve 2011/518-2015/201 sayılı Ek Kararının Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan Ek Kararın ONANMASINA, 30.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32768, Karar No: 2013/40114, Tarih: 16.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32768 E.  ,  2013/40114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 10/09/2013 tarih, 2013/21166 Esas - 2013/27955 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu ...'ın karar düzeltme istemi yönünden;

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca borçlu ...'ın karar düzeltme itirazının (REDDİNE),

2-Borçlular ... ve ...'nin sair karar düzeltme itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı tarafından 1 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte borçluların takip dayanağı bonoyu kooperatifi temsilen imzaladıklarını, şahsi sorumlulukları bulunmadığını ileri sürerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurdukları, mahkemece itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bononun düzenlenme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK'nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 589. maddesi gereğince, kooperatifi temsile yetkili temsilcinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK'nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 613 ve 614/l. maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekli değildir.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından kooperatif kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir (HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda, takip dayanağı bonoda yer alan borçlular ... ve ...'nin iki imzasının da keşideci kooperatifin kaşesi üzerine atıldığı görülmektedir. İtiraz eden ve adı geçen kooperatif yetkilileri olan ... ve ...'nin kaşe dışında, açıkta herhangi bir imzaları da bulunmadığına göre; kaşe üzerine atılan imzaların şahıslar adına değil, kaşesi bulunan kooperatifi temsilen atıldığı ve onu borç altına soktuğu kabul edilmelidir.

Somut olayda, takip dayanağı bonoda yer alan borçlular ... ve ...'nin iki imzasının da keşideci kooperatifin kaşesi üzerine atıldığı görülmektedir. İtiraz eden ve adı geçen kooperatif yetkilileri olan ... ve ...'nin kaşe dışında, açıkta herhangi bir imzaları da bulunmadığına göre; kaşe üzerine atılan imzaların şahıslar adına değil, kaşesi bulunan kooperatifi temsilen atıldığı ve onu borç altına soktuğu kabul edilmelidir.

Mahkemece; borçlulardan ... ve ...'nin takip dayanağı bonodan dolayı şahsen sorumlu olmadıkları sonucuna varılarak borca itirazlarının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, Dairemizce kararın borçlular ... ve ... yönüyle bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlular ... ve ...'nin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 10/09/2013 tarih, 2013/21166 Esas - 2013/27955 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5104, Karar No: 2024/7017, Tarih: 02.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5104 E.  ,  2024/7017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1361 Esas, 2023/774 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/730 E., 2019/83 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2011/08715, 2011/08714, 2002/35771 tescil nolu markalarının bulunduğunu, davalının davaya konu markasının müvekkili markasıyla iltibas oluşturduğunu, ayırt ediciliğine zarar verdiğini ve davalı kullanımının tecavüz mahiyetinde olduğunu ileri sürerek müvekkilinin markalarına yönelik davalı yanca yapılan tecavüzün önlenmesine, davalıya ait 2017/27249 tescil nolu "..." ibareli markanın 43 üncü sınıfta hükümsüzlüğüne, şimdilik 1.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline www.....com.tr ibareli alan adının erişime kapatılması ve hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve hak düşürücü nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davalı markası ile davacı markaları arasında kelime, şekil ve işaret olarak farklılıklar bulunduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, faaliyet konularının da ayrı olması nedeniyle tüketicinin karıştırma tehlikesi bulunmadığını, davalının “Üniversiteye Hazırlık Kursu” olarak faaliyet gösterdiğini, Pera ibaresinin Beyoğlu ilçesinin eski adı olup, bu ibareye ekler alarak yüzlerce şirket tarafından kullanıldığını, tüketicilerin ise Pera Hotelleri ile müvekkilinin söz konusu işletmelerinin aynı olmadığını zaten bilmekte olduklarından davacının tüm istemlerinin reddinin gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, hükümsüzlük konusu yapılan markanın 11.08.2017 tarihinde tescil edildiği dava tarihinin ise 30.10.2017 olduğu ve davalının hak düşürücü süre ve zamanaşımı savunmalarının yerinde olmadığı, davacıya ait markaların otel, tatil köyü, pansiyon gibi geçici konaklama hizmetler bakım hizmetlerini kapsadığı, dosyaya sunulan haberler, fotoğraflar, internet kayıtlarına göre de davacının otelcilik hizmeti verdiği ve bu alanda oldukça tanındığı; davalının ise markasının tescilli olduğu alanda tescilli şekliyle fiili olarak da dershane eğitiminde kullandığı, yani 41 inci sınıfta faaliyette bulunduğu, bu hususun tarafların ikrar ve beyanları ile de sabit olduğu gibi dosya kapsamından da anlaşıldığı, eş anlatımla 41 inci sınıfta dersanecilik alanında faaliyet gösteren davalının davacı tanın marka hakkını ihlalinin söz konusu olmadığı, davacı markasının ayırt edici gücüne zarar verildiğinin de ispat edilemediği, bu nedenle tazminat istemlerinin de reddine karar verilmesi gerektiği, hükümsüzlük istemine gelince; davacı markasının 43 üncü sınıfta otelcilik alanında tescilli ve tanınmış olmasının yanında davalının markasının da aynı sınıfta tescilli bulunduğu, davaya konu 2017/27249 nolu davalı markasının 43 üncü sınıfta "gündüz bakımı, kreş hizmetleri, huzur evleri hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri, otel, motel, tatil köyü, pansiyon, benzeri hizmetleri, geçici barınma, çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri" yönünden kısmi olarak hükümsüzlüğünün gerektiği, salt hükümsüzlük kararı verilmesinin davacının ilan istemini haklı göstermeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına 2017/27249 no ile tescilli "...+Şekil" ibareli markasının 43 üncü sınıf için (gündüz bakımı, kreş hizmetleri, huzur evleri hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri, otel, motel, tatil köyü, pansiyon, benzeri hizmetleri, geçici barınma, çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri) kısmi olarak hükümsüzlüğüne, marka hakkına tecavüzün önlenmesi, maddi ve manevi tazminat ve erişim engellenmesi yönündeki istemlerin reddine, ilan isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı taraf adına tescilli markalara davalının tecavüz teşkil edecek kullanımının olup olmadığı, varsa men'i, ref'i ile maddi ve manevi tazminat ile davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğünün gerekip gerekmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı taraf adına tescilli markalara davalının tecavüz teşkil edecek kullanımının olup olmadığı, varsa men'i, ref'i ile maddi ve manevi tazminat ile davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğünün gerekip gerekmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin ikinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6, 25 ve 29 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dava, davalının 2017/27249 numaralı "...+Şekil" unsurlu markasının kapsamını aşan ve davacının "..." asıl unsuruyla tescilli markalarına tecavüz edecek şekilde marka kullanımlarında bulunduğu iddiasına dayalı olarak marka hakkına tecavüzün tespiti, men'i, ref'i ile maddi ve manevi tazminat isteminin yanında, anılan davalı markasının davacı markalarıyla iltibasa sebebiyet verdiği iddiasıyla hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup; yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüyle davalı markasının hükümde belirtilen hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiş, kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi hükmü yerinde görülerek tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükmün sonuç kısmında taleplerin her biri hakkında verilen karar açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmelidir.

Hükümsüzlüğü istenen davalı markası 43 üncü sınıfta "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri; geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri; gündüz bakımı (kreş) hizmetleri; hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri"nde tescilli olup, Mahkemece hüküm altına alınarak hükümsüzlüğüne karar verilen hizmetler ise "gündüz bakımı, kreş hizmetleri, huzur evleri hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri, otel, motel, tatil köyü, pansiyon, benzeri hizmetleri, geçici barınma, çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri" şeklindedir.

Bu durumda, dava konusu marka kapsamında tescilli olan hizmetlerle Mahkemenin hüküm fıkrasında hükümsüzlük isteminin kabulüne dair sayılan hizmet sınıflarının uyuşmuyor oluşu infazda tereddüt oluşturacak mahiyette olduğundan kararın bu nedenle re'sen bozulması gerekmiştir.

2.Bozma sebebine göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu durumda, dava konusu marka kapsamında tescilli olan hizmetlerle Mahkemenin hüküm fıkrasında hükümsüzlük isteminin kabulüne dair sayılan hizmet sınıflarının uyuşmuyor oluşu infazda tereddüt oluşturacak mahiyette olduğundan kararın bu nedenle re'sen bozulması gerekmiştir.

2.Bozma sebebine göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle re'sen İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

02.10.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.