muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10335, Karar No: 2022/20069, Tarih: 05.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/10335 E.  ,  2022/20069 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.09.2022 tarih ve 2022/19796 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.11.2022 tarih ve KYB-2022/128378 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalafet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 359/a ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2018 tarihli ve 2018/511 esas, 2018/807 sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 04/02/2019 tarihli ve 2019/1137 esas, 2019/769 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15/04/2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama yapılması talebinin, mahkumiyete konu suç hakkında verginin ziyaa uğratılmasının söz konusu olmadığı ve anılan değişikliğin sanığın aleyhine olduğundan bahisle reddine ilişkin aynı Mahkemenin 15/04/2022 tarihli ve 2018/511 esas, 2018/807 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli ve 2022/389 değişik iş sayılı kararının "213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasına 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir..." şeklindeki ve,

Geçici 34. maddesinde yer alan, "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir..." şeklindeki düzenlemeler gözetildiğinde,

Sanık hakkında, Bakırköy 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2018 tarihli kararı ile 213 sayılı Kanun'un 359/a maddesi uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesini müteakip, anılan Kanun'un ilgili suç maddesine yönelik, 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile getirilen düzenlemeler uyarınca; bu suça ilişkin infaz aşamasında bulunan dosyaları da kapsamak üzere, suça konu eylem hakkında ayrıca bir vergi cezası bulunmaması halinde, sanık hakkında hükmolunan cezanın yarı oranında indirileceği anlaşılmakla, anılan yeni düzenlemenin hükümlü lehine olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarih ve 2022/389 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/372, Karar No: 2015/3346, Tarih: 26.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/372 E.  ,  2015/3346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/408293

MAHKEMESİ : Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/10/2014, 2014/210 (E) ve 2014/289 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve geceleyin cebir kullanarak konut dokunulmazlığını bozmak

1- Kırmızı Şemsiye Derneği tüzel kişiliğinin, sanık U.. Ö.. hakkında mağdur .. karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan doğrudan zarar görmediği anlaşıldığından, vekilinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık U.. Ö.. hakkında mağdur ..’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs ile cebir kullanarak konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık U.. Ö..’ın mağdur .. karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin sübuta, haksız tahrik bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

A-Sanığın pompalı tüfekle bir el ateş etmesi neticesinde, mağduru sağ kol kemiğinde 4. derece kırık oluşacak ve basit tıbbi müdâhale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda, teşebbüs nedeniyle TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulamada meydana gelen zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, 14 yıl hapis cezası belirlenerek fazla ceza tayini,

B-Sanık hakkında cebir kullanarak konut dokunulmazlığını ihlal suçundan usulune uygun açılan bir dava olmamasına rağmen CMK'nun 225. maddesine aykırı olarak bu suçtan dolayı da hüküm kurulması,

C-Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun (BOZULMASINA), 26/05/ 2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2487, Karar No: 2015/1676, Tarih: 23.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2487 E.  ,  2015/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık .. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Sanık ..’nin alt sınırı 5 yıldan fazia hapis cezası gerektiren kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yargılanması karşısında; CMK’nun 188/1 maddesi gereğince duruşmaya gelmeyen sanık müdafiinin duruşmada hazır bulundurularak görevini yapmaya zorlanması, katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi, gerektiğinde CMK’nun 150/3 maddesi gereğince yeniden zorunlu bir müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği düşünülmeden, sanık müdafiinin hazır bulunmadığı oturumda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık .. müdafiinin temyiz itirazları, bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 23/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8528, Karar No: 2021/6217, Tarih: 30.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/8528 E.  ,  2021/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı, suça sürüklenen çocuk müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümler incelendiğinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 31/2 ve 152/1-a, 31/2. maddelerindeki işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve kamu malına zarar verme suçları için öngörülen cezaların türü üst sınırlarına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 03.05.2016 tarihiden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hüküm incelendiğinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, somut olayda hırsızlık fiilininin okul bahçesi içinde gerçekleştirilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3723, Karar No: 2017/8393, Tarih: 06.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/3723 E.  ,  2017/8393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından duruşmalı olarak istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 06.06.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl davada davacı vekili, dava konusu 1360 ve 1368 parsel sayılı taşınmazların vekil edeni tarafından haricen satın alındığını, taşınmazların imar-ihya edilerek üzerinde muhtelif cins ve sayıda ağaç yetiştirildiğini ve ağaçların değerinin arazi değerinden fazla olduğunu açıklayarak, TMK.nun 724. maddesi gereğince taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile vekil edeni adına tesciline, bu mümkün olmadığı taktirde üzerindeki ağaçların belirlenecek değerinin şimdilik 7500,00 TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı ise karşı dava dilekçesinde, davacının dava konusu taşınmaza müdahalesinin önlenmesine, ağaçların sökülerek kaldırılmasına, daha önce taşınmazda mevcut bulunan ağaçlar kesilmiş olduğundan ağaç bedeli ile muhtemelen ömürlerine göre gelir kaybı için şimdilik 1000 TL 'nin tahsiline, yine davacının taşınmazı işgali nedeniyle saptanacak ecrimisilin şimdilik 1000 TL'sinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı-karşı davalı vekili, 29.04.2014 tarihli esas hakkındaki beyanlarına ilişkin dilekçe ile taşınmazın zemin değerinin ağaçların değerinden fazla olduğu belirlendiğinden, temliken tescil talebinden vazgeçtiklerini açıklamış, 13.09.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talep edilen ağaç bedelini 46.500,00 TL daha ıslah ederek 54.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesi talep etmiştir. Davalı-karşı davacı da 23.06.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile davasını meni müdahale yönünden 7.126,00 TL, ecrimisil yönünden 6.304,00 TL, ağaç bedeli yönünden 20.450,00 TL daha ıslah edilerek 7.304,00 TL ecrimisil ve 21.450,00 TL ağaç bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı-karşı davalının iyi niyetli olmadığı, sadece taşınmazlara ektiği ağaçların enkaz bedellerini isteme hakkı bulunduğu gerekçesiyle davasının 16.200,00.-TL olarak kısmen kabulüne, davalı-karşı davacının mülkiyet hakkının varlığı kabul edilerek men'i müdahale ve kal istemine ilişkin davasının kabulü ile, ecrimisil talebine ilişkin davasının 7.304,00.-TL, ağaç bedeline ilişkin davasının 21.450,00.-TL olarak kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı-karşı davalı, dava konusu taşınmazları, dava dilekçesi ekinde sunduğu tarihsiz "satış senedi" başlıklı adi yazılı senet ile satın aldığını, yaklaşık 10 yıldır kullandığını, davalı-karşı davacının taşınmazın davacı-karşı davalı tarafından kullanıldığını bildiğini, iyi niyetli olduğunu açıklamıştır.

Bilindiği üzere, tapulu taşınmazların harici satışı geçersiz olup, bu tür bir işlem TMK.nun 706, BK.nun 213 ve Tapu Kanunu’nun 26. maddesi ile bağdaşmaz. Bu nedenle, mülkiyet hakkına üstünlük tanınması ve MK.nun 683 ve devamı maddelerinde sözü edilen yetki ve tasarrufların esas alınması gerekir. Ancak, davacı-karşı davalının taşınmazı 10 yıl gibi uzunca bir süre kullanmış olması ve davalı-karşı davacı tarafından da bu kullanımına uzun bir süre ses çıkarılmadığı gözetildiğinde, taşınmazı haricen satın alan tarafın, fuzuli şagil sayılamayacağı, 1940 tarih 2/77 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca harici satış bedeli kendisine ödeninceye kadar taşınmazı elinde tutma hakkı bulunduğu, davalının bu dönem yönünden iyiniyetli zilyet konumunda olacağı ve TMK'nun 994. maddesi uyarınca iyiniyetli zilyedin, yaptığı zorunlu ve faydalı giderlerin tazminini talep edebileceği, bu tazminat ödeninceye kadar da hapis hakkı doğacağı açıktır.

Bundan ayrı, davacı-karşı davalının, davalı-karşı davacı taşınmazına elattığı gözetilerek ecrimisile ve daha önce dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların kesilmesi nedeniyle kesilen ağaçların bedeline ilişkin tazminata hükmedilmiştir. Oysa, az yukarıda açıklandığı üzere davacı-karşı davalının taşınmazı satın almak suretiyle kullanması ve bu süre içerisinde taşınmazın kullanılmasına göz yumulmuş olması, kullanmaya muvafakat olarak değerlendirilmelidir. Hemen belirtilmelidir ki; ecrimisil, kötüniyetli zilyedin taşınmazı kullanması nedeniyle taşınmaz malikine ödemekle yükümlü olduğu haksız işgal tazminatıdır. O halde, davacı-karşı davalıyı fuzuli şagil olarak kabul etmek olanaksızdır. Bu durum karşısında, elatmanın önlenmesine karar verildikten sonra davacı-karşı davalının ecrimisilden sorumlu tutulması doğru değildir.

Yine dosya kapsamından davacı-karşı davalının haricen satın ve zilyetliğini devraldığı taşınmazı ileride kendisine devredileceği inancıyla ve iyi niyete dayalı olarak imar ihya ettiği, taşınmazın imar ihyası sırasında üzerinde bulunan bir kısım ağaçları söktüğü, yerine başka ağaçlar diktiği görülmüştür. Davacı-karşı davalının dava tarihine kadar taşınmazları kullanımının iyiniyetli zilyet sıfatıyla sürdüğü ve TMK.nun 993. maddesinde düzenlenen iyi niyetli zilyede tanınan haklardan faydalanabileceği tartışmasızdır. Buna göre, taşınmazdan iyi niyetle yararlanan zilyet, geri vermekle yükümlü olduğu kimseye karşı bu yüzden tazminat ödemek zorunda olmadığı gibi, kaybedilmesinden, yok olmasından ve hasara uğramasından sorumlu değildir. Saptanan bu olgular karşısında, davalı-karşı davacı lehine taşınmaz üzerinde daha önce bulunduğu iddia edilen ağaçların bedeline ilişkin tazminata hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün asıl davaya ilişkin tazminat talebi, karşı davaya ilişkin ecrimisil ve ağaç bedeli yönlerinden 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı sebeplerle yerinde görülmediğinden reddine, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.480,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davalı-karşı davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacı-karşı davalıya verilmesine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6919, Karar No: 2011/239, Tarih: 17.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/6919 E.  ,  2011/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.02.2009 tarih ve 2008/575 - 2009/75 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Holding A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki 16.5.2000 tarihli sözleşme ile müvekkili şirketin Çin’in Xıngang Limanı’ndan Antalya Limanı’na iki parti halinde toplam 13.000 m/ton taşkömürü ziftinin taşınması işini üstlendiğini ve sözleşmenin teminatı olarak 55.712,50 USD bedelli teminat mektubu verdiğini, sözleşmede malın dökme olarak yüklenmesinin kararlaştırılmasına karşın Çin yasaları gereğince buna izin verilmediğinden emtianın çuvallar(torbalar)halinde gemiye yüklendiğini, başka firmayla yapılan önceki taşıma anlaşması gerçekleşmediğinden malların 4-5 ay çuvallar içinde limanda beklemesi ve çuvalların ince olması ,ayrıca istifin düzgün yapılmaması nedeniyle torbaların büyük bölümünün yırtıldığını,bu nedenle varma limanında boşaltmanın vinç yerine kepçe ve kazanlarla yapıldığını, bekleme nedeniyle kristalleşen emtianın ekskavatörle parçalandığını bu esnada torba parçalarının yüke karıştığını, bunların yükten ayıklanması için masraf yapıldığı belirtilerek davalılar tarafından bu bedelin müvekkili tarafından verilen teminat mektubundan tahsil edildiğini,olayda müvekkilinin kusuru bulunmamasına ve malın gemiye yüklemesi,istifi ve boşaltılmasından müvekkilinin sorumlu olmamasına rağmen teminatın nakte çevrilmesinin haksız olduğunu, davacıya alacağını tahsil etmek amacıyla başlattığı takip sonrasında 22.543 USD karşılığı 27.841.189.000 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek bakiye 33.634 USD’nin takip tarihinden itibaren işleyecek %10 oranında faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Holding A.Ş.vekili, davacının da bildiği üzere sözleşmenin diğer davalının ihtiyacı için onun adına müvekkili tarafından imzalandığını, şartname ve sözleşme gereği teminat mektuplarının diğer davalı adına düzenlenip, teminat mektubunu nakte çevirerek

Davalı ... Holding A.Ş.vekili, davacının da bildiği üzere sözleşmenin diğer davalının ihtiyacı için onun adına müvekkili tarafından imzalandığını, şartname ve sözleşme gereği teminat mektuplarının diğer davalı adına düzenlenip, teminat mektubunu nakte çevirerek

temizleme bedelini bu davalının tahsil ettiğini, dolayısıyla BK’nun 32.maddesi uyarınca müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, yükün teslim alındığı andan teslim edileceği ana kadar meydana gelen hasardan taşıyıcının sorumlu olduğunu,davacı taşıyıcının yükü temiz olarak teslim aldığına dair konişmentoda clean on board kaydı bulunduğunu,gözlemci raporu ve fotoğrafların da bunu teyit ettiğini, bu yüzden yüke ve torbalara ilişkin davacı iddialarının asılsız olduğunu, yükün torbalı olarak taşınmasının müvekkilinin isteminden kaynaklanma- dığını, davacının torbalı yüklemeyi önceden bildiğini,talep edilen miktar ve faiz oranının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davacının alacağı bulunduğu gerekçesiyle,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Holding A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Holding A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Holding A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.101,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11439, Karar No: 2015/15994, Tarih: 10.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/11439 E.  ,  2015/15994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2011/162-2013/21

Ö.. K.. ile R.. K.. ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında Kale (Denizli) Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 31.01.2013 tarih ve 162/21 sayılı hükmün Daire'nin 12.01.2015 gün ve 2014/15900-2015/307 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.