muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4161, Karar No: 2011/5433, Tarih: 03.05.2011

gereğince orman olarak tapulama harici bırakıldığı, yine ... Kadastro Müdürlüğünün 30.03.2001 gün ve 502 sayılı yazı ile de taşınmazların kadastro sırasında “orman niteliği ile tescil harici bırakıldığının mahkemeye bildirildiği” kabul edilerek bu gerekçelere kişilerin tescil davalarının ret edildiği ve bu kararların 8. Hukuk Dairesince onanıp kesinleştiği anlaşıldığından, kesinleşen bu kararlarla saptanan maddi olgunun, davacı Hazine ile davalı kişi arasında kesin hüküm oluşturduğu, davalıların dayandığı ikinci tapu kaydı, cinsi Evkafa mülhak ... Vakfından olan ve ... Mezrasının genel Hudutnamesini gösteren ve ... Köyünde 1985 yılında yapılan genel kadastro sırasında, ... Otobüs Yolunun doğusunda kalan ... köyü 1 ila 1460 sayılı toplam 1460 adet parsele uygulanan yüzölçümü yazılı olmayan 6/9 payı ilk defa Şubat 1296 (1880) tarih 12 numarada ... Kızı ..., 3/9 (24/36) payı da ... oğlu ...’e ait olduğundan mirasçıları tarafından Divan-ı Humayun Kalemi Ahkam Mümeyyizi ...’ye satıldığı iktisap hanesine yazılarak ilk defa Nisan 1301 (1885) tarih 13 numarada 3/9 (12/36) pay olarak ... adına yine miktarsız, ancak cinsi orman, koru ve mera olarak tescil edildiği, Şubat 1296 tarih 12 nolu Mezra Hudutnamesinin 6/9 (24/36) payına malik ... Hanım bu payının 8/36’sını sattığı ve bu payın Şubat 1302 tarih 6 numarada ... adına, kalan 16/36 pay Şubat 1302 tarih 7 numarada ... Hanım üzerinde bırakılarak tescil edildiği, daha sonra ... Hanım’ın üzerindeki 16/36 payı da sattığı ve Eylül 1303 tarih 28 numarada ... adına tescil edildiği, böylece ... Mezrasının Hudutnamesine ait tüm payların Nisan 1301 tarih 13 numarada 12/36 pay, Şubat 1302 tarih 6 numarada 8/36 pay, Eylül 1302 tarih 28 numarada 16/36 pay olmak üzere Sun’i Efendi üzerinde toplandığı ve ... 1307 yılında, karısı ...’nın 1325 yılında ölümü ile müşterek çocukları Mustafa Asaf ile Emine Sadi’ye kaldığı, Mustafa Asaf’ın 1339 yılında ölümünden sonra Mustafa Asaf’ın tüm mirasçılarının ... Mezrası Hudutnamesindeki nısıf (24/48) paylarını Haziran 1929 tarih 37 numarada üzerlerine intikal ettirdiği, daha sonra da bu nısıf payın tamamının 1944 ve 1951 yılları arasında ... Köylülerine satıldığı ve Mayıs 1944 tarih 35, Haziran 1948 tarih 67, Kasım 1957 tarih 117, Ekim 1963 tarih 18, Ocak 1964 tarih 53, Ekim 1950 tarih 3, Mayıs 1951 tarih 77, Mayıs 1951 tarih 77 ve 78 numaralarda davalı ... Köylülerinin miras bırakanlarının adlarına tescil edildiği ve bu payların tümünün 1985 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 1 ila 1460 nolu parsellere revizyon gördüğü, 1 ila 1460 sayılı parsellerin tümünün ... Otobüs Yolunun doğusunda bulunduğu, bu parsellerin tümünün iktisap nedenlerinin aynı olduğu, ... oğlu Mustafa Asaf mirasçılarını kendilerine ait 1/2 (24/48) payı Haziran 1929 tarih 37 numarada adlarına intikalen tescil edilmişlerse de ... kızı ... 1/2 (24/48) payının 1301, 1302, 1303 tarihli kayıtlarda miras bırakan ... üzerinde kaldığı, ancak ... kızı ..

... Köyü 1 ila 1460 nolu parsellere revizyon gördüğü, 1 ila 1460 sayılı parsellerin tümünün ... Otobüs Yolunun doğusunda bulunduğu, bu parsellerin tümünün iktisap nedenlerinin aynı olduğu, ... oğlu Mustafa Asaf mirasçılarını kendilerine ait 1/2 (24/48) payı Haziran 1929 tarih 37 numarada adlarına intikalen tescil edilmişlerse de ... kızı ... 1/2 (24/48) payının 1301, 1302, 1303 tarihli kayıtlarda miras bırakan ... üzerinde kaldığı, ancak ... kızı ...’nin payı Mayıs 1971 tarih 6 numarada intikal ettirilerek kızları ... adlarına tescil edildiği ve bu payın da yukarıda yazılı olduğu gibi 1985 yılında yapılan kadastro sırasında ... Otobüs Yolunun doğusunda kalan ... Köyü 1 ila 1460 sayılı parsellere uygulandığı, davalı Köylülerin ... Otobüs Yolunun doğusunda bulunan taşınmazın ... Mezrası Hudutnamesine ait tesisinden beri yüzölçümü yazılı olmayan Şubat 1296 tarih 12 ve Şubat 1302 tarih 6 numaradan gelen kayıt içinde kaldığını iddia ettikleri, ... Mezrası Hudutnamesine ait bu kayıt içinde ... Köyünün yerleşim yerini de kapsayan toplam binlerce m2 yüzölçümlü 1 ila 1460 sayılı parseller bulunduğu gibi 1943 yılında kadastrosu yapılıp 1949 yılında kesinleşerek Nisan 1952 tarih 13 numalarda tapuya tescil edilen 779 Hektar yüzölçümlü ... ve Şubat 1952 tarih 19 numarada 1315 Hektar yüzölçümlü ..., ..., ... Devlet Ormanlarının bir kısmı, yine aynı tarihte yapılıp kesinleşen ... Devlet Ormanının bir kısmı ile bir çok dere ve yolları, köy içindeki boşluk ve meydanları tarıma elverişli olmayan tepeleri dere kenarındaki çatak ve dik yamaçları içine aldığının iddia edilmediği, bu yerlerin bir çoğu devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup hiçbir zaman özel mülkiyete konu olamayacağı, diğer taraftan; gerek ... (...) Köyünün Hudutnamesine ait yukarıda yazılı K.Sani 1291 tarih 172 nolu ve ... Mezrası

Hudutnamesine ait yüzölçümü belli olmayan Şubat 1296 tarih 12 ve Nisan 1301 tarih 13 nolu kayıtlar bir mülkiyet belgesi olarak değerlendirilemeyeceği bir yana, bir an için aksi düşünülse bile ... (...) Köyüne ait 1291 (1875) tarihli kayıtların yüzölçümünden çok fazla olarak ... ve ... Köyü kadastro sahasında kalan parsellere kadastro sırasında uygulandığı ve tespitlerinin kesinleştiği, ... Mezrası Hudutnamesine ait kaydın ilk tesisinden beri yüzölçümünün bulunmadığı, 1296 tarihli kayıtta cinsinin de belli olmadığı, ancak, Nisan 1301 tarih 13 nolu kaydın hududunun sonuna bu hudutnamenin orman, koru ve meraya ait olduğunun yazıldığı, ne var ki; 1272 (1856) tarihinde yürürlüğe giren Arazi Kanunnamesinde, Miri (devlet) ormanlarında ve ... (Köy ve kasabalara ait ormanlarda) kimseye tapu verilemeyeceğine dair hükümler olduğu gibi, Padişah iradesi ile yürürlüğe girdiği için yasa hükmünde olan 1286 (1870) tarihli Orman Nizamnamesi ile ... (köy ve kasabalara ait) ormanlarını da Mir-i (devlete ait) ormanlar içine aldığından, sözü edilen düzenlemelerden sonra 1296 (1880) ve 1303 (1887) tarihinde orman alanlarını içine alan kayıtların doğru temele dayanmadığından geçersiz kayıtlar olduğu, 1940 yılından beri ve son olarak 2004 yılında çıkartılan Orman Nizamnameleri ve orman Kadastro Yönetmeliklerinin tümünde “tesis edildiği tarihte haklı bir sebebe dayanmayan ve tesis edildiği tarihteki mevzuata uygun bulunmayan tapu kayıtlarına orman hukuku yönünden değer verilemeyeceği” konusunda hükümler bulunduğu; yine, 1934 tarihli 2644 Sayılı Tapu Yasasının, Devlet Ormanı ve açıklıklarının el değiştirme ve özel mülkiyete geçme yollarını kapatıp, bu yerlere tapu verilmesini yasakladığı, 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince “… gerçek ve tüzel kişilere, vakıflara ve köy, belediye, özel kamu tüzel kişiliklerine ilişkin bütün ormanlar bu yasa gereğince devletleştirilmiştir. Bu ormanlar hiçbir işlem ve bildirime lüzum olmaksızın Devlete geçer”. 3402 sayılı Kadastro Yasasının 20/B maddesi gereğince kayıt ve belgelerin belirlenen sınırları içinde kalan yerler, hak sahibi tarafından kullanılmıyorsa kayıt ve belge kapsamında olduğunun kabul edilemeyeceği, bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, cinsi ve yüzölçümü belli olmayan ... Mezrası Hudutnamesine ait Şubat 1296 tarih 12 ve Nisan 1301 tarih 13 numaralardan gelen kaydın bu köyde genel kadastrosunun yapıldığı 1985 yılında dahi kullanılmadığı için Orman Yönetimince 17.04.1979 tarhinde 228 sayılı genelge uyarınca düzenlendiği harita ve tutanakları ile daha önce taraflar arasında görülüp kesinleşen dava dosyalarına, ... Kadastro Müdürlüğünün 30.03.2001 gün ve 502 sayı ile bildirilmesi üzerine orman olarak kadastro harici bırakıldığı 2001 tarihli kararların gerekçelerinde açıklanarak kesinleştiği, dava konusu taşınmazlara ait olduğunun kabul edilemeyeceği, ... (...) köyüne ait K.Sani 1291 (1876) tarih 172 nolu hudutnamenin doğu sınırı, ..

.04.1979 tarhinde 228 sayılı genelge uyarınca düzenlendiği harita ve tutanakları ile daha önce taraflar arasında görülüp kesinleşen dava dosyalarına, ... Kadastro Müdürlüğünün 30.03.2001 gün ve 502 sayı ile bildirilmesi üzerine orman olarak kadastro harici bırakıldığı 2001 tarihli kararların gerekçelerinde açıklanarak kesinleştiği, dava konusu taşınmazlara ait olduğunun kabul edilemeyeceği, ... (...) köyüne ait K.Sani 1291 (1876) tarih 172 nolu hudutnamenin doğu sınırı, ... Mezrasına ait Şubat 1296 (1880) tarih 12 nolu hudutnamenin de doğu sınırının ... Otobüs Yolu olduğu iddia edilmekteyse de bu iki kaydın birbirini sınır okumadığı, bu durumda dahi kaydın bu yerlere ait olduğunun düşünülemeyeceği, 1943 tarihli orman kadastro haritası incelendiğinde, ... Mezrası (Köyü) nün yerleşim yeri ve arazilerinin doğusu, ... Devlet Ormanı ve ... ... Köyü İdari sınırları içinde kalan ... Devlet Ormanı, Batısı; ... OtobütsYolu, yoldan sonra yukarıda anlatılan ... Köyünün Çiftlik Hudutnamesine ait K. Sani 1291 tarih 172 ve aynı çiftliğin tarlalarına ait K.Sani 1291 tarih 173 ila 182 nolu tapu kayıtlarının miktar sınırları göz önünde bulundurulmadan sulh hukuk mahkemesinin 1950/64-148 sayılı ortaklığın giderilmesi davasında birleştirilip ifrazı sonucu oluşturulan Haziran 1951 tarih 1 nolu tapu kaydı uygulanarak tesbitleri yapılan ... köyü 1461 ila 1530 sayılı parseller, yine aynı şekilde ifraz edilip tescil edilen Nisan 1951 tarih 2 nolu tapu kaydının daha sonra yapılan ifrazı ile oluşan Ağustos 1956 tarih 60 nolu tapu kaydı ile bu kaydın gittileri olan Haziran 1959 tarih 14, Mart 1960 tarih 31 ve 46 ve Mayıs 1960 tarih 13 ve Kasım 1961 tarih 91, Mart 1967 tarih 83 nolu tapu kayıtlarının uygulanması sonucu tesbitleri yapılan ... Köyü 251 ila 286 ve 386 ila 450 ve 252 ila 464 ve 467 ila 500 ve 502 ila 576 ve 583 ila 868 ve 1468 ve 2438 ila 2441 sayılı parseller (bu parsellerin bir çoğu 1943 yılında yapılıp 1949 yılında kesinleşen ve Nisan 1952 tarih 13 noda 779 Hektar yüzölçümüyle tescil edilen ... ve yine Şubat 11952 tarih 19 numarada 1315 Hektar yüzölçümüyle tescil edilen ...,

..., Havuzlu Pınar Devlet Ormanlarının kadastro sınırları içinde kaldığından Hazine ve Orman Yönetimi tarafından tapu iptali ve tescil davasına konu edildiği ve tapu kayıtlarının iptaline dair bir çok parsel hakkında verilen kararların Dairede temyiz yoluyla incelenip onandığı) Kuzeyi; yine 1943 yılında kadastrosu yapılıp kesinleşerek Şubat 1952 tarih 19 numarada tescil edilen 1315 Hektar yüzölçümlü ... Devlet Ormanı, Güneyi; ... Devlet Ormanı ve bu ormandan sonra gelen Çeltik Köyü sınırları içinde bulunan ve orman kadastrosu yapılıp kesinleşen Kurtulmuş Devlet Ormanı ile çevrili olduğunun görüldüğü, orman kadastro haritasına göre ... Mezrasına ait cinsi orman, koru, mera olan Hudutname kaydının revizyon gördüğü 1 ila 1460 sayılı parseller ile 1461 ile 1530 sayılı parsellerin dört tarafının orman kadastrosu 1943 yılında yapılıp kesinleşen Devlet Ormanları ile çevrili geniş bir orman içi açıklığı konumunda olduğunun görüldüğü, Büyükçavuşlu Köyünde 1978 yılında ve ... Köyünde 1985 yılında genel arazi kadastrosuna başlamadan önce 228 sayılı genelge hükümlerine göre çalışma alanında bulunan orman alanlarının belirlenmesinin Orman Bölge Müdürlüğünden sorulduğu ve 228 sayılı tebliğ hükümlerine göre düzenlenen 17.04.1979 günlü tutanak ve eki haritada dava konusu yerler ile bitişiğindeki yerlerin orman olduğunun bildirilmesi üzerine o tarihte yürürlükte bulunan 766 sayılı Yasının 2. maddesi gereğince orman olarak tapulama dışı bırakıldığı, dava konusu yerlerin 1985 yılında yapılan kadastro sırasında “Orman olmaları nedeniyle tapulama dışı bırakıldığı”nın daha önce taraflar arasında görülen ve 1999 yılında açılıp 2001 yılında ret edilerek kesin hüküm haline gelen temyize konu dava dosyası içindeki Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyasına Kadastro Müdürlüğünün gönderdiği 30.03

. maddesi gereğince orman olarak tapulama dışı bırakıldığı, dava konusu yerlerin 1985 yılında yapılan kadastro sırasında “Orman olmaları nedeniyle tapulama dışı bırakıldığı”nın daha önce taraflar arasında görülen ve 1999 yılında açılıp 2001 yılında ret edilerek kesin hüküm haline gelen temyize konu dava dosyası içindeki Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyasına Kadastro Müdürlüğünün gönderdiği 30.03.2001 gün ve 502 sayılı yazıdan da anlaşıldığı, temyize konu davada, davalı konumunda olan kişinin davacı sıfatıyla 1999 yılında açtığı ve 2001 yılında retle sonuçlanan tescil davasının gerekçeli kararında dava konusu edilen taşınmazın “1985 yılında orman olarak tescil harici bırakıldığı, zilyetlik koşullarının oluşmadığı” açıklanarak davanın reddedildiği, bu olgunun tarafları bağlayan güçlü bir delil olduğu, yörede 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunun aplikasyonunun 1995 yılında yapıldığı ve orman sınırlarının 1985 yılında düzenlenen arazi kadastro paftası üzerinde gösterildiği, aplikasyon sonucu 1985 yılında orman olmaları nedeniyle tesbit harici bırakılan dava konusu taşınmazların tarım arazileri ile orman arazileri arasında tampon bölgede kaldığı görülünce retle sonuçlanan tescil davasının davalı tarafından 1999 yılında açıldığı, aplikasyonun, yeni bir kadastro işlemi olmadığı, aplikasyonla ilk orman kadastrosunun sınırlarının değiştirilemeyeceği ve daraltılamayacağı, mahkemece 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre 1943 yılında düzenlenen orman kadastro harita ve tutanaklarının yöntemince yerine uygulanmadığı, sadece 1995 yılında düzenlenen aplikasyon haritasının uygulanmasıyla yetinildiği, 1943 yılı orman kadastro haritası ile 1995 yılı aplikasyon haritası arasında çıplak gözle dahi fark edilecek şekilde farklılıklar bulunduğu, aplikasyonla 1943 yılında belirlenen orman alanlarının daraltıldığının görüldüğü, yine aplikasyon sırasında bir kısım orman alanları orman niteliğini kaybettiği gerekçesiyle 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince 81 poligon halinde orman sınırları dışına çıkartılmışsa da Orman Bakanlığının ... Kadastro Mahkemesinin 1996/26 ila 1996/106 Esas sayılı dosyalarında açtığı davalar sonucu orman rejimi dışına çıkarma işlemlerinin tümünün iptal edildiği ve bu yerlerin yeniden orman alanlarına eklendiği, bir yerde 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 13.07.1945 tarihinden sonra yapılan orman kadastrosunun seri bazda yapılmaması ve 15.04.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26

... Kadastro Mahkemesinin 1996/26 ila 1996/106 Esas sayılı dosyalarında açtığı davalar sonucu orman rejimi dışına çıkarma işlemlerinin tümünün iptal edildiği ve bu yerlerin yeniden orman alanlarına eklendiği, bir yerde 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 13.07.1945 tarihinden sonra yapılan orman kadastrosunun seri bazda yapılmaması ve 15.04.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin ikinci fıkrasında sayılan ayrıcalıklar olmaması halinde kural olarak bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının kesinleşen orman kadastro haritası ve tutanaklarının uygulanması sonucu belirlenmesi gerektiği, dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosunun 4785 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre 1943 yılında yapıldığı, bu nedenle dava konusu taşınmazların orman olup olmadığının kesinleşen orman kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması ile belirlenemeyeceği, yukarıda anlatıldığı gibi, 1943 yılı orman kadastro haritası ile belirlenen orman sınırlarının 1995 yılında yapılan aplikasyon sırasında daraltıldığı, 1943 yılı orman kadastro harita ve tutanaklarının yöntemince yerine uygulanmadığı, sadece 1995 yılı aplikasyon haritasının

uygulanmasıyla yetinildiği, orman bilirkişisi dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun bildirmişse de yörede orman kadastrosunun 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğünden önce yapılması ve daha önce taraflar arasında 1999 ve 2001 yılları arasında görülüp kesinleşen davada dava konusu taşınmazın orman olması nedeniyle 1985 yılında tapulama harici bırakıldığı gerekçesiyle kişilerin açtığı tescil davalarının ret edilmiş olması ve bölgeye ait 1957 basım tarihli memleket haritasında davaya konu taşınmazların bir kısmının ve kadastrosu kesinleşen orman alanları gibi yeşil renge boyandığı, davaya konu taşınmazların bir kısmı aynı haritada beyaz renkli olarak gösterilmiş ise de, üzerinde geniş yapraklı meşe ağacı sembollerinin bulunduğu ve bitişikteki 4-5 metre boyunda olduğu memleket haritasında gösterilen meşe cinsi orman alanları ile ayırıcı bir unsur (Dere, yol, yükseklik gibi) bulunmadığı ve dava konusu edilen yerlerin tümümün bitişikteki Devlet Ormanlarının devamı olduğu ve bir bütün halinde değerlendirildiğinde, yüksek eğimli orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler olduğu, yukarıda açıklandığı gibi, davalıların dayandığı kayıtların dava konusu taşınmazları kapsadığının kabul edilemeyeceği, yörede bu güne kadar 4785 Sayılı hükümleri de uygulanarak yapılan bir orman kadastrosunun da bulunmadığı, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi ile H.G.K’nun 21.01.2004 gün 2004/8-15/7 ve 12.05.2004 gün 2004/8-242/292 ve 12.03.2008 gün ve 2008/20-214/241 sayılı kararlarında belirtilen ilkeler göz önünde bulundurularak davacı Hazinenin davasının kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 825,00.- TL. avukatlık ücretinin davalı gerçek kişiden alınarak duruşmada kendini vekille temsil ettiren Hazine ve Orman Yönetimine ayrı ayrı verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine 03/05/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10470, Karar No: 2010/6983, Tarih: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10470 E.  ,  2010/6983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesine karar

Verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi davalı ... Müsteşarlığı hakkında açtığı davada, daha dava dışı işveren hakkında açılan kısmi davadan da söz edilerek saklı tutulan tasarruf teşvik ve nema alacaklarının tahsili isteğinde bulunulmuştur.

Davalı ... Müsteşarlığı cevabında husumet ve görev yönlerinden itirazlarda bulunmuştur.

Mahkemece, Hazine Müsteşarlığının dava dışı belediyenin külli halefi konumunda olduğundan söz ederek işin esasına girilmiş ve yapılan yargılama sonunda davanın esastan reddine dair karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre bu davadan önce, davacı işçi 2007 yılında belediye hakkında açtığı davada fazlaya dair haklarını saklı tutarak aynı isteklerde bulunmuş, davalı vekili davayı kabul ettiğin bildirmiş ve alacağın tamamının ödendiğini belirten bir savunma yapmıştır. Kısmi davanın yargılaması sırasında davacı vekili, alacağın tamamının belirlenmesi ve yapılan ödemenin tüm hakları karşılayıp karşılamadığının bilirkişi incelemesi yapılarak tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacı işçi yönünden işverence yapılan ödemenin gerçekleşen alacağı karşılamadığı belirlenmiş, hak kazanabileceği tutar tespit edilmiştir. Kısmi davada her iki taraf vekilleri de bilirkişi raporuna itiraz etmiş, ancak mahkemece itirazların reddine dair ara kararı verilerek yargılamaya devam olunmuş ve davaya konu miktarların ödendiği gerekçesiyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuştur. Kısmi davada verilen sözü edilen karara karşı her iki taraf da temyiz yoluna başvurmamıştır.

Davacı tarafından daha sonra Hazine müsteşarlığı hakkında bu dava açılmış ve saklı tutulan fazlaya dair hakları talep edilmiştir. Mahkemece, kısmi davada bilirkişi raporuna karşı itirazların reddedildiği ve verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.