muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6807, Karar No: 2024/7333, Tarih: 16.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/6807 E.  ,  2024/7333 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

9. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/219 E., 2015/53 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında; her bir mağdura karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a, 103/3, 103/4, 43/1, 53. ve 58. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının, görevsizlik kararı sonrası yapılan yargılaması sonucunda İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile, sanığın;

1. Mağdur ...'a karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a, 103/3, 103/4, 103/6, 43/1, 62/1, 58/6 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Mağdurlar ... ve ...'a karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a, 103/3, 62/1, 58/6 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3'er yıl 9'ar ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın mağdur ...’a yönelik eylemini cebir ve tehdit, ...’e yönelik eylemini ise tehdit kullanarak gerçekleştirmesine rağmen 5237 sayılı Kanun’un 103/4. maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesi uyarınca uygulanan artırım oranının az olduğuna ve sanık hakkında aynı Kanun’un 62. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında çelişkili mağdur beyanları dışında mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, mağdurların husumet nedeniyle sanığa iftira attıklarına, sanığın cebir ve şiddet uygulamadığına, eylemlerin 5237 sayılı Kanun’un 105. maddesi kapsamında kaldığına ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında çelişkili mağdur beyanları dışında mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, mağdurların husumet nedeniyle sanığa iftira attıklarına, sanığın cebir ve şiddet uygulamadığına, eylemlerin 5237 sayılı Kanun’un 105. maddesi kapsamında kaldığına ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Ancak; olay tarihinde okul aile birliği başkanlığı görevi yapan sanığın aynı okulda öğrenci olan mağdurlar üzerinde üzerinde eğitici, öğretici sıfatı bulunmaması nedeniyle hakkında 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103/3. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16941, Karar No: 2015/6507, Tarih: 12.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/16941 E.  ,  2015/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/254566

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/629 (E) ve 2013/523 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 11/05/2012

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana olan borcundan dolayı her biri 10.000 TL olmak üzere toplam 5 adet senet verdiği, senetlerin katılan tarafından cirolanıp daha sonra A.. V.. isimli şahsa teslim edildiği, bu senetlerin vadesi geldiğinde sanık tarafından ödeme yapılmadığı için vadesi gelen ilk iki senedi A.. V..’ın avukatı aracılığıyla icraya koyduğu, bunun üzerine suç tarihinde avukatın ofisine giden sanığın iki adet senedi uçan mürekkepli kalem ile imzalayarak karşılığında borçlu gözüktüğü diğer senetlerini alıp oradan ayrıldığı, böylece sanığın kendisine ait borçlu gözüktüğü senetleri almak için anlaşmak istediğini belirtip bu şekilde avukatın bürosuna giderek uçucu mürekkepli kalemle senetleri imzalayıp borçlu gözüktüğü asıl senetleri almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; tanık beyanları ve bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın sübut bulan dolandırıcılık suçundan cezalandırılması yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20723, Karar No: 2016/13524, Tarih: 01.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20723 E.  ,  2016/13524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı işyerinde 2007/Ocak- 04/04/2012 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı noktasındadır.

Savunma hakkı Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK’nın 27. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Yine Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı, hukuki dinlenilme hakkını teminat altına almıştır.

HMK’nın 27. maddesine göre, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. Hukuki dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Zira insan onurunun yargılamadaki zorunlu bir sonucu olarak, yargılama süjelerinin yargılamada şeklen yer almaları dışında, tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve ispat haklarını tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gereklidir.

Usulüne uygun davet edilen davacı , davasını takip etmek istiyorsa bizzat ya da vekili vasıtasıyla duruşmaya katılmalıdır. Eğer duruşma günü celseye katılma imkanı yoksa buna ilişkin mazeretini bildirmeli, belgelemeli ve duruşma gününün kendisine bildirmesi için gerekli giderleri de yatırmalıdır. Davalı taraf ise, yargılamaya katılmak istemiyorsa ve savunma yapmayacaksa katılmak zorunda değildir. Bu durumda davayı inkar etmiş sayılır; davayı takip etmek isteyip de buna imkanı yoksa bu durumu dilekçesi ile bildirmeli, belgelemeli ve tebliğ giderlerini de yatırmalıdır.

Görüldüğü üzere, duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan tarafın bu mazeretini bildirip belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağı bulunmaktadır.

Somut olayda; davalı işveren vekilinin 16/09/2015 tarihli mazeret dilekçesi ile ... Batı 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/879 E. Sayılı dava dosyasında hazır bulunması gerektiğinden eldeki davada yapılacak olan 17/09/2015 tarihli duruşmaya katılamayacağını belirterek mazeretinin kabulü ile duruşma sonucunu UYAP'dan öğrenmesine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalı işveren vekilinin 16/09/2015 tarihli mazeret dilekçesi ile ... Batı 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/879 E. Sayılı dava dosyasında hazır bulunması gerektiğinden eldeki davada yapılacak olan 17/09/2015 tarihli duruşmaya katılamayacağını belirterek mazeretinin kabulü ile duruşma sonucunu UYAP'dan öğrenmesine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalı işveren vekiline celse arasına sunulan bilirkişi raporu tebliğ edilmeden davalı şirketin savunma hakkını kısıtlar şekilde yargılama sona erdirilip hükmün tebliğ edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Kurum vekilinin tüm ve davalı işveren vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'e iadesine

01/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16465, Karar No: 2014/3303, Tarih: 20.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/16465 E.  ,  2014/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/321-2013/230

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili antreposunda bekleyen 31.08.2001 antrepo giriş-özet beyan tarihli 1 kap 168 kg.eşyanın 31.08.2001 tarihinden 20.12.2010 tarihine kadar ödenmemiş ardiye ücretinin tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının deposuna müvekkiline ait toplam 30 kutu 168 kg.emtia bırakıldığını ve bunun 28 kutusu yani 153 kg.ın depodan çıkarıldığını, kalan 15 kg.ağırlığındaki iki kutunun ise davacının antreposundaki olumsuz depolama koşulları sebebiyle ilgili beyan tarihinde malzemenin ıslanma nedeniyle müfrez olarak tasfiye ve imha edilmek üzere bırakıldığını, davacının 15 kg.mala ilişkin ardiye bedelini on yıl içinde talep etmediği gibi konuyla ilgili müvekkiline veya gümrük müşavirliğine herhangi bir bildirimde bulunmadığını, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi asıl ve ek raporuna göre taraflar arasında kurulmuş olan sözleşme uyarınca davalı şirket adına davacının antreposunda bekleyen 15 kg.lık malın ardiye ücretini davacının talep edebileceği, davacının, davalıdan talep edebileceği biriken ardiye ücretinin davacının işlettiği gümrüklü antrepoda bekleyen eşyanın gerçek kilosu ile yani 15 kg.baz alınmak suretiyle davacının kendi kademeli tarifesi üzerinden yapılan hesaplama sonucu 360.55 TL.olup, bu miktar üzerinden davanın kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Somut olayda davacı kısmen haksız ise de taraflar arasındaki sözleşmeye göre takibe giriştiğinden ve takibinde kötüniyetli olduğu kabul edilemeyeceğinden kötüniyet tazminatı ile sorumlu tutulmaması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddi ile, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13225, Karar No: 2019/4423, Tarih: 15.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/13225 E.  ,  2019/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.11.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde alacak talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı belediyenin 21.03.1989 tarih ve 89/24 sayılı encümen kararı ile 2300 m2 ve 200 m2'lik taşınmazları 860.000,00TL bedelle davacıya sattığını, bedelin Ziraat Bankasına yatırıldığını, ancak tapu verilmediğini belirterek, 146 ada 17 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile hudutları yazılı ve satışa konu 2300 m2'lik ve 2000 m2'lik taşınmazların davacı adına tesciline, bu mümkün olmadığı takdirde davacıdan tahsil edilen bedelin sebepsiz zenginleşme nedeniyle güncellenerek davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000,00TL'nin tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava edilen yerle ilgili bir satışın yapılmadığını, satışın yapıldığı iddia edilen tarihte yürürlükte bulunan 1580 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddesi hükmü gereğince yetkinin Belediye Meclisine ait olduğunu, alacak talebine yönelik davada ise zamanaşımı süresinin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil istemi yönünden satışın Belediye Meclis kararı ile yapılmadığı, alacak talebi yönünden ise zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre tapu iptali ve tescil istemi yönünden davanın reddine dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin bu konudaki ve diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre tapu iptali ve tescil istemi yönünden davanın reddine dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin bu konudaki ve diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin alacak istemi yönünden temyiz itirazlarına gelince; davacının tapu iptali ve tescil istemi, dava konusu taşınmazın satış yetkisinin belediye meclisine ait olmasına rağmen belediye encümen kararına dayanılarak yapılmış olması, yani geçersiz satış işlemine dayanılması nedeniyle reddedilmiştir. Satışa ilişkin işlemler geçerli bulunmadığı takdirde satıcı aldığı satış bedelini geri vermekle yükümlüdür. Başka bir anlatımla, geçersiz satışta herkes verdiğini geri alır. Alıcı, satıcının ferağ verme yönündeki ümidi kesildiği takdirde verdiği parayı isteme hakkını kazanır. Satış bedelinin istenmesi davalarında zamanaşımının başlangıcı bu ümidin kesildiği tarihtir. Eldeki davada tapu iptali ve tescil talebinin reddi kararı ile zamanaşımı başlar. Hal böyle olunca, geçersiz satış işlemi nedeniyle ödenilen bedelin iadesi isteminin esasının incelenmesi, davacının ödediği miktar belirlenerek güncellenip oluşacak sonuca göre alacak davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile alacak istemi yönünden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6183, Karar No: 2016/8670, Tarih: 16.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/6183 E.  ,  2016/8670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168/2, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın sabıka kaydındaki hükümlülüklerinden, ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2010 tarih ve 2009/493 esas, 2010/874 karar sayılı ilamın tekerrüre esas alındığının hükmün gerekçe kısmında belirtilmiş olması karşısında, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın, yolda yürüdüğü sırada arkasında bulunan ve önceden tanımadığı mağdurun yanına giderek, yerde gazete kağıdına sarılı 25.000-30.000 dolar civarında para bulduğunu söyleyip, bulduğu paraları mağdurla bölüşmeyi teklif ettiği, sanıkla mağdurun bir apartmanın girişinde oturdukları sırada, sanıkla birlikte hareket eden ve açık kimliği tespit edilemeyen bir şahsın yanlarına gelerek “Para kaybettim ve parayı düşürdüğüm yerden sizin geçtiğinizi gördüm.” demesi üzerine sanığın, para bulmadıklarını belirtip, isterse üzerlerini boşaltmayı teklif ettiği, bunun üzerine mağdurun arka cebindeki cüzdanında bulunan 500 Euro, 130 TL ve bir adet milli piyango biletini yerde duran gazetenin üzerine koyduğu, açık kimliği tespit edilemeyen şahsın diğer cebine de bakacağı hususunda ısrar ettiği sırada sanığın, mağdura ait olup yerde serili olan para ve bileti gazeteye sardığı ve içerisinde 1 dolar ve altında gazete parçaları olan diğer kağıdı mağdura verdiği, mağdura ait para ve biletin bulunduğu gazete kağıdını ise mağdurun dalgınlığından yararlanarak kendisi aldığı, sanığın ve diğer şahsın yanından ayrılmasından sonra cebindeki kağıdı açan mağdurun üst kısımda 1 dolar, altında ise gazete parçaları olduğunu gördüğü, sanığın bu şekilde atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/06/2013 gün ve 2012/15-1351 Esas ve 2013/328 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, kanun koyucu, cezanın kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime somut olayın özellikleri ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini de göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevini yüklemiştir. Ancak, hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, bu düzenlemelere uygun olarak; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik ile dosya içeriğine yansıyan bilgi ve belgelerin isabetli biçimde değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır. Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; haksız menfaat miktarının 500 Euro, 130 TL ve ikramiye çıkıp çıkmadığı belli olmayan 1 adet milli piyango bileti olduğu olayda, TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde takdirin kullanılarak alt ve üst sınırlar arasında bir belirleme yapılması gerekirken, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezasını gerektiren dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler somutlaştırılmadan ve bu kriterler esas alınmadan, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak hapis cezasının üst sınırdan tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15661, Karar No: 2014/17565, Tarih: 27.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/15661 E.  ,  2014/17565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 23.05.2014 gün ve 2014/10372/35570 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.06.2014 gün ve KYB. 2014/202405 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun üçer kez 203/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca üç defa 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2014 tarihli ve 2013/337 esas, 2014/79 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelemesinde;

1- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/11480 esas, 2013/15670 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, özelleştirme uygulamaları sonucu elektrik dağıtım ve satışı işlemlerinin özel şirketlerce yapılmaya başlanması karşısında özel şirketler tarafından konulmuş mühürlerin mühür bozma suçunun konusunu oluşturmayacağı cihetle, somut olayda sanığa elektrik dağıtım hizmeti sunan şirketin suç tarihinde özelleştirme işlemlerinin tamamlanıp tamamlanmadığı araştırılmadan sanığın aleyhine olacak şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde,

2- Adı geçen sanığın elektrik aboneliği kendi adına olan üç farklı sayaç için mühür bozma suçunu işlediği, mühür bozma tutanaklarının tarihlerinin aynı olduğu, sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında üç kez mühür bozma suçunu işlediği cihetle, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde üç kez ayrı ayrı cezalandırılmasında,

3- Sanığın katılan kuruma ödeme yaptığına dair makbuz ibraz ettiği ve sabıkası da bulunmadığı cihetle, suç nedeniyle oluşmuş ve giderilmesi gereken bir zarar bulunup bulunmadığı tespit edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden bir değerlendirme yapılmamasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü: