muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20631, Karar No: 2012/4556, Tarih: 23.02.2012

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6.000.00 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı; elbirliği mülkiyet olarak adına tapuda kayıtlı 737 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan babasının dikmiş olduğu kavak ağacı 40 yıldır bakıp yetiştirdiğini ve kestiğini ancak davalıların mülkiyet iddiasında bulunmaları ve ağacı almasına mani olmaları nedeniyle ağacın taşınmaz üzerinde kalarak çürüyüp kereste vasfını yitirdiğini, ayrıca ağacın gövdesi ve dallarının ziraat yapmasına engel olduğundan bahisle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 6.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalılar duruşmada özetle; davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, dava konusu taşınmazın iştirak halinde olması, davacının diğer ortakların davaya katılması, ya da miras şirketine temsilci atanması işlemini yerine getirmediğinden, davanın aktif husumet (sıfat) yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.Yargıtay’ın yerleşik uygulamasında kavak ve söğüt gibi yetiştirildikten sonra kesilip yararlanılacak cinsten ağaçlar, taşınmazın tamamlayıcı parçası değil, taşınır hükmüne tabi mal kabul edilmektedir. Bu nedenle sorunun çözümü taşınmaz mülkiyeti hükümlerine göre değil, TMK.nun 729.(MK. 655) maddesi hükümleri uyarınca değerlendirilmelidir. Taşınır mallar da ise zilyetliğin teslimi ile mülkiyet kazanılır (TMK.md.763).Burada önemli olan husus kavak ağaçlarının menkul mal hükmünde kabul edilmesi, bu nedenle mülkiyetin zemine bağlı olmaksızın dikip yetiştirene ait olmasıdır.O halde uyuşmazlığın çözümü, bir taşınır niteliğinde bulunan bu kavak ve söğüt ağaçlarının kim tarafından dikip yetiştirildiği, yani mülkiyetinin kime ait olduğunun tespitine bağlıdır. Davacı miras kalan taşınmaz üzerindeki kavak ağaçlarının 40 yıldır kendisi tarafından bakılıp yetiştirildiğini iddia ettiğine göre, fiili taksimde kendisine verilmiş ve kendisi tarafından bakılıp yetiştirilmiş ise zarar verenden bedelini talep hakkını kazanmıştır. Mahkemece açıklanan şekilde menkul mal hükmündeki kavak ve söğüt ağaçlarının mülkiyeti konusunda tanıkların beyanları alınarak araştırma yapılmadan eksik inceleme ile ve yanılgılı gerekçe ile davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1094, Karar No: 2017/3777, Tarih: 02.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1094 E.  ,  2017/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekilleri Avukat ..., ..., Avukat ... ve Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yabancı hakem kararının tenfizi istemine ilişkindir.

Davacı şirket vekili taraflar arasında 31.01.1997 tarihinde "... Hafif Raylı Sistem 1. Aşama Yapım Projesi Sözleşmesi" imzalandığını, bu sözleşmeden kaynaklı ihtilâfların halli için Uluslararası Ticaret Odası (İCC) nezdinde tahkim davası ikame ettiklerini, İCC tahkim kuralları çerçevesinde oluşturulan hakem heyetinin 11.07.2011 tarihinde .../...’de nihai kararını verdiğini belirterek yabancı hakem kararı niteliğindeki bu kararın tenfizini talep etmiştir.

Davalı vekili davaya cevap dilekçesinde, diğer itirazları yanında, tenfiz istemine konu olan kararın Hollanda Usul Hukuku’na tabi olarak .../... Bölge Mahkemesi’nde tescil ve kayıt altına alındığını, ... Usul Kanunu’na dayalı olarak da kararın iptâli için ... Bölge Mahkemesi’nde 04.02.2012 tarihinde iptâl davası açtıklarını, bu davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Dairemizin 26.01.2017 tarihli geri çevirme kararı üzerine taraf vekillerinin sunduğu dilekçe ve eklerinin incelenmesinde; davalı idare vekilinin dilekçesinde davacı tarafından tenfizi istenen yabancı hakem kararının iptâli talebiyle .../... de açılan iptâl davasının ... Yüksek Mahkemesi'nde temyiz incelemesi aşamasında olup henüz kesinleşmediğinin bildirilerek bu yargılamanın devam ettiğine ilişkin Hollanda

Yüksek Mahkemesi'nden alınan 03.04.2017 tarihli Apostil Şerhli ve yeminli tercüman tarafından çevirisi yapılmış Felemenkçe/Türkçe yazı aslının sunulduğu, davacı vekilinin dilekçesinde ise, davalı belediyenin yabancı hakem kararını iptâli talebiyle ... Bölge Mahkemesi’nde açtığı iptâli davasının bölge mahkemesince reddedildiği, davalının bölge mahkemesinin bu kararını temyiz ettiği, temyiz mahkemesinin de 06.12.2012 tarihli kararı ile davalının temyiz talebini reddettiğini, bundan ayrı olarak davalı belediyenin tahkim yargılamasındaki hakemlerden Prof.Dr. ...’nın tarafsız olmadığını iddia ederek hakem kararının iptâli için Lahey Bölge Mahkemesi’nde ayrıca bir dava daha açtığını, bu davanın da reddedildiğini, red kararının temyizi üzerine bu davada da temyiz talebinin reddine karar verildiğini ileri sürdüğü ve dilekçesinde buna ilişkin apostil şerhli ve tercümesi yapılmış belge örneklerini ibraz ettiği görülmektedir.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 62. maddesinin 1. Fıkrasının (h) bendi uyarınca, hakem kararı tabi olduğu veya verildiği ülke hukuku hükümlerine veyahut tabi olduğu usule göre kesinleşmemiş yahut icra kabiliyeti veya bağlayıcılık kazanmamış veya verildiği yerin yetkili mercii tarafından iptâl edilmiş ise tenfiz mahkemesinin bu kararın tenfizi talebini reddetmesi gerekir. Yabancı hakem kararlarının tenfizinde aslolan, verildiği ülkede dahi henüz bağlayıcı, kabili icra, geçerli olmayan hakem kararlarının, tenfizin talep edildiği ülkede icra olunmamasıdır. Dolayısıyla verildiği ülkenin yetkili mercii tarafından iptâl edilmiş, hatta icrası geri bırakılmış olan kararların Türkiye’de tenfizi talebinin de reddedileceği az yukarıda belirtilen MÖHUK’nın 62. maddesinde hükme bağlanmıştır. Yine somut olayda uygulanması gereken 1958 tarihli New York Sözleşmesi’nin V. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde "Hakem kararının taraflar için henüz mecburi olmadığı veya bunun verildiği memleket kanunu yahut tabi olduğu kanun yönünden yetkili bir makam tarafından iptâl edilmiş veya hükmünün icrasının geri bırakılmış bulunduğu" aleyhine tenfiz talep edilen tarafından tenfiz talebinin reddi için ileri sürülebilecek bir sebep olarak sayılmıştır. Yabancı hakem kararının tenfizi talebiyle mahkemeye başvurulduğu sırada karar henüz iptâl edilmemiş ve fakat iptâli için dava açılmışsa, tenfiz isteminde bulunulan mahkemenin bu iptâl davasının sonucunu beklemesi gerekir.

Az yukarıda içeriklerinden bahsedilen davalının savunması ve davacının verdiği beyan dilekçelerine göre davalı belediye tarafından yabancı hakem kararının iptâli için Hollanda’da iptâl davası açıldığı anlaşılmakta ise de, iptâl davası sonucu verilen kararın kesinleşip kesinleşmediği konusunda taraf beyanları çelişkili olduğu gibi, taraflarca sunulan belgeler de farklı merciilerden alınmış olup, bu haliyle iptâl davasının kesinleşmesiyle ilgili tereddüt oluştuğu açıktır.

Bu durumda mahkemece tenfize konu yabancı hakem kararının iptâli için Hollanda’da açılan iptâl davası sonucu verilen kararın kesinleşmesinin beklenmesi, yine davacı vekilinin 30.10.2017 tarihli dilekçesinde davacı ile davalı belediye arasında mahkeme dışında bir sulh protokolü yapıldığı, bu sulh anlaşmasının ... Büyükşehir Belediye

Meclisi’nce kabul edildiği belirtilerek dilekçe ekinde ... Büyükşehir Belediye Meclisi Kararı ile sulh protokolü sunulduğundan, sunulan meclis kararı ile sulh protokolü de dikkate alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekir.

Kararın davalının diğer temyiz itirazları bu aşamada incelenmeksizin davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Meclisi’nce kabul edildiği belirtilerek dilekçe ekinde ... Büyükşehir Belediye Meclisi Kararı ile sulh protokolü sunulduğundan, sunulan meclis kararı ile sulh protokolü de dikkate alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekir.

Kararın davalının diğer temyiz itirazları bu aşamada incelenmeksizin davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı belediye yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2491, Karar No: 2009/5199, Tarih: 27.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2491 E.  ,  2009/5199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda davacı Hazinenin davasının reddi yolunda kurulan 28/12/2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi ile duruşmalı olarak incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/05/2007 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden Hazine vekili Av...., Orman Yönetimi vekili Av...... ile karşı taraftan A.. B.. vekili Av....... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Birlikte aynı gün Dairede duruşması yapılan 36 adet dava dosyasının tümü iade edilip bir kısım eksiklikler ve yine daha sonra bu dava dosyalarından klavuz dosya olan mahkemenin 2006/168 (Dairenin 2008/17379) sayılı dava dosyası 11.03.2008 tarihinde yine iade edilerek eksikliklerin tümü tamamlandıktan sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, Silivri İlçesi Beyciler Köyü, MAHALLE ARKASI Mevkiinde bulunan ve bu köyle 1985 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman olarak tescil harici bırakılan taşınmaz hakkında, davalı tarafından açılan tescil davasının, kazanma koşullarının oluşmaması nedeniyle Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.04.2002 gün ve 1999/425-2002/305 sayılı kararı ile reddine karar verildiğini, dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu iddia ederek, Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini, çekişmeli taşınmazlara davalının elatmasının önlenmesini istemiştir.

Mahkemenin 2006/163-166-180 ve 109 (Dairenin 2008/2464-2480-2487 ve 2644) sayılı dosyalarında davalılar duruşmaya gelmemiş ve davaya da cevap vermemiştir. Diğer 32 adet dosyada davalı kişiler, dava konusu taşınmazın Silivri İlçesi, Beyciler (Yavaşça Doğan) Köyü, Nisan 1303 Tarih, 13 ve bu kaydın gittisi Haziran 1951 tarih 1 nolu ve yine Beyciler Çiftliğine (Mezrası) ait Şubat 1296 tarih 12 sıra numaralı ve bunun gittileri olan Nisan 1301 tarih 13 ve Şubat 1302 tarih 6 Şubat, 1303 tarih 28 ve Haziran 1929 tarih 37 ve bunun gittileri Haziran 1948 tarih 67, Kasım 1957 tarih 117, Ekim 1963 tarih 18, Ocak 1964 tarih 13 nolu tapu kayıtları kapsamında olduğunu, Mahkemenin kesin hüküm olan kararında, çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması ile orman dışına çıkarılan sahalardan olmadığının belirlendiğini, dava konusu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden de olmadığını, Beyciler Köyünün arazi kadastrosu sırasında köyün tüm taşınmazlarının kadastro tespitinin yapılmayıp köy sınırları içindeki taşınmazların ancak 1/2'sinin kadastro tespitinin yapıldığını, bu nedenle çekişmeli taşınmazın tescil harici kaldığını belirterek, davanın reddini istemiştir. Davalı Orman Yönetimi, dava konusu taşınmazın öteden beri devlet ormanı olup, zilyetlik ile kazanılmasının mümkün olmadığını, bu durumun taraflar

arasında daha önce görülüp kesinleşen dava dosyalarında verilen kararlarla da saptandığını, davalının dayandığı tapu kaydının taşınmaza uymadığını, uysa bile 4785 Sayılı Yasa karşısında yasal değerinin bulunmadığını ileri sürmüş, davalı Beyciler Köyü Tüzel Kişiliği adına Büyük Çavuşlu Belediye Başkanlığı ise, çekişmeli taşınmazın Beyciler Köyü hudutları kapsamında olduğunu,2004 yılında yürürlüğe giren Yerel Yönetimler Yasası gereğince Silivri İlçesinde bulunan Beyciler Köyü ve Çayırdere Köyünün Büyük Çavuşlu Belediye Başkanlığı sınırları içine alındığını, yasal koşulların oluşması halinde taşınmazın davacı adına tesciline karar verilebileceğini belirtmiştir.

Mahkemece, 2006/163-166-180 ve 109 sayılı dosyalarda davalılar yargılamaya katılmadıkları ve davaya da cevap vermedikleri halde, bu dosyalarda dahil toplam 36 dosyada dava konusu taşınmazın, davalıya ve paydaşlarına ait kök tapu kaydının kapsamında kaldığı, taşınmazın tescil harici bırakılması nedeni ile davacıların dayandığı tapu kaydının hukuki değerinin sona erdiğinden bahsedilemeyeceği, davalı gerçek kişinin söz konusu tapu kaydına dayanarak her zaman tescil harici bırakılan taşınmazın tapuya dayalı olarak adına tescilini isteme hakkının bulunduğunu, daha önce davalılar tarafından açılan tescil davası ret edilip kesinleşmişse de taraflar arasındaki uyuşmazlığın sona ermediğini tescil davasının reddedilmesinin, Hazinenin tescil davası açması için yeterli olacağı iddiasının, tapusuz taşınmazlar ile ilgili olup, dava konusu taşınmazın öncesinin tapulu olduğu ve 13.05.1987 tarihinde kesinleşen tapulama sırasında, taşınmazın tapulama ekibince orman olduğu sanılarak tescil harici bırakıldığını, uygulanan Orman Tahdit Haritası ve Memleket Haritasına göre taşınmazın ormanla ilgisi de bulunmadığı gibi, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan ve aynı yer hakkında davalı kişinin daha önce açtığı tescil davasının ret edilip kesinleşmesiyle davalının herhangi bir hakkı bulunmadığı belirlenen taşınmazın tesciline ve davalının bu yere elatmısının önlenmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce, 3116 Sayılı Yasaya göre 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 1943 yılında yapılan ve 28/12/1949 yılında ilan edilerek kesinleşmesinden sonra Şekerpınar, Erikpınar ve Havuzpınar Devlet Ormanı ismiyle Şubat 1952 tarih ve 19 numarada 1316 Hektar yüzölçümüyle ve yine Nisan 1962 tarih 13 numarada 779 Hektar yüzölçümüyle ve Sazlıdere Devlet Ormanı ismiyle tapuya tescil edilen orman kadastrosu ile daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp 12/03/1996 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1985 yılında yapılmış, 14.04.1987 – 13.05.1987 tarihlerinde ilan edilmiş, dava konusu yer tescil ve tesbit harici bırakılmıştır.

Mahkemece, yargılamaya katılarak taşınmazın tapulu olduğunu bildiren davalının dayandığı Beyceğiz diğer adı Yavaşça Doğan Köyü K.Sani 1291 (1275) tarih 172 ila 183 sayılı sicilden gelen ve bir çok intikallerden sonra Hazine ve Orman Yönetiminin taraf olmadığı Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinin 1950/48148 sayılı ortaklığın giderilmesi davası sonucu kayıtların ilk tesisindeki miktar ve yüzölçümüne bağlı kalınmadan ve büyük bölümünün 1943 yılında yapılıp 1949 yılında kesinleşerek Nisan 1952 tarih 13 numarada 779 Hektar yüzölçümüyle Hazine adına tescil edilen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı da göz önünde bulundurulmadan, sınırları değiştirilip miktarı da artırılarak Haziran 1951 tarih 1 ve 2 numaralarda tescil edilen ve 1985 yılında Beyciler Köyünde yapılan kadastro sırasında

Silivri-Çerkez Köy Otobüs Yolunun batısında bulunan Beyciler Köyü 1461 ila 1530 sayılı parsellere uygulanan Haziran 1951 tarih 1 nolu kaydın aynı gün temyiz incelemesi yapılan Silivri (2) Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/146, 147, 148, 156, 157, 158, 162, 163, 168, 169, 171, 173, 176, 177, 180 ve 181 sayılı toplam 17 dosyada dava konusu edilen 22 parça taşınmaza ve yine Beyciler Mezrası Hudutnamesine ait cinssiz ve miktarsız olarak ilk defa Şubat 1296 (1880) tarih 12 ve Nisan 1301 (1885) tarih 13 numaralarda tescil edilen kayıtların gittisi olan ve kadastro sırasında Silivri-Çerkez Köy Otobüs Yolunun doğusunda kalan Beyciler Köyü 1 ila 1460 sayılı parsellere uygulanan Mayıs 1944 tarih 35, Haziran 1948 tarih 67, Mayıs 1951 tarih 77 ve 78, Mayıs 1971 tarih 6 nolu kayıtların dava konusu aynı gün temyiz incelemesi yapılan Silivri (2) Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/109, 149, 150, 151, 152, 154, 159, 160, 161, 164, 165, 166, 167, 170, 172, 174, 175, 178 ve 182 sayılı toplam 10 adet dosyada dava konusu edilen 21 parça taşınmaza uyduğu, daha önce aynı yerler hakkında temyize konu davaların davalısı olan kişilerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak açtıkları davalar ret ile sonuçlanıp kesinleşmişse de davalılar şimdi tapu kaydına dayandıklarından, önceki dava ile temyize konu davada dayanılan sebeplerin değişik olması nedeniyle önceki davanın temyize konu dava yönünden kesin hüküm oluşturmayacağı, gerekçesi ile Hazinenin davasının reddine karar verilmişse de delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Temyize konu davaların keşifleri aynı bilirkişiler huzuruyla yapılmıştır ve keşif tutanaklarının tümü biribirinin kopyasıdır. Orman bilirkişileri yörede 1943 yılında yapılan orman kadastro harita ve tutanaklarını uygulamayıp 1995 yılında yapılan aplikasyon haritasını uygulayarak rapor vermişlerdir. Davalı köylülerin dayandıkları tapu kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileriyle getirtilip uygulanmamışsa da aşağıda izah edileceği gibi bu eksiklikler davanın sonucuna etkili görülmemiştir.

Temyize konu 36 adet dava dosyası hakkında Hazinenin mürafaalı olarak yaptığı temyiz itirazları aynı gün incelenip dava dosyalarının tümü bir kısım eksikliklerin tamamlanması için iade edilip tamamlanmış, daha sonra Asliye (2) Hukuk Mahkemesinin 2006/168 (Dairenin 2008/17379) sayılı dosyası ikinci kez iade edilerek dayanılan tüm tapu kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren kadastro sırasında revizyon gördüğü parsellerle birlikte getirilmiş, bu 36 adet dava dosyasında dava konusu edilen 43 adet taşınmazın yerleri 1/10000 ölçekli birleşik kadastro paftası ile yine 1/10.000 ölçekli memleket haritası üzerinde gösterir şekilde keşif bilirkişilerine harita düzenlettirilmiş ve böylece keşif ve uygulamanın izlenip denetlenmesi sağlanmıştır.

Tüm dava dosyaları içindeki ve özellikle bu davalarda dayanılan belgeler ve deliller aynı olması nedeniyle dayanılan bütün belgelerin ve kayıtların tamamlandığı, mahkemenin 2006/168 (Dairenin 2008/17379) sayılı dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere göre;

I- Davalıların dayandığı ve kadastro sırasında Silivri-Çerkezköy Otobüs Yolunun batısındaki Beyciler Köyü 1461 ila 1530 sayılı parseller ile yine aynı Büyük Çavuşlu Köyü 251 ila 868 ve 1468 ve 2438 ila 2441 ve 1447 ila 1458 sayılı Silivri-Çerkezköy Otobüs Yolunun batısındaki yüzlerce parsele uygulanan Beyceğiz diğer adı Yavaşça Doğan Köyüne ait 12 adet tapu kaydının geldisi Mazbut Firuz Ağa Vakfı, vakfı atik defteri 1 cilt, 168. varakasından nakil edildiği belirtilerek, ilk defa Zilhicce 1292 (1876) (K.Sani 1291) tarih D.10 varak 172 ila 183 numaralarda ANAŞTAŞ binti Kostanti adına tescil edilmiştir.

Bunlardan K.Sani 1291 (1875) tarih 172 nolu tapunun cinsi Otlak ve Yaylak ve Koru ve Kışlak olup miktarı 7750 dönüm (7.122.250 m2) dür. Bu kayıt, aynı zamanda çiftliğin genel hudutnamesidir.

Diğer 11 adet kayıtdan K.Sani 1291 tarih 183 nolu kayıt, bakkal dükkanı, bir oda ve samanhane ve bir fırın ve keson kuyu ve harman yerini içine alan bir bab haneye (bir ev) aittir ve yüzölçümü yazılmamıştır. K.Sani 1291 tarih 173 ila 182 nolu 10 adet kaydın ise cinsi tarladır. Bu 11 kayıt çiftliğin genel hudutnamesine ait K.Sani 1291 tarih 172 nolu kaydın içinde bulunmaktadır. Tarlaya ait K.Sani 1291 tarih 173 ila 182 nolu 10 adet kaydın toplam yüzölçümü 1750 dönüm (1.608.250 m2) dür. Ancak, bu 10 adet tapu kayıtlarının incelenmesinde aşağıdaki I Nolu Tabloda da görüldüğü gibi 5 adedinin sınırları aynı,ancak miktarları farklıdır.

K.sani 1291 tarih 173 ve 174 nolu 300 ve 100 dönüm kayıtların,

K.sani 1291 tarih 175 ve 176 nolu 150 ve 300 dönüm kayıtların,

K.sani 1291 tarih 177 ve 178 nolu 250 ve 150 dönüm kayıtların,

K.sani 1291 tarih 179 ve 180 nolu 100 ve 150 dönüm kayıtların,

K.Sani 1291 tarih 181 ve 182 nolu 50 ve 200 dönüm kayıtların