muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4907, Karar No: 2024/4466, Tarih: 19.12.2024

II. CEVAP

Davalı vekili, dava konusu edilen 3836 parsel nolu taşınmazın bir kısmının (a bölümü) dava dışı ... Enerji(…)A.Ş. isimli firmaya kiraya verildiğini, bir kısmının ise (b bölümü) ... Enerji (…)A.Ş. ye kiralandığını, 3835 nolu parselin ise mülkiyetinin ... Enerji (…) A.Ş’ye ait olduğunu, dolayısıyla davacının bu taşınmazlar hakkında talepte bulunamayacağını, Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/886 Esas sayılı dosyasıyla ... Enerjinin aynı konuda dava açtığını, müvekkili şirketin faaliyet bölgesindeki (Kırşehir Nevşehir Karaman Konya Aksaray) hat ve tesislerin işleteni olduğunu, mülkiyetinin ise TEDAŞ'a ait olduğunu, Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretimine İlişkin Yönetmeliğin Uygulanmasına Dair Tebliğ'in bağlantıya ilişkin hükümler başlıklı (6/1) hükmüne göre, bu Yönetmelik kapsamında kurulacak üretim tesislerinin şebekeye teknik özellikleri ve bağlantı noktası itibariyle şebekenin mevcut kapasitesi dikkate alınarak YG veya AG seviyesinden bağlanabileceğini, Tebliğin (8/4) maddesine göre her başvurunun ilgili şebeke işletmecisi tarafından kurulacak komisyonca değerlendirileceğinin öngörüldüğünü, EPDK’nın komisyon değerlendirmelerine bir kıstas getirmediğini, dağıtım şirketlerinin özel durumları gereği tam bir takdir hakkı tanınmış olduğunu, bu yetkinin müvekkilince Yönetmelik ve Tebliğ hükümlerine göre kullanıldığını, başvuranlar arasında adaletin gözetildiğini, birtakım objektif kriterler benimsendiğini (bağlanabilirlik oranı, bağlantı hattının kesiti, hat kapasitesi, bağlantı hattının gerilimi, gerilim değişikliği, santralin şebekeye olan mesafesi, TEİAŞ TM kapasitesi ve TEİAŞ TM yan yana kapasitesi vb.), belirtilen kriterler doğrultusunda davacının talebinin değerlendirilerek reddedildiğini, davacının 31.08.2015 tarihli başvurusunun aynı dönemde yapılan diğer başvurular ile aynı anda ve aynı şartlarda teknik kriterler uygulanarak uygulanarak değerlendirildiğini, kurulması planlanan santralin bulunduğu sahanın etrafında başka bağlanabilecek dağıtım hattı bulunmaması nedeniyle yapılan başvurunun teknik değerlendirmesinin olumsuz sonuçlandığını, davacının 29.12.2015 tarihli başvurusunun da aynı şekilde reddedildiğini, davacının 29.02.2016 tarihli başvurusunun trafo merkezinde başvuru gücü kadar (500kw) kapasite olmaması nedeniyle olumsuz değerlendirildiğini, davacının henüz yatırım yapmadığı, kurmadığı bir tesis için tazminat talep edemeyeceğini, hayali kâr kayıplarının istenilemeyeceğini, zararının olmadığını savunarak davanın reddini istedi.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davacının 3 ayrı tarihte lisanssız elektrik üretimi için davalı şirkete başvurduğu, başvuru ve değerlendirme tarihleri itibariyle davacıya tahsis edilebilecek bir kapasitenin bulunmadığı, davalının başvuruları değerlendirirken eşit davranmadığı iddiasının ispatlanamadığı, başvuruların reddine ilişkin kararın mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davacının 3 ayrı tarihte lisanssız elektrik üretimi için davalı şirkete başvurduğu, başvuru ve değerlendirme tarihleri itibariyle davacıya tahsis edilebilecek bir kapasitenin bulunmadığı, davalının başvuruları değerlendirirken eşit davranmadığı iddiasının ispatlanamadığı, başvuruların reddine ilişkin kararın mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalının davaya cevabında tesis ile şebeke arasındaki mesafenin 5 km' den fazla olması nedeniyle başvurunun reddedildiğini belirttiği, bilirkişi incelemesinden sonra bu gerekçesinden farklı olarak kapasite yokluğunu ileri sürdüğünü, bunun iddia ve savunmanın değiştirilmesi ve genişletilmesi yasağına aykırı olup muvafakatlerinin olmadığını, Mahkemenin tarafların söylemediği bir şeyi kendiliğinden dikkate alamayacağını, dosyada inceleme yapan bilirkişilerin tamamının davalının başvurunun reddine gerekçe gösterdiği 5 km'lik mesafe şartının meri mevzuata aykırı olduğu konusunda fikir birliği içinde olduklarını, Mahkemece TEİAŞ'a müvekkilinin başvuru tarihinde boş kapasite olup olmadığının sorulduğunu, gelen cevapta 3MW boşluk olduğunun bildirildiğini, son bilirkişi raporunda başvuru tarihinden sonraki dönemlere ilişkin TEİAŞ ile davalı şirket yazışmalarının dikkate alındığını, ikinci bilirkişi raporunda eylül ayında kapasitenin TEİAŞ tarafından 22 MW dan 25 MW a çıkartıldığını ve ilk başvurunun değerlendirildiği esnada 3 MW boş kapasitenin olduğunun belirtildiğini, davalının da bunu bildiği için kapasite yokluğundan değil 5 km şartından dolayı başvuruyu redettiğini, son bilirkişi raporunun davalının beyanları esasa alınarak tanzim edilmesi nedeniyle hükme esas alınamayacağını belirterek, kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davacının talep tarihlerinde TEİAŞ tarafından belirlenen kapasite miktarında yeterli boşluk olmadığının sabit olduğu, davacının 2 talebi arasında oluşan kapasite artışının, talebi dikkate alınarak davacıya öncelik tanınmasını gerektirmediği, zira talep tarihindeki Trafo Merkezinin ilan edilen kapasitesinin dikkate alınması gerektiği, öte yandan 02.10.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve dava devam ederken 12.05.2019 tarihinden yürürlükten kalkan ancak somut uyuşmazlıkta uygulanması gereken Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretimine İlişkin Yönetmeliğin Uygulanmasına Dair Tebliğde, lisansız GES başvurusunda uyulması gerekli şartların düzenlendiği, kapasite yetersizliğinin başvurunun kabul edilmeme sebeplerinden biri olarak tespit edildiği, her ne kadar davacının ilk iki talebinin reddine dair davalı şirketin gerekçesi yerinde değil ise de, başvuru tarihlerinde Trafo Merkezinde yeterli kapasite bulunmadığının sabit olduğu, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebeplerini tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, lisanssız güneş enerjisi santrali kurmak için ilgili bölgenin elektrik dağıtım şirketine yapılan başvurunun hukuka aykırı olarak reddedildiğinin tespiti ile sistem bağlantı sözleşmesi yapılması olmazsa bu yüzden uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6446 sayılı Kanunu'nun 9 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 14 üncü maddesi,

2. 02.10.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretimine İlişkin Yönetmeliğinin 6 ncı ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davalının ilk iki başvuruya ilişkin red gerekçesinin yerinde olmadığı değerlendirilse bile trafo merkezinde yeterli kapasitenin bulunması halinde davacının başvurusunun kabul edilmesinin imkansız olmasına, davacı tarafça TEİAŞ'tan gelen yazıda hata yapıldığı, ilgili trafo merkezinin kapasitesinin daha önceden 24 MW 'a çıkartıldığı ve başvuru tarihlerinde 25 MW olduğu, bunun da hali hazırda 24.657KW'lık kısmının tahsis edilmiş olması nedeniyle davacının talebi (500 KW) kadar kapasitenin bulunmadığının tespit edilmiş olmasına, güncel kapasite durum tablosunun da bunu doğruladığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15337, Karar No: 2012/14925, Tarih: 14.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/15337 E.  ,  2012/14925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Fatih 3. As.CM)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Sanıklar hakkında atılı hakkı olmayan yere tecavüz etme ve özel belgede sahtecilik suçlarından beraatlerine karar verildiği

1) İddianamenin kabulü kararı okunmadan duruşmanın açılıp sanıkların sorgularının yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 191/1. maddesine aykırı davranılması,

2) 5271 sayılı CMK'nun 230/2. maddesine aykırı olarak verilen beraat kararında CMK'nun 223/2. fıkrasında belirtilen hallerden hangisine dayanıldığının gösterilmemesi,

3) Sanıkların, katılanın imzasını taklit ederek adına sahte iş bırakma bildirimi düzenlediklerinin iddia olunması, dosya içerisinde mevcut 19.11.2008 tarihli ekspertiz raporunda suça konu iş bırakma bildirimi üzerinde bulunan imzanın katılana ait olmadığının tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sanıkların yazı ve imza örneklerinin temin edilerek, suça konu belge üzerindeki imza ve yazıların sanıkların eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12457, Karar No: 2025/1005, Tarih: 22.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12457 E.  ,  2025/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/247 E., 2024/38 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı ve dahili davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı iş yerinde üç yıldır çalışmakta iken kendi işi olmadığı halde kağıt taşıma bandı operatörünün yerine çalışırken elini makineye kaptırarak sağ kolunu kullanamayacak şekilde yaraladığını, davacının kazadan sonraki yaşamında bir işte çalışma yetisinin tamamını kaybettiğini, çalışsa idi elde etmesi beklenen ve fakat çalışamamış nedeniyle yoksun kaldığı ve kalacağı tüm gelirlerin tazminat hesabında dikkate alınmasını, ayrıca özürlü hale gelmiş davacının uğradığı ve yaşamı boyunca artarak süreceği açık olan manevi eliminin giderimi için manevi tazminat talep ettiğini, açıklanan nedenlerle tüm tazminat istemleri için olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte, 5.000 TL maddi, 150.000 TL manevi olmak üzere toplam 155.000 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesini tahsilini talep ve dava ettiği görülmüştür.

II. CEVAP

Davalı ... vekilinin cevap dilekçesinde özetle; açılan davada müvekkil şirketin davalı sıfatı ile aktif husumetinin bulunmadığını, davacının müvekkil şirketin değil ... Ambalaj Teks. Mak. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin çalışanı olduğunu, dava dilekçesinde öne sürülen taleplerin yerinde olmadığını, davacının geçirmiş olduğu kazanın meydana gelmesinde tamamen davacının kusurunun olduğunu, işverenin kusurunun olmadığını, davacının tazminatlarına dayalı iş gücü kaybı ve maluliyetinin kesinleşmediğinin, davacı işçinin tedavisinin Türkiye'nin en iyi Mikro Cerrahi Hastanesinde yaptırıldığını, davanın gerçek işverene yöneltilmesi halinde kazanın meydana gelişi ve davacının en iyi şekilde tedavisi için yürütülen sürecin ortaya çıkacağını, davanın öncelikle aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/42 E., 2020/83 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli kararına karşı davacı ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 10.11.2022 tarih ve 2021/793 E., 2022/2415 K. sayılı kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/42 E., 2020/83 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli kararına karşı davacı ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 10.11.2022 tarih ve 2021/793 E., 2022/2415 K. sayılı kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.11.2020 tarihli kararının süresi içinde davacı ve ... Oluklu Tic. Ltd. Şti. Vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece, "6100 sayılı Kanun'un 123. maddesinde "Davacı, hüküm kesinleşinceye kadar, ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabileceği" düzenlenmiş olup davacı vekili 04.07.2023 tarihli dilekçesi ile davanın geri alınması talebinde bulunduğu anlaşılmakta olup, 6100 sayılı Kanun'un 123. maddesi gözetilerek, bu konuda davalınında beyanı da alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmelidir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin duruşma gün ve saatinden haberi olmasına rağmen duruşmaya gelmemesi üzerine işlemden kaldırma ve sonrasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, mazeret kabul edilmesine rağmen yazılı şekilde karar verilemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Dahili davalı ... Ambalaj Teks. Mak. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde, mazeret kabul edilmesine rağmen yazılı şekilde karar verilemeyeceğini, davayı takip edip etmediklerinin sorulması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, 20.12.2023 tarihli duruşmada, tarafların gelmedikleri, davalı vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu ve mazeretin kabulüne karar verildiği ile duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesine karar verildiği halde, davacı ve davalı vekillerinin duruşma gününden haberdar oldukları halde yapılan yoklamada hazır olmadıklarından bahisle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, ne var ki davalı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği halde tarafların gelmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılmasına ve devamla davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin çelişki oluşturduğu anlaşılmıştır.

2.Davalı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesi durumunda, dosyanın işlemden kaldırılamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17257, Karar No: 2015/28661, Tarih: 19.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17257 E.  ,  2015/28661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/400028

MAHKEMESİ : Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/19 (E) ve 2013/287 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa isnat edilen bıçakla uzuv zaafına neden olacak şekilde yaralama eyleminden dolayısıyla TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a maddelerine göre belirlenen cezanın 5 yılın altında kalması halinde TCK'nin 87/1-son maddesine göre 5 yıla çıkarılması gerekirken, TCK'nin 86/1 ve 86/3-e. maddelerinin uygulanmasından sonra TCK'nin 87/1-son maddesine göre doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamenin 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanın sanığın eylemi neticesinde sol elinde tendon kesisi oluştuğu, bu yaralanma ile ilgili olarak 05/11/2012 tarihinde plastik cerrah uzmanı tarafından düzenlenen adli raporda; katılanın parmaklarını hareket ettirdiği bildirilerek kısıtlılığın olmadığının belirtildiği, 11/07/2013 tarihinde plastik cerrah uzmanı tarafından düzenlenen ikinci raporun ilk bölümünde; katılanın duyu ve organlarının birinde işlev zayıflaması veya yitirilmesi olmadığının bildirilmesine rağmen raporun bu kısmı ile de çelişki yaratacak şekilde sonuç kısmında“katılanın sol 3. parmakta yaklaşık 20 derece fleksiyon kontraktürü mevcut olup yüzde 3 uzuv zaafı”nın bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakla; katılan hakkında düzenlenen adli raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor alınmasının ardından sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarında; sanığın oğlu Emrah'a doğru bıçağı sallarken kendisinin engel olmaya çalışması üzerine bıçağın eline değdiğini ifade etmesi, sanığın ise savunmalarında bıçak ile korkutmak isterken

katılanın bıçağı elinden almak istediği ve kesici kısmından tutması ile yaralandığını savunması, katılanın oğlu Emrah'ın soruşturma aşamasında babasının “lan bu seni bıçaklayacak” diye sesini duyup baktığında elinin kanlar içinde olduğunu gördüğünü beyan etmesi karşısında; E.. A..'un yargılama aşamasındaki sanığın bıçakla saldırdığına ilişkin beyanı ile soruşturma aşamasındaki beyanı arasındaki çelişki de giderilerek sanığın eylemini olası kast, bilinçli taksir yada taksirle gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 87/1-son. maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının istinabe yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

3) Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 87/1-son. maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının istinabe yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

4) Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 29. maddelerine göre belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından TCK'nin 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken hesaplama hatası yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6937, Karar No: 2007/626, Tarih: 06.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6937 E.  ,  2007/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesi gereğince ... bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici, sözleşme konusu mukavva kutularının imâl edilerek davalıya teslim edilmesi istenildiği halde, davalının imalâtın ihale şartnamesine aykırı olduğunu ileri sürerek kabulden kaçındığını ve bedeli ödemediğini ileri sürerek ... bedelinin tahsilini talep etmiştir.

İhale şartnamesinin 5.maddesinde, kutuların kabulünün davalı tarafça oluşturulacak muayene heyetinin raporuna göre yapılacağı, muayene heyetince uygunsuzluk tespit edilmesi halinde iade edileceği hükme bağlanmış olup, düzenlenen tutanaklarda kutuların şartnameye uygun olmadığı tespit edilmiştir. Şartnamenin bu hükmü HUMK.nun 287.maddesi uyarınca delil sözleşmesi niteliğinde bulunduğundan, mahkemece kendiliğinden gözetilerek işin usulüne uygun olarak yapılmadığının, bu nedenle davalının tesellümden kaçınmasının haklı olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece şartname hükümlerine aykırı olarak davacı tarafından yaptırılan delil tespiti ve yargılama sırasında dosya üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu verilen rapora göre hüküm kurulmuş olması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 06.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.