muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1462, Karar No: 2018/2732, Tarih: 19.03.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/1462 E.  ,  2018/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizen tetkikinin davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 07.10.2015 tarih ve 2015/418 E. - 2015/788 K. sayılı kararı ile tasdikine karar verilen uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırma projesinin feshi talebi ile bir kısım alacaklıların başvurusu üzerine ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/418 Esas sayılı dosyasından verilen 29/04/2016 tarihli arar karar ile "...dosyaya proje denetçilerinin raporları dahil olduktan sonra fesih talebinin değerlendirilmesine..." karar verildiği görülmektedir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/418 E. sayılı dosyasında, borçlu ... hakkında yeniden yapılandırma projesinin feshine dair bir karar verilip verilmediği, verildi ise kararın onaylı örneğinin temin edilerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/411, Karar No: 2013/17001, Tarih: 19.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/411 E.  ,  2013/17001 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

... ile .....aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ......Mahkemesinen verilen 28.09.2012 gün ve 484/467 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında nizasız 216 ada 18 ve 20 parsel sayılı taşınmazların, senetsizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik yoluyla mülk edinme koşulları lehine gerçekleştiğinden adına tespit ve tescil edildiğini, bu taşınmazlar arasındaki bir kısım yerin köy boşluğu olarak tescil harici bırakıldığını bu yerin nizasız parsellere geçmek için kullandığını açıklayarak adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili nizalı parselin köy boşluğu olarak tespit harici bırakıldığını ve zilyetlik yoluyla kazandırıcı zamanaşımı iktisabının mümkün olmadığını ve davanın süresinde açılmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Kişiliği temsilcisine, dava dilekçesi yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmesine rağmen yargılama oturumlarına katılmamış ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ........bulunan 216 ada 18 ve 20 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinde çıkmaz yol olarak bırakılan 11.06.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda 124,00 m2 olarak saptanan yerin (tapu hissesinin iptali) ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, davacı hissesine düşen kısmın kadastro bilirkişisi ......11/06/2012 tarihli raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen bölüm olduğunun tespitine karar verilmiştir. Hüküm davalı Hazine vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere ve kural olarak; kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan bir yer için tespit öncesi zilyetlik hukuksal nedenine dayanılması halinde tespit dışı bırakılma tarihinden davanın açıldığı tarihe kadar makul sürenin geçirilmemesi gerekir. Tespit sonrası nedenler için ise TMK'nun 713/1. maddesine göre imar-ihya ve zilyetlik tespit dışı bırakıldığı tarihten davanın açıldığı tarihe kadar, 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin aralıksız ve çekişmesiz olması davacı yararına gerçekleşmesi zorunludur.

.....

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmaza komşu ve davacı adına tespit ve tescil edilen 216 ada 18 ve 20 sayılı parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin 03.03.2008 tarihinde yapıldığı, eldeki dava harcı yatırılmak suretiyle 21.07.2011 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, Dairemizin kararlılık kazanmış içtihatlarına göre tespit öncesi nedenler için makul süre geçmiştir. Tespit sonrası sebepler için ise dava tarihine kadar 20 yıllık süre dolmamıştır.

Hal böyle olunca, az yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere kabul kararı verilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, az yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere kabul kararı verilmesi isabetsizdir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/16563, Karar No: 2012/34349, Tarih: 22.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16563 E.  ,  2012/34349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda ... Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21.15 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4159, Karar No: 2024/19418, Tarih: 29.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/4159 E.  ,  2024/19418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/289 E., 2023/275 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/289 Esas, 2023/275 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna, 2. 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararda bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6305, Karar No: 2024/4941, Tarih: 03.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6305 E.  ,  2024/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1074 E., 2023/979 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzelterek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/408 Esas, 2023/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1-3-e,87/2-b,29/1,62/1,53/1,58. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/1074 Esas, 2023/979 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) bendi uyarınca katılan lehine vekalet ücreti takdir edilerek düzelterek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik nedenleri bulunmadığına ilişkindir.

III.GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik nedenleri bulunmadığına ilişkindir.

III.GEREKÇE

Suç tarihinde katılan ...'ın, kardeşi tanık Seyit... ve katılan ...'in birlikte alkol aldıkları, yine parkın başka bir tarafında yakın mesafede sanık ... ve tanık ...nin bulunduğu, tarafların bir arada bulunduğu sırada katılan ... ile tanık ... arasında meydana gelen gerginlik ve tartışma nedeniyle tanık ...nin yanında bulunan sanık ... ile katılan ... arasında anlaşmazlık yaşandığı, tarafların ellerinde bulunan bıçakla birbirlerine saldırdıkları, sanığın bıçakla katılanı birden fazla bıçak darbesi ile basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek, hayati tehlike geçirmesine ve organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı, katılanın bıçakla sanığa saldırması sonucu sanığın da basit tıbbi müdahale giderilmeyecek, hayati tehlike oluşturmayacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın birden fazla bıçak darbesi ile katılanı göğüs, batın, sağ ve sol uyluk bölgelerinden, sol akciğerde hemopnömotoraksa, dalağının alınmasına ve hayati tehlike geçirerek organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın araya girerek kendisini engellemeye çalışan tanık ...de bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek derecede yaraladığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Katılan ile tanık ... arasında meydana gelen gerginlik ve tartışmaya sanığın da dahil olduğu, sanık ile katılanın arasındaki tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine tarafların ellerinde bulunan bıçakla birbirlerine saldırdıkları, katılanın bıçakla sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede yaralaması üzerine sanığın da bıçakla katılanı yaraladığı anlaşılan olayda, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 1/4 ile 3/4 oranında indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile uygulama yapılırken makul oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde asgari oranda indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/1074 Esas, 2023/979 Karar sayılı kararının suç vasfı ve haksız tahrik indirim oranı yönlerinden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) bendi uyarınca takdiren Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24268, Karar No: 2014/20379, Tarih: 21.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24268 E.  ,  2014/20379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ağaç kesimi sırasında kesilen ağaç yanında başka bir ağaca daha ip bağlanarak güvenlik önlemi alındığı, ölen annenin eğimli fındık bahçesine sonradan geldiği, yanlışlıkla ağacın devrildiği yöne yöneldiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda sanığın atılı suç nedeniyle kusurunun bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12536, Karar No: 2013/13070, Tarih: 23.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12536 E.  ,  2013/13070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÖDEMİŞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/09/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı H... Ç... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden murisin 09/08/2002 tarihinde öldüğü, davacının murisin ikinci eşi, davalının ise gelini olduğu, murisin dava dışı çocuklarının da bulunduğu çekişme konusu 35 parsel sayılı taşınmazın ½ payı miras bırakana aitken 25/07/2003 tarihinde davalı gelinine satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen tanıklar ve özellikle eldeki davanın kabulle sonuçlanması durumunda hak sahibi olacak murisin oğlu A...'nin beyanlarından, çekişme konusu taşınmazın davalıya satıldığı, karşılığında bir miktar para ile davalının altınlarının alındığı anlaşılmaktadır. Yukarıdaki ilkeler ve tanık anlatımları doğrultusunda olaya bakıldığında temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapılmadığı, gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7156, Karar No: 2013/5104, Tarih: 27.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/7156 E.  ,  2013/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevde yetkiyi kötüye kullanmak, resmi belgeyi gizlemek

HÜKÜM : ... beraat, ..., 5237 saylı TCK.nun 205/1, 205/1-2 cümle, 62/1, 53/1. md. 2 yıl 6 ay hapis ile hükümlük ve beraat.

1-Şikayetçi ... ve davada taraf olmadığı anlaşılan ... vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Av. ...’in 02.04.2010 havale tarihli dilekçesinde hükmü temyiz ettiği belirtilen ...’un, davada taraf olmadığı gibi 5271 sayılı Yasanın 238. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup bu sıfatı kazanmadığından, şikayetçi ...’ın 13.01.2009 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini açıkça beyan ettiğinden, ... vekili ile şikayetçi ... adına vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin, sanık ...’in resmi belgeyi gizleme ve görevde yetkiyi kötüye kullanmak, sanık ...’nun görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçlarından beraatlerine yönelen temyizlerinin incelenmesinde:

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar ..., ... ve ... vekilinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık ... ve müdafiinin, resmi belgeyi gizlemek suçundan mahkumiyete ilişkin hükme yönelen temyizlerinin incelenmesine gelince:

Suç tarihinde Ürkmez Belediyesinde mimar olarak görev yapmakta olan sanığın, belediyede meydana gelen usulsüzlükleri incelemek için Seferihisar Kaymakamlığınca 4483 sayılı Yasa gereğince başlatılan soruşturma kapsamında muhakkiklerin 25R4A imar paftasına ihtiyaç duymaları üzerine sanıktan istedikleri bu evrakı imar paftasının bulunamadığından bahisle muhakkikleri vermeyerek gizlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın, 2004 yılında belediye binasının yeni hizmet binasına taşındığını, bu taşınma sırasında çeşitli imar paftalarının yerlerinin değiştiğini ve fen işleri servisinde tutulan