muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16318, Karar No: 2013/7631, Tarih: 16.04.2013

yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; beyanı kontrol memuru raporuna dayanak yapılan tanıkların, ifadesinin alınmadığı, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yapılmaksızın eksik araştırma ile karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Somut olayda; beyanı kontrol memuru raporuna dayanak yapılan tanıkların, ifadesinin alınmadığı, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yapılmaksızın eksik araştırma ile karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15950, Karar No: 2014/20156, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15950 E.  ,  2014/20156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ilgın Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2008/526-2014/307

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ve işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, davacının meslek İş kazasından doğan maddi tazminat davası ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

HMK’nun 167.maddesi uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına, davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı yasanın 30.maddesinde Mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içerisinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan maddi tazminat davasında müterrafik kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir.Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre manevi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8119, Karar No: 2013/11563, Tarih: 03.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8119 E.  ,  2013/11563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.01.2012 gün ve 2010/380-2012/48 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davalılardan ...'in öldüğü; bu nedenle gerekçeli kararın ...'e tebliğ edilemediği anlaşıldığından adı geçen davalının nüfus aile kayıt tablosu getirtilerek gerekçeli kararın tespit edilen mirasçılara tebliği ile yasal temyiz süresinin beklenilmesi, belirtilen eksiklikler giderildikten sonra her halukârda davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi bakımından iade edilmek üzere mahkemenize dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiş ise de; davalı ... mirasçıları ... (Pazan), ..., (Dulundu), ... ve ...(Baş)'a tebligat yapılması amacıyla ... adli makamına yazı yazıldığı, gelen yazı cevabının ... dilinde olup, onaylı ... tercümesinin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmış olup, ilgili evrakın ... tercümesinin yaptırılarak eğer adı geçen mirasçılara tebligat yapılamamış ise yurtdışı tebligat usulüne göre adı geçen mirasçılara tebligatın yapılması ayrıca ... mirasçılarından ...'a çıkartılan tebligatın yapılmamış olduğu anlaşılmış olup adı geçen mirasçının adres araştırması yapılarak bu adresine tebligat yapılması gerekirken yukarıda bahsedilen eksiklikler giderilmeden dava dosyası Dairemize gönderilmiştir.

Bu nedenle aynı hususların yeni bir gecikmeye sebebiyet vermemesi için gerekli özenin gösterilmesine ve gereği yerine getirildikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için mahalline Geri Çevrilmesine, karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4574, Karar No: 2018/9036, Tarih: 13.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4574 E.  ,  2018/9036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1. Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suç tarihlerinde asker olarak görev yaptığını savunması; ...’e ait sahte faturaların kullanıldığının iddia ve kabul edilmesi; ... adına bastırılan faturaların ise sadece 2010 takvim yılında kullanıldığının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) İlgili Askerlik Şubesi Başkanlığından sorulmak suretiyle, sanığın nerede ve ne zaman asker olarak görev yaptığının belirlenmesi,

b) ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyasının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

d) ...’in, CMK'nin 45 ve 48. maddeleri uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, suça konu faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiğinin, faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre;

a)Her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme fiillerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından tek hüküm kurulması,

b)İddianamede sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, belirtilen maddenin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

c)Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin 213 sayılı VUK'nin “359/b” yerine “359/2-b” olarak yanlış yazılması,

d)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

d)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22493, Karar No: 2013/6267, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22493 E.  ,  2013/6267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın ziyledliğin kısa süreli devri kapsamında değerlendirilemeyecek şekilde iki günlüğüne katılandan ödünç olarak aldığı telefonu iade etmediği şeklinde gerçekleşen eylemde güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK un 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılmamalıdır.

Hükmolunan adli para cezası tayininde de 5237 sayılı TCK'nın 61/8. Maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik temel cezanın gün olarak belirlenmesi ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

Hükmolunan adli para cezası tayininde de 5237 sayılı TCK'nın 61/8. Maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik temel cezanın gün olarak belirlenmesi ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; TCK.nun 155/1 .maddesi uyarınca kurulan hükümde yer olan 450,00 TL adli para cezasının 5 gün olarak tayin edilmesi ve aynı yasanın 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL'den sonuç adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2254, Karar No: 2017/6242, Tarih: 25.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2254 E.  ,  2017/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından; velayetin değiştirilmesi davasının reddi, yetkisizlik kararı ve yetkisizlik kararında davalı lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden, davalı tarafından ise, kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Kişisel ilişki düzenlemesinde esas olan çocuğun üstün yararıdır. Çocukla ana baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç çocukla; ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu sebeple kişisel ilişki analık ve babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Uygun kişisel ilişki süresi, ebeveyni tatmin edeceği gibi, çocuğun açıklanan kişisel gelişimine de hizmet etmiş olacaktır. Kişisel ilişkiye dair ilamlar maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir.

Velayetleri babada olan ortak çocuklar ... 05.08.2008, ... ise 03.10.2011 doğumlu olup okul çağındadır. Çocuklar ile anne arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulması doğru ise de; her yıl 1 Temmuz 15 Ağustos tarihleri arasında ve her hafta sonu kurulan kişisel ilişki, babanın velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine engel olacağı gibi, çocukların bedeni ve fikri gelişmesini de olumsuz yönde etkileyecektir. O halde, ortak çocuklar ve davacı anneleri arasında ayın belli haftaları daha uygun süre ile ve yatılı olacak şekilde ve her yıl yaz tatilinde daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 154.00 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.05.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/21119, Karar No: 2015/12540, Tarih: 03.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21119 E.  ,  2015/12540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık...müdafileri ve sanık.... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık...müdafileri ve sanık....’in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-... Tic. A. Ş.’nin işlettiği... Limanındaki yükleme ve boşaltma işlerini yüklenmiş bulunan ve sanık...’ın sahibi ve yetkilisi, sanık....’in de formen ve vardiya amiri olduğu...Tic. Ltd Şti.’nde vinç operatörü olan...’in olay günü vardiyasının başladığı saat 20:00 sıralarında, tanık operatörlerin limana yanaşmak üzere olan geminin boşaltılması için kullanacakları diğer iki vince manevra alanı sağlamak üzere idaresindeki lastik tekerlekli vinci park alanına çekmek üzere liman sahasında manevra yaptığı sırada vinçle birlikte iskele kenarındaki beton kertiği kırıp, sürekli korna çalar vaziyette denize düşmesi sonucu boğularak öldüğü olayda,

Olayın gece vardiyası sayılan saat 20:00 sıralarında meydana geldiği ve sanık....’in aşamalardaki ifadelerinde vardiyasının saat 08:00’da başladığını ve saat 19:00’da bittiğini, olay sırasında görevli olmadığını, kendisinin olmadığı gece vardiyasında limanın vardiya amirinin sorumlu olduğunu savunduğu nazara alınıp, olay sırasında görevli olmadığının ya da olay öncesi işlemlerle ilgili herhangi bir talimat vermediğinin tespiti halinde sorumluluğu cihetine gidilemeyeceği değerlendirilerek;....’in olay sırasında görevli olup olmadığının ve olay öncesi işlere ait vinç operatörlerine herhangi bir talimat verip vermediğinin, gece vardiyasında görevli başka bir vardiya amiri bulunup bulunmadığının tereddüde yer vermeyecek şekilde tespiti ile sanıkların hukuki durumlarının tespit ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanıklar hakkında tayin edilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının günlük 20 TL hesabıyla adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında, bir yılın 365 gün yerine, 360 gün olarak hesaplanması nedeniyle 12.100 TL yerine 12.000 TL olarak sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

2-Mesleklerini ruhsatnameye bağlı olarak yürütmedikleri anlaşılan şirket yetkilisi olan sanık...ile vardiya amiri olan sanık.... hakkında, meslek veya sanat faaliyetleri de bildirilmeksizin TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca çalışma özgürlüğünü kaldıracak şekilde soyut ifadelerle 3 ay süreyle meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup,...müdafileri ve sanık....’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24607, Karar No: 2017/16095, Tarih: 21.06.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/24607 E.  ,  2017/16095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan; TCK’nun 158/1-son, 62/1, 52/2-4, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet (2 kez)

2-Sanık hakkında sahtecilik suçundan; TCK’nun 204/1, 43, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...’ın oğlu ...'a ait aracı sanığa kiraya verdiği, aracı geri aldığında aracının torpido gözünde bulunan ... Bankası Yalıkavak Bodrum şubesinden alınma çek koçanlarının kaybolduğunu anladığı, sanık tarafından bu çeklerden 3982453 çek nolu çekin "hamiline, Bodrum 25/02/2010 keşide yer ve tarihli, 5000 TL" bedelli olarak doldurulup imzalanarak katılan ... 'a verildiği, 3982452 nolu çekin de yine sanık tarafından "hamiline, Bodrum 28/02/2010 keşide tarihli, 9.000 TL" bedelli doldurulup imzalarak ciro silsilesiyle katılan ...'e intikal ettiği, çeklerin katılanlar tarafından bankaya ibraz edildiğinde karşılığının olmaması nedeniyle ödeme yapılmadığı, yapılan bilirkişi inceleme neticesinde keşideci imzalarının müşteki ...’ın eli mahsulü olmadığının anlaşıldığı, sanığın bu şekilde ... adına çek keşide etmeye yetkisi olmadığı halde onun şahsi çeklerini elde ederek keşideci yerini imzaladıktan sonra ciro yoluyla devretmek sureti ile üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen somut olayda;