muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4528, Karar No: 2022/5729, Tarih: 12.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/4528 E.  ,  2022/5729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hasımsız olarak görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 31.03.2021 tarih ve 2019/536 E. - 2021/261 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.03.2022 tarih ve 2021/1079 E. - 2022/309 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz başvurusunun usulden reddine dair 07.06.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, TTK’nın 82/7. maddesi uyarınca hasımsız olarak açılan zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verildiği, bu kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine kesin olarak karar verildiği, kararın davacı vekili tarafından temyiz edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07/06/2022 tarihli ek karar ile verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz başvurusunun usulden reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere, davanın HMK’nın 382/(1)e-1 maddesi uyarınca çekişmesiz yargı işi kapsamında olup İlk Derece Mahkemelerinin çekişmesiz yargı işleri bakımından verdikleri kararlara karşı vaki istinaf başvuruları bakımından Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararlara karşı, HMK’nın 362/(1) ç. maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamayacağına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından HMK'nın 368. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 329/2. maddesi uyarınca temyiz eden davacı Sistem Müh. Mak. İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.’nin takdiren 1.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17516, Karar No: 2023/4115, Tarih: 06.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/17516 E.  ,  2023/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/375 E., 2015/602 K.

...

SUÇLAR : Nitelikli mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

A.Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne İlişkin Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4. maddesinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 11.12.2014 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle, Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2014/375 E., 2015/602 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B. Nitelikli Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık Müdafî İle Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2014 tarih ve 2014/1319 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın olay gecesi itfaiye araçlarından bir miktar mazot çaldıktan sonra ... Mahallesi ve çevresindeki katılan ve şikâyetçilere ait eşyalara yakarak zarar verdiği ve bu şekilde üzerine atılı nitelikli mala zarar verme suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 152/2-a. maddeleri gereğince 6 kez cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2014/375 Esas, 2015/602 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 152/2-a, 43/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

3. Hükümlerin, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili ve sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli ve 2021/11601 Esas, 2022/8085 Karar sayılı ilâmı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2022 tarih ve KD-2016/103786 sayılı itirazı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.01.2023 tarihli ve 2022/6-423 Esas, 2023/17 Karar sayılı kararı ile itirazın kabûlüne, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli ve 2021/11601 Esas, 2022/8085 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin süreden reddine, dosyanın, sanık müdafisi ile katılan ... vekilinin temyiz taleplerine ilişkin inceleme yapılması amacıyla Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın mala zarar verme suçu yönünden kastının olmadığına, şikayetçilerden 5 tanesinin zararının giderildiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaat halinde ise teşdiden hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, eylemlerin ikisi dışındaki olaylarda sanığın bağlantısının tespit edilemediğine ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

2.Katılan ... vekilinin temyiz istemi; meydana gelen olayın tek bir eylem ile oluşmasının hayatın akışına aykırı olduğuna, yangın çıkan noktaların birbirinden tutuşmayacak kadar uzak mesafede olduğuna, hepsinin ayrı suç olarak kabûlü gerektiğine, sanığın meydana gelen zararlarını gidermediğine ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın olay gecesi saat 02.40 sıralarında itfaiye araçlarından bir miktar mazot aldıktan sonra alkolün de etkisi ile ... Mahallesi ve çevresindeki katılan ve şikâyetçilere ait eşyalara yakarak zarar verdiği, her ne kadar sanık hakkında yakarak mala zarar verme suçundan her bir şikâyetçiye karşı (6 kere) ayrı ayrı cezalandırılması istemiyle kamu dava açılmış ise de sanığın eylemini aynı zaman dilimi içerisinde ve aynı kasıtla işlendiği anlaşıldığından tek bir cezaya hükmedilerek sanığın cezasında zincirleme suç hükmü gereğince artırım yapılması gerektiği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanığın kısmî ikrara yönelik beyanları, Olay Yeri İnceleme Raporu, Değer Tespit Tutanakları, 07.07.2014 tarihli ekspertiz Raporu, 09.07.2014 tarhli Ekspertiz raporu, 14.06.2014 Tarihli Tutanaklar dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde gece saat 02.40 sıralarında ... Mah. ... Caddesi üzerinde ve yakın çevresinde farklı noktalarda yangın olaylarının meydana geldiği, yangın olaylarının gerçekleştiği saatlerden kısa bir süre önce Ödemiş İtfaiye kurumundaki itfaiye araçlarından bir miktar mazotun çalındığının anlaşıldığı, yapılan inceleme ve araştırma neticesinde bahse konu mazotu sanık ...'in aldığının tespit edildiği, olay yerlerinde araştırma yapan kolluk görevlilerinin sanığı olay yeri yakınlarından aracıyla geçerken yakaladıkları, olay yerlerinde yapılan inceleme neticesinde itfaiye araçlarının bulunduğu arazide ve katılan ...'e ait yangın çıkan işyerinin hemen önünde sarı renkli boya benzeri maddenin tespit edildiği, aynı şekilde benzer boya maddesinin olaydan bir müddet sonra yakalanan sanığın ayakkabısında da görülmesi üzerine alınan ekspertiz raporunda sanığa ait ayakkabı ve katılan ...'in işyerindeki boya numunesinin benzer kimyasal ve fiziksel yapıda olduğunun tespit edildiği, yine itfaiye araçlarının bulunduğu hortumdan alınan svap ve şikâyetçi ...'in tarlasından elde edilen sigara izmaritleri üzerindeki DNA profilinin sanığın DNA'sı ile geneotipik olarak uyumlu olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemi sübuta ermekle, sanık hakkında mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesinin 1. fıkrasına göre hakim, somut olayda; bu fıkrada yedi bent halinde sayılan hususları ve aynı Kanun'un 3. maddesinin 1.fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeleri gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. Cezanın iki sınır arasında tayin ve takdiri mahkemenin yetkisi içinde ise de, hakim bu takdir hakkını adalet ve nesafet kuralları ile sınırlı olarak kullanmalıdır. Somut olayda da Mahkemece suçun işleniş şekli, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın güttüğü amaç ve saiki nedeniyle temel cezadan uzaklaşıldığına dair gerekçesinin yerinde ve yeterli olduğu anlaşılmakla, hükümde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiî ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak ;

1.Oluşa ve dosya içeriğine göre, suça konu eşyaların bulundukları yer, aralarındaki mesafe ve mağdurlarının farklı kişiler olduğu dikkate alındığında, olay gecesi sanığın, her bir şikâyetçiye yönelik farklı eylem ve kast altında nitelikli mala zarar verme suçunu işlediği gözetilmeden sanık hakkında, katılan ... ile şikâyetçiler ..., ..., ..., ..., ...’e yönelik 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 152/2-a maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2.Şikâyetçiler ..., ..., ..., ...'un duruşmadaki beyanlarında zararlarının karşılanmış olduğunu belirtmeleri karşısında; şikâyetçiler ..., ..., ..., ...'un zararlarının tam olarak ne zaman giderildiği sorularak sonucuna göre, kovuşturma başlamadan önce zarar giderilmişse 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi, kovuşturma başladıktan sonra zarar giderilmişse aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Sanığın şikâyetçilerin zararını gidermek istediğini belirtmesi ve şikâyetçi ...’in de duruşmada zarar talebinin olmadığını bildirmesi karşısında; sanık hakkında şikâyetçi ...’e yönelik eylemine ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tevdi mahalli tayin edilerek sonucuna göre tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2014/375 Esas, 2015/602 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafî ve katılan ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, bozma sonrası şikâyetçiler ..., ..., ..., ..., ...’e yönelik kurulacak hükümlerde 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7378, Karar No: 2025/5871, Tarih: 14.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/7378 E.  ,  2025/5871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2064 E., 2024/543 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/613 E., 2023/91 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının inşaatta sıva, duvar ustası olarak çalışırken 03.06.2010 günü inşaatın dördüncü katından düşerek yaralandığını, işverenin gerekli önlemleri almaması sonucu iş kazasının meydana geldiğini, sağlık kurulu raporuna göre müvekkilinin %100 oranında sakat kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminat ve 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminata ilişkin talebini 363.690,60 TL olarak arttırmıştır.

Birleşen davada davacı vekili; asıl dosya ile birleştirme talebi ile 1.084.462,77 TL maddi tazminatın kaza tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili her türlü tedbirleri aldığını, davanın sigorta şirketine ihbar edilmesini, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının sürekli işgöremezlik durumunu kabul etmediklerini, kazazedenin kaza tarihinde 43 yaşında olduğunu, yıllardır inşaatta çalışan tecrübeli bir işçi olduğunu, gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, davacının da ağır kusurunun bulunduğunu, işçinin asgari ücret ile çalıştığı halde talep ettiği manevi tazminatın fahiş olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"1-Asıl davanın kısmen kabul kısmen reddine ile 363.690,60 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 03.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 80.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 03.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

2-Birleşen davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 1.016.656,64 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 03.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

2-Birleşen davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 1.016.656,64 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 03.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ve davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; son hesap raporundan sonra asgari ücret değişikliği olduğundan yeniden hesap raporu alınarak gerçek zararın hesaplanması gerektiğini, davalı işverenin tamamen kusurlu olup müvekkiline atfedilecek herhangi bir kusur söz konusu olmamasına rağmen, hüküm kurulurken müvekkile atfedilen kusur üzerinden yapılan hesabın esas alınmasının hatalı olduğunu, Çevre ve Şehircilik Bakanlığının güncel inşaat birim fiyatlarına esas işçilik hesaplamasının dikkate alınmamasının yerinde olmadığını, mahkemece hükmedilen manevi tazminatın son derece düşük olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; birleşen dava ile talep edilen tutarın iş göremezlik konusunda gelişen değişen durum bulunmaması nedeniyle zamanaşımına uğradığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, yerel mahkemece Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor alınmadan hüküm tesis edilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu, kusur raporlarının hem birbiriyle hem de kesinleşen rücuen tazminat dosyası ile çeliştiğini, kök raporda PMF esas alınarak hesap yapıldığı halde ,daha sonra TRH 2010 tablosuna göre hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, ıslahla toplam dava değerini 363.690,60 TL çıkardığı halde talebin üstünde maddi tazminata hükmedildiğini, manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

A) Taraf vekillerinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek ger

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin manevi tazminata ilişkin temyiz itirazının miktardan reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin manevi tazminata ilişkin temyiz itirazının miktardan reddine karar verilmiştir.

B) Taraf vekillerinin maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; davacının 3.6.2010 tarihinde inşaatın 4. katından aşağı düşmesi sonucu yaralandığı, hükme esas alınan 19.9.2018 tarihli kusur bilirkişi raporunda gerekli güvenlik önlemlerini almayan, korkuluk ,emniyet kemeri kullanımı gibi önlemleri sağlamayan ,işin başında teknik eleman bulundurarak denetlemeyen işverenin %80, davacının %20 kusurlu olduğunun belirtildiği, davacının sürekli iş göremezlik oranının Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu kararı ile %100 olarak kesinleştiği, davacının sıva/ duvar ustası olduğu, SGK kayıtlarında ve ücret bordrolarında asgari ücretle bildirim yapıldığının görüldüğü, İnşaat Ustaları Esnaf ve Sanatkar Odası tarafından ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile TÜİK tarafından emsal ücretlerin bildirildiği görülmektedir.

Dosyada Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı öncesi mahkemece verilen ilk karara esas alınan 07.4.2019 tarihli kök hesap raporunda bakiye ömrün PMF 1931 yaşam tablosu esas alınarak belirlendiği, asgari ücret esas alınarak hesaplama yapıldığı ve alacağın 363.690,60 TL olarak hesaplandığı, anılan rapora davacı vekilinin kusur oranı ve hesaba esas alınan ücret yönünden itiraz ettiği, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrasında alınan 30.09.2022 tarihli hesap raporunda ise, kök raporda bakiye ömür süresinin belirlenmesinde dikkate alınan PMF 1931 Tablosuna davacı tarafından itiraz edilmediği ve bu husus açıkça istinaf edilmediği halde TRH 2010 tablosuna göre hesaplama yapıldığı; ücret yönünden ise, bilirkişi raporunda davacının ücretinin TÜİK tarafından belirlenen emsal ücrete göre asgari ücretin 1.40 katı olarak kabul edilmesi ve Çevre Şehircilik Bakanlığı tarafından bildirilen emsal ücret olan asgari ücretin 1.54 katı olarak kabul edilmesi ihtimaline göre seçenekli hesaplama yapıldığı, mahkemece TÜİK emsal ücreti esas alınarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek destek kaybından kaynaklı hak sahiplerinin, gerekse iş göremezlikten kaynaklı sigortalının maddi tazminat alacağının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması ön koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödemek amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir.