muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22048, Karar No: 2012/21318, Tarih: 08.10.2012

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi, 375 sayılı KHK’nın ek 3. maddesi, 399 sayılı KHK’nın ek II. cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına  bu  tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış ... ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs gibi mali ve özlük hakları için İş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır (2.f). Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de ... bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı KHK hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsamdışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı KHK’lar ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

375 sayılı KHK’nın ve 399 sayılı KHK’lara dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler uyarınca “Özelleştirme kapsam ve programında bulunan kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarından olup özelleştirme işlemleri tamamlanan kuruluşların sözleşmeli ve kapsam dışı kamu personelinin ücretlerine, bu personelin sözleşmeli ve kapsam dışı statülerde bulunduğu sürelere ait bu Karardaki ücret artışlarının hiçbir işlem yapılmaksızın aynen uygulanması” gerekir. Bu nedenle mahkemenin davacının nakledildiği tarihe kadar 2006/1 nolu tebliğle getirilen artışlardan yararlanması gerektiği tespiti doğru bulunmuştur.

Hukuki olarak bu tespit yapılmakla birlikte, davalı kurum taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsamdışı personel için 2006/1, 2006/3, 2007/1, 2008/1 ve ilgili düzenlemeler ile sağlanan artışlardan azda olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda yapılmış ve yansıtılmış ise kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacı kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine hiç artış yapılmamış ise tebliğler ile getirilen artışların tamamının, artış yapılmış ancak yeterli değil ise aradaki fark alacağın hesaplanması ve buna göre maaş nakil ilmühaberinin düzenlenmesi gerekir. Bu tespitin yapılması için ise davalı kurumdan anılan dönemdeki bordroların, maaş artışına ilişkin işverenin varsa işletmesel kararlarının getirtilmesi, davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarının veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretinin ne olduğunun tespit edilmesi, bu konuda uzman mali bilirkişiden rapor alınması gerekir.

Sonuç olarak davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı Kanun'un ek 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK’nın ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, tebliğlere göre yapılacak artışları kapsayacak şekilde maaş nakil ilmühaberinin düzenlenip düzenlenmediği, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Ayrıca fark olduğu ve maaş nakil ilmühaberinin fark ücrete göre düzenlenmediği tespit edildiği takdirde, maaş nakil ilmühaberinin gerçek ödenmesi gereken ücrete göre düzenlenmesi gerektiğinin tespitine de karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11575, Karar No: 2015/412, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11575 E.  ,  2015/412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/1152-2012/785

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davalı elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti (psh) bedellerinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, 20,00 TL'nin iadesine karar vermiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3554, Karar No: 2014/4311, Tarih: 20.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/3554 E.  ,  2014/4311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ardahan 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :12.12.2012

Numarası :2012/137-45

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinden doğan alacağın tahsili amacıyla açılan alacak davasıdır. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

Davacı vekili, müvekkili yüklenicinin A. İli, M. İlçesi, S. Y. A. ve Y. köyleri içme suyu işi ile Y. köyü depo işinin yapımını üstlendiğini, işi yapıp teslim etmesine rağmen iş bedelinin bir bölümünün ödenmediğinden bahisle iş bedelinin tahsili ve manevi tazminat talep etmiş, davalı iş sahibi vekili ise, müvekkili ile davacı arasında sözleşme ilişkisi kurulduğunu ancak işlerin projesine uygun yapılmadığını ve sürüncemede bırakıldığını savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda alacak davasının kısmen kabulüne ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, verilen karar davacı yüklenici vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamanın 12.12.2012 tarihli oturumunda davacı vekilinin mazeret dilekçesi verdiği anlaşılarak ara kararı ile mazeretin kabulüne karar verilmiş ve mazeretin kabulüne karar verilmesine rağmen yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuştur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan ve zaman bakımından uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 184. maddesinde “ (1) Hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. (2) Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın

bittiğini taraflara tefhim eder.” ve yine aynı Kanun'un 186.maddesinde “(1) Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. (2) Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir.” hükümleri bulunmaktadır.

Bu hükümlerden de anlaşılacağı üzere; hâkim, tahkikatın bitiminden sonra, taraflara, tahkikatın tümü hakkında açıklama yapma hakkı tanımalı ve sonrasında son diyeceklerini bildirmeleri için fırsat vermeli ve buna göre hükmünü kurmalıdır.

Bu hükümlerden de anlaşılacağı üzere; hâkim, tahkikatın bitiminden sonra, taraflara, tahkikatın tümü hakkında açıklama yapma hakkı tanımalı ve sonrasında son diyeceklerini bildirmeleri için fırsat vermeli ve buna göre hükmünü kurmalıdır.

Somut olayımıza gelince; davacı vekilinin yargılamanın 12.12.2012 tarihli oturumda bildirdiği mazereti kabul edilmesine rağmen, duruşma başka bir güne bırakılmayıp, mazeret yerinde bulunmayarak reddedilmişcesine duruşmaya devam edilerek hüküm kurulmuş olması, 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesinde düzenlenen "Hukuki Dinlenilme Hakkı" ilkesini zedeler nitelikte olup, usul ve yasaya aykırı bulunduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/67, Karar No: 2023/1837, Tarih: 25.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/67 E.  ,  2023/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2015/223 Esas, 2016/143 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 63 üncü maddesi gereğince 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve mahsuba; sanık ... hakkında, taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince 27.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.12.2020 tarihli ve 2016/362854 sayılı, onama- onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekili ile Katılan ...'in Temyiz İsteği;

1. Sanık ...'in üst hadden cezalandırılması gerekirken, 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmış pişman olmadığını açıkça belirten sanığın duruşmadaki olumlu hal ve tavrı lehine takdiri indirim nedeni kabul edilmiş ve sanığın kişiliği sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş olması, şartları oluşmadığı halde sanığın cezasından takdiri indirim yapılmış olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Fiilin ağırlığıyla orantılı ceza verilmesi ilkesi çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek temel cezaların saptanması gerektiği gözetilmeden yalnızca soyut yasal ifadeler tekrar edilerek sanık hakkında verilecek hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak verilmemesi ve seçenek yaptırım olarak adli para cezası verilmesinin isabetsiz olduğuna,

3. Sanık ...'in asli kusurlu olduğuna, tali kusurlu olmadığına, kazaya sebebiyet verenin ... olduğuna, ...' in yalan beyanda bulunduğuna,

4. Keşif yapılmaksızın iki sanığın da tali kusurlu kabul edilmesinin bozma sebebi olduğuna,

3. Sanık ...'in asli kusurlu olduğuna, tali kusurlu olmadığına, kazaya sebebiyet verenin ... olduğuna, ...' in yalan beyanda bulunduğuna,

4. Keşif yapılmaksızın iki sanığın da tali kusurlu kabul edilmesinin bozma sebebi olduğuna,

5. Katılan ...'in oğlu olan sanık ...'ın kusurlu sayılsa bile ...'in kusurundan fazla olamayacağına,

ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği;

1. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2. Kusur tespitine, kusurun diğer ... sürücüsüne ait olduğuna, müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine,

3. Eksik incelemeye, keşif yapılması gerektiğine,

4. Cezaevinde yattığı sürenin cezadan mahsup edilmediğine,

5. İki sürücüyü de tali kusurlu kabul etmesine rağmen mahkemece müvekkili sanığa daha fazla ceza verildiğine,

ilişkindir.

C. Katılan Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği;

1. Kazanın oluşumuna sebebiyet verenin diğer sanık olduğuna, bu sebeple diğer sanıkla müvekkilinin tali kusurlu kabul edilmesinin bozma sebebi olduğuna,

2. ATK raporunda, kazalı araçların çarpışma noktaları, kazadan sonra bulundukları konumları, kazada oluştuğu belirtilen fren izi, yolun eğimi gibi kazanın aydınlatılması için hayati önemde olan noktaların hiçbirine değinilmediğine, bu açıdan oldukça yetersiz ve denetime elverişsiz bu ATK raporuna dayanarak hüküm kurulmasının düşünülemez olduğuna,

3. Asli kusurlunun tam olarak belirlenemediği için yeniden bilirkişi raporu alınmaksızın, yerinde keşif yapılmaksızın her iki sanığında tali kusurlu sayılmasının kabul edilemez olduğuna,

4. Dosyanın kovuşturma aşamasında bilirkişi incelemesi yapılmaksızın bu haliyle karar verilmesi yerleşik Yargıtay içtihatlarında da sabit olduğu üzere bozma sebebi olduğuna,

5. Somut olayda kazanın oluş biçimi ve kazalı araçların çarpışma noktalarını incelediğimizde kazanın müvekkil sanığın beyanına göre gerçekleştiğinin anlaşıldığı, ayrıca diğer sanık ... hakkında tali kusurlu sayılması nedeniyle adli para cezası verilmiştir. Ancak sanık ... hakkında verilen cezanın hafif olması, sanığın asli kusurlu sayılması ve dolayısıyla daha ağır bir ceza verilmesi gerektiğine,

6. Sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

6. Sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Olay günü saat 18:30 sıralarında, sanık ...'in kullandığı . plakalı ... ile Karabük ilinden ... ilçesi istikametine meskun mahal dışında, 50 km/s hız sınırının olduğu ıslak asfalt zeminli yolda yağmurlu havada seyir halinde iken, katılan sanık ...'in kullandığı ve içerisinde ..., ..., ... ve ...'in kardeşi olan ...'in yolcu olarak bulunduğu .plakalı aracın,. karayolu ... köyü mevkindeki virajda sanık ...'in seyir şeridinde çarpışması neticesinde, ..., ... ve ...'in öldüğü, ...'nin dosya içerisinde mevcut kati raporda belirtildiği gibi hayati tehlike geçirecek şekilde, katılan sanık ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı, katılan sanık ...'in ...'den şikayetçi olduğu,.nin babası ...'nin ... ve ...'den şikayetçi olmadığı, ... ve ...'in babası ...'in ...'den şikayetçi olduğu, ...'nın babası olan ...'nın ...'den şikayetçi olduğu anlaşılmaktadır.

2. Ölenlerin kesin ölüm sebebini belirleyen, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2015 tarihli ölü muayene tutanağında ...'nın kesin ölüm sebebinin yaşanan kaza sonucu meydana gelen kafa travmasına bağlı olarak oluşan çoklu beyin hasarı, bacak kırığına bağlı gelişen dolaşım yetmezliği sonucu olduğunun belirlendiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2015 tarihli ölü muayene tutanağında da, ... ve ...'in ölüm sebebinin trafik kazası sonucu gelişmesi muhtemel künt genel beden travması, kafa travması, göğüs travması, hemotraks, akciğer kontüzyonu ve pnomotoraks, akciğer akspirasyonu, ekstremite kırıklarına bağlı meydana gelen solunum ve dolaşım yetmezliği sonucu olduğu görülmektedir.

3. Katılan ...'ne ait genel adli muayene raporlarına göre, katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, katılan sanık ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı belirtilmiştir.

4. Kaza tespit tutanağında; olay yerinde yolun 7 metre genişlikte, çift yönlü, virajlı, yolun ortasında devamlı çizgi olduğu, kenarlarında 2,60 metre genişlikte banket ve viraj levhalarının olduğu, zeminin asfalt ve ıslak, havanın yağmurlu olduğu, hız sınırının 50 km/s olduğunun tespit edildiği, sanık ...'e ait aracın 9.30 metre uzunluğunda fren izinin bulunduğu, kusur durumuna ilişkin olarak da, katılan sanık ...'in sevk ve idaresindeki .plaka sayılı otomobili ile kendi şeridinden seyreder iken sanık ...'in sevk ve idaresindeki . plaka sayılı Kia marka otomobili ile şerit ihlali yapması sonucu katılan sanık ...'in kaza yapmamak için karşı şeride manevra yapması ve aynı şekilde ...'in de kendi şeridine geçmesi sonucu trafik kazasının meydana geldiği belirtilerek sanık ...'in şerit izlemek ve değiştirmek kurallarına uymayarak 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı kanun) 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendini ihlal ettiğinden asli kusurlu, katılan sanık ...'in ise kusursuz olduğu görüşü bildirilmiştir.

5. Soruşturma aşamasında alınan tarihsiz bilirkişi raporunda, sanık ...'in kendi beyanlarına göre değerlendirmelerde ve çarpışma noktasının kazanın kendi şeridi üzerinde olmasından dolayı bir kusurunun olmadığı, diğer sürücü beyanlarına göre değerlendirmelerde tali kusurlu olduğu; katılan sanık ...'in kendi beyanına göre yapılan değerlendirmede kusurunun olmadığı ancak, trafiğin akışı açısından yapılan değerlendirmelerde ve çarpışma noktasının ve kazanın karşı şeridin üzerinde olmasından dolayı ve trafik güvenliğini tehlikeye düşürmesi nedeniyle tali kusurlu ve asli kusurlu olduğu görüşünün bildirildiği anlaşılmıştır.

6. Kaza yeri krokileri, olay yeri görgü tespit ve ölü muayene tutanağı, kamera inceleme tutanağı, sanıkların alkolsüz olduğuna dair raporlar, tutanaklar ve genel adli muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

7. Mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesine ait 03.08.2015 tarihli rapora göre;

"... I. Hal; . plakalı otomobilin şerit ihlali yaparak yaklaşmasından mütevellit 78-BG-169 plakalı otomobilin sürücüsü sola yönelip karşı şerite geçmişse;

A- . plakalı otomobil sürücüsü ... çift yönlü virajlı yolda, karşı yön şeritini ihlal ederek, tehlike arz edecek tarzda olay yerine yaklaşması neticesinde neden olduğu olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine uymadığından asli kusurludur.

B- 78-BG-169 plakalı otomobil sürücüsü ... 50km.hız sınırı bulunan çift yönlü virajlı yolda hızını mahal şartlarına göre ayarlamamış, karşıdan şeritini ihlal ederek yaklaşan aracı gördüğünde yolun sağındaki bankete yanaşmayıp, uygun önlem almayıp sola yönelip karşı şerite geçmesiyle neden olduğu olayda tali kusurludur.

II.Hal;. plakalı otomobil sürücüsü şerit ihlali yaparak kontrolsüzce seyretmişse;

A- . plakalı otomobil sürücüsü ... 50 km. hız sınırı bulunan çift yönlü virajlı yolda hızını mahal şartlarına göre ayarlamadan olayı önlemek için yolun sağındaki bankete yanaşmadan uygun önlem almadan dikkatsiz ve özensiz seyrettiğinden dolayı tali kusurludur.

B- . plakalı otomobil sürücüsü ... 50 km. hız sınırı bulunan çift yönlü virajlı yolda, hızını mahal şartlarına göre ayarlamadan karşı yön şeritini ihlal ederek kontrolsüzce, seyretmesi neticesinde neden olduğu olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine uymadığından asli kusurludur..." şeklinde görüş bildirilmiş olduğu ve Mahkemece bu raporda belirtildiği üzere kaza sonrası ortaya çıkan bulgularında hangi sürücünün beyanının doğru olduğu yönünden kesin bir fikir ortaya koyamaması karşısında her iki sanığında tali kusurları ile kazaya sebep oldukları kanaatine varılarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

8. Katılan sanık ... ve sanık ...'in aşamalarda verdiği ifadelerinde atılı suçlamaları kabul etmedikleri, katılan sanık ... savunmasında;