muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7131, Karar No: 2019/8802, Tarih: 18.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7131 E.  ,  2019/8802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 31.01.2019 tarih ve 2018/5497 Esas – 2019/1708 sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.03.2019 tarih 2018/62199 sayılı itirazname ile,

“Yüksek Daire ile Başsavcılığımız arasındaki itiraza konu uyuşmazlık; kovuşturma konusu olayda, sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde yasal ve yeterli gerekçe içerip içermediğinin belirlenmesine yöneliktir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrarlı olarak içtihatlarında vurguladığı üzere, 5271 sayılı CMK'nin 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçe bölümünde, suç oluşturduğu kabul edilen fiilin gösterilmesi, nitelendirilmesi ve sonuç (hüküm) bölümünde yer alan uygulamaların dayanaklarının gösterilmesi zorunludur. Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya muhtevasına uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçe bölümünde hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da, geçerli, yeterli ve kanuni olması gerekmektedir. Kanuni, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfiliğe yol açacaktır. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime imkân sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmaktadır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) ve Anayasa Mahkemesinin uyumlu kararlarında da hükümde yeterli gerekçenin bulunmaması Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 6. maddesinin ihlâli olarak nitelendirmektedir.

Somut olayda; mağdur ... ile sanık ... arasında husumet bulunmamaktadır. Olay tarihinde sanık ...'ın oğlu ..., olayın meydana geldiği Kangal ilçesi Toprak Mahsulleri Ofisi mevkiinde darp edilmiştir. Darp nedeniyle burun sırtından, boynundan, sol dirsek, sol el ve bileğinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanan ... ve arkadaşı ...'in anlatımlarına göre olayı mağdur ... ve iki torunu gerçekleştirmiştir. Oğlunun yaralandığını öğrenen sanık ... ve akrabaları olay yerine gittiklerinde, karşılıklı kavga olayı yaşanmış, yaşanan bu ikinci kavga sırasında ise mağdur ... yaralanmıştır.

Dosya arasındaki delillere bakıldığında; sanık ..., tüm aşamalarda mağduru kendisinin yaralamadığını, bilakis yaralandığını görünce onu hastaneye götürdüğünü belirtmiştir. Mağdur ..., soruşturma ve kovuşturma aşamalarında ki ifadelerinde olay anında sanık ...'ın gözüne yıldız anahtar ile vurduğunu ve bu şekilde yaralandığını iddia etmiş, hüküm kurulduktan sonra ibraz ettiği 21.11.2017 tarihli yazılı beyanında ise olay anında ayağı takılıp yere düşünce gözünü kantarın köşesine çarparak yaralandığını, sanık ...'ın kendisine vurmadığını belirtmiştir. Tanık olarak soruşturma aşamasında beyanları alınan ... ve ..., mağduru yaralayanın sanık ... olduğunu söylemiş iseler de tanık ... kovuşturma aşamasında ifadesinden rücu etmiştir. Soruşturma aşamasında dinlenen tanık ... ile kovuşturma aşamasında dinlenen tanıklar... ve .... ise mağduru olay tarihinde koşarak olay yerine gelirken gördüklerini, kantarın yanında yere düştüğünü, düşme sebebiyle başını çarparak yaralandığını belirtmişlerdir. Mağdurdaki yaralanmanın yere düşme sonucu oluşup oluşamayacağı yönünden görüş sorulan Adli Tıp Kurumu İkinci İhtisas Kurulu 18.06.2007 ve 18.11.2009 tarihli raporlarında yaralamanın sert ve künt bir cismin havalesiyle meydana gelebilecek nitelikte bulunduğunu, çarpma sonucu oluşamayacağı kanaatini oybirliği ile bildirmiş, Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Uzmanlarından oluşan bilirkişi heyeti ise mağdurdaki yaralanmanın yüksekten düşme sonucu veya künt bir cismin havalesi sonucu oluşup oluşmayacağı yönünde kesin bir tespit yapmanın tıbben mümkün olmadığını oybirliği ile mütalaa etmişlerdir. Mahkemece hangi delillere hangi sebeple üstünlük tanındığı gerekçelendirilmeden, sanık ...'ın eylemi gerçekleştirdiği kabul edilmiş, mağdurun beden bakımından kendisini savunamadığından cezasından artırım yapılmış ve hakkında verilen cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmamıştır.

Yerel Mahkemece, sanık müdafileri tarafından kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt verilmesi zorunluluğu bulunmasa bile, kanaatimizce gerekçelendirilmesi gereken üç husus bulunmaktadır. Öncelikle mağdurun yaralanmasına neden olan eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği yukarıda sıralanan tüm deliller değerlendirilerek mahkemece tereddüte yer verilmeden tespit edilmelidir.

Yerel Mahkemece, sanık müdafileri tarafından kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt verilmesi zorunluluğu bulunmasa bile, kanaatimizce gerekçelendirilmesi gereken üç husus bulunmaktadır. Öncelikle mağdurun yaralanmasına neden olan eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği yukarıda sıralanan tüm deliller değerlendirilerek mahkemece tereddüte yer verilmeden tespit edilmelidir.

Eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiği kabul edilir ise temel ceza tayin edilirken cezanın arıtılmasına gerekçe yapılan TCK'nin 86/3-b maddesinin hangi gerekçeyle uygulandığı belirtilmeli, TCK'nin 86/3-b maddesi uygulanırken mağdurun yaşının yanı sıra başkaca bir delile dayanılıp dayanılmadığı açıkça belirtilmelidir. Son olarak olayların çıkış sebebi olan sanık ...'ın oğlu ...'in yaralandığı olayın da denetime elverişli olacak şekilde gerekçelendirilmesi şüpheden sanığın yararlanacağına ilişkin ilke de dikkate alınarak sanık ... hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu bulunmaktadır. Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 12.02.2019 tarih ve 9417-2636, 18.02.2019 tarih ve 8000-3152 sayılı ilamlarında da belirttiği üzere "mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın gerekçedeki disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gösterilmesi" gerekmektedir. Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, yerel mahkemece, sanık ...'ın üzerine atılı eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmediği, gerçekleştirdiğinin kabulü halinde mağdurun beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı ve sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı yönünde yeterli değerlendirme yapılmadan, sanık lehine ve aleyhine olan delillerden hangilerine üstünlük tanındığı belirtilmeden, gerekçesiz olarak karar verildiği kanaatine ulaşılmıştır. Hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi, 5271 sayılı CMK'nin 289/1-g ve 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 308/7. maddeleri uyarınca hukuka kesin aykırılık hallerinden birini oluşturacağından, yetersiz gerekçeyle kurulan hükmün BOZULMASINA karar verilmelidir. Bu nedenle anılan karara 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesi uyarınca itiraz edilmesi gerekmiştir.”

Hususları belirtilmek suretiyle söz konusu dairemiz onama kararının kaldırılarak, sayılan nedenlerle hükmün bozulması gerektiği belirtilmek suretiyle, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 308/2-3. bentleri uyarınca dosyanın itirazen incelenmek üzere,

Dairemize gönderilmesi ile yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hususları belirtilmek suretiyle söz konusu dairemiz onama kararının kaldırılarak, sayılan nedenlerle hükmün bozulması gerektiği belirtilmek suretiyle, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 308/2-3. bentleri uyarınca dosyanın itirazen incelenmek üzere,

Dairemize gönderilmesi ile yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur ...’in yaralanmasına neden olan eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin mahkemenin kabul, uygulama, gerekçe ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

2) Mağdurun ruh ve beden bakımından kendini savunamayacak durumda olduğuna dair 16.03.2006 tarihli Sivas Devlet Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahi Uzmanınca verilen rapor ile 11.07.2006 tarihli Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesince düzenlenen raporlara göre “mağdur yaş itibariyle ruh ve beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğu” belirtildiğinden, mahkemece alınan bu raporlar nedeniyle sanık hakkında TCK’nin 86/3-b maddesinin uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2019 tarih 2018/62199 sayılı itiraznamesindeki (1) ve (2) numaralı itiraz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan itirazların oy birliğiyle REDDİNE,

3) Olayla ilgili “sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrikin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu bulunduğuna” dair itiraz nedeni yönünden;

Mahkemece yapılan değerlendirmede “olayda yaralanan mağdur ... tarafından sanık ...’a yönelik herhangi bir haksız fiil tespit edilemediğinden” haksız tahrik maddesinin uygulanmadığı, mahkemenin kabul, gerekçe ve uygulamasında herhangi bir eksiklik görülmediğinden; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2019 tarih 2018/62199 sayılı itiraznamesindeki (3) numaralı itiraz isteminin oy çokluğuyla REDDİNE,

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2019 tarih 2018/62199 sayılı itirazname ile bu hususa ilişkin itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan, 5271 sayılı CMK’nin 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 31.01.2019 tarih ve 2018/5497 Esas – 2019/1708 sayılı Karar sayılı Onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 18.04.2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

16.09.2005 tarihinde meydana gelen sanık ...’ın mağdur ...’i organ işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralamasına dair olay iki aşamada meydana gelmiş olup;

Birinci aşamada; Olayın başlangıcına ilişkin tarafsız tanığın bulunmadığı, Toprak Mahsullerine ait depo önünde sıra bekleyen mağdur ... ile torunları ... ve ...'in yanından araçla geçen ...'ın yolun toprak olması nedeniyle havaya kalkan toz yüzünden sözlü tartışmaya başladıkları, sonrasında mağdur ... ve iki torunu bir tarafta sanık ...'ın oğlu ... karşı tarafta olmak üzere meydana gelen kavgaya ilişkin olarak;

Birinci aşamada; Olayın başlangıcına ilişkin tarafsız tanığın bulunmadığı, Toprak Mahsullerine ait depo önünde sıra bekleyen mağdur ... ile torunları ... ve ...'in yanından araçla geçen ...'ın yolun toprak olması nedeniyle havaya kalkan toz yüzünden sözlü tartışmaya başladıkları, sonrasında mağdur ... ve iki torunu bir tarafta sanık ...'ın oğlu ... karşı tarafta olmak üzere meydana gelen kavgaya ilişkin olarak;

Sanık ... aşamalardaki beyanlarında, “olay günü trafik nedeniyle ...'le aralarında tartışma çıktığını, ...'in kendisini tutarak araçtan indirdiğini, ...'in kendisine vurması üzerine kendisinin de karşılık verdiğini, ...'in de kendisine vurmaya başladığını, daha sonra dedeleri ...'un kendisini tuttuğunu,...'in kendisine vurduklarını, karşı taraftakilerin kendisini ofisten çıkarmamaları üzerine telefonla babası ...'ı aradığını ” beyan etmesi, ...,hakkında ...'ı yaralama eyleminden dolayı kamu davası açılması, dava sonucunda ... hakkında delil yetersizliğinden beraat, diğer sanıklar ... hakkında ...’ı basit kasten yaralama suçundan cezalandırılmalarına karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi,

Olayın diğer tarafı, mağdur ..., torunları... ve ...’in ise aşamalarda; “toprak mahsulleri ofisi önünde bekledikleri esnada sanık ...’ın oğlu ...’ın aracıyla toprak yoldan hızla geçerek toz kaldırdığını, bu nedenle çıkan tartışma sonucu ...'in kamyonun içinden aldığı sopayla ...’in kafasına vurarak olayı başlattığını” belirten anlatımda bulunmaları, ...’ın suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle bu iddiaya ilişkin hakkındaki evrakın yaş küçüklüğü nedeniyle ayrılarak başka bir esasa kaydedilmesi,

İkinci aşamada ise;

Sanık ... “Olay Cuma günü namaza gideceğim esnada oğlum aradı, kavga ettiğini söyledi. Oğlum kendisini bırakmadıklarını söyledi ve beni çağırdı. Bende olay yerine yanlarına gittim, Bu sırada benim ağabeyim ve karşı tarafın yakınları geldi, onların gelmesiyle birlikte münakaşalar başladı şeklinde savunmada bulunarak ilk kavga olayına karışmayan, oğlunun telefonda yaralandığını ve karşı tarafın kendisini ofis binasından dışarı çıkarmadıklarını söylemesi üzerine olay yerine geldiğinde yaralı vaziyette oğlu ...'ı gördüğüne dair savunması, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından da savunmalarının aksinin ispatlanamadığının anlaşılması karşısında,

Tarafsız tanığı bulunmayan olayda, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238-367 sayılı kararı ile Dairemizin ve diğer Ceza Dairelerinin aynı doğrultudaki yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinden şüpheli kalan bu hâlin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerektiği düşüncesiyle, sayın çoğunluğun görüşüne bu yönden iştirak etmeyerek sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesindeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2021/880, Karar No: 2021/2163, Tarih: 01.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/880 E.  ,  2021/2163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Gölbaşı (Ankara) Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29/06/2020 tarihli ve 2020/564 soruşturma, 2020/263 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine ilişkin Gölbaşı (Ankara) Cumhuriyet Başsavcılığı’nca verilen 09/08/2020 tarihli ve 2020/2521 soruşturma, 2020/260 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı’nın yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/08/2020 tarihli ve 2020/552 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığı’nca verilen 18/11/2020 gün ve 94660652-105-06-15483-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/12/2020 gün ve 2020/106816 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından yatırılan paranın bir kısmının Gölbaşı İlçe Milli Eğitim Gölbaşı/Ankara adresinde bulunan ATM'den çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin Gölbaşı (Ankara) Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin Gölbaşı (Ankara) Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/08/2020 tarihli ve 2020/552 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine 01/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8796, Karar No: 2015/22033, Tarih: 14.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/8796 E.  ,  2015/22033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 28.01.2015

No : 2014/528-2015/15

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların vekillerinin tüm, davacı K... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21 ve 23. maddeleridir.

Mahkemece bozmaya uyulması sonucu artık bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamakta ise de, bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 18.10.1989 gün ...-..., 21.2.1990 gün ...-...; 7.10.1990 gün ...-...; 19.2.1992 gün ...-..; 23.2.1994 gün ...-...; 03.03.2010 gün ve .../...-..-...; 27.09.2006 gün ve ..../..-...E. ..../... K; 15.10.2008 gün ve .../...-... E. .../... K ile 17.02.2010 gün ve .../..-.. E. ..../.. K. sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Mahkemece tarafların beyanlarının alınıp bozmaya uyulmasına da karar verildikten sonra yapılacak iş; bozma gereklerinin yerine getirilmesi olmalıdır. Zira, mahkemece bozmaya uyulması yönünde oluşturulan karar, bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hakkın gerçekleşmesine neden olur.

Mahkemece tarafların beyanlarının alınıp bozmaya uyulmasına da karar verildikten sonra yapılacak iş; bozma gereklerinin yerine getirilmesi olmalıdır. Zira, mahkemece bozmaya uyulması yönünde oluşturulan karar, bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hakkın gerçekleşmesine neden olur.

Somut olayda, Mahkemece, 12.03.2014 tarihli kararda “97.479,15 TL ilk psd tutarlı gelirin tahsis onay tarihi olan 22/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan L.. K.. 80.277,45 TL'lik kısmı ile sınırlı sorumlu olmak üzere her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa ödenmesine,” karar verildiği, davalıların vekillerinin temyiz talebi üzerine, Dairemizce, davalı T.. B.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davalı L.. K.. vekilinin temyiz itirazları yönünden anılan kararın bozulduğu, mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmesi sonucu, davalı T.. B.. hakkında ilk kararda hüküm altına alınan tutar yönünden davacı Kurum lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu anlaşılmaktadır. Olayda, usulü kazanılmış hakkın gerçekleşmesine engel olacak istisnai bir durum da bulunmadığına göre, artık anılan döneme yönelik talep yönünden kabul kararı verilmesi olanaklı değildir. Bu ilke, Kamu düzeni ile ilgili olup Yargıtay’ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, mahkemece, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. paragrafın 1. bendindeki “96.402,75” rakamlarının silinerek yerine “97.479,15” rakamlarının yazılmasına, 2. paragraftaki “6.601,48” rakamlarının silinerek yerine “6658,80” rakamlarının yazılmasına, yargılama giderinin düzenlendiği 3. paragrafın silinerek yerine “Davacı tarafça bozmadan önce yapılan 1.429,00 TL yargılama giderinin davalılardan L.. K..”ın 583,21 TL'lik kısmı ile sınırlı sorumlu olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa ödenmesine,” sözcüklerinin yazılmasına, 4. paragraftaki “10.131,21” rakamlarının silinerek yerine “10.198,33” rakamlarının yazılmasına, 5. paragrafın silinerek yerine “Davalı L.. K.. kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden davanın red edilen kısmı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifeleri gereğince hesap ve takdir olunan 4764,08 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı L.. K..'a verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/5452, Karar No: 2013/10825, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/5452 E.  ,  2013/10825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Kasabası ihdasen Hazine adına oluşturulan 4339 sayılı parselden ifrazen ayrılan 152 ada 7 parsel sayılı 299.99 m2 yüzölçümündeki davalı adına tapuda kayıtlı olan taşınmazın bir bölümünün orman olduğunu, daha önce hakemde açılan davada çekişmeli taşınmazın bir bölümünün orman niteliğinde olduğunun tesbitine karar verildiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptalini ve orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın (a) ile gösterilen 132.87 m2'lik bölümünün tapu kaydının iptaline ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, rapor ve krokinin karara eklenmesine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.02.2007 gün ve 2007/1314 - 2460 sayılı karar ile bozulmuştur.