muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14119, Karar No: 2018/2907, Tarih: 22.03.2018

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/38189, Karar No: 2022/10223, Tarih: 29.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/38189 E.  ,  2022/10223 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2019 tarih ve 2019/127 - 2019/299 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanıklar müdafii

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafiinin temyiz isteminin sadece vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda mahkemenin vekalet ücretine yönelik kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar müdafiinin vekalet ücretine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/379, Karar No: 2019/7493, Tarih: 04.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/379 E.  ,  2019/7493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında: Beraat

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

A) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerini yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 2006-2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, sanık ... hakkında 2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Sahte olduğu iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Başkanlıklarından sorulmak suretiyle, getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde; yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi hâlinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre; sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 28.07.2017 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

B) Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 28.07.2017 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21013, Karar No: 2014/4684, Tarih: 19.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21013 E.  ,  2014/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Hırsızlık, yasak nitelikte bıçak taşıma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve Ali Yıldız'er hakkında hırsızlık suçu ile sanık ... hakkında yasak nitelikte bıçak taşıma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ... açısından yasak nitelikte bıçak taşıma suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden, adı geçen sanık yönünden yasak nitelikte bıçak taşıma suçundan ötürü verilecek cezanın, (08.02.2008-5728 sayılı Kanunun 158.maddesi ile yapılan değişiklikle) altı aydan bir yıla kadar hapis ve yirmibeş günden az olmamak üzere adli para cezasını gerektirdiğinden, yazılı şekilde eksik para cezası verilmesi; sanıkların yakınanın kilitli vaziyetteki motorsikletinin direksiyon kilidini bıçakla zorlamaları biçimindeki eylemleri, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile yargılama giderlerine ilişkin ''sanıklardan eşit olarak tahsili ile'' cümlesinin çıkarılarak; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm yerine, “Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesinin;'' sanıklardan eşit olarak tahsili ile'' cümlesinin yerine de “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderleri oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya içeriğine göre;sanıkların,gece vakti yakınanın,direksiyonu kilitli vaziyetteki motorsikletini ellerinde bulunan bıçakla zorladıkları esnada yakınanın sanıkları görüp vurmaya başladığı,sanık ...'ın da ele geçirilen bıçakla yakınana saldırıp sol kol dirsek üstünden 3 cm yüzeysel kesi oluşturup basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde yaraladığı, yakınanın polisi aramasıyla sanıkların olay yerinden kaçmaya başladıklarının anlaşılması karşısında; sanık ...'ın, kendini yakalamak isteyen yakınana saldırıp bıçakla yaralaması eyleminde, suça konu motorsikleti olay yerinden götürüp mal edinme kastıyla yaptığına ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu duraksamaya yer vermeyecek biçimde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yerinde ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar,anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar,anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanığın yargılama giderlerinden sebebiyet verdiği oranda ayrı sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4316, Karar No: 2019/15017, Tarih: 08.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4316 E.  ,  2019/15017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü şehir dışında olan müştekinin hırsızlık olayının haber verilmesinden sonra dönerek ikametini kontrol ettiği, soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarına göre ikametinden çalınan eşyalar olduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; mahkemenin suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 51. ve 62. maddelerini uygulamama gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu hususları içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15999, Karar No: 2023/2713, Tarih: 03.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15999 E.  ,  2023/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/335 E., 2022/248 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2013 tarihli ve 2013/146 Esas, 2013/150 Karar sayılı kararı ile verilen görevsizlik kararından sonra İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/30 Esas, 2015/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/30 Esas, 2015/37 Karar sayılı kararının katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.03.2022 tarihli ve 2021/4604 Esas, 2022/2280 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, sanık savunması ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde suç tarihinde sanığın mağdure Selvi’nin ailesiyle önceye dayalı husumet sebebiyle tartışıp kavga ettikleri, olaya dahil olan mağdurenin sanık tarafından 02.09.2010 tarihli raporda belirttiği üzere basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandığı ve cinsel istismar iddiasının mağdure tarafından olayın akışına uygun olmayacak şekilde husumet sebebiyle sonradan iddia edildiğinin anlaşılması karşısında, hakkında kasten yaralama ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından kamu davası açılan sanıkla ilgili olarak mağdureye yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyeti ile çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülüp, eylemlerin bütün halinde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğundan bahisle verilen görevsizlik kararına istinaden bu suçtan beraat kararı verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/335 Esas, 2022/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 08.09.2022 tarihinde kesinleştiği ve temyize konu olmadığı anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilini Temyiz Sebepleri

Özetle; kararın hukuka aykırı olduğuna, olayın sübut bulduğuna, katılan mağdurenin olay sebebiyle ruh sağlığının bozulduğuna, rapor içeriğinin de sanığın cinsel eylemi gerçekleştirdiği konusunda bilgiler verdiğine, yaralama sırasında sanığın cinsel arzularını tatmin amacıyla cinsel eylemleri gerçekleştirdiğine, on beş yaşında bulunan katılan mağdurenin kendi onur, namus ve gururunu ortaya atarak cinsel istismara uğradığı konusunda gerçek dışı beyanlarda bulunamayacağına ve sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece "Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bu delillerden de özellikle sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına, katılan mağdurenin annesi ve babası olan tanıklar dışındaki diğer tanıkların beyanlarına, emniyet tutanakları kapsamına, olayın sıcaklığı içerisinde işbu davanın katılan mağdureye yönelik sanığın sarkıntılık yaptığına veyahut cinsel istismarda bulunduğuna dair bir iddia ya da beyanın bulunmayışına, bu iddianın sonradan gündeme gelmiş olmasına, incelenmiş olan Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/52 Esas, 2014/227 Karar sayılı kesinleşmiş gerekçeli kararı bilgilerine, olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre dosyada mevcut deliller ile olayın intikal şekli ve zamanı mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, sanık savunması ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; suç tarihinde sanığın katılan mağdurenin ailesiyle önceye dayalı husumet sebebiyle tartışıp kavga ettikleri, olaya dahil olan katılan mağdurenin sanık tarafından 02.09.2010 tarihli raporda belirttiği üzere basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandığı ve cinsel istismar iddiasının katılan mağdure tarafından olayın akışına uygun olmayacak şekilde husumet sebebiyle sonradan iddia edilmesi karşısında, sanık üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat kararı verilmiş..." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller;

Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanığın inkara yönelik savunması, katılan mağdure beyanları, Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/52 Esas, 2014/227 Karar sayılı dosya içeriği, Adli Raporlar ve kolluk tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

2. Dosya kapsamında bulunan deliller;

Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanığın inkara yönelik savunması, katılan mağdure beyanları, Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/52 Esas, 2014/227 Karar sayılı dosya içeriği, Adli Raporlar ve kolluk tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin şüphede kaldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/335 Esas, 2022/248 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.