muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10097, Karar No: 2015/5841, Tarih: 08.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10097 E.  ,  2015/5841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 7. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2010/622-2013/839

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin kaçak elektrik kullanmamasına rağmen hakkında kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlendiğini ve bu tutanak doğrultusunda aleyhine icra takibi başlatıldığını ileri sürerek, müvekkilinin gerçek tüketim miktarının belirlenmesini ve gerçek tüketim dışındaki takip miktarı için borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davaya konu icra takibine dayanak olan kaçak elektrik tutanağının Bedaş çalışanlarınca 29/08/2008 tarihinde davacının adresinde kayıtsız sayaçtan elektrik kullanıldığının tespit edilmesi üzerine EPDK mevzuatına uygun olarak tutulduğunu, elektrik piyasası müşteri hizmetleri yönetmeliğinin 13-b ve 14.maddesi uyarınca davalının eyleminin hem kaçak hem de usulsüz elektrik kullanımı olduğunu, davacı hakkında ilk tutanağın 2004 yılının 4. Ayında sayacın nötr hattını kesmek suretiyle kaçak elektrik kullanımından bahisle düzenlendiğini, bunu farkeden kurum görevlilerince kaçak elektrik tutanağı tutulup davacının sayacının söküldüğünü, bunun üzerine davacının ödeme yapmadan kendi kendine sayaç taktığını, bunun üzerine davalı şirket çalışanlarınca diğer tutanakların davacının kayıtsız mühürsüz sayaçtan elektrik kullanması nedeniyle düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının idareye kayıtsız sayaçtan elektrik kullanmak suretiyle kaçak elektrik kullanımında bulunduğu ve bu nedenle idarenin bu gibi durumlara ilişkin olarak belirlediği kurallara uygun bedeli ödemekten kaçınamayacağı, dolayısıyla Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve bu yönetmelik gereğince yayınlanan usul ve esaslarda açıklanan yönteme göre belirlenen ve uzman bilirkişi aracılığıyla yaptırılan hesapla da uygunluğu tespit olunan miktarın, abone olmaksızın kayıtsız sayaçtan elektrik kullanan davacı tarafından davalı idareye ödenmesinin gerektiği, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece itibar edilen bilikişi raporunda; iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin ilave edildiği görülmektedir. Ayrıca, bilirkişi raporunda, hesap edilen kaçak enerji bedeline, ne kadar kayıp-kaçak bedeli ilave edildiği hususunda da bir açıklık yoktur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece itibar edilen bilikişi raporunda; iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin ilave edildiği görülmektedir. Ayrıca, bilirkişi raporunda, hesap edilen kaçak enerji bedeline, ne kadar kayıp-kaçak bedeli ilave edildiği hususunda da bir açıklık yoktur.

Bu durumda; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin, kaçak tahakkuk bedeline ilave edilip edilmeyeceği hususlarının tartışılıp, değerlendirilmesi gerekmektedir.

Elektrik abonelerinden alınmakta olan;

Kayıp-kaçak bedelinin; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedel olduğu, 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçları çerçevesinde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmakta olduğu,

Dağıtım bedelinin; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliğleri gereğince alındığı,

İletim bedelinin; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alındığı, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 8.maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göre tüketicilere yansıtıldığı,

Perakende satış hizmeti bedelinin ise; perakende satış hizmeti maliyetini (söz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10.maddesine göre alındığı,

Kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerinin, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Ancak; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflığın; hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılmasının hukuka uygun olmadığına karar verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, davacının elektrik enerjisini kaçak olarak kullandığı saptanmıştır. Ne var ki, yukarıda bahsedilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı ile; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunulmuştur. Dairemiz de, Genel Kurul kararındaki ilkeleride benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. EPDK'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır.

Elektriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. Bu durumda; elektriği kaçak olarak kullanmayan abonelerin ödemediği bedelleri, daha yüksek (cezalı) tarife üzerinden ödeyen kaçak kullanıcılardan tahsil etmek; hak ve nesafet, eşitlik ve genel hukuk ilkeleri ile bağdaşmaz. Söz konusu bedellerin, elektriği kaçak kullananlardan alınmaması, kaçak kullanımı teşvik veya kaçak elektrik kullananları koruma gibi de algılanamaz. Zira, kaçak kullananlar, zaten, daha yüksek tarife üzerinden elektrik tüketim bedeli ödemektedirler.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, kaçak elektrik kullanan tüketiciden de, kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedellerinin tahsil edilemeyeceği kabul edilip; bilirkişiden, açıklanan husus gözetilerek, yeniden ek rapor düzenlemesinin sağlanması ve oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekmektedir.

Bundan ayrı; davalı vekilinin 31.01.2013 tarihli dilekçesinde dava konusu borç hakkında davacının 6111 sayılı yasadan yararlanarak, borcu takside bağladığı ve ödemelerinin devam ettiğinin bildirildiği görülmüştür.Buna göre, mahkemece, davacının 6111 sayılı yasa uyarınca başvuru yapıp yapmadığı araştırılmalı ve yapmış olduğu ödemenin bulunması halinde bu durum nazara alınarak, bilirkişiden bu konuda da denetime elverişli rapor alınarak, davalının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5696, Karar No: 2017/5841, Tarih: 21.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/5696 E.  ,  2017/5841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanığın 08.01.2014 havale tarihli temyiz dilekçesinde; suçlamayı kabul ettiği teftiş ifadesini baskı altında verdiğini, işyerindeki kullanıcı şifresini kurs çalışanlarının hepsinin bildiğini, kurs sahibinin oğlu olan ...in de kurs işlemlerinin takibine ilişkin sistem giriş ve çıkışlarını yaptığını, ... isimli kişinin çalıştığı kursta para karşılığı iş takipçiliğini yaptığını...ile ...’nın samimi olduklarını savunması, ...’ın ise teftiş sırasında 14.03.2010 tarihinde alınan ifadesinde;... isimli kişinin kendisine kursa yazılma sürecinde yardımcı olduğunu, başvuru evraklarını bu şahsın imzalattığını, evrakları imzalarken kendi fotoğrafı olduğunu, sonraki süreçlerde de hep ... ile muhatap olduğunu ve diğer şahısları tanımadığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, öncelikle iddianamede belirtilen ... hakkında bu olaydan dolayı açılan dava dosyasının araştırılıp bu dosyayla irtibatı olan dosya tespit edilip getirtilerek incelenmesi ve mümkünse derdest bu dosya ile birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması, ...’ın beyanına başvurularak sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması, ayrıca... sürücü kursu yetkilisi ve çalışanlarının dinlenmesi ile şifrenin kim ya da kimler tarafından kullanıldığının tespit edilmesi, ...ve ... isimli kişilerin de çekinme hakları hatırlatılarak tanık olarak beyanlarının alınması ile sanığın iddialarının sorulmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7829, Karar No: 2014/14945, Tarih: 01.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7829 E.  ,  2014/14945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.01.2014 tarih ve 2011/19-2014/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından sigortalanan emtianın ...'den ...'a davalılar tarafından deniz yolu ile taşındığını, teslimi müteakip malda ıslanma hasarı olduğunun anlaşıldığını, davalıların hasardan sorumlu olduklarını, 76.350,00 TL zararının davacı tarafından sigortalıya ödendiğini ileri sürerek öncelikle M/V ... gemisinde rehin hakkı tesisi ve 76.350,00 TL'nin faiziyle davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, mal tesliminden önce davacı sigortalısının surveyi ile geminin 2. kaptanının birlikte yaptıkları tespit sonucu düzenlenen hasar kayıt formlarında ıslanma hasarı olduğuna dair bir kayıt bulunmadığını, TTK'nın 1066. maddesi gereğince hasar ihbarı yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu konşimentodan taşıyanın kim olduğu tesbit edilemediğinden TTK'nın 1099. maddesi gereği 2 no'lu davalı donatanın taşıyan sayılması gerektiği, 1 no'lu davalının da navlun faturasını düzenlediği gözetildiğinde TTK'nın 814/2. maddesi gereği taşıyan sayılması gerektiği, sigortalı emtianın gemiden tahliye edildikten sonra kara yolu ile alıcının deposuna götürüldüğü, ekspertiz raporunda, emtianın tatlı su ile hasarlandığı, ıslanma hasarın gemiden tahliye yapılmadan fark edilecek seviyede olmasına rağmen hasara ilişkin gemi kaptanının imzaladığı bir tutanak düzenlenmediğine göre malın gemiden ıslak alındığının net olarak belgelenemediği belirtilmekle, TTK'nın 1066. maddesi çerçevesinde ıslanma hasarına ilişkin ihbar olmadığından ispat külfetinin yer değiştirdiği ve ıslanmanın deniz taşıması sırasında meydana geldiğinin davacı tarafça ispatlanamadığı, yükün gemiden tahliyesi sırasında davacı surveyi ve gemi yetkilisinin beraber düzenledikleri hasar kayıt tutanaklarına göre, 1200019952-1 ürün kodlu yükün boşaltma esnasında düşürüldüğü, rulo sacda ezilme, yırtılma, eksen kayıklığı hasarı oluştuğunun anlaşıldığı, davalıların bu hasardan sorumlu olduğu ancak bu hasar miktarının tespitinin de mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/459, Karar No: 2011/8174, Tarih: 04.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/459 E.  ,  2011/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.05.2009 tarih ve 2006/1317-2009/1298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından yangın sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinde üst katta bulunan davalıya ait daireden sirayet eden su nedeniyle meydana gelen hasarın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 1.924,00 TL'nin 25.07.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarda müvekkilinin kabahati olmadığını, su sızıntısının nedeninin en üst katta bulunan ...'a ait daireden kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, duruşmada dinlenen davalı tanığı ...’ın çatıda tadilat yaptırırken çatının açık olduğunu, çatıdan yağan yağmurun hasara neden olmuş olabileceğini beyan ettiği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine, davacının ... hakkında dava açmakta muhtariyetine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 85,50 TL harcın temyiz edene iadesine, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2164, Karar No: 2025/5880, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2164 E.  ,  2025/5880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1148 Esas, 2024/1740 Karar

Vesayet hukukuna ilişkin davada İnegöl 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, yurt dışında yaşayan kısıtlı adayının Türkiye'deki en son yerleşim yeri adresinin Bulancak/Giresun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği; Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesince ise; kısıtlı adayının yerleşim yerinin Almanya ülkesi olduğu ve MERNİS sisteminde ise kayıtlı adresi olmadığından 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 41 inci maddesi gereği İstanbul, Ankara veya İzmir Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 22 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

Somut olayda, Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesince ilk yetkisizlik kararını veren İnegöl 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna dair karar verilmediği gibi hangi mahkemenin yetkili görüldüğü net bir şekilde belirtilmeden birden fazla şehir aynı anda ihtimalli olarak zikredilerek usulüne uygun bir yetkisizlik kararı verilmediğinden, iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması koşulunun henüz gerçekleşmemiş olup yargı yeri belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27778, Karar No: 2014/3403, Tarih: 13.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27778 E.  ,  2014/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/215-2012/495

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine dosyaya getirtilen İspir İlçesi Çamlıkaya Belediyesinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23466, Karar No: 2019/13436, Tarih: 07.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/23466 E.  ,  2019/13436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

24.06.2014 tarihli tutanakta sanığın kolluk görevlilerine hitaben ''bu ceviz ağacını buraya ben diktim,ağacı benim diktiğime dair tanıklarım var, ağaç benim olduğu için de 2014 yılı Mayıs ayı başında kestim'' şeklindeki beyanı, sanığın aşamalarda ceviz ağaçlarını kesmediğini beyan ederek ifadesinin tutanağa yanlış yazıldığını belirtmesi, tanıklar ... ve ...'un ağaçları kimin kestiğini görmediklerine dair anlatımları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için 24.06.2014 tarihli tutanağı düzenleyen tutanak tanıkları ile tutunakta isimleri geçen Ziraat Bilirkişisi .... ve Muhtar.... 'in beyanlarına başvurulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.