muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13934, Karar No: 2013/15632, Tarih: 09.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/13934 E.  ,  2013/15632 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... 1-... Petrol Ürn. Paz. İnş. ve Tic. Ltd.Şti., 2-..., 3-... arasındaki dava hakkında ... 10.İş Mahkemesi’nden verilen 24.12.2009 günlü ve 2007/476-2009/762 sayılı hükmün,davacı avukatı ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

4721 sayılı Medeni Kanunu’nun 451.maddesine göre; “ayırtetme gücüne sahip olan vesayet altındaki kişi, vasinin açık veya örtülü izni veya sonraki onamasıyla yükümlülük altına girebilir veya bir haktan vazgeçebilir.Yapılan işlem diğer tarafın belirlediği veya başvurusu üzerine hakimin belirleyeceği uygun bir süre içinde onanmazsa,diğer taraf bununla bağlı olmaktan kurtulur.”hükmüne göre davalılar ... ve ...’in vasilerinin davalıların bizzat yapmış oldukları temyiz başvurusuna onaylarının olup olmadığının belirlenmesi,şayet vasilerin temyiz başvurusuna onay verdikleri anlaşılırsa, sürelerinde yapıldığı görülen temyiz başvurularının temyiz harçlarının ödendiğine dair dosyada belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.Bu durumda Mahkemece 25.1.1985 günlü 1984/5-1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı uyarınca temyiz isteği dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır.Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde, süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.Şayet temyiz harcı hesap edilip kalemce istenmemişse Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca eksik harcın ödenmesi işlemi tamamlattırılır ve verilen sürede harç ödenmezse temyiz isteği red edilir.Red halinde ise Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedürün işletilmesi gerekir denildiğinden mahkemece belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararıda gözönünde tutularak gerekli işlem tamamlandıktan sonra Yargıtay’a gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24639, Karar No: 2015/17091, Tarih: 29.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/24639 E.  ,  2015/17091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2014

NUMARASI : 2005/1-2014/211

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 16.07.1987 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 6,10 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece sürekli iş göremezlik oranı %21,20 olarak kabul edilmekle birlikte Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun belirlediği % 35,00 sürekli iş göremezlik oranına göre tazminatın belirlendiği hesap bilirkişi raporu hükme esas alınarak maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne, karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı şirket ile dahili davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kurulan hüküm aşağıda açıklanan nedenlerle isabetli değildir.

Uyuşmazlık davacıdaki sürekli iş göremezlik oranın belirlenmesine ve zaman aşımına ilişkindir.

Mahkemece davacının sürekli iş göremezlik oranının %35,00 olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 29.07.2013 tarihli raporu esas alınarak davacının maddi ve manevi tazminat istemleri hakkında karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 gün ve 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 gün ve 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda; Sosyal Güvenlik Kurumu Maluliyet ve Sağlık Kuruları Daire Başkanlığı tarafından bildirilen kurumu bağlamamak üzere zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan işçinin maluliyetinin gerekmediğine ilişkin karara davacı tarafça yapılan itiraz sonucu Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından 12.12.2006 günlü kararla maluliyetin gerekmediği bildirilmiştir. Davacının iş kazası kolundan gelir bağlanması için yaptığı başvuru ve tahkikat sonucunda ise Sosyal Güvenlik Kurumu Maluliyet ve Sağlık Kuruları Daire Başkanlığı tarafından bu kez (Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 07.11.2008 tarihli raporlarına göre ) davacının sürekli iş göremezlik oranının 21,20 olduğuna karar verilmiş itiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından 31.03.2010 günlü kararla (İstanbul Tıp fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalının 02.02.2010 tarihli raporlarına göre) sürekli iş göremezlik oranının azalma kaydıyla %10 olduğu bildirilmiştir. Yüksek Sağlık Kurulu raporuna da itiraz edilmesi üzerine Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu tarafından yapılan inceleme sonucunda 29.07.2013 tarihli raporla davacıda iş kazası sonucu % 35 oranında sürekli iş göremezlik meydana geldiği bildirilmiştir. Hal böyle olunca Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporları arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulu tarafından giderilmesi gerekirken, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporundaki % 35,00 sürekli iş göremezlik oranının tazminatın belirlenmesinde esas alınması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Zaman aşımına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Her şeyden önce davalı tarafça süresi içerisinde zaman aşımı ileri sürülmüş olup bu savunmaya neden itibar edilmediğinin gerekçesi yazılmaksızın hüküm tesisi hatalıdır.

Dava konusu olay nedeniyle, davacı 09.06.1997 tarihli kısmi dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00-TL maddi ve 100,00-TL manevi tazminat istemli olarak dava açmış, bu dava görülmekte iken 28.04.2014 tarihinde maddi tazminata ilişkin istemini ıslah yoluyla artırmış ve mahkemece davacının maddi tazminat ile ilgili hüküm kurulması sırasında ıslah konusu maddi tazminat istemi de dikkate alınmıştır.

Dava konusu olay nedeniyle, davacı 09.06.1997 tarihli kısmi dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00-TL maddi ve 100,00-TL manevi tazminat istemli olarak dava açmış, bu dava görülmekte iken 28.04.2014 tarihinde maddi tazminata ilişkin istemini ıslah yoluyla artırmış ve mahkemece davacının maddi tazminat ile ilgili hüküm kurulması sırasında ıslah konusu maddi tazminat istemi de dikkate alınmıştır.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi amacıyla açılan maddi ve manevi tazminat davalarında; zamanaşımı süresi gerek olay tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı yasanın 146. maddesi gereğince haksız fiilin meydana geldiği tarihten itibaren 10 yıldır. Uyuşmazlık bu tür davalarda uygulanmakta olan 10 yıllık zaman aşımı süresinin hangi tarihte başlatılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlatılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açma ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olması demektir. Vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zarar, ancak bakım ve tedavi sonucunda düzenlenen hekim raporuyla belirli bir açıklığa kavuşur. Bedensel zararın gelişim, gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerekir.

Dava konusu olayda sağ gözüne çapak kaçan davacının bedensel zararının değişen ve gelişen bir durum gösterip göstermediği dosya içerisindeki sürekli iş göremezlik durumuna ilişkin olarak düzenlenen raporlar ve dayanaklarında belli değildir. Değişen ve gelişen bir durum söz konusu ise zaman aşımının başlangıcı yukarıda açıklandığı üzere hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarih olup, aksi halde zaman aşımının olay tarihinden başlatılması gerekir.

Hal böyle olunca, maddi tazminat isteminin artırılmasına ilişkin ıslah üzerine, davacıdaki bedensel zararın değişen ve gelişen bir durum taşıyıp taşımadığı, değişen ve gelişen bir durum söz konusu ise hastalığın seyrini tamamladığı tarih belirlenmeden eksik inceleme ve araştırma ile ve süresinde ileri sürülen zaman aşımı itirazına değer verilmeme nedeni açıklanmaksızın maddi tazminatın ıslahen artırılan bölümünü de kapsar biçimde tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan gerekçede sürekli iş göremezlik oranının %21 olduğu açıklandığı halde %35 üzerinden maddi tazminatın hesaplandığı hesap raporunun hükme esas alınması isabetsiz olduğu gibi harcı yatırılmak suretiyle usulünce taraf teşkili yapılmak suretiyle açılmış bir dava bulunmadığı halde Sosyal Güvenlik Kurumunun davada taraf olduğunun kabulü ile hakkında hüküm kurulması da isabetsiz olmuştur.

Öte yandan gerekçede sürekli iş göremezlik oranının %21 olduğu açıklandığı halde %35 üzerinden maddi tazminatın hesaplandığı hesap raporunun hükme esas alınması isabetsiz olduğu gibi harcı yatırılmak suretiyle usulünce taraf teşkili yapılmak suretiyle açılmış bir dava bulunmadığı halde Sosyal Güvenlik Kurumunun davada taraf olduğunun kabulü ile hakkında hüküm kurulması da isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; yukarıdaki açıklamalarda dikkate alınmak suretiyle Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli tıp 3.ihtisas Kurulunun sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin kararları arasında ortaya çıkan çelişkiyi Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan yeniden rapor almak suretiyle gidermek, davacıdaki bedensel zararın değişen ve gelişen durum olup olmadığını, değişen ve gelişen bir durum söz konusu ise hastalığın seyrini tamamladığı tarihi belirlenmek, Sosyal güvenlik Kurumu aleyhinde usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gözetilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı şirket ile dahili davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Ak Tops Tekstil San A.Ş 'ne iadesine, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10646, Karar No: 2025/1784, Tarih: 05.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/10646 E.  ,  2025/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/344 Esas , 2022/846 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabül - Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Of Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH : 08.12.2021

SAYISI : 2021/239 Esas 2021/538 Karar

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesi ile; davacıların çocukları olan bisiklet sürücüsü ...'a 30.08.2016 tarihinde davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün çarpması neticesi vefat ettiğini, davacıların oğullarının desteğinden mahrum kaldığını, desteğin Karadeniz Teknik Üniversitesi Meslek Yüksekokulu Teknik Programlar Bölümü İnşaat Bölümünden inşaat teknikeri olarak mezun olduğunu, özel sektörde aylık 4.000,00-5.000,00 TL ücret ile çalışabileceğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile her bir davacı için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 200,00 TL cenaze giderinin 28.06.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 25.03.2019 tarihli dilekçe ile davacı ... için 176.594,15TL, davacı ... için 133.405,85 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; usule uygun başvuru yapılmadığını, poliçe limiti ve kusur oranı ile sınırlı sorumlulukları olduğunu, kusur oranlarının belirlenmesi gerektiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yönteminin kullanılmasını, temerrüde düşmediklerini, avans faizi talebini kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; usule uygun başvuru yapılmadığını, poliçe limiti ve kusur oranı ile sınırlı sorumlulukları olduğunu, kusur oranlarının belirlenmesi gerektiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yönteminin kullanılmasını, temerrüde düşmediklerini, avans faizi talebini kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan kusur raporu ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada %100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, mahkemece verilen 08.05.2019 tarihli kararda TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre yapılan hesaplamanın esas alınarak davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 06.11.2019 tarihli kararı ile TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemi ile hesaplama yapılması gerektiği gerekçesi ile kararın kaldırılmasına karar verildiği, mahkemece yargılamaya devam edilerek alınan hesap raporu neticesi TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemi ile yapılan hesaplamaya itibar edilerek 10.03.2021 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne karar verildiği, söz konusu kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 21.06.2021 tarihli kararı ile hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin kullanılması gerektiği gerekçesi ile verilen kaldırma kararı sonrasında Yargıtay içtihatları uyarınca TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi kullanılarak hazırlanan 20.10.2021 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı gerekçesi ile davacı ... için 156.074,25 TL, davacı ... için 117.685,48 TL, 200,00 TL cenaze giderinin 28.06.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece verilen 2019/507 Esas sayılı karar uyarınca ödeme yapıldığını, bu ödemeler dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu %1,8 teknik faiz uygulanması gerektiğini, tazminata esas kazancın yanlış hesaplandığını, belgelenebilir olmadığını, baba destekten çıktıktan sonra anneye baba payının aktarılmasının hatalı olduğunu, hesap tarihindeki yaşların dikkate alınması gerektiğini, bu nedenle mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli ve denetime açık olduğu, davalı tarafından, mahkemece ilamına dayanılarak yapılan ödemenin icra müdürlüğünce infaz aşamasında dikkate alınacağı, kaldırma kararında geçtiği üzere müteveffanın aylık gelirinin ne olacağı tespit edilerek bunun üzerinden yapılan ve TRH 2010 Yaşam Tablosu %10 artırım eksiltim yapılmak suretiyle yapılan hesaplamanın yerinde olduğu, destek payının doğru hesaplandığı, baba payının anneye aktarılmasının yerinde olduğu, tarafların bilirkişi raporlarına ve raporlara esas alınan hesap kriterlerine aşamalarda itiraz etmemeleri karşısında ve usuli kazanılmış hakların da değerlendirilmesi sonucunda davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçeler ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 30.08.2016 tarihli trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53. maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90 ve 91. maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davalının yapmış olduğu ödemenin infaz aşamasında değerlendirilecek olmasına, hesaplama yönteminin usul ve yasaya uygun olmasına, bakiye ömür süresinin destek tazminatı bakımından kaza tarihi olarak dikkate alınmasının yerinde olmasına göre davalı vekilinin davacı ... yönünden temyiz isteminin reddi, davacı ... yönünden aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin davacı ... yönünden diğer temyiz nedenlerine gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkillerinin çocuğu olan desteğin meydana gelen kazada öldüğünü açıklayıp zarar sorumlusu davalıdan destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece davacıların bakiye yaşam süresi boyunca destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanarak karar verilmiştir.