muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5073, Karar No: 2017/10587, Tarih: 14.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5073 E.  ,  2017/10587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ve davalılar Hazine ve Orman Yönetimi ile asli müdahiller tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dayanak 20/01/1955 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı fen bilirkişisince belirtilen 174 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9,10 ve 312 ada 1, 2, 3 ve 4 sayılı parsellere ilişkin kadastro tutanakları, tapu kayıtları ve davalı ise dava dosyalarının,

2) Davacılar ..., ... ve ... tarafından 20/01/1955 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak 174 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9,10 ve 312 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların iadesi için 6292 sayılı Kanun uyarınca bir başvuruda bulunup bulunmadıklarının, başvuruları var ise sonucunun ne olduğunun sorularak alınacak cevabî yazının bu dosya içerisine konulması,Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/12/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5469, Karar No: 2016/6921, Tarih: 12.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/5469 E.  ,  2016/6921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisinde örneği bulunan ...Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü'nün 11.02.2009 tarih B.07.1.GİB.4.34.40.01./R2-10-605 sayılı mütalaasının sanık ... ile ilgili olduğu, sanık ... hakkında düzenlenen ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesine göre dava şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaasının bulunmadığı gözetilerek, varsa getirtilip dosya içerisine konulmadan, yoksa Vergi Dairesi Başkanlığından mütalaa alınmadan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1) Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle, suça konu faturaları kullanan şirketlerden 2004-2005-2006 takvim yıllarına ait faturalar veya onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak miktarda temin edilip, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; sonrasında toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Dosyada örneği bulunan 29.09.2004 tarih 6146 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin 711. sayfasındaki ilana göre sanığın ......şirketinin müdürü olarak seçilip on yıl süreyle diğer sanıkla birlikte müşterek imzalarıyla şirketi temsile yetkili olduğu, 27.10.2005 tarih 6420 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin 325. sayfasındaki ilana göre de sanığın ......şirketinin müdürü olarak seçilip on yıl süreyle münferit imzasıyla şirketi temsile yetkili olduğu, sonuç olarak sanığın 2004-2005-2006 yıllarında şirketi temsile yetkili olduğu gözetilerek suçun sübutu ve her takvim dönemine ilişkin farklı tarihlerde düzenlenmiş birden fazla sahte faturanın varlığı halinde sanığın 2004-2005-2006 takvim dönemi sebebiyle üç kez VUK 359/b-1, 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekeceği gözetilmeden sanığın şirketi temsile yetkili olduğu dönemlere ilişkin hatalı tespit ve eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Mükerrir olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması yasaya aykırı,

b) Mükerrir olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... hakkında kurulan hükmün bu sebeplerle, sanık ... hakkında kurulan hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4145, Karar No: 2023/2966, Tarih: 15.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/4145 E.  ,  2023/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/191 Esas-2021/61 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen haksız rekabete dayalı tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların genel yayın yönetmeni ve yayın koordinatörü olduğu "Olay53.com" isimli internet haber sitesinde yayınlanan “çay satışlarını ve rekor zararı Kemer’de kutlayacaklar” başlıklı yazı nedeni ile davacı kurumun kişilik haklarına ve ticari itibarına zarar verildiğini ve haksız rekabete yol açtığını ileri sürerek haksız rekabet hükümleri gereğince davalılardan 20.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline ve davalıların eyleminin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 56 ncı ve 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 25 inci maddeleri gereğince önlenmesi ile mahkeme kararının ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerledirilmesi gerektiğini, müüvekillerin eleştiri yapma, gerçekleri açıklama, uyarma hususunda hakları olduğunu, yapılan haberin davacı kurumun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp rahatsız edici ve ağır eleştiri niteliğinde olduğunu, tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerledirilmesi gerektiğini, müüvekillerin eleştiri yapma, gerçekleri açıklama, uyarma hususunda hakları olduğunu, yapılan haberin davacı kurumun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp rahatsız edici ve ağır eleştiri niteliğinde olduğunu, tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.03.2018 tarihli ve 2016/237 E. ve 2018/83 K. sayılı kararıyla; yapılan haberin asılsız ve mesnetsiz olduğu, davalı tarafça bunun aksinin ispat edilemediği, davalıların haber yaparken haber yapma sınırını gerçek dışı haber yaparak aştığı, yersiz şekilde davacı kurumun itibarını sarstığı, bu haberin haber yapma özgürlüğü olarak ya da bir eleştiri olarak kabul edilemeyeceği, haber yapanların haberin kaynağını ve doğruluğunu araştırmakla yükümlü olup, gerçek dışı haberden ötürü ticari itibarı sarsılan davacı kurumun zararlarını karşılamakla sorumlu olduğu, davacı kurumun anılan haberden ötürü rakipleri karşısında 6102 sayılı Kanun'un 56 ve devamı maddeleri uyarınca zarara uğrayacağı, maddi zararın ne kadar olduğunun tespiti mümkün olmadığından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci maddesi uyarınca uygun bir maddi tazminata karar verilebileceği, davacının kişilik haklarının da haberle zedelendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 6102 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi ve 6098 sayılı Kanun'un 58inci maddesi uyarınca 2.000,00 TL manevi tazminatın ve 2.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalıların haksız rekabete yol açan eylemlerinin men'ine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10/07/2019 tarihli ve 2019/578 E. 2019/968 K. sayılı kararıyla; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10/07/2019 tarihli ve 2019/578 E. 2019/968 K. sayılı kararıyla; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.03.2020 tarih, 2019/4130 E. ve 2020/2386 K. sayılı kararıyla yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine, mahkemece hükmün kesinleşmesinden sonra kararın ilanına karar verilmişse de, 6102 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesindeki hükmün hilafına ilanın şekli ve kapsamı belirlenmeksizin ilana karar verildiği, bu hususun infazda tereddüt oluşturacağı gibi anılan yasa hükmüne aykırı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 2.000,00 TL manevi tazminat ile 2.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 6102 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının b bendi uyarınca haksız rekabete yol açan davalıların eylemlerinin men'ine; hükmün kesinleşmesinden sonra, kesinleşen hüküm özetinin masrafı davalılardan müteselsilen karşılanarak yurt genelinde yayımı yapılan tirajı 50.000'in üzerinde bir ulusal gazetede ilanına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili Kurumun, hükmedilen maddi tazminat miktarının günümüz ekonomik koşullarında çok düşük olduğunu, sanal ortamda gerçekleşen bu gibi ticari saldırılar karşısında müvekkilinin kayıplarınını ölçülemeyecek kadar büyük olduğunu, haksız yayınlar sonucu ne kadar tüketici kaybı yaşandığı, kamuoyunun ve tüketicilerin ÇAYKUR nezdindeki algısının ne yönde değiştiği, saygınlığı ve güvenilirliğinin ne derece yara aldığı gibi hususlarının cevaplandırılması gerektiği, manevi tazminat miktarının da çok düşük olduğunu, somut olay ile aynı nitelikteki dava için 2015 yılında 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiğini, 2022 tarihinde 2.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek açıklanan ve resen dikkate alınacak sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece verilen kararın gerek AİHM gerekse Anayasa tarafından güvence altına alınan basın özgürlüğünün açık bir şekilde zarar verdiğini, ayrıca davacı kurumun zararının yada değer kaybının ortaya çıktığına dair dosya kapsamında bir somut tespit bulunmadığını, davacı kurumun bir kamu iktisadi teşekkülü olduğunu, faaliyetlerinin kamuyu yakından ilgilendirdiğini, bahsi geçen haberlerin yapıcı eleştiri niteliğinde olduğunu, herhangi hakaret ve yahut mesnetsiz isnatlar içermediğini, ayrıca taleple bağlılık ilkesine aykırı hareket edilerek, talep aşılarak karar verildiğini, oysaki taraflar arasında süre gelen tazminat kaynaklı mahkeme dosyalarında Yargıtayca verilen kararlar kuvvetli delil niteliği taşıdığından iş bu davada verilecek hükme esas alınması gerekirken göz ardı edilmesi yerinde olmadığını, davacının sebepsiz yere zenginleşme saikiyle hareket ettiğini, manevi zararın para ile tazmin ve telafisinin, hiç bir zaman haksız kazanca ve sebepsiz zenginleşmeye kaynak teşkil etmemesi gerektiğini, davacının mevcut haberlerle marka değerine zarar verildiğini düşünmenin hayal ürünü olduğunu, mevcut taleplerin haklı görülmesinin basın özgürlüğü anlamında telafisi güç zararlara yol açacak hukuki dayanaktan yoksun bir çok karara emsal niteliği taşıyacağını, erişim engel kararlarının tazminata ölçüt olamayacağını, mevcut yayınların davacı kurumun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve tazminat şartlarının oluşmadığını ileri sürerek açıklanan nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haksız rekabete dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haksız rekabete dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 56 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9727, Karar No: 2021/106, Tarih: 18.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9727 E.  ,  2021/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 24/02/2020 gün ve 2020/689 Esas - 2020/3121 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, bozma sonrası taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş; bu karara karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK.nun 440.maddesinde yazılı nedenlere uymadığından yerinde görülmemekle birlikte;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü ve yedinci cümlesinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiği, bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla;

Dairemizin 24/02/2020 gün ve 2020/689 E-2020/3121 K. sayılı bozma ilamından (3) numaralı bendinin çıkartılmasına ile yerine;

(Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden) fıkrasının eklenmesine,

Karardaki bu eklemelerin Dairemizdeki ilam aslına da İŞLENMESİNE, bozma ilamındaki sair hususların aynen MUHAFAZASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 18/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3550, Karar No: 2018/5278, Tarih: 25.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/3550 E.  ,  2018/5278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davacı ...- ... Tük. Mal. Ev Teks. Gıda .... Yak. Mad. San. Tic. Paz. Ltd. Şti. yönünden aktif husumet nedeniyle reddine, davacı ... yönünden reddine, davacılar ... ve ... yönünden davanın kabulüne yönelik hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, T. ... ile davacılardan... Ltd. Şti. arasında 04.08.2008 tarihinde ticari taşıt kredisi ve rehin sözleşmesi imzalandığını, diğer davacıların da sözleşmede kefil olduklarını, borcun ödenememesi üzerine ... 7. İcra Müdürlüğünün 2009/3917 sayılı dosyası üzerinden taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını, aracı davalının alacağına mahsuben alarak dosyanın kapandığını, banka tarafından ayrıca ... 7. İcra Müdürlüğünün 2009/3912 sayılı dosyası üzerinden davacı şirket dışındaki davacılar aleyhine ilamsız takip başlatıldığını, davacılardan ...'in maaşına haciz konulduğunu, aracın bedelinin mahsup edilmediğini, öncelikle davacı şirket aleyhine takip yapılması gerektiğini, mükerrer takip yapıldığını belirterek ... 7. İcra Müdürlüğünün 2009/3912 sayılı dosyası nedeniyle borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacılardan... Ltd. Şti. ile ticari taşıt kredisi düzenlendiğini, borcun ödenmemesi üzerine hesabın 02.10.2009 tarihi itibariyle kat edildiğini, davacılar aleyhine takip başlatıldığını, taraflar arasındaki kredinin ticari kredi olması nedeniyle adi sözleşmeden söz edilemeyeceğini, tüm davacıların sorumluluğunun bulunduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; somut uyuşmazlıkta 04/01/2008 tarihli ve 19.700,00-TL bedelli ticari taşıt kredi sözleşmesi ve 05/05/2008 tarihli, genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmesi olmak üzere iki ayrı sözleşme bulunduğu, davacılardan ... ve ...'in taşıt kredisi sözleşmelerine kefaletleri bulunduğu, ticari kredili mevduat hesabına bir kefaletleri olmadığı, davacılardan ...'in genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmesinde kefaletinin bulunduğu,davacı şirket ve davacı ...'in temlik eden bankaya ticari kredili mevduat hesabı sebebiyle dava tarihi itibariyle borçlarının bulunduğu, ticari taşıt kredisinden kaynaklanan borcun 17/02/2010 tarihi itibariyle son bulduğu, davaya konu icra dosyasında davacı ...-.... Tük. Mal. Ev Teks. Gıda .... Yak. Mad. San. Tic. Paz. Ltd. Şti. borçlu olarak gösterilmediği,bu nedenle davada aktif husumet ehliyeti olmadığı gerekçesiyle davanın, davacı ...-.... Tük. Mal. Ev Teks. Gıda .... Yak. Mad. San. Tic. Paz. Ltd. Şti. yönünden aktif husumet nedeniyle reddine, davacı ... yönünden reddine, davacılar ... ve ... yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ...'in genel kredi sözleşmesinde toplam 5.000 TL limit borç için kefaleti bulunduğundan bu davacı kefalet limiti ve kendi temerrüdünün hukuki sonuçlarından sorumludur. Mahkemece bu davacının kefalet limiti dikkate alınmaksızın toplam borç miktarından sorumlu olduğu yönündeki kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtildiği üzere hükmün BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.