muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3168, Karar No: 2013/8607, Tarih: 09.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3168 E.  ,  2013/8607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 19/03/2010 tarihli temyiz dilekçesinden sonra 28/04/2010 tarihinde mahkemeye hitaben yazdığı dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek 5271 Sayılı CM'nın 266/1 maddesi gereğince dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, temyiz isteminden vazgeçen ... ile birlikte Kazım Karabekir İlköğretim Okulunun kapalı ve kilitli bulunan kalorifer dairesinin demir kapı kilitlerini kırıp içeriye girdikleri, sınıf kapılarının ve görevli odalarının kapılarını da kırdıktan sonra bilgisayar, bilgisayar monitörü, projeksiyon makinesı , ağaç kesmekte kullanılan elektrikli makinesi ile bir adet bağlamayı aldığı anlaşılmakla, atılı suçların subut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8725, Karar No: 2011/24933, Tarih: 28.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/8725 E.  ,  2011/24933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda belirtilen gerekçe ile onanmalıdır.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/42356, Karar No: 2010/2988, Tarih: 09.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/42356 E.  ,  2010/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ilave tediye farkının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.2.2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.2.2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Birden çok kişi hakkında aynı sebepten doğan ve aynı hukuksal nedene dayanılarak grup halinde açılan ve uygulamada “ seri dava” olarakda adlandırılan davalarda, grubun (serinin ) ilk dosyasında yapılan araştırma ve inceleme bundan sonra gelen tüm dosyalar içinde geçerlidir. Başka bir anlatımla grubun (serinin ) ilk dosyasında yapılan tahkikat bundan sonraki tüm dosyaları da kapsar. Nitekim somut olayda davacı ve arkadaşları aynı sebep ve hukuksal nedene dayanarak talepte bulunduklarından davaları grup halinde açılmış, aynı avukat tarafından takip edilmiş ve ilk dosya üzerinden yapılan araştırma ve inceleme esas alınarak sonuçlandırılmıştır. Dolayısıyla avukatın bir dosyadaki çabası, sarf ettiği emek ve kaybettiği zamana dayalı olarak tüm davalar neticeye bağlanmıştır. Hal böyle olmasına rağmen grupta yer alan davaların her biri için ayrı ayrı tarifede öngörülen vekalet ücretine hükmolunması adalete ve giderek hukuka aykırı düşmekte ve özellikle yüzlerce, hatta binlerce dosyayı kapsayan ve her birinin değeri tarifede öngörülen asgari miktarın altında kalan davalarda haksız zenginleşmeye yol açmaktadır. İşte bu nedenledir ki 2000 yılından önceki Avukatlık Asgari Ücret Tarifelerinin avukatlık ücretinin sınırlarını düzenleyen maddelerinde “ aynı avukat tarafından izlenen ve ayrı ayrı emek ve çaba harcanmasını gerektirmeyen aynı konudaki birden çok işin sayısı dikkate alınarak her biri için tarifede yazılı miktarlar onda bire kadar indirilebilir” kuralına yer verilerek adalete ve hukuka aykırı sonucun meydana gelmesi önlenmişti. Ne varki 2000 yılından sonra yürürlüğe konulan tarifelerde bu kurala yer verilmeyerek bu konuda bir boşluk meydana getirilmiş ayrıca nisbi tarifenin uygulanmasını gerektiren işlerde de belirlenecek avukatlık ücretinin maktu miktardan az olamayacağı kuralı getirilerek grup davalarda her dava için değeri ne olursa olsun maktu miktarın altında olmamak üzere vekalet ücreti takdir edilmesine olanak sağlanmıştır. Ancak grup davalarda her dava için ayrı ayrı ve tam vekalet ücretine hükmolunmasının somut olayda olduğu gibi adalete ve hukuka aykırı olduğu ve haksız zenginleşmeye yol açtığı açıktır. Tüm bu nedenlerle grup davalar bakımından tarifede boşluk bulunduğu kabul edilerek hakkaniyete uygun sonucun oluşturulması bakımından dava sayısı dikkate alınıp avukatlık ücretinin takdiri indirime tabi tutulması için hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/34752, Karar No: 2019/4204, Tarih: 25.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/34752 E.  ,  2019/4204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-c, 168/1, 62, 52, 53, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 158/1-c, 168/1, 62, 52. maddeleri gereğince cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına dair Ankara 5.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24/11/2009 tarih, 2009/137 Esas, 2009/364 Karar sayılı kararının, 04/02/2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde, 18/02/2012 tarihinde yeniden işlediği ikinci suçtan dolayı sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince; hükmün açıklanmasına ilişkin Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/06/2016 tarih, 2016/183 Esas, 2016/219 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde gündüzleyin Gülbaba Türbesi yakınlarında oturduğu sırada yanından geçmekte olan mağdur ...'i durdurduğu, üzerinde taşıdığı ve ele geçirilemeyen bıçağı göstererek mağdurdan cebini boşaltmasını istediği, mağdurun korkup cebinden çıkardığı 20 TL parayı alarak olay yerinden kaçtığı, bu suretle yağma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, mağdur ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; tebliğnamedeki yer alan eylemin yağma suçunu oluşturacağına ilişkin bozma düşüncesine, mağdurun aşamalardaki çelişki beyanları ve tanık anlatımı karşısında iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "30 gün'', ''15 gün'', "12 gün" ve ''240 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'', ''2 gün'', "1 gün" ve ''20 TL'' adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8240, Karar No: 2012/6916, Tarih: 28.05.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/8240 E.  ,  2012/6916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz edenlerin ilam harcının 1/4’ünü peşin olarak yatırması gerekir. (10.05.1965 gün,1/1 sayılı İBK) Buna rağmen temyiz eden davalı alacaklı tarafın maktu temyiz harcını yatırmakla yetindiği görülmüştür. Eksik yatan harcın (her bir takip dosyasında alacak miktarı ile hacizli malın değerine bakılarak onun üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak) peşin temyiz harcına tamamlattırılması için davalı alacaklı tarafa 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 434. maddesi uyarınca süre verilmesi, süresinde harcın yatırılmaması halinde ise temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi, yatırılması halinde ise incelenmesi gerekli bulunduğundan;

1.Davacı ve borçlu şirketlerin, ayrıca dava ve takip dışı ... Kâğıt San. ve Tic. ...nin ilk kuruluşundan günümüze değin tüm ortaklarını, hisse devirlerini ve faaliyet adreslerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin,

2.Dava konusu haciz adresinde haciz tarihinden itibaren geriye doğru kimlerin faaliyet gösterdiğinin ilgili Vergi Dairesi’nden sorulup, aynı konuda mahallinde kolluk aracılığı ile araştırma yapılmasının da sağlanarak bunlara ilişkin yazı cevaplarının,

3.Davacının dayandığı finansal kiralama sözleşmesi kapsamındaki eşyaların mülkiyetinin kiracı üçüncü kişiye geçip geçmediğinin kiralayan şirketten sorularak, buna

ilişkin ödeme belgelerinin ve mülkiyetin geçtiği tarihin de bildirilmesinin istenerek buna ilişkin yazı cevabının, temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/51, Karar No: 2013/5017, Tarih: 06.05.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/51 E.  ,  2013/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında bir kısım davacılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin iptali ve tenkis davası sırasında bir kısım davacılar vekili tarafından 18.09.2012 havale tarihli dilekçe ile "...Hâkim hakkında Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'na şikayette bulunulduğu, taleplerinin reddedildiği, uzun yıllardır tebligat dönüşünün beklendiğinden tarafsızlığından şüphe duyulduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Aysel Beşer (27562)'in, talebin reddi yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Reddi hâkim sebeplerinin bulunmadığı ve ileri sürülen hususların temyiz nedeni oluşturduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve H.M.K.'nun 42/4 maddesi uyarınca ret talebinde bulunan asıl davacılar vekilinin 500 TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

H.M.K.'nun 36. maddesine göre reddi hâkim yoluna, taraflardan birisi veya onun nam ve hesabına takip yetkisi bulunan yetkili vekili tarafından, vekâletnamesinde özel yetkisi var ise (H.M.K. m.74), başvurulabilir. Vekil tarafından reddi hâkim yoluna başvurulması halinde, ret sebebinin yargılamanın taraflarına ilişkin bulunması gerekir. Tarafları farklı olup, aynı vekil tarafından takip edilen başkaca davalar veya vekilin kendisinden kaynaklanan sebepler, ret nedeni olarak ileri sürülemez. Çünkü, vekil davanın asıl tarafı olmayıp, müvekkili nam ve hesabına davayı takip etmekte olduğundan, her zaman azledilebilir veya davanın tarafı kendisini başka bir vekil ile de temsil ettirebilir.

Somut olayda, davacı vekili 18.09.2012 tarihli dilekçe ile, kendisine tebligat yapılması beklenen Mülük...'in kanunî temsilcisi olarak vasisinin bulunduğu ve vasisi tarafından temsil edilmesi gerekmesine rağmen, 4 yıldır tebligat yapılması beklendiğinden karara çıkmasının geciktirildiği, kendilerinin vekil olduğu ve ...'de görülen tarafları farklı bir davada müvekillerinin duruşma hâkiminin akrabası oldukları, hâkimin bu dosyada müvekkiline yol gösterdiği, dosyayı takip ettiği, ihtarname yazdırıp noter aracılığıyla müvekkiline tebliğ ettirdiği, daha sonra avukat olan arkadaşlarına vekâletname verdirdiği ve kendilerini azlettirdiği, bu nedenle hâkimi HSYK'ya şikayet ettikleri gerekçesiyle reddi hakim yoluna başvurduklarını belirttiğine reddi hâkim yoluna, davacı asil ile hâkim arasında bulunan bir nedenden dolayı değil, kendisinden kaynaklanan nedenlerden dolayı başvurduğu anlaşıldığına göre, somut olayda yargılamanın taraflarına ilişkin mevcut bir ret sebebi olmadığı gibi, yargılamanın tebligat beklenmesi nedeniyle uzatıldığı ve davanın vasi aracılığıyla görülebileceğine ilişkin ret sebepleri de temyiz nedeni olup reddi hâkim nedeni olmadığından, merciin talebin reddi yönündeki kararı usûl ve kanuna uygun görülmekle davacılar vekilinin bu yöne ilişkin temyiz talebinin reddi gerekmiştir.

Davacı vekilinin para cezasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacılar vekili, duruşmayı müvekkilleri nam ve hesabına takip ettiğine ve reddi hakim talebini de müvekkilleri adına yaptığına göre, davada taraf sıfatı bulunmayan vekilin para cezası ile yükümlü tutulması usûl ve kanuna aykırı görülmekle, hükmün bu bölümünün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda üçüncü ve dördüncü bentlerde açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Beşinci bentde açıklanan nedenlerle para cezasına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu bölümünün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6113, Karar No: 2021/10638, Tarih: 23.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6113 E.  ,  2021/10638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... ile ... Rektörlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Karar başlığında asıl dosyaya ilişkin dava tarihinin 10/01/2008 yerine 15/12/2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir

2-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalılardan ... ve ... Rektörlüğü vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir

Somut olayda; Davalı ... ve ... Rektörlüğü’nün harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:

Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 4 ve 7 numaralı bendlerinde yer alan;

“4)Alınması gerekli olan 1.479,52 TL harçtan peşin olarak alınan 551,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 927,92 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye gelir kaydına,” ve “7)Davacı tarafından harcanan 2.194,40 TL yargılama giderinden kabul ve red oranları gözetilerek 1.527,74 TL yargılama gideri ile davacı tarafından yatırılan 551,60 TL Harç bedeli ve başvurma harcı olarak yatırılan 56,70 TL olmak üzere toplamda 2.136,04 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, geri kalan miktarın davacı üzerinde bırakılmasına,” rakam ve sözcüklerinin tamamen çıkartılarak yerlerine;

“4)Alınması gerekli olan 1.479,52 TL harçtan peşin olarak alınan 551,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 927,92 TL. harcın davalılardan ... ve ... Rektörlüğü harçtan muaf olduğundan diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye gelir kaydına,”

“7-Davacının yaptığı 608,30 TL harç giderinin tamamının davalılardan ... ve ... Rektörlüğü harçtan muaf olduğundan diğer davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine; harçlar hariç toplam 2.194,40 TL yargılama giderinden kabul ve red oranları gözetilerek 1.527,74 TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19023, Karar No: 2012/24766, Tarih: 06.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/19023 E.  ,  2012/24766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 402-191

Dava, hak sahibi konumundaki davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümlerine göre kesilmesi yönündeki davalı SGKB işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanarak yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2002 yılında kesinleşen davacıya hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.