muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14633, Karar No: 2016/4889, Tarih: 30.03.2016

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmelidir. (HMK m. 297, 2) Hüküm fıkrası, davacı ve davalının, talep sonuçlarına mahkemenin verdiği cevap olup, bu nedenle hüküm fıkrası açık olmalıdır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde;temyize konu hükümde, dava konusu eşyaların davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş ise de, bu eşyaların hangi gerekçe ile davacıya (koca) ait olduğu, davacının hangi delillerinin üstün tutulduğu, davalı kadın tarafından,davacının dava konusu ettiği iadesi istenilen bir kısım eşyalara ilişkin dava dosyasına sunulan fatura, kredi kartı ödeme belgeleri, hesap ekstreleri, tanık olarak dinlenen eşyaların satın alındığı firma sahiplerinin beyanlarının neden itibar edilmediği gerekçeli kararda tartışılmamıştır.

Bu bağlamda, temyize konu mahkeme hükmünün, yukarıda açıklanan nitelikte yasal gerekçe içermediği, bu haliyle de hem Anayasa'nın 141/3.maddesine, hem de HMK'nın 297.maddesine aykırı olduğu açıktır.

Hal böyle olunca; ortada yasanın aradığı anlamda gerekçeli bir hükmün olmaması ve denetlenebilecek gerekçeli bir kararın bulunmaması nedeniyle, temyize konu karar, usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan bu nedenle; ...Aile Mahkemesi'nin 23.09.2014 tarih ve 2014/440 E.- 2014/637 K.sayılı ilamının bozulması gerekirken, Dairemizce zuhulen onandığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla yukarıda belirtilen gerekçeye binaen karar düzeltme talebinin kabulü ile; Dairemizin 23.06.2015 tarih ve 2015/1116 Esas- 2015/11615 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına,...Mahkemesi'nin 23.09.2014 tarih ve 2014/440 E.-2014/637 K.sayılı hükmünün BOZULMASINA ve peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 30.03.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından, usul ve kanun hükümlerine uygun olarak tesis olunan kararda bir isabetsizlik olmamasına, toplanan deliller ve tanık anlatımları ile mahkemenin 2010/138-138 D. İş Esas-Karar sayılı dosyası ile tespit edilen eşyaların davacı (birleşen dosyanın davalısı) koca tarafından alındığının anlaşılmasına ve bu hususunda gerekçeli kararda belirtilmiş olmasına göre dairenin 23.06.2015 günlü ve 2015/1116 E.-2015/11615 K.sayılı ONAMA kararı yerindedir.

Bu nedenle Sayın çoğunluğun kabul-bozma görüşüne katılmıyorum. Davalı (birleşen dosya davacısı) ... tarafından yapılan karar düzeltme talebinin reddi gerektiği düşüncesindeyim. 30.03.2016
Yargıtay — Esas No: 2016/18450, Karar No: 2017/19849, Tarih: 25.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18450 E.  ,  2017/19849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Belediyesi İmar Müdürlüğün'den taşınmazın ne kadarlık kısmının imar planında yolda kaldığı, Karayolları Genel Müdürlüğün'den de kamulaştırma krokisi getirtilerek karayollarınca fiilen el atılan kısım dışında imar yolunda kalan kısmın el atılan yolun bir parçası olup olmadığı sorulup gelen cevaplara göre fen bilirkişiden fiilen el atılan kısım dışında imar yolunda, Karayollarının sorumluluğunda bulunan bölüm bulunup bulunmadığına ilişkin olarak kroki çizdirildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22909, Karar No: 2017/10369, Tarih: 25.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22909 E.  ,  2017/10369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Hırsızlık yapılan yerin okul olmasına rağmen konut olarak kabul edilmesi, gerekçeli karar başlığında ve hüküm kısmında, aynı ifadelere yer verilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, eylemin gece vakti işlenmesi ve TCK'nın 116/4. maddesi kapsamında kalması nedeniyle, sonuç cezaya etkili bulunmayan bu husus mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümde adli sicil kaydında suç tarihinden önce hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesine göre para cezası veya tedbirlerden birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31738, Karar No: 2012/32473, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31738 E.  ,  2012/32473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin ödenmeyen ücret, ikramiye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “davacının kesin süre içerisinde gider avansını yatırmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine” dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 gün ve 2012/10119 Esas, 2012/ 9219 Karar sayılı kararı ile “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, önceki gerekçe ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3024, Karar No: 2022/6834, Tarih: 08.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/3024 E.  ,  2022/6834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'in temyiz dilekçesi içeriğinden kendisi hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1)02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18881, Karar No: 2017/19850, Tarih: 25.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18881 E.  ,  2017/19850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Belediyesi İmar Müdürlüğün'den taşınmazın ne kadarlık kısmının imar planında yolda kaldığı, Karayolları Genel Müdürlüğün'den de kamulaştırma krokisi getirtilerek karayollarınca fiilen el atılan kısım dışında imar yolunda kalan kısmın el atılan yolun bir parçası olup olmadığı sorulup gelen cevaplara göre fen bilirkişiden fiilen el atılan kısım dışında imar yolunda, Karayollarının sorumluluğunda bulunan bölüm bulunup bulunmadığına ilişkin olarak kroki çizdirildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10319, Karar No: 2017/10701, Tarih: 06.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/10319 E.  ,  2017/10701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suçun önem ve değeri ile kesilen orman emvalinin miktarı itibariyle fazla olması nedeniyle, sanık hakkında ceza tayin edilirken, alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça konu orman emvali üzerinde yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişi raporunda emvallerin yapacak nitelikte ve motorlu testere ile kesilmiş olduğunun belirtilmesi karşısında sanık hakkında emvalin yakacak olduğu gerekçesiyle temel cezadan indirim yapılarak eksik ceza tayini ve 6831 sayılı Kanunu'nun 91/4. maddesi uyarınca ek savunma alınarak temel cezada arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanununun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen emval değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kabule göre de;

6831 sayılı Kanun'un 91/1-2. cümlesi gereğince belirlenen 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezası üzerinden, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında takdiri indirim yapılırken 1 gün adli para cezası yerine, hesap hatası ile 2 gün adli para cezası bulunması ve buna bağlı olarak da sonuç adli para cezasının 20 TL yerine 40 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2000/1621, Karar No: 2000/1650, Tarih: 08.11.2000

Hukuk Genel Kurulu 2000/14-1621 E., 2000/1650 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2000/14-1621 E., 2000/1650 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- İNŞAAT SÖZLEŞMESİ

- TAPU İPTALİ VE TESCİL**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tapu iptali"davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Ankara Asliye 24.Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 25.12.1997 gün ve 1996/940 E.1997/859 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14.Hukuk Dairesi'nin 22.9.1998 gün ve 1998/3679-6379 sayılı ilamiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, harici satıma dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili davalılardan yüklenicinin kat mülkiyetine tabi olmak üzere inşa ettiği binadan nizalı daireyi haricen müvekkiline sattığını,müvekkilinin satış bedelini ödediğini,nizalı dairede 1985 yılından beri malik sıfatıyla tasarrufta bulunduğunu,bütün bunlara rağmen satıcı yüklenicinin aynı daireyi daha sonra tapudan diğer davalı İsa Günten'e muvazaalı olarak sattığını iddia ederek tapu kaydının iptali ile tescilini istemiştir.

Davalı yüklenici, taşınmazın kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre kendisine düşen yerlerden olmadığını, sonradan dava dışı arsa sahiplerinden aldığını savunmuş diğer davalı da muvazaa olmadığını ve yüklenicinin iddia ettiği hususları savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire;hükmü yukarıda açıklanan nedenlerle bozmuş,davanın reddi gerekirken kabulünün doğru olmadığını bozma ilamında belirtmiştir.

Yerel mahkeme;24.2.1999 tarihli celsede; "Diğer hususlardaki bozma yönünden davalı yararına usulü kazanılmış hak oluşturmamak koşuluyla şimdilik sadece noksan soruşturmaya yönelik inşaat sözleşmesinin celbi ve buna bağlı olarak kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulmasına ilişkin bütün belge ve kayıtların ve bu işlemlere ait dayanak belgelerin getirtilmesi ile sınırlı olarak bozmaya sırf bu açıdan kısmen uyulmasına ve bozma kararı gereği olarak anılan belgelerin celbine" karar vermiştir. Cevaplar geldikten sonra 6.7.1999 tarihli kararla direnmiş, bu arada direnme kararının temyizi aşamasında davacı vekili 2.9.1983 tarihli 20 ve 21 nolu dairelerin alım-satımına ilişkin para makbuzu başlıklı-800.000 TL.bedel içeren noter tasdikli belgeyi ibraz etmiştir.Hukuk Genel Kurulu'nun 22.12.1999 tarihli 1999/14-1072-1060 sayılı ilamıyla direnme kararı kısa karar oluşturulmadığından bozulmuş,yerel mahkeme bu bozmaya uymuştur.

Yapılan yargılamada davacı vekili aynı delile dayanmış,bu belgenin nazara alınmasını istemiştir.

Yapılan yargılamada davacı vekili aynı delile dayanmış,bu belgenin nazara alınmasını istemiştir.

Yerel mahkeme; 5.4.2000 günlü direnme kararını oluştururken bozmadan sonra celbettiği belgelere de dayanmış, davacının ibraz ettiği belgenin delil başlangıcı olacağını,ancak davalının bu

belgeye karşı çıktığını ifade etmiştir ve davayı yine kabul etmiştir. Ancak mahkemece bozma ilamına aykırı olarak verilen bu red kararı yeni deliller toplanmak ve davacının bozmadan sonra ibraz ettiği belgede değerlendirilmek suretiyle verilmiş olup,ortada varlığından sözedilebilecek bir direnme kararı mevcut değildir.O nedenle dava dosyası yeni hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklandığı üzere; yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 14.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine, 8.11.12000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18484, Karar No: 2024/3509, Tarih: 14.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/18484 E.  ,  2024/3509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/4010 E., 2022/2836 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2021/4010 Esas, 2022/2836 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2021/49 Esas, 2021/358 Karar sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca kurulan “4 yıl 4 ay 15 gün” hapis cezası ile mahkumiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31291, Karar No: 2016/1522, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31291 E.  ,  2016/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.