muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6216, Karar No: 2021/13589, Tarih: 23.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6216 E.  ,  2021/13589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalılardan ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişkin davanın kabulüne dair yerel mahkeme kararı, Dairemizin 22/10/2015 gün 2015/5729 -18108 sayılı kararı ile bozulmuş, yerel mahkemece verilen kısmen direnme kısmen uyma kararının, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyizi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca kısmen direnme kararının onandığı, HGK'nun kararına karşı davalı ... vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine, karar düzeltme talebinin 03.11.2020 gün ve 2020/5-510-812 sayılı kararla reddine karar verilip, bozma kararının uyulan bölümü yönünden temyiz incelenmesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece kısmen uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 115 ada 2 parsel sayılı taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-İlk karar gereği hüküm altına alınan bedel ileride ortaya çıkacak hak sahibine verilmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırtılmış olup, son karar gereği hak sahibi olduğu anlaşılan davalıya ödenmesine karar verildiğine göre faizin bitiş tarihinin son karar tarihi olması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)7 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç tayinine yer olmadığına peşin alınan harcın talep halinde yatırana iadesine) cümlesinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)7 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç tayinine yer olmadığına peşin alınan harcın talep halinde yatırana iadesine) cümlesinin yazılmasına,

b)4 nolu bendinde yer alan (ilk karar tarihi olan 19.03.2014) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (son karar tarihi olan 23.06.2016) ibaresinin yazılmasına,

c)Davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin 9/a bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan ...'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4455, Karar No: 2018/908, Tarih: 13.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/4455 E.  ,  2018/908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanaları ...'ın, çekişme konusu 852 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu bağımsız bölümü, mirasçıdan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yeğeni olan davalı ...'a satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin verilen karar Dairece: ".. mirasbırakan 1960 doğumlu ...'ın, 07.03.2010 tarihinde öldüğü, davacı eşi ... ile davacı kızı ...'ın mirasçı olarak kaldığı; mirasbırakanın, çekişme konusu 852 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu bağımsız bölümü, 25.9.2008 tarihinde 19.000,00.-TL bedelle yeğeni olan davalı ...'a satış yoluyla temlik ettiği; taşınmazın, akit tarihi itibariyle belirlenen gerçek değeri olan 61.750,00.-TL'nın davalı tarafından mirasbırakana ödendiği kanıtlanamadığı gibi, mirasbırakanın, satış bedeli ile borçlarını ödediğine yönelik savunmanında, vergi dairesinde memur olan mirasbırakanın, ailesi ile birlikte ikâmet ettiği dava konusu taşınmazını satmasını gerektirir nitelikte borçların varlığı ve ödenmesi konusunda bir delilde ibraz edilmediği, öte yandan; taşınmazın, akitte gösterilen satış bedeli ile gerçek değeri arasında aşırı fark bulunduğu; mirasbırakanın ölümünden sonra dava konusu taşınmazda ikamet etmeye devam eden davacıların, taşınmazı boşaltmaları için davalının her hangi bir girişimde bulunmadığı, temlik tarihinden önce mirasbırakanın ailesi ile sorunları olduğu, eşi davacı ... tarafından mirasbırakan aleyhine başka kadınlarla ilişkisinin bulunduğu, kendisini tehdit ettiği ve evden kovduğu iddiasıyla açılan tedbir nafakasına ilişkin davanın, ... . Aile Mahkemesinin, 20.10.2006 tarihli, 2006/636-910 esas- karar sayılı kararıyla feragat nedeniyle reddedildiği, görülmektedir. O halde, tüm bu olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın, dava konusu 852 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu bağımsız bölümü,mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalıya temlik ettiği sonucuna varılmaktadır. Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.02.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat gelmedi, temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 3.950.53.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10041, Karar No: 2013/13677, Tarih: 04.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/10041 E.  ,  2013/13677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ve davacı vekili tarafından ayrı ayrı istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununa, 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. Ek maddesi uyarınca, ... Köyü Tüzel Kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının tescil talebinin reddine, 350TLnin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

3367 sayılı Yasayla 442 sayılı Köy Kanununa eklenen Ek 13. madde hükmü uyarınca Köy Tüzel Kişiliği adına köy yerleşim planına göre tescil edilen parsellerin 2000 m2'yi geçmemek üzere köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine, ihtiyar meclisinin kararı ile rayiç bedel üzerinden satışı mümkündür. Ayrıca Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, isteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Davacı, 151 ada 2 parsel sayılı taşınmazın adına tescilini istemiştir. Dosya arasında bulunan 15.03.2004 tarihli satış kararında 151 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davacıya satılmasına karar verildiği ve bedelin tamamının tahsil edildiği yazılmıştır. Yine mahkemece yapılan araştırma sonunda, davacının kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait ... Köyünde taşınmazının bulunmadığı, davacının ... Köyü nüfusuna kayıtlı ve bu köyde ikamet ettiği belirlenmiştir.

Dava konusu taşınmazın 442 sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. Ek maddesi gereğince davacıya satışının yapıldığı, bedelin ödendiği ve davacının Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesiyle getirilen şartlara sahip olduğu ispatlanmış olup davacının tescil talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu taşınmazın 442 sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. Ek maddesi gereğince davacıya satışının yapıldığı, bedelin ödendiği ve davacının Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesiyle getirilen şartlara sahip olduğu ispatlanmış olup davacının tescil talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara ayrı ayrı iadesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24448, Karar No: 2010/5829, Tarih: 15.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24448 E.  ,  2010/5829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/1995

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İpotek borçlusu,kendi taşınmazı üzerine konulan ipotek bedelinin icra dosyasına yatırıldığını, konulan ipoteğin kaldırılmasını ileri sürmüş,mahkemece de dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda yatırılan ipotek bedelinin alacaklı namına hıfzına ve ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir. İpotek alacaklısı temyiz dilekçesinde, söz konusu ipoteğin İmar Kanunu uyarınca konulduğunu, kendisine tebligat yapılmadan takibin kesinleştirildiğini ve davanın sonuçlandırıldığını, ileri sürerek fekkin iptalini talep etmiştir.

Tapu kaydına ekli belgelerden ipoteğin İmar Kanunu 18.maddesi uyarınca konulduğu görülmüştür. Tüm dosya kapsamına göre söz konusu ipoteğin imar kanunu uyarınca imar uygulaması sonucunda oluşturulduğu, dolayısıyla tarafların özgür iradesiyle düzenlenmiş ipotek akit tablosunun bulunmadığı anlaşılmakla İİK.nun 148. ve sonraki maddelerinde öngörülen nitelikte bir hukuki ilişkinin varlığından söz edilemeyeceğinden bu durumda İİK.nun 153/2.madde hükmünün olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. O halde, mahkemece ihtilafın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden mahkemece istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2690, Karar No: 2018/10868, Tarih: 19.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/2690 E.  ,  2018/10868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tasarrufun iptali davasında verilen ön şart yokluğu nedeni ile davanın reddine ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı idare vekili, davalı ... mükellefi ...'in vergi borçları nedeniyle hakkında yürütülen ... takibinde borca yeterli malvarlığı bulunamadığını, borçlunun alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla taşınmazlarını davalı 3.kişilere satarak devir ettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile borçlu ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu ... vekili, müvekkilinin davacı idareye vergi borcu bulunmadığını, müvekkili ile aralarında alacak-borç ilişkisi bulunan dava dışı bir şahsın, müvekkilini zor duruma düşürmek amacıyla vergi

dairesine şikayet etmesi üzerine, davacı idarenin tek taraflı işlemiyle tahakkuk ettirilen vergi alacağının tahsile konulduğunu, vergi borcu bulunmadığına dair açılan davanın vergi mahkemesinde derdest olduğunu, dolayısıyla kesinleşmiş bir alacağın bulunmadığını, müvekkiline ödeme emri gönderilmesi üzerine müvekkili tarafından mal beyanında bulunulduğunu, beyan edilen malların borca yeter miktarda olduğunu, idarece bu durumun araştırılmadan dava açıldığını, dava koşullarının gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı 3.kişi ... vekili, dava konusu satış işleminin gerçek bir satış olduğunu, müvekkilinin satıcı-borçlunun durumunu bilebilecek kişilerden olmadığını, tasarrufun iptali davası koşullarının oluşmadığını, borçlu aleyhinde yürütülen ... takibine konu vergi borcunun bulunmadığına dair borçlu tarafından açılan davanın idare mahkemesinde devam etmekte olduğunu, borçlunun borca yeter malvarlığı varken iptal davası açılamayacağını, şahsi bir dava olan tasarrufun iptali davalarında taşınmazın aynına yönelik olarak tapu kaydının iptali ve tescilin talep edilemeyeceğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi ... vekili, müvekkilinin iyi niyetli 3.kişi konumunda olduğunu, taşınmazın raiç bedeli ödenerek satın alındığını, davacı idarenin kesinleşmiş bir alacağının bulunmadığını, borçlunun malvarlığının borca yeter miktarda olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı 3.kişi ... vekili, dava konusu taşınmazın önceden müvekkilinin babasına ait iken borçluya satıldığını, satılmasına rağmen taşınmazda müvekkilinin babasının oturmaya devam ettiğini, daha sonra bu taşınmazın müvekkilince tekrar borçludan satın alındığını, satışın gerçek olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı 3.kişi ... vekili, dava konusu taşınmazın önceden müvekkilinin babasına ait iken borçluya satıldığını, satılmasına rağmen taşınmazda müvekkilinin babasının oturmaya devam ettiğini, daha sonra bu taşınmazın müvekkilince tekrar borçludan satın alındığını, satışın gerçek olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ... vekili duruşmada davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, takip borçlusu davalı ...'in 2002-2005 yılları arasında bankacılık sistemi dışında borç para verme eyleminde bulunması nedeniyle cezalı vergi tarh edildiği, ancak bu tarhiyatların Vergi Mahkemelerince iptaline karar verildiği, ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 26.08.2016 tarihli yazısı ile ...'in şahsi borcunun bulunmadığının da bildirildiği, tasarrufun iptali davasına dayanak teşkil eden alacağın

ortadan kalktığı, dava ön koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilk derece Mahkemesine, dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 19/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43627, Karar No: 2022/2783, Tarih: 22.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43627 E.  ,  2022/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında her bir takvim yılında düzenlenen sahte faturaların ayrı suç oluşturduğu ve ayrı hüküm kurulması gerektiği, aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin ise zincirleme suç oluşturduğu gözetilmeden, hangi yıla ilişkin olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulmuş olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında da sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği hususunun Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması üzerine Maliye Bakanlığı Ankara Sektörel-2 Denetim Başkanlığının 27.10.2021 tarih ve 1812-21259 sayılı cevabi yazısı ile sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllannda sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme fıilerine ilişkin mütalaa verilmeyeceğinin bildirilmesi karşısında, sanık ... hakkında atılı suçlar yönünden CMK’nin 223/8. maddesi gereğince düşme karan verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması,

2) Sanık .... hakkında " 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında da sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme " suçlarından açılan davada defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden verilmiş mütalaa bulunmadan yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... ve sanık ...... müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık ...'a yüklenen "2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçları yönünden 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 28.05.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle; sanık ... hakkında açılan kamu davasının ise dava şartı yokluğu nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16152, Karar No: 2024/10446, Tarih: 27.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/16152 E.  ,  2024/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 05.07.2017 tarihli ve 2017/1541 Esas, 2017/1631 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından CMK'nın 296/2. maddesi uyarınca yasal süresinde temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazının reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13932, Karar No: 2012/8981, Tarih: 20.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/13932 E.  ,  2012/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın köylülerin yararına olarak ve zaptetme kastı olmaksızın köy boşluğuna hayvanların içmesi için su oluğu yapmak ve meyve ağaçları dikmek şeklinde gerçekleşen eyleminde 5237 sayılı TCK.nun 154. maddesindeki suçun yasal unsurlarının bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan ve fiili işlediği tarihte altmışbeş yaşını doldurmuş olan sanığa sonuç olarak tayin olunan 5 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/3. madde ve fıkrası uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.