muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5865, Karar No: 2017/1966, Tarih: 09.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/5865 E.  ,  2017/1966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

(1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2) Dava 03.03.2006 tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'ya göre açılmıştır. Davacı dava dilekçesinde ibrazı mümkün her türlü delile dayanmış olduğundan davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bend uyarınca davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4546, Karar No: 2023/4153, Tarih: 09.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/4546 E.  ,  2023/4153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/87 E., 2022/169 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Direnme

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2022 tarih, 2022/87 Esas, 2022/169 Karar sayılı kararı ile Dairemizin, 16.02.2022 tarihli ve 2021/19745 Esas, 2022/1556 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2014 tarih, 2013/170 Esas, 2014/493 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2014 tarih, 2013/170 Esas, 2014/493 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.06.2021 tarihli ve 2018/5283 Esas, 2021/7200 Karar sayılı kararı ile;

"1- Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren alıcı görevliler kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle alıcı görevlilerin adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler gözetilerek bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarih, 2021/268 Esas, 2021/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat kararı verilmiştir.

D. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarih, 2021/268 Esas, 2021/288 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.02.2022 tarihli ve 2021/19745 Esas, 2022/1556 Karar sayılı kararı ile;

"Bozmaya uyularak yapılan yargılamada. olay tutanağı içeriği, sanık savunması, tutanak tanıklarının beyanları, olay görüntüleri ve dosyadaki tüm bilgi ve belgelere göre, sanığın suç konusu 1 paket esrarı kolluk görevlilerine sattığının anlaşılması karşısında; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

E. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2022 tarih, 2022/87 Esas, 2022/169 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verilmiştir.

F. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Vekalet ücretinin eksik tayin edildiğine ilişkindir.

B. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

Sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle gizli soruşturmacı görevlendirilmesi kararı ile yürütülen soruşturma kapsamında, sanığın olay tarihinde gizli soruşturmacı kolluk görevlisine suç konusu esrarı sattığı iddiasıyla hakkında kamu davasının açıldığı, mahkemece yargılama sonucu yapılan delil değerlendirmesinde; tanıklıktan çekinme hakkı bulunan sanığın babasına bu hakkı hatırlatılmadan sanığın fotoğrafından teşhis yaptırıldığı, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'nun Ek 6 ıncı

maddesinin onuncu fıkrası gereğince sanığın babasının teşhise zorlanamayacağı, bu şekilde elde edilen delilin hukuka aykırı olduğu ve hükme esas alınamayacağı, dosya kapsamına göre sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden

maddesinin onuncu fıkrası gereğince sanığın babasının teşhise zorlanamayacağı, bu şekilde elde edilen delilin hukuka aykırı olduğu ve hükme esas alınamayacağı, dosya kapsamına göre sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden

Sanık müdafiinin yokluğunda verilen ve 10.07.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 19.07.2022 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

B. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinin dördüncü fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine aynı Kanun'un "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140 ıncı maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığının anlaşılması karşısında bu şekilde elde edilen deliller hukuka aykırı olup hükme esas alınamaz.

Dosyada mevcut olan 18.08.2012 tarihli tutanağa göre hukuka aykırı olarak alınan görüntü kaydına dayanılarak sanığın kimlik tespitinin yapıldığı ve tanıklıktan çekinme hakkı olan sanığın babasına bu görüntüler kollukça gösterilerek sanığın teşhis ettirildiği, bu şekilde elde edilen delilin de hukuka aykırı olduğu ve hükme esas alınamayacağı anlaşılmıştır.

Bu itibarla yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre; Mahkemenin, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden

Bu itibarla yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre; Mahkemenin, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden

Sanık ve müdafiinin yokluklarında verilip 10.07.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 19.07.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden

Gerekçe bölümünde B numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/87 Esas, 2022/169 Karar sayılı direnme kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle, Dairemizin 16.02.2022 tarih, 2021/19745 Esas, 2022/1556 Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29359, Karar No: 2013/19572, Tarih: 25.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/29359 E.  ,  2013/19572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, resmi ve bayram tatil ücreti ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Her ne kadar yerel mahkemece, davalı adına gönderilen muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz masraflarının yatırılmaması nedeniyle davalının temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar verilmişse de; 11/04/2011 tarihli, mahkeme yazı işleri müdürünün davalı adına çıkarttığı muhtıranın mahkeme hakiminin imza ve kaşesini taşıması gerekirken yazı işleri müdürü imzasıyla hazırlanması nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, usulüne uygun olmayan bu muhtıranın tebliğinden itibaren temyiz süresinin başlatılması usul ve yasaya aykırı olduğundan, davalının temyiz talebinin reddine ilişkin 2008/145 E 2011/155 K sayılı 20/05/2011 tarihli ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13007, Karar No: 2016/6233, Tarih: 07.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/13007 E.  ,  2016/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı ölüm sigortasından yasa değişikliğini takip eden aybaşından itibaren bağlanması gereken aylıklardan fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere şimdilik 1.00 TL'nin ödenmesi gereken tarihten itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum’un tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3. maddesi uyarınca davacıya murisi nedeniyle iş kazası meslek hastalığı sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulü ile, davacının eşi 'Nın meslek hastalığı sürekli maluliyeti %24,72 olup sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 01/10/2008 tarihinden önce ölmesi nedeniyle sağlığında almakta olduğu iş bu sürekli iş göremezlik gelirinin 5510 sayılı Kanun'un 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılmaksızın, ancak üçüncü fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek, aynı yasanın 34. maddesi uyarınca davamız davacısına 01/05/2009 tarihinden itibaren gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine, bu kapsamda ödenmeyen 1,00 TL'nin 01/05/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34'üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü düzenlemiş, aynı kanunun, Gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55.maddenin ikinci fıkrası ise, bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllı tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir, düzenlemesini getirmiştir.

Somut olayda, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3.maddesinde yer almasa da 55/2.maddesindeki açık hükme göre davacıya bağlanan gelire güncelleme yapılması gerektiği dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Somut olayda, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3.maddesinde yer almasa da 55/2.maddesindeki açık hükme göre davacıya bağlanan gelire güncelleme yapılması gerektiği dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde yargılama harcının davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 1. fıkrasındaki ''yapılmaksızın, ancak'' kelimelerinin silinerek, yerine; ''yapılarak ve'' kelimelerinin yazılmasına, 3.fıkrasının tamamen silinerek yerine ,''Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına; davacı tarafça yatırılan harcın davacıya iadesine'' ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MO
Yargıtay — Esas No: 2017/18859, Karar No: 2019/6413, Tarih: 04.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/18859 E.  ,  2019/6413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ... ilçesi ... Mahallesi 798 parsel sayılı taşınmaz dosyadaki bilgi ve kanıtlar, Belediye Başkanlığı yazısı ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün Parsel Sorgulama sitesinden edinilen bilgilere göre ve Dairemizin 2017/6562 Esas sayılı ilamı ile denetiminden geçen aynı kamulaştırma kapsamında dava konusu taşınmazla benzer özellikte, yakın mesafede bulunan (eski) 13 parsel ve Dairemizin 2017/3505 Esas sayılı ilamıyla denetiminden geçen (eski) 823 sayılı taşınmazlara arsa olarak değer biçildiği anlaşıldığından Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 17/04/1998 tarih ve 1998/1 sayılı kararı uyarınca arsa vasfındadır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Arsa niteliğindeki taşınmazın bir kısmının zeytinlik olduğu anlaşıldığından, üzerindeki ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2015 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek zeytinlik değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve davalı ... vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9476, Karar No: 2013/18154, Tarih: 13.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/9476 E.  ,  2013/18154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ünye (İcra Hukuk) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlu belediye başkanlığının, belediyeye ait aracın haczedilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, mahcuzun borçlu belediye meclisinin kararı ile hizmet aracı olarak tahsisine karar verildiği gerekçesi ile şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Belediye meclis kararı ile kamu hizmetine tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi yoktur.

Somut olayda, şikayete konu aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı yönünde bir araştırma yapılmadığı görülmektedir.

O halde, mahkemece, yukarıda açıklanan kurala göre gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak şikayete konu aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.