muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6571, Karar No: 2010/14133, Tarih: 28.10.2010

Davacının eksik ve ayıplı olduğunu iddia ettiği unsurlardan spor kompleksinin "... Olimpia kent" projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında, tanıtım maketlerinde gösterildiği ve projenin

Reklamının bu şekilde yapıldığı, bu nedenle davacıda bu yerlerin siteye ait olduğu intibaının uyandırıldığı, halbuki; taahhüt edilen spor kompleksinin mülkiyeti TOKİ'ye ait 518 ada üzerine inşa edildiği ve TOKİ tarafından halka açık hale getirildiği, bu durumun ayıplı ifa değil "eksik ifa" mahiyetinde olduğu bu yüzden davacının 10 yıllık zamanaşımı süresinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği yolundaki dairemiz çoğunluğunun bozma görüşüne katılmıyorum. Zira yukarıda açıklandığı üzere; taahhüt edilen proje bir tek ada veya bir tek siteden meydana gelmemektedir. Takriben 1000 dönüm (1.000.000 m2) arazi üzerinde birçok ada ve siteden oluşmaktadır. Her sitenin havuz ve sosyal tesislere sahip olduğu etraflarının duvarla çevrildiği ve gerekli güvenliğin sağlandığı dosyadan açıkça anlaşılmaktadır.

Başlangıçta projeyle ilgili tüm alan TOKİ'ye ait olduğu da açıktır. Davacı buradan proje kapsamında bir konut satın almıştır. Proje kapsamında davacının konut satın aldığı ada dışındaki adalara inşa edilen okul, çarşı, spor kompleksi gibi unsurlar ile sitelerin ortak yollarının site sakinlerinin özel mülkiyetine ait olacağına dair davalılarca herhangi bir taahhütte bulunulmadığı gibi bu gibi unsurların site sakinlerinin özel mülkiyetinde olmasının beklenmesi de hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenlerle TOKİ arazisine inşa edilen spor kompleksininde TOKİ'ye ait olması doğaldır.

Davalılar yapılacak spor kompleksinin mülkiyetinin site sakinlerine devredileceği taahhüdünde bulunmamış ve spor kompleksini davacının da istifade edebileceği şekilde proje kapsamında gerçekleştirilmiştir. Kaldı ki tapu kayıtlarının aleni olması nedeniyle davacı satın aldığı konutun tapusunun neyi kapsadığını bilebilecek durumda olup TMK 1020.maddesi gereğince "kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez" kuralı karşısında, davacının spor kompleksinin site sakinlerine ait olması gerektiği iddiasının da dinlenmesi mümkün değildir. Ortada bu nedenlerle "eksik ifadan" bahsedilemez.

Bu nedenlerle; Dairemiz çoğunluğunun "Eksik İfa" nedeniyle bozma doğrultusundaki görüşüne katılmamaktayım. Mahkemenin davanın reddine dair kararının onanması gerektiği görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2012/6868, Karar No: 2013/12766, Tarih: 12.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6868 E.  ,  2013/12766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanığın, 765 sayılı Yasanın 342/1. maddesine göre 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına 5237 sayılı Yasanın 157/1, 168, 52/2 ve 53. maddelerine göre 6 ay hapis ve 1000 TL APC ile cezalandırılmasına

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “ dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

Sanığın suça konu Mezar Yeri Kullanım belgesini Mezarlıklar Müdürlüğünden aldığını savunması, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Çevre Koruma ve Kontrol Daire Başkanlığı Mezarlıklar Müdürlüğünün 10.01.2007 tarihli yazısına göre, Mezarlıklar Müdürlüğünde görevli ... tarafından ...isimli şahsa ... isimli cenazesinin bedeli için kesilmiş olan 54047 nolu makbuz numarası kullanılarak Mezar Yeri Kullanım belgesini tanzim ettiğinin belirtilmesi, aynı Müdürlüğün 26.03.2008 tarihli yazısında ise arşiv kayıtlarındaki 1984 yılı 52. Cild 99. sayfasına kaydı yapılan belgenin sonradan hayali ve usulsüzce girilerek sahte kayıt oluşturulduğunun belirtilmesi, suça konu belge ile ilgili sanık tarafından 28.03.2003 tarihinde inşaat ruhsatı için başvurulması üzerine 29.03.2003 tarih ve 357096 nolu makbuzla İnşaat Ruhsat izni verildiği, sanığın temyiz dilekçesine ekli 15.02.2007 gün ve 280 sayılı İstanbul Büyükşehir Belediyesi Meclis Kararına göre “Mezarlıklar Müdürlüğü Arşiv Bürosunda yapılan teknik incelemeler sonucundu; 564 adet sahte (hayali) olarak düzenlenmiş Mezar Yeri Kullanma Belgesi tespit edildiği, tespiti yapılan bu belgelerin mezar yeri satışlarına mahsus defterlere kayıt edilmediği, yine verilen seri makbuz numaralarının da başkalarının adına kesilmiş resmi makbuzlar olduğunun anlaşıldığı ve geçmiş yıllarda, arşivdeki dip koçanlarda iptal edilmeyip boş bırakılan sayfalara bu sahte belgeler daha sonradan gayri resmi olarak işlenerek, vatandaşlara resmi belge gibi verilerek dolandırıldıklarının” belirtilmiş olması diğer yandan Mezarlıklar Müdürlüğünde görevli memurlar ... ve ...hakkında eldeki dosyadan soruşturma aşamasında tefrik edilip hazırlığın 2007/4455 numarasında kayıtlı dosyanın bulunduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi ve suç vasfının tayini açısından,15.12.2007 tarihli belediye meclis kararında belirtilen 564 adet sahte mezar yeri belgesi ile ilgili görevliler hakkında işlem yapılıp yapılmadığı ilgili idareden sorulup açılmış dava olup olmadığı ve evrakı tefrik edilen ... ile ...hakkındaki soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp kamu davası açılmış olması halinde eldeki dava ile birleştirilmesi aksi halde özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, toplanan tüm belgeler birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2615, Karar No: 2020/2566, Tarih: 27.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/2615 E.  ,  2020/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-d, 35/2, 62/1, 53, 63. maddeleri gereğince sanığın 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’ye karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun subutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin takdiri indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Davada kendisini vekil ile temsil ettiren katılan katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının ilgili bölümüne "Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 5.450 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak, kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına ödenmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tabi hükmün, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 27/10/2020 gününde Üye ...'in sanığa TCK'nin 35.maddesi gereği cezasından yapılacak indirimin oluşan zarar ve tehlikenin boyutuna göre eksik yapılıp fazla ceza verildiği gerekçesi ve bu yönden oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın eşi olan mağdur ...'yi kıskançlık nedeniyle bıçakla darp ettiği eyleminin adam öldürmeye teşebbüs niteliğinde olduğu sabittir. Ancak, dosya kapsamına göre sanığın mağdura yönelik birden çok bıçaklı yaralama eylemine kendiliğinden son verdiği, engel bir neden olmadığı, sanığın mağdurede oluşturduğu yaraların nitelikleri dikkate alındığında teşebbüsten dolayı zarar ve tehlikenin ağırlığına göre 13-20 yıl arasında belirlenmesi gerekli (Nitelikli adam öldürme suçuna teşebbüsten dolayı cezada indirim yapılır iken uygulanacak cezaların alt ve üst sınırı) cezada yerel mahkemece Dairemizin bozma kararları sonrasında önce 13 yıl sonra 15 sonra da 18 yıllık cezalar verildiği görülmüş olup, dosyada mevcut raporlar ve tüm tıbbi belgelere göre Dairemizce oy çokluğu ile onaylanan 18 yıllık cezanın zarar ve tehlikeye göre fazla olduğunu düşündüğümden Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki; sanığın mağdura yönelik bıçakla gerçekleştirdiği yaralamaların südece biri batına nafiz olup bu yaralanmanın dalak ve karaciğerde kesi oluşturduğu ve hayati tehlikeye neden olduğu ve ameliyata alındığı, bunun dışındaki bıçak yaralarının hayati tehlike oluşturduğuna veya batına nafiz olduğuna dair hiçbir tıbbi tespitin yapılmadığı, toplamda vurulduğu belirlenen 9 bıçak darbesinden 8'inin niteliği gereği ayrı ayrı veya topluca hayati tehlikeye neden olmaması, vücutta dalak ve karaciğer kesisi dışında (tek bıçak darbesi ile oluşmuş) iç kanama, organ kaybı, hemotoraks, hemopnömotoraks, arter yaralanması vb. gibi olumsuz başkaca hiçbir tespitin yapılmamış olması birlikte değerlendirildiğinde çok daha ağır yaralanmalar, organ kayıpları gibi hallerde uygulanması gereken 13-20 yıllık ceza bandı içerisinde 18 yıllık bir cezanın fazla olduğunu düşündüğümden Dairemizin bu kararı onaylayan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/19736, Karar No: 2016/29413, Tarih: 28.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/19736 E.  ,  2016/29413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait yurtiçi ve yurtdışı şantiyelerinde aralıklarla borucu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ve haklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'ini ileri sürmüş, ayrıca husumet itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre davacı işçi davalı işverenin değişik şantiyelerinde aralıklarla çalışmıştır. Davalı işveren iş ilişkisinin her defasında sona erdirildiğini ve kanuni hakların ödendiğini savunmuştur. Bu yönde bazı ödeme belgeleri ile ibranameler sunulmuşsa da davacı vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde hesaplamaya esas bir kısım belgedeki imzanın davacıya ait olmadığını belirterek imza itirazında bulunmuştur. Bu durumda mahkemece; davacı vekilinin hangi belgelerdeki imzalara itiraz ettiği belirlenerek mukayeseye esas yeterli imza örnekleri toplanıp huzurda imza örnekleri de alındıktan sonra bunlar üzerinde yöntemince bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle imzaya itiraz yönünden inceleme yapılarak sonuca gidilmelidir. Yapılacak imza incelemesi sonucunda ödeme belgesi veya ibraname mahiyetindeki bir kısım belgedeki imzanın davacıya ait çıkmadığının tespiti halinde ise; belirtilen dönemlerde davacıya banka kanalı ile ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre dava konusu alacaklar yeniden değerlendirilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3021, Karar No: 2017/5826, Tarih: 25.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/3021 E.  ,  2017/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükme esas alınan başka dosya sanığı olan ... 'ın 21.01.2008 tarihli fotoğraftan teşhis tutanağında müdafiisiz olarak alınan beyanında; sanığın Gebze İlçesinde Yurtsever Gençlik çalışmalarını organize ettiğini belirtmesi karşısında, müdafii hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade hakim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamayacağına dair CMK'nın 148/4 maddesi gözetilerek, ... hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp müdafii huzurunda alınan kolluk, savcılık, sorgu ve duruşma tutanaklarının ... veya onaylı örneklerinin getirtilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9299, Karar No: 2012/27617, Tarih: 06.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/9299 E.  ,  2012/27617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraatine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İhbar üzerine sanığın işyerinde kasanın alt kısmında bulunan bölmede kutu içinde 5 paket sigara ele geçirildiği, sanığın yaptığı işin niteliği ve olayın oluş şekline göre sanığın ticari amaçla işyerinde kaçak sigara bulundurduğu sabit olmakla sanığın mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Sanığın savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığından mahkemenin kararı usul ve yasaya uygun olup onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/12477, Karar No: 2009/11718, Tarih: 01.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/12477 E.  ,  2009/11718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,1.1.1991-8.5.1996 tarihleri arası ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe, davacının 01.01.1991-08.05.1996 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında ... sigortalısı sayılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Davacının şahsi sicil dosyasının incelenmesinden, 27.03.1989 tarihinde Kuruma verilen giriş bildirgesine istinaden, 14.03.1989 tarihi itibariyle ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 13.05.1997 tarihinde prim ödemesi bulunduğu ve 13.05.1997 tarihinde İB formu verdiği anlaşılmaktadır. Kurum tarafından davacının vergi kaydının sona erdiği tarih olan 31.12.1990 tarihi itibariyle davacının esnaf ... sigortalılığı sona erdirilmiştir.

Davacının şahsi sicil dosyasının incelenmesinden, 27.03.1989 tarihinde Kuruma verilen giriş bildirgesine istinaden, 14.03.1989 tarihi itibariyle ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 13.05.1997 tarihinde prim ödemesi bulunduğu ve 13.05.1997 tarihinde İB formu verdiği anlaşılmaktadır. Kurum tarafından davacının vergi kaydının sona erdiği tarih olan 31.12.1990 tarihi itibariyle davacının esnaf ... sigortalılığı sona erdirilmiştir.

Davacının 15.03.1989-31.12.1990 tarihleri arasında vergi kaydı; 14.03.1989-31.12.1990 tarihleri arasında oda kaydı ile 14.03.1989-08.05.1996 tarihleri arasında esnaf ve sanatkar sicil kaydı bulunmaktadır. Bu durumda, davacının uyuşmazlık konusu dönemde vergi kaydı veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı yok ise de, esnaf ve sanatkar sicil kaydı bulunmaktadır. Esnaf ve sanatkar sicil kaydı da, 3165 sayılı Yasa gereğince davacının esnaf ... sigortalılığına karine teşkil etmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 01.10.2009 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8024, Karar No: 2012/15256, Tarih: 04.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8024 E.  ,  2012/15256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Giresun 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.03.2011 tarih ve 2008/284-2011/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinin yanında bulunan davalı ...'ya ait inşaatta biriken suların iki binanın arasından sızarak müvekkilinin işyerine hasar verdiğini, müvekkilinin bu durumu aynı gün içinde davalı ... şirketine bildirmesine rağmen şirketin hasarın teminat dışı olduğu gerekçesi ile zararı ödemediğini, oysa hasarın poliçe kapsamında kaldığını ileri sürerek müvekkilinin işyerinde meydana gelen 7.100 TL zararın olay tarihi olan 05.05.2008 tarihinden itibaren ticari faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tazminine, fazlaya ilişkin dava ve talep haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya ait işyerinin yanında bulunan inşaatta biriken suların tabliyeden taşarak iki bina arasından sızmak suretiyle sigortalı işyerinde dekorasyon ve emtia zararına neden olduğu, poliçenin dahili su klozu ile teminat kapsamına alınan yağmur sularının çatı ve saçaklardan sızması ibaresi karşısında hasarın teminat kapsamı içinde kaldığı, bu nedenle davalı ... şirketinin söz konusu hasarı giderme yükümlülüğünün bulunduğu, inşaat sahibinin ise BK 58 ve TMK 738 md. gereğince oluşan hasardan sorumlu olduğu, eksik teselsül hükümleri gereğince davalıların müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesi ile 4.998,70 TL'nin davalı ... Oyak Sigorta AŞ yönünden temerrüt tarihi olan 26.06.2008 tarihinden itibaren poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile ticari faizi ile davalı ...'dan olay tarihi 05.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 221,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.