muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/361, Karar No: 2022/20366, Tarih: 13.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/361 E.  ,  2022/20366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : ...,...

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii, katılan vekili

1- ...’nın 02.12.2013 tarihli ve RDK-5-2013/52 sayılı mütalaası ile sanıklar hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından mütalaa verildiği, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.01.2014 tarihli ve 2014/5525 Esas sayılı iddianamesi sanıklar hakkında “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” ve “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından davası açıldığı, 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında, sanıklar hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı halde, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşemeyeceği de gözetilmeden, gerekçede” aynı vergilendirme dönemine ilişkin hem sahte belge kullanmak hem de sahte belge düzenlemek fiili TCK’nin 43. maddesi bağlamında tek suç olarak benimsenmiştir” şeklindeki yanlış gerekçe ile 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından hükümler kurulması,

2- Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davasında; sanığın 2010 yılında şirket hisselerini tamamen devrettiği ve bu nedenle sonraki eylemlerinin kendisine yüklenemeyeceği kabul edilerek hakkında beraat kararı verilmiş ise de; sanık ...’in 15.01.2010 tarihli ticaret sicil gazetesinde yayımlanan 11.01.2010 tarihli karara göre müdürlük görevinin sona erdiği ve bir kısım hisselerini, %0,05 oranında hisseye sahip olarak ortaklık görevinin devam ettiği, 28.01.2010 tarihli yoklama tutanağında sanık ...’in imzasının bulunduğu, ayrıca sanıkların ortak olduğu şirketin 2010 ve 2011 yıllarında düzenlendiği faturaların %64’ünün ... Hırdavat isimli şirkete düzenlendiği, söz konusu şirketin ortağının sanık ... olduğu, sanıkların vergi denetmenine verdikleri ifadelerinde; ... Hırdavat şirketinin finansal sıkıntı yaşaması ve bu şirkete başka firmaların mal satmak istememesi nedeniyle malları önce kendi şirketleri adına alıp daha sonra ... Hırdavat şirketine sattıklarını söyledikleri, UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada da İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/464 Esas sayılı dosyası ile sanık ... hakkında ... Hırdavat adına düzenlediği faturaların sahte olduğu gerekçesi ile sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet kararlarının onandığı anlaşılmakla; sanık ...’in hisselerini devrettiği tarihten sonra da diğer sanık ... ile birlikte şirketi fiilen idare ettiği anlaşıldığından, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının sübut bulduğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraat kararları verilmesi,

3- Kabule göre de; sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davasında, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu ve birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, tek suç olarak kabul edilerek sahte fatura düzenleme suçları yönünden kurulan mahkumiyet hükümleri, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları yönünden hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, 13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2698, Karar No: 2015/9610, Tarih: 02.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2698 E.  ,  2015/9610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/126-2014/92

Davacı vekili tarafından, 21.03.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen 13.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi A.. E..'in mirasının müvekkilleri tarafından reddedildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacılardan İ.. E.. ve M.. E.. ile altsoylarının davalarının kabulüne, eşleri Yeşim ve Özlem yönünden ise miras geçmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda miras, murisin çocukları İ.. E.. ve M.. E.. ile onların altsoyu ve eşleri tarafından reddedilmiştir.

Murisin mirasının tüm mirasçılar tarafından reddedilmesi halinde tereke TMK'nın 612. maddesine göre tasfiye edileceğinden ret hakkı altsoya geçmez. Mahkemece her ne kadar İ.. E.. ve M.. E..'in altsoyları bakımından davanın kabulüne karar verilmiş ise de İstanbul Anadolu 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.03.2013 tarihli ve 2013/189 Esas, 2013/217 Karar sayılı mirasçılık belgesine göre davacılardan İ.. E.. ve M.. E..'in murisin en yakın mirasçıları oldukları, başka mirasçının bulunmadığı dikkate alındığında, murisin en yakın yasal mirasçıların tamamının mirası reddetmesi dolayısıyla terekenin TMK'nın 612. maddesine göre tasfiyesine, diğer davacılar yönünden de miras geçmeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı gerekçe ile BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15434, Karar No: 2012/13163, Tarih: 03.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/15434 E.  ,  2012/13163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği, dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 158/1-e, 43, 62. maddelerince 2 yıl 1 ay hapis cezası

1-Müdafiinin sanık hakkında "dolandırıcılık" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "nitelikli dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 23.02.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Katılan vekilinin temyiz istemine gelince;

Eczacı olan sanık hakkında 08.04.2002 tarihli iddianame ile; "sanığın 08.11.2000 – 23.02.2001 tarihleri arasında 10 ödeme belgesine bağlı 36 reçeteye 84 adet sahte ilaç küpürü yapıştırarak karşılığını devletten almış olduğu ve devletten haksız olarak menfaat temin ettiği reçete, sevk kağıdı örnekleri, denetleme tutanakları, ilaç faturaları, tahakkuk evrakı örnekleri, ilaç firma yazıları, bilirkişi raporu ve tüm evrak kapsamından anlaşılmakla" denilmek suretiyle dava açılmış olması karşısında; sahte küpürlere dayanılarak düzenlenen tahakkuk evraklarının da sahte olması nedeniyle resmi evrakta sahtecilik suçundan da hüküm kurulması gerekirken eylemin kül halinde dolandırcılık suçu kabul edilerek yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5725, Karar No: 2016/15897, Tarih: 13.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/5725 E.  ,  2016/15897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.12.2016 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Temyiz eden davalı ...'ın mesleki mazeretinin kabulü ile duruşmanın gıyabında görülmesini isteyen telgraf çektiği görüldü. Belgelendirilmediğinden mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

13.12.2016 (Salı)

...
Yargıtay — Esas No: 2012/23175, Karar No: 2012/26177, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23175 E.  ,  2012/26177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin işverence haklı ve geçerli sebep olmaksızın feshedildiğini, feshin asıl sebebinin davacı ve arkadaşlarının işverenin yolsuzluğunu ve çevreye zararlarını görüp suç duyurusunda bulunmaları olduğunu belirterek, müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette polikarbon hat sorumlusu olarak çalıştığını, boş gelen damacanaların hijyen kurallarına uygunluğunu kontrol ettiğini ve ürünlerin yükleme ve boşaltma esnasında sayımlarını yaptığını, ancak bir çok defalar bu sorumluluğunu yerine getirmediği için ihtar aldığını, davacıya her defasında uyarıda bulunularak bir kez daha şans tanındığını, 18.10.2010 tarihinde yaşanan olay üzerine davacının iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, zira o gün tespit edilen duruma göre ve bayilerin şikayeti üzerine sayım yapılan damacanalar ile fatura kesilen damacana adedinin birbirlerini tutmadığını, damacanaların belgelerde eksik gösterildiğini, yükleme belgelerinde sahtecilik yapılarak şirketin kasıtlı olarak zarara uğratıldığını, davacının kendisine haksız menfaat sağladığının tespit edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe yükleme yapılan ondokuz litrelik damacana belgelerinde eksik gösterme yapmak belgelerde gösterilen sayıdan fazla yükleme yapılmasına rağmen yükleme belgelerinde sahtecilik yaparak şirkete kasıtlı olarak zarar vermesi sebebiyle feshedildiği, feshe gerekçe yapılan davacının davranış ve fiilleri ile ilgili olarak davalı işverenlik tarafından yapılan şikayet üzerine Sapanca Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, feshe gerekçe yapılan davacı fiil ve davranışları sonrası davalı işverenliğin zarara uğratıldığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içeriğine göre, işyerinde vardiya amiri olan davacının iş sözleşmesi, 19 litrelik damacana petlerinin dolum yapıldığı görev alanında, yükleme yapılan damacanaları belgelerde eksik göstermesi, belgelerde gösterilen sayıdan daha fazla yükleme yapılmasına rağmen yükleme belgelerinde sahtecilik yaparak şirkete kasıtlı olarak zarar vermesi sebebiyle haklı sebebe dayanılarak tazminatsız feshedilmiştir. Davacı işçi ise, feshin asıl sebebinin işverenin su üretimi konusundaki yolsuzluklarını kendisinin bilmesine dayandığını iddia etmektedir. Yargılama sırasında toplanan deliller uyuşmazlığı aydınlatmaya yeterli değildir. İşveren yazılı fesih bildiriminde ve savunmasında, dolum sorumlusu olan davacının dolum ve yüklemesini yaptığı damacanaları belgelerde eksik göstermesi ve belgelerde yer alan sayıdan daha fazla yükleme yapması sebebine dayandığına göre, işyerinin üretim kapasitesi araştırılmalı, işverenden feshe dayanak olan davacı işlemlerine ilişkin irsaliye kayıtları ile dolum takip işlemlerinin belgeleri getirtilmeli, davacının çalıştığı vardiyalarda kayıt dışı dolum olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde netleştirilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26350, Karar No: 2009/5876, Tarih: 19.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/26350 E.  ,  2009/5876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe dayanak alınan çekin lehdarı ...Tekstil San.Tic.Ltd.Şti. olup, ... no’lu vergi kaydı ile Küçükköy Vergi Dairesi’nin mükellefi olduğu, hakkında takip yapılan borçlu şirketin ise, ...Tekstil San.Tic.Ltd.Şti. olduğu ve ticaret sicil adresinin "İstanbul Kadıköy ... Mahallesi ... Cad. .. Han No. .." olduğu görülmektedir. Mahkemece lehdar şirketin Küçükköy Vergi Dairesi’nden sicil kaydı sorularak, varsa bu şirketle ilgili tüm dökümanların, keza borçlu olarak gösterilen şirkete ait aynı doğrultuda Kadıköy Vergi Dairesi’nden ilgili belgelerin istenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de, alacaklının ne şekilde kötü niyetli ve ağır kusurlu olduğu açıklanmadan yazılı şekilde inkar tazminatından sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6860, Karar No: 2019/2093, Tarih: 21.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6860 E.  ,  2019/2093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçunda verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında; otomobilini 10.09.2014 günü 20.00 sıralarında ikametgahının önüne park ettiğini, 11.09.2014 günü 07.20 sıralarında otomobilinin yanında olmadığını fark ettiğini beyan ettiği; UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede güneşin 10.09.2014 günü yaz saati uygulaması sebebiyle 19.10'da battığı anlaşılmakla, TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca saat 20.10’dan sonraki zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiği ve 11.09.2014 günü yaz saati uygulaması sebebiyle güneşin 06.22’de doğduğu anlaşılmakla, TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca saat 05.22’den önceki zaman diliminin gece olarak kabulü karşısında; şüpheli durumun suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilerek eylemin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesindeki artırım hükmünün uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7747, Karar No: 2023/6673, Tarih: 31.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7747 E.  ,  2023/6673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/928 E., 2022/853 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun( 5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2021 Tarihli Ve 2021/158 Esas, 2021/481 Karar Sayılı Kararı İle;

1. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.03.2022 Tarihli Ve 2022/928 Esas, 2022/853 Karar Sayılı Kararı İle;

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin, Cumhuriyet savcısının(sanık ... aleyhine), sanık ... ve müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanık ...'ın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunduğuna, sanıklar ... ve ... hakkında eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanık ...'ın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunduğuna, sanıklar ... ve ... hakkında eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın öldürme kastının bulunmadığına, kendisini koruduğuna, kastın aşılması suretiyle ölüme sebebiyetten hüküm kurulması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ... Ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın olay sırasında tarafları ayırmaya çalıştığına, iştirak iradesinin bulunmadığına, üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken çelişkili tanık beyanına dayanılarak mahkûmiyetine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklardan ......, ile tanık M.U'nun kız arkadaşı tanık V.B. arasında geçen mesajlaşmalar dolayısıyla sanık ... ile tanık M.U. arasında husumet oluştuğu, olay günü tanık M.U., maktul ... ile tanık V.B.'nin konu hakkında konuşmak amacıyla sanık ...'in kız arkadaşı olan tanık B.T.'nin evine gittikleri, evde bulundukları sırada tanık M.U. ile sanık ... arasındaki telefon görüşmelerinde taraflar arasında tartışma çıktığı, sanık ...'in diğer sanıkları, maktulün de bulunduğu, kız arkadaşı B.T.'nin evine yönlendirdiği, bunun üzerine sanıklar ... ve ......, ın birlikte olay yerine gittikleri, evde tanık M.U. ile sanıklar ... ve .......,'ın tartıştıkları, bu sırada maktul ...'ın sanıklar ... ve ....... ile konuşarak sanıkları sakinleştirmeye çalıştığı, tanıklar V.B., M.U. ve maktul ...'ın evden ayrıldıkları, maktul ...'ın tanık B.T.'ye ait evde telefonunu unutması nedeniyle tekrar B.T.'yi aradıkları, maktul ...'ın telefonunu B.T.'nin kızı ile göndermelerini istedikleri, sanıklar ... ve .........,'ın maktul ...'ın telefonunu aşağı indirebileceklerini söylemeleri üzerine B.T.'nin telefonu sanıklara verdiği, sanıkların aşağı indikleri, sanık ...'in telefonu aracın içerisine uzattığı, ardından sanık ...'ın aracın içerisine biber gazı sıktığı, aracın içerisine biber gazı sıkılması nedeniyle maktul ... ve tanık V.B.'nin araçtan indikleri, maktul ... ile sanıkların kavga etmeye başladıkları, tanık V.B.'nin aşamalardaki istikrarlı anlatımları ile sanıklar ......., ile ...'in elinde ayrı ayrı bıçak bulunduğu, maktulün aldığı bıçak darbesi neticesinde öldüğü, 22.01.2021 tarihli otopsi raporuna göre ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar (arteria carotis communis) kesilmesine bağlı iç (hemotoraks) ve dış kanama sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği belirtilmiştir.