muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11603, Karar No: 2015/399, Tarih: 12.01.2015

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

İl veya İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemeleridir (TKHK mad. 22/5). O hâlde, TSHH'ye intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci yine (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. O hâlde, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz (iptal) merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir.

4077 sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak o yerde ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararı verilerek, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla; yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19834, Karar No: 2015/34796, Tarih: 03.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19834 E.  ,  2015/34796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/193071

MAHKEMESİ : Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2012/513 (E) ve 2014/80 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın müştekiyi iteklemesi sonucu müştekinin suratının duvara çarptığına ilişkin ikrarı karşısında tebliğnamedeki (1) no.lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1) Sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 305/son maddesi uyarınca tekerrrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Kabule göre de;

2) Sanık savunmasına göre olay günü sanığın ziyaret amaçlı olarak G.ş..y...i M.. E..'ın yanına gittiği, odasında oturdukları sırada katılan Y.. K..'nın geldiği, katılanın sanığı görünce iş için geldiğini düşünerek sanığa "burası bizim yerimiz, burada sana ekmek yok, hadi lan siktir git yürü, s..kerim" şeklinde sözler söylediği beyan edilmekle tanıklar Cem, Özgür, Mesut ve Yasin'in bu hususta beyanları alınarak sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi uyarınca tahrik hükümlerinin tatbikinin gerekip gerekmediğinin tartışılması gerekirken gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24853, Karar No: 2011/5545, Tarih: 05.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24853 E.  ,  2011/5545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı .... tarafından borçlu İzmir Spor Kulubü Derneği hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, adı geçen borçlunun vekili tarafından yasal sürede icra mahkemesine başvurularak senetlerdeki imzaların yetkililerine ait olmadığının ileri sürüldüğü anlaşılmıştır. Borçlu vekilinin mahkemeye başvurusu takibe konu edilen senetlerdeki imzanın yetkililerine ait olmadığına yöneliktir.

Takip dayanağı senetlerin tanzim tarihleri 01.02.2006 tarihidir. Dosyada mevcut İzmir 17.Noterliğine ait 1.4.2005 tarih ve 06062 nolu imza sirkülerine göre borçlu klübü borç altına sokmaya, çek-senet keşide etmeye "muhasip üye ... olmak kaydıyla;başkan .... ...... ... en az iki imza olmak kaydıyla müştereken"yetkili kılındığı görülmüştür.Mahkemece öncelikle derneğin kayıtlı olduğu ilgili kurumdan  bonoların tanzim tarihi olan 1.2.2006 tarihi itibari ile yetkililerin kimler olduğu sorularak buna göre imza incelemesi yapılması gerekir.

Bu durumda senetlerin tanzim tarihinden sonraki tarihi içeren 27.2.2007 tarihli yönetim kurulu kararı esas alınarak ve anılan tarih itibariyle dernek yetkililerinin imzaları esas alınmak suretiyle yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, mahkemece imza itirazı kabul edilen bonaların toplamı 11.500 TL olduğu halde takibin 6.000 TL asıl alacak yönünden durdurulmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30797, Karar No: 2018/1689, Tarih: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30797 E.  ,  2018/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesine eklediği belgelerden, duruşma saatinde aynı adliyede başka mahkemelerde de duruşmaya katıldığı, ayrıca bu dosya için mahkeme personeli ile telefonla görüşülerek durumun aktarıldığı ve mazeretinin iletilerek dosyanın bekletilmesinin talep edildiği, bu görüşmeyi belgeleyen tutanak tanzim edildiği anlaşılmakla şikayetçi vekilinin ileri sürdüğü hususların kabul edilebilir bir mazeret niteliğinde olup olmadığının mahkemece değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2518, Karar No: 2010/7933, Tarih: 05.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2518 E.  ,  2010/7933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 5.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.09.2008 tarih ve 2007/315-2008/505 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından emtia taşıma poliçesi ile sigortalanan emtianın Denizli’den İspanya’ya taşınması sırasında Fransa’da 23/05/2006 tarihinde meydana gelen hırsızlık olayı sebebiyle eksper tarafından tespit edilen 10.543 YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının hasardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 10.543 YTL’nin davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, CMR hükümlerine göre hasarı tespit eden tutanak olmadığını, hasarın müvekkiline ihbar edilmediğini, davacının halefiyet hakkı doğmadığından dava hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmamış, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, CMR hükümlerinin uygulanacağı taşımada emtianın alıcısına eksik teslim edildiği, davalıya hasar ihbarı yapıldığına dair belge olmadığı, eksik teslimata ilişkin geçerli ve yeterli tutanak tanzim edilmediği, CMR’de öngörülen hükümlere ve sürelere uyulmadığı halde davacının sigortalısına ödeme yaptığı, bu durumda davalıya rücu hakkının ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, emtia taşıma sigorta sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre, uyuşmazlık taşımayı üstlenen davalı tarafın malları tam olarak teslim edip etmediği noktasındadır. Dosya içerisinde bulunan davalı taşıyıcı Ekol A.Ş.'nin şoförünün imzasının havi CMR senedinde 43 kutunun eksik olduğu yazılı olduğuna gibi, malın tesliminden önce Fransa’da düzenlenen tutanakta aracın brandasının yırtık olduğu da tespit edilmiştir. Bu durumda davalı taşıyıcının kaşesini ve diğer davalı şoförün imzasını havi tutanakta 43 kutunun eksik olduğu tespit edildiğine göre, bu eksikliğin CMR hükümlerine göre geçerli olduğunun kabulü gerekir.

Öte yandan, hükme dayanak yapılan raporu düzenleyen bilirkişilerin ne şekilde taşımacılık uzmanı oldukları da dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde uluslararası karayolu taşıması alanında uzman bir bilirkişinin de aralarında bulunduğu uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak, davacının zararının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde uzman olmayan bilirkişi kurulu raporuna dayanarak karar verilmesi doğru görülmemiş olup kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5301, Karar No: 2015/13796, Tarih: 09.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/5301 E.  ,  2015/13796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2014

NUMARASI : 2013/586-2014/686

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; boşanma ile velayeti davacıya bırakılan müşterek çocuk Fatih'in ihtiyaçlarının arttığı, davalının maddi katkıda bulunmadığını belirterek aylık 400 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının iştirak nafakası talebini 100 TL ile sınırlı olarak kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; müşterek çocuk F.. S.. lehine aylık 100 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

TMK.'nın 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Ne var ki, nafaka miktarının belirlenmesine esas alınması gereken giderlerinin makul sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi ve velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun karar verilmelidir.

Somut olayda; müşterek çocuğun 2007 doğumlu olduğu, davacı annenin evhanımı olup yeniden evlendiği, eşine ait evde ikamet ettiği, davalı babanın ise ....Gıda Tur. İnş. Ltd. Şti.'de dağıtım elemanı olup, aylık 980,00 TL geliri olduğu, eşi ve bu eşinden olma çocuğu ile birlikte yaşadığı anlaşılmaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaçları nazara alındığında mahkemece takdir edilen iştirak nafakası azdır. O halde, davalı babanın tespit edilen geliri ile orantılı olacak şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaçları nazara alındığında mahkemece takdir edilen iştirak nafakası azdır. O halde, davalı babanın tespit edilen geliri ile orantılı olacak şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3230, Karar No: 2023/2881, Tarih: 20.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3230 E.  ,  2023/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3192 E., 2022/2023 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/391 E., 2022/66 K.

Taraflar arasındaki tazminat istemli davanın yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 14.02.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 14.02.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddeleri gereği, 2022 yılı temyiz miktar sınırı, 107.090,00 TL dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, 21.204,04-TL üzerinden ilk derece mahkemesince verilen kısmen kabul kararı ve bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar ve ilk derece mahkemesinin kısmen kabul kararı, kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.02.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 14.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk derece Mahkemesine gönderilmesine,20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7040, Karar No: 2007/9191, Tarih: 01.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7040 E.  ,  2007/9191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 33.585,11 YTL. eğitim ve öğretim alacağının davalılardan faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan, Bornova 4. Noterliğince 19.08.2002 tarih ve 30717 yevmiye ile düzenlenen, davalılar tarafından da imzalanan yüklenme senedinde yükümlü ve kefillerin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Davalı tarafından dosyaya sunulan masraf çizelgelerinden yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın sarf tarihi belirtilmediği için faiz borcunun başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine ilişik kesme tarihinin esas alınması suretiyle eksik faiz hesaplanmış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 1.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7730, Karar No: 2021/12614, Tarih: 04.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7730 E.  ,  2021/12614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 966 parsel (yeni 3924 ada 1 parsel) sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde 2013 yılı itibariyle rayiç değeri ... Belediye Başkanlığı'nın 23.05.2013 tarihli yazısında 49,37 TL olduğu halde ... Belediye Başkanlığı'nın 14.04.2016 tarihli yazısında ise 24,69 TL olarak bildirildiği dikkate alındığında dava konusu taşınmazın vergi değerleri arasındaki çelişki giderilmeden emsal taşınmazdan 2.35 kat daha değerli kabul edilmesi doğru olmadığı gibi dava konusu taşınmazla, aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan ve dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/244 E.-2019/860 K. sayılı dosyasında 3821 parsel sayılı taşınmaza 05.11.2012 değerlendirme tarihi itibariyle 598TL/m2; 2018/116 E.-2020/35 K. sayılı dosyasında 3147 parsel sayılı taşınmaza 22.05.2014 değerlendirme tarihi itibariyle 534 TL/m2 değer biçildiği ve ve bu bedellerin dairemiz denetiminden geçtiği gözetildiğinde ayrılma nedeni konusunda alınan ek bilirkişi raporu inandırıcı ve yeterli görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın kısmi kamulaştırılması nedeniyle arta kalan alanın imar planındaki durumu ile kamulaştırma sonrası kullanmaya elverişli olup olmayacağı veya imar durumunda kısıtlama olup olmayacağı,olacakse ne oranda olacağı hususları ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorularak kalan alanlarda değer düşüklüğü olup olmadığının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile kalan 101,63m2 alanda %25 değer düşüklüğü olduğunun kabulü,

3)Bozma ilamı öncesinde tespit edilen bedele 17.09.2013 tarihinden ilk karar tarihi 24.01.2014 tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Bozma öncesi verilen kararın bozma ile ortadan kalktığı düşünülmeksizin yeniden tescil hükmü kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.