muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10920, Karar No: 2009/87, Tarih: 12.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/10920 E.  ,  2009/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞARKİKARAAĞAÇ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/05/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakanları F.'nın malik olduğu 6089 parsel sayılı taşınmazı, kızlarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğullarına temlik ettiğini ileri sürerek tapunun miras payları oranında iptal ve tescilini istemişlerdir.

Davalılar, çekişmeli taşınmazın temlikinin muvazaalı olmadığını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların muvazaa iddiası sabit görülmeyerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden, tarafların ortak miras bırakanı F.'nın dava konusu 6089 parsel sayılı taşınmazı 19.9.1986 tarihli akitle ve satış suretiyle davalılara temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmişse de hükme yeterli bir araştırmanın yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi için mahallinde keşif yapılarak çekişmeli taşınmazın temlik tarihindeki gerçek değerinin mahalli bilirkişi ve uzman bilirkişiler aracılığıyla saptanması, bu konuda taraf tanıklarının dinlenerek, miras bırakan F.nın ölümünden sonra mirasçılar arasında düzenlenen 3.3.2002 tarihli belge örneğininde irdelenmesi, belirlenen olgular değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19993, Karar No: 2018/1894, Tarih: 08.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/19993 E.  ,  2018/1894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğin Tespiti ve Korunması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava dışı Hazine adına tapuda kayıtlı bulunan dava konusu 190 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 25.000m2'sinin vekil edeni tarafından zeytin fidanları dikilerek kullanıldığını, davalı tarafından davacıya ait zeytin ağaçlarının ürünleri toplanmak suretiyle müdahalede bulunulduğunu açıklayarak, davaya konu zeytin ağaçlarının zilyetliğinin korunmasını ve davalı tarafından semerenin toplanmasının önlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu yerin tarafların ortak mirasbırakanından intikal ettiğini, davaya konu zeytin ağaçlarının dikiminde davalının da katkısı bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde, davalının mirasçılık sıfatı ile ve dosyada mevcut deliller itibariyle taşınmazın ekiminde ve bakımında kısmen yardım ettiği anlaşıldığından davalının zilyetliğinin devam ettiğinin tespitine ve bu yönde davacının davasının reddine, davalının 5 yıldır davacıyı dava konusu taşınmaza sokmadığı anlaşıldığından davacının davasının bu yönden kabulüne, davalının davacıyı taşınmazı kullanmaktan men etmesi yönündeki eylemlerinin sona erdirilmesi amacıyla davacıya yaptığı müdahalenin menine karar verilmesi üzerine, hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kabulü ile, Hazineye ait 190 parsel üzerindeki 25.000m2 alanda bulunan zeytin ağaçlarının zilyetliği korunarak davalının müdahalesinin önlenmesine dair önceki hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 22/09/2014 tarih, 2013/22961 Esas ve 2014/16597 Karar sayılı kararı ile "... Hazine'ye ait taşınmazın en azından bir bölümünün tarafların babası tarafından ekilip biçildiği, taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Dolayısıyla Hazine'ye ait taşınmazın üzerindeki fiili zilyetliğinin babalarından kendilerine intikal ettiği taraf beyanları ile de sabittir. Ancak, üzerindeki zeytin ağaçlarının babalarının ölümünden sonra 1990'lı yıllarda dikildiği anlaşılmaktadır. O halde, taraflar arasındaki uyuşmazlık üzerinde zeytin ağaçlarının bulunduğu Hazine'ye ait zeminle

bir ilgisi olmayıp teknik bilirkişinin 05.06.2013 tarihli rapor ve krokisinde A harfiyle gösterdiği 24994,57 m2 yüzölçümlü yer üzerinde bulunan ağaçların davacı ve kardeşleri tarafından birlikte dikilip dikilmediği davalının Almanya'da çalışarak bu ağaçların dikimine parasal katkıda bulunup bulunmadığı, yada sadece davacı tarafından mı yoksa davalı tarafçamı zeytin ağaçlarının dikildiği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusu teşkil etmektedir. ...mahkemece yapılacak iş, 30 ocak 2007 tarihinden önce ... mirasçılarının tamamı yada bir kısmı ile veya biri ile zeytin ağaçlarının işgal ettiği bölge bakımından bir kira sözleşmesinin bulunup bulunmadığının Milli Emlak Müdürlüğünden sorulması, uyuşmazlık ağaçların zeminine ilişkin bulunmadığı ve bu nedenle TMK'nun 981 ve devam maddelerinde yer alan zilyetliğin korunması davasının somut olayda söz konusu olamayacağı gözetilerek zeytin ağaçlarının gerçekten adı geçen kardeşler tarafından ortaklaşa dikilip dikilmediği, kim yada kimler tarafından bakımının yapıldığı, bölgedeki bu tür olaylara yönelik örf ve adetin neyi gösterdiği, konularının araştırılması, hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde yeniden dinlenecek tanıklardan sorulması, birlikte dikilmiş ise davalı ...'in de Almanya'da çalışarak para gönderdiği zeytin ağaçlarının dikimine katkıda bulunduğu gözetilerek bu ağaçların ürününden yararlanma hakkının olduğunun düşünülmesi, bu çerçevede toplanacak bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesi, tanıklara sorular yöneltilmek suretiyle söz konusu duraksamaların ve varsa beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır...." gerekçeleriyle ile bozulmuş, Mahkemece bozma kararına uyma kararı verildikten sonra, yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, Dairemizin yukarıda bahsi geçen 22/09/2014 tarih, 2013/22961 Esas sayılı bozma ilamına uyulduğu belirtildiği halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeden hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

Bilindiği üzere ve kural olarak bozma ilamına uyulmakla davanın tarafları için lehte ve aleyhte usuli kazanılmış hak doğar. Her ne kadar usuli kazanılmış hak usul hukukunda açık bir biçimde düzenlenmemiş ise de, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararlarıyla usuli kazanılmış hakkın varlığı uygulamada kabul edilmiştir. (04.02.1959 gün ve 13/5 YİBK ile 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK). Bu hak mahkemelerce ve Yargıtay'ca ihlal edilemeyeceği gibi uyulan bozma ilamı çerçevesinde karar verilmesi zorunludur.

Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verildikten sonra yapılan yargılamada; davalının 1995-2012 tarihleri arasında yurtdışı giriş çıkış kayıtları istenmiş, Milli Emlak müdürlüğünden 190 parsel sayılı taşınmaza ilişkin 2007 yılından önce davanın tarafları ile yapılan kira sözleşmesi bulunup bulunmadığı sorulmuş, davalının belirttiği bankalardan davalının hesap hareketleri istenmiş, keşif yapılarak daha önce bildirilen tanıklar dinlenmiştir. Her ne kadar bozma ilamı doğrultusunda belirtilen işlemler yapılmış ise de, bir kısım tanıkların ( davacı tanığı ..., davalı tanığı ..., mahalli bilirkişi ...) bozma öncesi ve sonrası beyanlarında çelişki olduğu halde çelişki giderilmeden ve davaya konu zeytin ağaçlarının mülkiyetinin kime ait olduğu hususu duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeden, davalının mirasçı olması nedeniyle ekimde ve bakımda kısmen yardım ettiği gerekçeleri ile davalının zilyetliğinin devam ettiğinin tespitine karar verildiği görülmüştür.

O halde Mahkemece, daha önce uyulan bozma kararında belirtildiği üzere, uyuşmazlığın ağaçların zeminine ilişkin bulunmadığı gözetilerek zeytin ağaçlarının gerçekten adı geçen kardeşler tarafından ortaklaşa dikilip dikilmediği, kim yada kimler tarafından bakımının yapıldığı, bölgedeki bu tür olaylara yönelik örf ve adetin neyi gösterdiği konularının araştırılması, hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde yeniden dinlenecek

tanıklardan sorulması, tanık beyanlarında çelişki bulunduğu görüldüğünden, tanıklara sorular yöneltilmek suretiyle söz konusu duraksamaların ve beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, davaya konu zeytin ağaçlarının kimin tarafından dikildiği ve mülkiyetinin kime ait olduğu hususunun duraksamaya yer verilmeksizin belirlenmeye çalışılması, ondan sonra tüm deliler birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; 6100 sayılı HMK'nun 26. (HUMK’nun 74.) maddesi hükmüne göre mahkeme tarafların iddia ve savunmaları ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Mahkemece, davacı vekilinin talebi doğrultusunda Hazineye ait 190 parsel sayılı taşınmazın 25.000m2si üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının zilyetliğinin korunması ve davalı tarafından semerenin toplanmasının önlenmesi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, talep konusu olmadığı halde davalının zilyetliğinin devam ettiğinin tespitine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4000, Karar No: 2008/7766, Tarih: 30.12.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4000 E.  ,  2008/7766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı Safranbolu Vergi Dairesi Müdürlüğü ile davalı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshinin geçmişe etkili olduğunun tesbitine, tapu kaydındaki haciz şerhinin kaldırılması ve tapu kaydının iptâli ile tescil istemlerine ilişkindir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacılar ..., ... ve ... tarafından açılan davanın konusu kalmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davacı ... tarafından açılan davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... ile davalı Safranbolu Vergi Dairesi Müdürlüğü’ne izafeten Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yükleniciden alacaklı olup tapu kaydına haciz koyduran davalı üçüncü kişilerin yüklenicinin arsa sahiplerinden olan imalât bedeli alacağı ile ilgili olarak İİK’nın 89. ve 6183 Sayılı Yasa’nın 79. maddeleri uyarınca işlem yapmalarının mümkün bulunmasına göre ... vekilinin tüm, Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi gereğince davalı Vergi Dairesi harçtan muaf olduğu halde Vergi Dairesinin harçla sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Öte yandan, davacılar ..., ... ve ...’in daha önce açtıkları fesih, iptâl ve tescil davası kabul edilerek kesinleştiği ve bunların hisseleri üzerine konulan haciz şerhleri idarece terkin edilmiş olduğundan dava açmakta hukuki yararlarının bulunmaması sebebiyle bunlarla ilgili olarak verilen karar, red kararı niteliğindedir. Bu halde vekille temsil olunan davalı Vergi Dairesi yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 7/II. maddesi ile 2. kısım 2. bölüm uyarınca maktu vekâlet ücreti tayini ile tahsile karar verilen avukatlık ücreti ve mahkeme masrafının sadece davacı ...’a ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi de usul ve yasaya aykırı olmuştur. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmekte ise de; düşülen bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalı ...’in tüm, Vergi Dairesinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrası 6. bendi 5. satırında giderinin kelimesinden sonra gelmek üzere “Harçlar Yasası’nın 13/j maddesine göre Hazine harçtan muaf olduğundan başvurma, ilâm ve vekâlet harcı hariç yapılan yargılama giderinin Vergi Dairesinin 269,72 YTL’sinden sorumlu tutulması koşuluyla” cümlesinin ilave edilmesine ve aynı bent 6. satırında alınarak kelimesinden sonra gelen “davacılara” kelimesinin karardan çıkartılarak yerine “davacı ... ’ya” kelimelerinin yazılmasına, 7. bent 1. satırında “davacılar” kelimesi ile 3. satırında “davacılara” kelimelerinin karar metninden çıkartılarak yerlerine sırasıyla “davacı ...” ve “davacı ... ’ya” kelimelerinin yazılmasına ve yine hüküm fıkrasına 8. bent olarak “davalı Hazine vekilinin çalışması karşılığı karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/II. maddesiyle ikinci bölüm ikinci kısım uyarınca 500,00 YTL maktu vekâlet ücretinin davacılar ... ve ...’dan alınarak davalı Safranbolu Vergi Dairesi Müdürlüğü’ne verilmesine” cümlesinin eklenmesine ve kararın değiştirilen ve düzeltilen bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 526,00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’den alınmasına, 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davalı Vergi Dairesi'nden harç alınmasına yer olmadığına, 30.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2480, Karar No: 2014/591, Tarih: 14.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/2480 E.  ,  2014/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının infazda nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanıkta ele geçen silahın, 27.07.2009 tarihli ... Kriminal Polis Laboratuvarı müdürlüğü ekspertiz raporuna göre, namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliğini taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli silah fişeği niteliğini kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli

olduğu, mekanik aksamında özellikle namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emare görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki Polis Kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde özel şekil ve nitelikteki fişeklerin geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6386, Karar No: 2011/5959, Tarih: 11.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6386 E.  ,  2011/5959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin 3402 sayılı Yasanın Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kadastrosu sırasında ... ilçesi, ... mahallesi 1294 ada 14 parsel sayılı 558,51 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olması nedeniyle bahçe niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazın fiilen kendi kullanımında olduğunu ve üzerindeki binanın kendisine ait olmasına rağmen, tutanağın beyanlar hanesinde davalı kişi lehine şerh verildiğini belirterek, tutanağın beyanlar hanesinde davalı gerçek kişi lehine olan şerhin iptali ve adına şerh verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacının davasının kabulüne ve ... ilçesi, ... Mahallesi 1294 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki "İş bu taşınmaz bahçe olarak 15 yıldan beri Muhsin Özgür'ün kullanımındadır" ve "İş bu taşınmaz üzerindeki 1 katlı kargir bina Munsin Özgür'ün kullanımındadır. “ibarelerinin "İş bu taşınmaz bahçe olarak 15 yıldan beri ...'ün kullanımındadır" ve "İş bu taşınmaz üzerindeki 1 katlı kargir bina ...'ün kullanımındadır." şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Kural olarak; kadastro davaları lehine tespit ya da kadastro komisyonlarınca adlarına tescile karar verilen gerçek veya tüzel kişilere karşı açılır. Dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir. Davanın saptanan bu niteliğine göre husumetin taşınmazın tespit maliki olan Hazineye yöneltilmesi zorunludur. Ancak; davacı dava dilekçesinde davalı olarak Kadastro Genel Müdürlüğü ve tutanağın beyanlar hanesinde lehine şerh bulunan gerçek kişiye husumeti yönelterek dava açmıştır. Davacının asıl dava etmek istediğinin Kadastro Genel Müdürlüğü değil Hazine olduğu belirgin olup yargılama sırasında Kadastro Genel Müdürlüğü, Hazine vekili tarafından temsil edilmiş bulunmaktadır ve ortada belirgin bir biçimde temsilde yanılma hali bulunduğundan bu durumun mahkemece resen gözetilmesi ve davanın usulünce gerçek hasma yönlendirilmesi için davacı tarafa olanak sağlanması ve Kadastro Genel Müdürlüğünün davada taraf sıfatı bulunmadığından Kadastro Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. (HGK.2010/7-70-86 sayılı kararı )

Kabule göre ise; tutanağın beyanlar hanesine yönelik açılan dava nedeniyle çekişmeli 1294 ada 14 parselin kadastro tutanağı davalı olarak mahkemeye gönderildiği halde, infazda tereddüt yaratacak şekilde taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tescili yolunda sicil oluşturulmadan sadece beyanlar hanesine yönelik şerh konusunda hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 11/05/2011 günü oybirliği ile karar verildi.