muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32826, Karar No: 2013/25181, Tarih: 18.11.2013

Temyiz:

Kararı davacı ... davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

... sözleşmesinin haklı veya geçerli sebeple feshedilip feshedilmediği, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı, uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, forklift operatörü olarak çalışan davacının ... sözleşmesi davalı ...Ş.'nin ...-... adresindeki depo projesine nakledildiği, nakil bildirim fomunu elden tebliğ almaktan imtina etmesi üzerine adresine gönderilmesine karşın nakledildiği projede işe başlamaması ve devamsızlık yapması sebebi ile tazminatsız olarak feshedilmiştir. Davacı aynı işyerinde çalıştığını sekiz arkadaşı ile birlikte, davalı şirketlerin arasında muvazaaya dayalı bir ilişki olduğuna dayanılarak tazminat davası açmak için 30.04.2012 tarihinde davacı vekiline vekaletname verdiklerini ve bunun üzerine davacı ... arkadaşların işyerine alınmadıklarını sonra da nakil bildirimlerinin yapıldığını ve ... sözleşmelerinin feshedildiğini nakil yetkisini kullanmada davalının kötüniyetli hareket ettiğini iddia etmiştir. Dosya içinde bulunan vekaletname, davacı ... arkadaşları tarafından tutulan işe alınmadıklarına ilişkin tutanak ile davalının nakil yazısında “duyulan ihtiyaç nedeni ile” ifadesi dışında nakil sebebi belirtilmediğinden objektif sebebin somut olarak ortaya konulamadığı dikkate alındığında davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir.

Davalı işyerinde sigara üretimi işi yapılmaktadır. Üretim süreci bir bütün olarak değerlendirildiğinde anılan depolama bölümlerinin asıl işin ayrılmaz bir parçası olduğu, belirtilen depolama işlemlerinin gerçekleşmeksizin üretim sürecinin yürütülmesinin mümkün olmadığı açıktır. Ayrıca bu işler uzmanlık gerektiren bir ... de sayılamayacağından temelde alt işverene verilmesi 4857 sayılı Kanun'a uygun düşmemektedir. Davalıya ait işyerinde yeni gelmiş tütünlerin depolanması, işlenmek için başka bölümlere taşınması ve buralarda depo alanlarında depolanması işlemleri, asıl işin mutlaka yapılması gereken, ancak uzmanlık gerektirmeyen faaliyetlerinden olup, bu işlerin yapılmasında taşıma ve istif aracı olarak forklift kullanılması da bu işin doğal bir sonucudur. Davalıya ait işyerinde yapılan asıl ... dikkate alındığında, ana üretim girdisi olan tütünün ve yan üretim girdisi olan ambalaj malzemesi gibi malzemelerin işyeri bina ve bölümleri arasında forkliftlerle taşınması, istiflenmesi ve depolanması işleri, asıl işin uzmanlık gerektirmeyen bir parçası niteliğinde olup, bu işlerin asıl işe yardımcı işler olarak kabul edilmesi ve alt işverenlere verilmesinin 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin hükmüne uygun düşmeyeceği, davalılar arasında muazaa bulunduğu yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporu ile de sabittir. Belirtilen yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ...Ş.'ye ait işyerine İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih sebebi dikkate alınarak takdiren davacının dört aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin BELİRLENMESİNE,

5-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

6-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

7-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

8-Davacı tarafından yapılan 180,60 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 18.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8513, Karar No: 2013/10276, Tarih: 28.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/8513 E.  ,  2013/10276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Besni Sulh Hukuk ve Malatya Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için Ula Sulh Hukuk Mahkemesince gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayı ...'nın nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak, ... olduğu, 14.12.2012 tarih, 2013/237 esas ve 387 karar sayılı Besni Sulh Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararında ... adresi olduğu" belirlendiği halde, kolluk gücü ile araştırma yapılarak hangi adreste ikamet ettiği tespit edilemediği anlaşılmıştır. Bu durumda ...'nın bakım evinde kalıp kalmadığı, kalıyorsa bakım evine yerleştirilmeden önceki yerleşim yeri adresinin, kalmıyorsa hangi adreste ikamet ettiği, kolluk gücü ile araştırılarak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5229, Karar No: 2016/1136, Tarih: 11.02.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5229 E.  ,  2016/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın ...'a ait ... Bank İskenderun Şubesinden alınan 1207063 ve 1207060 nolu çekleri bir şekilde ele geçirerek sahte olarak düzenleyip/düzenletip katılana vermek suretiyle sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın suçlamayı kabul etmeyerek suça konu çekleri ...'tan istediğini, bu şahsın çekleri kendisinin yanında doldurmadığını, çekleri yanında işçi olarak çalışan ...'ın alıp kendisine getirdiğini beyan etmesi, tanık olarak dinlenen bu şahsın da sanığın savunmasını doğrular nitelikte beyanda bulunması ile suça konu çeklerdeki yazı ve rakamların aidiyeti yönünden inceleme yapılmamış olması karşısında;gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından,suça konu çeklerin ön yüzündeki yazı ve rakamların sanık,katılan ve tanıklar ... ile ...'ın eli ürünü olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13777, Karar No: 2024/1692, Tarih: 21.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/13777 E.  ,  2024/1692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/478 D. İş

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın kabulü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ...'ün, anılan Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/10-son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1 ve 52/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ... hapis ve 100,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1.800,00 Türk Lirası vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine dair Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2016 tarihli ve 2016/396 Esas, 2016/1445 Karar sayılı kararının, sanığın istinaf isteminin reddine dair ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi ile kesinleşmesini müteakip, anılan kararın infazı sırasında, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama

yapılması talebinde bulunulması üzerine, önceki hükmün iptali ile anılan suçtan sanığın, 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 3/5, 3/10-son, 3/22, 5237 sayılı Kanun'un 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ... hapis ve 60,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ilişkin Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 2020/915 Esas, 2021/355 Karar sayılı kararına karşı katılan vekili tarafından vekâlet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulüne, dosyanın gereği yapılmak üzere Mahkemesine gönderilmesine dair merci Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.07.2021 tarihli ve 2021/478 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosya, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55681 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55681 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55681 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

''Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.07.2021 tarihli ve 2021/478 değişik iş sayılı kararı sonrası, dosyanın yeniden ele alınarak sanığın mahkumiyetine ve müsadere ve vekalet ücreti yönünden daha önce karar verildiğinden bahisle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına ve önceki kararın aynen devamına ilişkin Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/1175 esas, 2022/123 karar sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair merci Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2022 tarihli ve 2022/312 değişik iş sayılı kararının, Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.07.2021 tarihli ve 2021/478 değişik iş sayılı kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre; Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.06.2019 tarihli ve 2019/1832 esas 2019/3352 karar sayılı ilamında yer alan, "İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi," şeklindeki açıklama dikkate alındığında, uyarlama kararı ile birlikte önceki hükmün geçerliliğini kaybedeceği nazara alınarak, uyarlama kararında ilk kararda hükmedilen miktarı geçmemek ve tahsilde tekerrür olmamak üzere yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekmesi karşısında mercii kararının bu yönden isabetli olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

İtiraz merciince, vekâlet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulüyle dosyanın gereği için Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 271/2. maddesinde yer alan, "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hükmü karşısında, mercii Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesince sadece vekâlet ücreti yönünden itirazın kabul edilmesi nedeniyle, tespit edilen hukuka aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden merciince katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.07.2021 tarihli ve 2021/478 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5913, Karar No: 2019/9, Tarih: 07.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5913 E.  ,  2019/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2007 takvim yılına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun kendi rızası ile vergi mükellefi olan sanığa ait olduğu, 213 sayılı Yasanın 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl saklama ve istenildiğinde ibraz etme zorunluluğunun bulunduğu; somut olayda işyerinin faaliyette bulunmaması nedeniyle, 15.11.2012 tarih ve AGB-A-83/53-7 sayılı isteme yazısının, sanığın MERNİS adresinde bizzat kendisine 19.11.2012 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, 15 günlük yasal sürede istenilen defter ve belgelerin ibraz edilmemesi, sanığın savunmasında ibrazı istenen defter ve belgeleri kaybettiğini beyan etmesi ve bu hususun vergi inceleme memurunca düzenlenen 28.11.2012 tarihli tutanaktan da anlaşılması karşısında, usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen, kastı kaldıran mücbir sebeplere de dayanmadan defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmeyen sanığın unsurları itibarıyla oluşup sübuta eren atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yasal süre içerisinde vergi müfettişine başvurarak mazeretini bildirdiği şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2-Kabule göre de; “05.12.2012“olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “14.12.2012“ olarak yanlış yazılması,

Bozmayı geretirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

M.O.
Yargıtay — Esas No: 2021/8821, Karar No: 2022/1227, Tarih: 17.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8821 E.  ,  2022/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; ..., doğumlu müşterek çocukları ...'ın, 19/12/2010 tarihinde alışveriş amacıyla gidilen ve davalı şirket tarafından işletilen...de aniden yürüyen merdivenlere koştuğu sırada düşerek sol elini yürüyen merdivene kaptırdığını, küçüğün kazadan sonra sol el işaret parmağı ile orta parmağını kullanamadığını, kazanın meydana gelmesinde davalı şirket elemanlarının kusurlu olduğunu, olay anında güvenlik görevlilerinin bulunmaması sebebiyle kazanın meydana geldiğini, şirketin kusurlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, küçük için 10.000 TL iş göremezlik tazminatı ve 40.000 TL manevi tazminat, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 20.000'er TL olmak üzere toplam 40.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemişler, 17/09/2021 tarihli ıslah dilekçeleri ile sürekli iş görememezlik tazminatı taleplerini 36.860,77 TL’ye yükseltmişlerdir.

Davalı; herhangi bir kusuru bulunmadığını, gerekli güvenlik hizmetlerinin alındığını, kazanın meydana gelmesinde davacının mutlak olarak kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine dair verilen karar, davacıların temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 02/06/2016 tarihli ve 2015/19768 Esas 2016/14198 Karar sayılı kararıyla "Dava, davacıların müşterek çocuğu küçük ...'in, davalı şirketin işlettiği... de geçirdiği kaza nedeniyle istenilen iş göremezlik ve manevi tazminata ilişkindir. Mahkemece, 1. sınıf emniyet müdürü güvenlik uzmanı bilirkişiden rapor alınmak suretiyle, davalı... şirketinin kusursuz olduğu, davacı anne babanın % 100 kusurlu bulunduğu belirtildiğinden, davanın reddine karar verilmiş ise de, davacıların itirazlarında da belirttikleri şekilde, kazanın meydana geldiği yürüyen merdivenlerin güvenlik açısından olması gereken şekilde olup olmadığının tespiti bakımından aralarında iş güvenliği uzmanı ve yürüyen merdivenler hususunda

uzmanlığı bulunan elektrik elektronik veya makine mühendisi bilirkişilerden oluşan üç kişilik heyetten rapor alınması ve tespit edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle, yazılı şekilde, eksik incelemeyle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir." gerekçesiyle bozulmuştur.

uzmanlığı bulunan elektrik elektronik veya makine mühendisi bilirkişilerden oluşan üç kişilik heyetten rapor alınması ve tespit edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle, yazılı şekilde, eksik incelemeyle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, bilirkişi raporunda davacı ...'ın %50, davalının %50 kusurlu olduğu belirtilmiş ise de mahkemenin kusur oranıyla bağlı olmadığı, olayın meydana geldiği tarihte iki yaşında olan davacı ...'ın anne ve babasının bakım ve gözetimi altında olması gerektiği ve ebeveyn olarak gerekli gözetimin yerine getirilmediği bu nedenle davacı ...'ın %70, davalının basiretli tacir olarak gerekli tedbirleri almaması nedeniyle %30 kusurlu olduğunun takdiren kabulüyle bilirkişi raporunda sürekli iş görememezlik tazminatı tutarının toplamda 36.860,77 TL olarak hesaplanmış olduğu, kusur oranları dikkate alındığında 11.058,23 TL maddi zarar talep edilebileceği, davacının malul kalacak biçimde yaralandığı, davalının kusur oranı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihi, manevi tazminatın bir zenginleşme aracı olmaması gözetildiğinde davacı ... yararına manevi tazminata hükmetmek gerektiği, haksız fiil sonucu zarar görenin yakınları ancak zarar görenin ağır bir bedensel zarara uğraması halinde yansıma yoluyla manevi tazminat talep edebileceğinden davacı anne ... ve baba ...'ın yansıma yolu ile manevi tazminat talep etmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle; davacı ...'ın davasının kısmen kabulüne, 10.000 TL'nin olay tarihi olan 19/12/2010 tarihinden, 1.058,23 TL'nin ıslah tarihi olan 17/09/2021 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 19/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacılar ... ve ...'ın davasının reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ...'ın, kaza sonucu çalışma gücünde oluşan azalma nedeniyle uğradığı zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; TRH 2010 yaşam tablosuna göre tazminat miktarı hesaplanmış, mahkemece işbu hesap esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuştur. Oysa, Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et-Feminine (PMF 1931) tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ve tazminat hesabı yapılması gerekmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; TRH 2010 yaşam tablosuna göre tazminat miktarı hesaplanmış, mahkemece işbu hesap esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuştur. Oysa, Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et-Feminine (PMF 1931) tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ve tazminat hesabı yapılması gerekmektedir.

Buna göre, mahkemece; bilirkişi tarafından, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 yaşam tablosu esas alınarak belirlenmiş olan tazminat miktarına göre karar verilmesi gerekirken, bilirkişi tarafından TRH 2010 yaşam tablosu esas alınarak belirlenen tazminata karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece; bilirkişi raporunda hesaplanan tazminattan kabul edilen kusur oranlarına göre indirim yapılmış ise de, raporda davalının %50, davacı ...'ın %50 kusurlu olduğu göz önünde bulundurularak hesaplama yapılmış olduğundan, mahkemece tarafların kusur oranları göz önünde bulundurularak yapılan bu tazminat miktarından kabul edilen kusur oranında yeniden indirim yapılarak mükerrer indirim yapılması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4-Bozma nedenine göre, davalının yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, HUMK'nın 428. maddesi gereğince hükmün ikinci bentte açıklanan nedenlerle taraflar yararına, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, dördüncü bentte açıklanan nedenle davalının yargılama giderine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince davacılar yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık, davalı yönünden kapalı olmak üzere, 17/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.