muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20623, Karar No: 2013/23412, Tarih: 10.12.2013

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 31.08.1994 tarinde Bağ-Kur’a tescilinin vergi kaydına istinaden res’en yapıldığı, 31.08.1994-30.04.2001 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, 17.01.1977 tarihinden itibaren devam eden Şoförler ve Otomobilciler Odası kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır. ,

Sigortalının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kayıt ve tescil işlemi 31.08.1994 tarihi itibariyle vergi kaydına dayalı olarak yapılmış olup sigortalılığın başladığı 31.08.1994 tarihinde yürürlükte bulunan 1479 sayılı yasanın 24.maddesi 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüştür. Kurumun ilk kayıt ve tescil işlemini vergi kaydına dayalı olarak yapması sigortalının anılan tarihte oda kaydına göre de tescil edilebileceğine dair yasal gerçekliği ortadan kaldırmayacağı için oda kaydının devamı süresince sigortalılık koşullarının da devam ettiği kabul edilmelidir.

Somut olayda sigortalının vergi kaydı 31.08.1994-30.04.2001 tarihleri arası ile sınırlı ise de 17.01.1977 tarihinden itibaren devam eden Şoförler ve Otomobilciler Odası kaydının bulunduğu, oda kaydının sigortalılık koşullarının devamına imkan sağladığı anlaşılmakla taleple bağlı kalınarak davanın kabulü ile 17.02.1988 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9641, Karar No: 2023/3025, Tarih: 24.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9641 E.  ,  2023/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/24023 iddianame numaralı 02.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, şikâyetçinin ikametinin olduğu binanın apartman boşluğunda bulunan suça konu bisikleti gündüz vakti çaldığından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 142/2-h, 53, 63 maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli ve 2015/607 Esas, 2016/236 Karar sayılı kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/2, 62, 53, 58 63 maddelerinden 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğini belirterek temyiz iradesini ortaya koymuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dosya kapsamına göre; sanığın, şikayetçinin ikametinin olduğu binanın apartman boşluğunda bulunan suça konu 949,90 TL değerindeki bisikleti gündüz saat 16:27 sıralarında çaldığı, zararın kovuşturma aşamasında giderildiği, bu şekilde atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, Yerel Mahkemece hırsızlık suçundan etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak sanığın cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanığın aşamalardaki ikrarı, şikâyetçinin ifadeleri, 28.05.2015 tarihli CD Temin Etme, İzleme ve Kimlik Tespit Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli ve 2015/607 Esas, 2016/236 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen dikkate alınan hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1520, Karar No: 2014/2582, Tarih: 22.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1520 E.  ,  2014/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2013/299196

MAHKEMESİ : Karaman Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 02/10/2012, 2011/139 (E) ve 2012/126 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla mala zarar verme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Kadir, Mustafa Kemal, Ahmet, Ömer ve suça sürüklenen çocuk Hakan'ın mağdurlar Hasan, Hakan, Akif ve Özgür'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul; sanıklar Kadir ve Mustafa Kemal'in mağdur Akif'e, sanık Ömer'in mağdur Hasan'a yönelik eylemleri yönünden haksız tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi ve başkaca cezayı azaltıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Ahmet müdafiinin sübuta vesaireye; sanık Kadir müdafiinin sübuta, suç kastı bulunmadığına, haksız tahrike vesaireye; sanık Mustafa Kemal ve vekilinin sübuta, meşru savunmaya, suça iştirakin derecesine, haksız tahrike vesaireye; sanık Ömer vekilinin sübuta, haksız tahrike, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye; suça sürüklenen çocuk H.. G.. müdafiinin sübuta, suç kastı bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar ve suça suça sürüklenen çocuk ile mağdurlar Hakan, Akif ve Hasan arasında var olan husumet nedeni ile grup halinde hareket ettikleri, sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun iki ayrı araç ile gelip araç içerisinden mağdurlar Hasan, Hakan ve Akif'in oturdukları banklara doğru av tüfekleri ile 4-5 kez ateş etmeleri sonucunda mağdur Akif'in boyun ön yüz, sol maksiller bölge, karın ön duvarı, sol el bölgelerinden, mağdur Hakan'ın sağ göz ve sol kol bölgelerinden yaşamsal tehlike geçirmeksizin etkisi basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde herhangi bir iç organ ve damar yaralanması olmaksızın yaralandıkları, mağdur Hasan'ın ise yaralanmadığı, parkın hemen yan kısmında bulunan mağdur Özgür'e ait işyerinin camlarının kırıldığı olayda;

Mağdurlar Akif ve Hakan'ın yaralanmalarının niteliği, etkili bölgelerden isabet almalarına rağmen yaşamsal tehlike geçirmemeleri dolayısıyla suçta kullanılan silahın mesafe ve kullanılan merminin özellikleri itibariyle öldürmeye elverişli olmaması, dikkate alındığında, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun kastının yaralamaya yönelik olduğu ve TCK.nun 44. maddesinde yer alan fikri içtima kuralları gereğince en ağır cezayı gerektiren kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından sorumlu tutularak sanıkların mağdurlar Hakan ve Akif'e yönelik eylemleri nedeni ile kasten yaralama, mağdur Hasan'a yönelik eylemleri nedeni ile kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından TCK.nun 61. maddesi gereğince suçun işleniş şekli ve kastın yoğunluğu nedeni ile temel cezanın alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi gerektiği

gözetilmeksizin, suç niteliğinde ve suçun unsurlarında hata ile kasten öldürmeye teşebbüs ve ayrıca olası kast ile mala zarar verme suçlarından yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Mustafa Kemal ve müdafii ile, sanıklar Kadir, Ömer, Ahmet ve suça sürüklenen çocuk Hakan müdafıilerinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğündün hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (BOZULMASINA), bozma nedenine söre sanıklar K.. A.., A.. K.., M.. G.., Ö.. D..'ın TAHLİYELERİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değillerse, derhal serbest bırakılmaları için yazı yazılmasına 22.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11389, Karar No: 2013/6150, Tarih: 13.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11389 E.  ,  2013/6150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafinin kusura, ceza uygulamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesi esnasında TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6, TCK'nın 50, 52/2-3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11257, Karar No: 2010/8258, Tarih: 30.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11257 E.  ,  2010/8258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 15.07.2008

No : 510/315

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin kiralamış olduğu dükkanı su basması nedeniyle 2 ay boyunca çalışamadığını, kiralayanın mecuru kullanıma hazır tutmakla sorumlu olduğunu, buna rağmen davalının 1 yıllık kira bedelinin tahsili amacıyla yaptığı takibe süresinde itiraz edilememesi nedeniyle takibin kesinleştiğini belirterek söz konusu 1 yıllık kira borcundan dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının da kabul ettiği üzere 2 aylık kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle bakiye aylık kira bedellerinin de muaccel hale geldiğini, bu kira bedellerinin tahsili amacıyla yapılan takibin haksız olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kira sözleşmesinin 4.maddesinde belirtilen muacceliyet koşulu uyarınca 2 aylık kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle diğer aylara ilişkin kira alacaklarının muaccel hale geldiği, yağmur suyu ile oluşan maddi hasarlar nedeniyle ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesine açılan dava derdest ise de bu davanın görülmekte olan davayla ilgisi olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7825, Karar No: 2015/5386, Tarih: 17.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/7825 E.  ,  2015/5386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/12/2013 tarih ve 2013/205-2013/125 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14/04/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 66 kutu gümüş takı emtiasının Hong Kong'tan ...'a hava yolu ile davalı tarafından taşındığını, taşıma tamamlandıktan sonra söz konusu emtianın yine davalıya ait depoya konulduğunu, gümrük işlemleri tamamlandıktan sonra emtianın 2 kap eksik olarak müvekkiline teslim edildiğini, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakjarı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL maddi, 10.000TL manevi olmak üzere toplam 20.000 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, havayolu taşıyıcısı olan müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait 66 kutu gümüş takı emtiasının havayolu ile Honk Kong'tan, ...'a davalı tarafından taşındığı, taşınan emtianın davacıya 2 kutu eksik biçimde teslim edildiği, taşıma sırasında oluşan bu eksiklikten davalı taşıyıcının sorumlu bulunduğu, davalı taşıyıcının bu sorumluluğunun Varşova Sözleşmesi uyarınca sınırlı olduğu, zira davalının sınırlı sorumluluğunu kaldıracak derecede bir kusurunun bulunmadığı gibi emtianın taşıyıcıya teslim edildiği zaman değeri beyan edilip ek bir taşıma ücreti de ödenmediği, manevi tazminat şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 527,10 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasındaki taşıma ilişkisi nedeniyle davalı taşıyıcının sorumluluğunun taşınan malın davacıya teslimine kadar geçen süreyi kapsamasına ve esasen ithal edilen davaya konu emtianın, gümrük işlemleri nedeniyle antrepoya alınmaksızın doğrudan davacıya tesliminin söz konusu olmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3216, Karar No: 2008/4774, Tarih: 14.04.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3216 E.  ,  2008/4774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 26/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılardan S. Ü.’i 19.11.1999 tarihinde vekil tayin ettiğini, davalı vekilin 22336 ada 3 parsel sayılı taşınmazını diğer davalı E. Ç.’e temlik ettiğini, oysa 19.07.2001 tarihinde vekili azlettiğini, her iki davalının işbirliği içerisinde olduklarını ileri sürerek, iptal ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, azilnamenin müvekkiline tebliği edilmediğini, diğer davalının da iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İddianın ileri sürülüş biçimi ve dava dilekçesinin içeriğinden, davacının vekil tayin ettiği davalılardan S.'nin vekaletten azledildiği halde, 22336 ada 3 parseldeki maliki olduğu payını 19.7.2001 tarihinde diğer davalı E.Ç..temlik ettiğini ileri sürerek, eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi Borçlar Kanununun 386.maddesi ile tanımı yapılan vekalet ilişkisi aynı yasanın 387.maddesinde belirtildiği şekilde kurulur. Bu suretle kurulan ilişkinin hüküm ve şumulü Yasanın 388-395. maddeleriyle düzenlenmiş, eldeki dava bakımından önem taşıyan "azil" keyfiyeti ise vekaletin sona erme nedeni olarak Yasanın 396.maddesinde dile getirilmiştir.

Bu düzenlemeler incelendiğinde görüleceği gibi, anılan hükümler tamamen vekil eden ile vekil arasındaki vekalet bağıtının kuruluşu kapsamı ve neticeleri ile ilgilidir. Diğer bir anlatımla öğreti ve uygulamada iç temsil olarak da nitelendirilen vekil-vekileden arasındaki ilişkiler belirtilen yasal düzenlemelerin konusunu oluşturmaktadır.

Gerçekten vekillik, vekil ile vekileden arasında bir iç ilişkiden ibarettir. Aralarında bir borç ilişkisi meydana gelir. Hak ve borçlar vekil ile vekiledeni ilgilendirir. Vekillik sözleşmesine dayanan temsil ise etkisini dış ilişkide gösterir.

Vekil, vekiledenle yaptığı sözleşme uyarınca üçüncü bir kişi ile hukuki bağıt kurduğu takdirde, bu kez dış temsil ilişkisinin sözkonusu olacağı ve ortaya çıkan çekişmeler bakımından Borçlar Kanununun temsile dair 32 ve takibeden maddeleri dikkate alınmak suretiyle çözüm yollarının aranağı kuşkusuzdur

Oysa, mahkemece, sadece azil keyfiyetinin vekile tebliğ edilmediği hususu hükme gerekçe ve dayanak yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Vekil, vekiledenle yaptığı sözleşme uyarınca üçüncü bir kişi ile hukuki bağıt kurduğu takdirde, bu kez dış temsil ilişkisinin sözkonusu olacağı ve ortaya çıkan çekişmeler bakımından Borçlar Kanununun temsile dair 32 ve takibeden maddeleri dikkate alınmak suretiyle çözüm yollarının aranağı kuşkusuzdur

Oysa, mahkemece, sadece azil keyfiyetinin vekile tebliğ edilmediği hususu hükme gerekçe ve dayanak yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, davacının davalı S...'yi vekaletten azlettiği, vekaletten azlinde resmi olarak vekile tebliğ edilemediği dosya kapsamı ile sabittir. Her nekadar, azil keyfiyeti resmen vekile tebliğ edilmemiş ise de, vekilin bunu bilip bilmemesi, ayrıca vekaleten taşınmazı veya payını edinen kişinin azil keyfiyetini haricen öğrenmesi ve biliyor konumda bulunmasının mülkiyetin intikalinde ve edinmenin korunup korunmayacağında önem arzedeceği taraflar arasındaki beşeri ilişkinin dahi sonucu etkileyeceği açıktır. Zira, Türk Medeni Kanunu taşınmazların edinilmesinde iyiniyetin asıl olduğunu öngörmektedir.

Ne varki, mahkemece anılan bu hususlar üzerinde durulmamış, Borçlar Kanununun 32, özellikle 34 ve 37.maddesinde öngörülen düzenlemelerde dikkate alınarak taraf delillerinin toplanmak suretiyle bir değerlendirme yapılmamıştır.

O halde, eksik incelemeyle yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10973, Karar No: 2022/1684, Tarih: 09.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10973 E.  ,  2022/1684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre dava konusu Muş İli, Malazgirt İlçesi, Kılıçcı Köyü ... parsel taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca davalı idareden tahsiline, el atılan taşınmaz nehir yatağı durumuna dönüştüğünden, tapudan terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın ecrimisil bedeli ve harca ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.