muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4220, Karar No: 2018/11640, Tarih: 25.09.2018

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık; “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Sanığın çevre ve iş güvenliği sorumlusu olarak görev yaptığı Çbs Boya Kimya A.Ş.nde Kocaeli İl Çevre ve Şehircilik Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan denetlemelerde atık su üzerinden alınan numunelerde koi ve çinko seviyesinin yüksek olduğu ,bu durumunda çevre,insan ve hayvan sağlığı açısından tehlike oluşturduğu yönünde rapor verildiği, bu suretle sanığın çevreyi kirlettiği iddiasıyla dava açılmıştır.

Sanık savunmasında, “Numune alma işlemlerinin usulüne uygun olmadığına dair zaten beyanlarım mevcuttur. Ayrıca İSU'nun almış olduğu numunelere konu deşarj işlemi yapılan kirli kısmın bizim fabrikaya ait olduğuna dair de bir delil yoktur. Ben mesleğime leke getirecek birşey yapmadım. Tutanakların neden bizim iş yerimizle ilgili tutulduğunu bilemiyorum. Şahit numune bırakılması ve bunda bizim imzamız olması gerekirken bu yapılmamıştır. İdare mahkemesinin kararından da anlaşılacağı üzere yapılan işlem usulsüzlükten iptal edilmiştir.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Çevre Kanununa Göre Verilecek İdari Para Cezalarında İhlalin Tespiti ve Ceza Verilmesi İle Tahsili Hakkında Yönetmeliğin 10.maddesinin 5.fıkrasında belirtilen hususlar gözönüne alındığında, numune alma işleminin ihlalin tespiti için açısından yeterli olduğu belirlenmiştir.

Bozma ilamı doğrultusunda mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporu alınmış, Çevre, Kimya ve Su ürünleri mühendislerinden oluşturulan üç kişilik bilirkişi heyeti 29.08.2017 tarihli ayrıntılı raporlarında Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğine göre analizi yapılan atık suda KOİ ve Çinko parametrelerinin sınır değerleri aştığını, atık suların deşarjında yüksek KOİ ve Çinko değerlerinin yer altı ve yer üstü sularında eko sistem bozulmalarına neden olduğunu, farklı türlerin üremesine, suyun oksijen seviyesinin düşmesinin yanı sıra besin zincirinin kırılmasına neden olabileceğini ancak "söz konusu atık suyun TCK'da bahsedilen toprakta, havada veya suda kalıcı etki bırakıp bırakmadığı konusunda net bir yorum yapabilmek için deşarj edilen atık suyun boyutu/debisi ve deşarj edilen sürenin ne kadar olduğunun bilinmesinin önem arzettiğini" bildirmişlerdir.

Numune alma işleminin Çevre Kanunu'na Göre Verilecek İdari Para Cezalarında İhlalin Tespiti ve Ceza Verilmesi ile Tahsili Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak alındığı, ilgili yönetmeliğin 7. maddesindeki atıf da dikkate alınarak Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın bir birimi olan İSU görevlilerinin tutanak düzenlemeye yetkili oldukları, suça konu yer belli olup, sanığın çalıştığı şirketin atık suyunun boşaldığı yer olduğu hususunda bir anlaşmazlık bulunmadığına göre koordinat alınmasını gerektirir bir durumun bulunmadığı, araziden herhangi bir parametre alınmamış ise de, ilgili atığın araziye temas etmeden önce alındığının dosyadaki fotoğraflardan anlaşılması, tutanak mahallinde kimse bulunmadığına göre, şahit numune istenip istenmediği ve imzadan imtina şerhinin belirtilmesini gerektirir bir durumun da bulunmadığı, zira düzenlenen tutanağın mesai saatlerinde düzenlenen olağan veya periyodik bir denetime ilişkin olmayıp, şikayet üzerine yapılan anlık bir denetim niteliğinde bulunduğu ve alınan bilirkişi raporunda analiz sonuçlarına göre atığın çevreyi kirlettiğinin belirtilmesi karşısında, yapılan numune alma işlemi ve numune üzerine yapılan tahlil neticesi hukuka uygun delil niteliğindedir.

Yapılan numune alma işleminde deşarj edilen atık suyun boyutu/debisi ve deşarj edilen sürenin belirlenmemesi hususları nedeniyle bilirkişi raporunun sonuç kısmında belirtildiği üzere çevrede kalıcı bir etki gösterip göstermeyeceğinin öngörülemeyeceği belirtilmiş ise de, bu husus TCK’nın 181/3-4 fıkraları açısından uygulama yapılamayacağı anlamına gelmekte olup, aynı Kanunun 181/1. fıkrası uyarınca mahkumiyet kararı verilmesine engel teşkil etmemektedir.

Olay tarihinde sanığın çevre sorumlusu olarak görev yaptığı işyerinden dereye boşaltılan atığın çevreyi kirletici nitelikte olduğu, bir sızıntı yaşandığı yönünde bir iddia ve savunmanın da bulunmadığı, olayın oluş şekli ve eylemin mesai saatinden sonra gerçekleştirilmiş olması hususları göz önüne alındığında, sanığın çevreyi kasten kirletilmesi suçundan cezalandırılması gerekmektedir.

Tüm dosya kapsamına göre, yargılamaya konu atıkların doğrudan alıcı ortam olan suya verilmesi nedeniyle, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 4/j, 16/a-b maddelerine aykırı davranılarak çevrenin kasten kirletildiği anlaşıldığından, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılan Kocaeli Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3484, Karar No: 2022/13103, Tarih: 22.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3484 E.  ,  2022/13103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık ... müdafisi

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, düşme

A)Sanıklar hakkında "2007 takvim yılında sahte belge düzenleme" suçundan verilen düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin temyizinin incelemesinde;

Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte belge düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, Mahkemenin 29.01.2015 tarihli, 2013/34 Esas ve 2015/24 sayılı ilamıyla bozma öncesi verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların itirazın reddi üzerine kesinleştiği halde, bozma sonrası yapılan yargılamada tekrar kurulan hükümlerin hukuki değerden yoksun olduğu ve temyizen incelenmeyeceği anlaşıldığından katılan vekilinin bu hükümlere yönelik temyizinin incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B)Sanıklar hakkında"2008 takvim yılında sahte belge düzenleme" suçlarından verilen düşme ve sanık ... hakkında iştirak halinde "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelemesinde;

Sanıklara yüklenen "2008 takvim yılında sahte belge düzenleme" suçunun Kanun’da gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 Sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düştüğü gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; sanık ...'e yüklenen "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" suçları yönünden yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

C)Sanık ... hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik müdafisinin temyizinin incelemesinde;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3875, Karar No: 2019/3675, Tarih: 28.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/3875 E.  ,  2019/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde sanıklardan ...'ın Sarıgazi İlk Kademe Belediye başkanı, diğer sanıkların ise farklı dönemlerde başkan yardımcısı ve imar müdürü olarak görev yaptıkları, İstanbul, Ümraniye, Sarıgazi köyü, 1 pafta, 232 parsel sayılı taşınmaza ilişkin 10/12/1993 günlü, 133 sayılı belediye meclisi kararı ile kabul edilen ıslah imar planı değişikliği ile bu plan uyarınca yapılan parselasyon işlemi sonucu katılanın taşınmazının tamamının bedele dönüştürülmesine ilişkin kararın iptaline dair Danıştay 6. Dairesinin 24/11/2004 tarihli ve 2003/1528 Esas, 2004/5967 sayılı Kararı ile Onanmasına karar verilen İstanbul 1. İdare Mahkemesinin 30/09/2002 tarihli ve 2000/1387 Esas, 2002/1092 sayılı Kararının gereğini 30 günlük yasal süre içerisinde yerine getirmeyerek katılanın mağduriyetine sebebiyet vermek suretiyle görevlerini kötüye kullandıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; İstanbul 1. İdare Mahkemesinin kararının Onanmasına dair Danıştay 6. Dairesinin 24/11/2004 günlü kararının belediyeye ne zaman tebliğ edildiği hususunun dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer kalmayacak şekilde ortaya çıkarılması bakımından, söz konusu kararın Belediye Başkanlığına tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmemiş ise 14/03/2006 tarihli dilekçenin akıbeti araştırılarak karardan ne şekilde haberdar olunduğunun tespiti suretiyle belirlenecek olan suç tarihi itibarıyla mahkeme kararının gereğini yerine getirmekle görevli olanların saptanması, mahkeme kararı uyarınca herhangi bir işlem tesis edilip edilmediği, işlem yapılmış ise ne zaman ve ne şekilde yapıldığı, yapılmış olan işlemin mahkeme kararının gereğini karşılayıp karşılamadığı hususlarının araştırılması ile ayrıca suç tarihine göre karar gereğinin yerine getirilmesinin fiilen mümkün olup olmadığı hususunda bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin de giderilmesi sonrasında hasıl olacak

sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12800, Karar No: 2022/10563, Tarih: 28.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/12800 E.  ,  2022/10563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel istismar, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydının incelenmesinde, sanığın hükümden sonra 31.08.2021 tarihinde öldüğüne dair İskendurun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 31.08.2021 tarih ve 2021/12670 sayılı resmi belgenin düzenlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 24.03.2021 gün ve 2017/2210 E. 2021/842 K. sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 303. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında görülen kamu davasının ölüm nedeniyle DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6846, Karar No: 2013/5281, Tarih: 30.09.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6846 E.  ,  2013/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ise de davacının temyiz dilekçesinin süresi dışında davalının temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Davalı reddini savunmuş, mahkemenin ıslah olunan miktara göre davanın kabulüne dair kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

...-Mahkeme kararı davalının temyizi üzerine davacı tarafından katılma yoluyla temyiz edilmişse de, dilekçesi harçlandırılmadığı gibi temyiz defterine de kaydı yapılmadığından ve böylece temyiz süresi geçmiş olduğundan temyiz istemi reddedilmelidir.

...-Davalı temyizine gelince;

Mahkeme kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK’nın “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinin (c) bendinde taraf delillerinin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakalarla bunlardan çıkan sonuç ve hukuki sebeplerin bulunması gerektiği belirtilmiştir. Somut olayda davanın 26.....2009 gün ve 16827 yevmiye numaralı P18-P19 ana iletim hatları arasında bağlantı hattı yapım işine ilişkin sözleşmeye dayanarak açıldığı, mahkeme gerekçesinde ise dava konusu ile ilgisi anlaşılamayan 08.....2008 günlü ... mücavir alanı içerisinde pis su ve yağmur suyu hatlarına ilişkin sözleşmeden sözedildiği, ayrıca tarafların iddia ve savunmaları az yukarıda değinilen Yasa hükmünce tartışılıp değerlendirilmeden dosya ile ilgisi bulunmayan gerekçe ile hüküm kurulduğu, bu haliyle denetime elverişli olmadığı anlaşıldığından, diğer hususlar incelenmeksizin kararın gerekçesi bakımından bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda .... bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, .... bent uyarınca da davalı temyizinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21794, Karar No: 2013/5308, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21794 E.  ,  2013/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, nitelikli hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun Kurtuluş İlköğretim Okulu' na giriş kapısının sağ üst tarafındaki parmaklığı kırarak girdiği, tuvaletlerdeki toplam 22 adet musluğu sökerek hurdacıya sattığı şeklinde gerçekleşen eylemde kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23532, Karar No: 2019/19659, Tarih: 16.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/23532 E.  ,  2019/19659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, tehdit, basit yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 1946 doğumlu ... hakkında basit yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve bu sanık yönünden herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı, o yer Cumhuriyet savcısının temyizinin ise 1984 doğumlu ... hakkında katılan ...'a karşı basit yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık ...'ın TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunu, TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçu ile birlikte işlemediği anlaşılmakla yapılan incelemede;

A-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında katılan ...'na karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet ile sanık ... (1984 doğ.) hakkında katılan ...'a karşı basit yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerine gelince;

1-Katılan ... beyanında, olay günü evin önünde köpek pisliği gördüğünü, bunun sanık ...'in köpeğine ait olduğunu düşünüp kürek ile köpek dışkısını sanığın evinin duvarına bıraktığını, tartışmanın ise bu nedenle yaşandığını ifade etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre, TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık ... hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Kabule göre de;