muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1735, Karar No: 2019/2640, Tarih: 27.03.2019

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10760, Karar No: 2017/17350, Tarih: 11.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10760 E.  ,  2017/17350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait taşınmazda muhtesat sahibi olduğunu, taşınmazın kadastro tespit tutanağında da davacının murisinin ağaçlarının bulunduğunun belirtildiğini,başka ağaçlar da yetiştirildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere, 30.000.00.- TL'nin dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

Diğer davacılar, aynı nedenleri ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 147.000.00.- TL'nin dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir. Bağlantı nedeni ile davalar birleştirilmiş, davacılar 23/01/2015 tarihinde talep sonucunu 240.400.00.- TL' ye yükseltmişlerdir.

Davalı, zamanaşımı definde bulunmuş, esası bakımından da; ağaçlardan yararlanılmadığını, davacıların kötüniyetli olduğunu, ağaçları söküp götürebileceklerini, odun değerine hükmedilebileceğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 232.887,50 TL muhdesat bedelinin davalıdan dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsili ile toplam bedelin 31 pay kabul edilerek, davacılardan ...'ye 30.050'şer TL ve faizi, ...'e 7.512,50'şer TL ve faizinin ödenmesine, muhdesatların tapudan silinmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, dava konusu taşınmaza davacıların ve murislerinin diktiği ağaçların değerinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsiline ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 729.maddesinde; "Bir kimse başkasının fidanını kendi arazisine ya da kendisinin veya bir üçüncü kişinin fidanını başkasının arazisine dikerse, başkasının malzemesini kullanarak yapılan yapılara veya taşınır yapılara ilişkin hükümler bunlar hakkında da uygulanır" denilmektedir.

TMK'nın 722.maddesinde ise; Bir kimsenin kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanması halinde bu malzemenin arazinin bütünleyici parçası olacağı; ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesinin aşırı zarara yol açmaması halinde malzeme sahibinin, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebileceği; aynı koşullar altında arazinin malikinin de rızası olmaksızın yapılan yapıda kullanılan malzemenin gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere sökülüp kaldırılmasını isteyebileceği hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanunun 723.maddesi gereğince; Malzeme sökülüp alınamazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyi niyetli değilse, hâkimin hükmedeceği miktar, bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir. Anılan hükümler, esas itibariyle (BK'nın 61 ve devamı maddelerinde) TBK'nın 77 ve devamı maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşmenin özel bir halidir.

Bu bağlamda davacıların talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesinde, 14.02.1951 tarih ve 1949/17-1951/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca davacıların iyi niyetli olup olmadığının mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Somut olayda, taşınmazın kadastro tespit tutanağında ve buna dayanarak oluşan tapu kaydında "muhtesat bilgileri" bölümünde yeralan ağaçlar yönünden davacıların iyiniyetli, bu bölümde yeralmayan ancak taşınmaza dikilen diğer ağaçlar yönünden kötüniyetli olduklarından değerlendirmenin buna göre yapılması gerekir. Diğer anlatım ile taşınmazın tapu kaydının "muhtesat bilgileri" bölümünde yeralan ağaçlar yönünden ağaç değerinin talep edilmesi haklıdır. Davacıların, başkasına ait olduğunu bilmelerine rağmen taşınmazı kullanmaya devam etmeleri nedeniyle dikilen diğer ağaçlar yönünden iyiniyetli olmadıkları, bu ağaçlar yönünden sadece TMK'nın 723.maddesi gereğince asgari levazım bedelini davalıdan talep edebilecekleri açıktır. Gerek öğretide, gerekse uygulamada asgari levazım değerinin, tüm malzemenin işçilik ve bakım giderleri gözetilmeksizin, piyasadaki en düşük değerlerinden, dikim yılı veya yıllarına göre yıpranma payı düşüldükten sonra elde edilecek miktar şeklinde hesaplanacağı benimsenmiş bulunmakla, yeterli teknik inceleme de buna göre yeniden yapılmalıdır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda iyiniyet ve kötüniyet ayrımı ve ağaç değeri ve odun değeri ayrımı yapılmadığından, taşınmazdaki ağaçların davalının satınaldığı tarih itibari ile değerleri hesaplandığından, anılan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

2-) HMK'nın 27. maddesine göre, davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının tarafların açıklamalarını dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda hakim, tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez.

Somut olayda, mahkemece; taşınmazın bulunduğu ... ilçesine keşif yapılması için talimat yazılmış, talimat mahkemesi tarafından taraf vekillerine keşif günü tebliğ edilmiş, davalı vekiline gönderilen davetiye "muhatap ölmüştür" gerekçesi ile iade edildiği halde davalı asile keşif günü tebliğ edilmeksizin belirlenen gün (24/10/2013 tarihinde) keşif yapılmış ,davalı tarafın keşfe katılma hakkı engellenmiştir.

Somut olayda, mahkemece; taşınmazın bulunduğu ... ilçesine keşif yapılması için talimat yazılmış, talimat mahkemesi tarafından taraf vekillerine keşif günü tebliğ edilmiş, davalı vekiline gönderilen davetiye "muhatap ölmüştür" gerekçesi ile iade edildiği halde davalı asile keşif günü tebliğ edilmeksizin belirlenen gün (24/10/2013 tarihinde) keşif yapılmış ,davalı tarafın keşfe katılma hakkı engellenmiştir.

Bu durum, usul ve yasaya aykırı ise de; taşınmazdaki ağaçların yargılama sürerken 09/09/2013 tarihinde çıkan yangın nedeni ile yandığı, yapılan keşifte de ağaçlar yandığından, bilirkişilerin ağaçları inceleyemedikleri, tarafların arasında daha önce görülen elatmanın önlenmesi davasında yapılan keşiften ve hazırlanan bilirkişi raporundan yararlanmak zorunda kaldıkları anlaşıldığından; mahkemece, yeni bir keşfin yararı olup olmayacağı düşünülerek, başka bir ziraat mühendisi bilirkişiden yukarıda anılan ilke ve esaslara göre bilirkişi raporu hazırlaması istenilerek, oluşacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22865, Karar No: 2016/21958, Tarih: 31.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/22865 E.  ,  2016/21958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Avukatlık Kanunu'nun 56/5. maddesi uyarınca avukatın başkasını tevkil etme yetkisini haiz olduğu bütün vekaletletnamelerini kapsayacak şekilde başka bir avukata vekaletname yerine geçecek yetki belgesi verebileceği, bu yetki belgesinin vekaletname hükmünde olduğu, bu sebeple şikayetçinin dosyada toplam iki ayrı vekille temsil edildiği gözetildiğinde, vekillerden sadece Avukat.....'in mazeret beyanında bulunduğu, diğer vekilin mazeret beyanında bulunmadığı, kaldı ki dosyadaki vekaletname örneğine göre şikayetçiyi temsil etmeye yetkili başka vekillerinde bulunduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayet hakkının düşürülmesine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14471, Karar No: 2007/2032, Tarih: 15.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/14471 E.  ,  2007/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki feshin haksızlığının saptanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalı kurumla mensuplarına ilaç verilmesi ile ilgili olarak 10.2.2005 tarihinde yapılan sözleşmenin 4.10.2005 tarihinde, sözleşmenin feshini gerektiren hükümler başlıklı bölümün 5/k bendi uyarınca (7) yıl süre ile feshedildiğini bildirerek ,feshin haksız olduğunun tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşme davalının 4.10.2005 tarihli fesih yazısı ile 5/k bendi uyarınca 7 yıl süre ile feshedilmiştir. Anılan fesih maddesi hükmünde ; sahte olarak bastırılmış ilaç fiyat küpürlerinin tanzimi ve kullanılması,sahte reçete ve fatura tanzimi ve kullanılması ,provizyon sistemi kayıtlarında kurumu zarar uğratarak tahrifatın bilerek yapılması,reçeteye sonradan ilaç ilave edilmesi durumunda sözleşmesinin feshedileceği şeklinde düzenlenmiştir.Feshe dayanak 26.9.2005 tarihli denetim raporunda 15 hastaya ait reçetelerde ki kaşe ve imza ile düzeltmelerin reçeteyi düzenleyen doktorlara ait olmadığı hakkında doktorların ifadeleri alınmıştır.Bu reçetelerden 14.7.2005-27.4.2005-27.7.2005 tarihli olanlar hakkında ... Cumhuriyet Savcılığınca 23.5.2006 tarihli ... Kriminal Polis laboratuarında yaptırılan imza ve yazı incelemesinde bahsedilen reçetelerdeki imzaların davacı eczacı ve çalışanlarına ait olmadığının belirtilmesi üzerine takipsizlik kararı verilmiştir.Ancak feshe dayanak diğer reçeteler hakkında mahkemece bir inceleme yaptırılmadığı gibi

sadece takipsizlik kararına konu reçeteleri düzenleyen doktorların duruşmada tanık olarak dinlenmesi sonucu davacının feshe konu eylemi yapmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.Mahkemece tarafların feshe dayanak reçetelerde sahtecilik yapıldığı iddiası hakkında delillerini toplayıp, reçetelerdeki tahrifatın davacı yada çalışanlarınca yapılıp yapılmadığı konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınıp,reçeteleri düzenleyen doktorlar ve hasta beyanları da dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA,bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına 15.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6214, Karar No: 2023/6788, Tarih: 26.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6214 E.  ,  2023/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/474 E., 2015/168 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/474 Esas, 2015/168 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin sanığa iftira attığına, beyanlarının çelişkili ve psikolojisinin önceden bozuk olduğuna, okuldan ayrılmak istediğine, annesinin şikayetçi olmadığına, iddianın hayatın olağan akışına aykırı olup aradan epey zaman geçtikten sonra ortaya atıldığına, tanıkların görgüye dayalı beyanlarının bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi için hükmün bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Okulda memur olarak çalışan sanığın, odasındayken katılan mağdureye aniden sarılıp dudağından öpmeye çalıştığı, katılan mağdurenin geri çekilip sanığı iteklediği, sanığın "Seni öpebilir miyim?" diye sorduğunda, katılan mağdurenin olmaz diyerek odadan çıktığı şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Okulda memur olarak çalışan sanığın, odasındayken katılan mağdureye aniden sarılıp dudağından öpmeye çalıştığı, katılan mağdurenin geri çekilip sanığı iteklediği, sanığın "Seni öpebilir miyim?" diye sorduğunda, katılan mağdurenin olmaz diyerek odadan çıktığı şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına göre sanığın kabul edidlen eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/474 Esas, 2015/168 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3878, Karar No: 2015/5146, Tarih: 19.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3878 E.  ,  2015/5146 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle feshedildiğini belirterek kıdem tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Emeklilik sebebiyle akdin feshi halinde işçi tarafından bağlı bulunduğu kurum ya da sandıktan tahsise ya da tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiği anda işverenin kıdem tazminatı ödeme yükümü doğar. Faiz başlangıcında da bu tarih esas alınmalıdır. Ancak somut olayda tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiğine ilişkin dosya kapsamında belge bulunmamakla kıdem tazminatına dava tarihinden faiz işletilmesi gerekirken, fesih tarihinden faiz işletilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1. bendinden “...akdin fesih tarihinden...” kelimelerinin çıkartılarak yerine “1.8.2012 dava tarihinden” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35036, Karar No: 2013/30747, Tarih: 27.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/35036 E.  ,  2013/30747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Türkiye ... Fabrikaları avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı taşeron şirketin işçisi gibi görünse de davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. ile davalı şirket arasındaki alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, kendisinin baştan beri davalı Türkşeker işçisi olduğunu, sendika üyelik fişlerinin asıl işverene gönderildiğini, asıl işverenin ise fabrika ile ilgisi olmadığından üyelik formlarını iade ettiğini ve iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminata bir yıllık brüt ücreti tutarında hükmedilmesi ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. kendisinin ihale makamı olduğunu, ... ambarı tahmil ve tahliyesi ile şekerin istiflenmesi işinin yardımcı işlerden olduğunu ve alt işverene verilebilecek işlerden olduğunu belirterek, davanın husumet ve hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalı ise yetki itirazında bulunarak davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini, ihale süre bitiminde iş sözleşmelerinin kendiliğinden sona erdiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davalılar arasında muvazaa bulunduğu belirterek davalı ... Tem. San. ve Tic. Ltd.Şti. yönünden davanın husumet sebebi ile reddine, diğer davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. işyerindeki işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki ... uyuşmazlık, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.