muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/498, Karar No: 2014/3001, Tarih: 17.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/498 E.  ,  2014/3001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı arasında akdedilen 30/12/2011 tarihli sözleşme uyarınca davalıya ait ... çiftliğinin kiralanması ile çiftlikte bulunan hayvanların, aletlerin ve uyuşmazlık konusu kepçeli iş makinesinin alım satımı konusunda anlaşmaya varıldığını, müvekkilinin sözleşme ile üzerine düşen edimleri yerine getirmesine rağmen davalının sözleşmenin “d” bendinde mini kepçe olarak anılan kepçeli iş makinesini devretmediğini, sulh hukuk mahkemesi marifetiyle yaptırılan tespitte çiflikte bulunan mini kepçenin sözleşmede geçen iş makinesi olduğunun tespit ettirildiğini belirterek devrin yapılmaması nedeniyle oluşan zarardan fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 16.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 30/07/2013 havale tarihli dilekçesi ile netice-i talebe ilişkin davasını ıslah ederek 22.000,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı; davaya konu 30/12/2011 tarihli sözleşmenin 3. maddesi ve “d” bendinde kepçeli iş makinesi yazdığını, tespiti yapılan iş makinesinin marka ve seri numarasının sözleşmede yazmadığını, sözleşme konusu kepçenin traktöre takılan motorsuz iş makinesi olduğunu, dava konusu makinenin dava dışı ... İmalat Tic. Ltd. Şti'ye ait olduğunu, davacının 2012 yılı Ekim ayında çiftliği boşaltmaya başlaması nedeniyle yapılacak temizlik işleri için anılan motorlu yüklenici kepçenin ... çiftliğine gönderildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından yapılan keşifte makinenin çiftlikte mevcut olduğunun belirlendiği, davadan sonra İl Tarım Müdürlüğü görevlilerince çiftliğe gidildiğinde makinenin davalıya ait ...Ltd. Şti.'de olduğunun tespit edildiği, her ne kadar davalı tarafça makinenin küçük kepçe olduğu ve dava dışı şirkete ait olduğu ileri sürülmüş ise de, davalı tarafından 2012 yılı Ocak ayında sözleşme kapsamında davacıya devredilmiş herhangi bir kepçe bulunmadığı, buna göre sözleşmede belirlenen iş makinesinin dava dışı ...Ltd. Şti.'ye ait olduğu iddia edilen iş makinesi olduğu gerekçesiyle bilirkişi tarafından makinenin rayiç bedeli olarak belirlenen 22.000,00 TL'nin dava ve ıslah tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15266, Karar No: 2012/40434, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15266 E.  ,  2012/40434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sahte olduğu iddia olunan Hatay Vergi Dairesi'nin 28/10/2006 tarihli "borcu yoktur yazısı" ile Dörtyol Vergi Dairesinin 27/10/2006 tarihli "vergi dairesi alındısı" belgelerinin sahte olup olmadıklarının tespiti bakımından, ilgili Vergi Dairelerinden suça konu belgelerin kayıtlarında mevcut olup olmadığı sorulmasından sonra sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ... hakkında dolandırıclık suçundan kurulan hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı ...un 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2988, Karar No: 2011/1923, Tarih: 24.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2988 E.  ,  2011/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... Aydın tarafından, davalı... Elk. Dağ. AŞ ve ... vdl aleyhine 02/07/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalı kuruma ait elektrik nakil hattının altında bulunan davacının taşınmazındaki çam ağaçlarının kesilmesi nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; davacı adına kayıtlı 73 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 27 adet fıstık çamının, davalı idare tarafından hiçbir bildirim yapılmadan ve başka bir yangın söndürme işinden sonra gece 23:00 sıralarında, havanın rüzgarlı olması, ağaçların enerji nakil hattına yakınlığı nedeni ile oluşan tehlikenin giderilmesi amacıyla kesilerek davacıya bırakıldığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında, dava konusu ağaçların sık dikilmiş olduklarından verimsiz ağaç niteliğinde oldukları ve kesildikten sonra davacıya bırakıldıkları gözetilerek sadece kesim sırasında zarar gören nar ve zeytin ağaçlarındaki zararın hesaplandığı görülmektedir.

Dava konusu ağaçların yaşı ve kesilmiş haldeki dallarında var olan ürünler ile kesilmiş olan ağaçlardaki verim iddiaları araştırılmadan ağaçların hiç ürün vermeyeceğinin kabulü doğru değildir. Bunun dışında ağaçlar hiç ürün vermese bile doğal görünüş (peyzaj) değeri bulunmaktadır.

Diğer yandan; Yargılama sırasında üst hakkı kurulup kurulmadığı araştırılmamıştır. Davacının taşınmazı üzerinde davalı kurum yararına üst hakkı kurulmamış ise bu durumda, ağaçların tam değerinin ödetilmesine karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler araştırılmadan eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Yerel mahkemece açıklanan yönler araştırılmadan eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 24/02/2011
Yargıtay — Esas No: 2017/13852, Karar No: 2020/1995, Tarih: 12.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/13852 E.  ,  2020/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının 01/09/2012 tarihinde davalı işyerinde çay servis elemanı olarak çalışmaya başladığını, son ücretinin aylık net 950TL olduğunu, çalışmasının ilk 1 yılında 08.00-18.00 saatleri arasında, ikinci yılında ise 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını ancak fazla çalışma ücretlerinin normal ücret üzerinden ödenip zamlı olarak ödenmemiş olduklarını, bazı hafta tatillerinde ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı halde karşılıklarının ödenmediğini, çalışmasının özellikle son 4 ayında yöneticilerin mobbingine maruz kaldığını, rızası olmaksızın 3-4 kez görev yerinin değiştirildiğini, son olarak ruhsat ve ehliyete sahip olmayı gerektiren tıbbi atık toplama işine verilmekle tehdit edildiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmayıp karşılıklarının da ödenmediğini, tüm bu nedenlerle müvekkilinin iş akdini 21/10/2014 tarihinde haklı olarak feshettiğini, son aylık ücretinin de ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili müvekkili şirketin ticari adresinin İstanbul olmasına göre yetkili mahkemelerin de İstanbul İş Mahkemeleri olduğunu, bu sebeple yetki itirazında bulunduklarını, esasa ilişkin olarak da davacının 13/09/2012 tarihinde temizlik personeli olarak müvekkili işyerinde çalışmaya başladığını, hafta içi 5 gün 08.00-17.00 saatleri arasında ya da işlerin durumuna göre 09.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, cumartesi günleri ise 08.00-14.00 saatleri arasında çalıştığını, işyerinde pazar çalışması olmadığını, kaldı ki davacının fazla çalışmalarının ücretinin içinde kendisine ödendiğini, son ücretinin net 847,17TL olduğunu, mobbing iddialarının gerçeği yansıtmayıp sadece bir kez devamsızlığı nedeni ile savunmasının istenilmiş olduğunu, davacının her zaman Bursa şubesinde çalışmış olup sadece sorumlu olduğu alanların değiştirildiğini, bunun da görev yeri değişikliği olarak kabul edilemeyeceğini, sunulan PDKS kayıtları incelendiğinde davacının fazla mesai alacağının bulunmadığının anlaşılacağını, davacının 17 günlük ücretli izine hak kazanmış olup bunların karşılığı ücretlerin de davacının hesabına yatırıldığını, ücretlerinin de eksiksiz olarak ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya kapsamına göre, davalı vekili 26/01/2016 tarihinde UYAP üzerinden elektronik imzalı mazeret dilekçesi ile 16/02/2016 tarihli duruşmaya katılamayacağını bildirmiş olup, 16/02/2016 tarihli celsede mahkemece davalı tarafından gönderilen mazeret duruşma zaptına geçirilmediği gibi olumlu - olumsuz bir karar da verilmemiştir.

Yargılama 17/02/2016 tarihine bırakılmış ancak yeni duruşma günü mazeret bildiren davalı vekiline bildirilmeden yokluğunda yargılamaya son verilmiştir.

Mahkemece duruşmanın, mazeret bildiren vekilin mazereti hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilemeden yapılması ve yeni duruşma gününden haberdar edilmeden yokluğunda yargılamaya son verilmesi davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanması niteliğinde olup kararın salt bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3168, Karar No: 2019/4989, Tarih: 30.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/3168 E.  ,  2019/4989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, davacı tarafından, 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi kapsamında muvazaalı boşanma nedeniyle kesilen ölüm aylığının bağlanması ve aylığın kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile 01/11/2008-31/12/2010 tarihleri arasındaki 27.298,24 TL'den sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı, muvazaalı boşanma nedeniyle kesilen ölüm aylığının bağlanması ve aylığın kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile 01/11/2008-31/12/2010 tarihleri arasındaki 27.298,24 TL'den sorumlu olmadığının tespitini istemiştir.

II-CEVAP

SGK vekili, aleyhe hususları kabul etmeyerek, davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, davacının ve boşandığı eşinin dava konusu olan 01.11.20/08 - 31.12.2010 tarihlerini de kapsayacak şekilde "...İstanbul" ve " ...Yalova" adreslerinde aile yaşamını sarsmayacak şekilde birlikte yaşadıkları anlaşılmakla davanın reddine karar vermiştir.

B-BAM KARARI

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi, SGK denetmeninin çevresel soruşturma sonucu ulaştığı sonuç ile Mahkemece toplanan delillerin birbirini doğruladığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 Sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Denetmen raporunda ismi geçen tanıklar dinlenilmeli,davacı ile boşandığı eşinin belirlenen adreslerdeki komşuları, kapıcılar, yöneticiler tanık sıfatıyla re'sen dinlenilmeli, davacı ve boşandığı eşin medula kayıtları araştırılmalı ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan tüm delillerin sonucuna göre şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.