muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/24028, Karar No: 2022/389, Tarih: 11.01.2022

2-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Olay günü sanık ...’ın, katılanın bahçesindeki 1 adet elma ağacı ve 1 adet kayısı ağacının dalını kırdığına ilişkin, katılan ... ile tanıklar ... ve ...’ın alınan beyanlarının birbiri ile uyumlu olduğu, ayrıca sanığın babası olan sanık ...’ın alınan savunmasında, sanık ...’un bir ağacın dalını tutup yere doğru eğdiği kırmak istediği fakat dalın kırılmadığını beyan ettiği, olay yerinde yapılan tespit sonucu düzenlenen 14.09.2012 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında 1 adet elma ağacı ve 1 adet kayısı ağacının dalının kırık olduğu fakat ağacın gövdesinden tamamen ayrılmadığı, kırılan ağaç dallarının halen yeşil olduğu, her iki ağaçta ve kırılan dallarında meyve olmadığının tespit edildiği, yine yapılan keşfe istinaden zirai bilirkişi tarafından düzenlenen 16/01/2014 tarihli bilirkişi raporunda 1 adet elma ağacı ve 1 adet kayısı ağacında tek dalın kırıldığı, kırılan dalların gövdeden ayrılmadığı, davaya konu parsellerde ekonomik kayba sebebiyet veren zararın oluşmadığının tespit edildiği, tüm dosya içeriğine göre, sanık ...’ın meyve ağaçlarının dallarını kırmak için çektiği, dalların gövdelerinden ayrılmayacak şekilde kırıldığı, fakat sanığın eyleminin herhangi bir zarar meydana getirmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin mala zarar vermeye teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12518, Karar No: 2023/4401, Tarih: 21.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12518 E.  ,  2023/4401 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1930 E., 2022/2737 K.

HÜKÜM/KARAR : Kaldırma/Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erbaa İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/12 E., 2022/40 K.

Taraflar arasındaki icra memur muamelesini şikayet dolayısıyla yapılan inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yerine şikayetin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şikayetçi borçlu İcra Mahkemesine başvurusunda; ... plakalı aracın belediye meclis kararı ile haczedilmeyecek mallar arasında gösterildiğini, borçlu belediyeye ait makam aracı bulunmadığını, başkan tarafından araç kullanıldığında aracın önüne konulan ve kolaylıkla yerinden çıkabilen “Belediye Başkanı” yazısı üzerindeyken aracın fotoğraflanması nedeniyle aracın makam aracı kabul edilemeyeceğini, aracın resmi işlerin takibinde, kasaba içinde zabıta görevlerinin yapılmasında ve personel naklinde kullanıldığını, kamu hizmeti için kullanılan aracın haczinin kamu hizmetini aksattığını ileri sürerek haczin kaldırılması talebini reddeden müdürlük işlemini kaldırılmasına ve araç üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; haciz esnasında ... plakalı aracın ön camında "Belediye Başkanı" yazılı olduğunu bu hususun icra memurunca tutanağa bağlandığı ve fotoğraflandığını, meclis kararının bağlayıcılığı olmadığını, aracın kamu hizmetinde kullanıldığına dair hiç bir somut delil olmadığını belirterek şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; haciz esnasında ... plakalı aracın ön camında "Belediye Başkanı" yazılı olduğunu bu hususun icra memurunca tutanağa bağlandığı ve fotoğraflandığını, meclis kararının bağlayıcılığı olmadığını, aracın kamu hizmetinde kullanıldığına dair hiç bir somut delil olmadığını belirterek şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece yeminli olarak dinlenen borçlu tarafın tanıkları ile borçlu belediye arasında dosya kapsamına yansıyan taraflı tanıklık yapmalarını gerektirir bir bağlantının bulunmadığı, keza dosya kapsamına yansıyan yalan tanıklık yapmalarını gerektirir bir husumetin veya başka bir sebebin bulunmadığının anlaşıldığı, bu nedenle şikayetçi borçlu tanıklarının beyanlarına itibar edilmesi gerektiği kanaatine ulaşıldığı, alacaklı tarafın tanığının beyanından anlaşıldığı üzere alacaklı tarafın tanığı ...ile şikayetçi belediye arasında işçilik alacağından kaynaklı derdest bir davanın bulunduğu, bu nedenle tanık ile şikayetçi belediye arasında husumetin mevcut olduğu, bu kapsamda tanık ...un beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı kanaatine ulaşıldığı, tanıklar ... ve ...'ın beyanları ve tüm dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde şikayet konusu aracın belediye personellerinin gidip gelmesinde, vatandaşın hastaneye gidip gelmesinde, vatandaşın diğer hizmetlerinde, ara sıra belediye başkanını özel bir yere gitmesi durumunda, doktorun aşı yapmaya gidip gelmesinde, sağlık ocağında alınan kanların İlçe Merkezinde bulunan hastaneye getirilmesinde, Tokat ve Samsun'a hastaların getirilip götürülmesinde, hasta ziyaretlerine gelenleri götürmek amacıyla kullanıldığı, ... plakalı aracın belediye başkanı tarafından yalnızca makam aracı olarak kullanıldığının dosya kapsamında bulunan deliller ve tanık beyanları ile ispatlanamadığı, ... plakalı aracın ön kısmına sökülüp takılabilecek şekilde "Belediye Başkanı" yazılı tabela takılmasının tek başına aracın belediye başkanının makam aracı olarak kullanıldığının kabulünü gerektirmeyeceği, ... plakalı aracın 5393 sayılı Belediye Kanununun 15/son maddesi kapsamında kamu hizmetinde fiilen kullanılması nedeniyle haczedilmez olduğu gerekçeleriyle şikayetin kabulü ile Erbaa İcra Müdürlüğünün 2020/2812 esas sayılı dosyasında ... plakalı araç üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı, şikayet konu aracın makam aracı olarak kullanıldığının deliller ile ispatlandığını, mahkemenin delilleri yanlış ve hatalı değerlendirerek karar verdiğini, hiç bir tıbbi donanıma sahip olmayan aracın hasta nakil işlemlerinde kullanılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, haczedilmezliğin istisnai bir durum olduğunu ve dar yorumlanması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi tarafın tanıkları beyanlarında, belediyeye ait ... plakalı aracın belediyenin kamu hizmetlerinde kullanıldığını, aracı belediye personellerinin, vatandaşın hastaneye gidip gelmesinde ve vatandaşın diğer hizmetlerinde kullanıldığını, ara sıra da belediye başkanını özel bir yere gitmesi durumunda aracın kullanıldığını, ancak aracın genellikle kamu hizmetinde kullanıldığını, doktorun aşı yapmaya gidip gelmesinde de bu aracın kullanıldığını, aracın haczedilip yediemine çekildiği için belediyenin şu an bu faaliyetleri yerine getiremediğini, sağlık ocağında alınan kanların İlçe Merkezinde bulunan hastaneye getirilmesinde, Tokat ve Samsun'a hastaların getirilip götürülmesinde, hasta ziyaretlerine gelenleri götürmek amacıyla söz konusu aracın kullanıldığını, aracın başka bir amaç için kullanıldığını görmediklerini, söz konusu aracın başkan tarafından şehir içi ve şehir dışı ziyaretlerde kullanıldığını görmediklerini ifade ettikleri, alacaklı tanığı ise beyanında şikayet konusu ... plakalı aracın belediyeye ait olduğunu, söz konusu aracı makam şoförü olarak 2017-2019 yılları arasında kullandığını, belediyede işçi olarak çalıştiğını, söz konusu aracın belediye başkanının makam aracı olarak kullanıldığını, başka bir amaçla kullanılmadığını, belediye ile arasında kıdem tazminatı davası olduğunu, davanın halen görülmeye devam ettiğini, beldede bulunan hastaların hastaneye naklinin ambulans ile sağlandığını, ..

... plakalı aracın belediyeye ait olduğunu, söz konusu aracı makam şoförü olarak 2017-2019 yılları arasında kullandığını, belediyede işçi olarak çalıştiğını, söz konusu aracın belediye başkanının makam aracı olarak kullanıldığını, başka bir amaçla kullanılmadığını, belediye ile arasında kıdem tazminatı davası olduğunu, davanın halen görülmeye devam ettiğini, beldede bulunan hastaların hastaneye naklinin ambulans ile sağlandığını, ... plakalı aracın hastaların hastaneye nakli için kullanılmadığını ifade ettiği, her ne kadar mahkemece tarafların tanıkları dinlenerek şikayetçi borçlu tanıklarının beyanlarına üstünlük tanınarak şikayet konusu aracın fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı belirtilerek şiakyetin kabulüne karar verilmiş ise de aksi sabit olmadığı sürece aslolanın tanıkların doğru söylemesi olduğu, akrabalık ya da işçi işveren ilişkisi gibi sebepler kural olarak tanık beyanını değerden düşürmeyeceği, ancak mahkemece bu durumlarda hangi tanık beyanına ne sebeple üstünlük tanındığı açıklanmak suretiyle kararın gerekçelendirilmesi gerektiği, somut olayda şikayete konu araç ile ilgili olarak tespit yapıldığı, yapılan tespitte aracın ön cam sağ alt köşesinde "Belediye Başkanı" ibaresinin yazılı olduğunun görüldüğü bu durumun fotoğraflandığı, yine söz konusu aracın otomobil sınıfında bir araç olduğu ve ancak 4 adet yolcu alabildiği, minibüs, otobüs gibi taşıma işlemlerine uygun olmadığı gibi hasta taşınması içinde üretilmediği, bu durumda mahkemece hayatın olağan akışına uygun ve takip dosyasında yapılan tespit ile örtüşen alacaklı tanık beyanlarına üstünlük tanınarak şikayete konu aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılmadığı, makam aracı olarak kullanıldığı gözetilmek sureti ile karar verilmesi gerekirken salt alacaklı tanıklarının şikayetçi borçlu belediye ile devam eden bir dava bulunduğu gerekçesiyle şikayetçi tanıklarının dosya kapsamı ve aracın teknik durumu ile örtüşmeyen beyanlarının hükme esas alınmasının isabetsiz olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına şikayetin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu, şikayet konusu aracın makam aracı olmadığını, belediye hizmet aracı olduğu hususunun araç trafik kaydı, belediye meclis kararı, görev yazısı ve tanık beyanları ile sabit olduğunu, alacaklının ise belediyenin eski çalışanı olan ve husumetli olduğu tanık beyanına ve seyyar bir tabela yazısına dayandığını, belediyenin ayrı bir makam aracı bulunmadığını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Belediye Başkanlığına ait araç üzerine konulan haczin kaldırılması talebinin reddine ilişkin icra memur muamelesini şikayet ve haczin kaldırılması talebinden ibarettir.

2. İlgili Hukuk

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 14, 15/son maddesi, 237 sayılı Taşıt Kanunu md. 4, İİK md. 16

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8264, Karar No: 2012/8314, Tarih: 08.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/8264 E.  ,  2012/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (iş) Mahkemesi

No :262-45

Dava; hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm (yetim) aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali, kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanarak yasal faiziyle birlikte tahsili, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 1995 yılında kesinleşen davacıya, 1998 yılında yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm (yetim) aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2011 yılında gerçekleştirilen işlemle 01.11.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 01.11.2008 – 28.02.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.