muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7498, Karar No: 2025/1384, Tarih: 22.01.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/7498 E.  ,  2025/1384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/600 E., 2019/890 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 26.10.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Devrek Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3869, Karar No: 2021/1943, Tarih: 21.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/3869 E.  ,  2021/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ...7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının özelleştirme öncesi 1982 yılında ...Çimento Fabrikasında işe başladığını, bu kurumun özelleştirilmesi ile işten çıkarıldığını, 2002 yılında ...’nde işe girdiğini, davacının ...’nde işe girerken geçmiş dönem hizmetlerinin sayılmayarak başlangıç derece ve kademesinden başlatıldığını, geçmiş dönem hizmetlerinin birleştirilmesi gerektiğini, böylece ücretinin ve eklentilerinin düşük tespit edildiğini ileri sürerek eksik ödenen maaş, akdi ve yasal ilave tediye farkları, yıpranma primi farkı, fazla mesai farkı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zaman aşımı def'inde bulunduklarını, davacının ilk defa göreve 4046 sayılı Yasa ile düz işçi olarak başladığını, özelleştirme nedeniyle işsiz kalan işçilerin ...’ne alımında ücret hakları için 9. Dönem Toplu İş Sözleşmesi’nin geçerli olduğunu, geçici 3. maddesinde, personel alımının düzenlendiğini, buna göre ilk defa işe alınacakların ilk kademe ücretinin dikkate alınarak işe giriş ücretlerinin taraflarca serbestçe belirleneceğinin kararlaştırıldığını, Toplu İş Sözleşmesi ne gerektiriyorsa kurumun o ödemeyi yaptığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ... Çimento Fabrikasında çalıştığı dönem tespit edilmiş, 2002 yılında davalı nezdinde işe başlatıldığında düz işçi olarak derecesinin 1 ve kademesinin 1 olduğu belirtilerek, davacının özlük ve sicil dosyası ve aldırılan raporlar doğrultusunda, ... Çimento Fabrikasında çalışmış olduğu hizmet süreleri gözönüne alınmaksızın, davalı idare yanında yeni işe başlamış bir işçi gibi başlangıç derece ve kademesinden yapılmasının hukuka aykırı olduğunun tespitine, derece ve kademe farkına bağlı olarak, ücret, ikramiye, ilave tediye, yıpranma primi, fazla çalışma farkı ve yıllık izin ücreti talepleri bakımından isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı işçinin daha önce çalıştığı işyeri davalı kuruma devredilmemiş ve işçilerin doğrudan davalıya nakli söz konusu değilse de, davalının cevap dilekçesinden de anlaşılacağı üzere kamu kuruluşlarında ilk defa iş alınacaklarda sınav mecburiyeti olduğu halde, özelleştirme sonrası işsiz kalanlar için kadro tahsis edildiği ve sınav şartı olmaksızın kamu kurumlarına atanmalarının sağlandığı, bu durumun sendika tarafından davalıya gönderilen yazıda da belirtildiği, işçilerin ilk defa işe alınacak işçiler olmadığı ve özelleştirme sebebiyle işe alındıkları, bu durumda davacının açıktan atama yoluyla davalıda işe başlamadığının kabulü ile davacı işçi için 14. dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 3. maddesi hükmü uyarınca derece ve kademe intibakının yapılması gerektiğine, İlk Derece Mahkemesinin bilirkişi raporu da aldırılmak suretiyle olması gereken derece ve kademe tespiti ile intibaka bağlı olarak bir kısım işçilik alacaklarının kabulünün yerinde olduğu ve aynı yönde verilen İlk Derece Mahkemesi kararları bakımında da davalı tarafın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi tarafından reddedilmiş olduğu ... BAM 9. HD. 26.09.2017 gün, 2017/ 3168 E, 2017/ 2351 K.) gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya içeriğine göre davacı işçinin ... Çimento Fabrikası isimli işyerinde özelleştirme nedeniyle kapatıldığı 25.06.1997 tarihine kadar çalıştığı, fabrikanın özelleştirilmesi nedeniyle ihbar ve kıdem tazminatları ödenmek suretiyle iş sözleşmesi feshedildikten sonra özel sektörde muhtelif işverenler nezdinde çalıştığı, yaklaşık 5 yıl sonra 28.08.2002 tarihinde davalı kurumda işe başladığı anlaşılmaktadır.

Davacının iş sözleşmesinin özelleştirme nedeniyle feshedildiği ve davalı kurumda işe başladığı tarihte yürürlükte bulunan 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 22. maddesinde özelleştirme programına alınan, özelleştirilen, faaliyeti durdurulan, küçültülen, kapatılan veya tasfiye edilen kuruluşlarda çalışanlardan diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilecek personeli 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi personel ile sözleşmeli personel (kapsam dışı personel dahil) olarak sınırlamıştır. Belirtilen personel arasında sayılan kapsam dışı personel, iş sözleşmesine tabi olmakla birlikte toplu iş sözleşmesi kapsamı dışında bırakılmış personeli ifade etmektedir.

18.05.1983 tarih ve 83/6750 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Daimi Kadrolarına İlk Defa İşçi Olarak Alınacaklar Hakkında Uygulanacak Sınav Yönetmeliği’ne geçici 2. maddenin eklenmesine ilişkin değişiklik yönetmeliği 02.07.2002 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile kararlaştırılmış ve bu değişiklik yönetmeliği 18.07.2002 tarih ve 24819 sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Yönetmeliğe eklenen geçici 2. maddede “4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca, özelleştirme kapsamına alınan (iştirakler hariç) kuruluşların sürekli işçi kadrolarında özelleştirmenin yapıldığı tarihte çalışmakta olanlardan, bu kuruluşların süreli veya süresiz kapatılması veya tasfiye edilmesi nedeniyle hizmet akitleri sona erenler ile özelleştirme sonunda, yeni işverenin iflası veya sair nedenlerle üretimin durdurulması veya hizmet akitlerinin haklı neden olmaksızın feshedilmesi nedeniyle işsiz kalan işçiler ve hizmet akitleri haklı nedenden dolayı kendileri tarafından feshedilen işçilerden, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri gereğince hizmet ve prim ödeme sürelerine göre emeklilik veya yaşlılık aylığına hak kazanamayanların, her hangi bir işte hizmet akdine dayalı olarak çalışmamaları ve 02.09.1971 tarih ve 1479 sayılı Kanun uyarınca sigortalı olmamaları şartıyla, ilgililerin talepleri üzerine, en çok 1800 kişiyi aşmamak üzere, genel bütçeye dahil daireler ve katma bütçeli idareler ile kamu kurum ve kuruluşlarının işçi kadrolarına 31.08.2002 tarihine kadar yapılacak atamalarda, Yönetmeliğin ek 1 ve ek 3’üncü maddeleri hükümleri uygulanmaz” hükmü düzenlenmiştir. Somut olayda, davacı işçi iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte nakle tabi personel olmadığı konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı hakkında nakil prosedürü işletilmemiştir. Yukarıda sözü edilen Yönetmeliğin geçici 2. maddesi personelin nakli veya devrini değil, ilk defa işe alınmasını düzenlemiştir. Davacı anılan hüküm uyarınca davalı kurum tarafından ilk defa işe alınanlara ilişkin usulle işe alınmıştır. Başka bir anlatımla davacı açıktan atama ile yeni bir iş sözleşmesi ile işe başlatılmıştır. Mevcut delillere göre iş sözlemesi tazminatları ödenmek suretiyle sona eren ve özel sektörde muhtelif iş yerlerinde çalışıp yaklaşık altı yıl sonra işe başlatılan davacının naklen veya devren gelen işçi olarak nitelendirilmesi mümkün değildir.Belirtmek gerekir ki, iş sözleşmesi niteliği itibariyle özel bir hukuk sözleşmesi olduğundan aynı veya başka bir kamu kurumunda geçen çalışma sürelerinin ücretin belirlenmesinde dikkate alınması gerektiğini düzenleyen herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Taraflar asgari ücretten aşağı olmamak kaydıyla bireysel iş sözleşmesi veya toplu iş sözleşmesi ile ücreti serbestçe kararlaştırabilirler.Davalı kurumun tarafı olduğu 9. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 3

.Belirtmek gerekir ki, iş sözleşmesi niteliği itibariyle özel bir hukuk sözleşmesi olduğundan aynı veya başka bir kamu kurumunda geçen çalışma sürelerinin ücretin belirlenmesinde dikkate alınması gerektiğini düzenleyen herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Taraflar asgari ücretten aşağı olmamak kaydıyla bireysel iş sözleşmesi veya toplu iş sözleşmesi ile ücreti serbestçe kararlaştırabilirler.Davalı kurumun tarafı olduğu 9. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 3. maddesine göre “iş yerine işçi alınması halinde, yürürlükteki asgari ücret ve iş yerinde uygulanmakta olan ücret skalası, pozisyonlarının ilk kademe ücreti dikkate alınmak şartıyla işe giriş ücreti taraflarca belirlenir” hükmü yer almakta ise de, davacının davalı kurum tarafından işe alınmadan önce davalı kurum ve Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası ile Türkiye Yol İş Sendikası arasında imzalanan 26.08.2002 tarihli protokolde davacının davalı iş yerindeki işe başlama tarihinde yürürlükte bulunan 9. Dönem toplu iş sözleşmesinde öngörülen nitelik talimatındaki esaslar ile geçici 3. maddesinin uygulanmaması kararlaştırılmıştır.Davacı işçinin davalı kurumda ilk defa açıktan işe alınan işçi olması nedeniyle Toplu İş Sözleşmesinin 47. maddesinde yer alan "işçi statüsü dışından veya hariçten bir pozisyonun girişi sınavına girerek başarı göstermiş ve atama işlemi yapılmış olan işçi, alınacağı pozisyonun ilk derecesinin birinci kademesine o pozisyon için öngörülen dönem süresince aday olarak oturtulur" hükmü çerçevesinde işe başlatıldığı anlaşılmaktadır.

İşyerinde uygulanan 17. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 2.maddesinde " Bu toplu iş sözlemesinin imza tarihinden sonra başka kamu kurumlarından hakları ile beraber devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği iş yerinde geçen çalışma süresi bu iş yerinde geçmiş gibi dikkate alınır. Ancak, yapılacak intibak bu toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden itibaren ileriye doğru hüküm doğuracak olup bu işçilere intibak nedeniyle bu toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden geriye doğru herhangi bir fark ödemesi yapılmayacaktır.Başka kamu kurumlarından her türlü işçilik alacaklarını alarak gelenlere bu hüküm uygulanmaz" kuralı öngörülerek açıktan atananlara ilişkin durum daha açık bir şekilde düzenlenmiştir.Davalı işverence kanun, yönetmelik ve protokol hükümlerine uygun olarak davacının işe giriş ücretinin belirlendiği anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14158, Karar No: 2013/2603, Tarih: 12.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/14158 E.  ,  2013/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili bila tarihli dava dilekçesinde;.... Köyü, 117 ada 6 parselde kayıtlı taşınmazın bir kısmında ..., bir kısmında kardeşi ...'ın 40 yılı aşkın süredir zilyetlik sıfatı ile tasarrufta bulundukları, taşınmaz üzerindeki mevcut yapıların müteveffa babaları tarafından yapıldığı, bu yapıları müvekkillerinin kullanıp ve ikamet ettikleri, hayvancılıkla uğraştıkları, bu yerlere ilişkin emlak vergilerini ödedikleri, .... tarafından elektrik bağlandığı, ancak; Orman İdaresinin kendilerine tebligat yaparak, 40 yıldır kullandıkları bu binaları yıkacağı ve boşaltmaları gerektiği ihbarında bulunduğu, müvekkillerinin orman vasfını taşımayan, orman sınırları dışına çıkarılmış bir arazide ikamet ettiklerini belirterek, arazi üzerindeki muhtesat hakkında Orman Bölge Müdürlüğünce verilmiş yıkım kararının tedbiren durdurulması, sözkonusu taşınmazın 40 yılı aşkın süredir süren zilyetlikleri ve mevcut arazinin 2/B kapsamında olup olmadığının tesbiti, arazi üzerinde iyiniyetle yaptırılmış ve davalının kusuru ile yıkılması muhtemel muhtesat bedelinin tespiti ile şimdilik 1.000,00 TL'sinin davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesi talebiyle dava açmıştır. Mahkemece, zilyetliğin korunması davalarının HMK.'nun 4/c maddesi gereğince sulh hukuk mahkemelerinin görevinde olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi vekili tarafından davacı tarafın üç farklı talep ile dava açtığı, eldeki davanın asliye hukuk mahkemesinin görevinde olduğu gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Dava, tesbit ve tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, zilyetliğin korunması davalarının HMK.'nun 4/c maddesi gereğince sulh hukuk mahkemelerinin görevinde olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş, ise de; dava, sadece zilyetliğin korunması davası olmayıp, zilyetliğin tesbiti, tazminat ve taşınmazın 2/B sahasında olup olmadığının tesbiti taleplerine ilişkindir. 1086 sayılı ...M.K'nun 8/3. maddesi ve 6100 sayılı H.M.K'nun 4/c maddesine göre, sadece zilyetliğin korunması davaları, sulh hukuk mahkemelerinin görevindedir. O halde, mahkemece; yargılamaya devam olunarak davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7881, Karar No: 2010/1593, Tarih: 23.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7881 E.  ,  2010/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar tarafından istenilmiş olup, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla; dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava tapuda kayıtlı taşınmaz ve taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatların mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, dosya kapsamında toplanan delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetinin tapu maliklerine ait olmasına, mülkiyetin tapu malikleri dışında bir kişiye veya maliklerden bir veya birkaçına ait olduğunun tespitine karar verilmesinin yasal olarak mümkün bulunmamasına, sözlü ve rızai taksime de değer verilemeyeceğine göre davacıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, mahkemece davaya konu muhtesatlardan bir kısmına yönelik istem yerinde görülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, oluşturulan hüküm davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 684. maddesi hükmünde, bir şeye malik olan kimsenin o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağı, 718. maddesi hükmünde de, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını da kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır. Genel kuralı oluşturan bu hükümler dikkate alındığında taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların mülkiyeti kural olarak arzın mukadderatına tabidir. Muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Aksine bir hüküm bulunmadıkça da muhtesatların mülkiyetinin taşınmazın malik veya maliklerinden başka birisine veya maliklerden bir veya birkaçına ait olduğunun tespiti dava edilemeyeceği gibi mahkemelerce de bu sonucu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, böyle bir istemle dava açılması halinde "Çoğun içinde azı da vardır" kuralı gözetilerek koşulların varlığı halinde davanın kısmen kabulü ile muhtesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

HUMK 388/son ve 389. maddeleri hükmüne göre de, hüküm fıkrasında istek sonuçlarının herbiri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

HUMK 388/son ve 389. maddeleri hükmüne göre de, hüküm fıkrasında istek sonuçlarının herbiri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

Somut olaya gelince, toplanan delillerden davaya konu muhtesatların üzerinde bulunduğu Kargir ev, ahır ve bahçe nitelikli 1505 parsel sayılı taşınmazın verasette iştirak olarak tapuda taraflar adına kayıtlı olduğu, daha önce kök miras bırakan ... 'ya ait olan taşınmazın ... 'nın 1994 yılında ölümü üzerine çocukları olan davalılar ile davacıların miras bırakanı ...'ya kaldığı, ...'nın 4.9.2004 tarihinde ölümü üzerine de bu mirasçının payının davacılara intikal ettiği, taşınmaz üzerinde sadece davacıların miras bırakanı ... tarafından meydana getirilen yapı, ağaç gibi muhtesatların bulunmadığı, kök miras bırakan tarafından meydana getirilen muhtesatların da mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Az yukarıda açıklanan hukuksal olgular gözetildiğinde davacıların miras bırakanı tarafından meydana getirildiği belirlenen muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinden söz edilemeyeceğinden mülkiyet tespitine karar verilemeyeceği kuşkusuzdur. Ayrıca taşınmaz üzerinde bulunan ve davacıların miras bırakanı tarafından meydana getirildiği belirlenen WC, banyo ve eklentileri ile zeytin, badem, ayva, şeftali, erik, armut, kayısı, asma ağaçları dışında kök miras bırakan ... tarafından meydana getirilmiş muhtesatların da bulunduğu, bunların bir kısmının aynı cins ve nitelikte muhtesatlar olduğu gözetildiğinde ileride bunların birbirinden ayrılabilmesi ve hükmün infazı sırasında birbirine karıştırılmaması için sadece bilirkişi raporuna atıfta bulunulmakla yetinilmemesi, hakkında kabul kararı verilen yapıların ayırıcı özelliklerinin ve bilirkişi raporuna ekli krokide ne şekilde gösterildiğinin hüküm yerinde açıklanması, yine ağaçların cins, sayı ve yaşları gibi ayırıcı özelliklerinin hüküm yerinde belirtilmesi gerekir. Ne var ki, mahkemece mülkiyet tespitine karar verilemeyeceği gözardı edildiği gibi, hakkında kabul kararı verilen muhtesatların diğer muhtesatlardan ayrılmasını sağlayacak ayırıcı özellikleri hüküm yerinde gösterilmemiş, bilirkişi raporuna yollama yapılmakla yetinilmiştir. Bu şekilde verilen bir hükmün infazda kuşku ve tereddüt yaratacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca mahkemece az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak hakkında kabul kararı verilen muhtesatların davacıların miras bırakanı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyet tespiti isteminin reddedilmesi, hüküm oluşturulurken sadece bilirkişi raporuna yollamada bulunulmakla yetinilmemesi, muhtesatların ayırıcı özelliklerinin de hüküm yerinde gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 106,40 TL temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 23.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.