muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17910, Karar No: 2013/16476, Tarih: 25.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/17910 E.  ,  2013/16476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıdan taşınmaz satın aldığını, satış bedelinin bir kısmını nakit ödeyip, bakiye bedel için davalıya çek verdiğini, davalının taşınmazı bir başkasına satması üzerine tarafların bir araya gelerek satış bedeli olarak verilen para ve çeklerin iadesi hususunda 19.06.2007 tarihli sözleşmeyi kaleme aldıklarını, ancak davalının sözleşme hükümlerine uymadığını, para ve çekleri iadeden kaçındığını, bunun üzerine davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek; itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacıya borcunun bulunmadığını, takibin dayanağı olan 19.06.2007 tarihli sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını, teyzesinin oğlu olan dava dışı .... davacıya borcu bulunduğunu, davacı ile dava dışı.... sözleşme imzalamak üzere bir araya geldikleri sırada, davacının tanık olarak yanlarında bulunmak üzere kendisini davet ettiğini, hazırlanan sözleşmeyi okuduğunda isminin tanık değil, borçlu olarak yazıldığını gördüğünü, bu nedenle sözleşmeyi imzalamadığını, dava dışı .... kendisinin imzasını taklit etmiş olabileceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davalının icra dosyasına açık ve net imza inkarında bulunmadığı, sözleşme içeriği dikkate alındığında davalının, davacıya 10.768,63 TL borçlu olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, takibin 10.768,63 TL'lik kısmına ilişkin itirazın iptali ile 4.307,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsili cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

....

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava; taraflar arasında akdedilen adi yazılı sözleşmeye dayalı olarak başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; icra takibine konu alacağın dayanağını teşkil eden 19.06.2007 tarihli sözleşmedeki imzanın davalıya ait olup, olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan herbiri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür.

Temyize konu uyuşmazlık; icra takibine konu alacağın dayanağını teşkil eden 19.06.2007 tarihli sözleşmedeki imzanın davalıya ait olup, olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan herbiri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesinde de; ispat yükünün kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa ait olduğu vurgulanmıştır.

Somut olayda, sağlıklı bir inceleme yapılabilmesi için öncelikle ispat yükünün hangi tarafa düştüğünün tespit edilmesi gerekir.

Davada ispat külfeti; senedi elinde bulundurup, takibe girişen ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya yani davacıya düşmektedir. Dolayısıyla ispat yükünün borçluya yüklenmesi olanaklı değildir.

Dosya kapsamından; mahkemece resmi makamlara müzekkere yazılarak, davalı-borçlunun imza örneklerinin temin edildiği, davalının oturarak ve ayakta imza örneklerinin alındığı, sözleşmedeki imzanın davalının eli mahsulü olup olmadığı husunda ....'ndan rapor talep edildiği anlaşılmaktadır.

.... 12.11.2012 tarihli raporda; "inceleme konusu sözleşmede ... adına atılı bulunan imzanın basit tersimli, teşhise yeter nitelikte karakteristik materyal ve yazı unsuru içermeyen bir imza olması nedeniyle aidiyetinin, bu meyanda sorulduğu üzere ...'un eli ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilemediğini" bildirmiş olup, raporda sözleşmedeki imzanın davalının el ürünü olup, olmadığı hususunda müspet ya da menfi bir kanaat verilemediği görülmektedir.

Hal böyle olunca; imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senedi elinde bulundurup takibe girişen ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıda olmasına, alacaklının da mevcut delillerle imzanın borçluya ait olduğunu ispatlayamamasına rağmen, ispat külfetinin ters çevrilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; hem dava dilekçesinde hem de delil dilekçesinde, "her türlü yasal delil" demek suretiyle yemin deliline dayanan davacıya, davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılıp, hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek olmalıdır.

...

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17893, Karar No: 2022/7226, Tarih: 21.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/17893 E.  ,  2022/7226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Sındırgı Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Sındırgı Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, davacı tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi üzerine temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar verilmiş, bu kez davacı tarafından ek karar temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sonucunda, ... İli Sındırgı İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 257 ada 440 parsel sayılı 11.174,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle çamlık vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... irsen intikal, satınalma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddedilmiş, davacının Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine 26.03.2018 tarihli ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ve bu ek karar davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Öncelikle temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararın incelenmesi gerekmektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesi uyarınca, Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir. Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusu neticesinde verdiği karar miktar itibariyle kesin nitelikte olmayıp temyizi kabil nihai karar olduğundan, temyiz talebinin reddine ilişkin usul ve yasaya aykırı Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4894, Karar No: 2013/7374, Tarih: 25.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4894 E.  ,  2013/7374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

1-Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip,harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas,1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında,harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Öte yandan, temyiz dilekçesinin hakim tarafından havale edilmesiyle birlikte ilgilisince mahkeme kalemine tevdi edilmesi, kalemce de anılan dilekçenin kaydı gerekir. Hakimce havale edilen dilekçenin kaleme geç tevdii halinde bu husus, mahkeme kalemince tutanağa bağlanmalı ve dilekçenin yeniden havalesi istenmelidir. Şayet dilekçe havale edilip, mahkeme kalemince, dilekçenin kaleme geç tevdi edildiği belgelendirilmemişse, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi, bu husus belgelendirilmişse dilekçenin hakim havalesinden sonra dosyaya alındığı, ancak takip eden işlemlerin mahkeme kalemince yerine getirilmediği kabul edilir. Nitekim, aynı hususlar Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 25.01.1985 gün ve E: 1984/5, K:1985/1; Hukuk Genel Kurulu'nun 14.12.2011 gün ve E: 2011/12-843, K: 2011/785 sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda, gerekçeli kararın 29.04.2013 tarihinde tebliği üzerine davalı temsilcisi tarafından verilen 12.04.2013 tarihli temyiz dilekçesinin hakim tarafından aynı tarihte havale edildiği ve temyiz harcının 15.04.2013 tarihinde yatırıldığı anlaşılmış ancak, temyiz dilekçesinin süresinde kaydedilip kaydedilmediği, kaydedilmişse hangi tarihte kaydedildiği hususunda dosyada bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Anılan temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 18 ve 48. maddeleri hükümleri uyarınca süresinde temyiz kaydının yapılıp yapılmadığı araştırılarak, süresinde temyiz kaydı yapılmamışsa buna ilişkin belgenin ya da tutanağın eklenmesi; temyiz dilekçesinin hakime havale ettirilmesi sonrasında mahkeme kalemince, dilekçenin kaleme geç tevdi edildiği belgelendirilmişse, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi,

2-Anıla husus belgelendirilmemişse dilekçenin süresinde kaydının yapıldığının ve temyiz isteminin süresinde olduğunun kabul edilmesi gerekir. Temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü halinde ise; davalıdan 1.800,00 TL temyiz karar harcı alınmışsa da ... 2. Noterliği'nin 17.01.2008 tarih ve 357 yevmiye nolu düzenleme şeklindeki gayrimenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine karar verildiğinden, sözleşmedeki taşınmazların toplam değeri 465.520,00 TL olarak açıklanmış ve ıslahla bu miktara yönelik nispi harç

tamamlanmış olmasına göre, bu miktar üzerinden hesaplanacak eksik temyiz karar harcının tamamlanması için HUMK`nın 434/3. maddesi uyarınca davalı tarafa muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi ya da aynı madde uyarınca mahkemece bir karar verilmesi,

3) HMK'nın 301/1. maddesine göre "Hüküm yazılıp imza edildikten ve mahkeme mührü ile mühürlendikten sonra, bir nüshası da gecikmeksizin tarafa tebliğ edilir." Hüküm sonrasında verilen tashih ve tavzih kararları da hüküm kapsamında sayılacaklarından taraflara tebliğ edilmelidir.

Somut olayda, hükümden sonra mahkemece verilen 03.04.2013 tarihli tavzih kararının davalı şirkete tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılamadığından, yerel mahkeme hükmü tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin dosyaya konulması, tebliğ edilmemişse 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve 25.01.2012 tarih ve 28184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi ve temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edilerek, temyize cevap süresi beklenmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11568, Karar No: 2016/7215, Tarih: 05.12.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2015/11568 E.  ,  2016/7215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiracılık sıfatının tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracılık sıfatının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin bu taşınmazı 2008 yılından bu yana kullanmakta olup, kira borcu bulunmadığını, meclis kararı ile, belediyeye ait işyerlerini kullanan tüm kiracılardan kira borcu bulunmayanlar ile 5 yıl süreli yeni kira sözleşmesi yapılması şeklinde karar alındığını, bu şekilde Sürgü Belediyesi ile kira sözleşmelerinin yenilendiğini, müvekkilinin belediye kiracısı olmasına ve kira borcu bulunmamasına rağmen tüm kiracılar için uygulanması gereken meclis kararının sadece müvekkili için uygulanmadığını ileri sürerek müvekkilinin kira sözleşmesinin 5 yıl süre ile yenilendiğinin kabulü ile müvekkilinin kiracı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı cevap dilekçesi ile; davacı tarafın dayanak noktasının tamamen idari işlemi kapsadığını, mahkemenin yargı yolu bakımından görevsizlik kararı vermesi gerektiğini, idare mahkemesi tarafından kira sözleşmesinin iptaline karar verildiğini, bu nedenle kiracı olduğuna dair karar verilmesi durumunda bir çelişki ortaya çıkacağını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, sözleşmenin konusu olan taşınmazların ...'a kiralanmasına ilişkin idari işlemin ... İdare Mahkemesi kararı ile kanunun aradığı şartlara uyulmadan usulsüz bir şekilde tahsis edildiğinden bahisle iptaline karar verildiği, bu durumda kira sözleşmesinin dayanağı olan idari işlemin ortadan kalktığı ve dolayısıyla kira sözleşmesinin geçerliliğini yitirmiş olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin kiracılık sıfatının devam ettiğine ilişkin tespit talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davaya konu .... 147/A-B-C-D nolu işyerlerinin 01.01.2015 – 31.12.2015 tarihleri arasında ... isimli şahsa kiralanmasına ilişkin işlemin iptali istemi ile açılan davada, ... İdare Mahkemesinin 01.06.2015 tarihli ilamı ile kiralama işinin ihaleye çıkartılmadan sözleşme süresinin uzatılarak yapılmasının hukuken mümkün olmadığı, 147/A-B-C-D nolu işyerlerinin 01.01.2015 – 31.12.2015 tarihleri arasında ... isimli şahsa kiralanması yönünde alınan kararda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptali yönünde karar verildiği anlaşılmaktadır. ... İdare Mahkemesinin 2014/1451 Esas ve 2015/896 Karar sayılı dosyasının sonucu eldeki davayı doğrudan etkileyecek niteliktedir. Bu durumda açıklanan dava dosyasının kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26117, Karar No: 2012/14082, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/26117 E.  ,  2012/14082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğu anlaşılıp kurumdan getirtilerek 17.06.2008 tarihinde duruşma açılarak sorgusu yapılan sanığın CMK'nın 196. maddesine aykırı şekilde 04.11.2008 tarihli karar celsesinde kurumdan getirtilmeden karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Çocuk sanığın diğer sanıkla birlikte müştekinin evine girmiş olması nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 14.06.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9416, Karar No: 2022/14935, Tarih: 26.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/9416 E.  ,  2022/14935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde sanığa ait işyerinde yapılan aramada 1.550 gr kıyılmış tütün, 4 adet ... ibaresi yazılı kutu içerisinde sarılmış vaziyette toplam 800 adet dolu vaziyette sigara, 18 paket içerisinde 20 adet sarılmış sigara bulunan toplam 360 adet dolu vaziyette sigara ve 3 kutu ... ibaresi yazılı olan kutu içerisinde 600 adet makaron bulunarak el konulduğu, ele geçen makaron, kıyılmış tütünlerin yabancı menşeili olduklarının tespiti halinde sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi kapsamında olacağı, yerli olduklarının tespiti halinde ise suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Yasanın 8. maddesinde belirtilen ve idari yaptırımı gerektiren kabahati oluşturacağı cihetle; dava konusu doldurulmuş makaronlar yönüyle makaronlar ve içerisindeki kıyılmış tütünlerin ve haricen ele geçen makaron ve kıyılmış tütünlerin yabancı menşeili olup olmadıklarının tespiti hususunda alanında uzman bilirkişiden usulünce rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 160 TL adli para cezasına hükmolunduğu, hükmün bir bütün olup bölünemeyeceği gözetilmeden, hapis cezası ve doğrudan verilen adli para cezası olarak bölünerek adli para cezası açısından zararın denetim süresi içinde karşılanması şartıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi,

2-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek,, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3-28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinde yapılan değişiklik öncesi anılan maddede öngörülen hapis cezası üst haddinin 2 yıl olduğu gözetilerek;

Anayasa Mahkemesi'nin 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı CMK’nun 251/1. maddesinde hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin aynı Yasanın geçici 5/1-d bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarih ve 2020/81 E., 2021/4 K. sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibariyle hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Yasanın 31. maddesiyle eklenen Geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, TCK'nun 7. ve CMK’nun 251. maddeleri uyarınca sanığın eyleminin “basit yargılama usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5-TCK'nun 53. maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerektiğinin gözetilmemesi,

6-Dava konusu eşya hakkında 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.