muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10293, Karar No: 2023/513, Tarih: 19.01.2023

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın idare tadına tescili talep edilmesine rağmen terkinine karar verilmesinin hatalı olduğunu, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği sonucuna varılmakla birlikte, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/a maddesine göre yenileme çalışmaları yapılması nedeniyle yenileme sonrası oluşan yüz ölçümü üzerinden hesap yapılması, karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı tarafa derhal ödenmesi ve faiz hususları yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, yüz ölçümünün hatalı belirtildiğini, müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalılar arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ve 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihâi kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki ... İli, .... ilçesi, ... Mahallesi 172 ada 13 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

4. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. 3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi uyarınca yapılan yenileme çalışmaları sonucunda 172 ada 13 parsel 741,53 metrekare olarak tespit ve tescil edildiği, bedele de bu metrekare üzerinden hükmedildiği halde, gerekçeli kararda 741,44 metrekare olarak gösterilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (5) ile gösterilen bendinde yer alan ''741,44'' sayısının çıkarılmasına yerine ''741,53'' sayısının yazılması suretiyle hükmüm DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11665, Karar No: 2019/3473, Tarih: 03.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11665 E.  ,  2019/3473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet, Tefecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan: Beraat

Katılan vekilinin 07.01.2015 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden temyiz talebinin sanıklar hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen hükümlere yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında "213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yüklenen suçları işlediği sabit olmadığından CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında "213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet" suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında açılan davada Vergi Suçu Raporu düzenlenmediğinden Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmadığının bildirilmesi nedeniyle 213 sayılı Kanun'un 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa yokluğundan CMK'nin 223/8. maddesi gereğince davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA,

C) Sanık ...'un hakkında "tefecilik" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, Pos cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret eylemlerinin, hem TCK’nin 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunu hem de ...... sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, her iki suç için öngörülen cezaların aynı olması karşısında, ...... sayılı TCK’nin 44. maddesi ve özel norm ilkesi önceliği gereğince sanık hakkında 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı ...... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4755, Karar No: 2019/8035, Tarih: 23.12.2019

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2018/4755 E.  ,  2019/8035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

K A R A R

A) Davacı İstemi;

Davacılar dava ve ıslah dilekçeleri ile kazalının kendisi için 325.475,96 TL bakıcı gideri, eş için 500,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, çocuklar için 500,00'er TL maddi, 20.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

B) Davalı Cevabı;

Davalılar davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı:

İlk derece mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davacılar eş ve çocukların maddi tazminat istemlerinin reddine, davacı kazalı lehine 195.285,58 TL bakıcı gideri, eş lehine 25.000,00 TL, çocuklar lehine de 15.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nce tarafların istinaf başvurularının HMK. 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz Nedenleri:

Davacılar temyiz dilekçelerinde özetle, ilk derece mahkemesi tarafından bakıcı giderine uygulanan takdiri indirim oranının fazla olduğunu, çocuklardan Yeşim ve ...'in hali hazırda gençlik dönemlerinde olduklarını, her ikisinin de eğitim yaşamlarının devam ettiğini, söz konusu karar verilirken bu durumun dahi göz ardı edildiğini, davacılar lehine hükmedilen manevi tazminatların az olduğunu,

Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle, kusurun hatalı tespit edildiğini, manevi tazminatların fazla olduğunu,

Davalı ... Hiz.Tic. A.Ş. temyiz dilekçesinde özetle, davacı kazalı tarafından kaza sonrası ... 6. ... Mahkemesi 2008/152 E. sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat davası açıldığını ve bu dava neticesinde kazalıya 490.379,80 TL ödeme yapıldığını, dolayısıyla davacı tarafın tüm maddi tazminat maddi zararının o dosya neticesinde karşılandığını, fakat bu dava ile davacılar tarafından haksız ve hukuka aykırı bir şekilde bu dava ile talepte bulunulduğunu, SGK tarafından kazalıya ömür boyu ... göremezlik ödeneği bağlandığını, bu hususun tazminatın miktarında dikkate alınması gerektiğini, zamanaşımı söz konusu olduğunu, eş ve çocuklar lehine manevi tazminat verilmesinin hatalı olduğunu, manevi tazminatların fazla olduğunu, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğunu, mahkeme tarafından kazalının Adli Tıp Kurumu’na sevki yapılmadan ve davacının iyileşip iyileşmediği, maluliyet oranında bir değişme olup olmadığı araştırılmadan yıllar önce alınmış olan rapora dayanılarak hüküm kurulmasının doğru olmadığını, SGK tarafından açılan rücu dava dosyasında mahkeme tarafından kazalının Adli Tıp Kurumu’na sevkine karar verildiğini, kusurun hatalı tespit edildiğini, mahkeme tarafından bakıcı giderinden daha fazla indirim yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

1-Davacılar Eş ve Çocukların Manevi Tazminat İstemlerine İlişkin Hükümler Yönünden

1-Davacılar Eş ve Çocukların Manevi Tazminat İstemlerine İlişkin Hükümler Yönünden

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacıların dava dilekçeleri ve ıslah ile kazalının kendisi için 325.475,96 TL bakıcı gideri, eş için 500,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, çocuklar için 500,00'er TL maddi, 20.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulundukları, ilk derece mahkemesince, davacılar eş ve çocukların maddi tazminat istemlerinin reddine, davacı kazalı lehine 195.285,58 TL bakıcı gideri, eş lehine 25.000,00 TL, çocuklar lehine de 15.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, tarafların bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nce başvuruların esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince 01/01/2018 tarihinden sonra verilen kararlar için kesinlik sınırı 47.530,00 TL'dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından, davacılar eş ve çocukların manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin temyiz eden tüm taraflar yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacılar eş ve çocukların manevi tazminat istemleri hakkındaki hükümlerin temyizi mümkün olmadığından, temyiz eden tarafların açıklanan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer Hükümler Yönünden

Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının bakıcı gideri, yakınlarının ise maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından davacının ... kazası sonucu %100 oranında sürekli ... göremezliğinin bulunduğu ve bakıma muhtaç durumda olduğu, ... kazasının meydana gelişinde davacı sigortalının %30 oranında müterafik kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır.

2-Dava, sigortalının bakıcı gideri, yakınlarının ise maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından davacının ... kazası sonucu %100 oranında sürekli ... göremezliğinin bulunduğu ve bakıma muhtaç durumda olduğu, ... kazasının meydana gelişinde davacı sigortalının %30 oranında müterafik kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır.

Şüphesiz başkasının bakımına muhtaç kalan sigortalının, bakım giderleri de maddi zarar olarak ortaya çıkar.. Bakıcı gideri hesaplanırken PMF yaşam tablosu kullanılmaktadır. Kazalının, ... kazası nedeniyle uğradığı gelir kaybının hesabının sözü edilen tabloya göre yapılması, geleceğin varsayıma göre belirlenmesi yönünden yerindedir. Ancak işgücünü kaybeden kazalının sağlıklı bir insan için geçerli olan PMF yaşam tablosuna göre belirlenen bakiye ömrü boyunca bakıcı giderinin bulunacağının kabulü yerinde değildir. Ayrı bir bakiye ömür belirlenmesi de mümkün olmadığına göre davacının halen ve bakiye ömrü içerisinde de sürekli bakıcı çalıştırmayıp aile içi bakım dayanışmasından yararlanacağı da gözetilerek hakim, burada hakkaniyet indirimi ile uygun bir bakıcı giderine hükmetmelidir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun, (1) sayılı tarifesinin A.III.1.a maddesinde konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında karar ilâm harcı alınacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, hesaplanan bakıcı giderine uygulanan %40 oranındaki hakkaniyet indirimi bir miktar fazla olduğu gibi, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesinden dolayı her iki davalı aleyhine tek bir 16.307,65 TL nispi istinaf karar harcı yüklenmesi gerektiği halde her iki davalıdan ayrı ayrı 17.214,65'şer TL nispi istinaf karar harcı alımasına, bunun yanında davacıların istinaf kanun yoluna başvururlarken fazladan yatırdıkları harç tutarları dikkate alınmadan, davacılardan bakiye harç tahsiline karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kaldırılmalı, ilk derece mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 23/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2155, Karar No: 2020/5814, Tarih: 20.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2155 E.  ,  2020/5814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Türkiye Yüksek Tahsil Gençliği Öğrenim Ve İhtisas Vakfı aralarındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasına dair ... 8.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13/04/2016 tarihli ve 2015/332 E.-2016/200 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 25/09/2019 tarihli ve 2017/9001 E.-2019/7130 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 20/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7758, Karar No: 2023/5183, Tarih: 02.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7758 E.  ,  2023/5183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/870 E., 2023/924 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 15. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/14 E., 2023/56 K.

Taraflar arasındaki baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2020 yılında İsveç'te boşandıklarını, İsveç'teki boşanma kararının tanındığını, ortak çocukların İsveç'teki okullarının tatil günlerine göre görüşme günlerine karar verilmesi talep edilmişse de mahkeme tarafından bu hususun tanıma ve tenfiz davasında karara bağlanamayacağı, ayrı bir dava konusu edilmesi gerektiği kararı verildiğini beyan ederek, çocukların bulundukları ülkedeki okullarının yaz tatilleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yılda 2 haftalığına Türkiye'ye gelerek davacı babanın yanında kalacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde davayı kabul ettiklerini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların ortak çocukla baba arasında kişisel ilişki tesisi hususunda uzlaşmaya vardıkları, bu hususunun müşterek çocuğun da menfaatine olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile; davacı baba ile ortak çocuklar 2014 doğumlu ... ile 2016 doğumlu İrem Aral arasında, 1 Temmuz günü saat 10.00 ile 31 Ağustos günü saat 19.00 arasında yatılı olarak kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

2. Davalı vekili talebi aşar şekilde hüküm kurulduğunu bildirerek "1 Temmuz günü saat 10.00 ile 31 Ağustos günü 19.00 tarihleri arasında yatılı olarak" kısmının bu süreyi bu tarihler arasında "2 hafta" ile sınırlı olacak şekilde hükmün talep ve kabul doğrultusunda hükmün tavzihine karar verilmesini talep etmiş, davacı vekili 22.03.2023 havale tarihli dilekçesi ile tavzih talebini kabul ettiklerini beyan etmiştir.

3.İlk Derece Mahkemesi tarafından dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda; tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

3.İlk Derece Mahkemesi tarafından dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda; tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tavzih talebinin reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı taraf vekillerine 28.01.2023 tarihinde tebliğ edildiği, kararın kesinleştiği, davalı vekili tarafından tavzih talebinde bulunulduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereğince; hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceği hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği belirtildiği, buna göre ret gerekçesi yerinde olduğu, kişisel ilişkiye ilişkin kararlar maddî anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp değişen koşullara göre kişisel ilişkinin düzenlenmesi her zaman dava yolu ile istenebileceği gerekçesi ile davalının ek karara yönelik istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının talebinden ve taraflarının kabulünden farklı olarak, 1 Temmuz ile 31 Ağustos tarihlerinin tamamını kapsayacak şekilde ve ortak çocukların, yurt dışında yaşadıkları gözetilmeden her yılın 2 ayını babaları ile geçirecekleri anlamına gelen bir karar kurulmasının hatalı olup tavzih talebinin reddinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; reddedilen tavzih talebi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına yönelik davada kesinleşen hükümde belirlenen sürelerin tavzih yoluyla değiştirilip değiştirilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun 305 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.