muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5500, Karar No: 2024/507, Tarih: 16.01.2024

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2694, Karar No: 2015/4437, Tarih: 29.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2694 E.  ,  2015/4437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın şikayetçiler ... ve ...'ın ortak işlettikleri işyerine giderek kendisini ... olarak tanıtıp Almanya'dan araçla geldiğini, Aydın otobanında kaza yaptığını, kaza sırasında eşyalarının ve parasının çalındığını, aracı tamir ettirmek için getireceğini, bu nedenle paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek ve bu sırada telefonla Almanca konuşmalar yaparak aldattığı şikayetçilerden 70 TL aldığı, sanığın aynı şekilde şikayetçiler ..., ... ve ...'dan da para istediği, şikayetçi ...'ın işyerinde olduğu sırada kolluk kuvvetlerince yakalandığı, şikayetçiler ... ve ...'nun ise para vermeyi reddettikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 90 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının “A” bölümündeki adli para cezasına ilişkin sırasıyla "90 GÜN", "75 GÜN" ve "1500 TL" ibarelerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi, “B”, “C” ve “D” bölümlerindeki adli para cezasına ilişkin "90 GÜN", "22 GÜN" ,"18 GÜN" ve “360 TL” ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5 GÜN", "1 GÜN", "1 GÜN" ve "20 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3856, Karar No: 2023/5186, Tarih: 12.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3856 E.  ,  2023/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/224 E., 2023/274 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suçlara yardım

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2021 tarihli ve 2020/64 Esas, 2021/212 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında;

1- Maktul ...'i kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Katılan ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.01.2022 tarihli ve 2021/1458 Esas, 2022/115 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik yapılan istinaf başvurularının esastan reddine kararı verilmiştir.

C. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/6986 Esas, 2022/9492 Karar sayılı kararı ile "sanığın eylemlerinin kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım niteliğinde olması gerekçesiyle" hükümlerin bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/6986 Esas, 2022/9492 Karar sayılı kararı ile "sanığın eylemlerinin kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım niteliğinde olması gerekçesiyle" hükümlerin bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2023/224 Esas, 2023/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, maktulü kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri bozma kararına uyulmasının hukuka aykırı olduğuna, uygulanan takdiri indirime ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin sübuta, kasten öldürme suçuna iştirak etmediğine, katılan ...'a yönelik eylem dolaysıyla da kabul anlamına gelmemek kaydı ile ancak kasten yaralamadan sorumlu tutulabileceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri bozma kararına uyulmasının hukuka aykırı olduğuna, uygulanan takdiri indirime ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin sübuta, kasten öldürme suçuna iştirak etmediğine, katılan ...'a yönelik eylem dolaysıyla da kabul anlamına gelmemek kaydı ile ancak kasten yaralamadan sorumlu tutulabileceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Olay tarihinde maktul ... ve akrabası olan katılan ...'ın bindikleri halk otobüsü ile yolculuk yaptıkları esnada aynı otobüste yolcu olarak bulunan ve sanık ...'nın da arkadaşı olan temyiz dışı sanık ... arasında kimin başlattığı belirlenememekle birlikte tartışma başladığı, sanık ...'nın da bu sırada otomobili ile iş arkadaşı olan ...'i alıp beraber iş yerine gitmek üzere ...'in otobüsten ineceği durakta beklediği, tartışmanın büyümesi üzerine maktul ..., katılan ... ve ...'in olayın meydana geldiği durakta otobüsten arbede halinde indikleri ve kavga etmeye başladıkları, o esnada araç içerisinde oturmakta olan sanık ...'nın araçtan inerek kavga eden taraflara doğru gittiği ve yere düşen kişiye tekme attığı, ... bir yanda kavgaya devam ederken diğer yanda sanık ...'nın kim olduğu tespit edilemeyen ancak kavganın karşı tarafı olan diğer kişiyle ile kavga etmeye devam ettiği, kavga sırasında ... 'nin ele geçirilemeyen bıçakla maktul ...'a ve katılan ...'ya vurduğu, ardından tarafların ayrılarak kavgaya son verdikleri, ... ve sanık ...'nın olay yerindeki sanık ...'ya ait olan beyaz araca binerek olay yerinden ayrıldıkları, maktul ...'ın kaldırıldığı hastanede öldürücü mahiyetteki bıçak darbesi sebebiyle hayatını kaybettiği, katılan ...'ın da aldığı üç bıçak darbesi sebebiyle hayati tehlike geçirdiğinin anlaşıldığı, "kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs eylemleri sırasında asli failin yanında bulunan, suç işleme kararını kuvvetlendirerek, manevi yönden cesaret veren, olaydan sonra onunla birlikte kaçan sanık ...'nın, öldürme suçunun işlenmesine yardım eden konumunda olduğunun anlaşıldığı, her ne kadar sanığın kavgaya bizzat dahil olmak suretiyle sadece manevi değil maddi (fiili) katkıda da bulunduğu görülmüş ise de, Hukukî Süreç başlığı altında (C) bendinde bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilamı uyarınca sanığın bu katkısının iştirak boyutuna ulaşmayıp yardım boyutunda kaldığı kabul edilmiş ve ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın maktule karşı kasten öldürmeye yardım ve katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin bozma kararına uyulmasının hukuka aykırı olduğuna, uygulanan takdiri indirime; sanık ... müdafinin sübuta, kasten öldürme suçuna iştirak etmediğine, katılan ...'a yönelik eylem dolaysıyla da kabul anlamına gelmemek kaydı ile ancak kasten yaralamadan sorumlu tutulabileceğine yönelen temyiz itirazları yönünden;

IV. GEREKÇE

Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin bozma kararına uyulmasının hukuka aykırı olduğuna, uygulanan takdiri indirime; sanık ... müdafinin sübuta, kasten öldürme suçuna iştirak etmediğine, katılan ...'a yönelik eylem dolaysıyla da kabul anlamına gelmemek kaydı ile ancak kasten yaralamadan sorumlu tutulabileceğine yönelen temyiz itirazları yönünden;

“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suç vasıflarının Hukukî Süreç başlığı altında (C)

bendinde bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda isabetli bulunduğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2023/224 Esas, 2023/274 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Sanığa hükmolunan ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

... BAM 2. Ceza Dairesi Başkanı ... 'in karşı oy gerekçesinde isabetle belirtildiği üzere,

Sanık ... Demirci ... Büyükşehir Belediyesinde çalışmakta olup, mesai haricinde sanık ...'nında çalıştığı AB Tech Elektronik isimli fabrikada (iş yerinde) part-time olarak çalıştığı,

Sanıkların savunmaları ve bunu doğrulayan HTS kayıtlarına göre sanık ... işe gelirken sanık ...'yı aradıktan sonra Vefa'da araç ile otobüs durağından onu alıp (internet üzerinden yapılan tespite göre yaklaşık 1400 metre mesafedeki) işyerine götürdüğü,

Sanık ... Demirci ... Büyükşehir Belediyesinde çalışmakta olup, mesai haricinde sanık ...'nında çalıştığı AB Tech Elektronik isimli fabrikada (iş yerinde) part-time olarak çalıştığı,

Sanıkların savunmaları ve bunu doğrulayan HTS kayıtlarına göre sanık ... işe gelirken sanık ...'yı aradıktan sonra Vefa'da araç ile otobüs durağından onu alıp (internet üzerinden yapılan tespite göre yaklaşık 1400 metre mesafedeki) işyerine götürdüğü,

Dosyadaki kamera kayıtlarına göre sanık ...'nın beyaz bir araç ile otobüsten önce gelip durak yakınında yolun sağ tarafındaki boşlukta yaklaşık yola 20-30 metre mesafede araç içerisinde beklediği, Otobüs geldiğinde otobüsten üç kişinin iner inmez kavgaya başladığı, iki kişinin yere yuvarlandığı, bir müddet sonra sanık ...'nın araçtan inip olay yerine koştuğu ve yerdeki şahsın üzerinde olan kişilerden birine tekme savurarak olaya dahil olduğu, daha sonra da katılan sanık ... ile ayrı bir yerde kavgaya devam ettiği, sanık ...'nın dahil olmasıyla kavganın bittiği, kavga süresinin 27 saniye (14:24:25-14:24:52) olduğunun görüldüğü,

HTS kayıtlarına göre sanık ... Demirci'nin 25/07/2019 ile suç tarihi olan 02/09/2019 tarihleri arasında baz istasyonlarına göre aynı yol güzergahından altı farklı günde sanık ...'yı 17 kez aradığı, her gün de olay günü olduğu gibi en az iki kez, bazı günlerde 3-4 kez aradığı, sanıkların savunmalarında belirttikleri şekilde ...'in otobüse bindikten sonra sanık ...'yı kendisini alması için aradığı, durağa yaklaştığını, gelip gelmediğini sorduğu şeklindeki savunmalarını doğruladığı,

Sanık ... araç içerisinde beklerken kavga başladığını fark ettikten bir müddet sonra kavgaya da elinde kavgada avantaj sağlayacak sopa, bıçak, silah ve benzeri hiçbir cisim olmadan katıldığı, kavga için hele de birilerini öldürmek veya öldürülmesine yardım etmek amacıyla olay yerine gitmiş olsaydı, yanında bir kaç kişi daha getirebileceği gibi, en azından yanına sopa, bıçak, silah gibi bir şeyler de alması gerektiği, otobüste sanık ... ile maktül ... ve mağdur ... arasında geçen olaydan haberdar olmasının mümkün olmadığı, dolasıyla sanığın olay yerine kavga için gitmediği ve diğer sanıkla fikir birliğinin olmadığını gösterdiği,

Sanık ... kavga sırasında arkadaşının elinde bıçak görmediğini savunduğu, Kavganın önce üç kişi arasında başlayıp, yerde yuvarlanarak devam ettiği sırada onları ayırmak için inen yolcularla birlikte sanık ...'nında katıldığı, kavga sırasında karşı tarafın hamlelerine dikkatini yönelmesi ve olayı seyreden bazı tanıkların bile bıçağı görmedikleri şeklindeki beyanlarından da anlaşılacağı üzere yerde de yuvarlanan arkadaşının elindeki bıçağıda göremeyebileceği , yerde olan arkadaşının elinde bıçak olduğunu gördüğüne ve görerek onun eylemine iştirak ettiğine dair savunmasının aksine hiç bir delil bulunmadığı, Kaldı ki sanık ...'nın sanık ...'e müdahalede bulunarak TCK'nin 86/2, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına CMK'nın 231. Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen katılan sanık ...'ya arkadaşı ...'i kurtarmak maksadıyla müdahalede bulunması dışında maktul ...'e müdahalede bulunmadığı, sanık ...'in maktulü bıçaklarken ona yardımcı olduğu hususunda aleyhine deliller bulunmadığı gibi, toplam 27 saniye süren kavganın kaçıncı saniyesinde ve toplam kaçıncı saniyede kavgaya dahil olduğu net bir şekilde anlaşılamayan sanık ...'ın asıl eylemleri gerçekleştiren sanık ... Demirci'nin olayın kaçıncı saniyesinde bıçak çıkardığı, bu bıçağı kaç saniye boyunca maktul ve mağdur ...'e salladığı, başka bir anlatımla bıçağın kavga sırasında hangi saniyeler arasında işlev gördüğünün belirlenemediği gibi, sanık ...'in belli ki olayın başlangıcında kullanmayı düşünmediği bıçağı maktul ve mağdur ...'ın kendisini yere düşürerek yaralamalarının etkisiyle olaydan başka türlü kurtulamayacağını varsayarak bir anda verdiği bir kararla bu bıçağı çıkarıp çok kısa süre içerisinde bu bıçakla maktul ve mağduru yaraladığı, yani sanık ...'in dahi bu kavgada bıçak kullanacağını kavga başlarken bile bilmediği, düşünmediği, yerde yuvarlanırken de son anda bıçak kullanmaya karar verdiği,

dolayısıyla sanık ...'nın bu bıçağın çıkarılarak olayda kullanılacağını bilmesi veya tahmin bile etmesinin mümkün olmadığı, bıçakla saldırıların çok kısa bir sürede gerçekleşmesi sebebiyle sanık ...'in bıçak kullanmasını engelleyebilecek durumda olmadğı, bu itibarla sanık vefanın sanık ...'in sonradan verdiği kararla gerçekleştirdiği bu eylemlere bilerek, isteyerek maktulün ölmesini veya mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs mahiyetinde sonuçlanacak bu eylemlere bilerek, isteyerek, öngörerek iştirak iradesi dahilinde katıldığı hususlarının belli olmadığı bu hususta bir şüphe oluşması durumunda ceza hukukunun genel prensiplerinden olan şüpheden sanık yararlanır kuralı uyarınca sanık ...'nın maktule yönelik kasten öldürme veya mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını TCK'nin 39. maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla değil, çok kısa süren bu olay sebebiyle maktule yönelik eylemden dolayı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine , mağdur ...'a yönelik eylem sebebiyle TCK'nin 86/2. maddesiyle cezalandırılması gerektiği, sanık ...'nın maktule ve mağdura yönelik eylemlere yardımcı olduğunun kabulü hâlinde bu kez sanık ...'in hem maktule hem mağdur ...'a yönelik suçları sebebiyle TCK'nin 29. maddesi uyarınca cezalarından indirim yapıldığı, mağdur sanık ... Demirci'nin olay sırasında Adlî Tıp Kurumu raporuna göre sol dirsekte yanda yaklaşık 12x3 cm abrazyon, sağ el dorsalde 4 cm sıyrık, boğazda önde 3x3 kızarıklık, sağ meme üstünde yaklaşık 4x4 cm kızarıklık, sağ diz altında yaklaşık 3x3 cm kızarıklık, sol uylukta önde 3 cm 4 cm uzunlukta hafif sıyrık, sağ el bilek içi 3 cm çizik, sol dirsek içte yaklaşık 4x3 cm morluk, oksipitalde 3x2 cm hafif şişlik, mandibula sağ eklem kısmında ... bulgularıyla hayati tehlike geçirmeyip BTM ile giderilecek şekilde yaralandığı, sanık ...'nın mağdur sanık ...'i olayın gerçekleştiği yerde otobüsten inmelerinin gerekli olmadığı anlaşılan maktul ve mağdur ...'ın otobüsten mağdur sanık ...'i dövmek için indikleri de dikkate alınarak Sanığın arkadaşı ...'i kurtarmak maksadıyla olaya dahil olduğu göz önüne alındığında her iki olay için sanık ... lehine TCK'nin 29. maddesindeki tahrik indirimi koşullarının oluştuğu düşüncesiyle çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 12.09.2023
Yargıtay — Esas No: 2015/565, Karar No: 2015/12095, Tarih: 01.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/565 E.  ,  2015/12095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çermik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2014/161-2014/296

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan bağ'ın (üzüm) dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masraflarının kalem kalem neler olduğunun ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili İlçe ve İl Tarım Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17241, Karar No: 2022/4020, Tarih: 10.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/17241 E.  ,  2022/4020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında; her takvim yılında işlenen “sahte fatura kullanma” eylemlerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması ve suça konu faturaların her takvim yılı içinde farklı beyanname dönemlerinde kullanılması nedeniyle, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, zincirleme suç hükümleri uygulanmaksızın tek mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2) Sanığın mahkûmiyetine hükmedildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.