muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/20934, Karar No: 2010/453, Tarih: 13.01.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/20934 E.  ,  2010/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eşme Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :6.5.2008
Yargıtay — Esas No: 2014/2209, Karar No: 2014/20885, Tarih: 25.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2209 E.  ,  2014/20885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy yoluna ve boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup, suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan, bu nedenle açılan davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan şikayetçi Hazine vekilinin kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanıkların temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'ın, bir sebebe dayan- mayan sanık ...'nın, ise suçun manevi unsuruna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2345, Karar No: 2015/7377, Tarih: 02.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2345 E.  ,  2015/7377 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili şikayetinde; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı tazminat ilamına dayalı olarak müvekkili idare aleyhine ilamlı icra takibi başlatıldığını, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6.maddesi gereğince, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde, maktu olarak belirlendiğini, icra emrinde 16.021,79 TL vekalet ücreti istendiğini, ayrıca vekil edeni Bakanlığın Genel Bütçeye Dahil İdareler arasında olup 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j bendi gereği her türlü yargı harcından muaf olup, şikayete konu icra emrinde yer alan 8.206,52 TL harç bedelinin usul ve Yasa'ya aykırı olduğunu belirterek icra emrinde yer alan icra vekalet ücretinin ve harcın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayet dilekçesinde anılan miktarlar ve alacak kalemlerinin icra emrinde yer almadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 18. maddesinde; İcra mahkemesine arz edilen hususlarda basit yargılama usulü uygulanır. Şu kadar ki, talep ve cevaplar dilekçe ile olabileceği gibi icra mahkemesine ifade zaptettirmek suretiyle de olur. Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasını ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir.

Somut olayda, borçlu vekilinin İcra Mahkemesi'ne verdiği şikayet dilekçesine ekli “dosya hesabı” başlıklı, takip tarihini 16.05.2015, hesap tarihini 30.05.2014 olarak gösteren belgede, şikayete konu alacak kalemlerinin bulunduğu görülmektedir. Mahkemece şikayetin niteliği itibariyle duruşma açılarak, taraf teşkili sağlandıktan sonra, şikayete konu alacak kalemlerini içeren evrakın icra emri ile birlikte gönderilip gönderilmediği araştırılıp, gönderilmiş ise bu konuda taraf beyanları alınarak sonucuna göre gerektiğinde şikayet nedenleri incelenmelidir. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26299, Karar No: 2014/25198, Tarih: 28.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/26299 E.  ,  2014/25198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2014/135-2014/125

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Damga vergisine yönelik temyiz itirazının değerlendirilmesinde;

Vergi Kanunlarının Yeni Türk Lirasına Uyumu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 1.1.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5281 Sayılı Kanunun 8.maddesi ile 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun, damga vergisinden istisna edilen işlemleri kapsayan (2) sayılı tablosuna 35 numaralı fıkra eklenmiştir. Bu fıkraya göre; “5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (12) numaralı bendi kapsamındaki işlemler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar,” damga vergisinden istisna tutulmuştur.

5422 Sayılı Kanun, 21.06.2006 tarih ve 26205 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13.06.2006 tarihli 5520 sayılı "Kurumlar Vergisi Kanunu"nun 36. maddesi gereği yürürlükten kaldırılmış ise de, 21.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun Geçici 1/5.maddesindeki; “Diğer kanunlarla 5422 sayılı Kanuna yapılmış olan atıflar, ilgili olduğu maddeler itibarıyla bu Kanuna yapılmış sayılır” düzenlemesi karşısında, 488 Sayılı Kanuna ekli (2) sayılı tablonun 35. fıkrasına yapılan atfın, 5520 sayılı Kanunun 5.maddesine yapıldığının kabulü gerekir.

5520 Sayılı Kanunun 5/1-f maddesi gereğince; “Bankalara borçları nedeniyle kanunî takibe alınmış veya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna borçlu durumda olan kurumlar ile bunların kefillerinin ve ipotek verenlerin sahip oldukları taşınmazlar, iştirak hisseleri, kurucu senetleri ve intifa senetleri ile rüçhan haklarının, bu borçlara karşılık bankalara veya bu Fona devri….”, istisna kapsamında sayıldığına göre, bankaların yalnızca kredi sözleşmesinden kaynaklanan değil, her türlü alacaklarının tahsili için yaptıkları icra takibi nedeniyle yapılan ihale sonucu taşınmazı alacaklarına mahsuben almaları halinde, anılan işlemin damga vergisinden müstesna olduğunun kabulü gerekmektedir.

KDV yönelik temyiz itirazının değerlendirilmesinde;

KDV yönelik temyiz itirazının değerlendirilmesinde;

3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde; “Türkiye'de yapılan aşağıdaki işlemler Katma Değer Vergisine tâbidir” hükmü yer almaktadır. Aynı Kanun'un 1. maddesinin (d) bendinde, müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların Katma Değer Vergisine tâbi olduğu hükme bağlanmış olup; 19. maddenin birinci bendinde ise; “Diğer kanunlardaki vergi muafiyet ve istisna hükümleri bu vergi bakımından geçersizdir. Katma değer vergisine ilişkin istisna ve muafiyetler ancak bu Kanuna hüküm eklenmek veya bu Kanunda değişiklik yapılmak suretiyle düzenlenir” hükmü öngörülmüştür.Yasa koyucu Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11. ve sonraki maddelerinde ,kanunun 1. maddesine göre KDV'den sorumlu olanlarla ilgili olarak bazı hallerde muafiyete ilişkin düzenlemeler getirmiştir.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun "Sosyal ve Askeri Amaçlı İstisnalarla Diğer İstisnalar" başlıklı 17. maddesinin (r) bendi ile; "... bankalara borçlu olanların ve kefillerinin borçlarına karşılık taşınmaz ve iştirak hisselerinin (müzayede mahallerinde yapılan satışlar dahil) bankalara devir ve teslimleri" istisna kapsamında tutulmuştur.Bu durumda ,alacaklı banka alacağına karşılık borçluya ait taşınmazı cebri icra yolu ile aldığı takdirde Katma Değer Vergisi'nden müstesnadır.

Somut olayda, alacaklı banka, borçlu hakkında başlattığı takip sırasında yapılan ihalede borçluya ait taşınmazları alacağına mahsuben aldığına göre, yukarıda anılan kanun hükümlerinde muafiyet için taşınmazda banka lehine ipotek tesisi bulunması gerektiğine ilişkin düzenlemeye yer verilmediği ve muafiyet için herhangi bir ayrım yapılmadığından; alacaklı banka Katma Değer Vergisi uygulamasından müstesna olduğu için kendisinden bu konuda ödeme yapılması istenemez. O halde mahkemece, alacaklının damga vergisi ve Katma Değer Vergisi alınmaması yönündeki şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken; istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1148, Karar No: 2007/1767, Tarih: 24.05.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/1148 E.  ,  2007/1767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait ofiste davalının sevk ve idaresindeki ... plakalı tırla buğday boşalttığı sırada kamyon kaldıracından kayarak arka tarafında park halinde sıra bekleyen dava dışı... plakalı araca çarptığını, anılan aracın sigorta şirketine kesinleşen mahkeme kararı gereğince 2.6.2005 tarihinde 13.238.70YTL’sı ödediklerini belirterek 13.238.70 YTL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini kesinleşen dosyanın tarafı olmadıkları için kusur oranı ve hasar miktarını kabul etmediklerini, faiz talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, toplanan deliller, kesinleşen dosya içerisindeki bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabulü ile 9.929.03YTL’sı tazminatın 6.6.2005 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekili Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/765 esas, 2003/350 karar sayılı dosyasındaki bilirkişi raporuna itiraz ederek mahallinde keşif yapılmasını talep etmiştir. Davalı vekili de hem bu rapora hem de idare tarafından tek taraflı yaptırılan Samsun 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/61 D İş sayılı dosyasındaki bilirkişi raporuna itiraz ederek olay mahallinde tatbiki keşif talep etmiştir. Davalı Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesindeki davanın tarafı olmadığı gibi bu dosyadaki rapora da itiraz ettiğine ve taraflarca olay mahallinde keşif istendiğine göre taraf delillerinin eksiksiz toplanması gereklidir. O halde tarafların itirazları doğrultusunda, davalıya ait aracın özellikleri, boşaltma platformunun dosyada mevcut kullanma talimatı ve yeterliliği yönünden konusunda uzman ve makine mühendisi bilirkişi veya bilirkişi kuruluyla birlikte olay mahallinde tatbiki keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

2-Kabule göre de; Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesinin kararı 20.5.2004 tarihinde kesinleşmiş, davacı idare tarafından rücu konusu ödeme 6.6.2005 ve 8.6.2005 tarihlerinde yapılmıştır. Davalı ... idarenin geç ödeme yapması nedeniyle işlemiş faizden sorumlu tutulamaz. Davacı rücuen kesinleşen asıl alacak ve buna ilişkin yargılama giderleri ve 3.8.2001 tarihi ile 20.5.2004 tarihleri arasındaki işlemiş faizi isteyebilir. Dava konusu rücu tazminatının kapsamının bu şekilde belirlenmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüne, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 24.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19792, Karar No: 2024/8125, Tarih: 02.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19792 E.  ,  2024/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/79 E., 2016/292 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, verilen cezanın az olduğuna, idare zararının ödenmediğine, erteleme kararının mevzuata aykırı olduğuna, yeterli inceleme yapılmadan eksik değerlendirme neticesinde usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, kızılçam ağaçlarının dipten motorlu testereyle kesildiğinin tespiti üzerine yapılan inceleme sırasında kesilen ağaçların yakınında sanık ile karşılaşıldığı, sanığın montunda, saçlarında ve giysilerinde kızılçam odunu talaşlarının ve ellerinde kızılçam reçinesinin görüldüğü, sanığın telaşlı bir şekilde bölgeden uzaklaştığı, kesilen ağaçların alt tarafında sanığa ait olduğu öğrenilen zeytin ve kayısı bahçesinin görülmesi üzerine sanıktan sorulduğunda ağaç kesmediğini

ancak meyve ağaçlarını kendisinin diktiğini beyan ettiği ve sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, ağaç kesmediğini, orman alanına zeytin ve kayısı ağaçları diktiğini ancak ormanı tahrip etmediğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, açma yapılan ve ağaç kesilen yerin orman parseli sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir. Orman bilirkişisinin hazırladığı raporda, suça konu yerde orman kadastrosunun 1991 yılında kesinleştiği, kızılçam ağaçlarının dikiliden motorlu testereyle kesildiği, dava konusu emvallerin yapacak vasıfta olduğu, açma alanında zeytin ve kayısı ağaçları dikili olduğu belirlenmiştir. Ziraat bilirkişisi raporunda dava konusu alanda damlama sulama sistemi kullanıldığı ve meyve ağaçları dikili olduğu tespit edilmiştir.

Tutanak tanığı ..., suç tutanağının doğru olduğunu beyan etmiştir.

A.Sanık Hakkında Ağaç Kesme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Müsaderesi talep edilen orman emvali hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Tutanak tanığı ..., suç tutanağının doğru olduğunu beyan etmiştir.

A.Sanık Hakkında Ağaç Kesme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Müsaderesi talep edilen orman emvali hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca birinci fıkradaki hak yoksunluklarının uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, isabetli bulunmamıştır.

B.Sanık Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan 20.04.2016 tarihinden

temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

A.Sanık Hakkında Ağaç Kesme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B.Sanık Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, suça konu yerde bulunan meyve ağaçlarının 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6875, Karar No: 2010/7821, Tarih: 06.07.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/6875 E.  ,  2010/7821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen 1467 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas alınan Mart 1937 tarih 114, Ekim 1949 tarih 18, Ağustos 1961 tarih 93, Kanuni Evvel 1949 tarih 63 nolu tapu kayıtları ile 1481 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas alınan Ekim 1938 tarih 10, Mayıs 1949 tarih 52, Mart 1949 tarih 152, Ekim 1961 tarih 22, K.Evvel 1949 tarih 64 numaralı tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile birlikte, yine 1606 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağı ve ekleri ile ... köyü 76 Cilt, 4 Hanede kayıtlı... ve ...'un babaları ... ile karısı...'nin tüm mirasçılarını gösterir nüfus kayıt örneğinin merciinden celb edilerek evrak arasına konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27724, Karar No: 2014/16203, Tarih: 02.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27724 E.  ,  2014/16203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Defterdarlık mütalaası ve ekindeki vergi suçu ve tekniği raporlarına uygun olarak “2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açılması,Vergi Tekniği Raporunda,... Nak. İnş. Tah. İth. İhr. Lmt. Şti'ne 2004 takvim yılında 97 adet faturanın düzenlendiğinin belirtilmesi, birer fotokopileri dosyada olan bu faturaların 2004 yılında tanzim edildiğinin anlaşılması, mahkemenin “...97 adet bu faturanın gerçek bir mal veya hizmet satışı olmadığı, taşıt aracı bulunmadığı halde düzenlenen yüklü miktarlardaki nakliye faturaları ile herhangi bir depo veya başka işyeri bulunmadan düzenlenen motorin faturalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, ayrıca şirketin yapılan yoklamada herhangi bir işçi çalıştırmadığının tespiti karşısında... şirketinin ...Nak. İnş. Tah. İht. İhr. Lmt. Şti adına düzenlemiş olduğu, 97 adet faturanın gerçek bir mal veya hizmet satışı olmadığı..”şeklindeki kabulü karşısında; 2004 takvim yılının esas alınarak hüküm kurulduğunun kabul edilmesi gerektiğinden tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamış,

2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı görülmüş ve kurulan hükmün “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” eylemine ilişkin olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 30.12.2004 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10610, Karar No: 2011/11005, Tarih: 14.07.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/10610 E.  ,  2011/11005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanğının beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp Düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarından suça konu yerin arazi kadastrosunda Maliye adına orman olarak tescilli 101 ada 216 nolu parsel içinde ve aynı zamanda da kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığının belirlenmesine göre, sanığın ormanda ne kadar süre kaldığı araştırılarak, süre uzun ise eyleminin hayvan otlatmak için çalıları kesip boşluk yarattığı ve bu süre zarfında çadırda kurarak yeri işgal ettiği sabit ise ormanda işgal ve faydalanma suçu kapsamında kalacağı, kısa süreli ise 6831 sayılı kanunun 110/1-a maddesi ile 91/5 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği tartışılmadan yazılı gerekçelerle beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.