muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4573, Karar No: 2023/4878, Tarih: 03.04.2023

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi, arabuluculuk başvuru tarihi itibarıyla henüz imzalanmamış olduğundan bu toplu ... sözleşmesinin uygulanmasının talep edilmesi fiilen mümkün değildir. Kaldı ki dava dilekçesinde de belirtilen toplu ... sözleşmesinin ücret ve ikramiyeye ilişkin düzenlemelerinden yararlandırılmaya yönelik bir talep bulunmamaktadır. Dolayısıyla işbu davada 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkin Derece Mahkemelerinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak 01.01.2021 tarihinden sonraki dönem yönünden, 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi hükümleri uygulanmaksızın ve ... ... sözleşmesinde belirtilen asgari ücretin belirli bir ... fazlası dikkate alınarak ücretin tespiti ile 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesinden kaynaklı davalı tarafça yapılan ödemeler dikkate alınmadan davacıya ödenen tutarların mahsubu ile hüküm kurulması gerekir. Bunun yerine 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesinden kaynaklı ödemeler de dikkate alınarak değerlendirme yapılması hatalı olmuştur. Nitekim ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 28.....2022 tarihli ve 2022/1664 Esas, 2022/2202 Karar sayılı ilâmında davacının 2021 yılı fark alacakları belirlenirken arabuluculuk başvuru tarihi itibarıyla henüz imzalanmadığından uygulanamayacağı belirlenen toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ödemeler dikkate alınmaksızın hesaplama yapan bilirkişi raporu doğrultusunda verilen karar, Dairemizin 17.10.2022 tarihli ve 2022/12578 Esas, 2022/12517 Karar sayılı ilâmı ile davalı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

3. Şu hâlde 01.01.2021 tarihinden sonraki hesaplama dönemi yönünden; ... ... sözleşmesinde belirtilen asgari ücretin belirli bir ... fazlası dikkate alınarak ücret tespit edilmeli, bundan sonra belirtilen dönem için 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi sebebiyle yapılan ödemeler dikkate alınmadan davacının fark alacağı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

3. Şu hâlde 01.01.2021 tarihinden sonraki hesaplama dönemi yönünden; ... ... sözleşmesinde belirtilen asgari ücretin belirli bir ... fazlası dikkate alınarak ücret tespit edilmeli, bundan sonra belirtilen dönem için 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi sebebiyle yapılan ödemeler dikkate alınmadan davacının fark alacağı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

4. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, kamuda sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin ücretlerinin tespitinde uygulanacak kuralları belirlemekle birlikte burada söz konusu olan Yüksek Hakem Kurulu kararıyla karara bağlanan toplu ... sözleşmesi, davacının 6356 sayılı Kanun hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi değildir. Bu itibarla ikramiye farkı alacaklarına bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise fark ikramiye alacağında davacının talebi en yüksek işletme kredisi faizi olduğundan taleple bağlılık ilkesi gereği fark ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerekir. Belirtilen sebeple fark ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizi uygulanması da hatalı olmuştur.

5. Diğer yandan İlk Derece Mahkemesi kararında, dava şartı olan arabuluculuk gideri bakımından hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı olan arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın sürece katıldığı ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda arabuluculuk giderinin tamamının davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de ilâmın İlgili Hukuk kısmının (6) numaralı paragrafında yer verilen 6325 sayılı Kanun'un 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları uyarınca, arabuluculuk gideri yargılama gideri olup anlaşmaya varılamaması hâlinde ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanmaktadır. 6100 sayılı Kanun’un "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa Mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Yapılan açıklamalar doğrultusunda kısmen kabul kararı verilen eldeki davada, arabuluculuk giderinin tarafların haklılık durumuna göre paylaştırılması yerine tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi de doğru olmadığından bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3693, Karar No: 2006/3467, Tarih: 04.04.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/3693 E.  ,  2006/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... ile davalı ... Genel Müd. vekili Avukat ... aralarındaki Tesbit davası hakkında Elazığ İş Mahkemesinden verilen 13.04.2005 gün ve 386-139 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı SSK. Elazığ Şube Müdürlüğünün 27.5.1983 tarihli yazısı uyarınca 66/4977 vergi hesap kaydından dolayı tescile daveti üzerine 23.10.1980 den başlayan vergi kaydı esas alınarak 20.4.1982 tarihinden geçerli olacak şekilde ...'ca resen tescil edilmiştir.

Daha sonra Palu Mal müdürlüğünün 66 4977 sicil sayfasında başka bir şahsın kayıtlı olduğu ve ... adına 4977 sicil numarası ile herhangi bir sicil kaydına rastlanılmadığının bildirimi üzerine davacının 20.4.1982 tarihinde başlayan sigortalılığı iptal edilmiştir. Davacının 20.4.1982 tarihli işe giriş bildirgesi ve 5.5.1997 tarihli iş başvuru raporunda 1.10.1980'de başlayıp devam eden vergi kayıtlarının ilgili mal müdürlüğünce imza ve onaylı olduğunun görülmesi üzerine Dairemizin 14.11.2005 günlü Geri çevirme yazısı ile .. sicil nolu vergi kaydının ilk tesisinden bu yana kim adına oluşturulduğu ve halıhazır durumu ile davacının anılan dönemlerde vergi kaydının hangi belgelere göre tasdik edildiğinin tesbit edilerek tüm belgelerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi istenmesine rağmen geri çevirme gereğinin yerine getirilmediği görülmektedir. Yargılamanın sürüncemede kalmaması açısından istenilen hususların açıklıkla ve ivedilikle yerine getirilmesi aksi takdirde ilgililer hakkında yasal işlem yapılacağının hatırlatılarak 14.11.2005 günlü geri çevirme yazısında istenilen hususların yerine getirilerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3122, Karar No: 2013/2662, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/3122 E.  ,  2013/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair ek karar

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair 15/02/2011 gün ve 2009/570 E, 2010/226 K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8115, Karar No: 2015/13994, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8115 E.  ,  2015/13994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/180-2014/53

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2248, Karar No: 2014/3464, Tarih: 29.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2248 E.  ,  2014/3464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2013/397920- Kanun Yararına Bozma

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/06/2013 - 2011/317 esas, 2013/535 karar

SUÇ : Kasten yaralama ve ruhsatsız bıçak taşıma suçları

Kasten yaralama ve ruhsatsız bıçak taşıma suçlarından sanık S.. A..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1-3-e, 29/1, 62/1 (iki kez), 52/2 (iki kez) ve 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/1. maddeleri uyarınca 6.740,00 Türk Lirası adlî para, 3.000 Türk Lirası adlî para ve 400 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, adlî emanetin 2010/3565 sırasında kayıtlı suça konu bir adet bıçağın 5237 sayılı Kanun’un 54/4. maddesine göre müsaderesine dair Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2013 tarihli ve 2011/317 esas, 2013/535 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 12.12.2013 tarih ve 2013/18859 - 76170 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.12.2013 tarih ve 2013/397920 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Sanığın veya hükümlünün ölümü” kenar başlıklı 64. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, "Sanığın ölümü hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir. Ancak, niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddî menfaatler hakkında davaya devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, dosyada mevcut nüfus kaydına göre yargılama devam ederken 21/03/2012 tarihinde öldüğü anlaşılan sanık hakkında açılan kamu davasının ölüm nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine, bizatihi suç teşkil eden adlî emanetin 2010/3565 sırasında kayıtlı bir adet bıçağın 5237 sayılı Kanun’un 54/4. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yargılamaya devamla hüküm kurulmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2013 tarihli ve 2011/317 esas, 2013/535 sayılı kararının 5271 sayılı 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11255, Karar No: 2012/11722, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11255 E.  ,  2012/11722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 19.06.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, kavun ve karpuz ürünlerinin 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına üretim giderinin (kalem kalem gösterir şekilde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/376, Karar No: 2023/582, Tarih: 16.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/376 E.  ,  2023/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.03.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle Türk Ceza Kanunu’nun 292 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 ... ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.04.2021 tarihli ve 2019/13205 Esas, 2021/8509 Karar sayılı kararı ile ''... basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 19.11.2021 tarihli ve 2021/444 Esas, 2021/725 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç kastının bulunmadığına ve suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; hakkında denetimli serbestlik kararı verilen sanığın denetim planına uymamakta uyarılmasına rağmen ısrar etmesi, bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmesi, bu karara sanığın yaptığı itirazın reddine karar verilmesi, sanığa 13.10.2014 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra sanığın iki ... içerisinde teslim olmayarak atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık hakkında uygulanan denetimli serbestlik planının 13.05.2014 tarihinde sanığa tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

3. ... 1. İnfaz Hakimliğinin 2014/2870 Esas, 2014/2876 Karar sayılı sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin kararının sanığa 22.09.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın bu karara karşı itirazı sonrasında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/1398 D.İş sayılı itirazın reddine dair kararın sanığa 13.10.2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

4. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada sanık hakkında kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının 12.12.2014 tarihinde yerine getirilerek sanığın Kayseri Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda cezasının infazına başlandığı anlaşılmıştır.

5. Sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmasında "işleri nedeniyle denetimli serbestliği ihlal ettiğini" ifade ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin, sanık hakkında verilen kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının sanığa tebliğ edildiği 22.09.2014 tarihinden 2 ... sonrası olan 24.09.2014 tarihi yerine 15.10.2014 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

1. Sanık hakkında verilen kapalı ceza infaz kurumuna iade kararına ilişkin itirazın reddi kararının bizzat sanığa tebliğ edildiğine dair belge, sanığın ikrarı ve UYAP üzerinden yapılan araştırmaya göre adı geçen tebliğinden sonra iki ... içerisinde teslim olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın, suç kastının bulunmadığına ve suçu işlemediğine ilişkin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

1. Sanık hakkında verilen kapalı ceza infaz kurumuna iade kararına ilişkin itirazın reddi kararının bizzat sanığa tebliğ edildiğine dair belge, sanığın ikrarı ve UYAP üzerinden yapılan araştırmaya göre adı geçen tebliğinden sonra iki ... içerisinde teslim olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın, suç kastının bulunmadığına ve suçu işlemediğine ilişkin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2021 tarihli ve 2021/444 Esas, 2021/725 Karar sayılı kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13293, Karar No: 2015/9336, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13293 E.  ,  2015/9336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2015

NUMARASI : 2015/1308-2015/2040

Vesayet hukukuna ilişkin davada İstanbul 4 ve İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün mernis adresinin “B. Mah. Saim Çıkrıkçı Caddesi No:52A İç Kapı No:A Karabağlar/İZMİR” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Izmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün beyanı ve müddetnamede hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "N.Sok. Içeren Köy Ataşehir/İSTANBUL "olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, her ne kadar istanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre ikamet adresinin “ B.Mah. Saim Çıkrıkçı Caddesi No:52 A İç Kapı No:A Karabağlar/İZMİR” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de müddetname ve hükümlünün beyanından hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "N.Sk.Içeren Köy Ataşehir/İSTANBUL" olduğu anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın istanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.