muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/874, Karar No: 2016/3441, Tarih: 03.03.2016

./..

"Mahkeme, bozma ilamı karşısında direnme veya uyma hususunda bir karar vermek zorundadır. Yargıtay, mahalli mahkemesinin önce direnme kararı vermiş olmasına rağmen bilhare fiilen bundan dönmesini ve fiilen uyma kararı dairesinde nihai karar vermesini caiz telakki etmektedir. Bu tutuma sebep, Temyiz Mahkemesinin üst mahkeme olmak itibariyle kararındaki isabet derecesinin daha kuvvetli bir ihtimal dahilinde olması gerekir. Buna karşılık, mahalli mahkeme önce uymaya karar vermiş ise Temyiz Mahkemesi artık bundan rücunun caiz olmadığını kabul etmekte ve bu nedenle hükmü bozmaktadır. Bunun için de Yüksek Mahkeme mahalli mahkemenin bozma kararına uyması ile lehine bozma vaki olan taraf hakkında usuli bir müktesep hakkın vücut bulduğunu kabul eylemekte ve bu hakka ne mahkeme ve ne de Yargıtay tarafından dokunulmasına imkan görmemektedir. Bu hal tarzının dayandığı düşünce, direnme kararından rücua cevaz veren görüşün dayandığı düşüncenin aynıdır. Bu ise Yüksek Mahkemenin hal tarzındaki isabet ihtimalinin mahalli mahkemeye göre daha yüksek bulunmasıdır. Yüksek Mahkeme büyük bir ihtimal ile ilerde luzümsuzluğu sabit olacak bir direnme kararına mahal verilmesini mümkün mertebe önlemek istemekte ve bu neticeyi sağlamak için de direnme kararları bakımından değil, fakat yalnız uyma karaları bakımından usuli müktesep hak kavramına başvurmaktadır." ( İlhan E. Postacıoğlu - Medeni Usul Hukuku Dersleri -İstanbul 1975- Sayfa 750 vd.)

" Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkeme bununla ( uyma ara kararı) ile bağlıdır; sonradan bozmaya uyma kararından dönerek direnme kararı veremez. Çünkü bozmaya uyma ara kararı ile bozma yararına olan taraf için usulü kazanılmış hak doğmuştur .

Hakimin bozma kararına uyulmasına karar verdikten sonra o mahkemeden ayrılsa ve yerine gelen hakim bozmaya uyulmasına ilişkin ( önceki hakimin) ara kararını doğru bulmasa bile, bozmaya uyulmasına ilişkin ara kararından dönemez, kendinden önceki hakimin uymuş olduğu bozma kararı gereğince işlem yapmakla yükümlüdür." ( - Hukuk Muhakemeleri Usulü -Cilt III-2001-Sayfa 3002 vd.)

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığı altında, yerel mahkeme Yüksek Özel Dairenin 22/01/2015 tarihli bozma kararına 21/04/2015 tarihli celsede uymuş olmakla artık davalı lehine usuli kazanılmış hak doğduğundan, ilk derece mahkemesince bozma ilamı doğrultusunda karar verilmesi gerekmektedir.

Öğretide kabul edildiği gibi uyulan bozma kararı taraflardan biri yararına bir hak meydana getirmiyorsa ancak o zaman usule ilişkin kazanılmış haktan söz edilemez.

Ancak somut olayda davacı manevi tazminat yönünden usulüne uygun bir ıslah talebinde bulunmamıştır. Başvurma harcı da yatırılmadığından talebi ek dava mahiyetinde de değildir. Yüksek Özel Daire davacının manevi tazminat talebi yönünden "davacının ayrıca dava açma hakkı saklı kalmak üzere manevi tazminata ilişkin ıslah isteminin reddine" şeklinde karar verilmesi gerektiğinden ilk derece mahkemesinin hükmünü bozmuştur.

Ancak somut olayda davacı manevi tazminat yönünden usulüne uygun bir ıslah talebinde bulunmamıştır. Başvurma harcı da yatırılmadığından talebi ek dava mahiyetinde de değildir. Yüksek Özel Daire davacının manevi tazminat talebi yönünden "davacının ayrıca dava açma hakkı saklı kalmak üzere manevi tazminata ilişkin ıslah isteminin reddine" şeklinde karar verilmesi gerektiğinden ilk derece mahkemesinin hükmünü bozmuştur.

Bu bozma ilamıyla şöyle bir usuli müktesep hak doğmuştur.

Mahkeme bozma ilamına uyulmasına karar verdikten sonra, öncelikle davacının manevi tazminat davası açma hakkı saklı kalmak üzere asıl dosyadaki manevi tazminat talebini usulden reddedecekti. Ancak ilk derece mahkemesi böyle bir karar vermemiştir. Böyle bir kararın verilmemesinin doğuracağı sonuç, davacının talebi reddedileceğinden karşı yan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilememiş olmasıdır.

Yukarıda açıklandığı gibi Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda uyma kararından sonra, mahkemece davacının manevi tazminat talebi hakkında, usule uygun ıslah bulunmadığından, manevi tazminat davası açma hakkı saklı kalmak üzere talebin reddine karar verip, ayrıca bu yönden yargılama gideri olarak karşı tarafa uygun bir vekalet ücreti vermesi gerekirdi.

./..

Islah kurumu gerek HUMK'nın 83. vd. gerekse de HMK'nın 176. vd. maddelerinde düzenlenmiştir.

HMK'nın 176. maddesinde ( HUMK m. 85) ıslahın kapsam ve sayısı düzenlenmiştir. Maddeye göre “ ( 1 ) Taraflardan herbiri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir.

( 2 ) Aynı davada taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir”

HMK'nın 177. maddesinde ( HUMK m. 84, 85 ) ıslahın zamanı ve şekli düzenlenmiştir. Buna göre “ ( 1 ) Islah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir.

( 2 ) Islah, sözlü veya yazılı olarak yapılabilir. Karşı taraf duruşmada hazır değilse veya ıslah talebi duruşma dışında yapılıyorsa, bu yazılı talep veya tutanak örneği, haber vermek amacıyla karşı tarafa bildirilir.”

Islah, davacı veya davalının, iddianın ve savunmanın değiştirilmesi yasağı kapsamındaki usul işlemlerini, karşı tarafın iznine ve hakimin onayına bağlı olmaksızın belli kurallar çerçevesinde düzeltilmesini sağlayan bir hukuksal kurumdur.

Islah yapma hakkı taraflara tanınan bir haktır, davacıda, davalıda ıslah yoluna gidebilir. ( HMK m. 176/1 )

Islah hakkının kullanımı, karşı tarafın iznine ve hakimin onayına tabii değildir.

Islahın konusu, tarafların yapmış oldukları ( kendi ) tek taraflı usul işlemleridir. Davacı, dava dilekçesini veya daha sonraki usul işlemlerini, davalı da cevap dilekçesini veya diğer usul işlemlerini ıslah edebilir.

Islah, iddianın ( davanın ) veya savunmanın değiştirilmesi yasağının ( m. 141, 1, m. 319 ) istisnasıdır. ( m. 141, 2 ). Davacının veya davalının yapmış olduğu usul işleminde sonradan yapacağı değişiklik, iddianın veya savunmanın değiştirilmesi yolundaki yasağın kapsamına girmiyorsa, ıslaha gitmeye gerek yoktur.

Islah, iddianın ( davanın ) veya savunmanın değiştirilmesi yasağının ( m. 141, 1, m. 319 ) istisnasıdır. ( m. 141, 2 ). Davacının veya davalının yapmış olduğu usul işleminde sonradan yapacağı değişiklik, iddianın veya savunmanın değiştirilmesi yolundaki yasağın kapsamına girmiyorsa, ıslaha gitmeye gerek yoktur.

Islah, iddianın veya savunmanın değiştirilmesi hakkındaki yasağın katı uygulamasından doğan sakıncanın giderilmesini sağlayan bir yoldur. Islah kurumu, bu açıdan usul ekonomisi( m.30 ), usuli hakkaniyet ve medeni yargılama hukukunun amacı olan adaletli karar verme ile yakından ilgili bulunduğundan, ıslaha ilişkin kanun hükümleri, bu ilkeler dikkate alınarak yorumlanıp, uygulanmalıdır.

Davada herbir taraf, ıslah hakkını ancak bir kez kullanabilir.( m. 176, 2 ) Karşı dava hukuken asıl davadan bağımsız olduğundan, ıslah hakkını, asıl dava için ve karşı dava için ayrı ayrı düşünmek gerekir. Asıl davanın davacısı ( veya davalısı ), hem asıl davada hem karşı davada( m.132) ıslah hakkını ( ayrı ayrı – birer kez) kullanabilir. İhtiyari dava arkadaşlığında (m.57) davacı sayısı kadar dava olduğundan ve bunlar birbirinden bağımsız olduğundan (m.58), ıslah hakkı, herbir dava ( her bir davacı ve davalı ) için ayrı ayrı değerlendirilmelidir. ( Prof. Dr. Hukuk Muhakemeleri Kanununun Islah Konusunda ( HMK. m. 176-182) Getirdiği Yenilikler. Bankacılar Dergisi. Özel Sayı Ocak 2013, sayfa 72 vd. )"Islahın yapılması bakımından kanunda bir sınırlama yapılmıştır. Buna göre tahkikat aşamasının sona ermesine kadar ıslah yapılabilir. ( m. 177/1 ) İstinafta ıslah yapılamaz. (m.357/1) Yargıtayın bozması üzerine, davanın yeniden ilk derece mahkemesinde görülmesi aşamasında ( m. 373/1) ıslah yapılıp yapılmayacağı konusunda ise kanunda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu konuda 1086 sayılı HUMK zamanında verilmiş olan iki ayrı İçtihadı Birleştirme Kararı bulunmaktadır. Doğrudan ıslahla ilgili olan İçtihadı Birleştirme Kararına göre, ( İBK, 04/02/1948, 10/3-RG, 17/06/1948, 6934) bozmadan sonra, davanın yeniden görülmesi sırasında ıslah mümkün değildir. Daha yeni ve dolaylı olarak ıslah kurumuyla ilgili bir İçtihadı Birleştirme Kararında ise ( İBK, 04/02/1959, 13/5-RG, 28/04/1959, 10193), bozmadan sonra, bozma kararına uyulması ile davada yeniden tahkikata

./..

./..

başlanılmış olacağı kabul edilmiştir. Bu iki İçtihadı Birleştirme Kararının birlikte değerlendirilmesi ve buna göre bozma kararına uyulmasından sonra ıslah yoluna başvurulup başvurulamayacağının tespiti gerekir. Bozma kararına uyulmasından sonra ıslah yoluna başvurulmamasının nedeni, yerel mahkemenin bozmaya uyulmasından sonra oluşan usuli müktesep hakkın korunmasıdır. Islah yolu ile usuli müktesep hakkın ortadan kaldırılması mümkün değildir. Bu nedenle bu konuda ıslah yoluna gidilmemesi gerekir. Ancak bozma kararı esasa ilişkin değilde usule ilişkin ise, usule ilişkin müktesep hak söz konusu olmayacaktır. Yargıtayın bazı daireleri, yukarıda belirtilen İçtihadı Birleştirme Kararlarına, özellikle ilk İBK'na rağmen talebin arttırılması durumunda, harcı yatırıldığında ıslahla ileri sürülen talebi ek dava sayarak bozmadan sonra ıslaha imkan tanıyan kararlar da vermişlerdir.

Bir taraf, davada ancak bir defa ıslah yoluna başvurabilir ( m.176/2). İkinci kez ıslah yoluna başvurulursa, mahkeme bu beyanı kendiliğinden reddeder.

04/11/2000 tarihli ve 24220 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 20/07/1999 gün ve 1999/1 E., 1999/33 K. sayılı kararı ile 1086 sayılı HUMK'nun 87. maddesinin son cümlesindeki “ müddei ıslah suretiyle müddeabihi tezyit edemez” hükmü iptal edilmiştir.

Buna göre, davacı, kısmi davada saklı tuttuğu fazlaya ilişkin haklarını ek bir dava açarak isteyebileceği gibi, müddeabihin arttırılmasını önleyen yasal düzenlemenin yukarıda belirtilen Anayasa Mahkemesinin kararı ile ortadan kalkmasından yararlanarak, aynı davada kısmi ıslah dilekçesi verip harcını yatırmak suretiyle müddeabihi arttırarak da talep edebilir.

“1086 sayılı HUMK'nun 83. maddesinde ıslah, taraflardan birisinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen ya da kısmen düzeltilmesi” olarak tanımlanmıştır. O halde ıslah kısmen ya da tamamen yapılabilir.

Davanın tamamen ıslahı durumunda, dava dilekçesinden itibaren bütün usul işlemlerinin yapılmamış sayılmasını gerektirir. (1086 sayılı HUMK m.87). Gerek öğretide gerekse yargısal kararlarda, davanın tamamen ıslahında yeni bir dava açılmamış sayılarak, tamamen ıslah edilen dava ilk açılan davanın devamı niteliğinde olduğundan bunun doğal sonucu olarak, zamanaşımı, hak düşürücü süre ilk davanın açıldığı tarihteki duruma göre dikkate alınacaktır. Onun için davanın tamamen ıslahında, ıslah olunan dava, ilk dava gününde açılmış sayılacaktır. (Bakir Kuru, Hukuk Muhamekeleri Usulü, 6. Baskı

Davanın kısmen ıslahında ise o zamana kadar yapılmış bütün usul işlemlerinin yapılmamış sayılmasına imkan yoktur. Davanın kısmen ıslahını düzenleyen 1086 sayılı HUMK'nun 87 c. 1. de “Bunu ( ıslahı ) yapan tarafın teşmil edeceği noktadan itibaren” dediğine göre, davacının davasını kısmen ıslah etmesi halinde, hangi usul işlemlerinin yapılmamış sayılması gerekeceği davacının iradesine göre yorumlanacaktır. Davanın ıslah edilmeyen kesimine ilişkin usul işlemleri ise, geçerli olmakla devam edecektir ( , a.g.e., S.408 )

Ek dava konusuna gelince, kısmi davada saklı tutulan alacak bölümü için, gerek kısmi dava karara bağlanmadan önce, gerekse daha sonra, ayrı bir dava açılması da usulen olanaklıdır. Uygulamada bu ayrı davaya ek dava denilmektedir. Yine, kısmi davadan sonra açılan ek davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması ve davacının hukuki yararının bulunması koşullarının birlikte varlığı halinde, birden fazla ek dava açılması da kural olarak mümkündür.

./..

Bu haliyle kısmi ıslah, ek dava yoluyla elde edilebilecek haklara, mevcut dava içerisinde daha basit, daha az masrafla ve daha kısa süre içerisinde başvurma olanağı tanıyan ve bu yönüyle adeta ek dava açma yoluna alternatif oluşturan bir yapıdadır. Dolayısıyla, kısmi davanın davacısı ek dava açmak veya kısmi ıslah yoluna gitmek konusunda seçimlik hakka sahiptir. Buna göre, müddeabihin ıslah yoluyla arttırılması ayrı bir ek dava niteliğinde kabul edilmelidir. ( Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Esas No: 2011/4-504, Karar No: 2011/606, 12/10/2011 tarihli kararı )

6100 sayılı HMK' nın 176 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan ıslah kurumu, mahkemeye yöneltilmesi gereken tek taraflı ve açık bir irade beyanı ile tarafların dilekçelerinde belirttikleri vakıalarını, dava konusunu veya istem sonucunun değiştirilmesi imkanını sağlamaktadır. Usule ilişkin işlemlerin tamamen veya kısmen ıslahı mümkündür. Ancak, her iki durumda da usulüne uygun açılmış bir davanın bulunması şarttır. Başka bir anlatımla ıslah, açılmış bir davada taraflarca yapılmış usule ilişkin işlemlere yönelik olarak yapılmalıdır. Bu bağlamda, yargılaması devam eden bir dava içinde ıslah ile ikinci bir davanın açılması olanağı bulunmamaktadır. Davacı isterse dava dilekçesini tamamen ıslah ederek dava konusunu değiştirebilirse de, yeni dava konusu önceki dava konusun yerine geçer ve yine tek bir dava söz konusu olur. Öte yandan harca tabi davalarda, her dava açılırken davalıdan başvurma harcı ile nisbi harca tabi davalarda nisbi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak alınır. Şayet davacı ıslahla talep etmesi mümkün olmayan bir davasında, aynı dava içinde nisbi harcı yatırdığı gibi başvurma harcını da yatırmış ise bu durumda ikinci davanın, eldeki dosyayla birleştirilmiş ek dava mahiyetinde kabul etmek gerekmektedir. Yüksek özel dairenin istikrar kazanmış uygulamaları da bu doğrultutadır.

Islahla ilgili tüm bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince, davacı ana davada iş kazasından dolayı maddi tazminat davası açmıştır. Yargılama aşamasında ise nispi harç yatırmak suretiyle manevi tazminatı ıslah yoluyla talep etmiştir.

Islahla ilgili tüm bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince, davacı ana davada iş kazasından dolayı maddi tazminat davası açmıştır. Yargılama aşamasında ise nispi harç yatırmak suretiyle manevi tazminatı ıslah yoluyla talep etmiştir.

Yukarıda ifade edildiği üzere ıslahın konusu, tarafların yapmış oldukları usul işlemleridir. ( Usule müteallik muamelelerdir; m. 83 ). Yani, ancak tarafların yapmış oldukları usul işlemleri ıslah edilebilir ( Islah yolu ile düzeltilebilir.). Tarafların yaptıkları usul işlemleri, yargılamanın ilerlemesi için yapılan şartları ve etkileri usul hukuku tarafından düzenlenmiş olan işlemlerdir. ( , a.g.e., C IV, S.4020; aynı görüşte , a.g.e., S. 187 )

Islahın tamamlanması için ne diğer tarafın ve ne de mahkemenin kabulüne ihtiyaç vardır. Madem ki, ıslah kurumu tarafların yaptıkları usul muamelelerine ilişkindir, o halde bir taraf muamelesi sayılan dava dilekçesi ve cevap dilekçesi de ıslah ile düzeltilebilecektir ( , a.g.e.; S. 550 )

Sonuç itibariyle davacı harcını yatırmak suretiyle ıslah talebinde bulunmuştur. Islah bir taraf işlemidir ve mahkemenin önünde harcı yatırılmış bir talep bulunmaktadır. Ancak, HMK'nın 176 ve devamı maddelerine göre, davacı ilk dava dilekçesinde dava konusu edilmeyen bir hususu ıslah yoluyla dava konusu edemez.. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12/10/2011 tarihli 2011/4-504 E., 2011/606 K. sayılı ilamındaki gibi müddeabihin ıslah yoluyla arttırılması ayrı bir dava ( ek dava ) niteliğinde kabul edilecekse, bu yönde mahkemece olumlu bir karar verilmesi gerekmektedir. Yine Yargıtay Hukuk Dairesi gibi Yargıtayın diğer bazı Yüksek Özel Dairelerininde uygulamalarında olduğu gibi davacı ıslah harcı yanında başvurma harcını da yatırmış olsaydı o zaman bu talebi birleştirilmiş bir ek dava olarak görmek gerekecekti. Somut olayda başvurma harcı yatırılmadığından, bu durumda davacının ilk davada dava konusu etmediği manevi tazminat davasını ıslah yoluyla talep hakkının bulunmadığı ve bu talepte ek dava mahiyetinde görülmediği gözönüne alınarak, mahkemece bu kez bozma ilamı doğrultusunda davacının ayrıca dava açma hakkı bulunduğundan bahisle ıslah talebinin reddine ve bu nedenle de karşı tarafa Avukatlık

./..

Kanununa göre uygun vekalet ücretine karar verilmelidir. Çünkü, ıslah hakkı bulunmamasına rağmen ortada sadece nispi harcı yatırılmış bir talep bulumaktadır. Bozma ilamı doğrultusunda talep reddedildiğine göre karşı tarafada yasaya uygun bir vekalet ücreti verilmesi gerekir.

./..

Kanununa göre uygun vekalet ücretine karar verilmelidir. Çünkü, ıslah hakkı bulunmamasına rağmen ortada sadece nispi harcı yatırılmış bir talep bulumaktadır. Bozma ilamı doğrultusunda talep reddedildiğine göre karşı tarafada yasaya uygun bir vekalet ücreti verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince davacı önce maddi teminat davası açmış, daha sonra maddi tazminat talebini ıslah ederken aynı ıslah dilekçesiyle 30.000,00TL manevi tazminat talep etmiştir. Mahkemece maddi tazminatın kabulüne, manevi tazminatında 20.000 TL olarak kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Yüksek Özel Dairece, maddi tazminat yönünden temyiz talepleri reddedilmiş, manevi tazminat yönünden ise karar dava konusu edilmeyen bir istemin ıslahla talep edilmesinin mümkün olmadığı, talebin ek dava mahiyetinde de olmadığı, bu nedenle davanın manevi tazminat istemi yönünden ayrıca dava açma hakkı saklı kalmak üzere usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştuır.

Mahkemece, Yargıtay Yüksek Özel Dairenin bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyulmasına karar verilmekle artık davalı lehine usuli müktesep hak doğmuştur. Davacı manevi tazminat yönünden ayrı bir dava açmış ve bu dava dosyası asıl dava dosyasıyla birleştirilmiştir. Bu durumda mahkeme, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olmakla, asıl dosyadaki manevi tazminat talebinin, dava açma hakkı saklı kalmak üzere usulden reddine karar vermesi ve harçlandırılmış bir talep olmakla bu yönde karşı tarafa yasaya uygun bir vekalet ücreti vermesi gerekmekteydi.

Tüm yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerektiği kanaatıyla, Yüksek özel Dairenin sayın çoğunluğun ilk derece mahkemesi kararının onanmasına ilişkin hükmüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/19392, Karar No: 2012/21559, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19392 E.  ,  2012/21559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair 29.05.2012 gün ve 2011/19 E 2012/43 Ek sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11115, Karar No: 2018/235, Tarih: 09.01.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/11115 E.  ,  2018/235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin beyanına göre farklı tarihlerde marketten toplam değeri 360 TL olan 18 adet bıçağın çalındığının tespit edildiği, mahkeme kabulüne göre ve katılanın beyanına göre 13.10.2013 tarihinde marketten toplam değeri yaklaşık 40 TL olan 2 adet ekmek bıçağı çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Tanık ...'ın aşamalarda alınan beyanlarına göre; tanığın 13.10.2013 günü saat 18:30 sıralarında sanığın şarküteri reyonunda bulunan 2 adet ekmek bıçağını ceketinin iç cebine koyduğunu kameralardan görmesi üzerine sanığı takibe aldığı, ödeme yapmasını beklediği, ancak sanığın ödeme yapmaksızın marketten çıkması üzerine dışarıya yanına gittiği, sanığa marketten ödeme yapmadan çıktığını söylemesi üzerine sanığın bıçaklardan birini tanığa verdiği, diğerini ise tanığın sanığın cebinden aldığı, ardından da sanığın markete giderek ödeme yapmayı unuttuğunu söyleyerek bıçakların parasını ödediği olayda; sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

3-Şartları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması,

4-Sanığın, suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olması ve suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 50/3. maddesi gereğince hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

5-Suç tarihi aynı zamanda 13.10.2013 tarihi de olduğu halde, gerekçeli karar başlığında 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak sadece 10.10.2013 tarihinin gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 09.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10137, Karar No: 2013/22443, Tarih: 03.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/10137 E.  ,  2013/22443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanununa aykırılık

Hüküm : Beraat

Temyiz edenler : Katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 1. Derece arkeolojik sit alanı olan ...yeri... Limanı mevkiine ot toplamak amacıyla gittiğinde yağmur sularının akıntısı nedeniyle yüzeye çıkan biri kırık 30 adet bronz sikkeleri toplayarak cüzdanına koyduğunu gören Jandarmanın sanığı yaklaşık 45 dakika izledikleri ve sanığın toprağı eşelemediğini sadece yüzeyde bulunan sikkeleri alıp cüzdanına koyduğunu belirttikleri dolayısıyla kültür varlıkları bulmak amacıyla kazı yapma suçunun oluşmadığı,arkeolog bilirkişinin sikkeler üzerinde yaptığı incelemede sikkelerin aşırı yıpranmış ve korozyona uğramış olduklarından etütlük nitelikte olduğunu ve müze müdürlüğüne tesliminin gerektiğini bildirildiği olayda, 2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen üç günlük bildirim süresi içerisinde eserin ele geçirilmesi nedeniyle haber verme yükümlülüğüne aykırılık suçunun kanuni unsurlarının da oluşmadığı, bu itibarla sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan, mahalli Cumhuriyet savcısının suçun niteliğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.