muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4313, Karar No: 2013/25485, Tarih: 13.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4313 E.  ,  2013/25485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK 89/1,2-b, 62, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin 20.12.2011 tarihinde başka mahkemede duruşması olduğu gerekçesi ile mazeret dilekçesi verdiği, ancak mazeretini belgelendirmediği, sanığın savunmasının alınması sırasında haklarının hatırlatıldığı, yüklenen suçun anlatıldığı, savunma tarihinden sonra suçun niteliğine ilişkin herhangi bir değişiklik olmadığı, gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği gibi sanık hakkında lehe olan TCK'nın 50, 51 ve CMK'nın 231. maddelerinin tatbiki hususunun değerlendirildiği de dikkate alındığında; sanık müdafinin mazeretinin kabul edilmeyerek yokluğunda karar verilmesinin savunma hakkını kısıtlamadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına ilişkin 6 ve 7. .paragrafların çıkartılarak, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11..2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4905, Karar No: 2014/6788, Tarih: 05.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/4905 E.  ,  2014/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/87694

Mahkemesi : Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 01.10.2013

Numarası : 2013/122 - 2013/88

Mala zarar verme suçundan sanık İ.. Y..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 151/1, 62/1, 52. maddeleri gereğince 2.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 tarihli ve 2013/122 esas, 2013/88 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 14.08.2006 olması karşısında, 5237 sayılı Kanunun 61. maddesinin suç tarihinde yürürlükte olan şekli ve adlî para cezalarına ilişkin 52. maddesi gereğince adlî para cezasına esas alman gün birimin alt sınırı 5 gün olduğu halde 120 gün tayin edilerek fazla cezaya hükmolunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 27.02.2014 gün ve 2013/4135/15319 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2014 gün ve 2014/87694 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 tarih, 2013/122 esas ve 2013/88 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedenine göre uygulama yapılarak;

Hükümlünün, mala zarar verme suçundan takdiren alt sınırdan ceza tayiniyle 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nın 62/1. maddesinin uygulanması ile cezası 1/6 oranında indirilerek 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 52/2. maddesine göre adli para cezasının günlüğü takdiren 20 TL’den hesaplanmak suretiyle sonuç olarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3918, Karar No: 2014/3449, Tarih: 10.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3918 E.  ,  2014/3449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürme

HÜKÜM : 1- Kasten Eşi ...'i Öldürme Suçundan 82/1-d, 29, 62, 53/1-2-3, 63.maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası.

2- 6136 sayılı Kanunun 13/1, 62, 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500,00.TL adli para cezası, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hüküm yönünden;

Söz konusu hüküm temyize tabi kararlardan olmayıp, CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan, sanık müdafıinin temyiz istemi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, bu hususta merciince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Sanığın, eşi olan maktule Kiraz’ı kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdir ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan

hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının tahrike; katılanlar vekilinin suç vasfına, tahrik ve takdiri indirim maddelerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK.nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümdeki “müdafii ücreti 502,00.TL” ibaresinin hükümden çıkartılmasına ve aynı bölümdeki toplam yargılama gideri olan “1.363,08.TL” ibaresinin “861,08.TL” olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan, re’sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2448, Karar No: 2015/12632, Tarih: 05.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2448 E.  ,  2015/12632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2013/170-2014/915

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Mahallinde yapılan delil tespitine ilişkin keşifte, mahkemece taşınmazın % 40-45 oranında eğimli olduğu, yer yer asma ve fıstık ağaçlarının bulunduğu, çalışma yapılan alanda herhangi bir ağacın olmadığının gözlendiği, bilirkişi raporunda taşınmazın dekara ortalama 24 fıstık ağacı ve 12 asma omcası esas alınarak el atılan alan üzerinde 134 fıstık ağacı ve 67 asma omcasına tekabül edeceğinin belirtildiği, esasa ilişkin yapılan keşifteki mahkeme gözleminde taşınmazın kısmen kamulaştırıldığı, ancak hiçbir ağacın olmadığı, yolun aşağı kısmında fıstık ağaçlarının olduğunun belirtildiğini gözlendiği, bilirkişi kurulu raporunda ise taşınmazın 20-60 yaşlarında kapama fıstık bahçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek, kaim değer yöntemine göre ağaçların bedelinin tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla mahkemece yapılan keşif gözlemleri ile bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler giderilerek taşınmazın niteliği açıkça tespit edilip, sonucuna göre bedel belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı biçimde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3757, Karar No: 2013/25038, Tarih: 04.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3757 E.  ,  2013/25038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma Protokolünden Kaynaklanan

Yükümlülüklerin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 04.11.2013 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Dava, boşanma protokolündeki ortak çocuğun eğitim giderlerinin tamamen davacı tarafından karşılanmasına ilişkin protokol hükmünün, ekonomik nedenlerle karşılanamaz hale geldiği iddiasına dayalı, hakim müdahalesi yoluyla "uyarlama" davası niteliğindedir. Ortak çocuğun özel okul eğitim giderinin uyuşmazlığa konu dönemde yaklaşık 15.000 TL civarında olduğu, tanık beyanlarıyla da davacının ekonomik kriz sebebiyle varlığını yitirdiği, kirada oturduğu, emeklilik maasıyla geçindiği, davalının ise çalışması ve kira geliri nedeniyle aylık 20.000 TL çevresinde geliri olduğu anlaşılmaktadır.

Anlaşmalı boşanmanın yapıldığı tarih ile davacının sorumluluğuna başvurulan dönem arasında; davacının ekonomik gücünü önemli ölçüde yitirdiği açıktır. Mahkemece, çocuğun eğitim giderlerinden sorumluluğunun en azından yarısından sorumlu olacağı şekilde protokol (sözleşme) hükmünün uyarlanması gerektiği, hükmün bu sebeple bozulması geretiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/4762, Karar No: 2015/2774, Tarih: 21.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4762 E.  ,  2015/2774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİAsliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 15.06.2013 tarihinde gerçekleştirilecek düğün organizasyonu yapılması amacıyla 27.05.2012 tarihinde ve 83.500,00 TL üzerinden anlaştıklarını, ancak düğün tarihinde başlayan yağmur sebebiyle düğün organizasyonunun sözleşmede belirtilen Kırbahçe isimli yerde yapılmasının mümkün olmadığını; sözleşmede hüküm olmadığı halde organizasyon yapılacak alan yerine kapalı alanların düğüne hazır hale getirilerek organizasyonun burada yapıldığını, davalı yanca sözleşme bedelinin tamamının ödenmediğini ileri sürerek, 33.400,00 TL'nin sözleşme gereği son ödeme tarihi olan 16.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilkeçesinde, taraflar arasındaki sözleşmede düğün organizasyonunun 1000-1250 kişilik olmasının öngörüldüğünü, davacı tarafından misafirlere "meze tabağı, ara sıcak, mevsim salata, etli anayemek, meyve, çorba ve 2 kadeh limitli alkollü içecek" verileceği ve düğünün "Kırbahçe" olarak nitelendirilen açık alanda yapılacağının taahhüt edildiğini, oysaki davacının alkol ruhsatının olmadığını sonradan öğrendiklerini, düğünün 500 veya 600 kişilik kapalı salonda yapıldığını, davacı firmanın sözleşme gereği yerine getirmesi gereken edimleri eksik ve sağlıksız olarak ifa ettiğini, tiffany sandalye, masalara canlı çiçek, nikah şekerlerinin dağıtımı vs. hizmetlerin sağlanmadığını, söz konusu eşyaların düğün bitiminde davalıya iade edildiğini, düğündeki misafirlerin ciddi mağduriyet ve sıkıntı yaşadığını, bu nedenle davacı yana kapalı alanda ağırlanan 600 kişiye hizmet verdiği için 50.100,00 TL ödeme yapıldığını, 33.500,00 TL'nin ise tenzilinin istendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket temsilcisinin tarafların elinde olmayan sağanak yağmur nedeniyle kapalı alanda düğün yapılmasını kabul ettiği, davalının 83.500,00 TL bedel yönünden sözleşmeyi imzalamış olup ekstra gelen kişiler için ek ödeme yapmayı taahhüt ettiği, bu durumda daha az sayıda kişiye hizmet verildiği iddiasının somut olayla örtüşmediği, düğün gününün kapalı alanda yapılmasının kabul edildiğinde sözleşmenin içeriğinin değiştirildiğine ilişkin bir iddianın da bulunmadığı, kaldı ki söz konusu iddianın davacının dayanağı delili sözleşme değerinde bir belge ile ispatının gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tacirler arası hizmet alım sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki 27.05.2012 tarihli sözleşmede gerçekleştirilecek düğün organizasyonu işinin 1000 kişi üzerinden 83.500,00 TL bedelle yapılacağı kararlaştırılmış, düğün organizasyonu kapsamında davetlilere verilecek yemekler ile gerçekleştirilecek aktiviteler belirlenmiş ve tüm bu hususların kararlaştırılan bedele dahil olduğu konusunda anlaşılmıştır. Davacı, ödenmeyen organizasyon bedelinin tahsilini talep etmiştir. Davalı yanca, sözleşme kapsamında yer alan bir kısım hizmetlerin hiç ya da gereği gibi yapılmadığı savunulmuş ise de, hangi tür hizmetlerin verilmediği hususu genel olarak bahsedilmekle beraber mahkemece, davalı tarafa izah ettirilmemiştir.

Bilindiği gibi HMK'nın 31. maddesi uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasını zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz veyahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında taraflara açıklama yaptırabilir, soru sorabilir, delil gösterilmesini isteyebilir. Belirtilen bu hüküm nazara alınarak, davalı yana önce, açıkça hangi tür hizmetlerin eksik veya ayıplı gerçekleştirildiği hususları açıklattırılıp, bu hususlara ilişkin taraf delilleri toplandıktan sonra dava konusu organizasyon işi alanında uzmanlığı bulunan bir bilirkişi marifetiyle mevcut deliller de incelettirilerek hizmet bedelinden indirimi gereken bir bedelin bulunup bulunmadığı tespit ettirilmeli, ileri sürülecek itirazlar karşılandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, organizasyon işinin özel ve teknik bir bilgiyi gerektiren uzmanlık gerektirdiği hususu gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15855, Karar No: 2023/8298, Tarih: 03.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15855 E.  ,  2023/8298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/563 Esas, 2022/957 Karar

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Lapseki Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/373 Esas, 2019/465 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine, kamu düzeni gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı idare vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.10.2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı idare ve davalı idare vekilleri duruşmaya katılmadıklarından incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 376 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; idarenin kıymet takdir raporunda ve acele kamulaştırma dosyasında dava konusu taşınmazın gerçek değerinin tespit edilmediğini, 2942 sayılı Kanun'da belirtilen esaslar dahilinde dava konusu taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesini, dava konusu taşınmazın kıymetini etkileyebilecek bütün nitelik ve unsurların ve her bir unsurun ayrı ayrı değerinin dava tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği kazancın da belirlenerek, gösterilen emsal ve rayiç değerlerinde dikkate alınarak karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas raporda incelenen emsalin uygun olmadığını, dava konusu taşınmaza yüksek değer tespit edildiğini, lehlerine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın konumunun, değer artırıcı unsurlarının gözetilmediğini, düşük bedel takdir edildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği sonucuna varılmakla birlikte, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22 nci maddesinin (a) bendine göre yenileme çalışmaları yapılması nedeniyle yenileme sonrası oluşan yüzölçümleri üzerinden hesap yapılması, karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı tarafa derhâl ödenmesi ve faiz ve tescil hususları yönünden hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar etmiş, ek olarak dava konusu taşınmazın değerli konumda olduğunu ve belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihâi kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 376 ada 11 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.