muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2112, Karar No: 2008/4496, Tarih: 05.05.2008

11. Ceza Dairesi 2006/2112 E., 2008/4496 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/2112 E., 2008/4496 K.**

**- CEZALARIN ÜST SINIRI

- DOLANDIRICILIK**- 5283 S. BAZI KAMU KURUM VE KURULUŞLARINA AİT SAĞLIK BİR... [ Madde 4 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar Ö.. Ş..., M.. Ö.., A.. Ş.. ve M.. Ç..'in yapılan yargılamaları sonunda:beraatlerine dair A.. 6.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.05.2005 gün ve 2003/92 Esas, 2005/141 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Müdahiller SSK Başkanlığı ve Sağlık Bakanlığı vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının onama isteyen 21.03.2006 tarihli tebliğnamesi daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

1-)06.01.2005 gün, 5283 sayılı "Bazı Kamu Kurum ve Kuruluşlarına Ait Sağlık Birimlerinin Sağlık Bakanlığı'na Devredilmesine Dair Kanun'un" 4. maddesinin (c) bendi, "Devredilen sağlık birimleri ile ilgili olarak; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar Sosyal Sigortalar Kurumu'nun sağlık hizmeti satın almasına ilişkin sözleşmeleri hariç, kamu kurum ve kuruluşları tarafından yapılmış sözleşmeler, kredi anlaşmaları, yatırım projeleri ile kamu kurum ve kuruluşları leh ve aleyhine adli ve idari yargıda sağlık hizmeti sunumundan, iyileştirici tıbbî malzeme alımından dolayı ve sağlık hizmeti sunan personelle ilgili açılmış ve açılacak davalar ile icra takipleri, Bakanlık husumetiyle yürütülür; bütün hak, yetki, yükümlülük, alacak ve borçlarıyla birlikte Bakanlığa geçer......" düzenlemesini içermekte olup; bu hükme göre Sağlık Bakanlığı'nın davaya müdahil olarak katılmasına karar verildiği ve SSK.nun davaya katılma hakkının son bulduğu anlaşılmakla, davada taraf sıfatı kalmayan SSK'nun vekilinin vaki temyiz istemi ile müdahil sıfatını kazanmayan Sağlık Bakanlığı vekilinin dosyaya sunduğu 13.05.2005 havale tarihli süre tutum temyiz dilekçesinde sadece sanıklar Özgür ..., Mehmet .. ve Ateş .. yönünden temyiz talebinin bulunduğu sanık M....Ç.. için temyiz etmediği, süresinden sonra verdiği 10.06.2005 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesine ilave ederek temyize dahil ettiği anlaşıldığından anılan sanık M.. Ç..'e yönelik vaki temyiz isteminin, 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-)Müdahil Sağlık Bakanlığı vekilinin sanıklar Özgür Şahin, Mehmet Özgan ve Ateş Şenol'a yönelik temyizine gelince;

2-)Müdahil Sağlık Bakanlığı vekilinin sanıklar Özgür Şahin, Mehmet Özgan ve Ateş Şenol'a yönelik temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen "dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 30.04.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 05.05. 2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/991, Karar No: 2021/751, Tarih: 27.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/991 E.  ,  2021/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 2006 takvim yılı için en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden davanın düşmesi yerine beraat hükmü kurulması, 2007 takvim yılı için de en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 27.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32089, Karar No: 2017/4508, Tarih: 23.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/32089 E.  ,  2017/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücretine ilişkin olduğu ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin ise sanıkların beraatine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Katılan Gümrük İdaresi vekili ile sanık ... müdafinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık ... yararına, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükme “Sanık ... kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.320,00 TL vekalet ücretinin Hazine'den alınıp sanık ...’ye verilmesine” dair ifade eklenip sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Katılan Gümrük İdaresi vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık ...'un sahibi olduğu firmanın,... merkezli...Export Ltd isimli firmadan 08/05/2011 tarih ve 110019 sayılı fatura ile satın aldığı çanta, cüzdan, ahşap kutu, ahşap çerçeve ve topu 23/06/2011 tarihli ve 11340900TR005292 sayılı gümrük giriş beyannamesiyle ayrı ayrı çanta, cüzdan, ahşap kutu, ahşap çerçeve ve top olarak beyan ettiği ve Gümrük İdaresince yapılan sayımda; 1152 adet olarak beyan edilen çanta cinsi eşyanın 28500 adet olduğu, 4019 adet olarak beyan edilen cüzdan cinsi eşyanın 42500 adet olduğu, 9072 adet olarak beyan edilen ahşap kutu cinsi eşyaların bulunmadığı, 5208 adet olarak beyan edilen ahşap çerçeve cinsi eşyaların 400 adet olduğu, bunun dışında söz konusu beyannamede hiç beyan edilmeyen 180 adet oyuncak, 2500 adet anahtarlık, 7000 adet plastik eşya, 6000 adet çerçeveli ayna ve 7 adet battaniye cinsi eşyaların bulunduğu anlaşılmakla, sanık ...'un bu suretle beyandan fazla eşyaları ve beyanname haricinde ele geçirilen gümrük kaçağı eşyaların gümrük vergilerini ödemeden yurda girişini sağlamak amacıyla kaçakçılık suçunu işlediği ve sahte belge kullanmak suretiyle eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla sanığın 5607 sayılı Yasanın 3/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/05/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/789, Karar No: 2020/975, Tarih: 09.09.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/789 E.  ,  2020/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14/02/2017 gün, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Güzelbeyli Belediye Meclis Üyesi ...'ın katılma hakkı olmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı kazandırmayacağı nazara alınarak ... vekilinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı, CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Zile Belediye Başkanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Zile Belediye Başkanlığının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün adı geçen Belediyeye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8486, Karar No: 2022/1869, Tarih: 10.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8486 E.  ,  2022/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddi ile resen HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Manavgat İlçesi, Side Kemer Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile resen 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün harca ilişkin bendinin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5199, Karar No: 2006/5498, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5199 E.  ,  2006/5498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir. Sulu tarım arazisi niteliğindeki 12000 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmaz üzerinde, tamamına kapama bahçe niteliği verecek yaş ve sayıda kayısı ağaçlarının bulunup bulunmadığı açıkça belirtilmeden, bu bağlamda normal aralıklarla bir dekara kaç ağaç düştüğü İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup saptanmadan; taşınmazın tamamını kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirip dekara 10 ağaç üzerinden hesaplama yapıp buna göre değer belirleyen eksik incelemeye dayalı ve denetime elverişsiz bulunan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-İl Tarım Müdürlüğünden getirtilen veri cetvelinde kayısı ürününün ortalama verimi 75 kg/ağaç olup, değerlendirmede bu verimin esas alınması gerekirken, resmi veri gözardı edilerek 80 kg/ağaç üzerinden hesaplama yapılması,

3-Taşınmazın 1949,48 m2’lik bölümünde (bina ve tesis yapmamak, ağaç dikmemek kaydıyla) davacı idare lehine daimi irtifak hakkı kurulmuş olup, irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen 11-17 yaşlarındaki 8 kayısı ağacının boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeni ile kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç dikilemeyeceği cihetle; Yargıtay uygulamalarında benimsenen kaim değer yöntemine göre, irtifak hakkının kurulduğu alan önce kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirilmeli, daha sonra açık tarım arazisi olarak çevrede yetiştirilmesi mutad olan ürünlere göre saptanan net gelirine (sulu tarım arazisi niteliğine uygun) %5 oranında kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle ağaçsız değeri bulunmalı, bu iki değer arasındaki fark ağaçların kaim değeri olacağından; enkaz bedeli de düşüldükten sonra kalan değere hükmedilmelidir. Şu halde açıklanan bu kaim değer belirleme yöntemine uyulmadan ve taşınmazın değerinin saptanmasında esas alınan kapitalizasyon faiz oranının kapama bahçe ya da açık tarım arazisi olmasına göre değişmeyeceği düşünülmeden kayısı bahçesi için %5, açık tarım arazisi için %6 alınması suretiyle ağaç bedeli hesabında yüksek değere ulaşan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan bozma gereklerine uygun ve denetlemeye elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 3.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2640, Karar No: 2009/2752, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2640 E.  ,  2009/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, İnegöl Ticaret ve Sanayi Odasının kuruluş yılı ile kurucularının tespiti istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10160, Karar No: 2011/12129, Tarih: 01.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10160 E.  ,  2011/12129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava dışı eşinin borçlarını ödeyebilmek için banka kredisi alabilmek amacıyla, kendisine yaptığı maddi ve manevi baskılar neticesinde oturduğu ve kayden paydaş olduğu kat irtifakı kurulu 8 nolu meskenini, eşinin gösterdiği ve daha önceden tanımadığı  davalıya satış suretiyle devrettiğini, ancak herhangi bir para almadığını, 3-4 ay sonra da bir kadının arayarak davalının kızı, eşinin de sevgilisi olduğunu bildirip, evi boşaltmasını istediğini, bunun üzerine davalı ile eşinin birlikte hareket ederek ikrah ve  hile ile muvazaalı olarak taşınmazı elinden aldıklarını anladığını ileri sürerek, tapunun iptalini istemiş, yargılama sırasında çekişme konusu taşınmazın 3. kişiye satış suretiyle temlik edilmesi üzerine, HUMK'un 186. maddesi gereğince; davaya tazminat davası olarak devam etmiş, 80.000.-TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, taşınmazın hayır getirmeyeceğini düşünerek davacının eşine vekalet vererek iade ettiğini, davacının husumeti eşine yöneltmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine  karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; tapu iptali ve tescil istekli açılmış, bilahare tazminata dönüştürülmüştür.

Mahkemece,  davanın reddine karar  verilmiştir.

İddianın ileri sürülüş biçiminden ve içeriğinden; dava da hile hukuksal nedenine dayanıldığı sonucuna varılmaktadır.

Bilindiği üzere; Hile, genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevketmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma hilede yanıltma söz konusudur. Borçlar Kanununun 28/l. maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme  yapmaya yöneltilmişse hata esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen  koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable Şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan, hile her türlü delille isbat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Hilenin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluylada kullanılabilir.

Öte yandan, hile her türlü delille isbat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Hilenin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluylada kullanılabilir.

Hal böyle olunca; davacının iddialarının yukarıdaki ilkeler doğrultusunda değerlendirilmesi, yanların bu yöne ilişkin delillerinin toplanarak, toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar  verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları  açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20623, Karar No: 2013/23412, Tarih: 10.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/20623 E.  ,  2013/23412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Bağ-Kura ilk giriş kaydının 17/02/1988 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 17.02.1988 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmişse de varılan sonuç doğru olmamıştır.

Her uyuşmazlığın, dayandığı işlem veya olayların meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasal kurallara göre çözümlenmesi gerekeceği ilkesinden hareketle yasal koşulların ayrı ayrı ele alınarak Bağ Kur'luluk statüsünün ortaya konması gerekir. 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 31.08.1994 tarinde Bağ-Kur’a tescilinin vergi kaydına istinaden res’en yapıldığı, 31.08.1994-30.04.2001 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, 17.01.1977 tarihinden itibaren devam eden Şoförler ve Otomobilciler Odası kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır. ,