muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4544, Karar No: 2024/1275, Tarih: 02.05.2024

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın tüm, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın bir kısım temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine "2-Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça yatırılan 3.150,14 TL harcın karar kesinleştiğinde talep hâlinde davacıya iadesine, davalı tarafça yatırılan harçların davalıya iadesine" ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5225, Karar No: 2019/6277, Tarih: 07.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5225 E.  ,  2019/6277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17/10/2016 tarih ve 2011/3-2016/508 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu araçta yolcu olan müvekkilinin meydana gelen kazada yaralandığını ileri sürerek, şimdilik toplam 10.000-YTL maddi ve manevi tazminatın temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, olayın aracın freninin patlaması sonucu meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; dava dosyası işlemden kalkmış olup, yasal 3 aylık süre geçmiş olmakla, dava taraflarca yenilenmediğinden H.M.K.’nun 150. Maddesinin 5. Bendi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak, oturumun 09/06/2016 tarihine bırakıldığı 24/03/2016 tarihli celsede, davacı vekilince mazeret dilekçesi verilmiş, mahkemece “davacı vekili ile davalılar vekilinin mazeretlerinin kabulüne, duruşma gününü davacı vekilinin UYAP'dan öğrenmesine” karar verilmiştir. Ne var ki, HMK'da duruşma gününün UYAP'dan öğrenilmesi usulü bulunmamaktadır. O halde, mahkemece davacı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, 09/06/2016 tarihli yeni duruşma günü davacı vekiline usulüne uygun bir şekilde bildirilmeden, belirtilen tarihte davacı vekilinin duruşmaya katılmadığından bahisle dosyanın işlemden kaldırılması ve neticede yazılı şekilde davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü, kararın davacı yararına BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7693, Karar No: 2011/6872, Tarih: 07.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7693 E.  ,  2011/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.12.2008 tarih ve 2006/75 - 2008/320 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılardan Değirmen Gıda San. ve tic.Paz.Ltd.Şti. vekili ile davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07.06.2011 gününde davacılar Değirmen Unlu Mamüller A.Ş. vekili Av...... ve Değirmen Gıda San. ve Tic.Paz.Ltd.Şti. vekili Av.....ile davalı avukatı .....gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili,müvekkilinin "DEĞİRMEN Unlu Gıda Maddeleri" ibareli markası ile "DEĞİRMEN" ibareli markasını 1998-1999 yılarında tescil ettirdiğini, bu markayı pastacılık ve pastanecilik hizmetlerinde kalite sembolü haline getirdiklerini, müvekkili şirketin tanınmışlığından yararlanmak isteyen davalının bu markaları taklit ederek "BEYAZ DEĞİRMEN" ibaresiyle pastacılık ve unlu mamüller satışı yaptığını, bu marka altında pastacılık hizmetleri verdiğini, davalıya ait işyerinden alışveriş yapılarak kartvizit ve fiş alındığını, davalı hakkında hazırlık soruşturması başlatıldığını, davalının "BEYAZ DEĞİRMEN" ve "SU DEĞİRMENİ" biçimindeki marka tescil başvurusunun TPE tarafından reddedildiğini, davalıya 08.07.2003 tarihli ihtarname gönderildiğini, bunun üzerine davalının bu kez "BEYAZ DEĞİRMEN" markasını kullanmaya başladığını, böylece müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet gerçekleştirildiğini ileri sürerek, 10.000 YTL manevi, şimdilik 1,000 YTL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte 556 sayılı KHK'nin 62, 64, ve 66. maddeleri hükmünce tahsilini, davalının marka hakkına tecavüz fiillerinin durdurulmasını ve önlenmesini, davalı şirket unvanındaki değirmen ibaresinin terkinini, işletme üzerinde asılı olan tabelanın ve markanın kullanıldığı diğer eşya üzerindeki marka kullanımının önlenmesini, el konulan ürünlerin imhasını ve kararın ilanını talep ve dava etmiş, 20.3.2007 tarihli ıslah dilekçesiylede maddi tazminat istemini 223,680,00 YTL yükselterek bu miktarın ticari reeeskont faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirketin markasına tecavüz etmediğini, davacı tarafın tescilinin 29, 30, 31 ve 32. sınıflarda olduğunu, müvekkilinin tescilinin ise 35 ve 42. sınıflarda olduğunu, müvekkiline ait "BEYAZ DEĞİRMEN+ŞEKİL" ibareli marka tescilinin bulunduğunu, müvekkili hizmetlerinin sadece pastacılık ve pastanecilik olduğunu, müvekkilinin açık büfe kahvaltı hizmeti vb. faaliyetleri sonucunda Antalya' da tanındığını savunarak, davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, markanın hükümsüzlüğü istenmeden haksız rekabet iddiasının dinlenemeyeceği yönündeki savunmaya markasının davalıya sağladığı koruma kapsamı içerisinde lokantacılık ve pastanecilik hizmetlerinin bulunmadığı gözetilerek itibar edilmediği, gerek tespit tarihinde gerekse davanın açıldığı tarihte "Değirmen+şekil" ibareli marka üzerinde hak sahibinin davacı Değirmen Gıda San. ve Tic. Paz. Şti.olduğu, bu davacının adı geçen marka tesciline dayanarak talepte bulunabileceği, davalı şirket 19.03.2002 tarihinden itibaren "BEYAZ DEĞİRMEN+ŞEKİL+ AĞIZ TADI ibareli markaya sahip ise de bu marka tescilinin 35 ve 42. hizmet sınıflarında bulunan reklam acentesi hizmetleri, büro hizmetleri iş idaresi hizmetleri, ithalat ihracat acente hizmetleri, menajerlik hizmetleri, eksperlik hizmetleri, açık artırma hizmetleri, süpermarket hizmetleri, bilimsel ve sınai inceleme araştırma hizmetleri, tasarım hizmetleri, bilgisayar hizmetleri, hukuki hizmetler ve sanat alanında hizmetler için söz konusu olduğu, davalıya pastanecilik hizmetleri bakımından bir koruma sağlamadığı,davacının markası ise "DEĞİRMEN+ŞEKİL" ibareli marka olup ve sahibine pastanecilik hizmetleri, börek salonu hizmetleri ve benzeri yiyecek içecek hizmetleri restoran hizmetleri gibi alanlarda koruma sağladığı, 13.04.2004 tarihli tutanağa göre davalıya ait işyerinde yapılan aramada işyerinde 1,5 metre x 2 metre ebatlarında "BEYAZ DEĞİRMEN" yazısının ve logosunun bulunduğu, masalardaki servislerde aynı marka ve logonun yer aldığı, paketleme kutusu ve renkli poşetler üzerinde de bu markaların bulunduğunun belirtildiği,davalının BEYAZ DEĞİRMEN+ŞEKİL – BÖREK MANTI ibaresini içeren plastik poşetler kullandığı, aynı ibare ile çatal kaşık kılıfı ve ambalaj kutusu kullandığı, bu ibarenin yer aldığı bir fotoğrafı kapsayan kartvizit bastırıp ticari tanıtımında kullandığı, dolayısıyla davalın BEYAZ DEĞİRMEN+ŞEKİL ibaresini börek ve mantı hizmetlerini de kapsayacak şekilde yiyecek içecek hizmetleri lokantacılık hizmetleri börek salonu hizmetleri alanında kullandığının sabit olduğu, böylelikle davalının eyleminin davacının markasına tecavüz oluşturduğu, sözleşmede yer alan 40,000 USD.nin ödenmesi gereken lisans bedeli olduğu sonucuna varıldığı, davalının bu markayı 2 ayrı işyerinde kullandığından lisans bedelinin 2 ile çarpılması sonucunda ödenmesi gereken lisans bedelinin 80,000 USD olduğu kabul edildiği, davalının ticaret unvanında yer alan Değirmen ibaresi nedeniyle resmi işlemlerde ticari alandaki özel işlemlerde her iki tarafın ticaret unvanlarının birbiriyle karıştırılabileceği, davalının ticaret ünvanında yer alan bu ibarenin, davacının ticaret ünvanındaki değirmen ibaresi ile aynı olmasının TTK'nun 54. maddesi gereğince davacın tescilli unvanına tecavüz oluşturduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davacılardan Değirmen Unlu Mamulleri Gıda ve İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş

. maddesi gereğince davacın tescilli unvanına tecavüz oluşturduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davacılardan Değirmen Unlu Mamulleri Gıda ve İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından açılan davanın reddine,diğer davacı Değirmen Gıda Sanayi Ticaret Pazarlama Ltd. Şti. tarafından açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacılardan Değirmen Gıda San.ve Tic.Ltd.Şti. vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davalının marka hakkına tecavüz fiillerinin durdurulması, önlenmesi, davalı şirket unvanındaki "Değirmen" ibaresinin terkini, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, HUMK’nun 286. maddesinde belirtilen bilirkişinin rey ve mütalaasının hakimi bağlamayacağı hükmü, hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği, bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor (HUMK 283.md.) alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği (HUMK 284.md.) şeklinde anlaşılmalıdır. Yoksa, hakimin bir kez bilirkişiye gittikten sonra bundan dönerek uyuşmazlığın çözümünün hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki ve mesleki bilgi ile çözümlenebileceği kabul edilemez.

Somut olaya gelince; davacı taraf tazminat istemini 556 sayılı KHK'nin 66/c maddesine dayandırmış olup, mahkemece bu hususta ek rapor alınmış olmasına rağmen alınan bilirkişi raporuna itibar edilmeme nedenleri karar yerinde tartışılıp gösterilmediği gibi taraf vekilerinin anılan tazminat hesabına yönelik sonuca etkili, ciddi ve esaslı itirazları da karşılanmadan 12.09.2000 tarihli sözleşme esas alınmak suretiyle lisans bedelinin 2 ayrı işyeri için 80.000 USD kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu yönü ile taraflar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Öte yandan, davacı taraf olay tarihinden itibaren temerrüt faizi talep ettiği halde mahkemece davalı aleyhine olacak şekilde HUMK'nun 74. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtarname tarihinden itibaren temerüt faizine hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.

4-Diğer yandan, davacılardan Değirmen Unlu Mamülleri Gıda ve İnşaat San. Tic.A.Ş.nin açmış olduğu dava reddedilmiş olmasına rağmen mahkemece davalı lehine anılan davacı aleyhine olmak üzere hüküm tarihindeki avukatlık asgari ücret tarifesi hükümleri uyarınca ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da keza doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

5-Ayrıca, davalı tarafça yargılama aşamasında aynı nedene dayalı olarak müvekkili aleyhine ceza davası açıldığı savunulmuş olup, BK'nun 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesince verilen mahkumiyet ve maddi vakıa tespiti yapan beraat kararı hukuk hakimini bağlayacağından mahkemece anılan ceza davası sonucu araştırılıp işbu davaya etkisi tartışılmadan hüküm tesisi de eksik incelemeye dayalı olup hükmün bu nedenle dahi bozulması gerekmiştir.

5-Ayrıca, davalı tarafça yargılama aşamasında aynı nedene dayalı olarak müvekkili aleyhine ceza davası açıldığı savunulmuş olup, BK'nun 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesince verilen mahkumiyet ve maddi vakıa tespiti yapan beraat kararı hukuk hakimini bağlayacağından mahkemece anılan ceza davası sonucu araştırılıp işbu davaya etkisi tartışılmadan hüküm tesisi de eksik incelemeye dayalı olup hükmün bu nedenle dahi bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılardan Değirmen Gıda San.ve Tic.Ltd.Şti. vekili ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına, (3), (4) ve (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı değirmen Gıda San. ve Tic.Paz.Ltd.Şti.'ne verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 1.733,90 TL harcın temyiz eden davalı Değirmen Gıda San. ve Tic.Paz.Ltd.Şti.'ne iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07.06.20011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1470, Karar No: 2014/4170, Tarih: 19.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1470 E.  ,  2014/4170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı Mimar Sinan İlköğretim Okulunda 24.09.2007- 17.06.2011 tarihleri arasında hizmetli olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafça haklı bir neden olmadan feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiş, husumeti ... ile Okul Aile Birliği Başkanlığına yöneltilmiştir.

Davalı Okul Aile Birliği Başkanlığı davacının hizmetli olarak çalıştırıldığını, istifa etmek suretiyle ayrıldığını tüm hak ve alacaklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiş davalı ... davaya son duruşmada katılmış, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı ... Bakanlığına yönelik davanın kısmen kabulüne, davalı Okul Aile Birliği Başkanlığına yönelik davanın taraf ehliyeti bulunmadığından husumetten reddine karar verilmiştir.

Davacının işvereni olan Okul-Aile Birliği 14.6.1973 tarihli 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu'nun 5257 sayılı Kanunla değişik 16.maddesine göre hazırlanan ... Okul- Aile Birliği Yönetmeliğine göre kurulmuştur.

İhtilafın çözümlenmesi için Okul-Aile Birliklerinin tüzel kişiliklerinin bulunup bulunmadığının tartışılması gerekir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 47. Maddesinde tüzel kişiliğin tanımı şu şekilde yapılmıştır. " Başlı başına bir varlığı olmak üzere örgütlenmiş kişi toplulukları ve belli bir amaca özgülenmiş olan bağımsız mal toplulukları, kendileri ile ilgili özel hükümleri uyarınca tüzel kişilik kazanırlar"

Türk Medeni Kanunu'nun açık hükmünden hareket edildiğinde Milli Eğitim Bakanlığı Okul- Aile Birliği Yönetmeliğinde Birliğin Özel Hukuk Tüzel Kişiliği veya Kamu Tüzel Kişiliği olduğu yönünde bir hüküm bulunmadığından örgütlenmiş bir kişi toplululuğu olmalarına rağmen Okul-Aile Birliklerinin tüzel kişiliklerinin bulunmadığının, bu durumda tüzel kişiliği bulunmayan Okul-Aile Birliklerinin yasal temsilcisinin Milli Eğitim Bakanlığı olduğunun kabulü gerekir.

Somut olayda davacı Mimar Sinan İlköğretim Okulu Müdürlüğü ve ... tarafından birlikte istihdam edilmiş olup her iki işvereninde yasal temsilcisi Milli Eğitim Bakanlığıdır.

Somut olayda davacı Mimar Sinan İlköğretim Okulu Müdürlüğü ve ... tarafından birlikte istihdam edilmiş olup her iki işvereninde yasal temsilcisi Milli Eğitim Bakanlığıdır.

Mahkemece karar başlığında davalı olarak "... (Mimar Sinan İlköğretim Okulu Müdürlüğü ve Mimar Sinan İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği Başkanlığını temsilen) şeklinde yazılması gerekirken Milli Eğitim Bakanlığını ve okul aile birliğinin ayrı iki davalı olarak yazılmış olması, ayrıca davalı Okul Aile Birliği Başkanlığı taraf ehliyetine sahip olup dava ehliyeti bulunmayıp temsilcisi ... olduğundan bu davalıya yönelik davanın husumetten reddine karar verilmiş olması hatalı olup bu durum kararı temyiz eden Milli Eğitim Bakanlığınında hak alanını ilgilendirdiğinden karar bozulmalıdır.

Ne varki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı kararı davacının da temyiz etmediği de gözetilerek düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın başlık kısmındaki davalı bölümünün silinerek yerine;

"Davalı: ... (Mimar Sinan İlköğretim Okulu Müdürlüğünü ve Mimar Sinan İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği Başkanlığını temsilen) vekili Av...." sözcüklerinin yazılmasına, hükmün gerekçe kısmındaki "Davalı Mimar Sinan İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği Başkanlığının taraf ehliyeti bulunmadığından bu davalı hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir." sözcüklerinin silinmesine, hüküm fıkrasının 12.satırının silinmesine, 24., 25. ve 26.satırının silinerek yerine;

"... tarafından yapılan toplam 52,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalı ... Bakanlığına verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/218, Karar No: 2016/12904, Tarih: 13.12.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/218 E.  ,  2016/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...Köyü 205 ada 1 parsel (ifr.205 ada 7 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 13.12.2016 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre; Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti gerekmektedir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar, değerlendirmeye esas alınan satışa ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneği tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2014 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal alınan 517 parsel sayılı taşınmazın 29.06.2012 tarihli satışına ilişkin akit tablosundan, emsal taşınmazın ... Petrol Ürünleri İnşaat Taahhüt Turizm Nakliye İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne 9/20 hisse oranında satıldığı, satışın pay satışı ve ticari amaçlı olup gerçeği yansıtmayacağı anlaşılmaktadır. Bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığının düşünülemeyeceği ve değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,