muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11374, Karar No: 2012/3007, Tarih: 23.02.2012

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin

olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190.,

191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu bölgelerle birlikte Gökçeali Köyü ve Eren Mahallesi yönünden yeniden geniş kapsamlı ... araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan bölgeler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddi yönünde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16057, Karar No: 2014/798, Tarih: 22.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16057 E.  ,  2014/798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 6. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2011/766-2013/192

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; Maliye Bakanlığı müfettişlerince davacı idareye bağlı olan İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yapılan inceleme sonucunda, personele 2005 ila 2007 yılları arasında yapılan döner sermaye ek ödemelerinden gelir vergisi tevkifatının eksik yapıldığının belirlendiğini, bu nedenle tahakkuk ettirilen verginin ise, döner sermaye işletme bütçesinden vergi dairesine ödendiğini, ancak müvekkili idarece yapılan bu ödemenin bildirilmesine rağmen davalının payına düşen 6.869,00 TL'yi ödemekten kaçındığını ileri sürerek; 6.869,00 TL nin yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunmuş ayrıca ödemelerin davalı tarafın hata, hile veya kusurundan kaynaklanmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece; 22/10/2012 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulü ile, 3.434,22 TL nin dava tarihinden itibaren değişen oranda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

HMK.nun 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerekir. Ancak, bilirkişi seçimi yapılırken düşüncesine başvurulacak kişi veya kişilerin özel ve teknik bilgilerinin yeterli olup olmadığı üzerinde durulması gerekir.

Somut olayda ise; hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi, muhasebe uzmanı olup uyuşmazlığın doğru olarak tesbiti ve çözümlenmesi için gerekli uzmanlığa sahip değildir.

Bu durumda mahkemece; döner sermaye saymanı, vergi denetmeni ve hastane idarecisinden oluşacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan uyuşmazlık hakkında rapor aldırılması, aynı konu hakkında çeşitli mahkemelerde görülen ve kesinleşen somut emsal nitelikli davalarda yer alan bilirkişi raporlarında belirtilen hususların da tartışılarak sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, konunun uzmanı olmayan bilirkişice hazırlanan raporun esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19040, Karar No: 2018/2764, Tarih: 07.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/19040 E.  ,  2018/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili avukat ... ... ile davalı ... vekili avukat ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Asıl ve birleşen dosya davacıları, dava dışı ... Gençlik Spor Kulübünün sözleşmeli sporcuları olduklarını, ücretlerinin ödenmediğini, bu kapsamda başlattıkları takibe davalı Belediye'nin itiraz ettiğini, itirazın yersiz olduğunu, zira kulüp ile davalı Belediye arasında hukuki ve organik bağ bulunduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Belediye vekili, davanın husumetten reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, asıl ve birleşen dosya davacıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeden kaynaklanan ücret alacağının tahsiline yönelik başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece, kulüp ile davalı Belediye'nin ayrı ayrı tüzel kişiliklerinin bulunduğu, davacıların spor kulübü ile yaptıkları sözleşmeler uyarınca ücret alacaklarını ancak ilgili kulüpten isteme haklarının olduğu gerekçesi ile dava şartı yokluğundan asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir. Davacılar, dava dilekçelerinde, adını ...'nden alan kulübün başkanının ve bir kısım üyelerinin aynı zamanda Belediye Meclis üyesi olduklarını, kulüp çalışanlarının bir çoğunun Belediye çalışanı olduklarını, Belediye'nin gelirlerinden kulübe pay ayırdığını, kulübün yol masrafları ve otel giderlerinin Belediye'nin oluru alınarak karşılandığını, logolarının aynı olduğunu v.b. iddialarda bulunarak, davalarını, davalı Belediye ile dava dışı kulüp arasındaki hukuki ve organik bağ olgusuna dayandırmışlardır. Davacıların bu yöndeki iddialarının, dosyadaki delil durumuna göre, kararın gerekçe kısmında, denetime elverişli şekilde tartışılması gerekeceği açıktır. Mahkemece hüküm kurulurken, bu yönde bir açıklamaya ve tartışmaya yer verilmemiş, Belediye'nin ayrı bir tüzel kişiliği olduğu saptaması yapılıp, "davacının aksi yöndeki iddialarının hukuki dayanağı olmadığı belirlenmiştir." ifadesi ile sonuca gidilmiştir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK 297/son maddesi gereğince; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olduğu belirtilmiş yine anılan Kanun'un 298/2.maddesi gereğince de; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir. Bu açıklamalar ışığında mahkeme kararı ele alındığında, yukarıda belirtilen Kanun'un aradığı ilkelere aykırılık teşkil etmektedir. Davacıların hukuki ve organik bağ hususundaki iddialarının, kararın gerekçe kısmında denetime elverişli olacak şekilde tartışılması, sonucuna uygun hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 1630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4549, Karar No: 2018/7918, Tarih: 10.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/4549 E.  ,  2018/7918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat.

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 2.288,17 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine "5271 sayılı CMK.'nun 141 vd. mad.göre tazminat talebi" ibaresine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, "21/04/2015" olan dava tarihinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak, BOZULMASINA, 10/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1786, Karar No: 2006/7035, Tarih: 28.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1786 E.  ,  2006/7035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :10.11.2005

Nosu :648-711

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,taraflar arasında 16.5.2003 tarihinde ve 10 yıl süreyle geçerli olmak üzere Akaryakıt Bayilik Sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmede bayinin her türlü akaryakıtı münhasıran davacı şirketten alacağının hükme bağlandığını, ayrıca davalının yılda 600 m3 akaryakıt ile 2 ton madeni yağı müvekkili şirketten alacağını, almadığı ton başına akaryakıtta 50 dolar, madeni yağda 300 dolar cezai şart ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, davalının uzun süredir müvekkilinden mal almadığı gibi başka dağıtım şirketlerinden mal aldığını belirterek, davalıya teslim edilen demirbaşların iadesini, cezai şarta ilişkin olarak da 10.000.000.000.TL'nin reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında demirbaşların iadesine ilişkin talebinden feragat etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında sözleşme öncesi 12.5.2003 tarihli ön protokol düzenlendiğini, müvekkilinin ön protokol koşullarına uyarak davacı lehine intifa hakkı ve ipotek tesis ettirdiğini, davacının ise protokolde belirtilen demirbaşları müvekkiline teslim etmediğini ve edimini yerine getirmediğini, müvekkilinin başka dağıtım firmasından akaryakıt da almadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının ön protokolde üstlendiği edimlerini yerine getirmediği ve cezai şart talep etmesinin hukuka uygun olmadığı, dava açıldıktan sonra dahi fatura keserek davalı ile olan ticari ilikisini devam ettirdiği, haklı fesih bulunmadığından buna bağlı olarak da cezai şart talep edemeyeceği gerekçesiyle demirbaşlara ilişkin davanın feragat nedeniyle reddine, diğer talepler kanıtlanamadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 28.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/262, Karar No: 2012/9630, Tarih: 01.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/262 E.  ,  2012/9630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa ait işyeri ile ilgili ruhsatsız olması nedeniyle 24/05/2008 ve 25/11/2008 tarihli mühür bozma tutanaklarının bulunmasına karşılık; iddianamede yeniden mühürleme yapılmış olmasının kuvvetle muhtemel olduğuna yer verilmesine göre katılan vekilinin havale tarihi taşımayan dilekçesinde belirttiği 08.04.2002 tarihli mühürleme tutanağı ile bu tarihten sonra yeniden mühürleme yapılıp yapılmadığının ilgili belediyeden araştırılması ve ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/471 Esas sayılı dosyası getirtilip incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken mühür bozma tutanaklarına dayanılarak, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile mahkümiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4843, Karar No: 2017/4510, Tarih: 20.12.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4843 E.  ,  2017/4510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ...Asliye Hukuk Mahkemesi Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili amacıyla yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacı yüklenici, davalı şirket ise iş sahibidir. Davacı yüklenici vekili; davalı şirketin ... ili ... ilçesinde kuracağı yeni imalâthane inşaatının bir kısım iç dekorasyon ve tadilat işlerini yatırmak için piyasa araştırması yaptığını, müvekkili tarafından sunulan teklifin davalı tarafından kabul edilmesi üzerine müvekkilinin işi üstlendiğini ve işin niteliğine uygun olarak tamamlandığını, davalının ise ödemelerini aksattığını, müvekkilinin davalı iş yerinde toplam 92.978,05 TL karşılığı iş yaptığını, düzenlenen faturaların davalı tarafa tebliğ edildiğini, davalının ise dava tarihine kadar toplam 49.740,00 TL ödeme yaptığını, müvekkilinin davalıdan 43.238,00 TL alacağı bulunduğunu, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/1 Değişik İş dosyasında tespit yaptırdıklarını, alacağın tahsili için ... 22. İcra Müdürlüğü'nün 2012/9058 sayılı dosyalarından takip başlattıklarını, davalının itirazı sonucu takibin durduğunu, itirazın haklı nedenlere dayanmadığını belirterek itirazın iptâline, inkâr tazminatına verilmesini talep etmiştir.

Davalı iş sahibi şirket vekili; dava konusu işin yapıldığı yerin ve müvekkili şirketin adresinin Şabanözü ilçesinde olduğunu, davaya Şabanözü Mahkemelerinin bakmaya yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunduklarını, esasa ilişkin olarak da davacının üstlendiği işleri eksik imâl ettiğini, tamamlamadığını, müvekkilinin borçu değil davacıdan 2.292,00 TL alacaklı olduğunu, Şabanözü Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/1 Değişik iş sayılı dosyasına yapılan keşif ve bilirkişi raporlarına itiraz ettiklerini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.