muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15302, Karar No: 2023/22793, Tarih: 18.10.2023

Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin 2006/15513 K. sayılı ilamında; (Kamu idaresinin güvenirliğine ve işleyişine karşı işlenen suçlardan olan görevliye etkin direnme suçunda, uygulanma olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCY.'nın 43/2 nci maddesi ile cezanın artırılması suretiyle fazla ceza verilmesi,)

Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin 2007/10858 K., 2007/6710 K. sayılı ilamlarında da TCK’nın 43/2 nci maddesinin uygulanamayacağı dolaylı olarak vurgulanmıştır.

Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin aşağıda örnek olarak gösterilen içtihatlarında ise görevliye etkin direnme suçunda mağdur sayısının çokluğunun TCK.’nın 43/2 nci maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği açıkça belirtilmiştir.

2008/15246 Karar sayılı ilam; (Kamu idaresinin güvenirliğine ve işleyişine karşı işlenen suçlardan olan görevliye etkin direnme suçunda mağdur sayısının çokluğunun 5237 sayılı TCY.'nın 43/2 nci maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği gözetilmeden anılan madde ile cezanın artırılması suretiyle fazla ceza verilmesi,)

2008/22786 Karar sayılı ilam; (Kamu idaresinin güvenirliliğine ve işleyişine karşı işlenen suçlardan olan görevliye etkin direnme suçunda, uygulanma olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCY.'nın 43/2 nci maddesi ile cezanın artırılması suretiyle fazla ceza verilmesi.)

2009/1061 Karar sayılı ilam; (Kamu görevinin herhangi bir engellemeyle karşılaşılmadan yerine getirilmesini sağlama amacıyla kamu idaresinin sürekliliği ve saygınlığını koruma altına alan görevi yaptırmamak için direnme suçunda asıl zarar görenin kamu yönetimi olması ve görevlilerin birden çok bulunması karşısında 5237 sayılı TCY.'nın 43/2 nci maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık ... hakkında hükmolunan cezanın, zincirleme suç hükmüyle artırılması,)

Suç konusunun tek olduğu durumlarda; suç çokluğundan söz edilmesi mümkün değildir. Örneğin, sahte bir senedin düzenlenmesi ya da kullanılması durumunda, senette alacaklı olarak birden fazla kişi gösterilse dahi, suç konusu senedin tek olması nedeniyle, alacaklı olarak gösterilen kişilerin tamamının suçtan doğrudan doğruya zarar görmesine karşın, tek sahtecilik suçunun, yine 10 kişi üzerine kayıtlı olan bir aracın bilinerek çalınması halinde, tek hırsızlık suçunun, 10 kişi tarafından yazılan bir kitabın, bandrolsüz olarak satılması ya da usulsüz olarak çoğaltılması halinde tek suçun, oluşacağı hususunda gerek öğretide gerekse uygulamada herhangi bir duraksama bulunmamaktadır. Böyle durumlarda uygulamada suç çokluğunun olamayacağı hususunda herhangi bir tartışmanın yaşanmaması nedeniyle Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kuruluna intikal eden herhangi bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın, aynı eşyanın hem mala zarar verme hem de hırsızlık suçuna konu edilip edilemeyeceği hususundaki tartışmalara Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu tarafından, 2014/19 Karar sayılı ilam ile suçun konusunun tek olması nedeniyle sadece hırsızlık suçunun oluşacağına hükmedilerek bu husustaki tartışmalar bitirilmiştir.

Uyuşmazlığa konu görevi yaptırmamak için direnme suçunda suç çokluğunun söz konusu olmadığı gibi suçun başka bir şekilde parçalara ayrılarak işlenmesi de mümkün değildir. Uygulamada TCK'nın 43/2 nci maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtima, ancak her mağdur ya da müştekiye karşı tek tek ayrı ayrı işlenmesi mümkün olan suçların, tek hareketle aynı anda birden fazla mağdura karşı işlenmesi halinde uygulanma olanağı bulunan sanık lehine getirilmiş bir müessesedir. Örneğin, topluluk içerisinde bulunan herkese hakaret ya da tehdit içerikli sözler söyleme olanağı bulunan sanığın, topluluğa karşı hakaret ve tehdit içerikli sözleri aynı anda söylemesi, birden fazla kişiyi tek tek bir yere kapatarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemesi mümkün olan sanığın, birden fazla kişinin bulunduğu odanın kapısını kapatarak dışarıya çıkmalarına engel olması gibi. Örneklerde açıklandığı üzere, TCK’nın 43/2 nci maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtimanın, mağdur adedince ayrı ayrı her mağdura karşı işlenmesi mümkün olan suçların, tek hareketle aynı anda bütün mağdurlara karşı tek hareketle işlenmesi halinde uygulanma olanağı bulunan bir müessese olduğu, gittikçe istikrar kazanan ve yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlardan çok net bir şekilde anlaşılmaktadır. Suçunun konusunun tek olması nedeniyle Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin 2009 yılının sonlarına kadar TCK’nın 43/2 nci maddesinin uygulanamayacağına dair yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlarından yasada hiçbir değişiklik olmaksızın vazgeçilerek sanık aleyhine olacak şekilde görevli memurların birden fazla olması durumunda TCK’nın 43/2 nci maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki değişen kararları, YCGK.'nın 2010/47 Karar sayılı ilamı ile de (Somut olayda, sanığın suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden altı kamu görevlisine karşı görevlerine yıptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCY.'nın 43/2 nci maddesinin uygulanması gerekmektedir.) desteklenerek bütün çağdaş Anayasalar'da temel bulan hukuki güvenlik ilkesi kanaatimizce ihlal edildiği gibi ayrıca 2010/47 Karar sayılı ilamda bir taraftan suçun hukuki konusunun tek olduğu kabul edilirken, diğer taraftan sırf mağdur sayısının fazla olduğundan bahisle direnilen görevin tek olması nedeniyle suç çokluğundan söz edilemeyeceği için TCK.'nın 43/2 nci maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı gözetilmeyerek anılan maddenin uygulanmasına karar verilerek, benzer olaylardaki içtihatlar bir yana kararın kendi içerisindeki gerekçesi ile sonucu arasında dahi çelişkinin doğmasına sebebiyet verilmiştir. Prof. Dr. Kemal Gözler’in deyimiyle; hukuk, ancak Öklid’in teoremleri misali, doğruluğu apaçık olan ilkelerin geliştirildiği ve bu ilkelerin bütün hukukçular tarafından benimsenip standart olarak uygulandığı gün “bilim” olma sıfatını hak edecektir

. Prof. Dr. Kemal Gözler’in deyimiyle; hukuk, ancak Öklid’in teoremleri misali, doğruluğu apaçık olan ilkelerin geliştirildiği ve bu ilkelerin bütün hukukçular tarafından benimsenip standart olarak uygulandığı gün “bilim” olma sıfatını hak edecektir. İşte ancak o gün, hukuk problemleri bütün hukukçular tarafından aynı şekilde çözümlenecektir. Böyle bir sistemde Mahkeme kararları da önceden doğru olarak tahmin edilebilecektir. İşte ancak böyle bir sistemde, hukuk güvenliği ve dolayısıyla hukuk devleti ilkesi gerçekleşmiş olacaktır.

Sonuç itibariyle;

Bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan görevin yaptırılmaması için direnme suçunda, gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği hususunda herhangi bir duraksamanın bulunmamasına karşın, Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun, hukuki düzenlemelere ve yerleşik uygulamalara aykırı olduğu gibi kendi önceki tarihli içtihatlarına da aykırı olacak şekilde; birden fazla müştekinin zarar gördüğünden bahisle TCK’nın 265/1, 43/2 nci maddeleri ile uygulama yapan Yerel Mahkemece verilen mahkûmiyet hükmünün, TCK’nın 43/2 nci maddesinin koşullarının oluşmadığından bahisle bozulması gerekirken onanmasına, dair kararına yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/35986, Karar No: 2013/30546, Tarih: 27.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/35986 E.  ,  2013/30546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Karakülah tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, 03.07.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5910 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi ile İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un geçici maddesiyle, personel giderlerinin gelirlerine oranı %40'ını aşan birliklerin genel sekreterliklerinin bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl içinde personel giderlerini bu seviyeye getirmekle yükümlü tutulduğunu, anılan yükümlülük kapsamında bir takım tasarruf tedbirlerinin alındığını, bu çerçevede başta emekliliği gelenler olmak üzere bir çok personelin iş sözleşmesinin feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayandığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, Dairemizce araştırmaya yönelik bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde alınan bilirkişi raporuna itibarla yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5910 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi İle İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 19/4. maddesinde, birliklerin personel giderlerinin, gelirlerin % 40'ını geçemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrasıyla, personel giderleri, gelirlerinin % 40'ını aşan birliklerin genel sekreterlikleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl içerisinde, personel giderlerini bu seviyeye getirmekle yükümlü tutulmuştur.

5910 sayılı Kanun'un 23. maddesinin üçüncü fıkrasına dayanılarak hazırlanan ve 03.09.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Türkiye İhracatçılar Meclisi İle İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin 5/d bendinde, Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üçüncü yılın sonunda personel giderlerinin, gelirlerin yüzde kırkından fazla olması veya sonraki dönemlerde iki yıl üst üste personel giderlerinin, gelirlerin % 40 'ından fazla olması halinde Türkiye İhracatçılar Meclisinin teklifi ve Müsteşarlığın uygun görüşü ile Bakanlık tarafından birliğin sona erdirilebileceği hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalıya ait işyerinde bilgi sistemleri şube müdürü olarak çalışan davacı işçinin iş sözleşmesi, yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri uyarınca belirlenen % 40'lık oranın üç yıl içerisinde tutturulması amacıyla alınan tasarruf önlemlerine rağmen personel giderlerinin yasal sınırın üzerinde gerçekleşmesi gerekçesine dayanılarak 06.12.2010 tarihi itibariyle feshedilmiştir. Bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporunda, ek nispi ödeme kesintileriyle oluşturulan tanıtım fonu gelirleri de birliğin gelirleri arasında değerlendirilmesiyle yapılan hesaplama sonucunda, birliğin personel giderlerinin gelirlerine oranının 2010 yılında % 33,31, 2011 yılında % 24,46, 2012 yılında ise % 22,48 olarak gerçekleştiği mütalaa edilmiştir. Mahkemece de, anılan bilirkişi raporuna itibarla dava kabul edilmiştir.

5910 sayılı Kanunun 18/1. maddesinde, birliklerin gelirlerinin giriş aidatı, yıllık aidat, nispi ödeme ve diğer gelirler olduğu sayılmış, aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise, "Nispi ödeme, ihracat işlemleri üzerinden FOB bedelin asgari onbinde ikisi ile azami binde biri arasında tahsil edilir. İhracatın geliştirilmesini teminen sektörel bazda tanıtım grupları oluşturulması halinde, FOB bedelin binde üçü oranına kadar ek nispi ödeme kesintisi genel kurul kararı ve Müsteşarlık onayı ile yapılabilir." hükmü düzenlenmiştir. Türkiye İhracatçılar Meclisi İle İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Yönetmeliğin de, 46. maddesinde paralel doğrultuda hükümlere yer verilerek gelirler açıklanmış, ek nispi ödeme kesintisinin ayrı bir hesapta takip edileceği belirtilmiştir.

4059 sayılı Hazine Müsteşarlığı ile Dış Ticaret Müsteşarlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 3. maddesinin (a) bendi ile 22/12/1995 tarihli ve 95/7623 sayılı İhracat Rejimi Kararının 3 .maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendine dayanılarak Dış Ticaret Müşteşarlığı'nca hazırlanan ve 11.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2010/6 sayılı Sektörel Tanıtım Gruplarının Kuruluşu Ve Faaliyetlerine İlişkin Tebliğ'de, İhracatçı Birlik veya Birliklerin her birinin ayrı ayrı alacağı Genel Kurul kararına istinaden, TİM'in görüşü ve Müsteşarlık onayı ile tanıtım grubu kurulabileceği kabul edilmiştir. Anılan tebliğin amacı yurt dışında ve yurt içinde Türk ürünlerinin algısını geliştirmek ve ihracatını artırmak amacıyla, sektörel ve/veya ürün bazında ortak pazar araştırması, markalaşma, ar-ge, tanıtım, pazarlama ve benzeri faaliyet ve çalışmalara ilişkin esasları düzenlemek ve yürütmek şeklinde açıklanmıştır. Tebliğ uyarınca kurulan tanıtım gruplarının görevleri de tebliğin amacına paralel şeklinde Tebliğin 5. maddesinde düzenlenmiştir. Tebliğin 2. maddesinde, tebliğin uygulanması açısından hesap terimi, ilgili İhracatçı Birliğinin iştigal alanındaki ürünlerin ihracatından tahsil edilen ek nispi ödemeler ile parasal desteklerden oluşan tanıtım hesapları olarak tanımlanmış, 7. maddesinde de grup bütçesine ilişkin düzenlemelere yer verilmiştir.

Bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ek nispi ödemelerden oluşan seramik tanıtım fonu geliri, süs bitkileri tanıtım fonu geliri, makine tanıtım fonu geliri ile un ve unlu mamuller tanıtım fonu geliri, genel gelirlerine dahil edilerek birliğin toplam geliri hesaplanmış ise de ek nisbi ödeme gelirlerin, tanıtım grubunun yukarıda ayrıntıları belirtilen tebliğde açıklanan amaçları ve faaliyet alanları dışında harcanması mümkün değildir. Ancak, anılan 2010/6 sayılı Tebliğin 7. maddesine, 19.02.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan

2013/3 sayılı tebliğle ek fıkra eklenerek, tanıtım grubunun faaliyetleri kapsamında belirli projeyi yürütmek üzere, tanıtım grubunun sekretaryasını yürüten genel sekreterliklerde istihdam edilen en fazla iki personelin istihdam giderlerinin, ilgili tanıtım grubunun bütçesinden karşılanabilmesine izin verilmiştir. İş sözleşmesinin 2010 yılında feshedildiği nazara alındığında, sınırlı sayıda personel giderinin tanıtım grubu bütçesinden karşılanmasına izin verilmesine dair bu düzenlemenin eldeki davaya etkisi bulunmamaktadır.

Anılan nedenlerle, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ek nispi ödemelerin genel gelirlere dahil edilmesiyle, personel giderlerinin gelire oranının tespiti hatalı olmuştur. Bilirkişi raporunda belirtilen gelir kalemleri içerisindeki ek nispi ödemelerin, hesaba esas gelirden dışlanması halinde, personel giderlerin gelirlere oranının 2010 ve 2011 yıllarında % 40'ın üzerinde olduğu, 2012 yılında oranın % 35 civarında gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Keza, Dairemizin emsal nitelikli 04.07.2013 tarih 2013/7785 esas 2013/16510 sayılı kararında da, davalı birliğin 2008,2009,2010 ve 2011 yıllarında personel giderlerinin gelirlere oranının % 40’tan yüksek olduğu, 2012 yılında ise % 35 olarak gerçekleştiği hususuna işaret edilmiştir.

İş sözleşmesinin 06.12.2010 tarihinde feshedildiği nazara alındığında, personel giderlerinin gelire oranının yasal sınırın üzerinde olduğu ve davacının emekliliğe hak kazandığı sabittir. Personel sayısındaki azaltma kanuni yükümlülüğün gerçekleştirilmesi amacıyla gerekli görülmüş ve personel azaltımı ile sonraki yıllarda personel giderinin gelire oranı ... çekilebilmiştir. Kanuni düzenlemede yer alan üç yıllık sürenin beklenmesi gibi bir zorunluluk da bulunmamaktadır. Zira söz konusu mevzuat değişikliği ile amaçlanan artık gelirleri aşan personel giderlerinin düşürülmesi olup, alınan bu tedbir ile de düşüş sağlanmıştır. Açıklanan nedenlerle, iş sözleşmesinin feshi geçerli nedene dayandığından davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle:

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 17,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 7,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 40,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, kesin olarak 27.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5019, Karar No: 2019/1081, Tarih: 12.03.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5019 E.  ,  2019/1081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, fazla yapılan ödeme ile yüklenicinin ödemesi gerekli SGK primlerinin davacı iş sahibi tarafından ödenmesi nedeniyle davalı yükleniciden tahsili istemiyle açılmıştır.

Davacı, davalılara karşı ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/175 Esas 2004/607 Karar sayılı dosyası ile alacak davası açtıklarını, yine aynı mahkemeye açılan 2004/6 Esas 2009/428 Karar sayılı dosyası ile birleştirildiğini, yapılan yargılama sonunda davalı-karşı davacı Kooperatifin davacı-karşı davalıdan toplamda 57.457,52 TL alacağı olduğuna hükmedildiğini, her ne kadar ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/6 Esas 2009/428 Karar sayılı ilamına göre davacı müvekkilin alacağının 57.457,52 TL'lik kısmı hükmü altına alınmış olsa da, bilirkişi raporları ile tespit edilen alacağın bakiye miktarı olan 123.203,73 TL fazla yapılan ödemenin ve davalılar adına SGK'ya yapılan 186.030,67 TL ödemenin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 31.10.2016 tarih 2016/3143 Esas, 2016/4468 Karar sayılı ilamı ile davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı şekilde tebligat yapıldığı ve usulüne uygun savunma hakkı tanınmadığı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalılar vekilince temyiz olunmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde dava konusu alacağın 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu kabul edilip davalının zamanaşımı def'i reddolunarak Dairemizin 21.07.2011 tarih 2010/1860 Esas, 2011/4858 Karar sayılı ilamı ile onanarak geçen dava dosyasındaki bilirkişi raporu esas alınıp davanın kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar mahkemece zamanaşımı 10 yıl olarak kabul edilmiş ise de işin yapıldığı ve davanın açıldığı tarihteki 818 sayılı BK'nın eser sözleşmesine ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekmektedir, 818 sayılı BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinde zamanaşımı BK’nın 363/II. maddesi uyarınca 5 yıl, aynı Kanun'un 126/IV. maddesi uyarınca da 5 ve 10 yıl olarak düzenlenmekte olup dava konusu iş bedeli ile ilgili olan alacak kalemi yönünden

BK 126/4. maddesi gereğince zamanaşımı 5 yıldır, taraflar arasındaki 08.05.1996 tarihli "Sabit Fiyat ve Yıllık Fiat Eskalasyonu Esasına Dayalı İnşaat Sözleşmesi" iş sahibi davacı ... Kooperatifi tarafından ... 7. Noterliği'nin 25.08.2003 tarih 19937 yevmiye nolu ihtarnamesi ile feshedildiğinden bu tarihle dava tarihi olan 01.12.2010 tarihine kadar 5 yıllık zamanaşımı süresi dolduğundan iş bedeli yönünden davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerekir. Öte yandan ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/6 Esas, 2009/428 Karar sayılı dosyası içerisinde bulunan ve hukukçu bilirkişi tarafından düzenlenen 13.11.2009 tarihli bilirkişi raporundan anlaşılacağı üzere davacı 14.11.2005 tarihinde inşaatı bitirdiğinden bahisle ilişiksiz belgesi almak için SGK'ya başvurduğu ve 2005-2006 yıllarında muhtelif ödemeler yaptığına göre ödeme ödeme tarihi itibariyle 5 yıl gözetilip bu alacak kalemi yönünden zamanaşımının dolup dolmadığı değerlendirilmelidir. Ayrıca mahkemece eldeki davanın ek dava niteliğinde olduğu, dava konusu alacağın ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/6 Esas, 2009/428 Karar sayılı dosyasında talep edilen bu dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları ile belirlendiği ve hükmün Dairemizin 21.07.2011 tarih ve 2010/1860 Esas 2011/4850 Karar sayılı onama ilamı ile onandığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, onama ilamında da belirtildiği üzere fazla ödeme yönünden talep edilen ve karar altına alınan miktar dikkate alınarak hüküm onanmış olup eldeki dava miktar yönünden kesinleşmemiştir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, iş bedeli yönünden davayı zamanaşımı nedeniyle reddetmek, SGK ödemeleri yönünden ise, ödeme tarihleri dikkate alınıp (1) yıllık zamanaşımı süresi dolanlar yönünden reddetmek, (1) yılı dolmayan ödemeler yönünden ise, mali müşavir bilirkişi seçilmek suretiyle SGK ödemelerinin miktarı ve hangi tarihte olduğu denetime elverişli şekilde belirlenip alınacak rapora itirazlar da karşılanmak suretiyle hüküm kurulmasından ibarettir.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.