muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2248, Karar No: 2015/6506, Tarih: 29.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2248 E.  ,  2015/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/150812

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/02/2014, 2013/42 (E) ve 2014/4 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık H.. A.. hakkında mağdur İ.. E..'ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

2) Oluşa, tüm dosya kapsamına, sanık H.. A.. ile mağdurlar A.. B.. ve A.. B..'ün de içinde oldukları iki grubun arasında meydana gelen kavga sırasında, sanığın mağdur Ali'nin sol göğsüne bıçakla vurmasına, mağdurun yere düşmesine rağmen bu kez boynuna ve karnına bıçakla vurmaya devam etmesine, bu aşamada araya girip Ali'yi yerden kaldırmak isteyen Ahmet'in de sol koltukaltı bölgesine bıçakla vurmasına ve Ahmet'le E.. K..'nın Ali'yi araca bindirip hastaneye gitmesini sağlamalarına göre, sanığın mağdur Ali'yi öldürme kastıyla hareket ettiğine dair mahkemenin kabul ve gerekçelerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede suç vasfına ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H.. A..'in mağdur A.. B..'ı öldürmeye teşebbüs suçuyla mağdur A.. B..'e yönelik eyleminin sübutu kabul, öldürmeye teşebbüs suçu yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar H.. E.. ve T.. A.. hakkında mağdurlar A.. B.. ve A.. B..'ü kasten yaralama suçlarından açılan davaların şikayet yokluğu nedeniyle ayrı ayrı düşürülmelerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar H.. A.., T.. A.. ve Hali İbrahim Eroğlu müdafiinin sübuta, sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık H.. A.. hakkında mağdur A.. B..'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar H.. E.. ve T.. A.. hakkında mağdurlar A.. B.. ve A.. B..'ü kasten yaralama suçlarından açılan kamu davalarının düşürülmesine dair kararların, kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

B) Sanık H.. A.. hakkında mağdur A.. B..'ü kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

A) Sanık H.. A.. hakkında mağdur A.. B..'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar H.. E.. ve T.. A.. hakkında mağdurlar A.. B.. ve A.. B..'ü kasten yaralama suçlarından açılan kamu davalarının düşürülmesine dair kararların, kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

B) Sanık H.. A.. hakkında mağdur A.. B..'ü kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

a) Oluşa, tüm dosya kapsamına göre, sanık H.. A.. ile mağdurlar A.. B.. ve A.. B..'ün içinde oldukları iki grubun arasında meydana gelen kavga sırasında, sanığın mağdur Ali'nin sol göğsüne bıçakla vurduktan sonra mağdurun yere düşmesine rağmen boynuna ve karnına bıçakla vurmaya devam ettiği, araya girip mağdur Ali'yi yerden kaldırmak isteyen mağdur Ahmet'in de sol koltukaltı bölgesine bıçakla vurduğu olayda, mağdur Ali'yi öldürmeye teşebbüs eden sanığın mağdur Ahmet'e karşı eylemine bağlı kastının da öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

b) Kabule göre ise; TCK'nun 86/1-3-e; 87/1-d maddelerinin denetime olanak verecek şekilde bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeden doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 29/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7598, Karar No: 2015/7272, Tarih: 14.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/7598 E.  ,  2015/7272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 20. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2011/620-2012/563

Taraflar arasında görülen davada;Davacı; mülkiyeti Hazineye ait olan ve dava dışı Gümrük Müsteşarlığına tahsis edilen dava konusu 796 ada, 4 parsel sayılı taşınmazdaki hizmet binasının içinde Türkiye Vakıflar Bankası, Emek Şubesine ait ATM cihazı kurulduğunu, M.. B..nın Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki 178 sayılı Kanun Hükmündeki Kararnamenin 13/b fıkrasında; Hazinenin özel mülkiyetinde olan taşınmazların kiralanması, satışı, trampasının vs Milli Emlak Genel Müdürlüğüne ait olduğunun belirlendiğini öteyandan Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkındaki Yönetmeliğin 70/1 maddesi uyarınca; “ ..tahsisli taşınmazlar ile kamu hizmeti görülmek üzere genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerince kiralanmış olan taşınmazların ticari amaçla kullanılması, tasarruf eden kuruluş amirinin görüşü alınmak suretiyle kiraya verilebileceğinin” ve 70. Maddenin 3. fıkrasında ise; …. İhale sonucu uygun bedeli teklif edene kiraya verilebileceği hükmüne yer verildiğini aksi halde 2886 sayılı Kanunun 75. maddesine göre işlem yapılacağının düzenlendiğini ileri sürerek, ATM’nin kurulduğu 14.06.2007 tarihinden itibaren 19.08.2011 tarihine kadar 29.295,00 TL ecrimisilin 20/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı Banka; davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini ve mahkemenin yetkisiz olduğunu belirtmekle birlikte kamu hizmeti görüldüğünü, Gümrük Müsteşarlığı ile yapılan protokol hükümlerine uygun kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece; taşınmazın Hazine adına kayıtlı olduğu, Gümrük Müsteşarlığına kullanımı devredilen idare binasında davalı bankanın 2 m² büyüklüğündeki bankamatik cihazını kullandığının sabit olduğu, Gümrük Müsteşarlığı ile davalı arasında düzenlenen protokol hükümlerine dayalı olarak kullanımının haksız sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Karar; davacı tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi ...................'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, ecrimisil, kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle kayıt malikine ödemekle yükümlü olduğu haksız kullanım tazminatı olup, davalı bankanın ATM cihazını taşınmaz kendisine tahsis edilen Gümrük Müsteşarlığı ile yapılan 14/06/2007 tarihli protokole dayalı olarak kullandığı, bu durumda kötüniyetli sayılamayacağı, ecrimisilden sorumlu tutulamayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı M.. B..ndan harç alınmasına yer olmadığına,14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18100, Karar No: 2017/8795, Tarih: 12.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/18100 E.  ,  2017/8795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Tespit maliki ölü ... mirasçısı ....'a hiç tebligat yapılmadığı gibi diğer mirasçısı ...'ya yapılan tebligat da Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılmış olduğu halde haber verilen en yakın komşusunun ismi yazılmadığından usulsüzdür. Bu nedenle mahkeme kararının adı geçenlere tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9907, Karar No: 2010/13631, Tarih: 01.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9907 E.  ,  2010/13631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh HukukMahkemesi

Tarih :14.04.2009

Nosu : 1695/807

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili bankanın şubesi ile davalı ... arasında yapılan genel kredi sözleşmesini diğer davalı ...’in müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladığını, kredi alacağının tahsili için yapılan icra takibinin davalıların haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vasisi ... ... davalı ’ın sözleşmeyi imzaladığı sırada psikolojik rahatsızlığı nedeniyle borçlanma ehliyetinin bulunmadığını, kendisinin vasisi olduğu kardeşi adına borcun bir kısmını ödemeye çalıştığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili davacı bankanın faize faiz işleterek borcu hesapladığını, davacının takip talebinde istediği asıl alacak kalemi içerisinde gecikme faizinin de bulunduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda kredi sözleşmesinin imzalandığı tarihte davalı ...’nin borç altına girme ehliyetinin bulunmaması nedeniyle sözleşmenin geçersiz olduğu, BK’nun 485.maddesi gereğince sözleşmenin kefil olan davalı ... yönünden de geçerli sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı taraf yargılama sırasında alınan 8.4.2009 tarihli bilirkişi raporuna itiraz ederek davalı ...’nin Adli Tıp Kurumu’na sevk edilip fiili ehliyetinin bulunmadığının tespit edilmesini talep etmiş ise de mahkeme bu talebi değerlendirmemiş ve 8.4.2009 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurmuştur. Mahkemece hükme dayanak alınan rapor yeterli araştırma ve incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Bu durumda davalı ... Adli Tıp Kurumu’na sevk edilerek sözleşmeyi imzaladığı 20.7.2006 tarihi itibariyle fiil ehliyetine sahip olup olmadığı konusunda rapor alınıp uygun sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı banka yararına BOZULMASINA, 01.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9047, Karar No: 2015/16676, Tarih: 26.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9047 E.  ,  2015/16676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2014

NUMARASI : 2014/224-2014/999

Taraflar arasındaki nafaka artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların Sakarya 2. Aile Mahkemesinin 2009/228 Esas- 2009/385 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin davacıya verildiğini, bu karar ile müşterek çocuk lehine 200 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, ancak aradan geçen sürede müşterek çocuğun okul ihtiyaçlarının arttığını ve nafakanın yetersiz kaldığını, bu nedenle iştirak nafakasının 1.000 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, talep edilen nafakayı ödeme gücünün olmadığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk için aylık 200,00 TL iştirak nafakasının karar tarihinden itibaren 325,00 TL' ye çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, 28.11.1958 tarih ve 15/15 sayılı İBK.'na göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, nafakaya dair taleplerin kabulünde, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere karar verilmesi gerekirken, kararda nafakanın geçerlik tarihinin, karar tarihinden itibaren gösterilmesi usul ve yasaya uygun değil ise de, belirtilen bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/VII.maddesi gereğince hükmün 1.fıkrasında yer alan "karar tarihinden itibaren" ifadelerinin çıkartılarak yerine “dava tarihinden itibaren” ifadelerinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/343, Karar No: 2016/1964, Tarih: 11.04.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/343 E.  ,  2016/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi, müdafiinin süresindeki isteği nedeniyle sanık ... hakkında duruşmalı, yasal süresinden sonra yapılması nedeniyle sanık ... hakkında duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanıkların atılı suçlamayı ve olay tutanağı içeriğini kabul etmemesi ve uyuşturucu maddenin ...’e ait olduğunu savunmaları karşısında; savunmalarında ismi geçen ... ile olaya ilişkin düzenlenen tutanaklarda imzaları bulunan tutanak tanıklarının duruşmaya çağrılıp, bilgi ve görgülerine başvurularak suç konusu uyuşturucu maddelerinin nasıl ele geçirildiği tespit edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-12.05.2015 tarihli olayda uyuşturucu madde satın aldığı iddia edilen İsmail’in uyuşturucu maddeyi Sinan’dan aldığını iddia etmesi, bu olayla ilgili olarak sanık ...’den önceki zamanlarda aldığını söylediği uyuşturucuların ele geçmemiş olması, 23.07.2015 tarihli olayda ise, uyuşturucu maddeyi satın aldığı iddia edilen Mehmet’in uyuşturucu maddeyi Ferdi’den istediğini, uyuşturucuyu kimliği tespit edilemeyen şahsın getirdiğini beyan etmesi karşısında,

Her iki olayda da, sanıkların birlikte hareket edip etmediği, TCK’nın 188/3-2. cümlesi ve 43. maddesinin uygulama koşulları bulunup bulunmadığı araştırılıp, tartışılarak sonucuna göre uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kabule göre de;

a) 24.07.2015 tarihli tutanağa göre; sanıkların uyuşturucu maddeleri sattıkları yer ile Hacıkaplanlar Camisi arasındaki mesafenin 160 metre olduğu belirtilmiş ise de; mesafenin hangi yöntemle ölçüldüğü ve mesafenin kuş uçumu ya da mutad yürüme mesafesi mi olduğu net olarak anlaşılamaması karşısında; 6638 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasına eklenen (b) bendinin uygulanabilmesi için sanıkların ikametleri ile ibadethane arasındaki mesafenin mahallinde keşif yapılmak suretiyle tespit edilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b)TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasındaki yapılan arttırımın aynı kanunun 3. fıkrasındaki fiilleri kapsadığı ve somut olayda sanıkların haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan İsmail ve Mehmet’e suça konu eroini ibadethane sınırına iki yüz metreden yakın mesafe içinde sattıkları anlaşılmakla; TCK’nın 188/3-4(a). maddesince cezalandırılmaları ve birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması ile aynı Kanunun 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerekirken, TCK’nın 188. maddesinin 4(b). fıkrasının uygulanması suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık ... müdafiinin duruşmadaki sözlü beyanları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, resen de temyize tabi olan hükümlerin BOZULMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 11.04.2016 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'in yokluğunda 21.04.2016 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/14036, Karar No: 2019/20540, Tarih: 12.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/14036 E.  ,  2019/20540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar mahkemenin 27.04.2015 gün ve 2014/905 Esas - 2015/348 Karar sayılı ek kararı ile süre ve hükmün kesin nitelikte olması gerekçe gösterilerek müşteki sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmişse de, müşteki sanığa ve sanığa verilen adli para cezasının doğrudan verilen adli para cezası olmadığı, hapisten çevirme olduğu ve bu haliyle kesin nitelik taşımadığı, ayrıca buna bağlı olarak hükümde yasa yolu, mercii, başvuru usulü ve süresinin gösterilmeyerek müşteki sanığın yanılmasına neden olunduğu dikkate alınarak temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın hukuken yok hükmünde olduğunun kabulü ile ve müşteki sanığın yargılama aşamasında sanıktan şikayetçi olduğu ve katılma talebinde bulunduğu; ancak bu hususta herhangi bir karar verilmediği anlaşıldığından, müşteki sanığın CMK'nin 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1) Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 125/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, TCK'nin 50/2 maddesinde düzenlenen "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmiş ise, bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez" hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) 5237 sayılı TCK'nin 125/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, TCK'nin 50/2 maddesinde düzenlenen "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmiş ise, bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez" hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK'nin 125/1, 125/4. maddeleri uygulanarak hükmolunan ''3 ay 15 gün'' hapis cezasının TCK'nin 129/3. maddesi gereğince (1/3) indirilmesi ile ''2 ay 10 gün'' hapis cezasına indirilmesi gerekirken, hesap hatası yapılarak ''2 ay 5 gün'' hapis cezası olarak belirtilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, TCK'nin 50/2 maddesinde düzenlenen "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmiş ise, bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez" hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b) Mahkemece, katılan sanık ...'un sanığa hakaret ettiği gerekçesiyle sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulandığına göre, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından makul oranda indirim yapılması gerekirken (3/4) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10386, Karar No: 2022/20919, Tarih: 26.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/10386 E.  ,  2022/20919 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya kapsamında soruşturma evrakının da içerisinde bulunduğu Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/276 Esas ve 2012/319 Karar sayılı dosyasının bulunmadığı anlaşılmakla; denetime esas olmak üzere Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/276 Esas ve 2012/319 Karar sayılı dosyasının aslının veya onaylı suretinin getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/14674, Karar No: 2013/22610, Tarih: 17.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/14674 E.  ,  2013/22610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan; sanığın, teşdiden ceza tayinine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suça konu sahte paraların 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi uyarınca çıkarılan Sahte Bank- notların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönet- melik'in 16. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere T.C. Merkez Bankasına gönderil- mesine karar verilmesi gerekirken, " imha edilmek üzere'' T.C Merkez Bankasına gönde- rilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün suça konu sahte paraların T.C Merkez Bankasına gönderilmesine ilişkin bölümünden “imha edilmek üzere'' ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.