muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4954, Karar No: 2019/5616, Tarih: 27.11.2019

Davalılar; usulsüz kesim yapıldığı iddiasının yerinde olmadığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; usulsüz kesim yapan davalıların ceza mahkemesinde mahkumiyetlerine karar verildiği ve yargılama sırasında alınan raporun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; davacı idare ile davalıların üye olduğu kooperatif arasında kesim ve sürütme şartnamesi imzalanarak orman sahasının kooperatife teslim edildiği, teslim edilen ve damgalı olan ağaçların dışında damgasız 91 adet ağacın usulsüz olarak kesildiği ve kesilen ağaçların orman işletme deposuna teslim edildiği, davacı idare tarafından usulsüz kesilen ve teslim edilen ağaçların satılarak gelir elde edildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davacı idarenin kaçak ve usulsüz olarak kesilen emvalleri üçüncü kişilere satarak gelir elde ettiği sabit olduğuna göre 6831 sayılı yasanın 113. maddesine göre belirlenen tazminat tutarından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 52. maddesi uyarınca (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca) uygun miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Anılan yön gözetilmeden verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/11/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 27/11/2019
Yargıtay — Esas No: 2020/2792, Karar No: 2021/1689, Tarih: 08.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/2792 E.  ,  2021/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2019 tarihli, 2018/1 esas ve 2019/34 sayılı kararı

2- Sanık ... hakkındaki hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi ile sanık ... hakkındaki istinaf başvurusunun esastan reddi: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 20.09.2019 tarihli, 2019/3782 esas ve 2019/1533 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Her ne kadar tebliğnamede ... sanık olarak gösterilmiş ise de; adı geçen hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebi bulunmadığından temyiz incelemesi dışında tutulmuştur.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar ve müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddine ve sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan cezaların miktarları ile tutuklu kalınan süreler dikkate alınarak sanıklar hakkındaki tahliye taleblerinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12821, Karar No: 2015/9771, Tarih: 01.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/12821 E.  ,  2015/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/25-2013/62

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/11/2013 tarih ve 2013/25-2013/62 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı Aks Televizyon Reklamcılık ve Filmcilik San. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29/09/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. E.Ş. T. ile davalı Aks TeL. Rek. VE Film San. Tic A.Ş vekili Av. B. T. K. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “Madoc Jeans” ibareli markasının bulunduğunu, davalılardan Ö. Kon. Ür. San. Ve Tic. İt. İh. A.Ş.nin sponsoru, S. Filmcilik Ve Sin. Tic. Ve San. Ltd. Şti.nin yapımcısı, AKS Tel. Rek. Ve Filmcilik San. Ve Tic. A.Ş. nin ise yayıncısı olduğu “K. R.” isimli dizinin S. TV adlı kanalda 11.01.2008 günü akşam saatinde yayınlanan 18. bölümünde “M. J.” markasının basılı olduğu karton kutuların gösterildiğini, senaryo gereği mafyaya ait bir depoda uyuşturucu maddelerin bulunduğu görüntülerin yayınlandığını, aynı sahnede bir başka markayı taşıyan kutuların beyaz kağıtlarla kapatıldığı halde davacıya ait markanın kapatılmadan yayınlandığını, davalıların eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, 2.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, müvekkillerinin kusurlarının bulunmadığını, maddi ve manevi tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekilleri, müvekkillerinin kusurlarının bulunmadığını, maddi ve manevi tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının tescilli “M. J.” ibareli markasının, davalılar Ö. Konfeksiyon Ürünleri Sanayi ve Tic. İthalat İhracat A.Ş.'nin sponsoru ve davalı AKS Televizyon Reklamcılık ve Filmcilik San. ve Tic. A.Ş.'nin yayıncısı oldukları “K.R.” adlı dizinin 18. bölümünde “M.” ibaresini açıkça anlaşılabilecek, mafyanın eroin imalatının ve sevkiyatının yapıldığı depoda birkaç saniyede, seyirci tarafından algılanabilecek şekilde gösterilmesinin, eroinlerin davacının markasını taşıyan kutuların yanındaki kutularda saklanmasının, davacı markası ile izleyici zihninde yanlış bir intiba, çağırışım yapmasına ve ayrıca uyuşturucu madde ticaretinin konu edildiği bölümde davacıya ait marka görüntülerinin birlikte verilerek markanın uyuşturucu ticareti ile ilgisinin olduğu izlenimine neden olacağı, bu şekildeki kullanımın 556 sayılı KHK'nın 61. ve 68. maddeleri anlamında tecavüz teşkil etmediği, ancak 6762 sayılı TTK'nın 57/1 maddesi kapsamında “başkalarının iş mahsullerini yanlış, yanıltıcı ve lüzumsuz yere incitici beyanlarla kötüleme” teşkil edeceği, olayda adı geçen davalıların kusurlu oldukları anlaşılmakla, 2.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın bu davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı S. Filmcilik ve Sinemacılık Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı AKS Televizyon Reklamcılık Ve Filmcilik San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı vekilinin temyiz isteminin olmamasına, bu suretle temyiz edenin sıfatına göre hakkındaki davanın reddine karar verilen “K. R.” isimli dizinin yapımcısı davalı S. Filmcilik ve Sinemacılık Tic. ve San. Ltd. Şti.nin de dava konusu olayda sorumluluğunun bulunup bulunmadığının adı geçen yapımcı davalı ile yayın kuruluşu olan davalı AKS Televizyon Reklamcılık Ve Filmcilik San. Tic. A.Ş. arasında görülebilecek rücu davasında ayrıca değerlendirilecek olmasına, hükmedilen maddi tazminat miktarının 818 Sayılı Borçlar Kanununun 42. ve 43. maddeleri nazara alınarak belirlenmesinin uygun bulunmasına göre, davalı AKS Televizyon Reklamcılık Ve Filmcilik San. Tic. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı AKS Televizyon Reklamcılık Ve Filmcilik San. Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin mümeyyiz davalı AKS Televizyon Reklamcılık Ve Filmcilik San. Tic. A.Ş'den alıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 614.80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9782, Karar No: 2008/11702, Tarih: 12.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/9782 E.  ,  2008/11702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar; miras bırakan R..C.’un 68 parsel sayılı taşınmazdaki payını davalı kızına satış suretiyle devrettiğini, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek mirasçılar adına iptal tescil ya da tenkise karar verilmesini istemişler, A.Ö. haricindeki diğer davacılar davalarından feragat etmişlerdir.

Davalı; murisin sağlığında paraya ihtiyacı olduğunu, gelini ve torunlarına baktığını, üst kattaki dairenin murisin rızası ile kendisinin ve eşinin yaptırdığını, diğer katları ise bedeli karşılığında satın aldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; miras bırakanın yaptığı temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile tenkis isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar; davacı A. Ö.vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, tenkise karar verilmiş, hüküm davacı A.Ö.tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 68 parsel sayılı taşınmazda 100/218 pay miras bırakan R.C.adına kayıtlı iken satış suretiyle davalı kızına devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirası bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakanın dava konusu taşınmazı önce davalıya vasiyet ettiği, daha sonra da satış biçiminde temlik ettiği, davalı ile birlikte kaldığı, davalının ev hanımı olup düzenli bir geliri ve alım gücünün bulunmadığı, değerler arasında açık fark bulunduğu olguları yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davacı A.yönünden muvazaa nedeni ile payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, tenkise karar verilmesi doğru değildir.

Davacı A.Ö.’in, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24022, Karar No: 2021/10373, Tarih: 25.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/24022 E.  ,  2021/10373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'ın, ... Devlet Hastanesi Acil Polikliniğinde bulunan kapı camını kırması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK’nun 152/1-a, 31/3. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 01/07/2014 olan karar tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...’in, hastanede teknisyen olarak çalışan müşteki ...’a yönelik tehditte bulunduklarına ilişkin haklarında açılan kamu davasına göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın eylemine uyan TCK’nun 106/2-c, 31/3. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, beraat eden suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 12/04/2012 tarihinden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması, sanık ...’in eylemine uyan TCK’nun 106/2-c maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımının beraat eden sanığın sorgusunun yapıldığı 09/04/2012 tarihinden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafi ve suçtan zarar gören vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13137, Karar No: 2014/15186, Tarih: 29.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/13137 E.  ,  2014/15186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/286-2013/199

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde Ocak 1996 tarihinden 14.10.2008 tarihine kadar şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksiz ve ihbarsız olarak fesih edildiğini beyan ederek kıdem tazminatı, kötü niyet tazmitanı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve izin ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, meydana gelen zararda kusurlu bulunan davalının bir aylık ücretinden fazla zarara sebep olduğundan bahisle feshin haklı olduğunu kabul ederek kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı ile hafta tatili ve genel tatil talepleri bakımından davanın reddine, diğer alacaklar bakımından kabulüne karar vermiştir. Dairemizce, üç kişilik bilirkişi heyetinden kusur raporu alınarak, hasara yönelik miktar kusur oranına göre tespit ettirilip neticesine göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur. Mahkemece, bozmaya uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı olmayan sebeple feshedildiğini iddia etmiş, davalı vekili ise, davacının görevi esnasında kaza yaptığını, araçta meydana gelen maddi hasarın 4000 TL olduğunu, bu miktarın davacının aylık ücretinden fazla olduğunu beyan ederek feshin haklı sebebe dayandığını savunmuştur. Mahkemece, bozma kararından sonra alının bilirkişi raporu doğrultusunda davalı işverenin % 65, dava dışı ........ plaka sayılı aracın sürücüsünün % 15, davacının ise % 20 oranında kusurlu olduğu, bu kaza sonucu davalıya ait araçta meydana gelen zararın 4.720.00-TL olduğu, davacının % 20 kusuruna isabet eden miktarın 944.00-TL olduğu, davacının aylık brüt ücretinin 979.00-TL olduğu, dolayısıyla davalıya ait kamyonda meydana gelen hasardan davacının kusuruna isabet eden miktarın davacının otuz günlük ücretinden düşük olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir. Olayın oluş şekli ve dosyadaki belgelere göre, bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin tespitin dosya içeriğine uymadığı, davacının bilirkişi raporu ile belirlenen orandan daha fazla kusurun olduğu anlaşılmıştır. Söz konusu olayda meydana gelen zarar miktarı da dikkate alındığında feshin haklı nedene dayandığının kabulü gerekir. Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1443, Karar No: 2016/2852, Tarih: 10.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/1443 E.  ,  2016/2852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan hükümlü ...'in mahkum olduğu 5 yıl hapis cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 94/2. maddesi gereğince mazeret izni verilmesi talebinin reddine ilişkin İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 14/08/2015 tarihli ve 2015/4074 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ve... Cumhuriyet Başsavcılığının ret kararının ortadan kaldırılmasına dair İskenderun İnfaz Hakimliğinin 20/08/2015 tarihli ve 2015/444 esas, 2015/446 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin... Ağır Ceza Mahkemesinin 27/08/2015 tarihli ve 2015/721 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 20.11.2015 tarih ve 2015/24074 – 76282 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.12.2015 tarih ve 2015/385458 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Mazeret İzni" başlıklı 94. maddesinde hükümlülere hangi şartlarda mazeret izni verilebileceği hüküm altına alınmış olup, anılan maddenin 2. fıkrasındaki hallerde izin verme konusunda Cumhuriyet Başsavcısına tamamen takdir hakkı verildiği, izin verilmesine veya verilmemesine karşı bir yasa yolu öngörülmediği cihetle, infaz hakimliğince itirazın esastan incelenemeyeceği gözetilerek itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine göre,Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararının “Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler" kısmı ve Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 2014/Bşk-485 Esas, 2015/105 sayılı kararı, 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 19. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE; dosyanın incelenmek üzere ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE; 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.