muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12291, Karar No: 2014/5536, Tarih: 24.02.2014

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ücretinden % 40, tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtları gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1061, Karar No: 2014/5111, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1061 E.  ,  2014/5111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/15227, Karar No: 2024/3321, Tarih: 14.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/15227 E.  ,  2024/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/827 E., 2023/456 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 299 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli ve 2022/827 Esas, 2023/456 Karar sayılı kararıyla hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 07.07.2023 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, mağduriyetinin giderilmesi ve beraatine hükmedilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 09.06.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 06.07.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Küçükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7206, Karar No: 2012/12632, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7206 E.  ,  2012/12632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Orm. Ürn. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... Bankası A.Ş vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 17.08.2011 gün ve 988-1383 sayılı hükmün davalı banka vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen dava konusu 31.01.2011 keşide tarihli ve 6000 TL. bedelli çekin arka yüzünü de gösterir şekilde okunaklı ve tasdikli bir örneğinin eklendikten sonra yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5107, Karar No: 2018/6418, Tarih: 10.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5107 E.  ,  2018/6418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I. Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2006 takvim yılında Ba formu ile sanıktan mal aldığını beyan eden ... ... isimli mükellef hakkında hazırlanan karşıt inceleme raporundan, ilgili döneme ait mal alışının olmadığının, söz konusu faturaların defter kayıtları ve belgeleri arasında yer almadığının, önceki yıllardan sanığa borçlu olunan tutarın mal alışı olarak kayıtlara intikal ettirildiğinin, 2006 takvim yılında sanıktan 6 adet belge ile 37.218 lira tutarında mal veya hizmet aldığını beyan eden ... ... Sağlık Hizmetleri Tur. Tic. İnş. Ldt. Şti. hakkında hazırlanan karşıt inceleme raporundan, söz konusu şirket tarafından defter ve belgelerine işlenen fatura numaralarının, sanığın anlaşmalı matbaaya bastırdığı faturaların numarası ile uyuşmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki eksik araştırmaya dayalı bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II.Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararlarına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıktan, 2007 takvim yılında 17 adet belge ile 123.146 lira tutarında, 2008 yılında 4 adet belge ile 27.096 lira tutarında mal aldığını beyan eden Özel ... Polikliniği Sağlık Hizm. San. ve Tic. Ltd. şirketinin yetkilisi hakkında sahte fatura kullanma suçundan açılan davanın, Dairemizin 2017/2559 esasında temyiz inceleme sırasında olduğu ve söz konusu dosyada suça konu faturaların bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanıktan, 2007 takvim yılında 17 adet belge ile 123.146 lira tutarında, 2008 yılında 4 adet belge ile 27.096 lira tutarında mal aldığını beyan eden Özel ... Polikliniği Sağlık Hizm. San. ve Tic. Ltd. şirketinin yetkilisi hakkında sahte fatura kullanma suçundan açılan davanın, Dairemizin 2017/2559 esasında temyiz inceleme sırasında olduğu ve söz konusu dosyada suça konu faturaların bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Temel eczacılık ürünlerinin toptan ticaretini yapmak üzere mükellefiyet tesis ettiren sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, 2005 yılında ticareti terk ettiğini ve bu tarihten sonra fatura düzenlemediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilebilmesi bakımından, Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/724 esas sayılı dosyası ile temyize konu dava dosyasının birleştirilmesi; mümkün olmadığı taktirde dosyanın getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, suça konu faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sanıktan mal aldığını beyan eden ... ..., ... ... ... isimli mükellefler ile ... Girişim... Ltd. Şti, Özel Kırşehir Tıp Merkezi Ltd. Şti ve Özel ... Polikliniği Sağlık Hizm. San ve Tic. Ltd. şirketinin yetkilileri tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15702, Karar No: 2012/5795, Tarih: 11.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15702 E.  ,  2012/5795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/07/2010 tarih ve 2009/250-2010/499 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin eski ortaklarından olan davalının 30/06/2005 tarihinde yapılan protokol ile hisselerini ...ile ...'a devrettiğini, davalının müvekkili şirketin ortağı bulunduğu dönemlere ilişkin olarak Maliye Bakanlığı Gelir İdaresince yapılan inceleme sonucunda kurumlar vergisi, kurumlar geçici vergisi ve damga vergisi adı altında 165.285,28 TL ve yine vergi ziyaı cezası adı altında 165.285,28 TL tahakkuk ettirildiğini, uzlaşma sonucu olan 182.411,50 TL vergiyi ödediklerini, bu meblağdan davalının hissesi oranında sorumlu olduğunu ileri sürerek, 89.381,63 TL'nın fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000 TL'lık kısmının avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin hissesini 30/06/2005 tarihinde sattığını, vergi dairesindeki incelemenin ise 21/03/2007-22/03/2007 ve 02/07/2007 tarihli olduğunu, müvekkilinin bu tarihte ortak olmadığını, müvekkilinin şirket hissesini aktif ve pasifleri ile diğer ortaklara devrettiği için vergi cezasından da sorumlu olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, alıcıların satış tarihinden önceki borçlar için satıcıyı ibra ettiği, bu sebeple davalının ortak olduğu döneme ait olsa dahi vergi borcunun sorumlusunun artık alıcılar olduğu, davanın bir sorumluluk davası olmadığı, davacı şirketin doğrudan ortaklığı sona ermiş davalıdan vergi cezasını istemesinin mümkün olmadığı gerekesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13565, Karar No: 2012/31240, Tarih: 01.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/13565 E.  ,  2012/31240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki  taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi yapıldığı, borçlu vekilinin takibe konu bonodaki rakamla miktar gösteren kısmının 15.000,00 TL iken tahrif edilerek 1.151.000,00 TL'ye dönüştürüldüğünü bildirerek borca itiraz ettiği, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda, grafoloji ve sahtecilik uzmanınca düzenlenen 20.09.2011 tarihli bilirkişi raporunda, bahse konu senedin rakamla değerini gösteren Türk Lirası hanesine ilk tanziminde "115.000" rakamlarının yazıldığı, daha sonra ikinci bir mavi renkli kalemle yüzler basamağındaki "0" ile binler basamağındaki "5" rakamlarının arasına "1" rakamının yazıldığı ve aynı mürekkepli kalemle bu bölümdeki diğer rakamlar üzerinden de mükerrer gidilerek söz konusu senedin rakamla değerini gösteren Türk Lirası hanesinin "1.151.000" haline dönüştürüldüğünün rapor edildiği, rapora itiraz üzerine alınan Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 03.01.2012 tarihli raporunda, inceleme konusu senette miktarı gösterir rakamların ve tahdit işaretlerinin üzerinden farklı fiziki evsafta bir kalemle gidilmiş olduğu, miktarı gösterir yazıların bir seferde yazılmış olduğunun rapor edildiği, mahkemece  her iki rapora itibar edilerek borca itirazın kısmen kabulü ile takibin 115.000,00 TL'yi aşan kısmı yönünden durdurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda borçlu tahrifat iddiası yönünden raporlar arasında çelişki oluşmuştur. Her iki rapor da adli makamlarca istem üzerine alındığından raporlardan birinin diğerine üstünlüğü kabul edilemez(Hukuk Genel Kurulunun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382 esas, 2009/415 karar sayılı kararı).

O halde, mahkemece raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden ve ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan mütalaa alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7682, Karar No: 2021/8973, Tarih: 18.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/7682 E.  ,  2021/8973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Müsadere

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından dolayı yapılan yargılama sonucunda 28.04.2016 tarihinde tesis edilen hükümle sanığın mahkumiyetine karar verildiği, ancak temyiz edilmeksizin kesinleşen asıl kararda adli emanette kayıtlı eşyalarla ilgili bir değerlendirmenin yapılmamasından dolayı, bu karara bağlı olarak mahkemece 25.05.2016 tarihinde adli emanette kayıtlı sanığın üzerinde ele geçirilen bir adet ahşap saplı 12,5 cm kesici kısmı bulunan ekmek bıçağının 5237 sayılı TCK’nın 54.maddesi gereğince müsaderesine dair ek karar verildiği, bu kararın temyizi üzerine yapılan inceleme sonucunda,

İstinaf mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce (20.07.2016) müstakil olarak verilen müsadere kararları yönünden 04.06.1936 gün 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK'un 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmayacağı belirleneceğinden, bir adet ahşap saplı 12,5 cm kesici kısmı bulunan ekmek bıçağının TCK’nın 54.maddesi gereğince müsaderesine dair verilen ek kararda, bahsedilen ekmek bıçağının bilinen değeri de gözetilerek kesin olduğunun anlaşılması karşısında; hükümlü ...’nün temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 18/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27946, Karar No: 2014/16640, Tarih: 11.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/27946 E.  ,  2014/16640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nun 116/2. maddesinde seçimlik olarak düzenlenmiş hapis ve adli para cezalarından hapis cezasının tercih edilmesi halinde, TCK'nun 50/2 maddesi uyarınca seçilen hapis cezasının artık adli para cezasına çevrilemeyeceği düzenlenmiş ise de, suça sürüklenen çocuğun yaşı nedeniyle zorunlu olarak seçenek yaptırıma çevrilmesinin gerekmesi nedeniyle tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bu düşünceye katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesinde “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezanın ödenmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından “ ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına ” bölümünün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.