muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21874, Karar No: 2013/31347, Tarih: 03.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/21874 E.  ,  2013/31347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçildiği, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlu vekilinin İİKnun 168/4.maddesinde öngörülen yasal 5 günlük süre içerisinde icra mahkemesine başvurarak takibin dayanağı olan 22.02.2012 tanzim, 30.07.2012 vade tarihli senedin bedel kısmında tahrifat yapıldığını ileri sürdüğü ve takibin iptalini talep ettiği, mahkemece talebin reddine karar verildiği görülmektedir.

İcra takibinin dayanağı olan bononun bedel bölümünün 5.000,00 TL iken tahrifatla 15.000,00 TL haline dönüştürüldüğü 22.04.2013 tarihli bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir.

6762 Sayılı T.T.K'nun 690. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 588/1. maddesi gereğince, bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile belirlenen bedele itibar olunur. Ancak bu kural senedin bedel kısmında tahrifat yapılmamış olması halinde uygulanır. Somut olayda dayanak bononun rakam ile değer belirten bölümünde tahrifat yapıldığı bilirkişi raporuyla saptandığına göre, bononun yazı ile değer belirten bölümüne itibar edilmesi mümkün değildir Bu durumda senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli olduğunun kabulü gerekir (HGK.14.5.2003 tarih ve 2003/12-347 E.- 2003/345  K).

Mahkemece, bononun 5.000,00 TL bedelli olmasına rağmen tahrifat yapılarak 15.000,00 TL'ye dönüştürüldüğü kabul edildiğine göre, İİK.nun 169/a-5.maddesi gereğince borca itirazın kısmen kabulü ile takibin 10.000,00 TL'lik kısım için durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23270, Karar No: 2020/17627, Tarih: 30.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/23270 E.  ,  2020/17627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme

HÜKÜMLER : 1) Sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçlarından mahkumiyetine dair; İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2019 tarih, 2019/73 Esas, 2019/777 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarih, 2019/3683 Esas, 2020/904 Karar sayılı kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarih, 2019/3683 Esas, 2020/904 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme suçundan, verilen kararın türü gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın beş yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2 ve 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2015 tarihinde kesinleşen, 26.05.2015 tarih, 2014/61 Esas, 2015/284 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 116/4. maddesinde düzenlenen geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmolunan iki yıl süre ile erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2017 tarihinde kesinleşen, 02.11.2017 gün ve 2017/114 Esas, 2017/177 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin 165/1. maddesi gereğince hükmolunan beş ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarih, 2019/3683 Esas, 2020/904 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, hükümden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkarılarak yerine “İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2015 tarihinde kesinleşen, 26.05.2015 tarih, 2014/61 Esas, 2015/284 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 116/4. maddesinde düzenlenen geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmolunan iki yıl süre ile erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı CMK'nin 307/5. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması,” şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1174, Karar No: 2014/5127, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1174 E.  ,  2014/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/4982, Karar No: 2021/8967, Tarih: 25.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4982 E.  ,  2021/8967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın karar oturumuna gelen ve Baro tarafından görevlendirilen müdafisi ile duruşmada yüz yüze gelmediğinin anlaşılması karşısında, yokluğunda verilen hükmü öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1)Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizinin mümkün olmadığı, yapılan itirazlar neticesinde ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2016 tarihli ve 2016/557 D.iş sayılı kararı ile itirazların reddine karar verilerek kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında ...'ı kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulden kaynaklanan haksız tahrik oluşturacak bir söz veya davranış bulunmadığı, bu nedenle sanıklar lehine haksız tahrik indirimi uygulanma koşulları oluşmadığı halde, yazılı biçimde 5237 sayılı TCK'nin 29.maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

Mahkemece “ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belli olmadığı” gerekçesiyle haksız tahrik indirimi uygulandığına göre, TCK'nin 3. maddesi uyarınca cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanıkların cezalarından TCK’nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Takdiri indirim uygulanırken kanun maddesi olan 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin hükümlerde gösterilmemesi, mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin varlığı ile takdiri indirim hükümlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... ve müdafiinin; sübuta, eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle, re'sen de yapılan incelemede, hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

3) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mağdur hakkında Dicle Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 22.11.2012 tarihli rapora göre, mağdurun sol scapula arka aksiller hatta akciğerde yırtığa ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak nitelikte yaralandığı olayda, sanıklar hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul oranda bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde alt sınıra yakın biçimde 10 yıl hapis cezalarına hükmedilmek suretiyle eksik cezalar tayin edilmesi,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35/2, 29. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezalarından TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken ''6 yıl 3 ay'' hapis cezaları yerine "5 yıl 15 ay" hapis cezalarına hükmolunması suretiyle eksik cezalar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Takdiri indirim uygulanırken kanun maddesi olan 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin hükümlerde gösterilmemesi, mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, ../..

S/5

oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin varlığı ve takdiri indirim hükümlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın; sübuta, eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

4) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mağdur hakkında Dicle Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 22.11.2012 tarihli rapora göre, mağdurun sol scapula arka aksiller hatta akciğerde yırtığa ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak nitelikte yaralandığı olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul oranda bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde alt sınıra yakın biçimde 10 yıl hapis cezalarına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35/2, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen hapis cezasından TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılırken ''5 yıl'' hapis cezası yerine "4 yıl 12 ay" devamında TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken "4 yıl 2 ay" hapis cezası yerine "3 yıl 14 ay" hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nin 61/5. maddesi gereğince, TCK'nin 81/1, 35/2, maddeleri gereğince belirlenen ceza miktarı üzerinden, önce TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik indirimi yapılması, sonra TCK'nin 31/3. maddesi gereğince yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılması gerekirken, TCK'nin 31/3. maddesi nedeniyle indirim yapıldıktan sonra TCK'nin 29. maddesinin uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuç cezaya etkili olmadığından,

Takdiri indirim uygulanırken kanun maddesi olan 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin hükümlerde gösterilmemesi, mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuğun suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin varlığı ve takdiri indirim hükümlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin; sübuta, eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/4. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Ancak;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/4. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükümden "24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı gereğince, sanığın kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezalarıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar YOKSUN BIRAKILMASINA" dair paragrafın çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

5) Sanıklar ... ve ... hakında mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim hükümlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ...'ın; sübuta, eksik incelemeye ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

a) Mağdur hakkında Dicle Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 06.05.2014 tarihli rapora göre, mağdurun sol el bileğinden 2 bıçak darbesi ile tendon, kas ve median sinir kesisi yaralanmaları ile duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak nitelikte yaralandığı olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesine göre temel cezalar belirlenirken TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi nazara alınarak sonuç cezalar etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Baba oğul sanıklar ve yakınları ile mağdur ve kardeşleri arasında çıkan kavgada, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belli olmadığının kabul edilmesine ve mağdur hakkında da sanık ... Rufak'ı kasten yaralamadan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Baba oğul sanıklar ve yakınları ile mağdur ve kardeşleri arasında çıkan kavgada, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belli olmadığının kabul edilmesine ve mağdur hakkında da sanık ... Rufak'ı kasten yaralamadan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Takdiri indirim uygulanırken kanun maddesi olan 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin hükümlerde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 25.05.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4276, Karar No: 2014/31225, Tarih: 24.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/4276 E.  ,  2014/31225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat ve Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'un gelini mağdur ...'a karşı gerçekleştirdiği eylemin, TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında basit yaralama suçunu oluşturduğu, bu suçun takibinin de şikayete bağlı olduğu ve mağdur ...'un kovuşturma aşamasında sanık ...'dan şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşıldığından,

Sanık ...'un kayınpederi ...'un kendisine vurması nedeniyle kayınpederini korkutmak ve kendini savunmak amacıyla mutfaktan aldığı bıçağı elinde tuttuğu sırada, kayınvalidesi tanık ...'un eline vurarak bıçağı düşürmesi sonucu sanık ...'un bıçağı kayınpederi ...'a vuramadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında silahla yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümde mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu hususlardaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.