muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12860, Karar No: 2018/6980, Tarih: 13.11.2018

Bu durumda, birleşen davada davalı tarafça, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerin yerine getirildiği, hatta sözleşme uyarınca 94.951 ton taşıma işinin 106.000 ton olarak gerçekleştirilerek hiçbir gecikme olmaksızın ve fazlası ile ifa edildiği, halihazırda fazla taşıma yapılmış iken %20 oranında daha fazla taşıma talep edilmesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, bu çerçevede 11.049 ton fazla taşıma nedeniyle doğan alacak ile haksız olarak nakde çevrilen teminat tutarının taraflarına ödenmesi gerektiği savunulduğundan ve yukarıda da açıklandığı üzere, Dairemiz bozma ilamında da, dava konusu taşımada birim fiyatın konteyner değil tonaj üzerinden kararlaştırıldığından bahisle asıl davada verilen hükmün bozulmasına karar verildiğinden asıl davaya yönelik işbu kabulün, birleşen davaya etkisi gözetilerek, birleşen dava yönünden de değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar vermek gerekirken, anılan husus nazara alınmaksızın hüküm tesisi doğru görülmediğinden, birleşen davada davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemizin 14.04.2016 tarih, 2015/8024 E-2016/4197 K. sayılı ilamının 1 no'lu bendindeki birleşen davaya ilişkin onama kararının kaldırılarak, yukarıda belirtilen gerekçelerle birleşen davada verilen hükmün davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-birleşen davada davacı ...'nün asıl davaya yönelik tüm karar düzeltme istemlerinin REDDİNE (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı ... Ltd. Şti. vekilinin birleşen davaya yönelik karar düzeltme istemlerinin kabulü ile, Dairemizin 14.04.2016 tarih, 2015/8024 E-2016/4197 K. sayılı ilamının 1 no'lu bendindeki birleşen davaya ilişkin onama kararının kaldırılarak, yukarıda belirtilen gerekçelerle birleşen davada verilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve işbu ilamın 14.04.2016 tarih, 2015/8024 E-2016/4197 K. sayılı ilamının eki sayılmasına, ödedikleri temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harcının asıl davada davacı-birleşen davada davalıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl davada davalı-birleşen davada davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13/11/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY

Asıl davada; Dairenin 2015/8024 Esas 2016/4197 Karar sayı 14/04/2016 tarihli bozma ilamındaki karşı oy gerekçesi doğrultusunda davalı ...'nün karar düzeltme isteminin kabulü ile bozma ilamının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının onanmasına,

Asıl davada; Dairenin 2015/8024 Esas 2016/4197 Karar sayı 14/04/2016 tarihli bozma ilamındaki karşı oy gerekçesi doğrultusunda davalı ...'nün karar düzeltme isteminin kabulü ile bozma ilamının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının onanmasına,

Birleşen davada, 29/08/2014 günlü bilirkişi raporu, yerel mahkeme gerekçesi ve bozma ilamındaki karşı oy gerekçesi doğrultusunda davalı ... Ltd. Şti'nin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde asıl davada ...'nün karar düzeltme isteminin reddine, birleşen davanın davalısı Sea World Denizcilik Ltd. Şti'nin karar düzeltme isteminin kabulüne ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2017/10432, Karar No: 2021/491, Tarih: 21.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2017/10432 E.  ,  2021/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında fikir ve eylem birliği içerisinde kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptıkları iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak; 12.12.2014 tarihli adli arama tutanağında, suça konu buğday ekili tarlada iki ayrı kazı yapılan alan olduğunun belirtildiği, olay yeri krokisi ve olay yeri incerleme raporuna göre; iki ayrı kazı çukuru bulunduğu, çukurlardan birinin 6,90 m derinliğinde içerisinde yaklaşık 2,5 metre yüksekliğinde su bulunduğu ve bu çukurun iş makinesi tarafından açıldığı, diğer çukurun ise 2,9 metre derinliğinde olduğu ve insan kuvveti ile açıldığı, çukurların çevresinde pet şişe, bardak, boş sigara paketi, 3 adet içilmiş sigara izmariti, plastik kap parçası ele geçirildiğinin anlaşıldığı, müze müdürlüğü uzmanlarınca 18.12.2014 tarihinde yerinde yapılan incelemede; sanık ... ve müştereklerine ait ekili arazide birbirlerine yaklaşık 10 metre uzaklıkta olan iki ayrı kaçak kazı çukuru tespit edildiği, ilkinin 3 metre, diğerinin ise 7 metre derinlikte olduğu, iki çukur içerisinde herhangi bir kültür varlığına rastlanmadığının belirtildiği, sanık ...’in aşamalardaki savunmasında define bulmak veya kültürel değeri olan bir nesne bulmak amacı ile kazı yapmadığını, dava konusu olan yerde hissesinin olduğunu ve çiftçilik yaptığını, ancak bu yer taşlık olduğundan dolayı sulama yapmak amacı ile gölet açmak istediğini, iki tane çukur olmasının nedeni de birinin gölet diğerinin de taşları çukura koymasından kaynaklandığını, atılı hiçbir suçlamayı kabul etmediğini, diğer sanıklardan ...’nın çukurun kazılması için gerekli olan makinenin kiralanması işinde kendisine yardımcı olduğunu, makinanın kira parasını karşılayacak parsı olmadığından kendisi hem makinayı bulduğunu hem de daha sonra ödemek şartıyla ücretini karşıladığını, sanık ...'ın ise bu çukurların açılmasına herhangi bir yardımının olmadığını beyan ettiği, sanık ...’in aşamalardaki savunmasında sanık ...’in arkadaşı olduğunu, tarlası için su çıkarmak istediğini gölet yapmak istediğini ancak parasının olmadığını ve bundan dolayı kuyu açtıramadığını söylediğini, kendisinin de arkadaşı olması nedeniyle makinanın bulunması ve kiralanması hususunda yardım ettiğini, define bulmak veya başka bir kültürel varlık bulmak amacı ile hareket etmediklerini belirttiği, diğer sanık ...’ın göletler açılırken yanlarında olmadığını beyan ettiği, sanık ... ise suça konu kazı çukurları ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, tapu kaydına göre sanık ...’in davaya konu taşınmazda pay sahibi olduğu ve dosya kapsamında sanık ...’in çiftçilik yaptığını belirtir çiftçilik belgesinin bulunduğu, suç tarihinden sonra sanık ...’in sulama göleti için Bafra İlçe, Gıda, Tarımi ve Hayvancılık Müdürlüğüne 25.12.2014 tarihinde başvurduğu, sanığın dilekçesine istinaden 25.12

...’ın göletler açılırken yanlarında olmadığını beyan ettiği, sanık ... ise suça konu kazı çukurları ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, tapu kaydına göre sanık ...’in davaya konu taşınmazda pay sahibi olduğu ve dosya kapsamında sanık ...’in çiftçilik yaptığını belirtir çiftçilik belgesinin bulunduğu, suç tarihinden sonra sanık ...’in sulama göleti için Bafra İlçe, Gıda, Tarımi ve Hayvancılık Müdürlüğüne 25.12.2014 tarihinde başvurduğu, sanığın dilekçesine istinaden 25.12.2014 tarihinde Bafra İlçe, Gıda, Tarımi ve Hayvancılık Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda; mahallinde yapılan incelemede, adı geçen şahsın Lengerli Mahallesi, 131/17 parsel nolu 38406 m2 arazide çiftçilikle uğraştığı, çeşitli zirai ürünler yetiştirdiği, tarımsal ürünlerini sulamak amacıyla suya ihtiyacı olduğu ve DSİ tarafından herhangi bir sulama kanal, kanalet ya da hali hazırda herhangi bir proje olmadığı ve sulama ihtiyacını ancak yağmur sularını biriktirebileceği bir suni göletten sağlayabileceği, suni göletin yapım ve kullanım aşamasında gerekli emniyet tedbirlerini aldığı takdirde yapımında herhangi bir sakınca olmadığının belirtildiği, mahallinde yapılan keşif neticesinde ziraat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; bölgede genel olarak yer altı su kaynaklarının çıkarılabilmesi için 20-30 m derinlikte sondajların yapılmasının gerekli olduğu, bölgede resmi olarak açılmış gölet, baraj, sun kanalı vb. sulama kaynaklarının bulunmaması nedeniyle tarımsal faaliyette bulunan çiftçiler tarlaların yakınlarına kuyular açmakta ve yağışlı mevsimlerde bu kuyularda biriken yağmur sularını yağışsız ve kurak mevsimlerde tarla sulamada kullandıkları, bu şekilde kuyular açılmasının bölgede kullanılan geleneksel tarım metotlarından olduğu, 1 nolu kuyunun toplam hacmi 324 m3 olup içerisinde biriken suların sulama amaçlı kullanılabileceği, 2 numaralı kuyunun keşif tarihinde kapatıldığı, bu kuyunun sulama amacıyla kullanılmasının mümkün olmadığı, ancak sanık beyanında bu kuyuyu tarlada tarımsal faaliyet sırasında çıkan taşların atılması için açtığını ifade ettiğinin belirtildiği, arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda ise, davaya konu yerde herhangi bir taşınır ya da taşınmaz kültür varlığı, sit alanı ya da koruma alanı bulunmadığı, sanık ...’in su kuyusu açmak için Bafra İlçe, Gıda, Tarımi ve Hayvancılık Müdürlüğüne verdiği dilekçenin olaydan 13 gün sonrasına ait olması, su kuyusu açılması için planlanan yerlerden özellikle mezar veya benzeri yapılarda kullanılabilecek iri boyutlu taşların çıkması, su kuyusu olarak açılan ve içinden su çıkmayan kuyunun konum olarak su kuyusu çıkarmaya kesinlikle uygun olmayışı, çukurlardan bazılarının kepçeyle kazılırken bazılarının kazma kürekle açılmış olmasındaki tezatlık gibi nedenlerle sanıkların define ve kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yaptıkları kanaatinde olduğunun belirtildiği, sanık ...’in amcası olan katılan ...’in aşamalardaki beyanında sanık ..

...’in amcası olan katılan ...’in aşamalardaki beyanında sanık ...’in kendisine define bulmak amacıyla kazı yaptıklarını söylediğini belirttiği, muhtar olan tanık ...’in ise kazılan yeri gördüğünü, gölet açmak amacı ile açılmış bir çukur olduğunu, benzer şekilde başkaca köylü vatandaş tarafından da sulama yapmak amacı ile bu şekilde çukur açma faaliyeti yapıldığını, birçok tarlanın başında bu şekilde açılmış çukurların olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla,

Dosya kapsamında suçüstü halinin bulunmaması ve olay yerinde kültür varlığı bulmaya elverişli herhangi bir kazı aletinin ele geçirilmemesi, sanık ...’ın aşamalardaki savunmasında çukurlar ile ilgisinin olmadığını beyan etmesi ve bu savunmasının diğer sanıkların beyanlarıyla doğrulanması, sanıklardan ... ve ...’in ise aşamalardaki çelişmeyen savunmalarında sulama göleti yapmak amacıyla kuyu açtıklarını beyan etmeleri karşısında çukurlardan birinden yaklaşık 2,5 metre yüksekliğinde su çıkmış olması, dosya kapsamında sanık ...’in çiftçilik belgesinin bulunması ve tapu kayına göre davaya konu yerde pay sahibi olması, Bafra İlçe, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü tarafından mahallinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporda ve keşif sonucu ziraat mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporundan dava konusu yerde sulama kanal, kanalet ya da hali hazırda herhangi bir proje olmadığı ve sulama ihtiyacının ancak yağmur sularının biriktirilebileceği bir suni göletten sağlanabileceği, nitekim dava konusu kuyuların bulunduğu komşu tarlalarda da bu kuyulara rastlandığı, bu şekilde kuyular açılmasının bölgede kullanılan geleneksel tarım metotlarından olduğunun anlaşılması, bu hususun muhtar olan tanık ...’in beyanıyla da doğrulanması, suça konu yerin sit alanında ya da 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında yer almaması karşısında sanıkların savunmalarının aksine kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptıklarına ve atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla haklarında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün kısmen isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11839, Karar No: 2017/5566, Tarih: 06.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/11839 E.  ,  2017/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin en başından beri şikayetçi olması ve müşteki vekilinin de 23/01/2012 tarihli mazeret dilekçesine istinaden mazeretinin kabul edilmesine karar verilmesine rağmen sonraki duruşma gününden haberdar edilmeyerek CMK 233. ve 234. maddeleri gereğince davaya ilişkin şikayet ve katılma yönünde beyanları alınmaksızın karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin, BOZULMASINA, 06/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15566, Karar No: 2024/3671, Tarih: 20.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15566 E.  ,  2024/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2024 E., 2022/1303 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2021 tarihli ve 2020/209 Esas, 2021/71 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 29/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.05.2022 tarihli ve 2021/2024 Esas, 2022/1303 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Katılanlar ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın üvey kardeş oldukları ancak suça sürüklenen çocuk ile katılanların ayrı evlerde yaşadıkları, olay tarihinden öncesinde de suça sürüklenen çocuk ile katılanların anlaşamadıkları ve aralarında genel anlamda bir husumet bulunduğu, olayın meydana geldiği gün ise suça sürüklenen çocuğun katılanların ikametine gelerek babasına ait olan Laptopu istediği, katılan ...'ın laptopun evde olmadığını, Konya'da olduğunu isterse eve gelip bakabileceğini söylediği, suça sürüklenen çocuğun savunmasında belirttiği gibi abisi olan katılan ... ile aralarında herhangi bir küfürleşme olmadığı ancak Laptop sebebiyle suça sürüklenen çocuk ile katılanlar arasında tartışma yaşandığı ve suça sürüklenen çocuğun evden ayrıldığı, tartışma üzerine suça sürüklenen çocuğun annesi ile birlikte yaşadığı eve gittiği, aynı gün suça sürüklenen çocuğun annesi olan tanık ...'ın katılan ...'yi telefonla aradığı ve tartıştıkları, tartışma esnasında katılan ...'nin suça sürüklenen çocuğun ablası olan Elif Nadire hakkında uygunsuz sözler söylediği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun sinirlenerek evden ayrıldığı ve katılanların ikametine tekrar gittiği, kapıyı katılan Abdülbaki'nin açtığı, suça sürüklenen çocuğun yanında getirdiği bıçak ile katılan ...'yi karnından ve sırtından bıçakladığı, bu sırada olayı gören katılan ...'in, abisi ...'yi içeriye çekmek istediği ve suça sürüklenen çocuğu uzaklaştırmak istediği, ikametin kapısını kapatmak istedikleri ancak suça sürüklenen çocuk ...'ın engel olduğu, müdahale sırasında suça sürüklenen çocuğun katılan ...'i de göğsünden bıçakladığı, katılanların ikametin kapısını kapatmalarına rağmen suça sürüklenen çocuğun elinde bulunan bıçakla evin camını kırdığı ve eylemine ısrarla devam etmek istediği, suça sürüklenen çocuğun camı kırdıktan sonra katılan ...'ye ''.......seni öldüreceğim'' şeklinde bağırdığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut da dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, olay anında katılan tarafından herhangi bir karşı saldırı olmadan suça sürüklenen çocuğun yanında getirdiği bıçak ile katılan ...'yi hedef alarak doğrudan bıçakladığı, bıçakladıktan sonra ...'in tüm engellemelerine ve araya girme çabasına rağmen ...'yi tekrar bıçakladığı, araya giren ...'e de bıçakla Esas No : 2022/15566

vurduğu, kapının kapanması üzerine camı bıçak ile kırdığı, eylemine ısrarla devam etme iradesini ortaya koyduğu, elindeki bıçakla katılanın hayati bölgelerini hedef almadan yaralama kastı ile hareket etmesi mümkün iken bunu yapmadığı, bıçağı doğrudan katılanın hayati bölgesini hedef alarak kullanması, olayda kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olması, yaralanmanın niteliği, suça sürüklenen çocuğun bıçağı bir kez vurup eylemini sonlandırma imkanı varken ısrarla iki kez bıçak saplaması, eylemine kendiliğinden son vermemesi ve eylem sonucunda katılanın hayati tehlike geçirmesi nedeniyle ortaya çıkan kastının yaralama niteliğinde olmadığı dikkate alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.05.2022 tarihli ve 2021/2024 Esas, 2022/1303 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16089, Karar No: 2019/1351, Tarih: 19.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16089 E.  ,  2019/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava, 03.07.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirin rücuan tahsili istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunu'nun 21. maddesidir.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir. Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverinin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir. İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Dosya kapsamında Mahkemece, iş kazasının meydana geldiği işyerinin Davadışı .... A.Ş.'ye ait boşaltma ambarının olduğu, olaya sebebiyet veren ... Loj.Ltd.Şti. çalışanı ve aynı zamanda Forklift Operatörü ... olduğu olayda malul kalan raf düzenleme görevlisinin sigortalı Şeref Şimşek'in ise davalı .... Taş.Tem.Hiz.Tur.Gıda San.Tic.Ltd.Şti.'nin çalışanı olduğu sabittir. Davadışı ... A.Ş. ve davalı MBM işveren ve İhbar olunan ... Loj.Ltd.Şti. arasında asıl işverenlik-alt işverenlik ilişkisi bulunup, bulunmadığı araştırılıp, irdelenmemiştir.

2-Mahkemece, davalı ....Taş.Tem.Hiz.Tur.Gıda San.Tic.Ltd.Şti. ile davadışı ... A.Ş. ve ... Loj.Ltd.Şti arasındaki sözleşme celp edilerek hukuki ilişki ve işverenlik sıfatları irdelenip, belirlenmeli ve şayet arasında asıl işveren-alt işverenlik ilişkisi tespit edilmesi halinde olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden mevcut kusur raporları arasındaki çelişki giderilerek bilirkişi heyetinden yeniden kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.