muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5452, Karar No: 2013/10825, Tarih: 28.11.2013

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Davacı ... Yönetiminin, önce davalı kuruma karşı açtığı davada çekişmeli taşınmazın resmî belgelerde orman niteliğinde olduğundan mülkiyetinin orman niteliği ile Hazine'ye ait olduğunun tesbitini istediği, uzman orman ve fennî bilirkişi marifeti ile yapılan incelemede çekişmeli taşınmazın kısmen ormanlık alanda kaldığı saptanarak Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 3553 sayılı Kanuna göre hakem sıfatıyla yapılan yargılama sonucu orman niteliğinde olduğu belirlenen bölümle ilgili olarak taşınmazın orman olarak Hazineye ait olduğunun tesbitine karar verildiği, tarafların itirazları red edilerek kararın kesinleştiği,çekişmeli taşınmazın içinde bulunduğu yerin, yörede 1972 yılında yapılan arazi kadastro çalışmasında tescil harici olarak bırakıldığı, daha sonra ihdasen 36.037.27 m2 yüzölçümünde 4339 parsel numarası ile Hazine adına tapu kaydı oluşturulduğu, 2001 yılında yapılan ifraz işlemi sonucu 4339 sayılı parselin sayfası kapatılarak ifraz parselleri oluşturulduğu, aynı yıl davalı ... adına tapuya tescil edildiği, 3533 sayılı Mecburî Tahkim Kanununun 4. maddesinde katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan ve sermayesinin tamamı devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerden biriyle, genel bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıkların o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi tarafından çözümleneceğinin hükme bağlandığı, somut olayda, taraf olan kurumlar kanunda sözü edilen kurumlardan ise de 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve bu davada da uygulanması gereken 4916 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değiştirilen 3533 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince “...taşınmazların aynına yönelik olan...” uyuşmazlıkların hakemde görülemeyeceği hükümleri getirilmiş olduğundan, bu davanın hakemde görülme olanağı bulunmadığı, hakem sıfatı ile 14.10.2003 tarihinde karar verildiğinden karar tarihi itibarı ile bu nitelikteki bir uyuşmazlığın hakemde görülemeyeceği, hakemin yetki aşımı yolu ile verdiği kararlar temyize tabi ise de taraflar hakemde verilen kararı temyiz edilmediği, o halde mahkemece çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1970-1972 yıllarında arazi kadastro çalışmalarının yapıldığı, ancak, bu güne kadar orman kadastro çalışmalarının yapılmamış olduğu anlaşıldığından öncelikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin orijinal kadastro pafta örneği dosyaya getirtilmesi,çekişmeli taşınmazın hangi nedenle tescil harici bırakıldığı araştırıması, 1972 yılında yapılan arazi kadastro çalışmasında çamlık ve devlet ormanı olarak tescil harici bırakıldığının belirlenmesi halinde yörede yapılan bir orman kadastro çalışması bulunmadığı da gözönüne alınarak, dava konusu olan taşınmazın öncesinin orman olduğu ve kadastro paftasında Devlet Ormanı olarak tescil harici bırakıldığı, yörede orman kadastro çalışması yapılmadığı, orman niteliğini koruduğu, bu hususun Yargıtay’ın yerleşik uygulamaları ve HGK’nun 12.05

.05.2004 tarih ve 8, 242, 292 sayılı kararı ile kabul edildiği gözönüne alınarak davacı ... Yönetiminin tapu iptali ve tescil davasının kabulü yolunda hüküm kurulması,şayet, kadastro paftasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer çamlık veya orman niteliği ile tescil harici bırakılmamış ise bu defa çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı hususunda resmi belgelere dayalı inceleme ve araştırma yapılması gerekeceğinden mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmesi; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmesi; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması] gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak davaya konu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.04.2010 günlü ve 2010/457 - 4566 sayılı kararı ile ikinci kez bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: [Yapılan incelemede, daha önce hakem sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde görülen davanın kararına dayanak alınan uzman orman bilirkişi raporu ile, temyize konu davada mahkemece bozmadan sonra yapılan birinci keşifte uzmanlığına başvurulan orman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapıldığı anlaşılan inceleme ve araştırma sonucu dosyaya sunulan raporun uyumlu olduğu ve biribirini doğruladığı, rapora ekli eski tarihli memleket haritası örneğinde, zeytin ağacı rumuzlu alanların davaya konu taşınmazın konumuna göre batısında ve dereden sonra kesik noktalı çizgilerle ayrıldığı, noktalı çizgilerle ayrılan alan ile davaya konu parselin, her iki raporda da yeşil renkli alanda gösterilen (a) ile işaretli bölümünün de dahil olduğu alanın ve bu alanın batısındaki derenin arasındaki bölümün ise ibreli orman ağacı sembolleri ile gösterildiği gibi, ayrıca, davaya konu taşınmaza komşu 157 ada 1, 156 ada 1, 156 ada 3, 156 ada 4, 156 ada5 ve 156 ada 6 parsel sayılı taşınmazların karara dayanak krokilerinde (a) ile işaretli bölümlerinin orman niteliği ile hazine adına tesciline ilişkin Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararlarının Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin sırasıyla 2009/6935, 19859, 19861, 19862, 19863 ve 19860 esas sayılı kararı ile onandığı, anılan kararlara dayanak alınan uzman orman bilirkişi raporuna ekli kroki ile temyize konu dava dosyasında birinci keşifte uzmanlığına başvurulan orman ve fen bilirkişi krokilerinin uyumlu ve benzer olduğu, buna göre davaya konu parselin (a) ile işaretli bölümünün orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığı, kaldı ki, çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Kasabasında 1972 yılında yapılan arazi kadastrosuna ilişkin paftada da çamlık olarak tesbit harici bırakılmış olmasının dahi bu arazinin öncesi itibarıyla orman sayılan yerlerden olduğunu gösterdiği anlaşılmış olup, mahkemece, davaya konu taşınmazın krokide (a) ile gösterilen bölümünün tapu kaydının iptali ile orman niteliğinde hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek ve hiç gereği yokken davaya konu taşınmaz hakkında ikinci ve üçünü kez keşif yapılıp, somut duruma uygun düşmeyen bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olduğu]na değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... Beldesi 152 ada 7 nolu parselin 31.03.2008 günlü bilirkişi krokisinde (a) ile gösterilen 132,87 m²'lik kısmının tapusundaki arsa vasfının iptali ile bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... Beldesi 152 ada 7 nolu parselin 31.03.2008 günlü bilirkişi krokisinde (a) ile gösterilen 132,87 m²'lik kısmının tapusundaki arsa vasfının iptali ile bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman olduğu iddia edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamış, 1972 yılında yapılan arazi kadastro çalışması sırasında dava konusu yer taşlık olarak tescil harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre davanın kısmen kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2., 3. ve 5. bentlerinin kaldırılarak, bunun yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 28.11.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21606, Karar No: 2015/14564, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21606 E.  ,  2015/14564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2014/128-2014/112

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31597, Karar No: 2022/11983, Tarih: 08.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/31597 E.  ,  2022/11983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nin 158/1-f maddesi gereğince temel ceza belirlenirken önce suçtan elde olunan haksız menfaat dikkate alınmaksızın, gün adli para cezası belirlenip indirimler yapıldıktan sonra doğrudan suçtan elde olunan haksız menfaat miktarının iki katı adli para cezası belirlenmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- Keşidecisi ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti olarak görünen tamamen sahte olan çekin kullanılması suretiyle işlenen suçlarda, adına sahte çek düzenlenen gerçek ya da tüzel kişinin davaya katılma hakkı bulunmadığı halde usulsüz olarak verilen katılma kararına istinaden vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının adli para cezasına ilişkin kısmından "120 gün", "100 gün " , "2.000 TL" ve "TCK'nin 158/1-son maddesinde, adli para cezası miktarının suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı belirtildiğinden; sanığın 1226 gün karşılığı 24.520 adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin tamamen çıkarılarak yerine ''1.276 gün", "1.063 gün ", " 21.260 TL" ve " neticeten sanığın 2 yıl 6 ay hapis ve 21.260 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " ibarelerinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından katılan lehine maktu vekalet ücreti takdirine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13681, Karar No: 2013/3994, Tarih: 21.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/13681 E.  ,  2013/3994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın diş protez teknisyeni olduğunun sabit olması karşısında; hakkında 1219 sayılı Yasanın Ek 7.maddesi delaletiyle aynı Yasanın 41.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden anılan Yasanın 41.maddesi ile ceza tayin edilmesi sonuca etkili görülmediğinden ve ayrıca sanık hakkında 1219 sayılı Yasanın 41.maddesi uyarınca hapis cezası ile birlikte adli para cezasına hükmedilmemiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

TCK'nın 53.maddesinin (3) fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olduğundan, hükmün CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; TCK'nın 53.maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkarılarak yerine "Sanık hakkında TCK'nın 53.maddesinin 1 ve 2.fıkraları ile 3.fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1169, Karar No: 2015/16010, Tarih: 09.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/1169 E.  ,  2015/16010 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 03.12.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldı- rılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2013 gün, 2012/136 esas, 2013/55 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak hapis cezasının paraya çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3579, Karar No: 2018/4073, Tarih: 02.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3579 E.  ,  2018/4073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 193/1. maddesindeki duruşmaya gelmeyen sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kurala rağmen, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 14.06.2012 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 2007-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan davada, sanığın savunması alınmadan mahkumiyet hükmü kurulması,

II-Sanık ... hakkında 2007-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturalardan 2008 yılı faturalarının dosya içerisinde mevcut olduğu, 2007, 2009 yıllarının faturalarının dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2007 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, TCK'nın 43. maddesi de uygulanmayıp, tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13049, Karar No: 2011/5667, Tarih: 10.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13049 E.  ,  2011/5667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/06/2009 tarih ve 2008/194-2009/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Barkey Kimya Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin %12 hissesinin sahibi olduğunu, davalıların da aynı şirketin ortağı ve yönetim kurulu üyesi olduklarını, davalıların Barış Yapıştırıcı Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. adında bir şirket kurduklarını ve bu şirketin de yönetim kurulu üyesi olduklarını, her iki şirketin de aynı konuda faaliyet gösterdiklerini, davalıların yeni bir şirket kurmak için TTK'nun 335. maddesi uyarınca izin almadıklarını ve böylece rekabet yasağını ihlal ettiklerini, kendisinin de ortak olduğu anonim şirketin kötü yönetildiğini, şirketin bütün faaliyetlerinin sonradan kurulan şirket üzerinden yürütüldüğünü, şirket hesaplarının karışık ve düzensiz olduğunu ileri sürerek, TTK'nun 335. maddesi gereğince davalıların haksız rekabetine son vererek limited şirketteki ortaklık ve yöneticiliklerinden istifa etmelerine, haksız rekabet nedeniyle 10.000 maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların ve davacının Barkey Kimya Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin ortağı oldukları, davalıların aynı zamanda Barış Yapıştırıcı Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin kurucu ortağı oldukları, rekabet yasağına giren işlerin belirlenmesi için her iki şirketin kayıtları üzerinde inceleme yapılmasının gerektiği, şirketlerin iştigal konularının aynı olmasının rekabet yasağının ihlali anlamına gelmediği, gerekli incelemenin yapılması hususunda bilirkişi ücretini karşılaması için davacı vekiline kesin süre verilmesine rağmen masrafın karşılanmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK’nun 335. maddesine dayalı olarak şirket ortağı tarafından açılan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

HUMK.'un 163. maddesi hükmüne göre, kesin sürenin hukuki sonuç doğurabilmesi için taraflara yüklenen yükümlülüklerin birer birer açıklanması, masrafların kalem kalem bildirilmesi ve tarafların yapacağı işlemlerin duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık ve kesin olarak belirlenmesi, kesin süre verilen tarafa, kesin süreye uyulmamasının doğuracağı sonuçların açıklanması ve tarafların uyarılması gerekir.