muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4176, Karar No: 2010/5484, Tarih: 15.04.2010

Diğer taraftan, amacı, 3417 sayılı Kanun uyarınca açılmış bulunan Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabında biriken paraların tasfiyesi ve bu hesaptan hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usul ve esasların belirlenmesi olan, 29.04.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanun, 3417 sayılı Kanunu yürürlükten kaldırmıştır. Anılan Kanunun 5'inci maddesinde, hak sahiplerinin ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri veya ilgili işverenin katkılarına ait, bu Kanunun yürürlüğe girdiğinde kalan nemanın, aylık olarak Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan bir önceki aya göre Tüketici Fiyatları Genel İndeksi değişim oranında ve ek olarak yıllık %5 oranında değerlendirileceği; 6'ncı maddesinde, hak sahiplerine, anapara tutarlarının 2003 yılı Nisan ayında defaten ödeneceği, 5'inci madde uyarınca değerlendirilen tutarın Mart, Haziran, Eylül ve Aralık aylarında olmak üzere 2004 yılında dört taksit, 2005 yılında dört taksit ve Mart ve Haziran aylarında olmak üzere 2006 yılında iki taksit olarak toplam on taksitte ödeneceği; 7'nci maddesinde, 3417 sayılı Kanunun yürürlükten kaldırılan 2'nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı; 8'inci maddesinde, 3417 sayılı Kanun hükümlerine göre, ücretlerden yapılması gereken tasarruf kesintileri ile katkı paylarını süresi içinde ilgililer adına açılmış bulunan Tasarrufu Teşvik Hesaplarına yatırmayan işverenlerden; yatırılması gereken tutarlar ile gecikme zammı, resen veya ilgililerin başvurusu durumunda Sosyal Sigortalar Kurumunca 506 sayılı Kanunun primlerin tahsiline ilişkin hükümleri dairesinde tahsil olunarak T.C. Ziraat Bankası şubelerindeki ilgili Tasarrufu Teşvik Hesaplarına yatırılacağı öngörülmüştür.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 02.05.2007 gün ve 2007/21-228 Esas - 2007/247 Karar sayılı, 04.07.2007 gün ve 2007/10-433 Esas - 2007/455 Karar sayılı ilâmlarında da vurgulandığı gibi; çalışanların zorunlu olarak tasarrufa teşvik edilmesi ve bu tasarrufların değerlendirilmesi kapsamında oluşan hukuki ilişkinin borçlusu işveren olup, davalı Kurum, borç ilişkisinden doğan edimi ifayla yükümlü olan, kendisinden edimin ifası istenen kişi konumunda bulunmamaktadır. 4853 sayılı Kanundan doğan yükümlülüğün kapsamı, sigortalı adına ve hesabına tahsilden ibarettir ve mevzuatında öngörülmemesi karşısında, Kuruma verilen bu görev ve yetki aynı zamanda müteselsil borçluluğu içermemektedir. 3417 ve 4853 sayılı Kanunlar uyarınca tasarrufu teşvik alacaklısına sağlanmaya çalışılan güvence; işveren karşısında güçsüz konumdaki çalışanın, belirtilen kesinti, katkı payı ve nema toplamı yönünden oluşan alacağını kamu alacağı

düzeyine çıkararak, onun 6183 sayılı Kanun uyarınca davalı Kuruma tanınan olağanüstü takip ve tahsil yollarından yararlandırılmasını sağlamaktır.

Davalı Kurum, 4853 sayılı Kanunun 8'nci maddesi gereğince, haciz yoluyla tahsil ettiği tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını ilgilinin T.C. Ziraat Bankasındaki hesabına yatırmakla yükümlü olup, haciz yoluyla tahsil edilen tutar yönünden işverenin tasarrufu teşvik kesintisi ve nema alacağından sorumlu olduğu kabul edilemez. Kurumun kanundan kaynaklanan tahsil yükümlülüğünü gerçekleştirdikten sonra işverenden tahsil ettiği tutarı, sigortalısının bankadaki hesabına yatırma görevi vardır ve bu görev yerine getirilmediği takdirde, Kurum sebepsiz zenginleşen konumunda olacak ve tahsil edilen miktar bakımından sigortalısına karşı hukuki sorumluluğu doğacaktır.

Ayrıca; 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununun geçici 5'nci maddesinde yer alan; Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibarıyla kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacaklarının, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edileceği, Bakanlar Kurulunun bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkili olduğu, bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesinin bu alacak ve borçlara ilişkin ferileri ve cezaları da kapsadığı, bu kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçlarının, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edileceği yönündeki düzenleme ve 2005/8928 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında yer alan esaslar çerçevesinde, Kurumca icra kanalı ile tahsil edilmeyen tasarrufu teşvik kesintilerini kapsayan davalı belediyenin davalı Kuruma ve diğer kurumlara olan borçlarının ödenmesi ile ilgili olarak Hazine Müsteşarlığınca uzlaşmaya varıldığı ve davalı belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle borçların tasfiyesi işlemlerinin başlatıldığı ileri sürülmektedir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; kanun gereği, işverenden tahsil yükümü davalı Kuruma ait olduğundan, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması durumunda işverenin yükümlülüğünün sürdüğünden söz edilemez. Aksi takdirde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olacaktır. O halde, 5393 Sayılı Kanunun 5'inci maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun davalı Kuruma ve Hazineye ait olduğu kabul edilmeli, davalı belediyenin, uzlaşma

kapsamına alınan borç tutarı kadar sorumluluğu ortadan kalkacağından husumet Hazineye yöneltilmelidir. Hazinenin ise, davalı belediyeye ait tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarına ilişkin borçlarını yapılan uzlaşma kapsamında davalı belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle davalı Kuruma ödemesi durumunda, ödediği miktar kadar sorumluluğun Kuruma ait olacağı her türlü duraksamadan uzaktır. Son olarak belirtilmelidir ki; davalı belediye tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı dikkate alınmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden; davalı işveren tarafından davacı adına ilgili bankada tasarruf teşvik hesabı açtırılmadığı ve herhangi bir ödeme yapılmadığı, tasarruf teşvik kesintileri, işveren katkı payları ve nemalarına yönelik olarak davalı Kurumca 6183 sayılı Kanun hükümleri gereğince işverene karşı icra takibi başlatılıp borcun taksitlendirildiği, ayrıca borcun 5393 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzlaşma kapsamına alındığı belirgin bulunmakla; haciz yoluyla Kurumca tahsil edilen tutar olup olmadığı, bunların kim adına ve hangi hesaba yatırıldığı, her bir işçi yönünden tahsil edilen miktarın bankada açılan tasarrufu teşvik personel hesabına ilgilisi adına yatırılıp yatırılmadığı araştırılmalı, uzlaşma kapsamında tahsile ilişkin olarak da benzer nitelikte araştırma yöntemi izlenip dava konusu borcun işverenden alınıp alınmadığı tüm açıklığıyla ortaya konulmalı, sonrasında, yukarıdaki paragraflarda belirtilen yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında irdeleme yapıldıktan sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Seferihisar Belediye Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalılardan Seferihisar Belediye Başkanlığı'na geri verilmesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4308, Karar No: 2015/7651, Tarih: 07.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4308 E.  ,  2015/7651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/237793

MAHKEMESİ : Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2010/213 (E) ve 2011/167 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 22.02.2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçinin sahibi olduğu A.. Kuyumculuk Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi tarafından, içerisinde muhtelif ziynet eşyalarının bulunduğu iki adet paketin, İstanbul iline gönderilmek üzere .. Kargo Şubesinin görevlileri olan sanıklara teslim edildiği ancak; sanıkların, şikayetçiden teslim aldıkları gönderileri kargo şubesinin ambarına teslim etmeyerek uhdelerinde bulundurmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanıkların savunmalarına, şikayetçinin aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, sabit görülen eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 500 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 155/2, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 500 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 52/2 maddeleri gereğince, verilen 5 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6043, Karar No: 2015/13904, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6043 E.  ,  2015/13904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2014/7-2014/3

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3749, Karar No: 2023/10882, Tarih: 13.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3749 E.  ,  2023/10882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1503 Esas, 2023/44 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/220 Esas, 2020/177 Karar (Birleştirilen Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/221 Esas, 2018/334 Karar sayılı dosya)

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda

İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Zonguldak ili, ..., ... Mahallesi 2059 parsel sayılı taşınmaza davalı idare tarafından enerji nakil hattı geçirilmek ve pilon dikilmek suretiyle kamulaştırmasız el atılması nedeniyle, irtifak, pilon yeri ve ecrimisil bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Birleştirilen davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Zonguldak ili, ... ilçesi ... Mahallesi, 2272 parsel sayılı taşınmaza davalı idare tarafından enerji nakil hattı geçirilmek, pilon dikilmek suretiyle kamulaştırmasız el atılması nedeniyle, irtifak, pilon yeri ve ecrimisil bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının hak sahibi olup olmadığının belli olmadığını, bu nedenle dava konusu taşınmazın tapu kaydının istenilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmaz başında keşif yapılmasına karar verilmesini, davacı tarafın uzlaşma şartını yerine getirmeden dava açtığından bu davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmaz üzerinde daha önce müvekkil kurum lehine kurulmuş irtifak hakkı mevcut ise kamulaştırmasız el atma bedelinden indirilmesi gerektiğini, Yargıtayın kamulaştırmasız el atma sebebine dayalı davaları, haksız fiil hükümlerine göre değerlendirildiğini, bu noktada üzerinde durulması gereken hususunda maddi zararın gerçekleşip gerçekleşmediği olduğunu, davacı tarafın öncelikle zararını ispatlaması gerektiğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davanın 07.07.2020 tarihinde yenileninceye kadar işlemden kaldırıldığı, davaların aradan üç aylık süre geçtiği hâlde taraflarca yenilenmediği görülmekle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince ayrı ayrı açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; verilen karar ve gerekçesinin yerinde olmadığı gibi hukuka aykırı olduğunu, mazeret dilekçelerinin belgelendirildiğini, mazeret dilekçesinin davanın uzatılması amacını taşımadığını, mazeret dilekçesinde "gıyabımızda işlemlerin yapılmasını ve karar verilmesini" talep ettiklerini, dolayısıyla yerel mahkeme kararının hiçbir izahının bulunmadığını, UYAP sistemi üzerinden duruşmalarının olup olmadığının tespitinin mümkün iken mazeretlerinin belgelendirilmemiş olduğu gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin büyük mağduriyetler yaşamasına sebebiyet verdiğini, işbu dosyanın seri dosyalardan biri olduğunu, işbu dosyada karar veren mahkemenin 2018/237 Esas, 2018/240 Esas, 2019/334 Esas vb. dosyalarda verilen kararların tümünde mazeretlerinin kabul ettiğini ancak; işbu dosyada mazeretlerini reddine karar verilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmediğini kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve yargılamaya devam olunması adına dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; asıl ve birleştirilen dosyalarda ayrı ayrı davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, ancak her iki dosya için de kurumları lehine ayrı ayrı tam vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu belirterek usul ve kanuna aykırı yerel mahkeme kararının davalı müvekkili kurum lehine düzeltilerek onanmasını ve talepleri gibi davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; asıl ve birleştirilen dosyalarda ayrı ayrı davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, ancak her iki dosya için de kurumları lehine ayrı ayrı tam vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu belirterek usul ve kanuna aykırı yerel mahkeme kararının davalı müvekkili kurum lehine düzeltilerek onanmasını ve talepleri gibi davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin 27.06.2019, 17.09.2019, 15.10.2019, 03.12.2019, 25.02.2020, son olarak da 07.07.2020 tarihli celselere mazeret dilekçeleri gönderdiği, dilekçelerinde Şırnak ve Uludere Mahkemelerinde duruşmalarının olduğundan bahsettiği, ancak mazeretini belgelendirmediği ve duruşma gününü UYAP marifetiyle öğrenme talebinde bulunduğu, esasen mazeret dilekçesi sunan ve istinaf başvurusunda bulunan vekilin hiçbir celseye katılmadığı mahkemece 25.02.2020 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin son kez kabul edildiği, pek çok mazeret dilekçesinde duruşma gününün uyap ortamından öğrenileceği belirtilmiş, esasen de öğrenilip devam eden celselere yeni mazeret dilekçeleri sunulduğu, mazeretin son kez kabul edildiği açıklamasını içeren 20.02.2020 tarihli duruşma tutanağının ve dosyanın işlemden kaldırılmasına ilşikin 07.07.2020 tarihli duruşma tutanağının UYAP'a kaydedildiği gözönünde bulundurulduğunda davacı vekilinin duruşma gününü UYAP'tan öğrenmesini beklemenin öngörülemez olduğu söylenemeyeceğinden, 3 aylık yenileme süresi içerisinde de dosya yenilenmediğinden İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, taraf vekillerinin istinaf istemi yerinde görülmediğinden esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; vekâlet ücreti verilmesi yönünden istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık temel olarak kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararı.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1854/1 Esas, 1856/7 Karar sayılı kararı.

4. 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararı.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1854/1 Esas, 1856/7 Karar sayılı kararı.

4. 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olayda, davacı idare vekili tarafından davalı aleyhine açılan iş bu davanın yapılan yargılaması sırasında dava dosyası 07.07.2020 tarihinde taraflarca takip edilmediğinden yenileninceye kadar işlemden kaldırıldığı ve davanın süresinde yenilenmediği anlaşılmakla yukarıdaki değinilen kanunî düzenlemeler gereği önce işlemden kaldırılıp süresinde yenilenmeyince de açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmaktadır.

3. Dava kamulaştırmasız el koyma nedeni ile tazminat talebine ilişkin olup genel usul hükümlerine tabi bir tazminat davası olduğu gibi Bölge Adliye Mahkemesi kararı gerekçesinde belirtilen Anayasa Mahkemesi kararsı ise bireysel başvuru istemi neticesinde verilen bir ihlal kararı olup uyuşmazlığa özgü verildiği, ihlal konu olgunun herhangi bir somut norm denetimine konu olmadığı gözetildiğinde; açılmamış sayılmasına karar verilen davada davalı idare lehine karar tarihinde yürürlükte bulunanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme şekli ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak "Davalı idare kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 2.725,00TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, " cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.