muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15621, Karar No: 2017/5420, Tarih: 07.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15621 E.  ,  2017/5420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Borçlu aleyhine yürütülen icra takibi kesinleşmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6736, Karar No: 2019/16552, Tarih: 23.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6736 E.  ,  2019/16552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davası hakkında herhangi bir karar verilmemiş ise de; bu suç hakkında mahkemesince zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sürücülüğünü ...'un yaptığı ... plakalı araç ile sürücülüğünü ...'nin yaptığı .... plakalı araç arasında trafikte yaşanan tartışma sonrası, görüntü kayıtlarına göre sanık ...'in elinde tornovida ve kardeşi ...'ın elinde bıçak ile araçlarından inip ... plakalı beyaz renkli aracın yanına hızlıca gelip, şoför olan....'ı ve onun yanında yolcu olarak bulunan ...'u araçtan indirip darp etmeleri ve akabinde bu araçtaki diğer şahısların inmesi ile başlayan kavgada, katılan ...'ın silahtan sayılan bıçakla yüzde sabit ize, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; katılanın aşamalarda kulağının arka kısmından tornovida ile değil, bıçak ile yaralandığını belirtmesi, yargılama aşamasında kendisini ...'ın bıçakla yaraladığına ilişkin anlatımı, katılanlar ... ve...'in, ...'ın elinde bıçak, sanık ...'in elinde tornovida olduğuna ilişkin ve katılan ...'in, ...'ın katılan ...'ı kulağının arkasından bıçak ile yaraladığına ilişkin anlatımları ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan soruşturma yapılmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması mümkün görülmüştür.

1) Sanıklar ... ve İbrahim hakkında katılanlar ..., ..., ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlere ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, itiraz merciince incelenerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararı uyarınca sanık hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesi gösterilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararı uyarınca sanık hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesi gösterilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

b) Sanığın, katılanı hem kemik kırığına, hem yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, hem de organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken neticeye etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12985, Karar No: 2013/3026, Tarih: 07.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12985 E.  ,  2013/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Aleyhine hüküm kurulan davalı ... vasisi, ... 'e Tebligat Kanunu'nun 21 ve ilgili tüzüğün 28 ile 30 maddeleri hükümlerine göre hüküm tebliğ edilmek istenmiş ise de; tebligat evrakında ilgilinin en yakın komşularından birine varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilmesi hususu yerine getirilmediğinden yapılan tebliğ usulsüz olup bu durumda gerekçeli kararın adı geçen davalıya usulüne uygun biçimde tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 7.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13683, Karar No: 2012/1121, Tarih: 09.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13683 E.  ,  2012/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bursa 3.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 18.7.2011 gün ve 535-259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

İlgisi yönünden, Bursa 6.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/54 D.İş sayılı dosyasının temini ile evraka eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 9.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11407, Karar No: 2011/13734, Tarih: 27.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11407 E.  ,  2011/13734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Belediye, dava konusu 132 ada 17 parsel sayılı taşınmazın 442 sayılı Köy Kanunu hükümleri gereğince ..Köy Tüzel Kişiliğine satılarak bilahare davalı adına tescil edildiğini, anılan Yasanın uygulama Yönetmeliğine göre davalının satış yapılacak kişilerden olmadığı gibi yasada öngörülen 5 yıllık süre içerisinde bina yapma şartını da yerine getirmediğini, taşınmazın davalıya satışının geçersiz olduğunu ileri sürerek, tapu iptal tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Köy Kanununda taşınmaz satışı için yasada öngörülen koşulların bulunmadığı ve davalıya yapılan satışın geçersiz olduğu gerekçesiyle tapunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, 442 sayılı Yasaya bazı düzenlemeler ilave eden 3367 sayılı Yasa ve buna ilişkin Yönetmelik hükümleri uyarınca davalıya belirli koşullarla temlik edilen taşınmazın davalı tarafın yasanın öngördüğü koşulları gerçekleştirmemesi ve taşımaması sebebiyle davanın kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Oysa, 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6111 sayılı Yasanın 187. maddesi ile 442 sayılı Köy Kanununa eklenen geçici madde “…31/12/2009 tarihinden önce belediye haline dönüşmek veya başka bir belediyenin sınırlarına dâhil olmak suretiyle tüzel kişiliğini kaybeden köylerde, kendilerine bu Kanunun ek 13 üncü maddesine göre taşınmaz satışı yapılan hak sahipleri hakkında satış bedelinin ödenmesi kaydıyla ek 13 üncü maddede öngörülen diğer şartlar uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla henüz kesinleşmemiş davalarda da bu madde hükümleri uygulanır…”hükmünü öngörmektedir. O halde anılan hüküm gözetilerek bir karar verilmesi gerekeceği açıktır.

Ancak, 5393 sayılı Yasanın 18. maddesi hükmü gereğince Belediye Meclisi tarafından alınan kararla davadan feragat öngörülmüş ve ibraz edilen 25.04.2011 tarihli dilekçe ilede feragat edilmiştir.

Bilindiği üzere, feragat kati hükmün hukuki neticelerini doğurur ve karar kesinleşinceye kadar davanın her aşamasında gözetilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, feragat nedeniyle bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır. Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36, Karar No: 2016/2095, Tarih: 04.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/36 E.  ,  2016/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, hakedişlerden haksız olarak kesildiği iddia edilen bedellerin iadesi ve sözleşme dışı yapılan ek işlerin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı, hakedişlerden yapılan haksız kesintilerin iadesi ve sözleşme dışı yapılan iş bedellerinin tahsilini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 169.919,93 TL ek iş bedeli ile 58.673,71 TL kesintinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar; taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Davalının temyiz dilekçesinde her iki kalem alacak yönünden de kararın temyiz edildiği, hükmüne uyulan Dairemiz bozma ilâmının 1. bendinde bozma kapsamı dışında kalan tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bendinde ise kararın sözleşme dışı ek işler yönünden bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece Dairemiz bozma ilâmından önce mahkemece 58.673,71 TL kesintinin davacıya iadesine yönelik karar, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Mahkemece bozma ilâmından sonra, hesaplanan ek iş bedeli ile bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen 58.673,71 TL kesintinin tahsiline dair verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığı yönünde karar verilmesi gerekirken sadece ek iş bedeline yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 282. maddesi uyarınca mahkeme, takdiri bir delil olan bilirkişi görüşlerini diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir. Bilirkişi raporlarında görülen eksiklik ya da belirsizliğin tamamlanması veya giderilmesi görevi de, aynı Kanun'un 281/2. maddesi uyarınca mahkemeye aittir. Bu halde, mahkemece re'sen veya tarafların talebi üzerine, Kanun'un 281/3. maddesi uyarınca, ilk raporu veren

bilirkişilerden ek rapor alınabileceği gibi yeni bir bilirkişiler kurulu da oluşturulabilir. Nitekim, mahkemece bilirkişi raporunun denetimine imkân tanınması amacıyla Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 279/2. maddesi hükmünce kararda, bilirkişi raporunda inceleme konusu yapılan maddi vakıalar ile varılan sonuçların gerekçelerine yer verilmesi zorunluluğu bulunduğu ifade edilmiştir.

bilirkişilerden ek rapor alınabileceği gibi yeni bir bilirkişiler kurulu da oluşturulabilir. Nitekim, mahkemece bilirkişi raporunun denetimine imkân tanınması amacıyla Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 279/2. maddesi hükmünce kararda, bilirkişi raporunda inceleme konusu yapılan maddi vakıalar ile varılan sonuçların gerekçelerine yer verilmesi zorunluluğu bulunduğu ifade edilmiştir.

Mahkemece bozmadan sonra alınan inşaat mühendisi, makine mühendisi ve elektrik elektronik mühendisi tarafından düzenlenen 08.06.2015 tarihli bilirkişiler kurulu raporunda elektrik ve mekanik tesisatta ek iş olmadığı, inşaat imalâtlarında ise 15.043,47 TL ek iş yapıldığı, hakedişte 12.785,01 TL ödendiği, bakiye 2.258,45 TL borç olduğu belirtilmesine rağmen bozmadan önce alınan raporda ise ek iş bedellerinin 169.919,63 TL olduğu belirlenmiştir. Mahkemece bozmadan sonra alınan rapora göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizin bozması gereği, hangi işlerin sözleşme kapsamında, hangi işlerin %10'luk kısımda ve hangi işlerin %10'luk bölümün dışında olduğunun belirlenmesi gerekmektedir. Bozmadan sonra alınan raporda; bozmadan önce alınan raporda sözleşme dışı kabul edilen işlerin neden sözleşme içinde sayıldığı Yargıtay denetimine elverişli şekilde açıklanmamıştır. Yapılan yargılama sırasında alınan iki ayrı bilirkişiler kurulu raporuna göre, hangi işlerin sözleşme kapsamında olduğu ve hangi işlerin ek iş olduğu konusunda iki raporda birbirinden çok farklı iki ayrı sonuç ortaya çıkmıştır. Bu durumda; mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 281/3. maddesi uyarınca raporlar arasında çelişkinin giderilmesi ve sözleşme kapsamı ve dışındaki işlerin Yargıtay denetimine elverişli şekilde denetlenebilmesi için bozmadan sonra rapor hazırlayan bilirkişiler kurulundan ek rapor alınarak tarafların rapora yönelen itirazlarının da değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentler uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3359, Karar No: 2015/3270, Tarih: 04.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3359 E.  ,  2015/3270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 06/06/2013

Numarası : 2012/46-2013/255

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Sağlık Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak çalıştığını, iş akdinin davalı şirket tarafından haksız ve nedensiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, mahkemece davalı Bakanlığın harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının;

“Alınması gereken 192,75 TL harçtan, peşin yatırılan 43,10 TL harcın düşümü ile kalan 149,65 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye gelir kaydına,

Davacı tarafından yapılan 43,10 TL peşin harç, 140,00 TL davetiye gideri, 30,00 TL tanıklık ücreti, 97,00 TL posta gideri ve 250,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 560,10 TL yargılama giderinden davanın kabul edilen kısmı üzerinden hesaplanan 545,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde yazılan bentlerinin çıkarılarak yerine;

“Alınması gereken 192,75 TL harçtan, peşin yatırılan 43,10 TL harcın mahsubu ile kalan 149,65 TL harcın davalı Aşar Temizlik Ltd. Şti.'den alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

Davacı tarafından yapılan 43,10 TL peşin harcın davalı Aşar Temizlik Ltd. Şti.'den, 140,00 TL davetiye gideri, 30,00 TL tanıklık ücreti, 97,00 TL posta gideri ve 250,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 517,00 TL yargılama giderinden davanın kabul edilen kısmı üzerinden hesaplanan 503,04 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 04.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20666, Karar No: 2013/2394, Tarih: 14.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20666 E.  ,  2013/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve tazminat

HÜKÜM : Düşme

Şikayetçi vekilinin 01.11.2011 havale tarihli eski hale getirme talebi temyiz dilekçesi olarak kabul edilerek yapılan incelenmede;

01.06.2005 tarihli Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, “mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter” olarak tanımı yapılan ve aynı yönetmeliğin 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan “duruşma günleri defteri” ile yine aynı Yönetmeliğin “Duruşma listesi” başlıklı 81. maddesinde ise, “Duruşmalı işlerde mübaşir tarafından; mahkemesi, mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır.” hükümleri uyarınca, mahkemece her dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesindeki “…meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip…” olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün hale getirmek gerekir.

Adı geçen şikayetçinin taraf olduğu toplam 12 dava dosyasının duruşma defterine 10. sıradan 22. sıraya kadar kaydı yapılarak saat 10:00 – 11:00 arasında olmak üzere tek bir süre verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; taraflar aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından, sözkonusu dosyalarla ilgili olarak davaların duruşmasının bitmesi muhtemel ve sonraki duruşmaların başlayacağı saat olan 11:00'a kadar beklenerek gelen olmaması halinde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden bu saatten önce tutanak tutulmak suretiyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.