muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4174, Karar No: 2012/28164, Tarih: 20.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4174 E.  ,  2012/28164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. maddeleri uyarınca 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesindeki temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sonradan 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasayla değişik 15/1. maddesi uyarınca fazla adli para cezası tayini,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hüküm fıkrasında yer alan 25 gün adli para cezasının 450 TL adli para cezasına indirilmesi, TCK.nun 62. maddesi uygulamasıyla belirlenen 20 gün adli para cezasının 375 TL’ye indirilmesi ve hükümden 20 gün adli para cezasının 400 TL adli para cezasına çevrilmesiyle ilgili 3. fıkranın çıkarılması ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5451, Karar No: 2019/5479, Tarih: 20.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5451 E.  ,  2019/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve 2011 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükmü verilmesine ve sanık tarafından hükümlerin temyiz edilmesine rağmen, tebliğnamede hangi suça ilişkin olduğu da belirtilmeksizin sadece bir hükümle ilgili olarak eksik görüş bildirildiği anlaşıldığından, sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2681, Karar No: 2006/17154, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/2681 E.  ,  2006/17154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çatalca 2.İcra Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı (alacaklı) vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.12..2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31675, Karar No: 2021/948, Tarih: 09.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/31675 E.  ,  2021/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 204/1, 62, 52, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığın, aldığı ürün karşılığında Kuveyttürk Katılım Bankası Adapazarı Şubesine ait 0070236 nolu, 30/03/2012 tarih ve 6000-TL bedelli olarak katılan ... emrine düzenlenmiş çeki en son hamil olan katılan ...'a verdiği, katılan ... tarafından ödenmek üzere çekin bankaya ibrazında çalıntı olduğu gerekçesiyle ödemede bulunulmadığı, yürütülen soruşturmada suça konu çek emrine düzenlenen katılan ... ... adına yapılan ciro üzerindeki imzanın sahte olduğu, sonraki ciro sahiplerinin tespit edilemediği, sanığın suça konu çalıntı çek üzerine sahte olarak ciranta imzası attığı, almış olduğu ürüne karşılık katılan ...'a verdiği, bu şekildeki hareketleriyle haksız menfaat temin ettiği ve sahtecilikte bulunduğu iddia edilen somut olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, uzmanlık raporu ile diğer deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarına ilişkin eylemlerini sabit gören mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak, bu hususun, koşullarının oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herhangi bir gerekçeye dayanmamış yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18889, Karar No: 2018/825, Tarih: 12.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/18889 E.  ,  2018/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün ve temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek karara ilişkin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi gereğince, iş mahkemesinin nihai kararları, yüze karşı verildiğinde tefhim, yoklukta verildiği takdirde tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz edilebilmektedir. Kararı temyiz eden davalı vekili temyiz dilekçesini yasal süresi içinde vermemiştir. “Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır....”

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinin yasal temyiz süresi içerisinde verilmediği anlaşılmaktadır.

Gerekçeli kararın davalı Kurumun ...Sosyal Güvenlik Merkezi’ne 20.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalı Kurum vekilinin ekli vekaletnamesiyle birlikte temyiz dilekçesinin 08.06.2015 havale tarihli olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece davalı vekilinin kararı temyiz etmemiş sayılmasına dair 11.06.2015 tarihinde ek karar verildiği, ek kararın; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/son maddesindeki yönteme uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 11.06.2015 tarihli “kararın temyiz edilmemiş sayılmasına” ilişkin ek kararın onanması gerekmektedir.

S O N U Ç : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12475, Karar No: 2019/7448, Tarih: 08.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/12475 E.  ,  2019/7448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ... ile ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine uygulanan 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibareler, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ile ... hakkında kamu görevlisine alenen hakaret suçu ve sanık ... hakkında kamu görevlisini kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçu ile sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine uygulanan 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibareler, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Sanıklar ... ile ... haklarında kamu görevlisine alenen hakaret suçundan kurulan hükümlerde TCK'nin 62 maddesine göre yapılan indirimde hata yapılarak " 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası" yerine " 1 yıl 4 ay 17 gün hapis cezasına" hükmedilmesi sureti ile fazla ceza tayin edilmesi

b) Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan ve görevi yaptırmamak için direnme suçu ile kamu görevlisini kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde tekerrüre esas alınan İzmir Çocuk Mahkemesinin 25.10.2010 tarih, 2010/138 Esas, 2010/674 Karar sayılı ilamı ile sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2012 tarih, 2010/359 Esas, 2012/270 Karar sayılı ilamının, sanıkların yaşlarının küçük olduğu döneme ait olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının ve sanıkların adli sicil kayıtlarında başkaca tekerrüre esas sabıkaları bulunmadığı için haklarında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince sanıklar ... ile ... haklarında kamu görevlisine alenen hakaret suçundan kurulan hükümlerin TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkralarından "1 yıl 4 ay 17 gün" ifadesinin çıkarılıp "1 yıl 2 ay 17 gün" ifadesinin eklenmesi ve sanıklar ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu ile kamu görevlisini kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerden ve ...'ın hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümden TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkraların çıkartılması sureti ile hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMALARINA,

3) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kamu görevlisini kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçu ile sanıklar ... ve ... hakkında kamu görevlisine alenen hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Olay günü polis memuru olan katılanların, çocukların okul bahçesinde top oynadıkları ve okula zarar verdikleri ihbarını almaları üzerine olay yerine gittikleri, okul bahçesinin giriş kapısının kilitli ve demir parmaklıkların yaklaşık dört metre yükseklikte olması nedeniyle içeri giremedikleri, futbol oynamakta olan sanıkları uyararak okul bahçesini terk etmelerini istedikleri, ancak sanıkların okulun bahçesini terk etmeyeceklerini söyleyerek, küfür ettikleri, ardından sanık ...'ın demir kapının yan tarafındaki parmaklıkları yanına gelerek katılan ...'a tekme atmak sureti ile sol el parmağından kırığa neden olacak şekilde yaraladığı olayda, sanıklar ..., ... ve ...'in kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama fiili üzerinde ne şekilde birlikte hakimiyet sağladıkları hususları ile bu sanıklar yönünden eylemlerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunun "cebir" unsuru içerisinde kalıp kalmadığı da tartışılarak sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması,

b) Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan kamu görevlisine alenen hakaret suçundan kurulan hükümde tekerrüre esas alınan İzmir Çocuk Mahkemesinin 25.10.2010 tarih, 2010/138 Esas, 2010/674 Karar sayılı ilamı ile sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan ve kamu görevlisine alenen hakaret ile kamu görevlisine kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde tekerrüre esas alınan Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2012 tarih, 2010/359 Esas, 2012/270 Karar sayılı ilamının, sanıkların yaşlarının küçük olduğu döneme ait olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının ve sanıkların adli sicil kayıtlarında başkaca tekerrüre esas sabıkaları bulunmadığı için haklarında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

c) Sanıklar ... ile ...'ın haklarında kamu görevlisine alenen hakaret suçundan kurulan hükümlerde TCK'nin 62. maddesine göre yapılan indirimde hata yapılarak " 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası" yerine " 1 yıl 4 ay 17 gün hapis cezasına" hükmedilmesi sureti ile fazla ceza tayin edilmesi

ç) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 08.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2360, Karar No: 2019/5001, Tarih: 06.11.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/2360 E.  ,  2019/5001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen itirazın iptali davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, asıl ve birleşen davada davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. ... ’nun geldiği karşı taraftan kimsenin gelmediği görülmüş olmakla, duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, davacı ile davalı şirket arasında 07/08/2008 tarihinde protokol ve 22/08/2008 tarihinde Akaryakıt Bayilik Sözleşmesi akdedildiğini, davacı tarafından davalı şirkete 1.957.620 USD bayilik hizmet bedeli ödendiğini, bayi tarafından davacı lehine 2.500.000,00 TL bedelle ipotek tesis edildiğini, bayilik hizmet bedeli borçlu bayinin yıllık satmayı taahhüt etmiş olduğu akaryakıt m³'ünün intifa süresi boyunca gerçekleştirilmesi halinde davacı şirketin elde edeceği kâr oranı dikkate alınarak yatırım maliyeti olarak belirlendiğini, davalıya Ankara 63. Noterliği'nden 01/12/2010 tarihli ihtarname keşide edilerek sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiğini, davalı şirkete söz konusu fesih ihtarından önce defalarca yazılı ve sözlü uyarılarda bulunduğunu, 15/12/2008 tarihinde akaryakıt satışına başlamayı taahhüt ettiğini, ancak istasyonu faaliyete geçirmediğini, davacı şirketten toptan satış için almış olduğu ürün bedellerini ödemediğini, sözleşmenin haklı olarak feshine sebep olduğunu, davacı şirketin alacaklarını tahsili için Ankara 22. İcra Müdürlüğü'nün 2011/156 esas sayılı dosyasıyla icra takibine başvurduğunu, davalı borçlunun takibi durdurmak amaçlı ve kötüniyetli olarak takibe itiraz ettiğini, itirazın iptali ile davalının % 40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesi talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı davaya cevap vermemiştir.

Asıl davada davalı davaya cevap vermemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalı şirket ile aralarında 07/08/2008 tarihinde protokol ve 22/08/2008 tarihinde Akaryakıt Bayilik Sözleşmesi akdedildiğini, davacı tarafından davalı şirkete 1.957.620 USD bayilik hizmet bedeli ödendiğini, davalı ...'ün 11/08/2008 tarihinde vermiş olduğu kefaletname ile ... şirketinin davacı şirket ile yapmış oldukları bayilik sözleşmesi ve eki niteliğindeki sair tüm sözleşmelerden kaynaklı cezai şartlarda dahil olmak üzere doğmuş ve doğacak borçlarının 2.500.000,00 USD kadar kısmına müşterek müteselsil kefil olmayı kabul ve taahhüt ettiğini, bayilik hizmet bedeli borçlu bayinin yıllık satmayı taahhüt etmiş olduğu akaryakıt m³'ünün intifa süresi boyunca gerçekleştirilmesi halinde davacı şirketin elde edeceği kâr oranı dikkate alınarak yatırım maliyeti olarak belirlendiğini, davalının taahhüt ettiği satış tutarına ulaşamadığını, sözleşmenin feshedildiğini, davalıların borçlarını ifa etmemesi nedeniyle takip başlatıldığını, davalı borçluların takibe itiraz ettiğini, takibin durduğunu belirterek itirazların iptaline, davalıların % 40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davaya davalı ... Tic. Ltd. Şti. cevap vermemiştir.

Birleşen davada davalı ... vekili, kefaletnamenin geçerli olabilmesi için atıfta bulunulan asıl sözleşmenin muhtevasının ve özellikle sözleşmedeki yükümlülük tutarının belirlenebilir olması gerektiğini, intifa bedeli karşılığı ödenen toplam 1.500.000,00 TL + % 18 KDV'nin iadesinin talep ve dava edilemeyeceğini, davacının hem intifa bedeli, hem müspet zarar ve hem de menfi zararını aynı anda istemesinin hukuken mümkün olmadığını, cezai şartın fahiş olduğunu, mal satışı ve mal teslimatı iddiasının doğru olmadığını, davacı şirketçe herhangi bir mal satışı yapılmasının EFDK mevzuatı gereğince mümkün olmadığını, temerrüt olmadan vade farkı adı altında talepte bulunulamayacağından tanzim olunan gecikme faizine ilişkin 6 adet vade farkı faturalarının da kabulünün mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesi istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, davacı ile davalı şirket arasında 22/08/2008 tarihli akaryakıt bayilik sözleşmesi ile 07/08/2008 tarihli protokolun imzalandığı, davalı ...’ün sözleşmeye 2.500.000,00 USD miktarla kefil olduğu, davalı bayi tarafından faaliyete başlaması gereken son tarihin 15/12/2008 olduğu, bu tarihte faaliyete başlamadığı, imzalamış olduğu taahhütname kapsamında almayı taahhüt ettiği malı satın almadığı, davacının sözleşmeyi ve protokolü feshetmekte haklı olduğu, toplam 1.367.620,00 USD ödemenin davacı tarafından protokolün 4.2.2 ve 4.2.3 maddesi uyarınca intifa ve istasyon işletme bedeli olarak ödendiği, tapu kayıt örneğinin incelenmesinde davaya konu taşınmazın davalı şirket adına kayıtlıyken davacı şirket adına 20 yıl süreyle intifa hakkı tesis edildiği, davacı lehine konulan intifa hakkının kalktığının iddia ve ispat edilemediği, fesih ihtarında istasyonun davacıya tesliminin istenildiği, ödenen bu bedelin iadesi talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davada, birinci kalem isteğin 590.000,00 USD bayilik hizmet bedeli taksit ödemesine ilişkin olup intifa ve istasyon işletme bedeli olarak ödendiği, intifanın kalktığının iddia ve ispat edilmediği gerekçesiyle bu kalem talebin reddine, birleşen davada ikinci kalem isteğin yoksun kalınan kar kaybına ilişkin olup davacı vekili bu talebin istasyonun belirlenen süre içerisinde açılmamış olmasından kaynaklı oluşan kar mahrumiyetine yönelik protokolün 4.1.4 maddesinden kaynaklı olduğunu bildirdiği, bu madde uyarınca bayinin satış yerinin ... standartlarına uygun haline getirilerek yapı ve tesislerin kullanılmasıyla akaryakıt satışı için alınması zorunlu izin, ruhsat ve lisansların temin edilerek protokolün imza tarihinden itibaren 4 ay içerisinde en geç 15/12/2008 tarihinde fiilen akaryakıt satışına başlamayı taahhüt ettiği, bu tarih itibariyle başlanılmaması halinde bu tarihten EPDK bayilik lisansının çıktığı tarihe kadar geçen süre için mahrum kalınan kâr ve fiili zararın cezai şart olarak ödenmesinin kararlaştırıldığı, sözleşme hükmüne göre davalının en geç 15/12/2008 tarihine kadar bayilik linansı alarak istasyonu faaliyete geçirmesi gerekli olup aksi halde 15/12/2008 tarihinden bayilik lisansının alınacağı tarihe kadar ceza ödeyeceği kararlaştırıldığı, somut olayda EPDK cevabi yazısından davalının bayilik lisansını sözleşmede öngörülen tarihten önce 25/08/2008 tarihinde elde ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle bu kalem istiğin reddine, birleşen davada üçüncü kalem isteğin birinci ve ikinci dönem taahhüdü ihlalden kaynaklı cezai şart alacağına ilişkin olup dayanağı taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 3