muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8222, Karar No: 2022/2204, Tarih: 22.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/8222 E.  ,  2022/2204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 25.03.2021 tarih ve 2020/319 E- 2021/166 K. sayılı kararın davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin reddine-kabulüne dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.07.2021 tarih ve 2021/641 E- 2021/624 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalıdan Aydın 2. İş Mahkemesi'nin 2010/288 sayılı dosyasında alacaklı olduğu, davalılardan... ve ...'nın şirketin yetkili temsilcileri olduğu, Perkoğulları Palet Ambalaj Kutu San. Tic. Ltd. Şti.'nin 07/10/2015 tarihinde ticaret sicilinden terkin olunduğu, borcun tahsili için 6102 sayılı Kanun'un Geçici 7. maddesine göre mezkur şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Sicili vekili, davalıların yetkili temsilci olduğu şirketin 6102 sayılı Kanunun Geçici 7. maddesine göre 27/10/2015 tarihinde terkin ve ilan olunduğu, davalı olarak yasal hasım olup yargılama giderlerine sebebiyet verilmediğinden kendilerine yüklenemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar, kendilerine husumet yöneltilemeyeceği, bu hususta Aydın 2. ASHM'nin 2017/229 E 2018/395 K sayılı dosyasının bulunduğu, icra takibinin tebliğ edilmediği, bu nedenle ihya talep olunamayacağı, şirketin ihyası için haklı neden olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, şirketin ihyası davalarında tasfiye memurları ve Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne husumetin yöneltilmesi gerektiği, davalıların her ikisinin de bu şartı taşıdığı, mevcut Aydın 2. İş Mahkemesi'nin mezkur icra takibine konu 2010/288 E 2012/323 K sayılı ilamındaki davacı alacağı nazara alındığında davanın açılmasında hukuki yarar bulunduğu ( Dairemizin 08/10/2019 t. 2019/3602 E 2019/6319 K sayılı ilamı) gerekçesiyle davanın kabulüne, ...'nün 212 (Köşk) sicil nosuna kayıtlı Perkoğulları Palet Ambalaj Kutu San. Tic. Ltd Şirketinin ihyasına, 6102 sayılı TTK'nın 547/2 maddesi gereğince ek tasfiye işlemlerini yapması için mezkur şirkete en son tasfiye memurları olan davalılar ... (TC :12202692150) ve ... (TC: 14527637588) tasfiye memurlarının atanmasına, Perkoğulları Palet Ambalaj Kutu San. Tic. Ltd. şirketinin ihyasına ilişkin mahkeme hükmünün ... Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilanına karar verilmiştir.

Karar, davalı ... ile davalı ... tarafından ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

Karar, davalı ... ile davalı ... tarafından ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, gerekçeli karar davalı ...'e 14/04/2021 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen yasal süreden sonra 04/05/2021 tarihinde istinaf dilekçesinin verildiği, bu nedenle davalının istinaf istemi süresinde olmadığından istinaf isteminin reddi gerektiği, davalı ...'in istinaf istemi yönünden ise, ihyası talep edilen dava dışı Perkoğulları Palet Ambalaj Kutu San. Tic. Ltd. Şti.'ye karşı Aydın 2. İş Mahkemesi'nin 2010/288 E.- 2012/323 K. sayılı dava dosyasında 03.06.2010 tarihinde açtığı tazminat davasının 12.06.2012 tarihli karar ile kabul edildiği, hükme esas alacağın Aydın İcra Dairesi'nin 2017/33733 Esas nolu takip dosyasında 15.09.2014 tarihinde icra takibine konulduğu, ihyası istenilen şirketin 6102 sayılı Yasa'nın Geçici 7. maddesi kapsamında 07.10.2015 tarihinde sicilden re'sen silindiği, açılan icra takibinin Aydın 2. İş Mahkemesi'nin 2010/288 E.- 2012/323 K. sayılı davasının devamı niteliğinde olduğundan yapılan silinme işleminin kanun maddelerine aykırı olduğu, bu durumda silinme işleminin usulsüz olması nedeniyle şirketin ihyası koşullarının oluştuğu, ancak mahkemece her ne kadar yargılama sonunda ihyasına karar verilen şirkete tasfiye memuru olarak davalıların seçilmesine karar verilmiş ise de, davalı ...'nün 6102 sayılı TTK'nın Geçici 7. maddesinde öngörülen usul ve şartlar gerçekleşmeden ihyası istenen şirketi ticaret sicilinden re'sen terkin ettiği anlaşıldığından artık ihyasına karar verilen şirketin tasfiyeye tabi tutulmasına gerek bulunmadığı gibi tasfiye memuru atanmasına da gerek olmadığı, davalı olarak ... ve ... gösterilmiş ise de; ihyası istenen şirketin Ticaret Müdürlüğü'nce re'sen terkin edildiği, re'sen terkin edilen şirkete karşı da husumetin yalnızca Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne yöneltilmesi gerektiği, başka bir ifadeyle; davalılar ... ve ...'e artık husumet düşmeyeceğinden pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin de doğru olmadığı gerekçesiyle davalı ...'in istinaf başvurusunun reddine, davalı ...'in istinaf talebinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının davasının kısmen kabulüne, davalılar ... ve ... yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine, ...'ün 212 (Köşk) sicil nosuna kayıtlı Perkoğulları Palet Ambalaj Kutu San. Tic. Ltd. şirketinin Aydın İcra Dairesi'nin 2017/33733 Esas nolu takip dosyası ile sınırlı olmak üzere Ticaret Sicili'ne yeniden tescili ile ihyasına, Perkoğulları Palet Ambalaj Kutu San. Tic. Ltd. şirketinin ihyasına ilişkin mahkememiz hükmünün ... Ticaret Sicil Gazetesinde ilanına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK'nın Geçiçi 7. maddesi uyarınca ticaret sicilinden terkin edilen limited şirketin ihyası istemine ilişkin olup, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf istemi üzerine İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak yeniden davanın kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar, davalı ... şirketin ihyası davalarında yasal hasım olsa da terkin işleminden önce terkine ilişkin ihtarın yalnız ilan yoluyla yapılıp, TTK’nın Geçici 7. maddesinin 4. fıkrasının “a” bendi uyarınca sicil kayıtlarına göre şirketi temsile yetkili kişilere ayrıca tebligat yapılmadığı anlaşılmakla, terkin işlemini TTK'nın Geçici 7. maddesine uygun olarak yapmayan davalı Müdürlüğün yargılama giderlerinden sorumlu olacağı açıktır.

Bu durumda, HMK 326.maddesi uyarınca davacı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yasal dayanağı bulunmayan yazılı gerekçe ile davalının yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamasına hükmedilmesi doğru olmamış ve kararın anılan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22/03/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1- Dava, şirket alacaklısı tarafından açılan ve re’sen terkin edilen limitet şirketin ihyası istemine ilişkindir.

2- İlkderece mahkemesince, tasfiye aşamasındaki şirketin davalı ... Müdürlüğünce TTK Geçici 7. maddesi uyarınca re’sen terkin edilmesinin hukuka uygun olmaması nedeniyle davanın kabulü ile şirketin ihyasına, davada yasal hasım olması nedeniyle, Ticaret Sicili Müdürlüğünün yargılama giderlerinden muaf tutulmasına, şirketin tasfiye memurları aleyhine yargılama giderlerine karar verilmiş, bu karar sadece davalı tasfiye memurları tarafından istinaf edilmiştir.

3- Davacı tarafından Ticaret Sicili Müdürlüğü aleyhine kararın istinaf edilmemesi nedeniyle Sicil Müdürlüğü lehine usulü müktesep hak meydana gelmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesinde davacının daha aleyhine bir hüküm kurulmadığından, davacının Ticaret Sicili Müdürlüğü aleyhine Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Kaldı ki, davacı tarafın böyle bir temyiz sebebi de bulunmadığı halde, Daire çoğunluğunun, Ticaret Sicili Müdürlüğü aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hüküm olunması gerektiğine ilişkin bozma gerekçesini de isabetli bulmuyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/1048, Karar No: 2016/3263, Tarih: 08.06.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/1048 E.  ,  2016/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı vekili ile birleşen dosya davalıları ... , .... , ... vekilleri, davalılar .... ve ..... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

Yüklenici tarafından açılan asıl davada, geçici kabulü 26.11.2002, kesin kabulü de 26.03.2004 tarihinde yapılan yapım işinden dolayı müfettişlerce 16.001,00 TL fazla ödeme çıkarıldığı, bu miktar alacağın 11.05.2005 ve 21.06.2005 tarihlerinde keşide edilen ihtarlarla kendisinden istendiği, bu ihtarlar üzerine talep edilen asıl alacağı ihtirazî kayıt koyarak 24.06.2005 tarihinde ödendiği, geçici ve kesin kabullerin yapılmış, SGK'dan ilişiksizlik belgesinin alınmış olmasına ve davalıya borcu bulunmamasına rağmen 08.07.2002 tarihli 10.160,00 TL'lik ve 25.07.2002 tarihli 10.160,00 TL'lik iki adet kesin teminat mektubunun da iade edilmediği iddia edilerek ihtirâzi kayıtla ödenen 16.001,00 TL alacağın ve 1.000,00 TL teminat mektupları için ödenen komisyon bedellerinin tahsili, 2 adet kesin teminat mektubunun da iadesi istenmiştir.

İş sahibi tarafından açılan ve birleştirilen davada ise, 11.03.2005 ve 21.06.2005 tarihli ihtarlarla talep edilen fazla ödeme tutarı 16.001,00 TL'nin 24.06.2005 tarihinde ödenmiş olmasına rağmen bu tarihe kadar tahakkuk eden faiz alacaklarının ödenmediği, 18.07.2005 tarihli ihtarla faiz alacağının da ödenmesinin istendiği, ancak ödenmediği iddia edilerek 19.525,00 TL faiz alacağının yüklenici ile sorumlu idare elemanlarından tahsili istenmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, ihtirâzi kayıtla ödenen 16.001,00 TL'nin 24.06.2005 ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsiline, 10.160,00'ar TL bedelli iki adet kesin teminat mektubunun iadesine, komisyon bedeline ilişkin talebin reddine, birleşen davada ise idare elemanları hakkındaki davanın kısmen kabulüne, yükleniciye fazla ödenen 16.001,00 TL'den yüklenicinin sözleşme dışında fazladan yaptığı 2.692,30 TL imalât bedeli düşüldükten sonra kalan 13.308,79 TL alacağın davalı idare elemanlarından sorumlulukları oranında tahsiline, yüklenici hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiş, karar, asıl davanın davalısı-birleşen davanın davacısı Gayrimenkul Anonim Şirketi ile birleşen davanın davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir

2-Mahkemece alınan bilirkişi kurulu raporlarında davalı-birleşen davada davacı iş sahibi tarafından davacı-birleşen davada davalı yükleniciye 16.001,00 TL fazla ödeme yapıldığı belirlenmiş, ancak bu fazla ödemeden yüklenicinin sorumlu olmadığı, iş sahibi idare elemanlarının sorumlu olduğu belirtilmiştir. Fazla ödemenin yapılmayan bir kısım işlerin hakedişlerde yapılmış gibi gösterilmesinden, hakedişlerde ödemenin hatalı pozlardan yapılmasından, geçici-kesin kabullerde işteki eksik ve kusurların tespit edilmemesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Hakedişler ile geçici ve kesin kabul tutanaklarında imzası bulunan birleşen dava davalısı iş sahibi idare elemanları fazla ödemeden sorumlu olduğu gibi, asıl davanın davacısı-birleşen davanın davalısı yüklenici şirket de sözleşme gereği imalâtın eksik ve ayıplı yapılması ile hatalı pozdan yapılan ödemelerden sorumludur. Mahkemece bilirkişilerin sorumluluk noktasındaki hatalı değerlendirmeleri aynen benimsenerek asıl davada ihtirâzi kayıtla ödenen fazla ödemenin istirdadına karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Birleşen davadaki talep faiz alacağına ilişkin olduğu halde mahkemece bu alacak kalemi yanlış nitelendirilmiş, bu alacakla ilgili bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan talep edilenden başka bir şeye, yani bu davada dava konusu yapılmayan asıl alacağa ilişkin fazla ödeme miktarından birleşen dava davalısı idare elemanlarının sorumlu oldukları miktarlara hükmedilmesi, sorumlu olduğu halde yüklenici hakkındaki davanın ise reddi usul ve yasaya aykırıdır.

4-Mahkemece asıl davada iki adet kesin teminat mektubunun koşulları oluştuğundan iadesine karar verilmiş ise de; Sözleşmenin 34. maddesinde teminat mektubunun iadesi yüklenicinin bu işten dolayı iş sahibine borcunun bulunmaması koşuluna bağlanmıştır. Birleşen davada iş sahibi faiz alacaklarını dava etmiş olup, faiz alacağı da teminat mektubunun teminat altına aldığı alacaklardandır. Teminat işlevi devam ettiğinden teminat mektubunun iade edilip edilemeyeceği birleşen davanın sonucuna göre belirlenecektir.

O halde mahkemece yapılacak iş; asıl davada ihtirâzi kayıtla ödenen bedelin istirdadına ve komisyon bedellerine ilişkin istemi reddetmek, birleşen davada davacının talebi faiz alacağı olduğundan bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılarak varsa davacının 24.06.2005 tarihine kadar hak kazandığı faiz miktarını belirleyip yüklenici ile sorumlu iş sahibi çalışanlarından tahsiline karar vermek, asıl davadaki teminat mektubunun iadesi istemine ilişkin istemi ise birleşen davayı değerlendirerek sonuçlandırmak olmalıdır.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asıl dosyanın davalısı-birleşen dosya davacısı idare ile idare elemanları ....ve sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. ve 4. bentleri uyarınca asıl davanın davalısı-birleşen davanın davacısı iş sahibi şirket, 3. bentte yazılı nedenlerle de temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden birleşen dosya davalısı .. ile davalı-birleşen dosya davacısı .'ye geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 08.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/26295, Karar No: 2015/7469, Tarih: 26.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/26295 E.  ,  2015/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/90715

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2011/173 (E) ve 2012/1394 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26067, Karar No: 2015/18033, Tarih: 01.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/26067 E.  ,  2015/18033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığının belirtilme- sine karşın, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasamın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4426, Karar No: 2018/7901, Tarih: 04.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/4426 E.  ,  2018/7901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, binanın çatısının aktarılması, kiremitlerinin değiştirilmesi, çürüyen yağmur suyu oluklarının onarılması, çatı aralığının OSB ile kaplanmasının gerektiğini, müvekkilinin çatının aktarılmaması sebebiyle sıkıntı yaşadığını, bağımsız bölüm malikleri ile görüşmesinde müvekkiline çatıyı yaptırmasını ve hisselerine düşen bedeli kendisine ödeyeceklerini söylediklerini, bunun üzerine müvekkil parasını kendisi ödemek suretiyle çatıyı yaptırdığını, ancak kat maliklerinin kendisine ödeme yapmadıklarını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere asıl davada 750,00.-TL'nin, mahkemenin birleşen 2010/822 Esas sayılı dosyasında 633,00.-TL'nin, birleşen 2010/823 Esas sayılı dosyasında 750,00.-TL'nin, birleşen 2011/23 Esas sayılı dosyasında 500,00.-TL'nin davalılardan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının yapmış olduğu tadilat masrafının yasanın aradığı zorunluluk ve aciliyet unsurları bakımından ispat edilemediği, tadilatın yaz aylarında yapılmış olması dikkate alındığında mahkemeden tespit kararı alınabilecekken bu yol izlenmeden doğrudan tamirat işlemlerinin yapıldığı, tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının yasal düzenleme karşısında davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar arasında mecburi dava arkadaşlığı olmadığı gibi, her bir davalı yönünden temyize konu miktar, karar tarihi itibariyle 2.190,00.-TL'sini geçmemektedir.

HUMK'nın 5219 sayılı Kanun ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 2.190,00.-TL'yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/12/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/359, Karar No: 2025/1177, Tarih: 17.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/359 E.  ,  2025/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/975 E., 2022/390 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine 23.06.2022 tarihli ek karar davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... dava dilekçesinde özetle; Antalya ili Döşemealtı ilçesi Dağhaniye (Bağdemağacı) Mahallesinde bulunan ve 1955 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında çalılık olarak tespit harici bırakılan taşınmazın, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak adına tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda verilen, davanın kısmen kabulüne, 26.06.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 10.528,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline dair ilk karar, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 13.05.2019 tarihli ve 2016/9158 Esas. 2019/3640 Karar sayılı ilamıyla; "... yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın hüküm vermeye yeterli bulunmadığı açıklanarak, taşınmaz bölümlerinin önceki ve şimdiki niteliği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu, imar - ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, kullanıma ara verilip verilmediği, taşınmaz bölümlerinin mera niteliğinde olup olmadığı hususlarında rapor düzenlettirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi ..." gereğine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; "... dava konusu taşınmazın Antalya ili Döşemealtı ilçesi Bademağacı Mahallesi 12.830,41 m² yüzölçümlü fen bilirkişinin krokisinde A (10.528 m²) ve B (2.302,41 m²) harfleri ile gösterilen yerler olduğu, dava konusu yerin (A+B) uydu görüntülerinden ve hava fotoğraflarından sınırlarının belirgin olduğu, (A) ve (B) harfleri arasında herhangi bir doğal ya da yapay sınır bulunmadığı, birlikte kullanıldığı ve (A+B), 2003 yılı öncesinden taşlarından ve çalılıklarından temizlenerek en az 20 yıldan beri emek ve sermaye sarf edilerek tarımsal faaliyette bulunulmaya başlandığı, imar ve ihya edildiği, dava konusu taşınmaz toprağının fiziksel kimyasal ve biyolojik özelliklerinin tarımsal üretim için uygun ... getirildiği, hali hazırda tarımsal üretimde kullanılan mutlak tarım arazisi sınıfına dönüştürüldüğü ..." gerekçesiyle 26.12.2021 tarihli bilirkişi heyet raporunda (A+B Harfi) ile gösterilen hudutları itibariyle ... mahallesi 412 ada 2643 nolu parselin doğusunda, 412 ada 2642 nolu parsel ile 413 ada 1 nolu parselin güneyinde, 450 ada 1 nolu parselin kuzeyinde, Mellidağ (Emniyet Mahallesi) 416 ada 1, 2 ve 3 nolu parsellerin batısında kalan ve halen tarım arazisi olan 12.830.41 m² yüzölçümlü taşınmazın Antalya ili Döşemealtı ilçesi ... mahallesinde son parsel numarası ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davacı tarafından temyiz edilmekle 23.06.2022 tarihli ek kararla davacının kesin süre içerisinde temyiz karar harcını yatırmadığından bahisle temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş ve iş bu ek karar da davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davacı ...'ün, İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen ek karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.