muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/37876, Karar No: 2013/31244, Tarih: 26.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/37876 E.  ,  2013/31244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/268081

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2004

NUMARASI : 2003/937 (E) ve 2004/496 (K)

SUÇ : Basın yoluyla hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlünün yokluğunda verilen uyarlama yargılamasına ilişkin 26.07.2007 tarihli kararın hükümlüye tebliğine ilişkin tebliğ ve tebellüğ tutanağında tebliğ tarihi 13.07.2007 olarak belirtilmesine rağmen, karar tarihinin 26.07.2007 olması ve kararın hükümlüye tebliği için Samsun Emniyet Müdürlüğü'ne yazılan 30.07.2007 tarihli yazının da adli tatile rastlayan 07.08.2007 tarihinde Samsun Emniyet Müdürlüğüne ulaşması nedeniyle kararın adli tatil olan Ağustos ayında hükümlüye tebliğ edildiği ancak tebliğe ilişkin tutanakta yazım hatası sonucu tebliğ tarihinin 13.07.2007 olarak yazıldığı ve hükümlünün süresi içerisinde 16.08.2007 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşılmakla; tebliğnamedeki red görüşüne katılınmamıştır.

Hükümden sonra 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca infazın ertelenmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1798, Karar No: 2025/305, Tarih: 16.01.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1798 E.  ,  2025/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/503 E., 2023/2320 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/49 E., 2021/162 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, ... Mah., 237 ada 14 parsel sayılı taşınmazın ... kızı ... adına kayıtlı hissesine Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/1589 Esas sayılı dava dosyası üzerinden Çorlu Mal Müdürünün kayyım olarak atandığını, taşınmazın 10 yıldan uzunca bir süredir kayyımla idare edildiğini ileri sürerek, kayıt maliki ... kızı ...'nın gaipliğine karar verilmesini, dava konusu yerdeki ... kızı ... adına kayıtlı hissenin tapu kaydının iptali ve davacı adına tapuya tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafça cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "tapu kök kayıtlarına göre gaipliği istenen hissedar ...'nın, kök murisler ... ve ...'nin kızı olduğu, ancak Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabında kök muris ...'in aile kütük kaydında ... ismine rastlanmadığı, kolluk araştırması sonucunda taşınmazı hali hazırda kullanan kişinin tespit edilmesi üzerine keşif sırasında alınan beyanından dava konusu taşınmazın göçmen olarak Türkiye'ye gelen dedesi ...'e ait olduğu ve ...'in bebekken vefat eden ... isimli bir kızının bulunduğu, nüfus kayıtlarına göre kök muris ...'in, eşinin ve çocuklarının büyük çoğunluğunun 1925 yılı yersel yazımı ile nüfusa kaydedilmiş olmalarından dolayı hissedar ...'nın bebekken vefat etmesi sebebiyle nüfus kütüklerine hiç kaydedilmediği, bir kimsenin nüfusa hiç kaydedilmemiş olmasının onun sağ olup olmadığının bilinemeyeceği ve gaip sayılması gerekeceği anlamına gelmeyeceği kanaatine varılarak, kayıt maliki ... kızı ...'nın doğduğu, yaşadığı ve bebekken vefat ettiği, dolayısıyla TMK'nın 588. maddesi anlamında gaip sayılmayacağı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kişiler ile ilgili yeterli araştırma yapılmadan davanın reddine karar verildiğini, yargılama devam ederken 09.11.2022 tarihli 32008 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan "Mal Memurlarının Kayyımlığı Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik" ile yapılan değişiklik ile "Mahallin en büyük mal memuru: Her ilin merkez ve ilçeleri için Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürü'nü" ifade eder denildiğinden davalı sıfatının değiştiğinin dikkate alınmadığını

ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, TMK'nın 588. maddesi gereğince gaiplik ve gaibe ait mal varlığının Hazine'ye devri istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9081, Karar No: 2014/10000, Tarih: 16.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9081 E.  ,  2014/10000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 167 ada 16 parsel sayılı 6.240,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... , taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden ... ye kalan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu ve vergi kayıtlarına da dayanmıştır. Mahkemece kesin süre içinde keşif giderinin karşılanmadığı gerekçesiyle verilen kararın doğru olmadığına yönelik usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8711, Karar No: 2017/732, Tarih: 07.02.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/8711 E.  ,  2017/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... İnş. A.Ş. vekili Avukat ... ....tarafından, davalı .... aleyhine 09/11/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/11/2015 günlü kararın Yargıtay’da incelenmesi davalı vekili tarafından, incelemenin duruşmalı olarak yapılması da temyize cevap dilekçesiyle davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 07/02/2017 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine davalı vekili Avukat ...ile karşı taraftan davacı vekili Avukat .....geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-) Dava, haksız eylem nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından geçirilen doğal gaz boru hattı nedeniyle hafriyat ve molozların gelişi güzel atılması sonucunda taşınmazların tahrip olduğunu ve kullanılamaz hale geldiğini, arazide mevcut doğal su kaynakları ve bu su kaynaklarının akış yönlerinin değiştiğini, sulama sonucu meydana gelen su birikmesi nedeniyle kamulaştırılan alan dışında kalan bir kısım bölgenin bataklık haline geldiğini, davalılarca müdahale edilen ve irtifak hakkı kurulan kısımlarda ürün veriminin düştüğünü, tarlalarında bölünme meydana geldiğinden tarımsal faaliyetin güçleştiğini ve müdahale edilen kısımlardan elde edilecek ürün geliri ve destekleme primlerinden mahrum kaldığını belirterek, uğradığı zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; yapılan keşif sonrası fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, dava konu taşınmazlarda doğal gaz boru hattının geçmesi nedeni ile meydana gelen verim düşüklüğü ve kamulaştırılan alanda bulunan yol nedeniyle oluşan tozlanma sebebiyle zarar gören alanın toplamının 110.481,11 m² olduğunun belirtildiği ve zirai bilirkişi raporunda, belirlenen 110.481,11 m² alanda buğday ürününde % 100 verim kaybı meydana geldiği belirtilerek oluşan ürün kaybı zararının hesaplandığı, ayrıca zirai bilirkişi tarafından dava konusu taşınmazlarda yapılan çalışmalar sonucunda açılan çukurların halen mevcut olduğu, kazıdan sonra tekrar eski hale getirmek için gerekli çalışmanın yapılmamış olduğu ve çıkarılan harfiyatın halen mevcut olduğu, arazinin topografık yapısının bozulduğu, sürülemez vaziyette olduğu, tarımsal ürünlerin yetiştirilmesinde çok önemli olan bitki besin maddelerince zengin ve mikro organizma faaliyetlerinin en yoğun olduğu toprağın üst horizonlarının alt-üst olup tahrip olduğu, bu kısımlardaki toprağın oluşumunun uzun yıllara ihtiyaç duyması nedeniyle kirliliğin meydana geldiği, taşınmazların üzerinde ilk yıllarda tarım yapılamayacağı gibi ekim yapılacak gelecek yıllarda da belli oranlarda düşük verim olacağı ve bunun yaklaşık 3-4 yıl kadar devam edeceği, aynı zamanda kazı çalışması taşınmazlarda bölünmeye neden olduğundan artan kısımlarda tarımsal faaliyetlerin güçleşeceği ve eski hale getirilmedikçe üretim giderlerinin artacağı, sonuç olarak ekili üründe kamulaştırma dışında kalacak olan alanda ortalama %10 oranında verim kaybı oluşacağı belirtilerek, 1.603.890,72 m²'lik alanda oluşacak % 10 verim kaybı nedeni ile oluşan zarar hesaplanmıştır. Bilirkişi tarafından belirtilen bu zararın kamulaştırılan alan dışında meydana geldiği belirtilmekle birlikte dosya kapsamından zararın hesaplanmasında esas alınan 1.603.890,72 m² alanın nasıl belirlendiği ve boru hattı döşenmesi nedeniyle kamulaştırılan alanları kapsayıp kapsamadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

2-) Bilirkişi raporunda ürün kaybı zararınının hesaplanmasında, ürün birim fiyatı belirlenirken davacının destekleme primi aldığının kabulü ile bu kalemin de birim fiyata eklenerek zararın hesaplandığı anlaşılmaktadır.

2-) Bilirkişi raporunda ürün kaybı zararınının hesaplanmasında, ürün birim fiyatı belirlenirken davacının destekleme primi aldığının kabulü ile bu kalemin de birim fiyata eklenerek zararın hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu taşınmazlarda doğalgaz boru hattı döşenmesi nedeniyle % 10 verim kaybı zararı hesaplanırken kamulaştırılan alanlar dışında zararın meydana geldiği belirtilmiş olmasına rağmen esas alınan 1.603.890,72 m²'lik alan içerisinde kamulaştırılan taşınmaz alanlarının yer alıp almadığının dosya kapsamı ile anlaşılamadığı, ayrıca ürün kaybı zararının hesaplanmasında birim fiyat belirlenirken bilirkişinin birim fiyatın üzerine eklediği destekleme priminin hangi hallerde ve ne şekilde ödeneceği hususları araştırılmadan zararın hesaplanmasında dikkate alındığı anlaşılmakla, alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Bu nedenle, mahkemece denetime ve hüküm kurmaya elverişli konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak dava konusu zararın miktarının belirlenmesi gerekir. Eksik inceleme ile verilen kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1 ve 2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve davalı yararına takdir olunan 1.480,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1628, Karar No: 2023/16460, Tarih: 27.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/1628 E.  ,  2023/16460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise aynı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; olayla ilgili eksik değerlendirme yapıldığına, delillerin sanık lehine değerlendirilmediğine, sanığın pişman olduğunu beyan etmesine rağmen takdiri indirim yapılmadığına, verilen cezanın olayın oluş şekli ve sanığın hal ve tutumu karşısında oldukça yüksek kaldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, "Olay tarihinde başkaca bir olay nedeniyle yapılan tehdit ihbarı üzerine şikâyetçilerin de aralarında bulunduğu jandarma ekibinin ... Tatil köyü isimli yere gittikleri, ihbara konu olayın faili olan şahsın sanık olabileceğini düşünerek, sanığın sevk ve idare ettiği ... plaka nolu aracı takip ettikleri, sanığın bir süre sonra durarak şikâyetçilerin bulunduğu yere geldiği ve şikâyetçiler ile tartışmaya başladığı, tartışma sırasında sanığın şikâyetçilere hitaben "Lan oğlum, ben teröristmiyim, yazıklar olsun size, bir orospu yüzünden bana yaptıklarınıza bakın, bundan sonra jandarma düşmanı olacağım, arkadaşlarımdan tanıdıklarım var, kelepçeyi takanın taaa amına koyarım." şeklindeki sözlerle şikâyetçilere aleni bir ortam olan ... Tatil Köyü isimli site de hakaret ettiği, yine şikâyetçilere hitaben "Senin askerliğin biter, seninle o zaman görüşürüz, çek amına koyayım kelepçeyi de çek, aracın camlarını kıracağım, siz adam değilsiniz, dur bakalım seninle elbet görüşeceğiz." gibi sözlerle görevini yapmak isteyen şikâyetçileri tehdit ettiği" gerekçesiyle mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Kendisine kimlik soran görevli polis memurlarına hakaret içerikli sözler söyledikten sonra hakkında yapılmak istenen işleme karşı manevi cebir gösteren sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan dolayı TCK’nın 265/1 inci maddesi ile mahkûmiyet kararı verilmesinde sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın, sanığın aynı olayda birden fazla görevliye direndiğinden bahisle TCK’nın 43/2 nci maddesinin uygulanması hususunda sayın çoğunluk ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümü için öncelikle görevi yaptırmamak için direnme suçunu müeyyide altına alan 765 sayılı TCK’nın 258/1 inci maddesi ile buna karşılık olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK’nın 265/1 inci maddesinin birlikte irdelenerek her iki düzenlemede suç ile korunan hukuki değer açıklanarak, anılan suçun düzenlendiği bölümün de dikkate alınması suretiyle suçun konusunun tek olup olmadığı tespit edilip "zincirleme suç" hükümleri açıklandıktan sonra yargılamaya ve dolayısıyla hükme konu edilen eylemden dolayı TCK'nın 43/2 nci maddesinde tanımlanan koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin doktrinde benimsenen görüşlerden yararlanılarak Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu ve çeşitli dairelerin tarihsel süreç içerisindeki benzer olaylardaki içtihatları ışığında belirlenmesi gerekmektedir.

765 sayılı TCK’nın 258/1 inci maddesinde suç oluşturan fiil, “Bir memura veya ona yardım edenlere memuriyetine ait vazifeleri ifa sırasında cebir ve şiddet veya tehdit ile mukavemet edilmesi şeklinde tanımlanmış, buna karşılık olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK'nın 265/1 inci maddesinde ise suçu oluşturan fiil, “Kamu görevlisine karşı, görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanılması” şeklinde tanımlanmıştır.

765 sayılı TCK’nın 258/1 inci maddesinde suç oluşturan fiil, “Bir memura veya ona yardım edenlere memuriyetine ait vazifeleri ifa sırasında cebir ve şiddet veya tehdit ile mukavemet edilmesi şeklinde tanımlanmış, buna karşılık olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK'nın 265/1 inci maddesinde ise suçu oluşturan fiil, “Kamu görevlisine karşı, görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanılması” şeklinde tanımlanmıştır.

TCK m. 265’in bulunduğu bölüm “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar”dır. Söz konusu suç ise, içeriği itibarıyla genel olarak kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engelleyen fiilleri konu edinmektedir. Suçun yalnızca cebir veya tehditle işlenebilen bir suç olması sebebiyle, vücut bütünlüğü ve kişi özgürlüğü de bu suçla korunan hukuki yararlardan bazılarıdır. Tam da bu ayrım noktasında Yargıtay; eski tarihli bir kararında suçla korunan hukuki değeri; “kamu idaresinde sürekliliği güvence altına almak” olarak nitelendirmiştir. Daha yeni tarihli bir kararında ise buna ek olarak “…kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır…” ifadelerine yer vermiştir. 765 sayılı TCK’nın yürürlüğü sırasında Ceza Genel Kurulunun 26.11.2002 tarihli ve 279-406 sayılı kararında; "Bu suç ile korunan hukuki yarar, kamu idaresi organlarının görevlerini herhangi bir engelleme ile karşılaşmadan yapmasını sağlamak suretiyle kamu idaresinde sürekliliği güvence altına almaktır." denilmek suretiyle bu husus vurgulanmıştır.

5237 sayılı TCK’na hâkim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır" şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK’nın "suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümüne katkısı bakımından "zincirleme suç ile aynı neviden fikri içtimaya dahil edilen suçların bağımsızlığını koruyup korumadığı, suçun konusunun aynı olması halinde suç çokluğunun söz konusu olup olamayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Prof.Dr. Türkan Yalçın SANCAR: