muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5624, Karar No: 2021/11485, Tarih: 14.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5624 E.  ,  2021/11485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki... Paşa mahallesi 234 ada 10 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Mahkemece verilen ilk karar davalılardan ... ve diğerleri vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden ilk kararda tespit edilen bedelin davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan bozmadan sonra sadece ilk kararı temyiz eden davalıların payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip adı geçenlere ödenmesine ve ilk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden bozmadan önceki miktara göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden bozmadan sonra tespit edilen bedel üzerinden tüm davalıların payını kapsar şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ŞGŞ
Yargıtay — Esas No: 2010/115, Karar No: 2011/8156, Tarih: 04.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/115 E.  ,  2011/8156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.10.2009 tarih ve 2006/104-2009/541 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince Samsun-Bağdat arası davalının üst taşıyanı bulunduğu malların taşınmasının üstlenildiğini, varma yerinin 1.200 km daha uzak olan Basra olarak değiştirilmesi ve araçların fazladan 4 gün bekletilmesinden doğan 9.800 USD alacağın ihtarlara rağmen ödenmediğini ileri sürerek, anılan meblağın karar tarihindeki kur üzerinden ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ara taşıyan olan ve gerçek taşıyan sıfatı taşımayan davacının CMR’nin 37 nci maddesine göre dava hakkı bulunmadığını, mesafe farkından doğan ek navlun ücretinin fazla hesaplandığını, boşaltma için kararlaştırılan 72 saati aşan serbest süreyi aşan beklemenin gerçekleşmediğini, kaldı ki CMR.nin 15. maddesine uygun bir ihbarda bulunulmadığını, taşınan yükteki 2.800 USD.lik hasar bedeli ve gecikme bedeli 3.700 USD’nin takas ve mahsubu gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dairemizin 22.01.2004 tarihli bozma ilamı doğrultusunda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın CMR Konvansiyonu hükümleri doğrultusunda çözümlenmesinin gerektiği, davacının talebinin ek navlun ücretine ilişkin olup gerek CMR’de gerekse Türk Hukukunda taşıyıcının taşıma ücretinin nasıl belirleneceğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, bu nedenle fazladan yapılan kilometrenin önceki bedele oranlanması ile ek navlun ücretinin toplamda 7.000 USD olarak belirlendiği, davacının araçlarının ne kadar süre ile beklediğinin anlaşılmasının mümkün olmadığı, davalının gecikme nedeniyle zararının bulunup bulunmadığının kanıtlanamadığı ve davalının varlığını iddia ettiği hasara ilişkin davacı yetkililerinin katılımı ile düzenlenmiş bir tutanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.000 USD’nın dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 536,33 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/229, Karar No: 2024/1273, Tarih: 14.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/229 E.  ,  2024/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1056 E., 2023/2336 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/261 E., 2022/94 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının terhisli piyade uzman çavuş iken ve Şırnak 48. Hudut Tugay Komutanlığı Yardımcı 3 Hudut Karargah ve Destek Bölük Komutanlığı emrinde görev yapmakta iken 27.01.2018 tarihinde iki başka görevli ve bir araçla taburun içinde bulunan garajın deposuna masa almak için yola çıktıklarını, masaları araca yükledikten sonra geri dönüşte araçla manevra yaptıkları sırada aracın frenlerinin tutmaması nedeniyle şarampole yuvarlandıklarını ve müvekkilin ağır bir şekilde yaralandığını ve tedavi altına alınmış olduğunu, müvekkili hakkında SBÜ Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nce düzenlenen raporla yüzde 79 maluliyetine ve bağımlı-bakıma muhtaç olduğuna karar verildiğini, bu durumda müvekkilinin 2330 sayılı Kanun kapsamında tarafına vazife malullüğü aylığı bağlanması talebinde bulunulmasına karşın bu talebinin reddedildiğini ve 2330 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmamış olduğunu, bu işlemin hatalı olduğunu ve iptalinin gerektiğini, müvekkilinin askeri görev içerisinde verilen emri yerine getirirken kaza geçirdiğinden maluliyetinin 2330 sayıl Kanun kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, kaldı ki, kolluk kuvvetlerinin bir amacının da malzeme teminiyle iç asayiş ve güvenliğe katkı sağlamak olduğunu, ayrıca müvekkiline olay nedeniyle 2330 sayılı Kanun kapsamında nakdi tazminat ödemesinin yapılmasının da bu durumu teyit ettiğini, dolayısıyla malzeme taşınmasının iç güvenliğe bir hazırlık olmasının değerlendirilmesi gerektiğini, benzer olaylar için bir çok lehte yargı kararlarının da bulunduğunu ileri sürerek, müvekkilinin vazife malulü olarak tespit edilerek hakkında 2330 sayılı Kanun kapsamında vazife malullüğü aylığı bağlanmasını ve başvuru tarihinden itibaren aylık ve ödemelere yasal faiz uygulanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamından davacının görev yaptığı yerin terör olaylarının sıkça yaşandığı Şırnak ili olduğu, meydana gelen kazanın davacının görevi nedeni ile yine mensubu olduğu birliğe ait araç içerisinde seyir halinde iken meydana geldiği, 2330 sayılı Kanun'a göre barışta güven ve asayişi korumak kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kanaatine varıldığı gerekçelerine dayalı olarak davanın kabulü ile davacıya 2330 sayılı Kanun kapsamında vazife malullüğü aylığı bağlanması gerektiğinin, bağlanacak aylığın başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 5510 sayılı Kanun'un 47 nci madde hükmüne göre vazife malulü olan davacının vazife malullüğünün 2330 sayılı Kanun kapsamına alınmasına yönelik talebini reddeden Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanağı olan 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanunun "Amaç" başlıklı 1 inci maddesinde;

"Bu Kanun'un amacı; barışta güven ve asayişi korumak, kaçakçılığı men, takip ve tahkikle, trafik ve yol güvenliğini veya tutuklu ve hükümlülerin sevk ve nakillerini sağlamakla görevli olanların; Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı, Sahil Güvenlik Komutanlığı ve Emniyet Teşkilatında bulunan patlayıcı maddelerin incelenmesi, muhafazası, nakli, imha edilmesi ve zararsız hâle getirilmesi işlemlerinde görevlendirilenlerin bu görevlerinden dolayı ya da görevleri sona ermiş olsa bile yaptıkları hizmet nedeniyle derhal veya bu yüzden maruz kaldıkları yaralanma veya hastalık sonucu ölmeleri veya engelli hâle gelmeleri halinde ödenecek nakdi tazminat ile birlikte bağlanacak aylığın ve bu yüzden yaralanmaları halinde ödenecek nakdi tazminatın esas ve yöntemlerinin düzenlenmesidir." hükmüne,

"Aylık bağlanması " başlıklı 4 üncü maddesinde;

Bu Kanun kapsamına girenlerden;

"Aylık bağlanması " başlıklı 4 üncü maddesinde;

Bu Kanun kapsamına girenlerden;

a) Engelli hâle gelerek bağlı oldukları sosyal güvenlik mevzuatına göre emekliye sevk edilenlere görev malullüğü aylığı bağlanır.

b) Emekli aylığı almakta iken engelli hâle gelenlerin almakta oldukları aylıkları görev malullüğü aylığına dönüştürülür.

c) Ölenlerin kendilerine bağlanması gereken görev malullüğü aylığı, dul ve yetimlerine intikal ettirilir.

Bu madde gereğince ilgili sosyal güvenlik kurumlarınca kendi mevzuatlarına göre bağlanan aylıklar % 25 artırılarak ödenir.

d)..." hükmüne yer verilmiştir.

2330 sayılı Kanun, vazife malüllüğü bakımından 5510 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinde düzenlenen vazife malullüklerine göre daha geniş haklar sağlayan özel bir Kanundur.

Söz konusu Kanun kapsamında vazife malullüğü hükümlerinden yararlanabilmek için, öncelikle 2330 sayılı Kanun'un 1 inci maddesinde belirtilen görevlerden biri ile görevlendirilmiş olmak ve malülliyetin bu görevden kaynaklanmış olması gereklidir.

5510 sayılı Kanunun 47/1 inci maddesinde ise, ''bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten sonra ilk defa 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında sigortalı olanlar için aşağıdaki hallerde vazife malûllüğü hükümleri uygulanır. 25 inci maddede belirtilen malûllük; sigortalıların vazifelerini yaptıkları sırada veya vazifeleri dışında idarelerince görevlendirildikleri herhangi bir kamu idaresine ait başka işleri yaparken bu işlerden veya kurumlarının menfaatini korumak maksadıyla bir iş yaparken ya da idarelerince sağlanan bir taşıtla işe gelişi ve işten dönüşü sırasında veya işyerinde meydana gelen kazadan doğmuş olursa, buna vazife malûllüğü ve bunlara uğrayanlara da vazife malûlü denir." hükmü öngörülmüştür.

3. Değerlendirme

Somut olayda, davacının terhisli piyade uzman çavuş olarak, Şırnak 48. Hudut Tugay Komutanlığı Yardımcı 3 Hudut Karargah ve Destek Bölük Komutanlığı emrinde görev yapmakta iken 27.01.2018 tarihinde iki başka görevli ve bir araçla taburun içinde bulunan garajın deposuna masa almak için yola çıktığı, masaları araca yükledikten sonra geri dönüşte araçla manevra yaptıkları sırada aracın frenlerinin tutmaması nedeniyle şarampole yuvarlanmaları neticesinde yaralanarak malul kaldığı, uyuşmazlığın meydana gelen kazanın 2330 sayılı Kanun kapsamında vazife malullüğü unsurlarını içerip içermediği noktasında toplandığı anlaşılmaktadır.

2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun'un 1 inci maddesinde; kanunun amacının; barışta güven ve asayişi korumak, kaçakçılığı men, takip ve tahkikle, trafik ve yol güvenliğini veya tutuklu ve hükümlülerin sevk ve nakillerini sağlamakla görevli olanların; Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı, Sahil Güvenlik Komutanlığı ve Emniyet Teşkilatında bulunan patlayıcı maddelerin incelenmesi, muhafazası, nakli, imha edilmesi ve zararsız hâle getirilmesi işlemlerinde görevlendirilenlerin bu görevlerinden dolayı ya da görevleri sona ermiş olsa bile yaptıkları hizmet nedeniyle derhal veya bu yüzden maruz kaldıkları yaralanma veya hastalık sonucu ölmeleri veya engelli hâle gelmeleri halinde ödenecek nakdi tazminat ile birlikte bağlanacak aylığın ve bu yüzden yaralanmaları halinde ödenecek nakdi tazminatın esas ve yöntemlerinin saptanması olarak belirlendiği, yukarıda açıklandığı üzere Kanunun amacının, Kanunda sayılan görevlerin fiilen yerine getirilmesi sırasında veya bu görevlerin yerine getirilmesi nedeniyle meydana gelen ölüm, yaralanma ya da sakat kalma hallerinde nakdi tazminat ve aylık bağlanması olduğundan anılan Kanun hükümlerinden faydalanabilmesi için ölen, yaralanan ya da sakat kalan kişilerin iç güvenlik ve asayişin sağlanmasıyla görevli olması yeterli olmayıp, bu duruma yol açan olayın da anılan madde hükmünde belirtilen haller kapsamında gerçekleşmiş olması gerekmektedir.

Tüm anlatılanlar kapsamında somut olay değerlendirildiğinde davacının tabur içerisinde bulunan garaj deposuna masa almak için yola çıkmasına müteakip, dönüş yolunda yapılan manevra sonrası aracın freninin tutmaması neticesinde aracın devrilerek davacının yaralanması şeklinde gerçekleşen olayın, 2330 sayılı Kanun kapsamında belirtilen görevlerin ifası esnasında gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, Mahkemece verilen karar hatalı bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34553, Karar No: 2016/12180, Tarih: 25.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/34553 E.  ,  2016/12180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu ... aleyhine örnek (13) takip başlatıldığı, takibin kesinleşmesinden sonra, şikayetçi ... Ltd. Şti. yetkililerinden ....'nin 03.10.2013 tarihinde icra kefili olduğu ve şikayetçi şirkete örnek 4-5 icra emrinin tebliğ edildiği görülmektedir.

İİK'nun ilam mahiyetini haiz belgeler başlıklı 38. maddesinde; icra dairesindeki kefaletlerin, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tâbi olacağı ve bu kefaletlerin müteselsil kefalet hükmünde olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

TTK'nun 629/1. maddesi göndermesi ile limited şirketler hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 371/3. maddesi uyarınca; “Temsil yetkisinin sınırlandırılması, iyi niyet sahibi üçüncü kişilere karşı hüküm ifade etmez; ancak, temsil yetkisinin sadece merkezin veya bir şubenin işlerine özgülendiğine veya birlikte kullanılmasına ilişkin tescil ve ilan edilen sınırlamalar geçerlidir.”

Somut olayda, dosya içinde mevcut Ticaret Sicil Gazetesi'nin 15.03.2013 tarihli sayısına göre, ... ile ...'ın, müştereken atacakları imzalar ile süresiz olarak şirketi temsile yetkili oldukları görülmüştür.

Şu hale göre şirket yetkilisi ...i'nin şirket adına tek başına icra kefili olmasına ve şirkete icra emri gönderilmesine yasal imkan yoktur.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü ile şikayetçi şirkete gönderilen icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2675, Karar No: 2009/5191, Tarih: 27.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2675 E.  ,  2009/5191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda davacı Hazinenin davasının reddi yolunda kurulan 28/12/2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi ile duruşmalı olarak incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/05/2007 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden Hazine vekili Av......., Orman Yönetimi vekili Av.... ile karşı taraftan H.. A.. vekili Av..... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, durUşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Birlikte aynı gün Dairede duruşması yapılan 36 adet dava dosyasının tümü iade edilip bir kısım eksiklikler ve yine daha sonra bu dava dosyalarından klavuz dosya olan mahkemenin 2006/168 (Dairenin 2008/17379) sayılı dava dosyası 11.03.2008 tarihinde yine iade edilerek eksikliklerin tümü tamamlandıktan sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine, Silivri İlçesi Beyciler Köyü, YIKIKHAN Mevkiinde bulunan ve bu köyle 1985 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman olarak tescil harici bırakılan taşınmaz hakkında, davalı tarafından açılan tescil davasının, kazanma koşullarının oluşmaması nedeniyle Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.04.2002 gün ve 1999/99-2002/351 sayılı kararlar reddine karar verildiğini ve yine bu dava ile birleştirilen 2005/597 Esas sayılı davada DAVALITEPE mevkiinde bulunan ve bu köyle 1985 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman olarak tescil harici bırakılan taşınmaz hakkında, davalı tarafından açılan tescil davasının, kazanma koşullarının oluşması nedeniyle Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.04.2002 gün ve 1999/101-2002/304 sayılı kararı ile reddine karar verildiğini yine bu dava ile birleştirilen 2005/643 sayılı davada DAVALITEPE Mevkiinde bulunan tescil harici taşınmaz hakkında davalı tarafından açılan tescil davasının da Mahkemenin 17.04.2002 gün ve 1999/35 Esas, 2002/329 sayılı kararla davanın reddine karar verildiğini ve yine bu dava ile birleştirilen 2005/635 Esas sayılı davada TEPE mevkiinde bulunan ve bu köyle 1985 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman olarak tescil harici bırakılan taşınmaz hakkında, davalı tarafından açılan tescil davasının, kazanma koşullarının oluşması nedeniyle Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.04.2002 gün ve 1999/69-2002/317 sayılı kararı ile aynı nedenle reddine karar verildiğini, dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu iddia ederek, Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini, çekişmeli taşınmazlara davalının elatmasının önlenmesini istemiştir.