muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6891, Karar No: 2013/10402, Tarih: 05.11.2013

1-) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesine göre; "hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." Çekişmeli 259 ada 37 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın kısmen kabulü ile uzman bilirkişi raporunda (A) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerinin ... oğlu İbrahim Günar mirasçıları adına, (B) harfi ile gösterilen bölümünün İdris oğlu ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir. Çekişmeli 259 ada 37 parsel sayılı taşınmaza yönelik hüküm, davacılar vekili tarafından (B) bölümü yönünden esastan, (A) ve (C) bölümleri yönünden ise şekle yönelik olarak temyiz edilmiştir. Mahkemece kurulan hükümde hem (B) bölümü yönünden, hem de (A) ve (C) bölümleri yönünden "aynı ada son parsel numarası ile" denmek suretiyle 259

ada 37 parseli tamamen ortadan kaldırır şekilde ve birbirleri ile sınır olmayıp (B) bölümünün araya girmesiyle birbirinden ayrı bölümler olan (A) ve (C) bölümleri yönünden de tekil ifade kullanılarak; kimler adına ve hangi pay oranlarıyla tescile karar verildiği açıkca yazılmadan, gerekçeli kararın eki olmayan veraset ilamına atıfla hüküm kurulması isabetsiz olup, bu husus bozma nedeni ise de, bu isabetsizliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; kararın hüküm bölümünün 259 ada 37 parsel sayılı taşınmazın (A) ve (C) bölümlerinin tescili ile ilgili 4. paragrafı tamamen hükümden çıkarılarak, yerine, "İnebolu Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.11.2011 tarihli ve 2011/575 Esas, 2011/619 Karar sayılı veraset ilamı uyarınca tamamı 80 pay kabul edilerek 16'şar paylarının İbrahim oğlu ..., İbrahim oğlu ..., İbrahim kızı Fatma (Günar) Yılmaz ve İbrahim kızı Ayşe (Günar) Yılmazer adlarına, 4 payının Feyzullah kızı Hatice Günar adına, 3'er paylarının ... oğlu Erdoğan Günar, ... kızı Filiz (Günar) Koç, ... oğlu Sedat Günar ve ... kızı Nuray (Günar) Ergün adllarına aynı adanın takip eden en son parsel numaraları verilerek tapuya kayıt ve tesciline" sözcüklerinin yazılmasına ve çekişmeli 259 ada 37 parsel sayılı taşınmazın hükme esas uzman bilirkişi raporunda (A) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümleri ile ilgili kararların hüküm bölümünün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA,

2-) Esastan temyize konu olan çekişmeli 115 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile 259 ada 37 parsel sayılı taşınmazın hükme esas bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümü yönünde yapılan incelemede; Mahkemece 259 ada 37 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümü ile 115 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ortak miras bırakan İdris oğlu Bekir'den kaldığı, dava konusu taşınmazları uzun yıllar köyde yaşayan ... oğlu ...'ın kullandığı, her ne kadar ...'ın, amcaları ... ve Osman'ın bu taşınmazlardaki paylarını satın aldığı iddia edilmiş ise de bu durumda 115 ada 3 parsel sayılı taşınmazın amcaları ile birlikte davacıların babası İbrahim'e satılmasının anlamsız olduğu, ...'ın amcalarının rızalarını almasının, amcalarının paylarını satın almadığını gösterdiği; 259 ada 37 parsel sayılı taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümü ile 115 ada 3 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 17.07.2006 tarihli kararı ile bu dosyanın davacıları olan ... ve ...'ın Recep kızı ...'ın miras payına müdahalelerinin men'ine karar verildiği; anılan Sulh Hukuk Mahkemesi kararının bu dosya içine kesin hüküm oluşturmasa da kuvvetli delil niteliğinde olduğu kabul edilerek davalarının reddine karar verilmiştir.

a) Dosya içindeki veraset ilamı ve nüfus kayıtlarının incelenmesinden ortak miras bırakan İdris oğlu Bekir'in 1922 (1338) yılında, yani Türk Medeni Kanunu'nun yürürlük tarihinden önce öldüğü anlaşılmaktadır. Bu hale göre, İdris oğlu Bekir'in terekesi iştirak halinde mülkiyet hükümlerine değil, müşterek mülkiyet hükümlerine tabidir ve mirasçıların terekede paydaş olmayan üçüncü kişi niteliğindeki kişilerle akdi ilişkilerinin de bu husus gözetilerek değerlendirilmesi gerekir. Her ne kadar; mahkemece taraflar yönünden güçlü delil oluşturacağı kabul edilen 17.7.2006 tarihli Sulh Hukuk Mahkemesi ilamında, İdris oğlu Bekir terekesinin iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olacağı kabul edilmiş ise de, maddi yanılgıya dayalı karara bu yönüyle itibar etmek mümkün değildir. Kaldı ki, anılan ilamda ... mirasçılarının tamamı değil, sadece ...'ın taraf olduğu göz önüne alındığında kararın ... terekesini bağlamayacağı da açıktır. Hal böyle olunca; , ... ve ...’ın paylarını üçüncü kişi niteliğindeki İbrahim Günar’a satışlarının geçerli olacağı gözetilmek suretiyle 15.11.1970 tarihli satış senedine değer verilerek adı geçenlerin paylarının İbrahim Günar mirasçıları olan davacılar adlarına tesciline karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile davanın reddi yönünde karar verilmesi isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan, kabulü ile 115 ada 3 parsel sayılı taşınmaza yönelik hükmün BOZULMASINA

b) 259 ada 37 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; bu bölümün ortak miras bırakan İdris oğlu Bekir’den kaldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık; İdris oğlu Bekir’in terekesine dahil olan bu bölümün, uzun yıllar ... tarafından zilyet edildikten sonra, hangi nedenlerle davacıların miras bırakanları İbrahim ve Ayşe Günar’ın zilyetliğine geçtiği noktasında toplanmaktadır. Yukarıda anılan Sulh hukuk Mahkemesi kararında her ne kadar bu bölümün satışa konu olmadığı kabul edilmiş ise de, mahallinde yapılan 15.4.2006 tarihli keşfe katılan bazı yerel bilirkişi ve tanıklar satış senedinde mevki adı geçmemiş olsa da bu bölümün de satışa konu olduğunu bildirmişlerdir. Bu dosyada dinlenen yerel bilirkişi kurulu ve bazı tanıklar (B) bölümünün ... tarafından, amcalarının payları satın alındıktan sonra kardeşi Ayşe Günar’a bağışlandığını bildirmiştir. Bütün bu anlatımlardan, bu taşınmazın İdris oğlu Bekir terekesine dahil bir yer iken ve uzun yıllar ... tarafından zilyet edildikten sonra çekişmeli bir bölümün zilyetliğinin İbrahim veya Ayşe Günar’a geçtiği sonucuna varılmaktadır. Çekişmeli olan husus ise, İbrahim ve Ayşe Günar’ın sürdürdükleri zilyetliğin niteliğinin ne olduğu; başka bir ifade ile İbrahim ve Ayşe'nin çekişmeli bölümü, mirasçı sıfatı ile mi, yoksa Recep ile aralarında geçen akdi ilişkiler nedeniyle kendilerine ait bir mal olarak mı kullandıkları noktasında toplanmaktadır. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli bulunmamaktadır. (B) bölümünün satışa konu edilip edilmediği ve sürdürülen zilyetliğin niteliği hususunda mahallinde yapılan keşifte dinlenen senet tanığı Muzaffer Günar’dan çekişmeli bölümün 15.11.1970 tarihli senetleri satışa konu yerlerden olup olmadığı açıkça sorulmamıştır. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için HMK'nın 31. maddesi uyarınca taraflardan bu bölümünün ne sebeple İbrahim ve Ayşe Günar’ın zilyetliklerine geçtiğini kanıtlamak üzere tanık bildirmeleri istenmeli ve bu tanıklar hazır olduğu halde mahallinde yeninden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte, çekişmeli bölümün 15.11.1970 tarihli senetteki satışa konu olup olmadığı ile aynı tarihlerde ... tarafından Ayşe Günar’a bağışlanıp bağışlanmadığı hususları tek tek ve olaylara dayalı olarak taraf tanıklarından sorup saptanmalıdır. Tanık sözleri arasındaki çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalıdır

. Yapılacak keşifte, çekişmeli bölümün 15.11.1970 tarihli senetteki satışa konu olup olmadığı ile aynı tarihlerde ... tarafından Ayşe Günar’a bağışlanıp bağışlanmadığı hususları tek tek ve olaylara dayalı olarak taraf tanıklarından sorup saptanmalıdır. Tanık sözleri arasındaki çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalıdır. Bundan sonra toplanan ve toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek; çekişmeli bu bölüm satışa konu yerlerden ise, yukarıdaki (a) bendinde 115 ada 3 parsel sayılı taşınmazla ilgili yapılan açıklamalar gözetilerek; çekişmeli bu bölüm satışa konu değilse, Ayşe’ye bağışlanıp bağışlanmadığı, bağışlanmışsa bağışı tek başına Recep’in mi, yoksa amcalarıyla birlikte Recep’in mi yaptığı veya bağış öncesi bu bölümdeki amcalarının paylarını Recep’in toplayıp toplamadığı; mirasçılar arasında pay satış ve bağışının tereke iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olsa bile geçerli olacağı hususları gözetilerek, ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz önüne alınmadan karar verilmesi isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 900.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20436, Karar No: 2015/16451, Tarih: 22.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20436 E.  ,  2015/16451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAFRA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/214-2014/139

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde ; müvekkilinin .......... Mahallesi .......... ada .... ve ........ parsel sayılı taşınmaza 25 yıl önce 4 adet kavak ağacı diktiğini ve bakımını yaptığını, ancak davalının 22/11/2012 tarihinde haksız bir şekilde müvekkiline haber vermeden bu ağaçları keserek sattığını ileri sürerek; ağaçların bedelinin (2.000,00 TL) tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının taşınmazda hissesinin bulunmadığını, ağaçların babası tarafından dikildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; dava konusu ağaçların bulunduğu bildirilen taşınmazda evvelinde taraf murislerinin hissedar oldukları, ancak yapılan imar uygulaması ile taşınmazın mülkiyetinin ve dolayısıyla bütünleyici parça niteliğinde olan ağaçların mülkiyetinin de davalıya geçtiği, bu hali ile davacının artık kendisine ait olmayan ağaçların tazminini istemekte hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda davacı; başkasına ait taşınmaza ağaç dikip yetiştiren kişi durumunda olduğundan, uyuşmazlığın; TMK'nun 729.maddesi yollamasıyla 722 ve devamı maddeleri gereğince çözümlenmesi gerekmektedir.

Türk Medeni Kanununun 722/1.maddesi gereğince "Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin ya da bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur. Ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesi aşırı zarara yol açmayacaksa, malzeme sahibi, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebilir (TMK'nun 722/2 mad.)". 3.fıkra hükmüne göre de "Aynı koşullar altında arazinin maliki de, rızası olmaksızın yapılan yapıda kullanılan malzemenin, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere sökülüp kaldırılmasını isteyebilir". 723.maddesi gereğince ise "Malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür".

O nedenle MK'nun 723.maddesi uyarınca, dava konusu ağaçların davacı tarafından dikilip dikilmediğinin araştırılıp, davacı lehine tazminata hükmedilmesi şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

O nedenle MK'nun 723.maddesi uyarınca, dava konusu ağaçların davacı tarafından dikilip dikilmediğinin araştırılıp, davacı lehine tazminata hükmedilmesi şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12900, Karar No: 2018/9995, Tarih: 06.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12900 E.  ,  2018/9995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Yüklenen suçların sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçeli kararda gösterilip tartışılan delillere göre; sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

C) Sanık ... hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının vergi suçu raporuna uygun olarak, sanık hakkında "2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarına ilişkin olduğu; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 26.08.2013 tarih ve 2013/44116 Esas sayılı iddianamesi ile “2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı ve hükmün de bu yıllarda sahte fatura düzenleme suçlarından kurulduğu, ancak 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; vergi dairesi başkanlığından sanık hakkında "2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23104, Karar No: 2016/603, Tarih: 13.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/23104 E.  ,  2016/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVALI :İHALE ALICISI:...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu 05.03.2015 tarihinde icra mahkemesine başvurusunda, ihalenin feshi nedeni olarak ileri sürdüğü sair iddiaların yanı sıra, satış ilanı tebliğinin kendisine usulüne uygun yapılmadığını ileri sürerek 10.02.2015 tarihinde yapılan ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece; ihalenin feshi isteminin reddine ve davacının ihale bedelinin % 10' u oranında para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İİK’nun 134. maddesinin 2. fıkrası uyarınca “…Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz.”

Somut olayda, şikayetçi borçluya satış ilanı, usulüne uygun tebliğ edildiğine ve bu husus mahkemenin de kabulünde olduğuna göre, 10.02.2015 tarihli ihaleye yönelik 05.03.2015 tarihinde yapılan ihalenin feshi isteminin yasal yedi günlük süreden sonra yapılmış olması nedeni ile davanın süre aşımından reddine karar verilmesi ve işin esasına girilmediğinden para cezasına mahkum edilmemesi gerekirken, borçlunun ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına mahkum edilmesi isabetsizdir. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de, mahkemenin red kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan ve para cezasına ilişkin yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ..... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 27.04.2015 tarih ve 2015/.. E., 2015/... K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin ikinci bendinin karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK.nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ZA
Yargıtay — Esas No: 2019/3716, Karar No: 2020/6283, Tarih: 26.11.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/3716 E.  ,  2020/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

Davacı, 87 ada 88 parsel sayılı taşınmazın ... Belediye Meclisi’nin 05.01.2007 tarih ve Belediye Encümeninin 07.02.2007 tarih ve 4/1 sayılı kararı ile davalıya satıldığını, satış işlemi sonrası dava dışı ... ve ...tarafından söz konusu encümen kararının iptal edilmesi için ... 2.İdare Mahkemesinin 2007/178 E. sayılı dosyası ile dava açıldığını, idare mahkemesi tarafından satış işleminin iptaline karar verildiğini ve kararın Danıştay onamasından geçerek kesinleştiğini, idare mahkemesi kararında sadece işlemin iptaline karar verildiğini, bilahare davalı şirket tarafından çekişme konusu taşınmazdaki ½ payın dava dışı ...’e satıldığını, bahse konu satış işleminin iptaline karar verilmiş olmakla tescil işleminin yolsuz hale geldiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tescil işleminin usulüne uygun olarak yapılan ihale ile gerçekleştiğini, taşınmaz bedelinin ödendiğini, iyi niyetli üçüncü kişi konumunda bulunduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 44.144.85. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18511, Karar No: 2021/19589, Tarih: 25.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/18511 E.  ,  2021/19589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü ... hakkındaki 12.09.2007 tarihli hüküm temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve temyize gelen diğer sanık ... ... hakkındaki mahkumiyet hükmü CMK'nın 231. maddesinde yapılan değişiklik yönünden değerlendirilmesi için bozulması üzerine dosya yeniden ele alındığında hükümlü ...'un duruşmaya çağrılıp diğer sanıkla birlikte yargılamaya dahil edildiği anlaşılmıştır.

Hükümlü hakkındaki kesinleşmiş mahkumiyet hükmü uyarlama yargılamasına tabi olup, hakkında bozma kararı verilen sanık ile birlikte yargılanmasının mümkün olmadığı da gözetildiğinde, adı geçen hükümlü hakkında ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep üzerine yada resen uyarlama yargılaması yapılması mümkün iken, önceki hükmün onun hakkında da bozulduğu kabul edilerek yeniden kurulan 17.02.2010 ve 17.02.2016 tarihli hükümler hukuki değerden yoksun yok hükmünde bulunduğundan, 17.02.2016 tarihli hükme karşı temyiz hakkı bulunmayan hükümlü ...'un temyiz isteğinin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE, 25.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.