muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4549, Karar No: 2012/8795, Tarih: 28.11.2012

b) 24.06.2011 tarihli karar ile Sabri hakkındaki dosyanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kayıt edilmesine karar verildiği halde gerekçeli kararın 24. sayfasında Sabri de diğer sanıklar ile birlikte maktulleri öldürmeye azmettirme suçunu işlediği kabul edilerek gerekçede zaafiyete neden olunmuş ise de, Sabri hakkında herhangi bir hüküm kurulmaması nedeniyle bu husus sonuca etkili görülmediğinden,

Bozma nedeni yapılmamıştır.

4 ) Katılanlar Şahabettin, Güllüstan, Yıldız, Gülnaz, Fikri, Sevin, Halime, Suzan ve Hüseyin ile müştekiler Sezai, Valide ve Dilan vekillerinin temyiz istemlerinin sadece sanık İlhan hakkında tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürmeye azmettirme suçlarından kurulan beraat hükümlerine, Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin ise sadece sanık İlhan hakkında tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürmeye azmettirme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek; sanıklar Ali, Veysi, Mehmet ( Mehmet oğlu ), Abdullah, Akif, Mahmut, Mevlüt, Kasım, Necat, Mehmet ( Ömer oğlu) ve Resul hakkında maktuller Abidin, Recep, İzettin, Bahri ve Ahmet'i tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürme, sanık Mevlüt hakkında mağdur-katılan Vedat'ı kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs, sanıklar Mevlüt, Kasım, Necat, Mehmet ( Ömer oğlu) ve Resul hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık İlhan hakkında maktuller Abidin, Recep, İzettin, Bahri ve Ahmet'i tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelemesinde;

A) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.06.2011 gün ve 2011/1-44/122 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, aynı öldürme olayının failleri olarak yargılanan ve yakın akraba olan sanıklardan Ali'nin kollukta müdafii huzurunda verdiği 04.05.2008 tarihli ifadesinde olaydan bir gün önce Tarsus'dan ayrıldığını, ayrılmadan önce sanıklar Abdullah, Mahmut ve A.. İ..'nin mahallede bulunduklarına yönelik beyanlarına karşın sanıklar Abdullah, Mahmut ve Akif'in aşamalarda belirtilen tarihler itibari ile Tarsus dışında bulunduklarına dair savunmaları, yine aynı ifadede sanık Ali'nin, kız kardeşinin kendisini arayarak sanık Necat'ın, Abidin'i öldürdüğünü söylediğine ilişkin beyanları, ayrıca sanık Mehmet (Ömer oğlu) ve yaşı küçük sanık Resul'un aşamalarda sanık Mevlüt'ün maktulleri öldürme konusunda kendilerine talimat verdiği yönündeki beyanları ile sanıklar müdafiilerinin sanıkların beyanları doğrultusundaki savunmaları karşısında, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine sanıklar Ali, Veysi, Mehmet ( Mehmet oğlu ), Abdullah, Akif ve Mahmut'un aynı yine sanıklar Mevlüt, Mehmet ( Ömer oğlu ) ve Resul'un aynı müdafiiler tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması;

B ) Sanıklar Mevlüt, Kasım, Mehmet ( Ömer oğlu ) ve Resul hakkında maktul Abidin'i öldürme, sanık Necat hakkında ise maktuller Recep, İzettin, Bahri ve Ahmet'i öldürme suçlarından TCK.nun 37/1 yollaması ile TCK 82/1-a-j maddeleri gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açıldığı halde sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan ve bu suçlar yönünden Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşü de alınmadan 5237 sayılı TCK.nun 38 maddesi yollaması ile TCK 82/1-a-j maddeleri gereğince hüküm kurularak, 5271 sayılı CMK.nun 226. maddesine aykırı davranılması,

C ) Yeterince Türkçe bilmeyen sanık Mev1üt'e tercüman bilirkişi olarak atanan Necati 01.10.2009 tarihli celse de yemin verdirildikten sonra, bilirkişinin katıldığı bir kısım oturumlarda ve 24.06.2011 tarihli son celsede eski yemininin hatırlatılmadan veya yeniden yemin verdirilmeden, tercüman vasıtasıyla esas hakkındaki savunmasının alınması ve son sözünün sorulması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 62. maddesinin yollamasıyla aynı kanunun 57 ve 202. maddesine muhalefet edilmesi ayrıca esaslı işlemlerin yapıldığı bir kısım oturumlarda da bilirkişi hazır bulundurulmadan sanığın savunma hakkının kısıt1anması,

D ) Maktul Ahmet'in kardeşleri olan müştekiler Sezai, Valide ve Dilan vekilinin 01.10.2009 tarihli dilekçe ile davaya katılma istemi karşısında, müştekilerin sanık İlhan yönünden maktul Ahmet'i tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürme suçundan açılan kamu davasına katılmasına karar verilmesi gerekirken, katılma talebi hususunda bir karar verilmeden yargılamaya devamla 5271 sayılı CMK.nun 238. maddesine aykın şekilde hüküm kurulması,

E ) Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanık Resul hakkında;

a) TCK.nun 31/2. maddeye göre suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda aldırılan doktor raporunda, suç tarihi ve suç isminin belirtilmediği halde yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması,

b) TCK.nun 31/2.maddesine göre fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı konusunda 5395 sayılı Kanunun 35/1.maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanunun 35/3.maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

F ) Sanık Kasım'ın akıl hastalığının bulunduğuna ve bu konuda araştırma yapılmasına ilişkin diğer sanıklar müdafiilerinin beyanları, sanık Kasım hakkında "Psikotik Bozukluk ve Dürtü Kontrolü Bozukluğu" teşhisi ile Adana E.. T.. Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevkine ilişkin Silifke Devlet Hastanesi'nin 31.12.2009 tarih ve 13881 sayılı raporunda bulunması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi uyarınca "işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair rapor alınmak üzere önceki rapor ve tedavi evraklarının araştırılıp eklenmesi suretiyle, adli tahkikat dosyasıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek Gözlem İhtisas Dairesinde müşahadeye tabi tutulup, buradan alınan raporla birlikte Adli Tıp 4. ihtisas Kuruluna gönderilerek rapor alınması, alınan raporlar arasında çelişki bulunması halinde ise Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

G ) Sanık Kasım'ın 24.08.2010 tarihli oturumdaki beyanları ve katılanlar vekilinin şikayeti üzerine Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/9231 nolu dosyası üzerinden aynı olayla ilgili olarak başlatılan soruşturma sonucunun araştırılarak, kamu davası açılmış olması durumunda, dosyaların birleştirilmesi olanağının araştırılması, karar verilmiş ve karar kesinleşmiş ise dosyanın getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya arasına konulması, kanıtların birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

H ) Sanıklara ait cep telefonları HTS raporlarına ilişkin CD'ler ile dökümlerinin denetime imkan verecek şekilde dosya arasına alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

H ) Sanıklara ait cep telefonları HTS raporlarına ilişkin CD'ler ile dökümlerinin denetime imkan verecek şekilde dosya arasına alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Usule aykırı olup, sanıklar Ali, Veysi, Necat, Abdullah, Akif, Mahmut ve Mehmet ( Mehmet oğlu ) müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları ile sanıklar Abdullah, Akif ve Kasım, sanıklar Kasım, Resul, Mevlüt ve Mehmet ( Ömer oğlu ) müdafiilerinin, Cumhuriyet Savcısının, katılanlar Vedat, Şahabettin, Güllüstan, Yıldız, Gülnaz, Fikri, Sevin, Halime, Suzan ve Hüseyin, müştekiler Sezai, Valide ve Dilan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, sanıklar hakkında tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet ve beraat hükümlerinin öncelikle bu nedenlerle, sanıklar Mevlüt, Kasım, Necat, Mehmet ( Ömer oğlu ), Resul ve İlhan hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlerin ise bağlantı nedeniyle ve değişik gerekçeyle kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenlerine ve tutuklulukta geçen sürelere göre sanık Kasım ve Resul ile sanıklar müdafiilerinin tahliye istemlerinin redddine, 28/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

28/11/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı H.. .. K..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar V.. İ.., N.. İ.., A.. İ.., A.. İ.., M.. İ.., M.. İ.., A.. İ.. müdafii Avukat H.. M...nin yokluğunda 29/11/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/24923, Karar No: 2017/2344, Tarih: 06.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/24923 E.  ,  2017/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; tedbir nafakası ve maddi tazminat miktarı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, tedbir nafakası ve maddi tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03/10/2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ...'in başka mahkemelerde duruşması olduğundan katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Karşı taraf ...'in başka vekilinin olduğu ve mazeretini de belgelendirmediği görülmekle mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre yersiz görülen temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.03.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/10524, Karar No: 2021/16253, Tarih: 07.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/10524 E.  ,  2021/16253 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/12/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekilleri Avukat ... ve Avukat ... ile karşı taraf adına vekilleri Avukat ...,... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ... işyerinde çalışan müvekkilerinin Avro para birimi üzerinden ücretlendirildiklerini, davalı yanın tek taraflı kararı ile davacıların yazılı ve sözlü itirazına rağmen ücretlerin 2014 yılı Kasım ayında Türk Lirasına dönüştürülerek ödenmeye başlandığını, Türk Lirasında gerçekleşen değer kayıplarının alım gücünün azalmasına yol açtığını, bu suretle Avro cinsinden daha az ücret ödenmek suretiyle ücretinin düşürüldüğünü ve eksik ödendiğini, haksızlığın giderilmesi amacıyla işçilerin Tez-Koop İş Sendikasına üye olduklarını ve sendika ile işveren arasında 24.07.2018 tarihinde toplu iş sözleşmesi imzalandığını, işverenin toplu iş sözleşmesi hükümlerini uygulamadığını, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret zamlarını yapmadığını, davalı yanın arabuluculuk görüşmelerine katılmadığını, aleyhine dava yoluna gidileceğini anlayan işverenin 2019 yılı Nisan ayı itibariyle ücretleri tekrar Avro cinsinden ödemeye başladığını, ücretler Avroya çevrilirken mevcut Türk Lirası cinsindeki ücretler esas alındığından Avro olarak 2014 yılı Kasım ayından ve hatta sözleşmelerde yazan miktardan bile düşük bir miktar ödenmeye başlandığını, bu durumun işverence gerçekleştirilen uygulama sonucunda işçi ücretlerinde çok büyük miktarda düşüş yaratıldığını gözler önüne serdiğini, işçilerin 2014 yılı Ekim ayında aldıkları Avro biriminden maaşları ile 2019 yılı Nisan ayında aldıkları Avro biriminden maaşları arasında büyük fark olduğunu ve 2019 yılı Nisan ayı maaşının daha düşük olduğunu, Diplomatik bir kuruluş olmasına rağmen Türkiye’de Türk vatandaşı işçi istihdam eden davalı ..

... Delegasyonunun 4857 sayılı İş Kanunu’na ve Türk Mahkemelerinin yargı yetkisine tabi olduğunu, bu konuda Yargıtay ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları bulunduğunu, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 62’nci maddesi uyarınca işçi ücretlerinde indirime gidilmesinin hukuken mümkün olmadığını, bu nedenle de ücretlerin Avro para biriminden Türk Lirasına çevrilmesinin yarattığı ücret düşüşünün hukuka aykırı olduğunu, iş sözleşmesinde yer alan ücretin yerel para birimi cinsinden belirlenebileceğine ilişkin hükmün İş Kanununun 22 ve 62’nci maddeleri karşısında geçersiz olduğunu, enflasyonist bir ülkede döviz üzerinden belirlenen ücretin yerel para birimine dönüştürülmesinin çalışma koşullarında esaslı tarzda değişiklik yaratacağını, iş sözleşmesiyle işverene işletme riskini işçiye yükleyecek şekilde değişiklik yapma hakkının tanınamayacağını, iş sözleşmelerinin tamamının aynı hükümleri içerdiğini, işçilerle ayrı ayrı müzakere edilmediğini, bu nedenle tip sözleşme niteliğinde bulunduğunu, Borçlar Kanunu’nun 24 ve 25’inci maddeleri karşısında ücrette değişikliğe olanak tanıyan sözleşme hükmünün herhangi bir geçerliliğinin olamayacağını, iş sözleşmesinin temelini oluşturan ücreti değiştirme hakkını saklı tutma kayıtlarının İş Hukukunun genel karakteri itibariyle de geçersiz olduğunu, işverence yapılan değişikliklere rıza gösterilmediğini, aksine uygulamaya sözlü ve yazılı şekilde itiraz edildiğini, gerçekleştirilen değişikliğin hem bu nedenle hem de iyiniyet ve dürüstlük kurallarıyla bağdaşmaması sebebiyle geçersiz olduğunu, işverenin işyerindeki bazı çalışanlar bakımından Avro para biriminden Türk Lirasına geçerken, diğer bazı çalışanlara Avro para birimi cinsinden ödeme yapmaya devam ettiğini, bu durumun eşitlik ilkesine aykırı olduğunu ve ayrımcılık yarattığını belirterek Avro cinsinden eksik ödenen ücret alacağının toplu iş sözleşmesi hükümleriyle kararlaştırılan ücret artışları da dikkate alınarak hesaplanması gerektiğini ileri sürerek fark ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı işverenin Avrupa Birliğinin Türkiye’deki temsilciliği olarak 4 Şubat 1984 günü Brüksel’de imzalanan ve 4 Haziran 1987 tarih ve 19477 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren “Avrupa Toplulukları Komisyonu’nun Türkiye Delegasyonu’nun Kurulması ve Onun Dokunulmazlıkları ve İmtiyazları Hakkında Anlaşma” uyarınca kurulduğunu, bu nedenle de Diplomatik İlişkiler Hakkında Viyana Sözleşmesi ve Konsolosluk İlişkileri Hakkında Viyana Sözleşmesi uyarınca tanınan tüm bağışıklık, dokunulmazlık ve ayrıcalıklardan yararlanmakta olduğunu, Viyana Sözleşmesi uyarınca Delegasyonun diplomatik statüsü gereği Türk Mahkemelerinin yargı yetkisinden ve her türlü cebri icradan bağışıklığı bulunduğunu, davaya konu iddiaların Avrupa Birliği’nin iç işleyişine müdahale anlamı taşıdığını ve davanın yargı muafiyeti kapsamında kaldığını, davanın Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114’üncü maddesi uyarınca dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, aynı bağışıklık gereği toplu iş sözleşmesi hükümlerini uygulama zorunluluğunun da bulunmadığını, davaya konu iddiaların gerçeği yansıtmadığını ve haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı tarafın istinaf başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu’nun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14’üncü fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın arabuluculuk toplantısına mazeretsiz olarak katılmadığı ve sürecin bu nedenle sona erdiği anlaşılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonunda Hazine tarafından karşılanan arabuluculuk ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.Yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca söz konusu ücretin, arabuluculuk görüşmesine katılmayan davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile “davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde karar verilmesi hatalı olmuştur. Açıklanan husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2’nci maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

3-Somut uyuşmazlıkta, 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu’nun 18/A maddesinin 11’inci fıkrası hükmü uyarınca geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilerek mazeretsiz olarak arabuluculuk sürecine katılmayan davalı lehine duruşmalı olarak yapılan temyiz incelemesi nedeniyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2/2’nci maddesinde düzenlenen duruşma vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebeplerden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde geçen “arabuluculuk yargılama giderinin arabuluculuk görüşmesine katılmayan davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” sözcüklerinin karar metninden çıkarılarak yerine, “arabuluculuk yargılama giderinin arabuluculuk görüşmesine katılmayan davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17828, Karar No: 2009/15401, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/17828 E.  ,  2009/15401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.9.2003 tarihi itibariyle ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, mahkemece davacılar lehine hüküm altına alınan aylığın ölüm aylığı değil, 506 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde meslek hastalığı veya iş kazası sonucu ölen sigortalıların ana ve babasına iş kazası veya meslek hastalığı sigorta kolundan bağlanan ölüm geliri olmasına göre davalı SGK vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.