muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11944, Karar No: 2023/3769, Tarih: 29.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/11944 E.  ,  2023/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/612 E., 2022/1645 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 5. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/532 E., 2021/548 K.

Taraflar arasındaki kambiyo senedine özgü takipte imza itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile takibin davacı yönünden durdurulmasına, şartları oluşmadığından tazminat ve para cezası takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı-alacaklı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-borçlu vekili dava dilekçesinde; takibe konu yapılan kambiyo senetlerindeki imzanın davacı şirketinin tek yetkili temsilcisi olan ...'e ait olmadığını belirterek davanın kabulü ile davalı aleyhine %20'den az olmamak kaydıyla tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-alacklı vekili cevap dilekçesinde; takibe konu çekin...Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından, ciro edilerek davalı bankaya takibe konu edilmiş haliyle verildiğini, ciranta olan, davacı şirket ile davalı banka arasında doğrudan bir ticari ilişki bulunmadığını, davalı bankanın iyiniyetli hamil konumunda olduğunu belirterek davanın reddi ile davacı aleyhine %20'den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminata hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı-alacklı vekili cevap dilekçesinde; takibe konu çekin...Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından, ciro edilerek davalı bankaya takibe konu edilmiş haliyle verildiğini, ciranta olan, davacı şirket ile davalı banka arasında doğrudan bir ticari ilişki bulunmadığını, davalı bankanın iyiniyetli hamil konumunda olduğunu belirterek davanın reddi ile davacı aleyhine %20'den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminata hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, mahkemece aldırılan Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Laboratuvarı'nın 23.06.2021 tarih ve 2021/1225 sayılı uzmanlık raporunda inkar edilen davacı şirket kaşesi üzerinde bulunan imzanın davacı şirketin yetkilisi olan...'e ait olmadığının tespit edildiğinin bildirildiği, belge asılları üzerinde inceleme yapıldığı, raporda imzanın davacının eli ürünü olup olmadığına dair değerlendirmede dikkat edilen hususların belirtildiği, raporun fotoğraflarla desteklendiği, raporun hükme esas alınabilecek nitelikte olduğu anlaşılmakla davalı tarafın itirazına itibar edilmemiş ve rapor hükme esas alınarak takibe konu bono üzerindeki imzanın davacı şirket yetkilisinin eli ürünü olmadığı anlaşıldığından takibin durdurulmasına karar vermek gerektiği kanaatine varıldığı, her ne kadar davacı tarafça tazminat talep edilmiş ise de alacaklının bononun lehdarı olmadığı, ciranta olduğu, bono üzerindeki imzanın davacıya ait olmadığını bilebilecek durumda olmadığı, bu nedenle İİK'nın 170/son maddesi uyarınca kötü niyetli veya ağır kusurlu olduğunun tespit edilemediği anlaşıldığından davacıların tazminat taleplerinin reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile takibin davacı yönünden durdurulmasına, şartları oluşmadığından tazminat ve para cezası takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-alacaklı vekili istinaf dilekçesinde özetle; imza incelemesinin eksik ve yetersiz incelemeye dayandığını, imza inceleme tekniğine yönelik itirazlarının gözardı edildiğini, imza sirküleri incelemesinin çok dar kapsamlı yapıldığını, söz konusu incelemede, yakın tarihli imza asılları olan evraklar olmadan inceleme yapıldığını, borçlu şirketin yetkilileri araştırılmadan, başka imza yetkilisinin olup olmadığı tespit edilmeden imza incelemesi yapıldığını,tüm yetkililerin yakın tarihteki imzaları ile imza değişikliği olup olmadığının tespiti açısından; daha önceki imza sirkülerinin toplanarak inceleme yapılması gerektiğini, takibe konu çekin...Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından, ciro edilerek davalı bankaya takibe konu edilmiş haliyle verildiğini, ciranta olan, davacı şirket ile davalı banka arasında doğrudan bir ticari ilişki bulunmadığını, davalı bankanın iyiniyetli hamil konumunda olduğunu, bu nedenle müvekkili banka aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretinin yükletilmesinin hatalı olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; imza incelemesinin yetersiz yapıldığı ve yakın tarihli imzaların alınmadığına yönelik istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, zira ispat külfeti kendisinde olan davalının bu külfet çerçevesinde imza incelemesine esas belgeleri temin ve bulunduğu yeri bildirme yükümlülüğünü yerine getirmediği gibi kesin bir raporla da imzanın davacı borçluya ait olduğunu ispat edemediği, bu hale göre kararın doğru olduğu yine davalı alacaklı iyi niyetli olduklarını iddia etmiş ise de icra mahkemesince iyi niyet tartışmasının yapılamayacağı ve yargılama olduğu nedenle haksız çıkan taraftan yargılama giderleriyle ücreti vekalet tahsilline ilişkin kararın da doğru olduğu gerekçesiyle istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senedine özgü takipte imza itirazına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK'nın 208, 211 ve 217. maddeleri, İİK'nın 68/a, 170 maddesi.6100 sayılı HMK'nın 208, 211 ve 217. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senedine özgü takipte imza itirazına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK'nın 208, 211 ve 217. maddeleri, İİK'nın 68/a, 170 maddesi.6100 sayılı HMK'nın 208, 211 ve 217. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-alacaklı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine

gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14316, Karar No: 2014/2606, Tarih: 13.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14316 E.  ,  2014/2606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 1. İş Mahkemesi

Tarihi :28.03.2013

No :2010/557-2013/156

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı D.. B.. yönünden husumet yokluğu nedeniyle dava reddedilip diğer davalılar hakkında istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı işveren partinin il merkezi adına tescilli işyerinden 01.02.2006 – 16.12.2008 tarihleri arasında tam gün üzerinden eksiksiz davalı Kuruma bildirimleri gerçekleştirilen, 27.04.2005 günü yapılan parti il başkanlık divanı toplantısında, kendisine yardımcı olacak eleman alınmasına karar verilen davacının istemi, 20.08.2004 – 01.02.2006 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçmesine karşın bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin olup mahkemece yapılan yargılamada, iddiayı doğrulayan yazılı belgeler ile bilgi ve görgülerine başvurulan tanıkların anlatımlarına dayanılarak karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 2. maddesinde, bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların bu Kanuna göre sigortalı sayılacakları belirtildikten sonra 4. maddede işveren, bu Kanunun uygulanmasında 2. maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler olarak tanımlanmıştır.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 2. maddesinde, bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların bu Kanuna göre sigortalı sayılacakları belirtildikten sonra 4. maddede işveren, bu Kanunun uygulanmasında 2. maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler olarak tanımlanmıştır.

Diğer taraftan siyasi partilerin kurulmaları, teşkilatlanmaları, faaliyetleri, görev, yetki ve sorumlulukları, mal edinimleri ile gelir ve giderleri, denetlenmeleri, kapanma ve kapatılmalarıyla ilgili hükümleri kapsayan 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanununun 3. maddesinde, siyasi partilerin ülke çapında faaliyet göstermek üzere teşkilatlanan tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar olduğu, 7. maddesinde, siyasi partilerin teşkilatının; merkez organları ile il, ilçe ve belde teşkilatlarından; Türkiye Büyük Millet Meclisi Grubu ile il genel meclisi ve belediye meclisi gruplarından ibaret olduğu, 19. maddesinde, siyasi partilerin il teşkilatının; il kongresi, il başkanı, il yönetim kurulu ve il disiplin kurulundan oluştuğu, 31. maddesinde, siyasi partilerin merkez teşkilatının Ankara il merkezinde; il ve ilçe teşkilatlarının, ilgili il ve ilçe merkezlerinde; belde teşkilatlarının, il ve ilçe merkezleri hariç olmak üzere, belediye teşkilatı olan yerlerde bulunduğu belirtilmiş, 70. maddesinde, giderlerin yapılmasında izlenecek yöntem açıklanarak bir siyasi partinin bütün giderlerinin, o siyasi parti tüzelkişiliği adına yapılacağı bildirilmiştir. “Mali sorumluluk” başlığını taşıyan 71. maddede ise “Siyasi partilerin yapacakları giderler, sözleşmeler ve girişecekleri yükümlülükler; genel merkezde parti tüzelkişiliği adına, illerde il yönetim kurulu adına ve ilçelerde ilçe yönetim kurulu adına yetkili kılınan kişi veya kurulca yapılır.

Siyasi partilerin il ve ilçelerdeki teşkilat kademeleri tarafından parti tüzelkişiliği adına sözleşme yapılmasına ve yükümlülük altına girilmesine ilişkin esaslar, merkez karar ve yönetim kurulunca tespit olunur. Bu esaslara aykırı olarak yahut siyasi partilerin tüzüklerine göre merkez karar ve yönetim kurulunca önceden yazılı yetki verilmediği veya sonradan bir kararla onaylanmadığı takdirde, partinin teşkilat kademelerinin yaptıkları sözleşme ve giriştikleri yükümlülüklerden dolayı, parti tüzelkişiliği hiçbir suretle sorumlu tutulamaz; merkez karar ve yönetim kurulu veya genel başkan veya parti tüzelkişiliği aleyhine takipte bulunulamaz. Bu takdirde sorumluluk, sözleşmeyi yapan veya yükümlülük altına giren kişi veya kişilere ait olur.“ hükmü yer almakta olup sosyal güvenlik hukuku ilkeleri dikkate alındığında anılan düzenlemenin hizmet tespiti davalarında işverenlik sıfatını etkileyen herhangi bir yönü bulunmadığı gibi, partinin il ve ilçe teşkilatlarının tüzel kişiliğe sahip olması da parti genel başkanlığının işverenlik sıfatını ortadan kaldırmamaktadır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu davalı Genel Başkanlık yönünden yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7003, Karar No: 2019/2961, Tarih: 04.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7003 E.  ,  2019/2961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/3, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, sanığın kusurunun olmadığına, beraat etmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin, ölenin motosikletinin ışıklandırma sisteminin kaza anında çalıştığının tanık beyanıyla sabit olduğuna, cezanın az olduğuna, ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/3 delaletiyle 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. ve 6. fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8612, Karar No: 2013/13083, Tarih: 17.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8612 E.  ,  2013/13083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, isteme yazısının tebliğinden itibaren 15. günden sonraki gün olan "16.05.2008" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Şirket yetkilisi olan sanıklardan ...'a usulünce yapılan tebliğe rağmen şirkete ait istenilen; 2003 takvim yılına dair defter ve belgeler ile 2006 takvim yılına dair bir kısım yasal belgeleri şirket temsilcisi olan her iki sanığın süresinde ibraz etmediğinin ileri sürülmesi, mahkemece sanık ...’ın savunması doğrultusunda anılan belgelere başka soruşturma kapsamında el konulup konulmadığının araştırılması neticesinde; şirkete ait numaraları bildirilen bazı faturalar ve 2005 yılı fatura ve beyannamelere el konulduğunun bildirilmesi, suç duyurusu ekindeki raporda ise; şirkete ait 2006 takvim yılına ait bazı evrakların ilgili Cumhuriyet Başsavcılığından temin edilmesine rağmen; anılan yıla ait bazı yasal belgeler ile 2003 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibraz edilmediğinin belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla; ilgili Cumhuriyet Başsavcılığından şirkete ait suç duyurusuna konu, anılan takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelere el konulup konulmadığı, varsa el konulma tarihi ve belgelerin akıbetleri sorulduktan sonra, belirlenen suç tarihi de dikkate alınarak toplanan delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı gerekçelerle beraatlerine dair hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2665, Karar No: 2021/1207, Tarih: 12.10.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2665 E.  ,  2021/1207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İzmir 2. Tüketici Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; müvekkiline ait dava konusu aracın yetkili serviste ayıplı hizmet sonucu arızalanması nedeni ile olay tarihinden dava tarihine kadar hesaplanacak araç ikame bedelinin tahsili için daha önce açılan davanın kabul edilerek kesinleştiğini, anılan dava tarihinden aracın teslim edildiği tarihe kadar geçen süre yönünden ise davalılar hakkında icra takibi yapıldığı, yapılan icra takibine haksız şekilde itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaliyle takibin devamına, icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevabı:

5. Davalılar vekili; öncelikle görev ve yetki yönünden dava dilekçesinin reddi gerektiğini, davacının kötü niyetli ve sebepsiz zenginleşme çabası içinde olduğunu, aracın davacının tamir edilmesini istemeyip yargı yolunu seçmesi nedeniyle teslim edilemediğini belirterek davanın esastan reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. İzmir 2. Tüketici Mahkemesinin 18.02.2014 tarihli ve 2013/965 E., 2014/90 K. sayılı kararı ile; kesinleşen karar göz önünde bulundurulduğunda aracın onarılarak davacıya teslim edildiği tarihe kadar ikame araç bedeline hak kazanılacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkâr tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 01.06.2015 tarihli ve 2014/43686 E., 2015/17605 K. sayılı kararı ile ;

“…1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 01.06.2015 tarihli ve 2014/43686 E., 2015/17605 K. sayılı kararı ile ;

“…1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, aracının yetkili serviste ayıplı hizmet sonucu arızalanması nedeni ile araç ikame bedelinin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı davanın reddini dilemiş mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Dava yapılan masrafların davalıdan tahsili istemine ilişkin olduğuna göre masrafların yapılıp yapılmadığı ve yapıldı ise miktarının ne olduğu hususunda ispat yükü davacıya ait bulunmaktadır. Davacı, iş bu dava ile ilk dava tarihinden sonra yaptığı araç ikame masrafını ispat ile mükelleftir. Ne varki, mahkemece bu yönde inceleme yapılmaksızın hüküm tesis edilmiştir. Hal böyle olunca mahkemece, davacının bu yöndeki delilleri sorularak, gerektiğinde ek rapor tesisi ile sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Mahkemenin 05.11.2015 tarihli ve 2015/1128 E., 2015/1446 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçelerinin yanında, davacının davalıların ayıplı hizmeti nedeniyle aracını kullanamadığı, ikamenin katlanılması gereken maliyet olup davacının aracını kullanamaması nedeniyle uğradığı zararın tazmini olduğu, aracını kullanamayan ve bu nedenle zarara uğrayan tüketiciden ikame araç bedeli için masraf belgesinin talep edilmemesi gerektiği, taraflar yönünden kesinleşen ilgili dosyada da davacıdan belge istenilmediği gerekçesiyle direnme kararı vermiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yetkili servisin ayıplı hizmeti sonucu aracı arızalanan davacının aracını kullanılamadığı süreç için talep ettiği araç ikame masrafını ispat ile mükellef olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümüne geçilmeden evvel, öncelikle Mahkemece karara esas alınan bir başka davada verilen kararın eldeki dava yönünden ne derece bağlayıcı olduğunun incelenmesi amacıyla “delil”, “kesin hüküm” ve “güçlü delil” kavramlarını kısaca açıklamakta yarar vardır.