muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/509, Karar No: 2012/21229, Tarih: 07.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/509 E.  ,  2012/21229 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 359/1-b ve 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 59. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/05/2006 tarihli ve 2006/121 esas, 2006/222 sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre:

Sanığın üzerine yüklenen sahte fatura düzenlemek suçunun hangi tarihte işlendiği mahkemesince araştırılmamış ise de, dosya içerisinde mevcut 1998 yılına ait faturalardan en son düzenlenen sahte faturanın 15/06/1998 tarihli olduğu nazara alındığında, suçun işlendiği 15/06/1998 ile kararın verildiği 05/05/2006 tarihleri arasında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7,5 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolmuş bulunduğu cihetle, davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18/08/2008 gün ve 2008/10640/42428 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/08/2008 gün ve KYB. 2008/174306 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

1998 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçunda faturanın kullanılması sonucu vergi ziyaı doğması suçun unsuru olduğundan suç tarihinin en son sahte faturanın düzenlendiği tarih değil, suça konu faturalar hangi vergi türünde kullanılmış ise o vergi türüne ait beyannamenin vergi dairesine verilmesi gereken tarihin bitimini takip eden gün olacağı, somut olayda suça konu faturaları alan Etisan Elektrik A.Ş.'nin Ankara Gelirler Bölge Müdürlüğü'nün 17.04.2003 gün 3611 sayılı cevabi yazısından bu faturaları son kurumlar vergisinde kullandığı anlaşılmakla suç tarihinin mülga 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 21, 28 ve 29. maddeleri uyarınca 01.05.1999 olduğu ve bu tarih itibari ile de hüküm tarihinde 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7,5 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolmadığından; yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin CMK'nun 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6926, Karar No: 2022/14877, Tarih: 19.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/6926 E.  ,  2022/14877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

a- 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.'' şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 15.04.2015 günlü iddianamede sadece kaşıktan yapılma suç aletinden bahsedildiği, sanıktan ele geçirilen meyve bıçağının iddianamede yer almadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında dava konusu edilmeyen meyve bıçağının da kabule dahil edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,

b- Hükme esas alınan 09.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda, inceleme konusu olan ve 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğu tespit edilen suç eşyasınn, sadece kaşıktan yapılma alet olmasına karşın; hükmün gerekçe kısmında sanıktan tahtadan sap yapılarak ip sarmak suretiyle tutturulup şiş haline getirilmiş eşya, ayrıca ucu kırılarak yaralama suçunda kullanmaya elverişli meyve bıçağının ele geçirildiğinin belirtilmesi, hüküm fıkrasında da “suçun konusunu oluşturan bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında taşınması ve bulundurulması ayrı bir suç oluşturduğu” şeklinde gerekçe gösterilerek sanık hakkında 297/1. madde 2. cümlesinin uygulanması suretiyle kabul ve uygulamanın hangi alet nedeniyle olduğu hususunda tereddüt ve karışıklığa neden olunması suretiyle yerinde olmayan gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10150, Karar No: 2019/14606, Tarih: 16.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/10150 E.  ,  2019/14606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu yönünden verilen ek karar üzerine yeni bir temyiz talebinde bulunulmadığı anlaşılmakla bu suç yönünden temyiz inceleme dışı bırakılmıştır.

Kovuşturma evresinde farklı yargı çevresi içerisinde Maltepe Çocuk Gençlik Kapalı Cezaevinde başka suçtan hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocuğun duruşmalardan vareste tutulmak isteyip istemedikleri sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan yokluklarında yargılamaya devamla hüküm açıklanmak suretiyle CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocukların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, tüm suça sürüklenen çocuklar yönünden sair hususları incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21482, Karar No: 2011/3323, Tarih: 14.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21482 E.  ,  2011/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3650, Karar No: 2006/5758, Tarih: 12.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3650 E.  ,  2006/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukatı ... Taymaz ile davalı-k.davacı vekili avukatı D.... ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Davacı yüklenici 06.07.2000 tarihli inşaat yapım sözleşmesi ile üstlendiği B/76 nolu villanın ... düzenleme ve ... inşaat işleri nedeniyle kendisine eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek eksik ödenen 25.854.414.672 TL.nin yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı iş sahibi cevabında, yapılan işin tutarından daha fazla ödeme yapıldığını, fazla ödeme miktarının 43.767.333.000 TL olduğunu ileri sürerek fazlaya dair dava ve talep hakları saklı tutulmak suretiyle şimdilik 10.000.000.000 TL.nin ve eksik ve kusurlu işler karşılığı 2.500.000.000 TL.nin tahsilini istemiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda yüklenicinin yaptığı işin bedeli 122.187.100.000 TL, yapılan ödeme tutarı ise 108.609.805.615 TL kabul edilmek suretiyle yüklenici alacağı olarak 13.577.294.385 TL.nin faizi ile birlikte davalı iş sahibinden tahsiline, karşı davanın ise eksik işler karşılığı olmak üzere 1.879.000.000 TL üzerinden kabulüne karar verilmiş, karar davalı ve karşı davacı iş sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı iş sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi asıl ve ek raporunda davalı iş sahibi tarafından yükleniciye yapılan ödeme tutarı 108.609.805.615 TL olarak kabul edilmiştir. Ödeme tutarı bulunurken davalının pres tuğla malzemesi nedeniyle Işıklar Pazarlama firmasına 2.555.596.150 TL ödemede bulunduğu benimsenmiştir. Işıklar Pazarlamadan alınan pres tuğla için 6 adet fatura karşılığı toplam 10.223.845.700 TL ödeme yapıldığı ihtilâfsızdır. Bu miktarın yarısı olan 5.111.922.850 TL.nin davalı tarafından ödendiği anlaşılmaktadır. Hal böyle iken davalı ödemesinin 2.555.596.150 TL olarak kabul edilmesi doğru olmamıştır.

3-Bilirkişi raporunda Merbau lamine parke malzemesi için davalı ödemesi 2.604.460.000 TL kabul edilmiştir. Sözü edilen malzeme için ... İnşaat Sanayi Ticaret Ltd.Şti.ne ödenen toplam bedel 10.262.340.000 TL olup, bu bedelin yarısı olan 5.131.170.000 TL davalı tarafından ödendiği halde bu malzeme karşılığı davacı ödemesinin 2.604.460.000 TL olarak kabul edilmiş olması da bozma nedeni sayılmıştır.

3-Bilirkişi raporunda Merbau lamine parke malzemesi için davalı ödemesi 2.604.460.000 TL kabul edilmiştir. Sözü edilen malzeme için ... İnşaat Sanayi Ticaret Ltd.Şti.ne ödenen toplam bedel 10.262.340.000 TL olup, bu bedelin yarısı olan 5.131.170.000 TL davalı tarafından ödendiği halde bu malzeme karşılığı davacı ödemesinin 2.604.460.000 TL olarak kabul edilmiş olması da bozma nedeni sayılmıştır.

4-Bilirkişi raporunda tüm ferforje ve ... işleri için M.S.A. Sanayi Tic.Ltd.Şti.ne toplam 4.436.000.000 TL ödeme yapıldığı belirtilmiş, bu miktarın yarısı olan 2.218.000.000 TL.nin davalı tarafından ödendiği kabul edilmiştir. Davalının sözü edilen firmaya ferforje ve ... işleri için toplam ödemesi 4.436.000.000 TL.dir. Buna ilişkin 12.09.2000 tarihli sipariş formu dosyaya ibraz edilmiş olup, ferforje ve ... işleri karşılığı aynı firmaya komşu villa sahibi ... ... tarafından yapılan ödeme tutarı 3.856.000.000 TL.dir. Buna ilişkin sipariş formu 12.09.2000 tarihlidir ve karara bağlanan Kadıköy 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2001/1205 E.sayılı dava dosyası içerisinde bulunmaktadır. Bu nedenle davalının perforje ve ... işleri için yaptığı ödeme tutarı 4.436.000.000 TL olduğunun kabulü gerekir. Karar bu yönden de bozulmalıdır.

5-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan iş bedeli hesaplanırken 15 ve 16.sırada yüzme havuzu ile ilgili maliyet 12.681.060.646 TL olarak bulunmuştur. Buna karşılık davacı yüklenicinin dosyaya ibraz ettiği hakediş listesinde havuzla ilgili

maliyet kalemleri toplamı 7.077.273.000 TL.dir. Raporda belirtilen havuz aparatları tutarı 2.357.015.310 TL bu miktara ilave edildiğinde davacının havuz maliyetinden toplam talebi 9.434.288.000 TL olduğu halde davacı talebi aşılarak havuz maliyetinin 12.681.060.646 TL olarak kabul edilmesi usulen 74.maddesine aykırı olmuştur.

Keza bilirkişi raporunun 19.sırasında traverten malzeme bedeli 1.083.574.000 TL olarak maliyet hesabına dahil edilmiş ise de davacının dosyaya sunduğu hakediş raporunun 37.sırasında bu işin maliyet bedelinin 866.000.000 TL olarak belirtilmiş olmasına göre bu kalem yönünden de davacı talebi aşılarak yapılan iş bedelinin hesaplanması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Keza bilirkişi raporunun 19.sırasında traverten malzeme bedeli 1.083.574.000 TL olarak maliyet hesabına dahil edilmiş ise de davacının dosyaya sunduğu hakediş raporunun 37.sırasında bu işin maliyet bedelinin 866.000.000 TL olarak belirtilmiş olmasına göre bu kalem yönünden de davacı talebi aşılarak yapılan iş bedelinin hesaplanması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; yukarıda 2,3,4.bentlerde açıklanan nedenlerle davacının ödeme tutarı olarak kabul edilen 108.609.805.615 TL.ye 7.378.056.150 TL.nin ilavesi ile toplam ödeme tutarını 115.987.861.765 TL olarak kabul etmek, imalât bedeli olarak hesaplanan 108.000.780.718 TL.den havuz maliyeti ve traverten işinden davacı talebinin aşılmış olması nedeniyle 3.464.346.646 TL.nin mahsubu ile imalât tutarı 104.554.434.072 TL kabul edilmek suretiyle bu miktardan öncelikle %5 nefaset farkını düşmek, kalan miktara %15 müteahhitlik kârı, proje bedeli, abonman ve aidat giderlerinin eklenmesi suretiyle yapılan iş tutarı 118.644.219.224 TL kabul edilerek ödeme tutarı 115.987.861.765 TL.nin mahsubu ile kalan 2.656.357.459 TL.nin asıl dava kapsamında yüklenici alacağı olarak hüküm altına alınmasından ibarettir. Tüm bu yönler gözetilmeyerek asıl davada 13.577.294.385 TL.nin hüküm altına alınmış olması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davalı ve karşı davacı iş sahibinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2,3,4,5. bentlerde yazılı nedenlerle temyiz eden davalı ve karşı davacı yararına BOZULMASINA, 450,00 YTL duruşma vekalet ücretinin davacı ve karşı davalı yükleniciden alınarak davalı ve karşı davacı iş sahibine ödenmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacılara geri verilmesine, 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4220, Karar No: 2023/5428, Tarih: 25.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/4220 E.  ,  2023/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2014 tarihli ve 2013/491 Esas, 2014/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi uyarınca 10 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu eşyaların müsaderesine hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 25.04.2014 tarihinde

kesinleştiği anlaşılmıştır.

2.Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2021/583 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2022/1147 Esas, 2022/1337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmadan, Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2021/583 Esas, 2022/44 Karar sayılı sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün kaldırılmasına, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.02.2023 tarihli ve 2022/132428 sayılı, esastan ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.02.2023 tarihli ve 2022/132428 sayılı, esastan ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; dosyada usûlüne uygun şekilde alınmış arama ve el koyma kararının mevcut olduğuna, arama kararına ve kararın infazı sırasında yapılan işlemlere yönelik bir itirazın olmaması nedeniyle elde edilen delillerin usûlsüz olduğunun ileri sürülemeyeceğine, sanığın beraati yönünde verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılan firma adına vekilinin 24.07.2013 havale tarihli şikâyet dilekçesi ile... Market isimli iş yerinde hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama - el koyma tedbirlerinin uygulanması talebi ile şikâyetçi olmuştur. Şikâyet dilekçesine ek olarak o iş yerinden satın aldığını iddia ettiği bir adet oyuncağa ait fotoğraf ile 21.07.2013 tarihinde... Market tarafından düzenlenen 5,00 TL tutarındaki satış fişini dosyaya delil olarak sunmuştur.

2.Marmaris 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.07.2013 tarihli ve 2013/382 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda, ilgili iş yerinde, 25.07.2013 tarihinde, Cumhuriyet savcısı hazır bulunmaksızın; iki polis memuru, şikâyetçi firma vekili ve sanık hazır bulunduğu halde yapılan aramada; iş yeri girişinin karşısındaki rafların altında bulunan bir adet plastik oyuncağa el konulmuştur. Arama işleminin icrasında işlem tanıklarının hazır bulunmadığı anlaşılmıştır.

3.Sanık arama ve el koyma tutanağını herhangi bir itirazı olmaksızın iş yeri sahibi sıfatı ile imzalamıştır.

4.Sanık savunmalarında; suça konu ürünü satmak için dükkânında bulundurmadığını, ne şekilde

dükkâna geldiğini bilmediğini, turistlerin, toptancının ya da müşterilerden birinin unutmuş olabileceğini ve suç kastı olmadığını beyan etmiştir.

5.İlk Derece Mahkemesince, sanığın suça konu taklit markalı ürünleri satmak ve ticari amaçlı bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4.Sanık savunmalarında; suça konu ürünü satmak için dükkânında bulundurmadığını, ne şekilde

dükkâna geldiğini bilmediğini, turistlerin, toptancının ya da müşterilerden birinin unutmuş olabileceğini ve suç kastı olmadığını beyan etmiştir.

5.İlk Derece Mahkemesince, sanığın suça konu taklit markalı ürünleri satmak ve ticari amaçlı bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Adli arama kararının icrasına hakim ya da Cumhuriyet savcısının katılmadığı, aramanın iş yerinde yapıldığı, buna rağmen 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen ihtiyar heyetinden ya da komşulardan iki kişinin aramanın icrası sırasında hazır bulundurulmadığı bu nedenle aramanın usulsüz olduğu ve elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğundan hükme esas alınamayacağı, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyaların yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyaların taklit olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın soruşturma sırasında müdafi olmaksızın kollukta vermiş olduğu savunmasında ve ilk derece mahkemesindeki savunmasında suçlamaları kabul etmeyip, sanığın eşyanın zilyetliğini dahi kabul etmediği, bu bağlamda inkara yönelik savunmaları da değerlendirildiğinde ve elde edilen deliller de değerlendirme dışı tutulduğunda sanığın cezalandırılmasına yeterli başkaca delil bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi ile sanığın beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur. Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?