muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8708, Karar No: 2025/4273, Tarih: 27.03.2025

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının tespitinde dikkate alınan unsurların mükerrerlik oluşturacak şekilde objektif değer artış oranının tayininde de esas alınmak suretiyle objektif değer artış oranının yüksek uygulandığını, dava konusu taşınmaz kuru tarım arazisi olarak nitelendirildiği halde dava konusu taşınmazda kapitalizasyon faiz oranının %6 yerine %5 alınmasının hatalı olduğunu, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3’ü oranında alınmasının bedeli yükselttiğini, taşınmazda yer alan irtifakların değer düşüklüğü oranının doğru tespit edilmesi gerektiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava tarihi olan 2019 yılı verileri yerine, taraf teşkilinin sağlanmasıyla icra edilen keşif tarihi olan 2021 yılı verilerine göre taşınmazın değerinin belirlenmesi gerektiğini, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu, mülkiyet ihtilafı nedeniyle bedelin üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmişse de müvekkilinin menfaatine uygun banka ve oran gözetilmeksizin karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, tespit edilen bedele yasal faiz yanında bedel kendisine ödenmediği için temerrüt tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanması gerektiğini, aynı kamulaştırma kapsamında Gelibolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/1094 Esas sayılı dosyasında kuru nitelikteki arazi için farklı bir münavebe uygulanmak suretiyle 37,19 TL/m² bedel belirlendiği hâlde, dava konusu taşınmaz için çok daha düşük bedel belirlendiğini, yine dava konusu taşınmazla aynı adada yer alan 340 ada 104 parsel sayılı taşınmaz için 40,50 TL/m² bedel belirlendiğini, söz konusu dosyada münavebe ürünü olarak buğday, buğday samanı, taze soğan, ayçiçeği ve nohut belirlenmişken eldeki dosyada farklı bir münavebe esas alınmak suretiyle eksik bedel hesaplandığını, objektif değer artış oranının ise en az %200 oranında uygulanması gerektiğini, dava konusu taşınmazın alanı gözetildiğinde mevcut irtifak değer düşüklüğü oranının yüksek belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi, değer biçilirken de yöre koşullarına uygun münavebe ürünleri seçilmek suretiyle dava tarihinde geçerli olan resmî veri listesi ile taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinde belirtilen masraflarla ekonomik tarım yapılamayacağının değerlendirilip üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması, dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre %4 kapitalizasyon faizi uygulanması ve objektif değer artışı ile bulunan metrekare birim fiyatının adil ve makul olması, yüksek gerilim hattının geçtiği güzergah dikkate alınarak belirlenen değer kaybının da makul ve yerinde olduğu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmediği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş; ayrıca Anayasa Mahkemesinin 01.08.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 2022/83 Esas, 2223/69 Karar sayılı kararı ile yasal faiz işletilmesi nedeniyle enflasyon karşısında oluşan değer kaybının giderilmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle kamulaştırma bedeline yasal faiz işletilmesine ilişkin 2942 sayılı Kanun’da yer alan düzenlemeyi iptal ettiğini, bu nedenle kamulaştırma bedeline dava tarihinden ödemenin yapıldığı tarihe kadar kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı üzerinden faize hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Çanakkale ili, ..., ... köyü 340 ada 57 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin Çanakkale Kadastro Mahkemesinin 2013/21 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda belli olacak hak sahiplerine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta bloke edilmesine karar verilmesi yerindedir.

2. Arazi niteliğindeki Çanakkale ili, ..., ... köyü 340 ada 57 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin Çanakkale Kadastro Mahkemesinin 2013/21 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda belli olacak hak sahiplerine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta bloke edilmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 2019 yılı Gelibolu İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin uygulanması, dava konusu taşınmazın belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre belirlenen kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artışı uygun görülmüştür.

4. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması doğrudur.

5. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. Faiz bitiş tarihinin karar tarihi olarak belirlenmesi gerektiği düşünülmeksizin, mülkiyet ihtilafına ilişkin Çanakkale Kadastro Mahkemesinin 2013/21 Esas sayılı dosyasında verilecek kararın kesinleşme tarihi olarak gösterilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı idare vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan "Çanakkale Kadastro Mahkemesinin 2013/21 Esas sayılı dosyasından verilecek kararın kesinleşme" ibaresinin hükümden çıkartılması, yerine "karar tarihi olan 17.05.2023" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 2004/19 Karar sayılı kararı ve müstakar kararlarında da açıkça ifade edildiği üzere Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kesin hüküm halini almamış derdest davalar yönünden uygulanmaları gerekir. Zira Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usulî kazanılmış hakkın ve aleyhe bozma yasağının istisnasını teşkil ederler.

Bu nedenle somut olayda; davalı tarafın Anayasanın 46 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kamu alacaklarına uygulanacak en yüksek faizin uygulanmasına yönelik Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilecek bir temyiz talebinin (Davalılar vekillerinin 01.07.2024 tarihli dilekçesindeki “Faize” ilişkin talebi) de dosya münderecatında bulunması karşısında, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası hükmünün iptali yönünde Anayasa Mahkemesi tarafından verilen ve 01.08.2023 tarihli, 32266 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas - 2023/69 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda karar verilmeli ve “dava tarihinden itibaren mahkeme karar tarihine kadar” Anayasanın 46 ncı maddesinin son fıkrası hükmü nazara alınarak faize hükmedilmelidir.

Hâl böyle iken, eldeki derdest davada Anayasa Mahkemesi iptal kararının uygulanmadığı, Sayın çoğunluğun diğer yönleriyle katıldığımız “Düzeltilerek Onanma Kararı”na(faize ilişkin yönüyle) ve faizle ilgili 4 No’lu “Değerlendirme görüşündeki gerekçeye” açıkladığımız nedenlerle katılmıyoruz. 27.03.2025
Yargıtay — Esas No: 2013/4836, Karar No: 2013/5924, Tarih: 30.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4836 E.  ,  2013/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

-K A R A R-

...-Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren ....05.1985 gün ve 1984/... Esas, 1985/... Karar sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/.... maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Öte yandan, temyiz dilekçesinin hakim tarafından havale edilmesiyle birlikte ilgilisince mahkeme kalemine tevdi edilmesi, kalemce de anılan dilekçenin kaydı gerekir. Hakimce havale edilen dilekçenin kaleme geç tevdii halinde bu husus, mahkeme kalemince tutanağa bağlanmalı ve dilekçenin yeniden havalesi istenmelidir. Şayet dilekçe havale edilip, mahkeme kalemince, dilekçenin kaleme geç tevdi edildiği belgelendirilmemişse, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi, bu husus belgelendirilmişse dilekçenin hakim havalesinden sonra dosyaya alındığı, ancak takip eden işlemlerin mahkeme kalemince yerine getirilmediği kabul edilir. Nitekim, aynı hususlar ... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun ....01.1985 gün ve E: 1984/..., K:1985/...; Hukuk Genel Kurulu'nun ........2011 gün ve E: 2011/...-843, K: 2011/785 sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda, gerekçeli kararın ....04.2013 tarihinde tebliği üzerine davalı S.S. ... nolu Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi temsilcileri tarafından verilen ....07.2013 tarihli temyiz dilekçesinin hakim tarafından aynı tarihte havale edildiği anlaşılmış ancak, temyiz dilekçesinin süresinde kaydedilip kaydedilmediği, kaydedilmişse hangi tarihte kaydedildiği hususunda dosyada bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Anılan temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin ... ve 48. maddeleri hükümleri uyarınca süresinde temyiz kaydının yapılıp yapılmadığı ve sonrasında temyiz harcının yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak, süresinde temyiz kaydı yapılmamışsa buna ilişkin belgenin ya da tutanağın eklenmesi; temyiz dilekçesinin hakime havale ettirilmesi sonrasında mahkeme kalemince, dilekçenin kaleme geç tevdi edildiği belgelendirilmişse, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi, bu husus belgelendirilmemişse dilekçenin süresinde kaydının yapıldığının kabul edilmesi ve temyiz harcı yatırılmışsa makbuzunun eklenmesi; temyiz dilekçesinin davacılar vekiline tebliğ edilip, temyize cevap süresinin beklenmesi, yatırılmamış ise herbir davacı hakkında hüküm verilmesi nedeniyle iki ayrı temyiz başvuru harcı ve iki ayrı temyiz harcı yatırılması, kararı temyiz eden diğer davalı S.S. ... nolu Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi için bir temyizi başvuru harcı ve bir

temyiz harcı daha alınması için HMUK'nın 434/.... maddesi uyarınca davalı S.S. ... nolu Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi vekiline ve davalı S.S. ... Nolu Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifine muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi ya da aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2226, Karar No: 2022/16280, Tarih: 17.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/2226 E.  ,  2022/16280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

...

Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile kullanma“ suçlarından verilen beraat kararları ve sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile kullanma“ suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu tespit edildikten sonra; sanıklar hakkında Ankara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen 06.12.2013 tarihli ve 2013-A-1376/37 sayılı Vergi Tekniği Raporuna göre, şirketin en son 2010 yılının Ocak ayında matrahlı KDV beyannamesi verdiğinin, 30.07.2010 tarihi itibariyle faal olmadığının belirlenmesi nedeniyle resen terkin edildiğinin ve dosya kapsamına göre sonraki tarihlerde sahte fatura düzenlendiğine veya kullanıldığına dair bilgi bulunmadığının anlaşılması karşısında suç tarihlerinin en aleyhe kabulle, sanık ... yönünden 31.12.2009; sanık ... yönünden 30.07.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2014 tarihli, 2013/161714 Soruşturma ve 2014/18581 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK‘nin 367. maddesine göre usulüne uygun olarak verilmiş bir mütalaa bulunmadığı halde, sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” ile sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından da kamu davası açılmış ve Mahkemece bu suçlardan beraat ve mahkûmiyet hükümleri kurulmuş ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanık ...’e yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile kullanma“; sanık ...’e yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile kullanma“ suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısı ile sanık ...‘in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6056, Karar No: 2015/13909, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6056 E.  ,  2015/13909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/28-2013/583

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7007, Karar No: 2016/8542, Tarih: 19.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/7007 E.  ,  2016/8542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 18.11.2014 gününde verilen dilekçe ile terekeye temsilci atanması ve terekenin resmi tasfiyesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı vekili, muris ...'nun tüm yasal mirasçıları tarafından mirasın reddi talebinde bulunulduğunu ileri sürerek terekeye temsilci atanmasına ve murisin terekesinin resmi tasfiyesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın 3 aylık yasal süre içinde açılmadığı ve murisin tüm yakın mirasçılarının mirası reddettiğine dair karar verilen ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/869 Esas, 2012/876 Karar sayılı dosyasında TMK'nın 612. maddesi gereğince tasfiyenin yapılması gerektiği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 612. maddesi uyarınca mirasın gerçek reddini tespit ve tescil edip başka mirasçı bulunmadığını gören mahkemenin terekeyi iflas hükümlerine göre re'sen tasfiye etmesi gerekir. Bu madde uyarınca yapılacak tasfiye ise süreye bağlı değildir. Sulh hukuk mahkemesince, en yakın mirasçıların mirası reddettiklerinin belirlenmesi halinde, herhangi bir başvuruya gerek olmadan kendiliğinden resmi tasfiye yoluna gidilmesi gerekir.

Aynı yerdeki aynı derecedeki birden fazla sulh hukuk mahkemesi aynı mahkemenin farklı daireleri niteliğindedir. Mahkemece TMK'nın 612. maddesi gereğince terekenin iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesi için dosyanın görevli ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesini yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.