muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/15271, Karar No: 2008/1403, Tarih: 05.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15271 E.  ,  2008/1403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili avukat ... ile Aski Genel Müdürlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 23. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.3.2007 tarih ve 206-101 sayılı hükmün Dairenin 10.10.2007 tarih ve 7668-11928 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflarca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan her iki tarafın karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170 (yüzyetmiş) YTL para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 1.90 YTL. kalan harcın her iki tarafa yükletilmesine, 5.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17199, Karar No: 2012/16192, Tarih: 27.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17199 E.  ,  2012/16192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın Şehitkâmil Vergi Dairesi mükellefi ...’ın 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçuna maddi menfaat gözetmek şartıyla iştirak ettiğinin iddia olunması, aşamalarda ...’ın eylemine iştirak etmediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, ... hakkında düzenlenen vergi suçu raporunun akıbeti araştırılarak kamu davası açılıp açılmadığının belirlenmesi, açıldığının anlaşılması halinde mümkünse davaların birleştirilmesi, değil ise dava dosyası getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, vergi denetmeni tarafından ifadelerine başvurulan ... ve ... ile ...’a işyerini kiraladığı gözüken ...’nın tanık olarak dinlenilmesi, ... tarafından sanık adına düzenlendiği belirtilen fatura ve irsaliyeler vergi dairesinden getirtilip incelenerek lüzumunda karşıt inceleme yaptırılması, toplanan deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçunun ayrı ve bağımsız bir suç oluşturduğunun, aynı takvim yılında birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda ise düzenlenen faturaların adet ve tutarları, zararın ağırlığı, kastın yoğunluğu, failin amacı ve suçun işleniş biçimi göz önünde bulundurularak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23901, Karar No: 2013/12859, Tarih: 30.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/23901 E.  ,  2013/12859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı işyerinde laboratuar teknisyeni olarak çalıştığını işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini haklı sebeple fesih ettiğini belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar usulüne uygun tebliğe rağmen cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin işçilik haklarının ödenmemesi sebebiyle davacı tarafından haklı sebebe dayanılarak feshedildiği değerlendirilerek, delil durumuna göre düzenlenen bilirkişi raporu dikkate alınarak istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ve işyeri evrakı dikkate alındığında işçinin çalışmasının davalı...Grubu Teşhis Tedavi Ltd. Şti. nezdinde geçtiği anlaşılmaktadır. Davacı vekili yargılama sırasında, diğer davalı şahsın şirketin yetkilisi olduğunu, davayı şirkete ve yetkilisine karşı açtıklarını beyan etmiştir.

Hüküm fıkrasında alacakların “davalıdan tahsiline” şeklinde ifade kullanıldığı görülmüştür. Mahkemece şahsın sorumluluğuna hangi sebeple gidildiği gerekçede netleştirilmemiş olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8377, Karar No: 2011/12293, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/8377 E.  ,  2011/12293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Tarsus 2.İcra Müdürlüğünün 2009/117 sayılı takip dosyasında, 28.4.2009 tarihinde haczedilen 100 adet palmiye ağacının müvekkiline ait olduğunu, mahcuz ağaçların ... Köyü Muhtarı tarafından 12.12.2005 tarihinde müvekkiline satışının yapıldığını, satış kararının Köy karar defterinde kaydının buluduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, dava konusu ağaçların köye bırakılan ağaçlar olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, takibin mahkeme ilamına dayalı yapıldığı, köy karar defterinin 12.12.2005 tarihli kararında köydeki palmiye ağaçlarının davacıya satıldığı, 100 adet ağacın köye bırakıldığı kaydının yer aldığı, mahcuzların davacıya ait olduğunu kesin ve inandırıcı delillerle ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine takip teminatla durdurulmuş olduğundan alacak miktarı üzerinden hesaplanacak % 40 tazminatın davacıdan alınarak davalı alacaklıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6332, Karar No: 2012/12972, Tarih: 10.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6332 E.  ,  2012/12972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2011 tarih ve 2009/205-2011/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili olan şirketin Mardin İli Midyat ilçesinde yapılan kadastro çalışması esnasında kullanılan 2 adet GPS Lecia 1200 Sistem aletini Malatya’da bulunan şirket merkezine göndermek amacıyla BV 537170 seri numaralı taşıma irsaliyesi ile davalı Aras Kargo Şirketi’nin Kasımiye şubesine 07/11/2008 tarihinde teslim ettiğini, ancak BO 110704 seri numaralı faturadan anlaşıldığı üzere, şirket merkezine GPS aletlerinden sadece birinin teslim edildiğini, davalı şirkete ait kargoda taşıma esnasında kaybolan 1 adet GPS aletinin bedeli olan 18.996,70 TL'nın haksız fiilin gerçekleştiği 07/11/2008 tarihinden itibaren işleyen reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının gönderdiği 1 paketten ibaret kargo içeriğinin GPS Lecia 1200 Sistem aleti olduğunu kabul etmediklerini, sevk irsaliyesinde taşınan eşyanın ne olduğu ve değeri hususunda gönderici tarafından beyanda bulunulmadığını, bu nedenle eşyanın ne olduğu hususunda açıklık olmadığını, TTK 769, 785, 786/2 maddeleri ile Karayolu Taşıma Kanunu madde 8 hükümlerine göre müvekkili olan şirketin sorumluluğu bulunmadığından haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, fatura, sevk irsaliyesi ve taşıma faturası ile tanık ve bilirkişi raporlarına göre; davacı tarafından davalıya GPS aleti, sehpa ve eklentilerinin 2 kutu halinde teslim edildiği, buna rağmen GPS aletinin içinde bulunduğu kutunun alıcıya teslim edilmediği, bunun 2. el piyasasında değerinin 10.000 TL olduğu, davalının taşıma sözleşmesi uyarınca teslim aldığı malın taşıma sürecinde ziya uğramasından sorumlu olduğu, bu nedenle bilirkişilerce belirlenen değerin, davalı daha önce temerrüde düşürülmediğinden dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiği kanaati ile davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 444,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7966, Karar No: 2018/1041, Tarih: 13.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/7966 E.  ,  2018/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.02.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.02.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişme konusu ve baz istasyonu olarak adlandırılan tesisten kaynaklanan bir zararın bulunup bulunmadığı ve varsa bu zararın hangi durumlarda söz konusu olabileceği ile zararın giderilmesi konusunda ne gibi önlem yada önlemlerin alınması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişme konusu ve baz istasyonu olarak adlandırılan tesisten kaynaklanan bir zararın bulunup bulunmadığı ve varsa bu zararın hangi durumlarda söz konusu olabileceği ile zararın giderilmesi konusunda ne gibi önlem yada önlemlerin alınması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun emsal dosyalarla ilgili olarak verdiği kararlardan 30.05.2012 tarih ve 2012/4-147 Esas, 2012/327 Karar sayılı ilamında; "...öncelikle belirtmek gerekir ki Anayasa'nın 17.maddesinde “Yaşama hakkı”, 22. maddesinde “Haberleşme Hürriyeti”, 35.maddesinde “Mülkiyet Hakkı” düzenlenmiştir. Yine Anayasa'nın; Sağlık Hizmetleri ve Çevrenin Korunması başlıklı 56. maddesinde, herkesin sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahip olduğu, çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemenin Devletin ve vatandaşın ödevi olduğu hükmüne yer verilmiştir. İnsan Hakları Evrensel beyannamesinin 25 maddesi de aynı yöndedir. Anayasa tarafından korumaya alınan “yaşama hakkı”, “haberleşme hürriyeti” ve “mülkiyet hakkı” gibi temel haklar arasında bir çatışma meydana gelmesi halinde bu durumun, yargılama makamları tarafından hassasiyetle değerlendirilmesi ve çatışan yararlar arasında öncelik düşüncesine dayalı bir denge kurulması gerekir. Dava konusu tesisin cep telefonlarının kullanımı için zorunlu olduğu ve bu tesisin geniş bir kitleyi ilgilendirmesi nedeniyle kamuya hizmet vermeyi amaçladığı tartışmasız ise de insan yaşamında tehlike yaratma ihtimalinin bulunması halinde insan yaşamına, sağlığına üstünlük tanınması gerekir. Başka bir deyişle; “Yaşama Hakkı” en kutsal ve birincil hak olup tehdit altında olma şüphesi dahi diğer Anayasal haklardan önce gözetilmesi gereğini doğurur. Aksi halde yaşam hakkının tehlikede olduğu bir yerde diğer tüm temel hak ve hürriyetlerin hiçbir değeri kalmayacaktır. Türk Medeni Kanunu'nun 737 vd. maddesinde ise komşuluk hukuku düzenlenmiş bu maddede herkese taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkileri kullanırken komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınma yükümlülüğü getirilmiştir. Baz istasyonu yönetmeliğe uygun olarak çalıştırılsa dahi zararın veya zarar ihtimalinin bulunması halinde yönetmeliğe uygun olduğundan söz edilerek zarar verenin sorumluluktan kurtulması, kullanıma devam edilmesi sonucunu doğurmaz. Yönetmeliğe uygun değilse, zaten hukuka aykırılık gerçekleşmiş olacaktır. Hukuk kurallarındaki norm düzenlemesi itibariyle yönetmelik ve yönetmeliğe uygun bir işlem yapılsa bile buna karşın çevreye verilen zarardan eylemi gerçekleştirenin sorumlu olmayacağı sonucu doğmaz. Ayrıca yargıç uyuşmazlığın çözümünde yönetmeliğe değil, yasaya, genel hukuk kurallarına ve bu bağlamda sorumluluk ilkelerine göre karar vermek zorundadır. Bu bakımdan yönetmeliğe göre verilen sertifikayı bağlayıcı olarak kabul etmek mümkün değildir..." şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.

Öte yandan, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2011 yılına kadar olan içtihatlarında aynı görüşler vurgulanıp, ayrıca "...baz istasyonlarının cep telefonlarının kullanımı için zorunlu olduğu ve sağlamış olduğu iletişim hizmeti nedeniyle de geniş halk kitlelerine büyük yarar sağladığı tartışmasızdır. Ancak, bu yararın sağlanması nedeniyle kişilerin sağlığına zarar verilmesi hoş görülemez. Zira, anılan tesislerin radyasyon yaydığı bilinen bir gerçekliktir. Bu bakımdan, bu tesisten üçüncü kişilerle birlikte davacı da yararlanmış olsa, sağlanan yararla verilen zararın dengelenmesi genel bir hukuk kuralıdır. Yarar, haberleşmeyi amaçlamaktadır. Zararın ise, insan sağlığı ve yaşamı ile ilgili olduğu gözetildiğinde, ikinci değere önem verilmesi gerekmektedir. Bu tesislerin vermiş olduğu zararlardan tesisleri kuran ve işletenler sorumludur. Bu sorumluluk ise, kusura dayanmayan bir tehlike sorumluluğudur. Baz istasyonlarının ilgili yönetmelik hükümlerine uygun olarak kurulması, sertifika verilerek faaliyete geçirilmesi hallerinde dahi, zarar verdikleri takdirde zarara neden olanlar sorumluluktan kurtulamaz. Bu özelliği itibariyle tesisi kuranların ve işletenlerin yüksek özen yükümlülüğü bulunmaktadır. Aksi halde, en küçük bir özensizliğin maddi değerlerle ölçülemeyecek kadar ağır sonuçlar doğurması kaçınılmazdır. Bunun için zarar görenin zararını değil, tesis ve işletme sahibinin, tesisin işletilmesinden dolayı kişilere, bu bağlamda çevreye bir zarar vermediği ve herhangi bir olumsuz sonuç yaratmadığının kanıtlanması gerekir. Bu sonuç, genel sorumluluk kurallarının aksine olarak, işletmenin ağır tehlike doğuracak özelliğinden kaynaklanmaktadır...Öte yandan; hiçbir hizmet, insan yaşamı kadar öncelik ve hayati önem taşımaz. Diğer bir anlatımla, yararlı bir hizmetin karşılığı olarak insanın ölümü uygun bir sonuç olarak kabul edilemez. İnsan sağlığını tehlikeye atan bir hizmetin, kişi yaşamının önüne geçmesi ve ona üstünlük tanınması doğru bir yaklaşım olarak düşünülemez. Bu nedenle; tek başına ölçüm sonuçlarının düşük olması, baz istasyonunun zarar doğurmayacağı anlamına gelmeyeceğinden, ölçüm değerlerinin yanı sıra diğer koşulların bu bağlamda, tesisin kurulduğu yerin yerleşim yerlerine, okula, çocuk parkına ve davacıların evine olan yakınlığı ile davacıların ailesi ile birlikte evlerinde uzun süreli oturduklarının da göz önünde tutulması gerektiği de gözetilerek, dava konusu baz istasyonunun işletilmesinin çevre sakinlerine, dolayısıyla davacılara zarar verip vermediğinin araştırılması gerekir..." biçiminde baz istasyonu tesis eden ve işletenin sorumluluğunun kapsamı açıklanmıştır.

Somut olayda; dava, çekişmeli baz istasyonuna 19.40 metre uzaklıkta ikamet eden ..., 31 metre mesafede oturan ... ve 33 metre uzaklıktaki binada bulunan ... tarafından açılmış ise de, davaların ayrılarak eldeki davanın davacısının ... olduğu; dava konusu baz istasyonunun davalı ...ne ait olup, sokak aydınlatma direği üzerine kurulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; dava, çekişmeli baz istasyonuna 19.40 metre uzaklıkta ikamet eden ..., 31 metre mesafede oturan ... ve 33 metre uzaklıktaki binada bulunan ... tarafından açılmış ise de, davaların ayrılarak eldeki davanın davacısının ... olduğu; dava konusu baz istasyonunun davalı ...ne ait olup, sokak aydınlatma direği üzerine kurulduğu anlaşılmaktadır.

O halde; çekişmeli baz istasyonunun davacının meskenine çok yakın mesafede ve aydınlatma direğine takılı bulunduğu, bu haliyle anılan tesisin yaydığı radyasyonun referans değerlerin altında olsa bile, meskun alanlarda yarattığı radyasyondan dolayı, bu alanlarda uzun süreli radyasyona maruz kalacak insanların sağlığının olumsuz yönde etkileneceği, bu bağlamda dosya kapsamı itibariyle dava konusu istasyonun konumu, yerleşim yerlerine ve davacıya yakınlığı gözetildiğinde, kısa zaman dilimi içinde olmasa dahi uzun zaman diliminde zarar verebileceği; bu nitelikteki bir istasyonun halen bulunduğu yerde kullanılmasının sakıncalı olup, bunun daha uygun ve yerleşim çevresinden daha uzakta ve ayrıca daha yüksekte kurulması gerektiği sonucuna varılmaktadır. Başka bir ifadeyle, davacının evi uzun süreli vakit geçirilen bir mekan olup, baz istasyonunun yaydığı radyasyon referans değerlerinin altında olsa bile, bu radyasyona uzun süre maruz kalması durumunda ileriki yıllarda sağlığının olumsuz yönde etkilenme olasılığı vardır. Bu riskin varlığı durumunda dahi böyle bir duruma müsaade edilemez.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilkelerle dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; çekişmeli baz istasyonunun bulunduğu yer, konumu, yüksekliği ve davacının meskenine olan yakınlığı itibariyle; -özellikle son zamanlarda ülke genelinde ortaya çıkan ve medyada zaman zaman yer alan olumsuz vakıaların çoğaldığı da gözetildiğinde- davacının oturmakta olduğu binada ve çevre binalarda yaşayanlar için sağlık bakımından uzun süreç içeresinde çok ciddi hastalıklara yakalanabilecekleri konusunda büyük endişeye neden olduğu ve bunun da psikolojik yapılarında tedirginlik ve ümitsizlik yaratarak, kişilerin çalışmalarını ve sağlık değerlerini olumsuz yönde etkilediği, bu haliyle davacının zarar gördüğü dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmasının doğru olmadığı ve bu nedenle hükmün bozulması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun onama kararına iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/1695, Karar No: 2021/2966, Tarih: 09.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1695 E.  ,  2021/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faiz ve ödemeye ilişkin 5. ve 6. bentlerinin tümüyle çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla,

a) (Mahkemece tespit edilen bedelden ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan fark bedel 587.843,09-TL'nin 3'er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,