muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13425, Karar No: 2017/7520, Tarih: 01.11.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13425 E.  ,  2017/7520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine 30.000 TL bedelli senede dayanarak kambiyo senetlerine özgü yolla icra takibi başlattığını,takibe dayanak senetteki imza ve yazılarında müvekkiline ait olmadığını, davalıya fındık karşılığı alınan borca kefaleti nedeniyle ....000 TL borçlarının kaldığını belirterek icra dosyasına konu alacak yönünden davalıya 25.000 TL borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı, açılan davayı kabul etmediğini, davacının borcunun bulunduğunu, ödeme yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, icra dosyasına dayanak senette bulunan imzanın davacıya ait olduğunun ispatlanamadığı, bu haliyle imzanın davacıya ait olduğunun davalının ispat etmesi gerektiği,davalının buna yönelik bir delil sunmadığı, sadece taraflar arasında alacak borç ilişkisi bulunduğunu beyan ettiği, ancak senetteki imzanın davacıya ait olmaması nedeniyle davacının senetteki alacak miktarından sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile takip dosyasına konu alacak yönünden davalıya 25.000,00 TL borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibine konu bonodaki avalist imzasının davacı eli ürünü olmadığı iddiasıyla açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece senetteki avalist imzasının davacıya ait olup olmadığı yönünden inceleme yapılmış ise de,senedin tanzim tarihinden önceki döneme ait davacının resmi kurumlar önünde atılmış imza örnekleri inceleme konusu yapılmamış,bu yönden alınan bilirkişi raporu eksik olduğundan dolayı mahkemece hükme esas alınması doğru olmamıştır. Mahkemece davacının senedin tanzim tarihinden önceki dönemlere ait imza örneklerini içeren belge asılları getirtilip, uzman bilirkişilerden oluşturulacak ... kişilik heyet vasıtasıyla yeniden imza incelemesi yaptırılıp ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine,01/.../2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8328, Karar No: 2012/12804, Tarih: 28.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8328 E.  ,  2012/12804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2006 ve 2007 yılları için açılan kamu davasından beraatine, 2004 ve 2005 yılları için mahkumiyet

1-Katılan vekilinin “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen beraat kararı ile sanık müdafiinin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

“2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, yine sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık müdafiinin “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 04.12.2004 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6895, Karar No: 2022/20618, Tarih: 08.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/6895 E.  ,  2022/20618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihi itibariyle, sanık hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı 3 yıl olduğu ve teşdiden ceza verildiği belirtildiği halde, temel cezanın 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- Dosya kapsamına göre, mağdurun kolluk huzurunda vermiş olduğu ifadesinde saat 04:30 gibi ikametinin kapısını kilitleyerek uyumak amacıyla evin damına çıkıp anahtarı da yastığının altına koyduğunu, saat 06:30 gibi uyandığında anahtarı yastığının altında bulamadığını ve hemen aşağı indiğinde ikametinin kapısını açık olarak gördüğünü ve ikametinden hırsızlık yapıldığını tespit ettiğini belirttiği ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 05:04’de bittiğinin anlaşılması karşısında, atılı suçların gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırılması ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21578, Karar No: 2015/17092, Tarih: 03.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21578 E.  ,  2015/17092 K.**

* HAZİNE PARSELİNE YAPILAN EV VE DİKİLEN AĞAÇLAR BEDELİ

* MUHTESAT BEDELİ

* BAŞKASININ ARAZİSİNE İNŞAAT VE AĞAÇ DİKMEK

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 722

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 723

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 729

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı Hazineye ait 1593 nolu parselde bulunan taşınmaza davacının ev yaptığını, ağaçlar diktiğini, uzun yıllardır kullandığını, davalının davacıya ait ağaçları sökmeye başladığını, davacının tahliyesini istediğini belirterek, taşınmazın davacı adına tescilini, olmadığında ev ve ağaç bedeli 10.000 TL, ıslah ile 33.875 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, kadastro tespitinden sonra davacının 10 yıllık hak düşürücü süreyi geçirdiğini, tescil talebinin reddi gerektiğini, davacının taşınmazın Hazine'ye ait olduğunu bilerek ev yaptığını, ağaç diktiğini, davacının hatalı olduğunu, dava konusu muhtesattan herhangi bir kazançları olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 33.875 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu 1593 parseldeki taşınmazın kadastro tespitinden sonra davalı Hazine adına tescil edildiği, davacının Hazine'ye ait taşınmaza ev yaptığı ve ağaç diktiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davacının tek taraflı yaptırdığı tespit sonucunda hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının diktiği ağaç bedelinin toplam 33.875 TL değerinde olduğu açıklanmasına rağmen bilirkişi raporunun davalı tarafa tebliğ edilmediği gibi, mahkemece mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi de yapılmamıştır.

Davada, davacının mülkiyeti davalıya ait taşınmaza yaptığı muhtesat ve ağaç bedeli talep edilmektedir.

Davacının dava konusu taşınmaza ev yaptığı ve ağaç diktiği konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. İhtilaf, tespit raporunda açıklanan ve davacı tarafından dikilen ağaçların bedelleri(ev bedeli hesaplanmadığından ve hükümde yer almadığından temyiz edenin sıfatına göre bozma konusu yapılmamıştır) ile ilgili davalının sebepsiz zenginleştiği miktarın tespiti noktasında toplanmaktıdır.

Davada, davacının mülkiyeti davalıya ait taşınmaza yaptığı muhtesat ve ağaç bedeli talep edilmektedir.

Davacının dava konusu taşınmaza ev yaptığı ve ağaç diktiği konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. İhtilaf, tespit raporunda açıklanan ve davacı tarafından dikilen ağaçların bedelleri(ev bedeli hesaplanmadığından ve hükümde yer almadığından temyiz edenin sıfatına göre bozma konusu yapılmamıştır) ile ilgili davalının sebepsiz zenginleştiği miktarın tespiti noktasında toplanmaktıdır.

TMK'nın 729/1.maddesinde; "Bir kimse başkasının fidanını kendi arazisine ya da kendisinin veya bir üçüncü kişinin fidanını başkasının arazisine dikerse, başkasının malzemesini kullanarak yapılan yapılara veya taşınır yapılara ilişkin hükümler bunlar hakkında da uygulanır.", buna bağlı olarak aynı kanunun 722/1.maddesinde; " Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur." hükmü getirilmiştir.

Yine TMK'nın 723.maddesinde; "Malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Yapıyı yaptıran arazi maliki iyi niyetli değilse hakim, malzeme sahibinin uğradığı zararın tamamının tazmin edilmesine karar verebilir. Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyiniyetli değilse, hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçemeyebilir." hükmüne göre inceleme yapılması gerekmektedir.

Bu durumda, mahkemece; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılarak TMK'nın 723.maddesinde açıklandığı gibi usulüne uygun hüküm kurmaya yeterli, Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yukarıda açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan Değişik İş Tespit raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2561, Karar No: 2011/14175, Tarih: 13.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/2561 E.  ,  2011/14175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : İşgalden beraat, ağaç kesmeden mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,

1) Sanık hakkında ormanda işgal ve faydalanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, keşif bilirkişi raporu gerekçe ve takdire göre katılan idarenin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile verilen beraat hükmünün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan hükmün değerlendirilmesinde;

I) Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6831 sayılı Orman Kanunu ile 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunla özel nitelikte 6831 sayılı Kanununda getirilen köklü değşikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bir bütün halinde denetime imkan verecek şekilde karşılaştırılarak sonucunda 5237 sayılı TCK'nun 7 maddesi dikkate alınarak sanık lehine uygulanması gereği yerine getirilmeksizin 5728 sayılı Kanunun ile 91 maddeye getirilen değişiklikte cezaların alt ve üst sınırları itibariyle sanığın daha aleyhine olduğu belirtilmekle yetinilerek somut olayla ilgili ... ceza uygulaması yapılıp değerlendirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

II) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 Sayılı Orman Kanunun 91/1. maddesindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL'nin altında kalıp 5335 Sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 Sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi,

b) 6831 Sayılı Kanunun 91/son maddesi uygulamasında, cezanın 2 misli arttırılacağı belirtildiği halde bir misli arttırımla noksan ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5787, Karar No: 2012/8139, Tarih: 20.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/5787 E.  ,  2012/8139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2010

Davacı vekili davacının davalı işyerinde hukuk müşaviri olarak iş sözleşmesi ile çalışırken, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bir kişinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca iş güvencesi hükümlerinden yararlanması için, 4857 sayılı Kanun’un 1/1 maddesi ve 2/1 maddesi kapsamında iş sözleşmesi ile çalışması gerekir. Zira anılan Yasanın 1. maddesinin 1. fıkrasında “Bu Kanunun amacının işverenler ile bir iş sözleşmesine dayanarak çalıştırılan işçilerin çalışma şartları ve çalışma ortamına ilişkin hak ve sorumluluklarını düzenlemek” olduğu belirtilirken, 2. maddesinin 1. fıkrasında da işçi, işveren ve iş ilişkisi tanımlanarak, “Bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkinin ise iş ilişkisi” olduğu açıkça ifade edilmiştir. İş sözleşmesi tarafların karşılıklı serbest iradesi ile kurulan bir iş ilişkisidir. Taraflardan birinin serbest iradesinin bulunmadığı durumda iş ilişkisinden söz edilemez.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49. maddesinin 3. ve 4. fıkraları uyarınca “Belediye ve bağlı kuruluşlarında, norm kadroya uygun olarak çevre, sağlık, veterinerlik, teknik, hukuk, ekonomi, bilişim ve iletişim, plânlama, araştırma ve geliştirme, eğitim ve danışmanlık alanlarında avukat, mimar, mühendis, şehir ve bölge plâncısı, çözümleyici ve programcı, tabip, uzman tabip, ebe, hemşire, veteriner, kimyager, teknisyen ve tekniker gibi uzman ve teknik personel yıllık sözleşme ile çalıştırılabilir. Sözleşmeli personel eliyle yürütülen hizmetlere ilişkin boş kadrolara ayrıca atama yapılamaz. Bu personelin, yürütecekleri hizmetler için ihdas edilmiş kadro unvanının gerektirdiği nitelikleri taşımaları şarttır. Bu fıkra uyarınca sözleşmeli olarak istihdam edileceklere ödenecek net ücret, söz konusu kadro unvanı için birinci derecenin birinci kademesi esas alınmak suretiyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na göre tespit edilecek her türlü ödemeler toplamının net tutarının yüzde 25 fazlasını geçmemek üzere belediye meclisi kararıyla belirlenir. Genel hükümlere göre birinci dereceden kadro ihdas edilemeyen kadro unvanları için ise o kadro unvanından ihdası yapılmış en yüksek kadro derecesinin birinci kademesi esas alınır ve yapılacak ödemenin azami tutarı yukarıda belirtilen usûle göre tespit olunur. Bu fıkra hükümlerine göre çalıştırılacak personel için İçişleri Bakanlığı unvanlar itibarıyla sınırlama getirebilir. Avukat, mimar, mühendis (inşaat mühendisi ve harita mühendisi olmak kaydıyla) ve veteriner kadrosu bulunmayan veya işlerin azlığı nedeniyle bu unvanlarda kadrolu personel istihdamına ihtiyaç duyulmayan belediyelerde, bu hizmetlerin yürütülmesi amacıyla, haftanın ya da ayın belirli gün veya saatlerinde kısmi zamanlı olarak sözleşme ile personel çalıştırılabilir. Kısmi zamanlı olarak çalıştırılacak personel sayısı yukarıda belirtilen her unvan için birden fazla olamaz ve bunlarla yapılacak sözleşme süresi takvim yılını aşamaz. Bunlara ödenecek net ücret, aynı unvanlı kadroların birinci derecesinin birinci kademesi için yapılması gereken bütün ödemeler toplamının net tutarının yarısını geçmemek ve çalıştırılacak süre ile orantılı olmak üzere belediye meclisi kararı ile tespit edilir. Bu fıkra uyarınca sözleşmeli personel olarak çalıştırılanlar için iş sonu tazminatı ödenmez ve işsizlik sigortası primi yatırılmaz. Bunlardan yaptıkları başka işler sebebiyle herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tâbi olanlar için sosyal sigorta ve genel sağlık sigortası primi yatırılmaz ve aynı kişi birden fazla belediye veya bağlı kuruluşta çalıştırılamaz.” Aynı maddenin 5. fıkrasına göre de, “çalıştırılacak personele her ne ad altında olursa olsun sözleşme ücreti dışında herhangi bir ödeme yapılmaz ve ücret mahiyetinde aynî ya da nakdî menfaat temin edilmez. Bu personel hakkında bu Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilenler hakkındaki hükümler uygulanır

.” Aynı maddenin 5. fıkrasına göre de, “çalıştırılacak personele her ne ad altında olursa olsun sözleşme ücreti dışında herhangi bir ödeme yapılmaz ve ücret mahiyetinde aynî ya da nakdî menfaat temin edilmez. Bu personel hakkında bu Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilenler hakkındaki hükümler uygulanır. Bu personele ait sözleşme örnekleri sözleşmenin imzalanmasını izleyen 30 gün içinde İçişleri Bakanlığına ve Maliye Bakanlığına gönderilir.

657 sayılı Kanun’un 4/B maddesine göre sözleşmeli memur “Kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, kurumun teklifi üzerine Devlet Personel Dairesi ve Maliye Bakanlığının görüşleri alınarak Bakanlar Kurulunca geçici olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileri” olarak tanımlanmıştır.

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 5/c maddesinde, genel hizmetlerden birinin yürütülmesi için yapılan idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davaları çözmekle idari mahkemelerin görevli olduğu hükme bağlanmıştır.

Diğer taraftan, sözleşmeli personel ile ilgili Anayasa Mahkemesi kararlarında ve doktrinde, idari sözleşmelerin; kamu tüzel kişileri tarafından, kamu hizmetinin yürütülmesi amacı ile tek yanlı olarak düzenlenen, yazılı, tip sözleşmeler olduğu belirtilmekte, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın istikrar bulmuş içtihatlarında da, idari sözleşmelerle ilgili hususlardan doğan anlaşmazlıkların idari yargı yerinde çözümleneceği vurgulanmaktadır.

Görev kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkeme uyuşmazlıkta görevli olduğunu her zaman dikkate almalıdır.

Yukarıdaki açıklamalara göre 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49/3 maddesi kapsamında çalışanlarla Yapılan sözleşmelerin iş sözleşmesi olmadığı, 657 sayılı Kanun’un 4/B maddesi uyarınca bu şekilde çalıştırılan kişilerin sözleşmeli personel olacağı ve işçi sayılmayacakları ve çalıştıkları kurumla arasında çıkan uyuşmazlılarda idari yargının görevli olacağı açıktır.

Dosya içeriğine göre, davacının dava dışı Hasanoğlan Belediye Başkanlığı ile 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49/4. maddesi gereğince KISMİ ZAMANLI olarak çalıştırılacak sözleşmeli personele ilişkin hizmet sözleşmesi imzaladığı, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun gereği Hasanoğlan Belde Belediye Başkanlığı'nın 29 Mart yerel seçimler sonrası tüzel kişilik sıfatını yitirerek davalı Elmadağ Belediye Başkanlığı'na bağlı mahalle haline dönüştüğü ve davacı ile yapılan sözleşmenin davalı Belediye tarafından 02.06.2009 tarihli bildirimle sona erdirildiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ile davalı kurum arasında iş ilişkisi bulunmadığı, davacının 5393 sayılı ve 657 sayılı Kanunlar kapsamında sözleşmeli personel olarak çalıştığı ve statü hukukuna tabi olduğu, uyuşmazlığın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği anlaşıldığından, görevsizlik kararı yerine işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ile davalı kurum arasında iş ilişkisi bulunmadığı, davacının 5393 sayılı ve 657 sayılı Kanunlar kapsamında sözleşmeli personel olarak çalıştığı ve statü hukukuna tabi olduğu, uyuşmazlığın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği anlaşıldığından, görevsizlik kararı yerine işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.