muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/20531, Karar No: 2024/11997, Tarih: 18.11.2024

Katılanın aşamalarda alınan beyanlarında, olay günü oturduğu apartmanın kapısından içeriye girdiği esnada apartman boşluğunda birilerinin olduğunu farkettiğini ve hemen oğlunu arayarak eve gelmesini söylediğünü ve telefonu kapattığını, bu esnada sanıkların gelerek kendisini darp etmeye başladıklarını, aldığı darbeler neticesinde yere düştüğünü, darp esnasında sanıkların "sen oğlunu ararsın ha, seni de onu da kefene koyacağız" dediklerini, sonrasında olay yerine polislerin geldiğini, sanıkları üstünden aldıklarını, bu esnada telefonunun olmadığını hastaneye sevk edilirken fark ettiğini belirtmesi ve sanık ...'nün de aşamalarda cep telefonunu kavganın gerçekleştiği yerde bularak aldığını ileri sürmesi karşısında; cep telefonunun katılanın cebinden zor kullanmak suretiyle alındığına ilişkin somut delil bulunmadığı, kasten yaralama eylemi ile cep telefonunun alınması arasında illiyet bağı olmadığı ve sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendindeki nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

c.Nitelikli yağma suçunun konutta işlendiği kabul edilmesine karşın, nitelikli yağma suçunun unsuru nedeniyle ayrıca suç oluşturmayacağı gözetilmeksizin, konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulmasına yer olamadığına dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafi ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak oy birliği ile BOZULMASINA,

18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6925, Karar No: 2012/5234, Tarih: 03.07.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6925 E.  ,  2012/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 104 ada 38 parsel sayılı 2285,22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydına dayanılarak mera niteliği ile sınırlandırılmış, yapılan sınırlandırma 26.03.1999 günü kesinleşmiştir. Davacı ... 05.06.2006 günü satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 104 ada 38 parsel sayılı taşınmazın davacının tutunduğu Mayıs 1290 tarih 386 sayılı sicilden gelen 29.03.1965 tarih 18 sayılı tapu kaydı kapsamında kalmadığı, taşınmazın tespite esas alınan 1937 tarih 256 sayılı mera vergi kaydı kapsamında kaldığı, taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olduğu, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle saptanmıştır. Öte yandan kamu malı niteliğindeki meralar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın davacı ...'den alınmasına, 03.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/773, Karar No: 2014/5078, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/773 E.  ,  2014/5078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/1901, Karar No: 2020/10412, Tarih: 12.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1901 E.  ,  2020/10412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yeninde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 06.02.2014 karar tarihli, 2013/431 Esas, 2014/67 Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu kararın Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 24.06.2019 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlanması nedeniyle verilen düşme kararının tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 151/1 maddesi uyarınca verilmiş 3 ay 10 gün hapis cezasını içeren Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2013 tarih ve 2013/654 E , 2013/905 K sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına bölümün çıkarılmasına ve yerine '' Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2013 tarih ve 2013/654 E , 2013/905 K sayılı ilamın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25407, Karar No: 2017/6776, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25407 E.  ,  2017/6776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın temyiz dilekçesinde ticareti terk etmediğini başka bir adreste faaliyete devam ettiğini ileri sürmesi karşısında bu husus araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5701, Karar No: 2015/23528, Tarih: 27.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5701 E.  ,  2015/23528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/362504

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık Y.. D.. hakkında 11.02.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne ve ertelemeye dair; MANİSA 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2014 gün, 2014/372 esas, 2014/252 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsav- cılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Yargılamadan haberdar edilmeyen sanık hakkındaki hükmün açıklan- ması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- El ile açılan suça konu bıçağın niteliği ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamındaki bıçaklardan olup olmadığı kesin biçimde saptanmadan, sustalı bıçak ve kama olduğuna ilişkin bilirkişinin yeterli açıklama içermeyen inceleme tutanağı esas alınarak eksik incelemeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de; CMK.nun 231/11. maddesi uyarınca denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle hükmün açıklanması halinde verilen hapis cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326. maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/349, Karar No: 2018/9074, Tarih: 02.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/349 E.  ,  2018/9074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1599, Karar No: 2017/5949, Tarih: 11.07.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/1599 E.  ,  2017/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Yasanın 16. maddesinde "Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır." şeklindeki düzenleme karşısında, gıyabi kararın sanık ...’...kovuşturma evresinde bildirdiği adresinde birlikte oturup oturmadığı tebligat parçasından anlaşılamayan "yengesi ... " imzasına 28.06.2013 tarihinde tebliğ edilmesi hususu nazara alınarak, sanık ile tebellüğ eden ... ’ın tebliğ tarihi itibariyle aynı adreste ikamet edip etmediğinin araştırılarak, aynı konutta ikamet etmediğinin anlaşılması halinde gerekçeli kararın sanığın aynı adresine tebliği, tebligat mümkün olmadığı takdirde mernis adresine tebligat yapılması ile kararın sanık tarafından temyiz edilmesi halinde, temyizi yönünden ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21805, Karar No: 2012/5559, Tarih: 28.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/21805 E.  ,  2012/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Takibe konu bononun protesto edilip edilmediğinin, edilmiş ise protesto evrakının alacaklı vekilinden temin edilmesi,

2) Davacılar vekiline gerekçeli kararın tebliğ edilerek temyiz süresinin geçmesi beklendikten sonra birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4, Karar No: 2014/4248, Tarih: 03.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4 E.  ,  2014/4248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/1218, Karar No: 2008/2904, Tarih: 01.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1218 E.  ,  2008/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat .... Davalı vekili avukat ... ’ya gönderilen tebligat adres değişikliğinden bahisle bila tebliğ iade edildi. Dosyada yeniden tebligat çıkarmak için gerekli pullar olmadığından ve yeni adresini de Dairemize bildirmediğinden yeniden tebligat çıkarılamadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 550,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil edilen davacıya verilmesine, 01.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/4194, Karar No: 2021/2204, Tarih: 29.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/4194 E.  ,  2021/2204 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.06.2016 gününde verilen dilekçe ile terekenin tasfiyesi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.01.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, murisin terekesinin Türk Medeni Kanunu 612 ve 636. maddeleri gereğince tasfiyesi istemine ilişkindir.

Dazkırı Asliye Hukuk Mahkemesinin 03/06/2014 tarih 2010/192 Esas sayılı yazısı ile; davacı Türkiye Halk Bankası A.Ş. Dinar Şubesi ile davalılar ... ve ... arasında Dazkırı Asliye Hukuk Mahkemesinde 2010/192 Esas sayılı dosya ile görülmekte olan Tasarrufun İptali (İİK 277 ve Devamı) davası nedeniyle TMK'nın 612. maddesinde resmi tasfiyenin Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından iflas hükümlerine göre yapılacağı öngörüldüğünden, ...'ın terekesinin tasfiyesinin yapılması için Dazkırı Sulh Hukuk Mahkemesine ihbarda bulunulmuştur.

Davacı vekili 20/05/2016 havale tarihli dilekçesinde; Dazkırı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/45 Esas sayılı dosyasının mirasın gerçek reddi davası üzerinden yargılama dosyasının yeniden açılarak resen tereke tasfiye memuru atanmasını arz ettiğini, gerekli işlemlerin Dazkırı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/45 Esas sayılı dosyasında taraf sıfatları olmadığından, ancak mahkemece yapılacak yargılama sonucu tarafı oldukları Dazkırı Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen 2010/192 Esas sayılı dosyasını etkileyeceğinden ve terekeye tasfiye memuru atama dosyasının Dazkırı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/192 Esas sayılı dosyasında bekletici mesele yapılmadığından ...’ın terekesinin tasfiyesinin yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile terekenin tasfiyesine dair verilen ilk kararın taraf vekilleri tarafından temyiz üzerine Dairemizin 26.01.2016 tarih 2015/12024 Esas, 2016/1036 Karar sayılı ilamı ile ‘’...Dazkırı Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2010/45 Esas, 2010/109 Karar sayılı dosyası üzerinden murisin en yakın mirasçılarının tamamı tarafından mirasın reddedilmiş olması sebebiyle, bu dosya üzerinden terekenin iflas hükümleri uyarınca tasfiyesi gereklidir. ...’nin 2010/192 Esas sayılı dosyasında mahkemenin 03.06.2014 tarihli yazısı tasfiyeyi yapacak mahkemeyi harekete geçirmeyi sağlayan bir talep olup, terekenin resmi tasfiyesinin Dazkırı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/45 Esas sayılı dosya üzerinden yapılması gerekirken mahkemece talebin yeni bir esasa kaydedilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş...’’ gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak 2016/3 tereke Esas sayılı dosyasının kapatılarak Dazkırı Asliye Hukuk Mahkemesinin 03/06/2014 tarihli yazısı ile kararın Dazkırı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/45 Esas sayılı dosyasına eklenerek bu dosya üzerinden talebin değerlendirilerek ek karar çıkartılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, mirasçılar vekili temyiz etmiştir.

TMK'nın 612. maddesi "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "En yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "Terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "Terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Muris ...’ın 11.12.2009 tarihinde ölümüyle, en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından TMK'nın 605/1, 609. maddelerdeki prosüdüre uygun olarak mirası reddolunduğundan; burada uygulanacak tasfiye usulü, "Terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" usulüdür. İcra ve İflas Kanununun 180. maddesi; reddolunan mirasın tasfiyesinin sekizinci bap (m. 208-256) hükümlerine göre; ait olduğu mahkemece yapılacağını hükme bağlamıştır. Öyleyse, mahkemece iflas masası teşkil edilip (m. 208), iflas dairesi oluşturulması, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verildikten (m. 208/3) sonra seçilecek tasfiye yöntemine göre gerekli işlemlerin yapılmasının izlenmesi, terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217); en son olarak da yürütülecek işlemlerin sonucuna göre iflasın kapanmasına (m. 254) karar verilebileceği gözönüne alınmalıdır.

Somut olayda ise; mahkemece henüz tasfiye işlemi tamamlanmadığından Dazkırı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/3 Tereke sayılı dosyası üzerinden Dazkırı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/45 Esas sayılı dosyasına tasfiye amacıyla verdiği gönderme kararının da temyizi kabil bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple temyiz talebinin REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 29.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.