muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/14564, Karar No: 2020/9453, Tarih: 28.09.2020

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2011 tarihli ve 2009/373 esas, 2011/377 karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine dair suçu işlediği sırada sanığın 18 yaşından küçük olması nedeni ile anılan ilamın TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK’nın 179/2. maddesi uyarınca verilmiş hapisten çevrili 500,00 TL adli para cezasını içeren İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2014 tarihli ve 2014/360 esas, 2014/768 karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğunun ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Başka bir suç işlediği iddiasıyla yakalanan sanığın üst aramasında suça konu motosiklete ait olduğu anlaşılan ruhsatın çıkması üzerine sanığın motosikleti bırakmış olduğu yeri gösterdiğinin ve bu gösterdiği yerde bulunan suça konu motosikletin hasarlı şekilde katılana iade edildiğinin anlaşılması karşısında, katılandan kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre TCK’nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken katılanın şikayetinin devam ettiğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesi nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İNEGÖL) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 22/01/2019 tarihli ve 2017/367 Esas - 2019/32 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 28/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15807, Karar No: 2007/18895, Tarih: 18.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15807 E.  ,  2007/18895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/07/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Anayasa’nın 4709 Sayılı Yasa ile değişik 46/son fıkrası hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Ancak, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Anayasa’nın 46/son maddesindeki değişikliğin ilamın kesinleşmesinden itibaren uygulanabileceği hesaplamada nazara alınmalıdır. İcra Mahkemesince takip dayanağı ilamın kesinleşme tarihine kadar 3095 Sayılı Yasa hükümleri doğrultusunda (Bütçe Kanunlarında yer alan ve iptal edilmeyen yıllar ve oranlar gözetilerek) faiz oranı talep edilebileceği, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasa’nın 46/son maddesindeki değişikliğe göre kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiz istenebileceği gözetilerek anlaşmazlığın çözümü gerekir.

Alacaklı vekili takibinde, BK.nun 84.maddesine dayanarak bakiye kalan alacak ile bunun Anayasa 46/son madde hükmüne göre ödeme tarihine kadar işleyecek faizini talep etmiştir. BK.nun 84.maddesi gereğince ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için borçlunun faizi ve masrafları ödememede gecikmemiş olması zorunludur. İcra Mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapor yukarıda açıklanan ilkelere uygun değildir. Mahkemece  (alacaklı tarafın aynı ilam ile ilgi olarak yapmış olduğu Ankara 17.İcra Müdürlüğünün 2002/7139 esas sayılı ve Ankara 17.İcra Müdürlüğünün 2004/2131 esas sayılı takip dosyaları ve yapılan tüm ödemeler ödeme tarihleri itibari ile incelenerek) ilamda belirtilen asıl alacak dikkate alınmak suretiyle yapılan ödemelerin öncelikle faiz ve masraflardan düşülmesi, böylece BK.nun 84.maddesinin uygulanması suretiyle her iki takip dosyası ve toplam alacak başlangıçtaki ilk ödemeden itibaren hesaplanıp alacaklının bakiye bir alacağının kalıp kalmadığının tespiti gerekir. Bakiye alacağın mevcudiyeti halinde bu alacağın Anayasa 46/son maddesine göre faiz hesabı yapılması için bilirkişiden yeniden Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yeterli olmayan bilirkişi raporu dikkate alınarak karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/42347, Karar No: 2010/2979, Tarih: 09.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/42347 E.  ,  2010/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ilave tediye farkının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.2.2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.2.2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Birden çok kişi hakkında aynı sebepten doğan ve aynı hukuksal nedene dayanılarak grup halinde açılan ve uygulamada “ seri dava” olarakda adlandırılan davalarda, grubun (serinin ) ilk dosyasında yapılan araştırma ve inceleme bundan sonra gelen tüm dosyalar içinde geçerlidir. Başka bir anlatımla grubun (serinin ) ilk dosyasında yapılan tahkikat bundan sonraki tüm dosyaları da kapsar. Nitekim somut olayda davacı ve arkadaşları aynı sebep ve hukuksal nedene dayanarak talepte bulunduklarından davaları grup halinde açılmış, aynı avukat tarafından takip edilmiş ve ilk dosya üzerinden yapılan araştırma ve inceleme esas alınarak sonuçlandırılmıştır. Dolayısıyla avukatın bir dosyadaki çabası, sarf ettiği emek ve kaybettiği zamana dayalı olarak tüm davalar neticeye bağlanmıştır. Hal böyle olmasına rağmen grupta yer alan davaların her biri için ayrı ayrı tarifede öngörülen vekalet ücretine hükmolunması adalete ve giderek hukuka aykırı düşmekte ve özellikle yüzlerce, hatta binlerce dosyayı kapsayan ve her birinin değeri tarifede öngörülen asgari miktarın altında kalan davalarda haksız zenginleşmeye yol açmaktadır. İşte bu nedenledir ki 2000 yılından önceki Avukatlık Asgari Ücret Tarifelerinin avukatlık ücretinin sınırlarını düzenleyen maddelerinde “ aynı avukat tarafından izlenen ve ayrı ayrı emek ve çaba harcanmasını gerektirmeyen aynı konudaki birden çok işin sayısı dikkate alınarak her biri için tarifede yazılı miktarlar onda bire kadar indirilebilir” kuralına yer verilerek adalete ve hukuka aykırı sonucun meydana gelmesi önlenmişti. Ne varki 2000 yılından sonra yürürlüğe konulan tarifelerde bu kurala yer verilmeyerek bu konuda bir boşluk meydana getirilmiş ayrıca nisbi tarifenin uygulanmasını gerektiren işlerde de belirlenecek avukatlık ücretinin maktu miktardan az olamayacağı kuralı getirilerek grup davalarda her dava için değeri ne olursa olsun maktu miktarın altında olmamak üzere vekalet ücreti takdir edilmesine olanak sağlanmıştır. Ancak grup davalarda her dava için ayrı ayrı ve tam vekalet ücretine hükmolunmasının somut olayda olduğu gibi adalete ve hukuka aykırı olduğu ve haksız zenginleşmeye yol açtığı açıktır. Tüm bu nedenlerle grup davalar bakımından tarifede boşluk bulunduğu kabul edilerek hakkaniyete uygun sonucun oluşturulması bakımından dava sayısı dikkate alınıp avukatlık ücretinin takdiri indirime tabi tutulması için hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/33691, Karar No: 2021/4145, Tarih: 06.04.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33691 E.  ,  2021/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine dair hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Katılanın araç tamir ve servis işi ile uğraşan Öz Özgür Ltd. Şti'nin sahibi olduğu, sanıkların ise ... Meşrubat Dağıtım Ltd. Şti'nin ortakları oldukları, sanıkların sahibi oldukları 11 adet otomobili yenileyeceklerini, araçların katılana satılabileceğini ancak araçlar üzerinde banka şerhi bulunduğu için bunun kaldırılması amacı ile katılandan çek vermesi gerektiğini söyleyip katılandan toplam 187.000 TL bedelli 7 adet çek aldıkları ve araçları katılana satmayarak araçları teslim etmeyerek yurtdışına kaçtıkları, bu nedenle nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda; satışa dair herhangi bir belge veya sözleşmenin bulunmaması, sözleşmeye bağlanmadan bu meblağda çek teslim edilmesinin hayatın olağan akışına ve ticari teamüllere uygun olmaması, Asliye Ticaret Mahkemesi’nce alınan bilirkişi raporunda katılanın 2013 yılına ait ticari defterlerini sunamamış olması nedeni ile ilgili olayın ispatlanmaması gerekçelerine dayanan mahkemenin kabullerinde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 06/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8927, Karar No: 2016/2348, Tarih: 10.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8927 E.  ,  2016/2348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip re'sen de temyize tabi hükmün sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 02.03.2016 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü verilerek sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 16.03.2016 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Mağdurenin, babasında bulunan rahatsızlık nedeniyle sık sık okula götürülüp getirilmesi için sanığa teslim edildiği, sanığın ise mağdureye yönelik eylemlerini koruma ve gözetimi altında bulunduğu zamanlarda gerçekleştirdiği anlaşıldığından, hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 103/3. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğne göre, sanık ile mağdurenin yakın komşu oldukları, babasında bulunan rahatsızlık nedeniyle mağdurenin üç yıl boyunca sanık tarafından okuluna götürülüp getirildği, sanığın bu süre içerisinde mağdureye yönelik öpme, okşama ve sürtünme şeklinde basit cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu olayda genital muayene raporu da nazara alındığında sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine veya teşebbüs ettiğine dair, mağdurenin beyanları dışında cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından, mevcut haliyle sanık hakkında 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan ceza verilmesi yerine gerekçe dahi gösterilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

10.03.2016 tarihinde verilen işbu karar 16.03.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Mehmet Şahin hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2011/24139, Karar No: 2011/29052, Tarih: 16.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/24139 E.  ,  2011/29052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/08/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  :Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12038, Karar No: 2016/9322, Tarih: 24.11.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/12038 E.  ,  2016/9322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, karar düzeltme nedeni olarak İdare Mahkemesinin kıyı-kenar çizgisinin iptaline ilişkin kararına dayanmış olup, idarece oluşturulan kıyı-kenar çizgisinin oluşturulmasında hukuka uyarlık bulunmadığı belirtilerek verilen iptal kararının gerekçesinin bağlayıcı olmayıp, açıklayıcı olmasına ve daha sonra idarece oluşturulan kıyı-kenar çizgisi de taraflarına usulünce tebliğ edilmediğinden yine tarafları bağlayıcılığından söz edilemeyeceğine ve Mahkemece dava konusu taşınmaz yönünden yeniden Kıyı Kanunu ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor usulüne uygun olup, bu rapor esas alınarak verilen kararda isabetsizlik bulunmamasına göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 264.60 TL para cezasının düzeltme isteminde bulunandan alınmasına, karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından red harcı alınmasına yer olmadığına, 24.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16049, Karar No: 2021/16427, Tarih: 25.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/16049 E.  ,  2021/16427 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 56/4. maddesi yollamasıyla 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ANKARA 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2019 tarihli ve 2019/89 esas, 2019/772 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 30.12.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2021 tarihli ve KYB. 2021-2060 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, katılanın bilgisi dışında sahte cep telefonu aboneliği sözleşmesi düzenlediğinden bahisle sanığın mahkûmiyetine karar verilmişse de, dosyada mevcut 28/09/2019 tarihli bilirkişi raporu ile söz konusu abonelik sözleşmelerinde yer alan imzaların sanığa ait olmadığının tespit edildiği, sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek bahse konu sözleşmenin ... isimli çalışanları tarafından aktive edildiğini belirttiği anlaşılmakla, sanığın gösterdiği tanıklar dinlenilmeden ve bu tanıkların dinlenilmesinden vazgeçilmesine dair usulüne uygun bir karar verilmeden, sadece sözleşmelerin sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu bayi tarafından gerçekleştirildiğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan kurum olan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu dava duruşmadan haberdar edilmeden yargılama sonlandırıldığı gibi, adı geçen kuruma gerekçeli kararın tebliği de yapılmadığı ve bu nedenle kanuna yararına bozma istemine konu kararın kesinleşmediği anlaşıldığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 25/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4124, Karar No: 2022/6258, Tarih: 25.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4124 E.  ,  2022/6258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kastamonu İş Mahkemesi

Dava, yol yemek yardımı iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı ile Kastamonu Gençlik Hizmetleri Spor İl Müdürlüğü arasında temizlik ve destek hizmeti işinin 01.01.2015-31.12.2017 tarihleri arasında yürütülmesine ilişkin hizmet alım sözleşmesinin 31.12.2014 tarihinde imzalandığı, 2014/149738 nolu ihale evrakının bulunmasına karşın SGK da tescilli işyeri dosyasının dosyada mevcut olmadığı, yine 01.01.2015-31.03.2018 devresine ait işle ilgili ihale evrakının dosyada mevcut olmadığı, anlaşılmakla ilgili evrakın dosya arasına alınmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 25.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.