muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10757, Karar No: 2012/14368, Tarih: 13.12.2012

İptali yönündeki davacı gerçek kişilerin ve 2/B yönü ile orman idaresinin talep ve davasının ispat edilememiş olması nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Yönetimi vekili ile davalılar ..., ...,... vekili tarafından temyiz edilmekle, Dairenin 21/12/2006 gün ve 2006/16096 - 18026 sayılı ilâmıyla; [1) Mahkemece yapılan inceleme ve tüm dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazların 1957 tarihli memleket haritası ve 1969 tarihli hava fotoğrafında tamamının yeşil renkli orman alanında yer alan, evveliyatında orman sayılan yerlerden olduğu saptandığı, tapulama tesbitinde esas alınan tapu kaydının, 4785 sayılı Yasa hükümleri uyarınca devletleştirilmekle hukukî kıymetini yitirdiği, bu sebeple tapu kaydına itibar edilemeyeceği gibi zilyetlikle de kazanılamayacak yerlerden olduğu, davaya konu taşınmazları orman sınırı içinde bırakacak şekilde tesis edilen orman tahdit hattının doğru olduğu anlaşılmış olup, yerel mahkemenin bu yöndeki kabulünde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılar ..., ..., ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir

2) Orman Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince; her ne kadar, yerel mahkemece evveliyatı orman olan çekişmeli taşınmazların fiilen yerleşim alanına dönüştüğü, bahçe meyvelik olarak kullanılmasında yarar olduğu, 31.12.1981 yılından önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybettiği sebebiyle, 2/B madde uygulamasına tabi tutularak orman sınırı dışına çıkarılmasının isabetli olduğu, iptalini gerektirecek neden bulunmadığının belirlendiği gerekçesi ile Hazine adına tescil edilip üzerindeki muhtesatın beyanlar hanesinde gösterilmesi yolunda hüküm kurulmuş ise de, delillerin takdirinde hataya düşülmüştür. Şöyle ki;

Kadastro tesbitine itiraz davasına konu, Davultepe Köyü, 239 240, 241, 354 ve 356 parsel sayılı taşınmazlar, yörede 1961 yılında yapılan arazi kadastro sırasında T. Sani 1302 tarih 309 sayılı tapu ve 124 tahrir nolu vergi kaydı ile zilyetlik nedeniyle davalı gerçek kişiler adına tesbit edilmiş; bu tesbite karşı, Orman Yönetimi ve Hazine ile gerçek kişiler 23, 24, 26/11/1962, 04, 05, 06, 07/12/1962 tarihlerinde dava açmışlardır. Birleştirilen orman kadastrosuna itiraz davasının konusu olan 352 sayılı parsel içindeki bir kısım taşınmaz ile 240 sayılı parselin batı

yönünde bulunan tesbit harici olmak üzere, iki parça taşınmaz hakkında da 16/07/1990 tarihli dava dilekçesi ile gerçek kişi tarafından dava açılmış, 239 240, 241, 354 ve 356 parsel sayılı taşınmazlarla komşu ve konumları benzer durumdadır. Yargılamanın aşamalarında mahkemece yapılan keşiflerde uzmanlıklarına başvurulan orman bilirkişilerinin raporlarında; 239, 240, 241, 354 ve 356 parsel sayılı taşınmazların ve 352 parsel içindeki bir kısım taşınmaz ile 240 parselin batı yönünde bulunan tesbit harici olmak üzere, iki parça taşınmazların tamamının, % 10-15 meyilli,1957 tarihli memleket haritası ve 1969 tarihli hava fotoğrafında tamamının yeşil renkli orman alanında yer aldığı belirtilmiş olup, uygulanan resmî belgelerin tarihi itibarıyla gerek kadastro tesbitine itiraz davalarının açıldığı tarihte, gerekse yargılamanın devam ettiği 1969 tarihinde dahi, orman vasfında olduğu anlaşılmaktadır.

Bilirkişi raporlarında çekişmeli alanların, fiilen sebze ve 10-15 yaşlarında narenciye bahçesi vasfında olduğu ve yerleşim alanına dönüştüğü, 1981 tarihli amenajman planında tarım alanı olarak gösterilen alanda kaldığı; bu nedenle, evveliyatı orman sayılan yerlerden olup, 31.12.1981 yılından önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybettiği sebebiyle, 2/B madde uygulaması şartlarını taşıyan yerlerden olduğu yolunda görüş bildirilmiştir.

Ne var ki hâkim, bilirkişinin görüşü ile bağlı olmayıp, belirlediği teknik bulguları hukuk bilgisi ile serbestçe takdir eder. Kural olarak; her dava, açıldığı tarihteki koşullara göre çözümlenir.

6831 sayılı Yasanın değişik 2/B maddesinde "bilim ve fen bakımından" orman niteliğinin kaybındaki amaç, doğal ve gerçek anlamda nitelik kaybıdır. Her isteyenin, orman alanlarını yerleşim alanına dönüştürmesi, erozyona sebep olacak veya önleyecek biçimde teraslama yapması ya da orman bitkilerini kökleyip tarım yapmaya teşebbüs etmesi “bilim ve fen bakımından” nitelik kaybı olmayıp, suç oluşturacak eylemlerle nitelik kaybettirmek ve eylemin doğal sonucu olarak da erozyona sebep olmak ve ormanı yok etmektir.

Anayasanın 169. maddesindeki “devlet, ormanların korunması ve sahaların genişletilmesi için gerekli kanunları koyar ve tedbirleri alır. Yanan ormanların yerine yeni orman yetiştirilir, bu yerlerde başka çeşit tarım ve hayvancılık yapılamaz” ve “ormanlara zarar verecek hiçbir faaliyete ve eyleme müsaade edilemez” hükümleri karşısında, yasa koyucunun bu yolun açılmasını amaçladığı düşünülemez. Aksi halde, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesinin, ormanların bilinçli şekilde niteliğinin kaybettirilmesine, tahribatına ve yok edilmesine izin veriyormuş gibi bir sonuca ulaşılır ki, bunu kabul etmek olanaksızdır. Suç teşkil edecek biçimde zorlama yolu ile ormanın niteliğinin yok edilmesi, yasalarla korunamaz.

Yukarıda anlatıldığı gibi, kadastro tesbitine itiraz davasının açıldığı tarihte ve yargılama devam ederken dahi orman vasfında olan çekişmeli 239, 240, 241, 354 ve 356 parsel sayılı taşınmazlar ile 352 sayılı parsel içindeki bir kısım taşınmaz ile 240 sayılı parselin batı yönünde bulunan tesbit harici olmak üzere, iki parça taşınmazın, yargılamanın devam ettiği süreç içinde, doğal yollarla 31.12.1981 tarihinden önce nitelik yitirdiği kabul edilemez

O halde; çekişmeli taşınmazların tamamının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi ve orman vasfındaki taşınmazların beyanlar hanesinde zilyetlik ve muhtesat gösterilemeyeceğinin düşünülmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. ] gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra;

1) Davacı gerçek kişiler yönünden verilen ret kararı kesinleşmekle, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına,

2) Davacı Hazine’nin davasının reddine,

3) Davacı ... İdaresinin davasının kabülüne, ... İli, Merkez Davultepe Köyü, Kovanlık Mevkiinde, bulunan 239, 240, 241, 356 ve 354 numaralı parsellerin kadastro tesbiti ve 2/B uygulaması işlemlerinin iptali ile kadastro tesbitindeki miktarları nazara orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, birleşen dosya davacısı ..., davalı ... ve ark vekili Av. ... ile davalı ... mirasçısı ... vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçelerindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 21/02/1990 tarihinde ilân edilen eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dava dilekçelerindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 21/02/1990 tarihinde ilân edilen eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 3 numaralı bendinin 3. ve 4. paragraflarında bulunan “ve davalı” kelimeleri kaldırılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 13/12/2012 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1913, Karar No: 2013/5064, Tarih: 27.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/1913 E.  ,  2013/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası.

Yokluğunda verilen hükmün, evrakın bir nüshasının adreste belirtilen evin kapısına yapıştırıldığına dair şerh verilmeden Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olması nedeniyle geçersiz olduğu, sanığın öğrenme üzerine 05.01.2010 havale tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebi ve 28.07.2009 tarihli mahkumiyet hükmünü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında motorlu araç trafik belgesindeki muayenin sahte düzenlendiğinden bahisle açılan davada; aracın üzerine kayıtlı olduğu şirkette şöför olarak çalıştığını, muayene tarihinde şirket yetkililerinin talimatıyla telefon numarasını verdikleri İzmir'de Özgür adlı bir kişiye evrakları götürdüğünü daha sonra bu şahıstan aldığını, sahte olduğunu bilmediğini savunması, aracın trafik kaydının Anı Tekstil Ltd. şirketine ait olması karşısında, şirket yetkililerinin çağırılıp bu hususta bilgilerine başvurulup savunmada bahsedilen, telefon numarası da araşıtırılarak sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20705, Karar No: 2015/15570, Tarih: 14.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/20705 E.  ,  2015/15570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

08/03/2011 tarihli iddianame ile dava konusu edilen 5 kutu nargile tütünü, 34 kg sarmalık kıyılmış tütün, 21 kutu makaron ve 1 paket sigara kağıdı hakkında mahallinde her zaman karar alınması mümkün görülmüştür.

1- 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanığın, benzer olaylarla karşılaştırıldığında, vehamet arz etmeyen fiilinin, eylem ile ceza arasındaki muvazeneyi bozacak şekilde teşdidi gerektirmediği halde, yazılı gerekçelerle ve hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde temel hapis ve adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

2-Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8302, Karar No: 2023/5048, Tarih: 12.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8302 E.  ,  2023/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/122 E., 2015/342 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2015 tarihli ve 2015/394 Esas sayılı iddianamesiyle, çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2015/122 Esas, 2015/342 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesi uyarınca cinsel taciz suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.02.2019 tarihli ve 14-2015/240549 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Oluşa uygun kabule göre, sanık hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.05.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenle Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

2. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.05.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenle Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli, 2015/122 Esas, 2015/342 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1768, Karar No: 2021/65, Tarih: 12.01.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1768 E.  ,  2021/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

...'yı kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29/1, 58, 53/1. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun Esastan Reddine.

2- Sanık ... hakkında;

...'nın kasten öldürülmesine yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 39/1, 29/1, 58, 53/1. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ile ... hakkında; maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçlarından ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararlarına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin duruşma açmak suretiyle verdiği 31.10.2019 gün, 2019/2352 esas ve 2019/3325 sayılı kararına ilişkin; sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii ile katılan ...’nın yasal süresi içerisinde yapmış oldukları temyiz istemleri üzerine yapılan incelemede,

1) Sanık ... hakkında verilen esastan ret kararına yönelik,

Sanık ... ve müdafiinin; meşru müdafaaya, suç vasfına ve bu kapsamda sair sebeplere yönelen, katılan ...’nın ise; haksız tahrik indirimi ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz başvurularının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ESASTAN REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik,

Katılan ...’nın; haksız tahrik indirimi ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktul ve akrabası olan ...’nin olay tarihinde gece: 00.30 sıralarında parkta alkol aldıkları ve sanıklar ... ile ...’in de birlikte yürüyerek oradan geçtikleri sırada aksi sabit olmayan savunmalarına göre maktulün pantolonunu indirmiş vaziyette tuvalet ihtiyacını giderdiğini gördükleri ve maktulü uyardıkları, maktulün "ne oldu, ananız, bacınız mı gördü? " şeklinde karşılık vererek sanıkların üzerine yürüdüğü ve bu sırada ...’nin de sanık ...’in elini tutarak parmaklarını burktuğu, sanık ...’in ...’ye kafa attığı ve ...’nin yere düştüğü, diğer sanık ...’ın ise maktul ile boğuşmaya başladığı ve üzerinde taşıdığı bıçak ile maktule iki isabetli vuruş yaptığı, maktulün aldığı darbeler ile yere düştüğü ve hayatını kaybettiği, her iki sanığın olay yerinden koşarak kaçtıkları olayda, sanık ...’ın yakalandıktan sonra üzerinden çıkan bir adet bıçak ile yine sanık ...’ın olayda kullandığını belirterek sakladığı yeri polise göstermesi üzerine bulunan bir adet bıçağın dosya kapsamına alındığı, maktulün ölümüne neden olan iki adet bıçak yarasının aynı bıçakla mı yoksa farklı bıçaklarla mı gerçekleştirildiğine dair dosya kapsamında Adli Tıp Kurulundan defaatle alınan raporlardan net bir sonuca ulaşılamadığı, buna göre aynı bıçakla da olabileceği gibi farklı bıçaklarla da yaraların oluşturulabileceğine dair raporlarda görüş bildirildiğinin anlaşıldığı, sanık ..., maktul ile sadece kendisinin kavga ettiğini ve maktulü kendisinin bıçakladığını belirttiği, sanık ..., olay sırasında kendisinin maktul ile herhangi bir temasının olmadığını, kendisinin ... ile temasta bulunduğunu, ...’ye kafa attıktan sonra olay yerinden kaçtığını belirttiği, ... ise, olay sırasında aşırı alkollü olduğunu, iki şahıs ile kavga ettiklerini, kendisine birisinin kafa attığını ve yere düştüğünü, bu sırada maktulün de yere düşmüş olduğunu gördüğünü ve ardından maktulün bıçaklandığını fark ettiğini, maktulü kimin bıçakladığını ise görmediğini belirttiği, buna göre, bölge adliye mahkemesince de kabul edildiği üzere sanık ...’in maktul ile bir temasının olmadığının sabit olduğu, yine sanık ...’in olay sırasında bıçak kullandığına dair dosya kapsamında bir delil bulunmadığı, sanıklar ile maktul ve onun akrabası olan ...’nin önceden tanışmadıkları ve herhangi bir husumetlerinin de bulunmadığı, olayın aniden geliştiği ve bu sırada her iki sanığın ani gelişen olayda farklı kişiler ile kavga ederek fiziki temas kurdukları, olayın öncesinde veya olay sırasında sanıkların maktule yönelik öldürme eylemine dair herhangi bir fikir birliğinden bahsedilemeyeceği, sanık ...’in ...’ye vurmak suretiyle onu etkisiz hale getirdiği doğru ise de, burada saikinin maktulün diğer sanık ... tarafından öldürülmesini kolaylaştırmak olduğunun varsayımdan öteye geçemeyeceği, belirtildiği üzere somut olayda, ani gelişen kavga sırasında sanıklar arasında maktulün öldürülmesine dair bir fikir ve eylem birliğinin bulunmadığı, netice olarak sanık ...’in maktulün diğer sanık ..

...’in ...’ye vurmak suretiyle onu etkisiz hale getirdiği doğru ise de, burada saikinin maktulün diğer sanık ... tarafından öldürülmesini kolaylaştırmak olduğunun varsayımdan öteye geçemeyeceği, belirtildiği üzere somut olayda, ani gelişen kavga sırasında sanıklar arasında maktulün öldürülmesine dair bir fikir ve eylem birliğinin bulunmadığı, netice olarak sanık ...’in maktulün diğer sanık ... tarafından öldürülmesi suçuna doğrudan ya da yardım eden olarak iştirak ettiğinin kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, beraatine karar verilmesi gerekirken, iştirak iradesine dair yetersiz gerekçe ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Üye ...’ın, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine yönelen karşı oyuyla ve oy çokluğu ile 12.01.2021 gününde karar verildi.

(M)

KARŞI OY:

Tüm dosya kapsamına göre;

Olayın tek görgü tanığı ... olup, sıcağı sıcağına alına ilk beyanında; sanıkların yanlarından geçerken "şişt Alo" diye bağırarak birden saldırdıklarını beyan ettiği, sanık ...’in ise; maktulü küçük tuvaletini yaparken gördüklerini ve "Birader burası aile yeri, yaptığınız ayıptır" dediğini, bunun üzerine tanık ...’nin özür dilediğini ifade ettiği, maktul ve tanık ...’nin gece geç saatte parkta alkol aldıkları ve sarhoş oldukları, parktan geçen sanıklara yönelik bir eylemleri olmamasına rağmen sanıkların "şişt, alo, burası aile yeri, yaptığınız ayıptır" diyerek maktul ve tanığa sataştıkları, tanık ...’nin özür dilemesine rağmen yola devam etmeyip saldırdıkları, sanıkların ilk vuran taraf oldukları, maktulün sanıklara "ananız mı gördü, bacınız mı gördü? " dediği doğru kabul edilse bile bunun hakaret olmayıp sanıkların haksız yere sataşması ve müdahalesine tepki olduğu, sanık ... hakkında haksız tahrik indirimi yapılmasını gerektiren maktul veya tanıktan kaynaklanan haksız bir hareket bulunmadığından, kararın bu yönüyle de bozulması gerektiğini düşündüğümden çoğunluk görüşüne muhalefet ediyorum.