muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4296, Karar No: 2022/12671, Tarih: 26.10.2022

Ancak;

TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler hakkında da ve hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiği gözetilmeden, sadece kendi altsoyu hakkında koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 6 numaralı bendindeki TCK'nın 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine "Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı da nazara alınarak, hapis cezasının kanuni sonucu olarak sanığın; 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Toplanan kanıtlarla iddia ve savunma incelenip tartışılarak suçun sübutu ve niteliği soruşturma sonuçlarına ve yasaya uygun biçimde tayin edilmiş bulunduğundan, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 tarihli ve 2008/149-163, 13/11/2007 tarihli ve 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK’nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu, özel belgede sahtecilik suçundan tazmin edilecek zarar bulunmadığı gözetilerek anılan suçtan verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, “sanık tarafından katılan bankanın maddi olarak belirlenebilen zararının karşılanmamış olması” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle anılan hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Sanıklar ... ve ... hakkında rüşvet verme, sanık ... hakkında rüşvet alma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde ise;

Sanık ...’ın sahibi olduğu ... isimli şirketin 2009 yılının Aralık ayında şikayet üzerine vergi incelemesi geçirdiği ve vergi müfettişi olarak görev yapan sanık ... tarafından teftiş edildiği, yapılan incelemelerde bir kısım aksaklıkların ve usulsüzlüklerin görüldüğü, bu durumdan şirket sahibinin haberdar edildiği, bunun üzerine...’ın şirket çalışanı sanık ... ile görüşerek gelebilecek yüksek miktardaki vergi cezalarını engellemek için ...’e rüşvet verme yönünde karar aldıkları, akabinde ...’in ... ile temasa geçtiği, yapılan görüşmelerde tespit edilenden daha az miktarda vergi ve cezası üzerinden rapor düzenlemesi için 100.000 TL karşılığı Euro’nun ...’e ödenmesi hususunda anlaşmaya varıldığı, ...’in rüşvet için anlaşılan bu parayı şirket hesabından çekerek ...'da ...'e teslim ettiği, ...'in ise bu para karşılığında gerçekleştirmiş olduğu denetimde şirkete gelebilecek yüksek miktardaki vergi ve cezalara ilişkin aksaklıkları raporunda belirtmediği, böylece sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia edilen somut olayda; rüşvet anlaşmasının kuvvetli delillerle ispatlandığının ancak bu delillerin mahkumiyet hükmü verilebilmesi için kesinlik arz etmediğinin kabulüyle sanıklar hakkında beraat kararları verilmiş ise de;

Sanık ...’ın sahte talimat belgesi ile şirket banka hesabından sanık ...’nın bilgisi dışında çektiği 53.000 TL’ye ilişkin banka tarafından yapılan suç duyurusu üzerine alınan savunması sırasında eylemi gerçekleştirme sebebinin iddiaya konu rüşvet anlaşmasından dolayı... tarafından vadedilen paranın kendisine ödenmemesi olduğunu ifade ettiği ve rüşvet suçuna konu olayı bildirdiği, gerek soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan gerekse de savcılıkta verdiği beyanı doğrultusunda yapılan vergi incelemesindeki ifadelerinin birbiri ile uyumlu olup, ... ve banka kayıtları ile ... tarafından düzenlenen raporların tarihlerinin bankadan 100.000 TL’nin çekilme tarihinden sonra olduğu ve 08/07/2013 tarihli Vergi Denetim Kurulu tarafından düzenlenen raporun ...’in ifadelerini desteklediği, ayrıca şirket sahibi...’ın aynı gün bilgisi dışında şirket hesabından ... tarafından usulsüz olarak çekilen paradan işlem sonrası haberdar olmasına, banka çalışanları ile görüşmesine rağmen kolluk birimine müracaatta bulunmadığı, soruşturmanın tanık banka müdürü ... ve banka çalışanı sanık ...’ın ifadeleri ve aleyhine başlatılan icra takibi sonucu bankanın para ödenmesi üzerine yaptığı suç duyurusuyla başlatıldığı, bunlarla birlikte sanıklar ... ve ...’nun ise savunmalarında rüşvet anlaşmasını inkar ettiği, ...’in ...’da yapılan görüşmenin şirketin araç alımına ilişkin olduğunu bildirdiği, hazırlık beyanında sanık ... ile ...’a hiç gitmediğini bildiren ...’nın babası tanık ... ...’un kovuşturma aşamasında şirkete tır almak için araştırma yapmak üzere beraber ...’a gittiklerini ifade ettiği, sanık ... müdafin 17/09/2014 tarihli celsede bankadan çekilen 100.000 TL ile araç alındığını bildirip dosyaya buna ilişkin 12/10/2010 tarihli ve 130593 no.lu faturayı ibraz ettiği, kovuşturma aşamasında temin edilen 23/09/2014 tarihli bilirkişi raporundaki bir kısım tespitlerin de 08/07/2013 tarihli Vergi Denetim Kurulu raporu ile çelişkili olduğu gözetilerek;

Maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi için; öncelikle sanık ... ile birinci derece yakınlarının mal varlığının tespitine yönelik ilgili kurum ve bankalarla yazışma yapılarak buna ilişkin belgelerin, yine ibraz edilen faturanın üzerinde “... adına rehinlidir” ibaresinin yer aldığı dikkate alınarak faturaya konu aracın alındığı şirket ile ... Bankası ... Şubesine müzekkere yazılarak araç ödemesinin hangi yolla (nakit, çek, banka havalesi vb.) yapıldığı, ödeme miktarları, kredi kullanılıp kullanılmadığı, rehin kaydının sebebinin ne olduğu sorularak ilgili evrakın aslı ya da onaylı suretinin ve ... şirketine ait faturaya konu araç alımı hususundaki ödemeyi gösterir muhasebe kayıtlarının dosya içine alınmasından, vergi konusunda uzman bilirkişilerden oluşan farklı bir bilirkişi heyetine dosyanın tevdi edilerek 23/09/2014 tarihli bilirkişi raporu ile 08/07/2013 tarihli Vergi Denetim Kurulu raporu arasındaki çelişkilerin sebebini, rüşvete konu teftiş işlemleri sırasında sanık ...’in sahip olduğu bilgi, belge ve imkanlar ile olay sonrası düzenlenen vergi raporunun dayanaklarını ayrı ayrı irdeleyen, sanık ...’in düzenlediği raporlarda mevcut bilgi ve belgelere göre teftiş tarihinde kasıtlı olarak vergi veya vergi cezasını düşük gösterdiğine dair emarelerin bulunup bulunmadığı veya bulunuyorsa sebeplerini belirleyen ayrıntılı rapor temininden sonra, tüm delillerin Yargıtayın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ve bu açılardan mantıksal ve hukuksal bütünlüğün sağlanması için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler sonucunda mahkemenin ulaştığı kanaatin, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması kurallarına da uyulmak suretiyle karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekili, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek, sanık ... hakkındaki özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 26/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3453, Karar No: 2014/15422, Tarih: 18.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3453 E.  ,  2014/15422 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 26.12.2011 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırı- larak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca hü- kümlülüğüne dair; ...) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.04.2013 gün, 2013/121 esas, 2013/389 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 231/11. madde ve fıkrası uyarınca denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemenin sadece bu hükmü açıklamakla yükümlü oldu- ğu, hükümdeki hapis cezasının adli para cezasına çevirme imkanının bulunmadığı gözetil- meden; tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşı temyiz bulunma- dığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7352, Karar No: 2013/9896, Tarih: 30.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/7352 E.  ,  2013/9896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın Diş Protez Teknisyeni olması sebebiyle 1219 sayılı yasanın Ek-7.maddesi delaletiyle, 41.madde uyarınca cezalandırılması gerekirken, doğrudan 41.madde ile ceza tayini sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nm 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılması, bunun yerine "TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," ibaresinin yazılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25601, Karar No: 2019/36692, Tarih: 04.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/25601 E.  ,  2019/36692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılan, hapis cezasının ertelenmesi sırasında tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluştuğu şeklinde subjektif değerlendirme yapılan ve mahal mahkemesinde alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden sanığa, Gümrük İdaresince tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergileri olan 435,51 TL'nin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi gerekirken muhafaza, yükleme, boşaltma ve sair giderler dahil edilmek suretiyle 562,51 TL'nin kamu zararı bildirilerek sanığın yanıltılması ve ödenmemesi üzerine kamu zararının giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında verilen ve ertelenen uzun süreli hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nun 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun altsoyu dışında kalan kişiler bakımından infaz tamamlanıncaya kadar uygulanmasına, altsoyu bakımından ise uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm tesisi,

3. Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilerek CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22920, Karar No: 2014/9835, Tarih: 08.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22920 E.  ,  2014/9835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şavşat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/73-2013/31

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.04.2014 günü temyiz eden davacı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Arsalara değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca serbest alım satıma dayalı emsal satışlara göre değer biçilmesi, emsalin yakın tarihli bir satış olması, emsal ile dava konusu taşınmazın yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmaz, Şavşat İlçe merkezinde, taşınmaza göre daha küçük yüzölçümlü bir satıştır. Bütün bunlar dikkate alındığında söz konusu satışın dava konusu taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazın bulunduğu Meydancık Beldesi’nden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından değerlendirme tarihi itibariyle

dava konusu taşınmaz ile emsalin resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının taşınmaza kapama meyve bahçesi niteliği verip vermediği tespit edilerek; kapama meyve bahçesi niteliğinde ise, bahçenin net geliri bulunup,buna kapitalizasyon faiz oranı uygulandıktan sonra bulunacak değerden, arazi olarak ekilebilecek net ürün gelirine göre tespit edilecek değer düşüldükten sonra bulunacak bedelin meyve ağaçlarının bedeli olacağı gözetilmeden, ne şekilde hesaplama yaptığı anlaşılamayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

3) Mahkeme kararı bozulmakla önceki hüküm ortadan kalktığından, dava konusu taşınmazın davalılar üzerindeki tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, buna yönelik herhangi bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2985, Karar No: 2010/6738, Tarih: 09.07.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2985 E.  ,  2010/6738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Bursa 3.Aile Mahkemesi ve Bursa 4.Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kayıt düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, nüfus kaydında kızı olarak görülen Hasret Karacan'ın kendi çocukları olmadığını, ölen eşinin davalıyı kendi çocukları gibi nüfuslarına kayıt ettirdiğini belirterek, davalının yanlış yapılan nüfus kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11923, Karar No: 2022/4634, Tarih: 15.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11923 E.  ,  2022/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

02.12.2016 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa ile değişik 6100 sayılı Kanun’un Geçici 4. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece, Dairemizin 26.04.2021 tarih 2020/5972 E. ve 2021/6348 K. sayılı bozma ilamına karşı önceki kararda kısmen direnilmiş, kısmen direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; yan ürün gelirlerinin ortalama üretim masrafından düşürülmesi nedeniyle, buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek dava konusu taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kısmen direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nce davalılar yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvuru talebinin kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, Çeltikçi Mahallesi, 1409 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden, buğday yan ürün gelirinin üretim masrafından düşürülmesi nedeniyle, buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek; bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.