muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8387, Karar No: 2023/2314, Tarih: 13.04.2023

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkil tarafından satın alınan taşınmazın ayıplı olduğu, hakkında yıkım kararı bulunan taşınmazın satımı yapılmakla ayıba karşı tekeffül hükümleri kapsamında gerçekleşen zarardan davalının sorumlu olduğuna yönelik iddialarının mahkemece dikkate alınmadığını, satış şartnamesinin 2 nci maddesi ile yer teslim tutanağı içeriğine göre müvekkilin ilgili kurumlarda gerekli araştırma ve incelemeyi yaptığını ve taşınmazı mevcut hali ile kabul ettiğini beyan etmekle davalı satıcıdan ayıp iddiasına dayalı zarar talebinde bulunamayacağı gayrimenkul satış şartnamesinin ihaleye katılan davacı yönünden bağlayıcı olduğu keza yer teslim tutanağındaki davacı beyan ve kabulü nedeniyle ayıba bağlı haklarını kullanamayacağı şeklindeki değerlendirme ile yerel mahkemece ayıba karşı tekeffül hükümlerinin hukuka aykırı olarak somut olayda uygulamadığını, gerek yıkım işlemine dayanak teşkil eden Belediye Encümeni kararının gerekse de Belediye Meclisi kararının tarihlerine bakıldığında, söz konusu kararların satış ilişkisinden önce alındığının görüldüğünü, davalı banka taşınmaz hakkında davalı idare tarafından alınan bu kararları müvekkiline bildirmeksizin, hakkında yıkım kararı bulunan taşınmazı müvekkiline sattığını, satış sözleşmesinde satıcının borcunu tam olarak ifa etmiş sayılması için satılanı gerek hukuki, gerek maddi ve ekonomik ayıplardan arınmış olarak alıcıya teslim etmiş olması gerektiğini, davalı banka taşınmaz hakkında alınan yıkım kararlarını müvekkilden gizleyerek, müvekkile bu konuda hiçbir bildirimde ve ihtarda bulunmaksızın taşınmazı sattığını, müvekkilinin zarara uğramasına sebep olduğunu, davalı satıcı, satılan taşınmazdaki bu durumun varlığını bilmese bile sorumluluktan kurtulamayacağını, taşınmaz satışından önce üçüncü kişi sıfatındaki müvekkilin idarenin yıkım kararına ulaşması, söz konusu bilgi ve belgeleri herhangi bir şekilde incelemesi mümkün olmadığını, bu konuda sorumluluğun davalı satıcıya ait olduğunu, satıcının bu durumu bilip bilmemesi sorumluluğunun mevcudiyeti açısından önem arz etmeyeceğini, satıcı bankanın ayıba karşı tekeffül ve zapta karşı tekeffül hükümlerince sorumlu olduğunu, müvekkil satın aldığı taşınmazın yıkıldığını, yıkımın satış ilişkisinden önce verilmiş davalı idare kararlarına dayandığını sonradan öğrendiğini ve bu durumun öğrenilmesiyle derhal işbu durumu davalı satıcı bankaya telgraf yoluyla bildirdiğini, mahkemece bir tarafı banka olan sözleşmede genel işlem şartının bulunup bulunmadığı hususunun değerlendirilmediğini, gerekçeli kararda davanın reddine sebep olan ve müvekkil yönünden bağlayıcı olduğu değerlendirilen beyanın geçerliliği bulunmadığını, davalı bankanın yıkım kararını müvekkile bildirmemekle ağır kusurlu davrandığını, davalı bankanın ağır kusurlu hareketleriyle dava konusu taşınmaz hakkındaki yıkım kararını gizlemesinin dürüstlük kurallarına açıkça aykırı olduğunu, davalının satımdan sonra ortaya çıkan hukuki ayıptan sorumluluğunun söz konusu olduğunu ileri

hususunun değerlendirilmediğini, gerekçeli kararda davanın reddine sebep olan ve müvekkil yönünden bağlayıcı olduğu değerlendirilen beyanın geçerliliği bulunmadığını, davalı bankanın yıkım kararını müvekkile bildirmemekle ağır kusurlu davrandığını, davalı bankanın ağır kusurlu hareketleriyle dava konusu taşınmaz hakkındaki yıkım kararını gizlemesinin dürüstlük kurallarına açıkça aykırı olduğunu, davalının satımdan sonra ortaya çıkan hukuki ayıptan sorumluluğunun söz konusu olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu taşınmazın, icra satışı yolu ile 02.07.2014 tarihinde davalı adına tapuya tescil edildiği, davalı tarafça bu taşınmazın 09.12.2014 tarihinde davacıya satıldığı, bu taşınmazın Yenimahalle Belediyesi tarafından 04.11.2014 tarihinde alınan yıkım kararı ile 31.01.2015 tarihinde yıkıldığı konusunda bir tartışma bulunmadığı, Yenimahalle Belediyesinin almış olduğu bu kararın davalı tarafa tebliğe çıkarıldığı, ancak bu tebligat yapının kapısına ve muhtara bir örneği bırakılarak 09.01.2015 tarihinde yapıldığının anlaşıldığı, tapu kaydının incelenmesinde ise Yenimahalle Belediyesinin almış olduğu yıkım kararının ya da bir kısıtlamanın yer almadığı, dolayısıyla davalı satıcı bankanın satıma konu taşınmaz hakkında yıkım kararını satım sırasında bildiğinin söylenemeyeceğini, taşınmazın 09.12.2014 tarihli yer teslim tutanağı ile teslim alındığı, tutanakta davacının taşınmazla ile ilgili bütün araştırma ve incelemeyi yaptığı ve mevcut durumu ile kabul ettiğinin açıkça belirtildiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 18 inci maddesine göre basiretli davranmakla yükümlü olan davacının bu tutanağı imzalamasıyla satış tarihi itibariyle taşınmazı o haliyle kabul ettiği yönündeki mahkemece yapılan tespitin hukuken doğru olduğu, bu nedenle davacının bu yöndeki istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, davacının imzalanan şartnamenin ve tutanağın genel işlem şartı niteliğinde olduğu yönündeki istinaf itirazları ise imzalanan şartnamenin ve tutanağın yapılan müzakere ile imzalanmış olması ve davacının tacir olması karşısında bu itirazlarının da yerinde görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; satım tarihinde yıkım kararının mevcudiyetinden müvekkili şirketin haberdar olmasının imkanı bulunmadığını, tapu kaydında herhangi bir şerhin bulunmadığını, müvekkiline herhangi bir tebligatın yapılmadığı, davalı bankanın satım tarihinden önce verilen 04.11

.2014 tarihli yıkım kararını gizlediğinin ileri sürüldüğünü bu hususun Bölge adliye mahkemesince değerlendirilmediğini yerel mahkemece bir tarafı banka olan söz konusu sözleşmede genel işlem şartının bulunup bulunmadığı hususunun değerlendirilmediğini, Bölge adliye mahkemesince ise sözleşmenin müzakere ile imzalandığı ve davacının tacir olduğunun vurgulandığını, ancak sözleşmenin taraflarınca müzakere edildiğine dair somut bir bilgi bulunmadığını, davalı bankanın dürüstlük kurallarına aykırı olarak taşınmaz hakkındaki yıkım kararını dahi müvekkilinden gizlediğini, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri taraflarca tek tek değerlendirilmediği gibi bankanın bilgisi dahilinde olan ancak müvekkile kasıtlı olarak bildirmediği yıkım kararı sebebiyle müvekkilin dava açmasının önüne geçmek maksadıyla beyanı alındığını, müvekkil şirketin tacir olmasından bahisle genel işlem koşullarının bulunmadığı yönünde yapılan değerlendirmenin usul ve yasaya aykırı olduğunu, gerek yıkım işlemine dayanak teşkil eden Belediye Encümeni kararının gerekse de Belediye Meclisi kararının tarihlerine bakıldığında, söz konusu kararların satış ilişkisinden önce alındığını, davalı banka taşınmaz hakkında davalı idare tarafından alınan bu kararları müvekkile bildirmeksizin, hakkında yıkım kararı bulunan taşınmazı müvekkile sattığını, satış sözleşmesinde satıcının borcunu tam olarak ifa etmiş sayılması için satılanı gerek hukuki gerek maddi ve ekonomik ayıplardan arınmış olarak alıcıya teslim etmiş olması gerektiğini, davalı banka taşınmaz hakkında alınan yıkım kararlarını müvekkilden gizleyerek, müvekkile bu konuda hiçbir bildirimde ve ihtarda bulunmaksızın taşınmazı sattığını müvekkilinin zarara uğramasına sebep olduğunu davalı satıcı, satılan taşınmazdaki bu durumun varlığını bilmese bile sorumluluktan kurtulamayacağını, müvekkil tarafından satın alınan taşınmazın ayıplı olduğu, hakkında yıkım kararı bulunan taşınmazın satımı yapılmakla ayıba karşı tekeffül hükümleri kapsamında gerçekleşen zarardan davalının sorumlu olduğuna yönelik iddialarının mahkemece dikkate alınmadığını, satış şartnamesinin 2 nci maddesi ile yer teslim tutanağı içeriğine göre müvekkilin ilgili kurumlarda gerekli araştırma ve incelemeyi yaptığını ve taşınmazı mevcut hali ile kabul ettiğini beyan etmekle davalı satıcıdan ayıp iddiasına dayalı zarar talebinde bulunamayacağı gayrimenkul satış şartnamesinin ihaleye katılan davacı yönünden bağlayıcı olduğu keza yer teslim tutanağındaki davacı beyan ve kabulü nedeniyle ayıba bağlı haklarını kullanamayacağı şeklindeki değerlendirme ile yerel mahkemece ayıba karşı tekeffül hükümleri hukuka aykırı olarak somut olayda uygulamadığını, gerekçeli kararda davanın reddine sebep olan ve müvekkil yönünden bağlayıcı olduğu değerlendirilen beyanın geçerliliği bulunmadığını, davalı bankanın yıkım kararını müvekkile bildirmemekle ağır kusurlu davrandığını, davalı bankanın ağır kusurlu hareketleriyle dava konusu taşınmaz hakkındaki yıkım kararını gizlemesinin dürüstlük

ayıba bağlı haklarını kullanamayacağı şeklindeki değerlendirme ile yerel mahkemece ayıba karşı tekeffül hükümleri hukuka aykırı olarak somut olayda uygulamadığını, gerekçeli kararda davanın reddine sebep olan ve müvekkil yönünden bağlayıcı olduğu değerlendirilen beyanın geçerliliği bulunmadığını, davalı bankanın yıkım kararını müvekkile bildirmemekle ağır kusurlu davrandığını, davalı bankanın ağır kusurlu hareketleriyle dava konusu taşınmaz hakkındaki yıkım kararını gizlemesinin dürüstlük kurallarına açıkça aykırı olduğunu, davalının satımdan sonra ortaya çıkan hukuki ayıptan sorumluluğu söz konusu olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu taşınmaz satım sözleşmesi nedeniyle davalının ortaya çıkan hukuki ayıptan sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5691, Karar No: 2019/11531, Tarih: 04.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/5691 E.  ,  2019/11531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ :İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, istinaf isteminin kabulü üzerine davalı ... ve davalı ... Temizlik Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince bu kararın temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı banka ile davalı borçlu ... arasında, borçlunun sahibi olduğu ... Temizlik ve Gıda Maddeleri isimli şahıs şirketi adına çekilmiş olan 16/02/2010 tarihli kredi sözleşmesi akdedildiğini, kredi borcunun ödenmemesi üzerine kredi borçlusu aleyhine İzmir 17.İcra Müdürlüğü'nün 2015/10751 Takip sayılı dosyası ile yapılan takipte alacağı karşılayacak miktarda menkul gayrimenkul mal ile başkaca hak ve alacak bulunmadığını, menkul haczinde borçlulara ait haczi kabil mal bulunamadığını, haciz tutanaklarının İİK'nun 105/2 Maddesi gereğince geçici aciz vesikası hükmünü aldığını, davalı ...'in alacaklılardan mal kaçırma kastı ile adına kayıtlı bulunan ... plakalı aracını yakın arkadaşı ...'a ve ... plakalı aracını ise ... Temizlik Gıd. San. ve Tic. Ltd. Şti. şirketine devrettiğini, ayrıca müvekkilinin alacağının dava konusu tasarruftan önce doğduğunu belirterek, ... plakalı araç yönünden davalıların alacaklıları zarara sokmak kastı ile yaptıkları devir işlemlerinin İİK'nun 277.maddesi gereğince iptaline, İzmir 17. İcra Müdürlüğü'nün 2015/10751 takip dosyasındaki alacak ve ferileri ile sınırlı olmak üzere cebri icra yetkisi verilmesine, ... plakalı aracın ise dava açıldıktan sonra üçüncü kişilere devredilme ihtimaline binaen elden çıkartılma tarihindeki değerinin belirlenerek alacağın faiz ve ferileri ile yapılan takip masrafları da gözetilerek davalı ...'dan nakden tazmin edilerek müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temz. Gıd. San. Tic. Ltd. Şti vekili, ... plakalı aracın satışının gerçek bir satış olduğunu, aracın satış bedelinin gerçek değerini yansıttığını, müvekkili şirketin ... plakalı aracı, İzmir 26. Noterliği'nin 14.02.2014 tarihli ve 2687 yevmiye numaralı Araç Satış Sözleşmesi ile 10.000,00 TL bedelle aldığını ve satış bedelini banka aracılığıyla ödediğini, Türkiye İş Bankası Hesap Özeti'nde 14.02.2014 tarihine ait ...'e yapılan 10.000 TL'lik ödeme görüldüğünü, araç alındığında araçta şanzıman ve motor sorunları bulunduğunu, alındıktan sonra 4.500,00 TL daha masraf yapıldığını, dava konusu ... plakalı aracın Peugeot marka kamyonet tipi bir araç olup, müvekkili şirket tarafından kimyasal ürünlerin marketlere pazarlanması için kullanıldığını, söz konusu aracın üzerinde müvekkili şirketin logosunun bulunmasının da aracın aktif olarak kullanıldığını gösterdiğini, müvekkili şirket yetkilileri ile diğer davalı arasında herhangi bir akrabalık ilişkisi bulunmadığını, bu itibarla, müvekkilinin davalı borçlunun mali durumunun kötü olduğunu ve alacaklıyı zarara uğratma kastını bilmesinin mümkün olmadığı belirterek, haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... duruşma sırasında, borçlu ...'in yanında çalıştığını, arabaya ihtiyacı olduğundan Kia Saronto marka aracı 30.000,00 TL bedelle satın aldığını ve 6 ay kadar kullandıktan sonra arıza yaptığı için başkasına sattığını, her ne kadar ...'in yanında çalışmakta ise de onun ekonomik durumunu bilmediğini, satışın gerçek olduğunu beyan etmiştir.

Davalı ... duruşma sırasında, üzerine kayıtlı bir mal varlığı olmadığını, davaya konu araçları borçlarını ödeyebilmek için sattığını, herhangi bir mal kaçırma kastı olmadığını, davayı kabul etmediğini söylemiştir.

Mahkemece, davalılar arasında yapılan satışların gerçek olduğu, davalı ...'in borçlarını ödeme fikri ile elindeki taşınmazları sattığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Davalı ... duruşma sırasında, üzerine kayıtlı bir mal varlığı olmadığını, davaya konu araçları borçlarını ödeyebilmek için sattığını, herhangi bir mal kaçırma kastı olmadığını, davayı kabul etmediğini söylemiştir.

Mahkemece, davalılar arasında yapılan satışların gerçek olduğu, davalı ...'in borçlarını ödeme fikri ile elindeki taşınmazları sattığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi, tasarrufun iptalini gerektirir şartların oluştuğundan bahisle davacı vekilinin istinaf istemini yerinde bulunmuş ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden istinaf başvurusunun kabulü ile kararın HMK’nın 353/1-b.2 maddesi gereğince düzeltilmesine, davalı ... Temizlik Gıda San.ve Tic. Ltd şirketi açısından, İzmir 26.Noterliğinin 14/02/2014 tarih 2687 yevmiye nolu araç satış sözleşmesi ile davalı ... tarafından davalı ... Temizlik Gıda San. ve Tic. Ltd şirketine satışı yapılan ... plakalı 2004 model, Peugeot marka, Boxer Van 330 C2,0 HDI tipli, kamyonet cinsi araca ilişkin 14/02/2014 tarihli tasarrufun iptali ile İİK.nun 283 maddesi uyarınca davacı tarafa İzmir 17.İcra Müdürlüğünün 2015/10751 sayılı icra dosyasındaki asıl alacak ve ferileriyle sınırlı olmak üzere bu araç üzerinde cebri icra yetkisi tanınmasına; davalı ... açısından, davalı borçlu ...'in diğer davalı ...'a dava konusu ... plakalı Kia marka, 2006 model, Sorento tipi aracın devrine ilişkin İzmir 3. Noterliğinin 09/03/2015 tarih ve 7802 yevmiye nolu tasarrufun iptaline, araç dava dışı 4. kişiye devredildiğinden davalı ...'ın devir ettiği tarihteki gerçek değeri olan 39.100,00 TL'nin İzmir 17.İcra Müdürlüğünün 2015/10751 sayılı takip dosyasındaki davacı alacağı ve ferileri ile sınırlı olmak üzere davalı ...'dan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve davalı ... Temizlik Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen kabul ve düzeltme kararında, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen kabul ve düzeltme kararında, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... ve davalı ... Temizlik Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İzmir 5.Asliye Hukuk Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk dairesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.809,33 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ... Temizlik Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden alınmasına 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4021, Karar No: 2012/5652, Tarih: 16.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4021 E.  ,  2012/5652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ...: Beraat

Sanık ... Mahkumiyet

Sanık ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak mahkemesince her zaman karar verilmesi mümkün görülmüş KDV beyannamelerinden, 2004 yılı Şubat ve Mayıs aylarında matrah beyan edilmiş olması nedeniyle, son suç tarihinin Mayıs 2004 olduğu kabul edilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'ye yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, diğer sanık ...'ye yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık ...'nün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık ... hakkında “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, diğer sanık ... hakkında ise “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14733, Karar No: 2021/1584, Tarih: 23.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/14733 E.  ,  2021/1584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, DSİ'nin kamulaştırma alanında kalan tapulama harici arsada bulunan muhdesat niteliğindeki meyve ağaçlarının vekil edeni tarafından dikildiğini ileri sürerek, 300'e yakın meyve ağacının zilyedi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Hazine ve DSİ vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ilk hükümle, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 23.10.2015 tarihli ve 2014/13569 Esas, 2015/18962 Karar sayılı ilamı ile, ‘…Bir tespit davasının dinlenebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması gerekir. (HMK md. 106/2) Keşif sırasında dinlenen teknik bilirkişi 08.03.2013 tarihli krokili raporunda, davacının üzerinde meyve ağaçları şeklinde muhdesat meydana getirdiği alanın tapuya kayıtlı olmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu ancak krokide sadece (C) ve (E) harfleri ile gösterilen alanların baraj kamulaştırma sahasında kaldığı, (A), (B) ve (D) harfleri ile gösterilen alanların baraj kamulaştırma alanı içinde kalmadığı bildirilmiştir. Mahkemece, kamulaştırma alanı içinde kalsın kalmasın bu yerlerin tamamı üzerindeki muhdesatların tespitine karar verilmiştir. Ancak güncel hukuki yarar sadece kamulaştırma alanı içinde kalan yerlerde mevcut olduğu diğer yerler için hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmış ve bu sebeple teknik bilirkişi krokisinde (A), (B) ve (D) harfleri ile gösterilen yerler için davanın reddi gerekirken bu bölümler için de tespit kararı verilmesi doğru olmamıştır…’ gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemesince yeniden yapılan yargılama neticesinde, davacının davasının kısmen kabulü ile; tapulama harici bırakılan taşınmazın, 12.03.2013 tarihli fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen rapor ekinde sunulan krokide C harfi ile (322,49 M2) gösterilen bölümünde bulunan 9 adet yaşları 8-10 arası değişen nar ağacı, 4 adet yaşları 6-8 arası olan erik ağacı, 3 adet yaşları 5-6 arası değişen ceviz ağacı ve 30 adet yaşları 7-8 arası olan kavak ağacı ile B harfi ile ( 46,35 m2) gösterilen bölümünde 1 adet 7-8 yaşlarında nar ağacı ve 30 adet yaşları 3-4 arasında olan kavak ağacının davacı tarafından yetiştirildiğinin tespitine, 12.03.2013 tarihli fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen rapor ekinde sunulan krokide B, D ve E harfi ile gösterilen bölümlerle ilgili davacının davasının reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı ... ve DSİ vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.