muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10293, Karar No: 2019/7428, Tarih: 08.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10293 E.  ,  2019/7428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Emanetin 2013/13647 sırasında kayıtlı suçta kullanılan bıçak üzerinde yapılan inceleme sonucu Emniyet Genel Müdürlüğü Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 13.11.2013 tarihli rapora göre, bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen yasak niteliğini haiz bıçaklardan olduğu anlaşılmakla, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan zaman aşımı süresince kamu davası açılıp hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nin 58. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından, tekerrüre esas alınan ilamda mahkeme adının Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi yerine, Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edildiğinden bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8054, Karar No: 2015/13968, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8054 E.  ,  2015/13968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/609-2013/501

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7679, Karar No: 2008/6982, Tarih: 24.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/7679 E.  ,  2008/6982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı arsa sahibi tarafından açılan davada, davalı yüklenicilerin sözleşme gereği edimlerini yerine getirmeyerek inşaatı teslim etmemeleri nedeniyle cezai şart olarak alınan 20.000 ABD Dolarlık bono ve daha önceki zararlar karşılığı alınan 10.000 ABD Dolarlık bono bedelleri ile aylık 400 ABD Doları üzerinden gecikme tazminatı karşılığı 23.200 ABD Doları olmak üzere, toplam 53.200 ABD Doları’nın Türk Lirası karşılığı olan 71.027,32 YTL’nin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsili talep edilmiş, mahkemece, davanın aynen kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı arsa sahibi ...’a Ankara 16. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.04.2000 gün 1990/1431 E. ve 2000/331 K. sayılı ilâmıyla hacir altına alınarak Leyla Leyal Özkan vasi tayin edilmiş olup, dava vasi tarafından açıldığından, vasinin karar başlığında gösterilmemiş olması maddî hataya dayalı olup, mahkemesince her zaman düzeltilebileceğinin tabiî bulunmasına göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibi ile davalı ... arasında, daha önce düzenleme şeklinde akdedilen 13.09.1993 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin mahkeme kararıyla feshinden sonra davalı ...'ın da yüklenici sıfatıyla katıldığı 07.02.2000 günlü sözleşme akdedilmiş, sözleşmenin 3. maddesinde mahkeme kararı ile fesih edilen ilk sözleşme vecibelerinin yüklenici ...'a yüklediği gecikme cezalarının 01.01.2000 tarihi itibariyle 10.000 $ olduğu hususunda taraflar mutabık kalarak yüklenici bunu teminen davacıya 30.09.2000 vadeli senet vermiştir. Sözleşmede bu bedelin yapı kalitesi arttırılarak ödenmesi hususunda tarafların mutabık kaldıkları da yazılıdır. Sözleşmenin 4. maddesinde yapı kalitesi ile ilgili yeni şartlar (9) kalem halinde belirtilmiş, bu şartların yerine getirilmemesi halinde 10.000 $ tutarındaki senedin, mal sahibi tarafından tahsil edileceği kararlaştırılmıştır. Mahkemece alınan 08.02.2007 havale tarihli bilirkişi raporu içeriğinden, davacıya ait 2 dubleks meskendeki işlerde, sözleşmeye göre farklı yapılan imalâtların kalite farkının, dava

tarihi itibariyle 900,00 YTL olduğu hesaplanmıştır. Sözleşmenin 4. maddesinde kararlaştırılan, yapı kalitesinin arttırılmasına ilişkin işlerin yüklenici tarafından büyük oranda ikmâl edildiği sadece 900,00 YTL’lik nesafet farkı bulunduğu anlaşıldığından 10.000 $ bedelli bonoya dayalı olarak 900,00 YTL’nin tahsiline karar verilmesi yerine 10.000 $’la ilgili davacı talebinin aynen kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

3-Yanlar arasındaki ek sözleşmenin İdari Şartlar başlıklı 3. maddesi son paragrafında yapının zamanında tamamlanıp, oturma ruhsatının alınabilmesinin garantisi olarak yüklenicinin sözleşme tarihinde mal sahibine 30.12.2000 vadeli 20.000 $ tutarında bir garanti senedi verdiği yazılıdır. Sözleşmenin 5. maddesine göre tüm işlerin tamamlanıp, oturma ruhsatı alınması için kararlaştırılan süre sözleşme tarihinden itibaren 8 ay olup, inşaatın bu süre içinde tamamlanıp oturma ruhsatının alınamaması halinde geciken süre için yüklenici, mal sahibine 2 daire için toplam 400 $/ay gecikme cezası ödeyecektir. Davalı yükleniciler, dava tarihine kadar geçen 58 aylık süre içinde inşaatı bitirip oturma ruhsatı da alamadıklarından, 58 aylık süre için aylık 400 $ karşılığı 23.200 $ gecikme cezasına hükmedilmesi doğru ise de, sözleşmede aksine bir düzenleme yer almadığı halde, inşaatın tamamlanıp, oturma ruhsatının alınabilmesinin garantisi olan ve yüklenici tarafından mal sahibine verilen 20.000 $ tutarında senet bedelinin ayrıca hüküm altına alınması da doğru olmamış karar bu yönden de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine 2. ve 3. bentler gereğince temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, davalılar Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmadığından yararlarına duruşma vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 24.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39431, Karar No: 2017/21560, Tarih: 12.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39431 E.  ,  2017/21560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı alınması gerekmektedir.

Somut olayda, Mahkemece verilen karar davalı ... Tem. San ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Tem. Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek maktu temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, davalılar vekiline eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla temyiz kanun yolunda da uygulama alanı bulan 6100 sayılı Kanun'un 344. maddesi uyarınca anılan davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklenildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/10/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5869, Karar No: 2017/11315, Tarih: 06.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/5869 E.  ,  2017/11315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay yerinden alınan ve yaptırılan inceleme ile sanığa ait olduğu anlaşılan parmak izinin elde edildiği ikametin sahibi olan katılana yönelik atılı suçların sübut bulacağı, ancak diğer ikamet sahibi katılana yönelik suçlar bakımından ise atılı suçu kabul etmeyen sanığın savunmasının aksini gösteren, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delillerin neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yetersiz gerekçe ile sanığın her iki katılana yönelik atılı suçları işlediğinin kabulü ile hüküm kurulduğu gibi, bahse konu parmak izi ile ilgili olarak dosya içerisindeki olay yeri inceleme raporu ekinde yer alan bulgu/delil listesinde parmak izinin oda kapı yüzeyi ve karıştırılan kutu yüzeyinden elde edildiği belirtilmesine karşın bu parmak izinin aynı bahçe içerisindeki suça konu iki farklı ikametin hangisinden alındığının tam olarak anlaşılamaması karşısında, bu hususun açıklığa kavuşturularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9064, Karar No: 2014/10871, Tarih: 30.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9064 E.  ,  2014/10871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 168 ada 21 parsel sayılı 15.170,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden ...ye kalan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu ve vergi kayıtlarına da dayanmıştır. Mahkemece kesin süre içinde keşif giderinin karşılanmadığı gerekçesiyle verilen kararın doğru olmadığına yönelik usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 30.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4906, Karar No: 2018/9413, Tarih: 22.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4906 E.  ,  2018/9413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında 2004 yılında sim kartını ve kimliğini kaybettiğini, bunu ele geçiren insanların adına sahte işlemler yaptıklarını, şirketin ortağı olmadığını belirtmesi, temyiz aşamasında sanığın dosyaya sunduğu 12.11.2018 tarihli dilekçesinde 2011 ve 2012 yılları arasında cezaevinde tutuklu kaldığını bildirerek sahte belge düzenlemesinin mümkün olmadığını beyan etmesi, UYAP üzerinden yapılan araştırmada sanığın 15.07.2011-03.11.2011 tarihleri arasında Bakırköy/Metris 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğunun anlaşılması, dosyada mevcut 12.09.2012 tarih 2012/A-1556/24 sayılı Vergi Tekniği Raporunda şirket müdürüne ulaşılamaması nedeniyle gerçekte faturaları kimin düzenlediğini bilmenin tam olarak mümkün olmadığının ve sahte faturaların düzenlendiği tespit edilen dönemlerde şirket ortağı olan ... ve ... tarafından düzenlendiğinin kabul edileceğinin belirtilmesi, 2010 ve 2011 yıllarında düzenlenen faturaların gerçek alım-satım karşılığı olmadan düzenlendiğinin anlaşılması ancak 2012 yılında düzenlenen faturalara ilişkin bu tespite imkan veren yeterli bilgi ve belgenin dosya içerisinde bulunmaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; 2012 takvim yılında düzenlenen suça konu faturaları kullanan kişi/şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu kişi/şirketler hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ile suç ve cezada şahsilik prensibi gereğince 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte olarak düzenlenen faturaların kimin tarafından düzenlendiğinin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için; suça konu faturaları kullanan kişi/şirket yetkilileri de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve yüzleştirme yapılması, şirketin diğer ortağı olan ...'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi ile gerekirse imza ve yazı örneklerinin alınması, suça konu faturalar temin edilerek bu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ve ..

...'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi ile gerekirse imza ve yazı örneklerinin alınması, suça konu faturalar temin edilerek bu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ve ...'a ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile dava konusu yapılmayan sahte belge kullanma ve defter ve belge gizleme suçuna ilişkin düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Sanık hakkında "2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait farklı tarihlerde birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle, 2011 takvim yılında sanığın cezaevinde bulunduğu tarihler dışında düzenlenen faturaların hangi tarihlerde ve kaç adet düzenlendiğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, yine 2012 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturalara ait bilgilerin dosya kapsamında bulunmaması nedeniyle bu takvim yılına ilişkin düzenlenen faturaların da ilgili vergi dairesinden sorulmasından sonra sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c- İddianamede sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, belirtilen maddenin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

d- Sanığın üzerine atılı suçlara ilişkin "213 sayılı Yasanın 359/b" olan yasa maddesinin hüküm fıkrasında "213 sayılı Yasanın 359/b-2" olarak yanlış yazılması,

e- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11965, Karar No: 2018/9643, Tarih: 17.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/11965 E.  ,  2018/9643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanığın mısır koçanı ekili tarlada hasat zamanında tarlayı yakmak suretiyle ortaya çıkan mısır koçanlarını çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141. maddesinden yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan temel cezanın TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca 120 gün adli para cezası olarak belirlenmesinden sonra aynı Kanun'un 152/2-a maddesinin hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan şekliyle uygulanması sonucu temel ceza üzerinden iki kat artırım yapılarak sanığın 360 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve devamındaki uygulamalar ile sonuç olarak 7500,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği; ancak hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle TCK'nın 152/2. maddesinin 2. fıkrasında yer alan

''iki'' ibaresinin ''bir'' ibaresi şeklinde değiştirildiğinin anlaşılması karşısında sanık lehine yapılan bu değişikliğin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde ''TCK''nın 151/1. maddesi uyarınca belirlenen 120 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 152/2-a maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak 240 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılarak 300 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 250 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'', aynı Kanun'un 52/2 maddesi uyarınca mahkemenin takdirine göre günlüğü 20,00 TL'den hesaplanmak suretiyle 5000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına'', karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10169, Karar No: 2021/12562, Tarih: 15.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10169 E.  ,  2021/12562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık müdafisinin 29/05/2015 tarihli duruşma için 28/05/2015 havale tarihli, mazeret dilekçesi verdiği halde, sanık müdafisinin mazeret talebi okunmadan ve bu taleple ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yokluğunda mahkumiyet hükmü kurmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.