muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5210, Karar No: 2010/6039, Tarih: 06.05.2010

Bu nedenle; mahkemece, 1968 yılında kesinleşen orman tahdidinin seri bazda yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, seri bazda yapıldığının ve taşınmazın seri bazda yapılan orman tahdidinin dışında kaldığının anlaşılması halinde, seri dışında kalan taşınmazlar yönünden orman kadastro komisyonunca her hangi bir inceleme yapılmadığından, kesinleşen bir orman kadastrosundan söz edilemeyeceği gözetilmeli, eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğrafları ile topoğrafik fotogometri yöntemiyle düzenlenmiş kadastro paftası örneği ile tüm komşu parsel tutanak ve dayanakları ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, eski tarihli memleket haritası ile ... fotoğrafları ile, fotogrometri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp taşınmazın bu belgelerde niteliğinin ne şekilde görüldüğü, imar, ihya ve zilyetliğinin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı, zilyetlik ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı taşınmazın bitki örtüsü toprak yapısı ve eğimi belirlenmeli orijinal renkli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde bir biri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, orman içi açıklığı konumunda bulunup bulunmadığı ve orman içi açıklıklarının zilyetlikle kazanılamayacağı düşünülmeli, yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ihya yapılmış ise hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü sorulmalı, taşınmazın konumu, eğimi ve bitki örtüsü dikkate alındığında, sürdürülen zilyetliğin ekonomik amacına uygun, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı belirlenip, önceki ziraatçi ve ormancı bilirkişiler raporlarındaki bulgularda değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ; 1) Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle; müdahil davacıların temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) 2. bendde açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının düzeltilerek ONANMASINA,

3) 3. bendde açıklanan nedenlerle Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 06/05/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13166, Karar No: 2017/12041, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/13166 E.  ,  2017/12041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13191, Karar No: 2013/3954, Tarih: 11.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/13191 E.  ,  2013/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Katılan ...'a yönelik; 765 sayılı TCK.nun 342/1 mad.ce 2 yıl H.C. (her iki sanık hakkında ayrı ayrı uygulanmak üzere) 2-Katılan ...'e yönelik; 765 sayılı TCK.nun 342/1 mad.ce 2 yıl H.C. (her iki sanık hakkında ayrı ayrı uygulanmak üzere)

1- Sanık ... müdafii ile sanık ...'nun mazeret dilekçeleri sundukları 22.12.2008 günlü oturumda mazeretleri kabul edilerek bir sonraki oturumun 17.03.2009 gününe bırakıldığı halde çıkartılan tebligatlarda duruşma gününün 24.03.2009 olarak belirtilmesi suretiyle bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan sanıklar ve müdafiinin yokluklarında karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2- Sanık ... hakkında ''sanıkların suç işleyiş biçimlerine göre ileride bir daha suç işlemeyecekleri yönünde kanaat oluşmadığı'' şeklindeki isabetsiz ve yetersiz gerekçe ile CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11289, Karar No: 2016/8572, Tarih: 14.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/11289 E.  ,  2016/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : 1-)Sanık ... hakkında;

a-)TCK’nın 52/1-a, 31/2, 50,52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

b-)TCK’nın 116/2, 119/1-c, 31/2, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-)Sanık ... hakkında;

a-)TCK’nın 152/1-a,31/2, 62, 50, ve 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

b-)TCK’nın 116/2, 119/1-c, 31/2, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığı suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri suça sürüklenen çocukların müdafiileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların fikir ve eylem birliği içerisinde olay tarihinde ... ilinde bulunan ... İlkokulunun bahçe duvarından atlayarak içeri girdiklerini,kazan dairesinin alüminyum kapısının ızgaralarını sökmek suretiyle okulun içerisine girdiklerini daha sonra kantin kısmına geçtiklerini, kantinde bulunan 15 TL madeni para ile bir adet topkek, bir adet jelibon ve bir şişe suyu aldıkları iddia olunan olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların ikrarı, mağdurların beyanları, tutanaklar, bilirkişi raporu ile dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocukların mahkumiyetine yönelik hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden; 5237 sayılı TCK’nın 142/4 maddesindeki ‘’hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali veya mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz’’ hükmü uyarınca suça sürüklenen çocuklarının eylemlerinin şikayete tabi olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların müdafiilerinin mala zarar verme suçunun işlendiğinin sabit olmadığına ve suç subut bulmadığına dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12099, Karar No: 2010/2838, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12099 E.  ,  2010/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Tapuda tarla olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde 9 yaşında 2200 adet kavak ağacı dışında ayrıca sınır ağacı niteliğinde 7 ceviz ve 6 asma ağacı ile 109,03 m2 yüzölçümlü bir yapı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazda yapının kapladığı alan dışındaki kısmının tamamı kapama kavaklık olarak kabul edildiği halde sulu tarıma göre arazi değeri bulunup bu değere kavakların rayiç değerinin eklenmesi suretiyle değerlendirilip üzerinde bulunan ceviz ve asma ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre kapama kavaklığa değer biçilirken, kavakların bir yılda hasat edilemeyeceği gözönünde tutularak, öncelikle kaç yaşında kesim çağına geleceği resmi verilere dayanılmak suretiyle tespit edilmeli, kesim çağında elde edilecek brüt gelir yine resmi verilere göre belirlenerek bundan kavakların kesim çağına kadar geçecek süre içindeki masraflar (üretim giderleri) düşüldükten sonra kesim yılına bölünmek suretiyle dekar başına elde edilecek yıllık net gelir bulunmalı, bu net gelire de kapitalizasyon faizi uygulanarak kapama kavaklığın kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir.

Taşınmaz kapama kavaklık olarak değerlendirildiğinde kavak ağaçlarının zeminle birlikte bu değerlendirmenin içinde yer alıp, ayrıca kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle kavak ağaçları dışındaki meyveli ağaçların değeri de kapama kavaklık olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların ancak idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların ancak idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bozma nedeni doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4457, Karar No: 2024/5509, Tarih: 05.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4457 E.  ,  2024/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04.09.2024

SAYISI : 2024/1558 E., 2024/1075 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ... vd.

DAVA TARİHİ : 19.06.2023

KARAR : Temyiz başvuru talebinin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/176 E., 2023/414 K.

Taraflar arasındaki irtifak hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın görev yönünden usulden reddine (görevsizlik) karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.09.2024 tarihli ek karar ile davacılar vekilinin temyiz başvuru talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesince verilen, davacılar vekilinin temyiz başvuru talebinin reddine ilişkin 04.09.2024 tarihli ek karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesinde, temyiz edilemeyen kararlar düzenlemesinin yer aldığı, 362. maddenin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca "Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararlar..." şeklindeki düzenleme karşısında, anılan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemeyen kararlardan olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak karar verilmesi ve iş bu karara karşı yapılan temyiz başvurusuna ilişkin, temyiz başvuru talebinin reddine karar verilmesi doğru olup anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 346 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Belirtilen nedenlerle; temyiz başvuru talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1931, Karar No: 2006/3440, Tarih: 04.04.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/1931 E.  ,  2006/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Kırıkkale İş Mahkemesi

Tarih               :24.11.2005
Yargıtay — Esas No: 2011/1138, Karar No: 2011/9889, Tarih: 12.07.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1138 E.  ,  2011/9889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... ile davalılardan asil ... ile vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan asil ve avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, icra takibine konulan senedin davacı ... A.Ş tarafından vade ve düzenleme tarihi boş olarak yazılı anlaşmaya göre, ve alacaklarının teminatı için düzenlenip şirket yetkilisi ... tarafından imzalanarak davalı ...Ltd. Şti’ne verildiğini, mülkiyeti davacıya ait otelin 1999 yılanda davalı şirkete kiraya verildiğini, davalı şirketin oteli almak isteyince 30.10.2002 tarihinde haricen Satış Vaadi Sözleşmesi düzenlendiğini ve satış bedelinin toplam 1.750.000 Euro olarak kararlaştırıldığını, davalı alıcının satış vaadi planına uymadığını, satış vadi sözleşmelerinin Ekim 2003 tarihinde davacı şirketçe feshedildiğini, teminat amacıyla verilen senedin takibe konulduğunu ileri sürerek, müvekkillerinin teminat senedinden dolayı borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dosya kapsamı, davacının davasından feragat etmesi, davalıların bu feragata ilişkin karşılıklı, yargılama gideri, vekalet ücreti, tazminat talepleri olmadığını bildirmeleri karşısında, davanın feragat nedeniyle reddine, talep edilmediğinden davalılar lehine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına tedbirlerin kaldırılmasına ve teminat mektubunun davacılara iadesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacı yanın davasından feragatinin, davalının kabulüne bağlı olmayan taraflar arasında kesin bir hükmün sonuçlarını ihtiva edecek olmasına, davalı yanın bir alacağı var ise her zaman bu alacağını açacağı bir dava ile talep etmesinin mümkün bulunmasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 825,00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22005, Karar No: 2018/2419, Tarih: 13.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22005 E.  ,  2018/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 13.03.2018 tarihinde taraflardan kimsenin gelmemiş olması nedeniyle işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmet, sayaç okuma ve iletim bedellerini tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 19.01.2016 tarihinde harcını ikmal ederek talebini 195.472 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 195.472 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmet, sayaç okuma ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının

EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve

yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişiklikleri, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmet, sayaç okuma ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.