muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3144, Karar No: 2023/10016, Tarih: 31.10.2023

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Birleştirilen dosyaya ilişkin kararın bozma ile kesinleşmiş olması nedeniyle birleştirilen davanın davalısı TREDAŞ vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Davacı ve asıl dava dosyasının davalısı ... vekillerinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede ise karar tarihinde yürürlükte bulanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davacı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değildir.

4. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olup asıl davada düzenleme ortaklık payı ile ilgili olarak, % 40 oranını aşan alana ilişkin ödemenin yapıldığının tespit edilmiş olması nedeniyle, bu hususta da karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken, hükmün gerekçesine göre sehven kabul kararı verilmesi ( ayrıca davacı vekilinin 06.07.2022 ve 04.12.2022 tarihli dilekçelerinde de davalı ... Başkanlığınca ödemenin yapıldığı kabul edilmiştir.) bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Birleştirilen dosyanın davalısı TREDAŞ vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı ve asıl davanın davalısı ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı kalan harcın birleştirilen dosyanın davalısı TREDAŞ'tan alınmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ile asıl davanın davalısı ... Büyükşehir Başkanlığına iadesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7917, Karar No: 2011/11178, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7917 E.  ,  2011/11178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 6.632,66 TL. ortak gider alacağının davalılardan arsa payları oranında tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın bir kısım davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davalıların herbirinin payı için istem konusu edilip kabulüne ve reddine karar verilen miktarlar 1.540 TL'nin altındadır.

HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.540 TL'sini geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçelerinin REDDİNE, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9333, Karar No: 2013/4845, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9333 E.  ,  2013/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan sanık ... hakkında akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve diğer sanıkların atılı suçtan beraatlerine dair İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.03.2009 gün ve 2006/209 Esas, 2009/32 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekili ve sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5138, Karar No: 2017/5405, Tarih: 25.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/5138 E.  ,  2017/5405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanığın bu hakları kullanmaktan yoksunluğunun; (3) numaralı fıkra gereğince sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi ayrıca hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “17.07.2010” yerine “2010” olarak yazılması,

3-Hüküm fıkrasının 4. paragrafında gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında “83 gün adli para cezası” yerine maddi hata sonucu “125 gün adli para cezası” olarak yazılması,

4- Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığı Emanet Memurluğu’nun 2010/414 sırasında kayıtlı suç konusu uyuşturucu maddenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Sanık hakkında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması,

2- Gerekçeli karar başlığında “2010” olarak yazılan suç tarihinin çıkarılarak yerine “17.07.2010” ibaresinin yazılması,

3-Hüküm fıkrasının 4. paragrafında gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında maddi hata sonucu yazılan “125 gün adli para cezası” ibaresinin çıkarılarak yerine “83 gün adli para cezası” ibaresinin yazılması,

4- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne “…2010/492” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 2010/414” ibaresinin eklenmesi,

suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21032, Karar No: 2015/9872, Tarih: 04.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21032 E.  ,  2015/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma-taksirle yaralama

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile gece vakti, aydınlatmalı, tek yönlü ve üç şeritli yolun sağ şeridinde seyir halinde iken, katılanın yolda tekeri patlayan ve emniyet şeridinde dörtlü flaşörlerini yakarak duran, beton mikseri kamyon sürücüsü arkadaşı ... yardım etmek için, idaresindeki beton mikserini bu kamyonun önünde, emniyet şeridinde durdurup, aracının kapısını açarak yola indiği sırada, sağ şeritten gelen sanığın fren izi olmadan katılana çarptığı ve katılanın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı ve sanığın olaydan sonra alınan raporunda 90 promil alkollü olduğunun belirlendiği olayda; sanığın flaşörleri yanan arızalanan aracı ve önündeki aracı fark ettiği şeklindeki beyanı, kamyona çok yakın olarak geçtiği sırada olayın meydana geldiği, olaydan yaklaşık 1 saat kadar önce yemek yerken 4 adet bira içtiği yönünde açık beyan karşısında alınan alkol miktarının 100 promil civarında olduğu, sanığın güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde alkollü olarak araç kullandığının ve olayın alkolün etkisi ile meydana geldiğinin kabulü ile sanığın üç şeritli yolda, park halindeki araçları gördüğü anda manevra kabiliyeti olmasına ve fren tedbirine başvurması gerekir iken, katılana çarptığı, dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve bilinçli taksirle yaralama suçlarının oluştuğu, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüşmüş olması karşısında, sanığın yalnızca taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, sanığın kusursuz olduğu yönündeki isabetsiz bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4902, Karar No: 2014/7942, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4902 E.  ,  2014/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 21.11.2013 gün ve 13571-27189 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/20836, Karar No: 2014/8232, Tarih: 29.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/20836 E.  ,  2014/8232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/163044

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2012

NUMARASI : 2011/1202 (E) ve 2012/287 (K)

SUÇ : Mühür bozma

1-Sanığın “ Sözkonusu fırın benim üzerimeydi. Ancak çocuklarım A.. ve Ü..P.. işletiyorlardı. Sonradan ben bu fırının ruhsatını da oğullarıma devrettim. Şuan fırınla bir ilgim alakam kalmadı. Daha önceki ifademde ruhsat benim üzerime olduğu için suçu üstlenmiştim. Ancak ruhsat benim adıma olmasına rağmen işletenin çocuklarım A.. ve Ü..P..'dır. Ben sadece babaları olarak sorumluluğu almak istemiştim. Mühürü bozan ben değilim” şeklindeki savunması, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/622 Esas sayılı dosyasında sanık hakkında 09.03.2011 tarihli eylemle ilgili görülen dava sonucunda beraat kararı verilmesi, sanığın oğulları A.. ve Ü..P.. hakkında aynı yere ilişkin mühür bozma eylemleri nedeniyle kamu davaları açılmış olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; suça konu işyerinin sahibinin kim olduğunun ve hangi tarihlerde devredildiğinin tespit edilmesi, sanığın oğulları olan A.. ve Ü..P..nın tanık olarak dinlenilmesi, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/622 Esas sayılı dosyasının ilgili evraklarının denetime olanak sağlayacak şekilde dosya arasına alınması ve sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında 09.03.2011 tarihli eylemle ilgili olarak Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/622 Esas sayılı dosyasında beraat kararı verildiği ve UYAP verilerine göre kesinleştiğinin anlaşılması karşısında mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3848, Karar No: 2015/5080, Tarih: 17.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3848 E.  ,  2015/5080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira, Hakaret, Tehdit

Hüküm : Sanıklar ..., ..., ..., Hatice Yılmaz, ..., Sultan Sökel, ... hakkında iftira suçundan beraat, Sanık ... hakkında tehdit suçundan beraat, Sanık ... hakkında TCK'nın 125/1, 4, 43/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Yapılan yargılama sonunda sanıkların suç kastıyla hareket etmedikleri gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelemesinde ise,

A-Hakaret suçu yönünden:

1)5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi hükmü karşısında, adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiği halde gün olarak belirlenen adli para cezasının hemen paraya çevrilerek, indirimin bu miktar üzerinden yapılmış olması,

2)Sanığın, katılan hakkında öğretmen olarak çalıştığı okulda öğrenciler arasında ayrımcılık yaparak kendi çocuğu da dahil olmak üzere çocukların mağduriyetine sebep olduğunu beyan etmesi karşısında, katılanın TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince görevi nedeniyle hakarete maruz kaldığının gözetilmemesi,

3)Eylemin alenen gerçekleştiği gerekçesiyle TCK'nın 125/4. maddesinin ek savunma verilmeden uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

4)Oluş, dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre, sanığın eyleminin 28.05.2009 tarihinde okul müdürü odasında gerçekleştiği, değişik zamanlarda hakaret ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut bir delil bulunmadığı ve TCK’nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, zincirleme suç hükümleri kapsamında kaldığından bahisle fazla ceza tayini,

5)“Herhangi bir neden görülmediğinden” şeklinde yetersiz gerekçe gösterilerek belirlenen cezada TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

B-Tehdit suçu yönünden;

Sanığın, olay günü “seni görevden attıracağım, seni süründüreceğim” şeklindeki sözlerinin TCK'nın 106/1-2. cümlesine temas eden tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14695, Karar No: 2017/4783, Tarih: 23.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/14695 E.  ,  2017/4783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 04.03.2006 tarihinde davalı şirketin Ümraniye mağazasında tekstil reyon elemanı olarak çalışmaya başladığını, işten çıkarıldığı 15.08.2014 tarihine kadar aynı görevde çalıştığını, davalının mağazanın kapatılıp müvekkilinin kovulmasından yaklaşık iki hafta sonra hem müvekkiline başka bir mağazada işe başlaması hususunda ihtarname gönderdiğini, hem de müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesi hususundaki ihtarını istifa kabul etmek suretiyle iş akdinin istifa nedeniyle sonlandırdığını bildirdiğini, davalı işverenliğin feshinin haksız ve geçersiz olduğunu, müvekkilinin iş yeri olan ... mağazasının kapatılacağının davalı işverenin yetkilileri tarafından 03.07.2014 tarihinde müvekkili ve diğer çalışanlara sözlü olarak bildirildiğini, akabinde Genel Müdürlükten 3 kişilik bir heyetin mağazaya gelerek tüm çalışanlarla teker teker görüşüp başka mağazalara gitmek isteyenler ve tazminatları ödenmek suretiyle ayrılmak isteyenlerin listesinin oluşturulduğunu, davalı işverenlik yetkilileri tarafından müvekkili ve başka mağazalara gitmek istemeyenlerin tazminatlarının ödeneceği hususunda söz verildiğini, işyerinin kapanışına ilişkin yapılacaklar listesinin iş yeri panosuna asılarak ilan edildiğini, ilan edilen bu listede son madde olarak personelin kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ücretlerinin ödeneceğinin belirtildiğini, Ümraniye mağazasının 15.07.2014 tarihinde müşterilere kapatıldığını, müvekkili ve diğer çalışanların mağazanın tüm kapanış işlemlerini 22.07.2014 tarihine kadar çalışarak tamamladıklarını, bu tarihte Genel Müdürlükten yetkililerin mağazaya gelerek daha evvel tazminatları ödenerek iş akitlerine son verileceklerin teker teker görüşmeye çağırılarak tazminatlarının ödenmeyeceği belirtilerek üç sayfalık içeriğini okumalarına dahi müsaade edilmeyen evrakları imzalamaları konusunda baskı yapıldığını, ancak müvekkili ve diğer çalışanların imzalamadıklarını, 26.07.2014 tarihinde müvekkili ve arkadaşlarının mağazaya alınmadıklarını, müvekkilinin ve diğer çalışanların bu durumu tutanak altına alarak mağazanın kapatıldığını ... 21. Noterliğinin 31.07.2014 tarih ve 84547 yevmiye numaralı noter tutanağı ile tespit ettirdiklerini, daha sonra kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesi için davalıya ihtarname gönderdiklerini, hiçbir açıklama yapılmayan müvekkiline mağaza kapanışından iki hafta sonra davalı işverenliğin keşide ettiği ihtarname ile ... ... mağazasına transfer edildiğinin bildirildiğini, müvekkili tarafından cevabi ihtarname keşide edilerek teklifin reddedildiğini, davalı işverenlikçe bu defa 15.08.2014 tarihli başka bir ihtarname gönderilerek müvekkilinin iş akdinin istifa nedeniyle sona erdiğinin belirtildiğini, davalının hem müvekkilini işten kovduğunu, hem de tazminatlarının ödenmesine yönelik ihtarnameyi istifa saydığını belirttiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı mağazanın kapatılması yönünde verilen karar üzerine müvekkili şirket tarafından davacının yeni görev yerinin kendisinin fesih ihbarnamesini göndermesinden günler önce bildirildiğini, fakat davacının işbu atama yazısını tebliğ almaktan imtina ettiğini, bunun üzerine müvekkili şirketin davacıya yeni iş yerini noter ihtarıyla bildirdiğini, bu bildirim üzerine davacının cevabi ihtarname ile iş sözleşmesini tek taraflı olarak feshettiğini bildirdiğini, akabinde davacının yeni görev yeri bildirimini konu alan ihtarnameye cevaben keşide ettiği cevabi ihtarname ile yapılan transferlerin keyfi yapıldığını ve belirtilen atamayı kabul etmediğini belirttiğini, dava dilekçesinde iş sözleşmesinin müvekkili şirket tarafından yeni işyerinin bildirilmemesi sebebiyle fiili olarak feshedildiğinin belirtildiğini, davacının bu beyanı ile iş sözleşmesinin feshini müvekkili şirkete atfederek bir nevi fesih işleminden dönmeye çalıştığını ancak fesih işleminin geri alınmasının mümkün olmadığını, kapanış işlemlerinin usul ve yasaya uygun olarak işçilik hakları bakımından toplu iş sözleşmesi göz önüne alınarak gerçekleştirildiğini, kapanış kararının 03.07.2014 tarihinde mağazada çalışan işçilere duyurulduğunu, tasfiye işlemleri devam ederken 17-18 Temmuz tarihlerinde tüm personel ile görüşme yapılarak her bir personele çalışmaya devam edilmek istendiği belirtilip çalışmak istedikleri mağazalar sorularak ikametgâhlarına göre atanacaklarının sözlü olarak bildirildiğini, 22.07.2014-25.07.2014 tarihleri arasında tüm personel ile yeniden görüşülerek atama yazısının tebliğ edildiğini, ancak davacının ayrılmak istediğini belirterek atama yazısı imzalamaktan imtina ettiğini, bu nedenle mağazanın kapatıldığı 31.07.2014 tarihinde atama bildirisinin Noterlik vasıtasıyla tekrar gönderildiğini, davacının fesih bildirimini konu aldığı ihtarnamesinde 21.07.2014 tarihinde mağazanın boş ve kapalı olduğunu, puantajın da bozuk ve kırık olduğunu belirterek yine aynı ihtarnamede 25.07.2014 tarihine kadar gelerek puantaj kartını okuttuğunu beyan etmesinin çelişkili olduğunu, sözleşmenin davacı tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: