muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2184, Karar No: 2018/5294, Tarih: 29.05.2018

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, davanın tamamen reddine karar verilmesi gerekirken kabule hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

Davacı vekili ise, aslen ilk derece mahkemesinin kabule dair verilen kararının usul ve yasaya uygun olup istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmesi gerektiğini beyanla, kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-08.05.2008 tarihinden önce yürürlükte bulunan 3201 sayılı Yasa'nın 1. maddesinde "18 yaşını doldurmuş ... vatandaşlarının yurt dışında geçen ve belgelendirilen çalışma süreleri, bu çalışma süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ve yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, 2’nci maddede belirtilen ... güvenlik kuruluşlarına prim, kesenek ve karşılık ödenmemiş olması ve istekleri halinde bu Kanun hükümlerine göre ... güvenlikleri bakımından değerlendirileceği" aynı şekilde 3. maddesinde "1) Halen yurt dışında bulunanlar; a) Yurt dışına çıkmadan önce Türkiye'de herhangi bir ... güvenlik kuruluşuna tabi çalışması olmayanlar ... Kurumuna, b) Yurt dışına çıkmadan önce Türkiye'de son defa prim, kesenek ve karşılık ödenen ... güvenlik kuruluşuna, c) Ev kadınları ...'a, yazılı olarak müracaat etmek suretiyle borçlanabilirler." şeklinde düzenlenmiş iken, uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 5754 sayılı Kanun'un 79. maddesi ile 3201 sayılı Kanuna eklenen ve yine 08.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5. maddesinde "Yurtdışı hizmet borçlanmasına ait süreler 5510 sayılı ... ve ... Sigortası Kanununa göre hangi sigortalılık haline göre geçmiş sayılacağının belirlenmesinde; Türkiye'de sigortalılıkları varsa borçlanma talep tarihindeki en son sigortalılık haline göre, sigortalılıkları yoksa aynı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında geçmiş sigortalılık süresi olarak kabul edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, 15.08.1991 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak belirlenmesine ilişkin kabul ve yaklaşım yerinde ise de, davacının ödemesinin 2016 yılında yapılmış olduğundan ve bu tarihte 5754 sayılı Kanun'un 79. maddesi ile değişik 3201 sayılı Kanun hükümleri yürürlükte olduğundan, Türkiye’de 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığı bulunan davacı hakkında 3201 Sayılı Yasa gereği borçlanmaya dair tahakkukun 5510 sayılı Yasa’nın 4/1-a bendi kapsamında yapılması gereğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Ülkemiz ... güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6’ıncı maddesinde belirlenmiştir.

2-Ülkemiz ... güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6’ıncı maddesinde belirlenmiştir.

Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi de, yurda kesin dönülmüş olmasıdır. Çünkü bilindiği üzere 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan ... Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin ... Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun’un 3’üncü maddesinde yer alan, borçlanma isteminde bulunabilmek için yurda kesin dönüş yapılması gereğini öngören düzenleme, ... Mahkemesi’nin 12.12.2002 günlü, 2000/36 E. 2002/198 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş, 29.07.2003 tarihli 4958 sayılı Yasanın 56’ıncı maddesiyle de, 3201 sayılı Yasanın 3’üncü maddesinde bu yönde gerekli düzenleme yapılmıştır. Sıralanan hukuksal çerçeve karşısında, yurt dışında bulunan ... vatandaşlarının borçlanabilmeleri için yurda kesin dönüş yapma koşulu ortadan kalkmış olmakla birlikte, 3201 sayılı Yasa gereğince borçlanan ... vatandaşlarına yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için,

a) Yurda kesin dönülmüş olması,

b) Tahakkuk ettirilen döviz borcunun tamamının ödenmiş olması,

c)Borcun tamamının ödenmesinden sonra yazılı istekte bulunulması koşullarının hepsinin birlikte gerçekleşmesi gerektiğine ilişkin aynı Kanunun 6’ıncı maddesi hükümleri ... Mahkemesince iptal edilmemiş olup ayaktadır. Anılan düzenleme, aylık bağlanması için “kesin dönüş” şartını aramakla birlikte, “kesin dönüş” konusunda açıklayıcı bir bilgi içermez.

Hukuk Genel Kurulu’nun 1997/10-588-857, 1998/10-645 1999-237 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, yurda kesin dönüş yapmaktan söz edebilmek için yurt dışında çalışan ... Vatandaşlarının çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini, gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm ... güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve ... güvenliklerini de burada sağlamak üzere anavatana dönüş yapmaları gerekir. Başka bir anlatımla, yurt dışındaki işçi sıfatıyla, çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkilerini bitirmeden ilgili ülkenin ... güvenlik kuruluşundan işsizlik, hastalık gibi yardım alarak geçici sürelerle yurda giriş yapmak “kesin dönüş” yapıldığı anlamını taşımaz. Yine yurt dışındaki işini kaybetmek de her zaman kesin dönüşe delalet etmez. Giderek kişi işsiz kalabilir ama işsizlik sigortasından yardım almayı yeterli görerek yurda kesin dönüş yapmayabilir.

Bu konuda çıkarılan, 06.11.2008 tarih 27046 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 4. maddesinde de “Kesin dönüş; Aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir ... sigorta ya da ... yardım ödeneği almamaları durumunu” ifade edeceği öngörülmüştür. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarında; işsizlik sigortasından yardım almak kişinin yurt dışında oturduğuna ve yurda kesin dönüş yapmadığına kuvvetli bir delil ve karine oluşturur. Ancak bu karinenin aksi, somut olayın özellikleri içinde belirlenecek aynı güçteki delillerle de ispat olunabilir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ve benimsenen ilkeler kapsamında, öncelikle davacının kesin dönüş yapıp yapmadığı hususunda ayrıntılı bir irdeleme yapılmalı, bu konuda ...’daki sigortalılık durumunun tamamını gösterir yeni tarihli TR 4 (yurtdışı çalışma) ve TR7 belgesi getirtilmesi ile sonucuna göre, davacı hakkında 5510 Sayılı Yasanın 4/1-a bendi kapsamında yapılması gereken tahakkuk ve ödeme ile tahsis şartları bakımından yeniden yapılacak irdeleme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3514, Karar No: 2018/1568, Tarih: 03.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3514 E.  ,  2018/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Ölüme sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama

HÜKÜM : TCK'nun 87/4-2. cümlesi, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararında üyeler..... ve ..... ait elektronik imza veya fiziki imzaların bulunmadığı, ayrıca karar başlığında adı yazan zabıt katibi .... yerine zabıt katibi ....ı'nın ... elektronik imzasının olduğu görülmekle imza eksikliklerinin giderilmesi için, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3296, Karar No: 2020/7718, Tarih: 24.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/3296 E.  ,  2020/7718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 15.03.2017 tarih 2016/1705 Esas ve 2017/1318 Karar sayılı bozma kararı öncesi, sanık hakkında Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.06.2012 tarih 2010/370 Esas ve 2012/304 Karar sayılı kararı ile dava açan 17.08.2010 tarihli iddianamede belirtilen '2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma' suçlarına ilişkin hüküm kurulmadığı, bozma kararı sonrası 20.12.2019 tarih 2017/145 Esas ve 2019/778 Karar sayılı kararı ile '2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma' suçlarına ilişkin olarak ilk kez mahkumiyet hükmü kurulduğu ve sanık hakkında '2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma' suçlarına ilişkin olarak bu dosya ile birleşen Zonguldak 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.02.2018 tarih 2018/43 Esas ve 2018/100 Karar sayılı dosyasında, ilgili suçlara ilişkin dava açan iddianamenin 12.01.2018 tarihli olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-'2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen '2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak' suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 21/10/2010 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-'2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2-'2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen '2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak' suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sahte fatura düzenleme suçu yönünden 31.07.2009 olan düzenlenen son fatura tarihinden, sahte fatura kullanma suçu yönünden ise faturaların en son Temmuz ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle en aleyhe kabulle 25.08.2009 tarihinden, iddianame tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 24/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/778, Karar No: 2020/3224, Tarih: 23.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/778 E.  ,  2020/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.06.2020 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Davacı-karşı davalı ... vekili Av. ...'in mazeret dilekçesi verdiği görüldü, incelendi, mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.23.06.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/2027, Karar No: 2024/3782, Tarih: 09.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/2027 E.  ,  2024/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/104 E. 2020/780 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın hüküm tarihinden sonra 18.12.2023 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14154, Karar No: 2013/15385, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14154 E.  ,  2013/15385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni ve sürücüsü olup, müvekkili şirkete trafik (ZMSS) sigortalı aracın istiap haddi aşılması sebebiyle meydana gelen trafik kazasında yaralanan yolcu için tazminat ödendiğini ve davalıya rücu hakkı doğduğunu ileri sürerek, 11.092,00 TL.nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, kazanın münhasıran istiap haddinin aşılması nedeniyle meydana gelmediği ve davacının rücu hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı (ZMSS) tarafından zarar gören 3. kişiye ödenen tazminatın, kendi sigortalısından rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dava konusu kazaya ilişkin olarak düzenlenen 03.7.2006 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağında, sigortalı aracın virajlı yolda rampa inerken aracın hızlı olması nedeniyle kontrolden çıkarak meydana gelen tek taraflı maddi hasarlı ve yaralanmalı kazasında, 7 kişinin yaralandığı kayıt altına alınmış olmasına karşın, Niğde C.Başsavcılığı'nın Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair 10.10.2006 tarihli kararında olayda 10 kişinin yaralandığının ve buna göre soruşturma yürütüldüğünün açıklandığı görülmektedir.

Öte yandan, yargılama sırasında dinlenen tanıklar kaza anında davacıya sigortalı aracın kasa kısmında 30-40 kişinin bulunduğunu ifade ettikleri gibi, dosya kapsamı itibariyle de olay anında aracın kasasında kaza tutanağında belirtilen ve takipsizlik kararında yaralananlardan çok daha fazla sayıda insan bulunduğu (olayda sadece yaralananların 10 kişi olduğu) anlaşılmasına rağmen, mahkemece hükme esas alınan 09.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda da kaza anında araç kasasında 10 kişinin bulunduğu değerlendirildiği gibi, aracın 3440 kg. olan kendi ağırlığının yanılgı sonucu “aracın istiap haddi” şeklinde değerlendirildiği, oysa, aracın istiap haddinin 2460 kg. olduğu görülmektedir. Açıklanan bu hususların aracın kaza anındaki istiap haddinin aşılıp aşılmadığı, dolayısıyla, kazaya münhasıran etken olup olmayacağının tespiti yönünden önemli olduğu açıktır.

O halde, mahkemece, dosyanın aynı bilirkişi heyetine tevdii ile açıklanan hususlar yeniden değerlendirilip, kaza anında aracın istiap haddinin aşılıp aşılmadığı ve istiap haddi aşılmış olsa bile kazanın münhasıran istiap haddi aşılması nedeniyle meydana gelip gelmediği, yani, istiap haddi aşılması dışında başka etkenlerin de kazaya sebebiyet verip vermediği yönünden, duraksamaya yol açmayacak ve meydana gelen çelişkileri giderecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık ek bir rapor alındıktan sonra, davacının rücu hakkının bulunup bulunmadığı konusunda tüm dosya kapsamı birlikte irdelenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7024, Karar No: 2006/7276, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/7024 E.  ,  2006/7276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 27/09/2004 tarih ve 2004/3760-9232 sayılı bozma kararında özetle; "... İlçesi ... Mahallesi 37l ada 44 parsel resmi belgelerde orman sayılan yer olduğu anlaşılmakla, orman niteliği ile Hazine adına tescili konusundaki hüküm temyiz edilmediğinden kesinleşmiştir. Temyize konu 381 ada 27 parsel 1937 tarih 37 nolu vergi kaydı ile tesbit edilmiş, aynı ada 25 ve 26 parsellerle birlikte bir bütündür. Vergi kaydı 40 Ar (4000 m2)'dir. 25 parsel 7102 m2 olarak kişi adına kesinleşmiş, 26 parsel ise 5251,50 m2 olarak tesbiti yapılmış, halen tutanağının davalı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda H.Y.U.Y.'nın 45.maddesine göre 371 ada 26 parselin dava dosyası bu dosya ile birleştirilmeli, bundan sonra yapılacak keşifte dayanak vergi kaydı uygulanmalı, vergi kaydı değişir sınırları içerdiğinden kaydın uyması halinde vergi kaydı miktar fazlasının sınırda bulunan ormandan açıldığının kabulü gerekeceği, vergi kaydının uymaması halinde 3402 Sayılı Yasanın 14. madde koşullarının davalı yararına oluşup oluşmadığının araştırılması, bundan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, dava ve temyize konu ... Mahallesi 371 ada 27 parselin tesbit gibi ... ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz. niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/05/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13616, Karar No: 2013/6245, Tarih: 15.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/13616 E.  ,  2013/6245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, görevi kötüye kullanmak

. : 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f, 62/1, 52/2, 53, 52/son maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası, belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk, adli para cezasının 10 eşit taksitle olmak üzere infazına, ay hapis ve 6.250,00YTL adli para cezası, adli para cezasının 1'er ay arayla 15 eşit taksitte tahsili, şahsi hürriyeti sınırlama sonucu doğuran bütün haller nedeniyle geçirilen sürelerin cezadan mahsubu

Sanık ...'ün vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

1-Sanıklar ..., ..., ..., .... ... hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Doktor olarak görev yapan sanıkların suç tarihlerinde hastaları görmeden ilaç reçetesi yazdıkları iddiasıyla görevi kötüye kullanmak suçundan açılan kamu davasında, sanıklar ... ve ...'in ikişer, ..., ...ve ...'in ... adlı hastaya birer reçete düzenlemeleri, ...'in tanık olarak alınan beyanında, sanıklar ... ve ...'in doktorluk yaptığı Çatalca Sağlık Ocağı'na gidip muayene olup ilaçları da aldığını, diğer ilaçların da tamamını alıp almadığını bilmediğini savunması ve ...'in istemik kalp hastalığı ve hipertansiyon hastalığı yönünden sağlık kurulu raporu bulunması karşısında, sanıklara atılı eylemlerin resmi belgede sahtecilik suçu kapsamında kalmakla birlikte yukarıda anlatıldığı üzere sanıkların suç işleme kastı ile hareket ettiklerine dair yeterli delil bulunmadığı ve suçun unsurlarının gerçekleşmediğini kabul eden mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin sanıklara atılı suçun sabit olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin, sanık ... Görmüş hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;