muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9157, Karar No: 2018/9162, Tarih: 17.04.2018

Mahkemece, davacı ... tarafından Belediye Meclis Kararına dayanılmaksızın yapılan devir işleminin geçerli sayılamayacağı; asli müdahil Hazinenin, dava konusu taşınmazın başka amaçlar doğrultusunda özel mülkiyete konu olabilecek hale getirildiği iddiasına da değer verilemeyeceği gerekçesiyle 492 ada 89 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Fidancılık A.Ş. dışındaki taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 492 ada 89 parsel sayılı taşınmazın 1973 yılında yapılan Kadastro suretiyle Hazine adına kayıtlı iken, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 30. md.si uyarınca 27.11.1998 tarihinde ... Belediyesine satıldığı ve aynı tarihte tapu kaydına "... Karası üzümlerini geliştirmek üzere bağcılık ve buna ilişkin entegre tesisler yapılması dışında başka amaçlar doğrultusunda özel mülkiyete konu olabilecek hale getirildiği takdirde bedelsiz olarak Hazineye iade edilecektir." şerhinin konulduğu; ... Belediyesi'nin de anılan taşınmazı 25.12.1998 tarihinde davalı ... Fidancılık A.Ş.’ne sattığı; ... Fidancılık A.Ş.'nin ise taşınmazın bir kısım payını 23.11.2001 tarihinde diğer davalı ... Bağcılık A.Ş’ne satış suretiyle temlik ettiği görülmektedir.

Öte yandan, dava konusu taşınmazın satışına ilişkin usulünce alınmış bir Belediye Meclis Kararı bulunmadığı, bu durumda dava konusu taşınmazın davacı ... tarafından davalı ... Fidancılık A.Ş’ne satışının hukuken geçersiz olduğu; diğer taraftan, dava açıldıktan sonra taşınmazın 2 dönümünde yapılan deneme amaçlı bağ tesisi dışında kalan kısmında bağcılık yönünden herhangi bir imar yapılmadığı gibi, tapu kaydındaki açık şerhe rağmen taşınmazın bir kısım payının davalı ... Fidancılık A.Ş. tarafından diğer davalı ... Bağcılık A.Ş.'ne satışı yönünden iyiniyet savunmasına da değer verilemeyeceği tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, asli müdahil Hazine'nin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile taşınmazın ... Belediyesi adına tesciline hükmedilmesi doğru değildir.

Davalı ... Bağcılık A.Ş’nin esasa yönelik temyiz itirazının reddine; asli müdahil Hazine'nin temyiz itirazının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacı ...'nin ve davalı ... Bağcılık A.Ş’nin usule yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince temyiz eden taraflardan gelen asli müdahil vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz edenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2648, Karar No: 2010/4993, Tarih: 05.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2648 E.  ,  2010/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vâki itirazın iptâli istemine ilişkindir.

Davalı, davaya cevap vermemiş ise de icra takibine itirazında ödeme definde bulunmuş, ancak herhangi bir belge ibraz etmemiştir.

Davacı ise düzenlemiş olduğu fatura ve ticari defterlerine dayanmıştır. Davacının icra takibine dayanak kıldığı 20.08.2007 tarih, 1836 sayılı ve 1.976,50 TL bedelli fatura kapalı olarak düzenlenmiş olup, bu haliyle davalının savunmasını doğrulamaktadır. Kapalı faturanın ödemeye karine teşkil ettiğine dair yasalarda bir hüküm bulunmamakta ise de, TTK’nın 2. maddesiyle ticari örf ve adetin, teamülün yasaya aykırı olmadıkça hükme esas alınabileceği kabul edilmiştir. Kapalı fatura ticari örf ve teamül gereği bedelinin ödendiğine karine teşkil etmektedir. Bu karinenin aksi davacı yanca ispatlanmadığından davalı lehine olan ve ödemeyi ispatlayan bu husus dikkate alınmaksızın davanın reddi yerine kabulüne dair verilen karar doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4550, Karar No: 2017/902, Tarih: 13.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4550 E.  ,  2017/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1-2004 yılına ilişkin olarak açılan davanın: düşürülmesine

2-2005, 2006 ve 2007 yıllarına ilişkin açılan davanın: mahkumiyetine

Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.04.2010 gün ve 2010/4559 Esas sayılı iddianamesi ile "2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçları, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşemeyeceği vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ile dava şartı olan “mütalaa” yazısının “2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçu ile ilgili olduğu gözetilmeden, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya devamla sanık hakkında hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4390, Karar No: 2015/2154, Tarih: 27.04.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/4390 E.  ,  2015/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada; davalı idarece hakedişlerden yapılan KDV tevkifatının davacı adına vergi dairesine yatırılmadığı iddia edilerek ödenmeyen KDV alacağının tahsili istemi ile başlatılan ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâli ile takibin devamı ve %40 oranından az olmamak üzere icra inkâr tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece davanın kabulüne, inkâr tazminatının reddine dair verilen karar, davacı vekili ile davalı ... Birliği Başkanlığı adına Birlik Başkanı Kaymakam tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle; icra takip talebinde borçlu olarak ve dava dilekçesinde davalı olarak ... Birliği gösterildiği halde kararın başlık kısmında davalı olarak yalnızca ...'nın gösterilmesi maddi hata olup mahkemesince her zaman düzeltilebileceğine göre tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davanın mahiyeti gereği harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Davalı ... Birliği 5018 sayılı Kanun eki 1 sayılı cetvelde genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında sayılmadığından Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca yargı harçlarından muaf değildir. Özel Yasalarda da davalının yargı harçlarından muaf olduğuna dair bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle davalının harçla sorumlu tutulması gerekirken davanın mahiyeti gerekçe gösterilerek davalının harçtan sorumlu tutulmaması yasaya aykırıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/VII. maddesi uyarınca kararın harç ve yargılama gideri yönünden düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm fıkrasının harçla ilgili 6 nolu bendindeki “Davanın mahiyeti gereği harç alınmasına yer olmadığına” kelimelerinin karardan çıkarılarak yerine “Harçlar Kanunu'na göre alınması gereken 2.004,10 TL karar ve ilâm harcından peşin alınan 435,70 TL'nin mahsup edilerek kalan 1.568,40 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir yazılmasına” cümlesinin, yine kararın yargılama giderleri ile ilgili 5 nolu bendinin ilk satırındaki “giderin” kelimesinin çıkarılarak yerine “gideri ile 435,70 TL peşin alınan karar ve ilâm harcının” rakam ve kelimelerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5116, Karar No: 2012/6568, Tarih: 25.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5116 E.  ,  2012/6568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., ...; Beraat

Sanıklar, ..., ...'nın 2001 takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemlerinden, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca, ortadan kaldırma

Sanık ...'nın defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan beraat

Sanık ...'un 2002 takvim yılında sahte fatura düzenleme eyleminden, 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca 21 ay hapis cezası, erteleme

Sanıklar hakkında 25.05.2006 ve 08.06.2006 tarihli iddianamelere konu "2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçundan mahkemesince her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanıklar ... ve ... hakkında "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan "beraat" hükümlerine yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı yönünden tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan "beraat" hükümlerine yönelen katılan vekilinin; sanık ... hakkında "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçundan kurulan "beraat" hükmüne yönelen katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının; sanık ... hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek " suçundan kurulan "mahkumiyet" hükmüne yönelen sanığın temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'ya yüklenen "defter ve belgeleri ibraz etmemek" ve diğer sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçu yönünden 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli zamanaşımının sanık ...'nın sorgusunun yapıldığı 15.11.2006 tarihinden, “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince; diğer sanıklar hakkındaki kamu davalarının ise gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17116, Karar No: 2008/4304, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17116 E.  ,  2008/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 144 ada 26 parsel sayılı 2747,57 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliğiyle öncesinde dava dışı 143 ada 1, 2 ve 3, 144 ada 1 ila 13 ve 16 ila 33, 154 ada 1, 2, 5 ve 6 sayılı parsellerin bir bütün olarak, Mayıs 1289 Y.tarih 88 numaralı sicilden gelen, Haziran 1962 tarih 88 sıra numaralı tapu kaydı ve bu kaydın diğer tedavülleri kapsamında kaldıklarından söz edilerek ... adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli parselin tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyde sınırlandırılacak orman bulunmadığına ilişkin olarak tek sayfa çalışma tutanağı düzenlenmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyde sınırlandırılacak orman bulunmadığına ilişkin olarak tek sayfa çalışma tutanağı düzenlenmiştir.

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ve birbirine bitişik yada yakın bölgedeki taşınmazlar hakkında, Orman Yönetimi tarafından gerçek kişiler aleyhine orman iddiası ile açılan kadastro tesbitine itiraz davalarına ilişkin dava dosyalarında; birkaç dönüm yüzölçümündeki değişir sınırlı tapu kayıtları dayanak gösterilerek kayıt miktarından çok fazla gerçek kişiler adına tesbit tutanaklarının düzenlendiği görülmektedir. 1959 tarihli memleket haritası, 1971 yılında düzenlenen amenajman haritası ve 1954 yılında çekilmiş ... fotoğraflarının uygulanmasına dayalı keşif sonucu Orman Yüksek Mühendisi Bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporlarda, dava konusu edilen taşınmazın tamamına yakınının, memleket haritasında meyve sembollü alan yada ... yapraklı ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendirildiği, bazı parseller üzerinde 30, bazı parseller üzerinde ise 50 yaşına varan kızıl ağaçlar, akasya yada benzeri ağaçların sonradan emekle yada doğal tohumlama yoluyla yetiştiği, fındıkların yetiştirilmesini kolaylaştırmak için dikildiği, bu ağaçların kapalılık oluşturmadığı, kapalılığın en fazla % 30 (0.3) olduğu, taşınmazın öncesi tarla olarak kullanılırken, daha sonra fındık yetiştirildiği, taşınmazın üzerindeki fındık ağaçları ve ... yapı gözetildiğinde taşınmazın eski tarihli haritalarda orman olarak nitelendirildiğinin söylenemeyeceği, ... alanı olarak nitelendirildiği, bu özellikleri nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu, ... elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava konusu taşınmazların kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının çekişmeli parseli kapsadığı bildirilmiş, mahkemece bu bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulmuşsa da, yapılan inceleme ve araştırma yetersizdir. Şöyle ki; aynı yerleşim yerine ait aynı gün ya da yakın günlerde Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarında hükme dayanak yapılan ve aynı uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda; davaya konu edilen taşınmazın öncesinin tarla olduğu, daha sonra fındık yetiştirildiği veya orman ağacı olmayan ağaçların yetiştirildiği, taşınmazın üzerindeki sayısı ve kapalılığı teknik ve somut olarak açıklanmayan fındık

ağaçlarının, 1959 yılında memleket haritasının düzenlenmesinde etkili olabilmesi, başka deyişle dikkate alınabilmesi için, keşifin yapıldığı 2006 yılına göre en az 60 yaşında olması gerektiği gözetilmeden, dosyaların çoğunluğunda dava konusu edilen taşınmazlar üzerinde bulunan 30 - 40 - 45 (birkaç dosyada 50-55) yaşlarında olduğu bildirilen fındık ağaçları nedeniyle taşınmazların memleket haritasında yeşil ile renklendirilerek, ... yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği, orman olarak nitelendirilmediği bildirilmiş, farklı dosyalarda dava konusu edilen ve memleket haritasında aynı yada bir birine yakın yerde aynı sembollerin ve renklendirmenin bulunduğu bölümde işaretlenen taşınmazların, uzman bilirkişi tarafından bir kısım dosyada yeşil renkli meyve sembollü alan, bir kısım dosyada ise ... yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği söylenmiş, bir kısım dosyada dava konusu edilen taşınmazların memleket haritasında meyveli ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendiği bildirilmesine karşın, bu taşınmazlarda keşif günü itibariyle hiç meyve ağacı yada fındık ağacı bulunmadığı ve tamamen diğer cinsteki ağaçlardan oluşan ağaçlık niteliğinde olduğu aynı raporda bildirilmiş, memleket haritasının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğraflarının çekildiği 1954 yılında yada daha önce tarla niteliğinde olan ve sonradan fındık dikilen taşınmazların memleket haritasında yeşil ile boyanarak gösterilemeyeceği göz ardı edilmiştir. Hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporu bu çelişkilere açıklama getirecek nitelikte olmadığı gibi; taşınmazlar üzerinde bulunduğu bildirilen gerek fındık ağaçlarının gerek kızıl ağaç ve akasya gibi ağaçların, sayıları, yaşları kapalılıkları ve hakim ağaç türleri tek tek sayılmak suretiyle teknik olarak hesaplanmadan soyut tahmini rakamlarla ifade edilmiş, bir çok dosyada, uzman bilirkişinin çekişmeli taşınmazları, renk ve semboleri fark edilemeyecek derecede yıpranmış memleket haritası renkli fotokopisinde ok ile göstermek suretiyle işaretlediği yerle, memleket haritası ve kadastro paftasını çakıştırmak suretiyle düzenlediği krokide çekişmeli taşınmazları memleket haritasında gösterdiği yerler çelişmektedir. Yine bir kısım dosyada taşınmazların memleket haritasında işaretlendikleri yerde meyve ağacı sembolü bulunmayıp yapraklı orman ağacı sembolü bulunduğu halde, bu taşınmazların ne şekilde meyvelik olarak nitelendirildiği hususunda da yeterli açıklama yapılmamıştır. Ayrıca, in ve kah gibi değişebilir nitelikte sınır içeren 1, 2, 4 dönüm yüzölçümündeki eski tarihli tapu kayıtlarının bu taşınmazları ne şekilde kapsadığı, taşınmazların tapu kayıtlarının yüzölçümü ile kapsadığı alanlar içinde kalıp kalmadıkları irdelenmemiş, mahkemece tüm bu çelişki ve yetersizlikler üzerinde durulmamıştır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Devletleştirilen ve iadeye tabi olmayan ormanlara ait tapu kayıtları hukuki değerlerini yitirir. 6831 Sayılı Yasanın 3373 Sayılı Yasa ile değişik 1/F maddesi, öncesi orman olmayan taşınmazlar bakımından söz konusu olabilir.