muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/475, Karar No: 2021/1699, Tarih: 16.12.2021

Direnme Kararının Temyizi:

12. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

13. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dosyadaki Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü görüş yazıları, tüm bilgi ve belgeler dikkate alındığında davacının dava konusu yaptığı çalışma dönemi itibariyle çalıştığı işyerinin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işlerden sayılıp sayılmayacağı, buradan varılacak sonuca göre fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacağının kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

14. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında öncelikle direnme adı altında verilen kararın yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; buradan varılacak sonuca göre temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu tarafından mı yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

15. Direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için, mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir.

16. Başka bir deyişle mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

17. İstikrar kazanmış Yargıtay içtihatlarına göre mahkemece direnme kararı verilse dahi bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme veya toplanan yeni delillere dayanmak, önceki kararda yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle verilen karar direnme kararı olmayıp yeni hüküm olarak kabul edilir.

17. İstikrar kazanmış Yargıtay içtihatlarına göre mahkemece direnme kararı verilse dahi bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme veya toplanan yeni delillere dayanmak, önceki kararda yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle verilen karar direnme kararı olmayıp yeni hüküm olarak kabul edilir.

18. Somut olayda; mahkemece ilk kararda davacının boya işinde çalıştığı hangar tipi atölyenin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında kalıp kalmadığı kapsamında keşif sonrası alınan bilirkişi raporu değerlendirilerek Yönetmelikte iç mekândan hemen sonra “ve” ekinin bulunması sebebiyle çalışılan işyerinin salt iç mekân olmasının yeterli olmadığı, sağlığa uygun olarak havalandırılmama koşulunun da gerçekleşmesinin gerekli olduğu, davacının çalıştığı hangar tipi atölye de ise yeterli havalandırma bulunduğundan Yönetmelikte tanımlandığı şekli ile iç mekân olarak kabul edilemeyeceği, Yönetmelikte belirtilen iç mekânların küçük metrekarelerden oluşan ve havalandırması sağlığa uygun olmayan kapalı işyerleri olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi ve akabinde davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece davacının çalıştığı işyerinin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işlerden sayılması ve fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacağının kabulü gerektiği belirtilerek bozulması sonrasında mahkemece dava konusu uyuşmazlığın dayanağının 16.07.2013 tarih ve 28709 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik ve anılan Yönetmeliğin 4. maddesi olduğu, bu maddeye göre içinde kurşun ve arsenik bulunmayan maddelerle yapılan boyacılık işlerinin Yönetmelik kapsamında olabilmesi için de; dar, iç mekân veya sağlığa uygun havalandırılmayan mekânlarda yapılması gerektiği tek tek sayılarak belirtildiğinden; "dar, iç mekân nitelemelerinin aynı anlama geldiğini kabul etmek" mümkün olmadığı gibi, "sağlığa uygun havalandırılmayan mekânlarda ibaresini göz ardı etmek de" mümkün olmadığı belirtilerek dosya içerisine ilk karardan sonra davalı vekilince temyize cevap dilekçesi ekinde sunulan 13.02.2014, 13.03.2017, 31.01.2017 ve davalı vekilinin direnme kararı verilmesi yönündeki beyan dilekçesi ekinde sunulan 12.12.2018 tarihli İSGÜM görüş yazılarını da değerlendirerek önceki hükümde direnilmiştir.

19. Görüldüğü üzere ilk derece mahkemesince ilk kararda Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik’in 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin 6. alt bendinde belirtilen “…dar, iç mekân ve sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekânlarda yapılan boyacılık…” yönünden değerlendirme yapıldığı belirtilmiş iken, direnme adı altında verilen kararda ise ilk kararda dosyada bulunmayan İSGÜM görüş yazıları da gerekçeye dayanak yapılmak suretiyle Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik’in 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin 6. alt bendinde belirtilen “dar mekânlarda, iç mekânlarda veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekânlarda yapılan boyacılık” yönünden değerlendirmeler yapıldığı belirtilerek Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni ve değişik gerekçe ile karar verilmiştir.

20. Bu durumda ortada Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenmesi gereken direnme kararı değil, yeni ve değişik gerekçe ile verilen yeni hüküm bulunmaktadır.

21. Hâl böyle olunca yeni hükme yönelik temyiz itirazları Özel Dairece incelenmelidir.

22. Bu nedenle dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 16.12.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11553, Karar No: 2016/10643, Tarih: 27.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/11553 E.  ,  2016/10643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile kesilen maluliyet aylığın kesildiği tarihten itibaren bağlanması ile Kurum'a karşı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulü ile davalı kurum işleminin iptaline, davacı ...'ın %60 oranında malûl olduğunun ve maluliyet başlangıç tarihinin 25.06.2004 olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde "Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir.

Eldeki davada, davacı hakkında davalı kurum işlemi ile davacının böbrek nakli yaptırması nedeniyle maluliyet aylığı koşullarının ortadan kalktığı gerekçesi ile aylık kesme ve yersiz ödeme borç tahakkuku yapılmış olup, davacının eldeki davayı yapılan bu işlemlerin iptali ile kesilen aylığının kesildiği tarihten yeniden bağlanması ve ödenmesi amacıyla açtığı belirgin olmakla, mahkemece davacının talebine uygun ve kurumca infazı mümkün şekilde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün 1’inci fıkrasının tamamen silinmesi ile yerine;

“1-Davanın kabulü ile, aksine kurum işlemlerinin iptali ile davacının kesilen aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin ve kuruma karşı maluliyet aylıkları nedeniyle borçlu olmadığının tespitine” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13935, Karar No: 2022/19635, Tarih: 24.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/13935 E.  ,  2022/19635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada yer alan Gülhane Askeri Tıp Akademisi Komutanlığı tarafından 08.12.2014 tarihinde düzenlenen belgeye göre, sanığa disosyal kişilik bozukluğu teşhisi konulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda, Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesinden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1636, Karar No: 2014/2039, Tarih: 24.09.2014

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/1636 E.  ,  2014/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Uyuşmazlık, tacirler arası satım sözleşmesinden sonra satılan malda meydana gelen arızanın ve parça değişimi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği ve dosyanın Yargıtay’a geliş tarihi itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 19. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 19. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 24.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/6074, Karar No: 2019/10156, Tarih: 23.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/6074 E.  ,  2019/10156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamımızda, “…Mahkemece, tespit istenen tarih itibariyle davacının çalıştığını iddia ettiği işyerinin işverenine ait başlangıç ve bitiş tarihlerini de içerecek şekilde vergi mükellefiyet bilgileri, işyerinin ilgisi itibariyle Sağlık Bakanlığı ve Belediyeden işyeri açma ve çalışma ruhsatı izni gibi belgeler araştırılarak, 23.10.1983 tarihi itibariyle kapsam araştırması yapılmalı, aynı binada tespit tarihi itibariyle ikamet eden konut sahipleri ve işyeri sahipleri ve çalışanları tespit edilerek dinlenilmeli, yargılama giderleri ve vekalet ücretleri de kısmen kabule göre değerlendirilerek karar verilmelidir. …” hususları belirtilmiş olup, bozma ilamı gerekleri tam olarak yerine getirilmeden karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden;davalının çalıştığı binada tespit tarihi itibariyle ikamet eden konut sahipleri ve işyeri sahipleri ve çalışanları re'sen tespit edilerek dinlenilmemiş, yargılama giderleri ve vekalet ücretleri de kısmen kabule göre değerlendirilerek karar verilmemiştir.

Mahkemece,davalının çalıştığı binada tespit tarihi itibariyle ikamet eden konut sahipleri ve işyeri sahipleri ve çalışanları re'sen tespit edilerek dinlenilmeli, yargılama giderleri ve vekalet ücretleri de kısmen kabule göre değerlendirilerek, karar verilmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, bozma ilamı gerekleri yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurum vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5610, Karar No: 2024/2860, Tarih: 15.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5610 E.  ,  2024/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2019/631 Esas, 2022/469 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İran’dan getirilen kimyasal madde emtiasının müvekkili tarafından taşındığını ancak Eskişehir Garında ... tarafından emtiaya el konulduğunu, emtianın alıcısının ..., gümrük müşavirinin ise ... olduğunu, taşıma ücretinin ödenmediğini, İran Demiryollarına ait vagonlarla taşınan emtianın uzun süre bu vagonlarda kalması nedeniyle müvekkili tarafından sejur ücreti ödendiğini, vagonlar arasında aktarma yapılması nedeniyle masraf yapıldığını ve emtianın müvekkiline ait vagonlara aktarılması sonucunda uzun süre bu vagonlarda kaldığını ve müvekkiline ardiye ücreti ödenmediğini ileri sürerek, 299.130,50 YTL (164.881,60 euro)+2.000,00 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen (İlk) Karar

II. CEVAP

Davalılar ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen (İlk) Karar

Mahkemece 20.09.2011 tarih, 2006/413 E. ve 2011/357 K. sayılı kararı ile, 5 adet vagonun İran'dan Eskişehir'e geldiğinde vagonların kimyevi madde yüklü olduğu, Eskişehir Garında alıcısının başvurusunu beklerken Eskişehir Gümrük Müdürlüğü tarafından 21/11/2005 tarihinde el konulduğu, bunlarla ilgili işlemler devam ederken, 24/11/2005 ve 28/11/2005 tarihinde gelen 8 vagona da el konulduğu, yapılan tahliller sonucunda kimyevi maddenin motorin olarak kullanılabilecek bir petrol ürünü olduğunun belirlendiği, alıcı firmaya ve gümrük müşaviri ...'ndan davacı kurum tarafından 33.752 Euro taşıma ve sejür ücretinin talep olunduğu, vagonlardaki ürünlerin TCDD vagonlarına aktarıldığı, bu iş için 2.000,00 TL'nin ödendiği, söz konusu taşıma ücretlerinin davalılar tarafından ödenmediği, kusura yönelik aldırılan bilirkişi raporunda, dosyadaki tüm evrakların tetkik edildiği, raporun sonuç bölümünde davalıların pozisyonları değerlendirilerek ve konuya ilişkin 4926 sayılı kanunla analiz edilmek suretiyle yapılan değerlendirmede davalı ... İdaresinin %100 kusurlu olduğunun bildirildiği, TCDD'nin kaçak emtiayı muhafaza konusunda yasal bir yükümlülüğünün bulunmadığı, yanlış ve yanıltıcı bir beyan söz konusu olmadığından alıcı ...'in ve gümrük müşaviri olan ...'nun da bir kusurunun olmadığı, bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının tümünün Gümrük İdaresinde gösterilmesinin dosyanın kapsamına ve olayın oluşuna uygun düştüğü, bu yönü ile raporun hükme esas alınmaya değer nitelikte görüldüğü, hesap bilirkişi raporuna göre toplam alacak miktarının 68.140,48 TL olarak tespit edildiği, davacı tarafça ardiye ücreti talep edilse de 30.01.1985 tarihli ve 85/9053 sayılı resmi gazetede yayınlanan Bakanlar Kurulu Kararına göre ardiye ücretinin alınamayacağı, davacı tarafça 4926 sayılı yasanın yürürlüğe girmesi ile söz konusu genelgenin ortadan kalktığı ve kanunun genelgeden üstün olduğu, bu nedenle kanunun uygulanması gerektiği ileriye sürülse de söz konusu genelgenin detayları düzenleyen ve kanunda açıkça belirtilmeyen hususa ilişkin olduğu dolayısıyla kanunun genelgeden üstün olduğu açık ise de genelgenin ayrıntıya inen bir konuda düzenlendiği ve kanunun bu konuda açık hüküm belirtmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, taşıma ücreti, sejur ücreti, açma kapama ücreti olmak üzere 41.227 Euro karşılığı 66.140,48 TL'nin ve 2.000,00 TL aktarım bedeli olmak üzere toplam 68.140,48 TL'nin 13.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... İdaresinden alınarak davacı kuruma verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalılar ...'na ve ...'e karşı açılan davaların reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı ... İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

B. (Birinci) Bozma Kararı

B. (Birinci) Bozma Kararı

Dairemizin 06.02.2013 tarih, 2012/191 E. ve 2013/1969 K. sayılı kararıyla davacı Kurumun davalılardan Birol’a ait, davaya konu likit kimyasal madde emtiasını İran’dan teslim alıp varış noktası olan Eskişehir’e taşıdığı, kararlaştırılan taşıma ücretini de bu masrafa ilişkin olup taşıma ücretinin davacının akidi olan Birol’dan tahsili gerekirken taşıma konusunda her hangi bir edim yükümlülüğü bulunmayan davalı ... hakkında tahsil hükmü kurulmasının isabetli olmadığı, dosya içeriğinden davaya konu olan yüke kaçak olduğu gerekçesiyle el konulduğu ve bu hususta davalı ...’in de aralarında bulunduğu ilgililer hakkında ceza davası açıldığının anlaşıldığı, diğer taleplerin yerindeliğinin malın kaçak olup olmadığı noktasında düğümlendiğinden ceza davası sonucu beklenip sonucuna göre talep edilen alacaklardan hangi davalının sorumlu olacağına karar vermek gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 22.03.2018 tarih, 2013/727 E. ve 2018/292 K. sayılı kararı ile 5 vagondaki emtiaya 21.11.2005 tarihinde el konulduğu, bunlarla ilgili işlemler devam ederken, 24.11.2005 ve 28.11.2005 tarihinde gelen 8 vagona da el konulduğu, yapılan tahliller sonucunda kimyevi maddenin motorin olarak kullanılabilecek bir petrol ürünü olduğunun belirlendiği, davalı ... aleyhine açılan ceza davasının zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, davalı ...'nun aleyhine açılan ceza davasında sadece gümrük işlemini yerine getirdiği gerekçesi ile beraat kararı verildiği, bu nedenle davalı ... yönünden davanın reddine karar vermek gerektiği, taşıma ücretinden davacının akidi davalı ...’in sorumlu olduğu, 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda 85/9053 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı’nın yürürlükten kaldırıldığına dair bir hüküm bulunmadığı, bu nedenle anılan kararın halen yürürlükte olduğundan ardiye ücreti talebinin reddi gerektiği, sejür ücreti, acma kapama ücreti toplamı olan 25.430 euro ile 2.000,00 TL aktarım bedelinde de davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davanın davalı ... yönünden reddine, davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, 15.797,00 euro taşıma ücretinin bu davalıdan tahsiline, davanın davalı ... Bakanlığı yönünden kısmen kabulüne, sejür ücreti, açma kapama ücreti toplamı 25.430,00 euro ile 2.000,00 TL aktarım bedelinin bu davalıdan tahsiline fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D. (İkinci) Bozma Kararı

D. (İkinci) Bozma Kararı

Dairemizin 09.10.2019 tarih, 2018/4508 E. ve 2019/6334 K. sayılı kararıyla, davanın devamı esnasında 6461 sayılı Türkiye Demiryolu Ulaştırmasının Serbestleştirilmesi Hakkındaki Kanunun 01.05.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği, yasada gösterilen TCDD Taşımacılık A.Ş.'nin 17.06.2016 tarih 9099 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanarak tüzel kişilik kazandığı, 6461 sayılı Kanun’un “Devir Hükümleri” başlıklı geçici 1 inci maddesinin (a) bendinde, Şirkete devredilecek personel ile cer, yük ve yolcu taşıma hizmetlerinde kullanılan çeken ve çekilen araçlarla, bunlarla ilgili her türlü diğer araç, gereç ve cihazların belirlenmesi ve personelin kadro ve pozisyonlarıyla, “araç, gereç ve cihazların ise hak, alacak, borç ve yükümlülükleriyle birlikte” şirkete devredilmiş sayılacağının hüküm altına alındığı, geçici 1 inci maddenin (b) bendinde de, (a) bendi kapsamında devredilen personel ile araç, gereç ve cihazlarla ilgili TCDD’ce taraf olunan işlem ve sözleşmelerde Şirketin taraf olacağı ve derdest dava ve takiplerde Şirketin kendiliğinden taraf sıfatı kazanacağı, yine “bu hususlarla ilgili olarak” TCDD tarafından yapılan iş ve işlemler sebebiyle açılacak davanın Şirkete yöneltileceğinin düzenlendiği, somut olayda davacının TCDD Genel Müdürlüğü olduğu, ancak yukarıda da belirtildiği gibi TCDD Taşımacılık A.Ş.'nin dava derdestken 17.06.2016 tarihinde tüzel kişilik kazandığı, bu durumda mahkemece, davacının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı üzerinde durularak mevcut düzenlemeden sonra Genel Müdürlüğün mü yoksa Şirketin mi sorumluluk sahasında kaldığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, yapılacak değerlendirmede, hak sahibinin TCDD Taşımacılık A.Ş. olduğu anlaşılırsa bu takdirde Genel Müdürlüğün taraf sıfatının son bulup, Şirketin taraf sıfatını kazanacağı, şu halde Mahkemece, yürürlüğe giren Kanun nedeniyle re'sen bir değerlendirme yapılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesi ile hükmün bozulmasına, bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.