muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1922, Karar No: 2023/2203, Tarih: 06.06.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; sözleşmenin 9. maddesi gereğince çim serimine kadar olan alt yapı imalatlarının 60 takvim gününde tamamlanmasının gerektiği, 14. madde gereğince işin geçici ve kesin kabulünün idarenin yapacağı geçici kabulle birlikte yapılmış sayılacağı ve sahanın bakanlığa teslimine kadar davacının sorumlu olduğu, davacının sözleşme şartlarına uymadığı, işi süresinde bitiremediği, yeterli ilaçlama ve gübreleme yapmadığı, TOKİ'nin 21.10.2016 tarihinde geçici kabul yaptığı ve 01.12.2016 tarihinde bakanlığa resmi tesliminin yapıldığı, davacının sahayı 150 gün geç teslim ettiği ve geçici kabul ile bakanlığa teslim tarihi arasındaki 41 günde hiçbir hizmet vermediği, davacının yükümlülüğünde olan çim saha bakım işlerinin bu sürede bir başka şirkete yaptırıldığı, davacının tek taraflı olarak 3.hakedişi düzenlediği, müvekkilince iade edildiği, müvekkili defterlerine göre davacının 113.960,53 TL bakiye alacağı bulunmakla birlikte gecikme cezası nedeniyle alacaklı olmadığı, zira davacının bakanlığa teslim için müracaatının bulunmadığı, teslimi gereken 03.07.2016 tarihinden itibaren gecikme cezası ödemesi gerektiği, alacak likit olmadığı halde icra inkar tazminatına hükmedildiği nedenleriyle kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin istinaf incelemesine konu kararında; mahkemece dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun karar verilmiş olmasına, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına ve özellikle iş sahibi TOKİ tarafından 15.08.2016 tarihi itibar olunarak yapılan ve 29.11.2016 tarihinde onaylanan geçici kabul tutanağında davacı tarafın sözleşme kapsamında üstlendiği işte eksik ve ayıp bulunmadığının tespit edilmiş olmasına göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının sözleşme maddelerine uymadığı, sözleşmeye aykırı tek taraflı bakım faturası kestiği, işi süresinde bitiremediği, bakım sürecinde yeteri kadar ilaçlama ve gübreleme yapılmadığı, işi tam ve eksiksiz teslim etmediği, üstlenmiş olduğu işleri bitiremeden işyerini terk ettiği çimlerin bakım işi için başka bir firma ile anlaşıldığı ve bakım işinin o firmaya yaptırılarak hizmetlerinin karşılığında ödemeler de yapıldığı, sözleşmenin 2.4. maddesi uyarınca sahanın bakanlığa teslimine kadar sorumluluğun davacıda olduğu,

Çim futbol sahası yapımının sözleşmede belirtilen süreden 150 gün geç teslim edilmesinde şirketimizin bir kusurunun bulunmadığı, bu gecikmenin tamamen alt yükleniciden kaynaklandığı, Gençlik ve Spor Bakanlığına resmi devir tarihi (01.12.2016) arasındaki 41 günlük süre bulunmaktadır ve bu sürede davacı alt yüklenici hiçbir hizmet vermediği, resmi mercilere tescil edilen ticari defterlerimize göre 113.960,53 TL alacak bakiyesi bulunmakla birlikte henüz yapılmamış olan 3 ve kesin hesap hakedişleri neticesinde sözleşme hükümlerine göre gecikme cezası uygulanacağından alt yüklenicinin alacağı bulunmadığı,

Sözleşmeye göre işin bitirilmesi gereken tarih (03.07.2016) ile Gençlik ve Spor Bakanlığına devir (01.12.2016) tarihi arasındaki 150 günlük süre gecikmiş olduğundan bu süre kadar gecikme cezası kesilmesi gerektiği, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğu, rapora yaptıkları itirazların değerlendirilmediği, mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda bahse konu edilen resimlerin 21.10.2016 tarihli Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca yapılan Geçici Kabul tarihinde ki fotoğraflar olup, çim saha işinin gecikmesine neden olan eksik bakım kapsamında ilaçlama, gübreleme vs. işlerin uygun yapılamayışı nedeniyle çimlerde hastalıkların baş göstermesi dosyada kanıtlayıcı belgenin bulunmadığından bahisle işbu kararı verse de Eskişehir stadı çim sahasının hastalıklı durumunu gösteren fotoğrafların sunulduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup cari hesap alacağına yönelik başlatılan takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

TBK’nın 470 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup sözleşme kapsamındaki edimlerin ayıpsız ve tam bir şekilde ifa edildiği, çimlerin bakımlarının yapıldığı, geçici kabulde de bu durumun belirtildiği, aksinin davalı tarafından kanıtlanamadığı, teslim anında gecikme cezasına dair hak saklı tutulmadığından gecikme cezası talep edilemeyeceği, kaldı ki sözleşmede sadece alt yapı ile ilgili sürenin hüküm altına alındığı, bununla ilgili gecikme olduğunun da ispatlanamadığı ve alacağın likit olduğu anlaşıldığından davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8019, Karar No: 2012/7471, Tarih: 03.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/8019 E.  ,  2012/7471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2000 takvim yılı için; Ortadan Kaldırma

2001 takvim yılı için; Sanığın, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı Yasanın 80, 59/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ERTELENMESİNE.

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihlerinin 26.01.2001 ve 26.04.2001 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I-Katılan vekilinin “ 2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin “ 2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan sanığın mahkumiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise ;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.04.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyete karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24837, Karar No: 2015/39273, Tarih: 03.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/24837 E.  ,  2015/39273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/247832

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2012/1006 (E) ve 2014/217 (K).

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanıp, hükümde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11436, Karar No: 2011/15840, Tarih: 27.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/11436 E.  ,  2011/15840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 2886 Sayılı Yasanın 75. maddesi gereğince fuzuli şagil durumuna düşen davalının kiralanandan tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 17.3.2011 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu yeri 30.12.2002 keşide tarihli ve 1.1.2003 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıya kiralandığını, kiralanananın 1.derece sit alanında olması ve kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle imara aykırı olduğunu,sözleşmenin 17. maddesine göre kiracının imar ve ihtiyaç gerektirdiği taktirde kiralanananı boşaltmayı taahhüt ettiğini, ...Noterliğinin 1.12.2010 tarihli 10070 sayılı ihtarı ile sözleşmenin yenilenmeyeceğinin kiracıya bildirildiğini belirterek, fuzuli şagil durumuna düşen davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir. Davalı davacı belediyenin sit alanı olmasına dair kararları kendisinin aldırarak hukuka aykırılığı yaratıp hak sağlamaya çalıştığını, kiralananın 6570 Sayılı Yasaya tabi olduğunu, sözleşmenin kendiliğinden yenilendiğini, fesih hakkının sadece kiracıya ait olduğunu ve gönderilen feshi ihbar ihtarının tebliğinin usulsüz olduğunu,davacının yeni dönem kira artışını bildiren ihtarı ile sözleşmenin uzatıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece 6570 Sayılı Yasanın 7.maddesinde sayılan tahliye sebeplerinin mevcut olmadığı, Borçlar Kanununun 262.maddesindeki feshi ihbar sürelerine uyulmadığı ve sözleşmenin 17.maddesindeki düzenlemenin tahliye taahhüdü olarak kabul edilemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Kiralanan ... Kır Kafe ve spor sahası olarak 9.1.1997 tarihinde ihale ile ... Büyükşehir Belediyesi Spor Kulübü Derneğine kiralanmış daha sonra 1.1.2000 tarihinde ... ... Büyükşehir Belediyesi İç ve Dış Ticaret A.Ş.'ye ondan sonra da 1.1.2003 tarihinde davalı şirkete devir ve kiralanmıştır.Davaya dayanak yapılan 1.1.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralananın davacı ... Belediyesi Başkanlığın'ca 2886 sayılı yasa kapsamında ihale şartnamesine atıf yapılarak davalı kiracıya kafeterya olarak kiralandığı hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Belediye Yasasının 15.maddesine göre belediye mallarının devlet malı statüsüne alındığı, böylece 2886 Sayılı Yasaya göre kiraya verilen belediye taşınmazları hakkında da anılan yasa hükmünün uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Dava dayanağı bu kira sözleşmesi de 2886 sayılı yasanın 75. maddesinin Belediyeler bakımından yürürlüğe girdiği 13.7.2005 tarihinden itibaren bu yasa hükümlerine tabi olarak sürdürülmüş ve 2886 Sayılı Yasanın 75.maddesi gereğince 1.1.2006 tarihi itibariyle sona ermiştir. Öte yandan HUMK.nun 76.maddesi uyarınca bir davada olayları ortaya koymak taraflara, öne sürülen maddi olguların hukuki nitelendirilmesini yapmak ve uygulanacak yasa maddelerini bulmak ve uygulamak hakime aittir. Nitekim davacı dava dilekçesinde kira sözleşmesinin yenilenmeyeceğine dair ihtardan bahsedip kiracının artık fuzuli şagil olduğundan tahliyesini istemektedir. Bu durumda yasal düzenlemeler karşısında mahkemece sözleşme süresi sona eren davalının 2886 Sayılı Yasanın 75.maddesi gereğince fuzuli şagil durumuna düştüğünden kiralanandan tahliyesine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14256, Karar No: 2014/1051, Tarih: 11.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14256 E.  ,  2014/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOĞAZLIYAN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/119-2013/123

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, U.. Beldesi çalışma alanında bulunan tapuda Hazine adına kayıtlı bulunan ve eski 2605 parsel sayılı 3100 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 131 ada 4 parsel numarasıyla ve 2187,61 m2 yüzölçümlü olarak; tapuda B.. A.. ve arkadaşları adına kayıtlı bulunan ve eski 2606 parsel sayılı 2300 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 131 ada 3 parsel numarasıyla ve 3246,6 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalıya ait 131 ada 3 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 131 ada 3 parselin uygulama kadastrosu tutanağı gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Teknik açıdan yetersiz kalan, uygulama niteliğini kaybeden, eksikliği görülen veya zemindeki sınırları gerçeğe uygun göstermediği anlaşılan kadastro haritalarının yenilenmesi ve uygulanabilir hale getirilmesi amacıyla ilk önce 23.06.1983 tarihli 2859 sayılı yasa uyarınca yenileme çalışmaları (yenileme kadastrosu) yapılmış, bu yasa ihtiyaca cevap vermeyince, 22.02.2005 tarih 5304 sayılı yasa ile getirilen 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/a maddesi ile bu madde uyarınca 29.11.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilindeki Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik" hükümlerine göre çalışmalar (uygulama kadastrosu) yapılmaya başlanmıştır. Uygulama (yenileme) kadastrosunun amacı, tapulama, kadastro veya değişiklik işlemlerine ilişkin; sınırlandırma, ölçü, çizim (tersimat) ve hesaplamalardan kaynaklanan hataları gidermektir. Uygulama kadastrosu, 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinin istisnası olmadığı gibi, mülkiyet ihtilaflarının idari işlemle ortadan kaldırılması gibi bir amaca da sahip değildir. Bu nedenlerle, uygulama kadastrosu sırasında mülkiyet ihtilafları gündeme getirilemez ve değerlendirmeye alınmaz. Kazanılmış hakların korunması ve mülkiyet hakkının zedelenmemesi için uygulama kadastrosunun amacına ve yöntemine uygun şekilde yapılması zorunludur. Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve ilk kadastro tarihinde de mevcut olan sabit noktalardan, aynı döneme ve öncesine ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan bir dizi teknik çalışmalardan sonra tesis kadastrosu haritaları ortofoto üzerine işlenmekte, haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden kaynaklandığı tespit edilerek ada raporu düzenlenmekte ve bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kasadtrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle, mahkemelerce, amaca uygun bir inceleme ve araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, uydu fotoğrafları ve uygulama kadastrosunun yapıldığı tarihe yakın tarihli ortofoto, tesis kadastrosu haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin olarak ilk tesis ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgeler getirtilmelidir

. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalı; keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmeli; fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bu raporun eki olacak haritalarda, birincisi hava fotoğrafı üzerinde, ikincisi ise ortofoto (bulunmadığı takdirde uydu fotoğrafı) üzerinde tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftası çakıştırılmış bulunmalı, ayrıca her biri yönünden çakıştırmalardan bir tanesinin ada bazında, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve yakın komşularını gösterir şekilde olmalıdır. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken, uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmamış, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafı, uydu fotoğrafı ve ortofoto (uygulama kadastrosunun yapıldığı tarihe yakın tarihli) getirtilip uygulanmamış, uygulama kadastrosu sırasında değişen sınırın hangi hatadan kaynaklandığı denetime elverişli şekilde araştırılmamış, ölçü krokisi getirtilerek tesis kadastrosu paftası çizilirken tersimat hatası yapılıp yapılmadığı denetlenmemiş, soyut içerikli ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuştur. Yetersiz inceleme ve araştırmaya dayanılarak karar verilemez. Hal böyle olunca, mahkemece doğru sonuca varılabilmesi için, öncelikle denetime veri teşkil edecek bilgi ve belgeler getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde yeniden ve yukarıda açıklanan ilkelere uygun şekilde keşif yapılarak uzman bilirkişiden denetime elverişli, gerekçeli ve ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.