muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14003, Karar No: 2017/16085, Tarih: 04.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/14003 E.  ,  2017/16085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Aidiyetinin Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili ve asli müdahiller vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkilinin maliki olduğu 114 ada 3 parsel ve 115 ada 26 parsel sayılı taşınmazların kuzey taraflarının ... Çayı kenarı olup kendi taşınmazlarını su baskınından korumak ve ırmak yatağından istifade etmek için kendi taşınmazı ile ırmak arasındaki bölüme söğüt ve kavak ağacı dikip binlerce ağaç yetiştirdiğini,ağaçların bir kısmının karayolu genişletme güzergahında kalması nedeniyle kesilmesinin gerektiğini belirterek, davacının emek ve para harcamasıyla yetişen bu ağaçların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan .... Mal Müdürlüğü vekili, cevap dilekçesinde dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu,kimsenin buraya ağaç dikme hakkının olmadığını ve buradaki ağaçların zamanla kendiliğinden yetişen ağaçlar olduğu iddiasıyla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

EPDK vekili asli müdahale dilekçesi sunarak EPDK kararı ile.... Enerji Üretim AŞ’ye üretim lisansı verildiğini belirtip davaya katılmakta hukuki yararlarının olduğunu ve davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Mal Müdürlüğü vekili ve asli müdahiller EPDK ve... Enerji Üretim AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların tespiti isteğine yöneliktir.

Somut olayda; mahkemece dava konusu mahalde üç keşif icra edilmiş,ilk keşifte davaya konu ağaçların bulunduğu alanın sular altında kalmaması nedeniyle bu keşifteki bilirkişi raporlarına ve ikinci keşifte dinlenen tanık beyanlarına üstünlük tanınarak kabul kararı verilmiş ise de;dava konusu ağaçların bulunduğu alanın kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığı yapılan keşiflerde kamulaştırma krokileri uygulanmadığı için tam olarak anlaşılamamaktadır. Mahkemece, o halde öncelikle ilk yapılan keşifteki dava konusu ağaçların bulunduğu bölgede yapılan kamulaştırma işlemine ilişkin tüm evraklar ve haritalar getirtilerek dava konusu yapılan 16/10/2008 tarihli krokide gösterilen A ve B harflerinin kamulaştırma alanı içinde kalıp kalmadığı belirlenmeli,bundan sonra kamulaştırma evraklarında varsa kıymet takdir komisyon raporu, EPDK tarafından yaptırılan tespit sonucu alınan rapor, temyize konu dosya içinde 06/12/2008 tarihinde yapılan keşif ile 10/12/2009 tarihinde yapılan keşifler sonucu alınan raporlar karşılaştırılarak hangi rapora üstünlük tanındığının gerekçesiyle birlikte açıklanması suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı ... vekili ve asli müdahiller EPDK ve... Enerji Üretim Aş vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5911, Karar No: 2018/1133, Tarih: 12.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5911 E.  ,  2018/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırı Davranmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında “...“ isimli muhasebecinin kimlik bilgilerini aldığını, bu şahsa vekalet verdiğini, muhtemelen bu vekaletnameye istinaden adına işlem yapmış olabileceğini, sahte fatura düzenlemediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, dosya içerisinde mevcut vergi tekniği raporuna ekli 06.02.2007 tarihli yoklama fişinde şirketin faaliyet adresi olarak bildirilen taşınmazın mülk sahibinin kızı olduğunu belirten ... isimli şahsın alınan beyanında şirketin ticari faaliyetinin olmadığını, ancak kira bedellerini ... isimli şahsın verdiğini beyan ettiği hususunun tutanak altına alınması, vergi suçu raporuna göre sanığın ortağı ve yetkilisi bulunduğu 4 adet daha şirket bulunduğunun belirlenmesi, dosya içerisinde adı geçen takvim yılında düzenlenmiş herhangi bir fatura aslı ya da suretine rastlanılmaması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sanık tarafından düzenlenen 2006 ve 2007 takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi ile sahte faturanın düzenlendiği tarihin suç tarihi olduğu gözetilerek suç tarihlerinin belirlenip zamanaşımı süresi açısından değerlendirilmesi, suça konu faturaların, bizzat sanık tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından da, ... isimli kişinin açık kimlik bilgilerinin tespiti ile tanık sıfatıyla beyanına başvurulması, suça konu faturaları kullananların tespiti sonrası sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanığın ortağı ve yetkilisi olduğu diğer şirketler hakkında da sahte fatura düzenlemek suçundan vergi suçu raporu düzenlenip düzenlenmediği ve bu şirketlere ilişkin olarak sanık hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açıldığının tespiti durumunda dosyaların onaylı birer örneklerinin bu dosya arasına getirtilmesi, sanığa ait şirketler tarafından düzenlendiği belirlenen temin edilebilen tüm faturalar, şirket kuruluş evrakları ile vergi dairesine sanık adına ibraz edilen diğer belgelerdeki imza ve yazıların sanığa veya ..

... isimli şahsa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre de;

a)...‘nın 31.03.2009 tarih ve VDENR-2009-1551/12 sayılı vergi tekniği raporunda sanığın 2006 takvim yılnda 384 adet, 2007 takvim yılında 270 adet sahte fatura düzenlediğinden bahsedilmiş olması karşısında, aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6174, Karar No: 2022/5268, Tarih: 02.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/6174 E.  ,  2022/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÇOCUKLAR : ..., ..., ..., ... ... , ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ... ile ...); çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ..., ..., ...); fuhuş (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ...'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine; sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ...'nin fuhuş suçlarından beraatlerine, suça sürüklenen çocuk ... hakkında atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nün çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilip bu suçtan kamu davalarının düşmesine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık ... müdafisi tarafından kararın temyiz edilmesinin ardından sanığın bulunduğu cezaevi müdürlüğü aracılığıyla gönderdiği 14.02.2022 tarihli dilekçesiyle temyizden vazgeçmesi karşısında, incelemenin katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ile sanıklar ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ... müdafilerinin temyizleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış ceza verilmesine yer olmadığına, beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Okulda mağdurenin istismara uğradığı yönünde söylentiler ile parfüm, saat gibi eşyalarla okula gelmesi, maddi durumu iyi olmadığı halde fazla miktarda harçlığının olması ve davranışlarından şüphelenilmesi üzerine kendisiyle yapılan görüşmede olayları kısmen anlatması üzerine soruşturmaya başlanılan olayın intikal şekli ve zamanı, aşamalarda eylemlerin oluş şekli ile sayıları konusunda değişen beyanları, hakkında düzenlenen adli raporların içerikleri ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin başka delillerle desteklenmeyen soyut anlatımları mahkumiyet için yeterli görülmemiş, oluşan şüphe nedeniyle sanık ...'un ilk eylemi dışında kalan olaylar yönünden suç tarihlerinde on beş yaşını tamamladığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'un katılan mağdure ve sanık ...'in anlatımları ile dosya kapsamından mağdurenin on beş yaşını tamamlamadığı dönemdeki cinsel ilişkiye girme eylemini cebir ve tehditle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, on beş yaşını tamamladığı, sanık ...'in soruşturma evresinde belirttiği olayda, sanık ...'le cebirle atılı suçu işledikleri, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda sanık ...'un eylemi nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında, sanık ...'un mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu hususu da gözetilip, TCK'nın 103/6. maddesi de dikkate alınarak, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesiyle TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Mağdurenin soyut beyanı dışında sanık ...'in Mart 2012'de işlediği kabul edilen eylem bakımından cebir ve tehdite ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, TCK'nın 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçu yönünden hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği, sanık ...'un evinde gerçekleşen eylemde ise sanık ...'in soruşturma beyanı ile mağdure anlatımı karşısında, cebir unsurunun bulunduğu ve atılı suça sanık ...'in de TCK'nın 37. maddesi anlamında müşterek fail olarak katıldığı gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ... ve ...'in sanık ...'in evinde işledikleri kabul edilen eylemler yönünden mağdurenin soyut beyanı dışında atılı suçu cebir ve tehditle işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, TCK'nın 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçu yönünden hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği, sanık ... ile ... ...'nin dut ağacının yanında gerçekleşen eylem bakımından mağdur beyanı ile tanık ... 'nin anlatımı karşısında, atılı suçu cebirle işledikleri, eylemin işlendiği kabul edilen tarihte ... ...'nin on beş yaşını

tamamlamadığı da gözetilip, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda sanık ...'in eylemi nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında, TCK'nın 103/6. maddesi de nazara alınarak lehe - aleyhe kanun değerlendirmesinin buna göre yapılıp karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ile sanıklar ..., ..., ..., suça sürüklenen çocuklar Abdurrahim ve ... ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12016, Karar No: 2010/5691, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12016 E.  ,  2010/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davalılarIn arka bahçesinin otoparka dönüştürülmesi işlemine onay vermiş sayılmaları istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, 3 nolu bağımsız bölüm malikleri olan davalıların apartmanın arka bahçesinin otoparka dönüştürülmesi konusunda muvafakat etmiş sayılmalarına karar verilmesi istenilmiş, mahkemece apartmanın arka bahçesinin otopark olarak düzenlenmesi için 11.11.1979, 17.05.1980 ve 04.09.2000 tarihlerinde yapılan kat malikleri kurulu toplantılarında karar alındığı, bu toplantılara davalıların murisi ......'in de katıldığı, davalıların murisinin katılımıyla da alınan kararın halefi olan davalıları da bağlayıcı nitelikte bulunduğu, alınan kararların uygulanması halinde davalıların bağımsız bölümünün bulunduğu zemin kat arka cephedeki iki dairenin zarar görmeyeceği ve bu düzenlemenin ortak yerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarayacak yenilik kapsamında değerlendirilebileceği ve davalılar dışında kalan tüm kat maliklerinin işleme onay vermeleri de gözönüne alınarak arka bahçenin otopark olarak düzenlenmesi şeklindeki işleme davalı kat maliklerinin onay vermiş sayılmaları gerekçesiyle dava kabul edilerek Türktrak apartmanın arka bahçesinin mimari projesine aykırı olarak otoparka dönüştürülmesi işlemine davalı bağmsız bölüm maliklerinin onay verdiklerinin tespitine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden dava konusu yerin onaylı mimari projede bahçe veya otopark olarak gösterilmeyip boşluk olarak bırakıldığı, bu güne kadar süre gelen uygulamaya dayanak teşkil eden 11.11.1979, 17.05.1980 ve 04.09.2000 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının iptali için açılan davanın reddedildiği Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.634. sayılı Yasanın 42.maddesine göre ortak yerlerin düzgün veya bunların kullanımının daha rahat ve kolay bir hale getirilmesine veya bu yerlerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yaracayak bütün yenilik ve ilaveler, kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verecekleri karar üzerine yapılır. Onaylı mimari projede boşluk olarak gösterilen ortak alanın otopark olarak kullanılması bu madde hükmüne göre sayı ve arsa payı çoğunluğu ile alınacak kararla mümkündür. Bunun için tüm kat maliklerinin oybirliği ile karar almalarına gerek yoktur. Somut olayda 634 sayılı Yasanın 42. maddesine uygun şekilde alınmış karar da vardır. Açıklanan nedenlerle hakimin arka bahçenin otoparka dönüştürülmesine muvafakat etmeyen davalı kat maliklerinin iradesi yerine geçip onların da muvafakat etmiş sayılmalarına ve bu bağlamda davalıların arka bahçenin otoparka dönüştürülmesine onay verdiklerinin tespitine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23755, Karar No: 2012/28319, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/23755 E.  ,  2012/28319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde müşteki ve çalışanlarının suça konu işyerinden saat 18.20 sıralarında ayrılıp ertesi sabah saat 07.30 sıralarında işyerine geldiklerinde suçun meydana gelmiş olduğunu anlamış olmaları, Adli Tıp Kurumunun dosyada bulunan 29.09.2011 tarihli yazısında, suç tarihinde güneşin suç yerinde yaz saatinde saat 19.41'de batıp ertesi sabah saat 04.53'de doğmuş olduğunun belirtilmiş olması karşısında; "şüpheden sanık yararlanır" genel hukuk ilkesi ışığında suçun gündüz vakti meydana geldiği kabul edilerek, suçun gece vakti meydana geldiği yönündeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın 765 sayılı TCK'nın 493/1,522. maddelerine uyan hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturduğu gibi zamanaşımı süresi bakımından 5237 sayılı TCK'nın sanık lehine olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinin aynı Yasanın 66/1-e. maddesi uyarınca 8 yıllık asli, 67/4. maddesine göre 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresine bağlı olup bu sürelerin karar ve inceleme tarihleri itibariyle henüz dolmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5920, Karar No: 2022/6956, Tarih: 02.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5920 E.  ,  2022/6956 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 38. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2019 tarihli ve 2019/21 Esas, 2019/605 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş; bu karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 30.06.2020 tarih ve 2020/574 Esas, 2020/1440 Karar sayılı ilâmı ile hükmün kaldırılmasına ve dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere İlk derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı Bakanlığa bağlı ......Hava Bakım Fabrikası işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında yer alan bir işte çalıştığını, aynı atölyede bulunan diğer işçiler Yönetmelik hükmü gereğince günde 7,5 saat çalıştırıldıkları halde davacının (B) grubu idareci olarak görev yapmaya başlamasından sonra idareci primi aldığı gerekçesi ile çalışma saatinin 8,5 saat olarak değiştirilerek kısa çalışma priminin kesildiğini, oysa davacının iş yaptığı ortamda bir değişiklik olmadığını, her ne kadar fabrikada kısım şefi olarak idareci pozisyonunda görev yapmaktaysa da diğer işçiler ile aynı atölyede aynı zararlı gaz, toz ve duman gibi kirleticilere maruz kaldığını, nitekim davacı ile aynı durumda bulunan davalı Bakanlığa ait ... Tersane Komutanlığı işyerinde çalışan ve idareci primi alan işçi tarafından aynı taleplerle açılan davada; davacının zararlı kimyasallara maruz kalarak çalıştığı yönündeki uzman bilirkişi raporu doğrultusunda davasının kabulüne karar verildiğini ve kararların Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 07.05.2018 tarihli ve 2018/5196 Esas, 2018/11060 Karar sayılı ilâmı; 07.05.2018 tarihli 2018/5200 Esas, 2018/11064 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiğini beyanla davacının söz konusu Yönetmelik kapsamında günde 7,5 saat çalışması gerektiğinin tespiti ile günlük yarım saat fazla çalışma yapmasından kaynaklı fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP