muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19632, Karar No: 2014/9200, Tarih: 08.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19632 E.  ,  2014/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/25791

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

NUMARASI : 2011/212 (E) ve 2011/489 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma yapabilmesi şikayete bağlı sanığa yüklenen "mala zarar verme" suçunda; şikayetçinin 12.09.2011 tarihli duruşmadaki "vazgeçme" beyanını kabul edip etmediği sanıktan sorulmadan yazılı şekilde karar verilmek suretiyle TCK'nın 73/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, C. savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7319, Karar No: 2011/12300, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/7319 E.  ,  2011/12300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıya 9.392,00TL maddi tazminat ile 6.000,00TL manevi tazminat verilmesine hükmedilmiştir.

Doysadaki kayıt ve belgelerden davacının yeraltı maden işçisi olduğu davacının çalıştığı 2008-2010 tarihleri arasında ortalama gün esasına göre yılda 323 gün yeraltında çalıştığı anlaşılmaktadır.

Sigortalının tam yıl çalışacağı kabul edilerek buna göre maddi zararın hesaplanması Dairemizin yerleşik görüş ve içtihatlarındandır. Hal böyle olunca, mahkemece yapılacak iş sigortalı davacının tam yıl (365 gün) çalışacağı bunun yeraltında geçen 323 gününde yeraltı koşullarında elde edeceği ücretten, 42 gününde de asgari ücretle çalışacağı kabul edilerek, 4447 sayılı Kanunun Ek 38. Maddesi gereğince de hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanan peşin sermaye değeride sorularak hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak hesaplanan tazminattan indirilmek suretiyle karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5652, Karar No: 2011/606, Tarih: 07.02.2011

**15. Hukuk Dairesi         2009/5652 E.  ,  2011/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilleri tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ...ile davalı vekili Avukat ...geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, maddi ve manevi tazminatların tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, yanlar arasında Temmuz 2005 tarihli ve “...-... Çatı Yalıtımı İşlerine Ait Sözleşme” başlıklı ve aynı tarihli “...-... Villaları Çatı Yalıtımı İşlerine Ait İşçilik Sözleşmesi” başlıklı adî yazılı şekilde iki sözleşme yapıldığını; sözleşmede kararlaştırılan tüm bedellerin ödendiğini; ..., ..., Yelki köyünde bulunan 255 ada 1 parselde tapuya kayıtlı (9) adet villanın tanoz çatıları, teras çatıları, garaj ve balkon terasları, eğimli çatıların yapımı ile davacıya teslimini davalı şirketin yüklendiğini; ancak, villaların çatı, teras, balkonlarının yağmuru tutmaması sonucu villaların tavan ve duvar sıvalarının kabardığını, boyalarının döküldüğünü, küflenmelerin oluştuğunu, bu gizli ayıplar ortaya çıkar çıkmaz derhal davalıya bildirdiğini, ayıbın giderilmesi masrafı ile ayıp sonucu oluşan zararların giderilmesi masrafı olan 25.000,00 TL maddi tazminat ile, 10.000,00 TL kâr kaybının, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sözleşmeler ile yüklendiği edimlerini, sözleşme hükümlerine uygun şekilde ifa ettiğini, dolayısıyla işin ayıpsız ve eksiksiz yapıldığını, çatılarda meydana gelen akmaların müvekkil şirketin sözleşme gereği yapmış olduğu ayıplı ifa neticesinde değil, davalının görüşü sorulmaksızın çatılar üzerinde davacı tarafından yapılan ya da yaptırılan imalâtlardan kaynaklandığını, bu sebeple de çatılarda meydana gelen

sorun ve zararlardan davalının sorumlu olmadığını; izolasyon üzerine beton kalıplarla klima altlarına davacı tarafından dökülen koruyucu betonların izolasyona verdiği zarardan da davacı tarafın sorumlu olduğunu savunmuş, davanın reddini istemiştir.

Yanlar arasında adî yazılı şekilde yapılan ve yukarıda belirtilen sözleşmeler, Borçlar Kanunu'nun 355. maddesinde tanımlandığı üzere; niteliğince eser sözleşmeleridir. Davacı şirket iş sahibi; davalı şirket ise yüklenicidir.

sorun ve zararlardan davalının sorumlu olmadığını; izolasyon üzerine beton kalıplarla klima altlarına davacı tarafından dökülen koruyucu betonların izolasyona verdiği zarardan da davacı tarafın sorumlu olduğunu savunmuş, davanın reddini istemiştir.

Yanlar arasında adî yazılı şekilde yapılan ve yukarıda belirtilen sözleşmeler, Borçlar Kanunu'nun 355. maddesinde tanımlandığı üzere; niteliğince eser sözleşmeleridir. Davacı şirket iş sahibi; davalı şirket ise yüklenicidir.

... 10. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/40 D.iş dosyasına sunulan 10.03.2008 tarihli bilirkişi raporu ile mahkemece yaptırılan inceleme sonucu sunulan 10.03.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporu ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; villa çatılarının ayıplı yapıldığı ve dolayısıyla tekniğine uygun olmadığı, çatılardan yağmur sularının akıntı yaptığı, villaların tavan ve duvar sıvaları ile boyalarının kabararak dökülmüş olduğu sonucuna varılmaktadır. Mahkemece, yaptırılan inceleme sonucu sunulan bilirkişi kurulu raporunda; su gider delik kotlarının yalıtımı yapılacak yatay dere kotlarından yüksek olduğu, yatay derelerde meyil vermek için tesviye tabakasının yapılması gerektiği, bu yapılmadan villaların çatılarının kusurlu olacağı açıklanmıştır.

Borçlar Kanunun 357/III. maddesi gereğince, işin yapılacağı yerin kusurlu olduğu anlaşılır veya eserin noktası noktasına düzenli olarak, gereği gibi veya zamanında meydana getirilmesini tehlikeye koyacak başka bir durum ortaya çıkarsa yüklenici, bu durumu hemen iş-eser sahibine bildirmek; eğer bildirmezse, bunun sonuçlarına kendisi katlanmak zorundadır. Somut olayda, villaların çatılarındaki su gider delikleriyle, yatay derelerde yağmur sularının cazibe ile akışını temin eden su gider delik kotlarının, yalıtımı yapılacak yatay dere kotlarından yüksek olması sebebiyle bu kot farkı giderilmeden, tesviye tabakası yapılmadan, imalâtların yapılması halinde akıntıların meydana gelebileceğini davalı yüklenici, anılan yasa hükmü uyarınca ve “genel ihbar yükümlülüğü” gereğince iş-eser sahibi davacıya bildirmekle yükümlüdür. Davalı belirtilen bu yükümlülüğünü yerine getirdiğini yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Bu hukuksal sebeple, davalının “tesviye tabakası yapmak zorunda olmadığına” ilişkin bilirkişi kurulunun raporu ve mahkemenin kabulü dayanaktan yoksundur.

Ayıp, bir malda ya da eserde, sözleşme ve yasa hükümlerine göre normal olarak bulunması gereken niteliklerin bulunmaması, ya da bulunmaması gereken bozuklukların bulunmasıdır. Yüklenicinin, iş sahibine olan borçlara aykırı olarak imâlini yüklendiği eserin ayıplı olması durumunda; açık ayıplarda BK'nın 359. , gizli ayıplarda ise 362. maddeleri hükümlerine uygun olarak ihbarda bulunulduğu takdirde; iş-eser sahibi, aynı kanunun 360. maddesinde kendisine tanınan hakları kullanabilir. Yanlar arasındaki sözleşmelerde (5) ve (10) yıllık garanti süreleri öngörülmüş ve dava da garanti süresi içinde açılmıştır. Yüklenici, garanti vermekle iş sahibinin, açık ayıplar yönünden muayene ve süresinde ihbar yükümlülüğünü; gizli ayıplar yönünden de süresinde ihbar yükümlülüğünü kaldırmayı ve garanti süresi içerisindeki tüm ayıpları gidermeyi yüklenmiş olur. BK'nın 360. maddesi gereğince, iş-eser sahibi kendisine tanınan haklardan birisi olan ayıbın giderilmesi masraflarını talep edebileceği gibi; ayıp sonucu oluşan gerçek maddi zararın tazminini de yükleniciden isteyebelir. Tüm bu hukuksal sebeplerle, dava konusu edilmeyen “Merkür” ismiyle anılan villanın dışındaki diğer (8) adet villadaki “açık” ve “gizli” ayıpların

giderilmesi bedelleriyle ayıplar sonucu oluşan maddi zararının tahsilini davacı, davalı yükleniciden talep edebilir. 10.03.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; davacının ayıplar ve ayıpların sonucu oluşan zararlar sebebiyle 21.916,00 TL tutarındaki maddi tazminatı davacının, davalıdan tahsilini isteyebileceği açıklanmış; ancak davacı yanca izolasyan üzerine beton kalıplarla klima altına koruyucu beton dökülmüş olduğu ve bu sebeple izolasyona verilen zararı ödemeyi kabul ettiği davacı tarafından bildirilmiş olduğu halde, bu husus bilirkişi kurulunca değerlendirilmemiştir. Davacı tarafından yapılan bu iş sebebiyle oluşan ayıpların giderilmesi bedelleri ile bu ayıpların sonucu oluşan maddi zarardan ötürü davalı yüklenici sorumlu tutulamaz.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, bilirkişi kurulundan ek rapor alınması ya da uzman bilişkişi kurulu oluşturularak yerinde keşif yapmak suretiyle az yukarıda belirtilen ve davacı tarafından yapılan işin oluşturduğu ayıpların giderim bedelleri ile bu ayıpların sonucu olarak gerçekleşen maddi zararların neler olduğunun ve bilirkişi kurulunca belirlenen 21.916,00 TL tutarındaki maddi tazminattan mahsubu gereken miktarın belirlenmesi ile mahsubunun yapılması ve varılacak sonuca göre hüküm oluşturulmasından ibaret olmalıdır.

Eksik araştırma ve soruşturma ile ve hukuksal olmayan gerekçeyle karar verilemez. Açıklanan nedenlerle karar bozulmalıdır.

Eksik araştırma ve soruşturma ile ve hukuksal olmayan gerekçeyle karar verilemez. Açıklanan nedenlerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunduğundan 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 07.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4578, Karar No: 2016/2562, Tarih: 02.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/4578 E.  ,  2016/2562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, sübuta ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden sanığa hükmolunan hapis cezası ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı toplanarak, bir gün karşılığı belirlenen miktar ile çarpılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 228/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 25 günün 4 güne indi- rilmesinden sonra, hükümden TCK.nun 52/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "sanığa verilen hapisten çevrili 25 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesaplanarak 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 4 günün, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesaplanarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7217, Karar No: 2011/41582, Tarih: 14.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/7217 E.  ,  2011/41582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı, Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ... Elektrik Dağıtım A.Ş vekiline duruşma günü ve saati mahkeme tarafından 19/02/2007 tarihinde tebligat yapılarak usulüne uygun şekilde bildirildiği halde müşteki kurum vekilinin mesleki mazeret bildirdiği,bu mazeretinin kabul edilerek bir sonraki duruşma günü ve saatinin 02/05/2007 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen müşteki kurum vekilinin duruşmaya gelerek kurumu temsil etmediği, ayrıca yazılı olarak da katılma talebinde bulunmadığı, 5271 sayılı CMK’nun 234 ve devamı maddeleri uyarınca katılan sıfatını almadığı anlaşıldığından hükmü temyiz hak ve yetkisi olmayan müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin,1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11018, Karar No: 2022/1174, Tarih: 25.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/11018 E.  ,  2022/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, 2008 takvim yılında en son "Aralık" ayında, 2009 takvim yılında ise en son "Eylül" ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle, suç tarihlerinin en aleyhe kabulle sırasıyla "31.12.2008" ve "31.09.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2499, Karar No: 2022/2202, Tarih: 22.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2499 E.  ,  2022/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15/01/2015 gününde verilen dilekçe ile asıl ve birleştirilen davada komşuluk hukukuna aykırı elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 17/12/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; asıl ve birleşen davada komşuluk hukukuna aykırı elatmanın önlenmesi ve ka'l istemlerine ilişkindir.

Davacılar vekili; müvekkili ile davalıların komşu olup komşu bahçede davalılar tarafından yapılan ağaçlandırma, bitki ekimi, asma ağacının çardak haline getirilmesi, denize doğru iki-üç adet şeftali, bir adet nar ağacı dikilmiş olması ve budanmadıkları için ağaç halini alan bahçe bitkileri nedeniyle husumet yaşadıklarını beyan ederek; dava konusu 279 ada, 20 parselde yapılan ağaçlandırma vs. işlerden kaynaklanan ve müvekkillerin taşınmazına yapılan müdahalenin önlenmesine, müdahale teşkil eden bitkilerin kal'ine, aynı konuda açılan davaların eldeki dava ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf; komşuluk hukuk kapsamında bir müdahale söz konusu olmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece;

"....A- Davacının birleşen 2015/155 Esas sayılı (Mahkemenin 2013/286 Esas sayılı ve bu dosyayla birleştirilen Burhaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/98 Esas sayılı) dava dosyasındaki asma ağacı yönünden;

1-Müdahalenin önlenmesine ilişkin talebinin kabulüne,

2-Davalıların davaya konu asma ağacının dava tarihindeki bilirkişi raporunda işaret olunan döner metal merdiven ile bahçe duvarı arasındaki asgari çekme mesafesi olan 200 cm. alana geçmeyecek şekilde ağaca yön ve şekil verilmesi şeklindeki müdahalelerinin önlenmesine, bilirkişi raporunda işaret olunan döner metal merdiven ile bahçe duvarı arasındaki asgari çekme mesafesi olan 200 cm. alana taşmayacak şekilde ağaca yön ve şekil verilmesine, kal'ine ilişkin talebin reddine,

B- Davacının 2015/14 Esas sayılı dava dosyasında dava konusu yapılan şeftali ve nar ağacı yönünden,

1-Müdahalenin önlenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulüne,

2-Dosya kapsamında mevcut ziraatçı bilirkişi raporu ile sabit olan davalılar taşınmazı bahçesinde bulunan iki adet şeftali ve bir adet nar ağacı yönünden müdahalenin önlenmesi talebinin kabulü ile yüksekliklerinin şeftali ağaçları yönünden 300 cm. nar ağacının boylarının 150 cm.yi geçmeyecek şekilde periyodik olarak budanmalarına, ağaçların ve sair manzarayı kapatıcı bitkilerin kal'ine ilişkin taleplerin reddine..." karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

2-Dosya kapsamında mevcut ziraatçı bilirkişi raporu ile sabit olan davalılar taşınmazı bahçesinde bulunan iki adet şeftali ve bir adet nar ağacı yönünden müdahalenin önlenmesi talebinin kabulü ile yüksekliklerinin şeftali ağaçları yönünden 300 cm. nar ağacının boylarının 150 cm.yi geçmeyecek şekilde periyodik olarak budanmalarına, ağaçların ve sair manzarayı kapatıcı bitkilerin kal'ine ilişkin taleplerin reddine..." karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, davaların kabulü/kısmen kabulü ile müdahalenin önlenmesi yönünde hüküm kurulmuş ise de dava konusu ağaçların bulunduğu arazinin ada ve parsel numaralarının hüküm yerinde belirtilmemesi nedeniyle bu eksiklik infazda tereddüt oluşturabileceğinden anılan şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ancak; bu eksiklik kararın bozulmasını gerektirmiş ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hüküm fıkrasının "A" bendinin 2. cümlesinde yazılı "işaret olunan" kelimelerinden sonra gelmek üzere "davalı taraf adına tapuda kayıtlı 279 ada, 20 parsel sayılı taşınmazda bulunan" ibareleri eklenmek suretiyle; yine hüküm fıkrasının "B" bendinin 2. cümlesinde yazılı "davalılar taşınmazı" ibarelerinin çıkartılarak yerine "davalı taraf adına 279 ada, 20 parsel olarak tapuda kayıtlı taşınmazın" ibareleri eklenmek suretiyle hükmün, 6100 sayılı Kanunun 370/2 maddesine göre DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9334, Karar No: 2015/31493, Tarih: 03.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/9334 E.  ,  2015/31493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/82102

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2010/1300 (E) ve 2011/920 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak

Tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 14. maddesinde yer alan “Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir.” hükmüne göre Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere iddianamedeki tavsif esas alınmalıdır.

18.11.2005 günlü iddianame ile müştekinin sahibi olduğu şirket çalışanları olan sanıkların, yaptıkları harcamalar nedeniyle parasal sıkıntı içine girmeleri üzerine şirkete ait ödemeleri sağlamak üzere şirket hesabından çektikleri paraları kendi borçları için harcadıkları ve bir kısmı ile bahis oynadıkları ancak şüphelilerin açığının büyümesi üzerine bunu kapatmak amacıyla bu kez şirkete ait 4 adet çeki müştekinin imzasını taklit etmek suretiyle sahte olarak düzenlediklerinden bahisle resmi belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından cezalandırılmaları talebi ile açılan kamu davasında; resmi belgede sahtecilik suçunun konusu yapılan belgenin TCK'nun 204/1. maddesi kapsamında “çek” olup anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca “kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belgede sahtecilik” suçu kapsamında bir belge düzenlendiğinin iddia edilmemesi karşısında; tebliğname tarihine, iddianamedeki tavsife, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesi'ne ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, Dairemiz ile 15. Ceza Dairesi arasında doğan görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.