muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30905, Karar No: 2020/14210, Tarih: 02.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/30905 E.  ,  2020/14210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davalı işverenin İş Kanunun 5. maddesinde düzenlenen eşit davranma ilkesine aykırı davrandığını, iş veren vekili tarafından müvekkiline sinkaflı küfürler edildiğini ve fiili temasta bulunarak müvekkil işçi arkadaşlarının önünde rencide edildiğini, davalı şirketçe müvekkil hakkında sudan sebeplerle tutanaklar tutulduğunu, müvekkilinin görev yeri değiştirildiğini, sendikal sebeplerle müvekkil üzerinde baskılar kurularak mobing uygulandığını, iş veren müvekkilin fazla mesai ücretlerini eksik ve yanlış hesaplanmış olup müvekkilin bazı aylara ilişkin fazla mesai ücretlerini ödemediğini, bu sebepler davacı tarafından iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yıllık izin ücreti talebinin kabulüne, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, sendikal tazminat, ayrımcılık tazminatı ile manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı taraf Silivri 5.Noterliğinin 1590 Yevmiye Nolu 16.03.2015 tarihli ihtarnamesi ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini bildirmiş ve ihtarname içeriğinde, fazla mesai ücretlerinin ödenmesi ve telafi çalışmaları ücretlerinin hesaplanması konusunda sorunlar yaşandığını, bu konunun da ayrıca haklı fesih nedeni olduğunu belirtmiştir.

Davacı dava dilekçesinde 2015 yılı Ocak ve Şubat aylarında üçer saat fazla mesai ücreti alacağının olduğunu belirtmiş, davalı tarafça verilen cevap dilekçesinde davacının sehven 5 saat fazla mesai ücretinin unutulduğunu ve Mart ayı bordrosu ile ödendiğini belirtmiştir. Davacıya Mart ayı bordrosu ile yapılan ödemenin 31.03.2015 tarihinde olduğu anlaşılmıştır.

Davacı dava dilekçesinde 2015 yılı Ocak ve Şubat aylarında üçer saat fazla mesai ücreti alacağının olduğunu belirtmiş, davalı tarafça verilen cevap dilekçesinde davacının sehven 5 saat fazla mesai ücretinin unutulduğunu ve Mart ayı bordrosu ile ödendiğini belirtmiştir. Davacıya Mart ayı bordrosu ile yapılan ödemenin 31.03.2015 tarihinde olduğu anlaşılmıştır.

Bu halde davacı taraf fazla mesai ücretlerinin ödenmemesini haklı fesih nedeni olarak belirttiği ve iş sözleşmesini 16.03.2015 tarihi itibari ile feshettiği, davalı taraf da cevap dilekçesi ile davacının 5 saatlik fazla mesai ücreti alacağının olduğunu kabul ettiği ve bu alacağın 31.03.2015 tarihinde ödendiği anlaşılmakla, fesih tarihi itibari ile davacının davalı iş yerinden fazla mesai ücreti alacağının bulunduğunun anlaşılması karşısında davacının kıdem tazminatına yönelik talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2441, Karar No: 2018/1944, Tarih: 19.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2441 E.  ,  2018/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, .... 1. İcra Müdürlüğünün 2014/9523 Esas sayılı dosyasından davalının maliki bulunduğu taşınmaz .... ili, ... ilçesi, 539 ada 1 parselde kayıtlı ..... Apt A-1 Blok, 22 nolu bağımsız bölüme ait Ağustos 2010-Temmuz 2014 ayları dahil aidat ve ek bütçe alacakları sebebiyle takip yapıldığı, davalının itirazı neticesinde takibin durdurulduğundan bahisle takibin devamına ve % 20 icra inkâr tazminatına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile ..... 1. İcra Müdürlüğünün 2014/9523 Esas sayılı dosyasına davalının 4.180,00.-TL asıl alacağa yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin bu miktar yönünden devamına, 4.180,00.-TL asıl alacağın % 20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortak gider alacağına yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerle tapu kayıtlarının incelenmesinden; davaya konu birden fazla parsel üzerinde kurulu olduğu tapudan gelen cevapta her ne kadar vaziyet planında ortak yerlerin birbiri ile irtibatlandırıldığı belirtilmiş ise de Kat Mülkiyeti Kanununda değişiklik yapılmasına ilişkin 5711 sayılı Kanunun 22. maddesi ile Kat Mülkiyeti Kanununun 66 ve devamı maddelerinde düzenlenen Toplu Yapılara İlişkin Özel Hükümler uyarınca, tapu da ilgili bağlantının sağlanıp sağlanmadığının araştırılması, Kat Mülkiyeti Kanunu bakımından sitede henüz toplu yapı yönetimine geçilmediğinin anlaşılması halinde; uyuşmazlıkta kat mülkiyeti hükümlerinin değil, genel hükümlerin uygulanması gerekeceğinden görev hususu da genel hükümler uyarınca belirlenmelidir.

Hukuki uyuşmazlıklarda asliye hukuk mahkemelerinin görevi asıl, sulh hukuk mahkemesinin görevi ise istisnadır. Özel bir kanun hükmü ile açıkça sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler asliye hukuk mahkemesinde görülür. Bu durumda mahkemece; Kat Mülkiyeti Kanunu 66. ve devamı maddelerinde düzenlenen toplu yapı yönetimi yoksa; asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ...'un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/03/2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2995, Karar No: 2014/19821, Tarih: 26.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2995 E.  ,  2014/19821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/92298

MAHKEMESİ : Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2010

NUMARASI : 2009/321 (E) ve 2010/312 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Ticarî faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin, güvenilirliğini sağlamak amacıyla, bu suçun, tacir (kişisel olarak ticaretle uğraşan kimseler) veya şirket yöneticisi olan yada şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında işlenmesi, TCK'nın 158/1-h bendinde nitelikli hâl kabul edilmiştir.Bu kavramlar Türk Ticaret Kanunun ilgili hükümlerine göre belirlenecektir.

Türk Ticaret Kanunun madde 14'de, tacir;

"(1) Kişisel durumları ya da yaptığı işlerin niteliği nedeniyle yahut meslek ve görevleri dolayısıyla, kanundan veya bir yargı kararından doğan bir yasağa aykırı bir şekilde ya da başka bir kişinin veya resmî bir makamın iznine gerek olmasına rağmen izin veya onay almadan bir ticari işletmeyi işleten kişi de tacir sayılır. “denilmektedir.

Ticaret şirketleri, aynı Kanunun madde 124'de

”(1)Ticaret şirketleri; kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerden ibarettir.

(2)Bu Kanunda, kollektif ile komandit şirket şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket sermaye şirketi sayılır” şeklinde tanımlanmıştır.

Kooperatif yöneticilerinin, kooperatifin faaliyeti kapsamında, dolandırıcılık suçunu işlemeleri de nitelikli hâl, kabul edilmiştir.Üye sayısı dolmasına rağmen, üyeliğe kabulün devamından bahsederek üye kayıt edilmiş gibi kişinin parasının alınması bu suç tipine örnek gösterilebilir. Kooperatif yöneticilerinin kimler olduğu 1163 sayılı Kooperatifler kanunun 55 ve devamı maddelerinde tanımlanmıştır. Madde 55-Yönetim Kurulu, kanun ve anasözleşme hükümleri içinde kooperatifin faaliyetini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır. Yönetim Kurulu en az üç üyeden kurulur. Bunların ve yedeklerinin kooperatif ortağı olmaları şarttır. Yönetim Kurulu üyeliğine seçilen tüzel kişiler, temsilcilerinin isimlerini kooperatife bildirir.

Bu suçun oluşabilmesi için,Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılık suçunu ticari faaliyetleri sırasında işlemiş olmaları gerekir. Keza, kooperatif yöneticilerinin bu nitelikli halden cezalandırılabilmeleri için suçun kooperatifin faaliyeti kapsamında, işlenmesi gereklidir. Bu suçun faili tacir veya şirket yöneticisi yada şirket adına hareket eden kişi yada kooperatif yöneticisi olabilir.

1-Sanığa ait M.Petrol istasyonunda kalitesiz, bozuk akaryakıt satışı yapıldığı ihbarı üzerine başlatılan soruşturma kapsamında mahkemeden alınan arama ve elkoyma kararı ile M. Petrol istasyonundan akaryakıt numuneleri alınarak Marmara Araştırma Merkezine gönderildiği, tahlil sonucunda kurşunsuz benzin numunelerinin TSE standatlarına uygun olmadığı, akaryakıtın kaçak olup olmadığının tespitinin mümkün olmadığı, kurşunsuz benzin olarak kulanılamayacağı, yakıttaki bozukluğun nedeninin tanker veya depo kirliliğinden değil yanlışlıkla veya bilerek bir başka yakıtın içine dökülmesinden kaynaklanabileceğinin belirtildiği, sanığın bu şekilde gerçekleşen eyleminin tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında gerçekleşen dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğu iddia edilen olayda; bozuk akaryakıt bulundurma eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 1705 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca idari yaptırım konusu olup suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/11/2014 oyçokluğu ile karar verildi.

Karşı Oy

KARŞI OY GEREKÇESİ

(15. Ceza Dairesinin 2013/2995 esas sayılı dosyasına ilişkindir.)

Yargılama konusu olay, akaryakıt istasyonu sahibi olan sanığın pompada satışa hazır bozuk akaryakıt bulundurmasından ibarettir.

Sanık hakkında bu konuda birden çok ihbarda bulunulduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. İlk derece mahkemesi tarafından eylem dolandırıcılığa teşebbüs olarak vasıflandırılmıştır.

Bilerek bozuk akaryakıt bulundurma eylemini, suç tarihinde yürürlükte olan 1705 sayılı Ticarette Tağşişin Men'i ve İhracatın Murakabesi Ve Korunması Hakkında Kanunun 6. maddesine muhalefet kabul eden sayın çoğunluk ile aramızdaki ihtilaf suçun vasıflandırılmasına ilişkindir.

Sanık hakkında bu konuda birden çok ihbarda bulunulduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. İlk derece mahkemesi tarafından eylem dolandırıcılığa teşebbüs olarak vasıflandırılmıştır.

Bilerek bozuk akaryakıt bulundurma eylemini, suç tarihinde yürürlükte olan 1705 sayılı Ticarette Tağşişin Men'i ve İhracatın Murakabesi Ve Korunması Hakkında Kanunun 6. maddesine muhalefet kabul eden sayın çoğunluk ile aramızdaki ihtilaf suçun vasıflandırılmasına ilişkindir.

Adı geçen kanunun değişik 6/1 maddesi “Bu Kanun uyarınca ilgili Bakanlıkça alınan kararlara ve düzenlemelere aykırı hareket edenlere, tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, beşyüz Türk Lirasından yirmibin Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir.” şeklindedir. Sayın çoğunluk, eylemin bu fıkrayı ihlal ettiğinden söz ederken ilgili Bakanlıkça ne gibi kararlar alındığı ve sanığın eyleminin bu kararlardan hangisine aykırı olduğu konusunda bir açıklamaya yer vermemiştir. Görüldüğü üzere sanığa isnat edilen eylemin zikredilen yasa maddesinde tanımlanan tipe tam olarak uygun düştüğünden söz etmek mümkün değildir.

04/12/2003 tarih ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunun 8. maddesinde; “Bayiler lisanslarının devamı süresince;

a) Bayisi olduğu dağıtıcı haricinde diğer dağıtıcı ve onların bayilerinden akaryakıt ikmali yapılmaması,

b) Tağşiş ve/veya hile amacıyla akaryakıta katılabilecek ürünlerin akaryakıta katılmaması ve istasyonunda bulundurmaması,

İle yükümlüdür.” hükmü yer almaktadır. 8. maddenin ihlal edilmesinin müeyyidesi ise yasanın 19. maddesinde idari para cezası olarak belirlenmiştir.

Görüldüğü üzere sanığa isnat edilen eylem, 5015 sayılı Yasanın 8. maddesinde açıkça düzenlenmiştir. Bu yüzden somut olaya 1705 sayılı yasanın uygulama imkanı bulunmamaktadır.

Ancak 5015 sayılı kanunun 19/1. maddesi “Bu Kanuna göre idarî para cezalarının veya idarî yaptırımların uygulanması, bu Kanunun diğer hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmaz. Bu Kanuna göre verilen ceza ve tedbirler diğer kanunlar gereği yapılacak işlemleri engellemez.” Şeklinde düzenlendiğinden sanığa isnat edilen eylemi Dolandırıcılık suçu açısından da incelemek gerekir. Çünkü sanığın, satışa arz etmese bile akaryakıta başka bir ürün katması veya istasyonda bulundurması ile 5015 sayılı yasa ihlal edilmiş olur. Somut olayda ise sanığın bozulmuş olan bu ürünü müşterilerine satmaya devam ettiği ve bu amaçla pompaya koyduğu muhbirin beyanından anlaşılmaktadır.

Sanık, bir akaryakıt dağıtım şirketinin bayisi olduğundan, satmış olduğu akaryakıtın da bu dağıtım şirketinin standartlarını taşıması gereklidir. Müşteriler bu inançla ondan akaryakıt satın alırlar. Sanığın, müşterilerinden habersiz olarak ucuz kimyasallarla çoğaltmak suretiyle benzinin yapısını bozması veböylece daha çok kazanç elde etmesi dolandırıcılık suçunun hile ve haksız menfaat unsurlarını oluşturmaktadır. Satın alan

(15. Ceza Dairesinin 2013/2995 esas sayılı dosyasına ilişkindir.)

Sanık, bir akaryakıt dağıtım şirketinin bayisi olduğundan, satmış olduğu akaryakıtın da bu dağıtım şirketinin standartlarını taşıması gereklidir. Müşteriler bu inançla ondan akaryakıt satın alırlar. Sanığın, müşterilerinden habersiz olarak ucuz kimyasallarla çoğaltmak suretiyle benzinin yapısını bozması veböylece daha çok kazanç elde etmesi dolandırıcılık suçunun hile ve haksız menfaat unsurlarını oluşturmaktadır. Satın alan

(15. Ceza Dairesinin 2013/2995 esas sayılı dosyasına ilişkindir.)

müşterilerin belirlenememiş olması karşısında tamamlanmış bir suçtan söz edilemeyeceğinden eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilmelidir.

Sonuç olarak;

Dolandırıcılığa teşebbüs suçundan verilen mahkeme kararının onanması gerekir.

Kabule göre de; sanığa isnat edilen eylem 1705 sayılı Kanunun değil, 5015 sayılı Kanunun ihlalidir.

Düşünceleriyle sayın çoğunluğun kararına katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2021/24461, Karar No: 2022/1375, Tarih: 17.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/24461 E.  ,  2022/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), aralarında evlenme yasağı bulunan reşit olmayanla cinsel ilişki (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklardan ...'in atılı suçtan beraati ile ...'ın mahkumiyetine dair Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.09.2019 gün ve 2018/230 Esas, 2019/524 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemi ile sanık ... müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesinde ifadesinin alındığı 26.06.2018 tarihli duruşmada on sekiz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, olaydan dolayı sanık ...'den şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin adı geçen sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığından ve 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede diğer sanık ... müdafisinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık ... müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ... müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;

5271 sayılı CMK'nın 135. maddesinde iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınmasının ne şekilde yapılacağı düzenlenmiş olup, aynı maddenin 8. fıkrasında da dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin uygulanacağı suçlar belirtilmiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;

5271 sayılı CMK'nın 135. maddesinde iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınmasının ne şekilde yapılacağı düzenlenmiş olup, aynı maddenin 8. fıkrasında da dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin uygulanacağı suçlar belirtilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 138/2. maddesinde ''Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135'inci maddenin altıncı (sekizinci) fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir.'' şeklinde tesadüfi elde edilen deliller düzenlenmiştir.

Belirtilen düzenlemeler karşısında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosyada bulunan adli kolluk cumhuriyet savcısı görüşme tutanağı içeriğine göre, Sarıgöl Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2017 tarihli 2016/509 soruşturma nolu yazısı ve Sarıgöl Sulh Ceza Hakimliğinin 2017/574 Değişik iş sayılı kararına istinaden sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması işleminin yapılması sırasında mağdure ile sanık arasında geçen cinsel içerikli konuşmalar nedeniyle Manisa İl Emniyet Müdürlüğünün 15.02.2018 günlü suç duyurusuna istinaden soruşturma işlemlerine başlanıldığı anlaşılmıştır.

TCK'nın 104/2. maddesinde düzenlenen aralarında evlenme yasağı bulunan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun CMK'nın 135'inci maddesinin sekizinci fıkrasında sayılan suçlar arasında yer almaması nedeniyle aynı Kanunun 138/2. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla bu şekilde elde edilen delillerin soruşturmaya konu edilemeyip, yasak delil olarak kabul edilmesinde zorunluluk bulunduğu, bu kapsamda kasten öldürme suçuyla ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 135. maddesi uyarınca yapılan iletişimin tespiti, dinlenilmesi ve kayda alınması sırasında elde edilen, aralarında evlenme yasağı bulunan reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna ilişkin telefon görüşme kayıtlarını içeren iletişimin tespiti tutanaklarının yasak delil niteliğinde olması ve sanık ile mağdure beyanlarının da yasak delil sayılan iletişimin tespiti tutanaklarına dayanılarak alındığının anlaşılması karşısında, bunun herhangi bir şekilde soruşturma ve hükme esas alınamayacağı gözetilerek ilk derece mahkemesince sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinden dolayı söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi suretiyle CMK'nın 289/1-i. maddesine muhalefet edilmesi,