muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5482, Karar No: 2023/218, Tarih: 16.01.2023

2.4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinin harçtan muafiyeti düzenleyen j bendinin ilgili kısmı şöyledir: “(Ek: 21/1/1982 -

2588/3 md.) Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri. (Yukarıdaki işlemlerin hesaplanacak harçlarının, Genel Bütçeye dahil idarelerin haklılığı nispetinde karşı taraftan tahsiline ilgili merciince karar verilir.)” hükümlerine yer verilmiştir.

3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, davanın tapu iptal ve tescil davası olup, Hazine aleyhine açılan davanın kabul edildiği anlaşıldığına göre, yargılama gideri olan harcın Hazinenin harçtan muaf olduğu ve harç hususunun kamu düzeninden olması nedeniyle re’sen incelenmesi gerektiği hususu gözetilerek karar verilmesi gerekir iken, dava tescil davası gibi değerlendirilip harcın davacıya yükletilmesi isabetsiz ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Hükmün 1. fıkrasının 4. bendi hükümden çıkarılarak; yerine "Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılmış bulunan 148,50 TL peşin harç, 2599,08 TL tamamlama harcı olmak üzere toplam 2.747,58 TL harcın davacıya iadesine," ve hükmün 2. fıkrasının 3. bendi hükümden çıkarılarak; yerine "Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, asli müdahil tarafından yatırılmış bulunan 148,50 TL peşin harç, 9,20 TL tamamlama harcı olmak üzere toplam 157,70 TL harcın asli müdahile iadesine," ifadelerinin eklenerek hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek halinde peşin alınan temyiz harcının yatırana iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/870, Karar No: 2024/8967, Tarih: 12.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/870 E.  ,  2024/8967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/674 Esas, 2023/1883 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/888 E., 2021/65 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti, men'i, maddi tazminatın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ana üretiminin kıvılcım çıkarmaz (exproof) el aletleri ürünleri olduğunu, müvekkiline ait ürünleri hemen alt katında faaliyet gösteren davalının kopyalamak suretiyle davacı şirket ve müşterilerine karşı haksız rekabet ettiğini, davacının teklif formunu, kataloğunu ve internet sitesini kopyaladığını, müvekkilinin müşterilerine ulaşıp daha düşük bedel sunarak davacı ile ticari işlerini sonlandırmaya ve kendi şirketleri ile iş yapmaya yönlendirdiğini, davacıyı zarara uğrattığını, davalının bu eylemlerinin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı Kanun) 54 vd. maddeleri uyarınca haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespitini, önlenmesini, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın haksız eylem tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hiçbir belgeye dayanmayan davacının marka, patent ya da tasarım gibi fikir ürünü sahibi olmadığını, ürünleri davacının kendisinin imal etmediğini, müvekkilinin satışlarını engelleyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hiçbir belgeye dayanmayan davacının marka, patent ya da tasarım gibi fikir ürünü sahibi olmadığını, ürünleri davacının kendisinin imal etmediğini, müvekkilinin satışlarını engelleyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, tarafların kıvılcım çıkarmaz ev aletleri web sayfalarının hem içerik hem de görüntü olarak birbirinden farklılık taşıdığı, benzer kabul edilebilecek tablo ve görsellerin davacıya özgün olmadığı, davalı ve davacı firmaların her ikisi de piyasada fason imalat diye tabir edilen istediği ürünü istediği kalitede bir üretici firmaya üretim siparişi vermek sureti ile satışını taahhüt ettiği siparişlerini ürettirme yöntemini kullandığı, gerek yurt dışında gerekse yurt içinde parlayıcı ve patlayıcı ortamlarda iş güvenliği kanunları da gereği olarak endüstride ve sanayi de atex ve exproof olarak sınıflandırılan kıvılcım çıkarmayan aletlerin kullanımının çok daha eskiye dayandığı, tarafların hem sertlik deneyi, hem de kimyasal analiz sonucu ortaya çıkan laboratuvar sonuç değerlerinin aynı kalite sınıfındaki malzemenin toleranslar dahilindeki değerlerde kalmasının doğal olduğu, taraflara ait web sitelerindeki sertifikaların benzerlik taşımadığı, tek satıcılık sözleşmesinin kesin süre içerisinde dosyaya ibraz edilmediği, tek satıcılık konusunda yeterli kanaat oluşmadığı, davalı ürünlerinin telif haklarının kendilerine ait olduğunu gösteren evrak, sertifika, belge sunulmadığı, her iki şirketin iş yerinin aynı bina dahilinde olmasının haksız rekabet olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının dayandığı teklif, katalog, tablo ve resimlere ilişkin tescilli bir üstün hakkın ileri sürülmediği, tarafların web sayfaları, teklif ve katologların birbirinden farklılık arz ettiği, haksız rekabete yol açtığı ileri sürülen tablo ve görsellerin davacıya özgün olmadığı, analiz sonucu ortaya çıkan laboratuvar sonuç değerlerinin aynı kalite sınıfındaki malzemenin tolerans değerlerde bulunduğu, ürünlerin cins, tür, boyut gibi özelliklerinin belirtilmesine yarayan ürün kodlarının bunları oluşturan kişilere herhangi bir üstün hak bahşetmeyeceği, kodları oluşturanlardan başkaca kişilerce kullanılmasının haksız rekabet oluşturmadığı, haksız rekabetin ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının piyasaya sunduğu ürünlerin, internet sitesi içeriğinin, teklif formlarının, kataloglarının davacı aleyhine haksız rekabet teşkil edip etmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının piyasaya sunduğu ürünlerin, internet sitesi içeriğinin, teklif formlarının, kataloglarının davacı aleyhine haksız rekabet teşkil edip etmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 54 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15005, Karar No: 2015/20069, Tarih: 02.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/15005 E.  ,  2015/20069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ................... . İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ................... Devlet Hastanesinde hizmet veren ................... şirketinde 27.05.2004-28.02.2009 tarihleri arasında radyoloji teknisyeni olarak görev yaptığını, ancak ücret ve SSK primlerinin diğer davalı ................... şirketi tarafından ödendiğini, en son 1.500,00 TL. sı net ücret aldığını, hafta içi 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştırıldığını oysa Radyoloji, Radyum Ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkındaki Nizamnamenin 21. maddesi gereği daimi olarak günde 5 saatten fazla çalıştırılamayacağını ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının Betamar şirketinde çalıştığını, bu nedenle öncelikle diğer davalı açısından husumet nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davacının yasada belirtilen 5 saatlik sürelerde çalıştığını ve ücretinin de bordrolarda göründüğü kadar olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, davacının 27.05.2004-28.02.2009 tarihleri arasında aralarında organik bağ bulunan davalılar işverenliğinde ................... Devlet Hastanesinde Radyoloji bölümünde , radyoloji teknisyeni olarak çalıştığı, davanın mesleki yönetmelik ile belirlenen çalışma süreleri ve çalıştırılan süreler itibariyle fazla mesai alacağına ilişkin olduğu, söz konusu Radyoloji, Radyum ve Elektrikli Tedavi Müesseseleri hakkındaki nizamnamenin 21. maddesi ile “röntgen, radyum ve elektrikle tedavi merkezlerinde daimi olarak 5 saatten fazla çalıştırılamayacağı” hükmüne rağmen davacının haftanın 6 günü 5 saatin üzerinde çalıştığı, bu fazla çalışma karşılığı ücretlerin ödendiğinin davalı tarafça imzalı bordrolarla kanıtlanamadığı, fazla mesai alacağında hesabın ağırlıklı olarak tanık anlatımlarına dayalı olması nedeniyle takdiren 1/2 taktiri indirim uygulanmak suretiyle belirlendiği, belirlenen alacağın kısa kararda iş yoğunluğundan hatalı yazıldığı, gerekçeli kararda düzeltildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Usul açısından;

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” Duruşmada tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özeti ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma nedenidir.

D)Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Usul açısından;

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” Duruşmada tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özeti ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma nedenidir.

Mahkemece fazla mesai alacağının 12.714,50 TL kabul edilmesine rağmen kısa kararda 8.900,00 TL. olarak karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması anılan içtihat ve usul kuralına aykırıdır.

2. Esas yönünden;

Mahkemece fazla mesai ücreti alacağından 1/2 oranında indirim yapılmıştır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Fazla çalışmadan yapılacak taktiri indirim hakkın özünü etkileyecek, hakkı ortadan kaldıran oranda olmamalıdır.

Mahkemece fazla mesai ücreti alacağından yapılan 1/2 oranındaki indirim hakkın özünü etkileyecek düzeydedir. Taktiri indirim yıllık ve mazeret izni, tatil günleri dikkate alınarak daha makul oranda yapılmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/178, Karar No: 2017/6923, Tarih: 10.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/178 E.  ,  2017/6923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine- konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacı kuruma devredilen Emekli Sandığından emekli aylığı alan davalının 20/11/2000 tarihinde göreve başlamasına rağmen, davacıya bildirmeyerek 15/12/2000-30/04/2007 tarihleri arasında adına yatan emekli aylıklarından 34.205,21 TL tahsil ettiği ve kurumu zarara uğrattığının tespit edildiğini, ayrıca davalıya 913,34 TL de yersiz vergi iadesi ödemesi yapıldığını belirterek, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla davacı kurum zararını oluşturan yersiz ödemeden olmak üzere gerçek zararla bağlı kalınarak şimdilik 35.118,55 TL'nin her bir aylığın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı kurumun 35.118,55 TL'nin ödenmesine ilişkin 10.01.2008 tarihli işleminin iptali için Tekirdağ İdare Mahkemesine 2008/109 Esas numarası ile açtığı davanın halen devam ettiğini, davanın idari yargının görevleri arasında olduğunu, bu nedenle gerek görevsizlik ve gerekse derdestlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesini, alacağın zamanaşımına uğradığını, davalının emekliliğini hak ederek emekli olduğunu ve emekli maaşını almaya başladığını, yeniden memuriyete başlayınca emekli aylığının kesilmesi gerektiğini bilmediğini, kusurun tamamen idareye ait olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının 17.194,15 TL'lik alacağına yönelik isteminin reddine, davacının geriye kalan 17.029,18 TL'lik asıl alacağa yönelik istemi konusunda dava sırasında ödeme yapıldığından davanın konusuz kalması nedeniyel karar verilmesine yer olmadığına, davacının asıl alacağına yönelik işlemiş faiz talebinini kabulü ile; 14.386,65 TL yasal işlemiş faiz alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Dava, davalıya yersiz yapıldığı iddia olunan emekli maaş ödemesinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesi istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun konuya ilişkin 61 vd. maddelerindeki düzenlemelere göre, sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir.

2) Dava, davalıya yersiz yapıldığı iddia olunan emekli maaş ödemesinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesi istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun konuya ilişkin 61 vd. maddelerindeki düzenlemelere göre, sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir.

Sebepsiz zenginleşme, bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı, geri verme borcu altındadır.

Diğer taraftan, sebepsiz zenginleşmeden doğan bir alacağa faiz yürütülebilmesi için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp, borçlunun, yani sebepsiz zenginleşenin bir ihtar ile ya da aleyhine bir dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir.

Somut olayda, dosya kapsamındaki bilgi belgelerden; Ankara 5.İdare Mahkemesinin 2008/1310 Esas, 2008/2158 Karar sayılı kararı ile davacı ... tarafından adına 35.118,55 TL borç çıkarılmasına ilişkin 10.01.2008 tarihli işlemin iptal istemiyle açılan davada, 15.12.2000-01.01.2005 tarihleri arasındaki dönem için borç çıkarılmasına ilişkin kısmın iptaline, 02.01.2005-30.04.2007 tarihleri arasındaki döneme ilişkin talebin reddine karar verildiği, kararın temyizi sonucu Danıştay 11.Dairesinin 2009/1099 E., 2012/7455 K.sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmıştır.

O halde mahkemece; faizin başlangıcı tarihi olarak İdare Mahkemesinin kararının kesinleşme tarihinin esas alınarak, bu tarihten itibaren faiz hesabının yapılması ve yargılama sırasında davacı tarafından yapılan ödemelerin de hesaplanacak tutardan mahsubu gerekirken, ödeme tarihlerinden itibaren faiz hesabı yapılıp faize faiz işleterek ödemelerin bu hesaba göre mahsup edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17905, Karar No: 2013/10149, Tarih: 11.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/17905 E.  ,  2013/10149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.6.2012
Yargıtay — Esas No: 2022/14785, Karar No: 2024/6228, Tarih: 13.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/14785 E.  ,  2024/6228 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/573 E., 2021/289 K.

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

MAHKEMESİ : Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Davanın Kabulü

Taraflar arasında görülen rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı İdart Turizm ve Yönetim Hizmetleri Tic. A.Ş. ve fer'i müdahil Samsun Büyükşelir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı İdart Turizm ve Yönetim Hizmetleri Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 22.06.2022 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat .... geldi. Davalı İdart Turizm ve Yönetim Hizmetleri Tic. A.Ş. tarafından gelen olmadı. Davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra eksiklik nedeni ile geri çevrilen dosya eksik hususlar tamamlanarak tekrar gelmekle, işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 13.06.2024 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçelerinde; davacı tarafından "İşyeri Paket Sigorta Poliçesi" ile sigortalı olan ...'e ait işyerinde, 03.07.2012 tarihindeki kuvvetli yağışın neden olduğu sel sonucu hasar meydana geldiğini, dere yatağı üzerine kurulan alışveriş merkezinin işletmecisi- maliki ve yapımcısı olan davalıların sel nedeniyle oluşan hasarda kusurlu olduğunu, sigortalı işyerinde tespit edilen hasar bedelini sigortalılarına ödeyip haklarına halef olduklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 224.747,42 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı İdart Tur. Yön. Hizm. Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, davaya konu sel olayından hasar gören işyerinin bulunduğu alışveriş merkezinin maliki olmayan ve sadece işletmecisi olan davalının zarardan sorumlu olmadığını, sorumluluğun inşaat çalışması yapan ve buna izin veren idareye ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı İdart Tur. Yön. Hizm. Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, davaya konu sel olayından hasar gören işyerinin bulunduğu alışveriş merkezinin maliki olmayan ve sadece işletmecisi olan davalının zarardan sorumlu olmadığını, sorumluluğun inşaat çalışması yapan ve buna izin veren idareye ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı İdol İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, yetkili idareler tarafından verilen izinlere ve onaylanan projelere uygun biçimde binanın inşa edildiğini, dere yatağındaki ıslah çalışmalarının da idarenin belirlediği ölçülere uygun biçimde yapıldığını, olay tarihindeki yağış miktarı dikkate alındığında olayın doğal afet olduğunu ve mücbir sebep niteliğindeki olaydan doğan zarardan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 31.05.2013 tarihli ve 2012/540 Esas, 2013/296 Karar sayılı kararı ile sigortacının halefiyet hakkına dayanarak bina malikine karşı açtığı rücuen tazminat davasının ticari dava niteliğinde bulunmadığı ve yargılamanın Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görev alanına girdiği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün, davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 14.11.2013 tarih, 2013/14823 Esas ve 2013/15746 Karar sayılı ilamı ile; "davacı sigortacının halefi olduğu sigortalı ve davanın taraflarının tacir olduğu, dava konusunun tarafların ticari işletmesini ilgilendirdiği, uyuşmazlık ticari dava niteliğinde olduğundan çözümünün Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görev alanına girdiği, mahkemece görevsizlik kararı verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemenin 17.06.2015 tarihli ve 2014/145 Esas, 2015/568 Karar sayılı kararı ile; asıl ve birleşen davanın kabulü ile 224.747,42 TL tazminatın ödeme tarihi olan 07.08.2012'den işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı İdart Tur. Yön. Hizm. Tic. A.Ş. vekili ve fer'i müdahil ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.