muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/208, Karar No: 2021/3186, Tarih: 01.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/208 E.  ,  2021/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın 24.06.2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 02.07.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin münhasıran vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün dilekçe yazım ücretine ilişkin fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine ''Katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettiğinden karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T göre belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine," ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4812, Karar No: 2017/15024, Tarih: 01.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/4812 E.  ,  2017/15024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 29/05/2009 tarih ve 5902 Sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığına bağlı İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğü'nün İl Özel İdaresine devredildiğini, davalının İl Sivil Savunma Müdürlüğü'nde teknisyen olarak çalışmakta iken devirden itibaren İl Afet ve Acil Durum teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, davalıya devirden önce ve sonra su altı arama kurtarma ekibi ve kurbağa adam personel yönergesi gereğince sehven dalış tazminatı ödendiğini, bu durumun muhasebe denetmeni tarafından tespit edildiğini iddia ederek fazlaya dair talep ve dava haklarını saklı tutarak 18.078,38TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın sebepsiz zenginleşme davaları için öngörülen iki yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını belirterek davanın zamanaşımı nedeniyle reddini, aksi takdirde davalıya hatalı bir ödeme yapılmadığını, yapılan ödemelerin davalının emek ve mesaisinin karşılığı olarak ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalıya yapılan yersiz ödemenin 24/11/2010 tarihli muhasebe denetmeni tarafından düzenlenen rapor ile tespit edildiği, yapılan yersiz ödemenin davalıdan tahsili amacıyla yapılan işlemler neticesinde 03/03/2011 tarihli taahhüt senedi ile davalının fazla ve yersiz ödeme yapıldığı belirtilen dalış hizmetleri tazminatının yasal faizi ile birlikte maaşından 1/4 oranında kesilerek ödemeyi taahhüt ettiği, aynı gün 500 TL ödeme yaptığı ancak bir sonraki ay hiç bir ödeme yapmadığı, iş bu davanın ise denetim raporunun düzenlenmesinden yaklaşık 3,5 yıl, davacının ödeme taahhüdünde bulunmasına rağmen süresinde ödeme de bulunmadığı tarihten itibaren ise yaklaşık 3 yıl sonra açıldığı, davacı kurumun yersiz ödemeden ve lehine yersiz ödeme yapılan kimseden haberdar olmasına rağmen süresinde yersiz ödemenin tahsili amacıyla dava açmadığı, 2 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra dava açıldığı gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafça temyiz edilmiştir.

-2-

Dava; davalıya yapılan yersiz ödemenin sebepsiz zenginleşme hükümlerince iadesi istemine ilişkin alacak davasıdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine göre zamanaşımı süresinin işleyebilmesi için davacı tarafın verdiğini geri istemeye hakkı olduğunu öğrenmiş olması gerekir. Bu durumda zamanaşımı, davacının dava açmaya hakkı olduğunu öğrendiği tarihten itibaren başlar.

-2-

Dava; davalıya yapılan yersiz ödemenin sebepsiz zenginleşme hükümlerince iadesi istemine ilişkin alacak davasıdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine göre zamanaşımı süresinin işleyebilmesi için davacı tarafın verdiğini geri istemeye hakkı olduğunu öğrenmiş olması gerekir. Bu durumda zamanaşımı, davacının dava açmaya hakkı olduğunu öğrendiği tarihten itibaren başlar.

Sebepsiz zenginleşmeye dayanan alacak davalarında zamanaşımı süresinin başlangıcı, kamu kurumlarında dava açılmasına emir vermeye yetkili makamın öğrenme gününden itibaren işlemeye başlar. (H.G.K. 25.06.2003 tarih ve 2003/4–422 E, 2003/439 K.). Bir başka deyişle; sebepsiz zenginleşmeye dayanan alacak davalarında zamanaşımı süresinin tüzel kişilerde, dava açılmak üzere emir vermeye yetkili organının zararı ve zarar vereni öğrenmesi, dava açılmak üzere 'olur' vermesi ile başladığı kabul edilmektedir.

Somut olayda; davacı kuruma dava açmak üzere emir vermeye yetkili makamın olur tarihinin bildirilmesi amacıyla mahkemece yazılan müzekkereye verilen 05/06/2015 tarihli cevapta; davalıya sehven dalış tazminatı ödendiğinin kurum muhasebe denetmeni tarafından hazırlanan 24/11/2010 tarihli rapor ile tespit edildiği, davaya konu miktarın idari yoldan tahsil edilememesi nedeniyle iş bu davanın açıldığı belirtilmiş, ne var ki 'olur' tarihi bildirilmemiştir.

O halde mahkemece; somut olayda, dava açmak üzere emir vermeye yetkili makamın olur tarihinin tespit edilememesi nedeniyle, zamanaşımı süresinin davanın açıldığı tarihten itibaren başlayacağı kabul edilip, zamanaşımı süresinin dolmadığı göz önünde bulundurularak, işin esasına girerek, oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yukarıdaki gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14128, Karar No: 2024/13329, Tarih: 19.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/14128 E.  ,  2024/13329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/915 E., 2024/2643 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tire 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/458 E., 2022/478 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında geçen ve bildirilen çalışmaları için itibari hizmet süresi verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili, davacının bildirimlerinin usulüne uygun şekilde süresinde yapıldığını, davanın haksız olduğunu belirterek reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davacının bildirimlerinin yapıldığını, davanın haksız olduğunu, davaya sebebiyet verilmediğini belirterek reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacı 0901021717487 SSK sicil numaralı davacı ...’nın, Toki Mah. ... ... Cad. no: 28 Tire/İzmir (Bekleme Mevkii Tire/İzmir) adresinde faaliyette bulunan 2 1721 01 01 0094540 035 17-06 sicil no.lu davalı Mondi Tire Kutsan Kağıt ve Ambalaj San. A.Ş.'nin (dava döneminde Tire Kutsan Oluklu Mukavva Kutu ve Kağıt San. A.Ş.) bünyesinde 02.01.1996 - 30.09.2008 (yasanın yürürlüğünün sona erdiği tarih) tarihleri arasında geçen ve 1A olarak diğer davalı Kuruma bildirilen Toplam 4581 günlük fiili çalışma süresinin 3A olarak değerlendirilerek, 4581 günlük sürenin % 25’i olan 1145 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun ve bu sürenin davacının salt sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı işveren vekili kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1.Davalı işveren vekili kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1696, Karar No: 2025/2238, Tarih: 03.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1696 E.  ,  2025/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2025/19 E., 2025/43 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıdan ihale alan alt işverenler nezdinde numune alma hazırlama işçisi olarak çalıştığını, çalışılan işin Kurumun asli ve sürekli işi olduğunu, alt işverenlerin asıl işi idari ve teknik açıdan yürütebilecek organizasyona ve yeterliliğe sahip olmadığını, aksine alt işveren işçilerinin Kurum yetkililerinden emir ve talimat alarak çalıştıklarını, davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin işçi temininden ibaret olduğu dikkate alındığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığını ileri sürerek davacının baştan beri davalının çalışanı olduğunun tespiti ile ilave tediye, fark ücret, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücret farkı, vardiya zammı, iş riski primi, ikramiye, yemek yardımı, ek ödeme denge sosyal yardım, giyim yardımı ile kira alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, İdarenin ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesi olduğunu, bu kapsamda üretim faaliyetine ait olmayan ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 4. maddesinde sayılan işlerin ihale ile dışarıdan satın alındığını, böylece asıl işin üretim faaliyetlerini oluşturan kimyasal ve metalurjik süreçler kapsamında olmayan ve doğrudan üretimle ilişkisi bulunmayan yardımcı işlerin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi gereğince asıl işveren alt işveren ilişkisine konu edildiğini, davacının Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımına İlişkin Sözleşme kapsamında ihaleyi üstlenen değişik şirketler bünyesinde görev yaptığını, ihale konusu işin dışında bir işte çalıştırılmadığını, muvazaa bakımından emsal olduğu ileri sürülen mahkeme kararlarının ait oldukları döneme ilişkin hizmet alım sözleşmeleri bakımından bağlayıcı olabileceğini, davacının davalı Kurumun işçisi olarak kabul edilmeyeceğini, alt işveren işçisi olarak davacının 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun gereğince ilave tediye alacağına hak kazanamayacağı gibi asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden de yararlanamayacağını, bu sebeple gerek ilave tediye ücreti gerekse toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak taleplerinin reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.01.2024 tarihli kararı ile; toplanan deliller, yapılan keşif, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının ... Kırka Bor İşletme Müdürlüğü bünyesinde ihbar olunan alt işveren Şirketlerin işçisi olarak numune alma hazırlama işlerinde çalıştığı, alt işverence üstlenilen asıl işin bir bölümünün uzmanlık gerektirecek nitelikte bir iş olmadığı, davacının emir ve talimatları asıl işveren yetkililerinden aldığı, alt işverenin asıl işverenden bağımsız ayrı bir organizasyona sahip olmadığı, bu çerçevede davalı ile ihbar olunan alt işverenler arasındaki sözleşmenin tamamen işçi teminine dayalı muvazaalı bir sözleşme olduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanmasına göre davacı işçinin baştan itibaren asıl işveren işçisi olarak kabul edilmesi gerektiği, davacının sendika üyeliğinin asıl işverene bildirildiği tarihten itibaren toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazandığı, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığı bu nedenle ikinci kez ıslah yapılamayacağı, dava kısmi dava olarak görülüp ilk ıslah dilekçesinde yıllık ücretli izin alacağı yönünden talepte bulunmadığı, bu nedenle ikinci dilekçesinin ıslah dilekçesi mahiyetinde olmadığı ancak kısa kararda 10,00 TL üzerinden hüküm kurulması nedeniyle kısa karara aykırı gerekçe yazılamayacağından bu hususa hükümde değinilmekle yetinildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 03.01.2024 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli kararı ile; davacının yaptığı işin yardımcı değil asıl iş niteliğinde olduğu, davacının davalı ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğu, davacı işçinin baştan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiği, Türkiye Maden İşçileri Sendikasının 02.05.2023 tarihli ve Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünün 29.08.2023 tarihli yazıları ve ekli tebliğ evrakı içeriği ile davacının üyelik kaydının işverene 19.12.2016 tarihinde tebliğ edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilgili tarih esas alınarak hesaplama yapıldığı, davanın kısmi dava niteliğinde olduğu, aynı davada ikinci kez ıslah yoluna başvurulması hâlinde bu yöndeki talebin reddi gerektiği, davacı vekili tarafından ibraz edilen 03.07.2023 tarihli ikinci ıslah dilekçesi dikkate alınmadan karar verilmesinin yasal düzenlemelere uygun olduğu gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davalının tüm temyiz nedenlerinin reddine karar verildikten sonra davacının yıllık ücretli izin farkı alacağını diğer alacaklarından ayrı olarak ıslah edebileceği dikkate alınarak karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uygun değerlendirme yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. İdare ile alt işverenler arasında kurulan ilişkinin muvazaalı olmadığını,

2. Keşif yapılmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; bozmaya uygun şekilde karar verilip verilmediğine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17421, Karar No: 2013/10213, Tarih: 31.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17421 E.  ,  2013/10213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle mahkemece gerekçeli kararda davacı olarak Türkiye Maden İşçileri Sendikası gösterilmiş ise de, söz konusu sendikanın üyesi olan davacı işçiyi temsilen ve görevlendirdiği vekil aracılığı ile davanın açıldığı, yargılama aşamasında sendika vekilinin davacı adına hareket ettiği görülmekle yapılan maddi hatanın mahkemece düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 31/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4179, Karar No: 2017/2781, Tarih: 29.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/4179 E.  ,  2017/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetçi vekilinin 26/02/2013 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi verdiği duruşma tutanağına da yazılmasına rağmen, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35924, Karar No: 2016/2809, Tarih: 16.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/35924 E.  ,  2016/2809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR :1- ... ADINA AVUKAT ...

2-......... ADINA AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalılardan ..............’nin diğer davalı ............i’nin yükleme-torbalama işlerini yapan alt işvereni olduğunu, davacının davalı ..........i’nin gerek organik ilişkisinin gerekse iş ilişkisinin devrolunduğu diğer alt işverenler nezdinde 1998 Haziran ayı tarihinde eski adı ..... olan davalı ....’nde işe başladığını, davacının kesintisiz çalıştığını, işverenin kağıt üzerinde değişmesine rağmen muhatap olduğu gerçek şahısların değişmediğini, 17/2/2009 tarihinde işine son verildiğini, işyerine girişinin durdurulduğunu, iş aktinin feshedildiğini, davalı ................’nin son alt işveren olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ........ vekili, davacının müvekkilinin işçisi olmadığını, müvekkiline bazı işleri üstlenen davalı .........’nin işçisi olduğunu bu dava ile öğrendiklerini, dolayısı ile müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, tüm işçilik alacaklarından davalı Nergiz Şirketi’nin aralarındaki sözleşmeye göre sorumlu olduğunu, müvekkilinin iştigal konusunun kimyasal gübre üretimi olduğunu, davalılardan .............’nin iştigal konusunun inşaat, temizlik ve taahhüt olduğunu, bu nedenle müvekkili ile davalı .............. arasında asıl- alt işveren ilişkisi bulunmadığını, işçilik alacaklarından müvekkilinin mesul tutulamayacağını, taleplerin zamanaşımına uğradığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili: davacının ibraname verdiğini, müvekkilinin alt işveren olduğunu, davalı .... nezdinde çalışan önceki alt işverenler ile müvekkilinin hukuki ve organic bağı veya işyeri devri olmadığını, işçilik alacaklarımndan mesul olmadığını, 18,19,20,21/2/2009 tarihlerinde davacının işe gelmediğini, noterden ihtarla mezaret bildirmesinin istendiğini ama davacının bildirmediğini, bu nedenle iş aktini haklı müvekkilinin haklı feshettiğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti: