muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22165, Karar No: 2015/888, Tarih: 03.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/22165 E.  ,  2015/888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/09/2014 (21.11.2014 T.Ek Karar)

Numarası : 2013/427-2014/324

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen 21.11.2014 tarihli ek kararın davalı EÜAŞ Genel Müdürlüğü, 21.11.2014 tarihli kararın süresi içinde taraflarca temyiz edilip incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davacı S.. C.. vekili Av.H. H. Ö. tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 03.02.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davacı S.. C.. vekili Av.H. H. Ö. ile davalı ........... Proje İnş.İml.Montaj Mak.Taah.Doğalgaz Sis.Tic. ve San. Ltd.Şti. vekili Av.B. A. geldiler. Diğer davalı taraftan gelen olmadı. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1)Davalı EÜAŞ Genel Müdürlüğünün ek karara yönelik temyizi bakımından;

Mahkemece davalı EÜAŞ Genel Müdürlüğü'nün temyiz talebinin kesin süre içinde temyiz harcını yatırmadığı gerekçesi ile 21.11.2014 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiş ise de, karar 6100 sayılı HMK'nun 297 ve devamı maddelerine göre tüm unsurları ile tefhim edilmediğinden temyiz süresinin gerekçeli kararın tebliği ile başlamasına, davalının gerekçeli kararın 11.11.2014 tarihinde tebliğ üzerine yasal 8 günlük süre içinde kararı temyiz etmesine ve yine bu 8 günlük süre içinde 19.11.2014 tarihinde eksik temyiz harcını tamamlamasına göre temyiz talebinin reddine ilişkin mahkeme kararı hatalı olduğundan mahkemenin 21.11.2014 tarihli ek kararı bozularak ortadan kaldırılmalı, davalı EÜAŞ Genel Müdürlüğü'nün 21.11.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz talebi esastan incelenmelidir.

2)Tarafların 25.09.2014 tarihli karara yönelik temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ve davalıların yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Davalı EÜAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin 21.11.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin kabulü ile ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davacı ve davalıların 25.09.2014 tarihli karara yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile 25.09.2014 tarihli kararın ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı............. Ltd. Şti.yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ................Ltd. Şti.'ne., davacı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davalı ................. Ltd. Şti.'nden alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz harçlarının davacı ve davalılara yükletilmesine, 03/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11288, Karar No: 2008/12141, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11288 E.  ,  2008/12141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi kurulunca yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 6.2.2008 tarihli bilirkişi raporunda kamulaştırılan alan üzerinde 2 adet beton havuz, beton su kuyusu, 1 adet elektrik direği, sürgülü demir kapı, taş ve biriketten bahçe duvarı, 1 adet 10 yaşında, 1 adet 5 yaşında zeytin ağacı, 3 adet 10 yaşında nar ağacı, 2 adet 8 yaşında erik ağacı, 2 adet 10 yaşında incir ağacı, 1 adet 3 yaşında muşmula ağacı, 5 adet 10 yaşında asma, 1 adet 50 yaşında ıhlamur ağacı bulunduğu açıkça belirlendiği halde takdir komisyonu raporunda yer almadığı gerekçesiyle raporda bu müştemilatlar için değer belirlenmemiş olması ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bu hususta bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6270, Karar No: 2016/4214, Tarih: 21.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/6270 E.  ,  2016/4214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki belgelerden Küçük ...'ın olay tarihi öncesinde (30.11.2011) Eskişehir Valiliği 80. Yıl Zehra Kemal Aksoylu Çocuk ve Gençlik Merkezi Müdürlüğü'ne yerleştirildiği anlaşılmıştır.

Küçük ...'ın kuruma yerleştirilmesine ilişkin varsa koruma kararı ve tüm belgelerin celbedilmesi gerekmektedir.

Ayrıca davalı ... vekili olarak duruşmalara kabulüne karar verilen ve tebligatları alan ...'ın dosya içerisinde vekaletnamesine rastlanılamamıştır. Adı geçen vekile ait vekaletname ibraz edildiğinde ve yukarıda anılan belgeler celbedildiğinde dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10932, Karar No: 2012/11759, Tarih: 15.10.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/10932 E.  ,  2012/11759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununa, 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. Ek maddesi uyarınca, Boruktolu Köyü Tüzel Kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiş, karar Dairemizin 06.06.2011 tarihli ilamıyla ve ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

3367 sayılı Yasayla 442 sayılı Köy Kanununa eklenen Ek 13. madde hükmü uyarınca Köy Tüzel Kişiliği adına köy yerleşim planına göre tescil edilen parsellerin 2000 m2'yi geçmemek üzere köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine, ihtiyar meclisinin kararı ile rayiç bedel üzerinden satışı mümkündür. Ayrıca Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın

kullanışsız olması, isteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Davacı, 168 ada 12 parsel sayılı taşınmazın adına tescilini istemiştir. Dosya arasında bulunan 15.03.2004 tarihli satış kararında 168 ada 12 parsel sayılı taşınmazın davacıya satıldığına dair bir kayıt bulunmamakla birlikte davacı vekili tarafından bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında dosyaya sunulan yine 15.03.2004 tarihli ek satış kararında taşınmazın davacıya satılmasına karar verildiği ve bedelin tamamının tahsil edildiği yazılmıştır. Yine mahkemece yapılan araştırma sonunda, davacının kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait Boruktolu Köyünde taşınmazının bulunmadığı, davacının Boruktolu Köyü nüfusuna kayıtlı ve bu köyde ikamet ettiği belirlenmiştir.

Dava konusu taşınmazın 442 sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. Ek maddesi gereğince davacıya satışının yapıldığı, bedelin ödendiği ve davacının Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesiyle getirilen şartlara sahip olduğu ispatlanmış olup davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine dair hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 15.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8657, Karar No: 2014/15059, Tarih: 18.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8657 E.  ,  2014/15059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacıya aidiyetine karar verilen eksik bildirilen çalışmaların 1998/1. dönemde 39 gün olmasına rağmen, hüküm fıkrasının yazımı sırasında maddi hataya düşülerek anılan dönemde 30 gün olduğunun yazılması,

3-) Davacıya aidiyetine karar verilen eksik bildirilen çalışmaların 2001/3. dönemde 20 gün olmasına rağmen, hüküm fıkrasının yazımı sırasında maddi hataya düşülerek anılan dönemde 120 gün olduğunun yazılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün tespite ilişkin 1. paragrafının 3. satırında yer alan ''30'' rakamlarının silinerek yerine ''39'' rakamlarının, aynı paragrafın 14. satırında yer alan ''120'' rakamlarının silinerek yerine “20” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8184, Karar No: 2023/4578, Tarih: 22.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/8184 E.  ,  2023/4578 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3889 E., 2023/95 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/351 Esas, 2022/343 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 11 yıl hapis ve 24.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/3889 Esas, 2023/95 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tüm dosya kapsamında yapılan değerlendirmede sanığın 06.07.2022 tarihinde şüphe üzerine tutanak tanıklarınca durdurulduğu sanığın yapılan üst aramasında net 0,05 gram bulunduğu; elinde yer alan tadım paketinde net 58,6 gram metamfetamin tespit edildiği, sanığın aşamalarda alınan savunmasında yalnızca kullanmak amacıyla ve memleketine gideceği için toplu miktarda 2.500,00 TL değerinde uyuşturucu madde satın aldığını beyan etmiş ise de ele geçirilen maddelerin günlük kullanım sınırının üzerinde olması, tutanak tanıklarının beyanları, söz konusu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği birden fazla yer bulunduğu, bir tanesinin 0,05 gram metanfetaminin cebinde; 58,6 gram uyuşturucunun ise elinde bulundurduğu çekirdek paketinde sanığın satışa hazır vaziyette bulundurduğu ele geçen maddenin kişisel kullanım sınırları üzerinde kaldığı hususları birarada değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapmadığına dair suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilemeyeceği; kullanım sınırının üzerinde olan net 0,05 gram ve 58,6 gram uyuşturucu maddeyi kullanma dışı maksatla bulundurması nedeniyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın uyuşturucu maddeyi sakladığı yer ve uyuşturucu madde miktarının fazlalığı nedeniyle alt sınırdan uzaklaşıldığı, sanığın uyap sisteminden yapılan incelemede iddianameye konu suç tarihi olan 06.07.2022 tarihinden de sonra hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesi kapsamında soruşturma dosyası bulunduğu dikkate alındığında sanığa verilen cezadan fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uygulamasındaki hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, eksiksiz inceleme ile elde edilen delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde

açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, eksiksiz inceleme ile elde edilen delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde

açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/3889 Esas, 2023/95 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35579, Karar No: 2022/13252, Tarih: 23.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/35579 E.  ,  2022/13252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan vekili

I-Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE,

II-2009, 2010, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, ilk derece mahkemesince mahkumiyet kararı verildiği, söz konusu mahkumiyet kararının Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Tarafından istinaf incelemesi sonucunda; sanığın 2012 takvim yılına ilişkin düzenlediği fatura aslı, örneği ve bilgisi dosyada bulunmadığından bahisle atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmiş ise de, yapılan incelemede, sanığın yetkilisi olduğu şirketin 2012 takvim yılında 5.409.166 TL tutarında matrahlı KDV beyannamesi veriği, yine mükelleflerin 6.004.840 TL tutarında mal aldıklarını beyan ettikleri, bu şekilde toplam 433 adet sahte fatura düzenlendiğinin KDV beyannameleri ve BA-BS karşılaştırmaları sonucunda sabit olduğu anlaşıldığından 2009, 2010, 2012, 2013 ve 2014 yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/957, Karar No: 2018/7459, Tarih: 20.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/957 E.  ,  2018/7459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Plastik ve Kimya San ve Tic. A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin 07/04/2015 yerine 07/07/2015 şeklinde hatalı gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.