muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10910, Karar No: 2024/455, Tarih: 16.01.2024

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ...'ın ikametinde uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgiye ulaşılması üzerine kolluk görevlilerince ikametin çevresinde fiziki takibe başlandığı, suç tarihinde, temyizden vazgeçen sanık ...'nin bahse konu ikametten çıktığı, akabinde sanık ... ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık Muhammed arasında gerçekleşen uyuşturucu madde alışverişinin kolluk görevlilerince görüldüğü, tarafların yakalandıkları, tanığın cebinden çıkardığı metamfetamini rızaen kolluk görevlilerine teslim ettiği ve uyuşturucuyu sanık ...'den satın aldığını beyan ettiği, sanık ...'nin de temyiz dışı sanık ...'ın yanına gittiğini kolluk görevlilerine belirttiği, ...'ın ikametinde yapılan aramada 9 paket metamfetamin, 1 paket esrar ve 1 adet metamfetamin bulaşıklı hassas terazi ele geçtiği, ayrıca ikamette bulunan sanıklar ... ve ...'in yakalandıkları, temyiz dışı sanık ...'ın sanık ...'den uyuşturucu satın aldığını belirtmesi üzerine sanık ...'in olay yerine gelirken kullandığını beyan ettiği aracına arama yapmak için gidildiği, park halindeki araçta hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ... ...'nin bulunduğu, bu kişinin üzerinde metamfetamin ele geçtiği, sanık ...'in ikametinde yapılan aramada ise metamfetamin bulaşıklı hassas terazi ele geçtiği, tanık Muhammed'in aşamalarda sanık ...'den uyuşturucu madde satın aldığını beyan ettiği ve sanığı teşhis ettiği, sanık ...'nin de tanığa uyuşturucu madde verdiğini kabul ettiği dikkate alındığında, sanık ...'nin uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Temyiz dışı sanık ...'ın sanık ... hakkındaki beyanlarının her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle desteklenmediği, sanığın ikametinde uyuşturucu bulaşıklı hassas terazi ele geçtiği sabit ise de, sanığın kullanıcı olduğunun idrar testiyle ortaya konulduğu, kullanıcı kişilerin madde satın aldıkları sırada kandırılmamak amacıyla hassas terazi bulundurduklarının bilindiği de dikkate alındığında, sanık ...'in atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 17.10.2023, 27.10.2023 ve 22.12.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık yönünden dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, sanığın eyleminin sabit olmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 17.10.2023, 27.10.2023 ve 22.12.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık yönünden dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2022/967 Esas, 2022/832 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/63, Karar No: 2017/1566, Tarih: 28.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2017/63 E.  ,  2017/1566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Sahte fatura düzenlemek suçunda suç tarihinin düzenlenen en son fatura tarihi olduğu, 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında düzenlenen faturaların ele geçirilemediği, ancak vergi tekniği raporuna göre sanık ...’in en son KDV beyannamesini matrahlı olarak 2004 ve 2005 yılı için Aralık, 2006 yılı için Ağustos ayı içerisinde verdiği, 21.08.2006 tarihine kadar şirket yetkilisi olduğu, sanık ...’nın ise en son KDV beyannamesini matrahlı olarak 2006 yılı için Aralık, 2007 yılı için Ekim ayı içerisinde verdiğinin anlaşılması karşısında, en aleyhe kabulle sanık ... için suç tarihlerinin 2004 takvim yılı için 31.12.2004, 2005 takvim yılı için 31.12.2005, 2006 takvim yılı için ise 20.08.2006; sanık ... için suç tarihlerinin 2006 takvim yılı için 31.12.2006, 2007 takvim yılı için ise 31.10.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen karara yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen kararlara yönelik katılan vekili, Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’nın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili, Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’nın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili, Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’nın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-)Sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede yer almayan, zincirleme suç ve tekerrür hükümleri uygulanarak savunma haklarının kısıtlanması,

2-)Suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nun 43. ve 62. maddeleri uygulanması gerekirken, 765 sayılı TCK’nun 80. ve 59. maddeleri uygulanmak suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

3-)Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.11.1997 tarihli ilamına konu 4 yıl 8 ay hapis cezasının infaz edildiği 11.09.2001 tarihinden suç tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nun 58/2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık sürenin dolması nedeni tekerrrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Yasaya aykırı, katılan vekili, Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27598, Karar No: 2013/23800, Tarih: 08.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/27598 E.  ,  2013/23800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı taraf, davacının ... sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini, ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf, davalı şirketin almış olduğu işletmesel karar doğrultusunda ... sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı işverenin almış olduğu kararda tutarlı uygulandığının somut belgeler ile ispatlanamadığı, ... sözleşmesinin feshinde davacının neden tercih edilidğinin açık şekilde belirtilmediği, fesih sonrasında yeni işçi alımı yapıldığı, davacının davalı şirketin diğer işyerlerinde istihdam olanağının araştırılmadığı feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı, dolayısıyla gerçekleştirilen feshin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında ... sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı ... Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli ... sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkânlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini ./..

imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı ... türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı ... türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının ... sözleşmesinin Ticari Genel Müdür Yardımcılığı organizasyonunda yapılacak değişiklikler kapsamında yeni görev tanımlarının belirlendiği, organizasyon içerisinde görev almak istediği pozisyonlara yönelik tercihinin sorulduğu yapılan mülakat ve değerlendirme sonucu şirket organizasyonu içinde diğer bölüm ve birimlerde görevlendirme imkanı bulunmadığından kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek feshedildiği anlaşılmaktadır. Davalı 25.04.2013 tarihli yazısı ile fesih tarihinden sonra Satış Pazarlama Departmanı, Tarife ve Proje Yönetim Departmanı, Muhasebe Departmanı , Bütçe Raporlama ve Strateji Birimine 7 kişi alındığını belirtmiştir. Her ne kadar mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesi yönünde hüküm kurulmuşsa da, davalı tarafça alınan işletmesel kararın tutarlı olarak uygulanıp uygulanmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı konusunda yeterli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır. Tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı, feshin kaçınılmaz olup olmadığı, davacının aynı veya başka bir birimde değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, davalı işvereni işten çıkarılacak işçilerin belirlenmesinde kendisini bağlayan kurala uyup uymadığı yönünden somut olarak araştırma yapılmalıdır. Bunun için de işletmesel karara ilişkin belgelerin yanında, işletmede veya işyerinde çalışan tüm işçilerin görev tanımları, işletme, işyeri organizasyon şeması, işten çıkarılacak işçilerin, işyeri şahsi sicil dosyası, görev tanımları ve çalıştıkları bölümleri gösteren kayıtlar ile fesihten önce ve sonrasını kapsayacak şekilde işçi alımı ve çıkarılmasını gösteren işyeri ... bildirgeleri, davalı işyerine ait tasarruf tedbiri alınmasına neden olan fesih öncesi ve sonrasına ilişkin mali durumunu gösteren mali bilançolar getirilmeli, işyerinde gerekirse keşif yapılarak ya da bilirkişilere yerinde inceleme yetkisi verilerek ,işletme yönetimi, insan kaynakları uzmanı ve endüstri mühendisinden oluşan üçlü uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile inceleme yapılmalı ve feshin yukarıda belirtilen ilkelere göre geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı, davacının nitelikleri gözönünde bulundurularak çalışabileceği boş pozisyon olup olmadığı net olarak belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14252, Karar No: 2018/806, Tarih: 18.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14252 E.  ,  2018/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, delil olarak soruşturma dosyası, nafaka dosyası, değişik iş dosyası, doğalgaz-elektirik abonelik evraklarına ve tanık deliline dayanmış, tanık isim ve adreslerini bildirmiştir. Davacı tanık listesinde adı geçen ..., ..., ... isimli tanıklarının dinlenmesinden açıkça vazgeçmediği gibi bu tanıklar yönünden HMK m. 241 koşulları da oluşmamıştır. Davacının dinlenmelerinden açıkça vazgeçmediği ismi yazılı olan bu tanıklar dinlenmeden hüküm kurulması davacının hukuki dinlenilme hakkının (HMK m. 27) ihlali niteliğinde olup, bu tanıkların HMK'nın 240 ve devamı maddeleri gereğince usulünce davetiye ile çağrılarak dinlenip davacının diğer delillerinin de toplanarak sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.01.2018 (Per.)

....
Yargıtay — Esas No: 2016/8624, Karar No: 2017/6728, Tarih: 29.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8624 E.  ,  2017/6728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2016 tarih ve 2014/232-2016/44 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten %20 ortağı olduğunu, müvekkili ile diğer şirket ortaklarının kardeş olup aralarının iyi olmadığını, şirketin uzun zamandan beri zarar ettiğini, kar payı dağıtmadığını, vergi dairesine, SGK'ya, piyasaya borcunun bulunduğunu, şirketin içini boşaltma durumunun da söz konusu olduğunu, şirkete ait kamyonu satmaya çalıştığını ileri sürerek şirketin haklı nedenlerle feshine ve kanunda gösterilen şekillerde tasfiyesine, bu mümkün olmaz ise müvekkilinin ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davacının şirketi zarara uğrattığını, davacının kendisini darp ettiğini, aralarında ceza davası olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/136 esas sayılı dosyası incelendiğinde ortaklar arasından çıkan anlaşmazlık sonucu kasten yaralama suçu işlendiğinin anlaşıldığı, ortağın şirketin feshini istemesinin haklı nedene dayandığı, feshi istenen şirket defterleri istenmiş ise de ilgili şirket tarafından sunulmadığı, davacının payının gerçek değerinin hesaplanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Karakısa Petrol Limited Şirketine tasfiye memuru atanmasına, tasfiye memuruna ücret takdirine, takdir edilen ücretin şirketin aktiflerinden tahsil edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

Dava, limited şirketin haklı nedenle feshi olmadığı takdirde davacının şirketten çıkarılmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

6102 sayılı TTK 636/3 maddesinde haklı sebeplerin varlığında her ortağın mahkemeden şirketin feshini isteyebileceği, mahkemenin istem yerine, davacı ortağın payının gerçek değerinin ödenmesine ve davacı ortağın şirketten çıkarılmasına veya duruma uygun düşen ve kabul edilebilir diğer bir çözüme hükmedilebileceği düzenlenmiştir.

Şirketler Hukuku bakımından şirketin devamlılığının sağlanılması esas olup, düzenleme uyarınca ekonomik değer taşıyan şirketin feshi yerine şirketi ayakta tutacak diğer çözüm yollarının hakimce değerlendirilmesi zorunludur.

Şirketler Hukuku bakımından şirketin devamlılığının sağlanılması esas olup, düzenleme uyarınca ekonomik değer taşıyan şirketin feshi yerine şirketi ayakta tutacak diğer çözüm yollarının hakimce değerlendirilmesi zorunludur.

Bu halde mahkemece, şirketin feshine karar vermeden önce yasada öngörülen, davacı ortağın şirketten çıkarılması veya duruma uygun düşen ve kabul edilebilir diğer çözümlerin de tartışılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davalıların temyiz isteminin kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10268, Karar No: 2021/3679, Tarih: 06.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10268 E.  ,  2021/3679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı elektrik şirketi ile arasında davacının işlettiği otel ve işyerlerinin elektrik enerjisini sağlamak üzere 01/05/2015 tarihli 120.01.00792 müşteri kodlu 27303100077 abone no ile elektrik satış sözleşmesi akdedildiğini, abonelik başlangıcından itibaren davalı şirketin düzenlediği bir kısım faturalarda gizli veya açık şekilde kayıp kaçak bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış bedeli, iletim bedeli, sayaç okuma bedeli vs. matraha dahil edilmesi sonucunda fazladan %2 TRT payı, %1 Enerji Fonu, %5 BTV (Belediye Tüketim Vergisi) ile bu bedeller üzerinden KDV bedellerinin haksız olarak tahsil edildiğini, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak şimdilik 250,00 TL kayıp kaçak bedeli, 200,00 TL dağıtım bedeli, 100,00 TL perakende satış hizmet bedeli, 100,00 TL iletim bedeli, 100,00 TL sayaç okuma bedeli ile fazladan tahsil edilen 50,00 TL TRT payı, 50,00 TL enerji fonu, 50,00 TL BTV ile bu bedeller üzerinden tahsil edilen 100,00 TL KDV olmak üzere 1.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini istemiş, 06/11/2017 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 1.980.196,43 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile, 11.846,28 TL'nin dava tarihi 10/06/2016 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının tarifeye aykırılık sebebiyle fazlaya ilişkin talebinin reddine, davacının 1.930.036,82 TL'lik talebine ilişkin dava konusuz kalmakla bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince; tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacı tarafın tüm, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli, kayıp-kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu, Belediye Tüketim Vergisi ve TRT payı ile tüm bedeller üzerinden alınan KDV'nin istirdadı istemine ilişkindir.