muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9552, Karar No: 2014/6719, Tarih: 27.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9552 E.  ,  2014/6719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından belirlenen gün adli para cezasının, bir gün karşılığında tayin edilen miktar ile çarpılarak sonuç adli para cezasına hükmedilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/1. maddesinin karar yerinde gösterilmemesi, mahalinde eklenebilir bir yazım eksikliği olarak; gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 05/01/2010 yerine 04/01/2010 şeklinde gösterilmesi ise yerinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan 120 gün adli para cezasından, aynı yasanın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında yapılan indirim sonucunda 80 gün adli para cezası yerine, 90 gün adli para cezasına ve sonuç olarak da, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak, 66 gün adli para cezasına yerine 75 gün adli para cezasına karar verilmesi sureti ile fazla cezaya hükmolunması;

2)5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4-11. maddesinde; yaşı küçük sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin; bu halde, Cumhuriyet Başsavcılığı'nca mahallin en büyük mal memurluğuna bildirimde bulunularak, bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre adlî para cezasının tahsil edileceğinin hükme bağlanmasına karşın; mahkemece hatalı olarak, yaşı küçük sanık ... hakkında verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin hükümde belirtilmesi;

3)Mahkemece 5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca, baroya yazı yazılarak yaşı küçük sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesinin istenilmesi üzerine müdafiiye ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden düzenli mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması;

4)5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların bizzat sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi;

4)5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların bizzat sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; sanık ... hakkındaki mala zarar verme suçu ile ilgili hüküm fıkrasının 2. paragrafından 90 gün ve 1.800,00 TL ibarelerinin çıkarılarak yerlerine 80 gün ve 1.600,00 TL ibarelerinin eklenmesi; 3. paragrafından ise, 75 gün ve 1.500,00 TL ibarelerinin çıkarılarak yerlerine 66 gün ve 1.320,00 TL ibarelerinin konulması; sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasından “ ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” şeklindeki kısmın çıkarılması; bütün sanıklar hakkındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümün tümden çıkarılarak yerine “ 10 tebligat gideri 50,00 TL, SİR gideri 100,00 TL olmak üzere toplam 150 TL yargılama masrafının her bir sanıktan 50,00'şer TL olarak eşit oranda tahsiline “ cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3046, Karar No: 2022/328, Tarih: 12.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/3046 E.  ,  2022/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin09/01/2020 tarih, 2019/235 esas ve 2020/4 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Dosya kapsamına göre, sanığın, uyuşturucu maddeleri 27/06/2018 tarihinde ...’e, 29/06/2018 tarihinde ...’e umuma açık olmayan kendi ikameti içerisinde ve 02/07/2018 tarihinde ...’a Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli 2020/327 esas ve 2021/145 sayılı kararı ile “umumi veya umuma açık yer” kapsamında kabul edilmeyen özel aracı içinde verdiği; bu eylemler yönünden TCK’nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı ancak: 28/06/2018 tarihinde sanığın ...'a uyuşturucu madde verdiği eylem yönünden ise; 30.06.2018 tarihli Google Earth uygulamasından çıkartılan basit krokide ve kuş bakışı harita üzerinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun meydana geldiği yerin Karahüyük Maruf Camii'ne 160 metre mesafede olduğunun belirtilmesi karşısında; suçun işlendiği yerin, belirtilen yerlere mutad ulaşım yolları ile (yaya yürüme ya da araçla tespit edilecek) mesafesinin iki yüz metreden yakın olup olmadığı hususunda mümkünse 28/06/2018 tarihli fiziki takip ve olay tutanaklarını düzenleyen kolluk görevlilerinin de hazır bulundurularak keşif yapılmak suretiyle mesafe kesin olarak belirlendikten sonra, TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, harita çıktısına dayanılarak eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı hukuka aykırı bulunduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, BOZULMASINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11682, Karar No: 2015/10148, Tarih: 04.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11682 E.  ,  2015/10148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/127594

MAHKEMESİ : Kapatılan Burdur 1. Sulh Ceza Mahkemesi: (Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 22.02.2013

NUMARASI : 2012/1262 Esas, 2013/183 Karar

SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2278, Karar No: 2021/2251, Tarih: 10.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2278 E.  ,  2021/2251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22.05.2019 tarih ve 2019/8 E. - 2019/171 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin perakende sektöründe faaliyette bulunan “kipa” ibareli 01-45. sınıflarda yer alan mal ve hizmetlerde tescilli tanınmış markaların sahibi olduğunu, buna ek olarak, KİPA KİDS, KİPA VALUE, KİPA BÜTÇE, KİPA PAZAR ibareli markalarının 11. sınıfta yer alan emtialar üzerinde tescil ettirdiğini, markalarının tanınmış hale geldiğini, davalı şirketin "KİPA" markası ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olan "KİWA" markasının tescili için başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine KİPA markalarını gerekçe göstererek itiraz ettiklerini, itirazın YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, davalının "KİWA" ibareli marka başvurusu ile müvekkilinin "KİPA" markalarının görünüş ve işitsel açıdan iltibasa yol açacak derecede benzer olduğunu, kapsadıkları malların aynı ve aynı tür olması sebebiyle bu markaların tüketiciler tarafından karıştırılacağını, "KİWA" markasının tescili halinde "KİPA" markasından haksız yararlanmanın söz konusu olacağını ileri sürerek TPE YİDK’nin 2014-M-15160 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, markalar arasında iltibas yaratacak derecede benzerlik bulunmadığını, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Nil Kablo Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; davacı adına tescilli “KİPA” ibareli markalar ile davalı şirketin “KIWA” başvuru markası arasında ortalama tüketici kitlesinin umumi bakış açısı ve markanın bütüncül intibası uyarınca karıştırılma ihtimaline yol açacak ölçüde bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1683, Karar No: 2024/2792, Tarih: 04.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1683 E.  ,  2024/2792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1423 E., 2023/1643 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/205 E., 2022/77 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Yargıtay 12. Hukuk Dairesi tarafından, davanın mülkiyetin tespiti ile muarazanın men'i, dava konusu taşınmazın tapuda devri gerçekleşmiş ise tapu iptali ve tescil talebine ilişkin olduğu gerekçesiyle temyiz incelemesi yapmakla görevli Dairenin Yargıtay 7. Hukuk Dairesi olduğuna karar verilmiş, ancak dosyanın sehven Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

04.04.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5904, Karar No: 2012/479, Tarih: 06.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5904 E.  ,  2012/479 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Dava konusu Diyarbakır İli Merkez Mermeri Köyü 126 parsel sayılı taşınmaza ait onaylı tutanak örneği, varsa komisyon kararı, komisyon kararının tebliğine ilişkin belgeler, başka dosyada dava konusu olmuş ve sonuçlanmış ise dava dosyası ile kadastro sonucu oluşan tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Dava konusu 126 parsel sayılı taşınmaza komşu Mermeri Köyü 128 parsel sayılı taşınmaza ait onaylı tutanak örneği, varsa dayanağı tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kayıtlarının Özel İdare Müdürlüğünden,

3-Dava konusu 126 parsel sayılı taşınmaza komşu Sivritep Köyü hudutlarında kalan 262 ve 269 parsel sayılı taşınmazlara ait tutanak örnekleri, varsa dayanakları tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kayıtlarının Özel İdare Müdürlüğünden,

4-Katılan ... ve paydaşlarının miras bırakanı Hasan Kahya’nın bütün mirasçıları belirlenerek adlarına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği Kadastro Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gelecek cevabi yazıların dosyaya konulması, eksikliklerin bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek gereksiz yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 06.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2477, Karar No: 2021/4549, Tarih: 31.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/2477 E.  ,  2021/4549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyiz talebinin sanıklar hakkında verilen beraat kararlarına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay 21. Ceza Dairesi’nin 06/03/2017 tarihli 2016/10487 Esas ve 2017/1115 Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanıklar hakkında “2003, 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından dava açıldığı ve her sanık hakkında bu takvim yıllarına ilişkin ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği halde, hükmün (1) ve (2) numaralı paragraflarında; sanıklar hakkında “2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından zamanaşımı nedeniyle düşme kararı, “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından ise, “hüküm kurulmasına yer olmadığına” şeklinde karar verildiği, bu kararlar temyize konu edilmediğinden inceleme dışı bırakıldığı, ancak hükmün (3) numaralı paragrafında; “sanıklar hakkında sahte olarak kullandıkları iddia edilen fatura ve belgelerin asıllarının elde edilememiş olması, bu fatura ve belgeleri kullanan karşıt mükellefler hakkında matrah arttırımı ve uzlaşma gibi sebeplerle karşıt inceleme yapılmaması birlikte değerlendirildiğinde, belgelerin sahteliği ispatlanamadığından CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine” denilmek suretiyle, hangi takvim yıllarına ve sanıkların hangi eylemlerine ilişkin olduğu da belirtilmeden, denetime olanak vermeyecek şekilde ve çelişkiye düşülerek sanıklar hakkında ayrıca beraat kararları da verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 31/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15166, Karar No: 2012/3214, Tarih: 27.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15166 E.  ,  2012/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalı yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalının temyizine gelince;

Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında taşınmaz emsalden daha değerli olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın emsalden değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29803, Karar No: 2015/11104, Tarih: 14.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29803 E.  ,  2015/11104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

NUMARASI : 2011/480-2012/44

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, gider avansının süresinde yatırılmadığından bahisle, HMK.nun 115/2 maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen kesin sürenin usul ve yasaya uygun olduğu söylenemez.Şöyleki;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.12.2012 gün 2012/9-1170 Esas,1172 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere “Dava 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu(HUMK) döneminde 01.04.2011 tarihinde açılmıştır. Davanın açıldığı tarih itibariyle gider avansı alınmasına yönelik bir düzenleme mevcut değildir.

01.10.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 114/g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK 448.maddesine göre “Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır.” 450. maddesinde “(1) 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleri ile birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır.” düzenlemesi mevcuttur.

Anılan düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere 6100 Sayılı HMK hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal yürürlüğe girecektir.

1086 sayılı HUMK döneminde açılan davalara ilişkin olarak eski kanun hükümlerinin uygulanması istisnai olarak HMK geçici 1 ve 2.maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre, 6100 Sayılı HMK’nın yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri

ile senetle ispat, istinaf ve temyiz ile temyizde duruşma yapılmasına ilişkin parasal sınırlarla ilgili hükümleri Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan dava ve işlerde uygulanmaz.

1086 sayılı Kanunun yürürlükte olduğu dönemde usulüne uygun olarak düzenlenmiş bulunan senetler, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra da geçerliliklerini korur.

Kanun açıkça bir istisna getirmediğine göre dava şartı olarak düzenlenen gider avansının alınması kuralının 1086 Sayılı HUMK döneminde açılan derdest davalarda da uygulanması gerekecektir.

Dava şartları, mahkemenin davanın esası hakkında yargılamanın devamı için gerekli olan şartlardır. Diğer bir anlatımla; dava şartları, dava açılabilmesi için değil mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu koşullardır.