muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2032, Karar No: 2025/3050, Tarih: 26.05.2025

IV. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

Uyuşmazlık, görevsizlik kararı verilmesinden sonra işin esasına girilmeden önce arabuluculuk dava şartının tamamlanıp tamamlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemelerinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 35. maddesinde yer alan düzenlemedir.

3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Aid Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolile Halli Hakkında Kanun'un 1. maddesi; "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere aid olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan Adliye Mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilirler." ve yine aynı Kanun'un 4. maddesi; "Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk Mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir." şeklindedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Asliye hukuk mahkemelerinin görevi başlıklı 2/2 maddesinde; "Bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, Asliye Hukuk Mahkemesi diğer dava ve işler bakımından da görevlidir." düzenlemesi yer almaktadır.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 06.11.2023 tarihli ve 2023/42932 E., 2023/3078 K. sayılı ilamının ilgili kısmı; "Dava dosyasının incelenmesinde; dava konusu uyuşmazlığın taraflar arasında imzalanan Toplum Yararına Proje kapsamında başka bir işte sigortalı olarak çalışmayan dava dışı Ahmet Karataş'ın 25.09.2020 tarihinde istihdam edilmesinden sonra, 05.05.2021 tarihinden itibaren sigortalı başka bir işte çalışması nedeniyle yersiz olarak ödeme yapılan 7.596,22 TL'nin iadesine ilişkin talep bakımından borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olduğu, 3533 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, uyuşmazlığın aynı Kanun'un 4. maddesi gereğince Asliye Hukuk Mahkemesince (hakem sıfatıyla) Hukuk Mahkemelerinde görevli en Yüksek Dereceli Hakim ya da Mahkeme başkanı tarafından çözülmesi gerektiği, görev hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca Mahkemece, görev sorununun kamu düzenine ilişkin olduğu, yargılamanın her aşamasında doğrudan gözetilmesi gerektiği, görevli Mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi (hakem sıfatıyla) olduğu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken İş Mahkemesince (hakem sıfatıyla) işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir." şeklindedir.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 10.04.2024 tarihli ve 2014/2433 E., 2024/5512 K. sayılı ilamında; "...Somut uyuşmazlıkta, davanın, davalı Belediye ile sağlık bakanlığı arasında alacak istemine ilişkin olduğu, 3533 sayılı yasa kapsamında hakem sıfatıyla bakılması gereken dava olduğu, anılan Kanun'un 4. maddesinde, yüksek dereceli hukuk hakiminin bu tür davalara hakem sıfatıyla bakacağının düzenlendiği ancak asliye hukuk hakimi şeklinde bir ayrım yapılmadığı anlaşılmaktadır.Davalı belediyenin bulunduğu Kayseri İli Adliyesinde, Adalet komisyonu tarafından ismi bildirilen en yüksek dereceli hukuk hakimin Vedat Azgıt (29486)olduğu anlaşılmakla, davanın hakem sıfatıyla, Kayseri 1. İş Mahkemesi Hakimi Vedat Azgıt tarafından görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir..." ve yine Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 05.10.2015 tarihli ve 2015/5945 E., 2015/10693 K. sayılı ilamında; "Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin yukarıda anılan yargı yerinin belirlenmesi kararında, uyuşmazlığın yüksek dereceli hukuk hakimi tarafından çözümlenmesi gerektiği saptanmıştır. Bu saptama, yüksek dereceli hakimin görevli bulunduğu mahkeme ile ilgili olmadığı gibi; aksine, 3533 sayılı Kanun'un 4. maddesindeki düzenleme gözetildiğinde, mesleki kıdem itibariyle bir görevi ifade etmektedir. Şu durumda, HMK'nın 2/2. maddesindeki genel kural da gözetilmek suretiyle, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde ve yüksek dereceli hakim tarafından çözümlenmesi gerekir. Yazılı biçimde gönderme kararı verilmesi yerinde bulunmamaktadır. Dosya, Asliye Hukuk Mahkemesinin hakem esasında kayıtlı bulunmalı ve yargılama aşamasında yüksek dereceli sıfatını taşıyan hakim tarafından, hakem sıfatıyla incelenip sonuçlandırılmalıdır. Karar, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, HUMK'un 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

" şeklinde karar verilmiştir.

" şeklinde karar verilmiştir.

3533 sayılı Kanun kapsamında kalan uyuşmazlıkların çözümünde; 3533 sayılı Kanun'un 4. maddesinde yüksek dereceli hukuk hakiminin bu tür davalara hakem sıfatıyla bakacağının düzenlendiği, ancak asliye hukuk hakimi şeklinde bir ayrım yapılmadığı, Yargıtay içtihatları doğrultusunda (Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 10.04.2024 tarihli ve 2014/2433 E., 2024/5512 K. sayılı ilamı, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 05.10.2015 tarihli ve 2015/5945 E., 2015/10693 K. sayılı ilamı, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 06.11.2023 tarihli ve 2023/42932 E., 2023/3078 K. sayılı ilamı) Asliye Hukuk Mahkemesince (hakem sıfatıyla) Hukuk Mahkemelerinde görevli en Yüksek Dereceli Hakim ya da Mahkeme başkanı tarafından çözülmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Açıklanan sebeplerle uyuşmazlığın Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 29.09.2023 tarihli ve 2023/3305 E., 2023/1246 K. sayılı kararının gerekçesi açısından genel hatları ile Dairemiz emsal kararlarına da uygun olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanan doğrultuda giderilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. 3533 sayılı Kanun kapsamında kurumlar arasındaki uyuşmazlıklar ile ilgili olarak Hakem sıfatıyla açılan davalara hakem sıfatıyla en yüksek dereceli hukuk hakimin bakacağına, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi ile Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin kesin nitelikteki kararları arasındaki görüş ve uygulama uyuşmazlığının bu şekilde giderilmesine,

2. Dosyanın Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine,

3. Karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemelerinin hukuk dairelerine bildirilmesi için Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Sekreterliğine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13837, Karar No: 2013/13511, Tarih: 25.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/13837 E.  ,  2013/13511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş)Mahkemesi

Davacı, yetim aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığı talebini reddeden kurum işleminin iptali ile davacıya ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 29.9.2009 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, boşanma kararının temyiz edilmeksizin 24.11.2009 tarihinde kesinleştiği, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacının boşanmış olduğu eşi ile aynı adreste birlikte yaşadığı, bu nedenle 5510 sayılı Kanun’un 96. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin" belirtildiği, bu idari soruşturma esnasında tanık olarak dinlenen muhtar ...'un imzalı beyanında; “davacı ile eşinin birlikte ikamet ettiklerini” beyan ettiği görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; davacı ile boşandığı eşinin mernis adresinin aynı olduğu, boşanmadan sonra değişiklik olmadığı, yukarıda belirtilen şekilde ayrıntılı araştırma yapılmadığı, dava devam ederken davacının boşandığı eşinin öldüğünün tanıklarca beyan edildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin, kontrol memuru tarafından tutanak tutulan tarihten önce ve sonra birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13866, Karar No: 2016/8707, Tarih: 09.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13866 E.  ,  2016/8707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerde, suça sürüklenen çocukların motosikleti düz kontak yaparak çalıştırdıkları, sonrasında rüzgarlık plastiklerini yuvalarından çıkartarak hasar meydana gelmesine yol açtıkları olayda, sonradan meydana gelen hasarın hırsızlık suçunun içinde kabul edilmesi gerektiği, motosikletin kontak kısmında meydana gelen hasarın ise suça sürüklenen çocukların kastının motosikletin mülkiyetine yönelik olması nedeniyle ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının göz ardı edilerek, beraati yerine yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14721, Karar No: 2016/11462, Tarih: 09.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/14721 E.  ,  2016/11462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... Belediyesi ile birleşen ... Belediyesinde çalışırken üyesi olduğu sendika ile 23.2.2009 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinin taban ücret ile zamlara ilişkin 33. ve 34. maddelerinin davalı tarafından tek taraflı olarak değiştirilmesi nedeniyle fark işçilik alacağı bulunduğunu iddia ederek fark ücret, fark ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ise davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin tüzel kişiliğinin 5747 Sayılı Kanun ile sona erdirilerek kendilerine devredildiğini, bu kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca yapılan toplu iş sözleşmesinin geçerli olabilmesi için devredilen belediye meclisinin onayı gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı davalı ... Belediyesi ile birleşen ... Belediyesinde çalışırken üyesi olduğu sendika ile 23.2.2009 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmenin taban ücret ile zamlara ilişkin 33. ve 34. maddelerinin davalı tarafından tek taraflı olarak değiştirilmesi nedeniyle işçilik alacağı bulunduğunu ileri sürmüştür. Davalı ise davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin tüzel kişiliğinin 5747 Sayılı Kanun ile sona erdirilerek kendilerine devredildiği, bu kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca yapılan toplu iş sözleşmesinin geçerli olabilmesi için devredilen belediye meclisinin onayı gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin 5747 Sayılı Kanunun gereğince davalı ... Belediyesi'ne devredildiği sabittir. 5747 Sayılı Kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak olan toplu iş sözleşmesinin devronulacak belediyenin belediye meclisi tarafından onaylanması gerekmektedir. Davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesi ile Hizmet-İş Sendikası arasında 23.02.2009 tarihinde yapılan toplu iş sözleşmenin yürürlüğe girebilmesi için davalı ... Meclisince onaylanması gerekmektedir. Davalı ... Meclisi yapılan toplu iş sözleşmesinin taban ücret ile zam oranlarına ilişkin maddelerini onaylamayarak işçiye yapılacak olan zam oranını kendisi belirlemiştir. Davalı ... tarafından yapılan bu işlem 5747 Sayılı Kanuna uygundur. Davacı ile aynı konumda bulunan bazı işçiler tarafından .... 6. İş Mahkemesinde açılan davalarda davacının toplu iş sözleşmesinin ücret zammına ilişkin maddelerinin belediye meclisince değiştirilmesi nedeniyle fark işçilik alacakları bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş olup bu kararlar Dairemizce onanmıştır (Dairemizin 11.03.2014 gün ve 2013/11966 E. 2014/7811 K.). Mahkemece davacının alacak taleplerinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14012, Karar No: 2023/9425, Tarih: 21.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/14012 E.  ,  2023/9425 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 19/02/2015 tarihli ve 2015/12701 Soruşturma nolu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır

2. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 tarihli ve 2015/94 Esas, 2015/293 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında beraatine kararı verildi.

3. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 tarihli ve 2015/94 Esas, 2015/293 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16.04.2019 tarihli ve 2016/5289 Esas, 2019/2454 Karar sayılı ilâmıyla;