muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6018, Karar No: 2018/4110, Tarih: 31.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6018 E.  ,  2018/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçinin 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nde mağdur ...'ın keşide ettiği iddia edilen ...Şubesi'ne ait 25.10.2007 keşide tarihli, 10.000,00 TL bedelindeki çekin karşılıksız çıkması nedeni ile yapılan yargılamada, çekteki keşideci imzasının mağdur ...'a ait olmadığının tespit edilmesi üzerine hakkında beraat kararı verilip, sahte çeki düzenleyen fail ya da failler hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, suça konu çekin incelenmesinde sanığın yetkilisi olduğu ... İnşaat Tekstil Telekomünikasyon Gıda San. Tic. Ltd. Şti'nin ilk ciranta olduğunun tespit edilmesi nedeni ile hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kamu davası açıldığı olayda; çek hesabı sahibi olan mağdur ...'ın suça konu çek karnesinin kendisine ait olduğunu fakat babası ... tarafından kullanıldığını söylemesi, ...'ın da tanık olarak verdiği ifadesinde suça konu çeki kendisinin keşide ettiğini beyan edip, oğlu ... adına çek keşide etme yetkisinin olduğuna dair vekaletnameyi de sunması karşısında sanığın üzerine atılı suçların unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5941, Karar No: 2014/8074, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5941 E.  ,  2014/8074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 03.12.2013 gün ve 15274-28303 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/8049, Karar No: 2017/6542, Tarih: 11.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8049 E.  ,  2017/6542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen hükmün..... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce 12.11.2009 tarihinde usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği, sanığın bu hükmü süresi içerisinde 16.11.2009 tarihinde temyiz ettiği, sanığın temyiz talebi süresinde olduğu halde söz konusu temyiz talebi hiç değerlendirilmeksizin sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün kesinleştirildiği dosya kapsamından anlaşılmakla; sanık hakkında verilen ek kararlar yok hükmünde sayılıp sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

I-)1-)Anayasanın 2. maddesine göre, Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir. "Hukuk Devleti", her eylem ve işlemi hukuka uygun, insan haklarına saygı gösteren, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve hukukun üstün kurallarıyla kendini bağlı sayıp yargı denetimine açık olan, kanunların üstünde kanun koyucunun da bozamayacağı temel hukuk ilkeleri bulunduğunun bilincinde olan devlettir. Anayasa'nın 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre de "...usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça, yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz."

5271 sayılı CMK’nın Birinci Kitap Dördüncü Kısmında, altı bölüm halinde koruma tedbirleri, bu kapsamda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Ancak ceza yargılamasına dair çeşitli usul hükümleri ile “arama ve elkoyma” gibi koruma tedbirlerine ilişkin hükümlere bir çok özel kanunda da yer verilmiştir. Bunlardan biri de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'dur. 213 sayılı Kanun'un 359. maddesindeki suçlara ilişkin olarak Cumhuriyet savcısının dava açması, Kanun gerekçesindeki ifadeyle “vatandaşın mali emniyeti mülahazası ile” vergi idaresinin vereceği mütalaaya bağlandığı gibi anılan Kanun'un 142-147. maddeleri arasında “arama” ve “aramalı inceleme”nin usul ve şartları ayrıntılı bir şekilde hükme bağlanmıştır.

213 sayılı Kanun'un 142. maddesi uyarınca "İhbar veya yapılan incelemeler dolayısıyle, bir mükellefin vergi kaçırdığına delalet eden emareler bulunursa, bu mükellef veya kaçakçılıkla ilgisi görülen diğer şahıslar nezdinde ve bunların üzerinde arama yapılabilir. Aramanın yapılabilmesi için:

1)Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların buna lüzum göstermesi ve gerekçeli bir yazı ile arama kararı vermeye yetkili sulh yargıcından bunu istemesi,

213 sayılı Kanun'un 142. maddesi uyarınca "İhbar veya yapılan incelemeler dolayısıyle, bir mükellefin vergi kaçırdığına delalet eden emareler bulunursa, bu mükellef veya kaçakçılıkla ilgisi görülen diğer şahıslar nezdinde ve bunların üzerinde arama yapılabilir. Aramanın yapılabilmesi için:

1)Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların buna lüzum göstermesi ve gerekçeli bir yazı ile arama kararı vermeye yetkili sulh yargıcından bunu istemesi,

2) Sulh yargıcının istenilen yerlerde arama yapılmasına karar vermesi, şarttır."

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanlarınca gerçekleştirilecektir. VUK’nın 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

VUK'nın 147. maddesinde, “bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun arama ile ilgili bulunan hükümlerinin uygulanacağı"nın belirtilmesinden maksat, bu Kanun'un aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır.

Ceza muhakemesinde, arama olağan bir koruma tedbiri iken, Vergi Hukuku’nda istisnai, olağandışı bir denetim yoludur. Niteliği itibariyle adli arama olmasına rağmen, bu aramanın genel suç kolluğu tarafından değil, vergi inceleme elemanlarınca yapılabilmesi, vergi suçlarına ilişkin olarak yapılacak aramanın özelliğidir. Bir araç koruma tedbiri olarak vergi araması, vergi incelemesi denetim yolunun ön basamağıdır. Amaç, vergi kaçırıldığını ortaya çıkaracak ve destekleyecek belge ve kayıtların bulunmasıdır.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289). Açıklanan pozitif hukuk normları ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu (29.11.2005, 2005/144 Esas, 2005/150 Karar, 17.11.2009, 2009/7-160 Esas, 2009/264 Karar) kararları ile aynı yöndeki Özel Daire Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller, Türk Ceza Yargılaması Hukuku sisteminde dikkate alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Yukarıda yer verilen Anayasa ve Yasa hükümleri ile 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddeleri hükümleri karşısında somut olaya gelince;

Somut olayda vergi tekniği raporunda, sanığın sahte fatura düzenlediği ve bu faturaları komisyon karşılığı sattığı ihbarı üzerine yakalandığının ve gömlek cebinde koçanından koparılmış faturaların bulunduğunun, sanığın arkadaşının arabasının bagajında da 3 koçan faturanın bulunduğunun belirtilmiş olmasına rağmen söz konusu faturaların ele geçiriliş şekline ilişkin dosya arasında herhangi bir tutanak bulunmaması karşısında; faturaların usulüne uygun olarak ele geçirilip geçirilmediğinin tespiti için faturaların nasıl ele geçirildiğini anlatan tutanağın temin edilerek incelenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-) Kabule göre de;

1-)Suç tarihi itibariyle 213 sayılı Kanun'un 359/b-1 maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 18 ay hapis olduğu gözetilmeden 3 yıl hapis cezası olarak tayin edilmesi,

2-)Her bir takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminde TCK'nın 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,

3-)5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1881, Karar No: 2010/3411, Tarih: 11.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/1881 E.  ,  2010/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/256077

MAHKEMESİ :ZONGULDAK İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :19/06/2008 -39/87

SUÇ :Müsakil faili belli olmayacak şekilde bıçakla yaralamak, işbu kavgada yaralıya el uzatmak ve izinsiz silah taşımak

Müsakil faili belli olmayacak şekilde S.. T..'i bıçakla yaralamaktan sanıklar M.. Ç.. ile R.. U.., işbu kavgada yaralıya el uzatmaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık M.. Ç..'ün yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (ZONGULDAK) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/06/2008 gün ve 39/87 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Sanık Murat hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmü, katılan vekilinin temyiz etme yetkisi bulunmadığından, bu suça yönelen temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-)Sanık Murat hakkında kasten bıçakla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından, sanık Resul hakkında kasten bıçakla yaralama suçundan ve sanık Ercan hakkında kavgada yaralıya el uzatmak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmadan sonra kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Murat müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmamasına, teşdiden ceza verilmesine, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına vesaireye yönelen, sanıklar Ercan ve Resul müdafiilerinin ağır tahrikin varlığına, sübuta, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına vesaireye yönelen, katılan vekilinin suç vasfına, tahrik hükümlerinin uygulanmasına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Sanık Murat'ın kasten bıçakla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının 765 sayılı TCK.nun 456/2 ve 6136 sayılı Kanunun 15/1 maddelerine, sanık Resul'ün kasten bıçakla yaralama suçunun 765 sayılı TCK.nun 456/2 maddesine ve sanık Ercan'ın kavgada yaralıya el uzatmak suçunun 765 sayılı TCK.nun 464/2 maddesine girer nitelikte olup, sanıkların eylemine uyan suçlara isnat edilen zamanaşımı sürelerinin 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e maddesine göre lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102 ve 104 maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay olduğu, suçların işlendiği 30/03/2002 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar dava zamanaşımı sürelerinin dolmuş bulunduğu anlaşılmakla; sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, CMUK.nun 321 maddesi uyarınca hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322 maddesine dayanılarak, sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2, 5271 sayılı CMK.nun 223/8 maddeleri gereğince (ORTADAN KALDIRILMASINA), 11/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5301, Karar No: 2019/427, Tarih: 14.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/5301 E.  ,  2019/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükmü temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Katılan ...'ın olayı kendisine intikal ettiren personelin ismini soruşturma ve kovuşturma aşamasında farklı beyan etmesinin dosyadaki delil durumunu etkileyici niteliği bulunmadığı, olayın görgü tanığı olan ...'ın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki anlatımları arasında bir çelişki ya da değişiklik bulunmadığı gibi istikrarlı olarak sanığın atılı suçu işlediğini gördüğünü beyan ettiği, tanık ...'ın sanığa şeffaf poşet içerisinde 2 çift spor, 1 çift yazlık olmak üzere 3 çift çocuk ayakkabısı verdiğini beyan ettiği, sanığın işyerinden çıkararak şahsi aracının bagajına koyduğu kutunun ebatları ile 3 çift çocuk ayakkabısı taşındığının ileri sürülmesinin suçtan kurtulmaya yönelik savunma niteliği taşıdığı, dosyada yer alan CD İnceleme Tutanağı görüntülerine göre, sanığın araç bagajına koyduğu kutunun ebatları, sanığın taşıma şekli ve taşınan eşyanın ağırlığına yönelik izlenim itibarıyla tanık ...'ın sanığın aracına taşıdığı kutu içerisinde 20 adet 500 gramlık temizlik malzemesi gördüğüne ilişkin anlatımının uygunluk arz ettiği gözetildiğinde, sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... vekili ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/01/2019 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif Üye)

KARŞI OY

Sanığın, aşamalarda istikrarlı olarak yüklenen suçu işlemediğini savunması, tanık ...'ın sanığın savunmasını doğrular nitelikte beyanda bulunmuş olması, sanığın olay öncesinde ve sonrasında sabıkasız olması, olayın, gerçekleştiği söylenen tarihten 16 gün sonra kolluğa bildirilmiş olması, müştekinin kollukta olayı 'dan duyduğunu, kovuşturma evresinde ise, 'dan duyduğunu belirtmesi, müşteki ve tanıkların kamera kayıtlarının CD'ye aktarılması konusunda ve olaya ilişkin beyanlarının pek çok çelişkiler içermesi, çalındığı iddia edilen temizlik maddelerinin miktarı ve ağırlığı konusunda kimsenin net bilgisinin bulunmaması, tahmini beyanlarda bulunulması, bu durumda, sanığın içinde yardım amaçlı verilen ayakkabıların bulunduğunu söylediği koliyi taşıma biçiminin delil olamayacağı, bu konuda en azından depo sorumlusunun belirlenerek dinlenmemiş olmasına göre, olaydaki şüphenin sanık lehine değerlendirilerek, beraat hükmünün onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun beraat hükmünün bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum. 14/01/2019

MUHALİF ÜYE

...
Yargıtay — Esas No: 2015/8800, Karar No: 2016/8010, Tarih: 21.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8800 E.  ,  2016/8010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK’nın 157/1, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 2.000 TL adli para cezası; 157/1, 35/2, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 1.000 TL adli para cezası; 157/1, 35/2, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 1.000 TL adli para cezası; hak yoksunlukları

Sanık ... hakkında 157/1, 35/2, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 1.000 TL adli para cezası; 157/1, 35/2, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 1.000 TL adli para cezası; hak yoksunlukları

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın olay tarihinde katılan ...’i telefonla arayıp kendisini komiser ve kamu görevlisi olarak tanıtarak, banka hesabının bir şebeke tarafından ele geçirildiğini ve buna ilişkin operasyon yapılacağını söyleyerek katılanın 45.000 TL parasını kendi hesabına aktartarak çektiği, ayrıca her iki sanığın benzer şekilde katılan ... ve müşteki ...’nu telefonla arayıp kendilerini kamu görevlisi olarak tanıtarak para aktarmaları konusunda ikna ettikleri aşamada bankanın para gönderme işlemlerine bloke koyması ve kolluk görevlilerinin takibi sonucu eylemlerini tamamlayamadan yakalandıkları, bu suretle dolandırıcılık ve dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

Sanık savunmaları, müşteki ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı itibariyle; sanıkların katılan ...’e karşı dolandırıcılık ve katılan ... ve müşteki ...’na karşı ise dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işlediklerinin sabit olduğu yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararına göre uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20811, Karar No: 2011/22543, Tarih: 30.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/20811 E.  ,  2011/22543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sahtecilik suçlarında, belgenin çok sayıda kişiyi aldatabilecek nitelikte olmaması ve ilk bakışta tahrifatın veya belgenin sahte olduğunun anlaşılması halinde suçun oluştuğu kabul edilemeyeceğinden, suça konu bononun ödeme ve tanzim tarihlerinde farklı kalemle tahrifat yapıldığı diğer bölümlerindeki kalem tonları ile farklı olması nedeniyle derhal fark edildiği cihetle katılanın imzaya ve borca itirazı üzerine icra tetkik mercii tarafından verilen ve Yargıtay 12. Hukuk Dairesi tarafından onanan takibin iptaline ilişkin kararda dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine dair karar sonucu itibariyle doğru olup davanın açıldığı tarih itibariyle Asliye Ceza Mahkemesi görevli olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir .

Suça konu senedin aldatma yeteneğinin bulunmaması nedeniyle yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7503, Karar No: 2016/7763, Tarih: 18.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/7503 E.  ,  2016/7763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kişisel ilişkinin süresi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 17.06.2015 tarihli, 2015/11765 esas, 2015/12832 karar sayılı bozma ilamında, "velayeti anneye verilen ortak çocuk ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin süresinin az olması ve aynı şehir ayrı şehir ayrımı yapılmadan kişisel ilişki kurulması" yönünden bozulmuştur. Mahkemece kurulan 26.10.2015 tarihli hükümde aynı şehir, ayrı şehir ayrımı yapılmadan kişisel ilişki kurulmuş ise de kurulan kişisel ilişki yeterli değildir. Taraflar, mahkemece verilen 23.02.2015 tarihli hükmü temyiz ederken, boşanma davası ile boşanma davasının kabulü nedeniyle verilen vekalet ücretini temyizin kapsamı dışında bıraktıklarından bu husus kesinleşmiştir. Davalının temyizine konu hususlar yönünden bozulan karar sonrasında, mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm verilmiş, ancak davalı erkek aleyhine ‘'boşanma davası” nedeniyle yeniden vekalet ücretine hükmediİmiştir. Boşanma davası ve bu dava nedeniyle hükmedilen vekalet ücretine ilişkin hükmün kesinleşmesi nedeniyle bu hususta yeniden hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ancak bu yönler yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde "çocuk ile baba arasında" sözcüklerinden sonra gelmek üzere "her ayın birinci ve üçüncü haftası Cumartesi günü saat 09:00'dan Pazar günü saat 18:00'e kadar" sözcüklerinin eklenmesine, vekalet ücretine ilişkin 6. bendinin hükümden çıkarılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.