muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5118, Karar No: 2015/11967, Tarih: 23.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/5118 E.  ,  2015/11967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, 15.09.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; talebin reddine dair verilen 13.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, murisi ...'ın babası Mehmet'in ..Mehmet olarak) mirasçılarını gösterir veraset belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, kök muris Mehmet'e ilişkin bir kayda rastlanmadığından, ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Mirasçılık, öncelikle nüfus kayıtlarındaki bilgilere göre, nüfus kayıtlarının bulunmaması halinde her türlü delille kanıtlanabilir. Davacı, tanık deliline dayanmış olduğundan, tanıklarının isim ve adreslerinin bildirilmesi için mehil verilmesi, davacının göstereceği tüm delillerinin toplanması, irs ilişkisinin araştırılması için zabıta araştırmasının yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 23.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/572, Karar No: 2009/4645, Tarih: 30.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2009/572 E.  ,  2009/4645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Narman Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2007

Davacı,  davalı işveren nezdinde 01.03.1993-01.07.2003 tarihleri arası çalıştığının tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere  göre davalı Kurum vekilinin  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz  itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.3.1993-1.7.2003  tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 1.3.1993-1.7.2003  tarihleri arasında sürekli çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davacının halen davalı Belediyede çalıştığı 1.7.2003  tarihinden  sonraki çalışmalarının davalı Kuruma bildirildiği,  ihtilaflı dönemde ise davacının çalıştığını iddia ettiği yerin resmi bir kurum olduğu, tespiti istenen tarihler arasında Belediye Başkanlığı ve meclis üyeliği yapmış tanıkların beyanlarında davacının çalıştığının söylendiği, ancak davacının çalıştığını gösterir imzasını taşıyan puantajların temin edilmediği, belediyece gönderilen ücret bordroları ile ödeme belgelerinin okunaksız olup bazılarının hangi yıl ve aya ait olduğunun belirlenemediği,19.05.2003 tarihli ve 46/17 sayılı İçişleri Bakanlığı Kontrolörü F. B.'ın davalı Belediyenin 1999-2003 dönemi Teftişi ile ilgili raporunda ve Kontrolör E.C.in 19.07.1999 tarih ve 46/16 E. sayılı teftiş raporu ile "İhtilaflı dönemde Belediyede 40-50 işçinin sigortasız ve asgari ücretin altında geçici işçi  çalıştırıldığı"nın  bildirildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacının tespitini istediği sürelerle ilgili olarak puantajlar ve ücret bordrolarının okunaklı örneklerinin gerekirse asıllarını getirtmek, ücret bordroları ile puantajlarda imzası olanlar varsa imza itirazı olmayanlar saptanarak, imzasını içeren puantaj ya da ücret bordrolarındaki süreler kadar, imzasız olanlar yönünden ise yukarıda açıklanan İç İşleri Bakanlığı Kontrolörü F.B.'ın 19.05.2003 tarih ve 46/17 sayılı teftiş raporuyla  ve 19.07.1999 tarih ve 46/16 sayılı kontrolör E.C.'in teftiş raporuyla ilgili  tüm belgeler ve ekleri istenerek bu raporlarda çalışan  işçilerin isimleri arasında davacının ismine de rastlanıldığı takdirde ve ihtilaflı dönem içerisinde Belediye Başkanlığı görevinde bulunmuş Başkanlar ve Belediye Meclis üyeleri  ve de ücret bordrolarında adları geçip imzası olanlar belirlenip dinlendikten sonra çıkacak sonuca göre karar vermek, fiili çalışma olgusu belirlendiği takdirde  imzasız bordrolar yönünden her ay 30 gün üzerinden çalışmanın tespitine karar vermek gerekir. HGK.'nun 25.06.2003 gün ve 2003/410 Esas,  424 Karar sayılı kararı da aynı yöndedir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve noksan araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de; davalı Kurum yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi hatalı olmuştur.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17508, Karar No: 2017/10369, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17508 E.  ,  2017/10369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ...vekili tarafından duruşma talepli ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Duruşma isteğinin miktar itibariyle reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin 709760 müşteri numarası ile davalı Yaren kurumunda elektrik aboneliğinin bulunduğunu, özel satış sözleşmesinden önce ise aboneliğin diğer davalı ... ile yapıldığını, davalı kurumların düzenlediği faturalar ile müvekkilinden haksız olarak kayıp kaçak bedeli, trafo kaybı, dağıtım bedeli, sistem kullanım bedeli ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil etmekte olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere şimdilik 100,00 TL'nin işleyecek ticari faizi ile davalılardan sorumlukları oranında tahsiline karar verilmesini istemiş; 16/12/2015 havale tarihli dilekçesi ile talebini davalı ... yönünden 13.590,51 TL'ye, davalı ...'yönünden ise 1.082,28 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı .... vekili; davanın müvekkili şirket yönünden husumet nedeniyle reddinin gerektiğini, müvekkili şirketin dağıtım şirketi olmadığını, tedarik şirketi olduğunu, kayıp kaçak, iletim, trafo kaybı, dağıtım ve sistem kullanım bedellerinin ...Tarifeler Yönetmeliği, Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ ve diğer ikincil mevzuat gereğince müşterilere tahakkuk ettirilmekte olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, dağıtım bedeli, iletim bedeli ile kayıp kaçak bedelleri de dahil olmak üzere 6446 sayılı kanun doğrultusunda kurulca onaylanan tarifelerin hüküm ve şartlarını şirketin uygulamak, tüketicilerin de tarifede öngörülen bedelleri ödemek zorunda olduklarını, ayrıca davaya konu taleplerin zaman aşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketlerin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulü ile; 13.590,51 TL'nin davalı ...'tan, 1.082,28 TL'nin ise davalı Yaren Grup Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş.'den dava tarihi olan 04/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

1-)5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2,190 TL’ye çıkarılmıştır.

Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

1-)5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2,190 TL’ye çıkarılmıştır.

Hüküm, davalı Yaren Grup Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. yönünden karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-)Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının.... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde.... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,.... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde.....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak vb. bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

3-) Bozma nedenlerine göre davalı ...’ın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı ...nin temyiz isteminin REDDİNE, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ... yararına BOZULMASINA, üçünü bendde açıklanan nedenle davalı ...’ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/174, Karar No: 2023/268, Tarih: 16.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/174 E.  ,  2023/268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 13.12.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, istinaf konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemeleri tarafından verilen miktar veya değeri 1.500,00 TL’yi geçmeyen malvarlığına ilişkin kararlar kesin olup anılan miktar aynı Kanun'un EK 1 inci maddesi uyarınca 01.01.2022 tarihi itibariyle 8.000,00 TL’dir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve istinafa konu edilen toplam miktar 5.000,00 TL olup İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 8.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1963, Karar No: 2019/3491, Tarih: 01.07.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1963 E.  ,  2019/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak kurulan mahkumiyet.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında katılan ...’i nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafisi ve katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30/07/2018 gün ve 2018/1299 E. 2018/1683 K. sayılı Kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiisinin sanığın öldürme kastının olmadığına, haksız tahrik ve takdiri indirim maddelerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına; katılan vekilinin takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/07/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1874, Karar No: 2010/4926, Tarih: 21.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1874 E.  ,  2010/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ...Aile Mahkemesinden verilen 31.12.2009 gün ve 818/1185 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde edinilen 726 ada 32 parsel sayılı taşınmazdaki 1 numaralı bağımsız bölümün davalı adına tescil edildiğini, taşınmazın alımına vekil edeninin katkıda bulunduğunu açıklayarak şimdilik 40.000 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın büyük oranda vekil edeninin geliri ile alındığını, davacının talep miktarı kadar katkısı bulunmadığı gibi evden ayrılırken müşterek mevduatı da aldığını bildirerek davanın reddine, aksi takdirde hesaplanacak katkı payı alacağından mevduatın düşülmesine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine; belirlenen katkı payı alacağı 42.580 TL'den, bankadaki mevduattan davalının payına düşmesi gereken miktarın mahsubuyla 31.167,22 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ne var ki; temyizden feragat yetkisine sahip olan davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ...'ın İzmir 3.Aile Mahkemesine verdikleri müşterek imzalı 01.10.2010 tarihli temyizden feragat dilekçesi anılan mahkeme tarafından tarihsiz üst yazı ve hakim imzasıyla temyiz incelemesinin yapılacağı Yargıtay 8.Hukuk Dairesine gönderilmiş ve dosyaya eklenmiştir.

Davalı ... vekili yukarıda tarihi belirtilen dilekçesi ile temyizden feragat ettiklerini bildirdiğine göre davalı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE ve 421,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5382, Karar No: 2014/23613, Tarih: 24.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5382 E.  ,  2014/23613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 53/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, idaresindeki araçla seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi nedeni ile sağ taraftan yol dışına çıkan aracın yan yatması sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonrası yapılan ölçümde 202 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18291, Karar No: 2012/22771, Tarih: 21.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18291 E.  ,  2012/22771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :789-717

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ... Başkanlığı işleminin iptali ile kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 23.03.2006 tarihinde kesinleşen davacıya, 1990 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2011 yılının Haziran ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 günü itibarıyla kesilerek, 21.10.2008 – 20.05.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Evlenme ve cenaze ödeneği” başlığını taşıyan 37. maddesinin ilk fıkrasında, evlenmeleri nedeniyle gelir veya aylıklarının kesilmesi gereken kız çocuklarına evlenmeleri ve istemde bulunmaları durumunda, almakta oldukları aylık veya gelirlerinin iki yıllık tutarının bir defaya özgü olmak üzere evlenme ödeneği olarak peşin ödeneceği belirtilmiştir. Diğer taraftan; 506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Kanunun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlıklı 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın diğer yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.