muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4690, Karar No: 2024/6724, Tarih: 24.09.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kullanımlardaki markasal unsurların “Masell” ve “Selmagro” ibareleri olduğu, "KTS "ibaresinin marka olarak kullanılmadığını, anılan ibarenin potasyum-tiyosülfat” maddesinin adı olduğunu, tüm dünyada ve Türkiye’de de böyle bilindiği, dava konusu kullanımlarla da ürün içerik bilgisi olarak kullanıldığını, ayırca dava konusu ürünlerin satışta bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu ürün kullanımlarında asli markasal unsurların "MASELL" ve "SELMAGRO" ibareleri olup bu ürünlerde KTS ibaresinin potasyum tiyosülfat anlamında tanımlayıcı olarak yer aldığı, bu nedenle marka tecavüzü ve haksız rekabet koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının 99/013786 sayılı markası ile davalının dava konusu kullanımları arasında, "KTS" ibaresinin ortak olarak yer almasından kaynaklı yüksek derecede bir görsel ve işitsel benzerlik bulunduğu, davalının anılan ibareyi davacının markanın tescilli olduğu aynı üründe kullanmasının ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimaline sebebiyet vereceği kanaatine varıldığı, dava konusu kullanımların davacının marka hakkına tecavüz ve aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiği, KTS" ibaresinin bir kimyevi ürünün kısaltması ya da tanımlayıcı ad olmadığının Yargıtay denetiminden geçen dava dosyalarında da kabul edildiği, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men ve ref'i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 7 nci maddesi.

3.Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2017/2165 E.-2018/7628 K. ve 2017/5140 E.- 2019/1782 K. sayılı ilamları.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3956, Karar No: 2012/10076, Tarih: 17.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3956 E.  ,  2012/10076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Karar başlığında davacı olarak ... adına vekaleten ... yerine sadece ... adının yazılması,

3-Taşınmazda el atılan kısımdan arta kalan 123.19 m2'lik bölümde bağımsız imar izni verilip verilmeyeceği ilgili İmar Müdürlüğünden sorulmadan, tüm bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10542, Karar No: 2010/14216, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10542 E.  ,  2010/14216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- 196 adada bulunan tüm parselleri komşu parselleri ile birlikte gösterir geniş kadastro paftasının bir suretinin,

2- Çekişmeli taşınmazlara komşu olan itirazlı olduğu anlaşılan 196 ada 19 - 30 - 39 - 40 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin dava dosyalarının,

3- Çekişmeli parsele komşu 147 ada 4 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tespit tutanağı ile eğer itirazlı iseler dava dosyasının,

4- Yörede 5304 Sayılı Yasa gereğince orman sınırlandırması yapıldığı anlaşılmakta olup, Orman Yönetimi tarafından çekişmeli taşınmaza ilişkin orman tahdidine itiraz davası açılıp açılmadığı araştırılarak açılmış ise buna ilişkin dava dosyasının,

5- Davalıların dayandığı 18.05.1957 tarih 135 nolu tapu kaydının tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilmeli, ayrıca dayanılan tapu kayıtlarının kadastro sırasında her hangi bir parsele revizyon görüp görmediği tapu sicil ve kadastro müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabi yazının,bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18264, Karar No: 2011/20723, Tarih: 05.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/18264 E.  ,  2011/20723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunla, özel nitelikte olan 6831 Sayılı Orman Kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirmesinde 5728 Sayılı Yasa ile değişik 91.madde uygulamasında suçun konusunun yakacak nitelikte emval veren ağaç olması halinde verilecek cezanın yarı oranında indirileceğinin nazara alınmaması,

2-Devlet ormanından izinsiz olarak yakacak vasıflı orman ağacını kestiği kabul edilen sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan yasanın uygulandığı takdirde sanık hakkında temel ceza belirlenmesinde;5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1-2. maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL’nin altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi,

2-Suçun işlendiği ... Köyünün orman dışı köy statüsünde bulunduğunun anlaşılmasına göre suç tarihinde yürürlükte olan yasanın uygulanması halinde 6831 Sayılı Yasanın 91 /son maddesi uyarınca sanık hakkında tayin olunan temel cezanın artırıma tabi tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın dikiliden izinsiz olarak orman ağacı kestiğinin kabul edilmesine göre müdahil idarenin tazminat talebinin kabulü yerine reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/565, Karar No: 2024/23927, Tarih: 14.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/565 E.  ,  2024/23927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyiz etmeye hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

A. İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14513, Karar No: 2015/11473, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14513 E.  ,  2015/11473 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2015

NUMARASI : 2015/783-2015/794

TALEP EDEN : Silivri 7 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü

HÜKÜMLÜ : U.. Ç..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Bakırköy 3. Sulh Hukuk ve Büyükçekmece 3.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün nüfus kaydına göre ikamet adresinin "M.. Mah. U.. Cad. No:.. İçkapı No:.. E../İSTANBUL" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, hükümlünün alınan beyanında son ikamet adresini "Ş.. Mah. M.. Bey Yolu ... Sok. No:.. B../İSTANBUL" olarak belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, Silivri 7 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 18.08.2015 tarihli yazı cevabında hükümlünün alınan beyanından cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "Şirinevler Mah. ... Sok. No:.. B../İSTANBUL" olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12700, Karar No: 2007/16327, Tarih: 17.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12700 E.  ,  2007/16327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra dosyasının incelenmesinde borçluya gönderilen icra emrinin tebliğ edilmeden iadesinden sonra alacaklı vekilinin yeniden borçluya tebligat yapılmasını istediği ayrıca yargılama sırasında da dosyaya sunduğu cevap dilekçesinde adı geçen borçlunun şikayetinin reddini istediği böylece ihtilafı sürdürdüğü anlaşılmaktadır.

Dairemizin yeniden oluşan ve süreklilik kazanan içtihadına göre borçluya ödeme emri tebliğ edilmesine bila alacaklının takibi sürdürme iradesinin saptanması halinde, itirazın esası incelenerek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken borçlunun henüz şikayet hakkının doğmadığından bahisle istemin reddi biçiminde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26772, Karar No: 2022/9322, Tarih: 20.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/26772 E.  ,  2022/9322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanıklar.....'nin atılı suçtan mahkumiyetleri ile sanık ...'ın müsnet suçtan beraatine dair Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.02.2018 gün ve 2017/156 Esas, 2018/132 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden esastan reddine; sanıklar..... haklarında kurulan hükümler yönünden ise hükümlerin kaldırılıp sanıkların müsnet suçtan beraatlerine hükmedilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sisteminde yapılan kontrolde katılan mağdurenin vekaletnameli vekili Av. ...'nin meslekten ihraç edildiğinin anlaşılması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kendisine usulüne ugun tebliğ edilen vekilin hangi tarihte meslekten ihraç edildiğinin bağlı bulunduğu barodan tespiti sağlanarak, temyiz süresi içerisinde meslekten ihraç edildiğinin anlaşılması durumunda mağdureye yeni bir vekil görevlendirmesi yapılıp hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurulması durumunda, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8387, Karar No: 2023/2314, Tarih: 13.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8387 E.  ,  2023/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/2301 Esas, 2021/954 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/904 E., 2018/174 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı bankadan 09.12.2014 tarihinde 800.000,00 TL bedelle taşınmaz satın aldığını, taşınmazı devraldıktan kısa bir süre sonra müvekkiline tebligat yapılmadan Yenimahalle Belediye Encümeni'nin taşınmaz hakkındaki 23.10.2008 tarih ve 2981 sayılı yıkım kararına ve Yenimahalle Belediye Meclisi'nin 04.11.2014 tarih 678 sayılı kararına istinaden yıkıldığını, müvekkilinin bu yıkım işleminden uzun süre haberi olmadığını, duruma vakıf olmasıyla birlikte yapılan araştırma neticesinde yıkım işleminin taşınmazın satın alınmasından önce verilen idare kararlarına dayandığının öğrenildiğini, derhal davalı bankaya durumun bildirildiğini, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri gereği doğan zararların tazmininin talep edildiğini, davalının cevap

vermediğini ileri sürerek müvekkilinin davalı bankadan satın aldığı taşınmazın idare tarafından yıkılmasından kaynaklanan zararlar karşılığında şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hasar ve yararın teslim tarihi itibariyle alıcıya geçtiğini, satışın 09.12.2014 tarihinde yıkım işleminin ise 31.01.2015 tarihinde gerçekleştiğini, davacının beyan ettiği zararın kendi ihmal ve kastı ile oluştuğunu, davacı iddialarını kabul etmemekle birlikte ayıbın süresinde bildirilmediğini, davacının taşınmazı satış şartnamesi ve yer teslim tutanağı ile mevcut durumu ile kabul ettiğini, müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...Ş. tarafından Ankara 26. İcra Müdürlüğünün 2012/2972 E. sayılı takip dosyasında açık artırma yolu ile satın alınarak 02.07.2014 tarihinde davalı adına tescili yapılan taşınmazın ihale yolu ile davacıya satılarak 09.12.2014 tarihinde tapuda tescil işleminin gerçekleştirildiği söz konusu taşınmazın Yenimahalle Belediyesi tarafından 30.01.2015 tarihinde yıkım işlemine başlanılarak 31.01.2015 tarihinde yıkım işleminin tamamlandığı, Yenimahalle Belediyesi tarafından yapılan yıkım işlemine esas olan 04.11.2014 tarihli Belediye Meclisi kararına istinaden metruk yapının balici, uhucu kimliği belirsiz şahıslarca kullanıldığı ve çevre halkının can ve mal güvenliğini tehtit ettiği belirtilerek yazının tebliğinden itibaren 7 gün içinde gereken önlemin alınması ya da yıkılması aksi halde yıkım işlemi yapılacağının söz konusu yapının kapısına asılarak ve muhtara bir örneği bırakılarak 09.01.2015 tarihinde tebligat yapıldığının Belediye tarafından düzenlenen tutanaktan anlaşıldığı aynı taşınmaz yönünden daha öncesinde 23.10.2008 tarihli encümen kararı ile 2 nci kat teras üzerinin kapatılmasının imara aykırı olduğuna karar verildiği ancak bu kararın 30.01.2015 tarihinde yapılan yıkım kararına esas alınmadığı, söz konusu Belediye Encümeni ve Belediye Meclisi kararlarının İmar Kanunu'nun 39 uncu maddesi kapsamında yapı sahibine usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine ilişkin tebligat evrakına rastlanmadığının bilirkişiler tarafından tespit edildiği, Yenimahalle Belediyesi tarafından yıkıma esas olan Belediye Meclisi kararına ilişkin davalıya İmar Kanunu kapsamında usulüne uygun tebligatın yapılmamış olduğu, Belediye tarafından söz konusu yapının kapısına asılarak ve muhtara bir örneği bırakılarak tebligat yapıldığı belirtilen 09.01.2015 tarihinde davalıya tebligat yapıldığının kabulü halinde dahi davacının taşınmazı satın alarak adına tapuda tescil işleminin yapıldığı 09.12.2014 tarihinden sonraki bir tarihte davalıya tebligat yapılmış olmakla satış işlemi sırasında davalının yıkım kararını bilerek hukuki ayıplı taşınmazı davacıya sattığı iddiasının usulüne uygun delillerle kanıtlanamadığı kanaatine varıldığı, öte yandan davacı tarafından davalıdan satın alınan taşınmazın ayıplı olduğu, hakkında yıkım kararı bulunan taşınmazın satımı yapılmakla ayıba bağlı tekeffül hükümleri kapsamında gerçekleşen zararından davalının sorumlu olduğu iddiasında bulunulmuş ise de davacı tarafından ihale yolu ile davalıdan satın alınan taşınmaza ilişkin gayrimenkul satış şartnamesinin 2 nci maddesinde "teklif sahibi konu gayrimenkulü mevcut hukuki ve fiili durumu (kiracı, işgalci, hasar, hisse, imar, iskan, tapu kütüğü bilgileri vb) ile görmüş beğenmiş ilgili kamu kurum ve kuruluşlardan her türlü araştırmaya yaparak gayrimenkulü mevcut ve yasal durumu ile kabul etmiş sayılır

. Teklif sahibi gayrimenkuldeki ayıp eksiklik ilan edilen özelliklerinde farklılık ve sair nedenlere dayalı her türlü talep itiraz vb. haklarından peşinen feragat etmekte olup bu hususlar ile ilgili bankadan farklı bir talepte bulunamaz" denildiği yine davacının kaşe ve imzasını içeren 09.12.2014 tarihli yer teslim tutanağında "Finansbank A.Ş. mülkiyetinde bulunan ve satışı yapılan Ankara İli ... İlçesi Aşağı ...Mah. ... ada ...parsel de yer alan betonarme iş yeri ve arsası nitelikli gayrimenkul ile ilgili mahallinde ve ilgili resmi kurumlarda her türlü araştırma ve incelemeyi yaptığımı ve mevcut durumu ile kabul ettiğimi, tam eksiksiz hasarsız teslim aldığımı ve bu konuda gelecekte bankanızda eksiklik ayıp hasar gibi nedenlerle herhangi bir itiraz dava ve talepte bulunmayacağımı gayrikabili rücu

kabul beyan ve taahhüt ederim." ifadelerinin yer aldığı, gerek satış şartnamesinin 2 nci maddesi ve gerekse yer teslim tutanağı içeriğine göre davacının ilgili kurumlarda gerekli araştırma ve incelemeyi yaptığını ve taşınmazı mevcut hali ile kabul ettiğini beyan etmekle davalı satıcıdan ayıp iddiasına dayalı zarar talebinde bulunamayacağı gayrimenkul satış şartnamesinin ihaleye katılan davacı yönünden bağlayıcı olduğu keza yer teslim tutanağındaki davacı beyan ve kabulü nedeniyle ayıba bağlı haklarını kullanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri