muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13, Karar No: 2014/610, Tarih: 03.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/13 E.  ,  2014/610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLKÖY KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/10/2012

NUMARASI : 2008/1674-2012/836

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ö.. Mahallesi çalışma alanında bulunan 196 ada 63 ve 64 parsel sayılı 6127.84, 358.95 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kadimden beri belediyenin arsası olarak kullanılması nedeniyle arsa vasfıyla G.. K.. adına tespit edilmiştir. Davacı M.. V.., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 196 ada 63 ve 64 sayılı parselin davacı M.. V.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı Belediye Başkanının davayı kabulüne dair verdiği dilekçeye binaen kabul davaya son veren taraf işlemi kabul edilerek, başka bir araştırma yapılmaksızın davacı yanın davasının kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davaya konu yerin davacı adına tesciline karar verilmiş ise de; 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/h maddesine göre; “vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beşbin TL'den fazla dava konusu olan belediye uyuşmazlıklarını sulh ile tasfiyeye, kabul ve feragate karar vermek”, Belediye meclisinin görev ve yetkileri arasında sayılmıştır. Somut olayda 18.02.2009 tarihli dilekçe ile davalı Belediye Başkanı taşınmazın davacıya ait olduğu, Belediye ile ilgisi olmadığını beyan ederek davayı kabul etmiş ise de; bu beyanına ilişkin belediyenin resmi kayıtlarında herhangi bir bilgi, encümen kararı ve meclis kararının bulunmadığı anlaşılmakla belediye başkanının davayı kabul beyanı hukuki sonuç doğurmayacaktır. Bu nedenle yok hükmünde bulunan kabul beyanı nazara alınmayarak dava ile ilgili deliller toplanarak esastan karar verilmesi gerekirken, davanın kabul nedeniyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/983, Karar No: 2013/1157, Tarih: 06.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/983 E.  ,  2013/1157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kızı Mihrap’ın, kendisinin sürücüsü olduğu araç içerisinde yolcu olarak bulunmakta iken meydana gelen kazada vefat ettiğini belirterek davalı ... tarafından hesaplanan ancak ödenmeyen 8.471.17 TL destekten yoksun kalma tazminatının müracaat tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sürücünün kusuruyla meydana gelen kazada zarar gören 3.şahıs konumunda bulunmadığından sigortanın tazminatla sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacı sürücünün kazanın meydana gelişinde tamamen kusurlu olup bu kusuru sonucunda kızının ölümüne sebebiyet verdiği, davacı sürücünün kızının ölümünden aracın işleteni olan Çevtem San.Tic.Ltd.Şti.nin bir sorumluluğu bulunmadığı, keza işletenin bu sorumluluğunu üstlenmiş olan davalı Sigortanın da bu nedenle bir sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 06.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14188, Karar No: 2015/30788, Tarih: 04.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/14188 E.  ,  2015/30788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/286810

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2015

NUMARASI : 2013/551 (E) ve 2015/140 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : S.. E.., M.. E..

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların, gündüz sıralarında birlikte E.. O..'nun bahçesinde bulunan okul kantininin küçük pencere demirini eğerek ve camı kırarak içeri girdikleri olayda; mahkemece verilen 09.02.2010 tarihli kararın, dairemizce 04.06.2013 tarihinde "Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve sabıkasız bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi..." gerekçesiyle bozulması üzerine, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu, kamu malına zarar verme oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4038, Karar No: 2013/10570, Tarih: 24.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/4038 E.  ,  2013/10570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, hırsızlık malı kullanmak

HÜKÜM : Her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin 09.06.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, resmi evrakta sahtecilik suçlarının konusunu oluşturan belgenin, taşınabilen bir şey üzerine yazılıp da hukuki hüküm ifade eden, bir olayı kanıtlamaya yarayan, üzerinde yazıların bulunduğu nesne olduğu, 5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere, belgenin varlığının kabulü için yazılı kağıdın bulunmasının zorunlu olmadığı, bir metal levha üzerine yazı yazılması halinde de diğer unsurların varlığı durumunda, belgeden söz edilebileceği, bu bakımdan araç plakalarının da resmi belge olarak kabulü gerekeceğinin vurgulanması karşısında, sahte plaka ve motorlu araç trafik ve tescil belgesinin sanık tarafından aynı anda kullanılması şeklindeki eylemin bütün halinde TCK'nun 204/1. maddesindeki resmi belgede satecilik suçunu oluşturacağına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mühür bozmak suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde bir hüküm kurulmasına yönelik tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeme gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17603, Karar No: 2020/5844, Tarih: 14.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/17603 E.  ,  2020/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.09.2013 tarih ve 2013/30464 esas sayılı iddianamede mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, "2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kamu davası açıldığı, “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirlerine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulup mütalaaya uygun dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5823, Karar No: 2021/16953, Tarih: 18.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5823 E.  ,  2021/16953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19.07.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 25.05.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 116/4, 31/2. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu ve anılan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının, 31.05.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4030, Karar No: 2022/444, Tarih: 20.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2018/4030 E.  ,  2022/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 08/10/1997 tarih ve 1991 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli, Tadım Höyüğü ve Kalesinin güney eteği bitişiğinde, tescilsiz parsel içerisinde 3,30 metre derinliğinde kaçak kazı yapıldığının tespit edildiği, kolluk kuvvetlerine yapılan ihbarın, sanığın sit alanı bitişiğindeki evinden tünel kazmak suretiyle define aradığı ve kaleye doğru tünel kazdığı şeklinde olduğu, sanığın savunmasında, dedesine ait eve yaklaşık olarak iki yıl önce taşındığını, çukur içerisinde hayvan pislikleri olduğunu, temizlik amacıyla pislikleri aldığını, fakat çukuru kendisinin kazmadığını, temizlik yaptığı esnada hayvan pislikleri ile birlikte bir miktar toprağın da yeryüzüne çıktığını, çocuk düşmesin diye çukurun üzerini tahta ile kapattığını beyan ettiği olayda, mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan keşif sonrası, arkeolog ve inşaat bilirkişiler tarafından ortaklaşa tanzim edilen 24/04/2017 tarihli raporda, kazı yapılan alanın tamamen kapanmış olduğunun, görülebilen kısımlarda kültür toprağına, kültür katmanına ve seramik parçalarına rastlanılamadığının, ancak kaçak kazının derinliği ve tescilli kaleye doğru yapılması hususları dikkate alındığında, kazının, define bulma amacına yönelik olduğunun değerlendirilebileceği belirtilmekle, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10097, Karar No: 2013/3777, Tarih: 07.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10097 E.  ,  2013/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK'nun 333/a maddesine muhalefet etmek

HÜKÜM : İİK'nun 349/6. maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine dair

Şikayetçi vekilinin 30.04.2010 günlü duruşma için, 29.04.2010 tarihinde UYAP ortamında gönderdiği mazeret dilekçesi ile ilgili olarak, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07/03/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1107, Karar No: 2012/6896, Tarih: 14.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1107 E.  ,  2012/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacı ile davalının müşterek iki çocuğunun olduğunu, bu çocuklar için hükmedilen iştirak nafakalarının arttırılarak oğlu... için 3.000 TL., ... için aylık 3.000 TL iştirak nafakasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, her bir çocuk için ,aylık 1.000 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir.

İştirak, nafakası, çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana babanın mali durumuna göre takdir edilir.

Nafaka miktarının belirlenmesinde esas alınması gereken ister bakım ve barındırma, isterse okul, eğitim ve gelişme giderlerinin özenti ve aşırılığa kaçmadan doğru, makul ve gerçekçi sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi toplumun ve çevrenin genel yaşam gelişim ve eğitim çizgisinin gözden uzak tutulmaması ve nihayet kişisel ve aşırı istekler ile toplumun lüks ve fantezi kabul edebileceği ihtiyaçlar için velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklerine maruz bırakılmaması gerekmektedir.Öyle ise, mahkemece; yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek, makul oranda ve hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmesi gerekirken, ilk nafakanın takdir edildiği tarihe, tarafların gerçekleşen ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ve ayrıca çocukların yaşları itibariyle de fahiş bir miktarda nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4982, Karar No: 2023/15357, Tarih: 18.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/4982 E.  ,  2023/15357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1510 E., 2016/621 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet ve müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Anadolu 77. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2014/1510 Esas, 2016/621 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/2-a, 43/2-1, 62, 53, 54 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz İsteği

Kararın eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak verildiğine,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanların babaları olan şikâyetçi ile aynı evde yaşadıkları, evin sahibinin sanığın babası olduğu, sanığın mağdurlardan evi boşaltmalarını istediği, 28.06.2014 günü saat 13.40 sıralarında sanığın mağdurların evine çıkarak müsadere edilen av tüfeğini katılanlara doğrulttuğu olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2.Sanık tevil yollu ikrar da bulunmuştur.

3.Tanık C.nin kovuşturma aşamasındaki ifadesinde sanığın omzunda tüfeğin kılıf içinde bulunduğunu ve çıkarmadığını, kendisinin sanığı kapının önünden uzaklaştırdığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

İstikrarlı ve tutarlı katılanlar ve şikayetçi beyanları, sanığın tevil yollu ikrarı, katılan beyanları ile uyumlu tanık ifadesi karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Anadolu (Kapatılan) 77. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2014/1510 Esas, 2016/621 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6162, Karar No: 2018/10532, Tarih: 18.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6162 E.  ,  2018/10532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, suç tarihlerinin en aleyhe “31.12.2004” ve “31.12.2005” olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme’’ suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme’’ suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 18.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.