muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13112, Karar No: 2019/18012, Tarih: 25.11.2019

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre,... 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanık ...’nun katılan ...’a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b, 143 maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay hapis cezası; müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; sanık hakkında hükmedilen bu hapis cezalarına ilişkin sanığın temyiz isteminin, Dairemizce -süresinden sonra yapıldığından- reddedildiği ve anılan mahkumiyet hükümlerinin bu suretle kesinleştiği; her ne kadar tebliğnamede, Dairemizin 30/09/2014 tarihli ve 2014/27633 E. 2014/22456 K. sayılı bozma ilamında temyiz incelemesi yapılan diğer sanıklar ...ve ... hakkında belirtildiği gibi hükümlü ... Sevilmiş hakkında da cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından söz edilerek kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ise de;

5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma; kesinleşmiş hakimlik veya mahkeme kararlarına karşı başvurulan olağanüstü bir yasa yoludur. Bu yasa yolu ile kanunların aynı (tek) biçimde uygulanması, Yargıtay denetiminden geçmeksizin kesinleşen kararlardaki hukuka aykırılıkların giderilmesinin sağlanması amaçlanmaktadır.

Kanun yararına bozmanın konusu hukuka aykırılıkların giderilmesi olunca, ayrıntıları 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı içtihadı birleştirme kararında açıklandığı üzere, yasaya aykırılık halleri uygulamadaki yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarından ibarettir.

İnceleme konusunu oluşturan davada olduğu gibi kanıtların takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı bulunmadığından .... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden sanık hakkında hırsızlık suçundan verilip kesinleşen 29.04.2013 tarihli ve.... K. sayılı mahkumiyet kararlarına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 25/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15625, Karar No: 2011/20894, Tarih: 15.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15625 E.  ,  2011/20894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; tarafların 22.01.1999 tarih 1999/735 E. 1999/921 K. sayılı karar ile anlaşarak boşandıklarını, müşterek çocukları ... için aylık 100 Dolar nafakaya karar verildiğini, 2004 yılında artışla 125 Dolar olmuş ise de müşterek kızlarının 16 yaşında olduğunu, davalının yeterince nafaka ödememesi nedeniyle müşterek çocuklarının bazı şeylerden yoksun kaldığını açıklayarak takdir edilen nafakanın aylık 2000,00 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya usulüne uygun duruşma gün ve saati tebliğ edilmiş, davalı duruşmaya katılmadığı gibi herhangi bir cevap dilekçesi de ibraz etmemiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile iştirak nafakası aylık 1500,00 TL’ye çıkarılmış, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davada aradan geçen zaman içinde gelişen ve tarafların ekonomik sosyal durumunu değiştiren özel olaylar, nedenler, gelir ve giderlerde olağan dışı artış olduğu iddia ve ispat edilmemiş, paranın değer kaybetmesi, çocuğun büyümesi nedeniyle nafaka artışı istenmiştir.

Somut olayda, davaya konu artırılması istenen nafaka tarafların anlaşmasıyla belirlenmiştir. Davacı ve müşterek çocuk davacının ailesiyle birlikte yaşamaktadır. Müşterek çoçuk 1995 doğumlu olup, Devlet okulunda öğrencidir. Davalı ise, doktor olarak görev yapmakta olup, evli, bakmakla yükümlü olduğu iki çoçuğa daha sahiptir. Maaşından başka geliri tespit edilememiştir.

Gerçekleşen bu sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE artış oranı nazara alındığında takdir edilen miktar çok fazla olup, TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6375, Karar No: 2012/10872, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6375 E.  ,  2012/10872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Şabanözü Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2008 gün ve 2007/4 Esas, 2008/16 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmolunan cezanın miktarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'nın hükümden sonra 08.04.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından TCK.nın 64. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lûzumu, bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın karar verilmesi mümkün olduğundan aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının sanığın ölmesi nedeniyle TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/860, Karar No: 2025/4788, Tarih: 22.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/860 E.  ,  2025/4788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2657 E., 2024/1761 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; arama işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna, atılı suçun işlendiğine dair delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, kararın gerekçesiz olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13620, Karar No: 2022/17016, Tarih: 29.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13620 E.  ,  2022/17016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak hükümde belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

Mahkemece, 11.10.2022 tarihli ek karar ile davalılar vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili, 11.10.2022 tarihli ek kararın davalılar ..., ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davalılar ..., ..., ..., ... vekilinin Mahkemenin 11.10.2022 tarihli ek kararına karşı yöneltmiş olduğu temyiz itirazlarının incelenmesi bakımından,

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 368. maddesi) ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Eldeki davada, Mahkemece davalılar vekiline her bir davalı için ayrı ayrı 80,70 tl temyiz (maktu) karar harcı ile 397,80 tl temyiz kanun yoluna başvurma harçlarının tamamlatılmasına ilişkin muhtıranın 13.09.2022 tarihinde tebliğ edildiği, 1 haftalık süre geçtikten sonra Mahkemece 11.10.2022 tarihinde yasal süresi içerisinde eksiklikler tamamlanmadığından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği, davalılar vekili tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece verilen ek kararın, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/son maddesindeki yöntemine uygun olduğu anlaşıldığından, davalılar vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin ek kararın onanması gerekmektedir.

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan, temyiz isteminin reddine ilişkin 11.10.2022 tarihli ek kararın onanmasına,

2- Davalı Kurum vekilinin Mahkemenin 09.06.2022 tarihli, 2021/271 Esas ve 2022/316 Karar no'lu hükmüne karşı yöneltmiş olduğu temyiz itirazlarının incelenmesi bakımından,

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan, temyiz isteminin reddine ilişkin 11.10.2022 tarihli ek kararın onanmasına,

2- Davalı Kurum vekilinin Mahkemenin 09.06.2022 tarihli, 2021/271 Esas ve 2022/316 Karar no'lu hükmüne karşı yöneltmiş olduğu temyiz itirazlarının incelenmesi bakımından,

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12848, Karar No: 2017/11961, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12848 E.  ,  2017/11961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10762, Karar No: 2006/2159, Tarih: 16.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2005/10762 E.  ,  2006/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yerinde yapılan inceleme sonucu kamulaştırma bedelinin tespiti yönünden bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre değer tespitinde idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün esas tutulur. Buna göre; arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma bedelinin belirlenmesinde münavebeye alınan ürünlerin, davanın açıldığı (belgelerin mahkemeye verildiği) tarih itibariyle 2005 yılına ilişkin dekar başına verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekirken, 2004 yılı verilerine göre hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

2-Taşınmazın 1270.01 m2’lik bölümünde (bina ve tesis yapmamak, ağaç dikmemek kaydıyla) davacı idare lehine daimi irtifak hakkı kurulmuş olup, irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen 4, 1, 6 yaşlarında 20 kiraz; 5, 3, 10 yaşlarında 13 vişne ağacının boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeniyle kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç da dikilemeyeceği gözönünde bulundurularak, bu ağaçların kaim değerlerinin yöntemine uygun biçimde saptanması gerekirken, bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda sözü edilen vişne ve kiraz ağaçları yönünden değerlendirme yapılmamıştır. Yargıtay uygulamalarında benimsenen kaim değer yöntemine göre; irtifak hakkının kurulduğu alan önce kapama vişne ve kiraz bahçesi olarak değerlendirilmeli, daha sonra açık tarım arazisi olarak çevrede yetiştirilmesi mutad olan ürünlere göre saptanan net gelirine (somut olayda sulu tarım arazisi niteliğine uygun) %5 oranında kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle ağaçsız değeri bulunmalı, bu iki değer arasındaki fark ağaçların kaim değeri olacağından; enkaz bedeli de düşüldükten sonra kalan değere hükmedilmelidir. Şu halde açıklanan bu kaim değer belirleme yöntemine göre ağaçların değeri belirlenmesi gerekirken irtifaklı alanda kalan ağaçlara değer biçilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan bozma gereklerine uygun ve denetime elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan bozma gereklerine uygun ve denetime elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18388, Karar No: 2019/16422, Tarih: 22.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/18388 E.  ,  2019/16422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Katılan ... vekilinin 13/05/2014 tarihli duruşmaya katılamayacağından dolayı 13/05/2014 havale tarihli mazeret dilekçesi verdiği ve vekaletnamesini eklediği, Mahkemece mazeretin kabul edilip edilmediği hususunda herhangi bir karar verilmediği, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesinde vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağının belirtilmesi karşısında, gerekçeli kararın katılan vekili Av. ...'ya yöntemince tebliğ edilmesi gerektiği,

2-Katılan ...'nun kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünü de temyiz ettiği halde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinin bu hususta görüş içermediği,

Anlaşıldığından, katılan ...'nun temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın adı geçen katılan vekiline yöntemince tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15132, Karar No: 2022/791, Tarih: 20.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15132 E.  ,  2022/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacı tarafından işletilen, davalıya sigortalı hidroelektrik santralinde yer kayması nedeni ile hasar meydana geldiğini açıklayıp 909.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, aktif husumet ehliyeti yokluğu sebebi ile davanın reddine karar verilmiş, anılan karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının kabulü ile hakem heyeti kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile 909.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, iş yeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının işlettiği, davalıya sigortalı iş yerinde hasar meydana geldiğini açıklayıp hasar bedelinin tahsilini talep etmiş, davalı vekili zararın artmasında davacının da kusuru bulunduğunu ileri sürerek tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini savunmuş, hakem heyetince anılan savunma üzerinde durulmayarak karar verilmiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Somut olayda, davacının işletmekte olduğu kanalın üst tarafından geçen dava dışı belediyeye ait içme suyu isale hattının 06/09/2018 tarihinde patlaması nedeni ile yamaçtan sürüklenen molozlar ve malzemeler ile davacının kanalının bir kısmı tıkanmıştır. Davacı tarafından ilgili belediyeye anılan tıkanıklığın giderilmesi, molozların temizlenmesi, dava dışı belediyenin sebep olduğu tıkanıklıkların açılması için bildirimde bulunulmuştur. Belediye tarafından tıkanıklığın temizlenmesinin beklendiği sırada 10/09/2018 günü yağan aşırı yağışlar sonucu biriken yağmur suları tıkanıklığın olduğu kesimden ilerleyememesi nedeni ile hasara neden olmuştur. Tüm bu anlatılanlardan hasara asıl neden olan olayın, 06/09/2018 günü gerçekleşen moloz yığılması sonucu gerçekleştiği açıktır.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur 6098 sayılı TBK'nın 52. maddesinde düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur 6098 sayılı TBK'nın 52. maddesinde düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Uyuşmazlık, 06/09/2018 günü meydana gelen tıkanıklığın davacı tarafça giderilmeyerek tıkanıklığa neden olan belediyenin anılan tıkanıklığı gidermesinin beklenmesinin davacının müterafik kusurunu oluşturup oluşturmayacağı noktasında toplanmaktadır. Yukarıda değinildiği üzere tıkanıklık olayı 06/09/2018 günü yaşanmış, tıkanıklığın açılmasının beklendiği sırada 10/09/2018 günü yağan yağışlar ile hasar meydana gelmiştir.

Dosya kapsamındaki belgelerden daha önceki yıllarda da anılan şekilde belediyeye ait su hattının patlayarak aynı şekilde tıkanıklıklara ve zararlara sebebiyet verdiği anlaşılmaktadır.

Buna göre yapılması gereken iş, daha önce de belediyeye ait su hattının patlaması nedeni ile heyelan gerçekleştiğine göre, inşaat mühendisi ve jeoloji mühendisi bilirkişilerden oluşturulacak heyetten, molozlardan oluşan tıkanıklığın belediye tarafından giderilmesi beklenmeksizin davacının kendi imkanları ile kaldırılmasının kaç gün süreceği, rizikonun gerçekleştiği 10/09/2018 gününden önce giderilip giderilemeyeceği, bu molozların dört gün boyunca bekletilmeyerek acil müdahale yapılsa idi rizikodan önce tamamlanıp tamamlanamayacağı, davacı sigortalıya yüklenebilecek kusurun bulunup bulunmadığı hususunda rapor düzenlettirilerek iş bu rapor ve tüm deliller irdelendikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar vermekten ibaret olup kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.