muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8454, Karar No: 2015/9055, Tarih: 17.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8454 E.  ,  2015/9055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAY ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2012/391-2014/44

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları M.. S..'ın mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 173 ada 17, 21, 26 parsel sayılı taşınmazlar ile 227 ada 107 ve 111 parsel sayılı taşınmazlarını tapuda satış göstererek davalıya devrettiğini ileri sürüp iptal-tescil olmazsa bedellerinin tahsilini istemişlerdir.

Davalı, 17, 21 ve 26 parsel sayılı taşınmazların bağış yoluyla devredildiğini, 107 ve 111 parsel sayılı taşınmazların satışının gerçek olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 107 ve 111 parsel sayılı taşınmazlarda mirasbırakanın satış iradesini kadastro teknisyeni huzurunda açıkladığı, diğer taşınmazların ise bağış yoluyla temlik edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, üç parça taşınmazın bağış yoluyla temlik edildiği, bu tür temlikler bakımından 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı, diğer 2 parça taşınmazın muris adına tapulu olup kadastro çalışmaları sırasında davalı adına tespite mirasbırakanın muvafakatının bulunduğu bu halde de İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı gözetildiğine göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.50-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19842, Karar No: 2017/2366, Tarih: 02.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19842 E.  ,  2017/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 11175703 tesisat nolu aboneliğinin bağlı olduğu işyerinde kiracı sıfatıyla elektrik tüketicisi olduğunu, faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak, ... payı, sayaç okuma, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedeli vb. bedellerin tahsil ettiğini ileri sürerek; tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere geçmiş yıllara yönelik haksız ve hukuka aykırı alınan alacak kalem bedelleri olarak asgari 1.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının dava konusu abonelik sözleşmelerinin tarafı olmadığı, bu nedenle davacının taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın taraf sıfatı bulunmaması nedeni nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın esasına girmeden önce; dava ehliyeti ve taraf sıfatı kavramları üzerinde durmakta fayda vardır.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usulü işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine (fiil ehliyetine) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince, bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceğinden sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Bir başka deyişle, sıfat; dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Kuru, Baki-Arslan, Ramazan-Yılmaz, Ejder: Medeni Usul Hukuku, Yetkin Yayınları, Ankara 1995, 7.baskı, s.231).

./..

Bir başka deyişle, sıfat; dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Kuru, Baki-Arslan, Ramazan-Yılmaz, Ejder: Medeni Usul Hukuku, Yetkin Yayınları, Ankara 1995, 7.baskı, s.231).

./..

O halde; dava konusu şey üzerinde kim veya kimler hak sahibi ise, davayı da bu kişi veya kişilerin açması gerekir. Davayı açabilmek için gerekli sıfat, dava konusu şey üzerinde hak sahibi olan kişiye aittir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir (Kuru, Baki-Arslan, Ramazan-Yılmaz, Ejder:a.g.e., s.231-232; Üstündağ, Saim:Medeni Yargılama Hukuku, Alfa Basım Yayım Dağıtım, İstanbul 1997, s.307).

Görülmektedir ki, mahkemenin taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatlarına sahip olmaları gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, taraflardan birinin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatı yoksa, davanın esası hakkında bir karar verilemeyeceğinden, dava sıfat yokluğundan (husumetten) reddedilir.

Uygulamada sıfat yerine genel olarak "husumet", davacı bakımından "aktif husumet ehliyeti", davalı bakımından "pasif husumet ehliyeti" tabirleri kullanılmaktadır.

Husumet dava şartı olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bir husustur.

Eldeki davada davacının talebi, dava konusu elektrik aboneliğinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti vb. bedellerin istirdatına ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu 11175703 nolu aboneliğin ... Tekstil Limited Şirketi adına kayıtlı olduğundan bahisle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; dairemizin, kayıp-kaçak bedeline ilişkin yerleşmiş ve kararlılık kazanmış uygulamasına göre, kaçak elektrik bedelinden abone ile birlikte fiili kullanıcının müteselsilen sorumlu olduklarından, geçerli bir abonelik üzerinden elektrik tüketen fiili kullanıcının da husumet ehliyetinin bulunduğu kabul edildiğinden, mahkemece; gerekirse keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, davacının dava konusu abonelikler yönünden fiili kullanıcı olup olmadığı noktasında inceleme ve araştırma yapılmalı, sonucu dairesinde, davacının taraf sıfatının bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Hal böyle iken, mahkemece, yukarıda açıklandığı şekilde bir araştırma ve inceleme yapılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

Hal böyle iken, mahkemece, yukarıda açıklandığı şekilde bir araştırma ve inceleme yapılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

02.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/28042, Karar No: 2024/13781, Tarih: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28042 E.  ,  2024/13781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 07.07.2023

SAYISI : 2022/289 E., 2023/788 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.07.2023 tarihli ve 2022/289 Esas, 2023/788 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.07.2023 tarihli ve 2022/289 Esas, 2023/788 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12862, Karar No: 2012/5252, Tarih: 23.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/12862 E.  ,  2012/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin sendikal sebeple işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin İş Kanunu ve işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak geçerli nedenle feshedildiğini, iş sözleşmelerinin ... Hava Kuvvetlerinin yeniden yapılandırma kararına bağlı olarak vermiş olduğu kesin talimat sonucunda feshedildiğini, bütçe kısıntılarının, personel, tahsisat, ekipman ve kaynakların daha verimli ve etkin bir şekilde kullanılmasını ve kanalize edilmesini gerektirdiğini, bu nedenle çekirdek kadroya gidildiğini, davacının işyerinde marangoz olarak çalıştığını, işyerindeki yeni yapılanma uyarınca marangozluk hizmetlerinin artık davalı tarafından verilmeyeceğini, davacının emekliliği hak etmiş olması dikkate alındığından iş sözleşmesinin feshinin öncelikle gündeme geldiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davalı şirketin ...’nin Türkiye’deki müşterek savunma tesislerinin bakım, onarım, iaşe ve ibate hizmetlerini üstlendiği, davacının bu sözleşme kapsamında davalı şirketin işçisi olarak çalışmakta iken ... Hava Kuvvetlerinin yeniden yapılandırma kararına bağlı olarak vermiş olduğu kesin talimat sonucunda davacı ve bir kısım işçinin iş sözleşmesini tazminatlarını ödeyerek feshettiği anlaşılmaktadır.

Dairemizden geçen emsal dosyalardan, davalı işverenin fesihten 3 ay önce ve 3 ay sonra davacının çalıştığı birime geçici ve daimi işçi almadığı sabittir. Davacı tarafından bazı geçici işçilerin daimi kadroya kaydırıldıkları savunulmuşsa da, bu kişilerin kadro daraltılmasından daha önce işe alındıkları ve kadrolarında değişiklik yapıldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, aynı zamanda asıl işveren olan ihale makamının işin daha az işçi ile görülmesini talep ettiği dosyadaki bilgi belgelerden anlaşılmaktadır. ...’nin talebi üzerine bazı hizmetlerin sıklığı azaltılmış veya sona erdirilmiştir. Davalı şirketin ihale ile söz konusu işi üstlendiği, asıl işverenin verdiği iş kapasitesine bağlı olarak işçi çalıştırmak zorunda olduğu açıktır.

İş sözleşmesinin feshedildiği tarihte işyerinde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde birden fazla işçinin işten çıkarılmasının gerekmesi halinde sırasıyla gönüllüler, emeklilik aylığı almakta olanlar, emekliliğe hak kazanmış olanlar (emekliliğine 3 ay kalanlar dahil) ve kıdemi az olanların seçileceği düzenlenmiştir. Bu durumda, emekliliğe hak kazananlar arasında işten çıkarılacak işçinin seçiminde işvereni bağlayan herhangi bir seçim ölçütü bulunmamaktadır. Buna göre davalı işverence sözleşmenin anılan hükmü gözönünde bulundurularak işçi çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada mevcut delillere göre, davalı işverenin işçi çıkarmada keyfi davranmadığı, feshin geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 65,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre göre 1.200,00.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine kesin olarak oybirliğiyle 23.03.2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3177, Karar No: 2024/5695, Tarih: 15.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/3177 E.  ,  2024/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, her iki dosya sanığının farklı olmasına ve iddianamelerde olayların anlatılış biçimine göre, her iki dosyada mevcut delillerin onaylı örneklerinin getirilmesi olanağı nazara alındığında, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/199 Esas sayılı davası ile Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/9 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2024 tarih ve 2024/9 Esas, 2024/21 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Davaların ayrı ayrı YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1390, Karar No: 2024/4099, Tarih: 14.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1390 E.  ,  2024/4099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2707 E., 2023/2622 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.09.2023 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 58 inci maddesi uyarınca dava açılmıştır.

2. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 18.12.2023 tarihli ve 2023/2707 Esas, 2023/2622 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Sanığın kullanıcı olduğuna, arama kararı alınmadan sanığın ikametinin arandığına, koşulları oluşmadığı halde 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesinde düzenlenen koruma tedbirine başvurulduğuna, bu nedenle elde edilen delilerin hükme esas alınamayacağına, ikametinde ele geçen maddelerin kullanım sınırında kaldığına, tanıklar M.A. ve T.D.'nin beyanlarının gerçeği yansıtmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın kullanıcı tanığa uyuşturucu madde sattığı ve ikametinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Denizli 1. Sulh Ceza Hakimliğinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/3104 Değişik İş sayılı kararı ile sanığın kullandığı GSM hattı hakkında iletişimin tespitine, dinlenmesine ve kayda alınmasına karar verilmiştir.