muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18467, Karar No: 2018/14836, Tarih: 13.11.2018

2872 sayılı Kanunun ek 1/a maddesi “Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine, giderilmesine ilişkin usûl ve esaslar ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünü içermektedir. Aynı Kanun’un 20. maddesinin j bendine göre Kanunda ve yönetmelikte öngörülen yasaklara veya standartlara aykırı olarak veya gerekli önlemleri almadan atıkları toprağa vermek yaptırım gerektiren bir eylem olarak tanımlanmıştır.

Alıcı ortam olan toprağın kirlenmesinin önlenmesi, kirliliğin giderilmesi, arıtma çamurlarının ve kompostun toprakta kullanımında gerekli tedbirlerin alınması esaslarını sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde ortaya koymak amacıyla önce 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddesine istinaden 31/05/2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği hazırlanarak yürürlüğe konulmuştur. 08.06.2010 tarihinde ise aynı amaçlar için bu kez 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun ek 1/a maddesine dayanılarak Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik kabul edilerek uygulamaya konulmuş ve 2005 tarihli Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

2005 tarihli Yönetmeliğin 7/a, 2010 tarihli Yönetmeliğin ise 6/b maddesiyle, genel ilke olarak her türlü atık ve artığın, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standart ve yöntemlere aykırı olarak ve toprağa zarar verecek şekilde, doğrudan veya dolaylı biçimde toprağa verilmesi, depolanması gibi faaliyetlerde bulunmak yasaklanmıştır.

Her iki Yönetmelik de, “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddelerinde atık tanımı yapmak suretiyle, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların neler olduğunu belirlemiştir. Ancak hemen belirtmek gerekir ki, bu iki Yönetmeliğin, atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılmasına ilişkin düzenlemelerinde farklılıklar bulunmaktadır. Bu bağlamda;

A) 2005 tarihli Yönetmelik, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği'nin 3., Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 3., Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği'nin 4., Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği'nin 4. maddelerinde atık olarak tanımlanmış unsurları toprak kirliliğine neden olacak atıklar olarak kabul etmiştir.

B) 2010 tarihli Yönetmelik ise “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddenin;

a) 4/b bendindeki düzenleme ile 05/07/2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) 4/n bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) 4/z/ğğ bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde A ve M ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

a) 4/b bendindeki düzenleme ile 05/07/2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) 4/n bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) 4/z/ğğ bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde A ve M ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

d) 4/z/hh bendindeki düzenleme ile Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının II bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği'nin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, u bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiştir.

2005 tarihli Yönetmeliğin 4. maddesinde stabilize arıtma çamurunun; “Fermente edilebilirliğini ve kullanımından kaynaklanan sağlık tehlikelerini önemli ölçüde azaltmak üzere, biyolojik, kimyasal ya da ısıl işlemden, uzun süreli depolama ya da diğer uygun işlemlerden geçirilmiş arıtma çamurları” olduğu ifade edilmiş, 10 ilâ 13. maddelerinde bunların toprakta kullanım koşulları belirlenmiştir. Yine 4. maddedeki tanımlamaya göre “ham çamur”; “evsel ya da kentsel atıksuları işleyen arıtma tesislerinden ve evsel ve kentsel atıksulara benzeyen bileşimdeki atıksuları arıtan diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları, fosseptik tanklarından ve evsel ya da kentsel atıksuları arıtmak için kullanılan diğer tesislerden gelen arıtma çamurları ve bunların dışındaki diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları” olup, bunların toprakta kullanımı da 12. maddedeki düzenleme ile yasaklanmıştır.

Doğrudan toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine hizmet eden bu yönetmeliklerin yanısıra, “atıkların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetimlerinin sağlanmasına yönelik esasları” belirleyen 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik ile “Her türlü atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması vb faaliyetleri düzenleyen” 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği'nin de toprak kirliliğine ilişkin yasaklamalarına değinmek gerekir.

05/07/2008 tarihinden itibaren yürürlükte olan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 4/a ve 6. maddelerine göre, Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıkların, toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, dolgu yapılması yasaktır. Anılan Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıklar, 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe giren Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 4/b maddesinde de toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atık olarak benimsenmiştir. Dolayısıyla 05/07/2008 tarihinden itibaren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-I listesinde yer verilen atıklar, toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31/05/2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05/07/2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddesinde diğer Yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05/07/2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05/07/2008 ile 08/06/2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05/07/2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05/07/2008 ile 08/06/2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08/06/2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- n bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın, suça konu atıkların çöplüğe atıldığı fabrikanın idari işler müdür olduğu, fabrikadan çıkan fluerosan, eldiven, dişli kalıpları kartonları, firma faturaları, araç lastikleri, boya kutuları, pas sökücü sprey, boş silikon ambalajları, cam yünleri, evsel atıkların Temelli Belediyesine ait çöplüğe atıldığı iddiasıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açılmıştır.

Tanık ... beyanında; Kendisinin ... Otomotivde Başmühendis olduğunu , suç tarihinde Ankara Çevre ve Orman Müdürlüğü'nden gelen mühendislerin fabrikanın civarını ve içini gezdikten sonra tutanak düzenlediklerini ve bu tutanağa kendisinin de imza attığını, tutanak içeriğinin doğru olduğunu, kendi fabrikaları faaliyete geçmeden önce Hema fabrikası tarafından davaya konu atıkların döküldüğünü, kendi fabrikasına ait atıkların Temelli Belediyesi veya Polatlı belediyesinde bulunan çöplüğe döküldüğünü, tutanak tarihinden sonra da şirket yetkilisi tarafından bahse konu atık ve çöplerin kaldırtıldığını şu anda çöp bulunmadığını söylemiştir.

Tanık ... ... beyanında; olay tarihinde Temelli Jandarma Karakolu'nda görevli olduğunu, ... İl Çevre Orman Müdürlüğü ekiplerinin gelerek çevre kirliliği ihbarında bulunduğunu söyleyerek olay yerinin tespitini istediklerini, karakol komutanının da kendisini devriye komutanı olarak görevlendirdiğini, birlikte olay yerine gittiklerini, Orman Müdürlüğü ekiplerinin olayla ilgili tutanak tanzim ettiklerini, kendisinin de tutanağı imzaladığını tutanak içeriğinin doğru olduğunu söylemiştir.

Tanık ... ... beyanında; olay tarihinde Temelli Jandarma Karakolu'nda görevli olduğunu, ... İl Çevre Orman Müdürlüğü ekiplerinin gelerek çevre kirliliği ihbarında bulunduğunu söyleyerek olay yerinin tespitini istediklerini, karakol komutanının da kendisini devriye komutanı olarak görevlendirdiğini, birlikte olay yerine gittiklerini, Orman Müdürlüğü ekiplerinin olayla ilgili tutanak tanzim ettiklerini, kendisinin de tutanağı imzaladığını tutanak içeriğinin doğru olduğunu söylemiştir.

Tanık ... beyanında; 02/01/2008 tarih 21468 seri no'lu tutanağın altındaki imzanın kendisine ait olup tutanak içeriğinin doğru olduğunu söylemiştir.

Tanık ... ... ... beyanında; 02/01/2008 tarih 21468 seri no'lu tutanağın altındaki imzanın kendisine ait olup tutanak içeriğinin doğru olduğunu söylemiştir.

Tanık ... beyanında ;02.01.2008 tarih ... seri no'lu tutanağın altındaki imzanın kendisine ait olup tutanak içeriğinin doğru olduğunu söylemiştir.

Sanık savunmasında; 1980 yılında faaliyete geçen ... ... Fabrikasında 2004 yılında göreve başladığını, şirketin 24 yıllık şirket olup çöplerini ve pisliklerini davaya konu yere attıklarını, kendisinin göreve gelmesinden sonra Temelli Belediye Başkanı ile konuşarak bir araç kiralayarak fabrika atıklarını Temelli Belediyesi'nin çöplüğüne döktüklerini, 26/12/2006 tarihinde ... ... iflas ettiğini, bunun üzerine 14 yıllık pisliklerin kaldırılmasının kendilerinden talep edildiğini, fabrika sahiplerine olayı bildirdiğini, daha sonra ... Otomotivin orada bulunan 24 yıllık tüm çöpleri kaldırdıklarını, suçlamayı kabul etmediğini kendisinin göreve başladıktan sonraki çöpleri ... Çöplüğüne attırdığını , belirtilen yerdeki çöplerin kendisinden önceki döneme ait olduğunu söylemiştir.

Bozma ilamı doğrultusunda bilirkişi raporu aldırılmış, öğretim üyelerinden oluşan heyetten alınan bilirkişi raporunda; sanığın söz konusu atıkları araziye bilerek bıraktığı ve TCK 181/1 maddesinde belirtildiği gibi çevreyi kasten kirlettiği, ve 2872 Sayılı Çevre Kanunun 20/j maddesi gereğince idari yaptrım cezası ile yükümlü olduğunun belirtildiği görülmüştür.

Tüm dosya kapsamına göre, ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş. İdari İşler Müdürü sanık ...’ın, ... Dişli A.Ş.’den kiralanan Polatlı ilçesi Eskişehir Yolu .... Kilometresindeki boş arsaya (Toprağa) flüoresanlar, eldivenler, dişli kalıpları kartonlar, firma faturaları, araç lastikleri, boya kutuları, pas sökücü sprey, boş silikon ambalajları cam yünlerini ve evsel atıkları 02/01/2008 tarihinde bırakmak suretiyle çevreyi kasten kirlettiği anlaşılmıştır.

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre, ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş. İdari İşler Müdürü sanık ...’ın, ... Dişli A.Ş.’den kiralanan Polatlı ilçesi Eskişehir Yolu .... Kilometresindeki boş arsaya (Toprağa) flüoresanlar, eldivenler, dişli kalıpları kartonlar, firma faturaları, araç lastikleri, boya kutuları, pas sökücü sprey, boş silikon ambalajları cam yünlerini ve evsel atıkları 02/01/2008 tarihinde bırakmak suretiyle çevreyi kasten kirlettiği anlaşılmıştır.

Ancak;

a) İlk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı göz önüne alındığında, önceki hükümde sanık hakkında 3000 TL adli para cezasına hükmedilmiş olmasına karşın, bozma sonrası kurulan hükümde 5 ay hapis cezasına hükmedilip hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş ise de, bozma sonrası kurulan hükmün sanık lehine olup olmadığı açıkça tartılışıp karar yerinde gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Ayrıca, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi gereğince, aynı Kanun maddesinin ilk fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

IV – Sonuç ve Karar

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9888, Karar No: 2024/737, Tarih: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9888 E.  ,  2024/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/143 Esas, 2020/143 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çorum 1. Aile Mahkemesinin 06.05.2020 Tarihli ve 2019/67 Esas , 2019/82 Karar Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun İzmir ilinde tedavisinin devam ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 26.06.2020 Tarihli ve 2020/143 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun ikamet adresinin Çorum ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanunu'nun 5 inci maddesinin d bendi uyarınca verilen sağlık tedbirinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( d ) alt bendi şöyledir:

" Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına," yönelik tedbirlerdir.

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Çorum 1. Aile Mahkemesinin 05.02.2019 tarihli, 2019/67 Esas,2019782 Karar sayılı kararında , korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 06.05.2020 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Çorum 1. Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çorum 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/782, Karar No: 2015/10639, Tarih: 16.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/782 E.  ,  2015/10639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesiyle özetle; davacı işçinin ... ilçesi, ... Belde belediyesinde işçi olarak çalışmaya başladığını, 6360 sayılı Yasa gereğince ... belediyesinin tüzel kişiliğinin kaldırılarak ... Belediyesine devrolduğunu, davacı ...nda çalışmasına devam ederken kendisine 27/06/2014 tarihinde yapılan tebliğ ile işten çıkarıldığının bildirildiğini, davacının geçici işçi olarak kabul edilerek iş akdinin sonlandırılmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının hiç bir zaman geçici işçi pozisyonunda çalışmadığını, davacının işe girdiği süreden bu yana belirsiz süreli iş akdi ile çalıştığının ortada olduğunu, davacının 5620 Sayılı kanunun veya bu konuna göre çıkarılan yönetmeliğe tabi olmadığını, davacının iş akdinin feshinin herhangi bir disiplin kurulu kararına dayanmadığını belirterek, işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, davacının yasal süresi içinde başvurmasına rağmen davalı işverenin kendisini süresi içinde işe başlatmaması halinde İş Kanunun 21/1-2 maddesi gereğince ödemesi gereken tazminatın 8 aylık ücreti tutarında olarak belirlenmesine, davacının işe iadesi için işverene süresi içinde başvurması halinde İş Kanununun 21/3 maddesi gereğince hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve sosyal haklarının kendisine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının iş sözleşmesinin sona erdirilmediğini, 5620 sayılı Yasa gereği askıya alındığını, askı işleminin yasal zorunluluktan kaynaklandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin 28/06/2014 tarihinde sona erdiğini bildirir yazı ile 5620 sayılı Kanunun geçici 3. maddesine istinaden sona erdirildiği, ... belde belediyesinde çalıştığı dönemde vizeleri onaylanmak suretiyle yılın 12 ayı boyunca devamlı çalıştığı, 5620 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin uygulanma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: