muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1359, Karar No: 2019/1816, Tarih: 13.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/1359 E.  ,  2019/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1554 ada 1 parsel sayılı taşınmazı 07/08/1995 tarihli protokole uygun olarak, 12/10/1995 tarihli resmi akit ile bedelsiz olarak önceki adı SSK Genel Müdürlüğü olan davalı ...'ya devrettiğini, protokolün 3. maddesinde devredilen parselin üzerine planda belirtilen sağlık amacına uygun olmak ve projesi TOKİ tarafından onaylanmak koşulu ile yapı yapılabileceği, 4. maddede ise devredilen arsa üzerine yapılacak olan sağlık inşaatının amacı dışında kullanılmasının tespiti halinde devir işleminin iptal edileceğinin kararlaştırıldığını, davalı ...'na sağlık tesisi yapması amacıyla bedelsiz devredilen taşınmaz üzerine amaç dışı yapı yapan davalının protokole aykırı davrandığını ileri sürerek çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline, olmazsa bedele karar verilmesini istemiş, 25/11/2016 tarihli ıslah dilekçesiyle tapu iptali ve tescil talebini tazminata dönüştürerek 3.940.617,40 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taraflar arasındaki portokole uygun davrandığını, hali hazır inşa edilmekte olan ... İl Müdürlüğü Hizmet binası her ne kadar idari yapı niteliğinde ise de sağlık alanında kullanılacağını, içerisinde doktor, eczacı, v.b. kişilerin görev yapacağı ve kamu hizmeti göreceklerini, portokol tarihinden sonra 2006 yılında mevzuat değişikliği ile ...'nın hastane, sağlık ocağı vb. sağlık tesisleri yapmasının yasa gereği mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davalının sağlık koşulu dışındaki inşaata başladığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen karar Bölge Adliye Mahkemesince; "... İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu..." gerekçesiyle davalının istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3728, Karar No: 2011/5252, Tarih: 14.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/3728 E.  ,  2011/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

4237 Sayılı TCK'da cezaların içtimaı müessesesine yer verilmemiş olmasına göre, sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen para cezalarına ayrı ayrı hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus CMUK'nun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sonuç cezanın, "sanığın 3.000- TL hapis cezasından çevrilme adli para cezası, 3.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7753, Karar No: 2018/19165, Tarih: 25.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/7753 E.  ,  2018/19165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk tarafından müdafiinin verdiği temyiz dilekçesinden sonra “...cezamı para cezası olarak kabul ediyorum...” açıklamasını içeren dilekçe verilmiş ise de, suça sürüklenen çocuk 19.12.2014 tarihli dilekçesinde temyizden feragat ettiğini açıkça belirtmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmü de kapsadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay incelemesine tabi olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanan hüküm olması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 230, 223. maddeleri gereğince kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, ve 289/1-g (1412 sayılı CMUK'un 308/7) maddelerine aykırı davranılarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

2-Müştekinin evinin eklentisi niteliğindeki depodan 10.01.2011 tarihinde içerisinde 18 adet çaydanlık bulunan toplam 4 kutu çaydanlığın çalındığı, 11.01.2011 tarihinde ise 2 kutu çaydanlığın çalınmaya teşebbüs edildiği olayda, suça sürüklenen çocukların yakalandıktan sonra çaydanlıkları sattıkları yeri göstererek suça konu çaydanlıklardan 6 adedinin soruşturma aşamasında müştekiye iadesini sağladıkları ve müştekinin 18.03.2011 tarihli celsede tüm zararının karşılandığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle müştekiden tüm zararının hangi tarihte karşılandığı, şayet kovuşturma aşamasında karşılanmış ise soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. veya 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9585, Karar No: 2007/11791, Tarih: 12.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9585 E.  ,  2007/11791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çivril İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra Mahkemeleri, İİK.nun 4.maddesi gereğince icra müdürlüğü işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri incelemeyle görevlidir. Dava ise, Çivril Vergi Dairesince, vergi borcunun tahsili amacıyla 6183 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan takip nedeniyle borçlunun Bağkur’dan almakta olduğu emekli maaşı üzerine  konulan haczin kaldırılmasına ilişkindir. Bu itibarla şikayet konusu Vergi Dairesince konulan haciz işlemi olup, idari işlem niteliğindedir. Bu itirazlar 2577 Sayıl İdari Yargılama Usulü Kanunu'na göre Vergi Mahkemelerine yapılır ve bu Mahkemelerce karara bağlanır.

O halde, Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine işin esasının incelenerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9874, Karar No: 2018/4920, Tarih: 28.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9874 E.  ,  2018/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2014 gün ve 2014/875-2014/663 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/11/2015 gün ve 2015/5582-2015/12744 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yağlı tohumları nihai ürün haline getirdiğini, davalının ise ham ayçiçeği yağı ve rafine mısır yağı emtiasını taşımada kullanılan flexi tankların üreticisi olduğunu, müvekkilinin davalıdan satın aldığı flexi tankları iki ayrı taşımada kullandığını ancak her iki taşımada da müvekkili tarafından ihraç edilen emtiaların hasarlandığını, hasarların flexi tankların üretim hatasından ve ayıplı olmasından kaynaklandığının tespit edildiğini, sigorta şirketinin hasarların teminat kapsamı dışında kaldığından bahisle zararını karşılamadığını ileri sürerek, toplam 66.981,30 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, flexi tanklarda üretim hatası bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 28/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2046, Karar No: 2023/6034, Tarih: 07.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2046 E.  ,  2023/6034 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1081 E., 2022/1680 K.

...

...

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/102 E., 2021/626 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadın vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin, kadına ve çocuğa ilgi göstermediğini, kadını sevmediğini söylediğini, kadına ve çocuğa fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ve tehdit ettiğini, aşağıladığını, erkeğin ailesinin de kadını aşağıladığını, erkeğin her kavgada eşyaları fırlattığını, gece geç saatlerde alkollü olarak geldiğini, erkeğin, kadının ailesi ile görüşmesini istemediğini, kadının ihtiyaçlarını karşılamadığını, yatakları ayırdığını, kıskanç olduğunu, ortak çocuk küçük olduğu halde kadını çalışmaya zorladığını, taraflar arasında yaşanan olay üzerine kadın ailesinin hanesine gidince erkeğin, kadın ailesinin evinden almadığını ve arayıp sormadığını, müşterek konutun anahtarını değiştirdiğini, aile konutunu satışa çıkardığını, 18.11.2018 tarihinde ise erkeğin yol dönüş masrafını göndererek kadını haneye davet ettiğini, 02.02.2019 tarihinde içkili olarak kadının babasının evine gelerek bağırdığını, hakaret ettiğini ve tehdit ettiğini belirterek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 200.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı karşı davacı erkek cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, kadının, ailesinin baskısı ile evliliği sona erdirdiğini, evi temizlemediğini, kadının ve ailesinin, erkeğe hakaret ettiğini, aşağıladığını, kadının sürekli bahanelerle ailesinin evinde kaldığını, müşterek haneyi terk ettiğini, erkeğin defalarca eve dön çağrısına rağmen eve gelmediğini, ortak çocuğu babaya göstermediğini, erkek ve ailesi, kadının ailesine gittiğinde çocuğu göstermeyeceklerini söyleyerek ve hakaret ederek erkeği ve ailesini evden kovduklarını, kadının sebepsiz yere sinir krizi geçirdiğini, melankolik davranışları olduğunu belirterek asıl davanın reddini savunmuş, karşı dava ile; tarafların tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun babaya verilmesine, müvekkili yararına 200.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı karşı davacı erkeğin davasını ispatlayamadığı, erkeğin, kadına şiddet uyguladığı, gece geç saatlere kadar evine gelmediği, kadına karşı ''bıktım senden,kurtulmak istiyorum soysuz musun, kıracağım hepinizin kafasını gözünü'' dediği, gece geç saatte kadının evine gelip '' seni ananı,babanı keseceğim'' dediği, kadına hakaret ettiği, aşağıladığı, erkeğin bu eylem ve söylemleri ile evlilik birliğinin devam etmeyecek nitelikte temelinden sarsıldığı, evliliğin devamında kişi ya da kamu yararının kalmadığı bu sebeplerle erkeğin ağır kusurlu olduğu, tarafların ortak çocuğunun velâyetinin anneye verildiği, ortak çocuğun beslenme, barınma, giyim ve diğer ihtiyaçları ile babanın ödeme gücü göz önüne alınarak daha önce takdir edilen tedbir nafakasının aynen devamına karar kesinleştiğinde iştirak nafakası olarak devamına karar verildiği, kadının mevcut ve beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelendiği, kişilik haklarının saldırıya uğradığı, tarafların evlendikleri ve boşandıkları yaşları, evlilikte geçen süre ve evlilik birliğine verilen emek ve katkılar, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, yaşadıkları çevre ve fiziksel ve bedensel sağlık durumları ve özellikle mali durumları gözetilerek, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedildiği gerekçesi ile erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 350,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 8.000,00 TL maddî ve 8.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatların miktarı, erkek yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle her iki dava ve ferileri yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin; ev ihtiyaçlarını karşılamayarak birlik görevlerini yerine getirmediği, sık sık alkol kullandığı, ortak çocuğu pusetiyle birlikte ittiği, çocuğu kastederek "sizin tarafa benziyor, bu çirkin" diyerek aşağıladığı vakıalarının sabit olduğu, bu vakıaların da erkeğe kusur olarak yüklenmesi gerektiği, erkeğin cevap ve karşı dava dilekçesi ile kadını müşterek haneye dönmesi için defalarca çağırdığını beyan ettiği, erkeğin, son ayrılıktan sonra kadının eve dönmesi için yol ücretini posta marifetiyle göndererek eşinin eve dönmesi için icrai eylemde de bulunduğu, bu halde erkek tarafından dayanılan vakıaların affedildiği, en azından hoşgörüyle karşılandığının kabulü gerektiği, kadına kusur yüklenemeyeceği, Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarla birlikte boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kusurlu olduğu, kadına yüklenecek bir kusur bulunmadığı, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, olayların akışı karşısında kadının dava açmakta haklı olduğu, bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, kadının davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerektiği, erkeğin kadının kusurlu bir davranışını kanıtlayamadığından erkeğin karşı davasının reddine karar verilmesi gerektiği, Mahkemenin asıl davanın kabulü ile boşanmaya ve karşı davanın reddine karar verilmesinin, evlilik birliğinin sarsılmasında erkeğin kusurlu olduğuna ilişkin belirlemenin isabetli olduğu, kusurun belirtildiği şekilde düzeltilmesi gerektiği, ortak çocuğun 2019 doğumlu olduğu, halen anneyle birlikte yaşadığı, anne bakım ve şefkatine muhtaç yaşta olduğu, uzman raporu ile çocuğun anne sütü alması ve bakım vereni anneye ihtiyaç duyduğu bir yaş aralığında olması, annenin çocuğun sağlıklı gelişimini önemsediği yönünde izlenim edinilmesi dikkate alınarak velâyetinin anneye verilmesinin ve baba ile yatısız kişisel ilişki kurulmasının uygun olduğunun rapor edildiği, çocuğun anne yanında kalmasının bedeni, fikri, ahlaki gelişimine engel olacağı yönünde bir iddia ve delil bulunmadığı, çocuğun üstün yararı gereğince velâyetinin anneye verilmesi gerektiği, Mahkemece bu hususta verilen kararın isabetli olduğu, kadın ve ortak çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakaların miktarı, yargılama süreci göze alındığında az olduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk yararına takdir edilen nafaka miktarının da az olduğu, kadının kusurunun bulunmadığı, herhangi bir gelirinin bulunmadığı boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği, kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerektiği, Mahkemece yoksulluk nafakasına hükmedilmesi isabetli ise de, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik

sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk yararına takdir edilen nafaka miktarının da az olduğu, kadının kusurunun bulunmadığı, herhangi bir gelirinin bulunmadığı boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği, kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerektiği, Mahkemece yoksulluk nafakasına hükmedilmesi isabetli ise de, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen nafakanın az olduğu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi, erkeğe atfedilen kusurlu davranışların ağırlığı, paranın alım gücü, boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, kişilik haklarına yapılan saldırı ve evlilikte geçen süre dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu, kadın vekili tarafından erkek lehine vekâlet ücretine hükmedildiğinden bahisle istinaf itirazında bulunmuş ise de; Mahkemece erkek lehine vekâlet ücretine hükmedilmediğinden, vekâlet ücreti yönünden Mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile davacı karşı davalı kadının istinaf başvurusun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili hükümlerinin kaldırılmasına, ortak çocuk için Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinden itibaren aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafkasına, kadın yararına 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 30

.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, kadının sair, erkeğin tüm istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı karşı davalı kadın vekili katılma yolu ile temyiz dilekçesinde özetle, nafaka ve tazminatların miktarı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde özetle, her iki dava ve fer'îler yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesi ile buna bağlı olarak erkeğin davasının reddi ile kadının davasının kabulüne karar verilmesinin yerinde olup olmadığı, velâyet düzenlemesinin çocuğun üstün yararına olup olmadığı, ortak çocuk yararına tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi, 182 inci maddesi. 330 uncu ve 336 ncı maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- karşı davacı erkek vekilinin tüm, davacı- karşı davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı- karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerekmiştir.