muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20807, Karar No: 2017/10078, Tarih: 14.06.2017

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2017gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9581, Karar No: 2024/3512, Tarih: 15.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9581 E.  ,  2024/3512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1739 E., 2022/1967 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzelterek esastan reddi kararı

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2022/15232 Esas, 2023/6310 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2023 tarihli ve KD-2022/148406 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, suça sürüklenen çocuk ...'ın sanık ...'in maktule yönelik nitelikli kasten öldürme eylemine yardım eden sıfatı ile iştirak ettiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığından bahisle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...'ın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle onama ilamının kaldırılmasına ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Hakkındaki hüküm Dairemizin 18.10.2023 tarihli ve 2022/15232 Esas, 2023/6310 Karar sayılı kararıyla onanan sanık ...'in maktulün yaklaşık 10 dakika boğazını sıkmak suretiyle ölümüne sebebiyet verdiği, suça sürüklenen çocuğun 04.11.2020 tarihinde müdafii eşliğinde yaptığı "bana buluştuğumuzda önce Memduh' u döveceğini, Yılan Hisarı'na doğru gittiğimiz esnada ise öldüreceğini söyledi" şeklindeki savunması ile sanığın maktulü öldüreceğinden haberdar olduğunun anlaşıldığı, olay yerine giderken ve olay sırasında suça sürüklenen çocuğun maktulü öldüreceğini bilmesine rağmen sanık ...'in yanında bulunarak destek ve cesaret verdiğinin saptandığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle, oy birliğiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2022/15232 Esas, 2023/6310 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13400, Karar No: 2015/18484, Tarih: 19.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/13400 E.  ,  2015/18484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HANİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2013/2-2014/114

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.07.2009 tarihinde davalıya ait elektrik direğinden çıkan yangın nedeniyle müvekkilin meyve ağaçlarının zarar gördüğünü, zararın tespiti için yapılan başvuru sonucu İlçe Tarım Müdürlüğünce tespit yapıldığını, tespitte müvekkilinin toplam zararının 29.156,40 TL olarak belirlendiğini ancak raporda zarar gören ağaç sayısının ve ağaçlardan elde edilebilecek yıllık gelirin eksik hesaplandığını, bu yönüyle tespit raporunu kabul etmediklerini belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup, toplam 29.156,40 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 24.11.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 33.587,44 TL artırarak toplam 62.743,84 TL tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; yangının çıkmasında müvekkiline atfedilecek her hangi bir kusur olmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 60.392,70 TL tazminatın olay tarihi olan 20.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından yapılmış, yangında zarar gören ağaçların sayılarına ilişkin olarak, 01.12.2009 tarihli tespit raporu ile hükme esas alınan 10.11.2010 tarihli bilirkişi raporu arasında farklılık bulunduğu, farklılık giderilmeden karar verilmesinin ve ağaçların getirebileceği ürün esasına göre düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılıp karar verilmiş olmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, 4. Hukuk Dairesi'nin 31.10.2012 tarih, 2012/5754 E.; 2012/15832 K. sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, davanın kabulü ile 62.743,84 TL tazminatın olay tarihi 20.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili cihetine gidilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; enerji nakil hattından kaynaklanan yangın nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Somut olayda, ilk kararda (bozmadan önce) davanın kısmen kabulü ile 60.392,70 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiş, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi hükmü davalı yararına bozmuş, bozmaya uyan mahkeme, bu defa davanın kabulü ile 62.743,84 TL tazminatın davalıdan tahsili yönünde hüküm tesis etmiştir.

Dava; enerji nakil hattından kaynaklanan yangın nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Somut olayda, ilk kararda (bozmadan önce) davanın kısmen kabulü ile 60.392,70 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiş, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi hükmü davalı yararına bozmuş, bozmaya uyan mahkeme, bu defa davanın kabulü ile 62.743,84 TL tazminatın davalıdan tahsili yönünde hüküm tesis etmiştir.

Oysa ki; aleyhe hüküm verme yasağı nedeniyle, taraflardan yalnız birinin hükmü temyiz etmesi halinde, Yargıtay'ın, temyiz eden tarafın lehine verdiği bozma kararına uyan mahkeme, temyiz eden tarafın, önceki (bozulan) karara oranla aleyhine bir hüküm veremez.

Hal böyle olunca mahkemece; bozmadan önceki kararın, davalı tarafça temyiz edildiği, ilk kararda hükmedilen miktarın (60.392,70 TL'nin), davalı yararına kazanılmış bir hak oluşturduğu göz önünde bulundurularak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, aleyhe hüküm verme yasağına aykırı olacak şekilde davacı lehine bozmadan önceki kararda hükmedilen miktardan fazla bir tazminata (62.743,84 TL) hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararında gösterilen şekilde araştırma yapmak ve bozma kararında belirtilen hukuki esaslar doğrultusunda hüküm vermek zorundadır.

Temyize konu davada mahkemece; Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiş, tespit raporu ile yargılama sırasında alınan raporlar arasındaki çelişkiler giderilmemiş, yangın sırasında zarar gören ağaç sayısı tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmemiş, bozma ilamında belirtilen hesaplama yöntemi doğrultusunda zarar hesabı yaptırılmamıştır.

Temyize konu davada mahkemece; Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiş, tespit raporu ile yargılama sırasında alınan raporlar arasındaki çelişkiler giderilmemiş, yangın sırasında zarar gören ağaç sayısı tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmemiş, bozma ilamında belirtilen hesaplama yöntemi doğrultusunda zarar hesabı yaptırılmamıştır.

Zira; 01.12.2009 tarihli tespit raporunda; yangında 27 kök badem ağacı, 18 kök ceviz ağacı, 9 armut ağacının zarar gördüğü belirtilerek, toplam zararın 29.156,04 TL olduğu belirlenmişken, yargılama sırasında görüşüne başvurulan ziraat mühendisi bilirkişi, 14.08.2009 tarihli raporunda; 15 adet kök badem ağacı, 14 kök fıstık, 28 kök ceviz, 4.304 dekar bağ alanı, 20.534 dekar arpa alanının uğradığı toplam zararın 48.338,87 TL olduğunu bildirmiş, 10.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda ise davaya konu taşınmazda dikili bulunan ve yanan meyveli ve meyvesiz ağaçların zararının 60.392,70 TL, taşınmazın bir kısmında bulunan arpa ürünü ile samanın parasal değerinin 2.351,14 TL olduğu, toplam zararın 62.743,84 TL olduğu rapor edilmiştir. Bozmadan sonra üçlü bilirkişi heyetinden alınan 10.03.2014 tarihli raporda, yanan tarlanın bahçe olarak değerinin 42.703,20 TL, tarlanın zemin değerinin 9.594,00 TL, ağaçların toplam zararının 33.109,20 TL olduğu, 18.06.2014 tarihli ek raporda ise, yanan tarlanın bahçe olarak değerinin 162.734,98 TL, zemin değerinin 35.452,94 TL; mütemmim cüz değeri olan söğüt ve kavakların değerinin 1.800,00 TL, ağaçların toplam zararının 129.082,04 TL olduğu rapor edilmiştir.

Görüldüğü üzere, hem İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından hazırlanan tespit raporu ile yargılama sırasında alınan raporlar arasında, hem de yargılama sırasında bozma öncesi alınan raporlarla, bozma sonrası alınan raporlar arasında çelişki bulunmaktadır.

Mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler giderilmeden, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeden, yangında zarar gören ağaçların sayısı hiç bir tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmeden karar verilmiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş, öncelikle tespit raporunu hazırlayan bilirkişileri dinlemek ve yangında zarar gören ağaçların türünü ve sayısını tam olarak saptamak, ardından, 31.10.2012 tarihli bozma ilamında belirtilen yönteme uygun olarak, davacının zararının belirlenmesi için önceki bilirkişiler dışındaki bilirkişilerden oluşturulacak üçlü bilirkişi heyetinden, raporlar arasındaki çelişkileri giderecek şekilde denetime elverişli rapor alıp, aleyhe hüküm kurma yasağını da göz önünde bulundurarak, hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar vermek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9254, Karar No: 2015/27189, Tarih: 22.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/9254 E.  ,  2015/27189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nde Şube Müdürü olarak görev yapan müşteki ...’ın yanına gittiği, sanık ...’nın ..., kendisini ... ... Özdemiroğlu olarak tanıttığı ve kendisinin Dereköy Gümrük Muhafaza Müdürlüğü'nde görevli olarak çalıştığını söylediği, müşteki ...’ten, yoksul çocuk okutmak istediğini ve bu amaçla kendine yardım etmesini istediği, sohbetin ilerleyen aşamasında sanık ...’nın müştekiye Kırklareli’nde çıraklık okulunun olup olmadığını sorduğu, eğer varsa çıraklık okulundan on kişi kadar yoksul öğrenciyi giydireceğini, bu amaçla müştekiden kendisi için çıraklık okulundaki görevlilerle bağlantı kurmasını istediği, müşteki ...’in de sanığa inanarak çıraklık okulunda görevli katılan ...'yu aradığı ve müşteki ....’in ...'e, yanındaki sanık ...’yı kastederek yanında bir hayırseverin bulunduğunu ve okuldaki birkaç öğrenciye yardım etmek istediğini söylediği, telefonu kapattıktan sonra müşteki .... ve sanık ...’nın birlikte Kırklareli Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğü'nde vekilen müdür olarak çalışan katılan ... 'in yanına gittikleri ve ...'e de, sanığın kendisini Dereköy Gümrük Muhafaza Müdürlüğü'nde görevli olarak tanıttığı,burada yaptığını iddia ettiği bir kısım kampanyalardan bahsederek katılan ... üzerinde de güven ortamı yarattığı, daha sonra bu ortamda Dereköy Gümrük

sahası içinde kaçak olarak yakalanan dizüstü bilgisayarların bulunduğunu, bunları uygun ve düşük bir fiyatla temin edebileceğini beyan ettiği, bunun üzerine katılan ...’in bilgisayar konusunda bilgisi olan meslektaşı diğer katılan ...’a ulaşarak bu konuda yardım istediği, katılan ...’ın olay yerine gelmesi üzerine sanık ...’nın ajandasını çıkararak temin edebileceğini iddia ettiği dizüstü bilgisayarların teknik özelliklerini katılan ...’a anlattığı, bu dizüstü bilgisayarların tanesini 730 TL'ye temin edebileceğini iddia ettiği, teknik özelliklerine göre fiyatı uygun bulan katılanların bilgisayarları almaya karar verdikleri, bu karar doğrultusunda sanık ile katılanların öğretmenevi’nin yanında bulunan bankamatiğe gittikleri, katılan ...’ın orada para çektiği ve çektiği 1.050.00 TL'yi katılan ...’e verdiği daha sonra sanık ve katılanların birlikte İl Milli Eğitim Müdürlüğüne gitmekte iken sanığa telefon geldiği sanığın telefonla görüştükten sonra katılanlara Gümrük Muhafaza Müdürlüğünde vali yardımcısının eşinin olduğunu bu nedenle şimdi oraya gidemeyeceklerini söylediği, katılan ...’ın dersi olduğu için yanlarından ayrıldığı, sanık ile katılan ...'in birlikte araçla Milli Eğitim Müdürlüğüne gitmekte iken sanığın katılandan aracı park etmesini istediği ve depoya birlikte gitmelerinin uygun olmayacağını söyleyerek, katılan ...'in de 410.00 TL eklemesiyle toplam 1400 TL parayı katılan ...’ten alarak fatura ve bilgisayarları alıp geri geleceğini söyleyerek ayrıldığı, katılanın uzun süre bekledikten sonra sanığın geri gelmemesi üzerine dolandırıldıklarını anladıkları ve sanık ...’dan şikayetçi oldukları, sanık ...’nın hazırlık aşamasında ve yargılama aşamasında da atılı suçu kabul etmediği, katılanların ve müştekinin sanığı teşhis ettikleri, ayrıca katılana ait... plakalı araçta ve sanığın kitapta bıraktığı parmak izlerinin, emniyet müdürlüğünde sanığa ait parmak izi kayıtları ile aynı olduğunun tespit edildiği, böylece sanığın kendisini Gümrük Muhafaza Müdürlüğünde görevli olarak tanıtıp yoksul öğrencilere yardım etmek istediğini beyan ederek hileli davranışlarla müşteki ve katılanları aldatıp zarara uğratarak kamu kurumunun aracı kılınması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, basit dolandırıcılık suçunun sabit olduğu gerekçesine dayanan ve Yargıtay bozma ilamına uyan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7262, Karar No: 2012/2176, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7262 E.  ,  2012/2176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 20/03/1999- 30/06/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... ... Oluklu Mukavva Kutu ve San.A.Ş.'ne yükletilmesine, 23.02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26432, Karar No: 2017/27234, Tarih: 23.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/26432 E.  ,  2017/27234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.03.2005 öncesi işe başladığı halde bunun dikkate alınmadığını beyanla 01.03.2005 öncesi işe başladığı gözetilerek derece ve kademesinin tespiti ile toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında ıslah dilekçesinin davalıya tebliğ edilip edilmediği ve dolayısıyla savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamanın aşamalarından haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması gerekmektedir. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda, ıslah dilekçesinin davalıya usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, söz konusu belgenin davalıya tebliğ edilerek sonuca gidilmesi gerekirken savunma hakkı kısıtlanarak yargılama yapılıp karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4788, Karar No: 2019/7124, Tarih: 24.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4788 E.  ,  2019/7124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2017 tarihli ve 2017/3525 soruşturma, 2017/271 sayılı yetkisizlik kararına müteakip İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 14/03/2018 tarihli ve 2017/11947 soruşturma, 2018/313 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında bu kez suç yeri bakımından dosyanın Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/04/2018 tarihli ve 2018/67536 soruşturma, 2018/6194 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olarak belirlenmesine dair 25/04/2018 tarihli ve 2018/547 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/05/2019 gün ve 94660652-105-48-6111-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/05/2019 gün ve 2019/55189 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12/10/2015 tarihli ve 2015/14021 esas, 2015/29798 karar sayılı ilâmında "....dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin hesabından yatırılan paranın ...'a ait olup,... ilinde bulunan ... ATM'sinden çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 14/03/2018 tarihli yetkisizlik kararı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/03/2018 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/04/2018 tarihli ve 2018/547 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.