muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29290, Karar No: 2013/27219, Tarih: 20.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29290 E.  ,  2013/27219 K.**

* ADİL YARGILANMA İLKESİ

* ARAMADA MAKUL ŞÜPHE

* HUKUKA AYKIRI BİÇİMDE ELDE EDİLEN DELİL

* HUKUKA KESİN AYKIRILIK HALİ

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 230

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 217

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 206

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 148

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 119

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 116

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 38

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 36

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 20

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 289

**"İçtihat Metni"**

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9476, Karar No: 2014/10722, Tarih: 13.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9476 E.  ,  2014/10722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kocaeli 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 20.03.2014

No : 2011/26-2014/114

Dava, ölüm aylığının kesilmesi yönündeki kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması, birleşen dava ise, yersiz ödenen aylıkların tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, hak sahibi tarafından açılan dava istem gibi kabul edilmiş, Kurumca açılan dava reddedilmiştir.

Hükmün, Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 21.06.2000 tarihinde kesinleşen davacıya, 1979 yılında yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan yetim aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca kesilerek, 01.11.2008 – 31.08.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden icra takibine başlanıldığı anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20. maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı,talep konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; nüfusta ve banka kayıtlarında yer alan adres bilgileri, seçmen bilgi kayıtları, emniyet araştırması sonucu düzenlenen tutanak içerikleri, konutta oturanlara ait kimlik bildirim formu ve su abonelik kayıtlarındaki adres bilgileri, Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca yapılan soruşturma sonucu düzenlenen rapor ile yargılama aşamasında dinlenilen tanık beyanlarının hep birlikte değerlendirilmesi neticesinde; davacı ile eski eşinin eylemli olarak birlikte yaşadığının anlaşılması karşısında, hak sahibi tarafından açılan davanın reddine, Kurum tarafından açılan davanın ise, kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1539, Karar No: 2014/3705, Tarih: 02.07.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1539 E.  ,  2014/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/117559

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 19/12/2012, 2010/124 (E) ve 2012/459 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanıklar Ekrem Veysel ve Rıdvan hakkında maktül Ümit'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; maktülün göğüs bölgesinden akciğer ve kalpte harabiyete neden olacak şekilde bir adet delici kesici alet yarasının meydana getirdiği iç kanama nedeniyle öldüğü olayda, tanıklar Tuncay ve Cihad'ın, olay tarihinde kahvehanenin dışında çıkan kavga sırasında sanık E. V.l'in maktüle bıçakla vurduğunu, tanıklar Gökhan ve Sinan'ın hem kahvehanenin dışında sanık E. V.'in maktüle bıçakla vurduğunu hem de sanık Rıdvan'ın kahvehanenin içinde maktüle bıçakla vurduğunu söylemeleri, sanık E.V.'in ise maktüle bıçakla vurmadığını beyan etmesi karşısında, dosyanın Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu'na gönderilerek maktülün otopsi raporunda tarif edilen delici kesici alet yarasını alması halinde, kaçmaya başlayan sanık E. V.'i kahvehanenin içine kadar koşarak kovalaması ve kahvehanenin içinde sanıkla boğuşup kavga etmesinin mümkün olup olmadığı konusunda rapor alındıktan sonra sanıklar E. V. ve Rıdvan'ın hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre ise;

Suç tarihinde onbeş yaşından küçük olduğu anlaşılan sanık Rıdvan hakkında TCK'nun 31/2. maddesi yerine 31/3 maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık E. V. müdafiinin duruşmada ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları ile sanık Rıdvan müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 02/07/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/07/2014 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık E.. D.. müdafii Avukat M. F. B.'in yokluğunda 10/07/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/1237, Karar No: 2022/4695, Tarih: 09.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1237 E.  ,  2022/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil - ecrimisil davasında bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; tapu iptali ve tescil talebi yönünden davanın kabulüne, ecrimisile yönelik talep bakımından bozma konusu yapılmadığından hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacıların fazlaya yönelik haklarının saklı tutulmasına ilişkin verilen karar, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan dedeleri ...'in 9 parsel sayılı taşınmazdaki 366/2400 payını davalı kızı...’e, 863 parsel sayılı taşınmazını da...’in eşi olan davalı ...’ya temlik ettiğini, işlemlerin mal kaçırma amacıyla yapıldığını, babaları ...’in ölene kadar mirasbırakan ... ile birlikte dava konusu taşınmazda yaşadığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar, işlemlerin gerçek satış olduğunu, davacıların babası ...'in borçlarından dolayı kök muris ...'in oğluna kefil olduğunu ve her ikisi hakkında da icra takibi yapıldığını, ...’ın da davacıların babasının borçlarını ödeyebilmek için mallarının bir kısmını satmak zorunda kaldığını, ...'nin kendisine intikal edecek olan miras paylarını aldığını ve davadan feragat sözleşmesi düzenleyip kendilerine verdiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10/06/2013 tarihli ve 2012/164 E., 2013/370 K. sayılı kararıyla; satış işlemlerinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

IV BİRİNCİ TEMYİZ

1. Mahkemenin yukarıdaki kararı, Dairenin 28/01/2014 tarihli ve 2013/16549 E., 2014/1242 K. sayılı ilamıyla; “... yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma yapılarak, mirasbırakanın taraflarla olan beşeri ilişkisi ve başka mal varlığı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, taraflarca belirtilen icra dosyaları getirtilip inceleme konusu yapılması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek mirasbırakanın gerçek iradesinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Öte yandan; davada ecrimisil istenildiği halde Mahkemece bu istek bakımından bir karar verilmemiş olması da isabetsizdir. Ne var ki bu husus temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.” gerekçesiyle bozulmuştur.

2. Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 15/03/2019 tarihli ve 2014/658 E., 2019/149 K. sayılı kararla, dava konusu devirlerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne karar verilmiştir.

2. Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 15/03/2019 tarihli ve 2014/658 E., 2019/149 K. sayılı kararla, dava konusu devirlerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne karar verilmiştir.

V. İKİNCİ TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 02/11/2020 tarihli ve 2019/3559 E., 2020/5565 K. sayılı ilamıyla; “... Hal böyle olunca, Harçlar Kanunu’nun 30. ve 32. maddeleri uyarınca harcın tamamlattırılması, harcın tamamlanması halinde ise dosya kapsamındaki delillerle işin esasının değerlendirilmesi ile hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 12/11/2021 tarihli ve 2021/62 E, 2021/779 K. sayılı kararıyla; tapu iptali ve tescil talebi yönünden davanın kabulüne, ecrimisile yönelik talep bakımından bozma konusu yapılmadığından bu konuda herhangi bir hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacıların fazlaya yönelik haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

VI. ÜÇÜNCÜ TEMYİZ

1. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilleri ile davacıların dedeleri olan ... arasında yapılan satış ve devir işleminin gerçek olduğunu, bu satışın nedeninin davacıların babası olan ...’in borçları olduğunu, muris ...’ın, oğlu ...’nin borçlarını ödemek amacıyla taşınmazları sattığını, taşınmazların borçlar sebebiyle icra takibi nedeniyle satılması halinde taşınmazların değerinin çok altında bir fiyatla alıcı bulacağının bilinen bir gerçek olduğunu, davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil- ecrimisil istemlerine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, 1927 doğumlu mirasbırakan ...’in 22.01.2011 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak 23.12.2011 tarihinde ölen oğlu ...’den olma davacı torunları Gül ve ... ile davalı kızı...’in kaldıkları, diğer davalı ...’nın ise...’in eşi olduğu, murisin adına kayıtlı 863 parsel (yeni 20466 ada 34 parsel) sayılı taşınmazını 19.01.2010 tarihli satış işlemi ile davalı damadı Mustafa’ya, 9 parsel (yeni 20429 ada 5 parsel) sayılı taşınmazdaki 366/2400 payını ise 20.03.2006 tarihli satış işlemi ile davalı kızı...’e temlik ettiği, dosya kapsamında yer alan Antalya 6.Noterliğinin 10.02.2010 tarih ve 2726 yevmiye numaralı noter muamelesinde, davacıların murisi ...’in; “ Antalya merkez Çakırlar köyü 9 parselde kayıtlı taşınmazdaki hisse ile Çakırlar köyü 863 parselde kayıtlı arsa ve evin babam ... tarafından ablam ... ve eşi ...’ye satışından dolayı dava hakkımdan feragat ediyorum, zira satışlar nedeniyle babamın vefatı halinde bana intikal edecek olan miras payını babamdan aldım” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

3.3.2. Somut olayda, dairenin 28.01.2014 tarihli ilk bozma ilamında bahsi geçen 10.02.2010 tarihli sözleşme davadan feragat sözleşmesi olarak nitelendirilmemiş ise de, söz konusu sözleşme gereğince davacıların babasının muristen haklarını aldığına ve murisin mal kaçırma iradesinin bulunmadığına ilişkin hususların davacıların babası ...’nin de kabulünde bulunduğu, diğer yandan, böyle bir sözleşme ile hakkını aldığını belirten kişinin mirasçılarının dava açmasının Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesi ile bağdaşmayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

VI. SONUÇ