muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/20652, Karar No: 2010/595, Tarih: 25.01.2010

İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasa’nın eşitlik ilkesine yer veren 10. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle söz konusu düzenlemede yer alan “azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresi Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarih 26475 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasa’nın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Öte yandan, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 40. maddesinin II. fıkrasının 5. bendine göre, kok fabrikalarıyla

1) Ateşçilik, ocak temizliği, jeneratör, doldurma, termik santraller boşaltma ve temizleme işlerinde çalışanlar,

2) Kimyasal arıtma işlerinde çalışanlar,

3) Gazın geçtiği cihaz ve boruların onarılması ve temizlenmesi işlerinde çalışanlar,

4) Kok fabrikalarında kömür ve ocak işlerinde çalışanlar

5) ... enerji üretim santrallerinin kazan dairesindeki ateşçilik, kül ve kömürlerin taşınması işlerinde çalışanlar,

6) Termik santrallerle her çeşit buhar kazanlarının kazan dairesindeki ateşçilik, kül ve kömürlerin taşınması işlerinde ve işyerlerinde 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamında çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayıları, fiilî hizmet süresi zammı olarak eklenir.

Ayrıca, dava konusu dönemde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın Ek 6. maddesi gereğince, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi çalışmalarının en az 3600 gününü ek madde 5'de belirtilen işlerde geçiren sigortalılar, ek madde 5'de yer alan itibari hizmet süresine ilişkin hükümlerden yararlanırlar.

Ayrıca, dava konusu dönemde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın Ek 6. maddesi gereğince, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi çalışmalarının en az 3600 gününü ek madde 5'de belirtilen işlerde geçiren sigortalılar, ek madde 5'de yer alan itibari hizmet süresine ilişkin hükümlerden yararlanırlar.

Davacının özlük dosyasının incelenmesinden, kaynak ustası olarak çalışmakta olduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu olan 28.03.2007 tarihinden dava tarihi olan 05.05.2008 tarihine kadar olan dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile dava tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporunda, davacının çalıştığı birim ve yaptığı iş itibariyle anılan maddede sayılan olumsuz dış etkenlere maruz kalıp kalmadığı konusuyla, işyerindeki bulgular ve sigortalının çalıştığı birim yönünden ayrıntılı incelemeye yer verilmemiş ve işyerinde gaz ölçümü yapılmamıştır.

Yapılacak iş, 28.03.2007 tarihinden dava tarihi olan 05.05.2008 tarihine kadar olan dönem yönünden, işyerinde davacının çalıştığı bölümde gaz ölçümü yaptırmak, kimya, göğüs hastalıkları ve işgüvenliği konularında uzman üç bilirkişi kurulundan rapor alınarak, davacının kaynak ustası olarak yaptığı işin özellikleri tespit edilerek, çalıştığı bölümde yasada sayılan olumsuz koşulların bulunup bulunmadığı ve davacının ne şekilde bu olumsuz koşullardan etkilendiği ile ilgili ayrıntılı olarak rapor almak, alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilmek ve sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleştiği kanaatine varıldığında, YİBBGK’nun 18.02.2000 gün E:1997/1, K:2000/1 sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa’nın Ek 6. maddesi de dikkate alınarak karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın iş yerindeki koşulları genel olarak değerlendiren yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde ... Üretim AŞ. Genel Müdürlüğü'ne iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8555, Karar No: 2017/11528, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/8555 E.  ,  2017/11528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18833, Karar No: 2012/14835, Tarih: 13.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/18833 E.  ,  2012/14835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; beraat

2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık Yaşar Kalkan'ın mahkumiyetine, diğer sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler katılan ... vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, tarafların diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

09.10.2007 tarihli keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu, kaza tespit tutanağı ve adli tıp raporları içeriğinden sanıklardan hangisinin kırmızı ışık ihlali yaptığı açıkça belirlenemediği gibi 02/08/2007 tarihli sinyalizasyon teknisyen raporunda da kazanın meydana geldiği ışık kontrollü kavşakta kavşağın her dört noktasına sırasıyla yeşil ışık yandığının ifade edilmesine göre, hükmün gerekçesinde, sanık Yaşar Kalkan'ın gidiş yönüne göre karşı yönden gelen ve kırmızı ışıkta beklerken kaza olduğunu ancak hangi tarafın kırmızı ışık ihlali yaptığını açıkça görmediğini ifade eden tanık Bülent Katkap'ın beyanı esas alınarak sanık ...'a da kırmızı ışığın yandığına dair kabule dayalı değerlendirme ile Karayolları ya da Teknik Üniversitelerin ilgili bölümlerinden yeniden rapor aldırılıp ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini yerine yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de, sanığın meskun mahalde kırmızı ışık ihlali yaparak maktüle çarptığı olayda, sanığın eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirdiği kabul edildiği halde TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması ve olayda bilinçli taksir bulunması nedeniyle uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi gereği adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25493, Karar No: 2014/7129, Tarih: 01.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/25493 E.  ,  2014/7129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkesi Sıfatıyla)

Tarihi : 03/10/2013

Numarası : 2013/16-2013/412

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün,Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı vekili, davalı işveren tarafından işyerinde çalışan birçok kişiye bazı evrakların imzalatılmak istendiğini, aylarca imzalaması konusunda baskı yapıdığını ve imzalamaz ise işine son verileceği yönünde beyanlarda bulunulduğunu, en son 05.01.2013 tarihinde belgeleri imzalamadığı için haklı hiçbir neden olmadan işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı yanında diğer işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ise, davacının 06.01.2013 tarihinden itibaren hiçbir yasal mazereti olmaksızın işyerine gelmediğini, 09.01.2013 tarihinde mazeretini bildirmesi için ihtar gönderildiğini, iddia edildiği gibi davacının iş sözleşmesinin bazı evraklar imzalatılmaya çalışıldığı ve davacının bu evrakları imzalamadığı gerekçesi ile haksız olarak feshedilmediğini, davacının işe ve işyerine mazeretsiz olarak gelmediği için iş sözleşmesinin feshedildiğini davacının işi terk ederek bir daha gelmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle kendisinin feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile talep ettiği diğer işçilik alacakları yönünden davanın kabulüne karar verilirken ihbar tazminatı ile hafta tatili yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davalı işverene karşı dava açan M.. U.. ve F.. U.. kardeş olup birbirleri lehine tanıklık etmişlerdir. Dinlenen diğer davacı tanıklarının ise feshe ilişkin görgüye dayalı bilgileri olmadığı görülmüştür.

Bununla birlikte davalı işveren tarafından keşide edilen mazeret bildirim istemine dair noter ihtarının keşide tarihinin 07.01.2013 (Davacı M.. U.. ile ilgili olarak 09.01.2013 tarihinde) tarihi olduğu, davanın ise 08.01.2013 tarihinde açıldığı, dolayısıyla davalı işverenin dava açılmadan 1 gün önce (davacı M.. U.. yönünden ise 1 gün sonra) gönderdiği mazeret bildirimine dair noter ihtarı keşide ettiğine göre ve özellikle de dava dilekçesinin 15.01.2013 tarihinde kendisine tebliğ edildikten 9-10 gün sonra 24.01.2013 (davacı M.. U..'un ise 24.01.2013 tarihinde keşide ettiği ihtar ile) tarihinde fesih ihtarının keşide edildiği görülmekle artık davalı işveren tarafından devamsızlık nedenine dayanılarak fesih yapıldığı savunmasına itibar edilemez.

Ayrıca davalı tanığı olup Finans Müdürü olarak çalıştığı anlaşılan H.. K.. beyanında, davacının ayrıldığı dönemde özlük dosyasına ilişkin işyeri sözleşmesi dahil olmak üzere bazı evraklar imzalatılmak istendiğini, bunların kesinlikte boş evrak olmadığını,kendisinin odada olduğu sırada boş evrak imzalatılmak istenilmediğini beyan etmiştir. Aynı tanık davacı M.. U.. dosyasında ayrıca davacının abisi olan F.. işten ayrıldığında izinde olduğunu, ertesi gün döndüğünde kendisine çalışmaya devam edip etmeyeceğinin sorulduğunu, davacının ise kesinlikle çalışmaya devam edeceğini söylediğini ancak bir gün çalıştıktan sonra işe gelmediğini beyan etmiştir.

Aynı şekilde davacının iddia ettiği gibi kendisine bazı belgeler imzalatılmak istendiği hususu davalı tanığı A.. A..'in beyanları ile de anlaşılmaktadır.

O halde davacı iddiasının sabit olup iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından imzalatılmak istenen bazı belgelerin davacı tarafından imzalanmaması nedeniyle eylemli olarak feshedildiği, fesihten sonra davacının işe gelmediğine dair tutanaklar tutulup dava açıldıktan 1 gün önce ya da 1 gün sonra mazeret ihtarı gönderildiği görülmekle davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin feshedildiği, feshin de haklı nedene dayandığının davalı işverence ispat edilemediği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından davacının iddiasının tanık beyanları ve dosya içeriği ile ispat edilmesine rağmen, feshin davacı işçi tarafından haklı nedenle yapıldığından bahisle ihbar tazminatı talep edemeyeceği belirtilerek reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, davalı işveren tarafından eylemli olarak iş sözleşmesinin feshedildiği, feshin haklı nedene dayanmadığı kabul edilerek kıdem tazminatı yanında ihbar tazminatının da hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ile reddine karar vermesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 01.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1501, Karar No: 2018/3389, Tarih: 03.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1501 E.  ,  2018/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak vs. bedellerin tahsil edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 52.669,23 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, toplam 52.669,23 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel

./...

-2-

ESAS NO : 2018/1501

KARAR NO : 2018/3389

ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./...

-2-

ESAS NO : 2018/1501

KARAR NO : 2018/3389

ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12007, Karar No: 2012/18150, Tarih: 14.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12007 E.  ,  2012/18150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.12.2010 tarih ve 2009/119-2010/816 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı olan ve sigortalısının kiracı olarak bulunduğu işyerinde bulunan emtiaların, işyerinin tavanından yağan yağmur nedeniyle sızan suların sirayeti sonucu hasarlandığını, davalı mülk sahibinin hasarın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu, hasar nedeniyle sigortalısına ödediği 7.350,63 TL'nın davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın, bodrum kattaki deponun giriş-çıkışının sağlandığı yerden gelen su akıntısından kaynaklandığı gerekeçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK'nun 1301. maddesine dayalıdır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu hasara, sigortalı iş yerinin bodrum katında, depo giriş çıkışının sağlandığı yerden gelen su akıntısının neden olduğu bildirilmiştir. Ancak hasar sonrası yaptırılan ekspertiz raporunda ise hasarın çatıdan akan su sebebiyle meydana geldiği belirtilmiştir. Gerçekten de dosya içerisinde bulunan ve ekspertiz incelemesi sırasında çekildiği anlaşılan fotoğraflardan palet üzerinde duran emtianın üstten ıslanmış olduğu görülmektedir. Bu durumda mahkemece iki rapor arasında meydana gelen çelişki giderilerek dava konusu hasarın sebebi belirlenmek suretiyle sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28175, Karar No: 2014/22038, Tarih: 10.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/28175 E.  ,  2014/22038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/333424

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2010

NUMARASI : 2010/26 (E) ve 2010/65 (K)

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş, dosya içeriği, 25.12.2009 günlü saat 22.10 ve 26.12.2009 günlü saat 02.40'ta tutulan tutanak içerikleri, tutanak düzenleyicileri olan polis memurları Ahmet, Zafer ve Nedim ile bağımsız tanık H.. A..’nın anlatımları bir bütün halinde değerlendirildiğinde; mağduru önceden tanımayan sanığın, gece sayılan zamanda bıçak çekip yakınandan cep telefonunu istediği, mağdurun olumsuz cevap vererek tanık H.. A..’nın kuruyemiş dükkanına sığındığı ve adı geçen tanığa sanığı göstererek, kendisinden bıçak zoruyla telefonunu istediğini beyan etmesi üzerine tanığın müdahale ettiği ve sanığın mağdura hitaben “Seninle görüşeceğiz” diyerek işyerinden ayrıldığı ve olaydan hemen sonra yakalandığı parkta yapılan aramada, suçta kullanılan bıçağın ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen suçların sabit olduğu ve cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, sanığı suçtan kurtarmaya yönelik mağdur ve tanık Hüseyin’in sonraki anlatımlarına itibar edilerek yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.