muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5071, Karar No: 2021/5673, Tarih: 15.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5071 E.  ,  2021/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/976 Esas - 2018/191 Karar sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacı idare vekili Av. ... tarafından Dairemize gönderilen 22/06/2020 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiklerini bildirirmiş ise de; dosya içinde bulunan Bandırma 4. Noterliğinin 03/10/2017 tarih ve 22019 sayılı genel vekaletname içeriğinde temyizden feragat yetkisi ibaresinin bulunmadığı anlaşıldığından, bu hususu içeren vekaletname temin edildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11327, Karar No: 2023/2347, Tarih: 11.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11327 E.  ,  2023/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2772 E., 2022/2383 K.

KARAR : Kısmen kabul, yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/201 E., 2021/704 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına tazminat ve yoksulluk nafakası ödenmesine, erkeğin tüm, kadının diğer istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadına ve çocuklara şiddet uyguladığını, kadını bir eşya gibi gördüğünü, ağır hakaret ve tehdit ettiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, düğünde takılan altınları müvekkilinin rızası olmadan elinden aldığını bozdurarak, kişisel harcamalarına ve borçlarına kullandığını, 13.09.2019 tarihli son olayda kadın ve ortak çocuğu darp ettiğini, hakaret ve küfür ettiğini, ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı 750,00 TL tedbir ve iştirak, kadın yararına 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle kadının psikolojik sorunları olduğunu, son bir yıldır her gün okul çağındaki çocuklar ile yalnız yaşayan kardeşinin yanına gittiğini, sürekli eş ve ailesine küfür ve hakaret ettiğini, ailesiyle görüşmediğini, çocukların da görüşmesine izin vermediğini, erkeklik duygusu üzerinden hakaretler ettiğini, cinsel olarak yakınlık göstermediğini, davacının sinir hastası olduğunu, her olayı günlerce devam ettirerek konuştuğunu, sürekli sinirli hallerini bahane ederek istediğini yaptığını, kendi bedenine zarar verdiğini, vücudunda jilet izlerinin bulunduğunu, çok takıntılı biri olduğunu, aşırı deterjan kullandığı için makinenin bozulduğunu, kendisini aşırı sıcak suda yıkadığı için baygınlık geçirme gibi durumlar yaşadığını, bir süre Malatya ... Hastanesinde yatarak tedavi gördüğünü, ancak tedavisini tamamlamayarak bıraktığını, taraflar arasında son yaşanan ve dava açılmasına sebep olan olayın ise oğlu Muharremin yanlış davranışları olması nedeniyle üzerine çok düştüğünü, kötü davranışlarını engellemeye çalıştığını, sonrasında oğlu Muharrem ve eşinin erkeği darp ettiklerini, eşi ve çocuğu olduğu için onları şikayet etmediğini ve darp raporu almadığını, çocuğunun yanlış davranışlarına destek çıktığını, hakaret, aşağılama ve küfürler ettiğini belirterek, asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, çocuklar yararına ayrı ayrı 100,00 TL iştirak nafakasına, erkek yararına 20.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadın ve çocuklarına fiziksel şiddet uyguladığı, kızını kabloyla dövdüğü, kafasını cama vurduğu, oğlunun kafasını ağaca vurduğu, kadının boğazını sıktığı, kadına tekme ve tokat attığı, evin geçimini sağlamak için üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği, kadına ve çocuklarına ev ihtiyaçları ve kişisel ihtiyaçlar için yeterli para kazanmasına rağmen vermediği, kadına ve çocuklarına hakaret ve küfür ettiği, tehdit ettiği; kadının ise erkeğe hakaret ettiği, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin kadına nispeten ağır kusurlu olduğu, çocukların yaşı, ihtiyaçları ve sosyal inceleme raporu dikkate alınarak tarafların ortak çocuklarının velâyetinin belirlendiği, çocukların ihtiyaçları, tarafların ekonomik durumu, velâyet kendisine verilmeyen tarafın ödeme gücü ile hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak iştirak nafakasının belirlendiği, boşanmakla eşinin maddi desteğini kaybeden ve kişilik hakları ihlal edilen kadın yararına tarafların ekonomik sosyal durumu, kusur durumu ve kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği değerlendirilerek nafaka ve maddî ve manevî tazminat ödenmesine hükmedildiği gerekçesi ile her iki davanın da kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocukla babası arasında kişisel ilişki kurulmasına yer olmadığına, ortak çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı- karşı davalı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kabul edilen karşı dava, kusur tespiti, maddî ve manevî tazminat ile nafakaların miktarı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı- karşı davacı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, kabul edilen asıl dava, kusur tespiti ile reddedilen talepleri yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı- karşı davacı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, kabul edilen asıl dava, kusur tespiti ile reddedilen talepleri yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı ile nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre İlk Derece Mahkemesince davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası miktarının az olduğu gerekçesi ile kadının tazminatların ve yoksulluk nafakasının miktarına ilişkin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) ... alt bendi gereğince kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle; kadın yararına 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, 35.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, erkeğin tüm, kadının sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, erkeğin ağır kusurlu olduğunu, karşı davasının reddine karar vermesi gerektiğini, maddî ve manevî tazminatın kusur durumuna ve ekonomik koşullara göre düşük belirlendiğini, ekonomik koşullar değerlendirildiğinde hükmedilen iştirak ve yoksulluk nafakası düşük kaldığını belirterek kabul edilen karşı dava, kusur tespiti, maddî ve manevî tazminat ile nafakaların miktarı yönünden yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle hükmün gerekçesinin anayasal normlara uymadığını, kadının evliliğin ilk zamanalarından beri psikolojik sorunları olduğunu, mahkemece alınan raporun sadece kadının akıl sağlığının evliliğe engel olup olmadığı yönünde olduğunu, raporun taraflara tebliğ edilmediği için itiraz hakkının kullanılamadığını, iddianın evliliği zorlaştıran, katlanılması imkansız hale getiren psikolojik hastalıklarının varlığının araştırılması gerektiğini, erkeğin eş ve çocuğa şiddet uyguladığı 9 yıl önceki hususun dilekçeye yazılmasının af kabul edilmesi gerektiğini, son olayda yaşananların sistemli bir şekilde büyütülmesi ile bu duruma gelindiğini, aynı gece erkeğin de eş ve çocuk tarafından darp edildiğini ancak şikayetçi olmadığını, kadının son bir yıldır ev ile bağını iyice kestiğini, eş ve ailesine sürekli hakaret ve küfürler ettiğini, tazminatların miktarlarının arttırılmasının da hatalı olduğunu, sadece çocukların beyanı ile kişisel ilişkinin kaldırılması ... olmadığını, iddialarının tanık beyanlarıyla ispatlandığını, kadının ağır kusurlu olduğunu, kadının evliliğin bitiminden kaynaklı maddî bir zararı bulunmadığını belirterek kabul edilen asıl dava, kusur tespiti ile reddedilen talepleri ve kişisel ilişki kurulması yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, tarafların davasının ve ferilerinin kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, ortak çocuğun velâyetinin annesine verilmesinin ve babası ile kişisel ilişki kurulmamasının çocuğun ... yararına uygun olup olmadığı, kadın yararına nafaka ile maddî- manevî tazminata, çocuk yararına nafakaya hükmedilmesinin yasal koşullarının olup oluşmadığı, miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 ..., 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 ..., 330 uncu ve 336 ncı maddeleri 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 ... ve 371 ... maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ..., 51 ..., 52 ... ve 58 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9117, Karar No: 2013/13060, Tarih: 23.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9117 E.  ,  2013/13060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; dava dışı...Bakanlığı müfettişlerince müvekkili idareye bağlı olan ...Hastanesinde yapılan inceleme sonucunda personele 2005 ila 2007 yılları arasında yapılan döner sermaye ek ödemelerinden gelir vergisi tevkifatının eksik yapıldığının belirlendiğini, bu nedenle tahakkuk ettirilen verginin ise döner sermaye işletme bütçesinden vergi dairesine ödendiğini, ancak müvekkili idarece yapılan bu ödemenin bildirilmesine rağmen davalının payına düşen 6.903,52 TL'i ödemekten kaçındığını ileri sürerek; 6.903,52 TL nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin çalışmakta olduğu ...Hastanesinin ....ya bağlı iken 5283 sayılı Kanun ile davacı bakanlığa devredildiğini, ancak personele 4958 sayılı ....Kanununun 17/5 maddesi uyarınca hastane gelirinden ek ödeme yapıldığını ve ek ödemeden damga vergisi dışında vergi kesintisi yapılamadığını, bu nedenle vergi tahakkuk ettirilmesinin yasaya aykırı olduğunu, ayrıca davacı bakanlığın dava dışı...Bakanlığı tarafından tahakkuk ettirilen vergiyi uzlaşma yolu ile ödediğini, ancak bu uzlaşma nedeni tahakkuk eden vergiden yapılan indirimin müvekkilinden talep edilen miktara yansıtılıp yansıtılmadığı konusunda bir açıklık bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 17.12.2012 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerekir. Ancak, bilirkişi seçimi yapılırken düşüncesine başvurulacak kişi veya kişilerin özel ve teknik bilgilerinin yeterli olup olmadığı üzerinde durulması gerekir.

Somut olayda ise; hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi mali müşavir olup uyuşmazlığın doğru olarak tesbiti ve çözümlenmesi için gerekli uzmanlığa sahip değildir.

Bu durumda mahkemece; döner sermaye saymanı, vergi denetmeni ve hastane idarecisinden oluşacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan uyuşmazlık hakkında rapor aldırılması ve sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, konunun uzmanı olmayan bilirkişice hazırlanan raporun esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu durumda mahkemece; döner sermaye saymanı, vergi denetmeni ve hastane idarecisinden oluşacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan uyuşmazlık hakkında rapor aldırılması ve sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, konunun uzmanı olmayan bilirkişice hazırlanan raporun esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12819, Karar No: 2023/19916, Tarih: 14.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12819 E.  ,  2023/19916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/348 E., 2016/89 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 8 ay hapis cezası, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, suçu işlediğine ilişkin kesin bir durumun bulunmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ile takdiri indirimin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, yalnızca mağdur beyanları ile ceza verilip lehe hükümlerinin uygulanmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin dikkate alınmadığına ve resen dikkate alınacak nedenlerle, usul ve Yasa'ya aykırı kararın bozulması talebine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü alkollü olan sanığın çevreyi rahatsız ettiği iddiası ile yapılan ihbar üzerine mağdur polis memurlarının olay yerine giderek durumu araştırdıkları sırada sanığı elinde bira şişesi ile görmeleri sonrasında sanığın apartmana kaçtığı, mağdurların herhangi bir işlem yapmadan ayrıldıkları, daha sonra sanığın ilçe emniyet müdürlüğünü arayarak bu kez kendi kendisini ihbar ettiğinin polis memurlarınca tespit edildiği, son ihbar üzerine olay yerine gidip sanığa idari işlem yapmak istemeleri üzerine sanığın “A...na koyduğumun çocukları siz kim oluyorsunuz, ananızı s...rim, sizi burada yaşatmayacağım.” dediği, ardından mağdur ... A.'ya saldırarak vurmak suretiyle yaraladığı, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Seabepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Seabepleri Yönünden

Mağdurların aşamalarda değişmeyen anlatımları, olay tutanağı ve sanık savunması, mağdur ... A'nın adli muayene raporu, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediğine ve takdiri indirim, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, seçenek yaptırımlara çevirme ile erteleme hükümlerinin uygulanmamasına, mağdur sayısı dikkate alındığında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümlerde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, hakaret suçu yönünden oy birliğiyle, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Olay tarihinde alkollü olan sanığın, kendisini ihbar etmesi üzerine olay yerine gelen görevliler tarafından idari işlem yapılmak istendiği sırada görevlilere karşı tehdit içerikli sözler söylemek suretiyle direndiğinden bahisle görevi yaptırmamak için direnme suçundan dolayı TCK’nın 265/1 inci maddesi ile mahkûmiyet kararı verilmesinde sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın, sanığın aynı olayda birden fazla görevliye direndiğinden bahisle TCK’nın 43/2 inci maddesinin uygulanması hususunda sayın çoğunluk ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.