muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8295, Karar No: 2024/788, Tarih: 13.02.2024

3. Değerlendirme

Dava, çocuğun, velâyet sahibi annesinin bekarlık soyadını kullanmasına izin davasıdır. Boşanma sonrası velâyet hakkına sahip davacı anne çocuğun üstün yararı varsa çocuğa kendi bekarlık soyadının verilmesini isteyebilir. Sadece velâyet hakkına sahip olmak, velâyet hakkına sahip davacı anneye bekarlık soyadını çocuğuna kendiliğinden verme hakkını kazandırmaz. Burada çocuğun üstün yararı göz önünde tutulur. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Somut olayda, velâyet hakkına sahip davacı anne kendi soyadı ile çocuğun soyadının farklı olmasının çocuğu olumsuz şekilde etkilediğini ileri sürmüş ve çocuğun soyadının bekarlık soyadı olan "Unakıtan" ile değiştirilmesini talep etmiş ise de; dosya kapsamından anlaşıldığı üzere, davacı annenin çocuğun soyadının bekarlık soyadı ile değiştirilmesini haklı ve meşru nedenlerle ispatlayamadığı gibi çocuğun üstün yararı bulunduğunu da kanıtlayamamıştır. Davacı anne tarafından açılan kişisel ilişkinin kaldırılması davasının kapsamı ve bu dosyada alınan uzman raporu ile eldeki dosya kapsamı değerlendirildiğinde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18788, Karar No: 2015/15081, Tarih: 08.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18788 E.  ,  2015/15081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada 1 parsel sayılı 328,37 metrekare ve 110 ada 11 parsel sayılı 7527,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ..., 105 ada 17 parsel sayılı 4561,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 105 ada 18 parsel sayılı 1215,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... , 105 ada 19 parsel sayılı 1215,84 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 110 ada 9 parsel sayılı 7653,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bir kısım davalılar murisi ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu kayıtlarına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26026, Karar No: 2019/22900, Tarih: 10.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26026 E.  ,  2019/22900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 23/04/1997-22/04/2008 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davacının ücretlerinin eksik ve zamanında ödenmemesi, kötü muamele, yıllık izinlerin kullandırılmaması nedeniyle davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini, işten ayrılma sürecinde davacıya okutulmadan bir kısım belgeler imzalatıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işe başlama tarihinin 01/05/1999 olduğunu, davacının hiçbir sebep olmadan işyerini terk ettiğini, çağrılmasına rağmen işe dönmemesi üzerine kıdem tazminatının ödenerek feshin kabul edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, Mahkemece davacının kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacağı hüküm altına alınmış ise de, dosya kapsamında 02.04.2008 tarihli kıdem tazminatı bordrosu ile 2008/Nisan tarihli ücret ödeme fişi bulunmaktadır. Davacının imzasını içeren her iki belgede davacıya 5.217,31 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı görülmektedir. Davacı, yargılama sırasında ücret hesap pusulaları ile bordrolardaki imzaların kendisine ait olmadığını ileri sürmüş olup, Adli Tıp Kurumunca yapılan imza incelemesinde ücret hesap pusulaları ile bordrolardaki imzaların davacıya ait olmadığını belirlenmiştir. Mahkemece, davalı tarafından davacıya kıdem tazminatı olarak 5.217,31-TL ödeme yapıldığına ilişkin sunulan makbuza, ... Fizik İhtisas Dairesinin 07/11/2014 tarihli raporuna göre ücret hesap pusulası altındaki imzanın davacıya ait olmadığının belirlenmesi karşısında itibar edilmemiş ise de, dosya kapsamından 02/04/2008 tarihli kıdem tazminatı bordrosu ile Nisan 2008 tarihli ücret ödeme fişi üzerinde imza incelemesi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı asil yargılama sırasında “Bana gösterdiğiniz iş yeri dosyasında sunulan maaş bordroları ile ücret ödeme fişi ve kıdem tazminatına ilişkin bordrodaki imzaların hiç biri bana ait değildir, ben çalıştığım süre içerisinde maaş bordrosu imzalamadım bana da herhangi bir bordro verilmedi, 2007 yılında işten çıkarılırken bana ... (davalının oğlu) bir kağıt imzalattı, kağıt katlı olup üzeri bana okutulmadı.” şeklindeki beyanı ile söz konusu belgelerdeki imzalara da itiraz etmiştir. Adli Tıp Kurumu raporunda ise, “inceleme konusu "Maaş Bordroları" ve "Ücret Hesap Pusulaları"nda ...'a atfen atılı basit tersimli imzalarla ...'ın basit tersimli, polimorf mukayese imzaları arasında; tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir, hız ve baskı derecesi bakımından uygunluk ve benzerlikler saptanmadığından söz konusu maaş bordroları ve ücret hesap pusulalarındaki imzaların mevcut mukayese imzalarına kıyasla ...'ın eli ürünü olmadığının kabulü gerektiği” şeklinde görüş bildirilmiştir. Hal böyle olunca mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporunun hatalı değerlendirilmesi suretiyle, dosya kapsamındaki ücret ödeme fişi ile kıdem tazminatı bordrosuna itibar edilmeden sonuca gidilmesi yerinde değildir. Bu sebeple davacının dosya kapsamında sureti bulunan 02/04/2008 tarihli kıdem tazminatı bordrosu ile Nisan 2008 tarihli ücret ödeme fişindeki imzalara itirazı olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı, davacının beyanına göre gerekirse bu belgelerin asılları üzerinde imza incelemesi yaptırılmak suretiyle oluşacak sonuca göre söz konusu belgelerdeki ödeme tutarının mahsubu gerekip gerekmediği yönünde bir karar verilmelidir. Mahkemece hatalı hukuki değerlendirme yapılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15851, Karar No: 2017/3954, Tarih: 27.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15851 E.  ,  2017/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı bulunan sebeplerden düşeceğinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14019, Karar No: 2017/12833, Tarih: 28.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14019 E.  ,  2017/12833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak, sayaç okuma bedeli, iletim dağıtım bedeli, perakende satış hizmet bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak,PSH,iletim,dağıtım,sayaç okuma bedeli olmak üzere 5 kalem bedeli tahsil ettiğini,yine kayıp kaçak bedeli üzerinden enerji fonu,TRT payı ve BTV ile tüm bu kalemler üzerinden KDV tahsil ettiğini ileri sürerek,fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak şimdilik 1.000,00 TL'nin kendisinden tahsil edildiği tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş;22.10.2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 13.999,02 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı,kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiş ;Dairemizin 19.12.2016 Tarih 2016/7751 Esas 2016/15363 Karar Sayılı ilamla :" karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği ..." gerekçesiyle bozma konusu yapılmıştır .

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ; "Konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına "karar verilmiş ; sözkonusu karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davalı vekilinin yargılama giderine ilişkin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davalı vekilinin yargılama giderine ilişkin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilmesi gerekir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Bozma ilamı sonrası verilen "davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümde " yargılama gideri hesaplanırken ilk bozma ilamı öncesi davalı tarafından yatırılan 319,40 TL harcın dikkate alınmaması hatalı olmuştur. Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. maddede açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. maddelerde açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 6. bendinde yer alan ‘Davalı tarafından yapılan 69,10 TL yargılama giderinden haklılık oranına göre hesaplanan 27,97 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, bakiyesinin davalı üzerinde bırakılmasına ’ sözcüklerinin çıkarılarak yerine " Davalı tarafından yapılan 388,50 TL yargılama giderinden haklılık oranına göre hesaplanan 157,20 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,bakiyesinin davalı üzerinde bırakılmasına" sözcüklerinin yazılarak,hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

, 28.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8103, Karar No: 2018/703, Tarih: 16.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/8103 E.  ,  2018/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Karar tarihinde, başka suçtan Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurum'unda hükümözlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'in kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10552, Karar No: 2013/13127, Tarih: 11.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10552 E.  ,  2013/13127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar : 1-Kiptaş İst Konut İmar Planı Ulaşım Turizm

San.ve Tic. A.Ş.vekili Av.Habibe ...

2-İett İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili

Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin otobüs şoförü olduğunu ve İ.E.T.T işçisi olarak işe başladığını, daha sonra kadrosunun...Büyükşehir Belediyesi bünyesinde yer alan...Ulaşım A.Ş’ de gösterildiğini, davacının kesintisiz çalışıp aynı işi yaparken kadrosunun yine...Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan KİPTAŞ’ a geçtiğini, kağıt üzerine KİPTAŞ işçisi olarak gözükmesine rağmen İ.E.T.T işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren İ.E.T.T işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren İ.E.T.T’ nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı İ.E.T.T vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının KİPTAŞ işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının İETT ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanma isteğinin yasal olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden zaten yararlandığını, İ.E.T.T bir kamu kurumu olması nedeniyle gerek işçi gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama nedeniyle de davacının İ.E.T.T kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan KİPTAŞ tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde İ.E.T.T’ nin rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar her hangi bir itirazının söz konusu olmadığını, davalı ... vekili; davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının KİPTAŞ’ ın personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile sabit olduğunu, KİPTAŞ’ ın...Büyükşehir Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile KİPTAŞ arasında imzalanan iş sözleşmesinin geçerli olduğunu, KİPTAŞ ’ın davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasını aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, “Davacı ve davalı ... arasında hizmet sözleşmesi mevcuttur .Davacı davalıların muvazaalı işlem yaptıklarını iddia etmiştir .Muvazaa tarafların gerçek iradelerine uymayan üçüncü kişileri aldatmak amacı ile yapılan işlemlerdir .Davalıların davacıyı işe almak dışında gerçekte yapmak istedikleri gizli işlemin ne olduğu ve muvazaa anlaşması ispat edilmiş değildir. Davacı davalılar arasındaki muvazaanın bilirkişi raporu ve Bçm müfettişi raporları ile belli olduğunu davalıların açtıkları davaların reddedildiğini bu nedenle muvazaa iddialarının mahkeme kararı ile tespit edildiğini ileri sürmüş ise de davalı İETT 'nin diğer davalı ... ile hizmet alımı ihalesine dayanarak hizmet alımı sözleşmesi yapılmasının nedeni, davacı tarafın da kabul ettiği gibi merkezi yönetimin yasal kurallara dayanarak izin vermemesidir. Davalı İETT'nin personel ihtiyacını hizmet alım sözleşmesi ile karşılamasında yasal bir engelde bulunmamaktadır. Davacı, davalılar arasında muvazaa olduğunu iddia etmekteyse de davacı uzun yıllardır,...Ulaşım ve Kiptaş işçisi olarak çalışmakta olup, davacının bu şirketlerde çalışmadığını ileri sürmesi, kendi muvazaasına dayandığını gösterir, hiç kimse kendi muvazaasına dayanarak hak iddia edemez. Aynı mahiyette açılmış bulunan...11. İş Mahkemesinin 2008/153 Esas 2009/213 Karar sayılı dosyası ile açılan davanın reddine karar verilmiş olup bu karar Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2009/38391 Esas 2012/4447 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır....11. İş Mahkemesinin Yargıtay denetiminden geçen, bu kararı güçlü delil niteliğinde olup, mahkememizce de itibar edilmiştir. Davacı tarafın ileri sürdüğü Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunun iptaline ilişkin davalılar tarafından açılan davanın reddine dair mahkeme kararına ise Yargıtay denetiminden geçmeden kesinleşmesi nedeni ile itibar edilmemiştir” gerekçesi ile açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı İ.E.T.T işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 2‘nci maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.