muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/203, Karar No: 2007/224, Tarih: 06.11.2007

” (CGK.- 08.12.1986-6/328-573) demiştir.

“Suç tarihinde Mersin Devlet Hastanesinde kadın doğum uzmanı olarak görev yapan sanığın, görevi nedeniyle gerçeğe aykırı rapor düzenlediğinin iddia edilmesi karşısında, sübutu halinde eyleminin 765 Sayılı TCK.nun 339 (5237 Sayılı Yasanın 204/2) maddesine uygun suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli ağır ceza mahkemesine aittir.”

” (6.CD.- 17.04.2006- 9406/3806).

“Sanıkların Z....’dan doğma ve sanık H....’dan olma M.....’yı, sanık K..... ve Y.... bağıtlı eşinden dünyaya gelmiş gibi Mernis doğum tutanağı düzenleterek, bu belgeyle Nüfus Kütüğüne tescil ettirmek biçimde gerçekleşen eylemleri 765 sayılı TCY’nın 342/1, 80. maddelerine uygun suçu oluşturmuştur.”

” (6.CD. -19.12.2006- 4082/14275).

“Özel Motorlu Taşıtlar Kursu sahibi olan sanık Ö... Ö......’in, Finike’de otel işletmeciliği yapan diğer sanık C.... K... aracılığı ile ulaştığı kişilere, kursa devam etmedikleri halde, devam etmiş gibi gösterip, sahte sürücü sertifikaları düzenleyip, sürücü belgeleri almalarını sağlamış olduklarının anlaşılması karşısında, 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Yasasının 49. maddesi yollamasıyla memurun resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturan eylemleri nedeniyle (…

…) 765 sayılı TCY.nın 342/1, 80. maddeleri yerine yazılı biçimde (…

…) uygulama yapılması yasaya aykırıdır.”

” (6.CD.- 06.12.2006 - 7457-1287).

“Başka bir kadının doğurduğu çocuğu, kendi karısından doğmuş gibi gösterip nüfus kütüğüne tescil ettirerek nesebi değiştirme eylemi 765 sayılı TCK.nun 342/2. maddesine uygundur.”

” (5.CD.- 28.11.2005 - 7254/22493).

“TCY.nın 355 maddesi yollaması ile 356. maddesindeki belgelerden sayılan Motorlu Taşıtların Satış veya Devrine Ait İlişik Kesme Belgesi’nin sahte biçimde düzenlenip kullanılması ile kalmamış, sözü edilen belgenin tevdii suretiyle özü itibariyle “

“sahte noter satış sözleşmesi”

”nin düzenlenmesi ve trafik kayıtlarında tescili sağlanmış, böylelikle sahtecilik fiili 342. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken bir nitelik kazanmıştır”

” (CGK. - 28.6.2005- 11/82-84)

Yasa koyucu 765 sayılı TCK.nun 339. maddesinde resmi belgedeki sahteciliği yaptırıma bağlarken, bazı belgelerdeki sahteciliği kamu güvenliğini bozmaktaki etkinliği yönünden daha hafif görerek 355. maddeyi kabul etmiştir.

765 sayılı TCY.nın 339 ncu maddesi kural olarak bir memurun memuriyetini icrada tamamen veya kısmen sahte bir “

“varaka”

” düzenlemesini suç saymaktadır.Buradaki “

“varaka”

”, yazılı kağıt, tutanak, “

“anlamlarına gelir. Oysa 355 nci maddede, “

“varakadan”

” değil “

“vesika”

”dan söz edilmiştir. Maddede “

“vesika”

”ya örnek olarak, “

“iyi haline veya yoksulluğuna veya sair hallere dair yalan olarak şahadet eyleme”

” gösterilmektedir. Vesika, sadece ilgisine verilen bir “

“belge”

765 sayılı TCY.nın 339 ncu maddesi kural olarak bir memurun memuriyetini icrada tamamen veya kısmen sahte bir “

“varaka”

” düzenlemesini suç saymaktadır.Buradaki “

“varaka”

”, yazılı kağıt, tutanak, “

“anlamlarına gelir. Oysa 355 nci maddede, “

“varakadan”

” değil “

“vesika”

”dan söz edilmiştir. Maddede “

“vesika”

”ya örnek olarak, “

“iyi haline veya yoksulluğuna veya sair hallere dair yalan olarak şahadet eyleme”

” gösterilmektedir. Vesika, sadece ilgisine verilen bir “

“belge”

”dir. Varaka ise, belgeden daha geniş anlam ve içeriğe sahiptir. Aralarındaki farkı ortaya koymak için yasa koyucu, kamu güveni ile ilgisi daha fazla olması nedeniyle 339 ncu maddede “

“varaka”

”, 355 nci maddede “

“vesika”

” ya yer vermiştir. Yasa koyucu, vesika ile varakanın farkını ortaya koyabilmek amacıyla, bir kimsenin statüsü hakkında bilgiyi içeren belgelerin neler olduğunu 355 nci maddede. “

“iyi hal”

” “yoksulluk”

” ve buna benzer belgeleri ifade etmek üzere “

“sair hallere dair”

” demek suretiyle kamu düzeni bakımından daha hoşgörüyle karşılanabilir belgelerden söz etmiş ve bunları 339 ncu maddeye oranla daha az yaptırıma bağlamıştır.

765 sayılı TCK.nun 355. maddesine göre memur; bir hizmetten veya memuriyetten kurtulmaya, menfaat kazanmaya dayanak olacak şekilde bir kişinin iyi halliliğine, yoksulluğuna veya sair hallere ilişkin yalan beyanda bulunmalıdır.

Ceza Genel Kurulunun 25.6.1984 gün ve 41/248 sayılı, 18.11.1985 gün ve 229/581 sayılı kararları ile 6. Ceza Dairesi ve 11. Ceza Dairesinin kararları bu doğrultudadır. Gerçeğe aykırı olarak yoksulluk, ikametgah, çiftçi, iyi hallilik, ihtiyaç, hastalık, belgeleri ile koyun sahibi olunduğuna, kuraklıktan zarar görüldüğüne ilişkin belgeler, Yüksek 6. Ceza Dairesi tarafından 355. maddeye uygun kabul edilmiştir.

Burada sadece bir durum belirtilmektedir. Fakirdir, çiftçidir, iyi hallidir, gibi. Uygulamalar da aynı doğrultudadır. Suça konu yazıda “

“Dr. A.... U....., Akıncılar Köyü Sağlık Ocağı Tabibidir.”

” denmekle yetinilseydi TCK.nun 355. maddesinde yazılı suça uygun bir vesikanın varlığı kabul edilebilirdi.

Halbuki olayımızda sanıklar tarafından düzenlenen yazıda, Dr. A.... U.....’ın Kahta’da görev yaptığının belirtilmesi ile yetinilmemiş, tek doktor olduğu yazılıp askerliğinin tecili istenmiştir. Milli Savunma Bakanlığına bilgi verilmekle yetinilmeyip bir talepde bulunulmuş ve bu istek yerine getirilerek 9.5.2002 tarihinde Asker Alma Dairesi tarafından sanık A.... U.....’ın askerliği 26.2.2003 tarihinde kadar ertelenmiştir. Gerçeğe aykırı, olarak tecil kararı alınmasını isteyen, kararın alınmasını sağlayan sahte yazı; bir durumu belirlemenin ötesine geçmiş, ASAL’a gerçeğe aykırı olarak askerliğin ertelenmesi kararını aldıran, sahte belge düzenlenmesini isteyen, bir yazı olmuştur.

Sanıklardan Dr. A.... U.....’ın askere alınması gerçeğe aykırı evrak ile ve hileli bu yollarla 26.2.2003 tarihine kadar erteletilmiştir. Milli Savunma Bakanlığı durumu Sağlık Bakanlığına 9.5.2002 tarihli yazı ile bildirmiş, tebliğ edilerek tebellüğ belgesinin saklanması istenilmiştir. Sanık H... Ç.... imzası ile Muğla Valiliğine sevkin tehiri bildirilmiştir. Milli Savunma Bakanlığı yazısında Kahta dendiği halde sanık H... Ç...., sanığın Kahta’da olmayıp Muğla’da olduğunu bildiği için gelen yazıyı Muğla’ya göndermiştir.

MSB-Asal durumu Adıyaman Valiliğine 15.7.2002’de bir yazı ile bildirmiştir. Adıyaman Valiliği ise 25.07.2002 tarihinde böyle bir personel olmadığını bildirince, 7.8.2002 tarihinde durum Sağlık Bakanlığı’na sorulmuştur. Bunun üzerine Muğla’da seçim çalışmalarını yürüten sanığa telefon edilmiş, (önceki yazıyı iptal et) demesi üzerine de Milli Savunma Bakanlığına 14.8.2002 tarihli müsteşar imzalı bir yazı yazılmış ve “

“Kahta Akıncılar Köyü Sağlık Ocağı tabibi Dr. A.... U.....’ın 05.08.2002 de görevinden ayrıldığı belirtilip, askere sevk tehirinin iptali”

” istenmiştir.

MSB Asker Alma Dairesi Başkanlığınca bu kerre 04.09.2002 tarihinde sevk tehirinin iptaline, adı geçenin askere sevkine karar verilmiştir.

1992 yılından itibaren yerleşmiş Yargıtay kararlarında yapılan işleme değil, sonuca itibar edilmesi kabul edilmiştir. Diğer bir anlatımla, sanığın yaptığı sahtekarlık sonucu, bir başka belge düzenlenmişse sanık sonuçtan sorumludur. Örneğin sahte nüfus cüzdanı ile noterden araç satışında, sahte reçete ve fatura ile resmi kurumdan ilaç bedeli alınmasında, sahte gümrük beyannamesi ile mal ihraç etmiş gibi vergi iadesi alınmasında, sınav notunu yükselterek bir kimsenin işe girmesini sağlamada fail, sonuç resmi belgenin düzenlenmesinden sorumludur.

Bu itibarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıklar, sadece 15.04.2002 tarihli yazıdan değil gerçeğe aykırı olarak Milli Savunma Bakanlığı Askere Alma Dairesi Başkanlığı’na aldırılan gerçeğe aykırı askere sevk işleminin tehiri kararından da sorumludurlar. Bu nedenle eylem, TCK.nun 339/1. maddesinde yazılı suçu oluşturmaktadır.

Nitekim, bu dosyanın görüşülmesinden sonra 13.11.2007 günü Genel Kurulda görüşülen olayda, personel alımı için yapılan sınavda, puanları yükseltip işe alınmayı sağlayan sınav komisyonu üyesinin TCK.nun 341/son maddesi ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm, Yüksek 6. Ceza Dairesinin 09.09.2005 gün, 182/134 sayılı karar ile, sonuçta işe alınmayı sağlayan sanığın eyleminin TCK.nun 339, 80. maddelerine uygun olduğu gerekçesiyle bozulmuş ve bu bozma kararı Ceza Genel kurulunca da benimsenmiştir.

Böylece Ceza Genel Kurulunca 6.11.2007 ve 13.11.2007 günlerinde aynı konuda iki ayrı karar verilmesi istikrarı bozmuştur. Açıklanan nedenlerle 6.11.2007 tarihinden önceki ve bu tarihten sonraki kararlarda da kabul edildiği gibi olayda TCK.nun 355. maddesinin uygulanması olanaksızdır.

Böylece Ceza Genel Kurulunca 6.11.2007 ve 13.11.2007 günlerinde aynı konuda iki ayrı karar verilmesi istikrarı bozmuştur. Açıklanan nedenlerle 6.11.2007 tarihinden önceki ve bu tarihten sonraki kararlarda da kabul edildiği gibi olayda TCK.nun 355. maddesinin uygulanması olanaksızdır.

Öte yandan C. Başsavcılığının tebliğnamesinde eylemin TCK.nun 355. maddesine uygun bulunduğundan bahisle bozma isteminde bulunulduğunda bu görüşe iştirak edilmemiş, tebliğname karşılanmıştır. Bu gerekçe Yargıtay C. Başsavcılığınca yerinde görülmüş, eylemin TCK.nun 339. maddesine uygun bulunduğu kabul edilmiş, bu yönden bir itirazda bulunulmamıştır.

Hatta, TCK.nun 339. maddesine aykırı davranmak suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü onanarak hakkındaki karar kesinleşen sanık A.... U..... vekili ile sanık A....... K........’nun, eylemin TCK.nun 355. maddesine uygun bulunduğundan bahisle Dairemiz kararına itiraz edilmesi istemleri Yargıtay C. Başsavcılığınca 20.07.2007 tarihli yazıyla reddedilmiş, itiraz yoluna başvurmayı gerektirecek bir husus bulunmadığı belirtilmiştir. Sanık H... Ç.... vekilinin eylemin TCK.nun 355. maddesine uygun bulunduğu itirazları da Yargıtay C. Başsavcılığınca yerinde görülmemiştir.

Bu itibarla sanığın eylemi suç tarihinde yürürlükte olan ve lehe bulunan 765 sayılı TCK.nun 339. maddesine uygundur.

Yargıtay C. Başsavcılığı itirazına gelince: 14.8.2002 tarihli yazıdan dolayı dava açılmadığı, bu nedenle TCK.nun 80. maddesinin uygulanamayacağı ileri sürülmüştür. İddianamede olaylar anlatıldıktan sonra sanık H... Ç....’in 339/1, 31, 33. itiraz kapsamı dışında kalan A......, S....... ve A......’un 339/1, 31, 33. maddelerinin 2 kez uygulanması suretiyle cezalandırılmaları talep olunmuştur.

Mahkemeler sevk maddesi ile bağlı olmayıp iddianamede yazılı olayla bağlıdırlar. Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede ve bu iddianamenin dayanağı olup, atıfta bulunulan ön inceleme raporunda olaylar tek tek anlatılmış, tüm bu olaylar nedeniyle dava açılmıştır. İddianamenin yollamada bulunduğu raporda belirtilen tüm olaylar hakkında davanın açıldığının kabulü gerekmektedir.

Öte yandan 14.8.2002 günlü yazıdan dolayı dava açılmasa bile Dr. A.... U.....’ın Kahta’da çalıştığı, tek doktor olduğu askerliğinin ertelenmesini isteyen 15.4.2002 tarihli yazı, bu yazıya dayanılarak ASAL tarafından alınan karar, Milli Savunma Bakanlığının 9.5.2002 tarihli Sağlık Bakanlığına yazdığı yazı, Adıyaman Valiliğine yazılan yazıların her biri sahte birer resmi belgedir, varakadır. Sanık hakkında bu belgelerin sahte olarak düzenlenmesi ve düzenlettirilmesi nedeniyle dava açıldığı da bir gerçektir. Resmi belgede sahtecilik suçu düzenlemekle oluşur ve bir amacın gerçekleşmesi için birden fazla belge düzenlemesinde 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinde kabul edilen zincirleme suç hükümleri uygulanmalıdır. Bu nedenle sanık hakkında TCK.nun 80. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamaktır.

Yargı kararları da bu doğrultuda olup her kitapta bulunan içtihatlardan birkaçı aşağıdadır:

Sahte özel vekaletname ve vergi makbuzları ile sahte kati satış senedi düzenlenmesi TCK. nun 342, 80. maddelerine uygundur. ( 6. C.D.- 23.1.1995- 720/333 .)

Bazı ilaç küpürleri ile reçetelerin sahte olmasında TCK.nun 342, 80. maddeleri uygulanmalıdır. ( 6.C.D.- 13.12.1994-12645/12185)

Sahte sevk belgesi, reçete ve faturalarla ilaç bedeli alınması TCK.nun 342/1, 80. maddelerine uygundur. (6.C.D.- 12.3.1993 -1418/2623)

Tapudan satışı sağlamaya yönelik olarak birden fazla sahte belge düzenlenmesi aynı suç işleme kararı altında işlendiğinden TCK.nun 342, 80. maddeleri uygulanmalıdır. (6. C.D.- 6.2.1992-453/886 )

Taklit nüfus cüzdanı ile noterde sahte vekaletname düzenlettirilmesinde TCK.nun 342/2, 80. maddeleri uygulanmalıdır. ( 6. C.D.- 2.11.1988-10459/11738)

Hem sahte vekaletname düzenlenmesi hem de vekaletnamenin tapuda kullanılmasında TCK.nun 80. maddesinin uygulanmaması yasaya aykırıdır. (6.C.D.- 24.6.1996- 7281-2003)

Hastanede yatmayan hasta hakkında giriş, hasta kabul, muayenehane, müşahade kağıdı düzenlenmesi TCK.nun 339, 80. maddelerine uygundur. (6. C.D.-28.9.1995-9055/9214)

Sahte nüfus cüzdanı ile noterde sahte vekaletname ve ibraname düzenletme TCK.nun 342/2, 80. maddelerine uygundur. (6. C.D.- 1.7.1997-7688/7533)

Sahte vekaletname ile sahte boşanma ilamı alınmasında TCK.nun 80.maddesi uygulanmalıdır. (6.C.D.- 17.4.1996-2356/4454)

Sahte faturalara uygun beyanname verip ithalat –

– ihracat yapılmasında TCK.nun 80. maddesi uygulanmalıdır. (6.C.D.- 19.1.1996- 14000/368 ve 28.9.1995- 8341/9218)

Açıklanan nedenlerle, sanık A.... U.....’ın askere gitmemesini sağlamak amacıyla, onu olağanüstü hal bölgesinde çalışıyormuş gibi göstererek sahte varaka düzenleyip askerliğinin ertelenmesi konusunda gerçeğe aykırı karar aldırmak suretiyle amacına ulaşan sanığın sonuçtan sorumlu olması nedeniyle, yapılan ve yaptırılan sahte belge sayısı da gözetilerek suç tarihinde yürürlükte olan ve lehe bulunan 765 sayılı TCK.nun 339/1, 80. maddeleriyle cezalandırılması gerektiğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.”

” görüşüyle,

Bir kısım Kurul Üyesi; “

“eylemin sabit olmadığı”

” görüşüyle,

Diğer Kurul Üyeleri ise; “

“Yerel Mahkemenin suç niteliğine ilişkin değerlendirme ve uygulaması ile bunun onanmasına dair Özel Daire kararının isabetli olduğunu”

” belirterek itirazın reddi gerektiği yolunda karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin sanık H... Ç.... hakkındaki hükmün onanmasına ilişkin 23.05.2007 gün ve 3878-3613 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

” görüşüyle,

Diğer Kurul Üyeleri ise; “

“Yerel Mahkemenin suç niteliğine ilişkin değerlendirme ve uygulaması ile bunun onanmasına dair Özel Daire kararının isabetli olduğunu”

” belirterek itirazın reddi gerektiği yolunda karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin sanık H... Ç.... hakkındaki hükmün onanmasına ilişkin 23.05.2007 gün ve 3878-3613 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin sanık H... Ç....’in resmi belgede zincirleme biçimde sahtecilik suçundan mahkûmiyetine dair 08.07.2005 gün ve 49-101 sayılı hükmünün suçun nitelendirilmesinde ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasındaki yanılgılar nedeniyle BOZULMASINA, bozma nedenlerinin mahkum olan diğer sanıklara 1412 sayılı CYUY’nın 325. maddesi uyarınca sirayeti hususunun Yerel Mahkemece dikkate alınmasına,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, eylemin sübutu yönünden 16.10.2007 günlü birinci müzakerede, diğer hususlar yönünden ise 06.11.2007 günü gerçekleştirilen ikinci müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6081, Karar No: 2016/15664, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6081 E.  ,  2016/15664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; kurul kararlarının iptal edilemediği sürece geçerliğini koruyacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4945, Karar No: 2014/7948, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4945 E.  ,  2014/7948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Koruma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)