muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/79, Karar No: 2023/1625, Tarih: 25.05.2023

II. CEVAP

Davalı; 11.05.2015 tarihli teslim makbuzuna istinaden 31.08.2016 vadeli, 110.000 TL bedelli çek ile Türkiye Yüksek Tahsil Gençliği Öğrenim ve İhtisas Vakfı'na elden bağışlama vaadinde bulunduğunu, davalı vakfa bağışlamada bulunurken, tahsilat makbuzunda da öğrencilere burs verilmek kayıt ve şartı ile Türk Borçlar Kanunu'nun 291 inci maddesinin birinci maddesi uyarınca yüklemeli bağışlama vaadinde bulunduğunu, bağışlanan mükellefiyet gereği bir şeyi yapmayı/burs vermeye üstlendiğini, bağışlama vaadinde 11.05.2015 tarihinde bulunduğunu ancak bu tarihten sonra ticari hayatındaki esaslı bozulmalar ve çeklerinin dönmesi sebebiyle yaşadığı sıkıntılardan dolayı esaslı zarara uğratıldığını, malvarlığının bağışlamayı yerine getiremeyecek duruma geldiğini, İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/1120 E. sayılı dosyası ile bağıştan rücu istemli olarak dava ikame edildiğini, halen derdest olduğunu, ticari bir ilişkiye dayanmayan bu çeke ilişkin olarak dönme hakkı kanunen bir imkanı olup bu imkanı kullandığını, davanın 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 295 vd. maddeleri gereğince bağıştan rücuya dayalı bedel istemine ilişkin olduğunu, tek taraflı irade açıklaması ile bağışlamadan rücu ettiğini, bu çeki bir ticari ilişkiye binaen bir mal veya hizmet karşılığı vermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; takip dayanağının davalı tarafından keşide edilen 31.08.2016 keşide tarihli süresinde bankaya ibraz edilmeyen yazılı belgeye dayalı olduğu, bu şekli ile yazılı belgeyi elinde bulunduran yetkili hamilin temel ilişkiye dayalı olarak alacağın varlığını ispatlaması gerektiği, davalı tarafından takibe konu edilen belge yönünden İstanbul Anadolu 3.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/1120 E., 2018/21 K. sayılı dosyasında menfi tespit davası açıldığı ancak davanın 675 Sayılı Kanun Hakkındaki Kararnamenin 15 inci maddesi ve 670 Sayılı OHAL kapsamında alınması gereken tedbirler hakkındaki Kanun Hükmündeki Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava şartı yokluğundan reddine karar verildiği, davalı tarafından açılan bu davada KHK kapsamında alacağın var olmadığının tespitinin istendiği ancak açılan davada yasal engel bulunduğu, dava konusu belgenin davalı tarafından elkonulan Türkiye Yüksek Tahsil Gençliği Öğrenim ve İhtisas Vakfına burs olarak verilmek şartı ile verildiği, bu hususun ihtilafsız olduğu, davalının söz konusu belgeyi koşullu bağış olarak verdiği, el konulan vakfın kayıtlarının incelenmesinden davalının belgeyi teslim ettiği tarih ile keşide tarihi arasında burs verilen öğrencilerin kaydına ulaşılamadığı ancak önceki yıllara ilişkin kayıtların incelenmesinden bir kısım öğrencilere vakıf iktisadi işletmelerinde indirim uygulandığı, bir kısım öğrencilerin yurt giderlerinin karşılandığı bazı öğrencilere vakıf iktisadi işletmelerinde indirim uygulandığı, dava dışı el konulan vakfın alınan bu kararlar ve ödemelerinin burs olarak değerlendirilemeyeceği ve davalının bağıştan dönme koşulunun oluştuğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; eksik inceleme ile karar verildiğini, davalı şirketin dava konusu çeki dava dışı kapatılan vakfa 11.08.2015 tarihinde verdiğini, çekin vade tarihinin 31.08.2016 olduğunu, bağışlamanın geri alınması koşullarının gerçekleşmediğini, öğrencilere burs verilmek şartı ile bağışlandığı kabul edilse dahi dava konusu çekin vadesinden önce, tahsili sağlanmadan öğrencilere burs olarak verilmesinin mümkün olmadığını, çekin bedelinin vadesinde tahsil edildikten sonra öğrencilere burs olarak verilebileceğini, çekin lehtarı olan vakfın kapanması ile bu vakıfların tüm mal varlıkları vakıflar idaresine geçtiği gibi bu malların amaca uygun olarak kullanması hakkı da vakıflar idaresine geçtiğini, Vakıflar idaresi dava konusu çekin vadesi geldiğinde çeki tahsil edilebilseydi öğrencilere burs verilmesi yönündeki bağış şartını yerine getirebileceğini, dava konusu çek tahsil edilmediğinden bağış şartının öğrencilere burs verilmesinin mümkün olamadığını, vakıflar idaresi tarafından bağış koşulunun gerçekleştirileceğinin göz ardı edildiğini, dosya kapsamına sunulan 11.05.2015 tarihli tahsilat makbuzunun kapatılan vakıf tarafından verildiğine dair bir emare (imzasız, kaşesiz) bulunmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte davalı taraf bağışlamanın geri alınmasını yasal süresi içerinde kullanmadığını, sürenin hak düşürücü süre olduğunu, sürenin sona ermesi ile bağışlamanın geri alınması hakkının sona erdiğini, dava konusu çekin kapatılan vakfa teslim tarihinin 11.05.2015 olduğu gözetildiğinde davalı şirketin yasal süresi içerisinde de bağışlamadan da dönmemiş olduğundan İlk Derece Mahkemesince bağıştan dönme koşulunun oluştuğu gerekçesi ile davanın reddi kararının yerinde olmadığını, yasal süresi içerisinde bağışlamadan dönme iradesini kullanmayan davalı şirketin dava konusu çekin 31.08.2016 vade tarihinden sonra dava konusu icra takibinden sonra bağışlamadan döndüğünü iddia etmesinin kötü niyetli olarak hareket ettiğinin göstergesi olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı şirketin, davaya konu çeki davacı kuruma öğrencilere burs olarak kullanılması şartıyla verdiği ve bu durumu dosyaya ibraz ettiği makbuzla da ispatladığı, çek kambiyo senedi vasfını kaybetmekle temel ilişkinin değerlendirilmesi gerektiği, Kanun Hükmünde Kararname kapsamında kapatılan vakfın ticari faaliyette bulunduğuna ilişkin dosyada herhangi bir iddianın bulunmadığı, davalının söz konusu çeki başka amaçla verdiğine ilişkin davacının somut açıklaması olmayıp davalının savunmasına karşı bağışın şartına uygun kullanıldığını belirttiği, bu hususta vakfın defterlerinin incelendiği, davalının çeke ilişkin açtığı senedin iptali davası İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/1120 E., 2018/21 K. sayılı kararıyla kesin olarak dava şartı yokluğundan usulden reddedildiği, senet lehdarı vakfın kapandığı ve şartın gerçekleşmesinin mümkün olmadığından davalı lehine bağıştan rücu şartlarının oluştuğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde sunduğu nedenleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketin keşide ettiği, 667 sayılı KHK kapsamında kapatılan vakfın lehtarı olduğu çeke ilişkin başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 808 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre; çekin süresinde muhatap bankaya ibraz edilmesi, ibraz günü de gösterilmek suretiyle, çekin üzerine yazılmış olan tarihli bir beyanla tespit edilmesi gerekir. Aksi takdirde alacaklı müracaat hakkını kaybeder.

2. 6102 sayılı Kanun'un 796 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince; bir çek, düzenlendiği yerde ödenecekse on gün, düzenlendiği yerden başka bir yerde ödenecekse bir ay içinde muhataba ibraz edilmelidir.

3. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 295 inci (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 244 üncü) maddesi;“Bağışlayan, aşağıdaki durumlardan biri gerçekleşmişse, elden bağışlamayı veya yerine getirdiği bağışlama sözünü geri alabilir ve bağışlananın istem tarihindeki zenginleşmesi ölçüsünde, bağışlama konusunun geri verilmesini isteyebilir:

1.Bağışlanan, bağışlayana veya yakınlarından birine karşı ağır bir suç işlemişse.

2.Bağışlanan, bağışlayana veya onun ailesinden bir kimseye karşı kanundan doğan yükümlülüklerine önemli ölçüde aykırı davranmışsa.

3.Bağışlanan, yüklemeli bağışlamada haklı bir sebep olmaksızın yüklemeyi yerine getirmemişse.” şeklinde hükme bağlanmıştır.

1.Bağışlanan, bağışlayana veya yakınlarından birine karşı ağır bir suç işlemişse.

2.Bağışlanan, bağışlayana veya onun ailesinden bir kimseye karşı kanundan doğan yükümlülüklerine önemli ölçüde aykırı davranmışsa.

3.Bağışlanan, yüklemeli bağışlamada haklı bir sebep olmaksızın yüklemeyi yerine getirmemişse.” şeklinde hükme bağlanmıştır.

4. 6098 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinde; Bağışlama sözü veren, aşağıdaki durumlarda sözünü geri alabilir ve onu ifadan kaçınabilir:

1. Elden bağışlanılan bir malın geri verilmesini isteyebileceği sebeplerden biri varsa.

2. Mali durumu, sonradan sözün yerine getirilmesini kendisi için olağanüstü ağır kılacak ölçüde değişmişse.

3. Bağışlama sözü verdikten sonra, kendisi için yeni aile yükümlülükleri doğmuş veya bu yükümlülükleri önemli ölçüde ağırlaşmışsa.

Bağışlama sözü verenin borcunu ödeme güçsüzlüğü belirlenir veya iflasına karar verilirse, ifa yükümlülüğü ortadan kalkar.

5. Aynı Kanun'un 291 inci maddesine göre; "Bağışlayan bağışlamasına yüklemeler koyabilir.

Bağışlayan, sözleşme gereğince bağışlanan tarafından kabul edilmiş olan yüklemelerin yerine getirilmesini isteyebilir.

Kamu yararına olarak bağışlamaya konulmuş olan bir yüklemenin yerine getirilmesini isteme yetkisi, bağışlayanın ölümünden sonra, ilgili kamu kurumuna geçer.

Bağışlama konusunun değeri, yüklemenin yerine getirilmesi masraflarını karşılamaz ve aşan kısım kendisine ödenmezse bağışlanan, yüklemeyi yerine getirmekten kaçınabilir."

3. Değerlendirme

1. 23.07.2016 tarihli 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında kapatılan Türkiye Yüksek Tahsil Gençliği Öğrenim ve İhtisas Vakfı lehine düzenlenen Asya Katılım Bankası A.Ş.ye ait ...Döküm San. ve Tic. Ltd. Şti. keşideli, 31.08.2016 keşide tarihli, 110.000 TL bedelli çek aslının 28.07.2016 tarihinde kararname kapsamında davacı kuruma devredildiği, 23.07.2016 tarihinde bankanın faaliyet izni kaldırıldığından çekin tahsil işleminin yapılamadığı, bunun üzerine davalı şirkete çek bedelinin ödenmesi için ihtarname gönderildiği, çek bedelinin ödenmemesi üzerine davalı şirket aleyhine genel haciz yoluyla icra takibi başlatıldığı, davalı tarafça icra takibine yapılan itiraz üzerine davacı tarafça temyize konu iş bu itirazın iptali davasının açıldığı görülmüştür.

2. Davaya konu çekin, ibraz süresi içerisinde muhataba ibraz edilmesi gerektiği, süresi içerisinde ibraz edilmeyen çekin kambiyo senedi olma vasfını yitirdiği, ibraz sürelerine uyulmayan çekin yalnızca yazılı delil başlangıcı kabul edileceği İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesince karar gerekçelerin de vurgulanmıştır.

2. Davaya konu çekin, ibraz süresi içerisinde muhataba ibraz edilmesi gerektiği, süresi içerisinde ibraz edilmeyen çekin kambiyo senedi olma vasfını yitirdiği, ibraz sürelerine uyulmayan çekin yalnızca yazılı delil başlangıcı kabul edileceği İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesince karar gerekçelerin de vurgulanmıştır.

3. Davacı tarafça, kapatılan vakfın davalı şirketten alacaklı olduğunu ispat etmesi gerekmekte olup, kapatılan vakfın davalı şirketten alacaklı olduğuna ve ticari faaliyette bulunduğuna dair delil sunulamamış, davalı taraf ise söz konusu çekin kapatılan vakfa öğrencilere burs olarak verilmek şartıyla elden bağışlama olarak verildiğini savunmuş, buna ilişkin olarak da 11.05.2015 tarihli tahsilat makbuzu adı altında belge sunmuştur. Her ne kadar davacı tarafça "Tahsilat Makbuzu "başlıklı belge kabul edilmemiş ise de, temel ilişkiye dayalı olarak alacağın varlığı ispatlanamadığı gibi davalının bağışlamadan dönme savunmasına karşı bağışlamadan dönme şartının gerçekleşmediği ileri sürülmüştür.

4. Davalı şirket tarafından davaya konu çekten dolayı borçlu olmadığının tespiti ve çekin bedelinin istirdadı talebiyle 31.08.2016 tarihinde İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesine 2016/1120 E. sayı ile açılan davada, Mahkemenin 23.01.2018 tarihli ve 2018/21 K. sayılı kararıyla; Kanun Hükmünde Kararname'nin 675 sayılı 29.10.2016 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 16 ıncı madde ve 15.08.2016 tarihli 670 sayılı OHAL kapsamında alınması gereken tedbirler hakkındaki KHK'nın 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğundan davanın reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

5. İlk Derece Mahkemesince, el konulan vakfın kayıtları üzerinde inceleme yapılmak suretiyle mali müşavir bilirkişisinden çekin tahsilat makbuzunda belirtilen tarihten (11.05.2018) keşide edildiği tarih (31.08.2016) arasında bu senet dolayısıyla herhangi bir burs ödemesi yapılıp yapılmadığı hususunda alınan raporda, burs verilen öğrencilerin listesine ulaşılamadığı ancak bu tarih öncesinde burs verilen öğrencilerin bulunduğu, söz konusu tarihler arasında bazı öğrencilere indirim uygulandığı, bazılarına vakfa ait iktisadi işletmede ücretsiz kalmalarına izin verildiği ve bu tutarların bahse konu vakıf tarafından iktisadi işletmeye aktarıldığı tespit edilerek, anılan hizmetin burs ödemesi olarak değerlendirilmesi gerekip gerekmediğinin takdirinin mahkemeye ait olduğu belirtilmiştir.

6. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesince; davaya konu senedin, davalı tarafça dosyaya sunulan makbuz da nazara alınarak öğrencilere burs olarak verilmek şartıyla bağışlandığı kabul edilmiştir.

6. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesince; davaya konu senedin, davalı tarafça dosyaya sunulan makbuz da nazara alınarak öğrencilere burs olarak verilmek şartıyla bağışlandığı kabul edilmiştir.

7. Tüm anlatılanlar kapsamında temyize konu kararda, senet lehtarı vakfın kapatılmış olması ve şartın gerçekleşmesinin mümkün olmaması nedeniyle davalı lehine bağıştan rücu şartının oluştuğunun kabulü gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi yerinde görülmekle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/216, Karar No: 2024/1563, Tarih: 28.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/216 E.  ,  2024/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/431 Esas, 2020/61 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Ret

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki endüstriyel tasarım hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 2009/05567 tescil numaralı "gıda saklama kabı" ve "kapak" çoklu tasarımlardan 1, 2 ve 3 no.lu ürünler ile davalı tarafın 2012/04076 tescil numaralı "kutu" ve "kutu kapağı" çoklu tasarımlardan 5 ve 6 no.lu tasarımlarıyla birebir aynı olduğunu, bu nedenle davalı adına tescilli 2012/04076 tescil numaralı çoklu endüstriyel tasarımdaki 5 ve 6 no.lu tasarımların hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın dava dosyasına ibraz edilen ürünlerinin, davacı adına tescilli endüstriyel tasarımda yer alan ürünle aynı olmadığını, söz konusu tasarıma dayanarak dava ikâme etmiş olmasına karşın, üretimini gerçekleştirdiği ürünler bu tasarımda yer alan ürünler olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın dava dosyasına ibraz edilen ürünlerinin, davacı adına tescilli endüstriyel tasarımda yer alan ürünle aynı olmadığını, söz konusu tasarıma dayanarak dava ikâme etmiş olmasına karşın, üretimini gerçekleştirdiği ürünler bu tasarımda yer alan ürünler olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 06.10.2015 tarihli ilk kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 30.09.2019 tarih, 2018/1248 E. ve 2019/5941 K., sayılı davanın reddi gerektiğine ilişkin kesin nitelikte bozma ilamına uyularak davaya konu tasarımların peynir kutusu tasarımları olduğu, kutuların zorunlu olarak belli parçalardan oluştuğu, tasarımlar arasındaki farklılığın bu zorunlu parçalar üzerinde yapılacak şekli değişikliklerle sağlanabileceği, tasarım uzmanı bilirkişilerden oluşan bilirkişi heyetince yapılan incelemeler sonucunda, her ne kadar davalının dava konusu 2012/04076 tescil no.lu endüstriyel çoklu tasarım tescil belgesindeki 5 ve 6 no.lu tasarımların davacı adına tescilli olan 2009/05567 tescil nolu çoklu tasarım tescil belgesindeki tasarımlara ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu belirtilmişse de bu görüşe katılmak mümkün olmamış ve karar vermeye yeterli görülmediği, tasarım tescil belgeleri incelendiğinde hükümsüzlüğü talep edilen davalıya ait tasarımın davacının tasarımından farklı olduğu, davacının tasarımına göre yenilik ve ayırt edicilik özelliklerinin mevcut olduğu, davacının tasarımı karşısında davalı şirketin tasarımı köşeli oluşturulmuş ve tasarıma beşgen şekli verildiği, davacının üçgen olan şeklinden uzaklaşıldığı, peynir ürünlerinin ambalajı için kullanılan tasarıma konu gıda kutusu ve kapağının seçenek özgürlüğünün sınırlı olduğu da dikkate alındığında hükümsüzlüğü istenen tasarımın farklı geometrik şekilleri içermesi nedeniyle davacı tasarımı karşısında yenilik ve ayırt edicilik niteliğini taşıdığı, tüm bu nedenlerle her iki tasarımın benzer olmadıkları, davalının tasarımının yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 05.10.2023 tarih, 2022/5664 E. ve 2023/5621 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararı onanmıştır.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 05.10.2023 tarih, 2022/5664 E. ve 2023/5621 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararı onanmıştır.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde; Mahkemece uyuşmazlığın teknik bilgiyi gerektirdiği kabul edilerek dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre hazırlanan denetime ve davayı aydınlatmaya elverişli bilirkişi raporlarına aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiğini, rapor yetersiz bulunuyor ise ek rapor ya da yeni heyetten rapor alınması gerektiğini, Mahkeme tarafından verilen kararların, usul hükümlerine, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu ve ilgili mevzuata, Yüksek Mahkeme uygulamalarına ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı adına tescilli endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğü koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri, 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 5, 6 ve 7 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 328,85 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9747, Karar No: 2018/1099, Tarih: 25.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9747 E.  ,  2018/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek süresinde verdiği cevap dilekçesi ile tanık deliline dayanmış, tanıkların isimlerini bildirmiş, adreslerini ise bildirmemiş ve masraf yatırmamıştır. Mahkeme tarafından adres ve masraf için yokluğunda verilen ihtaratlı kesin süre içeren duruşma tutanağı davalı tarafa usule uygun şekilde tebliğ edilmemiştir. Davalı erkeğin, açıkça tanık deliline dayanmaktan vazgeçmediği dikkate alındığında tanık adreslerini bildirmesi ile delil avansını yatırması için Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve 324. maddeleri uyarınca usule uygun şekilde kesin süre verilmesi, kesin süre sonrası masraf yatırdığı takdirde, bu tanıkları 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri uyarınca dinletme imkanı tanınması, toplanan diğer deliller birlikte değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK m.27) aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.01.2018(Prş.)

....