muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14207, Karar No: 2013/17152, Tarih: 23.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/14207 E.  ,  2013/17152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 2011 yılında vefat eden eşi murisinin, davalı şirkete ait işyerinde yükleme ve boşaltma elemanı olarak 01.08.2007-31.10.2007 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını iddia ederek bu sürelerin sigortalı çalışma olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafıdan temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir.

506 sayılı Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, mahkemece, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri de esas alınmak suretiyle kendiliğinden araştırma ilkesi benimsenmeli, sigortalılığın kabulü ve hüküm altına alınabilmesi için mutlak koşul niteliğindeki hizmet akdinin ve eylemli çalışmanın varlığı özel bir duyarlılık ve özenle ortaya konulmalıdır.

Eldeki davada, mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarına ve davalı işverenin davayı kabul ettiğine dair kuruma verilen yazıya dayalı olarak hüküm kurulmuş ise de, tanıkların çalışma olgusu konusundaki beyanları, somut veriye dayanmadığı gibi, bu tür davalarda davalı işverenin tek başına davayı kabulü dahi yeterli olmayıp, davacının çalışmalarının fiili ve gerçek olup olmadığı yönünden esaslı ve titiz bir inceleme yapıldıktan sonra bir karar verilmelidir.

Diğer taraftan, Mahkemece, davacı murisinin çalışmasının geçtiği işyerine yakın yerlerdeki komşu tanıklarının belirlenmesine rağmen, re'sen dinlenmemesi isabetsizdir.

Diğer taraftan, Mahkemece, davacı murisinin çalışmasının geçtiği işyerine yakın yerlerdeki komşu tanıklarının belirlenmesine rağmen, re'sen dinlenmemesi isabetsizdir.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, davalı işverenin kabul beyanının sübuta etkisi olmayacağı dikkate alınmak suretiyle ve davacı murisinin çalışmasının geçtiğini iddia ettiği işyerine komşu işyerlerinde çalışan bordrolu tanıklar da dinlenilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik incelemeya dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul veyasay aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 23.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5900, Karar No: 2015/7873, Tarih: 24.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5900 E.  ,  2015/7873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/175420

MAHKEMESİ : Sorgun Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2011

NUMARASI : 2010/197 (E) ve 2011/26 (K)

.

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

05.05.2010 tarihli olay yeri inceleme raporu ile keşif işlemi sonrası düzenlenen bilirkişi raporundaki anlatım ve olay yeri fotoğraflarının incelenmesinde; hırsızlık eyleminin meydana geldiği kullanılmayan ve atıl durumdaki büyükbaş hayvan ahırının önceki tarihte meydana gelen yangın nedeniyle çatısının yanmış ve açık halde olduğu gibi, ahırda tavanın da bulunmadığı, ahır camlarının ise büyük kısmının kırık olduğu kapısının asma kilitle kilitli olduğu, katılanın keşifteki ifadesinde de, ahıra girilen pencere camının olaydan önceki yangın nedeniyle kırık halde olduğunu söylediği anlaşıldığından; suçun meydana geldiği ahırın bina niteliğinde olduğuna ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocukların eylemlerinin TCK'nın 141. veya 142/1-b hükümlerinden hangisine uyduğunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar B.. F.. ve U.. Ö..'ın müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2167, Karar No: 2009/12004, Tarih: 22.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/2167 E.  ,  2009/12004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı, davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların vekili olarak birçok işlerini yürüttüğünü,01.11.2006 tarihli ihtarname ile azledildiğini, vekilliği yürüttüğü dönemde davalılara detaylı yazılı rapor verdiğini, yaptığı bütün işlemlerde masrafları kendisinin yaptığını, müvekkili davalılar ilgili olarak takip ettiği dava ve takip dosyaları nedeniyle vekalet ücreti ile yaptığı masraflara ilişkin olarak davalılardan alacaklı olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davalı Torbalı ... Kutu San. ve Tic.A.Ş.’den 51.286 YTL, diğer davalı ... Oluklu Mukavva ve Kutu San. ve Tic.A.Ş.’den 8.938YTL ve 107 YTL ihtar gideri olmak üzere toplam 60.331YTL’nin her kaleme mahsus tarih itibariyle işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davacının uzun süredir kendilerinin talimatlarını almada, yerine getirmede ve iletişim kurulmasında aksaklık ve zorluklar yaşandığı ve verilen işlerin zamanında yapılmayıp sürüncemede bırakılması nedeniyle davacıyı haklı olarak azlettiklerini, yapılan işlere ilişkin masrafları kendilerinin verdiklerini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle azlin haksız olduğu gerekçesiyle, Avukatlık Kanununun 164/4 maddesi uyarınca üstlendiği işlerden müddeabihin %10’u oranında vekalet ücreti ve Tarifeye göre karşı taraf vekalet ücreti hesaplaması yapılarak davanın kısmen kabulü ile, davalı Torbalı ... Kutu San. ve Tic.A.Ş.’den 48.076,15YTL’nin, davalı ... Oluklu Mukavva ve Kutu San. ve Tic.A.Ş.’den 5.044,50YTL’nin 09.03.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davacının bildirdiği tüm takip dosyalarında Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre karşı tarafa yüklenecek vekalet ücreti de hesaplanarak davalılardan tahsiline hükmedilmiştir. Karşı tarafa tahmil edilecek vekalet ücretinin miktarı dava ve icra takibinin sonuçlanmasıyla belli olur. Vekil edenin avukatına ödeme borcu da bunun karşı taraftan tahsil edildiği anda doğar. Henüz karşı taraftan vekalet ücreti alacağını tahsil etmemiş olan müvekkilden, avukat bu alacağını isteyemez. Ancak, kural böyle almakla birlikte hakim bu kurala sıkı sıkıya bağlı kalmamalı, Avukatlık Kanununun 164/son maddesine işlerlik kazandıracak şekilde her olayın özelliğine, durum ve şartlara göre değerlendirme yapılmalı, özellikle MK'nun 2.maddesinde değinildiği üzere hakkın kötüye kullanılmasına ve dürüstlük kuralının ihlaline izin verilmemeli, gerektiğinde vekil edenin bu alacağının da karşı taraftan tahsil etmiş olduğu kabul edilmelidir.

Somut olayımızda davacı sonuçlandırdığı, karşı taraftan tahsil ettiği veya tahsil edilebilir hale gelmiş ücretleri isteyebilir. Tahsilat olmayan veya tahsil edilebilir hale gelmeyen dosyalarla ilgili olarak davacı bir ücret talebinde bulunamaz. Bu nedenle öncelikle, davacının bildirdiği dosyalardan ne kadarından davalıların, hasıma tahmil edilen vekalet ücretlerini tahsil ettiği veya tahsil edilebilir hale geldiği araştırılarak belirlenip, sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan bu hususlar nazara alınmadan, eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalıların ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 1.60 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 715.00 TL temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15666, Karar No: 2016/1114, Tarih: 21.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15666 E.  ,  2016/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma sonrası yapılan 30.12.2014 tarihli duruşmaya davalı vekili UYAP ortamından mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece bu mazeret talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devam edilip hüküm kurulmuştur. Bu durum, davalının hukuki dinlenilme hakkını (HMK md. 27) ortadan kaldıran önemli bir usul hatasıdır. Bu yön gözetilmeden, davalının yokluğunda karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyize konu hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.01.2016(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/5510, Karar No: 2024/15098, Tarih: 10.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5510 E.  ,  2024/15098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/692 E., 2024/67 K.

SUÇLAR :Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi bozma, kısmi düşme

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sahte Fatura Düzenlemek Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde;

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

2.Defter, Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün A bendinin birinci paragrafından sonra gelmek üzere "7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 4. fıkrası gereğince tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı anlaşılmakla sanığın cezasında yarı oranda indirim yapılarak 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," fıkrasının eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı fıkrada yer alan "15 AY" ibaresi çıkarılarak yerine "7 AY 15 GÜN" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2057, Karar No: 2008/1616, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2057 E.  ,  2008/1616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 106 ada 6 ve 130 ada 127 parsel sayılı 59481.90, 7622.22 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 106 ada 6 parsel ham ... niteliği nedeniyle, 130 ada 127 parsel ise malikinin kim olduğu bilinemediğinden davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içerisinde 106 ada 6 parselin 8.000 metrekarelik kısmı ile 130 ada 127 parselin tamamına yönelik, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, çekişmeli 130 ada 127 parsele yönelik davanın kabulüne, 130 ada 127 parselin davacı adına tesciline, çekişmeli 106 ada 6 parsel yönünden kesin mehile riayetsizlik nedeniyle davanın reddine, bu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Mahkemece toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillere göre davalı Hazine vekilinin tüm, davacı ...’ın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, davacının ... ... olan ... isminin ... ... olarak hükümde yazılması isabetsiz olup bozma nedeni ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 3. satırındaki “... ... ” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “... ... ” ibaresi yazılmak suretiyle ve 130 ada 127 parselle ilgili hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA,

2. Davacı ...’ın 106 ada 6 parsele yönelik temyizine gelince; Mahkemece davacının verilen süreye rağmen keşif avansının tamamını Mahkeme veznesine depo etmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Yargılama safahatında; masrafı davacı tarafından karşılanmak suretiyle taşınmazın başına 7.5.2007 tarihinde keşif yapılması amacıyla gidilmiş, davacının kusuru bulunmaksızın havanın karardığından bahisle keşfin şimdilik yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Daha sonra Mahkemece, 10.09.2007 tarihinde çekişmeli parsel yönünden re’sen keşif yapılmasına karar verilmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/1.maddesinin son cümlesi gereğince re’sen yapılacak soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri giderler ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanması gerekir. Mahkemece, masraf yatırma zorunluluğu bulunmayan tarafa, masraf yatırması

için süre verilip, sonucunda davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Davacı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile bu parsele yönelik hükmün BOZULMASINA, 18.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19372, Karar No: 2016/4894, Tarih: 18.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/19372 E.  ,  2016/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili; davacının kasko sigortacısı olduğu aracın evin önünde park halinde iken gerçekleşen sel felaketinde hasarlanarak hurdaya çıktığını, davacının sigortalısına 09.12.2010 tarihinde 14.000 TL tazminat ödediğini, davalının 2560 Sayılı Kanun'un 2/b maddesi uyarınca yağış sularının toplanması ve yerleşim yerlerinden uzaklaştırılması görevinin olduğunu, bu nedenle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek aracın sovtaj değeri olan 7.500 TL'nin tenzili ile bakiye 6.500 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; 2560 Sayılı Kanun'un 25.maddesi gereğince yağmur sularının uzaklaştırılması görevinin belediyelere ait olduğunu, ayrıca olayda Karayolları Genel Müdürlüğü'nün de kusurunun bulunduğunu, müvekkiline zarar nedeniyle husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucuna göre; davanın kısmen kabulü ile 6.000 TL'nin 09.12.2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararda yazılan diğer gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 385,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 18.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/5073, Karar No: 2014/7964, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5073 E.  ,  2014/7964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014(Pzt.)