muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12494, Karar No: 2015/29615, Tarih: 07.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/12494 E.  ,  2015/29615 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : .Asliye Ceza Mahkemesi

.

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, öğrencisi olduğu Şahabettin Harput İlköğretim Okulunun tuvalet kapsını kırmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi gereğince on iki yaşını doldurmuş olup on beş yaşını doldurmamış olanların davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olması halinde ceza sorumluluğu olmadığının belirtilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen farik mümeyyizlik raporunda, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiği belirtilmişse de; Yargıtay bozma ilamına uygun olarak alınan sosyal inceleme raporunda suça sürüklenen çocuğun, karar verme ve davranışlarına yön verebilme becerileri açısından yeterli olgunluğa sahip olmadığı şeklinde görüş belirtilmesi ile iki bilirkişi raporu arasında çelişki oluşmasına rağmen, bu çelişki giderilmeden Fatsa Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen ve suça sürüklenen çocuk aleyhine sonuç doğuran farik mümeyyizlik raporuna hangi gerekçeyle öncelik tanınarak mahkumiyet kararı verildiği açıklanmaksızın, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a mddesi gereğince 1 yıl hapis cezası verilip, aynı Kanun'un 168/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapıldıktan sonra, TCK'nın 31/2. maddesi gereğince tekrar 1/2 oranında indirim yapılması sonucu 3 ay hapis cezasına karar verilmesi gerekirken, hesap hatası yapılarak 3 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/145, Karar No: 2013/3208, Tarih: 04.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/145 E.  ,  2013/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

20.05.2008 tarihli oturumda şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini bildiren şikâyetçi vekilinin katılma istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemişse de, suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve süresinde vekili aracılığı ile verdiği temyiz dilekçesi ile katılma isteğini ortaya koyan şikâyetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek beraat hükmü kurulması gerekirken, mahkemece atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

19.09.2005 tarihli ihtiyati tedbir tutanağında belirtilen ve sanığa yediemin olarak bırakılan malların Vergi Dairesi tarafından haczedildiği anlaşılmakta ise de; sanığın savunmasındaki gibi vergi borcu nedeniyle satılıp satılmadığı hususunun araştırılıp denetime elverişli şekilde tespit edilmesinden sonra sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve vergi dairesinin vergi borcunun ödenmesi bakımından malları satabilecekleri yönünde bildirimleri üzerine işçi alacağı nedeniyle haczedilip yediemin olarak kendisine teslim edilen mahcuzları satıp elde ettikleri gelirle vergi borcunu ödemelerinin de bırakılan mallarla ilgili olarak atılı suçun oluşumuna engel olmayacağı gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23844, Karar No: 2015/1409, Tarih: 28.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23844 E.  ,  2015/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 12.12.2012 tarih ve 2012/398 E.- 2012/688 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, ayrıca sanığa 27.11.2012 tarihinde tebliğ edilen asıl kararı sanığın yasal süresi geçtikten sonra 05.12.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; ek karara yönelik olan sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12201, Karar No: 2015/6772, Tarih: 17.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/12201 E.  ,  2015/6772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/142400

MAHKEMESİ : Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2012/247 (E) ve 2013/100 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

01.01.2010-30.04.2010 tarihleri arasında meydana gelen don afeti nedeniyle meyve ağaçları zarar gören çiftçilerin zararlarının telafi edilmesi amacıyla Bakanlar Kurulu Kararına istinaden çiftçilere verilen destekten faydalanmak amacıyla İlçe Tarım Müdürlüğüne başvuruda bulunan sanık hakkında bildirdiği 10 numaralı parseldeki toplam 33,922 dekarlık alana ilişkin 3.000 TL destekleme parası ödendiği, Tarım İlçe Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan inceleme ve araştırma neticesinde; bildirilen 10 nolu parselin 20 dekarlık kısmında kayısı ağacına yönelik tarımsal faaliyetin bulunmadığının belirlendiği, sanığın bizzat ilgili kuruma başvurarak kayısı ağacının bulunduğu alana uygun olarak destekleme parası aldığını, don afeti nedeniyle dikmiş olduğu kayısı ağaçlarının kuruduğunu, kuruyan ağaçlar çıkarıldığında taşınmazda ağaç kalmadığını savunması, sanığın 22.08.2011 tarihinde almış olduğı haksız don afeti tazminatını faiziyle birlikte olmak üzere 3.411.36 TL olarak ödemesi, son beş yıllık sertifikalı fidan desteği almış çiftçilerin arazi parsel bilgilerinin ÇKS üzerinde kontrolünün görevlilerce yapılması gerekmesi, bu haliyle basit bir araştırma sonucu yapılan başvuruların reddinin gerektiğinden, nitelik yalan kabul olunmayacağı karşısında; sanığın suç işleme kastının bulunmaması gerekçesine dayanan mahkemenin beraat kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4247, Karar No: 2010/5021, Tarih: 22.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/4247 E.  ,  2010/5021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık Müdafii, Katılan Vekili

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurum vekilinin oturumlarda hazır bulunmadığı, sadece katılma istemini içeren dilekçeyi mahkemeye verdiğinin anlaşılması karşısında; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre dilekçe yazım ücreti yerine yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

“450,00 YTL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine” ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına ve 120,00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine, karar verilmek suretiyle;

Sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48898, Karar No: 2010/9197, Tarih: 05.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/48898 E.  ,  2010/9197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ikramiye ve ilave tediye ile fazla mesai ücretinin

ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyerinde tekniker ya da teknisyen olarak çalışan davacı kapsam dışı statüde olduğunu ücrete bağlı ikramiye, ilave tediye gibi ek ödemelerin kendi ücretinden değil de kapsam içi aynı statüde görev yapan personelin ücretlerinden ödendiğini belirterek fark ikramiye ve ilave tediye isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ücret ödenmesini düzenleyen "İş Mevzuatına Tabi(kapsam dışı) olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" isimli yönetmeliğin 15.maddesi yönetim kurulunun 9.10.2001 günlü kararıyla değiştirilerek "kapsam içinde yer alan ünvanlarda bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin, ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde, kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücret esas alınan " hükmü getirilmiştir.

Davalı işyerinde tekniker ve teknisyenler çalışma yer ve koşullarına göre kapsam içi ya da dışı olanda belirlenmiştir. Kapsam dışı olarak belirlenen davacı hakkında uygulanması gereken yönetmeliğin 15.maddesi gereğince dava konusu dönemlerde yapılan ödemeler mevzuata uygundur. Davacının 15.maddeye aykırı uygulaması yapıldığı iddiası yoktur. Böyle olunca davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Hukuk Genel Kurulunun 2010/9-166 E, 2010/ 186 sayılı kararı da aynı doğrultudadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2586, Karar No: 2018/8046, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2586 E.  ,  2018/8046 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ........... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ....... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel

./..

-2-

ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ...... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...... Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı.......klenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı.......klenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı ........ 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2015/24828, Karar No: 2018/873, Tarih: 05.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/24828 E.  ,  2018/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirketin bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihini kapsar şekilde en son verilen beyannameler getirtilip incelenmeksizin eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9995, Karar No: 2024/7586, Tarih: 12.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/9995 E.  ,  2024/7586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/475 Değişik İş-2022/479 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2022/15554

DAVA TARİHİ : 04.11.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Usulden Reddi/İtirazın Kabulü ile Davanın Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/28303

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 31.05.2015 tarihinde davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucunda, karşı araçta yolcu olan müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı olarak 200,00 TL talep etmiş, yargılama sırasında talebini toplam 130.760,67 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, uzlaşma bulunduğundan davanın aktif husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, maluliyet raporu usulüne uygun olmadığından dava şartı bulunmadığını, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

B. İtiraz sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; davalıya yasal ve zorunlu ön başvuru yapıldığını, taraflarına Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne göre sürekli maluliyet oranını gösterir maluliyet raporu sunulmak üzere kesin süre verildiğini, kesin süre dolmadan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, toplam 130.760,37 TL'nin 14.10.2021 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, toplam 130.760,37 TL'nin 14.10.2021 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; uzlaşma nedeni ile aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, bilirkişi raporunda davacının askerlik süresi için hesaplama yapılmış olmasının hatalı olduğunu, raporda ayrıca muhtemel yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre 5 yıl fazla hesaplandığını, davacı tarafından yapılan ön başvuru uygun yönetmelik hükümlerine göre alınan maluliyet raporuna dayanmadığından dava şartı yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini, müvekkilince davacıdan eksik belgeleri sunmasının talep edildiği ancak davacının direkt dava açma yoluna gittiğini, dava şartı eksikliğinin sonradan ikmal ettirilemeyeceğini, davacı kaza tarihinde SGK'lı çalışan olduğundan geçici iş göremezlik nedeni ile kendisine ödenen miktarlar yönünden talebin reddi gerektiğini

belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu davacının yaralanması nedeniyle sürekli ve geçici iş göremezlik tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına göre davalı vekilinin aşağıda yer alan bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.