muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5432, Karar No: 2015/6394, Tarih: 09.06.2015

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; Erzurum ili, İspir ilçesine bağlı davacı K..K... ve davalı Y.. K..’nün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak İspir ilçesinin belediyesine katılmaları nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatları kalmadığından ve davacı ile davalı sıfatlarının birleşmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14277, Karar No: 2024/2910, Tarih: 29.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14277 E.  ,  2024/2910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1347 E., 2022/1554 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden sanık ...'in suçtan zarar gören sıfatının, eylemle ilgili açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2021/641 Esas, 2022/186 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 62/1 ve 53. maddeleri

uyarınca 6 yıl 12 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ayrıca aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca sanık ...'ın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/1347 Esas, 2022/1554 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının, sanık ... müdafiinin ve katılan sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanıklar ... ve ...’in kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine,

2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar ... ve ...’in kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suç işleme kastıyla hareket etmediğine ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanıklar ... ve ...’in kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine,

2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar ... ve ...’in kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suç işleme kastıyla hareket etmediğine ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suç işleme kastıyla hareket etmediğine, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, haksız tahrik indirim oranına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sanık ... hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; katılan sanık ...'ın katılan sanık ...'un kız kardeşi tanık K.Ö ile evli olduğu, müşterek kızlarının bulunduğu, olay günü ailevi meselelerden eşiyle tartışan tanık K.Ö'nün katılan sanık ... tarafından beden yoluyla darp edilip basit tıbbî müdahale ile giderilir şekilde yaralanması üzerine abisi katılan sanık ...'u arayarak kendisini evden almasını istediği, katılan sanık ...'un kız kardeşinin evine geldiği ve kız kardeşinin yaralanmasından duyduğu hiddet ve öfkenin etkisiyle silahtan sayılan muşta ile katılan sanık ...'ı yüzünde sabit iz oluşacak nitelikte yaraladığı, yeğenini alarak aracına gittiği, bu sırada katılan sanık ...'ın abisi sanık ...'i arayarak olay yerine çağırdığı, sanık ...'in elinde tüfekle olay yerine geldiği, sanıklar ... ve ...'in ...'ın yaralanmasından duydukları hiddet ve öfkenin etkisiyle fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek katılan sanık ...'u darp ettikleri, sanık ...'ın beden yoluyla katılanı darp ettiği sırada sanık ...'in tüfekle katılan sanık ...'ın bacağına tek el ateş ederek sol femur açık parçalı kırığı ile sol alt ekstremitenin uyluk proksimalinde amputasyonuna neden olduğu, av tüfeği saçma taneleri ile yaralanmasının katılanın yaşamını tehlikeye soktuğu, duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesini niteliğinde olduğu, katılanın vücudunda tespit edilen kırığın hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya

içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mevcut delillerle mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mevcut delillerle mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinirlerin parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafeden toplu girişi meydana getirecek şekilde atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin sanık ... tarafından bilinmesi gerektiği, nitekim yapılan atışlar sonucu katılan ...'un sol femur distal dış yanda ateşli silah yarası, sol femur distalinde ödem, hematom, hassasiyet ve krepitasyon, sol femur distal kesimde mutiple parçalı deplase kırık hatlarına ait görünümler olduğu, diz çevresinde miyofasial planlar içerisinde cilt altında ve kemik yapı komşuluklarında çok sayıda metalik artefakta yol açan milimetrik boyutta hiperdens yabancı cisimlere ait görünümler, sol femur subkondiler açık parçalı kırık fraktürü olduğu, popliteal distalinde akım olmadığı, operasyona alındığı, kalp damar cerrahı tarafından alt ekstrimitede damar oranımı yapıldığı, trombektomi yapıldığı, ortopedi cerrahı tarafındna fasyotomi yapıldığı, sol alt ekstermitenin diz üstü seviyesinden ampute edildiği, kati raporunun düzenlenmesi için yapılan muayeneye tekerlekli sandalye ile getirildiği, sol femur açık parçalı kırığı ile sol alt ekstremitenin uyluk proksimalinden amputasyonuna neden olan av tüfeği saçma taneleri yaralanmasının, hayatını tehlikeye soktuğu, hayat fonksiyonlarını hem ağır (6.) derecede etkileyecek kemik kırıkları, hem de organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla, sanık ...'in av tüfeğiyle ateş etmek ve sanık ...'ın aynı zamanda beden yoluyla darp ederek fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak fikir ve eylem birliği içerisinde iştirak halinde öldürme kastı ile hareket ettikleri anlaşıldığından sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları yerine suç vasfında hataya düşülerek nitelikli kasten yaralama suçlarından cezalandırılmaları, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık ...'ın, katılan sanık ...'a yönelik eylemini Turgut'un evine gelip silahtan sayılan muştayla yüzünde sabit iz oluşturacak şekilde yaralaması üzerine, sanık ...'in ise kardeşi ...'ın kendisini arayıp; "Abi çabuk gel beni öldürüyorlar!" şeklindeki söyleminden sonra olay yerine geldiğinde kardeşi ...'ın yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığını görmesi üzerine gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması sırasında katılan sanık ...'tan kaynaklanan haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık ... lehine (1/2) makul oranda, sanık ... lehine (1/3) oranında makul sınıra yakın haksız tahrik indirimleri yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla cezalar tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

Sanık ...'in suçtan zarar gören sıfatının olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 237/1. uyarınca bu suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından sanık ... müdafiinin bu suç yönünden temyiz talebinin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklandığı üzere suç vasfının hatalı belirlenmesi ve (4) numaralı bentte açıklandığı üzere eksik haksız tahrik indirim oranları sonucu sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi nedenleriyle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/1347 Esas, 2022/1554 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiği hususunda üye ...'ün karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Her ne kadar sayın çoğunlukça sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturacağı gerekçesiyle kararın bozulmasına ayrıca sanık ... lehine 1/2 oranında, sanık ... lehine 1/3 oranında tahrik sebebiyle indirim yapılması gerekirken eksik indirim yapıldığı gerekçesiyle hükümler bozulmuş ise de Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin suç vasfını kasten yaralama olarak belirlemesinde ve bu kararın İstinaf incelemesini yapan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1 Ceza Dairesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gibi tahrik oranlarının da hukuka uygun şekilde belirlendiği anlaşıldığından kararın onanması gerektiği kanaati ile çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/5730, Karar No: 2022/5660, Tarih: 29.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/5730 E.  ,  2022/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 13/02/2018 tarihinde verilen dilekçeyle gaiplik ve mirasın Devlete intikali talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın taraf teşkili sağlanamadığından usulden reddine dair verilen 15/05/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, tüm dosya içeriğine göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve dayanılan gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 29/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/91, Karar No: 2019/494, Tarih: 25.06.2019

**Ceza Genel Kurulu         2019/91 E.  ,  2019/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 934-477

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nun beraatine ilişkin Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.11.2014 tarihli ve 645-567 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 23.11.2017 tarih ve 2286-15299 sayı ile;

"...a) Oluşa, tüm dosya kapsamına ve mağdurun soruşturma aşamasında olayın sıcaklığı ile alınan ilk ifadesindeki iddiasını doğrulayan adli raporun içeriğine göre; sanığın üzerine atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine kararı verilmesi,

Kabule göre de;

b) Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 09.07.2014 tarihli raporunda mağdurdaki yaralanmanın, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu belirtildiği hâlde, aynı raporun sonuç kısmında söz konusu yaralanmanın yüzde sabit iz bıraktığının belirtilmesi karşısında, mağdurun adli raporları ve tedavi evrakının Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek adli rapor içeriğindeki çelişkinin giderilmesinin ardından sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 06.06.2018 tarih ve 934-477 sayı ile;

Yerel Mahkeme ise 06.06.2018 tarih ve 934-477 sayı ile;

"...Her ne kadar Mahkememizin 11.11.2014 tarihli hükmü Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.11.2017 tarihli, 2017/2286 esas ve 2017/15299 karar sayılı kararı ile bozulmuşsa da sanığın ve müştekinin bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmak üzere Mahkememize davet edildiğinde sanık samimi bir şekilde ısrarla müştekiyi darbeden kişinin kendisi olmadığını belirtmiş, sanık ve müdafisinin talebi üzerine tekrar dinlenilen tanık ... alınan beyanında, buzdolapçının oğlu olarak tabir edilen sanık ..., Yakup, tanık Metin, müşteki Muhsin üçü birlikte tanık Metin'in dükkânında alkol alırken yanlarında olmadığını, müşteki ile Yakup arasında ağız münakaşası olduğunu, daha sonra herkesin dağıldığını dile getirmiştir. Müşteki de alınan beyanında şikâyetçi olmadığını, huzurda bulunan sanığın kendisini darbeden kişilerden olup olmadığını hatırlamadığını, alkolün etkisinde olması ve karanlık olması sebebi ile şahısları seçemediğini belirtmiştir. Durum böyle olunca adli rapordan da alkollü olduğu anlaşılan müştekinin alkolün etkisi ile şahısları tam seçememe ihtimalinin olduğu, Yakup'un Oğuz isminde bir oğlu daha olduğu ancak Oğuz'un kendini veya yakınını suçlayıcı beyanda bulunmayacağı göz önünde bulundurulduğunda suçun sübutuna etkisi olmayacağı kanaatine varıldığından Mahkememizce dinlenilmemiş, müştekinin isim vermemesi, bozma öncesi yargılamada da sanığı gördüğünde teşhis edememesi, önceye dayalı tanışıklıklarının olmaması nedeni ile müştekinin sanık konusunda yanılma ihtimalinin yüksek olması, sanığın olay yerinde olmadığı hususunda ısrarcı olması, sanığın herhangi bir sabıkasının bulunmaması karşısında Mahkememizde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair vicdani kanaat oluşamadığından A.İ.H.S. 6, T.C. Anayasası 38 ve CMK 223/2-e maddelerinde ifadesini bulan masumiyet karinesi gözetilerek yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle Mahkememizin 11.11.2014 tarihli, 2012/645 E ve 2014/567 K sayılı kararında ısrar etmek gerekmiştir." şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.09.2018 tarihli ve 64682 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile dosya, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 24.01.2019 tarih ve 6005-1145 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Yakup Çataklıoğlu hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararı Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kasten yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle Yerel Mahkeme kararının eylemli uyma sonucu verilen “yeni hüküm” niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Dairece ilk hükmün “Mağdurun ilk ifadesi ve adli rapor içeriğine göre sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi ve kabule göre de mağdur hakkında düzenlenen adli rapor içeriğindeki çelişkinin giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi” isabetsizliklerinden bozulmasının ardından, Yerel Mahkemece mağdur hakkında düzenlenen adli rapordaki çelişkinin giderilmesi bakımından Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığından yeni bir rapor aldırılarak bozma gereğinin yerine getirilmeye çalışıldığı, akabinde soruşturma aşamasında kolluk tarafından dinlenip bozma öncesinde yapılan yargılamada ise kolluktaki beyanını tekrar etmekle yetinen tanık ...’nin ayrıntılı bir şekilde ifadesi alınmak ve bu beyana da dayanılmak suretiyle ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp bozma gereği yerine getirilmeye çalışılarak önceki hükümde yer almayan ve bozmadan sonra elde edilen delile dayanılarak yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulmuş olması nedeniyle "yeni hüküm" niteliğinde olduğundan, bu yeni hükmün doğrudan Ceza Genel Kurulunca incelenmesi mümkün değildir. Bu nedenle, dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.06.2018 tarihli ve 934-477 sayılı karar "yeni hüküm" niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 25.06.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.