muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8416, Karar No: 2017/15553, Tarih: 08.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/8416 E.  ,  2017/15553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ticari elektrik abonesi olduğunu, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.000,00 TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; görev ve husumet itirazları bulunduğunu, davanın EPDK'ya karşı Danıştay'da açılması gerektiğini, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin

hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11800, Karar No: 2014/14661, Tarih: 16.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11800 E.  ,  2014/14661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın talimat mahkemesinde savunmasının alınması için Tarsus Ağır Ceza Mahkemesi'nce gönderilen, duruşmaya çağrı kağıdının, adresinde sanığın, "aynı yerde daimi birlikte oturan oğluna" tebliğ edildiği, sanığın duruşmada aynı adresi ikamet adresi olarak belirttiği ancak sanık ... müdafisinin temyiz dilekçelerinde sanığın aynı adres No: 35 sayılı yerde ikamet ettiğini iddia etmesi karşısında, talimat mahkemesi tarafından sanığa yapılan tebliğ tarihinde adresinde oturup oturmadığının muhtarlıktan ve zabıta araştırması yaptırılması suretiyle tespiti ve bu hususlara ilişkin gerekli belgelerde eklenerek iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/07/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6436, Karar No: 2023/3524, Tarih: 02.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/6436 E.  ,  2023/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/24 E., 2022/272 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 23.08.2013 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin İdil Sulh Ceza Mahkemesinin 25.05.2007 tarih 2007/17 sorgu sayılı kararı ile tutuklandığını, davacının Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/85 esas 2008/85 karar, Diyarbakır 7.Kor.K.Lığı Askeri Mahkemesi'nin 2009/219 esas, 2009/611 karar, Nusaybin Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/429 esas 2013/308 sayılı kararıyla beraatine karar verildiğini, davacının haksız tutuklama nedeniyle mağdur olduğunu, bu nedenle 50.000,00 TL manevi, 100.000,00 TL maddi tazminatın tutuklama tarihinden ödeme tarihine kadar geçecek süredeki yasal faiziyle birlikte ödenerek davalı hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 17.09.2013 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

3.Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2013/409 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2013/409 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 06.11.2017 tarihli ve 2017/481 Esas, 2017/8445 Karar sayılı kararıyla;

2. Davalı vekili 17.09.2013 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

3.Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2013/409 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2013/409 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 06.11.2017 tarihli ve 2017/481 Esas, 2017/8445 Karar sayılı kararıyla;

"1- Davaya dayanak olan Nusaybin Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/429 esas ve 2013/308 karar sayı ve 10/05/2013 tarihli beraat hükmünün 27/06/2013 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 23/08/2013 tarihinde açıldığı, kovuşturmaya konu mülga 4926 Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırılık suçuna dair İdil Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2017/17 Sorgu ve 25/05/2007 tarihli tutuklama müzekkeresinin Diyarbakır Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7. Kolordu 2. Sınıf Askeri Ceza Ve Tutukevi Müdürlüğü'nün 28/05/2007 tarihli yazısında infaz gördüğü anlaşılmakla; davacı ile ilgili yakalama, gözaltına alma, serbest bırakma, tutuklama ve tahliyeye ilişkin müzekkereler ile beraat kararı ve kesinleşme şerhine dair gerekli tüm belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek okunaklı şekilde aslı ya da onaylı örnekleri dosya içine alınarak, kesinleşme şerhli karar örneğinin davacıya tebliğ edilip edilmediği veya davacının hakkında verilen beraat kararının kesinleştiğini öğrenip öğrenmediği, tutuklama müzekkerelerinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihlerinin ceza infaz kurumundan sorulması suretiyle davacının gözaltına alınıp alınmadığı ve infaz edilen tutukluluk süresi tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Dairemizce yapılan temyiz incelemeleri sırasında aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak birden fazla davanın açıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,"

nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

6. Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2017/363 Esas, 2019/190 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

7.Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2017/363 Esas, 2019/190 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 06.12.2021 tarihli ve 2019/13708 Esas, 2021/8553 Karar sayılı kararıyla;

6. Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2017/363 Esas, 2019/190 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

7.Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2017/363 Esas, 2019/190 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 06.12.2021 tarihli ve 2019/13708 Esas, 2021/8553 Karar sayılı kararıyla;

''İdil Sulh Ceza Mahkemesinin 2017/17 sorgu ve 25/05/2007 tarihli tutuklama müzekkeresinin Diyarbakır Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7. Kolordu 2. Sınıf Askeri Ceza ve Tutukevi Müdürlüğünün 28/05/2007 ve 17/04/2008 tarihli yazılarında infaz gördüğü anlaşılmakla; 4926 sayılı Kanuna muhalefet suçundan düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihleri Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7. Kolordu 2. Sınıf Askeri Ceza ve Tutukevi Müdürlüğünden sorulup infaz edilen sürenin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi, 4926 sayılı Kanuna muhalefet suçundan düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz gördüğünün anlaşılmasına karşın infaz edilen sürenin net olarak belirlenememesi halinde ise tutuklama tarihi olan 25.05.2007 tarihi ile tahliye tarihi olan 14.12.2007 tarihi arasındaki süreye ilişkin olarak tazminata hükmolunması gerektiği ve aynı hususa ilişkin olarak mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 06.11.2017 tarihli bozma ilamının gereği de yerine getirilmeden, yalnızca Diyarbakır E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, yazılı şekilde karar verilmesi,''

nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

8. Hukukî Süreç başlığı altında (7) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

9. Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2022/24 Esas, 2022/272 Karar sayılı kararı ile tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.286,20 TL maddi, 13.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

10. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.08.2022 tarihli, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri

1.Davanın reddi gerektiğine,

2.Reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekâlet ücreti ödenmesi gerektiğine,

3.Sair nedenlere,ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü:

10. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.08.2022 tarihli, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri

1.Davanın reddi gerektiğine,

2.Reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekâlet ücreti ödenmesi gerektiğine,

3.Sair nedenlere,ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü:

Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda 7.Kolordu Komutanlığına 4926 sayılı Kanuna Muhalefet suçu ile ilgili olarak sanık hakkında düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde infaz edilen sürenin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi hususunda müzekkere yazıldığı, Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7'nci Kolordu Komutanlığı Hukuk Hizmetleri Şube Müdürlüğünce 15/02/2022 tarihinde gönderilen cevabi yazının "7'nci Kolordu Komutanlığı (Kapatılan) Askeri Ceza ve Tutukevi Müdürlüğünün Şube Müdürlüğümüze devredilen arşiv kayıtları arasında bulunan ...'na ait 2008 yılı tutuklu dosyasının incelenmesi neticesinde; İdil Sulh Ceza Mahkemesinin aynı sorgu ve soruşturma numarası ile (2007/17 Sorgu 2007/2) üç ayrı tevkif müzekkeresi ile Rüşvet Almak ve Vermek, 4926 sayılı Yasaya Aykırılık (Mülga), Yangın, Su Baskını, Tahrip, Batırma, Bombalama Yada Nükleer, Biyolojik, Kimyasal Silah Kullanarak öldürme suçlarından 26.05.2007 tarihinde tutuklanarak 7'nci Kolordu Komutanlığı (Kapatılan) Askeri Ceza ve Tutukevi Müdürlüğüne kapatıldığı, 29.11.2007 tarihinde, Su Baskını, Tahrip, Batırma, Bombalama ya da Nükleer, Biyolojik, Kimyasal Silah Kullanarak öldürme suçundan tahliye edildiği, ancak Rüşvet Almak ve Vermek, 4926 Sayılı Yasaya Aykırılık (Mülga) suçlarından tutukluluğu devam ettiğinden tahliye edilmeyerek bu suçlarda tutukluğunun devam ettiği, 14.12.2007 tarihinde 4926 sayılı Yasaya aykırılık (Mülga) suçundan tahliye edildiği, ancak tahliyesini müteakip Rüşvet Almak ve Vermek suçundan tutukluluğu devam ettiğinden serbest bırakılmayarak tutukluğunun devam ettiği, 14.03.2008 tarihinde ...'nun asker kişi sıfatını yitirmesi nedeniyle 14.03.2008 tarihinde Diyarbakır E Tipi Cezaevi Müdürlüğüne sevkinin yapıldığı görülmüştür" şeklinde cevap verildiği, bu cevabi yazının da 4926 sayılı Yasaya Aykırılık suçuna ilişkin tutuklama müzekkeresinin hangi tarihler arası infaz gördüğü hususuna ilişkin net bir cevap içermediği belirtilmiştir.

Daha önce 2013/409 Esas sayılı dosya üzerinden mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda 15/12/2007 tarihinden davacının Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiğinin kesildiği 26/02/2008 tarihine kadar ki bordro örneklerinin bulunmaması nedeniyle bu tarih aralığında davacının varsa eksik yatan maaşlarının tespit edilemediğinin belirtilmesi nedeniyle davacının en son görev yapmış olduğu Kara Kuvvetleri Komutanlığı 70. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığına davacının 25/05/2007 tarihinde cezaevine girmesi nedeniyle maaşlarında yapılan eksik ödemelerin daha sonra tamamlanıp tamamlanmadığına ilişkin müzekkere yazılmış, 70'inci Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Maliye ve Bütçe Şube Müdürlüğünce 27/04/2022 tarihinde gönderilen yazıda davacının eksik maaşların daha sonra tamamlandığına ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmadığı belirtilmiştir.

Mahkemece bozma kararları öncesi ve sonrası yapılan yargılama, Diyarbakır E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü yazıları ile Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7'nci Kolordu Komutanlığı Hukuk Hizmetleri Şube Müdürlüğünün 15/02/2022 tarihli yazısı ile tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davacının İdil Sulh Ceza Mahkemesinin 25/05/2007 tarih ve 2007/17 Sorgu sayılı kararı ile Yangın, su baskını, tahrip, batırma, bombalama ya da nükleer, biyolojik, kimyasal silah kullanarak öldürme (TCK 82/1.c), Rüşvet almak ve vermek (TCK 252/1), 4926 sayılı kanuna aykırılık (mülga kaçakçılıkla mücadele kanunu) suçlarından tutuklandığı ve bu suçlardan davacı hakkında ayrı ayrı tutuklama müzekkereleri düzenlendiği hususunun sabit olduğu, davacının asker şahıs olması nedeniyle tutuklanmasından dolayı 26/05/2007 tarihinde 7'nci Kolordu 2.nci sınıf Askeri Ceza ve Tutukevi Müdürlüğüne alınarak tutuklama kararının infaz görmeye başladığı, davacının kasten öldürme suçundan Midyat Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandığı ve 29/11/2007 tarihinde bu suçtan tahliye olduğu, kaçakçılık suçundan Nusabyin Asliye Ceza Mahkemesinde yargılandığı ve bu suçtan 14/12/2007 tarihinde tahliye edildiği, rüşvet suçu ile ilgili olarak da Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7'nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinde yargılandığı ve bu suçtan da 28/03/2008 de tahliye edildiği tespit edilmiştir.

Kasten öldürme suçu ile ilgili olarak 29/02/2008 tarihinde Midyat Ağır Ceza Mahkemesince davacının beraatine karar verildiği ve bu kararın 21/10/2009 tarihinde kesinleştiği, yine rüşvet suçundan Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7'nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince 17/04/2009 tarihinde davacının beraatine karar verildiği ve bu kararın 12/06/2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ve daha önceki yargılamada bu suçlar açısından kesinleşen karar tarihleri dikkat alındığında tazminata ilişkin davaların yasal sürede açılmadığından davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Yargıtayın 06/12/2021 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere davacının, Nusaybin Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/429 Esas ve 2013/308 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında 4926 sayılı (mülga) kaçakçılık suçundan 25/05/2007 -14/12/2007 tarihleri arasında tutuklu kaldığı ve yargılama sonucunda beraatine karar verildiği, bu kararın 27/06/2013 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içerisinde yetkili ve görevli olan mahkemede davanın açıldığı tespit edilmiştir.

4926 sayılı (mülga) kaçakçılık suçundan İdil Sulh Ceza Mahkemesinin 25/05/2007 tarih ve 2007/17 Sorgu sayılı kararı ile düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği ve infaz edilmişse hangi tarihler arasında bu müzekkerenin infaz gördüğü konusunda mahkemece yukarıda belirtilen şekilde Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7'nci Kolordu Komutanlığı ile yapılan yazışmalarda 4926 sayılı (mülga) kaçakçılık suçundan düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz gördüğü ancak hangi tarihler arasında infaz gördüğü tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilemediği, yapılan yazışmalardan davacı hakkında üç ayrı suçtan düzenlenen tutuklama müzekkerelerinin bir sıralama ile infaz edildiğine ilişkin bir bilginin elde edilemediği, davacının ilk önce kasten öldürme suçundan dolayı yapılan yargılamasında 29/11/2007 tarihinde tahliye olduğu ancak rüşvet ve kaçakçılık suçlarına ilişkin dosyalardan da tutuklama müzekkeresinin bulunması nedeniyle cezaevinden tahliye edilmediği, daha sonra kaçakçılık suçundan dolayı yapılan yargılamasında 14/12/2007 tarihlerinde tahliye edilmesine karşın rüşvet suçuna ilişkin dosyada bulunan tutuklama müzekkeresinin olması nedeniyle cezaevinden tahliye edilmediği, davacının asker sıfatını kaybetmesi üzerine 14/03/2008 tarihinde askeri cezaevinden Diyarbakır E Tipi Ceza İnfaz Kurumuna sevk edildiği ve rüşvet suçundan da 28/03/2008 tarihinde tahliye olmasından dolayı bu tarihte ceza infaz kurumundan çıkarıldığı, mahkemece daha önce verilen kararlarda Diyarbakır E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu müdürlüğünce gönderilen cevabi yazılar doğrultusunda kaçakçılık suçundan tutuklama müzekkeresinin infaz görmediğine kanaat getirilmişse de, davacının Diyarbakır E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna sevk edildiğinde sadece rüşvet suçundan dolayı yargılandığı dosyaya ilişkin tutuklama müzekkeresinin infazının devam etmesi nedeniyle müzekkerelere bu şekilde cevaplar verildiği ve mahkemece bu cevabi yazı doğrultusunda davacını kaçakçılık suçuna ilişkin tutuklama müzekkeresi infaz görmemesinden dolayı kaçakçılık suçu açısından tazminat talebinin reddine karar verildiği belirtilmiştir.