muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4735, Karar No: 2023/5031, Tarih: 09.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/4735 E.  ,  2023/5031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/32 E., 2019/42 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kadastro sırasında, Vize ilçesi, Sergen Köyü çalışma alanında bulunan 273 ada 116 parsel ... tarla vasıflı ve 06.04.2010 tarihli ve 38 cilt, 3702 sahife numaralı tapu kaydına dayanılarak Hazine adına tespit edilip, tutanağın beyanlar hanesine “6831 ... Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Bu parsel 1995 yılından beri ... evlatları ... ve ... ve ... ve ... ve ... ve ... kullanımındadır.” yazılan çekişmeli taşınmaza karşı davacı ... İdaresi, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesinin uygulanması sonucunda Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin kullanıcı ve muhtesat tespiti çalışmalarının 31.05.2012 tarihinde tamamlandığını, çalışmalar neticesinde orman sınırları dışına çıkarılan 273 ada 116 no'lu parselin kesinleşmiş orman tahdit sınırları içerisinde bulunduğunu, 2/B çalışması yapan kadastro komisyonunun hata yaparak beyanlar hanesine davalıların adlarının şerh düşüldüğünü orman tahdit sınırları içerisinde bulunan ve fiili olarak da ağaçlarla ve orman bitki örtüsü ile kaplı eylemli orman vasfında bulunan dava konusu parselin özel mülkiyet ve zilyetlikle iktisaba konu olamayacağını belirterek, dava konusu parselin tespitinin iptali ile yeniden orman sınırları içerisine alınmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, dava konusu taşınmazın 2/B çalışmasının orman mevzuatı ile tapu ve kadastro mevzuatına göre yapıldığını, kadastro tespitinin Kanun'a uygun ve doğru yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Saray (Tekirdağ) Kadastro Mahkemesi 04.12.2014 tarihli ve 2013/94 Esas, 2014/35 Karar ... kararıyla, davanın kabulü ile dava konusu Kırklareli ili Vize ilçesi Sergen Köyü 273 ada 116 parsel numaralı taşınmazın orman sınırları içerisine alınmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar ... ve ... temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Saray (Tekirdağ) Kadastro Mahkemesi 04.12.2014 tarihli ve 2013/94 Esas, 2014/35 Karar ... kararıyla, davanın kabulü ile dava konusu Kırklareli ili Vize ilçesi Sergen Köyü 273 ada 116 parsel numaralı taşınmazın orman sınırları içerisine alınmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar ... ve ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 21.04.2016 tarihli ve 2015/8983 Esas, 2016/4949 Karar ... kararı ile, “raporlar arasındaki çelişkinin giderilmeden hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu ve bu sebeple yeniden keşif yapılarak çekişmeli taşınmazın niteliğinin belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince, çekişmeli 507 (yeni 341 ada 194) parsel ... taşınmazın 56 Nolu Orman Kadastro Komisyonunca taşınmazın tamamının orman dışına çıkartılmasına ilişkin orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının iptali ile dava konusu taşınmazın tamamının orman sınırı içine alınmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine, yapılan kadastro işleminin doğru olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) (5831 ... Kanun'un 8 nci maddesi ile eklenen) Ek 4 üncü maddesi uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir.

2. Değerlendirme

Dosya içeriğine göre; temyize gelen davada davalı Hazinenin bozmadan önceki hükmü temyiz etmediği, bozma kararından sonra verilen kararda ise anılan davalı hakkında bir değişiklik olmadığı, bu durumda bu kişinin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalı Hazine'nin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1733, Karar No: 2012/6456, Tarih: 02.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1733 E.  ,  2012/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davalı payına takdir edilen karşılığın arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davalı payına takdir edilen karşılığın arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Birinci ve ikinci bilirkişi kurullarının emsal aldığı 2745 ada 11 parsel sayılı taşınmazın satış fiyatı dava tarihine endekslendikten sonra, % 40 oranında düzenleme ortaklık payı indirilirken bulunan rakamın 0,60 ile çarpılması gerekirken, 1,40 bölünmesi sonucu fazla bedel belirlendiği gibi, ikinci bilirkişi kurulunun değerlendirmeye esas aldığı 2450 ada 6 parsel sayılı taşınmazın da hesaplanmasının aynı yöntemle yanlış yapıldığı gibi, dava konusu taşınmazın emlak vergisi, bu taşınmazdan daha düşük olmasına karşın daha değerli olduğunun kabulü doğru değildir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20275, Karar No: 2007/22741, Tarih: 04.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/20275 E.  ,  2007/22741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine adı geçen vekilinin yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, müvekkilinin borcu olmadığını, çekte müvekkiline ait olmayan yazı ve imzalar bulunduğunu, çekin tahrifat öncesi keşide tarihine göre kambiyo vasfını yitirdiğini ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı çekin incelenmesinde keşide tarihinin 22.6.2004 iken 22.7.2005 olarak düzeltildiği ve düzeltmenin yanına paraf atıldığı görülmektedir. HUMK.298. maddesinde: “ senette mevcut bulunan çıkıntı ve kezalik senedin metninde veya hamişindeki hak ve silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise inkar halinde keemlenyekündür” hükmü yer almaktadır.

Mahkemece yaptırılan inceleme sonucunda grafolog bilirkişi .......................... düzenlediği 01.06.2006 tarihli raporunda çekteki keşideci imzasının ve keşide yerindeki paraf imzasının borçlunun eli ürünü olduğunu bildirmiştir.

Borçlu vekili Mahkemeye verdiği 21.06.2006 tarihli dilekçesinde itirazlarının çekteki imzaya değil, keşide tarihindeki paraf imzasına yönelik olduğunu açıklayarak bilirkişi raporuna itiraz etmiştir.

İtiraz üzerine Adli Tıp Fizik İhtisas Dairesi'nde düzenlenen 20.04.2007 günlü raporda ise, (çekte keşide tarihinin sol tarafına atılmış olan imzanın basit tersimli, önemli ayırt edici karakteristik ve yazı unsuru içermeyen imza olması nedeni ile söz konusu imzanın aidiyetinin ve bu meyanda ................................’ın eli ürünü olup olmadığının tesbit edilemediği sonucuna varıldığı)nın  açıklandığı görülmektedir.

Böylece her iki bilirkişi raporu arasında aykırılık oluşmuştur.

Adli Tıp Kurumunun Fizik İhtisas Dairesi’nin imza incelemesinde son mercii olarak kabulü mümkün bulunmadığından bu rapora üstünlük tanınarak sonuca gidilemez.

Bu durumda, mahkemece yeniden oluşturulacak ve yazı biliminden anlar 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak iki rapor arasındaki aykırılık giderildikten sonra, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de; senette ki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir.( HGK. nun 26.04.2006 tarih ve  2006/12-259 esas, 2006/231 sayılı kararı) Mahkemece davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; senette ki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir.( HGK. nun 26.04.2006 tarih ve  2006/12-259 esas, 2006/231 sayılı kararı) Mahkemece davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13,10 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 04.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3252, Karar No: 2024/1168, Tarih: 18.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3252 E.  ,  2024/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/496 E., 2023/526 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Doğubayazıt 2. Asliye (Tüketici) Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/290 E., 2022/377 K.

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; 5 yıl önce...Hastanesinde diz kapağından ameliyat olduğunu, kendisini ameliyat eden doktorun "..." isminde bir doktor olduğunu, savcılık kanalıyla şikayetçi olduğunu, yanlış müdahaleden dolayı çalışamadığını ve rahatsızlığının ileri düzeyde olduğunu, ameliyattan sonra doktorun durumu fark ettiğini, buna rağmen herhangi bir tedavi yapmadığını, bu nedenlerle 500.000 TL maddi 500.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, hastanede yapılan ameliyat için gerekli tahlillerin yapılıp gerekli önlemler alınarak dize müdahale edildiğini, ameliyatı gayet başarılı geçen davacının daha sonrasında gerekli özeni göstermediğinden enfeksiyon kaptığını ve bacağından rahatsızlıklar duyduğunu, hastanenin herhangi bir ihmali ve kusuru bulunmadığını, ameliyatı davalı hastanede çalışan doktor ...'un yaptığını, davalı şirketin hukuki menfaatlerinin korunması adına davanın ihbarını ve davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli, 2019/141 Esas, 2021/124 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı taraf istinaf yoluna başvurmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 27.09.2021 tarihli, 2021/1329 Esas, 2021/867 Karar sayılı kararı ile mahkemece Erzurum Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesince düzenlenen 22.06.2020 tarihli heyet raporu ve bu rapor gereğince davacı tarafından sunulması istenilen tedavi evraklarının verilen süre içiresinde davacı tarafça mahkemeye sunulamamış olmasına dayanılarak davanın ispatlanamadığından bahisle reddine karar verilmiş ise de olayda davalı hastanenin kusurlu olup olmadığının tespiti için yeterli değerlendirme içermeyen bu rapora dayanılarak hüküm kurulamayacağı, o halde mahkemece, davaya “Tüketici Mahkemesi Sıfatı ile” bakılarak, dosyanın İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek davacının teşhis ve tedavisinde ve ameliyat sonrası hastanın takibinde, hekimin asgari düzeyde dahi olsa tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlü olduğu göz önüne alınarak ameliyatı gerçekleştiren doktor tarafından yapılan işlemlerin tıbbi olarak yerinde olup olmadığının, nedenlerini açıklayıcı, davacı iddialarını karşılayacak şekilde mahkeme denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıya davalı hastanede total diz protezi yapıldığı, işlemden sonra davacının dizinde enfeksiyon geliştiği ve enfeksiyon nedeni ile davalı hastanede ve diğer sağlık kuruluşlarında enfeksiyona ilişkin tedavi uygulandığı ve gelişen durum nedeniyle davacının dizinde fonksiyon kaybı oluştuğu, davalının tedavi sonucunda oluşan zarardan sorumlu tutulabilmesi için hukuka aykırı bir eylem, bir zarar, bu zarar ile eylem arasında illiyet bağı ve kusur bulunması gerektiği, alınan tüm bilirkişi raporları ile ameliyat sonrasında oluşan diz fonksiyon kaybının herhangi bir dikkat ve özen eksikliğine dayanmayan komplikasyon olduğunun tespit edildiği, bu halde davalının eylemi ile meydana gelen zarar arasında davalıya yüklenebilecek bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; Erzurum Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesince düzenlenen 22.06.2020 tarihli heyet raporuna rağmen mahkemece davalının ve ihbar olunan doktorun bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini, kaldı ki raporda hastane epikrizlerinin yetersiz olduğu, PACS sistemi olmadığı gerekçesiyle değerlendirme yapılamadığının belirtildiğini, ameliyat öncesi ve sonrası görüntüleri olmaması sebebiyle hastane ve hekim hususunda tedavinin doğruluğu konusunda hüküm yürütmenin mümkün olmadığının raporda belirtilmesine rağmen mahkemece bu hususun bozma öncesi olduğu gibi sonrasında da nazara alınmadığını, bozma sonrası İstanbul Adli Tıp Kurumundan aldırılan raporda yalnızca ihbar olunan doktor tarafından yapılan uygulama uygun görülmüş ise de hastanenin kusuru yönünden bir değerlendirme yapılmadığını, mahkemece müvekkilinden sunması istenen belgelerin Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin 9 uncu maddesi uyarınca davalı hastane tarafından sunulması gerektiğini, hastanenin tedavi evraklarını saklama zorunluluğu bulunduğunu, davalı hastanenin bu yükümlülüğüne aykırı davrandığını, tedavi evrakları olmadığı için davanın aleyhlerinde sonuçlandığını, Adli Tıp Raporunda özel hastanelerde PACS sistemi bulundurma yükümlülüğü olup olmadığı hususunun Sağlık Bakanlığı'ndan sorulabileceğinin belirtilmiş olmasına rağmen mahkemece bu hususun sorulmasından vazgeçildiğini, müvekkilinin maluliyetine neden olan ihmallerin hesabının ne şekilde ve kime sorulacağını, davalı tanığı ...un beyanından da anlaşılacağı üzere hastaya ait hiçbir verinin davalı hastane kayıtlarında yer almadığını, dosya kapsamında aldırılan her iki raporda da müvekkiline ait tedavi evraklarının olmadığından bahisle değerlendirme yapılamadığının tespit edildiğini, davalı hastanenin hastaya ait evrakları dosyasında ve arşivlerinde de bulundurması gerekirken hastalara vermesinin davalı hastanenin kusurlu olduğunu açıkça gösterdiğini, müvekkilinin yanlış tedavi sonucu mağdur edildiğini, tüm bu nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesi istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ameliyat ve sonrasındaki hasta takibini yapan kişinin doktor olduğu ve doktorun görevini bilimsel kurallara uygun olarak yerine getirdiğinin ATK tarafından bilimsel olarak ayrıntılı bir şekilde açıklandığı, doktorun görev yaptığı hastane görevlilerinin ayrıca bir kusurunun bulunup bulunmadığı yönünde bir değerlendirme yapılmamış olmasının sonuca bir etkisi bulunmadığı, yine ATK raporunda hastanede PACS sistemi bulunmamış olmasının tanı, tedavi ve takip süreçlerinde herhangi bir olumsuzluğa yol açmadığının bildirildiği, davacı tarafından dava dilekçesinde ameliyatın hatalı olarak yapıldığı ileri sürüldüğünden davacının bu iddiasının ATK tarafından değerlendirildiği, mahkemece hükme esas alınan raporun oluşa, dosya içeriğine uygun ve denetime elverişli olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle yerinde bulunmayan istinaf kanun yolu başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf başvuru dilekçesinde yer alan beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı iddiasından kaynaklı maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Boçlar Kanunu'nun 502 nci ve devamı maddeleri.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266 ve 267 nci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Davacı vekilinin davalı hastanede ameliyatın yapıldığı dönemde PACS sisteminin olmaması nedeniyle de sorumlu olduğuna ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde; dava konusu olayda davacının uygulanan ilk ameliyatta ameliyat endikasyonunun mevcut olup olmadığına ilişkin bir itirazı olmadığı, bu durumda ameliyat öncesine ait görüntülerin dava konusu olayda ameliyat sonrası oluşan enfeksiyonun tedavi ve takip sürecinin doğru yönetilip yönetilmediği hususunda bir önemi bulunmadığı, ameliyat sonrasına ilişkin epikriz raporlarının da dosyada mevcut olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Davacının davalı hastanede gerçekleştirilen total diz protezi ameliyatı sonucunda dizinde enfeksiyon geliştiği, davalı hastanede görev yapan doktor tarafından durumun fark edildiği ancak gerekli müdahalenin yapılmadığı iddia edilerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunduğu, davalı tarafın herhangi bir kusur ve ihmalleri bulunmadığını savunarak davanın reddini istediği anlaşılmıştır.

2. Davacının davalı hastanede gerçekleştirilen total diz protezi ameliyatı sonucunda dizinde enfeksiyon geliştiği, davalı hastanede görev yapan doktor tarafından durumun fark edildiği ancak gerekli müdahalenin yapılmadığı iddia edilerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunduğu, davalı tarafın herhangi bir kusur ve ihmalleri bulunmadığını savunarak davanın reddini istediği anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulu'ndan alınan raporda; kişinin ilk tedavisi sonrası yaklaşık 4.ayda ortaya çıkan enfeksiyonun komplikasyon olduğu belirtilmişse de raporu düzenleyen heyette ortopedi ve travmatoloji uzmanı ile enfeksiyon hastalıkları uzmanının yer almadığı, raporun bu haliyle taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olmadığı ve hükme esas alınamayacağı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporunda komplikasyon olarak nitelendirilen durumun yönetiminin başka bir merkezde yapıldığı belirtildiğinden, davacı tarafa davalı hastane ve Atatürk Üniversite Tıp Fakültesi Hastanesi dışında başka bir merkezde ameliyat sonrası tedavi görüp görmediğinin sorulması, tedavi gördüğünü beyan etmesi durumunda ilgili yerden tedavi evrakları getirtilerek dosyaya kazandırılması ve üniversiteden, konusunda uzman, akademik kariyere sahip 2 ortopedi ve travmatoloji uzmanı ve 1 enfeksiyon hastalıkları uzmanı bilirkişiden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan, davacının itirazlarını karşılayan, davacıda ameliyat sonrası gelişen enfeksiyonun komplikasyon niteliğinde olup olmadığı, davalı hastane tarafından enfeksiyona zamanında ve tıp biliminin kurallarına uygun şekilde müdahale edilip edilmediği, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalının sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığı hususlarını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin davalı hastanede ameliyatın yapıldığı dönemde PACS sisteminin olmaması nedeniyle de sorumlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesi gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı gerekçeyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.