muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6764, Karar No: 2012/10933, Tarih: 07.06.2012

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere öncelikle, Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca düzenlenen rapor ve ekleri getirtilmeli, sonrasında, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu bölge/bölgeler yönünden yeniden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2009 yılından itibaren görev yapan anılan mahalleler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18064, Karar No: 2016/12509, Tarih: 13.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/18064 E.  ,  2016/12509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-Karşı davalı iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın tahsiline,

Davalı-Karşı davacı ödenen kıdem tazimatının iadesi ile ihbar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davacı-karşı davalının ve davalı-karşı davacının istemlerinin reddine karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ........... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremez duruma gelen davacının açtığı maddi ve manevi tazminat davası ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

HUMK’nun 46.maddesi uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına, davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı yasanın 77.maddesinde Mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içerisinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan manevi tazminat davasında, olayın oluş şekli, müterafik kusur oranları, husule gelen elem ve ızdırabın derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi, hak ve nesafet kuralları esas alınır. Maddi tazminat davasında da müterrafik kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir. Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre manevi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

.../...

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21.............- ve 2007/...........Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

.../...

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21.............- ve 2007/...........Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacı-karşı davalıya iadesine, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/5237, Karar No: 2024/8867, Tarih: 10.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5237 E.  ,  2024/8867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1780 Esas, 2023/1132 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2016/19 E., 2020/45 K.

Taraflar arasındaki asıl dava faydalı model belgesine tecavüzün tespiti, önlenmesi ve maddi tazminat davası, karşı dava faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı-karşı davalının davasının kabulüne, davalı-karşı davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde; davacı-karşı davalının stadyum koltuk imalatı sektöründe faaliyet gösterdiği ve ülkenin önde gelen firmalarından olduğunu, TR 2013/02239 Y sayılı faydalı model belgesine sahip olduğunu, davalı-karşı davacının ise davacının izni olmadan faydalı model konusunu ticari faaliyetlerinde kullandığını, bu durumun Kırklareli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2015/19 D.İş sayılı dosyası ile tespit edildiğini, davalı eylemlerinin davacıyı zarara uğrattığını, davalının ihlal teşkil eden eylemlerinin tespiti, meni ve refi, 1.000,00 TL, ıslah ile birlikte toplam 10.664,62 TL maddi tazminat talebine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP VE KARŞI DAVA

Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; dava konusu faydalı modelin yeni olmadığını ve ihlal söz konusu olmayacağını, davalının, davacı firmadan daha önce geliştirdiği koltukların ticaretini yaptığını ve bu üretimi 2012/02136 numarası ile TPE nezdinde tescil ettirdiğini, delil tespiti yapılan mahkemenin görevsiz olduğunu, üstelik tespit raporunun da kendilerine tebliğ edilmediğini iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, karşı dava dilekçesi ile dava konusu faydalı model belgesinin yeniliğini ortadan kaldıramayacağını, kaldı ki ileri sürülen belgenin geçersiz olduğunu ve geçersiz bir belgeye dayalı üretimden bahsedilemeyeceğini, davacıya ait TR 2013/ 02239 nolu faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davacıya ait TR 2013/02239 Y sayılı faydalı model belgesi ile korunan buluşun, spor salonları ve stadyumlarda kullanılan koltuklar ile ilgili olduğu, söz konusu faydalı model belgesinin 7 istemden oluştuğu, bu istemlerden 1 nolu istem buluşun en geniş kapsamıyla tanımlandığı ana istem 2-7 nolu istemlerin ise bu ana isteme bağlı yazılmış, bağımlı istemler olduğu, asıl dava bakımından davalının incelenen ürünlere ticari faaliyette bulunduğu da göz önünde bulundurulduğunda, 551 sayılı KHK hükümlerine göre davalı eylemlerinin faydalı modelden doğan hakların ihlali niteliğinde olduğu, karşı dava yönünden hükümsüzlüğü talep edilen faydalı model belgesinin istemlerinin 551 sayılı KHK'nın ilgili maddelerine göre usul içerip içermediği, yeterince açık olup olmadığının değerlendirilmesi neticesinde; istemlerin usuller sonucunda elde edilen ürünler ile kimyasal maddelerle ilgili olmadığı, usul içermediği tespit edildiği, buluş konusunun açık ve tam olarak tanımlandığı kanaatine varıldığı, öte yandan, faydalı model konusunun KHK'nın 6. maddesinde bulunan patent verilmeyecek konular arasına girmediğinin tespit edildiği, diğer taraftan buluş konusu ürünlerin ilgili sektörde üretilebilir ve/veya kullanılabilir nitelikte olması nedeniyle, faydalı model belgesine konu buluşun sanayiye uygulanabilir olduğunun tespit edildiği, dolayısıyla, karşı davalıya ait faydalı model belgesinin hükümsüzlüğünün değerlendirilmesinde, KHK'nın 156. maddesinde belirtilen hükümlere aykırılığın söz konusu olmadığı, davalı-karşı davacıya ait stadyum koltuklarının, davacı - karşı davalı tarafından TR 2013/02239 nolu ''yeni nesil stadyum koltuğu'' buluş başlığı faydalı modelin koruma kapsamında olduğu, hükümsüzlüğü talep edilen davacı- karşı davalıya ait 2013/02239 nolu faydalı model belgesinin hiçbir isteminin başvuru tarihi itibariyle yeni olmadığının tespit edilemediğinin anlaşıldığı, tazminat hesaplamasında ise, sözleşmede imalatı ve satışı yapılacağı taahhüt edilen miktarın gerçekleşmesiyle elde edilebilecek gelir üzerinden hesaplanan net karlılığın (davacı yönünden yoksun kalınan kazancın) 10.664,62 TL olduğu anlaşıldığından, davacı-karşı davalının davasının kabulüne, davalının davacıya ait faydalı modele yapmış olduğu tecavüzün tespitine, tecavüzün durdurulması ve giderilmesine, 10.664,62 TL maddi tazminatın ihlal tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafından tecavüz yolu ile üretilen ürünlere ve bu ürünlere ait kalıplara el konulmasına, kararın masrafı davalıdan alınarak trajı en yüksek biri ulusal biri yerel olmak üzere 2 ayrı gazetede ilanına, davalı-karşı davacının davasının reddine karar verilmiş, karar davalı-karşı davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV.BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV.BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; bilirkişi raporlarında; davalı-karşı davacıya ait stadyum koltuklarının, davacı-karşı davalı tarafından TR 2013/02239 nolu ''yeni nesil stadyum koltuğu'' buluş başlığı faydalı modelin koruma kapsamında olduğu, hükümsüzlüğü talep edilen davacı-karşı davalıya ait 2013/02239 nolu faydalı model belgesinin hiçbir isteminin başvuru tarihi itibariyle yeni olmadığının tespit edilemediği, davacıya ait faydalı modeldeki istemlerdeki unsurların, D1'de korunan unsurlarının olup olmadığı ve karşılığı unsur numaralarının karşılaştırmalı olarak değerlendirildiği, tüm istemleri itibariyle yenilik kriterini taşıdığı ve hükümsüzlüğünün gerekmediğinin tespit edildiği, ayrıca buluş konusu ürünlerin ilgili sektörde üretilebilir ve/veya kullanılabilir nitelikte olması nedeniyle, faydalı model belgesine konu buluşun sanayiye uygulanabilir olduğunun tespit edildiği, bu suretle davacı/karşı davalıya ait faydalı model belgesinin hükümsüzlüğünün değerlendirilmesinde, KHK'nın 156. maddesinde belirtilen hükümlere aykırılık söz konusu olmadığı, mahkemenin asıl dava ve karşı dava yönünden verdiği kararında isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece uzman bilirkişi heyetinden alınan iki adet bilimsel ve denetime elverişli bilirkişi raporu ile davacı adına tescil edilen faydalı modelin yenilik kriterini sağladığı, faydalı model belgesine konu buluşun sanayiye uygulanabilir olduğunun tespit edildiği, bu suretle karşı davacının davanın reddedilmesi ve asıl davada davalının stadyum koltukları ile ticari faaliyette bulunduğu göz önünde bulundurulduğunda, 551 sayılı KHK hükümlerine göre davalı eylemlerinin faydalı modelden doğan hakların ihlali niteliğinde olduğu, tazminata ilişkin alınan raporun da hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşılmakla istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, karar davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, faydalı model belgesine tecavüzün tespiti, önlenmesi, giderilmesi ve maddi tazminat ile karşı dava olarak da faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 551 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 6 ncı maddesi, 154 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı-karşı davacıya yükletilmesine, 10.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1462, Karar No: 2014/7340, Tarih: 02.07.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1462 E.  ,  2014/7340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/219567

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2011/786 Esas, 2012/796 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre suç tarihinde Karatay Belediyesinde imar işlerinden sorumlu başkan yardımcısı olarak görev yapan sanığın, Hukuk İşleri Müdürlüğünün 24/09/2008 tarihli yazısından 22/09/2008 tarihinde kuruma ulaştığı anlaşılan Konya 1. İdare Mahkemesinin 10/07/2008 tarih 2007/421 Esas, 2008/891 Karar sayılı ilamının İdari Yargılama Usul Kanununun 28. maddesine göre 30 gün içinde gereğini icra etme kapsamında söz konusu mahkeme kararı doğrultusunda mülkiyeti katılanlara ait eski eser statüsünde tescilli ahşap ev bulunan taşınmazın imar planında konut olan fonksiyonunun konaklama olarak değiştirilmesi için İmar Komisyonu ve Belediye Meclisi gündemine getirmesi gerekirken bunu yapmamak ve kasıtlı olarak sürüncemede bırakmak suretiyle mağduriyetlerine sebep olduğu, yüklenen görevi kötüye kullanma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8842, Karar No: 2015/5619, Tarih: 14.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8842 E.  ,  2015/5619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/274520

MAHKEMESİ : Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2011

NUMARASI : 2011/73 (E) ve 2011/271 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 2008 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari ile 3167 sayılı yasa uyarınca sabıkalı olan ve hakkında verilen mahkumiyet kararı ertelenen sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, yine sanığın adli sicil kaydında yer alan 3167 sayılı Kanunun 16/1. maddesi uyarınca karşılıksız çek keşide etmek suçundan verilen mahkumiyetine ilişkin eylemin de idari yaptırıma dönüştüğü dikkate alınarak, "sanığın sabıkasının bulunması ve katılanın zararının karşılanmamış olması" gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.