muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8002, Karar No: 2022/4625, Tarih: 08.06.2022

Kararı, davalı- karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Asıl davada davacı 11.190.-TL’nin tahsili istemi ile başlatılan icra takibine itirazın iptalini istemiş, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine, Bölge Adliye Mahkemesince ise İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak asıl davanın kabulüne karar verilmiştir. Asıl ve karşı davaların yargılamaları birlikte yürütülmekte olup, her dava bağımsız karakterini korumaktadır. HMK'nın 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL'ni geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi olan 2020 yılı itibariyle 71.070.-TL'dir. HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanun'un 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceğinden asıl davada davalı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Karşı davada davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince; karşı davacı müşterilerden kırılma, deformasyon, patlama, çatlama şikayetleri gelince gizli ayıp ihbarının 10.10.2014 tarihinde karşı davalıya gönderildiğini belirtmiş, ayıplı olduğunu ileri sürdüğü 7 adet iade faturası sunmuştur. Bilirkişi incelemesi sırasında ise karşı davacının dayanıp sunduğu bu 7 adet iade faturasının en eskisinin 01.11.2014 tarihini içerdiği belirlenmişse de karşı davacı defterlerindeki karşı davacı adına tanzim edilen bir kısım diğer iade faturalarının da dökümü yapılmıştır. Ancak 2014 yılı Ocak ayından itibaren listelenen bu diğer iade faturalarının davaya konu ayıplı ürünlere ilişkin olduğuna dair karşı davacının bir beyanı bulunmamaktadır. Kaldı ki taraflar arasındaki ticari ilişkinin 04.02.2014 tarihinde başladığı düzenlenen faturalardan anlaşılmaktadır. Bu durumda davaya konu ürünler için iade faturalarının sadece karşı davacı tarafından dayanılıp sunulan faturalar olduğunun nazara alınması gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince karşı davacının dayanmadığı iade faturalarının esas alınıp 2014 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran aylarına ilişkin iade faturalarının düzenlendiği, buna rağmen 02.07.2014 tarihine kadar karşı davacının karşı davalıdan mal almaya devam ettiği, karşı davacı alıcının satıma konu malların ayıplı olduğuna ilişkin süresinde ayıp ihbarında bulunduğunu ispatlayamadığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, karşı davada verilen hükmün davacı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle karşı davacı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı - karşı davalıdan alınarak davalı - karşı davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı - karşı davacıya iadesine, 08/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1183, Karar No: 2006/4610, Tarih: 25.05.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/1183 E.  ,  2006/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 22/09/2005 gün ve 1152 esas 1173 karar sayılı kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 28.12.2005 gün ve 56365 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 15.02.2006 gün ve 2006/6570 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337. maddesindeki yaptırım, disiplin hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde disiplin hapsine karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2005/1152 esas 2005/1173 karar sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’un 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 10 gün karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 200,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 25.05.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23411, Karar No: 2024/5707, Tarih: 15.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/23411 E.  ,  2024/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87800 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre, Kocaeli Çocuk Mahkemesinin 18/01/2022 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocukların 17/10/2019 tarihinde gece saatlerinde katılana ait işyerinin camını kırmak suretiyle içeriye girerek atılı hırsızlık ve diğer suçları işlediklerinden bahisle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmiş ise de; UYAP'tan temin edilen cezevi giriş çıkış bilgileri incelendiğinde suç tarihi olan 17/10/2019 tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'nın Kocaeli 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda; suça sürüklenen çocuk ...'ın ise Maltepe Çocuk Ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu cihetle, atılı suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gözetilmeden, beraatlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Her ne kadar, suça sürüklenen çocuklar üzerlerine atılı suçlar konusunda ikrar içeren beyanda bulunmuş iseler de, suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin kesinleşmesinden sonra, hırsızlık eyleminin gerçekleştiği 17.10.2019 tarihinde her iki suça sürüklenen çocuğun da cezaevinde olduğunun tespit edildiği, inceleme konu dosyaya yönelik ve ikrar mahiyetinde olduğu kabul edilen savunmaların ise, esasen Kocaeli Çocuk Mahkemesinin 2019/383 Esas sayılı dosyasına yönelik olduğunun anlaşıldığı, zira bu iş yerinden çalınan sigara sayısı ile (129) suça sürüklenen çocukların inceleme konu dosya kapsamındaki savunmalarında çalmış olduklarını belirtikleri sigara sayısının aynı olduğu, bu itibarla UYAP'taki tarafın tutuklu bilgisi ekranı kayıtlarına ve cezaevleri ile yapılan yazışmalara göre, suç tarihi olan 17.10.2019 tarihinde, suça sürüklenen çocuk ...'nın Kocaeli 1 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu ve suç tarihinde herhangi bir izin veya firar durumunun bulunmadığı anlaşılmakla, atılı suçları işlemedikleri sabit olan suça sürüklenen çocukların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Kocaeli Çocuk Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2020/45 Esas, 2022/21 Karar sayılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları bakımından süresinde istinaf edilmemekle kesinleşen, mala zarar verme suçu bakımından ise, verilmekle kesin nitelikte bulunan kararlarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, suça sürüklenen çocukların atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını işlemedikleri sabit olduğundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi gereğince ayrı ayrı BERAATLERİNE, tayin olunan cezaların çektirilmemesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3310, Karar No: 2018/3173, Tarih: 09.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3310 E.  ,  2018/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın hakkındaki suçlamaları kabul etmemesine rağmen 30.09.2010 tarih ... sayılı vergi tekniği raporunda 25.06.2010 tarihli yoklamada sanığın işyerinden 6 ay önce ayrıldığının tespit edilmesi, bu takvim yıllarına ilişkin BA-BS beyanında bulunmaması, sanığa mal satıldığına dair BS beyanı verilmemesi, sistemden yapılan incelemede ise 2009 takvim yılında 7 ayrı mükellef 199 adet belge karşılığında 1.654.842.00 TL ve 2010 takvim yılında 7 ayrı mükellef 142 adet belge karşılığında 1.050.222.00 TL tutarında mal ve hizmeti sanıktan aldıklarına dair beyanda bulunmaları ve sanığın bu miktarda iş yapacak aracı, işcisi ve organizasyonu bulunmadığının belirtilmesi karşısında; sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sahteliği iddia edilen faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; sanığın düzenlemiş olduğu faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5014, Karar No: 2023/7071, Tarih: 05.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5014 E.  ,  2023/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/351 Esas, 2022/226 Karar

DAVACI BİRLEŞEN

BİRLEŞEN DAVA : İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/474 E., 2020/213 K.

BİRLEŞEN DAVA TARİHİ : 29.04.2020

HÜKÜM : Asıl davanın kısmen kabulü, birleşen davanın reddi

Taraflar arasındaki asıl dava itirazın iptali ve birleşen dava tazminat talebine ilişkin olup bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 05.12.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; borçlu aleyhine İstanbul Anadolu 11. İcra Müdürlüğü dosyası ile ilamsız icra yoluyla icra takibi başlatıldığını, icra takibine konu borcun sebebinin 4 adet sevk irsaliyeli faturadan kaynaklanan bir miktar para alacağı olduğunu, faturalardan da sübut bulduğu üzere davalı şirketin müvekkiline 57.472,60 TL asıl alacakla borçlu olduğunu, borçlunun bu borca ait herhangi bir ödeme yapmadığını belirterek borçlunun itirazın iptali ile takibin devamı, %20'den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kimyasal boya işi üzerinde çalışarak mürekkep imalatına yönelik ticari faaliyet yürüttüğünü, davalı Sar kimya şirketi ile müvekkilinin mürekkep imalatı için hammadde tedarikinde bulunmak üzere aralarında satım sözleşmesi kurduklarını, davalının Arizona şirketinin ham maddesi olan UNİ REZ 147 kodlu co-solvent solublepolyamid reçine ürünü 2013 yılına kadar düzenli bir şekilde tedarik ettiğini, Arizona şirketinin kapanması nedeniyle davalının müvekkile aynı ürünün muadili Mikro İnks firmasının ürününü önerdiğini, müvekkilinin söz konusu ürünün laboratuar testlerinde bir sorunla karşılaşılmaması üzerine sipariş verdiğini, müvekkilinin stoklarında Arizona şirketinin ürünü bulunması nedeniyle ... aldığı ürünün kullanımının sonbahar mevsimini bulduğunu, müvekkilinin müşterilerden gelen yoğun şikâyetler nedeniyle Büyükçekmece 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/5 D.İş sayılı dosyası ile delil tespiti yaptırdığını, raporda Mikro İnks firmasının ürününün muadil ürün olmadığının tespit edildiğini, müvekkilinin müşterilerden iade almak zorunda kaldığı ve kullanamadığı ürünler nedeniyle zarar uğradığı, konunun davalı şirkete bildirilmesine rağmen davalının zararı karşılamadığı, alınan ayıplı ürünlerin toplam bedelinin 131.858,86 TL olduğunu, müvekkilinin sürekli iş yaptığı, her ay yüksek miktarlarda mürekkep sattığı müşterilerle yaşanan bu süreçten sonra ticari ilişkilerinin bozulması nedenli ürün satamadığnı ve ciddi ciro kayıpları yaşadığını, iade alınan ürünler ve ayıplı hammadde nedeniyle müvekkilinin deposunun boş yere işgal ettiği en sonunda söz konusu ürünleri 7.140.18 TL ödeyerek imha ettirdiklerini, beyanla ayıplı ifa nedeniyle zararın tespiti ile şimdilik belirsiz alacak olarak 40.000,00 TL tazminatın davalıdan tanzimine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; borca ve yetkiye birlikte itiraz edildiğinden ortada geçerli bir takibin bulunmadığını, müvekkilinin davacıya hiçbir borcu bulunmadığını belirterek öncelikle icra dairesinin ve mahkemenin yetkisine yapılan yetki itirazının değerlendirilerek davanın yetki yönünden reddine, yetki itirazının reddine karar verilmesi durumunda müvekkilinin davacıya herhangi bir borcu bulunmadığından davacının açmış olduğu itirazın iptali davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafın süreci uzatmak amacıyla kötü niyetli olarak işbu davayı ikame ettiğini, davaya konu ticari ilişkinin 2013 yılında meydana geldiğini, aradan geçen zaman içerisinde müvekkili şirkete karşı davacının herhangi bir dava açmadığını, aleyhlerine açılan davada da ayıplı mal itirazında bulunulmadığını, kabul ve çelişki anlamına gelmemekle birlikte birleşen dosyada davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek haksız ve kötü niyetli davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 25.06.2015 tarih, 2014/1784 E., 2015/477 K. sayılı kararı ile alacağın satım sözleşmesinden ... para alacağı olduğu, yazılı bir sözleşme sunulmadığı, davalı tarafın icra takibine vaki itirazında akdi ilişkiyi inkar ettiği, icra dairesinin yetkisine yönelttiği itirazın yerinde olduğu, icra takip dosyasının yetkili icra dairesi olan Beylikdüzü’nün bağlı bulunduğu Bakırköy İcra Müdürlüğüne gönderilerek oradan ödeme emri tebliğ işlemi yapılmamış olması nedeniyle dava şartı gerçekleşmediğinden davanın usulden reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 02.04.2019 tarih, 2018/1899 E., 2019/2209 K. sayılı kararıyla davacının alacağın dayanağı olarak dava dosyasına faturalarla birlikte altında teslim ... imzası bulunan sevk irsaliyelerini sunduğu, bu durumda mahkemece tarafların delil ibrazı sağlanarak sunulan bu deliller eksiksiz olarak değerlendirilerek yetki itirazının bu değerlendirmeye göre belirlenmesi gerektiğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve numarası verilen kararı ile birleşen dava yönünden, davalı-birleşen dava davacısının kendi test labaratuvarlarında numuneyi deneyip, inceleyip, sipariş verdikten sonra asıl davada davacı tarafça mail yazışmasında muadil olarak bahsedilen ürünün alkol ile çözümlenmediğinden bahisle ürünün ayıplı olduğunu iddia etmesinin basiretli tacir olarak kendisinden beklenen özeni göstermemesi sebebiyle dürüstlük kuralına aykırı olduğu, davacı-birleşen davada davalı şirketin bir hilesinin de bulunmadığı, satılanın ayıbından ... sorumluluğa ilişkin her türlü davanın satılandaki ayıp daha sonra ortaya çıksa bile, satılanın alıcıya devrinden başlayarak iki yıl geçmekle zamanaşımına uğrayacağı gerekçesi ile birleşen davanın reddine karar verilmiş. Asıl dava yönünden ise, incelenen ticari defterlere göre davalının takip tarihi itibariyle davacıya 57.470,69 TL borçlu olduğu gerekçesi ile asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı-birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı-birleşen davada davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı-birleşen davada davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı-birleşen davada davalı şirketin satım konusu malı muadil mal olarak tanıttığı, müvekkilini hileye düşürdüğü, müvekkilin ürün üzerinde laboratuar testlerini yapmış olmasının ... başına hileyi ortadan kaldırmayacağını, zira üründeki ayıbın yaz ayları ile buharlaşmanın fazla olması sebebiyle açığa çıktığını, iğfal durumunun söz konusu olduğu durumlarda zamanaşımı için kanundaki sürelerle bağlı olunamayacağı, kararın usul ve kanuna aykırı olarak verildiğini, yeterli araştırmanın yapılmadığını ileri sürerek asıl ve birleşen davanın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, hukuki niteliği itibariyle faturalara dayalı olarak davacı tarafça başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali, birleşen dava, hukuki niteliği itibariyle davalının satmış olduğu ürünlerin ayıplı olması nedeniyle uğranılan zararların tahsili istemline ilişkin tazminat davasıdır.

Dava konusu uyuşmazlık davacının davalıya daha önce satmış olduğu alkolle çözümlenen UR 147 nolu reçine muadili olarak HPR 209 adlı ürünü satıp satmadığı, bu ürünün alkolle değil de toluen maddesi ile çözümlenmesi sebebiyle ayıp olup olmadığı, davalı tarafça ayıp ihbar sürelerine uyulup uyulmadığı, birleşen dosyada tazminat talebinin zamanaşımına uğrayıp uğramadığı, varsa davalının birleşen dosyada zararının miktarı ve asıl dosyada itirazın iptali şartlarının mevcut olup olmadığı, yetki itirazının yerinde olup olmadığı konularında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 23 üncü maddesi.

3. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 223 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı-birleşen davada davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden asıl davada davalı-birleşen davada davacıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.