muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/17790, Karar No: 2008/3170, Tarih: 28.02.2008

dosya seçilerek, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmaz(lar)ın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü(sayılmak ve tek tek tespit edilmek suretiyle ağaçların cinsleri sayısı, yaşları, taşınmazın hangi bölümünde hangi sıklıkta bulundukları, kapalılık oranı, aşılı ağaçların kök yaşı ve ağaç yaşı, kestanelerin aşılı olup olmadıkları, hakim ağaç türü) ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; 6831 Sayılı Yasanın 1/F maddesinin orman içindeki veya ormana sınır yerler söz konusu olduğunda, tapu kaydı kapsamındaki yerler için uygulama olanağı bulabileceği, bunun için çekişmeli parsellerin tapu kaydı kapsamında kaldığının tereddüde yer bırakmayacak biçimde saptanması gerektiği düşünülmeli; esasen 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve bir sayfalık çalışma tutanağı ile ekindeki uygulanabilir nitelikte olmayan haritadan ibaret çalışma, orman kadastro faaliyeti olarak kabul edilemeyeceği gibi, bir an için orman kadastrosu kabul edilse dahi işlem kesinleşmediğinden; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ..

... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içerdiğinden, yöntemince zemine uygulanıp, 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı ve çekişmeli parsellerin bu tapu kaydının yüzölçümü ile geçerli kapsamı içinde kalıp kalmadığı tereddüde yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, asıl kayıt kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanılıp kazanılmadığı, taşınmazların orman içi açıklığı olup olmadığı üzerinde durulmalı; tüm deliller birlikte değerlendirip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre, davalı ...’ın karar başlığında davalı sıfatıyla gösterilmemesi doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 28/02/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8957, Karar No: 2016/9634, Tarih: 07.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8957 E.  ,  2016/9634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ile sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 06/09/2010 tarih 2009/249, 2010/268 sayıl kararı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmakla, sanık tarafından temyiz edilen hüküm incelendi;

Olay tarihinde saat 18.00 sıralarında sanığın idaresindeki otomobiliyle seyir halindeyken, önünde seyreden mağdura ait araca arkadan çarptığı, mağdur ile konuştukları ve aracın zararının sigorta şirketi tarafından karşılanacağını söyleyerek olay yerinden ayrıldığı, mağdurun şikayetçi olması üzerine sanığın ertesi gün saat 11.30 sıralarında alınan doktor raporuna göre 8 promil alkollü olduğu, sanığın alınan savunmasında mağdurun tereddütlü araç kullandığını, yolu ortalayarak gittiği sırada sağından geçmek istediğini fakat sanığın ani şekilde sağa dönüş yaptığını, frene bastığını fakat yağmur sebebiyle ıslak zeminli yolda aracını durduramayarak mağdura çarptığını beyan ettiği görülmekle, olay anındaki alkol seviyesinin tespit edilemediği, dosya kapsamından sanığın aşırı hızlı araç kullanarak veya kasıtlı şekilde kural hataları yaparak trafik güvenliğini tehlikeye düşürdüğüne dair delilin de bulunmadığı, bu sebeple unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5356, Karar No: 2012/11209, Tarih: 29.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5356 E.  ,  2012/11209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 29.11.2011 gün ve 2011/12525 Esas - 2011/19266 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırma bedelinin tespit ve tescil davasında, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davacı idare vekili ile Hazine vekilinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı davacı idare tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davacı idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle de hükmün düzeltilmesi gerekirken, bu hususun düzeltilmediği anlaşıldığından, davacı idarenin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 29.11.2011 gün ve 2011/12525-19266 sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın bedelinin tesbiti ile mülkiyeti ihtilaflı olduğundan üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin ve Hazine vekilinin aşağıdaki bentler dışındaki temyiz talepleri yerinde değildir. Ancak;

1-Hazine yasal hakkını kullanarak dava konusu taşınmazın niteliği konusunda süresinde itirazda bulunmuştur. Açıklanan nedenle davasının reddine karar verilmesi ve aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2-Davacı ... harçtan muaf olmadığı halde muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması,

3-Davanın niteliği gereği taraflar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

A)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin son paragrafına kadar olan bölümünün tümüyle çıkartılmasına,

B)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin harca ilişkin bölümünün çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olmadığından alınması gereken 17,15-TL başvurma harcı ile 18,40-TL karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 35,55-TL harcın davacı idareden alınarak Hazineye irad kaydına) ibaresinin yazılmasına, (Karardan sonra tahsil edildiğinden tahsiline yer olmadığına,)

A)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin son paragrafına kadar olan bölümünün tümüyle çıkartılmasına,

B)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin harca ilişkin bölümünün çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olmadığından alınması gereken 17,15-TL başvurma harcı ile 18,40-TL karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 35,55-TL harcın davacı idareden alınarak Hazineye irad kaydına) ibaresinin yazılmasına, (Karardan sonra tahsil edildiğinden tahsiline yer olmadığına,)

C)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin son paragrafının çıkartılarak yerine (Kendilerini vekil ile temsil ettiren taraflar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 1.100,00 TL vekalet ücretinin ayrı ayrı davacı ve davalı taraftan alınarak ayrı ayrı taraflara verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/333, Karar No: 2025/3386, Tarih: 25.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/333 E.  ,  2025/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/424 E., 2023/560 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ile katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, Serdar İlköğretim Okulu binası içindeki bilgisayar odasından bilgisayar malzemeleri ile projeksiyon cihazını çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, suç tarihi itibariyle her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İştirak halinde suç işleyen inceleme dışı suça sürüklenen çocuk Hakan Ayçiçeği hakkında Kocaeli Çocuk Mahkemesinin 07.07.2020 tarihli, 2018/265 Esas ve 2020/351 Karar sayılı ilâmı ile mahkûmiyet, temyize gelen suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, suça sürüklenen çocuk Hakan Ayçiçeği ve katılan vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 25.05.2021 tarihli, 2021/2163 Esas ve 2021/10252 Karar sayılı ilâmı ile katılan lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiğinden bahisle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesinin ardından temyize gelen suça sürüklenen çocuk ...'in denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 07.07.2020 tarihli hükmün açıklanarak 19.12.2023 tarihli, 2023/424 Esas ve 2023/560 Karar sayılı ilâmı ile mahkûmiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; aynı olay nedeniyle temyize gelen suça sürüklenen çocuk ...'in birlikte yargılandığı temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Hakan Ayçiçeği hakkında Kocaeli Çocuk Mahkemesi'nin 07.07.2020 tarihli, 2018/265 Esas ve 2020/351 Karar sayılı dosyasında katılan lehine vekâlet ücretine hükmedildiğinden, katılan lehine ikinci kez vekâlet ücretine hükmedilmemiştir.Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3359, Karar No: 2019/388, Tarih: 09.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/3359 E.  ,  2019/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-194 E-2012/243 K sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda müşteki her ne kadar sanığa suça konu arabasındaki cep telefonunu almak için arabanın anahtarını başlangıçta özgür iradesiyle teslim etmiş ise de; bu iradenin arabadan cep telefonunu almakla sınırlı olacağı, bu bağlamda sanık ile müştekinin arabasını teslimine ilişkin hukuksal anlamda bir zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceği gözetildiğinde bu aşamadan itibaren arabanın anahtarını sanığın haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü gerektiğinden, sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

2- Hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde (saat 19.15 sıralarında) işlendiğinin anlaşılması karşısında; tayin olunan cezanın TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocuğun yakalanmadan önce müştekiyi arayarak arabayı terk ettiği yeri göstererek iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 09/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12339, Karar No: 2013/6278, Tarih: 15.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12339 E.  ,  2013/6278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2 maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 50/1.a, 52/1-2-3. maddeleri gereğince sanığın 3.600 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Dosyada mevcut vergi suçu ile eki vergi inceleme raporlarından şirketin ticari faaliyetini sürdürdüğü anlaşıldığı gibi defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının 21.02.2007 tarihinde işyeri adresinde muhasebeciye tebliğ edilmiş olmasına göre, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, müsnet suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7626, Karar No: 2012/13009, Tarih: 14.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7626 E.  ,  2012/13009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma kararına uyularak inceleme ve işlem yapılmışsa da, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Önceki bozma ilamında hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında taşınmaz emsalden 7 kat değersiz olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın 1,7 kat değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı bulunmadığı belirtilmesine rağmen, bozma sonrası yeniden yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda bu defa taşınmaz emsalden 17 kat değersiz olmasına rağmen 1,6 kat değersiz kabul edilerek değer tesbiti yapılmıştır.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılması ve taşınmaz ile aynı mahallede bulunan 1066 parsel hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/197-513 karar sayılı dosyası ile m2 değerinin 64,00-TL tespit edildiği, Dairemizin 2012/4416-10777 sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği hususu da göz önünde bulundurularak, alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26259, Karar No: 2017/17568, Tarih: 07.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/26259 E.  ,  2017/17568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirketin tüm, davalı T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü’ nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü’ nün harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi ve davacının yatırdığı harçların şirketten tahsili yerine iadesine karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2 ve 3 numaralı bentlerinin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“ 2- Davalı... harçtan muaf olduğundan kurum aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Hükmedilmesi gereken 736,87 TL. karar-ilam harcından bozmadan önce yatırılan toplam 594,12 TL. harcın mahsubu ile bakiye 142,75 TL. karar-ilam harcının davalı şirketten tahsili ile hazineye irat kaydına,

3- Davacının yaptığı toplam 355,50 TL. harç masrafının davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Kurum’ dan 19.06.2017 tarihli makbuz ile yersiz alınan temyiz harçlarının isteği halinde davalı kurum’ a iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... 'ye yükletilmesine, 07.11.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21984, Karar No: 2013/21310, Tarih: 09.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/21984 E.  ,  2013/21310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 143 ada 13 parsel sayılı 209,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ölü olduğu tutanağın beyanlar hanesinde belirtilmek suretiyle davalılar ... ve diğerlerinin miras bırakanı Hakkı Deniz adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ise satın almaya da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraf dava ve temyiz konusu 143 ada 13 parsel sayılı taşınmazın miras bırakanı ...'dan kaldığını kanıtlayamadığı gibi taşınmaz üzerinde davacı taraf yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen ekonomik amacına uygun ve iktisap sağlayan süreye ulaşan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.