muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3695, Karar No: 2022/9003, Tarih: 13.12.2022

Davalı vekili, açılan davanın yasal ve hukuksal dayanaktan yoksun olduğunu, öncelikle dosya borcu hesaplanmadan dava değeri gösterildiğinden eksik harç ödendiğini, eksik harcın tamamlattırılması konusunda davacıya kesin süre verilmesini, verilecek kesin süre içinde eksik dava harcının ödenmemesi halinde duruşma yapılmasına gerek olmadan davanın usul yönünden reddine karar verilmesini talep ettiklerini, davacının iddiasını yazılı delillerle ispat etmesi gerektiğini, tanık dinletilmesine de muvafakat etmediklerini, davacının müvekkiline üç adet bonoya dayalı borcunu ödemediğinden Bakırköy 10. İcra Müdürlüğünün 2012/19248 esas sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine özgü yolla icra takibi yaptıklarını, takip dayanağı senetlerin yasal unsurlarını içeren kambiyo senedi vasfında olduğunu, borçlu adı, imzası ve tanzim tarihinin borçluya ait olup, müvekkilinin huzurunda imzalandığını, senet metnindeki yazı ve rakamların da tarafların ortak iradelerine uygun olarak borçlunun huzurunda müvekkili tarafından doldurulduğunu, buna rağmen davacı tarafından müvekkili hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına senetlerin sahte olduğu ve eylemin dolandırıcılık suçunu da oluşturduğu iddiası ile şikayette bulunulduğunu, ayrıca Bakırköy 2.İcra Mahkemesi nezdinde açtıkları dava ile borca ve imzaya itiraz ettiklerini, soruşturma dosyası kapsamında İstanbul Emniyet Polis Kriminal Müdürlüğünden alınan iki ayrı raporda senet içeriklerinde bir tahrifat bulunmadığı, borçlu imzalarının davacının eli mahsulü olduğunun belirlendiğini ve Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.04.2014 tarih 2012/113379 esas 2014/19170 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, verilen bu karara davacı borçlu vekillerince itiraz edilmiş ise de itirazın reddine karar verilerek Savcılığın kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararının 23.05.2014 tarihinde kesinleştiğini, kaldı ki davacının Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/1740 esas sayılı dosyasında 22.05.2013 günlü tutanakta senetlerdeki imzanın kendisine ait olduğunu beyan etmek zorunda kaldığını, bu dosyada alınan bilirkişi raporuyla da bonolardaki borçlu imzalarının borçluya ait olduğunun belirlendiğini, davacının 30.000,00 TL ve 33.600,00 TL miktarındaki senetleri 10.10.2011 tarihinde düzenlediğini, alacağın gerisini uzun vadede ödeyeceğini söylemesi üzerine müvekkilinin kabul etmeyerek gerçekte ödeme olmayan senetlerin üzerine iptal edilmiş yazarak senetlerin fotokopilerini almak suretiyle senetleri davacıya iade ettiğini, davacı tarafından senetlerin ıslak imzalarının yırtıldığını, müvekkilinin davacı ile görüştüğü sırada Levent Bozkurt isimli müşterisinin kendisini telefonla aradığını, iplik almak istediğini söylemesi üzerine davacının yanında bir müsvette kağıda hesaplama yaptığını, o müsvette kağıdın oradaki masada kaldığını, kağıdın üst kısmındaki "... hesabı" yazısı ile 20.09.2012 tarihli döviz çizelgesindeki 20.09.2012 tarihlerini içeren rakam ile 63

... hesabı" yazısı ile 20.09.2012 tarihli döviz çizelgesindeki 20.09.2012 tarihlerini içeren rakam ile 63.600,00 TL rakam ve yazısı ve "çetin" yazılarının müvekkiline ait olmadığını, davalının anne, baba ve kız kardeşi adına ME-GA motorlu araçlar isimli firma kurarak taksitli otomobil kampanyası yaparak çok sayıda insanın parasını alıp otomobillerini vermediklerini, bu yolla birçok kişiyi dolandırdıklarını, eşi Metin Varol'un ise şirkete hariçten müdür olarak atandığını, borçlunun alacaklılar yüzünden sıkıntıda olduğunu gören müvekkilinin, ağabeyinin ölümünden sonra borçluya sahip çıkarak kendisine yüklü miktarlarda borç para verdiğini, ayrıca İkitelli'deki kaba inşaat halinde olan kooperatif binası inşaatının birinci katını anahtar teslimi yaptırıp tamamladıktan sonra teslim ettiğini, müvekkilinin toplam alacağının 1.600.000,00 TL'ye ulaştığını, davacının borcuna karşılık 2011 yılı Temmuz ayında müvekkiline bir adet 500.000,00 TL ve iki adet 550.000,00 TL bedelli toplam 3 adet senet verdiğini, borcun 72.800,00 TL lik kısmının ödendiğini, müvekkilinin davacıdan 1.527.200,00 TL alacağının kaldığını, borcun ödenmesi konusunda taraflar bir araya geldiklerinde davacının önce borcun 127.200,00 TL' lik kısmı için 30.000,00 TL, 33.600,00 TL' lik senet düzenleyip geri kalanı için 63.600,00 TL lik senet düzenleyeceğini ve kalan borcunu ise 50.000,00'er TL' lik aylık senetler halinde ödemek istediğini söylemesi üzerine müvekkilinin bunu kabul etmeyerek 63.600,00 TL bedelli senet düzenlenmeden ayrıldığını, daha sonra tarafların 13.10.2011 tarihinde tekrar bir araya gelerek yapılan 72.800,00-TL' lik ödemeler ilk üç adet senetlerden düşülerek yeni senetler düzenlendiğini, miktarlarının sırasıyla 463.600,00 TL, 530.000,00 TL ve 533.600,00 TL bedelli senetler olduğunu, eski senetlerin ise davacıya iade edildiğini, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca İstanbul Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 27.08.2013 tarihli raporda 463.600,00 TL, 530.000,00 TL ve 533.600,00 TL bedelli senetlerin netice olarak meblağ hanelerindeki ibarelerde silinti, kazıntı veya ilave yoluyla tahrifat yapıldığını gösterir nitelikte bir bulguya rastlanmadığının bildirildiğini, senetlerin sahte olmadığını belirterek davanın reddine, müvekkilinin mağdur olmaması bakımından tensip kararı ile verilen ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasını, bu mümkün görülmediği takdirde çekişme konusu olmayan ve sahtelik iddia edilmeyen kısım yönünden senet miktarlarına göre 127.200,00 TL' lik miktarı yönünden ihtiyati tedbir kararının ivedi olarak kaldırılmasını, kalan miktar itibariyle HMK.nun 392 maddesi uyarınca alacağın % 120'sinden az olmamak üzere nakit ya da banka teminat mektubu olarak davacıdan teminat alınmasına karar verilmesini, ayrıca takip konusu alacağın % 20'sinden aşağı olmamak üzere (fazlaya ilişkin tazminat hakları saklı kalmak kaydıyla) tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; dava konusu uyuşmazlıkta davacı tarafın takibe konu senetlerdeki miktar bölümlerinin rakam ve yazılarında ilave yapıldığını, bu şekilde senet miktarlarının yükseltildiğini, kalan miktarın ise ödendiğini ileri sürerek senetlerden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istediği, davalı tarafın ise, davacıya borç para verdiğini, senetlerde tahrifat yapılmadığını, senetlerdeki imzaların davacı - borçluya ait olduğunu, davacının diğer iddialarının ise gerçek olmadığını savunduğu, gerek savcılık aşamasında gerek Asliye Ceza Mahkemesinde, gerekse İcra Hukuk Mahkemesinde yaptırılan bilirkişi incelemelerinde dava konusu bonolardaki keşideci imzalarının davacı ...'un eli ürünü olduğu, bonolarda miktar bölümlerindeki rakam ve yazılarda ilave ya da tahrifat olmadığı, miktar yazılarının benzer fiziki evsafta bir kalem ile tek seferde yazılmış olduklarının tespit olunduğu, özellikle Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Genişletilmiş Uzmanlar Heyetinin raporunun, davacı tarafça sunulan özel rapordaki çelişkiyi de giderdiği, 6754 sayılı Kanunu'nun 30.maddesi ile 2659 sayılı Adli Tıp Kanunu'nun 15.maddesine eklenen ek fıkra uyarınca, Adli Tıp Fizik İhtisas Dairesi Genişletilmiş Uzmanlar Heyetinin raporunun kesin olup, son merci olduğundan, mahkemece tekrar bilirkişi incelemesi yaptırılmasına gerek duyulmadığı, dava konusu senetler incelendiğinde; bono vasıflarını taşıdıklarının görüldüğü, bilindiği gibi kural olarak bononun da aralarında bulunduğu kambiyo senetlerinin soyut borç ikrarını içeren senetler olduğu, soyut borç ikrarında bulunan borçlu karşısında, alacaklının alacağın sebebini ispat etmesinin kural olarak zorunlu olmadığı, kambiyo senetlerinde soyutluk prensibinin en önemli işlevi ispat açısından kendisini gösterdiği, buna göre, bir kambiyo senedi ile borç altına giren kimsenin, borçlu olmadığını iddia ediyor ise, bu hususu ispat etmekle yükümlü olduğu, somut olayda, davacının senetlerin miktarlarında tahrifat yapıldığını, davalı senet lehtarı ..

...'a bu kadar borcu bulunmadığını, borçlu olduğu daha düşük rakam için senetler imzaladığını, borçlu olduğu miktarı davalıya ödediğini, davalının ise imzaladığı senetler yerine başka senetleri kendisine iade ettiğini, iade edilen senetlerde imza kısımlarının yırtılmış olduğunu, üzerlerine iptal yazılarının yazılmış halde kendisine verildiğini iddia ettiği, davalının ise, davacının iddialarını kabul etmediğini, davacıya yüklü miktarda borç para verdiğini, ödediği senetler dışında dava konusu senetlerden dolayı davacının herhangi bir ödeme yapmadığını savunduğu, benimsenen Adli Tıp raporlarıyla dava konusu bonolarda miktar bölümlerinde tahrifat yapılmadığımın tespit olunduğu, davacı, diğer iddiaları yönünden tanık dinletme talebinde bulunmuş ise de, yukarıda açıklanan gerekçelerle senede karşı senetle ispat kuralı nedeniyle usul hükümlerine uygun olmadığından tanık dinletme talebinin reddedildiği, davacının sunduğu diğer delillerin ise, iddiasını ispata yeterli görülmediği, bonolarda "nakden" kaydının mevcut olduğu, bonoların ihdas kaydının taraflarca talil edilmediği, bu nedenle ispat yükü üzerinde olan davacı tarafın menfi tespite ilişkin iddialarını usulüne uygun delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davacının açtığı menfi tespit davasının reddine, Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına, HMK 209. maddesine göre ihtiyati tedbir kararı verilmiş olduğundan İİK 72/4 maddesi uyarınca tazminata karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, senetlerde tahrifat yapıldığına yönelik olarak yapılan değerlendirmede dava konusu bonolardaki keşideci imzalarının davacı ...'un eli ürünü olduğu, bonolarda miktar bölümlerindeki rakam ve yazılarda ilave ya da tahrifat olmadığı, miktar yazılarının benzer fiziki evsafta bir kalem ile tek seferde yazılmış olduklarının tespit olunduğu, özellikle Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Genişletilmiş Uzmanlar Heyetinin raporunun, davacı tarafça sunulan özel rapordaki çelişkiyi de giderdiği yine bu senetlerle ilgili imzaya itiraz davasının Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesinde görüldüğü, tahrifat bulunmadığına dair alınan rapor ve davanın reddine dair verilen kararın Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 2015/17854 Esas ve 2015/29895 Karar sayılı ilam ile onandığı, karar düzeltme isteminin de reddine karar verilerek kesinleştiği, senetlerin bedeli nakden olup, para borcuna ilişkin olduğu kabul edilmekle, temlik eden davalı yanın beyanlarının değişiklik göstermekle birlikte yine borç para verme ilişkisine dair olduğu, bu nedenle senetlerin sebebinin talili anlamını taşımayacağı, yazı incelemesi yapılmayan belge içeriğinin davalı ...’in eli mahsulü olduğunun anlaşılması halinde dahi, tarafların tüm mali ilişkilerinin bir yekün hesabı olarak nitelendirilecek ve kesin alacak/ borç miktarını belirleyecek bir açıklık bulunmadığından ve senetlerle ilişkilendirilmesine elverişli açıklık ve izah bulunmadığından mahkemenin bu yönde araştırma yapmamış olmasının sonucu değiştirir mahiyette bulunmadığı, senede karşı senetle ispat kuralının istisnası olacak bir durum bulunmadığı, hata, hile ikrah gibi nedenlere dayanmadığı, davalı ile davacı arasındaki akrabalık ilişkisinin senet düzenlenmeyecek kişiler yakınlığında olmadığı gibi, bu yakınlıkta olanlar arasında dahi senet düzenlenmiş ise aksinin de aynı şekilde senetle ispat edileceği, bu nedenle tanık dinlenmemesinin de davada geçerli ispat vasıtalarına uygun olduğu, temlik ilişkisinin sıhhatinin de dava sonucunu etkiler bir husus olmadığı gerekçesiyle davacı yanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22169, Karar No: 2012/14928, Tarih: 13.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22169 E.  ,  2012/14928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3-6, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi ile tayin olunan 2 yıl hapis cezasından aynı Kanunun 22/3 maddesi gereğince artırım yapılmasına karar verilmiş olup neticede, 2 yıl 8 ay hapis cezası yerine 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır, ancak;

1- Sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım uygulanmasına rağmen CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” düzenlemesi için öngörülen koşulların, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte, denetime olanak verecek şekilde, somut gerekçeler gösterilmek suretiyle değerlendirildikten sonra, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece kanunun amacına aykırı şekilde, sanığın cezasının ertelenmesi sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, oysa sanık lehine düzenlemelerden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının, seçenek yaptırımlardan ve erteleme hükümlerinden önce tartışılması gerektiği, sanığa verilen cezanın ertelenmiş olması sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle ve ölenin yakınlarının da sanık hakkında şikayetçi olmadıkları gözetilmeksizin lehine olan bu düzenlemeden faydalandırılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Mahkemenin olayı bilinçli taksirle işlendiğine dair uygulamasını onayan sayın daire çoğunluğunun görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki:

Olay sonrası ifadesi alınan ölenin kız kardeşi Sultan Karapınar Cumhuriyet savcılığında

“Ablam ile ben yürüyorduk, arkada eniştem sanık ... Yürüyordu. Ablam ile yürürken omuzlarımız birbirine değer vaziyetteydi. Bu esnada ... sanık enişteme hitaben tüfek dolu horozu da çekik dediğini hatırlıyorum. Yine bu esnada ölen ablam sigara yaktı. Eniştem sanıkta bende isterim dediği anda patlama sesi duydum, geri dönüp arkama baktığımda ablam yerde yatıyordu.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Olay sonrası ifadesi alınan ölenin kız kardeşi Sultan Karapınar Cumhuriyet savcılığında

“Ablam ile ben yürüyorduk, arkada eniştem sanık ... Yürüyordu. Ablam ile yürürken omuzlarımız birbirine değer vaziyetteydi. Bu esnada ... sanık enişteme hitaben tüfek dolu horozu da çekik dediğini hatırlıyorum. Yine bu esnada ölen ablam sigara yaktı. Eniştem sanıkta bende isterim dediği anda patlama sesi duydum, geri dönüp arkama baktığımda ablam yerde yatıyordu.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Mahkeme “sanığın rastgele kuşlara ateş ettikten sonra eşiyle kolkola gezerken tüfeğin ateş alabileceğini düşünmeden, kılıfını takmadan ateş almasına sebebiyet vermek şeklindeki eylemi bilinçli taksirle işlediğini” kabul etmiştir.

Sanığın savunması, ölenin kız kardeşi Sultan Karapınar ve diğer tanıklar ... ve ...’ün beyanlarından anlaşılacağı gibi olayın basit taksirle işlendiği halde eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü kanuna aykırıdır. Çünkü olayda failin neticeyi öngörüp hareketlerine devamla neticenin oluşumuna sebebiyet verdiği söylenemez. Alışa gelmiş uygulama ile tüfeği dikkatsiz ve özensiz şekilde taşırken tüfeğin tetiğine dokunmakla öngörülebilir netice meydana gelmiştir. Kaldı ki mahkemenin bilinçli taksir için gösterdiği gerekçe aslında basit taksire ait olgulardır.

Bu nedenle olayda bilinçli taksirin bulunmadığını düşündüğümüzden sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/4603, Karar No: 2018/1255, Tarih: 13.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/4603 E.  ,  2018/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan beraat, 5326 sayılı Kabahatler Yasasının 24 maddesi yollaması ile 4733 sayılı Yasanın 8/5-ı-o , 8/5-o bentleri uyarınca 5.000 TL ve 250.00 TL idari para cezası, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, suça konu 6 kutu 200'lük makaron ile 9650 gram kıyılmış tütün yönünden suçtan zarar gören ...'nin dava ve duruşmadan haberdar edilmediği gibi gerekçeli kararın da anılan idareye tebliğ edilmediği anlaşılmakla; gerekçeli kararın usulüne uygun olarak ...'ne tebliği ile temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3394, Karar No: 2014/16366, Tarih: 09.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3394 E.  ,  2014/16366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2011/322-2013/250

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı C.. A.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan 2.bilirkişi ek raporunda bina alüminyum dışcephe kaplama bedeli hesaplanarak taşınmaz bedeline dahil edildiği halde, 1.bilirkişi kurulunca böyle bir hesaplama yapılmadığı gerekçesiyle yapılan bozma ilamına uyularak 1.bilirkişi kurulundan alınan 20.07.2012 tarihli ek raporda alüminyum dışcephe kaplama bedeli hesaplanmış ise de aynı kuruldan daha sonra alınan 14.02.2013 tarihli ek raporda ise hesaplanan bu bedel toplam bedele dahil edilmediği halde bu ek rapor ile 2.bilirkişi kurulunun alüminyum dış cephe hesabı da bulunan 5.ek raporunun ortalaması alınmak suretiyle az bedel tespiti,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının 12 nolu bağımsız bölümünde 2.bilirkişi ek raporları ile bozma sonrası alınan 21.06.2012 tarihli raporda 03.12.1987 tarih, cilt 5/1988 sayfa 10 daki ruhsat ile tadilat projesi yapılarak zemin katta 1 daire (100 m2) ve 1. katta 3 daire (318,00 m2) olarak 418 m2 alan 12 nolu bağımsız bölümün oluştuğu belirterek bu alan üzerinden bedel hesabı yapıldığı halde 1.bilirkişi kurulu ek raporlarında bu hususa değinilmeden 12 nolu bağımsız bölümün 318 m2 olarak kabulü ile hesaplama yapılması nedeniyle çelişkinin giderilmesi gerektiği bozma ilamında belirtilmesine rağmen giderilmediği anlaşılmış olup, 12 nolu bağımsız bölüme ait sözkonusu yapı tadilat ruhsatı getirtilerek gerektiğinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak 2 nolu bağımsız bölümün yüzölçümü tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit ettirilip alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bır kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4417, Karar No: 2019/5556, Tarih: 18.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4417 E.  ,  2019/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17/07/2018 tarih ve 2017/1027-2018/698 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Almanya'daki müşterisine gönderdiği şaftlı silindir emtiasının davalı tarafından taşındığını, nakliye esnasında emtianın hasar görmesine bağlı olarak müvekkilince alıcı firmaya 7.975 Euro ödediğini, davalının e-mail yazışmalarında kusurunu kabul etmesine rağmen zararı ödemediğini ileri sürerek 7.975 Euro'nun ödeme günündeki TL karşılığının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin akdi taşıyıcı olmakla birlikte emtianın fiilen dava dışı Arspet şirketi tarafından taşındığını, malların tam ve sağlam olarak alıcısına teslim edildiğini, CMR Konvansiyonunun 30. maddesinde öngörülen ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini, taşıma senedine hasar kaydı oluşturulmadığını, hasara ilişkin hiç bir belgenin sunulmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, hasara boşaltma esnasındaki yanlış hareketlerin sebebiyet verdiğinin ileri sürülmediği, hasarın taşıma sırasında gerçekleştiği, hasar miktarının 7.975 EURO olarak kabul edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 7.975 EURO’nun ödeme tarihindeki TL karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları reddedilmiştir.

2- Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklı tazminat istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Dava konusunun, Türkiye’den Almanya’ya yapılan taşıma işi esnasında meydana gelen zarara ilişkin olması karşısında, somut olayda CMR Konvansiyonun uygulanması gerekmektedir.