muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11530, Karar No: 2013/13754, Tarih: 04.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/11530 E.  ,  2013/13754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 73 parsel sayılı 152.150,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu ve vergi kaydına dayanılarak davalılar ... oğlu ... ..., ... oğlu ... ..., ... oğlu ... ..., ... oğlu ... ve ... kocası ... mirasçıları adlarına; dava konusu 77 parsel sayılı 264.900,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise dava konusu 73 parsel sayılı taşınmaza uygulanan tapu kayıt miktar fazlası olarak davacı-karşı davalı Hazine adına tespit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı-karşı davalı Hazine, 60.220,00 m2 yüzöçümündeki taşınmaz bölümünün de tapu kayıt miktar fazlası olduğunu öne sürerek dava konusu 73 parsel sayılı taşınmaza, davacı-karşı davalı ... ve ... ..., tapu kaydına, vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu 77 parsel sayılı taşınmaza, davacı ... mirasçıları tapu kaydına dayanarak, davacı ... ... ... ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu 73 ve 77 parsel sayılı taşınmazlara yönelik dava açmışlardır. Davacı-karşı davalı Hazine yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Davacılar ..., ... ..., ..., ..., ... ve ... ise satın almaya dayanarak yargılama sırasında davaya katılmışlardır. Mahkemece davacılar Hazine, ... mirasçıları ve ... ... ...'ın davasının reddine, davacı- karşı davalı ... ve ... ...'ın davasının kabulüne, katılan davacıların açmış olduğu davanın görev yönüyle reddine, dava konusu 73 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi, dava konusu 77 parsel sayılı taşınmazın ise 73 parsel sayılı taşınmazın tespit malikleri adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı- karşı davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı-davalı tarafın dayandığı Ocak 946 tarih ve 27 sayılı, 17.11.1952 tarih ve 68 sayılı ve T.evvel 320 tarih 6 sayılı tapu kayıtları ve 1937 tarih ve 60 tahrir sayılı vergi kaydı içiçe girmekte olup aynı yeri kapsadığından miktarı fazla olan vergi kaydına değer verilmesi gerekir. 1937 tarih ve 60 tahrir sayılı vergi kaydı ise gayri sabit hudutlu olup vergi kaydının oluştuğu 1937 tarihinden kadastro tespitinin yapıldığı 1954 tarihine kadar davacı-davalı taraf yararına 20 yıllık iktisap sağlayan süre dolmamıştır. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil teşkil eder.

Hal böyle olunca, vergi kaydının miktarı olan 130.000 m2 yüzölçümündeki bölümün sabit sınırlar esas alınarak dava konusu 73 parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile tespit gibi davacı-davalı taraf adına tapuya tescili, 73 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan 22.150,00 m2 yüzölçümündeki bölümü ile dava konusu 77 parsel sayılı taşınmazın tamamının davacı-davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi kabule göre de tespit tarihinden sonra kayden yapılan satışlara 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 40. maddesi hükmüne göre değer verilmemesi dahi isabetsiz olup davacı ve karşı davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38901, Karar No: 2015/14034, Tarih: 20.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/38901 E.  ,  2015/14034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/180124

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2012/843 (E) ve 2013/151 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın savunmasının alındığı celse de lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olmakla; TCK'nin 62. maddesi uyarınca sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama surecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar tartışılmadan yasal ve yeterli olmayan bir gerekçe yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Sanığın 27. 03.2102 tarihinde polise verdiği ' katılan Şabanı'ın elinde bıçakla harb iş sendikası önünde sağa sola tehdit ve hakaretler ettiği' ifadesi, olayın diğer sanığı Burhan'ın tüm aşamalardaki "elinde bıçakla ben başkanın has adamıyım, şerefsizler, anasını avradını .... siz benim kim olduğumu biliyormusunuz" ifadesi olayın diğer tanığı Cemal'in 27.03.2012 tarihinde polise verdiği 'veli başkanın adamıyım lan bana dokunan yanar' ve 'çeketinin cebinde bıçak çekti' ifadeleri Katılan Ş.. T..'ın Harb İş Sendikası misafirhanesinin önünde elindeki bıçak ile sağa sola bağırıp "Ben başkanın has adamıyım, şerefsizler, anasını avradını .... siz benim kim olduğumu biliyormusunuz" şeklinde sözlerle ertafı rahatsız etmesi üzerine, misafirhane önüne çıkan sanığın katılanı uyarması nedeniyle aralarında çıkan arbade sonucunda, katılanı yaralanması sonucu olayın meydana geldiği yönündeki anlatımları karşısında sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik koşularının oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1017, Karar No: 2012/3874, Tarih: 15.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/1017 E.  ,  2012/3874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/07/2009 gün ve 2001/177-2009/267 sayılı kararı bozan Daire’nin 12/09/2011 gün ve 2010/1066-2011/10248 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde hesap açtırarak hesaptaki paranın sadece dönemsel olarak işleyen faizlerini almaya başladığını, davalı banka çalışanı ...'nun müvekkiline hesabın üçer aylık dönemler halinde yenilendiğini belirterek müvekkilini kandırmak, genellikle de eksik faiz ödemesi yapmak suretiyle müvekkilinin ana para ve faizden oluşan mevduatını usulsüz işlemlerle zimmetine geçirdiğini, aynı bankanın başka bir şubesinden alması gereken faiz miktarını hesaplattıran müvekkilinin durumdan şüphelenerek ... hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, yapılan soruşturmada şahsın müvekkili ile birlikte bir kısım banka müşterilerinin hesaplarından usulsüz işlemler ile para çekerek zimmetine geçirdiğinin tespit edildiğini, davalı banka müfettişlerinin soruşturması sonucunda "...'ın hesabında 10.05.2000 tarihinde 6.610.000.000 TL bulunması gerektiği"nin tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.610.000.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının banka müfettişine “...'nun hesabından para çekmeye yetkili olduğunu” belirterek bankalarından herhangi bir talepte bulunmadığını beyan etmesi üzerine soruşturmanın kapatıldığını, davacının bankadan herhangi bir talepte bulunmayacağına ilişkin beyanı ile dava hakkını yitirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının zimmet suçlamasıyla yargılanan banka çalışanı ...'nun teyzesi olduğu, davacının yeğenini korumak için banka müfettişine yeğeninin hesaptan para çekme yetkisinin bulunduğunu söylemesi ve bankadan herhangi bir talepte bulunmadığını belirtmesinin teknik anlamda bir ibraname veya vazgeçme olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 12.09.2011 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 5,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12476, Karar No: 2017/1250, Tarih: 20.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/12476 E.  ,  2017/1250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aylık kesme işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 16.10.1987 tarihinde kesinleşen hak sahibine, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı ... tarafından 05.12.2012 tarihi itibarıyla kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince araştırılarak karar verilmediği, eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanun'un 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş

olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Bu tür davalarda davacının boşandığı eşi ile eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1166, Karar No: 2017/3921, Tarih: 20.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/1166 E.  ,  2017/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/05/2013 tarih ve 2008/670-2013/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı bankanın temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetiminin fon tarafından devralındığını, yeni yönetim ve denetim kurulu atandığını, 18.08.2008 tarihli Denetim Kurulu Raporu, BBDK Raporu, Banka Teftiş Kurulu Raporları değerlendirilerek 27.10.2008 tarihli Genel Kurul Kararı ile bankayı zarara uğratan yönetim kurulu üyeleri aleyhine sorumluluk davası açılmasına karar verildiğini, yapılan incelemede kredi geçerliliği ve geri ödeme gücü olmayan, gayri faal olan ... Emlak ve Ticaret A.Ş'ye kullandırılan 1.050.000 Euro tutarındaki gayri nakti krediyi oluşturan 5 adet teminat mektuplarından 650.000 Euro tutarlı 3 adedinin nakden tazmin olduğunu, firmaya 21.04.2003 tarihinde kredi tahsis edildiğini, firma ile ilgili bilançoların ise 30.10.2003 tarihinde temin edildiğini, yönetiminde ... ailesinden kişiler bulunduğunu, kredi tahsisi sırasında banka genel müdürü ... ile krediler müdürü ... tarafından yönetim kuruluna önerildiğini ve yönetim kurulu başkanı ... ile üyeler ..., ..., ..., ..., ..., ... tarafından kredinin onaylandığını, kredi tahsisinden 3 ay önce kurulduğu anlaşılan bu firmaya kredi verilirken herhangi bir teminat alınmadığını, mal varlığının bulunmadığını, adres olarak gösterilen binada hiç bir faaliyetin olmadığını, firmaya ulaşılamadığını, firma lehine verilen teminat mektuplarından 650.000 Euro tutarındaki 3 adet mektubun tazmin edildiğini, bu nedenle ilgili şahıslar hakkında ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/36 E.sayılı dosyasında dava açıldığını ve yargılandıklarını, firma aleyhine alacağın tahsili için takibe geçildiğini ve kesinleştiğini, borca batık olduğundan tahsilat yapılamadığını, davacı bankanın bu nedenle büyük zarara uğratıldığını, yönetim kurulu üyesi olan davalıların zarardan sorumlu olduklarını belirterek, 650.000 Euro tutarındaki zararın şimdilik 15.000 Euro'luk kısmının, teminat mektuplarının tazmin tarihinden itibaren işleyecek genel kredi taahhütnamesi hükümleri doğrultusunda ilk ay için %30 ve devamı için yıllık %30 oranında döviz faizi uygulanmak suretiyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, geçerli bir genel kurul kararı bulunmadığını, ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/36 E. sayılı dosyası ile mükerrer talepte bulunulduğunu, anılan dosyada banka zararını ödemeye mahkum edildiklerini, kredilendirilen şirketin varlığının bulunmadığına ilişkin iddianın doğru olmadığını, kredinin teminatlı olup bankanın zararının olmadığını, faiz talebinin de yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, geçerli bir genel kurul kararı bulunmadığını, bankada görev yaptığı dönemde yasa ve ana sözleşme hükümlerine uygun davrandığını, TTK'nın 336. maddesinde belirtilen koşulların gerçekleşmediğini, davada herhangi bir hukuki sebebe dayanılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve ... vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı bankanın yönetim kurulu başkan ve üyesi olan davalıların kusurlu davranışları ile yeni kurulmuş bulunan hiç bir malvarlığı ve ödeme gücü olmayan, ... Emlak Ticaret A.Ş'ne toplam 1.050.000 Euro tutarında gayrinakti kredi kullandırdıkları, 21.04.2003 tarihinde açılan 2.000.000 TL tutarındaki kredilendirme kararında, yönetim kurulu üyesi olan tüm davalıların imzalarının bulunduğu, 24.04.2003 tarihli kredi komitesi kararında davalılardan ... ve ...'ın imzalarının bulunduğu, bu krediyi oluşturan teminat mektuplarından 3 adette toplam 650.000 Euro'luk teminat mektubunun tazmin edildiği ve bu şekilde bankanın zarara uğratıldığı, kredi borçlusu şirket hakkında yasal takibe geçilmiş ise de, ödeme gücü ve malvarlığı bulunmadığından aciz belgesi düzenlendiği, alacağın banka açısından zarar olarak nitelendirilmesi gerektiği, zararın 4.743.510,72 TL üzerinden kesinleştiği, bankacılık ilkelerine aykırı olarak kullandırılan ve kredi borçlusundan tahsil edilemeyen alacak nedeniyle davalı yönetim kurulu üyelerinin TTK'nın 336. m. gereğince davacı bankaya verdikleri zarardan TTK'nın 342. maddesi gereğince müteselsilen sorumlu tutulmaları gerektiği gerekçesiyle, davalı ...'ın 2.2.2012 tarihinde vefat ettiği, mirasçılarının davaya dahil edilmeyeceğinin bildirildiği anlaşılmakla ölü kişi hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkındaki davanın kabulü ile, fazlaya ilişkin talep hakkı saklı tutularak ve tahsilde tekerrür olmamak üzere 15.000 Euro maddi tazminatın 29.08.2003 (tazmin tarihi) tarihinden itibaren ilk ay için aylık %30 oranında, müteakip aylar için yıllık %30 oranında gecikme faizi yürütülmek suretiyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ve davalı ... vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, davacı şirket yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğu istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 6100 sayılı HMK’nın 114. maddesinde ''Dava şartları'' düzenlenmiş olup, ''Türk mahkemelerinin yargı hakkının bulunması, yargı yolunun caiz olması, mahkemenin görevli olması, yetkinin kesin olduğu hâllerde, mahkemenin yetkili bulunması, tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları; kanuni temsilin söz konusu olduğu hâllerde, temsilcinin gerekli niteliğe sahip bulunması, dava takip yetkisine sahip olunması, vekil aracılığıyla takip edilen davalarda, vekilin davaya vekâlet ehliyetine sahip olması ve usulüne uygun düzenlenmiş bir vekâletnamesinin bulunması, davacının yatırması gereken gider avansının yatırılmış olması, teminat gösterilmesine ilişkin kararın gereğinin yerine getirilmesi, davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması, aynı davanın, daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte olmaması, aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması'' hususları dava şartı olarak kabul edilmiştir.

Somut olayda, aynı eyleme dayalı olarak görülmekte olan ceza davasında davalıların üzerlerine atılı suçtan mahkumiyetlerine ve davacı şirket zararını ödemelerine karar verilmiş ve derecattan geçerek kesinleşmiş olmakla, işbu davada da talep edilen asıl alacağa hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu zararın dayanağını teşkil eden teminat mektuplarının tazmin tarihlerinden itibaren avans faiziyle tahsil hükmü kurmak gerekirken davacı tarafından dava dışı şirkete kullandırılan genel kredi taahhütnamesindeki faiz oranına hükmedilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... ve davalı ... vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... ve davalı ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı ... ve davalı ... yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 20/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.