muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11193, Karar No: 2021/17156, Tarih: 30.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/11193 E.  ,  2021/17156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... ... hakkında sahte banka veya kredi kartı bulundurma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... tarafından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hüküm fıkrasının 3. paragrafında hapis cezası yanında doğrudan tayin olunan adli para cezası biriminin ''TL'' yerine ''lira'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın verilen cezanın ağır ve yüksek olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında sahte banka veya kredi kartı bulundurma ile sahte banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... tarafından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

A)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.03.1990 günlü ve 1990/8-3-70, 09.10.2007 günlü ve 2007/11-44-200 sayılı kararlarında vurgulandığı gibi, bir olayın açıklanması sırasında başka bir hadiseden söz edilmesi, o hadise hakkında dava açıldığını göstermeyeceği ve dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, ayrıca, 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre de hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği; Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 05.03.2007 tarihli iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 245/2 maddesinde düzenlenen sahte banka veya kredi kartı bulundurma suçundan kamu davası açıldığı, sahte banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçuna ilişkin CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemlerle sınırlı olduğu dikkate alınmadan, sanık hakkında yargılamaya devamla ek savunma hakkı verilerek atılı suçtan da yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

B)Hükmün gerekçesinde sanığın diğer sanıklar ... ve ... ile eylem ve irade birliği içerisinde hareket ederek ibaresine yer verilmesine rağmen bu iştirakın ne suretle gerçekleştiğine dair deliller ortaya konulup karar yerinde tartışılıp değerlendirilmeden eksik araştırmaya ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

B)Hükmün gerekçesinde sanığın diğer sanıklar ... ve ... ile eylem ve irade birliği içerisinde hareket ederek ibaresine yer verilmesine rağmen bu iştirakın ne suretle gerçekleştiğine dair deliller ortaya konulup karar yerinde tartışılıp değerlendirilmeden eksik araştırmaya ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

C)Dosya kapsamında; mağdur ...'e adına düzenlenen kredi kartının kopyalanmasından sonra sanıklar tarafından yapıldığı iddia olunan alışverişin kartın bankaca kullanıma açılmaması nedeniyle onaylanmadığı ve bu kredi kartı yönünden sahte banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçunun oluşmadığının anlaşılması karşısında; bu karta yönelik fiil yönünden sanık hakkında TCK'nın 245/3 maddesinden yazılı şekilde kurulan hükümde zincirleme suç içerisinde ve kart sayısı ibaresine yer verilerek alt sınırdan uzaklaşma sebebi sayılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

D)Hüküm fıkrasının 3. paragrafında hapis cezası yanında doğrudan tayin olunan adli para cezası biriminin ''TL'' yerine ''lira'' olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında sahte banka veya kredi kartı bulundurma ile sahte banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ... ve ... tarafından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih ve 2018/339-536 sayılı kararında belirtildiği üzere; hüküm tarihinde sanık ...'nün Tekirdağ 1 nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü, sanık ...'ın ise Sincan 1 nolu L Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan ve kendiliğinden duruşmaya gelme olanakları bulunmayan, sorguları sırasında duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulma hakkı hatırlatılmayan ve bu yönde talebi de bulunmayan sanıkların hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS sisteminde hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hükümler kurulması suretiyle CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18813, Karar No: 2013/18089, Tarih: 10.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18813 E.  ,  2013/18089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/09/2012 tarih ve 2011/50-2012/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Irak kaynaklı dava dış... firması arasında yapılan anlaşma uyarınca müvekkilinin Shell A.Ş den temin ettiği 1560 kap motor yağının Irak ülkesine ithal edilmek üzere davalı firmaya ait ... çekici ve ...plakalı dorseye 17/04/2007 tarihinde yüklendiğini, yüklenen malların bir gün sonra anılan plakalı araçlarla yola çıktığını, malların süresinde yerine ulaşmadığının bildirilmesi üzerine müvekkil şirket yetkilis...'in davalı firma ve şoförden hemen şikayetçi olduğunu, 60.543,43 USD karşılığı 80.662,01 TL 'lik motor yağlarının nerede olduğunun bulunamadığını ve bilinmediğini ileri sürerek mal bedeli, 11.632,58 TL+KDV ve 5.595,45 TL+ÖTV olmak üzere toplam 97,890,04 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında davada konu edilen malların taşınmasına yönelik bir taşıma anlaşması olmadığını, malların yüklendiği iddia edilen araçların 03/03/2007 tarihinde harici satım sözleşmesi ile 59.000,00 TL üzerinden dava dışı ...Elektrik Elek. Müzik Sistemleri San. Ve Tic. Ltd'ye satıldığını, 45.000,00 TL'lik satış bedeline ilişkin çek ve bono alındığını, bunların ödenmesinden sonra araç devrinin yapılmasının kararlaştırıldığını, müvekkilinin aldığı çekin bankaya ibrazında çekin çalıntı olduğunun anlaşılması üzerine aracın peşine düşüldüğünü, Ahmet Yavuz ve... isimli kişilerin yakalandığını, aracın bulunmasından sonra Ahmet Tutak isimli kişinin 16/04/2007 tarihinde davacı adına Shell Turcas Petrol A.Ş'den sevk irsaliyeleri karşılığı 24,337 Kg. Motor yağından ibaret yükü teslim aldığının tespit edildiğini, davacı yanın malın taşınması konusunda kiminle anlaşma yaptığının bilinmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca taraflar arasında davada konu edilen malların taşınması konusunda bir taşıma sözleşmesinin bulunmadığı, davacı yanın bu yönde somut bir belge sunamadığı, davacı yanın ticari kayıtlarına göre de davacının davalıya karşı ürünlerin nakliyesine ilişkin bir ödemesinin bulunmadığı ve davalının da bu kapsamda davacıya yönelik kestiği bir fatura kaydının olmadığı, dava dışı Ahmet Tutak, Ahmet Yavuz ve...'un davalı ile yardımcı temsilcilik ilişkisi içinde olmadığı, taşıma sözleşmesinin varlığıın gösterir yanlar arasında yapılmış öngörüşme, yazışma ve ödeme belgelerinin bulunmadığı taraflar arasında geçerli bir taşıma sözleşmesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişitir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/193, Karar No: 2022/651, Tarih: 20.10.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/193 E.  ,  2022/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

Teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...’ın TCK'nın 102/2, 35/2, 102/5, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.03.2014 tarihli ve 284-54 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 30.09.2014 tarih ve 6271-10653 sayı ile;

“Mağdurenin aşamalarda kısmi çelişki içeren beyanları, sanık savunması ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdureye söylediği cinsel içerikli sözleri müteakip odadan ayrılmasından sonraki aşamada sanığın sözleri nedeniyle cinsel saldırıya uğrayacağı korkusuna kapılan mağdurenin kendisini balkonlu odaya kapatıp balkona çıkmasından sonra, kapalı kapının zorlanması ile sanığın kendisine saldıracağından emin olarak balkon korkuluklarına iyice yanaşmasının ardından, sanığın ve tanıklardan ...'nin beyanıyla sabit olduğu üzere tanık Duygu'nun içeri girip balkonda bulunan mağdureye müdahale etmek istedikleri sırada aşağıya düşmesinden ibaret eylemde, gerek cinsel sözlerin sarf edildiği odadan sanığın ayrılmasına kadar geçen süre içinde, gerekse mağdurenin balkona çıkmasından sonraki süreçte mağdureye yönelik cinsel içerikli sözler söylediği sabit olan sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunun hazırlık hareketlerini aşacak mahiyet ve derecede olmak üzere atılı suçun icrai hareketlerine başladığına ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, eylemin gerçekleştiği ispatlanan bu hâliyle cinsel taciz suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... 8. Ağır Ceza Mahkemesi ise 27.03.2015 tarih ve 368-91 sayı ile bozma kararına direnerek teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçundan sanığın 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 102/2, 35/2, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ve Yerel Mahkeme kararının eylemli uyma niteliğinde olduğunu kabul eden Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 05.04.2017 tarih ve 428-1822 sayı ile;

Bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ve Yerel Mahkeme kararının eylemli uyma niteliğinde olduğunu kabul eden Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 05.04.2017 tarih ve 428-1822 sayı ile;

“Mağdurenin aşamalarda kısmi çelişki içeren beyanları savunma ile tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdureye söylediği cinsel içerikli sözleri müteakip odadan ayrılmasının ardından anılan sözlerden dolayı cinsel saldırıya uğrayacağı korkusuna kapılan mağdurenin kendisini balkonlu odaya kapatarak balkona çıkmasından sonra kapalı kapının zorlanması üzerine sanığın kendisine saldıracağından emin olarak balkon korkuluklarına iyice yaslandığı ve sanık ile tanık ...'nin beyanıyla sabit olduğu üzere tanık Duygu'nun içeri girip müdahale etmek istediği sırada mağdurenin aşağıya düşmesinden ibaret eylemde, gerek cinsel sözlerin sarf edildiği odadan sanığın ayrılmasına kadar geçen süre içinde, gerekse mağdurenin balkona çıkmasından sonraki süreçte mağdureye yönelik cinsel içerikli sözler söylediği sabit olan sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunun hazırlık hareketlerini aşacak mahiyet ve derecede olmak üzere atılı suçun icrai hareketlerine başladığına dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve mevcut hâliyle eylemin cinsel taciz suçu kapsamında kaldığı gözetilerek bu suçtan hüküm kurulması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkûmiyet kararı verilmesi,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... 8. Ağır Ceza Mahkemesi ise 07.11.2017 tarih ve 235-311 sayı ile;

“Mahkememizin bozmaya konu direnme kararı eylemin niteliğine ilişkin olup ilk karardan sonra 6545 sayılı Yasa ile TCK’nın 102. maddesinin yeniden düzenlenmesi nedeniyle uyarlama yapılarak lehe olan Yasa kapsamında hüküm kurulmuştur. Bu nedenle kararın eylemli uyma niteliğinde olmadığı düşünülmektedir.

Mahkememiz yukarıda oluş kısmında belirtilen ve sanığın dış dünyaya yansıttığı ve kastını ortaya koyduğu eylemi mağdura yönelik organ sokmak yoluyla cinsel saldırıya kalkışma olarak değerlendirilmiş, Yüksek Mahkeme ise cinsel saldırıya kalkışma suçu bakımından icra hareketlerinin yapıldığına ilişkin yeterli veri olmadığı eylemin bu hâliyle cinsel taciz suçunu oluşturduğu görüşüyle bozma kararı vermiştir.

Mahkememiz yukarıda oluş kısmında belirtilen ve sanığın dış dünyaya yansıttığı ve kastını ortaya koyduğu eylemi mağdura yönelik organ sokmak yoluyla cinsel saldırıya kalkışma olarak değerlendirilmiş, Yüksek Mahkeme ise cinsel saldırıya kalkışma suçu bakımından icra hareketlerinin yapıldığına ilişkin yeterli veri olmadığı eylemin bu hâliyle cinsel taciz suçunu oluşturduğu görüşüyle bozma kararı vermiştir.

Suça kalkışma kurumu 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinde düzenlenmiş olup buna göre kişi işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise, kalkışmadan dolayı sorumlu tutulacaktır. Teori ve pratikte genel kabul gördüğü üzere; kalkışmada dört adet koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekmekte olup bunlardan ilki failde kast derecesinde kusurun varlığı, ikincisi, kast edilen suça elverişli araçların kullanılması, üçüncüsü, icraya başlanmış olması ve sonuncusu da elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanmamasıdır.

İcra hareketlerine başlama koşulu, her suç bakımından ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Ne tür eylemlerin icra hareketi sayılacağı konusunda, ceza normunun kapsamının belirlenmesi, eğer hareket doğrudan suç olarak tanımlanan ceza normu kapsamındaysa, icra hareketi sayılması gerektiği düşünülmektedir.

Somut mahkememiz dosyasındaki olaya geldiğimizde; gerekçe kısmında da geniş olarak açıklandığı üzere:

İcra hareketlerine başlama koşulu, her suç bakımından ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Ne tür eylemlerin icra hareketi sayılacağı konusunda, ceza normunun kapsamının belirlenmesi, eğer hareket doğrudan suç olarak tanımlanan ceza normu kapsamındaysa, icra hareketi sayılması gerektiği düşünülmektedir.

Somut mahkememiz dosyasındaki olaya geldiğimizde; gerekçe kısmında da geniş olarak açıklandığı üzere:

Katılan mağdur ...'ın ... ilinde oturduğu ve çalıştığı firmayı temsilen bir fuara katılmak için ...'a geldiği, mağduru akrabası olan sanık ...'ın karşıladığı ve ilk gece teyzesi...’in evinde misafir kaldığı ve fuara gitmek için ayrıldığı, sanık ...’in kendisini alarak fuara götürdüğü, fuardaki işi bittikten sonra sanığın mağdurla bir süre şehirde birlikte gezdiği ve akşam anne ve babası ile birlikte oturdukları .... Mahallesindeki evine götürdüğü, sanığın anne ve babasının o gece başka bir yerde misafirlikte olduğunu öğrenen müştekinin önce evde kalmayı kabul etmediği, ancak sanığın yeğeninin de evde olduğunu öğrenince gece kalmayı kabul ettiği, o gece üçü birlikte geç saatlere kadar film seyredip sonrasında yattıkları, sabah kalktıklarında müşteki ve sanığın evden çıkarak bir müddet yürüyüş yaptıkları ve sonrasında bir pastanede kahvaltı yaparak tekrar eve döndükleri, müştekinin valizlerini hazırlayıp ...’ya geri dönmeyi planladığı, salonda otururlarken sanığın aralarındaki yakınlaşmayı yanlış anlayarak müştekiye cinsel ilişkide bulunmayı teklif ettiği, müştekinin reddetmesi üzerine sanığın ‘Sen boşanmışsın ne var ki, kurtuluşun yok vereceksin, kimse anlamaz, belli olmaz.’ gibi sözlerle defalarca ısrar ettiği, sanığın durmaması üzerine bir ara salon dışına çıkmasından istifade eden müştekinin balkona çıkarak teyzesi...’i cep telefonu ile arayıp ‘Yetişin, beni kurtarın.’ diyerek yardım istediği, bu sırada salona gelen sanığın müştekinin balkona çıkıp telefonla yardım istediğini görünce müştekinin elindeki telefonu almaya ve elinden tutup içeri çekmeye çalıştığı, içeriye girdiği takdirde sanığın kendisine cinsel saldırıda bulunacağını düşünen müştekinin sanığın çekiştirmelerine rağmen içeriye girmeyerek geri çekildiği, bu sırada bağırarak komşulardan yardım istemeyi de sürdürdüğü, geri çekilirken balkon demirlerine yaslandığı sırada dengesini kaybederek 3. kattan aşağıya düştüğü, olayın bu şekilde gerçekleştiği anlaşılmıştır.

Mağdur, sanığın evinde misafir konumunda olup saat 07.00 sıralarında birlikte dışarı çıkıp geri geldikten sonra sanık, mağdurenin yattığı ve balkona kapısı bulunan salonda önce salon kapısını kilitleyerek daha önce eşinden ayrılan mağdureye cinsel ilişkide bulunmayı teklif etmiş, mağdurun kabul etmediğini belirtmesine rağmen ‘Ne olacak ki bir kereden, kimse anlamaz, kurtuluşun yok vereceksin, boşanmışsın, seninki daha tatlı geliyor.’ şeklinde sözlerle organ sokmak yoluyla cinsel saldırı kastını ısrarla ortaya koymuş ve tekrar geleceğim diyerek bir ara dışarı çıktığında mağdurun balkona çıkarak teyzesine telefon ederek sanığın kendisine saldırdığını belirterek aynı zamanda imdat diye bağırmış ve bu bağırışlarını karşı binada oturan tanık ... da duymuş, sanık mağdureyi ısrarla içeri çekmeye çalışmış ve daha sonra mağdure 3. kat balkonundan aşağı düşerek organlardan birinin işlevini yitirecek derecede yaralanmıştır.

Sanığın ısrarlı talepleri ve olay saati, sanık ve mağdurenin odada birlikte yalnız olmaları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın kastının cinsel taciz olmayıp organ sokmak yoluyla cinsel saldırı olduğu açıktır. Sanık, mağdurenin balkona çıkarak telefonuyla teyzesini araması ve imdat diye bağırması üzerine, eylemini tamamlayamamıştır. Sanığın mağdureye yaklaşımı ve ısrarlı teklifleri ve salona girmeden önce de kapıyı kilitlemesi organ sokmak yoluyla cinsel saldırı bakımından icra hareketleri olarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Zira bu eylemlerle ceza formunda yazılı suç tanımına giren hareketler yapılmış ve elde olmayan nedenlerle devam edememiştir. Bir an için sanığın kendiliğinden vazgeçme ihtimali olduğu düşünülebilirse de icra hareketleri başladıktan sonra mağdurenin balkona çıkıp bağırması ve telefonunu araması nedeniyle bu şekildeki bir etkin pişmanlık hâli de yasal olarak mümkün değildir. Bu nedenle cinsel saldırıya kalkışma anına kadar ki eylemin sadece cinsel taciz olarak değerlendirileceği sonucuna da varılamaz. Tüm bu nedenler karşısında sanığın eyleminin organ sokmak yoluyla cinsel saldırıya kalkışma olarak değerlendirilmesi gerektiği sonuç ve kanısına varılmış ve mahkememiz kararında direnilmiştir.” gerekçesiyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2018 tarihli ve 2315 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik CMK’nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 12.03.2019 tarih ve 9272-8153 sayı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü, Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin nitelendirilmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen tutanaklara göre; katılan mağdur ...’ın ... Merkez Mahallesi, ...Caddesi, Kamilpaşa Sokak, No: 10/7 .../... adresinde misafir olarak kalırken 23.03.2008 tarihinde saat 08.00 sıralarında 3. katın balkonundan düşerek yaralanması sonucu yoğun bakımda tedavi altına alınması sebebiyle 30.04.2008 tarihine kadar ifadesinin alınamadığı,

23.03.2008 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre; olayın geçtiği binanın önünde kaldırım ile yolun birleştiği yerde kan lekelerinin görüldüğü, bina köşesi ile kan lekelerinin olduğu yer arasında 280 cm mesafe bulunduğu, anılan adreste kimse olmadığından daire içinde inceleme yapılamadığı,

31.03.2008 tarihli geçici el koyma tutanağına göre; Mahmutbey Caddesi, No: 351 ... adresinde bulunan Zirve Pastanesi kamera kayıtları incelendiğinde katılan mağdur ... ve sanık ...'ın 23.03.2008 tarihinde saat 06.57 sıralarında ... yerine geldikleri, 07.13 sıralarında ise ayrıldıklarının tespit edildiği,

...Üniversitesi Hastanesi Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi tarafından sanık adına düzenlenmiş 22.03.2008 tarihli ve 992489 numaralı reçetede "Xanax" isimli ilacın bulunduğu, ilacın veriliş tarihinin 24.03.2008 olduğu, Bertay Eczanesince düzenlenen fişin de 24.03.2008 tarihli olduğu,

... Polis Merkezi Amirliğinin 21.04.2008 tarihli yazısına göre; 26.03.2008 tarihinde sanığın babası olan ... ...'ın polis merkezine müracaat ederek evine hırsızlık amacıyla girilmiş olduğunu ancak bir şey alınmadığını belirttiği,

30.05.2008 tarihli tutanağa göre; olayın olduğu dairenin üçüncü katta, üç oda bir salon ve dubleks çatı kattan oluştuğu, daire giriş kapısının karşısında salonun bulunduğu, salonun kapısında, kapı çevresinde ve kapının kilit kısmında hiçbir zorlama izine rastlanılmadığı,