muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8917, Karar No: 2019/12607, Tarih: 25.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/8917 E.  ,  2019/12607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak hükmü, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesine karşı davalı tarafça yapılan istinaf başvurusu davacı lehine hüküm altına alınan toplam tazminat bedeline göre davalı aleyhine fazla vekalet ücretine hükmedilmesi yönünden kısmen kabul edilerek 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 25/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1808, Karar No: 2018/2358, Tarih: 20.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1808 E.  ,  2018/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasında; sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suça konu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri araştırılıp, Halkalı Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün, İkitelli Vergi Dairesi Müdürlüğüne hitaben yazdığı, 04.06.2009 tarihli yazısında, sanık tarafından ... ... Plastik Metal İnş. A.Ş’ne 2009/02-03 dönemlerinde düzenlendiği belirtilen ve sıra numaraları ile tutarları gösterilerek dökümü yapılan faturalar ile Güngören Vergi Dairesinin 02.02.2010 tarihli yazısında ayrıntıları belirtilen, ... ... isimli mükellef adına düzenlenmiş faturaların, ilgili vergi dairesinden getirtilerek yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, Ba-Bs form analizine göre sanıktan mal alındığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani suça konu faturaları kullanan mükelleflerin kimler olduğu ve bu şirket veya kişiler haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın değişiklikten önceki 359/b-1. maddesi uyarınca 18 ay olarak tespiti suretiyle eksik ceza tayini,

b)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Sanığın adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetlerinin bulunduğu anlaşıldığından, adli sicil kaydında bulunan ilamlar dosya içerisine getirtilerek tekerrüre esas ve ertelemeye engel olup olmadıklarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

c)Sanığın adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetlerinin bulunduğu anlaşıldığından, adli sicil kaydında bulunan ilamlar dosya içerisine getirtilerek tekerrüre esas ve ertelemeye engel olup olmadıklarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

d)Sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın aynen yerine getirilmesine" karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi,

e)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3217, Karar No: 2014/4568, Tarih: 20.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3217 E.  ,  2014/4568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, yaralama,

HÜKÜM : 1) Sanık ....hakkında,

a) TCK'nun 106/2-a, 62, 53 maddeleri uyarınca; 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b) TCK'nun 151/1, 62, 53 maddeleri uyarınca; 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

c) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62, 53, 54 maddeleri uyarınca; 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

2) Sanık ....hakkında,

a) TCK'nun 86/2, 62, 53 maddeleri uyarınca; 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b) TCK'nun 151/1, 62, 53 maddeleri uyarınca; 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ün silahla tehdit, mala zarar verme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ...’ün kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık .... ve müdafıinin sübuta, TCK'nun 51 ve CMK'nun 231 maddelerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ....’ın sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C.Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanık ....’den tahsiline karar verilmesi, yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki “sanık ...’e barodan atanan avukat için ödenen 400 TL maktu vekalet ücretinin kendisinden alınmasına” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle CMUK' nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5154, Karar No: 2022/6730, Tarih: 06.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/5154 E.  ,  2022/6730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.04.2017 gün ve 2014/1897 - 2017/374 sayılı kararı onayan Daire'nin 08.02.2022 gün ve 2020/6756 - 2022/892 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında 25.12.1997 tarihinde imzalanan "Dağıtım sözleşmesinin 31.12.2003 tarihine kadar uzatıldığını, bu sürenin sonunda iş idaresinin seyrine dayanarak ve sözleşme çerçevesinde 1 yıllık süreler ile uzatılmış olduğunu, sözleşmenin devamında yarar görülmeyerek 08.06.2009 tarihli ihtarname ile 31.12.2009 tarihi itibariyle sözleşmeyi feshettiklerinin davalıya bildirildiğini, davalının fesih tarihi itibariyle edimlerini yerine getirmediğini, ruhsatları devretmediğini ve davacının maliki olduğu her türlü hakkı haksız bir şekilde kullanmaya devam ettiğini, sözleşmenin 2.1-b ve 11.7-h maddeleri gereğince, fesih halinde davalının tüm ürün tescillerini, izinlerini veya ruhsatlarını davacıya devretmesi gerektiğini, "Beşeri Tıbbi Ürünler Yönetmeliği" uyarınca ruhsat değişiklikleri halinde ya mevcut ruhsat sahibinin, ruhsat orjinalini iade ettiğini bildiren yazısını veya mevcut ruhsat sahibinin yetkisinin kalmadığını gösteren mahkeme kararının sunulması gerektiğini, Yönetmeliğin 20. maddesinde ruhsatlandırılan aynı formül ve farmasötik şekilde ürün için farklı bir ticari isim ile de olsa ikinci bir yerli veya ithal ruhsatı verilmeyeceğinden davacının sahibi olduğu ürünü ruhsatlandırılamadığını ileri sürerek dağıtım sözleşmesinin feshi sebebiyle davalı şirket adına olan "Benzamycin" ve "Benzaclin" ürünlerinin ruhsat tescillerinin iptali ile davacı adına tesciline, davalı üzerinde gözüken dava konusu ürün ruhsat orjinallerinin davalı tarafından Sağlık Bakanlığı'na iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Benzamycin ve Benzaclin adlı farmasötik ürünlerin ruhsatlandırılmasının davalı tarafça başarı ile tamamlandığını, Benzaclin adlı ürünün ruhsatı 2007 yılında davalı adına tescil edilmesine rağmen davacının kötü niyetli tutumu nedeniyle henüz Türkiye'ye ithal edilmediğini, davacı ile davalı arasında 14/07/1993 tarihinde 5 yıl süreli "Tek Yetkili Satıcılık" sözleşmesi ile Benzamycin adlı ürünün Türkiye'de satışı, dağıtımı ve pazarlaması konusunda sözleşme imzalandığını, sözleşmenin bitiminden veya yenilemenin bitiminden 6 ay önce taraflardan birinin yazılı bildirimi ile sözleşmenin 1 yıl daha geçerli olacağına dair hükmün hiçbir zaman uygulanmadığını, sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağını, 08/06/2009 tarihli fesih ihtarında Benzamycin adlı üründen bahsedilmesine rağmen Benzaclin adlı üründen bahsedilmediğini, geçerli bir fesih ihbarı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 168,30 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15896, Karar No: 2013/15259, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/15896 E.  ,  2013/15259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyeri yetkilileri hakkında sendikal faaliyeti engelleme suçundan açılan İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1061 esas sayılı dava dosyasının incelenmesine gerek görüldüğünden eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2609, Karar No: 2014/7147, Tarih: 14.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2609 E.  ,  2014/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/276901

MAHKEMESİ : Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2012

NUMARASI : 2008/556 (E) ve 2012/881 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

1-Vergi suçu raporu, Gelir İdaresi Başkanlığı mütalaası ve iddianamede sanığın üzerine atılı suçların "2004 - 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" olarak tanımlandığı, her takvim yılındaki eylemler ile düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılı ve hangi eylemler olduğu gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığa yüklenen 2004 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen kesintili zamanaşımı süresine tabi bulunduğu ve hüküm tarihi itibariyle her iki suç yönünden zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26729, Karar No: 2015/16920, Tarih: 28.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/26729 E.  ,  2015/16920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... Komutanlığı'nın yemek işini üstlenen hazır yemek şirketleri nezdinde çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı ..., zamanaşımı savunması ve husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., cevap dilekçesi sunmamıştır.

Taraflar arasında davacının fazla mesai ücretinin hesabı noktasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacının, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2014/496 Esas nolu dosyasının davacısı ile aynı nitelikte iş yaptığı, garson, bulaşıkçı, levazımcı, kamyonla mal geldiğinde boşaltma işlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin bu dosya ile birlikte aynı gün birlikte incelemesi yapılan 2012/496 Esas sayılı dosyasında, tanık beyanları dikkate alınarak 2012 yılına kadar iki vardiya çalışıldığı, çalışma saatlerinin 11.00-21.00, 05.00-15.00 saatleri arası olduğu, 2012 yılından sonra ise 05.00-14.00, 11.00-19.00 veya 19.30 saatleri arasında çalışıldığı, 2012 yılına kadar 11.00-21.00, 05.00-15.00 saatleri arası günlük 10 saat-1 saat yemek ve dinlenme molası=9 saat, 9x6=54-45=9 saat; 2012 yılından sonra ise 05.00-14.00, 11.00-19.00 veya 19.30 saatleri arasında ortalama 9 saat-1 saat yemek molası=8 saat, 8x6=48-45=3 saat üzerinden fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır.

Bu dosyada ise, bilirkişi tarafından tanık beyanları değerlendirilerek, davacının iki vardiya çalıştığı, çalışma saatlerinin 05.00-15.00, 11.00-21.00 arası olduğunun kabulüyle, günlük 10 saat-1 saat yemek ve dinlenme molası düşüldüğünde 9 saatx6=54 saat-45 saat=9 saat üzerinden tüm çalışma süresince fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır.

Bu dosyada dinlenilen tanıklar Mahkemenin 2014/496 Esas sayılı dosyasında dinlenilen tanıklar olup, çalışma saatleri konusunda aynı yönde beyanda bulunmuşlardır. Dolayısıyla bu dosyada, fazla mesai ücreti hususunda aynı gün incelemesi yapılan 2014/496 Esas sayılı dosyadan gerekçesi açıklanmaksızın farklı bir hesaplama yapılması ve mahkemece bu rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Bakanlık vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12010, Karar No: 2011/9336, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12010 E.  ,  2011/9336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin malik ve sürücüsü olduğu, davalıya kasko sigortalı aracın, meydana gelen tek taraflı kazada hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketinin ödeme yapmadığını belirterek, hasar bedeli, kazanç kaybı ve tespit masrafı olmak üzere toplam 11.454.56 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili araçın davacı tarafından değil, 15 yaşındaki sürücü belgesiz oğlu tarafından kullanılırken kazanın meydana geldiğini, hasarın teminat kapsamı dışında kaldığını, talebin fâhiş olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre, kaza sırasında aracı davacının kullanmadığı, sürücü belgesiz oğlunun yönetimindeyken kazanın meydana geldiği, hasarın sigorta teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9781, Karar No: 2009/10991, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9781 E.  ,  2009/10991 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili Av. ... ile davalılar ... ve Arkadaşları vekili Av. ... aralarındaki dava hakkında Kocaeli 3. Asliye hukuk Mahkemesinden verilen 04.12.2007 tarih ve 74-397 hükmün dairemizin 15.06.2009 tarih ve 2203 / 8179 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün davalılar tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine Dairemizce maddi hataya dayalı olarak duruşma istemi gözetilmeksizin temyiz incelemesi yapılarak hükmün onanmasına karar verildiği anlaşılmakla maddi yanılgının düzeltilmesine, dairemiz onama kararının kaldırılmasına ve dosyanın duruşma günü tayini için yeniden kaleme tevdiine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Açıklanan nedenle davalının maddi hatanın düzeltilmesi ve duruşma günü tayini talebinin kabulüne, Dairemizin 15.06.2009 tarih ve 2203 / 8179 sayılı kararının kaldırılmasına, duruşma günü tayini için dosyanın kaleme tevdiine, 5.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2011/6886, Karar No: 2012/13639, Tarih: 19.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6886 E.  ,  2012/13639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/02/2011 tarih ve 2009/44-2011/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mesir macunu kutuları üzerinde bulunan tasarımları yaptığını, halen davalının bu tasarımları kullandığını, ancak tasarım ücretini ödemediğini ileri sürerek, 16.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya tasarım değil kutu siparişi verdiğini, kutu bedellerinin de ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki tasarım anlaşmasının ve mevcut tasarımın davacı tarafından yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.