muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5396, Karar No: 2020/2629, Tarih: 10.03.2020

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin üçüncü paragrafı çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının suçun işleniş şekli, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak TCK’nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1060 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 21.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1981, Karar No: 2021/9972, Tarih: 08.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/1981 E.  ,  2021/9972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yargılaması sonunda; verilen ek kararın süresi içerisinde davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından da söz konusu karar temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 06/01/2020 tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece 07/01/2020 tarihli ek karar ile “Temyiz talebinin Feragat sebebi ile Reddine” karar verilmiş, söz konusu ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, davacı vekilinin temyizden feragat etmiş olması sebebi ile karar verilmiş olmasına göre davacı ...’nin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan mahkemenin 07/01/2020 tarihli ek kararının ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16106, Karar No: 2017/8331, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16106 E.  ,  2017/8331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Mepaş aralarındaki istirdat davasına dair ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29/05/2015 günlü ve 2014/879E.-2015/297K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 12/05/2016 günlü ve 2015/10828E.-2016/7677K.sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu ,tarafına tahakkuk ettirilen faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 500.00.- TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 06/05/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 17.135.41 .- TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 12/05/2016 günlü ve 2015/10828 E.- 2016/7677 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve

dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...’nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12/05/2016 günlü ve 2015/10828 E.- 2016/7677 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA ve peşin alınan karar düzeltme harcının düzeltme isteyene iadesine, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2910, Karar No: 2016/5633, Tarih: 20.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2910 E.  ,  2016/5633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Lokanta Fırın Mandıra Market İşletmesi Ltd. Şti'nin yetkilisi olan sanıklar ..., ... ve ... hakkında, sahte fatura düzenledikleri tespit edilen ... Gıda Temizlik Malz.Ltd. Şti ve ... Gümrükleme Ltd. Şti'den temin ettikleri faturaları yasal defterlerine kaydedip, KDV beyannamesinde indirim konusu yapmak suretiyle 2005 takvim yılında “sahte fatura kullanma” suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte faturaları düzenlediği iddia olunan Üsküdar Vergi Dairesi mükellefi ... Gıda Temizlik Malz.Ltd. Şti hakkında düzenlenen, 29.06.2005 tarih, 2005/597 sayılı, Kadıköy Vergi Dairesi mükellefi hakkında düzenlenen 02.05.2007 tarih, VDENR-2007-833/64 sayılı vergi tekniği raporlarının bulunduğunun anlaşılması karşısında, söz konusu vergi tekniği raporları dosyaya getirtilip, adı geçen mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış dava bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa dava dosyalarının incelenmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tespiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak, gerektiğinde faturaları düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanık ...'in, vergi denetmenine verdiği ifadesinde suça konu faturalarda belirtilen malları işyerine teslim ettiğini belirttiği ....isimli kişinin tanık olarak dinlenilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17929, Karar No: 2016/2376, Tarih: 03.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17929 E.  ,  2016/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 151/1, 21/2, 62/1, 51/1-3-5. maddeleri uyarınca 2 ay 6 gün hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait duvarı yıkarak mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda;

Sanığın kendi evi ile katılanın evi arasındaki boşluğa eklenti yapmak için, katılanın kendisine ait evin duvarına bitişik olarak yaptığı istinat duvarını kasten yıktığı ve katılana ait evin duvarına da zarar verdiğinden suçun olası kastla işlendiği kabul edilerek yapılan uygulama da isabet görülmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1079, Karar No: 2024/4777, Tarih: 04.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1079 E.  ,  2024/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2821 E., 2022/1796 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ancak, sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verilmediği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanığın temyiz isteminin ise reddi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca dava açılmıştır.

2. Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/243 Esas, 2022/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin birinci ve altıncı fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2821 Esas, 2022/1796 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın kullanıcı tanığa uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın kullanıcı tanığa uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkindir.

2. Fiziki takip, yakalama, muhafaza altına alma, ikamet arama ve elkoyma tutanağına göre; sanığın ikametinin önünde ve çevresinde uyuşturucu madde sattığı yönünde bilgi elde edildiği, bunun üzerine gerekli tertibat alınarak ikametinin civarında fiziki takibe başlandığı, olay tarihinde tanık B.T.'nin ikamete girdiği ve yaklaşık 10 dakika sonra ikametten ayrıldığı, akabinde durdurulan tanığın üzerinde bulunan 2 paket metamfetamini kendi rızasıyla kolluk görevlilerine teslim ettiği; usulüne uygun arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada, ikamette bulunan Y.M. isimli kişinin üzerinde 1 paket metamfetamin ele geçtiği belirlenmiştir.

3. a) Tanık B.T. müdafii huzurunda alınan kolluk ifadesinde, olay tarihinde sanıktan uyuşturucu madde satın aldığını beyan etmiştir.

b) Fotoğraf teşhis tutanağına göre, tanık B.T. uyuşturucu madde aldığı kişinin sanık olduğunu teşhis etmiştir.

c) Tanık mahkemede, teşhis işleminin doğru olduğunu beyan etmiştir.

4. a) Adana Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 23.02.2022 tarihli raporu ile, tanık B.T.'de ele geçen uyuşturucu maddenin metamfetamin olduğu,

b) Adana Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 28.02.2022 tarihli raporu ile, Y.M. isimli kişide ele geçen uyuşturucu maddenin metamfetamin olduğu,

Tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tanık B.T.'nin soruşturma aşamasında sanıktan uyuşturucu madde satın aldığını beyan ettiği ve sanığı teşhis ettiği, kovuşturma aşamasında da teşhis işleminin doğru olduğunu belirttiği, fiziki takip ve arama tutanakları, kriminal rapor ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirtilerek sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın uyuşturucu madde sattığına yönelik istihbari bilgi bulunduğu, tanığın sanığın ikametinden ayrıldıktan hemen sonra kesintisiz takip sonucunda yakalandığı, müdafii huzurunda alınan kolluk ifadesinde üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi sanıktan satın aldığını beyan ettiği, soruşturma aşamasında sanığı teşhis ettiği ve mahkemede de teşhis işleminin doğru olduğunu belirttiği dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2821 Esas, 2022/1796 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12424, Karar No: 2022/2119, Tarih: 28.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/12424 E.  ,  2022/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2018 tarihli, 2018/43 esas ve 2018/126 sayılı kararı

2) Bozma; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 25/03/2019 tarihli, 2019/257 esas ve 2019/492 sayılı kararı

3) Bozma üzerine mahkûmiyet; Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli, 2019/172 esas ve 2019/315 sayılı kararı

4) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 26/06/2019 tarihli, 2019/2437 esas ve 2019/1161 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2020/13678 esasında kayıtlı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 25/03/2019 tarih, 2019/257 esas ve 2019/492 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerindeki sebeplerin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

1) Gerekçeli kararların başlık kısmında suç tarihinin "05/02/2018" yerine, maddi hata sonucu "06/02/2018"olarak gösterilmesi,

2) Dosya kapsamından, sanık ...'ın aşamalarda, 05/02/2018 tarihli "Olay, tespit, yakalama ve el koyma" başlıklı tutanağın içeriğini kabul etmemesi karşısında; sanık ... ile aynı yönde hareket ederek uyuşturucu madde sattıkları kabul edilen ve haklarında TCK'nın 188/5. maddesi uyarınca arttırım uygulanan sanıklar Bünyamin Kuddar ve ... Can Kuş'un yargılandığı dosya, fiili ve hukukî bağlantı nedeniyle temyize konu dosya ile birleştirildikten sonra, 05/02/2018 tarihli olay tutanağını düzenleyen kolluk görevlilerinin tanık sıfatı ile beyanlarına başvurulması ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 26/06/2019 tarihli, 2019/2437 esas ve 2019/1161 karar sayılı hükmü hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, tutuklama şartlarında değişiklik bulunmaması ve tutuklu kalınan süreye göre sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

CMK'nın 304/2 (a) maddesi uyarınca dosyanın Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5994, Karar No: 2018/10529, Tarih: 18.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5994 E.  ,  2018/10529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Düşme

Katılan vekilinin temyizinin “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan “düşme” hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

A) Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımına ilişkin hükümlerin sanık lehine olduğu gözetilmeden, kamu davasının 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi,Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 1. numaralı paragrafın çıkartılarak yerine “Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE” paragrafının yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.