muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2464, Karar No: 2009/5210, Tarih: 27.03.2009

Bir yerde 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 13.07.1945 tarihinden sonra yapılan orman kadastrosunun seri bazda yapılmaması ve 15.04.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin ikinci fıkrasında sayılan ayrıcalıklar olmaması halinde kural olarak bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesinleşen orman kadastro haritası ve tutanaklarının uygulanması sonucu belirlenir. Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1943 yılında yapılmıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmazların orman olup olmadığı kesinleşen orman kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması ile belirlenemez. Yukarıda anlatıldığı gibi, 1943 yılı orman kadastro haritası ile belirlenen orman sınırları 1995 yılında yapılan aplikasyon sırasında daraltılmıştır. 1943 yılı orman kadastro harita ve tutanakları yöntemince yerine uygulanmamış, sadece 1995 yılı aplikasyon haritasının uygulanmasıyla yetinilmiş, orman bilirkişisi dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun bildirmişse de yörede orman kadastrosunun 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğünden önce yapılması ve daha önce taraflar arasında 1999 ve 2001 yılları arasında görülüp kesinleşen davada dava konusu taşınmazın orman olması nedeniyle 1985 yılında tapulama harici bırakıldığı gerekçesiyle kişilerin açtığı tescil davalarının ret edilmiş olması ve bölgeye ait 1957 basım tarihli memleket haritasında davaya konu taşınmazların bir kısmının ve kadastrosu kesinleşen orman alanları gibi yeşil renge boyandığı, davaya konu taşınmazların bir kısmı aynı haritada beyaz renkli olarak gösterilmiş ise de, üzerinde geniş yapraklı meşe ağacı sembollerinin bulunduğu ve bitişikteki 4-5 metre boyunda olduğu memleket haritasında gösterilen meşe cinsi orman alanları ile ayırıcı bir unsur (Dere, yol, yükseklik gibi) bulunmadığı ve adava konusu edilen yerlerin tümümün bitişikteki Devlet Ormanlarının devamı olduğu ve bir bütün halinde değerlendirildiğinde, yüksek eğimli orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler olduğu, yukarıda açıklandığı gibi, davalıların dayandığı kayıtların dava konusu taşınmazları kapsadığı kabul edilemeyeceği, yörede bu güne kadar 4785 Sayılı hükümleri de uygulanarak yapılan bir orman kadastrosunun da bulunmadığı, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi ile H.G.K’nun 21.01.2004 gün 2004/8-15/7 ve 12.05.2004 gün 2004/8-242/292 ve 12.03.2008 gün ve 2008/20-214/241 sayılı kararlarında belirtilen ilkeler gözönünde bulundurularak davacı Hazinenin davasının kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek Hazine davasının reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine ve davalı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kendilerini Yargıtayda yapılan duruşma sırasında vekille temsil ettiren Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü yararına Avukat Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 500.00.-TL’er vekalet ücretinin davalı gerçek kişilerden alınarak bu yönetimlere verilmesine, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 27.03.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9979, Karar No: 2007/8642, Tarih: 24.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/9979 E.  ,  2007/8642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Havran Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2006

1-Dava, davacının 2.11.1998 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda bedence arızaya uğradığı iddiasına dayalı maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maluliyet oranının % 0 olduğu gerekçesi ile maddi tazminat istemin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne  karar verilmiştir.

Davacı işyerinde PVC salamura borularını döşerken 4 metre yükseklikten düşüp sağ kulağından yaralanması ve sonrasında işitme kaybı oluştuğunu  ileri sürerek bu davayı açmıştır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; İş Kanunun 77. maddesi ve İşçi Sağlığı ve İşgüvenliği Tüzüğünün öngördüğü önlemlerin işyerinde alınıp alınmadığının saptanması ile mümkündür.Bu yön ise, başka bir anlatımla,işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tesbit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden bilirkişi yerine geçerek sorunun çözümlendiği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işci sağlığı ve  iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanunu’nun 77. maddesi ve Tüzük hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan rapor, mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece açıklanan doğrultuda araştırma yapılmaksızın sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, işci sağlığı ve  iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanunu’nun 77. maddesi ve Tüzük hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan rapor, mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece açıklanan doğrultuda araştırma yapılmaksızın sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir. 506 sayılı Yasa'nın 19. maddesinde geçici iş göremezlik hali sonunda Kuruma ait veya Kurumun sevk edeceği sağlık tesisleri sağlık kurulları tarafından verilecek raporlarda belirtilen arızalarına göre iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünün en az %10 azalmış bulunduğu Kurumca tesbit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı, 31. maddesinde Kurumun, sigortalıya bağlanacak gelirleri yapılan inceleme ve soruşturmalar sonunda ve gerekli belgelerin tamamlandığı tarihten itibaren en geç üç ay içinde tesbit ederek ilgililere yazı ile bildireceği, ilgililerin bağlanan geliri bildiren yazıyı aldıktan sonra bir yıl içinde yetkili mahkemeye başvurarak Kurum kararına itirazda bulunabilecekleri, itirazın reddi hakkındaki mahkeme kararının kesinleşmesiyle Kurum kararının kesinleşmiş olacağı, 109. maddesinde de sigortalıların iş görmezlik hallerinin tesbitinde, Kurum Sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlar da belirtilen hastalık ve arızaların esas tutulacağı, Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilmesi halinde durumun Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karar bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda iş kazası olduğu iddia olunan olayın işverence 2.11.1998 tarihinde Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirildiği, davalı Kurumca yapılan tahkikat sonucunda söz konusu olayın 506 sayılı Yasa'nın 11. maddesi gereğince iş kazası kabul edildiği  anlaşılmaktadır.

Somut olayda iş kazası olduğu iddia olunan olayın işverence 2.11.1998 tarihinde Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirildiği, davalı Kurumca yapılan tahkikat sonucunda söz konusu olayın 506 sayılı Yasa'nın 11. maddesi gereğince iş kazası kabul edildiği  anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının meydana gelen iş kazası sonucu kaldırıldığı SSK Edremit hastanesinin 3299 protokol nolu tıbbi müşahede ve muayene kağıdında sağ temporal bölgeye travma nedeniyle oluşan fraktöre bağlı kulaktan kan gelmesi teşhisi konulduğu,  aynı hastanenin 29.12.2003 tarih ve 4574 sayılı raporunda sigortalının sağ kulağında ortalama 45 DB iletim tipi işetme kaybıo olup, bunun tedavisi için SSK ihtisas hastanelerine sevkinin uygun olduğu ve maluliyetine genel müdürlükçe karar verileceği belirtilmiş, SSK Sağlık İşleri Genel Müdürlüğü Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Daire Başkanlığı’nın 14.2.2006 tarih ve 9420 sayılı yazısından sigortalının maluliyetinin % 0 olduğunun bildirildiği, Kurum’ca bu maluliyet oranı karşısında sigortalıya gelir bağlanmadığı SSK Balıkesir İl Müdürlüğü’nün  21.2.2006 tarih ve 12776 sayılı yazılarından anlaşılmaktadır.

Diğer yandan 506 sayılı Yasa’nın 109 sonuncu maddesinde Kurumca verilen karara ilgililerle itiraz edilmesi halinde, durumun Yüksek Sağlık Kurulunca karara    bağlanacağı bildirilmiştir. Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Kurumu bağlayıcı niteliktedir. Sosyal Güvenlik Hakkı kamu düzenine ilişkin olduğundan bu hakka ilişkin davalarda kendiliğinden araştırma ilkesi uygulanır. Kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalar, daha çok tarafların dava konusu üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalardır. Kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda hakimin kararını(hükmünü) tarafların bildirmiş oldukları vakıalara dayandırılabilmesi için onların varlığına kanaat getirmiş olması gerekir. Taraflar arasında çekişmeli olmayan vakıaları da hakim kendiliğinden inceleme konusu yapar. Bundan başka hakim tarafların ileri sürmedikleri vakıaları da kendiliğinden araştırıp kararını bu vakıalara dayandırabilir ve davanın ispatı için bütün delillere kendiliğinden başvurabilir. Bu ilke gereğince mahkeme Yüksek Sağlık Kurulu kararıyla bağlı olmayıp özgürce uzman kişi ve kuruluşlardan görüş sormak suretiyle maddi gerçeği tesbit edip vicdani kanaatine göre karar vermelidir.

Mahkemece davacı tarafın SSK Yüksek Sağlık Kurulu’ndan rapor alınmasına yönelik itirazları karşılanmamıştır.   Somut olay da Kurum sağlık tesislerince tanzim edilen raporla sigortalının maluliyet oranı belirlenmiştir. Uygulamada maluliyet tespiti, öncelikle Yüksek Sağlık Kurulu’ndan maluliyete ilişkin rapor alınıp,  buna  itiraz edilmesi halinde bilirkişi incelemesi Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmaktadır.Yargıtay içtihatları Birleştirme Kurulunun  28.6.1976 gün ve 1976-4-6 sayılı Kararı'da bu yöndedir.

506 sayılı Yasa'nın 109. maddesindeki yöntem uyarınca Yüksek Sağlık Kurulu’ndan davacının kulağında önceden işitme kaybına dayalı  bir rahatsızlık olup olmadığı, mevcut rahatsızlığın olayla illiyet bağı bulunup bulunmadığı, illiyet bağı var ise maluliyet oranı konusunda görüş alınarak  sonuca gitmek gerekirken mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu açıklanan doğrultuda araştırma yapılmaksızın sonuca gidilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,  25.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17218, Karar No: 2014/14008, Tarih: 23.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17218 E.  ,  2014/14008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili; davalının tam kusuru ile sebebiyet verdiği kaza sonucunda müvekkilinin aracında hasar meydana geldiğini, aracında kaza sebebiyle değer kaybı olduğunu, aracın servise götürülmesi için çekici ücreti ödendiğini, tamir süresince ikame araç gideri olduğunu, meydana gelen zararının kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; dava dilekçesinde usule ilişkin eksiklikler olduğunu, kazanın meydana gelmesinde davacının kusurlu olduğunu, talebe ilişkin hiçbir belge sunulmadığını, araçta değer kaybı olmadığını, hasarın ... şirketince karşılandığını, varsayıma dayalı olarak ikame araç bedelinin istenemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile, 1.136,00TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2365, Karar No: 2007/2592, Tarih: 19.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2365 E.  ,  2007/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibi asıl davasında fazladan yapılan bağımsız bölümden hissesine düşen miktar ile kira kaybı karşılığı 5.100,00 YTL.nın ödetilmesini istemiş, 15.07.2005 tarihli ıslah dilekçesiyle her iki kalem yönünden talebini 2.268,00 YTL arttırmıştır. Temerrüt faizine hükmedilebilmesi için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp borçlunun ayrıca ve usulen temerrüde düşürülmesi zorunludur (BK. md. 101/I). Somut olayda davalı yüklenici asıl davada talep ettiği miktar yönünden asıl davanın açıldığı 06.10.2004 tarihinde, ıslahla artırılan miktar yönünden ise 15.07.2005 ıslah tarihinde temerrüde düştüğü halde hüküm altına alınan miktarın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca yerel mahkeme kararının hüküm fıkrası 1. bendi 2. satırında yer alan “… dava tarihinden itibaren yasal faizi” kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “… 5.100,00 YTL.lık kısmına dava tarihi olan 06.10.2004 tarihinden, 2.268,00 YTL.lık kısmına ise ıslah tarihi olan 15.07.2005 tarihinden itibaren yasal faizi” kelime dizelerinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22346, Karar No: 2022/555, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/22346 E.  ,  2022/555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'ın temyizinin kendisi hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu, katılan sıfatıyla yapılan temyizin bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4515, Karar No: 2023/10592, Tarih: 20.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/4515 E.  ,  2023/10592 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/136 E., 2023/432 K.

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi İade, kısmi onama

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükmün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmekle sanık hakkında bozma üzerine 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/400 Esas, 2016/308 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine incelenen mahkumiyet hükmünün Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 28.11.2022 tarihli ve 2021/8551 Esas, 2022/19696 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, ... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/136 Esas, 2023/432 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, sahte fatura düzenlemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan vekilinin temyiz isteği, verilen beraat kararının yanlış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 2010 ve 2011 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan faturaları düzenleyen sanık hakkında 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, sahte fatura düzenlemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan vekilinin temyiz isteği, verilen beraat kararının yanlış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 2010 ve 2011 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan faturaları düzenleyen sanık hakkında 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2.Sanık, faturaların gerçek olduğunu, sahte fatura düzenlemediğini beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediği, vergi inceleme raporları ve bilirkişi raporu ile sanığın bozma sonrası ödeme yapmadığına dair yazı cevaplarının dosya arasına alındığı anlaşılmıştır.

3.Mahkeme tarafından sanığın savunması, vergi inceleme raporları, bilirkişi raporları, vergi dairesi yazı cevapları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine karar vererek temyize konu hükmün verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekili Tarafından Yapılan Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında ... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/400 Esas, 2016/308 Karar sayılı ilamı ile 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat kararı verilmesi ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesine rağmen sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan yeniden kurulan kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmıştır.

B.2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden

UYAP üzerinden yapılan sorgulama sonucunda, sanığın aynı mükellefiyeti hakkında, aynı yıllara ve aynı suçlara ilişkin açılıp Yargıtay 11. Ceza tarafından bozulan ve halen ... Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/641 Esas sayılı dosya olarak derdest bulunan dosyasının bulunduğu anlaşılmakla; 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası hükümleri birlikte değerlendirildiğinde her iki dosyanın birleştirilerek mükerrer dava olup olmadığı ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekili Tarafından Yapılan Temyiz İstemi Yönünden