muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/234, Karar No: 2020/4376, Tarih: 27.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/234 E.  ,  2020/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2019 gün ve 2018/525 Esas, 2019/163 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak, yapılan dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmesine, 27.10.2020 tarihinde üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Mahkeme kabulünde, mağdura sanığın bıçağı doğrultarak soyunmasını söylediği, katılanın korkarak üzerindeki kıyafetleri çıkardığı, bunun üzerine sanık ... müştekinin rızası dışında vajinal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği, akabinde fiili livatada bulunduğu, sonrasında katılanın üzerini giyinirken rızası dışında çıplak fotoğraflarını çektiği, …

Bir kısım tanıkların katılanın kendisine sanığın tecavüz ettiğini anlattığını söyledikleri,

14.05.2018 tarihli whatshap mesaj tutanağı,

Katılan hakkında adli rapor ve mağdur beyanına göre eylemin sübuta erdiği,

Sanığın savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığından itibar edilmesinin mümkün olmadığı,

Bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinden TCK’nın 102/2, 102/3-d. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriğindeki deliller incelendiğinde;

Mağdur beyanında, ... kendisini eve çağırdığını, gittiğini, bıçak çekerek kapıyı kilitleyip iterek kendisini yatak odasına götürdüğünü, bıçaktan korktuğu için bağıramadığını, yatak odasında kendisine soyun dediğini, korkusundan soyunduğunu, soyunurken kendisine yardımcı olduğunu, soyunduktan sonra kendisi ile cinsel ilişkiye girdiğini, elinde bıçak olduğu için korsusundan seslenemediğini, rızası dışında cinsel ilişkiye girdiğini, ilişki sonrası giyinirken çıplak fotoğraflarını çekmeye çalıştığını, tamamen çıplak görünmemek için kendini gizlemeye çalıştığını, daha sonra ... kız arkadaşı ... bu resimleri kendisine göndererek şikayetçi olması halinde bu resimleri yayacağını söylediği bildirdiği,

Mağdur duruşmada sanığın kendisine bıçağı çekip, beline sapladığını da bildirmiş, ve ailesine söylemekten korktuğunu, aradan birkaç gün geçtikten sonra söylediğini söylemiş,

Tanık ... ise ablası olan mağdurun olayı kendisine sanığın bıçak çekerek tecavüz ettiği biçiminde anlattığını bildirmiş,

Sanık savunmasında ... yatak odasına gittiğini, gidip baktığında soyunmuş oyduğunu gördüğünü ve iftira atar diye resmini çektiğini, hiçbir şekilde tecavüz etmediğini bildirmiş,

Mağdur, diğer sanık olan ... attığı mesajda, “... bak, ister inan, ister inanma, bana tecavüz etti” dediği,

Mağdurun çıplak şekilde kıyafetlerini giyerken ve çömelmiş resminin sanık tarafından çekildiği,

ATK uzmanından alınan 24.05.2018 tarihli raporunda, mağdurun vücudunda travmatik lezyon olmadığı, himenin dühule müsait olduğu, anal muayenede organ veya sair cisim sokulduğuna dair bulguya rastlanmadığı,

Anlaşılmıştır.

Yukarıya alınan dosya içeriğine göre, mağdurun sanığın bulunduğu eve rızası ile geldiği, orda konuştukları, daha sonradan da sanığın bir türlü mağdura ait fotoğrafı çektiği ve fotoğrafı diğer sanık ..., ... de katılana gönderdiği, katılanın abisine ve eniştesine olayı anlattığı, ve arkadaşı olan sanık ..., “ister inan ister inanma bana tecavüz etti” diye mesaj attığı sabittir. Bu nedenle sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediği hususta tereddüt yoktur.

Ancak Sanığın mağdura bıçak çekerek tecavüz ettiğine, bir ilişkinin gerçekleştiğine, gerçekleşmiş ise, bunun zorla olduğuna dair, mağdurun özellikle ilk beyanında “benimle cinsel ilişkiye girdi” gibi soyut beyanı dışında, onu destekleyen herhangi bir delil bulunmamaktadır. Yine mağdur olayı yetkili makamlara hemen intikal de ettirmemiştir, bir haftaya zaman yakın beklemiş, özellikle ...'in olaydan ve resimden haberi olduğunu anladığı andan itibaren "tecavüz etti" demeye başlamıştır. ... attığı mesajda da, ister inan ister inanma diyerek, aslında olayın olmamış olabileceğini de ima etmiştir. Sanıkla mağdur arasında, mağdurun sanığın eşine, sevgilisinin adresini vermesi nedeniyle husumet de bulunmaktadır. En önemlisi, mağdur sanığın kendisine tecavüz ettiğini iddia etmesine rağmen, bu konuda alınan ATK uzmanı raporunda hiçbir bulgu olmaması da dikkate şayandır. Bir kadına bıçak değil, tabanca da çekilse, kadında iz, emare bırakmadan tecavüz edilmesi nerede ise imkansızdır. Mahkemenin gerekçesinde anal yoldan da ilişkiye girildiği kabul edilmektedir, bu konuda da rapora göre herhangi bir bulgu bulunmamaktadır.

Bu nedenle, sanığın mağduru silahla tehdit ederek, organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğuna dair, mağdurun, genel, soyut, herhangi bir ayrıntı içermeyen ve sadece “benimle cinsel ilişkiye girdi” biçimindeki, sonradan mağdurdan kaynaklananlar dışında, herhangi bir delille desteklenmeyen beyanından başka, herhangi bir delil olmadığından, “olayın oluşu, ATK raporu, intikal zamanı, mağdurun başkaca delille desteklenmeyen beyanı dışında herhangi bir delilin olmaması hususları gözetilerek sanığın mağdura karşı cinsel saldırıda bulunduğu hususunda yeterli delil bulunmaması nedeniyle beraatina karar verilmesi gerekirken hükümlülüğüne karar verilmesi” biçiminde bozma kararı verilmesi gerekirken, onamaya ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2006/16658, Karar No: 2006/19298, Tarih: 16.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/16658 E.  ,  2006/19298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

4.4.2005 haciz tarihi esas alınıp olaya  uygulanması gereken  5272 Sayılı Belediye Kanunu Anayasa Mahkemesi tarafından 18.1.2005 tarih ve 2004/118E. 2005/8 K. sayılı kararla iptal edilmiş ve iptal kararı 13.4.2005 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmıştır. Anayasa Mahkemesince 6 aylık süre sonunda iptal kararının yürürlüğe gireceği  hükme bağlanmış, hacizle ilgili aynı hükümleri taşıyan 5393 Sayılı Yasa ise 13.7.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu durumda haciz tarihi itibarıyle olayda anılan yasanın 15/son maddesinin uygulanması zorunludur. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin  kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde (fiilen)  kullanılması gerekli olup gerekçede yer verilen kamuya tahsis kararı  alınmasının sonuca etkisi  bulunmamaktadır.

Somut olayda, belediyenin kiracılarına alacaklı tarafından 89/1 haciz ihbarı çıkarılmasına yönelik belediyenin bu işlemin iptaline ilişkin şikayetinin yukarıda açıklanan Yasa maddesi kapsamında değerlendirilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belediye meclis kararından bahisle yazılı şekilde şikayetin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddine; 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11217, Karar No: 2011/23101, Tarih: 09.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/11217 E.  ,  2011/23101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : -01.03.2004 tarihli iddianame ile 1998 takvim yılı için açılan kamu davası nedeniyle ; 5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi gereği 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ortadan kaldırma

-20.05.2004 tarihli iddianame ile 1999-2000 takvim yılları için açılan kamu davaları nedeniyle ; 5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi gereği 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ortadan kaldırma

-21.05.2004 tarihli iddianame ile 1999-2000 takvim yılları için ...Petrol Ürünleri şirketi yetkilisi sıfatıyla açılan kamu davaları nedeniyle ; 5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi gereği 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ortadan kaldırma

-03.06.2004 tarihli iddianame ile 1999-2000 takvim yılları için ...etrol Ürünleri şirketi yetkilisi sıfatıyla açılan kamu davaları nedeniyle ; 5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi gereği 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ortadan kaldırma

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "1998-1999-2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve taktir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24159, Karar No: 2015/12219, Tarih: 02.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2013/24159 E.  ,  2015/12219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

.......... Tarım ve Gıda Ürünleri Sanayi ................. ve müşterekleri aralarındaki istihkak davasının kabulüne dair İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi'nden verilen 18.07.2013 gün ve 26/279 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı ................ vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.06.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı................... vekili Avukat... ... ... ve karşı taraftan davacı vekili ........geldiler. Başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

HUMK'nun 434/2. maddesine göre, temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. Kabul ile sonuçlanan davada maktu temyiz karar harcının yatırılması ile yetinildiği anlaşıldığından, alacak miktarı ile hacizli malın değerinden hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak nispi temyiz karar harcının yedi günlük kesin sürede yatırılması konusunda davalı alacaklı adına muhtıra çıkartılması (HUMK’nun 434/2. maddesi, 10.05.1965 tarih, 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı, 25.01.1985 gün 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı ve HUMK'nun 434/3. maddesi) aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağının ve mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceğinin ihtarı, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlandığı takdirde buna ilişkin makbuzun eklenmesi ile incelenmesi gerekli bulunduğundan;

İnegöl 1. İcra Müdürlüğü’nün 2012/239 sayılı takip dosyasının aslının incelendikten sonra iade edilmek üzere ya da okunaklı onaylı bir örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1781, Karar No: 2015/28226, Tarih: 08.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/1781 E.  ,  2015/28226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanlar ... ve ...'in düğün merasimleri olduğu, düğünden bir gün önce sanık ...’in gelinin babası tanık ... ile katılanlara çıkışarak "Buraları neden tozutuyorsunuz" dediği, düğün gecesi ise sanıklardan bir kısmının düğün sahiplerinden para istediği ve ayrıca düğün yerine yakın yerde alkol almakta oldukları, düğünün bitmesine yakın düğün yerini aydınlatan ışıkların birden söndüğü, ışıkların sönmesini müteakip düğün alanına gelen sanıklar Yüksel, ... ve ...'in katılan ...’ya vurarak yerde sürükledikleri, sanık ...’in ise katılan ...'e vurduğu, sanıklar ... ve ...'ün katılan Hasan Hüseyin'e vurdukları ve katılan ...'a ait aracın üzerine çıkarak zarar verdikleri, yine aynı sanıkların olay sırasında ...'e de vurmak suretiyle yaraladıkları, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanık ... hakkında yaralama ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararları ile sanıklar ..., ... ve ...’ın temyiz istemleri hakkında verilen temyiz isteminin reddine dair 11.11.2014 gün ve 2012/237 E - 2014/617 K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ve sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13479, Karar No: 2010/1110, Tarih: 04.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13479 E.  ,  2010/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, maliki oldukları 2212 ada1 parseldeki hisselerini bu arsadaki inşaat yoğunluğunun 2340 ada 1 parselde kullanılmak üzere davalı belediyeye hibe ettiklerini ancak Belediye Meclis Kararının idari yargıda iptal edildiğini 1261 m2’lik hisse açısından yoğunluk yüklemesi olanağı kalmadığından tapu iptal tescil olmazsa bedelin tahsili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı belediye, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların davasının idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın yargı yeri itibarıyla görev yönünden reddine karar verilmiştir

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ........ raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava Borçlar Kanunun 244 vd. maddelerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı dilekçesinde imar mevzuatına göre taşınmazdaki ek inşaat yapılması olanağı tanınacağı düşüncesiyle taşınmazın hibe edildiğini ancak bu koşulun yerine getirilmediğini ve gerçekleşmeyeceğinin anlaşıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bu tür bir davanın idari yargı yeri ile ilgisinin bulunmadığı, mülkiyet hakkına dayanılarak açıldığı ve genel mahkemede görülmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, işin esasının incelenmesi taraf delillerinin toplanarak değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yargı yeri bakımından görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.Davacıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. md. gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 4.2.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6357, Karar No: 2012/25931, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6357 E.  ,  2012/25931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı..... Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi ücret, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti isteklerinde bulunmuş, davalılar davanın reddini savunmuştur. Mahkemece istekleri kısmen kabulüne karar verilmiş, kararı davalı..... Ltd. Şti. vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır.

Avukatlık Kanunu'nun 41. maddesinde savunmadan isteği ile çekilen avukatın vekalet görevinin durumunun müvekkile tebliğinden itibaren 15 gün süre ile devam edeceği belirtilmiştir. Davalılar vekili 28.5.2009 tarihli dilekçe ile vekillikten istifa ettiğini mahkemeye bildirdiği ve daha sonraki duruşmalara katılmadığı halde mahkemece istifa dilekçesinin davalı asillere tebliğ edilmemesi nedeniyle savunma hakkının kısıtlanması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30623, Karar No: 2013/22159, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/30623 E.  ,  2013/22159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret, ikramiye, sosyal yardım, toplu iş sözleşmesi farkı, jübile ücreti, ve kıdem tazminatı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ile yemek ücreti farkı alacaklarınını ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin revizyon işçisi olduğunu ve İ.E.T.T. işçisi olarak işe başladığını, daha sonra kadrosunun İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesinde yer alan İstanbul Ulaşım A.Ş.’de gösterildiğini, davacının kesintisiz çalışıp aynı işi yaparken kadrosunun yine İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan KİPTAŞ’a geçtiğini, kağıt üzerine KİPTAŞ işçisi olarak gözükmesine rağmen İ.E.T.T. işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren İ.E.T.T. işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren İ.E.T.T.’nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım farkı toplu iş sözleşmesi farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı ve yemek ücreti farkı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İ.E.T.T. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının KİPTAŞ işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının İ.E.T.T. ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanma isteğinin kanuni olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden zaten yararlandığını, İ.E.T.T. bir kamu kurumu olması sebebiyle gerek işçi gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama sebebiyle de davacının İ.E.T.T. kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan KİPTAŞ tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde İ.E.T.T.’nin rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar her hangi bir itirazının sözkonusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı KİPTAŞ vekili, davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının KİPTAŞ’ ın personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile sabit olduğunu, KİPTAŞ’ ın İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile KİPTAŞ arasında imzalanan iş sözleşmesinin geçerli olduğunu, KİPTAŞ’ın davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasını aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillerere dayanılarak, davacı ile İ.E.T.T. arasında bir iş sözleşmesi olmadığı, İ.E.T.T. ve KİPTAŞ arasındaki ilişkinin hukuka uygun ihale olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe: