muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25501, Karar No: 2023/5006, Tarih: 05.04.2023

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2), (3) ve (4) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2183, Karar No: 2014/4021, Tarih: 17.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/2183 E.  ,  2014/4021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/369-2013/776

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Hazine vekili tarafından, ihalesi yapılan menkuller üzerinde kendi hacizlerinin de bulunduğu belirtilerek ihalenin feshi davası açıldığı, mahkemece davanın esastan reddi ile davacı hazinenin ihale bedelinin %10'u oranında para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesinin davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum edeceği öngörülmüşse de, madde gereğince hükmolunan para cezası hazine lehine hükmedilen bir para cezası niteliğinde olup, somut olayda davası reddedilen davacı da hazine olduğundan mahkemece ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına mahkum edilmesi isabetsizdir. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Davacının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesi' nin 05/11/2013 tarih ve 2013/ 369 E.-776 K. sayılı kararının hüküm bölümünün birinci bendinde yer alan para cezasına ilişkin bölümün karar metninden tümüyle çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4855, Karar No: 2017/1906, Tarih: 15.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4855 E.  ,  2017/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre, katılan vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1.... Ltd. Şti.'nin müdürü olan sanığın 2005 takvim yılında,fatura düzenleyicisi ... ve ...Temizlik Ltd. Şti.'lerine ait sahte faturaları alarak KDV beyanında kullandığının iddia ve kabul olunması karşısında, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen adı geçen şirketler hakkında karşıt incelemeye konu vergi raporları ve vergi suçu raporlarının var ise dosyaya celbi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin peşin ödendiği savunması da gözetilerek satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı araştırılmaması,

2- Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içinde faturaların bulunmadığı görülmekle, 2005 takvim yılında kullanılan suça konu faturalar veya onaylı suretleri temin edilip dosya arasına konulduktan sonra, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/616, Karar No: 2013/11293, Tarih: 04.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/616 E.  ,  2013/11293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Vergi mükellefi ...'ün 2006 takvim yılında D. Demsan Ağaç Mobilya İnş. Taah. Ltd. Şirketince düzenlenen sahte faturaları KDV ziyaına sebebiyet verecek şekilde kayıtlara intikal ettirmesi suretiyle vergi kaçakçılığı suçunu işlediğinin iddia olunması, sanığın, Bursa 11. Noterliğinin 23.12.2003 gün ve 36454 yevmiye numaralı vekaletname uyarınca iş yerini temsile eşi ...'ü yetkili kıldığını ve tüm işlemlerin eşi tarafından yürütüldüğünü savunması, tanık ...'ün de, anılan savunmayı doğrulaması, savunmanın anılan vekaletnameyi dosyaya sunmak için süre istemesine rağmen verilen süre sonunda Bursa 11. Noterliğince suç tarihinden sonra tanzim edilen 18.04.2008 gün ve 10639 yevmiye numaralı vekaletname fotokopisinin sunulmuş olması, mahkemece 22.04.2009 tarihli müzekkere ile savunmada bahsi geçen vekaletnamenin gönderilmesi için Bursa 11. Noterliğine yazı yazılmış ise de, 29.04.2009 tarihli karar celsesinde bu yazıya cevap verilmediğinin belirtilmesine rağmen bu yöndeki ara karardan da vazgeçilmeden davanın sonuçlandırılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından, öncelikle bahsi geçen vekaletnamenin aslı yada onaylı örneği getirtilip değerlendirilmesi, tanık ... hakkında suç duyurusunda bulunulup kamu davası açılması halinde bu dosya ile birleştirilmesi, faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime ve nasıl verdikleri hususunda faturaları düzenleyen D. Demsan Ağaç Mobilya İnş. Taah. Ltd. Şiketi yetkililerinin tanık olarak beyanlarının alınması, ayrıca bu kişiler hakkında Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/898 Esas sayılı dava dosyasının getirtilip o dosyadan bu davayı ilgilendiren delil, tutanak ve belgelerin onaylı örneklerinin bu dosyaya intikalinin sağlanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3482, Karar No: 2019/4415, Tarih: 06.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3482 E.  ,  2019/4415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Tuzla Vergi Dairesi Başkanlığının 22.12.2011 tarih ve ... sayılı mütalaasına uygun olarak sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından mahallinde ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Tuzla Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.01.2012 tarihli, 2012/209 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaaya aykırı olarak sanık hakkında, "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; ''2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından açılan dava nedeniyle öncelikle durma kararı verilerek, ''2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından 213 VUK'nin 367. maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 06.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/30403, Karar No: 2010/12049, Tarih: 12.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/30403 E.  ,  2010/12049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece hükme dayanak yapılan Burdur 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 22.5.2009 tarih, 2009/110 sayılı ihtiyati tedbir kararının hüküm bölümünün 1. maddesinin a bendinde "Diğer alacaklılar tarafından hangi nedene dayanırsa dayansın yapılan ve yapılacak icra takipleri ile ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir uygulamalarının durdurulmasına..." şeklinde karar verildiği görülmüştür. Her ne kadar takip alacaklı tarafından bu tedbir kararından sonra 21.08.2009 tarihinde başlatılmış ise de, mahkemece açılmış ve açılacak takiplerin durdurulmasına karar verildiğinden ve icra hakimi de mahkemenin vermiş olduğu bu kararı yorumlayamayacağından, tedbirden sonra açılan bu takibin durdurulmasına karar vermek  gerekirken, ihtiyati tedbir kararında belirtilmediği ve borçlu şirket hakkında da iflasın ertelenmesine karar verilmediği halde İİK.nun 179/b maddesi dikkate alınarak takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13738, Karar No: 2013/1150, Tarih: 28.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/13738 E.  ,  2013/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-....06.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş .../1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ....04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak yazı cevabının dosyaya konulmasından,

...-Mahkemenin arsa araştırması yapılmasına ilişkin ..... Belediye Başkanlığı'nın ....07.2011 ve ....07.2011 tarihli yazı cevapları arasındaki çelişkinin giderilmesi için yazılacak müzekkere cevabının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/900, Karar No: 2020/1816, Tarih: 01.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/900 E.  ,  2020/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A) Davacının Talebi :

Davacı taraf, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğunu iddia ederek, itibari hizmet süresinin tespitini ve sigortalılık süresine eklenmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalıların Cevabı :

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili, itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanun'un Ek 5/II maddesi kapsamında iş yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Sanayi ve Ticaret AŞ vekili, iş yerinin 506 sayılı Kanun’un Ek/II maddesinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde bulunmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanmayı mümkün kılacak koşulların söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Mahkemece, davalı işyerinin 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II maddesi kapsamında basım işyeri olduğu, davacının itibari hizmet süresinden yararlanması için gerekli koşulların gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davalı SGK Başkanlığı vekili ve davalı şirket vekiline ait istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz Talepleri :

Sosyal Güvenlik Kurum vekili, işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını, mahiyeti itibariyle yasa kapsamında yer almadığını belirterek kararı temyiz etmiştir. Davalı ... San ve Tic.AŞ vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu, işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini, davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını, delillerin ve itirazların yeterince değerlendirilmediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe : Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinde rotogravür baskı operatörü konumunda çalıştığı, mahkemece keşif yapıldığı, bilirkişi raporunda davalı işyerinde baskı makineleri kullanılarak polietilen gibi plastik filmler ve kağıt ambalaj üzerine baskı işleri yapıldığı, esnek ambalaj malzemesi üretildiği, makinelerin tek çatı altında olması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı, havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği, tanıkların dinlendiği, kapasite raporlarında ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı teftiş raporlarında işyerinde gıda sanayisine yönelik baskılı-baskısız ambalaj malzemeleri üretimi, esnek ambalaj ve torba üretimi yapıldığının belirtildiği, ticaret sicil kayıtlarında şirketin amaç ve konusunun kağıttan, mukavvadan plastikten, selofandan, tenekeden vs. her türlü tabii, sınai, kimyevi, ham maddelerden, her türlü toprak mahsullerinin sınai mamullerin, sıvıların ve gıda maddelerinin ambalajlanmasında kullanılacak her boy ve şekilde torba, kap, kutu, şişe ve sairin imal edildiği ve ticareti olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. İtibari hizmet, gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır. 506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı, 11.08.1977 günlü 2098 sayılı Yasa ile girmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanun'un 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir. Davanın yasal dayanağı olan Ek 5/II maddesinde, “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan, a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri, b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri, c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri, d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri, e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri, f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine, bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir. Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayıldığından ve sınırlı bir biçimde belirlendiğinden, bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun, yasada sayılan şartların sağlanmadığı ve belirtilen işyeri kapsamına girmediği sürece, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayıldığından ve sınırlı bir biçimde belirlendiğinden, bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun, yasada sayılan şartların sağlanmadığı ve belirtilen işyeri kapsamına girmediği sürece, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle, uygulamada yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.Yine, söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi)

506 sayılı Kanun'un Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır.Davalı iş yerinde gıda ve deterjan ambalajı üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanun'un Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmalıdır.G) Sonuç : Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı işverene iadesine dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.