muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10130, Karar No: 2012/17201, Tarih: 02.10.2012

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölgeler yönünden kapsamlı kolluk araştırması yapılmalı, görev yapan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.10.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1252, Karar No: 2010/822, Tarih: 12.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/1252 E.  ,  2010/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi evrakta sahtecilik suçundan sanık ...'nın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 339/1, 80, 59.maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Ankara 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2002 tarihli ve 2001/436 esas, 2002/331 sayılı kararının, Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 26.05.2004 tarihli ve 2004/163-6789 sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin, aynı Mahkemenin 18.8.2004 tarihli ve 2001/1436 müteferrik sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine dair, Ankara 8.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.08.2004 tarihli ve 2004/236 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre:

Sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu şirket tarafından yapılan Türkiye Kızılay Derneğine ait Samsun Gençlik Kampı onarım inşaatı sırasında, iş iskelesi kurulmadığı halde hakediş raporlarında kurulmuş gibi gösterildiğinden bahisle sanığın mahkumiyetine karar verilmesini müteakip, sanık müdafiinin verdiği yargılamanın yenilenmesi talepli dilekçe ekinde ibraz edilen, inşaat Mühendisleri Odası Samsun Şübesi'nin 08.06.2004 tarihli ve 2004/331 sayılı yazısında, 1995-1996 yılları arasında inşa edilen istinat duvarına ait harpuşta korkuluk ve boya işlerinin yapımı ile ilgili iş iskelesi kurulmasının gerekli olduğunun belirtildiği ve sanığın tüm savunmalarında iskele kurulduğu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, iskelenin varlığı konusunda bu durumun yeni delil olarak kabulü ile yargılamanın yenilenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 18.01.2010 gün ve 2009/315/2225 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 27.01.2010 gün ve KYB.2010/18955 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

Hükümlünün yetkilisi olduğu şirket tarafından yapılan Türkiye Kızılay Derneğine ait Samsun Gençlik Kampı onarım inşaatında, hiç imal edilmeyen iş iskelesine ve eksik kullanılan demir için gerçeğe aykırı hak ediş belgesi düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; dosyada mevcut İçişleri Bakanlığı Mülkiye Müfettişliği’nin 12.06.2001 günlü denetim tevdii raporuna göre; inşaat mühendislerince mahallinde yapılan inceleme, mevcut ataşman, kroki ve metrajlar üzerindeki incelemeler sonucunda; 42,521 ton kalın demir kullanılmadığı ve 889,90 metrekare iş iskelesi kurulmadığı halde bunlar varmış gibi hakediş raporu düzenlendiğinin belirlendiği, keza suç tarihinde Kızılay Genel Müdürlüğü Fen İşlerinde inşaat mühendisi olarak görev yapan ve davanın diğer hükümlüsü olan Sadık Körükoğlu’nun Mülkiye Müfettişliğine yazılı olarak sunduğu beyanında “Samsun Gençlik Kampı onarımı ile ilgili olarak Samsun-Sinop karayolu kenarına yapılan istinat duvarı kalıbı söküldükten sonra,kampın sosyal hizmetlere karşı kullanılması açısından özellik taşıması nedeni ile istinat duvarının kampa dönük yüzeyinin kalıp izlerini kapatmak amacıyla serpme sıva yapılması iç iş iskelesi kurulmuş ancak keşfinde yer almadığından ve beton yüzeyinin düzgün olduğu görüldüğünden serpme sıva yaptırılmamış, buna karşılık hak ediş kontrolünde iş iskelesi düşülmesi gözden kaçmıştır” biçiminde savunmada bulunduğu ve Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin talimatı üzerine mahallinde bilirkişilerin de katılımı ile Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesince 21.03.2002 tarihinde yapılan keşif ile sonucunda düzenlenen bilirkişi raporuna göre de kalın demirin eksik kullanıldığı, istinat duvarının 10 metre eksik inşa edildiği ve iş iskelesi kurulmadığının belirtildiğinin ve mahkemece de tüm bu olgular değerlendirilerek hükümlülerin istinat duvarının yapımı sırasında iş iskelesi kurulmadığı, inşaatın 10 metre eksik yapıldığı yine inşaatta kullanılan demirin cinsi ve miktarı itibariyle farklılık göstermesine karşın bu hususlarda sahte hak ediş raporu düzenlendiğinin sübuta erdiğinden mahkûmiyetlerine hükmolunduğu ve hükmün Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.05.2004 gün ve 163-6789 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, vaki karar düzeltme taleplerinin de red olunduğunun anlaşılması karşısında; hükümlü müdafiinin istemi üzerine TMMOB İnşaat Mühendisleri Odası Samsun Şubesince düzenlenen 08.06.2004 gün ve 2004/331 sayılı “Karayolları 7

. Ceza Dairesinin 26.05.2004 gün ve 163-6789 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, vaki karar düzeltme taleplerinin de red olunduğunun anlaşılması karşısında; hükümlü müdafiinin istemi üzerine TMMOB İnşaat Mühendisleri Odası Samsun Şubesince düzenlenen 08.06.2004 gün ve 2004/331 sayılı “Karayolları 7. Bölge Müdürlüğünden temin etmiş olduğumuz yol kesiti ve bu bölgede yol dolgusunun 1997 yılı ve sonrası yapıldığına dair kurum yazısından da anlaşılacağı üzere, 1995-1996 yılları arasında inşa edilen istinat duvarına ait harpuşta-korkuluk ve boya işlerinin yapımı ile ilgili iş iskelesi kurulmasının gerekli olduğu sonucuna varılmıştır” biçimindeki kanaat içeren ve hükümlü Sadık Körükoğlu’nun açık ikrarı, mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporu ile yine mahallinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen İçişleri Bakanlığı Mülkiye Müfettişliği’nin 12.06.2001 günlü denetim tevdii raporundaki bulgulara aykırılık içeren yazının yeni bir delil olarak kabulünün mümkün olmadığı anlaşılmakla; vaki yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.08.2004 gün ve 2001/436 müteferrik sayılı kararı ile bu karara yönelik itirazın reddinde dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.08.2004 gün ve 2004/236 değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediği cihetle, CMK’nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6307, Karar No: 2022/10716, Tarih: 19.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6307 E.  ,  2022/10716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Batı 3. İş Mahkemesi

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, niteliği gereği duruşmaya tabi olmadığı anlaşılmakla, davalı ... Ambaj Baskı Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davalı işyerinin ambalaj baskı işyeri olduğunu, solunum ve cilt yolu ile vücuda geçen gaz ve diğer zehirleyici maddeler ve değişik içerikli kimyasal maddeler kullanıldığını, suni ışık altında çalışıldığını, davalı işyerinde geçen çalışmalarından dolayı itibari hizmet süresinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; kuruma başvuru şartının yerine getirilmediğini, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, ayrıca davanın açılmasında hukuki menfaat olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ambalaj Baskı Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, Ek5. maddenin basın ve gazetecilik yönünde çalışanlar için olduğunu, işyerinde esnek ambalaj işi yapıldığını, işin bu kapsamda olmadığını, içtihatlar gereği de basım işi yapılmadığından bu şekilde bir itibari hizmetin söz konusu olamayacağını, 01/10/2008 itibariyle 5510 sayılı yasa ile ilgili hükmün kaldırıldığını, davacının fiziksel etkenlere de maruz kalmasının mümkün bulunmadığını, görev tanımı gereği fiziksel etkenlere maruz kalmadan çalıştığını, bağımsız ölçüm şirketlerince her yıl incelemeler yapıldığını, insan sağlığını tehdit eden bir duruma rastlanmadığını, sağlık kontrollerinin periyodik yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, “Konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına,” karar vermiştir.

B-BAM KARARI

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, “Konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına,” karar vermiştir.

B-BAM KARARI

Her iki tarafın da davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmamış bulunması olarak tanımlanan davanın konusuz kalması halinin, dosyaya ekli kurum yazısı ve toplanan delillerin incelenmesine göre, somut olayda davacının itibari hizmetinin tespiti ve sigortalılık hizmet süresine eklenmesine ilişkin talebinin dava açıldıktan sonra yargılama sırasında kurumca kabul edilerek belirlenen sürenin sigortalılık süresine eklendiği, böylece davanın konusuz kaldığı açıktır. Mahkemenin HMK'nın 331. Maddesi kapsamında yaptığı değerlendirmenin de yerinde bulunduğu, zira konusuz kalan davanın açılmasına davacı tarafın sebebiyet vermediği, önce kuruma başvuruda bulunduğu, Kurum işleminin iş bu dava tarihinden çok sonra gerçekleştiği belirlenmekle, mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davalı kurum ile davalı ... Ambalaj Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekillerinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı Yasa HMK'nın 353/1.b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle; "Davanın açıldığı tarihte Kuruma başvuru şartı yerine getirilmediği halde bu şart yerine getirilmiş gibi yargılamaya devam olunduğu ve bu yönde hatalı hüküm kurulduğu; Müvekkil kurumun işyükü göz önüne alınarak 37 kişi hakkında olumlu da olsa çok kısa bir süre içerisinde işlem yapmasının beklenemeyeceği, davalı işverenlik işçileri ile kurum arasında daha önce de itibari hizmet konulu davaların görülmüş ve Yargıtay'ın bu konuda hüküm vermiş olması (eldeki davalar açısından müvekkil kurumun olumlu cevap vereceğinin pek muhtemel olması) hususları göz önüne alınarak, kararın bozulmasını ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin, davanın açılmasında tam kusurlu olan davacı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ambalaj Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekili dilekçesinde özetle; 506 sayılı Yasanın ek-5 maddesi koşullarının oluşmadığını, yerinde keşif incelemesi yapılarak karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle daha erken emekli olabilmeleri için kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

I-a) 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri

III - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.) Denizde Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

1. Çelik, demir ve tunç döküm,

(...)\*, fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda,

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” Düzenlemesini içermektedir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının Basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir.

Uyuşmazlık, davacının davalı iş yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmetten yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının davalı iş yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmetten yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Ne var ki, dava açılmadan önce veya açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması; eş söyleyişle tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması halinde, bu olayın hükümde göz önüne alınması ve Mahkemenin, davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekir. Dava tüm tarafları bakımından konusuz kalmadıkça inceleme yapılması ve uyuşmazlığın sonuçlandırılması gerekir.

Somut olayda, davacı tarafından açılan itibari hizmet tespiti davasında, Mahkemece, davalılardan Kurum tarafından davalı işyerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 6.10.2021 tarihli raporuyla davacının itibari hizmet süresinden yararlanması gerektiğinin tespit edilmesi nedeniyle yazılı şekilde davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmiş ise de, aslen Kurumca yapılan inceleme raporu sonrasında alınan kararın tek taraflı ve sadece davalı ... bağlayıcı olduğu, diğer davalı bakımından işyeri ve davacının çalışmalarının 506 sayılı Yasanın ek-5 maddesinde belirlenen şartları taşıyıp taşımadığı ve itibari hizmet süresinden yararlanıp-yararlanmayacağı hususunun belirlenmesi ve uyuşmazlığın tüm taraflar yönünden kesin surette çözülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Bu bağlamda, Mahkemece, 506 sayılı Kanunun Ek 5 maddesi koşulları yöntemince irdelenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8910, Karar No: 2015/9500, Tarih: 28.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/8910 E.  ,  2015/9500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/08/2014

NUMARASI : 2014/618-2014/618 D.İŞ

Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/08/2014 tarih ve 2014/618-2014/618 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz kararına itiraz edenler (borçlular) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz edenler vekili itirazında, müvekkillerinin yerleşim yerinin İnegöl ilçesi olduğunu, ihtiyati haciz kararı vermeye tek yetkili mahkemenin İnegöl Mahkemeleri olduğunu belirterek mahkemenin yetkisine ve BK 584. madde uyarınca borçlu müvekkillerinin eşlerinin yazılı rızasıyla kefil olabileceklerini, bu maddenin ticari faaliyetler ile ilgili istisnasının yürürlüğe girmesinden önce taraflar arasında sözleşme akdedildiğini bu nedenle kefalet sözleşmesinin geçersiz olduğunu, ayrıca borcun rehinle teminat altına alındığını belirterek ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Alacaklı vekili itiraza karşı verdiği cevapta, banka ile dava dışı asıl borçlu arasında yetki sözleşmesinin bulunduğunu ve Bursa Mahkemelerinin seçildiğini, ayrıca her iki borçlunun eşinin de kefalet hususunda yazılı beyanlarının bulunduğunu ve asıl borçlunun borcu için rehinle teminatın geçerli olduğunu, müşterek borçlu ve kefilleri kapsamadığını belirterek itirazın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme sonucunda; itiraz eden borçlulardan birinin ikametgahının Bursa olduğu bu nedenle yetki itirazının yerinde olmadığı, davacının esasa ilişkin itirazlarının ise;ticari işlerde uygulanamayacağı, ipoteklerin ise borçlu kefillerinin kefaletini kapsamadığı belirtilere itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı ihtiyati hacze itiraz eden vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 584. maddesine göre itiraz edenlerin eşlerinin kefalete usulüne göre rıza gösterdiklerinin anlaşılmış bulunmasına göre, ihtiyati haciz kararına itiraz edenler (borçlular) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz kararına itiraz edenler (borçlular) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.