muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8320, Karar No: 2023/363, Tarih: 08.02.2023

iv) Saldırı ile savunma eş zamanlı bulunmalıdır.

b) Savunmaya ilişkin şartlar:

i) Savunma zorunlu olmalıdır. Zorunluluk ile kastedilen husus, failin kendisine veya başkasına ait bir hakkı koruyabilmesi için savunmadan başka imkânının bulunmamasıdır.

ii) Savunma saldırana karşı olmalıdır.

iii) Saldırı ile savunma arasında oran bulunmalıdır.

Olayın meşru savunma içerisinde gerçekleşip gerçekleşmediğini anlamak için saldırıya ilişkin şartların yanında savunmaya ilişkin de şartların oluşması gerekmektedir. Savunmada zorunluluk bulunsa da savunmanın saldırı ile orantılı olması gerekir. Bu orantılılık belirlenirken saldırının yer ve zamanı, saldıran kişinin o anki durumu savunmada bulunan buna uygun bir tepki verip vermediği değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; sanığın gürültü nedeniyle maktulün evine çıkması üzerine başlayan tartışmanın tanık ...'nin tarafları ayırması üzerine sona erdiği ancak sanığın evine giderek bıçak aldığı, maktulün de evinden bıçak alarak sanığın evinin bulunduğu kata indiği, tanık ...'nin maktulü de konuşarak ikna etmeye çalıştığı, bu sırada tarafların konuşmalarını duyan sanığın elindeki bıçak ile tekrar ikametinden dışarı çıktığı ve tarafların tekrar kavga etmeye başladıkları, kavga sırasında maktulün elindeki bıçak ile sanığın sol kol, sol omuz ve göğüs bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı, yaralanan sanığın da üzerindeki bıçak ile maktulün göğüs

bölgesinden 3 adet müstakilen öldürücü nitelikte olacak şekilde, 1 adet sağ elinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif şekilde olmak üzere 4 yerinden yaraladığı, sanığın bu şekilde gerçekleştirdiği eylemi nazara alındığında, suçta kullanılan aletin kullanılış biçiminin ve ölçüsünün saldırıyı sona erdirip tehlikeyi uzaklaştırmaya yeter düzeyde kaldığının kabulü mümkün görülmemektedir. Sanığın, kendisine yönelik saldırıya karşı ölçüsüz bir biçimde savunmada bulunduğu, karşı karşıya kaldığı saldırıya kıyasla çok ağır bir sonuca yol açacak şekilde karşılık verdiği, bu şekilde gerçekleştirdiği eylem ile ceza sorumluluğunu tamamen ortadan kaldırmanın mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, savunma ile orantılılık ilkesinin ihlâl edilmesi nedeniyle meşru savunmanın gerçekleştiğinin kabul edilmediği durumlarda, sınırın aşılması söz konusu olabilmektedir. Sanığın eyleminin, bu yönüyle de değerlendirilmesi gerekir.

5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, savunma ile orantılılık ilkesinin ihlâl edilmesi nedeniyle meşru savunmanın gerçekleştiğinin kabul edilmediği durumlarda, sınırın aşılması söz konusu olabilmektedir. Sanığın eyleminin, bu yönüyle de değerlendirilmesi gerekir.

Somut olayda sanığın, maktulü hayati bölgelerden olan göğüs bölgesinden 3 kez, sağ el bölgesinden de 1 kez olmak üzere bıçaklamak suretiyle yaraladığı ve ölümüne neden olduğu, sanığın bu şekilde gerçekleştirdiği eylemi nazara alındığında, suçta kullandığı aletin kullanış biçimine bakıldığında, maktulün hayati bölgelerine vurduğu, haksız saldırıyı daha az hasar vererek defedebilecek durumda olmasına rağmen orantısız biçimde hareket etmesi nedeniyle sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrasının koşullarını aştığı belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Haksız Tahrike İlişkin Temyizi Yönünden

Olay ve olgular bölümünde detayları açıklandığı üzere taraflar arasında olaydan öncesine dayalı gürültü sebebiyle bir husumetin olduğu, bu durumun tarafların aşamalarda verdiği beyanlarla da doğrulandığı, olay anında gece vakti sanık ve maktul arasında sözlü tartışma olarak başlayan tartışmanın tanık ...'nin aralamasıyla sonlandığı ancak sanığın bıçak almak için evine gitmesi ve maktulün de bıçak alarak sanığın ikametinin önüne gelmesiyle tartışmanın büyüdüğü, her iki tarafta da silahlı şekilde karşı karşıya geldikleri, önce maktulün sanığı elindeki bıçakla sol kol, sol omuz ve sol göğüs bölgelerinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı, sanığın da bunun üzerine elindeki bıçakla maktulü göğüs bölgesinden 3 adet müstakilen öldürücü nitelikte olacak şekilde, 1 adet sağ elinden basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif şekilde olmak üzere yaraladığı, bu hususların dosya içerisinde bulunan olay ve olgular kısmında 4. ve 5. Paragrafta belirtilen Adlî Tıp raporlarıyla da sabit olduğu anlaşıldığından, olayın seyri, sanıkta meydana gelen yaralanmaların niteliği de dikkate alındığında; sanık lehine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince ceza belirlenirken makul ile üst sınır arasında bir ceza tayini uygulanması gerekirken, yazılı şekilde 18 yıl hapis cezası uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

1. Eylemin Tasarlanarak İşlendiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Yerleşik yargısal kararlarda kabul edildiği ve tereddütsüz bir şekilde uygulandığı üzere, tasarlamadan

söz edilebilmesi için failin, bir kimsenin vücut bütünlüğü veya yaşam hakkına karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermiş olması, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve gerçekleştirmeyi planladığı fiili, belirlenmiş kurgu dâhilinde icra etmesi gerekmektedir.

söz edilebilmesi için failin, bir kimsenin vücut bütünlüğü veya yaşam hakkına karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermiş olması, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve gerçekleştirmeyi planladığı fiili, belirlenmiş kurgu dâhilinde icra etmesi gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın maktulü öldürme kararını önceden verdiğine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararlarında sebat ettiğine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun bulunmadığı, sanık savunmalarından olayın ani bir kastla geliştiği sonucuna varılmakla, taraflar arasında önceye dayalı husumet olduğu, tarafların bir çok kez gürültü nedeniyle tartışmalarının olduğu, hem akraba hem de komşu olmalarına rağmen konuşmadıklarının da sabit olduğu, bu şekilde gerekçenin (A) kısmında açıklanan nedenlerle sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu, ani gelişen olayda sanığın ne zaman öldürme kararını verdiği kesin olarak saptanamadığından dolayı, tasarlamanın koşullarının somut olayda bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkemece sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamında kabul edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik Yönünden

Gerekçenin (B) kısmında ayrıntısıyla açıklandığı üzere, önceye dayalı husumet bulunan taraflardan sanığın gürültü sebebiyle maktulün evine çıkmasıyla başlayan tartışmanın tanık ...'nin aralamasıyla sonlandığı ancak daha sonra sanığın evine giderek bıçak alması ve maktulün de bıçak alarak sanığın ikametinin önüne gelmesiyle tartışmanın kavgaya dönüştüğü, her iki tarafında bıçaklı olduğu kavgada maktulün aldığı bıçak yaraları sonucu öldüğü, sanığın da maktulden kaynaklanan bıçaklı saldırı sonucu adli raporla belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı olayda, sanık yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşulları oluştuğu anlaşılmakla, katılan vekilinin sanığa tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine yönelen beyanlarına itibar etmeyen Mahkemece kurulan hükümde, bu yönüyle bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bölümünde açıklanan haksız tahrik uygulanmasında fazla cezaya hükmolunması nedeniyle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli ve 2021/2307 Esas 2022/691 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca takdîren Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir sûretininde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15488, Karar No: 2015/14433, Tarih: 30.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/15488 E.  ,  2015/14433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu porselen mutfak eşyasının bulunduğu toplam 1035 koliden gümrük mevzuatına uygun şekilde yurda ithal edilen ... ve... kodlu toplam 555 kolinin sahibine iadesine, ... kodlu olup üzerinde “...” ibaresi yazılı olduğu halde içerisindeki kutuların üzerinde “...” yazılı olan 480 koli hakkında ise gümrük mevzuatı çerçevesinde işlem yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca; hükmün 2 numaralı fıkrasının çıkartılarak yerine “Dava konusu porselen mutfak eşyasının bulunduğu toplam 1035 koliden gümrük mevzuatına uygun şekilde yurda ithal edilen ... ve ... kodlu toplam 555 kolinin sahibine iadesine, ... kodlu olup üzerinde “...” ibaresi yazılı olduğu halde içerisindeki kutuların üzerinde “...” yazılı olan 480 koli hakkında ise gümrük mevzuatı çerçevesinde işlem yapılmasına” ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/14664, Karar No: 2022/4593, Tarih: 09.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/14664 E.  ,  2022/4593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Yasanın 82. maddesi gereği aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağına göre 15.05.2015 günü saat 23:45'te yapılan isimsiz bir telefon ihbarında sanıkların ormandan ağaç kestiklerinin bildirilmesi üzerine belirtilen yere gidildiğinde orman muhafaza memurları tarafından sanık ... ve yanındaki kişilerin orman içinden kaçtıklarının görülmesi, birkaç dakika sonra orman muhafaza memurlarının yanına gelen sanık ...'un kendi tarlasına bakmak için bölgeye geldiğini beyan etmesi, suça konu yerde yapılan araştırmada bir kısmı tutanak tarihinden 20 gün önce, bir kısmı ise yeni kesilmiş ağaç köklerinin tespit edilmesi, orman içinde yeni çalıştırılmış ve üzerinde talaş tozları bulunan motorlu testere ele geçirilmesi, sanık ...'in suça konu yere yakın yerde bulunan aracının bagajında benzin ve motor yağı bulunması karşısında; sanık ...'un atılı suçtan mahkumiyeti yerine suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilerek beraatine hükmedilmesi,

2-Sanık ... hakkında sanığın suça konu yerde görülmediğinden bahisle beraatine hükmedilmiş ise de, sanık hakkında ihbar yapılması ve tutanak tanığı ...'ın ihbarı doğrulaması karşısında; diğer tutanak tanığı ... dinlenip sanık ... ile yüzleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde sanık ...'ın teşhise elverişli fotoğrafları celp edilerek yüzleştirme işleminin sağlanması ve sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10824, Karar No: 2024/4365, Tarih: 18.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10824 E.  ,  2024/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/142 E., 2016/63 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1. ve 53/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur durumuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve ceza miktarına, katılan vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay tarihinde, saat 05.10 sıralarında sanığın idaresindeki yolcu otobüsü ile meskun mahalde, 6 metre genişliğinde, tek yönlü, asfalt kaplama, eğimli, tehlikeli virajlı ve yağmur sebebiyle hafif ıslak bağlantı yolunda direksiyon hakimiyetini kaybettiği, yolun sağında bulunan demir bariyerlere çarptığı, 19 metre sürüklenerek sağ yan tarafına devrildiği olayda, iki kişinin öldüğü, 12 kişinin nitelikli, 3 kişinin de basit nitelikte yaralandığı olayda, tam kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Tam kusurlu olarak iki kişinin ölümüne ve on ikisi nitelikli olmak üzere on beş kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesi gereği iki yıldan on beş yıla kadar hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan İlk Derece Mahkemesince, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun bir ceza hükmedilmesi yerine orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa az ceza tayin edilmesi,

2-Kaza tespit tutanağı içeriğine göre olay mahalli yasal hız sınırının 30 km/s olduğu, dosyada mevcut yolcu otobüsüne ait takograf çıktısı incelendiğinde sanığın kaza anında 80-85 km/s hız ile seyrettiği, böylelikle sanığın yasal hız limitinin iki katından fazla hızla yolcu otobüsü kullandığının anlaşıldığı, kaza sırasında yağmur sebebiyle yol zemininin ıslak olduğu, yolda tehlikeli viraj olduğu görülmekle, dosyada mevcut yolcu listesine göre 41 yolcusu bulunan bir otobüsü kullanan sanığın kendi beyanına göre daha önce çok defa geçtiği ve tehlikeli olduğunu bildiği ıslak zeminli bağlantı yolunda, yolun ve hava şartlarının özelliklerini de göz önüne alarak çok daha düşük hızla, dikkatli ve tedbirli şekilde seyretmesi gerekirken, aktarılan şekliyle hız limitinin iki katından fazla hızla, dikkatsiz ve özensiz seyretmesi nedeniyle hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin ve bilinçli taksir sebebiyle yapılan arttırımın olayın özellikleri göz önüne alınarak asgari arttırım düzeyi olan 1/3 oranından bir miktar uzaklaşılarak uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3645, Karar No: 2020/11366, Tarih: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3645 E.  ,  2020/11366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında, abonesiz elektrik tüketmekten bahisle kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlenmesi karşısında, kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcısı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak, sanıkların tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde sayaca müdahale edip etmediğinin tespiti açısından; dosya içerisinde bulunan kira sözleşmesine göre sanıkların kira sözleşmesinin 01/07/2012 tarihinde sona erdiği ve suça konu yerin sahibi olan ...'ın beyanında kira sözleşmesi bittiğinde sanıkların dükkanı boşalttığını belirtmesi, sanıkların da bulundukları süre içerisinde abonesiz olarak elektriği kullandıklarını kabul etmeleri karşısında, dükkan sahibi ... ve sanıklardan dükkanı boşaltma tarihleri ve dolayısıyla suç tarihi yeniden sorulup belirlenerek dosya kapsamında bulunan ve 09/09/2012 ile 07/12/2012 tarihleri arasındaki kaçak kullanımı kapsayan 07/12/2012 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına ilişkin dönemde sanıkların bu yerde bulunduğunun tespiti halinde sanıkların suça konu yerde kaçak elektrik kullandığı süre tespit edilip, bu süreye göre, abonesiz dönemde normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı ile kurulu güç belirlenerek kayıtsız sayaçtan geçirilen tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığına dair bilirkişiden rapor alındıktan sonra sanıkların sayaca müdahale edip etmedikleri ve dolayısıyla karşılıksız yararlanma kasıtları bulunup bulunmadığı tespit edilerek, sanıkların karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiklerinin tespit edilmesi halinde ;

6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun vergili ve cezasız gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun vergili ve cezasız gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararı soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan TCK'nın 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması halinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği nazara alınarak, somut olayda da bu açıklamalar ışığında sanıklara soruşturma aşamasında ödeme ihtarı yapılmamış olması nazara alınarak belirtilen şekilde işlem yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 22/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12046, Karar No: 2013/3010, Tarih: 07.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12046 E.  ,  2013/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili Belediye adına kayıtlı davalı şirkete kasko sigortalı aracın dava dışı... yönetiminde iken tek taraflı olarak meydana gelen kazada ağır şekilde hasarlandığını, sürücü ...'in Belediye Meclis Üyesi olduğunu, encümen kararı ile aracı kullanmaları için yetki verildiğini, davalının ihbara rağmen hasarı karşılamadığını belirterek şimdilik 10.000 TL'nın kaza tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş; 13.3.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 34.000 TL daha artırarak toplam 44.000 TL'nın 13.8.2010 temerrüt tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tazminini istemiştir.

Davalı vekili, sürücünün ... olmadığını, aracın pert olmasına rağmen sürücü olduğu ileri sürülen ...'de hiç yara bere izi olmadığını, kaza tutanağında da bu şüphenin belirtildiğini, kazayı belediye başkanının oğlu ...'ın yaptığını, davacı Belediye aracının amacı dışında izinsiz, yetkisiz sürücülerce kullanılması sırasında meydana gelen hasarın teminat kapsamında olmadığını, sürücünün ... olduğu kabul edilse bile belediyeye ait resmi makam aracının, görevli sürücüden başkası tarafından kullanılamayacağının yasa ile hüküm altına alındığını, kaza tarihi itibariyle ... adına bir görevlendirme yazısının olmadığını, görev kağıdının kazadan sonra eski tarihli olarak düzenlendiğini, kazanın pazar gününe denk geldiğini, hazırlık soruşturması sırasında bizzat Belediye Başkanının araç mahalle içinde kullanıldığından görevlendirme belgesinin düzenlenmediğini ifade ettiğini, Kasko Sigorta Genel Şartlarının 5.6.maddesine göre hasarın teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 44.000 TL'nın 13.8.2010 temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.351,64 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 7.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.