muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13418, Karar No: 2018/2180, Tarih: 08.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13418 E.  ,  2018/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat (itirazın iptali) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin, hukuka aykırı olarak tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin istirdadı için başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile alacağın %20 ‘sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hüküm süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin istirdatı amacıyla davalı aleyhine başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü, Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4779, Karar No: 2013/7856, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4779 E.  ,  2013/7856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... Ağır Mahkemesinden verilen 10.12.2012 gün ve 2012/37 Esas, 2012/419 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, sanığın mağdurenin rızası ile cinsel ilişki gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın, olaydan önceki veya sonraki yaşam biçimi, bu yaşam biçiminin çevresinde yarattığı izlenim ve muhtemel tepkiler gibi sebeplerle oluşup oluşmayacağı konularında etraflıca değerlendirme yapılıp cinsel istismar sonucunda beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak tespiti gerekirken, bu husus yerine getirilmeden eksik incelemeye dayalı ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı raporu esas alınarak TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9240, Karar No: 2013/6255, Tarih: 15.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/9240 E.  ,  2013/6255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : Sanığın, 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 5237 sayılı Yasanın 51. maddelerine göre 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin gelir vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşıldığından, CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK'nun 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2013/8719, Karar No: 2014/1881, Tarih: 28.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/8719 E.  ,  2014/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname N: 2 - 2012/109456

İMAHKEMESİ : Eşme Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2012

NUMARASI : 2010/365 (E) ve 2012/15 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında, "Yeleğen Kasabası, .. nolu bölme .. parsel" nolu orman arazisinden meşe ağacı kestiğinden bahisle tutanak düzenlenip suç duyurusunda bulunulması üzerine ” Suç tarihinde Eşme ilçesi Yeleğen Beldesi Toplaklı mevkiinde meşe baltalık orman niteliğindeki 3764 nolu orman içinde kalan parselden motorlu testere ile 19 adet meşe ağacını kestiği ” iddiasıyla kamu davası açılması ve sanığın da meşe ağaçlarını kestiğini kabul etmekle birlikte dedesinin tapulu arazisinden kestiğini savunmuş olması karşısında; sanığın suç tutanağında ve iddianamede belirtilen "Yeleğen Kasabası 3764 numaralı parsel" üzerinde meşe ağacı kesip kesmediği belirlenmesi gerekirken, aynı kasabada olmakla birlikte, Sıtmaderesi mevkii 3768 numaralı parsel üzerinde keşif yapılarak ve suçun işlendiği 3764 parselle ilgili hiçbir araştırma yapılmadan, sanığın meşe ağaçlarını kestiği Yeleğen Köyü 3768 parsel sayılı taşınmazın sanığın dedesine ait olduğu gerekçesiyle eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/62, Karar No: 2019/7349, Tarih: 17.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/62 E.  ,  2019/7349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... arasında 07/02/2011 tarihinde daire alım satım sözleşmesi yapıldığını, ... İli ...i 536 ada 35 parselde kayıtlı A Blok 1. Kat 13 numaralı bağımsız bölüm ile 16 numaralı bağımsız bölümün davacı tarafından satın alındığını ancak dairelerin zamanında teslim edilemediğini, sözleşme uyarınca aylık 400,00 TL kira bedelinin ödenmesi gerektiğini ve ayrıca dairelerin eksik ve ayıplı yapıldığını belirterek şimdilik 3.600,00 TL kira tazminatı ve 1.000,00 TL bina hasarı olmak üzere toplam 4.600,00 TL'nin 30/03/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 03.06.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini şimdilik 4.470,00 TL bina hasarı ve 3.600,00 TL kira tazminatı olmak üzere toplam 8.070,00 TL alacağın davalılardan yasal faiziz ile tahsiline karar verilmesini istemiştir

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Dairemiz tarafından verilmiş olan 22.05.2017 tarihli görev bozmasına uyulması sonucunda; Görevli mahkeme tarafından fotokopisi sunulan 07/02/2011 tarihli sözleşmenin davalı tarafça inkarı nedeniyle belgenin aslı davacı tarafça sunulamamıştır.Yargıtay HGK’nun 16.03.2005 günlü ve 2005/13-80 esas ve 2005/149 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, aslı ibraz edilmeyip fotokopisi sunulan ve diğer tarafça kabul edilmeyen fotokopi belge üzerinde imza ve yazı incelemesi yapılamayacağı gibi, yapılmış olsa bile bu rapora itibar edilemez. Yine Yargıtay HGK’nun 21.04.1993 gün, 15-17/1170 sayılı ilâmı uyarınca, altındaki imzası inkâr olunan fotokopi belge yazılı delil başlangıcı kabul edilerek, tanık dahi dinlenemez. (Yargıtay 3.H.D. 06/12/2016 T. 2016/241-13956 E.K. 13.H.D. 20/04/2017 T. 2015/19726 E. 2017/48444 K.) Bu nedenle davacı tarafça sunulan taşınmazın süresinde teslim edilmemesi halinde kira tazminatı ödeneceğine dair hüküm ile kombinin dahil olduğuna dair hükmün bulunduğu sözleşmeye itibar olunmamış ispat olunmayan sözleşme dolayısıyla davacının kira tazminatına dair istem ile bilirkişi raporunda belirlenen Eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise, eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olmayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur. İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir. (Yargıtay 13.H.D. 20/10/2016 T. 2015/6655 E. 2016/18862 K.) Davalı tarafça sunulan cevap dilekçesinde davalıların davacıya tapuda satışını verdiklerine ilişkin kabul beyanı ve Yargıtay bozma ilamındaki belirlemeye göre davalıların satıcı olarak taşınmazın eksik işlerinden sorumlu olduğunun ise kabulü gerekerek 29/05/2016 tarihli bilirkişi raporundaki kombi ve tesisatı dışındaki belirlenen eksik işlerden sorumluluğuna dair --'davacının davasının kısmen kabulü ile, 470,00 TL eksik iş bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sözleşmelerin nispiliği ilkesi gereği sözleşme, kural olarak o sözleşmede taraf olanları bağlar. Sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda davanın tarafları da sözleşmenin taraflarıdır. Bir başka deyişle taraflar arasında akdi ilişkinin varlığının ispat edilmesi ve sözleşmenin tarafları arasında yargılamanın sürdürülmesi esastır.

Davacı, davalı ile arasında 07.02.2011 tarihli "alımsatım ve komisyon anlaşmasının imzalandığını, sözleşme gereğince davalının teslim etmesi gereken tarihte bağımsız bölümleri teslim etmeyerek geç teslim ettiğini ve teslim edilen bağımsız bölümlerde eksik ve ayıplı işlerin olduğunu ileri sürerek, bu hususlara ilişkin alacak isteminde bulunmuştur

Davacı, davalı ile arasında 07.02.2011 tarihli "alımsatım ve komisyon anlaşmasının imzalandığını, sözleşme gereğince davalının teslim etmesi gereken tarihte bağımsız bölümleri teslim etmeyerek geç teslim ettiğini ve teslim edilen bağımsız bölümlerde eksik ve ayıplı işlerin olduğunu ileri sürerek, bu hususlara ilişkin alacak isteminde bulunmuştur

Davalı vekili ise cevap dilekçesinde, tarafların aralarında imzalanmış bir sözleşme bulunmadığını, dosyaya sunulan karbon kopya olan sözleşmeyi kabul etmediklerini, müvekilinin imza atıp atmadığını hatırlamadığını ve davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Dosya içerisindeki bilgive belgelerin incelenmesinde; bu hususta davacı tarafın tanık dinlettiği ve 31.05.2018 tarihli celsede mahkemece, davacı vekiline yemin delilinin hatılatıldığı ancak verilen kesin süre içerisinde davacı vekilinin yemin deliline dayanmadığı da analaşılmıştır

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, dosyada davacı tarafından sunulan belge kopya olmayıp, karbon kopya kağıdı niteliğindedir. Nüsha üzerinde inceleme yapılması da mümkün değildir. Ancak; İsticvap, 6100 sayılı HMK'nın 169. (1086 sayılı HUMK'nun 230) ve devamı maddelerinde açıkça düzenlenmiş olup, mahkeme kendiliğinden veya talep üzerine, taraflardan birini davanın temelini oluşturan vakıalar ve onunla ilişkisi bulunan hususlar hakkında dinleyebilir. İsticvap, bir tarafın kendi aleyhine olan belli bir vakıa hakkında mahkeme tarafından dinlenmesi anlamına gelmekte olup, davanın aydınlatılmasına katkıda bulunan bir usul işlemi olarak tanımlanmaktadır. İsticvap, bizzat taraf davet edilmek suretiyle yapılır ve usulüne uygun davetiyeye rağmen taraf isticvap için mahkemeye gelmezse isticvap edilen vakıa ikrar edilmiş sayılır. HMK’nın 169/2. maddesinde “İsticvap, davanın temelini oluşturan vakıalar ve onunla ilişkisi bulunan hususlar hakkında olur.” şeklinde isticvap edilebilecek hususlar düzenlenmiştir.

O halde, mahkemece, davalı asillerin HMK 169 ve devamı madde hükümleri gereği isticvap edilerek davacı tarafın dayandığı 07.02.2011 tarihli sözleşmedeki imzanın davalıya ait olup olmadığı belirlerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/9850, Karar No: 2018/1074, Tarih: 25.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9850 E.  ,  2018/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, kendi tazminat taleplerinin reddi yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların reddi, nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda tanıkların ne zaman gösterileceği belirtilmemiştir. Ön inceleme duruşmasında taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu belirlendikten sonra taraflara delillerini bildirmeleri için süre verilir. Taraflar dava dilekçelerinde tanık deliline dayanmış ve tanık isimleri bildirmişlerdir. Açıkça bu tanıklarının dinlenmesinden de vazgeçmemişlerdir. Mahkemece tarafların tanıklarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243. ve devamı maddeleri igereğince usulen celp edilip dinlenmesi ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi grekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.01.2018 (Prş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2024/3918, Karar No: 2024/19901, Tarih: 10.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/3918 E.  ,  2024/19901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/854 E., 2023/374 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Şüpheli hakkında, 08.11.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2013 tarihli ve 2013/78607 Soruşturma, 2013/21561 Esas, 2013/10383 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2014 tarihli ve 2014/478 Esas, 2014/122 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetime tabi tutulmasına karar verilmiş, kararın 13.11.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içerisinde 25.02.2015 tarihinde işlediği kamu görevlisine hakaret suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine; Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2016 tarihli ve 2016/177 Esas, 2016/274 Karar sayılı kararı ile; hükmün açıklanmasına karar verilmiş, hüküm, 28.06.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

B. Şüpheli hakkında, 11.11.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2013 tarihli ve 2013/78583 Soruşturma, 2013/21571 Esas, 2013/10392 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2016 tarihli ve 2016/263 Esas, 2016/390 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş, hükmün, 13.06.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde 04.07.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2019 tarihli ve 2016/263 Esas, 2016/390 Karar sayılı ek kararı ile, erteli 10 ay hapis cezasının aynen infazına karar verilmiştir.

C. Adalet Bakanlığının 24.07.2020 tarihli ve 2020/4447 sayılı evrakı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2020 tarihli ve 2020/73282 sayılı tebliğnamesi ile kanun yararına bozma istemi üzerine, Dairemizin 02.06.2022 tarihli ve 2020/17040 Esas, 2022/7185 Karar sayılı kararı ile, eylemler arasında hukuki kesinti bulunmadığı, her iki davanın birleştirilerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2016 tarihli kararı ile Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2016 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

D. Kanun yararına bozmadan sonra Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2022 tarihli ve 2022/282 Esas, 2022/917 Karar sayılı birleştirme kararı ile davanın Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/854 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verilmiş, yapılan yargılama sonucunda, Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2023 tarihli ve 2022/854 Esas, 2023/374 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE