muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/637, Karar No: 2023/1157, Tarih: 14.02.2023

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu dönemlerde davacının hizmetlerinin SGK ya bildirilmediği, davacının başka bir iş yerinde de sigortalı çalışmalarının bulunmadığı, dava konusu olayın 5510 sayılı Kanuna dayalı hizmet tespit davası olduğunun saptandığı, davalı 1004541.034 iş yeri sicil numaralı ... Gıda Otelcilik Tur. Tic. Ltd. Şti unvanlı iş yerinin 24.09.1996 tarihinde kanun kapsamına alındığı ve halen kanun kapsamında olduğu görülmüştür. 5510 sayılı Kanun'un 86 maddesi gereğince "aylık prim ve hizmet belgesi işveren tarafından verilmeyen veya çalıştırıldıkları kurumca tespit edilmeyen sigortalılar çalıştıkları hizmetlerin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde dava açılabilirler" şeklinde hüküm olup; olayda davacının 06.04.2006 tarihinde işe giriş bildirgesi ve sonrasında aylık prim belgelerinin ilgili kuruma verilmiş olması, çalışmanın blok, kesintisiz ve aynı hizmet akdine dayalı çalışma olduğu dikkate alındığında davada hak düşürücü sürenin bulunmadığının görüldüğü, dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesi, dinlenen davalı ile devam eden davaları ihtilafları bulunmayan davacı tanıkları...,..., ..., ...'nun beyanları ve tanık ...'in "4-5 yıl kadar süreyle çalıştığını biliyorum" Ziyafet Shamelova'nın "4 yıl kadar Bella ... Restaurant'ta bulaşıkçı olarak çalıştı" beyanları ve ayrıca tanık beyanlarında bildirilen fiili çalışmaların sigortalı çalışmalarından önce başladığı birlikte değerlendirildiğinde, davacı 31216128790 kimlik numaralı davacı ...'ın 1004541.034 sicil numaralı iş yerinde ... Gıda Otelcilik Tur ve Tic. Ltd. Şti adlı işlerinde dava edilen 06.05.2004 - 06.04.2006 tarihleri arasındaki dönemlerde gerçek ve fiili bir çalışmasının olduğu kanaatine varılmış olup; dosya arasına alınan bilirkişi raporunun Mahkememizce denetlenmesi neticesinde raporda sehven talebin üzerine çıkılarak 06.04.2004 den itibaren tespitin mümkün olduğu tespit edilmiş ise de; Mahkememizin 25.11.2015 tarihli 5 inci celsesinde, davacı vekili tarafından talebinin açıklandığı, bu beyanına göre; "Her ne kadar davayı 06.05.2004 - 14.03.2009 tarihleri arasındaki hizmet tespiti olarak açmış isekte dava konusu etmemiz gereken 06.05.2004 - 06.04.2006 tarihleri arasıdır. Daha sonraki dönemde davacı sigortalı gösterilmiştir" şeklinde beyanları dikkate alınarak davacının davalı iş yerindeki çalışmalarının; 06.05.2004 - 06.04.2006 tarihleri arasında tespit edilmesi gerekmiş; rapordaki hatanın Mahkememizce giderilerek; hüküm kurulurken davacının talebine göre gün sayıları hesaplanarak doğru şekilde hizmet tespiti talebi yönünden karar verilmiş olup; söz konusu tarihler nazara alınarak tespiti mümkün süreler yönünden dosyada asgari ücretin üzerinde ücret alındığına ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, davacı tarafın yargılama sırasında verdiği beyanlarında 07.04.2006 - 14.03

.05.2004 - 06.04.2006 tarihleri arasında tespit edilmesi gerekmiş; rapordaki hatanın Mahkememizce giderilerek; hüküm kurulurken davacının talebine göre gün sayıları hesaplanarak doğru şekilde hizmet tespiti talebi yönünden karar verilmiş olup; söz konusu tarihler nazara alınarak tespiti mümkün süreler yönünden dosyada asgari ücretin üzerinde ücret alındığına ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, davacı tarafın yargılama sırasında verdiği beyanlarında 07.04.2006 - 14.03.2009 tarih aralığı yönünden davacının sigortalı göründüğü gerekçesiyle bu döneme ilişkin olarak talebi bulunmadığının anlaşılması üzerine; bu tarih aralığı yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla davanın kabulüne davacı ...'ın 3400015268723 sigorta sicil numarası ile, 1004541.034 sicil numaralı davalı ... Gıda Otelcilik Tur. ve Tic. Ltd. Şti. ünvanlı iş yerinde; 06.05.2004 - 30.06.2004 tarihleri arasında 54 gün, günlük 14.100,000 TL (eski TL birimi olarak) brüt ücretle, 01.07.2004 - 31.12.2004 tarihleri arasında 180 gün, günlük 14.805,000 TL (eski TL birimi olarak) brüt ücretle, 01.01.2005 - 31.12.2005 tarihleri arasında 360 gün, günlük 16,29 TL brüt ücretle, 01.01.2006 - 06.04.2006 tarihleri arasında 96 gün, günlük 17,70 TL brüt ücretle, sigortalı olarak çalıştığının tespitine, davacı tarafın yargılama sırasında verdiği beyanlarında 07.04.2006 - 14.03.2009 tarih aralığı yönünden davacının sigortalı göründüğü gerekçesiyle bu döneme ilişkin olarak talebi bulunmadığının anlaşılması üzerine; bu tarih aralığı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde; tanıkların hüküm altına alınan döneme ilişkin olarak kesin ve net beyanı bulunmadığını, davacı bordro tanıklarından ..., ... ve Ziyafat Shamilova'nın davalı işyeri aleyhine dava ikame etmiş olduğu anlaşılmakla, müstekar Yargıtay içtihatları uyarınca işbu tanıkların davacı taraf lehine ifadelerine itibar edilmemesi gerektiğini, tanık beyanlarının tahmini olup, kesin bir bilgiye dayanmaması, davacının açıklamalarından yola çıkarak duyuma dayalı beyanlar olduğu dikkate alındığında çalışma olgusunun hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde ortaya koymak vasfından uzak olduğundan işbu beyanların yerleşik Yargıtay İçtihatları gereği hizmet tespiti davasında itibar edilebilir bir yönü bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini, işçilik alacağına dair davada verilen kararın işbu dava açısından kesin delil olarak kabul edilmese bile kuvvetli (güçlü) delil mahiyetinde olduğundan ve davacı tarafça eşdeğerde delil de ibraz edilemediği dikkate alınarak davanın bu durumda da reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2- Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; çalışma olgusunun yöntemince araştırılmadığını, kamu düzenine ilişkin eldeki davada resen inceleme ve araştırma yapılması gerektiğini, Kurum kayıtlarında davacının çalışmasını doğrulayan kayıt ve belge bulunmadığından tanık sözleriyle kanıtlanmasını kabul etmediklerini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2- Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; çalışma olgusunun yöntemince araştırılmadığını, kamu düzenine ilişkin eldeki davada resen inceleme ve araştırma yapılması gerektiğini, Kurum kayıtlarında davacının çalışmasını doğrulayan kayıt ve belge bulunmadığından tanık sözleriyle kanıtlanmasını kabul etmediklerini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bordro tanıkları ..., ...,...,... beyanlarına göre davacının davalı işyerinde 2004 yılından itibaren 5 yıl hizmetinin bulunduğunun kanıtlandığı, bir kısım tanıkların davacının 2006 yılında çalışmaya başladığını beyan etmelerine karşın dava konusu işyerinde çalışması bulunan ve isimleri yazılı 6 tanığın davacının 2006 yılından öncesinde başlayan çalışmalarını doğruladığı ve davacının hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinde kuşku bulunmadığı, her ne kadar tanıkların davacının çalışma başlangıcına ilişkin kesin bilgileri bulunmamakta ise de 2004 yılından itibaren davalı işyerinde çalışması sabit olmakla talep gibi 06.05.2004 - 06.04.2006 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmasının tespitine karar verilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, istinaf başvurusunda bulunan taraf ve istinaf sebepleri de (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355 inci maddesi) gözetilerek yapılan istinaf incelemesine göre, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, davalı Kurum vekilinin ve davalı şirket vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi nin 1 numaralı alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı taraf vekilleri istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu 5510 sayılı Kanun 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu 5510 sayılı Kanun 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, davalı yanından 06.04.2006 - 03.08.2009 tarihleri arasında bildirimleri bulunan davacının hizmet tespitine karar verilmesini istediği süre yönünden dinlenen bordro tanıklarının alınan beyanlarına göre, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı şirkete yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/14500, Karar No: 2016/7253, Tarih: 11.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/14500 E.  ,  2016/7253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Başka suçtan aynı yargı çevresinde...Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan,24.11.2011 tarihli duruşmada hazır bulundurulmayıp yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16240, Karar No: 2012/42304, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/16240 E.  ,  2012/42304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa tayin olunan cezaların türü ve tutarı karşısında koşulları bulunmadığından. sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 Saıyılı Kanunun 8/1 maddesi uyanrınca uygulanan CMUK”nın 318. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın katılanın yetkilisi olduğu ilaç firmasında pazarlama elemanı olarak çalıştığı, kendi bölgesindeki müşterileri dolaşarak siparişlerini aldığı, bu siparişleri Burdur’ da ki şirket merkezine ileterek malları teslimini sağladığı,müşterilerden tahsil ettiği paraları yine şirket hesabına aktardığı, birkaç yıl çalıştıktan sonra olay tarihinde işten ayrılmak istediğini beyan ederek hesap görülmesi için şirketin bir eleman görevlendirmesi talep ettiği, bu kapsamda şirket çalışanı olan tanık ...’ ın sanığın görev yaptığı Denizli iline giderek burada sanıkla birlikte mal verdiği eczacı ve veterinerleri dolaşarak müşterilerin elinde olan ödeme makbuzları ile sanığın şirket hesabına aktırdığı ödeme makbuzlarını karşılaştırdıkları ve neticede sanığın şirkete 40. 000 TL: civarında borcu bulunduğunun tespit edildiği bu hususun tutanağa bağlanarak sanığın da tutanağı imzaladığı ve sanıktan 47.500. TL. Bedelli senet alındığı, sanığın borcunu ödememesi nedeni ile senedin icraya konulduğu, sanığın borca itiraz etmediğinin anlaşıldığı somut olayda ,eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Çalıştığı dönem içerisinde müşterilerden tahsil ettiği paraları katılanın yetkilisi olduğu şirkete teslim etmeyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43/2 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,27.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24047, Karar No: 2014/14316, Tarih: 24.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24047 E.  ,  2014/14316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.09.2013

NUMARASI :Esas no:2012/41 Karar no:2013/723

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; hükmün boşanmaya ilişkin bölümü dışında kalan, eksik tahkikat, kusur belirlemesi, reddedilen nafaka ve tazminat istekleri, mal rejiminden kaynaklanan talepler, ziynet eşya alacağı, aile konutu şerhi konulması yönünden verilen kararlara yönelik temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.06.2014 günü temyiz eden davacı G.. S.. vekili Av.R. A.. ve karşı taraf davalı İ.. S.. ile vekili Av.E. D.. Geldiler. Temyiz eden davacı G.. S.. vekili Av.R. A..söz aldı: Boşanma konusunda temyizimiz bulunmamaktadır. Temyizimiz kusur, müvekkilimin tazminat talebinin, tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddidir, ayrıca boşanma davası ile birlikte harcını yatırdığımız ve talepte bulunduğumuz katkı payı ve sair taleplerimiz konusunda mazeret kabul edilmeksizin atiye bırakılması yanlış olmuştur bu konuda temyizde bulunuyoruz dedi. Beyanı okundu imzası alındı. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra tahkikat için duruşmaya davet edilir (HMK.md.147). Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için iki tarafı davet eder (HMK.md. 186/1). Her iki tarafın katılımı ile devam eden tahkikat aşamasının devamı sırasında, davacı vekili 5.9.2013 tarihli duruşmaya mesleki mazeretini bildirerek hazır bulunamayacağını bildirmiş, dosyaya gelen cevabi yazılar ile karşı tarafın beyanına karşı beyanda bulunmak üzere süre verilmesi ile katkı payı ve katılma alacağı taleplerinin belirlenmesi ve değer tespiti için keşif yapılması talebinde bulunmuştur. Davacı vekilinin mazereti ve talepleri hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmediği gibi, tahkikat aşamasının tamamlandığına ilişkin bir tespit yapılmamış, tahkikat aşaması tamamlanmış ise, sözlü yargılama ve hüküm için yeni bir gün belirlenmeden karar verilmiştir. Belirlenen bu durum davacının savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır. Mahkemece yapılacak işlem taraflarca gösterilen ve toplanması gereken tüm delillerin toplanıp toplanmadığının ve tahkikat aşamasının tamamlanıp tamamlamadığının belirlenmesi, tahkikat aşaması tamamlanmış ise bunun taraflara bildirilerek, sözlü yargılama ve hüküm için yeni bir gün belirlenmesinden ibarettir. Hal böyle olunca, davacı vekilinin mazeret dilekçesi, bu dilekçede yer alan diğer istekleri hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden ve taraflara son sözleri sorulmadan (HMK.md.186/2) yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.06.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/2216, Karar No: 2012/3518, Tarih: 14.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/2216 E.  ,  2012/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği, taşıt kanununa muhalefet

HÜKÜM : ..., ...: 5237 sayılı TCK'nun 204/2, 62/1, 53/1-2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası,

I- Sanık ... ...'ın “Taşıt Kanununa Muhalefet” suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “Taşıt Yasasına muhalefet” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 03.05.2001 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanıkların "resmi belgede sahtecilik" suçundan mahkumiyetlerine dair hükümlere yönelik müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İsahocalı Beldesi Belediye başkanı olan sanık ... ...'ın kullandığı suç tarihinde belediyeye ait... plakalı resmi araçla Düzce'ye giderken Düzce Emniyet Müdürlüğü Bölge Trafik Bölge Şube Müdürlüğünce Taşıt Kanununa muhalefet ettiği gerekçesiyle tutanak düzenlenmesi üzerine, bu sanığı soruşturmadan kurtarmak amacıyla Belediye Yazı İşleri Müdürü olan sanık ..., Belediye Encümen Üyesi sanık ... ve sanık ... ...'ın iştirak halinde hareket ederek 16.04.2001 tarihli belediye meclis toplantı tutanağının son kısmına “belediye başkanının belediye şoförlerinin yetersiz olduğundan şehir dışına çıktığında makam aracını kendisinin kullanabilmesi için yetki verilmesine oybirliğiyle kabul edildi” cümlesini eklediklerinin iddia edildiği olayda, yapılan sahteciliğin 237 sayılı Yasanın 16. maddesi gereğince yapılacak soruşturmayı engelleyecek ve suç unsurlarına etki yapacak nitelikte bulunmadığının anlaşılması karşısında, eylemin "faydasız sahtecilik" kapsamında kalıp kalmadığının karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2- “Memurun resmi evrakta sahteciliği” suçunun cezası 765 sayılı TCK'nun 339/1. maddesinin 1. cümlesinde 3 yıldan 10 yıla kadar hapis, 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesinde ise, 3 yıldan 8 yıla kadar hapis olmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan tayin olunması halinde, lehe Yasanın öngörülen cezaların üst sınırlarına göre belirlenemeyeceği de göz önüne alınarak, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanan güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle, 765 sayılı TCK'nun açıkça sanık lehine olduğu cihetle, 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın sonucu itibariyle sanıklar aleyhine olacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.