muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10902, Karar No: 2017/4163, Tarih: 03.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/10902 E.  ,  2017/4163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Borçlu şirketin mükellefiyetinin 13/02/2014 tarihi itibariyle re'sen terk ettirildiğinin bildirildiği, şikayet tarihinin ise re’sen terk tarihinden önce olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17300, Karar No: 2015/307, Tarih: 15.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17300 E.  ,  2015/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bergama 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2010/718-2012/37

Davacı Orman Genel Müdürlüğü'ne izafeten Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat Fatma tarafından, davalılar İ.. A.. vd aleyhine 01/10/2010 gününde verilen dilekçe ile ağaç kesimi nedeniyle oluşan zararın tazmini istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Orman Kanunu'na muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Devlet ormanından usulsüz kesme fiilinden dolayı davalılar hakkında suç zaptı düzenlendiğini ve kamu davası açıldığını belirterek, oluşan zararın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalıların olayın meydana geldiği tarihte orman idaresi nezdinde kesim işi yaptıklarının ceza mahkemesi dosyasının içeriğindeki beyanlar ile sabit olduğunu, davalıların ceza yargılamasındaki savunmalarında ağaç kesimi yaptıklarını kabul ile birlikte işaretlenmiş ve kesilmesi mümkün ağaçları kestiklerini beyan ettiklerini, yapılan kesimlerin orman idaresinin gözetimi altında yapıldığını, ceza mahkemesinde davalı sanıkların beraatlerine karar verildiğini, davalıların iddia edildiği gibi kesim sırasında işaretsiz veya damgasız ağaç kesmek sureti ile davacı idareyi zarara uğrattıkları hususunun tam olarak açıklığa kavuşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, orman idaresi tarafından davalılara resmi olarak kesim işi verilmediği, Bergama Sulh Ceza Mahkemesi tarafından aldırılan 30/01/2008 tarihli üç kişilik bilirkişi raporuna göre; davalı sanıkların kızılçam ağaçlarını damgasız, yetkisiz dolayısı ile kaçak kestikleri, sağlık ve bakım amaçlı kestikleri ağaçların da damgasız olduğu, ağaç kesimi hususunda hiç kimseden yetki ve talimat almadıklarının belirlendiği anlaşılmaktadır. Ayrıca davalılar hakkında Bergama Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2004/835-2010/403 sayılı kararıyla verilen beraat kararı, Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nce 5 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle bozularak kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

Şu halde, tüm dosya kapsamına göre davalıların damgasız ağaç kesme eylemlerinin sabit olması nedeniyle ceza dosyasında aldırılan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi dosya kapsamına uygun bulunmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

Şu halde, tüm dosya kapsamına göre davalıların damgasız ağaç kesme eylemlerinin sabit olması nedeniyle ceza dosyasında aldırılan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi dosya kapsamına uygun bulunmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17910, Karar No: 2018/4842, Tarih: 08.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17910 E.  ,  2018/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 76.493,98 TL'ye yükseltmiştir.Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 76.493,98 TL'nin 10.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 66.493,98 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 11/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 76.493,98 TL'nin 10.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 66.493,98 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 11/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25859, Karar No: 2014/18006, Tarih: 25.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25859 E.  ,  2014/18006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın 15.05.2009 tarihli celsede belirtmiş olduğu ikamet adresine gerekçeli kararın tebliğ işlemi yapıldığında, muhatabın adreste tanınmaması nedeniyle iadesi üzerine aynı adrese 31.12.2010 tarihinde Tebligat Kanunun 35.maddesine göre tebligat yapıldığının belirlendiği, diğer sanık ...’ın da 05/06/2009 tarihli duruşmada beyan ettiği ikamet adresine usulüne uygun olarak tebliğ işlemi yapıldığında muhatabın adreste tanınmaması nedeniyle iade edilmesi üzerine ikinci kez aynı adrese 03.01.2011 tarihinde Tebligat Kanunun 35.maddesine göre tebligat yapıldığı, bu tebligatların yapıldığı tarihlerde Tebligat Kanununda değişiklik yapan 6099 sayılı Kanun henüz yürürlüğe girmediğinden yapılan tebligat işlemlerinin usulüne uygun oldukları belirlenerek;

31/12/2010 tarihinde sanık ...’a, 03.01.2011 tarihinde de sanık ...’a tebliğ edilen hükmü, 06/10/2011 günü temyiz eden sanıklar müdafiinin, 1412 sayılı CMUK.nun 310 maddesi uyarınca yasal süresinde olmayan temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 25/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8881, Karar No: 2012/21840, Tarih: 25.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/8881 E.  ,  2012/21840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yangın çıkarma ve hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığın yangın çıkarma eyleminin, şikayetçilere zarar vermek amacıyla onların mallarına karşı işlenmesi nedeniyle TCK.nun 151/1, 152/2-a madddelerine uygun bulunduğu gözetilmeden, belli bir kişiyi hedef almadan çok sayıda kişi bakımından tehlike yada korku, kaygı ve panik yaratacak tarzda yangın çıkarma suçunu düzenleyen TCK.nun 170/1-a maddesi ile karşılaştırma yapılarak yazılı şekilde lehe yasanın tespiti,

2- Yakarak mala zarar verme suçundan hükmolunacak ceza miktarı da gözetilerek ikinci kez lehe sonuç doğurmamak üzere, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3- Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hüküm- de 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sa- yılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üze- rindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5407, Karar No: 2022/3985, Tarih: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/5407 E.  ,  2022/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdur ...’e karşı)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.10.2021 gün ve 2020/356 Esas, 2021/553 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden önce 10.10.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdur vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22.12.2021 gün ve 2021/1947 Esas, 2021/2454 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14947, Karar No: 2019/46, Tarih: 07.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/14947 E.  ,  2019/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden ya da sanık dinlenmeden belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen ve iade edilen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25080, Karar No: 2017/2648, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25080 E.  ,  2017/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6242, Karar No: 2022/4029, Tarih: 08.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6242 E.  ,  2022/4029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın eylemini 12 yaşında olan kızına karşı gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 109/3-f maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Sanık ile eşi olan katılan ... arasında boşanma davası bulunduğu, aile içi şiddet nedeniyle Bakırköy 1. Aile Mahkemesi'nin 26.02.2014 tarih 2014/125 Değişik İş sayılı kararı ile karşılıklı olarak korunan haklarında 6284 sayılı Yasa gereğince önleyici tedbir kararı verildiği, olay günü sanığın, okuldan çıkarak ikametine girmek için kapıyı açmak üzere olan ancak sanığı görmesi üzerine kapıyı açmak istemeyen 12 yaşındaki müşterek çocukları mağdur çocuk ...'e kapıyı açtırtarak ortak konutlarına girdiği, katılanı arayarak eve gelmesini istediği, sanığın araması üzerine katılanın kolluk kuvvetlerinden yardım istediği, kolluk kuvvetleri olay yerine gittiğinde sanığın, mağdur çocuğun dışarı

çıkmasına izin vermediği, yapılan tüm ikna çalışmalarına rağmen sanığın kapıyı açmadığı, en sonunda kapının görevlilerin uzun uğraşıları sonucunda mağdur çocuğun kurtarıldığı olayda, sanık ile katılan arasındaki boşanma davasının olay tarihinde henüz kesinleşmemesi karşısında, 6284 sayılı Yasanın 13. maddesi de dikkate alınarak sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin kastının ne suretle oluştuğu yeterince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10872, Karar No: 2014/16983, Tarih: 30.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10872 E.  ,  2014/16983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/276449

MAHKEMESİ : Akçadağ Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2012

NUMARASI : 2007/1 (E) ve 2012/69 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Mahkemece, kesim yerinin sanık adına tapulu olduğu gerekçesiyle beraat kararı verilmiş bulunmasına; mahallinde 22/4/2008 ve 2/7/2009 tarihlerinde yapılan keşiflerde hazır bulunan ayni fen bilirkişi tarafından, dava konusu ağaçların kesildiği yerin 105 ada 2 nolu sanık adına tapulu parselde kaldığının bildirilmesine karşılık hazırlık aşamasında Kaymakamlığın yazısına istinaden yer tespiti yapan kontrol memuru Güzel Aslan’ın 28/12/2006 tarihli raporunda dava konusu ağaçların kesildikleri yerlerin ham toprak vasfıyla Hazine adına kayıtlı 105 ada 1 nolu parsel ile sanık adına bahçe olarak kayıtlı 105 ada 2 nolu parsel olduğunun bildirilmesine; dosyaya celbedilen tapu kayıt örneğinden 105 ada 1 nolu parselin 12/10/2001 tarihinde hükmen orman vasfı ile Hazine adına kayıtlı olduğunun anlaşılmasına; yine hazırlık aşamasında dinlenilen tanık Halil Tekel’in köyde kimsenin arazi sahibinin rızası olmadan kesim yapamayacağını ve o güne kadar da yapılmadığını , bunu bütün köylünün bildiğini beyan etmesine: sanık hakkında düzenlenen suç tutanağında telefon ihbarı üzerine mahale gidilerek köklerin tespit edildiğinin yazılı bulunmasına ; ayrıca Cumhuriyet Savcılığına verilen tarihsiz ve isimsiz şikayet dilekçesinde de sanığın evinin arkasında bulunan bahçesine yol götürmek için ormanda ağaç kestiğinin, yine evinin yanından da bir kısım şahıslarla 20 kök ağaç kestiğinin bildirilmesine göre mahallinde yeniden farklı bilirkişiler vasıtasıyla keşif yapılarak kesilen ağaçların hangi parseller içinde kaldığının, sahada yol açılıp açılmadığının, kesilen alanın miktarı itibariyle eylemin açmaya yönelik olup olmadığının, açma ise suç tarihinde ve halen kullanılıp kullanılmadığının, ağaçların kesim tarihlerinin kesin bir şekilde tespiti ile bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesinden; Orman İdaresinden ihbarcının kimliğinin belirlenerek tanık olarak dinlenilmesinden; ayrıca köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, saha bekçileri ile civar taşınmaz sahiplerinin de tanık olarak dinlenilerek başkalarınca arazi sahibinin rızası dışında ağaç kesip kesemeyeceğinin tespit edilecek ağaç kesim tarihlerine göre sanığın kesim tarihinde köyde olup olmadığının sorulmasından ve şikayet dilekçesinde ismi geçen şahısların dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,