muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/245, Karar No: 2023/1897, Tarih: 17.05.2023

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Taraflar arasında Kastamonu Üniversitesi Merkezi Araştırma Laboratuvar Binası Yapım İşi konulu, 4.821.490,00 TL bedel üzerinden 22.12.2012 tarihli anahtar teslimi götürü bedelli sözleşme imzalanmıştır.

2.1. İşin geçici kabulü yapılmış, 02/12/2015 tarihli tutanakta kesin kabul için yapılan incelemede tespit edilen eksikliklerin giderilmesi için 05/01/2016 tarihine kadar 35 günlük süre verilmiş, gecikilen her gün için 200,00TL ceza tutarı belirlenmiştir.

2.3. 02/12/2015 tarihli tutanakta belirlenen eksik işlerin davalı yüklenici tarafından giderilmemesi üzerine, davacı tespit edilen eksikliklerin giderilmesi için dava dışı ... ile 26/05/2016 tarihli sözleşme imzalamıştır.

2.4. Dosya kapsamında alınan 28/03/2019 havale tarihli raporda, dosya içeriğinde bulunan eksiklikler listesinin dava dışı ... İnşaat- ... ihale ederek yaptırılan imalatların malzeme ve işçilik birim bedellerinin serbest piyasa rayiç birim bedelleriyle uyumlu olduğu, eksik ve kusurlu imalatların tamamını KDV dahil toplam 82.280,56 TL bedel ile yapıldığı ve işin kesin kabulünün de yapıldığı, bu durumda davacı idarece 02/12/2015 tarihli tutanakla tespit edilen kesin kabul eksikliklerinin idare tarafından dava dışı yükleniciye yaptırıldığı belirtilmiştir.

2.5. Dosya kapsamında hükme esas alınan raporun Yargıtay denetimine elverişli olduğu, eksikliği tespit edilen işlerin dava dışı üçüncü kişiye yaptırıldığı, bu hali ile hükmedilen bedelden davalı yüklenicinin sorumlu olduğu, işin kabulünün yapıldığı 08/07/2016 tarihine kadar hesaplanan 183 günlük gecikme cezasından davalının sorumlu olduğu anlaşılmıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

8400,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan taraflara karşılıklı olarak verilmesine,

17/05/2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26730, Karar No: 2014/8273, Tarih: 29.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26730 E.  ,  2014/8273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı yasanın 359/b-1, 53. maddeleri uyarınca 18 ay hapis cezası(3 kez)

I- Sanığın 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanığın 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

II- Sanığın 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Sanığın yetkilisi bulunduğu....Tic. Ltd. Şti.nin suç tarihlerinde sahte faturalar düzenlediğinin iddia olunması, vergi tekniği raporundaki şirketin gemilerle gelen /giden malların yükleme/boşaltma nakliyatı amacıyla kurulduğu, sanığın işyeri ve ikamet adreslerinde bulunmadığı ve 15.09.2006 tarihinde re'sen terkin yapıldığı, tarh dosyası üzerinden yapılan incelemede değişik miktarlarda yapılan işe göre oldukça yetersiz göstermelik işçi kaydı bulunduğu, herhangi bir iş makinasının olmayıp sadece bir adet forklift kiralandığı, 2004 takvim yılında değişik şirketlere yüksek miktarlarda fatura düzenlediği, yüksek cirolara rağmen küçük miktarda KDV beyan ettiği, sahte fatura ticareti için kurulmuş paravan şirket olduğuna ilişkin tespitler karşısında, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sanığın şirketinin sahte fatura düzenleyip düzenlemediği, araştırılıp düzenlemiş ve sahte faturaları alan kişi ve kurumlar hakkında inceleme yapılmış ise getirtilip incelenmesi, faturalardaki mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, bedelinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine ilişkin belgelerin getirtilerek ticari yaşamın işleyişine uygun olup olmadığının tartışılması ve toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip, eylemlerin sübutu halinde, sahte fatura düzenleme suçunun faturaların düzenlenmesi ile oluşacağı ve her takvim yılındaki eylemlerin ayrı suçları oluşturacağı da gözetilerek, hukuki durumun değerlendirilmesi yerine, eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27808, Karar No: 2013/23303, Tarih: 24.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/27808 E.  ,  2013/23303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve su mecrasını değiştirmek

HÜKÜM :- Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat

- Su mecrasını değiştirmek suçundan hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy yoluna tecavüz ve gerçek kişiye ait suyun mecrasını değiştirmek suçlarından açılan davada, niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı cihetle; Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanıkların haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik tem- yizlerine gelince;

a) Sanıkların suyun çıktığı parsel malikiyle yaptıkları sözleşmeye dayana- rak, suça konu suyu kendi taşınmazlarına akıtma eyleminde suç kastının ne suretle oluştuğu tartışılmadan, dosya içeriğine aykırı olarak kamuya ait suyun mecrasını değiştirdiklerinden bahisle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b) Kabul ve uygulamaya göre de; kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında TCK.nun 53/4. maddesi gereğince belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca

uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30044, Karar No: 2016/1671, Tarih: 25.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/30044 E.  ,  2016/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2013/334-2014/413

Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5364, Karar No: 2012/11205, Tarih: 29.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5364 E.  ,  2012/11205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 29.11.2011 gün ve 2010/12866 Esas - 2011/19383 Karar sayılı ilama karşı davacı idare yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırma bedelinin tespit ve tescil davasında, davanın kabulüne dair verilen hüküm davacı idare vekili ile Hazine vekilinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı davacı idare tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede; davacı idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle de hükmün düzeltilmesi gerekirken, bu hususun düzeltilmediği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, davacı idarenin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 29.11.2011 gün ve 2011/2866-19383 sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. Maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın bedelinin tesbiti ile mülkiyeti ihtilaflı olduğundan üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin ve Hazine vekilinin aşağıdaki bentler dışındaki temyiz talepleri yerinde değildir.

1-Hazine yasal hakkını kullanarak dava konusu taşınmazın niteliği konusunda süresinde itirazda bulunmuştur. Açıklanan nedenle davasının reddine karar verilmesi ve aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2-Davacı ... harçtan muaf olmadığı halde muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması,

3-Davanın niteliği gereği taraflar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

A)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin son paragrafına kadar olan bölümünün tümüyle çıkartılmasına,

B)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin harca ilişkin bölümünün çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olmadığından alınması gereken 17,15-TL başvurma harcı ile 18,40-TL karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 35,55-TL harcın davacı idareden alınarak Hazineye irad kaydına) ibaresinin yazılmasına, (Karardan sonra tahsil edildiğinden tahsiline yer olmadığına,)

A)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin son paragrafına kadar olan bölümünün tümüyle çıkartılmasına,

B)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin harca ilişkin bölümünün çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olmadığından alınması gereken 17,15-TL başvurma harcı ile 18,40-TL karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 35,55-TL harcın davacı idareden alınarak Hazineye irad kaydına) ibaresinin yazılmasına, (Karardan sonra tahsil edildiğinden tahsiline yer olmadığına,)

C)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin son paragrafının çıkartılarak yerine (Kendilerini vekil ile temsil ettiren taraflar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 1.100,00 TL vekalet ücretinin ayrı ayrı davacı ve davalı taraftan alınarak ayrı ayrı taraflara verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde ödeyene iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4031, Karar No: 2024/298, Tarih: 17.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4031 E.  ,  2024/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/193 E., 2023/354 K.

DAVA TARİHİ : 18.02.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/117 E., 2022/308 K.

Taraflar arasındaki tanıma ve tenfiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; Karlsruhe Şehir İdaresi III. Şube Gençlik Dairesi'nin 27.07.2012 tarihli kararı ile davalının tarafların ortak çocukları ...'a nafaka ödemesine karar verildiğini iddia ederek; Karlsruhe Şehir İdaresi III. Şube Gençlik Dairesi kararının tanınması ve tenfizine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; idari kararların tanınmasının mümkün olmadığını, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun)50 nci maddesine göre ancak mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizinden söz edilebileceğini, kaldıki idari makamın kararının kesinleşmediğini ve idare önünde verilen taahhüdün süresinin dolduğunu iddia ederek davanın reddine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların Almanya Ettlingen Sulh Hukuk Mahkemesinin 2 F 62/13 Karar sayılı ve 24.12.2013 kesinleşme tarihli kararı ile boşandıkları ve boşanmaya ilişkin yabancı mahkeme kararının tanınmasına karar verildiği, boşanma kararında ortak çocuğun velâyeti hususunda bir hüküm bulunmadığı, dava dilekçesine ekli idari belgenin taahhütname olup tanınması ve tenfizine karar verilecek nitelikte bir mahkeme kararı olmadığı, davacının kendisine verilen kesin sürede apostil şerhi bulunan yabancı mahkeme kararı sunmadığı ve bu hususun dava şartı olduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; 5718 sayılı Kanun'un 1 inci maddesinin ikinci fıkrasında uluslararası sözleşme hükümlerinin saklı tutulduğunu ve Türkiye'nin taraf olduğu Nafaka Yükümlülüğü Konusundaki Kararların Tanınması ve Tenfizine İlişkin Sözleşme'nin idari kurumlar tarafından verilen kararların tanınması ve tenfizine olanak sağladığını ve Anayasa'nın 90 ıncı maddesine göre usulüne uygun olarak onaylanan milletlerarası sözleşmelerin kanun hükmünde olduğunu belirterek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 114 üncü ve 115 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 5718 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi. Nafaka Yükümlülüğü Konusundaki Kararların Tanınması ve Tenfizine İlişkin Sözleşme'nin 1 inci maddesi. 23.11.2007 tarihli Çocuk Nafakası ve Diğer Aile Nafaka Türlerinin Uluslararası Tahsiline İlişkin Lahey Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bendi, 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 30 uncu ve 68 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle tenfizi talep edilen idari makam kararının Çocuk Nafakası ve Diğer Aile Nafaka Türlerinin Uluslararası Tahsiline İlişkin Lahey Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde tanımlanan "nafaka düzenlemeleri" kapsamında olduğunun ve ülkemizin anılan sözleşmenin 30 uncu maddesine çekince koyarak nafaka düzenlemelerini tanımama ve tenfiz etmeme hakkını saklı tuttuğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8109, Karar No: 2018/1446, Tarih: 28.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8109 E.  ,  2018/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...’in 10.09.2010 tarihinde ... ve ... ile birlikte ... ili ... ilçesi ... caddesi üzerinde bulunan Kıraathane önünde oturmakta iken, davalılardan ...’nın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın aşırı sürat ve virajı alamaması sebebiyle müvekkili ...’e çarptığını, müvekkilinin sol bacağının bu çarpmanın etkisiyle kırıldığını, müvekkilinin bu olay sonrasında uzunca bir süre tedavi görmek zorunda kaldığını, müvekkilinin bu olay sonrasında ... Devlet Hastanesi Acil servisine kaldırıldığını, burada kendisine ilk müdahale yapıldığını, müvekkilinde sol tıbia kırığının tespit edildiğini, ... Sağlık Kurulu tarafından 27/09/2010 tarih ve ... hasta nosu ile sol bacak tıbia kırığı sebebiyle müvekkiline 3 ay istirahat raporu verildiğini, sol bacağı ciddi bir şekilde zedelenen ve zarar gören müvekkiline yapılan operasyon ile platin takıldığını, meydana gelen bu olay nedeniyle müvekkilinin kalıcı sakatlık geçirecek şekilde yaralandığı ve kendisinde kalıcı iş gücü

kaybı ve sakatlık meydana geldiğini, şoförlük mesleğini yapmakta olan müvekkilinin meydana gelen bu olay neticesinde iş gücü kaybı ve sakatlık sebebiyle çalışamaz duruma geldiğini, kendisinin ve ailesinin geçimini sağlayamadığını, maddi olarak zarara uğradığını, ayrıca müvekkilinin meydana gelen bu olay neticesinde uzunca bir süre tedavi görüp iş gücü kaybı ve sakatlık sebebiyle sürekli olarak evde istirahatı sebebiyle ruhen büyük bir acı ve ızdıraba uğradığını, psikolojisinin bozulduğunu, meydana gelen tüm bu olayların etkisiyle derin bir ruhi acı ve ızdıraba uğradığından ötürü müvekkilinin manevi olarak ta zarara uğradığını, ayrıca müvekkilinin eşi olan ... ile müşterek çocukları ..., ..., ..., ... ve ...’in de meydana gelen bu olay neticesinde müvekkilinin kalıcı sakatlık ve iş gücü kaybına uğraması ve sürekli olarak tedavi görmesi sebebiyle manevi olarak büyük bir acı ve ızdıraba uğradıklarını, psikolojilerinin bozulduğunu, derin bir ruhi üzüntü ve acı duyduklarından dolayı bu müvekkillerinin de meydana gelen bu olay neticesinde manevi olarak zarara uğradıklarını, bu olay nedeniyle olaya sebebiyet veren ... plaka sayılı araç sürücüsü ...’nın, davalılardan .... ise ... plaka sayılı aracın ... poliçe numarasıyla ve 15/07/2010 tarihli olarak KTK Zorunlu Mali Sorumluluk Poliçesini yapması sebebiyle meydana gelen bu olay nedeniyle oluşan maddi zararları sigorta poliçesindeki limiti içerisinde sorumlu olmak kaydıyla tazmin sorumluluğu bulunduğunu, bu nedenlerle fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkillerinden ... için 20.000,00 TL maddi (2.000 TL bakım masrafı, 18.000,00 TL iş gücü kaybı), 15.000,00 TL manevi, eş ... için 10.000,00 TL manevi, ... 5.000,00 TL manevi, ... için 5.000,00 TL manevi, ... için 5.000,00 TL manevi, ... için 5.000,00 TL manevi, ... için 5.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 70.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın, davalılardan ....’nin yalnızca maddi tazminatla sorumlu olmak üzere olay tarihi olan 10.09.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde bahsi geçen ... plaka sayılı aracın müvekkili şirkete 15.07.2010-15.07.2011 tarihleri arasında Zorunlu Mali Mesuliyet (Trafik) Sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, bu poliçeden dolayı davalı şirketin