muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/456, Karar No: 2023/473, Tarih: 07.02.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesindeki hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kayıt kabul istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası

2

ile 370 ve 371 nci maddeleri, 150 nci maddesi, 320/4 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.6100 sayılı HMK'nun 150/1. maddesinde; "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir" aynı maddenin 5. fıkrasında ise; "İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır." hükmü yer almaktadır. Öte yandan, HMK’nun 320/4. maddesine göre basit yargılama usulünde görülen davalarda bir kez işlemden kaldırılmasına karar verilen dosya tekrar takipsiz bırakılırsa davanın açılmamış sayılmasına karar verilmelidir.

2.Somut olaya gelince, dava ilk kez 08.10.2020 tarihinde işlemden kaldırılmış, 09.10.2020 tarihli ara karar ile ‘davacı vekili tarafından 08/10/2020 tarihli mazeret dilekçesinin saat 10:05'te Eskişehir Hukuk Mahkemeleri ön bürosundan sunulduğu, sunulan evrakın mahkememize mesai saati bitimine yakın getirildiği ve davacının duruşma saatinden önce mazeret dilekçesi sunduğu da göz önüne alınarak, 08/10/2020 tarihli duruşma zaptının düzeltilmesine’ şeklinde karar verilerek 08.10.2020 tarihli duruşmadaki dosyanın işlemden kaldırılması kararından dönülmüştür. Daha sonra mahkemece 15.09.2022 tarihli duruşmada davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bu durumda, ilk kez takipsiz bırakılan davanın işlemden kaldırılması gerekirken, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

3.Hal böyle olunca, basit yargılama usulüne tabi davanın ilk kez takipsiz bırakılması durumunda açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği hususu gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.Hal böyle olunca, basit yargılama usulüne tabi davanın ilk kez takipsiz bırakılması durumunda açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği hususu gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

3
Yargıtay — Esas No: 2011/18507, Karar No: 2013/2168, Tarih: 06.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18507 E.  ,  2013/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;katılan ... şirketlerinde şoför olarak çalışan ve aynı zamanda dağıttığı yemeklerin karşılığında ücret tahsil etme yetkisi kendisine verilen sanığın,değişik tarihlerde tahsil ettiği toplam 1494.92 TL'yi ,şirket yetkililerine teslim etmeyip uhdesinde tuttuğu şeklindeki eyleminin, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden,gün para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 155/2,43, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 312 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20 TL 'den olmak üzere 6.240.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin yerine '' 5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,aynı yasanın 43 maddesi gereğince cezasının ¼ oranında artırılarak 6 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 5 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7202, Karar No: 2012/6033, Tarih: 10.05.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/7202 E.  ,  2012/6033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’in işleteni olduğu aracın sürücüsünün alkollü olarak kullanması nedeniyle meydana gelen kazada yaralanan ... için yapılan tedavi giderlerinin tahsili için başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazanın salt alkolün etkisiyle meydana gelmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, kazanın salt alkolün etkisiyle meydana gelmiş olduğu ve ödenen tedavi giderinin rücu kapsamında bulunduğu gerekçesiyle davalının itirazının asıl alacak ve takip tarihine kadar işlemiş yasal faizi olan 8.515,40 TL üzerinden iptali ile takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan

hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 379,34 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13140, Karar No: 2017/1655, Tarih: 22.02.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/13140 E.  ,  2017/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin olayın hemen sonrasında hazırlık aşamasında 24.08.2013 tarihli beyanında ''sanıkların kendisine küfrederek bizim ile gelmezsen seni öldürürüz senin ailenide öldürürüz dedikleri için korktuğundan onlarla biraz daha yürüdüğünü ve sanık ... ... motosiklete elini atarak kendisine bıçak çektiğini ve zorla motorsikletine el koyduklarını ve kendisininde motosikleti bırakarak kaçtığını söylemesi, müştekinin arkadaşı tanık ... ...'ın beyanından ve müştekinin koşarak, heyecanlı ve korkmuş şekilde yanına gittiği ... ... güvenlik görevlisi ... ... müştekinin ''beni gasp ettiler ''dediğini ve tutanak tanığı polis memuru ... ... de olay gecesi müştekinin yanına gittiğinde ''motosikletini 2 kişinin gasp ettiğini, birinin elinde bıçak gördüğünü 'beyan etmesi ve sanıkların yakalanmasından hemen sonra her iki sanığıda müştekinin teşhis etmesi ve olaydan hemen sonra yakalanan sanık ... ... üzerinde bıçak ele geçmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 149/1 a, c, h maddelerine uyan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27768, Karar No: 2014/3398, Tarih: 13.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27768 E.  ,  2014/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/265-2012/514

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine dosyaya getirtilen İspir İlçesi Çamlıkaya Belediyesinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2861, Karar No: 2024/10703, Tarih: 26.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2861 E.  ,  2024/10703 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/143 Esas, 2023/243 Karar

DAVA TARİHİ : 05.10.2012

KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsiline ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın davalı ... yönünden pasif husumet ehliyeti yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece 18.01.2024 tarihli ek kararla usulüne uygun olarak tebliğ edilen muhtıra ile verilen kesin süreye rağmen nispi temyiz karar harcının tamamlanmaması nedeniyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafça reddedilen kısım yönünden temyiz yoluna başvurulmakla maktu temyiz karar harcı alınması gerektiği, davacı tarafça da maktu harcın yatırıldığı gözetilerek temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin 18.01.2024 tarihli ek kararının ortadan kaldırılması gerekir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerine ait Balıkesir ili, Bandırma ilçesi, Yenisığırcı Mahallesi 1263 parsel sayılı taşınmazın mülkiyetinin çekişmeli olduğunu, Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/582 Esas, 1998/164 Karar sayılı dosyasında 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 16 ncı maddesi uyarınca 1461 dekar olan taşınmazın tamamının Kuş Cenneti Çevre Birliği adına 13.08.1998 tarihinde tapuya tescil edildiğini, davalı idarenin dava konusu taşınmazı amacına uygun kamulaştırmadığını, müvekkillerinin ileriye yönelik tarım yapma, kişisel tasarruflarda bulunma, rayiç değeri üzerinden satma, kiralama, yararlı değişiklikler yapma gibi mülkiyet hakkının sahibine verdiği yetkileri kullanma hakkının süresi belli olmayan bir sınırlamaya tabi tutulduğunu belirterek taşınmazın bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... (Tasfiye edilen Kuş Cenneti Çevre Birliği) vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 1997 yılında istimlak edildiğini ve Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/582 Esas sayılı kararı ile müvekkili adına tescil edildiğini, davacıların 13.08.1998 tarihinden itibaren en geç 30 gün içinde dava açmadıkları gözetilerek davanın süre yönünden reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı ... (Tasfiye edilen Kuş Cenneti Çevre Birliği) vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 1997 yılında istimlak edildiğini ve Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/582 Esas sayılı kararı ile müvekkili adına tescil edildiğini, davacıların 13.08.1998 tarihinden itibaren en geç 30 gün içinde dava açmadıkları gözetilerek davanın süre yönünden reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 04.02.2014 tarihli ve 2012/359 Esas, 2014/41 Karar sayılı kararı ile davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 04.02.2014 tarihli ve 2012/359 Esas, 2014/41 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; davalı idarece usulüne uygun bir kamulaştırma işlemi yapılmadığından ve 2942 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesine göre açılan tescil davasının da kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası açılmasına engel olmayacağı gözetilerek İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu kararı da nazara alınarak davanın kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davası olduğu kabul edilip işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 16.03.2021 tarihli ve 2019/213 Esas, 2021/79 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, tapu kaydının davacılar payı oranında iptal edilerek davalı ... adına tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 16.03.2021 tarihli ve 2019/213 Esas, 2021/79 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; 21.12.2019 tarihinde kabul edilerek 24.12.2019 tarihli ve 30988 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 7201 sayılı Kanun'un 6 ncı ve 7 nci maddesi ve 09.06.2021 tarihinde kabul edilerek 19.06.2021 tarihli ve 31516 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7327 sayılı Kanun'un 20 nci ve 22 nci maddeleri ile 2942 sayılı Kanun'a eklenen; Ek madde 3, Geçici 15 ve 17 nci maddeleri uyarınca rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve kabule göre de dava konusu taşınmazın 2942 sayılı Kanun’un 16 ncı maddesi uyarınca açılan tescil davası sonucu idare adına tesciline karar verildiğinden, yeniden tescil hükmü kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemesince İkinci Bozmaya Karşı Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, davalı idarenin usuli kazanılmış hakkı gözetilerek davalı ... Belediyesi yönünden davanın kabulü ile kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

D. Mahkemesince İkinci Bozmaya Karşı Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, davalı idarenin usuli kazanılmış hakkı gözetilerek davalı ... Belediyesi yönünden davanın kabulü ile kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kanun değişikliği nedeniyle usuli kazanılmış hak ilkesinin uygulanamayacağını, ıslah dilekçesi dikkate alınmadan uyulan bozma kararına aykırı karar verildiğini, dava tarihinde taşınmazın tapuda maliki görülen Çevre Birliği aleyhine dava açılmış ise de yargılama sırasında taşınmazın önce Bakanlığa ve en sonunda Büyükşehire devredildiği, davalı sıfatı taşıyan Bakanlık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kamulaştırmasız el atma davalarında zorunlu dava arkadaşlığı olmadığından vekâlet ücretine hükmedilse dahi davacıların müteselsil ve müşterek borçları doğmayacağını, payları oranında vekâlet ücretinden sorumlu tutulmaları gerektiğini ileri sürerek kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki davacılar ile davalı idareler arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

5. 2942 sayılı Kanun'un Ek Madde 3, Geçici 15 inci ve Geçici 17 nci maddeleri.

6. 16.11.2022 tarihli ve 7421/4 maddesi ile yapılan değişiklik sonrası eklenen ek fıkra ile birlikte Anayasa Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli ve 2019/93 Esas, 2023/87 Karar sayılı 28.07.2023 tarihli ve 32262 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan iptal kararı nedeniyle güncellenen Ek madde 3.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu Balıkesir ili, Bandırma ilçesi, Yenisığırcı Mahallesi 1263 parsel sayılı taşınmazın mülkiyetinin ihtilaflı olduğu, Bandırma Kadastro Mahkemesinin 1964/76 Esas, 2005/7 Karar sayılı 05.01.2009 tarihinde kesinleşen kararı ile taşınmazın davalı Kuş Cenneti Çevre Birliği tarafından kamulaştırıldığından mülkiyetinin 24.05.1965 tarihli tapulama tutanağında adı geçenlere tutanakta belirtilen hisseleri oranında ait olduğunun tespitine karar verildiği, dava konusu taşınmazın Balıkesir Valiliği İdare Kurulunun 03.04.1997 tarihli ve 859 sayılı kararı ile kamulaştırılmasına karar verildiği; ancak davacılara kamulaştırma işleminin tebliğ edilmediği, kamulaştırma bedeli bankaya bloke edilmiş ise de ödemeye dair bir belge bulunmadığı, Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1997/582 Esas, 1998/1644 Karar sayılı dosyasında 2942 sayılı Kanun’un 16 ncı maddesi uyarınca tescil davası açıldığı ve taşınmazın idare adına tesciline karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 30.06.1998 tarihinde kesinleştiği ve 13.08.1998 tarihinde davalı Kuş Cenneti Çevre Birliği adına tapuya tescil edildiği, Kuş Cenneti Çevre Birliği’nin 25.02.2019 tarihinde Tasfiye Komisyonu kararıyla tasfiye edilerek ... Milli Emlak Genel Müdürlüğüne ve 10.02.2021 tarihinde bedelsiz devir ile Balıkesir Büyükşehir Belediyesine devredildiği anlaşılmıştır.