muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4819, Karar No: 2023/6756, Tarih: 28.09.2023

fıkrasının (f) bendinde beş alt bent halinde sıralanmıştır. Buna göre;

a. Ateşli silâhlar,

b. Patlayıcı maddeler,

c. Saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış her türlü kesici, delici veya bereleyici alet,

d. Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler,

e. Yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı, boğucu, zehirleyici, sürekli hastalığa yol açıcı nükleer, radyoaktif, kimyasal, biyolojik maddeler silah sayılmaktadır.

5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suçun tipe uygun eylem unsuru, infaz kurumuna veya tutukevine silah sokulması yahut bulundurulması olduğundan, bu suçun işlenip işlenmediğinin tespiti için öncelikle somut olayda eyleme konu nesnenin, aynı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen anlamda bir silah olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Zira, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde kastedilen "silah"ın, aynı Kanun’un 6 ncı maddesinde tanımlanan nesnelerden olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yazılı açıklamalar ışığında dava konusu olay değerlendirildiğinde; sanığın hükümlü olarak kaldığı ceza infaz kurumunda bulundurduğu 3-4 cm uzunluğunda kesici ve delici kısmı bulunan maket bıçağının 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin (f) bendindeki tanıma göre silah olarak değerlendirilmesi gerektiği ve ceza infaz kurumunda bulundurulmasının yasak olduğu anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kaldığına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik bulunmamış ve sanık müdafiinin sübuta ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ceza infaz kurumuna girişi esnasında üzerinden yasak nitelikte suç eşyaları ele geçen sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmakla Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yerinde görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 16.12.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1775, Karar No: 2011/4258, Tarih: 04.07.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/1775 E.  ,  2011/4258 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/35535

Mahkemesi : Dinar Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi Esas Karar No : 21.07.2009 - 18/155

Suç : Ölüme Sebebiyet Vermek

Kastın aşılması suretiyle babası N.. Ö..'in ölümüne sebebiyet vermekten sanık E.. Ö..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (DİNAR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.07.2009 gün ve 18/155 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa, dosya içeriğine ve özellikle Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 25.06.2007 tarihli olay yeri tespit tutanağındaki bulgular ile sanığın olaydan hemen sonra sıcağı sıcağına kollukta müdafii huzurunda alınan savunmasına göre; olay günü sabah saatlerinde maktul ve çocuklarının kahvaltı yaptıkları sırada yukarı eski mahallede bulunan harabe evin duvarlarının kimin tarafından yıkıldığı konusunda konuştukları, içeride yatmakta olan ve konuşulanları duyan sanığın yanlarına gelerek maktul babasına duvarı kimin yıktığını sorduğu, sorduğu soruya cevap verilmemesine sinirlenen sanığın, babası ile tartıştığı, daha sonra maktulun sanığa duvarı kimin yıktığını git sen öğren dediği, bunun üzerine sinirlenen sanığın mutfaktan ekmek bıçağını aldıktan sonra eski harabenin duvarını yıkanları aramak üzere çıkmak istediği sırada, sanığın kötü bir şey yapmasından korkan maktulun, sanığa engel olmak istediği ve sanığın elindeki bıçağı almak için kolunu ısırdığı, sanığın da maktulun elinden kurtulmak amacıyla babasının göğüs hizasına kalbe nafiz olacak şekilde tek bıçak darbesiyle vurarak öldürdüğü olayda;

a) Sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu halde, babasını öldürme suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde kastın aşılması suretiyle öldürme sucundan hüküm kurulması;

b) Maktulun, babalık hukukundan kaynaklanan kollama ve gözetme görevinin gereği olarak oğlu olan sanığın mutfaktan aldığı bıçak ile başkalarına zarar verip kötü bir şey yapmasına engel olmak amacıyla, bıçağı oğlu olan sanığın elinden almak için sanığın kolunu ısırması şeklindeki eylemin haksız tahrik oluşturmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde haksız tahrik nedeniyle cezadan indirim yapılması,

b) Maktulun, babalık hukukundan kaynaklanan kollama ve gözetme görevinin gereği olarak oğlu olan sanığın mutfaktan aldığı bıçak ile başkalarına zarar verip kötü bir şey yapmasına engel olmak amacıyla, bıçağı oğlu olan sanığın elinden almak için sanığın kolunu ısırması şeklindeki eylemin haksız tahrik oluşturmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde haksız tahrik nedeniyle cezadan indirim yapılması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanığın tahliye isteminin reddine, 04.07.2011 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11447, Karar No: 2015/10715, Tarih: 19.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/11447 E.  ,  2015/10715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EREĞLİ(KONYA) 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2011/604-2014/72

Taraflar arasında görülen davada Ereğli(Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/01/2014 tarih ve 2011/604-2014/72 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2011 yılı içerisinde ürettiği sigortalı muhtelif meyve ürünlerinin 21-22 Temmuz akşamı yağan şiddetli yağmur, dolu sonucu zarar gördüğünü ancak zararının tümünün sigorta sözleşmesi kapsamında karşılanmadığını ileri sürerek, eksik ödenen 13.830,75 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının zararının karşılandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen 08.07.2013 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile 3.101,89 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalı vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 159,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19825, Karar No: 2014/13025, Tarih: 28.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19825 E.  ,  2014/13025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza uygulamasına, eksik incelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. paragrafında yer alan “günlüğü taktiren 20 TL sından 7.300 TL ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine, “adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 365 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 7.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3130, Karar No: 2018/4305, Tarih: 08.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3130 E.  ,  2018/4305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2004 yılı suçu nedeniyle düşme

Sanık ... hakkında 2005 yılı suçu nedeniyle düşme

Sanık ... hakkında 2006 yılı suçu nedeniyle mahkumiyet

I. Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanıklar ... ve ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte fatura düzenlemek suçlarında en son düzenlenen fatura tarihinin suç tarihi olacağı, 2004 takvim yılı açısından suç tarihinin 31.12.2004 olduğu, sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada ise, sanığın 2005 yılı mayıs ayında askere gittiği anlaşıldığından, suça konu son fatura tarihinin, 5237 sayılı TCK’nın yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden önce olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca sanıklara yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sanık ...’a yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçununun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımına ilişkin hükümlerin sanıkların lehine olduğu gözetilmeden, kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 66/1 ve 67/4. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi yasaya aykırı ise de;yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. ve 2. bentlerinde yer alan “TCK'nın 66/1-e, 67/4 maddeleri gereğince düşürülmesine” ibaresinin çıkarılarak yerlerine “765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine” iberesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II. Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/714, Karar No: 2024/1797, Tarih: 20.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/714 E.  ,  2024/1797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/173 E.- 2021/173 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-5729

DAVA TARİHİ : 22.10.2020

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/1010

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacının itirazlarının kabulüne, esas hakkında yeniden hüküm tesisi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yolcu olduğu ve olay tarihinde zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi bulunmayan sigortasız aracın 14.08.2019 tarihinde karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 18.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.000,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı ve 1.000,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 20.000,00 TL tazminatın başvuru tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla talebini 51.459,82 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 1.010,45 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usule uygun olmadığını, usule uygun maluliyet raporu sunulmadığından başvurunun usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, kazaya karışan aracın olay tarihinde geçerli bir sigorta poliçesinin olup olmadığının araştırılması gerektiğini, kusur oranlarının ATK aracılığıyla tespiti gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, emniyet kemeri ve güvenlik önlemleri yönünden müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı, tedavi gideri ile geçici bakıcı gideri tazminatından davalının sorumlu olmadığını, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, rücuya esas bir ödeme olup olmadığının belirlenmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmemek üzere faizin ancak dava tarihinden itibaren ve yasal faiz olarak hükmedilebileceğini ve hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından sunulan 04.09.2020 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmadığı, davacının yaralanma bölgeleri dikkate alındığında heyet oluşumunun yeterli olmadığı, bu nedenle sunulan raporun hükme esas alınamayacağı, usule uygun maluliyet raporu ile başvurmanın dava şartı olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; raporun usule uygun olduğunu, hükme esas alınması gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından sunulan 04.09.2020 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğu, hükme esas alınması gerektiği, davacıda %6 oranında sürekli maluliyet bulunduğu, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz yönteminin esas alınması gerektiği, sigortasız araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu, akrabalık ilişkisi nedeniyle hatır taşımasının olmadığı, ancak davacının aracın kasasında seyahat etmesi ve istiap haddinin 10 kişi ile aşılmış olması nedeniyle %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği gerekçesiyle, esas hakkında yeniden hüküm tesisi ile, davanın kısmen kabulüne, 41.167,85 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 808,36 TL geçici bakıcı gideri tazminatı ve 800,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 42.776,21 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hesaplama yönteminin hatalı olduğunu, TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin değil PMF-1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin esas alınması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usule uygun olmadığını, usule uygun maluliyet raporu sunulmadığından başvurunun usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, tedavi gideri ile geçici bakıcı gideri tazminatından davalının sorumlu olmadığını, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, kabul anlamına gelmemek üzere faizin ancak dava tarihinden itibaren hükmedilebileceğini ve hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının yolcu olduğu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi bulunmayan sigortasız aracın 14.08.2019 tarihinde karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri tazminatı ve tedavi gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3.Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, davacının seyahat etmemesi gereken araç kasasında seyahat etmesi ve istiap haddinin aşımı nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılmasının yerinde olmasına, davacı tarafından sunulan 04.09.2020 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmasına, sigortasız araç sürücüsü ile davacı arasındaki akrabalık ilişkisi gözetildiğinde olayda hatır taşıması bulunmadığı tespitinin isabetli olmasına, geçici iş göremezlik tazminatı ile tedavi giderinin yerinde olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekili ile davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH-2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH-2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.