muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9595, Karar No: 2022/2020, Tarih: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9595 E.  ,  2022/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 39. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince Kamu düzenine ilişkin hususlar gözetilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Çatalca İlçesi, Kaleiçi Mahallesi, 202 ada, 82 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi uyarınca re'sen karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedelin derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1910, Karar No: 2016/4773, Tarih: 29.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1910 E.  ,  2016/4773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde;tarafların Tekirdağ Aile Mahkemesinin 26.01.2012 tarih ve 2010/88 E. 2012/51 K. sayılı kararı ile boşandıklarını, boşanma kararı ile davacı lehine verilen 350 TL yoksulluk nafakası ve velayeti davacıya verilen müşterek çocuk lehine verilen 300 TL iştirak nafakasının yetersiz hale geldiğini ileri sürerek; yoksulluk nafakasının aylık 800 TL'ye, iştirak nafakasının da 700 TL'ye artırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davanın reddini istemiştir

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile yoksulluk nafakasının 400 TL'ye, iştirak nafakasının 350 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yoksulluk nafakasının artırımına ilişkin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

İştirak nafakasının artırılmasına ilişkin temyiz itirazları yönünden;

TMK.'nun 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

TMK. nun 327. maddesinin 1. fıkrası; "Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır.” hükmünü,

328/1.maddesi; “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” hükmünü,

330. maddesinin 1. fıkrasının ilk cümlesi; “ Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir.” hükmünü içermektedir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Ne var ki, nafaka miktarının belirlenmesine esas alınması gereken giderlerinin makul sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi ve velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun karar verilmelidir.

Somut olayda, mahkemece taraflar hakkında yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında, davacının ev hanımı olduğu ve geçimini boşandığı eşinden aldığı nafaka ile sağladığı, davalının ise çiftçi olduğu, yıllık gelirinin 25.000 TL olduğu, ayrıca hayvancılıkla uğraştığı, babasına ait evde yaşadığı, kira vermediği, 60 dönüm tarlası ve 10 büyükbaş hayvanı olduğu tespit edilmiştir.

Müşterek çocuk lehine verilen iştirak nafakasının takdir edildiği tarihten itibaren geçen sürede, yaşça büyüyen çocuğun ihtiyaçlarının arttığı da açıktır.

Buna göre, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, nafakanın bağlandığı tarih ile artırım davasının açıldığı tarih arasında geçen süre ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alındığında, mahkemece; TMK.nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi gereğince daha uygun nafaka artışına hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde düşük miktarda nafaka artışına karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3321, Karar No: 2014/7929, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3321 E.  ,  2014/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/12413, Karar No: 2023/1512, Tarih: 21.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/12413 E.  ,  2023/1512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/402 E., 2015/681 K.

SUÇ :Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemi bulunmadığından sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 245 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinini birinci ve 58 ... maddesi uyarınca sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. ... 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.112015 tarihli ve 2015/402 Esas, 2015/681 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 3.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz isteği, hapis cezasının diğer yaptırımlara çevrilmesi ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, katılana ait kredi ... bilgilerini kullanarak internet üzerinden zeytin ve zeytinyağı satışı yapan işyerinden ... seferde alışveriş yaptığı, sipariş verdiği zeytinyağlarını kargo bedelinin fazla tutacağı gerekçesiyle işyerinden giderek elden teslim aldığı, böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılana ait 4043 0857 8155 6024 nolu kredi ... hesap özetinde 06.08.2014 tarihinde ... ticaret isimli işyerinden 2.698,43 TL lik harcama yapıldığı anlaşılmıştır.

3. ... A.Ş. 24.09.2014 tarihli yazı cevabı ile, ... ticaret isimli işyerinin ... bankasına ait üye işyeri olduğunu, IP no ve detay bilgilerin ilgili bankadan talep edilmesi gerektiği,

2. Katılana ait 4043 0857 8155 6024 nolu kredi ... hesap özetinde 06.08.2014 tarihinde ... ticaret isimli işyerinden 2.698,43 TL lik harcama yapıldığı anlaşılmıştır.

3. ... A.Ş. 24.09.2014 tarihli yazı cevabı ile, ... ticaret isimli işyerinin ... bankasına ait üye işyeri olduğunu, IP no ve detay bilgilerin ilgili bankadan talep edilmesi gerektiği,

4. ... Bankası T.A.O., 18.12.2014 tarihli yazı cevabında, 06.08.2014 tarihi saat 13.27 de ... Ticaret isimli işyerine ait sanal pos üzerinden kredi ... numarası, son kullanma tarihi ve üç haneli güvenlik numarası girilerek (3D olmadan) gerçekleştirildiği, işlemin telefona şifre gönderilmeden gerçekleştirildiği, alışveriş esnasında kullanılan IP ile, işyeri yetkilisinin Ş.A olduğu,

5.06.08.2014 tarihli ... ticaret isimli işyerine ait fatura sanık ... adına 2.698,43 TL olarak düzenlendiği,

6. ... bankası A.Ş. 10.04.2015 tarihli yazı cevabında, katılana ait kredi kartından yapılan işleme ilişkin itirazların olumlu sonuçlandığı ... hamilinin ilgili bankasına iade edildiği 7. Tanık Ş.A., sanık ...'in zeytin yağı ve zeytin satmak için kurmuş olduğu internet sitesinden kopyalamış olduğu kredi ... bilgilerini kullanarak vatandaşları dolandırdığını, katılan ...'yı tanımadığını, sanık ...'in kendi sitesi üzerinden yapmış olduğu dolandırıcılık nedeniyle 22.000TL para ödemek zorunda kaldığını, ... kopyaladığı kredi ... bilgilerini kullanarak kendisinden parça parça 22.000TL tutarında zeytin yağı aldı, kredi ... bilgilerinin sahte veya başkasına ait olduğunu bilmedikleri, sözkonusu zeytin yağlarını ...'e elden teslim ettiklerini, kargo ücreti fazla tuttuğu için kendisi kargoyla göndermelerini istemediğini, bizzat kendisi gelerek zeytinyağlarını 06.08.2014 tarihinde faturası kesilip kendisine teslim edilerek yağların verildiğini beyan etmiş, işyerine ait güvenlik kamera kayıtlarını dosya sunduğu anlaşılmıştır.

8. Tanık Ş.A. tarafından sunulan 21.07.2014 tarihli işyeri güvenlik kamera görüntülerini içeren CD'nin bilirkişi tarafından incelenerek 29.04.2015 tarihli yazı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığına sunulduğu görülmüştür.

9. Sanık ..., temyiz dışı sanık ... ile tanıştığını ve para teklifini kabul ederek ...'nin yaptığı alışverişler sonrasında eşyaları teslim aldığını, bu eşyaların zeytin yağı, zeytin, elektronik eşyalar olduğunu, alış verişleri kredi kartları ile diğer sanık ...'nin gerçekleştirdiğini, kendisinin de eşyaları teslim aldığını, kredi kartlarını kullanarak alış veriş yapan kişi olmadığını, katılan kredi kartı bilgilerinin de kullanılmış olabileceğini, sonrasında diğer sanık ... 'nin dolandırıcılık işlerine karıştığını, bilgileri kullanılan, kredi kartların çalıntı olduğunu bir şekilde öğrendiğini, ancak çalışmaya devam ettiğini, müştekinin zararı var ise gideremeyeceğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, olay ve olgularda belirtilen hususlar ile sanığın mağdura ait ... bilgileri ile internet üzerinden yapılan harcama ile sipariş verilen ürünleri teslim alarak menfaat sağladığı anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.112015 tarihli ve 2015/402 Esas, 2015/681 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11583, Karar No: 2015/968, Tarih: 19.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11583 E.  ,  2015/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/1155-2012/788

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak bedelinin iadesi için TSH Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek 52,00 TL'nin iadesine karar vermiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığına bulunduğu, Dairecede benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

13.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3526, Karar No: 2016/6517, Tarih: 13.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/3526 E.  ,  2016/6517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : .... Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/420-2014/336

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine başlatılan takibin dayanağı olan borçlanma sözleşmesindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddiasını yazılı delille ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının şikayeti üzerine .... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturmada imza incelemesine ilişkin alınan kriminal raporunda inceleme konusu yapılan sözleşmede davacı adına atılı bulunan imzaların davacının mukayese imzalarına kıyasen davacının elinden çıkmadığı kanaatine varıldığının bildirildiği, benimsenen bilirkişi raporuna göre takibe konu sözleşme üzerindeki imzanın davacıya ait olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı takibe dayanak teşkil eden sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olmadığını iddia etmektedir. Bu durumda mahkemece aynı hususta açılan bir ceza soruşturması veya davası var ise sonucunun beklenilmesi ya da belge tarihine yakın tarihlerde davacının ıslak imzalarını içeren belge asıllarının getirtilip huzurda alınan imzalarla birlikte bilirkişi incelemesine göndermesi gerekmektedir. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin daha önceden Cumhuriyet Savcılığı tarafından alınmış rapor örneğinin dosyaya getirtilerek hükme dayanak yapılması suretiyle eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1946, Karar No: 2022/2310, Tarih: 22.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/1946 E.  ,  2022/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi :Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2018 tarih ve 2017/86 – 2018/74 sayılı kararı

Suç : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti hükumetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 1) Sanık ... hakkında TCK'nın 309/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi, TCK’nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine,

2) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 309/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyetlerine

3) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında TCK’nın 309/1, 311/1 ve 312/1 maddelerinde düzenlenen suçlardan, sanık ... hakkında ise 314/2 maddesinde düzenlenen suçtan CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine,

4) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında TCK’nın 309/1, 311/1 ve 312/1 maddelerinde düzenlenen suçlardan TCK’nın 30/4 ve CMK’nın 223/3-d maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına,

5) Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyetlerine,

6) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında TCK’nın 314/2 maddesinde düzenlenen suçtan CMK’nın 223/2-b maddesi gereğince beraatlerine dair kararlara yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ..., sanıklar müdafileri ile katılan T.C. Cumhurbaşkanlığı vekili ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

Bölge adliye mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I) Silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından katılan vekilinin, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçları bakımından, ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen kararlara yönelik olarak katılan vekili, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerinin temyiz başvuruları ile ilgili olarak: