muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5047, Karar No: 2023/102, Tarih: 18.01.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesi uyarınca bakiye iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve %20'den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatı istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu 67.maddesi, 6360 sayılı kanunun 1. ve geçici 1. maddesi, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu ile Hizmet İşleri Genel Şartnamesi,

2022 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Tebliği’nin 13. Maddesi: " (1) tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7'nci maddenin ikinci fıkrası, 9'uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10'uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12'nci maddenin birinci fıkrası, 16'ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez"

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Yapılan yargılama neticesinde dosyaya sunulan, ilgili belediyelerce düzenlenip imzalanan hak ediş belgeleri ve tutanaklar, yerinde yapılan keşif incelemesi neticesinde davacının sözleşme konusu işi yapıp teslim ettiği, iş bitirme belgelerine göre işin tamamının 30.09.2014 tarihinde bitirildiği anlaşılmaktadır. 6360 sayılı Kanun kapsamında ... Belediyesine ait dava konusu işin büyükşehir belediyesine devredildiği hususu sabittir. Büyükşehir Belediyesince düzenlenmiş ve ödemesi yapılmış hakediş alacakları da bulunmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak verilen dava konusu iş bedelinin büyükşehir belediyesinden tahsili gerektiği yönünde kurulan hükümde usul ve yasaya aykrılık bulunmamaktadır.

3.2022 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Tebliği’nin yukarıda belirtilen 13. maddesi uyarınca Mahkemece davacının talep ettiği alacak kaleminin 0,08 TL kısmı reddedildiğinden yapılan hesaplamada yanlışlık bulunmamaktadır.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VII. KARAR

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7259, Karar No: 2009/6489, Tarih: 01.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7259 E.  ,  2009/6489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalıya imal ettirilen mobilya bedeli olarak ödenen 8.000,00 TL’nin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu mobilyanın fatura bedeli olan 8.000,00 YTL (TL)’nin davalıdan tahsiline ve davacının elinde bulunan ayıplı mobilyanın, davalıya iadesine karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava dilekçesi ve ekleri ve özellikle sipariş fişi kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı ile davalı şirket arasında, bir takım yemek odası, bir takım sehpa ve bir takım koltuk takımının 8.000,00 YTL bedel karşılığı, davalı yüklenici şirket tarafından imal edilerek, davacı iş sahibine teslimine ilişkin “sözlü” sözleşme yapıldığı anlaşılmaktadır. Esasen, Borçlar Kanununun 355. maddesi hükmü uyarınca bir eser sözleşmesi niteliğinde olan akdî ilişki, yanlarca da kabul edilmektedir.

2-Dava dilekçesi ve ekleri ve özellikle sipariş fişi kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı ile davalı şirket arasında, bir takım yemek odası, bir takım sehpa ve bir takım koltuk takımının 8.000,00 YTL bedel karşılığı, davalı yüklenici şirket tarafından imal edilerek, davacı iş sahibine teslimine ilişkin “sözlü” sözleşme yapıldığı anlaşılmaktadır. Esasen, Borçlar Kanununun 355. maddesi hükmü uyarınca bir eser sözleşmesi niteliğinde olan akdî ilişki, yanlarca da kabul edilmektedir.

Mahkemece, uzman bilirkişi aracılığıyla yaptırılan inceleme sonucu, sözleşme konusu mobilyaların kabul edilemeyecek derecede ayıplı olduğu saptanmış ve Borçlar Kanununun 360. maddesi hükmü gereğince iş sahibi davacının, sözleşme konusu mobilyaları kabule zorlanamayacağı kabul edilmiş ve davalıya ödenen 8.000,00 YTL bedelin davacıya iadesine karar verilmiştir. Sözleşmenin geriye etkili sonuç doğurur şekilde davacı tarafından fesih olunmasında haklı olduğu kabul edildiğinden, Borçlar Kanununun 61 ve izleyen maddeleri hükümleri gereğince ve haksız iktisap kuralları uyarınca, sözleşme konusu mobilyaların da davacı tarafından davalıya iadesi gerekir. Ancak, somut olayda bilirkişi raporu incelendiğinde; mobilyaların bilirkişi tarafından görüldüğü ve mobilyalar üzerinde inceleme yapıldığı anlaşılmakla birlikte; mobilyaların cins ve sayıları teker teker raporda açıklanmamıştır. Dava dilekçesi ekinde sunulan sipariş fişinde (12) kalem halinde imal edilen mobilyalar gösterilmiş olduğu halde, imzasız olan belgede gösterilen ürünlerin tümümün sözleşme konusu olan mobilyalar olup olmadığı taraflardan sorulup tespit olunmadığı gibi mahkemece verilen kararda da mobilyaların nitelikleri ve sayıları açıklanmamıştır. Oysa, HUMK’nın 388-389. maddelerinde belirtilen hususların mahkeme hükmünde açıklanmamış olması durumunda, kararın yerine getirilmesinde şüphe ve tereddütlerin doğması sözkonusu olur ve hatta ilâmın infazı dahi mümkün olmayabilir. O halde, davalıya iadesi gereken mobilyaların sayıları ve nitelikleri kararda gösterilmeden yazılı şekilde “davacının elinde bulunan ayıplı mobilyanın davalıya iadesine” karar verilmesi HUMK’nın 388-389. maddeleri uyarınca doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bendde açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 02.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18699, Karar No: 2012/2369, Tarih: 16.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/18699 E.  ,  2012/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 29.03.2010 tarihinde kesinleşen davacıya, 1995 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Temmuz ayında gerçekleştirilen işlemle başlangıç günü itibarıyla kesilerek, 01.04.2010 – 24.08.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği, davacının 07.09.2010 tarihinde yeniden tahsis başvurusunda bulunduğu anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde

kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı ....araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerini gösterir belgeler, 18.06.2010 tarihli kira sözleşmesinde yer alan bilgiler, .... tarafından yapılan araştırmalar sonunda 08.03.2011 ve 28.06.201 tarihlerinde düzenlenen tutanakların içerikleri, mahkemece dinlenen tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, ilgililerin tahsis başvuru tarihinden itibaren eylemli olarak birlikte yaşamadıklarının kanıtlandığı belirgindir.

İnceleme konusu dava yönünden ise; davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerini gösterir belgeler, 18.06.2010 tarihli kira sözleşmesinde yer alan bilgiler, .... tarafından yapılan araştırmalar sonunda 08.03.2011 ve 28.06.201 tarihlerinde düzenlenen tutanakların içerikleri, mahkemece dinlenen tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, ilgililerin tahsis başvuru tarihinden itibaren eylemli olarak birlikte yaşamadıklarının kanıtlandığı belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurularak, 5510 sayılı Kanunun 35’inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, aylığın kesilmesine yol açan sebebin ortadan kalkması durumunda, 34’üncü maddede belirtilen koşullar saklı

kalmak kaydıyla, başvuru gününü izleyen ay başından itibaren yeniden aylık bağlanacağı yönündeki düzenleme kapsamında hüküm kurulması gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10503, Karar No: 2024/5721, Tarih: 05.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/10503 E.  ,  2024/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/606 Değişik İş, 2022/604 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-31279

HÜKÜM/KARAR : Davalı İtirazının Kısmen Kabulüne

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/43626

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede,

1. İtiraz Hakem Heyeti kararının davacı vekiline tebliğine ilişkin KEP belgelerinin,

2. Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunun, raporun taraflara tebliğ belgesinin ve varsa tarafların itiraz dilekçelerinin,

3. Davacı tarafça sunulan ıslah dilekçesinin,

4. Trafik kazası tespit tutanağının (olay sonrası resmi görevliler tarafından tutulan tutanak varsa),

5. Davacının kaza tarihi itibariyle bağlı olduğu kuruma yazı yazılarak, dava konusu trafik kazası nedeniyle, 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun dahilinde davacıya bir ödeme yapılıp yapılmadığı, ödeme yapılmışsa ödenen bedelin hangi kalemlere ilişkin olduğu (maddi- manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı belirtilmesi) ve rücuya tabi olup olmadığına ilişkin alınacak yazının, dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.