muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/68074, Karar No: 2013/11324, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/68074 E.  ,  2013/11324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık,tehdit

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda , açıklamaya itibar edilir, ” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Katılan ...'in kredi borcu nedeniyle taşınmazlarının icra takibinde satış aşamasına gelindiği, bu durumunu öğrenen sanıkların katılana borcunu ödeyerek kapatmayı, kendilerine bir miktar faiz ile birlikte bilahare ödemesini ancak karşılığında taşınmazları üzerine ipotek koydurmayı önerdikleri, katılan ... ve kızı katılan ...'nin bu teklifi kabul ettikleri, olay günü sanıkların borcu kapatıp katılan ... ile birlikte notere gittikleri, oğlu tanık ...'i bir başka yere gönderip bu arada okuma yazması olmayan katılan ...'yi aldatıp anlaştıkları gibi ipotek belgesi düzenlettiklerini söyleyerek katılanın üzerine

kayıtlı taşınmazlardan ikisi hakkında taşınmaz vaadi sözleşmesi imzalattıkları, bilahare araziyi boşaltmaları için katılanları birlikte tehdit ettikleri olaya ilişkin iddianamedeki anlatımın 5237 sayılı TCK.nun 157/1 ve 106/2-c maddelerinde düzenlenen suçları teşkil ettiği gözetilerek;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan "dolandırıcılık" suçunun cezası, 5237 Sayılı TCY'nın 157/1 maddesinde bir yıldan beş yıla kadar hapis; "birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit" suçunun cezası ise aynı Yasanın 106/2-c maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatıma ve temyizin kapsamına göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (4.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2583, Karar No: 2018/9405, Tarih: 12.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/2583 E.  ,  2018/9405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Sanık ..... hakkında; Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık ... müdafii, sanık .... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ..... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz talebine yönelik incelemede,

Sanık ..... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resim belgede sahtecilik suçlarından yapılan yargılama sonucunda, Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2010 tarihli 2009/2, 2010/141 sayılı beraat hükümlerinin, Dairemizin 15.09.2014 tarih ve 2013/866, 2014/14596 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmesi ile hükümlerin kesinleştiği ve yeniden incelemeye esas teşkil edecek bir husus bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

2-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

Temyiz dışı sanık .....’ın eczacı olduğu ve yanında sanık ...’ın kalfa olarak çalıştığı, sanıkların iş ve fikir birliği içinde, bilgisayar ortamında...,...,...,.... adlı hayali hastalar adına reçeteler çıkartıp, toplamda 11.616,37 TL’lik ilaç bedelini Sosyal Güvenlik Kurumuna fatura ederek, bedelini almak istedikleri, sanık ...’ın bu şekilde üzerine atılı suçu işleğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27190, Karar No: 2014/15145, Tarih: 29.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/27190 E.  ,  2014/15145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/3100

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

NUMARASI : 2011/92 (E) ve 2011/305 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sureti bulunan İnegöl Devlet Hastanesi'nin 23.03.2010 tarih ve 532/5070 sayılı özürlü sağlık kurulu raporunda, sanık hakkında “epilepsi” teşhisinin konulduğunun ve yine temyiz dilekçesi içeriğinde sanığın bu hususun araştırılmasını talep ettiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle sanığın iddia edilen rahatsızlığı ile ilgili tedavi görmüşse bu tedavi evrakının araştırılıp temin edilmesinden sonra 5237 sayılı TCK'nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre de ''sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı" araştırılıp, ''işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı" hususunda yöntemince rapor aldırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık T.. İ..'nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5091, Karar No: 2022/11149, Tarih: 01.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5091 E.  ,  2022/11149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme; defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A) Sanıklar hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisi ve sanık ...’nin temyizlerinin incelenmesinde:

Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 tarihli, 2013/224 Esas ve 2015/52 Karar sayılı ilamıyla, “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” ve “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması, “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından mahkumiyet kararları verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itirazların Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2015 tarih ve 2015/316 D. İş sayılı kabul edilip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kaldırılmasına karar verildiği, itiraz mercisinin kararı sonrası yapılan yargılamada yalnızca “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” ve “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından hüküm kurulması gerektiği, mahkumiyet kararlarına karşı yapılan temyizlerin sonucu beklenilmeden “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanıklar hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” ve “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisi ve sanık ...’nin temyizlerinin incelenmesinde:

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ve sanık ...’nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 01.06.2022 tarihinde (A) sayılı iade düşüncesine karşı anılan kararların bozulması gerektiğine dair Başkan Vekili ... ile Üye ...’un, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden Başkan Vekili ...’ın kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiğine yönelik karşı oyları ile oy çokluğuyla, diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 01.06.2022 tarihli, ilamındaki (A) sayılı iade düşüncesine ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerin bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

(1) NOLU KARŞI OY DÜŞÜNCESİ

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık hukuki değerden yoksun olduğu dairemizce tartışmasız olan hükümlerin bozulması gerekip gerekmediği konusundadır.

Somut olayda; ... ve ... haklarında Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2015 tarihli, 2013/224 Es., 2015/52 Kr. Sayılı kararıyla, "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" ve "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 2011-2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ise ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmuş ve dairemizin 19/02/2019 tarih, 2018/2603 Es., 2019/1638 K. sayılı ilamıyla eksik araştırma nedeniyle bozulmuştur. Yukarıda belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ise merciince kaldırılmış, tekrar yapılan yargılamada (daha önce 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen ve temyiz incelemesine gönderilen mahkumiyet kararları olduğu halde) 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından da yeniden mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

Bu durumda yerel mahkemece (kaldırılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu fiillerin dışında kalan) 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından hüküm kurulmuş olması tamamen hukuki değerden yoksundur.

Temyiz incelemesi sonunda verilen onama kararları yerel mahkemece verilen mahkumiyet hükümlerine infaz kabiliyeti kazandırmaktadır. Bozma kararları ise yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararlarının kesinleşmesine engel olmaktadır.

Sayın çoğunluğun (A) sayılı iade düşüncesi ise sadece bir tespitten ibarettir.

Beraat ve düşme gibi sanık aleyhine hukuki sonuç doğurmayan yerel mahkeme kararları bakımından hukuki değerden yoksun olduğundan bahisle iade kararı verilmesi pekala mümkündür. Ancak hukuki değerden yoksun olsa da sanık aleyhine sonuç doğurucu nitelikteki mahkumiyet kararlarının mutlaka bozma kararıyla ortadan kaldırılması zorunludur. Aksi halde hükümlü aleyhine mükerrer infazlara dahi sebep olunabilir.

Bu sebeple hukuki değerden yoksun olan 2011 ve 2012 takvim yıllarındaki sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ortadan kaldırılmasını teminen bozulması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun iade görüşüne katılmıyorum.

( 2 ) NOLU KARŞI OY DÜŞÜNCESİ

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

( 2 ) NOLU KARŞI OY DÜŞÜNCESİ

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2007, 2011, 2012 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1. maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6. maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4. maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1. maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. (TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 01.06.2022

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaralan belirtilen 01.06.2022 tarihli, ilamındaki sayın çoğunluğun (A) sayılı iade düşüncesine aşağıdaki sebeplerle katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık hukuki değerden yoksun olduğu dairemizce tartışmasız olan hükümlerin bozulması gerekip gerekmediği konusundadır.

Somut olayda; ... ve ... haklarında Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 tarihli, 2013/224 Es., 2015/52 Kr. Sayılı kararıyla, "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" ve "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme' suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 2011-2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ise ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmuş ve dairemizin 19.02.2019 tarih, 2018/2603 Es., 2019/1638 K. sayılı ilamıyla eksik araştırma nedeniyle bozulmuştur. Yukarıda belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ise merciince kaldırılmış, tekrar yapılan yargılamada (daha önce 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen ve temyiz incelemesine gönderiler mahkumiyet kararları olduğu halde) 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından da yeniden mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

Bu durumda yerel mahkemece (kaldırılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu fiillerin dışında kalan) 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından hüküm kurulmuş olması tamamen hukuki değerden yoksundur.

Bu durumda yerel mahkemece (kaldırılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu fiillerin dışında kalan) 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından hüküm kurulmuş olması tamamen hukuki değerden yoksundur.

Temyiz incelemesi sonunda verilen onama kararları yerel mahkemece veriler mahkumiyet hükümlerine infaz kabiliyeti kazandırmaktadır. Bozma kararları ise yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararlarının kesinleşmesine engel olmaktadır.

Sayın çoğunluğun (A) sayılı iade düşüncesi ise sadece bir tespitten ibarettir.

Beraat ve düşme gibi sanık aleyhine hukuki sonuç doğurmayan yerel mahkeme kararları bakımından hukuki değerden yoksun olduğundan bahisle iade kararı verilmesi pekala mümkündür. Ancak hukuki değerden yoksun olsa da sanık aleyhine sonuç doğurucu nitelikteki mahkumiyet kararlarının mutlaka bozma kararıyla ortadan kaldırılması zorunludur. Aksi halde hükümlü aleyhine mükerrer infazlara dahi sebep olunabilir.

Bu sebeple hukuki değerden yoksun olan 2011 ve 2012 takvim yıllarındaki sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ortadan kaldırılmasın: teminen bozulması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun iade görüşüne katılmıyorum 01.06.2022
Yargıtay — Esas No: 2017/5040, Karar No: 2018/3234, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/5040 E.  ,  2018/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/03/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının saldırıya uğradığınının tespiti ile davalının kınanması ve kınama kararının yayınlanmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile davalının kınanmasına ve kınama kararının yerel gazetede ilanına dair verilen 29/03/2017 günlü karara karşı davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulüne ve ilk derece mahkemesi olan ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/163-2017/174 sayılı ve 29/03/2017 tarihli kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalının kınanmasına ve kınama kararının ayrıca yayınlanmasına yer olmadığına dair verilen 05/10/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Toplum Sağlığı Merkezinde hekim olarak görev yaptığını, Verem Savaş Dispanserinde hekim olarak görev yapan davalının Hamle Gazetesi’nde yazdığı 12/07/2013 tarihli “Kamudaki Ejderha”, 24/04/2014 tarihli “Yaşasın Kötülük”, 30/10/2014 tarihli “Kamusal Alanda Şemsiye”, 11/12/2014 tarihli “Haklar Konusunda Çok İnsaniler”, 16/01/2015 tarihli “Meşgulsün Ama Neyle”, 27/02/2015 tarihli “Kamusal Alanda Bozacının Şahidi Şıracı” başlıklı köşe yazılarıyla müvekkilinin kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek, basın yoluyla kişilik haklarının saldırıya uğradığının tespiti ile davalının kınanması ve kınama kararının yayınlanması istemlerinde bulunmuştur.

Davalı vekili; müvekkilinin köşe yazılarında kamuda yaşanan sıkıntıları ve kendi hakkındaki idari soruşturmanın süreçlerini aktardığını, yazıların hiçbirinde davacının adının geçmediğini, mobing konusunda farkındalık oluşturmak için yazılan yazıların ifade ve basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının yazdığı köşe yazılarında kurum içerisindeki aksaklıkları ifade ederken, yasal yollardan hakkını aramış ve işlem sonuçlanmış olmasına rağmen, hak arama özgürlüğünü aşar şekilde kamuoyunu ilgilendirmeyen, haber ve tenkit sınırları dışında davacıyı hedef gösterdiği, sistematik olarak yazı yazıldığı, basın ve hak arama özgürlüğünün aşıldığı, yazıların davacıyı rencide edici mahiyette olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığının kabulü ile saldırı nedeniyle davalının ./..

kınanmasına, kınama kararının Muğla’da yayınlanan yerel gazetede ilanına karar verilmiştir.