muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8719, Karar No: 2018/955, Tarih: 06.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8719 E.  ,  2018/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13487, Karar No: 2019/4478, Tarih: 26.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13487 E.  ,  2019/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar, davalılar Orman Yönetimi, dahili davalılar Hazine ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dosya kapsamındaki 28.10.2015 tarihli fen bilirkişisi raporu ve ekindeki krokide "B" ve "D" harfleriyle gösterilen bölümlerin 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B maddesi uygulama çalışmasıyla orman sınırları dışına çıkartıldıkları belirtildiğinden, "B" ve "D" harfleriyle gösterilen bölümlerle ilgili olarak Orman İdaresince açılmış "2/B maddesi uygulamasına itiraz davası" bulunup bulunmadığının araştırılarak, bulunması halinde bu bölümlerle ilgili dava dosyalarının bulundukları yerlerden getirtilmesi,

2- İstenilen belgelerin ve alınan cevabî yazıların ve varsa ekindeki belgelerin; bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek, yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeyecek ve dava ekonomisi ilkesine uygun düşecek şekilde ikmalinin sağlanması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 26/06/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4549, Karar No: 2016/9145, Tarih: 12.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/4549 E.  ,  2016/9145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 15/02/2016

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz isteminin reddine dair 15/02/2016 gün ve 2015/126 E. 2015/324 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18179, Karar No: 2013/21028, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/18179 E.  ,  2013/21028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline, borçlu olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, HMK 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, HMK 150/5.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 150. maddesinin 1.fıkrası gereğince, “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” Aynı maddenin 5. fıkrası gereğince de “İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır. ” hükmünü içermektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun "Hukuki Dinlenilme Hakkı" başlıklı 27. maddesine göre; "(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

(2) Bu hak;

a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını,

b) Açıklama ve ispat hakkını,

c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir. " hükmünü içermektedir.

Tarafların, oturuma yöntemince çağrıldığının kabul edilebilmesi için davetiyelerin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve 25.01.2012 tarih 28184 Resmi Gazete sayılı Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in öngördügü yöntemlere uygun bir biçimde taraflara tebliğ edilmesi gerekir.

b) Açıklama ve ispat hakkını,

c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir. " hükmünü içermektedir.

Tarafların, oturuma yöntemince çağrıldığının kabul edilebilmesi için davetiyelerin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve 25.01.2012 tarih 28184 Resmi Gazete sayılı Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in öngördügü yöntemlere uygun bir biçimde taraflara tebliğ edilmesi gerekir.

Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina hallerinde tebliğin yapılma yöntemini düzenleyen 7201 sayılı Yasa'nın 21.maddesinin 1.fıkrası gereğince "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." denilmektedir. (Ek fıkra: 11/1/2011-6099/5 md.) ile değişik 2. fıkrasında ise; " Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükmünü içermektedir.

25.01.2012 tarih 28184 Resmi Gazete sayılı Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in "Tebliğ mazbatasında bulunması gereken bilgiler ve tanzimi" başlıklı 35. maddesinde tebliğ mazbatasında nelerin bulunması gerektiği ayrıntılı bir şekilde açıklanmıştır. Maddenin "g" bendinde "Tebligatın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine yapılması durumunda buna ilişkin kaydı,"nın yer alması gerektiği belirtilmiştir. Yine 79. maddenin 2. fıkrasında "Bu Yönetmeliğe ekli örneklere göre bastırılacak evrakın beyaz renkte olması gerekir. Ancak, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemine göre düzenlenecek tebliğ zarfı açık mavi renkte bastırılır." denilmektedir. 16. maddenin 2. fıkrasında ise; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz. 79 uncu maddenin ikinci fıkrasına göre renkli bastırılan tebligat zarfında, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhata yer verilir." hükmünü içermektedir.

Anılan Yönetmeliğin 30. maddesinin 1. fıkrasında; "Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir." denilmektedir.

Anlaşılacağı üzere; 7201 sayılı Tebligat Kanunu 21/2 maddesine göre, bir kişinin adres kayıt sisteminde kayıtlı adresine tebigat çıkartılabilmesi için, teligatı çıkaran merci tarafından, ilgili tebligatın, açık mavi renkte ve adresin, adres kayıt sisteminde kayıtlı adres olduğunu gösterir meşruhatlı olması gerekir. Aksi takdirde tebliğ memurunun 7201 sayılı Tebligat Kanunu 21/1 maddesine göre tebligatı yapması gerekir. 21/1 maddesine göre tebliğ yapıldığı durumda, "...adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir." hükmünün yerine getirilmesi gerekir. 21/2 maddesine göre tebligat yapılması durumunda ise böyle bir zorunluluk yoktur.

Somut olayda, mahkemece, duruşma gün ve saatinin davacıya tebliğine yönelik davetiyenin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'un 21/2 maddesine göre tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatasına meşruhat yazılmadığı, buna rağmen tebligat memurunca 21/2 maddesi gereğince işlem yapıldığı,adreste bulunmama halinde, keyfiyetin, davacıya haber verilmesini sağlayacak, mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilmediği, dolaysıyla, davacıya yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, yöntemince duruşmaya çağrılmayan davacının davasını takip etmediği gerekçesiyle HMK 150/5 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1623, Karar No: 2017/241, Tarih: 18.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1623 E.  ,  2017/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinin iddia olunması, yapılan incelemede, 2007 takvim yılında üç ayrı mükellef tarafından gerçek bir mal hizmet alımına dayanmayan 138 adet sahte faturayı ilgili dönemlerde KDV indirimine konu ettiğinin belirtilmesi, sanık tarafından ödemelere ilişkin ticari teamüllere uygun ispat edici herhangi bir belgenin ibraz edilmemesi, suça konu faturalardan 113 adet faturanın ...... isimli mükellef tarafından düzenlenmesi, UYAP üzerinden yapılan araştırmada, adı geçen mükellef hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, yargılama sonucunda 2005, 2006 ve 2007 takvim yılları için ayrı ayrı verilen mahkumiyet kararlarının Yargıtay ..... Dairesinin ...... Esas-Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin varlığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9897, Karar No: 2012/2973, Tarih: 28.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/9897 E.  ,  2012/2973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2010

Dava, davacının iş sözleşmesinin feshinin geçersiz olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın  davalı olarak gösterilen .. Hastanesinin  gerçek ve tüzel kişiliği olmadığından bahisle taraf ehliyetine sahip olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davacının SGK internet sitesinden alınan hizmet cetveline göre  ... Hizmetleri AŞ  işçisi olduğu dosya içeriği ile sabittir. Davacının çalıştığı Yaşam Hastanesi işyeri davalı şirkete ait olduğuna göre davacının temsilde yanıldığı, açıktır. Bu durumda davacıya 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesi uyarınca taraf değişikliği hakkı olduğu hatırlatılarak; davasını anılan şirkete yöneltmesi halinde yargılanmaya devam edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu yön dikkate alınmadan, davalı olarak gösterilen Yaşam Hastanesinin tüzel kişiliğinin bulunmadığı ve taraf ehliyetine sahip olmadığı belirtilerek davanın reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece  yapılacak iş, usulüne uygun taraf teşkili yapılarak davacının dosyada mevcut delil listesinde bildirilmiş olan delillerini ve bu iddiaya yönelik olarak davalının da savunma ve delillerini toplamak, bundan sonra tüm deliller bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra davanın esası hakkında karar vermekten ibarettir.

Belirtilen nedenlerle Mahkemece oluşturulmuş hüküm usul ve yasaya aykırı bulunmuş ve bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine 28.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5300, Karar No: 2021/5384, Tarih: 13.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5300 E.  ,  2021/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13/04/2021 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer tarafların yokluklarında duruşmaya başlanarak, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesi doğru olduğu gibi üzerindeki fındık ağaçlarına ise kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak

ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3. bendinde yazılı (idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı yasanın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda) kelimelerinin ve rakamlarınım çıkarılmasına, yerine (derhal ödenmesine, bu hususta) kelimelerinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. fıkrasında yazılı (karar tarihi olan 25.06.2019) kelime ve rakamının çıkarılmasına, yerine (Dairemiz karar)kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulu ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ...'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13756, Karar No: 2018/2598, Tarih: 19.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13756 E.  ,  2018/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden haksız şekilde kayıp-kaçak vb. bedeli adı altında bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek, şimdilik 100.00.-TL davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı, 16/02/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 4.960. 00 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tahsil edilen bedellerin yasal olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.