muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13986, Karar No: 2014/19709, Tarih: 13.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13986 E.  ,  2014/19709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2014

NUMARASI : 2014/300-2014/284

Davacı, idari para cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, idari yargının görev alanına girmesi nedeniyle mahkemenin görevsizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 04/11/2013 tarih 105877/AİR/09 sayılı teftiş raporuna istinaden şirket aleyhine 6183 sayılı Kanun gereğince, 16/04/2014 tarih 5.843,683 sayı 2014/049845 takip, 5.843.251 sayı 2014/049844 takip, 5.835.111 sayı 2014/049836 takip, 5.835.005 sayı 2014/049835 takip, 5.834.874 sayı 2014/049834 takip numaralarıyla çıkartılan idari para cezası borcunun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yargı yolu yanlışlığı nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yargı yolunun saptanması hususunda toplanmaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 80/5.maddesine göre “Kurumun, süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç diğer maddeleri uygulanır. Kurum, 6183 sayılı Yasa'nın uygulanmasında Maliye Bakanlığı, diğer kamu kurum ve kuruluşları ve mercilere verilen yetkileri kullanır.” denilmektedir. 5510 sayılı Yasa'nın mükerrer 88/16. maddesinde de; “Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç, diğer maddeleri uygulanır. Kurum, 6183 sayılı Kanunun uygulanmasında Maliye Bakanlığı ile diğer kamu kurum ve kuruluşları ve mercilere verilen yetkileri kullanır.” denilmiştir. 6183 sayılı Yasa'nın 58/1.maddesine göre ise, “ Kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahıs,böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde alacaklı tahsil dairesine ait itiraz işlerine bakan vergi itiraz komisyonu (İş Mahkemesi) nezdinde itirazda bulunabilir.” hükmünü amirdir.

İdari para cezalarına ilişkin olarak 506 sayılı Yasa’nın 140. maddesindeki düzenlemede “İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenir veya aynı süre içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idarî para cezası kesinleşir. Mahkemeye başvurulması cezanın takip ve tahsilini durdurmaz. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenmeyen idarî para cezaları, bu Kanunun 80 inci maddesi hükmü gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir. İdarî para cezalarının, Kuruma itiraz ve yargı yoluna başvurulmaksızın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde ödenmesi halinde, bunun dörtte üçü tahsil edilir. Peşin ödeme, idarî para cezalarına karşı Kuruma itiraz etme veya yargı yoluna başvurma hakkını etkilemez. Ancak, Kurumca itirazın reddedilmesi veya mahkemece Kurum lehine karar verilmesi halinde, daha önce tahsil edilmemiş olan dörtte birlik ceza tutarı, 80 inci madde hükmü de dikkate alınarak tahsil edilir” denilmektedir. Yine 5510 sayılı Yasa'nın mükerrer 102. maddesinde de; “İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir. İdarî para cezalarının, Kuruma itiraz edilmeden veya yargı yoluna başvurulmadan önce tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde peşin ödenmesi halinde, bunun dörtte üçü tahsil edilir. Peşin ödeme idari para cezasına karşı yargı yoluna başvurma hakkını etkilemez. (İptal üçüncü cümle: Anayasa Mahkemesi’nin 28/11/2013 tarihli ve E.: 2013/40, K.: 2013/139 sayılı Kararı ile.) (…)

Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmaz. Tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde ödenmeyen idari para cezaları, 89 uncu madde hükmü gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir.” denilmiştir.

Bu düzenlemeler karşısında İdari para cezalarının tahsili için davalı Kurumca 6183 sayılı Yasa gereğince çıkarılan ödeme emrinin iptali için açılacak davaların İş Mahkemesinde görüleceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, davacıya çıkartılan idari para cezası konulu ödeme emirlerinin 6183 sayılı Kanun'a göre çıkartıldığı; bu durumda davaya İş Mahkemesince bakılması gerektiği açıktır.

Bu düzenlemeler karşısında İdari para cezalarının tahsili için davalı Kurumca 6183 sayılı Yasa gereğince çıkarılan ödeme emrinin iptali için açılacak davaların İş Mahkemesinde görüleceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, davacıya çıkartılan idari para cezası konulu ödeme emirlerinin 6183 sayılı Kanun'a göre çıkartıldığı; bu durumda davaya İş Mahkemesince bakılması gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ve yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurulmadan işin esasına girilerek uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ayrıca; 11 Eylül 2014 gün ve 29116 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanun'a Geçici 60. madde eklenerek, bu maddede belirtilen ve 2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği halde ödenmemiş Kurum alacaklarına yapılandırma imkanı getirilmiştir.

Yapılacak iş, davacının 6552 sayılı Kanun uyarınca yapılandırmadan yararlanıp yararlanmadığının davalı Kurumdan sorulması, başvurusu varsa buna ilişkin evrakların getirtilmesi, davacının henüz başvurusu yoksa başvuruda bulunup bulunmayacağının davacıya sorulması, bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların bu maddede belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamalarının şart koşulduğunun gözönünde tutulması, Kanunda yazılı sürenin sonuna kadar beklenilmesi, davacının davadan vazgeçmesi halinde davanın bu nedenle reddine karar verilmesi, aksi halde işin esasına girilerek bir karar verilmesinden ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 13.10.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1261, Karar No: 2018/9217, Tarih: 21.11.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/1261 E.  ,  2018/9217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Doğum tarihi 20/06/1996 olan mağdurun 20/02/2014 tarihli 1. celsede şikayetinin olmadığını, vekilinin ise aynı celsede alınan beyanında şikayet hakkının mağdurda olması nedeniyle şikayetçi olmadığını ancak katılma talebinin olduğunu ifade etmesi karşısında katılma talebinin reddine karar verildiği, vekilinin hükmü temyiz etmesi üzerine ek karar ile bu talebin reddedildiği, ardından mağdur vekilinin red kararını da temyiz ettiği anlaşılmakla, dava konusu somut olayda şikayet ve katılma hakkının mağdur asilde olduğu ve beyanlarının vekili ile çelişmesi halinde şikayetçi olmayan mağdurun iradesine üstünlük tanınacağı cihetiyle hükmü temyiz hakkı bulunmayan mağdur vekilinin temyiz isteminin reddine dair 20/10/2014 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan mağdur vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 21/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20546, Karar No: 2014/8014, Tarih: 24.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20546 E.  ,  2014/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2007/186-2013/254

Hazine ile K.. B.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.04.2013 gün ve 186/254 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, Hazine'ye ait bulunan 598 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 5336 sayılı Yasa'nın 4/4 maddesi uyarınca Bakanlar Kurulu'nun 2005/ 9893 sayılı kararı ile yenileme sahası içinde kaldığından tapusunun iptali ile davalı K.. B.. adına tescil edildiğini, taşınmazın devir öncesinde Kültür Bakanlığı'na tahsis edilmiş olması nedeniyle 5366 sayılı Yasa'nın 30. maddesine göre devirden önce Kültür Bakanlığı'nın muvafakati alınmadığı gibi Yasa'nın aradığı koşulların da yerine getirilmediğini açıklayarak davalı Belediye Başkanlığı üzerindeki kaydın iptali ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Karaman Belediye Başkanlığı vekili, 5336 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden sonra davalı Belediye Belediye Başkanlığı'nca yenileme bölgesi olarak belirlenen yerlerin Bakanlar Kurulu'nun 19.12.2005 tarih ve 2005/9893 sayılı kararı ile yenileme alanı olarak ilan edildiğini, dava konusu taşınmazın yenileme alanı olarak belirlenen Topucak Mahallesi yenileme alanı içinde kaldığını, 53336 sayılı Yasa'nın 4. maddesinin 4. fıkrasında yenileme alanı içinde kalan Hazine'ye ait taşınmazların başkaca bir işleme gerek kalmaksızın projeyi yürüten idareye bedelsiz olarak devrinin öngörüldüğünü bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmaz Bakanlar Kurulu kararıyla ilan edilen yenileme sahası içinde kalmakta olup idari tasarruf iptal edilmediğinden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamalar ile yargılama sırasındaki beyanlara göre dava; Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan taşınmazın tapu kaydının iptali ile özel mülkiyete konu olabilecek biçimde Hazine adına iptal ve tescile karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamalar ile yargılama sırasındaki beyanlara göre dava; Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan taşınmazın tapu kaydının iptali ile özel mülkiyete konu olabilecek biçimde Hazine adına iptal ve tescile karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz, davacı Hazine adına kayıtlı iken 04.05.2007 tarihinde 5366 sayılı Yasa gereğince bedelsiz olarak davalı K.. B.. adına tescil edilmiştir. Dosya kapsamı ve davalı Belediye Başkanlığı'nın savunmasından 05.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5366 sayılı Yıpranan Tarihi ve Kültürel Taşınmaz Varlıkların Yenilenerek Korunması ve Yaşatılarak Kullanılması Hakkında Kanun'un2. maddesi gereğince Belediye Meclisi tarafından yenileme alanı olarak belirlendiği ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın teklifi sonucunda projenin, Bakanlar Kurulu'nun 19.12.2005 tarih 2005/9893 nolu kararı ile uygulanmasına karar verildiği iddia edilmişse de, dosyada bulunan uygulama projesinin dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığı mahallinde keşif yapılıp teknik bilirkişi vasıtası ile zemine uygulama yapılmak suretiyle belirlenmemiştir.

Bu halde Mahkemece, davalı Belediye Başkanlığı tarafından 5366 sayılı Yasa'nın 2. maddesine göre yenileme alanı olarak belirlenen ve Bakanlar Kurulu kararı ile uygulanmasına karar verilen projeye ait belge, plan ve haritanın teknik bilirkişi vasıtası ile zemine uygulanması, taşınmazın uygulama projesinin kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde, 5366 sayılı Yasa'nın 5793 sayılı Yasa'nın 45. maddesi ile değişik 4 maddesinin 4. fıkrası gereğince Hazine'ye ait bulunan taşınmazlar Bakanlar Kurulu kararı ile projeyi yürüten Belediye Başkanlığı'na bedelsiz olarak devredileceğinden davanın şimdiki gibi kabulüne, aksi halde davanın reddine karar vermek gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24.04.2014 tarihinde oybirliyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1899, Karar No: 2021/2292, Tarih: 08.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1899 E.  ,  2021/2292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.10.2010 tarihli, 2010/3645 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek suçtan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2- 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

"2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden suç tarihinin en son düzenlenen fatura olması nedeniyle en aleyhe kabulle “31.12.2007” olduğu; 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden ise, faturaların 2007 yılı Aralık ayı Gelir vergisi beyannamesinde kullanılması nedeniyle, suç tarihinin “16.03.2008” olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK‟nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

3- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

a) Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.10.2010 tarihli, 2010/3645 Esas sayılı iddianamesi ile vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak, sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından dava açıldığı, “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği, zamanaşımı süreleri de dikkate alınarak, ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanıkların sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemleri sabit görüldükten sonra hüküm kısmında hangi suçtan hüküm kurulduğu belirtilmeksizin “Vergi Usul Kanunu’na muhalefet” suçundan hüküm kurulması,

b) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden suç tarihinin en son düzenlenen fatura olması nedeniyle en aleyhe kabulle “31.12.2008”; 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden ise,

faturaların 2008 yılı Aralık ayı Gelir vergisi beyannamesinde kullanılması nedeniyle, suç tarihinin “16.03.2009” olması nedeniyle, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesiyle değişik 213 sayılı VUK’nin 359/b maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 18 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 08.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5980, Karar No: 2021/6350, Tarih: 26.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5980 E.  ,  2021/6350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf istemlerinin esastan reddine dair kararı ile birlikte Mustakfakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/258 E. - 2018/1625 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/ 258 E.– 2018/ 1625 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, ... Mahallesi kapama armut bahçesi niteliğindeki niteliğindeki 1094 parsel ve kapama elma bahçesi 2765 ve 1096 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu 1094 ve 1096 parsel sayılı taşınmazların kısmen kamulaştırılmasına karar verildiği halde, tamamının tapu kaydının iptaline karar verilmiş olması,

2-Tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan bedelin üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına ve karar kesinleştikten sonra davalıya ödenmesine karar verilmiş olup, fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde faiz işletilmesi doğru olmadığı gibi;

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 nolu bendindeki “1094, 1096, 2765 parsel sayılı” kelimelerinin hükümden çıkarılarak yerine “2765 parsel sayılı taşınmazın tamamının, 1094 parsel sayılı taşınmazın 3010,44 m2'sinin, 1096 parsel sayılı taşınmazın 3111,99 m2'sinin” yazılmasına,

b)2 nolu bendinde geçen “karar tarihine kadar ”kelimelerinin çıkarılarak yerine “kararın kesinleşme tarihine kadar ” kelimelerinin yazılmasına,

c)Vekalet ücretine ilişkin (8) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.