muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17930, Karar No: 2018/4266, Tarih: 16.04.2018

Bu açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın olay tarihinde emekli maaşını çekmek üzere ATM'ye giden şikayetçiye yardım etme bahanesiyle banka kartını alıp ATM'ye sokarak şikayetçinin söylediği şifreyi girdiği, para çekme işlemini yaptıktan sonra ATM'den çıkan kartı şikayetçiye iade ederek hesapta yalnızca 30 TL olduğunu söylediği, şikayetçinin emekli maaşını henüz çekmediğini, hesapta para olması gerektiğini söylemesi üzerine ise şikayetçiyi bankaya yönlendirerek ATM'den çıkan 550 TL'yi alması şeklinde gerçekleşen eylemde suç vasfını TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasında düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması olarak belirleyen mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12614, Karar No: 2015/15218, Tarih: 26.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/12614 E.  ,  2015/15218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İlçesi ... Köyü 760, 764 ve 765 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ... mirasçıları ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davaya konu 764 parsel sayılı taşınmazın tamamı 5600 m² olup bunun 844,44 m²lik kısmına fiilen yol yapılarak el atılmış, geriye 4040,73 m² ve 714,83 m²'lik iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda 714.83 m²'lik küçük parçada belli bir değer kaybı olabileceği gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken bu konuda herhangi bir inceleme yapılmamış olması,

2-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra elatılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalarda, karar ve ilam harcının nispi olarak uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11508, Karar No: 2024/12001, Tarih: 18.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/11508 E.  ,  2024/12001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1245 E., 2021/855 K.

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.04.2021 tarihli ve 2020/1245 Esas, 2021/855 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.04.2021 tarihli ve 2020/1245 Esas, 2021/855 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1496, Karar No: 2018/15317, Tarih: 06.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/1496 E.  ,  2018/15317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL- TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'in dava konusu 3 nolu bağımsız bölümünü mirastan mal kaçırmak amacıyla ikinci eşi olan davalıya temlik ettiğini ileri sürerek tapu iptali-tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakan eşinin kanser hastalığına yakalandığını, hastalığı boyunca kendisine maddi-manevi destek olduğunu, çekişmeli taşınmazı da bedeli karşılığında satın aldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mirastan mal kaçırma amacıya muvazaalı biçimde yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Getirtilen kayıtlardan, dava konusu 67 parseldeki 3 nolu bağımsız bölümün mirasbırakan ... adına kayıtlı iken, 02.01.2013 tarihli vekaletnamesi ile vekil kıldığı ...tarafından 10.01.2013 tarihli resmi akitte davalı ...'e satıldığı; mirasbırakanın 18.01.2014 tarihinde ölümüyle, geride mirasçıları olarak ilk eşinden olma davacı çocukları ... ve ... ile ikinci eşi davalı ... ve ondan olma çocuğu ...'in kaldığı; eldeki davanın, mirasbırakanın ilk eşinden olma çocukları tarafından ikinci eşi Sebahat aleyhine açıldığı görülmektedir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olayda, yukarıda değinilen ilke ve olgular tüm dosya içeriği ve tanık anlatımları ile birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın mirastan mal kaçırma amacıyla temliki gerçekleştirdiği iddiasının sübuta ermediği sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabul edilmesi isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5695, Karar No: 2013/12752, Tarih: 08.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5695 E.  ,  2013/12752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK' nın 85/1, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma sonrası sanık müdafiine esas hakkında beyanda bulunması için süre verilerek duruşmanın talik edildiği 20/10/2010 tarihli ilk celseyle 30/11/2010 tarihli müteakip karar celsesi arasında, 40 gün gibi, sanık müdafinin esas hakkındaki beyanını yazılı olarak da hazırlayıp sunabileceği fazlasıyla yeterli bir süre bulunması ve mahkemenin mazeret talebini red gerekçesinde de belirtildiği üzere, sanık müdafinin, duruşma başlama saatinden sonra saat 10:33'te faksla gönderdiği, mesleki mazeretinin içeriğine dair somut bir gerekçe içermeyen ve ekinde ispat evrakı da bulunmayan 30/11/2010 tarihli mazeret dilekçesiyle yaptığı erteleme talebinin reddinde savunma hakkını kısıtlayan bir durum görülmemesi karşısında, tebliğnamedeki 1 no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, olay öncesinde ölenin motosikletine başka bir aracın çarptığına, sanığın olayda kusuru bulunmadığına, savunma haklarının kısıtlandığına ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma ilamında bozma gerekçesi yapıldığı ve mahkemece bozmaya uyulduğu belirtildiği halde, sanık hakkında, taksirli suçlarda uygulanma imkanı olmayan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması suretiyle hak yoksunluğuna hükmedilmiş olması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 5. bendinin tümüyle hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/05/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5029, Karar No: 2018/11736, Tarih: 05.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/5029 E.  ,  2018/11736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirket tarafından inşa edilen siteden 135.000,00 TL bedelle bir daire satın aldığını, tapu devrinin yapıldığını, teslim tarihinin 30.08. 2011 olarak kararlaştırıldığını, sözleşmede öngörülen 6 aylık sürenin de 29.02.2012 tarihinde dolmasına karşın teslimin gerçekleşmediğini, bu nedenle davalının satış bedelinin binde üçü oranında olmak üzere aylık 405,00 TL gecikme tazminatı ödemesi gerektiğini, davalı şirket ile arasında yapılan sözleşmenin eki mahiyetinde bulunan teknik şartnamede tüm bağımsız bölümlerin bulunduğu ana binanın içine dair tüm ince imalata yönelik malzeme kalemlerinin cinsinin ve markalarının açıkça belirtildiğini, ancak bir kısmının kalitesiz malzemelerden yapıldığını, ayrıca çocuk parkı, yüzme havuzu, otopark gibi site sakinlerinin ortak kullanıma tahsisli sosyal donatı alanları ile kameralı güvenlik sisteminin tamamlanmadığını tüm bu nedenlerle gayrimenkul satış sözleşmesinin 7. maddesinin 2. fıkrası gereğince dava tarihine kadar işlemiş 4.050,00 TL tutarında işlemiş gecikme bedeli ile dava tarihinden itibaren her ay için işleyecek olan 405,00 TL tutarındaki aylık gecikme bedelinin, sözleşme ekinde bulunan teknik şartnameye aykırı şekilde imal edilmesinden dolayı ayıplı imalattan kaynaklı 5.000,00 TL'lik maddi zararın, sözleşme konusu konutun bulunduğu sitedeki sosyal donatı alanlarının inşasının hala tamamlanmasından dolayı dava tarihi itibariyle meydana gelen 5.000,00 TL değer kaybının, her bir alacak kalemi bakımından dava tarihinden itibaren işleyecek olan kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş; bilahare talebini arttırmıştır.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.620,00 TL gecikme bedelinin dava tarihi 17.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,ayıplı imalattan dolayı açılan davada toplam 18.425,00 TL tazminatın 5.000,00 TL'sinin dava tarihi olan 17.01.2013 tarihinden itibaren, 13.425,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 26.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, taahhüt edilen çocuk parkı, yüzme havuzu, otopark gibi sosyal donatı alanlarının halen inşa edilmemesi nedeni ile değer kaybı talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, taahhüt edilen çocuk parkı, yüzme havuzu, otopark gibi sosyal donatı alanlarının halen inşa edilmemesi nedeni ile değer kaybı talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, davalı müteahhidin sözleşmede ve özellikle de projede olmayan sosyal donatı alanlarını imar mevzuatına aykırı olarak davacı onay verse de yapmasının mümkün olmadığı, projeye aykırı olan bu alanların yapılmamış olmasının yüklenicinin ayıplı işi olarak değerlendirilemeyeceği, projenin davacı incelenmesinden hile ile gizlendiği yönünde bir iddia da mevcut olmadığına göre davacının projeye aykırı olan sosyal alanlara yönelik değer kaybı istemesi de doğru görülmediği belirtilmiştir. Ne var ki; bilirkişi raporunda belirtildiği ve aynı projeye ilişkin olarak Dairemiz incelemesinden geçen ... 2. Tüketici Mahkemesi’nin 2013/475 Esas ve 2015/240 Karar sayılı dava dosyasında bulunan broşüründeki resimde görüldüğü üzere, broşürde havuz resmi bulunmakta olup, “yeşili doyasıya kucakladığınız sitenizde siz havuzda günün yorgunluğunu atarken çocuklarınız onlar için özel olarak tasarlanan oyun alanlarında özgürce çocukluklarının tadını çıkaracaklar” ibaresi yer almaktadır.

Dava tarihi itibari ile yürürlükte olan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır. Buna göre satıcı, sözleşmeden başka ayrıca ilan ve reklamlarda, broşür ve kataloglarda vaat ettiği hususlar yönünden de alıcı tüketiciye karşı sorumludur. O halde, mahkemece, davalının ilan ve reklamlarda, broşür ve kataloglarda vaat ettiği hususlar yönünden de davacıya karşı sorumlu olduğu gözetilerek ve bu yönde yapılacak araştırma sonucu hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile değer kaybı talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10055, Karar No: 2016/2731, Tarih: 03.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/10055 E.  ,  2016/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki gizli ayıp davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ' nin dava dışı şirkete inşa ettirdiği “Sıraevler” den bir bağımsız bölümü 28.08.2007 tarihinde teslim aldığını, konutun mantolama ve dış cephe boyasında hatalı imalatlar nedeniyle çatlamalar ve dökülmeler oluştuğunu ileri sürerek gizli ayıptan dolayı zarar ve ziyan bedeli olarak şimdilik 2.000.00.TL' nın, ıslah ile toplam 2.870.70.TL' nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalı, dava konusu dairenin eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulü ile 2.870.70.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, dava konusu dairenin eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulü ile 2.870.70.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava tarihi olan 08.10.2013 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’ nun 198. maddesinde (6098 sayılı TBK.’ nun 223. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının satın aldığı bağımsız bölümün 28.08.2007 tarihinde teslim edildiği ve davacının taşınmazda gizli ayıp bulunduğu yönünde 08.10.2013 tarihinde eldeki bu davayı açtığı dosya kapsamı ile sabittir.