muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3592, Karar No: 2024/7953, Tarih: 25.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/3592 E.  ,  2024/7953 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/16 E., 2024/6 K.

DAVA TARİHİ : 10.07.2012

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama neticesinde verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Mersin İli Akyaka Beldesi Merkez Mahallesi'nde 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5831 Sayılı Tapu Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (5831 Sayılı Kanun) 9. maddesi ile eklenen ek 8. maddesine istinaden yapılan kadastro sırasında, dava konusu 1184 ada 485 parsel sayılı 2.845,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hakkında düzenlenen tutanak, beyanlar hanesinde, taşınmaz üzerinde bulunan evlerin davacılara ait olduğu ve Anamur Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/487 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilerek Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir.

Davacılar tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davasında, imar ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan taşınmazın bölümünün adlarına tescili talep edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince ilk hükümle, davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı Hazine vekili ile davalı DSİ Genel Müdürlüğü tarafından temyiz talebinde bulunulması üzerine, Daire'nin 18.03.2010 tarihli kararı ile, "çekişmeli taşınmazın bitişiğinde Aksaz Deresi bulunduğundan DSİ Şube Müdürlüğünden ıslah çalışması yapılıp yapılmadığının sorulması, komşu parsel tutanakları ile varsa dayanağı kayıt ve belgelerin getirtilmesi, çifte tapuya sebebiyet verilmemesi için tapuda kayıtlı olup olmadığının sorulması, zilyetliğin başlangıç ve sürdürülüş şeklinde hakkında hava fotoğrafları ve topoğrafik haritalardan yararlanılması" gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda bu defa, davanın reddine, hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda kırmızı renk ile boyalı 2.846,604 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 18.11.2014 tarihli ve 2014/8860 Esas. 2014/13295 Karar sayılı ilamı ile, ''Dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan ve hakkında tutanak düzenlenmeyen taşınmaz bölümüne ilişkin olarak açılmışsa da çekişmeli taşınmaz hakkında hüküm gününden sonra kadastro tutanağının düzenlendiği ve davalı olduğundan malik hanesinin Kadastro Mahkemesince belirlenmesi için tutanağın Kadastro Mahkemesine gönderildiği anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca, Kadastro Mahkemesinin görevi tutanağın düzenlenmesi ile başlar. Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin olup, re'sen gözetilmesi gerekir. Hal böyle olunca; mahkemece dosyanın Kadastro Mahkemesine aktarılması ve ihtilafın Kadastro Mahkemesince çözümlenmesi gerekir...'' gerekçesi ile bozulmuştur.

Kadastro Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucunda, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi ve yollama gereği 14. maddesinde belirtilen kişilere tapusuz taşınmazın imar ve ihyasına dayalı mülkiyetinin kazanılması imkanını veren şartların incelenmesine yönelik mahallinde 09.11.2023 tarihinde keşif yapıldığı, mahalli bilirkişi ve tanıkların dinlendiği, dava konusu yerin davacılar tarafından kullanıldığının anlaşıldığı, keşif sonrasında bilirkişi raporunun sunulduğu; sunulan 23.01.2024 havale tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın orman, mera, otlak, yaylak, kışlak gibi kamu malları ile ilgisinin olmadığı, ziraat bilirkişileri tarafından verilen raporda taşınmazın yöresel ürünlerin yetiştirileceği toprak yapısına sahip, kimyasal, fiziksel ve biyolojik özellikleri sürekli üretim sağlayacak şekilde tarımda kullanılmaya elverişli yapıda olduğu, jeodezi bilirkişisi tarından verilen raporda; 1986 yıllarına ait hava fotoğraflarında dava konusu parsel üzerinde herhangi bir teraslama, set ve erozyonu önleyici bir işlem yapılmadığı, parsel üzerinde çalılık, taşlık ve ağaçlıkların olduğu boş arazi olarak göründüğü, tarımsal faaliyetin yapıldığına dair emarelerin görünmediği, temizleme çalışmalarının devam ettiği, herhangi bir imar ihya işleminin yapılmadığı, 2009 yılına ait hava fotoğraflarında parsel üzerinde 3 adet ev göründüğü, herhangi bir teraslama, set ve erozyonu önleyici bir işlem yapılmadığı, parsel üzerinde çalılık, taşlık ve ağaçlıkların tamamen temizlenmiş olduğu, bir kısmında seralar ile tarımsal faaliyet yapıldığı ayrıca muhtelif ağaçların görüldüğü, imar ihya çalışmalarına başlandığı büyük ölçüde bitirildiğinin görüldüğü, dava konusu yerin imar planı içerisinde kaldığı, imar planının 19.06.1995 tarihinde onaylandığı, imar planı dikkate alındığında dava konusu parselde 1970-1974-1977 ve 1986 tarihlerinde davaya konu parselin imar ihyasının tamamlanmadığının anlaşıldığı bu haliyle dava tarihinden geriye dönük imar ihya edilmiş taşınmaz üzerinde 20 yıllık zilyetlik süresinin tamamlanmadığı ve davacılar yönünden Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerindeki şartların gerçekleşmediği gerekçeleri ile davanın reddine, dava konusu Mersin İli, Bozyazı İlçesi, Akyaka Merkez Mahallesi 485 ada 1184 parsel sayılı taşınmazın 2.845,74 m2 miktarı ve tarla vasfıyla ... adına tespit ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece, davalılar Hazine, ..., ... ve 12.03.2024 tarihli hükmün tamamlanması başlıklı ek karar ile ... lehine ayrı ayrı 4.000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiş ise de, davanın aynı sebepten reddine karar verilmiş olması karşısında karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 3 üncü maddesi gereğince ret sebebi ortak davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hataya düşülerek her bir davalı lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri doğru olmamıştır.

Bu nedenle, davalı ... lehine vekalet ücreti verilmesi hakkındaki 12.03.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Yine, davalılar, Hazine, ... ve ... lehine verilen vekalet ücretleri yönünden; 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının 6, 7 ve 8. fıkralarının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, davacılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile, 12.03.2014 tarihli Ek Kararın KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 7. ve 8. fıkralarının hükümden çıkarılmasına, hükmün 6. fıkrasında yer alan ''Davalı ......'' ibaresinden sonra gelmek üzere, ''davalı ..., davalı ... ve davalı ...'' ibarelerinin eklenmesine, 6. fıkrada yer alan ''..davalı ... Hazinesine verilmesine'' ibaresinin çıkarılarak yerine '' davalılara verilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7454, Karar No: 2019/2061, Tarih: 23.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/7454 E.  ,  2019/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süresi çıkarıldığında TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımın, süreç içinde gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde bulunmakla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak; yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta anılan Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan TCK’nın 66/1-e ile CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20531, Karar No: 2024/11997, Tarih: 18.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/20531 E.  ,  2024/11997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/212E., 2023/206K.

SUÇLAR : Yağma, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü.

1- Katılan sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçesine yönelik olmayan beraat hükmünü temyiz etmekte sanığın hukuki yararı bulunmadığından müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

2- Katılan sanık ... ve mağdur sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin katılan sanık ... vekili ile mağdur Sanık ... ve katılan sanık ... müdafii tarafından temyizi nedeniyle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3- Katılan sanık ... ve mağdur sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan beraat hükümlerinin katılan sanık ... vekili tarafından; Katılan sanık ... ve mağdur sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin katılan sanık ... vekili ile mağdur sanık ... ve katılan sanık ... müdafii tarafından temyizi nedeniyle yapılan incelemede;

a. Katılan sanık ...'ün ikamet ettiği ... ili Karacasu ilçesi ... Mahallesi ... ... Paşa Caddesi No:63 sayılı ... Apartmanı'na gelerek 18.07.2015 tarihinde saat 01.00 sıralarında apartmana gittiği ve apartmanın kapısından içeriye girdiği, içeride katılan sanık ... ve mağdur sanık ...'ün olduğunu fark etmesi üzerine cep telefonuyla hemen oğlu olan ...'ü arayarak ...'e eve gelmesini söyleyip cep telefonunu kapattığı ve apartmanın içerisinden apartmanın bahçesine çıktığı, apartmanın bahçesinde iken katılan sanık ...'ün, yumruğuyla katılan sanık ...'ün başına vurduğu, katılan sanık ...'ün de yere düştüğü, yerde iken katılan sanık ... ve mağdur sanık ...'ün, katılan sanık ...'e yumruk ve tekmelerle vurdukları ve darp esnasında katılan sanık ...'ün başının apartmanın bahçe duvarındaki demir korkuluklara çarptığı, katılan sanık ...'ün katılan sanık ...'ün başkalarını aramasını engellemek amacıyla katılan sanık ...'ün telefonunu aldığının mahkemece maddi vaka olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Yağma suçunun gerçekleşmesi için bilerek ve isteyerek başkasına ait taşınır malın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148. maddesinde sayılan değerlere yönelen, cebir veya tehditle alınması şeklindeki genel kastın yanında ayrıca "faydalanmak amacıyla" yani "saik" veya diğer bir deyimle "özel kast" ile alınmasınında istenmesi gerekir. Yağmanın kanuni tanımında, kanun metninde manevi unsur olarak faydalanma maksadına yer verilmemekle birlikte suçla korunan hukuki değerden ve suçun ratio legis’inden hareket edildiğinde, yağma suçunda malın faydalanma maksadıyla alınması gerektiği ortaya çıkmaktadır. Ayrıca mala zarar verme gibi diğer suçlarda ayrım bakımından da bu maksadın aranması gerekir. Diğer taraftan hırsızlık suçu yağmanın bir unsuru olduğuna göre hırsızlık suçunun haksızlık unsurlarını yağma bakımından da gerçekleşmesi gerekir. Ceza Genel Kurulunun 05.02.2013 gün ve 2012/6-1290 E, 2013/35 K; 12.02.2013 tarih ve 2012/6–1143 E, 2013/47 K; 05.07.2013 gün ve 1548-346 E-K sayılı; 25.02.2014 gün ve 678-98 E-K sayılı; 20.05.2014 gün ve 617-271 E-K sayılı; 18.11.2014 gün ve 810-501 E-K sayılı; 29.03.2016 tarih ve 2015/13-280 E, 2016/147 K; 26.01.2016 tarihli, 2015/6-709 E, 2016/33 K sayılı, kararları da aynı yöndedir ve özetle yağmada "faydalanma kastının" bir unsur olarak aranması gerektiği sonucuna ulaşmıştır.

Hırsızlık suçu açısından aranan faydalanmak maksadının burada da bulunması gerekir. Hırsızlık suçundan farklı olarak, kast aynı zamanda cebir veya tehdit kullanmaya da yönelik olmalıdır.

Yargıtayın yerleşik içtihatlarıda bu yöndedir. Mesela 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun döneminde 6. Ceza Dairesinin 1982/923 E. 1982/8767 K. sayılı ilamlarında; “...yağma suçunun oluşması için failin zorla aldığı malı sahiplenme veya ondan yararlanma iradesini taşıması gerekir...” şeklinde açıkça göstermiştir.

CGK 1999/7 E,1999/20 K sayılı ilamında özetle; menkul malın faydalanmak kastı ile cebir, şiddet kullanılıp alınmasıyla bu suç oluşur denmiştir.

CGK 26/11/2002 tarih ve 2002/271 E, 2002/404 K sayılı ilamlarında yağma suçunun unsurlarını malın “taşınır mal olması”, “mal sahibinin rızasının bulunmaması (cebir, tehdit)”, “malın alınması “ ve “faydalanma kastının varlığını “ yağma suçunun ögeleri olarak belirtmiştir.

CGK 2015/709 E. 2016/33;"... Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır..."

CGK 2015/709 E. 2016/33;"... Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır..."

Mesela; Dairemizin 2015/1001 E, 2015/40834 K sayılı kararında, ''sanık M.'nin işvereni olduğu katılan M. ve onun kardeşi katılan K.'ye, daha önceki bir tarihte 250 TL borç para verdiğinin sabit olduğu, ancak belli bir vadeye bağlanmayan borcunu da ödemeyen katılan M.'nin, çevreye olan borçları hususunda doğruyu söylememesi nedeniyle sanık ile arasının açıldığı, olay günü de bir mazeret göstermeden işyerine gelmeyen katılana kendi cep telefonundan ulaşamayan sanık M.'nin, önce katılan K. ile buluştuğu, K.'nin de ağabeyi olan M.'nin evde olabileceğini söylemesi üzerine birlikte katılanların evlerine doğru yürüdükleri sırada, K.'nin cep telefonundan gizlice mesaj çekip katılan M.'yi uyardığını gören sanık M.'nin, katılan K.'nin elinden telefonu çekip aldığı, katılan telefonunu geri istemesine karşın vermediği, sanığın kendi numarasını görüp açmayan M.'yi kardeşi K.'nin telefonundan arayıp ona ulaşmak istediği, K.'e ait olan telefonla arayan sanığın katılan M.'ye ulaştığı, daha sonra şikayet üzerine yakalanan sanığın telefonu çalışanları aracılığıyla kolluk kuvvetlerine teslim ettiği olayda, olay anındaki tüm koşullar ile sanığın sarf ettiği sözcükler ve/veya hareketler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, suç tarihinden önce ekonomik olarak geliri bulunan ve sabıkasız olan sanığın yanında ücretli çalıştırdığı katılan M.'nin kardeşi olan mağduru hiçbir şey söylemeden mesaj çekmesini engellemek ve katılan M.'ye ulaşmak için elindeki telefonu çekip almak eylemlerinin, yağma kastı ile yapıldığını gösteren deliller karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, suçun hukuki vasfında yanılgı ile yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde uygulama yapılması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiş, aynı doğrultuda CGK 2015/6-709 E, 2016/33 K sayılı kararında ise ".... Sanık Y.A. hakkında yağma ve silahla tehdit suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda silahla tehdit suçundan yağma suçunun unsuru olduğu gerekçesiyle hüküm kurulmasına yer olmadığına, yağma suçundan ise 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-d, 168/1-3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, D. Ağır Ceza Mahkemesince verilen.... hükmün Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince ... onanmasına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise ...Sanığın telefonunun arama listelerini kontrol ederek mağdurenin telefonda görüştüğü numaraları tespit etmek amacıyla aldığı sabittir. Olayın bu oluş şekline, taraflar arasındaki ilişkiye göre, telefonu satmak ya da kullanmak maksadıyla aldığını kabul etmek mümkün değildir. Dolayısıyla yağma suçunun manevi unsuru oluşmamıştır Sanığın eylemini mevcut haliyle konut dokunulmazlığını ihlal, silahla tehdit ve silahla kasten yaralama suçu olarak değerlendirilmesi yerine yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmü usul ve yasaya aykırıdır" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur. ....

19.02.2010 günü mağdurenin evine giden sanığın, mağdurenin kapıyı açması üzerine içeriye girdiği, mağdureye “evde kim var lan orospu, öldüreceğim seni” dedikten sonra silahını çıkarıp mağdureye doğrulttuğu, silahın kabzasıyla vurduğu, mağdurenin elinde bulunan cep telefonunu alarak açmaya çalıştığı sırada mağdurenin evden kaçarak olayı polise bildirdiği ...

GSM şirketleriyle yapılan yazışmalardan, mağdureye ait telefonun olay tarihinden mağdureye iade edildiği tarihe kadar kullanılmadığının anlaşıldığı... ....

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır.

765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda “gasp” olarak adlandırılan yağma, esasında cebir veya tehdit kullanmak suretiyle yapılan hırsızlıktan ibarettir. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup, ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır...

765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda “gasp” olarak adlandırılan yağma, esasında cebir veya tehdit kullanmak suretiyle yapılan hırsızlıktan ibarettir. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup, ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır...

Sanığın olay tarihinde, iki yıldır birlikte olduğu mağdurenin başka bir kişiyle ilişkisi olduğunu düşünerek evine gidip yanında bulunan silahı mağdureye doğrultarak tehdit ettiği, silahın kabzasıyla mağdureye vurduğu, mağdurenin elinde bulunan telefonu arama kayıtlarına bakmak amacıyla zorla aldıktan yaklaşık 20 gün sonra iade ettiği olayda, olay yerine gelen sanığın mağdureye “evde kim var orospu” demesi, telefonu arama kayıtlarına bakmak için alması, kullanmadan mağdureye iade etmesi gözetildiğinde, ekonomik durumu iyi olan ve yaklaşık bir yıldır mağdureyle birlikte olan sanığın, mağdurenin başka bir kişiyle ilişkisi olup olmadığını öğrenmek için telefonunu aldığı anlaşılmakta olup sanığın faydalanmak amacıyla telefonu aldığı sabit olmadığından, üzerine atılı yağma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı, ancak sanığın mağdura karşı gerçekleştirdiği eylemlerin silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarını oluşturabileceğinin kabulü gerekmektedir.... Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE... Yargıtay 6. Ceza Dairesinin... onama kararının KALDIRILMASINA... D....Ağır Ceza Mahkemesinin ... hükmünün, sanığa atılı eylemin nitelendirilmesinde hataya düşülmesi isabetsizliğinden ....BOZULMASINA...” şeklinde karar vermiştir.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin faydalanma kastına dair benzer nitelikteki kararları da göz önünde bulundurulduğunda, katılan ...'ün, sanıklar ... ve ... amcası olduğu, miras anlaşmazlığı nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, suç tarihinde katılan sanık ...'ün, Karacasu ilçe merkezindeki kahvehanede bulunduğu esnada, katılan sanık ... ve mağdur sanık ...'ün araçla birçok kez kahvehanenin önünden geçtikleri ve sonrasında katılan sanık ...'ün ikamet ettiği ... Apartmanı'na gelerek içeri girdikleri, saat 01.00 sıralarında katılan sanık ...'ün kendi ikamet ettiği ... Apartmanı'na gittiği ve apartmanın kapısından içeriye girdiği, içeride katılan sanık ... ve mağdur sanık ...'ün olduğunu fark etmesi üzerine, cep telefonuyla hemen oğlu olan ...'ü arayarak ona hemen eve gelmesini söyleyip cep telefonunu kapattığı, devamla apartmanın içerisinden bahçeye çıktığı, apartmanın bahçesinde iken katılan sanık ...'ün, yumruğuyla katılan sanık ...'ün başına vurduğu, katılan sanık ...'ün de yere düştüğü, yerde iken katılan sanık ... ve mağdur sanık ...'ün, katılan sanık ...'e yumruk ve tekmelerle vurdukları ve darp esnasında katılan sanık ...'ün başının ... Apartmanı'nın bahçe duvarındaki demir korkuluklara çarptığı, katılan sanık ...'ün katılan sanık ...'ün katılan sanık ...'ün telefonunu aldığı, kollukta yapılan üst araması sırasında amcası olan katılana ait olduğunun belirterek teslim ettiğinin anlaşıldığı, ancak sanıkların katılana ait cep telefonunu katılanın başkalarını aramasına engel olmak amacıyla aldıklarının mahkemece kabulü karşısında; sanıklar hakkında yağma suçunda özel kast olan faydalanma kastının bulunmaması nedeniyle beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

b.Kabule göre de;Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2018/6-209 Esas, 2020/277 Karar sayılı ilamında da "baştan beri yağma kastıyla hareket ederek mağdureyi arabanın anahtarını vermeye mecbur bırakmak için yaraladığından bahsedilemeyecek olan sanığın, mağdure ile yaşadıkları tartışma sonucu onu yaraladığının, bu olayın vermiş olduğu sinirle de mağdureye ait arabanın anahtarını masanın üzerinden alıp bu araba ile olay mahallinden ayrıldığının, bu nedenle mağdureye yönelik gerçekleştirdiği kasten yaralama eylemi ile arabanın anahtarının alınması arasında illiyet bağı bulunmadığının ve sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendindeki nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu" yönündeki kararı da göz önünde bulundurulduğunda;