muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24044, Karar No: 2014/19867, Tarih: 15.10.2014

Şirketin şantiye şefi olan sanık ...'ın aşamalardaki beyanlarında, bir önceki gün akşam saat 18.00 sularında işi paydos ettiği, 2 çalışanı nöbetçi bıraktığı, derenin yatağından dışarıya taşmamasını ve taş ocağına da zarar vermemesi temini için gerekli çalışmayı yapmalarını istediği ve evine gittiği, gece saat 23.00 sıralarında kendisine taş ocağından telefon geldiği ve yağmurun şiddetlendiğini söylemeleri üzerine tekrar iş yerine gittiği, ocak içerisinden geçen derenin hat boyunca kontrolünü yaptığı, taşmaması için kenarlardaki problemi kontrol altına aldıklarını gördüğü ve gece saat 03.00 sıralarında eve geldiğinde tekrar telefon geldiği ve lastikli kepçe operatörü alıp iş yerine götürdüğü, şantiyenin girişindeki yolu kapatmasını istediği, yolu toprak ve taştan oluşan malzeme ile şantiyeye giden yolu kapattırdığı, yolu kapattıktan sonra şantiyede selin yatağından şantiyeye taşmaması için gerekli kenara toprak ve malzeme yığma işlemlerini yaptırdığı, sabah saat 08.00'a doğru ölen ile sanık ...'nin kapatılan seti aşıp şantiyeye doğru geldiğinde kamyonun sel sularına kapıldığını beyan eden savunması ile tanık ...'ın aşamalardaki beyanına göre, setin yapıldığını gördükleri, buranın geçilemez gitmeyelim, dediği halde sanık İlhan Nemli ile ölenin kamyona binerek gitmeye devam ettikleri, tanık ...'ın ise yola devam etmeyerek kurtulduğu olayda; her ne kadar dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporlarına göre, şantiye şefi olan sanık ...'ın tali kusurlu olduğu belirtilmiş ise de, sanık ...'ın gece boyu doğal felaket olan sel baskınına karşı önlem almaya çalışması ve taş ocağı giriş yoluna set kurdurmasına rağmen, olayın sanık ... ile ölenin setin aşılamayacağını öngörmeksizin, şantiyeye girmeleri nedeniyle gerçekleştiği ve şantiye şefi sanık ...'ın kusursuz olduğu değerlendirilmiş olup, beraatine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11021, Karar No: 2021/19377, Tarih: 15.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/11021 E.  ,  2021/19377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevreyi kasten kirletme

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre; fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendine göre “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” da yasaktır.

Alıcı ortam olan denizlerin korunması ile ilgili düzenlemelere gelince;

Anılan Yönetmeliğin “Denizlerle İlgili Kirletme Yasakları” kenar başlıklı 23. maddesinde özetle; 6. maddede bahsedilen kirletici etkileri doğuran her türlü deniz ve kıyı suyu kullanımı ile boşaltımlar tamamen yasaklanmış veya izne bağlanmıştır. Hiç kimse gerekli izni almadıkça denizlere yasaklanmış veya izne tabi kılınmış maddeleri atamaz ve boşaltamaz. Gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıklar ile her türlü kargo artık ve atıklarının boşaltılması yasaktır. Öte yandan gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı, tüm gemiler için Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin (Marpol 73/78) Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yapılamaz. Yüzme ve rekreasyon amacıyla kullanılan kıyı sularının kirlenmesinin önlenmesi için sahillerin kum bandı üzerinde veya burayı etkileyecek yakınlıkta inşa edilen fosseptiklerin sızdırmasız olması ve oluşan atıksuyun arıtma tesisi ya da kanalizasyon sistemine verilmesi gereklidir. Hafriyat artıkları, moloz, arıtma ve proses artığı çamurlar ve benzeri atıkların bertaraf amacıyla deniz ve kıyı sularına boşaltımı yasaktır.

Yukarıda belirtildiği üzere denizlere deşarj izni bazı durumlarda atıksuyun arıtılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Öte yandan atıksuyun arıtılmış su olduğunun kabul edilebilmesi için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesinde belirtilen 16 sektör bakımından Yönetmeliğin ekindeki tabloda gruplar halinde öngörülen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, dolayısıyla deşarj edilme koşulunun gerçekleştiğinden bahsedilemez.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın kaptanlığını yaptığı kuru yük gemisinde gemideki evsel atık suyu deşarj ederek denize döküp deniz kirliliğine sebebiyet verdiği iddiasıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açılmıştır.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın kaptanlığını yaptığı kuru yük gemisinde gemideki evsel atık suyu deşarj ederek denize döküp deniz kirliliğine sebebiyet verdiği iddiasıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açılmıştır.

Sanık savunmasında; geminin aşçıbaşısı elini yıkarken denize bir miktar su gittiğini bu suyun bir kavanoz bile olmadığını, el yıkama suyundan yazılan cezanın ödendiğini, suyun deterjanlı el yıkama suyu olduğunu aslında el yıkama sularının tanka gittiğini, ancak bununla görevli kişinin vanayı iyi sıkmadığından dolayı kaçırdığını, suçlamaları kesinlikle kabul etmediğini, kasıtlı bir davranışının olmadığını beyan ederek beraatine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel Mahkemece herhangi bir keşif işlemi icra edilmemiş, tutanak mümzileri dinlenmemiş, bilirkişi raporu temin edilmemiştir.

Bu nedenlerle, tutanak mümzileri dinlenilerek,dosyanın, üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi, bitki besleme, çevre mühendisliği, su ürünleri, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, atığın alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda II numaralı kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak içerikte rapor alınıp, sanığa yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılan ... Çevre Koruma ve Kontrol Daire Başkanlığı Deniz Hizmetleri Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6093, Karar No: 2020/902, Tarih: 10.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6093 E.  ,  2020/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ...'ın 01/01/2006 tarihinde başladığı ticari faaliyetini 22/12/2009 tarihinde terk ettiğini, davalının ilgili yıl hesaplarının vergi müfettişleri tarafından incelendiğini ve davalı adına toplam 18.741,36 TL vergi, 7.413,00 TL ceza tahakkuk ettirildiğini, davalının ticari faaliyeti ve vergi inceleme raporu sonucu çıkan vergi ve cezalarla birlikte 19/09/20123 tarihi itibariyle 43.753,65 TL kesinleşmiş ve vadesi geçmiş borcu bulunduğunu, ... Vergi Dairesince tüm kanun yolları uygulanmasına rağmen amme alacağının tahsil edilemediği gibi teminata da bağlanamadığını, ... Tapu Müdürlüğü'ne davalı ... adına kayıtlı gayrimenkuller için haciz bildirisi gönderilmesi üzerine Tapu Müdürlüğü tarafından davalı adına kayıtlı gayrimenkuller olmadığının, davalı adına kayıtlı Karadurmuşlu Köyü 2024 parsel sayılı taşınmazın 22/05/2009 tarihinde ...'e sattığının bildirildiğini, davalının muaccel borcunun 01/01/2006-22/12/2009 yılları arasındaki ticari faaliyetinden kaynaklandığını, davalının gayrimenkulünü 22/05/2009 tarihinde halası olan ...'e sattığını beyan ederek satışı muvazaalı olarak gerçekleştirilen Karadurmuşlu Köyü 2024 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile eski haline getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, müvekkilinin taşınmazı devrettiği tarih itibariyle hiçbir vergi borcunun bulunmadığını, devrettiği tarih yılı itibariyle vergi dairesine iş yerinin terkinini verdiğini ve terk tarihi olan 2009 yılının 12. ayı itibariyle hiçbir borcu olmadığından terk işleminin kabul gördüğünü beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; borç tahakkuk tarihinin tasarruf tarihinden sonra olduğu nazara alındığında davalının amme alacağının tahsiline imkan bırakmak maksadiyle tasarrufta bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyizden sonra davacı vekili tarafından verilen 15.08.2016 havale tarihli dilekçe ile ödeme nedeniyle davanın konusuz kaldığı belirtilerek temyiz incelemesinin buna göre yapılması istendiği bildirilmiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin davanın ödeme nedeniyle konusuz kaldığı yönündeki beyanı değerlendirilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Temyizden sonra davacı vekili tarafından verilen 15.08.2016 havale tarihli dilekçe ile ödeme nedeniyle davanın konusuz kaldığı belirtilerek temyiz incelemesinin buna göre yapılması istendiği bildirilmiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin davanın ödeme nedeniyle konusuz kaldığı yönündeki beyanı değerlendirilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin davanın konusuz kaldığı yönündeki dilekçesi doğrultusunda bir karar verilmek üzere hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1528, Karar No: 2019/3222, Tarih: 29.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1528 E.  ,  2019/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 21/12/2017 tarih ve 2016/264-2017/436 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından nakliyat emtia flotan sigorta poliçesi ile % 25 hissesi oranında sigortalanan Nigpa Gübre Nakliye İnşaat Petrol Ziraat Tic. San. Ltd. Şti 'ye ait Dökme Üre emtiasının Hırvatistan'dan Türkiye'ye nakliyesi işinin davalı firma tarafından yapıldığını, geminin Limaş/İzmit Limanı'na ulaşmasını müteakip yapılan tahliye işlemi sonucunda liman gümrük kantarı ölçüm sonuçlarına göre emtiada 94.350 Kg eksiklik olduğunun tespit edildiğini, meydana gelen eksiklik nedeniyle sigortalı firmaya poliçe gereğince hasar ödemesi yapılarak sigortalının haklarına halef olduklarını, hasardan sorumlu olan davalı aleyhine İstanbul Anadolu 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/16686 E. Sayılı dosyası ile takip başlattıklarını, davalının takibe itiraz ederek takibi durdurduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibinin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taşımada davalının bir kusurunun olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalının taşımada bir kusurunun ve eksik teslimin ispatlanamadığı, davaya konu eksilmenin eşyanın cins ve niteliğinden kaynaklanabileceği, yükleme ve boşaltma yerindeki 2 farklı ölçümleme sistemi nedeniyle de farklı sonuçlar ortaya çıkabileceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.