muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7660, Karar No: 2013/11717, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7660 E.  ,  2013/11717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçu, bir başkasının taşınır malının, rızası olmaksızın alınması ile oluşur. Rızanın geçerli olabilmesi için bulunması gereken koşulların varlığı hâlinde zilyedin rızası bir hukuka uygunluk nedeni teşkil edecek ve suç oluşmayacaktır. Failin kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi yeterli olup, bunun fiilen temini şart değildir. Bu yarar, maddi veya manevi olabilir. Almak fiilinden maksat, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerinde zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hâle gelmesidir. Bu tasarruf olanağı ortadan kaldırılınca suç da tamamlanır.

Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ...’un, şikayetçinin müdürlüğünü yaptığı Oğuz Kaan ilköğretim okulunun pencere camını kırıp içeri girdikleri ve 4-A sınıfındaki öğretmen dolabını kırdıkları, ayrıca 3-A

Sınıfında bulunan VCD cihazını alarak götürdükleri anlaşıldığından, eylemlerinin mala zarar verme ve hırsızlık suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5395 sayılı Kanun’un 3/a-2 maddesine göre, kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için, “suça sürüklenen çocuk” ifadesinin kullanılması gerekirken, “sanık” ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23304, Karar No: 2025/5449, Tarih: 12.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/23304 E.  ,  2025/5449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/584 E., 2022/661 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca durmasına ilişkin kararın, itiraz edilmeksizin 21.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 01.11.2023 tarihli ve 2023/4488 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/119459 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/119459 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Her ne kadar Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.09.2022 tarihli kararı ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın sanığa erteleme kararı verilirken itiraz süresi ve usulünün CMK 263 şerhinin belirtilerek bildirilmesinin gerektiği, (tutuklu bulunan şüpheli veya sanık zabıt katibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutuk evi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vermek üzere) mevcut dosyada söz konusu maddede belirtilen hususların yer almadığı, itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemeyeceği ve bu nedenle erteleme kararının henüz kesinleşmediği bu haliyle denetim süresi başlamadığı ve kovuşturma şartının oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26.08.2020 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararda itiraz yolu ve merciinin "kararın tebliğ edildiği tarihten itibaren on beş(15) gün içinde .... BURSA NÖBETÇİ SULH CEZA HAKİMLİĞİNE itiraz yolu açık olmak üzere" denilerek sarih bir şekilde belirtildiği, kararın 15.10.2020 tarihinde Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan şüpheliye "Bursa Dava Açılmasının Ertelenmesi Bürosunun 13.10.2020 gün ve 2020/53562 CBS Soruşturma sayılı yazılarını Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35 inci maddesine uygun olarak okunup anlatılmak suretiyle tebliğ/tebellüğ ettim." ibaresiyle ıslak imzasına tebliğ edildiği, bu tebliğ-tebellüğ belgesinde de ...'ın ve tebliğ eden infaz koruma görevlisinin ıslak imzaları bulunduğu, dolayısıyla kararı tebliğ alan şahsın karara karşı itiraz hakkı bulunduğunu da tebliğ aldığı karar içeriğinden okuyabileceği gibi kararın şüpheliye okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edildiği, bu haliyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek kesinleştirildiği ve açılan kamu davasında kovuşturma şartının gerçekleştiği cihetle; yargılamaya devam olunarak esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 12.07.2020 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 26.08.2020 tarihli ve 2020/53562 Soruşturma, 2020/1446 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın şüpheliye 15.10.2020 tarihinde Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edildiği, 04.11.2020 tarihinde tedbirin infazı için Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlanıldığı, şüphelinin uyarılmasına rağmen müdürlüğe başvurmadığı gerekçesiyle 11.08.2021 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verilerek 17.09.2021 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

C. Erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2021 tarihli ve 2020/53562 Soruşturma, 2021/28567 Esas, 2021/21017 sayılı iddianamesi ile Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlanıldığı, şüphelinin uyarılmasına rağmen müdürlüğe başvurmadığı gerekçesiyle 11.08.2021 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verilerek 17.09.2021 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

C. Erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2021 tarihli ve 2020/53562 Soruşturma, 2021/28567 Esas, 2021/21017 sayılı iddianamesi ile Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

D. Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13.09.2022 tarihli ve 2021/584 Esas, 2022/661 Karar sayılı kararı ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğinin usulsüz olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Kanun yararına bozma istemi ve Tebliğname de karar tarihinin "13.09.2022" yerine "03.09.2022" olarak gösterilmesi maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede:

5271 sayılı CMK'nın 263. maddesi ile tutuklu bulunan şüpheli veya sanığın kanun yollarına başvurusu kolaylaştırılmak, başvurunun zamanında yapılıp yapılmadığı, sürelerin kesilip kesilmediği konusundaki tereddütler de ortadan kaldırılmak istenmiştir. Buna göre tutuklu bulunan, şüpheli veya sanık sözlü olarak tutuklu bulunduğu kurum müdürüne veya kararı veren mahkemenin zabıt kâtibine başvurabilir. Bu başvuruyu dilekçeyle de yapabilir. Her iki hâlde de başvurular önce ilgili deftere kaydedilir, sonra bu

konuda tutanak düzenlenir ve tutanağın bir örneği tutukluya verilir. Kurum müdürlüğünce gönderilen dilekçe ve tutanak mahkeme kâtibince de ayrıca deftere kaydedilir. Zabıt kâtibi veya kurum müdürünün başvuru ile ilgili yaptığı işlemlerle kanunun öngördüğü süreler kesilmiş olur.

CMK'nın 263. maddesi, tutuklanan şüpheli veya sanıkların, tutukluluk halindeyken kanun yollarına başvurma hakkını düzenleyen bir hükümdür. Bu madde sayesinde, tutuklu bulunan kişiler haklarını korumak ve hukuki süreçte aktif rol almak amacıyla çeşitli başvurularda bulunabilirler. Tutuklu olan her şüpheli veya sanık tutukluluk kararı verildiği andan itibaren kanun yollarına başvurma hakkına sahiptir. Bu hak, kişinin savunma hakkının bir parçasıdır.

CMK'nın 263. maddesi, tutuklanan şüpheli veya sanıkların, tutukluluk halindeyken kanun yollarına başvurma hakkını düzenleyen bir hükümdür. Bu madde sayesinde, tutuklu bulunan kişiler haklarını korumak ve hukuki süreçte aktif rol almak amacıyla çeşitli başvurularda bulunabilirler. Tutuklu olan her şüpheli veya sanık tutukluluk kararı verildiği andan itibaren kanun yollarına başvurma hakkına sahiptir. Bu hak, kişinin savunma hakkının bir parçasıdır.

Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir unsuru olarak etkin başvuru yolu ve yöntemine verilen önem dikkate alındığında, Anayasa'nın "Temel hak ve hürriyetlerin korunması" başlıklı 40. maddesinin ikinci fıkrasında yer verilen; "Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." şeklindeki düzenleme, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 13. maddesinde güvence altına alınan etkin başvuru hakkı ve 5271 sayılı CMK'nın "kararların gerekçeli olması" başlıklı 34. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen; "Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir" hükmü ile aynı Kanun'un 232. maddesinin altıncı fıkrasının ilgili bölümünde yer verilen; "Hüküm fıkrasında, ...kanun yollarına başvurma.... olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir." şeklindeki düzenlemeye uygun olarak kararın tebliğinin şeklî değil, faydalı, amacına uygun, hak arama hürriyetini ve etkin başvuru hakkını engellemeyecek biçimde olması gerekmektedir.

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın şüpheliye yüklediği yükümlülükler karşısında, Anayasa'nın 36. maddesinde yer alan "Adil Yargılama Hakkının" gereği olarak hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararına itiraz etme yetkisinin tanınması gerektiği, Dairemizin istikrar kazanmış uygulamasının bu yönde olduğu, nitekim 17.10.2019 tarihli 7188 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile CMK'nın 171/2. maddesinde, Dairemiz uygulamaları ile uyumlu şekilde değişiklik yapılarak erteleme kararlarına karşı suçtan zarar gören veya şüphelinin bu karara CMK'nın 173. madde hükümlerine göre itiraz edebileceği düzenlenmiştir.

Cumhuriyet savcısının kararına karşı CMK'nın 173. maddesinde tanınan itiraz hakkının da, kanun yolu olan "itiraz" hakkı olarak kabul edilmesi gerektiği, CMK'nın 260 - 266. maddeleri arasında düzenlenen kanun yollarına başvuru hakkı, hakim ve mahkeme kararlarına karşı getirilmiş bir düzenleme ise de,

Cumhuriyet savcısının kararına karşı CMK'nın 173. maddesinde tanınan itiraz hakkının da, kanun yolu olan "itiraz" hakkı olarak kabul edilmesi gerektiği, CMK'nın 260 - 266. maddeleri arasında düzenlenen kanun yollarına başvuru hakkı, hakim ve mahkeme kararlarına karşı getirilmiş bir düzenleme ise de,

maddi ceza hukukunun aksine, ceza muhakemesi hukukunda sınırlı da olsa kıyasın mümkün olduğu, bir karar veya hükme ilişkin kanun yolunun belirlenmesi sırasında kıyas ve yorum yoluna başvurulabileceği, ancak temel hak ve özgürlüklere ilişkin düzenlemeleri daraltıcı şekilde kıyas yapılamayacağı, dolayısıyla tutuklunun kanun yollarına başvurma yöntemine ilişkin CMK'nın 263. maddesinin Cumhuriyet savcısınca verilen kararlara ilişkin olarak kıyasen uygulanabileceği, kabul edilmelidir.

Kararın tebliğinin şeklî değil, faydalı, amacına uygun, hak arama hürriyetini ve etkin başvuru hakkını engellemeyecek biçimde olması gerektiği, Uluslararası Sözleşmeler, Anayasa ve çeşitli kanunlardaki hak arama özgürlüğü ile ilgili tüm düzenlemelerin de kanun yollarına etkili başvuru hakkını sağlamak amacıyla getirildiği gözetildiğinde; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca verilen "kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın tebliğinde, ceza infaz kurumunda yapılacak tebligata, şüphelinin karara nasıl itiraz edebileceğine dair açıklamanın eklenmesi gerekeceği, aksi halde, karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmeyeceği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı tutuklu veya hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğine ilişkin ihtar ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerekeceği, açıklanan nedenlerle, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğinde, itiraz hakkını ceza infaz kurumunda olması halinde ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle kullanabileceği ihtaratının aranması gerektiği anlaşıldığından; Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli ve 2021/584 Esas, 2022/661 Karar sayılı durma kararının Kanun'a uygun olduğu belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/857, Karar No: 2024/791, Tarih: 24.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/857 E.  ,  2024/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2272 E., 2017/2238 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.09.2021 tarihli, 2018/20-410 Esas ve 2021/366 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 24.05.2018 tarihli ve 2418 Esas, 2436 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına dair kararı üzerine dosya dairemize tevdi edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2017 tarihli ve 2017/165 Esas, 2017/227 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15.11.2017 tarihli ve 2017/2272 Esas, 2017/2238 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 24.05.2018 tarihli ve 2018/ 2418 Esas, 2018/2436 Karar sayılı kararı ile;

"Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2017- 2017/165 esas ve 2017/227 karar sayılı mahkûmiyet kararına ilişkin “istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi” kararının tüm dosya kapsamına göre; sanığın sübutuna götüren tek tanık beyanı olan delilin hukuka aykırı olarak yanlış değerlendirilmesi, hükmün sonucunu etkilediğinden" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

"Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2017- 2017/165 esas ve 2017/227 karar sayılı mahkûmiyet kararına ilişkin “istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi” kararının tüm dosya kapsamına göre; sanığın sübutuna götüren tek tanık beyanı olan delilin hukuka aykırı olarak yanlış değerlendirilmesi, hükmün sonucunu etkilediğinden" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının KD - 2017/69799 sayılı, 29/06/2018 tarihli sanık aleyhine itirazı üzerine, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 10.07.2018 tarihli ve 2018/4698 Esas, 2018/3252 Karar sayılı kararı ile yerinde görülmeyen itirazın reddi ile dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.09.2021 tarihli ve 2018/20-410 Esas, 2021/366 Karar sayılı kararında;

''Gebze İlçe Emniyet Müdürlüğü KOM Grup Amirliği görevlilerince uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin yapılan istihbarat çalışmaları neticesinde; sanığın Kazım Karabekir Mahallesi ve çevresinde uyuşturucu madde ticareti yaptığı, İstanbul’dan temin ettiği yüklü miktardaki uyuşturucu maddeyi Darıca ilçesinin değişik mahallelerinde küçük miktarlarda piyasaya sürmek suretiyle sattığı, uyuşturucu madde ticaretinde 0543 ... ... numaralı GSM hattını kullandığı bilgilerinin elde edildiği,

bunun üzerine sanığın irtibatlı olduğu diğer şahısların tespit edilebilmesi ve uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesi amacıyla Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca 2017/3635 sayılı soruşturmanın başlatıldığı, yürütülen soruşturma kapsamında elde edilen istihbarat bilgileri de dikkate alınarak, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun işlendiğine dair kuvvetli suç şüphesinin oluştuğu ve başka suretle delil elde edilmesinin mümkün olmadığı değerlendirilerek sanık ve kullandığı 0543 ... ... numaralı GSM hattı hakkında CMK'nın 135. maddesi gereğince iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararının alındığı, devam eden teknik takip çalışmaları sırasında sanığın, ... sayılı adreste bulunan evinin yakınlarında 29.03.2017 tarihinde uyuşturucu madde satacağının değerlendirilmesi üzerine, Gebze İlçe Emniyet Müdürlüğü KOM Grup Amirliği görevlilerince aynı gün saat 21.10 sıralarında söz konusu adres ve çevresinde tertibat alınıp beklenilmeye başlandığı, saat 21.30 sıralarında tanık ...’in kullandığı 34 LU ... plaka sayılı, Renault Megan marka aracın sanığın oturmakta olduğu tek katlı binanın önünde durduğunun, araçtan inen tanığın binaya girip yaklaşık beş dakika sonra söz konusu yerden çıkarak aracına bindiğinin ve aracın İnönü Caddesi istikametine doğru hareket ettiğinin görülmesi üzerine, görevlilerce uyuşturucu madde alış verişinin gerçekleştirildiği değerlendirilerek söz konusu aracın takip edilmeye başlandığı, belli bir süre takip edilen aracın saat 21.40 sıralarında durdurulduğu, tanık ...’e neden durdurulduğu konusunda açıklama yapıldıktan ve uyuşturucu madde bulundurduğu şüphesiyle aracında ve üzerinde arama yapılacağı belirtildikten sonra, adı geçenin ve aracın Gebze İlçe Emniyet Müdürlüğüne getirildiği, konu hakkında bilgi verilen Cumhuriyet savcısının 29.03.2017 tarihli yazılı arama emrine istinaden araçta ve tanığın üzerinde gerçekleştirilen aramalarda; tanığın ceketinin sol iç cebinde iki (2) adet suç konusu uyarıcı tabletin ele geçirildiği, araçta ise herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, yürütülen soruşturma kapsamında sanığın, tanık ...’in uyuşturucu madde ile birlikte yakaladığını öğrendiği ve 31.03.2017 tarihinde Diyarbakır’a kaçacağı yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine, görevlilerce aynı gün saat 15.30 sıralarında Gebze Şehirler Arası Otobüs Terminaline gelindiği, çevrede yapılan araştırma neticesinde elinde bir adet valiz bulunan sanığın Öz Diyarbakır firmasına ait yazıhanede beklediğinin görüldüğü, saat 16.00 sıralarında yazıhaneden dışarı çıkan sanığın görevlilerce yakalandığı, sanığın ikametinde uyuşturucu madde bulundurabileceği değerlendirilerek aynı gün saat 18.25 sıralarında evinde arama yapıldığı, ancak herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı olayda;