muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9129, Karar No: 2023/2253, Tarih: 12.04.2023

B. Katılan ...'in Temyiz İsteği Yönünden;

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Katılan ait evde kiracı olan sanığın, evi boşaltmasını istemeleri nedeni ile evden taşındığı ancak aralarındaki kira ilişkisinden kaynaklanan hukuki uyuşmazlık nedeni ile anahtarı teslim etmediği olayda, evde bıraktığını iddia ettiği bir kısım eşyalarının evde olmadığını, olaydan dolayı katılan ve temyiz dışı diğer katılanlardan şüphelendiğini belirterek şikayetçi olmasının, Anayasanın 74 üncü maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu, keza sanığın iddialarının bir kısım vakıalara dayanması, tanık C.U'nun anlatımında "Sanığın taşındıktan sonra da eve gelerek eşya aldığını, ev sahibi tarafından ev temizletildiğinde evden bir takım çöp benzeri eşyalar atıldığını" beyan etmesi ve katılanlar hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olmasının tek başına sanığın iftira suçunu işlediği anlamına gelmeyeceği dikkate alındığında eyleminin, suç işlemediğini bildiği kimseye suç isnadı biçiminde olmadığı, aynı şekilde katılanlar ile aralarındaki kira ilişkisinden kaynaklı hukuki uyuşmazlık sonucu eşyalarını alarak evi boşaltmış olan sanığın, hakkında tahliye kararı olmaması ve ev sahibinden alacağı olduğu iddiası ile henüz anahtar teslimi yapmamış olması dikkate alındığında, kira ilişkisi çerçevesinde eve girmesi durumunda suç kastı ile hareket ettiğinden bahsedilemeyeceği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.10.2017 tarihli, 2017/1268 E., 2017/1381 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22019, Karar No: 2021/8008, Tarih: 08.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22019 E.  ,  2021/8008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; gerekçeli karar başlığında müştekinin adının yazılmamasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanığın aşamalarda silahla tehdit suçunu inkar etmesi, bıçağın ele geçmemiş olması, müştekinin soruşturma aşamasında sanığın belinden çıkardığı bıçağı göğsüne dayayarak tehdit ettiği şeklindeki anlatımına rağmen, tanıklar .... ve ....in soruşturma aşamasında bıçaktan bahsetmemeleri, kaldı ki müştekinin ve tanıkların kovuşturma aşamasında bıçak görmedikleri şeklinde beyanda bulunmaları karşısında; müştekinin ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmesi ile sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-)Bozmaya uyularak suçun sübutunun basit tehdit olarak kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli resmi gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-)Kabule göre; Anayasa Mahkemesi’nin, 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4450, Karar No: 2018/2132, Tarih: 20.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/4450 E.  ,  2018/2132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Basın Kanunu’nun 26. maddesinde "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlarla ilgili ceza davalarının bir muhakeme şartı olarak, günlük süreli yayınlar yönünden dört ay, diğer basılmış eserler yönünden altı ay içinde açılması zorunludur." hükmüne yer verilmiştir. Aynı Kanununun 2. maddesinin a bendinde ise “Basılmış eser, yayımlanmak üzere her türlü basım araçları ile basılan veya diğer araçlarla çoğaltılan yazı, resim ve benzeri eserler ile haber ajansı yayınlarını ifade eder” şeklinde tanımlanmıştır.

İncelemeye esas dosya kapsamında, “www.Giresungazete.net” isimli wep sitesinde internet yoluyla yayın yapan gazetesinin köşe yazarı olan sanığın, müşteki hakkında, internet gazetesinde yorum ve haber şeklindeki yazıyla müştekiye hakaret ettiğinden bahisle açılan davada, Basın Kanunun 26. maddesinin internet yoluyla işlenen suçlarda uygulanamayacak olması nedeniyle düşme kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9383, Karar No: 2022/13563, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9383 E.  ,  2022/13563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Bakırköy 1. Sulh Hukuk ve Kadirli Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

Bakırköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının Edremit/Balıkesir adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği, vesayet davalarında yetkili mahkemenin vasi tayini istenen kişinin yerleşim yerindeki mahkemeye ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Edremit 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının adresinin dava açıldığı tarihte Bahçelievler/İstanbul olduğu, yapılan kolluk araştırması sonucunda, kolluğun şahısla yapılan görüşmesinde "....../İstanbul" adresinde ikamet ettiğini beyan ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemeler arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Dairemize gönderilmiş, Dairemizin 06/12/2021 tarih ve 2021/11458 E. 2021/14411 K. sayılı kararı ile de Bakırköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından Bakırköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, Kadirli İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabından kısıtlı adayının “...... Kadirli/Osmaniye” adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ilgili kolluğa yazılan müzekkere cevabında kısıtlı adayının “Güneşli Mahallesi, 1243 Sokak, No:45, İç Kapı No:4 Bağcılar/İstanbul” adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 23/2. maddesine göre “Bölge Adliye Mahkemesince veya Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesi ile kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar.”

Türk Medeni Kanunu’nun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 23/2. maddesine göre “Bölge Adliye Mahkemesince veya Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesi ile kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar.”

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Dairemizin 06/12/2021 tarih ve 2021/11458 E. 2021/14411 K. sayılı kararı ile Bakırköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve HMK’nın 23/2. maddesi gereği Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından uyuşmazlığın çözümünde Bakırköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Bakırköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3661, Karar No: 2019/10663, Tarih: 26.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/3661 E.  ,  2019/10663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Kredi ve Yurtlar Genel Müdürlüğü aralarındaki alacak ve tazminat davasına dair Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 07/12/2015 tarihli ve 2013/1051 E. - 2015/1116 K. sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 14/03/2019 tarihli ve 2017/5166 E. - 2019/2133 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 26/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5742, Karar No: 2025/1243, Tarih: 29.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/5742 E.  ,  2025/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/159-2023/171

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-10266

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/293207

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda davalı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yolcu konumunda bulunduğu ve davalı şirketçe Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 24.06.2018 tarihinde meydana gelen tek taraflı kazada davacının yaralanarak malul kaldığını, bu nedenle HMK 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olmak üzere şimdilik 100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının sigorta şirketine başvuru tarihi olan 14.10.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 360.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dosyaya sunulan maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz kullanılarak yapılması gerektiğini, bakıcı gideri talebinden sigorta şirketinin sorumlu olmadığını, davacı tarafa poliçe limitinin tamamının ödenmiş olduğunu, vekalet ücretinin 1/5 olarak verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; talebin tamamen kabulü ile 360.000,00 TL tutarındaki tazminatın 29.10.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte aleyhinde başvuru yapılmış olan Ethica Sigorta A.Ş'den alınarak davacı ...'a ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ... vekilinin itiraz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ... vekilinin itiraz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun hükme esas alınamayacağını, davacı ... 12.07.2007 doğumlu olup maluliyet raporunun düzenlendiği tarihte 12 yaşında olduğunu, bu nedenle maluliyetin tespitinde 20.02.2019 tarih ve 30692 sayılı “Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik” hükümlerinin dikkate alınması gerektiğini, dosyada mübrez muayene evrakları incelenerek davacının yaralandığı bölgeler dikkate alındığında davacının emniyet kemeri takmadığı ve emniyet kemerinin kullanılması durumunda davacının yaralanmayabileceği ve meydana gelen sonuç ile emniyet kemeri kullanılmaması arasında nedensellik bağı bulunduğu ve sonuç olarak da davacının müterafik kusurunun bulunduğunu, bu nedenle tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, müvekkili şirketin temerrüde düşmediği dikkate alındığında, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulamayacağı, aksi takdirde 1/5 oranında vekalet ücreti takdiri gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda davacı tarafından hakeme başvuru sırasında dosyaya sunulan 24.06.2018 tarihli Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Kurulu raporunda, davacının davaya konu trafik kazasından kaynaklı olarak travma sonrası stres bozukluğuna dayalı maluliyetinin %15 olduğu belirtilmiştir.Raporda kaza tarihinde yürürlükte olan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve ekindeki cetvellerin esas alınması yerindedir, ancak travma sonrası stres bozukluğunun davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği hususunda bir tespit yapılmamıştır. Hakem Heyetince yetersiz olan işbu rapora göre karar verilmiştir.

Bu durumda, davacının kazadan kaynaklı olarak, maluliyetinin tespiti için tüm tedavi evraklarının getirtilip değerlendirmek (eskik varsa tamamlanarak) üzere içerisinde psikiyatri uzmanının da bulunduğu bilirkişi heyetinden (ATK İhtisas Kurulu'ndan ya da üniversitelerin adli tıp bölümünden) kaza tarihinde yürürlükte olan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik atfıyla uygulanması gereken Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, kazadan sonra oluştuğu belirtilen "travma sonrası stres bozukluğu" nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı ve varsa oranının ne olduğu, maluliyetinin davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği hususlarında bizzat muayenesi de yapılarak ayrıntılı, gerekçeli,kaza ile illiyet bağı kuran, denetime elverişli bir rapor alınarak (temyiz eden davalının usuli kazanılmış hakları da gözetilmek suretiyle) karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3.Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurusu kabul edilen ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 53.400,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesinin 17. fıkrası ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrası uyarınca "tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Açıklanan nedenlerle; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı yararına hükmedilecek vekalet ücreti için yukarıda adı geçen Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilerek AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında (maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla) vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tam nispi vekalet ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

1-Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

VI. KARAR

1-Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Yukarıda (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

29.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3435, Karar No: 2018/1709, Tarih: 26.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3435 E.  ,  2018/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında “2005“ olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmaları nedeniyle, 2005 takvim yılı için “21.11.2005“, 2006 takvim yılı için “21.01.2007“ olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanıklar hakkında “2006 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak“ suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında “2006 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak“ suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların faturaların gerçek mal ve hizmet alımlarına dayandıklarını beyan ederek suçlamaları kabul etmemeleri, tarafsız bilirkişilerce düzenlenen 18.07.2012 tarihli bilirkişi raporunda yer alan tespitler ile muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyicisi olduğu belirtilen...‘in 2006 yılında sanıklara ait şirket bünyesinde taşımacılık hizmeti verdiğinin tanık beyanlarından anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sanıklar hakkında beraat kararı veren mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında “2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak“ suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak“ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.