muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2476, Karar No: 2024/3949, Tarih: 06.06.2024

İlk Derece Mahkemesince, "dava konusu taşınmazla birlikte kullanılan, mahkememiz 2019/578 Esas sayılı dosyasında davalı bulunan 121 ada 2 parsel sayılı taşınmazla birlikte düşünüldüğünde, taşınmazın dört tarafının orman arazisi ile çevrili olduğu, dava konusu taşınmazın orman bütünlüğü içinde orman içi açıklık olarak değerlendirilmesi gerektiği, orman içi boşlukların kesinleşmiş orman tahdidine göre orman sayılmasalar bile orman içi boşluklar üzerinde sürdürülen zilyetliğin orman bütünlüğünü bozacağı, orman içi boşlukların olağanüstü zamanaşımı ya da başka bir yolla kazanılmasının olanaklı olmadığı, davalı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddesindeki şartların oluşmadığı" gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 121 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı adına yapılan kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, davacı Hazine vekilinin 10.09.2020 tarihli dilekçesi ile sehven istinaf dilekçesinin gönderildiğini bildirmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 11.09.2020 tarihli ek karar ile davacı Hazinenin istinaf talebinin reddine karar verilmiş; istinaf incelemesi için dosyanın gönderildiği Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 03.11.2020 tarihli ve 2020/1318 Esas, 2020/1255 Karar sayılı kararı ile, "İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman ve fen bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği, alınan bilirkişi raporları, dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile fen ve orman bilirkişi tarafından sunulan bilirkişi raporlarında tespit tarihinden geriye doğru olacak şekilde yapılan hava fotoğrafları incelemesi sonucunda çekişmeli taşınmazın ekonomik amaca uygun şekilde kullanıldığının ve böylelikle adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği" gerekçesiyle davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, davacı Hazine vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.11.2022 tarihli ve 2021/5476 Esas, 2022/8702 Karar sayılı ilamıyla; "..İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair kararın taraflara tebliği üzerine hükmün taraflarca istinaf edildiği, sehven temyiz dilekçesinin verildiğine dair davacı Hazine vekilinin yazılı beyanı üzerine, İlk Derece Mahkemesince 11.09.2020 tarihli ek karar ile davacı Hazinenin istinaf talebinin reddine karar verildiği, ek kararın davalı Hazine tarafından istinaf edilmediği gibi İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ..

.11.2022 tarihli ve 2021/5476 Esas, 2022/8702 Karar sayılı ilamıyla; "..İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair kararın taraflara tebliği üzerine hükmün taraflarca istinaf edildiği, sehven temyiz dilekçesinin verildiğine dair davacı Hazine vekilinin yazılı beyanı üzerine, İlk Derece Mahkemesince 11.09.2020 tarihli ek karar ile davacı Hazinenin istinaf talebinin reddine karar verildiği, ek kararın davalı Hazine tarafından istinaf edilmediği gibi İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... vekilinin istinaf talebinin olduğu halde Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesinin yalnızca talebi bulunmayan Hazine yönüyle yapıldığı ve olmayan talebin reddine karar verildiği, asıl istinaf talebinde bulunan davalı ... yönüyle ise olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği açıklanarak, Bölge Adliye Mahkemesince, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, Yerel Mahkeme kararının davalı ... vekilinin istinaf talebi yönüyle esastan incelenmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi..." gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, "İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazın, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 01.11.2022 tarihli ve 2021/7791 Esas, 2022/8684 Karar sayılı ilamı ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilen 121 ada 1 parsel sayılı taşınmazla birlikte dört tarafının orman arazisi ile çevrili olması nedeniyle orman içi açıklık olduğu, orman içi boşlukların orman sayılan yerlerden olması karşısında adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği" gerekçesi davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13844, Karar No: 2018/2178, Tarih: 08.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13844 E.  ,  2018/2178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket nezdinde elektrik aboneliği bulunduğunu hizmet alımı nedeniyle düzenlenen elektrik faturalarında "Kayıp - Kaçak" bedeline yer verilerek, haksız şekilde tahsilat yapıldığını ileri sürerek, belirsiz alacak olarak açtığı davasında fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 200,00 TL kayıp- kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, ıslah ile talebini 26.686,07 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 26.686,07 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, süresinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü, Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...K/O.Y
Yargıtay — Esas No: 2012/14697, Karar No: 2014/9773, Tarih: 11.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14697 E.  ,  2014/9773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/310553

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10.03.2011

NUMARASI : 2010/34 Esas, 2011/88 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Suça sürüklenen çocuğa tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak suça sürüklenen çocuk müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun spor okulunda antrenörü olan sanığın olay günü mağduru tuvalet kabinine götürerek cinsel organını mağdurun anüsüne sürtmesi ve herhangi bir engel neden bulunmaksızın eylemine son vermesi şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eylemine uyan TCK.nın 103/1-3-6 maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17321, Karar No: 2015/12761, Tarih: 22.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/17321 E.  ,  2015/12761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı .. Vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davalı .. Vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı .. Vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ..'den temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3692, Karar No: 2022/4613, Tarih: 17.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3692 E.  ,  2022/4613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan boşanma davası sonucunda 17.4.2015 tarihinde tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiş, mahkemenin gerekçeli kararı, aradan 7 yıla yakın süre geçtikten sonra 2022 yılında tebliğe çıkartılmış, 29.3.2022 tarihinde davalı erkeğe tebliğ edilmesi üzerine, davalı süresi içerisinde kararı temyiz etmiştir. Davalı, temyiz dilekçesinde, karardan sonra ortak yaşamın devam ettiğini ileri sürmüştür. Kararın 7 yıl gibi uzun bir süre geçtikten sonra tebliğe çıkarılması, davalı erkeğin birlikte ortak yaşamı devam ettirdiklerine yönelik iddiasının ciddiye alınıp üzerinde durulmasını gerektirir. O halde, karardan sonra tarafların ortak yaşamına devam edip birbirlerine atfedilebilecek kusurlu davranışları affedip en azından hoşgörüyle karşılayıp karşılamadıkları ve dolayısıyla tarafların bu yönde göstereceği deliller toplanarak yukarıdaki açıklamalar ışığında değerlendirilip ve ulaşılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekir. Açıklanan sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 17.05.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/26095, Karar No: 2014/9241, Tarih: 13.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26095 E.  ,  2014/9241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/121302

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2010

NUMARASI : 2009/1472 (E) ve 2010/1176 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

Sanığın 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın sahte faturalar düzenleyip komisyon karşılığı sattığının iddia olunması, sanığın oluşa uygun savunması, vergi suçu raporu ile ekindeki vergi tekniği raporlarında mükellef sanığın bilinen adreslerinde bulunamaması, tanınmaması, faaliyet olduğuna dair hiçbir tespitin yapılamaması, adreste başka mükellefin bulunması, tahakkuk eden vergilerin ödenmemesi, Ba ve Bs formlarının verilmemesi, vermiş olduğu KDV beyannamelerinin faturalarda gösterilen bedellerle uyumlu olmaması, toplamda 3.174.583,00 TL tutarında sahte fatura düzenlemesine karşın bu miktarda mal veya hizmet alımı bulunmadığından satışınında olamayacağı mükellefin sadece sahte fatura düzenlemek amacıyla kurulduğunun belirtilmesi, sanığın alım satıma ilişkin paranın akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belge sunamaması ve KDV beyannamelerinin yüksek matrahlı olup ödenecek vergi miktarının az çıkması karşısında, her takvim yılının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, yüklenen suçların tüm unsurlarıyla sübut bulduğu gözetilmeksizin, yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7268, Karar No: 2016/4530, Tarih: 13.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7268 E.  ,  2016/4530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu ... Köyü 3885 parsel numaralı taşınmazın sanık ve kardeşi... adına ½ hisseli olarak tapuda kayıtlı olduğu ve tarafların sözlü anlaşma ile suça konu parseli paylaşarak kullandıkları, ... hissesine düşen kısmın oğlu katılan ... tarafından kullanıldığı ve buraya katılan tarafından dikilen ağaçların sanık tarafından kesildiği, sanığın bu surette nitelikli mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Katılanın annesine ait hissesiyi 20 yıldır kullandığına ve suça konu ağaçları kendisinin diktiğine ilişkin beyanı karşısında, tapu da malik görünen katılanın annesi ...'nin tanık sıfatı ile beyanının alınarak suça konu ağaçların kim tarafından dikildiği, katılanın bu ağaçların maliki ya da zilyedi olup olmadığı, kendisine ait hissenin oğlu katılan tarafından kullanılması için bırakılıp bırakılmadığı sorularak, gerekirse mahallinde keşif yapılarak suça konu arazinin kim tarafından kullanıldığı ve üzerindeki suça konu ağaçların kime ait olduğunun tespiti ile yüklenen suç bakımından katılanın şikayet hakkı olup olmadığı değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2818, Karar No: 2014/12660, Tarih: 09.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/2818 E.  ,  2014/12660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışırken, yaptığı fazla mesailerin karşılığını almadığından bahisle fazla mesai alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının fazla mesai yaptığının kabulü ile hesaplanan fazla mesai alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasıl faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Fazla çalışma ücreti geniş anlamda ücret niteliğinde olup, 4857 sayılı İş Kanununun 34 üncü maddesi gereğince, gününde ödenmemesi halinde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Davacının dava dilekçesinde , fazla çalışma alacağının en yüksek banka faizi birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmesine rağmen mahkemece hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmemiş oluşu hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hüküm fıkrasının (1) nolu bendindeki “yasal faizi ile” sözcüklerinin silinerek yerine “bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz ile” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı... Tem.Güv.Sistemleri Taşıma İkram Hizmet.Turizm Dış Tic.ve Paz.Ltd.Şti.'ne yükletilmesi, fazla alınan harcın istek halinde davalı.... Genel Müdürlüğüne iadesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.