muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9883, Karar No: 2010/10860, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/9883 E.  ,  2010/10860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 09.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu tahsis belgesindeki parsel numarasının düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Mal Müdürlüğü tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu tahsis belgesindeki parsel kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davalı Mal Müdürlüğü davaya cevap vermemiş, diğer davalı ... davacının iddialarının doğru olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı Mal Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Davacı 09.04.1985 gün ve 81 numaralı tapu tahsis belgesine dayanmıştır. Tapu tahsis belgesinin verilmesi idari bir işleme dayalı olarak yapılır. Bu tür kayıtlardaki düzeltmelerin de idari bir işlemle yapılabileceği kuşkusuzdur. Kısaca davanın görülme yeri idari yargı yeridir. Mahkemece yapılan bu saptamaya göre davanın yargı yolu nedeniyle reddi yerine çekişmenin esası incelenerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8063, Karar No: 2012/11591, Tarih: 18.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8063 E.  ,  2012/11591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : GAİPLİK VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 236 ada 67 parsel sayılı taşınmaz maliklerinin gaip olmaları nedeniyle tapuya kayyum şerhinin işlendiğini ve kayyımla idare süresinin dolduğunu ileri sürerek, anılan tayınmazın maliklerinin gaipliğine ve Hazine adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı kayyum, esasa yönelik beyanda bulunmamıştır.

İhbar olunan vakıflar idaresi vekili, çekişmeli taşınmazı Silahşör Mehmet Ağa Vakfından icareli olup, vakfına rucü ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 236 ada 67 parsel sayılı taşınmazın evveliyatına göre vakıf taşınmaz olup, mülkiyetinin vakfına rücu etmesinin asıl olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10605, Karar No: 2016/12620, Tarih: 13.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/10605 E.  ,  2016/12620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ...'nın 2009/2-2010/6 tarihleri arasında her ay için mesai saatleri yarım gün olduğunun tespitiyle, bu çalışmaları 30 güne tamamlatılarak tahakkuk edilecek borçları buna ilişkin faiz ve para cezalarının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının Kurum'un davacı işyerinde çalışan dava dışı sigortalının çalışma sürelerini 30 güne tamamlatmaya yönelik Kurum işlemleri ve buna bağlı tahakkuk edilecek borçları, faizleri ile idari para cezalarının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulü ile “davacı firmada çalışan ...'nın 2009/2. ayından başlayarak 2010/6. ayına kadar devam eden çalışmalarının her ay için mesai saatleri içinde yarım gün olduğunun tespitine, davalı kurumun bu çalışma sürelerini 30 güne tamamlatma ve buna göre prim ödetme isteğinin usul ve yasaya aykırı olduğu ve tahakkuk edilecek borçlar ile buna ilişkin faiz ve idari para cezalarının iptaline” karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Kurum'un 02/05/2012 tarihli ve devamı yazıları ile 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesine göre dahili davalı sigortalının 30 günden az süre ile çalıştığını açıklayıcı belgelerin Kurum'a verilmemesi nedeniyle 2012 yılında 2009/2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12 ve 2010/1,2,3,4,5,6 arasındaki çalışmaları için her bir ay için Ek aylık prim ve hizmet belgesi düzenlenmesi gerektiğinin davacı şirketten talep olunduğu, davacı şirket tarafından Kurum işlemine karşı itirazlarda bulunulduğu, Kurum'un Prim Tahakkuk İtiraz Komisyonu kararı ile istihdam sözleşmesinde gün ve saat ücreti hakkında herhangi bir hükmün düzenlenmemiş olması nedeniyle davacı şirketin yerinde olmayan itirazının reddolunduğu, davacı şirket ile dahili davalı çalışan sigortalının arasında akdolunan part-time sözleşmesinin dosyaya sunulduğu, düzenlendiği dönem içerisinde eksik gün bildirim formlarının part-time sözleşmesi ile ekli olarak Kurum'a sunulmuş olduğu, ihtilaf konusu dahili davalı sigortalının imzasını havi ücret bordroları ile dönem bordrolarının getirtildiği, dahili davalı sigortalıya ait banka hesap özetinin dosyaya sunulduğu, yapılan zabıta araştırması neticesi düzenlenen tutanakların Mahkeme'ye bildirildiği, alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, duruşmalarda kamu tanıkları ile davacı şirket tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacı şirketin Kurumca tahakkuk ettirilen idari para cezalarının iptali istemine ilişkin olarak görevli yargı yolunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1. maddesinde dava şartları sırasıyla sayılmıştır. Bunlar;

“a) Türk mahkemelerinin yargı hakkının bulunması.

b) Yargı yolunun caiz olması.

c) Mahkemenin görevli olması.

ç) Yetkinin kesin olduğu hâllerde, mahkemenin yetkili bulunması.

d) Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları; kanuni temsilin söz konusu olduğu hâllerde, temsilcinin gerekli niteliğe sahip bulunması.

e) Dava takip yetkisine sahip olunması.

f) Vekil aracılığıyla takip edilen davalarda, vekilin davaya vekâlet ehliyetine sahip olması ve usulüne uygun düzenlenmiş bir vekâletnamesinin bulunması.

g) Davacının yatırması gereken gider avansının yatırılmış olması.

ğ) Teminat gösterilmesine ilişkin kararın gereğinin yerine getirilmesi.

h) Davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması.

ı) Aynı davanın, daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte olmaması.

i) Aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması.” şeklinde tanımlanmıştır.

Mahkemece bir davada, dava şartlarının olup olmadığına 6100 sayılı HMK. 114/1 maddesinde gösterilen sıralamaya göre bakmak gerekmektedir. Bu durumda yargı yolunun caiz olmadığı bir mahkemede açılan davada, mahkemece davanın esasına girilemez. Öncelikle yargı yolunun belirlenmesi gerekir. 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" dava şartı olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.

5510 sayılı Kanun’un 102.maddesine göre; idarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. İtirazı kurumca reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmaz. Yukarıda yer alan yasa hükümlerine göre idari para cezasının ilgiliye tebliği zorunlu olup itiraz edilmesi ve Kurumca itirazın reddi halinde idari para cezasının Kurum alacağı olarak 6183 sayılı Kanun’a göre takip ve tahsil işlemleri yapabileceği gibi bu bağlamda ödeme emri de gönderebilir. Bu nedenle ödeme emrinin konusunun idari para cezası olması uyuşmazlığın başlı başına idari yargıda görülmesini gerektirmez. Kurumun, idari para cezasını tebliğ etmediği veya itiraz hakkında komisyonca bir karar alınmadığı hallerde, Kurumun davacıya gönderdiği ödeme emrine konu Kurum alacağı, takip ve tahsili mümkün olan bir alacak haline gelmediğinden mahkemece yargı yolu görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddi yerine ödeme emrinin iptaline karar verilmelidir.

Yukarıda yer alan Yasa hükümlerine göre idari para cezasının ilgiliye tebliği zorunlu olup itiraz edilmesi ve Kurumca itirazın reddi halinde idari para cezasının Kurum alacağı olarak 6183 sayılı Kanun’a göre takip ve tahsil işlemleri yapabileceği gibi bu bağlamda ödeme emri de gönderebilir. Bu nedenle ödeme emrinin konusunun idari para cezası olması uyuşmazlığın başlı başına idari yargıda görülmesini gerektirmez. Kurumun, idari para cezasını tebliğ etmediği veya itiraz hakkında komisyonca bir karar alınmadığı hallerde, Kurumun davacıya gönderdiği ödeme emrine konu Kurum alacağı, takip ve tahsili mümkün olan bir alacak haline gelmediğinden Mahkemece yargı yolu görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddi yerine ödeme emrinin iptaline karar verilmelidir.

Bu düzenlemeler karşısında idari para cezalarının tahsili için davalı Kurumca 7201 sayılı Yasa gereğince düzenlenen ve davacıya tebliğ olunan karar için açılacak davaların idari yargıda görüleceğinin kabulü gerekir.

Bu düzenlemeler karşısında idari para cezalarının tahsili için davalı Kurumca 7201 sayılı Yasa gereğince düzenlenen ve davacıya tebliğ olunan karar için açılacak davaların idari yargıda görüleceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda; Mahkemece “davacı firmada çalışan ...'nın 2009/2. ayından başlayarak 2010/6. ayına kadar devam eden çalışmalarının her ay için mesai saatleri içinde yarım gün olduğunun tespitine, davalı kurumun bu çalışma sürelerini 30 güne tamamlatma ve buna göre prim ödetme isteğinin usul ve yasaya aykırı olduğu ve tahakkuk edilecek borçların iptaline” şeklinde kurulan hüküm yerinde ise de “idari para cezalarının iptaline” şeklinde kurulan hüküm yerinde değildir. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un "Kurumca verilecek idarî para cezaları" başlıklı 102.maddesinin 4.fıkrasına göre "idari para cezalarının iptaline" ilişkin istemlerin çözüm yeri idare mahkemesi olup Mahkemece davacının Kurum tarafından tahakkuk ettirilen idari para cezalarının iptali istemi ile ilgili olarak “6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" dava şartı yokluğu gerekçesiyle davanın usulden reddine” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacının Kurum tarafından tahakkuk ettirilen idari para cezalarının iptaline ilişkin istemi yönünden “6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" dava şartı yokluğu gerekçesiyle davanın usulden reddine” karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5836, Karar No: 2015/9272, Tarih: 09.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/5836 E.  ,  2015/9272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun usulüne uygun yapılmadığını belirterek ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; taşınmazın tapu kaydı üzerine 09/02/2005 tarihinde icrai haciz konulduğu, alacaklı vekilinin satış avansını 26/02/2007 tarihinde icra veznesine depo ettiği, İİK'nun 106. maddesinde öngörülen iki yıllık süre geçmiş olduğundan, satış tarihinden önce gayrimenkul üzerindeki haczin İİK.nun 110.maddesi uyarınca kalkmış olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle ihalenin feshine karar verildiği görülmektedir. Somut olayın incelenmesinde;

Alacaklının, haciz tarihinden itibaren 2 yıllık süre dolmadan 06/02/2007 tarihinde satış avansını da yatırarak satış talebinde bulunduğu, bu tarihten sonra, yine süresi içerisinde 28.02.2008'de talebin yenilendiği mahkemenin 26/02/2007 tarihinde satış avansına yatırıldığına ilişkin tespitinin doğru olmadığı görülmektedir. Bu talep doğrultusunda yapılan, 05.08.2008 tarihli 2. artırmada satışın alıcı çıkmaması nedeniyle düşmesi üzerine yeniden başlayan 2 yıllık satış isteme süresi içinde 18/01/2010 tarihinde yeniden alacaklının satış talebinde bulunduğundan haczin düşmediği yeniden satış talebinde bulunulduğundan haciz de düşmemiştir. Kıymet takdir raporu da yenilenmiş olup rapordan itibaren 2 yıllık süre içerisinde ihale yapılmıştır.O halde mahkemece, başka bir fesih sebebi bulunmadığından, istemin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/38918, Karar No: 2011/6381, Tarih: 29.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/38918 E.  ,  2011/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi ... soruşturma aşamasındaki ifadesinde “... Mahallesi ... Sokak No: 29 ...” adresinde ikamet ettiğini bildirdiği halde, duruşma gününün bildirilmesine ilişkin tebligatın geçici olarak çalıştığını bildirdiği adrese çıkartıldığı ve tebliğ edilmeden iade edildiği, yokluğunda verilen hükmün de geçici olarak çalıştığı adresinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapıldığının anlaşılması nedeniyle, usulüne uygun olarak kamu davasından haberdar edilmeyen şikayetçinin 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğundan, yokluğunda verilen hükmün şikayetçiye aynı kanunun 235.maddesi uyarınca usulüne uygun olarak bildirdiği ikamet adresinde tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 29.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2215, Karar No: 2020/180, Tarih: 14.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/2215 E.  ,  2020/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 2. İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Davalı vekili temyiz aşamasında 20.12.2019 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğinden ve vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisi bulunduğundan, temyiz isteminin FERAGAT NEDENİYLE REDDİNE, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2887, Karar No: 2019/8429, Tarih: 27.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2887 E.  ,  2019/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : 1-2005-2006-2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan; beraat

2- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan; mahkumiyet

I- 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

1-Sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda gerçekleştirilen eylemlerin zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı ve zamanaşımı hükümleri de gözetilmeden, sanık hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek hüküm kurulması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından, uyulmasına karar verilen dairemizin 01.03.2017 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere, sanık hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıılarında sahte fatura kullanmak suçlarından açılan davada, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı, mütalaanın “2005, 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarına ilişkin olduğu gözetilerek öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince sanık hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıılarında sahte fatura kullanmak suçlarından dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin bildirilmesi durumunda dava şartı yokluğundan düşme kararı verilmesi mütaala verilmesi halinde ise yargılama sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi,

II- Defter ve belge gizleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

II- Defter ve belge gizleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Defter ve belge gizleme suçunda, 08.02.2008 tarihli ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesindeki 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının alt sınırının, 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle “18 ay” olarak değiştirildiği; somut olayda, “defter ve belge ibraz etmemek” suçunun suç tarihinin “18.06.2009“ olması karşısında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesinde öngörülen “1 yıldan 3 yıla“ kadar olan hapis cezasının sanık lehine bulunduğu, uygulamada hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edildiğine dair bir gerekçenin bulunmaması da dikkate alındığında; suçun işlendiği tarihte temel cezanın alt sınırının "1 yıl" hapis olduğu gözetilmeden yazılı şekilde "18 ay" üzerinden uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarınca kazanılmış hak olacağından, Dairemizin 01.03.2017 tarihli bozma ilamına konu ve kazanılmış hak teşkil eden mahkemenin 03.12.2012 tarihli ilamında sanık hakkında defter ve belge gizlemek suçundan 2005 ve 2006 takvim yılları bakımından ayrı ayrı 359/a-2 maddesi uyarınca 6 ay cezaya hükmedildiği ve sonuç ceza miktarının cezaların toplamı olan 12 ay olduğu gözetilmeden, 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yılarında sahte fatura kullanmak suçlarından diğer yönleri incelenmeyen, defter ve belge gizlemek suçu yönünden ise bu sebeplerle hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8048, Karar No: 2021/6534, Tarih: 24.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/8048 E.  ,  2021/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçuna konu 4 adet 5 litrelik mısırözü yağının suç tarihi itibarıyla bilinen değeri nazara alındığında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.