muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11477, Karar No: 2013/1388, Tarih: 31.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/11477 E.  ,  2013/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının dava konusu alacaklar için davalıyı ibra ettiğini ve hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı tarafından davalıya verilen ibraname ile borcun sona erdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İbra sözleşmesi, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, kabul edilen Kanun'un 132.  maddesi “Borcu doğuran işlem kanunen veya taraflarca belli bir şekle bağlı tutulmuş olsa bile borç, tarafların şekle bağlı olmaksızın yapacakları ibra sözleşmesiyle tamamen veya kısmen ortadan kaldırılabilir” hükmünü getirmiştir. İbranameyle ilgili olarak diğer önemli bir düzenleme ise 6098 sayılı Kanun'un 420. maddesinde yer almıştır. Sözü edilen hükme göre, işçinin işverenden alacağına ilişkin ibra sözleşmesinin yazılı olması, ibra tarihi itibarıyla sözleşmenin sona ermesinden başlayarak en az bir aylık sürenin geçmiş bulunması, ibra konusu alacağın türünün ve miktarının açıkça belirtilmesi, ödemenin hak tutarına nazaran noksansız ve banka aracılığıyla yapılması şarttır. Bu unsurları taşımayan ibra sözleşmeleri veya ibraname kesin olarak

hükümsüzdür. Hakkın gerçek tutarda ödendiğini ihtiva etmeyen ibra sözleşmeleri veya ibra beyanını muhtevi diğer ödeme belgeleri, içerdikleri miktarla sınırlı olarak makbuz hükmündedir. Bu hâlde dahi, ödemelerin banka aracılığıyla yapılmış olması zorunludur.

Ancak yukarıda sözü edilen bu hükümler 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun yürürlükte olmadığı bir dönem da düzenlenen ibranamenin geçerliliği sorunu, Yargıtay'ın ibraname konusunda yerleşmiş uygulamaları çerçevesinde değerlendirilmelidir.

Miktar içeren ibra sözleşmelerinde, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir

Miktar içeren ibra sözleşmelerinde, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir

Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır. Fesihten sonra düzenlenen ve alacak kalemlerinin tek tek sayıldığı ibranamede, irade fesadı haller ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece ibra iradesi geçerli sayılmalıdır

İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir. Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir. Aynı ibranamede çelişki bulunmayan ve miktar içermeyen kalemler bakımından ise borç ibra yoluyla sona ermiş sayılabilir.

Somut olayda, davalı işveren tarafından ibraz edilen 12.08.2010 tarihli ibraname ile, davacının çalışmış olduğu süreye ilişkin olarak dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını aldığının belirtildiği ve işverenin bu alacaklar yönünden ibra edildiği görülmektedir. Davacı taraf ibraname alınırken iradesinin fesada uğratıldığını ve ibranameyi özgür iradesi ile imzalamadığını iddia ettiğine göre, davacının gösterdiği tanıklar dinlenmeli, ibraname hususunda bilgilerine başvurulmalıdır. İbranamenin özgür irade ile imzalanıp imzalanmadığı hususunda davacı tanıkları dinlenmeden, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15819, Karar No: 2025/4352, Tarih: 18.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15819 E.  ,  2025/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının yaşlılık aylığının, hizmet döküm cetvelinde görülen bir kısım sigortalı hizmetlerin fiili olmadığından bahisle Kurum denetmen raporuna istinaden iptal edilerek kesildiğini ve 01.04.2013–17.03.2020 tarihleri arasında ödenen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiğini, oysa ki davacının 2010 ve 2011 yıllarında yükleme boşaltma işçisi olarak bilfiil çalıştığını ve işlemin hatalı olduğunu ileri sürerek, aksi Kurum işleminin iptali ile iptaline karar verilen sürelerdeki çalışmalarının gerçek ve geçerli olduğunun tespitine, kesilen yaşlılık aylıklarının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum denetmen raporu ile davacının fiili çalışmasının bulunmadığının anlaşılması üzerine hizmetlerinin iptal edildiğini, yapılan işlemlerde mevzuata aykırılık bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğunu, dosya kapsamında dinlenen tanık ifadeleri ve işverenin beyanı ile çalışma olgusunun ispatlandığını, delillerin hatalı değerlendirildiğini belirterek, usul ve yasaya aykırı verilen kararın temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, bir kısım sigortalı çalışmaların sahte olduğu gerekçesiyle yaşlılık aylığının iptal edilerek borç tahakkuk ettirilmesine dair Kurum işleminin iptali ile çalışmaların gerçek ve fiili olduğunun tespitine ve yapılan kesintilerin yasal faizi ile tahsiline ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, bir kısım sigortalı çalışmaların sahte olduğu gerekçesiyle yaşlılık aylığının iptal edilerek borç tahakkuk ettirilmesine dair Kurum işleminin iptali ile çalışmaların gerçek ve fiili olduğunun tespitine ve yapılan kesintilerin yasal faizi ile tahsiline ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz yoluna başvuru harcının ve aşağıda yazılı alınmayan temyiz harcının ve temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5586, Karar No: 2013/10327, Tarih: 23.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5586 E.  ,  2013/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, getirtilen emsallerin satış fiyatlarının çeşitli nedenlerle düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Kabule göre de;

a) Dava konusu 398 parsel sayılı taşınmaza yol olarak el atıldığından 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkini yerine, idare adına tesciline karar verilmesi,

b) Gerekçeli kararın başlık bölümünde bir kısım davacı isimlerinin yazılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1243, Karar No: 2010/4107, Tarih: 14.07.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1243 E.  ,  2010/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... Taah. Tic.-..., 2-..., 3-..., 4-..., 5-..., 6-... arasındaki davadan dolayı İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16.06.2008 gün ve 2006/150-2008/361 sayılı hükmü onayan Dairemizin 25.12.2009 gün 2008/7773-2009/7167 sayılı ilâmı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelemesine gerek görüldüğünden;

1-”Çatalca 5. grup köy yolları alt temel, asfalt mıcırı temini nakli ve figüre yapılması” işi ile ilgili müfettiş raporu ve dayanağı bilirkişi raporunun,

2-Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/726 Esas sayılı dava dosyasının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6861, Karar No: 2024/8092, Tarih: 01.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/6861 E.  ,  2024/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2020/578 E., 2022/220 K.

SUÇ :4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM :Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, zamanaşımı hükümlerinin uygulanması talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

16.09.2012 tarihinde sanığın başında bulunduğu pazar tezgahında 10 paket kaçak sigara ele geçirilerek muhafaza altına alınmıştır.

27.11.2012 tarihinde Körfez Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1130 Değişik iş sayılı arama kararına istinaden sanığın ikametinde ve iş yerinde yapılan aramalarda 101 paket kaçak sigara, 31 kutu nargile tütünü, 20 paket pipo tütünü ve 10 kutu makaron ele geçirilip muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında, atılı suçlamayı ikrar etmiştir. Sanık kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katını ödememiştir.

Ele geçen kaçak eşyaya yönelik alınan Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit (KEMT) Varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre ''pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre sanıktan ele geçirilen kaçak eşyaların ticari miktar ve mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16, Karar No: 2024/8244, Tarih: 04.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/16 E.  ,  2024/8244 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2000 E., 2023/2890 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 11. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/198 E., 2022/344 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava ve karşı dava cevap dilekçesinde özetle; davalının kendisinin istediği gibi lüks bir konut kiralamadığı için müvekkile ile defalarca kavga ettiğini, müvekkilinin bayan kuaförü olarak çalıştığını, 08.00'den - 20.00'ye kadar çalıştığını, evine geldiğinde davalının evde yemek pişirmediğini, evin günlük temizliğini dahi yapmadığını, her akşam kendine aperitif yiyecekler hazırlayarak ya da dışarıdan yemek söyleyerek karnını doyurduğunu, davalının sürekli ailesi ile arkadaşları ile gezmeye gittiğini, kadınlık görevini dahi yapmadığını, davalının hamile olduktan sonra hamilelik psikolojisini bahane ederek müvekkili ile en küçük bir sebepten dolayı kavga çıkardığını, her tartışmanın sonunda çeşitli bahaneler üreterek ailesinin evine gittiğini, davalının müvekkiline küfür, hakaret dolu sözleri olduğunu, müvekkilini kışkırttığını, müvekkiline sinir krizi geçirdiğini, müvekkilinin de davalıya bir tokat attığını, doğumdan sonra saldırgan tavırlarını müvekkilinin ailesine doğru yönelttiğini, müvekkilinin ailesinin torununu görmeye gelmesini dahi engellemeye çalıştığın, bunda ısrar eden müvekkili ve ailesine hakaretler ettiğini, bir gün bu nedenle davalının babasının müvekkili annesinin ölümle tehdit ettiğini, davalının ise bardak ve su şişesi fırlattığını, sehpaları devirdiğini, ağır beyin ameliyatı geçiren müvekkilinin annesinin ziyaretine gitmediğini belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarını ve ortak çocuğun velâyetini müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı karşı davalının iddialarının asılsız olduğunu, müvekkilinin evlendikten sonra çalışmak istediğini, ancak davacının buna izin vermediğini, karşı tarafın müvekkilinin çalışmasına engel olduğunu, ekonomik olarak kendisine bağımlı olmasını istediğini, taraflar evlendiğinde eşyaların büyük çoğuluğunun müvekkil ve ailesi tarafından karşılandığını, karşı tarafın kişisel eşyaları ve bavulu ile geldiğini, müvekkilin hiç bir zaman lüks konut kiralamadığı için karşı taraf ile tartışmadığını, müvekkilinin hergün en az iki çeşit yemek yaptığını, müvekkilinin evi temizlediğini, ancak karşı taraf sürekli olarak yerlerin ve kapı kollarının çamaşır suyu gibi kimyasallarla temizlenmesini talep ettiğini, ancak müvekkilinin ve çocuğun sağlığı yönünden sağlıklı olmayacağını beyan ettiğini, bundan dolayı karşı tarafın müvekkiline sinkaflı küfürler ederek, her seferinde fiziksel saldırıda bulunduğunu, davacı karşı davalının müvekkilinin vücudu ile sürekli dalga geçtiğini, psikolojik olarak şiddet uyguladığını, müvekkilinin hamile olduğu zaman bile fiziksel şiddet uyguladığını, karşı tarafın ailesinin müvekkiline biz Adanalıyız sonuçları olur, şeklinde sürekli tehdit ettiğini, davacı karşı davalının müvekkilinin yaptığı yemeklere sürekli bahaneler söyleyerek müvekkiline hakaretler ettiğini, defalarca müvekkiline fiziksel şiddet uyguladığını, müvekkilinin ilgili yerlere şikayet ettiğini, ancak davacı karşı davalının tehditlerinden dolayı şikayetlerini geri çekmek zorunda kaldığını belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, müvekkili için aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakası, ortak çocuk için aylık 2.000,00 TL iştirak nafakasının, 100.000,00 TL maddî tazminatın, 100.000,00 TL manevî tazminatın davacı karşı davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini ve tarafların boşanmalarını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Taraflar arasında devam eden huzursuzluk nedeni ile davacı kocanın müşterek haneden ayrılarak kendi ailesi ile yaşamaya devam ettiği, ancak ayrılığa davacı kadının eylemleri nedeni ile olduğu, davalı kadının doğumdan sonra sürekli kendi ailesini eve alarak, evlilik birliğine ailesinin müdahalesine açık kıldığı, evlilik birliğinden kaynaklanan yükümlülüklerini ev hanımı olmasına rağmen yemek yapmayarak ve evi temizlemeyerek yerine getirmediği, kocanın ailesini misafir olarak eve almadığı, kadının erkeğin annesi ameliyat olduğunda ziyarette bulunmayarak eşine duygusal şiddet uyguladığı, erkeğin ise müşterek haneden ayrıldıktan sonra zaman zaman eve geldiğinde eşini müşterek haneden çıkarmakla tehdit ettiği, ev eşyalarına ve demirbaşlara zarar verdiği, kadının vücudu ile dalga geçerek küçümsediği, davalı kadın tarafından sunulan mesaj kayıtlarından ise anlaşılacağı üzere her iki tarafında birbirine hakaret ettiği, Antalya 27.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/975 E. 2019/463 K. sayılı ceza dava dosyası ile sabit olduğu üzere davacı erkeğin kadına karşı fiziki şiddet uygulamış ise kadının yargılama aşamasında şikayetinden vazgeçerek tarafların birlikte yaşamaya devam ettikleri, kadın tarafından bu olayın affedildiği, en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerektiği, erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, daha sonraki şiddet iddialarının usulüne uygun olarak kanıtlanamadığı, kadın tarafından dosyaya sunulan şiddet gördüğüne dair fotoğrafların ne zaman çekildiğinin ve kime ait olduğunun anlaşılamadığından hükme esas alınmamıştır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik olduğu sabit olup taraflar eşit kusurlu olduğu anlaşılmıştır." gerekçesiyle her iki davanın kabulüne, tarafların evlili birliğinin temelinden sarsrılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davalı-karşı davacı anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında şahsi ilişki tesisine, ortak çocuk yararına aylık 400,00 TL tedbir ve 500,00 TL iştirak nafakasına, davalı-karşı davacı kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve 850,00 TL yoksulluk nafakasına, nafakaların her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında arttırılmasına, davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacının maddî ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen boşanma davası, kadının reddedilen maddî ve manevî tazminat talebi, tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasının miktarına yönelik istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç