muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8332, Karar No: 2017/1538, Tarih: 02.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/8332 E.  ,  2017/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 11/08/1988 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 11/08/1988 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 11/08/1988 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 11/08/1988-30/11/1990, 19/05/1992-31/05/1994, 13/10/1996-18/12/1998, 09/04/2004-29/12/2009 tarihleri arasında vergi kaydının, 05/10/1989-11/09/1996, 11/10/1996-31/12/2009 tarihleri arasında oda kaydının ve 17/02/2005-29/12/2009 tarihleri arasında ... sicil kaydının bulunduğu, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının 06/08/2004 tarihli başvurusuna istinaden vergi kaydı gereğince 09/04/2004 tarihinden itibaren başlatıldığı anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için ... sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya ... sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için ... sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de ... sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, davacının 11/08/1988-30/11/1990, 19/05/1992-31/05/1994, 13/10/1996-18/12/1998 tarihleri arasında vergi kaydının olması nedeni ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi kapsamında sigortalı sayılması gerekir ise de davacının zorunlu sigortalılık koşullarına sahip olduğu dönemde ve 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. maddesinde belirtilen sürede zorunlu ... sigortalısı olarak tescili yönünde herhangi bir talebi bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1241, Karar No: 2013/1917, Tarih: 27.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1241 E.  ,  2013/1917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

-KARAR-

Dosyanın incelenmesinde, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın temyizi için temyiz harcının yatırıldığına dair belgeye ve temyiz kaydına rastlanmamıştır. Temyizin reddine ilişkin ek kararın temyizinde ayrıca harç alınması gereklidir.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434.maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Ek kararın, temyiz kaydına rastlanmamış olup, temyiz isteminin reddine dair ........2012 tarihli ek kararı temyiz eden davalılar vekili tarafından verilen ........2012 tarihli temyiz dilekçesi için temyiz kaydı varsa, temyiz harcının yatırılması için HUMK`nın 434/.... maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi ya da HUMK’nın 432/... maddesi uyarınca mahkemece bir karar verilmesi;

Bakımından dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4202, Karar No: 2011/1222, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4202 E.  ,  2011/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 186 ada 50, 51 ve 52 parsel sayılı 664.54, 576.76 ve 717.58 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 186 ada 50 sayılı parsel davalı ..., 186 ada 51 sayılı parsel eşit paylarla davalılar.... ve ... ve 186 ada 52 sayılı parsel ise davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde satın almaya dayanarak dava konusu parsellerin adlarına tespit edilen 12 ve 48 sayılı parsellere dahil olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 186 ada 50, 51 ve 52 sayılı parselerin tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazların öncesinde bir bütün iken kadastro tespitinden önce davacının da katıldığı paylaşma sonucu ayrı taşınmazların oluştuğu, kullanımın paylaşma ile belirlenen sınırlara uygun olarak sürdürüldüğü, kadastro tespitinin de paylaşma sınırlarına uyularak yapıldığı, davacının, davalıların paylaşmadan sonra taşınmazları ileriye doğru genişlettiklerine ilişkin iddiasını kanıtlayamadığı, yine davacı tarafından ibraz edilen 26.09.1977 ve 25.04.1991 tarihli senetlerin pay dağılımlarına ilişkin olduğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan inceleme, uygulama ve araştırma hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Davacı dava dilekçesinde, kendisi adına tespit edilen 186 ada 12 ve 48 sayılı parselleri 25.04.1991 tarihli satış senedi ile ortak murisleri ... .... mirasçısı ...'den satın aldıklarını, dava konusu 186 ada 50, 51 ve 52 sayılı parselerin de satın aldıkları yerlerin kapsamında kaldığını, taşınmazın sınırlarının 26.9.1977 tarihli gayrimenkul bedel senedinin kapsamında kaldığını iddia etmiş, aşamalarda ise paylaşmaya dayanmıştır. Çekişmeli parseller davacının murisi ........'ün mirasçısı olan ....mirasçıları ..... ve .....ün satışı nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davalılar ise kendilerinin de ortak muris ...'in mirasçıları olduklarını, mirasçıları arasında paylaşma yapıldığını ve taşınmazların kendilerine kaldığını savunarak 23.07.1973 tarih ve 26.09.1977 tarihli gayrimenkul bedel senetlerine dayanmışlardır. Davacının dava ettiği taşınmazların hangi bölümlerinde, hangi nedene dayanarak hak talep ettiği tam olarak anlaşılamamaktadır. Hal böyle olunca öncelikle taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak davacıya dava konusu taşınmazların hangi bölümlerinde, hangi tarihli senede veya hangi hukuki sebebe dayanarak hak iddia ettiği sorulup saptanmalı, ondan sonra davaya konu her bölüm için tespit maliklerinin savunmaları ayrı ayrı alınmalı, bundan sonra taraflar arasındaki uyuşmazlığın kapsamı belirlenmeli, uyuşmazlığın satın almaya ya da paylaşmaya ilişkin olup olmadığı kesin olarak saptanmalı, paylaşma yönünden taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kaldığı, tüm mirasçıların katılımı ile usulüne uygun biçimde paylaşılıp paylaşılmadığı, paylaşma yapılmış ise taşınmazların kim ya da kimlerin miras payına düştüğü, kimin ne zamandan beri hangi sebeple kullandığı hususlarında araştırma ve inceleme yapılmalı, ondan sonra uyuşmazlığın çözümlenmesi bakımından tarafların dayandığı tüm senetler zemine uygulanmalı, senetlerde imzası bulunan tüm şahıslar tanık sıfatıyla dinlenmeli, senetlerin kapsamları belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36625, Karar No: 2014/28860, Tarih: 03.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36625 E.  ,  2014/28860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/276597

MAHKEMESİ : Çumra Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2012

NUMARASI : 2011/297 (E) ve 2012/192 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk O.. Ç..'ın nüfus kaydına göre 01/05/1996 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle hakkında, duruşmanın gizli yerine açık yapılması ve hükmün de açık tefhim edilerek 5271 sayılı CMK'nın 185.maddesine aykırı davranılmış ise de, giderilmesi olanağı bulunmadığından tebliğnamedeki 2 no'lu bozma düşüncesine,

Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu, yaşı küçük sanığın ise suç tarihi itibariyle 15 yaşından büyük olduğu, bu nedenle sanık yönünden sosyal inceleme raporu alınması zorunlu olmadığından tebliğnamedeki 3 no'lu bozma düşüncesine katılınmamıştır. Ancak;

1- 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğun yargılamasının çocuk mahkemesi sıfatı olmaksızın yapılması,

2- Suça sürüklenen çocuğun, olay günü katılanın evinin bahçesine girerek bahçede bulunan sondaj dinamosunun 30-35 metrelik kablosunu keserek hırsızladığı ve çaldığı bu kabloları yakarak geriye kalan bakır teli H.. Y.. isimli şahsa sattığı iddiasıyla açılan davada; suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/07/2012 tarihinde alınan savunmasında, tanık N.. A.. ile birlikte yakmış oldukları kabloları ikametlerinde bulunan televizyondan söktüğünü söyleyerek atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, suça sürüklenen çocuğun arkadaşı olan tanık N.. A..'ın aynı tarihli Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan ifadesinde özetle, suça sürüklenen çocukla birlikte 2-3 gün önce bir ikametin yakınından kutu içindeki kabloları alarak başka bir yerde yaktıklarını, suça sürüklenen çocuğun kendisine yaktıkları kabloları G. Mahallesi'ndeki bir evden çaldığını söylediğini, yaktıkları kabloların uzun ve sarılmış halde olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; muhafaza altına alınan kablolar ile katılanın ikametinden çalınan kablolar arasında karşılaştırma yapılıp, ayrıntılı şekilde bilirkişiden rapor alınmaksızın, yakılmış olması dolayısıyla özelliklerini kaybetmiş halde bulunan kabloların telefon ve oto elektirik kablosu olduğu, katılanın ikametinden çalınan kabloların ise elektrik kablosu olduğuna dair 14/07/2012 tarihli tutanağa dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10325, Karar No: 2021/4987, Tarih: 07.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10325 E.  ,  2021/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Erzurum İli, Tortum İlçesi, ... Mahallesi 228 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 3 nolu bendinde yer alan (Tespitine) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içerisinde sonuçlandırılamayan davada, bozma öncesi tespit edilen 43.103,23 TL kamulaştırma bedeline 20/04/2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 17/03/2016 gününe kadar, bozma sonrası tespit edilen fark bedel 16.970,83 TL’ye ise 20/04/2015 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 07/04/2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve tespit edilen bedelin yasal faiziyle birlikte davalı tarafa derhal ödenmesi için ilgili bankaya yazı yazılmasına,) ibaresinin eklenmesine,

b- 5 ve 6 nolu bendinde yer alan “kesinleşecek karara göre” ibarelerinin hükümden çıkarılmasına yerine “derhal” ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/628, Karar No: 2018/7380, Tarih: 28.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/628 E.  ,  2018/7380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur aracının lastiğini şişirme motoruyla tamir etmeye çalışırken, olay mahalline gelen sanıkların mağdurun gözündeki gözlüğü almaya çalıştığı esnada gözlüğün ipinin kırıldığı, sanıklardan Özgür’ün eline bıçak alması üzerine mağdurun bir fırsatını bulup kaçtığı, çevredeki şahısların sanıklara müdahale ettiği, mağdurun olay yerine geri geldiğinde bu kere lastik şişirme motorunun kesilerek alındığını görüp bir süre sonra malını çöpe atılmış olarak bulduğu olayda;

Sanıkların yağma eylemi tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması; sanık ...’ün adli sicil kaydına göre mükerrir olmasına karşın, TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamış; bu bağlamda tebliğnamedeki bozma istemli düşünce benimsenmemiştir.

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12984, Karar No: 2018/6486, Tarih: 18.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12984 E.  ,  2018/6486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/03/2016 tarih ve 2014/1155-2016/158 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 16.10.2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan karayolu ihracat taşıma sözleşmesi ile davalı tarafça taşınması talep olunan emtiaların davacı şirket tarafından taşınması konusunda anlaşmaya varıldığını, davacı tarafından sözleşme gereği yerine getirildiği halde 123.000,00 USD olarak kararlaştırılan bedelden bakiye kalan 83.000,00 USD'nin davalı tarafça ödenmediğini, taşıma ücretinin tahsili için davalı hakkında başlatılan icra dosyasına davalının yaptığı itiraz üzerine takibin durduğunu, taraflar arasında imzalanan sözleşme kapsamında ihtilaf halinde ... mahkeme ve icra dairelerinin yetkili olduğunun kararlaştırıldığını, bu nedenle davalının yetki itirazının HMK'nın 17. maddesi gereğince yerinde olmadığından reddinin gerektiğini ileri sürerek davalının icra takibine yaptığı itirazının iptaline, davalının alacağın % 20’sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya dayanak yapılan taşıma sözleşmesinde tahrifat yapıldığını, davacı tarafça ibraz edilen taşıma sözleşmelerindeki imzaların davalı şirket yetkililerine ait olmadığını, cevap dilekçesi ekinde ibraz edilen taşıma sözleşmelerinin taraflar arasında geçerli sözleşmeler olup taraflar arasındaki ilişkinin bu sözleşmeye göre değerlendirilmesinin gerektiğini, taşıma sözleşmesinin 28. maddesine göre taraflar arasındaki ihtilafta ... ... Mahkemelerinin ve icra dairelerinin yetkili olduğunu, ödemelerin davacının yazılı talimatlarına istinaden ilgili yerlere elden ödendiğini savunarak davanın reddini, davacının % 20 oranında kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında geçerli bir yetki sözleşmesinin bulunduğunun her iki tarafça ispatlanamadığı, bu nedenle genel hükümler gereğince yetki itirazının çözümlenmesinin gerektiği, somut olaya uygulanması gereken CMR'nin 31/1-b maddesi gereğince uyuşmazlık halinde davalının ikametgahı mahkemesinde, taşımacının yükü aldığı veya teslim yeri olarak gösterilen yerde dava açılabileceği, dava konusu taşımalarda yükleme yerinin ..., boşaltma yerinin ise ... olduğu, ayrıca davalının ikâmetgahının da .../...'da bulunması nedeni ile mahkemenin davada yetkili bulunmadığı, yetkili mahkemenin ... ... Asliye Ticaret Mahkemeleri, yetkili icra dairesinin de ... ... İcra Daireleri olduğu, somut olayda ... İcra Daireleri yetkili bulunmadığından yetkisiz icra dairesinde takip başlatıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.