muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4241, Karar No: 2016/5336, Tarih: 28.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/4241 E.  ,  2016/5336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerindeki çalışmalarının 5510 sayılı Kanunun 4. maddesi ile öngörülen fiili hizmet süresi zammından yararlandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının fiili hizmet süresi zammından yararlandırılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne ,davacının ... Döner Sermaye iş yeri ve...Hekimliği Fakültesi işyerinde röntgen teknisyeni olarak iyonizsan/radyasyona maruz kalınan alanda 02.03.2005 tarihinden itibaren başlayan hizmetlerinden dolayı talebe bağlı kalınarak .../05/2007 tarihinden itibaren fiili hizmet süresi zammından faydalanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür.

Mahkemece kabule konu olan dönem yönünden ,davacının ....09.2008 öncesi dönem yönünden 5434 sayılı Yasanın .... maddesine göre faydalanacağı süre ile 5510 sayılı Kanunun 40. Maddesi uyarınca 360 günde ne kadar sürenin fiili hizmet süresi zammı olarak kabul edileceği, kabul edilecek fiili hizmet süresi zammının prim ödeme gün sayısına ilavesi gerektiği, ne kadarının yaş haddinden indirileceği, yaş haddinden indirim için anılan madde kapsamındaki iş ve işyerlerinde ne kadar çalışma şartı arandığının hükümde belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüt ve çelişkiye mahal verilecek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün ,sair yönler incelenmeksizin, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ....03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18319, Karar No: 2014/8448, Tarih: 05.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18319 E.  ,  2014/8448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.02.2013 tarih ve 2010/35-2013/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin gıda piyasasında çikolata kaplı çubuk kraker adıyla bilinen gıda maddesi başlıklı ... nezdinde 2008/01095 numara ile tescilli tasarım tesciline sahip olduğunu, ancak bu tasarım tescil belgesinin 554 sayılı KHK'da belirtilen yenilik ve ayırt edicilik özelliğini taşımadığını, bir tasarımın yenilik özelliği taşıyıp taşımadığı belirlenirken bu tasarımın aynısının başvuru veya rüçhan tarihinden önce dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulup sunulmadığına bakılacağını, davalı şirket tasarımının ... dışında çeşitli firmalar tarafından uzun yıllardan beri kullanıldığını ileri sürerek davalı şirket adına kayıtlı bulunan 2008/011095 nolu tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne ve mahkeme kararının ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin piyasaya sunduğu ürünün yenilik ve ayırt edicilik vasfına haiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalıya ait tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliğine haiz olduğu, davalının tasarımının bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenim açısından daha önce kamuya sunulduğu bildirilen tasarımlarla arasında belirgin fark bulunduğu, davalı tasarımı ile davacının sunduğu tasarımlar arasında düz çubuk üstüne yerleştirilmiş çikolata tadının ortak özellik olarak nitelendirilebileceği, ancak bu durumun davalı tasarımının yenilik ayırt edicilik özelliğini ortadan kaldırmaya tek başına yeterli olmadığı, davacının davalıya ait tasarımın daha önce kamuya hangi tarihte sunulduğu hususunda ispata yarar somut bir kanıt sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18736, Karar No: 2017/4144, Tarih: 03.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18736 E.  ,  2017/4144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa verilen hapis cezasının zorunlu olarak paraya çevrilmesine ilişkin koşullar bulunmadığı halde uygulama maddesinin de TCK’nın 50/2 olarak hatalı şekilde gösterilip zorunlu olduğundan bahisle paraya çevirme uygulaması yapılması,

Kabule göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3457, Karar No: 2015/6430, Tarih: 09.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3457 E.  ,  2015/6430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2012/656-2014/142

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescile ilişkin asıl, eksik ve ayıplı iş bedeline ilişkin birleşen 2012/61 E., tazminata ilişkin birleşen 2010/526 E. sayılı davaların bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen 2012/526 E. sayılı davada davalı-birleşen 2012/61 E. sayılı davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, davalının da aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile müvekkili yüklenici şirket arasında 27.07.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan tüm edimlerini yerine getirdiğini, arsa sahiplerine dairelerini iskan ruhsatı alınmış vaziyette teslim ettiğini, ancak sözleşme gereği müvekkiline düşen ve hali hazırda tapuda davalı adına kayıtlı bulunan 15 A blok 7. kat 28 no'lu dairenin tapusunun çekilen ihtara rağmen devredilmediğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacı yüklenicinin edimlerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirmediğini, dava konusu dairenin sözleşmeye göre eksik ve ayıplı işlerin teminatı olarak bırakılan daire olduğunu, eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi halinde dairenin tapusunu devretmeye hazır olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/526 E. sayılı davada davacı vekili, davalının da aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile müvekkili yüklenici şirket arasında 27.07.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan tüm edimlerini yerine getirdiğini, arsa sahiplerine dairelerini iskan ruhsatı alınmış vaziyette 2008 yılında teslim ettiğini, ancak sözleşme gereği müvekkiline düşen ve hali hazırda tapuda davalı adına kayıtlı bulunan 15 A blok 7. kat 28 no'lu dairenin tapusunun çekilen ihtara rağmen devredilmediğini, bu nedenle müvekkilince taahhüt edilmiş olmasına rağmen üçüncü kişiye daire satışının yapılamadığını, dairenin iki yıldır boş kalması ve aradan geçen zaman içerisinde değer yitirmesi nedeniyle müvekkilinin maddi zarara uğradığını, ayrıca dairenin satışının yapılamamasına bağlı olarak

ticari itibarının da olumsuz etkilendiğini, davalıya ait dairelerde sözleşmede yer almayan fazladan imalatlar yapıldığını, arsa sahiplerince bunların bedelinin de ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, dairenin tapu devrinin

ticari itibarının da olumsuz etkilendiğini, davalıya ait dairelerde sözleşmede yer almayan fazladan imalatlar yapıldığını, arsa sahiplerince bunların bedelinin de ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, dairenin tapu devrinin

yapılmamasından kaynaklanan maddi zararları için 5.000,00 TL'nin, fazladan yapılan imalatlar ve işlemiş faizleri için 3.000,00 TL'nin ve 50.0000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla fazladan yapıldığı ileri sürülen imalat bedeli alacağını 34.978,00 TL'ye yükseltmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, fazladan yapılmış bir imalat bulunmadığını, ayrıca arsa sahiplerinin de bu yönde davacı yükleniciden bir taleplerinin olmadığını, yapıldığı ileri sürülen işlerin esas itibariyle sözleşme gereği yapılması gereken işler olduğunu savunarak, birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğinden bahisle, asıl davanın ve birleşen Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/526 E. sayılı dosyasında açılan davanın reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen 2010/526 E. sayılı davalarda davacı yüklenici vekilinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 13.09.2012 tarih ve 2011/5107 E., 2012/5740 K. sayılı ilamıyla, asıl dava yönünden; yanlar arasında düzenlenen sözleşmenin 44/h maddesinde iskân ruhsatının alınmasından ve eksiksiz teslimden sonra tapuların verileceği hükmüne yer verildiği, inşaatın iskân ruhsatı alınmış ise de alınan bilirkişi raporundan bir takım eksiklikler bulunduğunun anlaşıldığı, mahkemece mevcut bu eksikliklerin işin kabulüne engel olup olmadığının, eserin reddini gerektirip gerektirmediğinin araştırılmadığı, bu nedenle bilirkişilerden ek rapor alınarak mevcut eksikliklerin önemli olduğu ve davalının da teslimden kaçınmakta haklı olduğu sonucuna varıldığı takdirde davacıya bu eksikliklerin giderilmesi için uygun bir mehil ve yetki verilmesi, bu mehil sonunda eksikler tamamlandığı takdirde tescil isteminin kabul edilmesi, aksi takdirde tescil talebinin reddedilmesi, mevcut eksiklikler kabulden kaçınmayı gerektirmeyecek nitelikte ise bu takdirde karara en yakın tarih itibariyle mevcut eksik ve ayıplı işlerin giderilme bedeli saptanıp davacıya depo ettirilerek tescil isteminin karara bağlanması, birleşen dava yönünden ise; sair temyiz itirazlarının reddi ile, bu dava bilirkişi raporu alındıktan sonra açıldığından fazla imalât yapılıp yapılmadığı araştırılmadan davanın reddedildiği, bu nedenle mahkemece bu konuda da bilirkişilerce gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak fazla imalât yapılmış ise bedeli saptanarak davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Yargıtay bozma ilamından sonra Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/61 E. sayılı dosyasında açılan dava eldeki davalar ile birleştirilmiştir.

Yargıtay bozma ilamından sonra Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/61 E. sayılı dosyasında açılan dava eldeki davalar ile birleştirilmiştir.

Birleşen Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/61 E. sayılı davada davacı vekili, müvekkilinin de aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile davalı yüklenici şirket arasında 27.07.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan edimlerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirmediğini, dairelerde ve bina ortak alanlarında bir takım eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğunu, ayrıca müvekkiline düşen 25 no'lu dairenin halen boş olduğunu, eksik ve ayıplı imalatlar nedeniyle kiraya verilemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eksik ve ayıplı imalatlar için 6.000,00 TL ve kira kaybı için 1.000,00 TL olmak üzere 7.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/61 E. sayılı davada davalı vekili, davacıya dairesinin iskan ruhsatı alınarak süresinde teslim edildiğini, teslim edildikten sonra dairenin kiraya verildiğini, eksik ve ayıplı imalat bulunmadığını savunarak, birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşme gereği davalı arsa sahibine düşen taşınmazlardaki eksiklik ve kusurlar kabulden kaçınılmayı gerektirecek nitelikte görülmediğinden, bedellerinin asıl davada davacı yükleniciye depo ettirildiği, bu itibarla tescil isteminin yerinde olduğu, birleşen Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/526 E. sayılı davası kapsamında, davacı yüklenicinin 34.978,00 TL değerinde fazladan imalat yaptığının belirlendiği, manevi tazminat isteminin koşullarının oluşmadığı, birleşen Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/61 E. sayılı davasında, davacının geç teslim nedeniyle 1.500,00 TL kira kaybı bulunduğunun tespit edildiği, eksik ve ayıplı imalat bedeline ilişkin talebinin ise asıl davada depo edilen miktarın içerisinde kaldığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile, dava konusu bağımsız bölümün davacı adına tesciline, depo edilen 14.200,00 TL'nin karar kesinleştiğinde talep halinde davalıya ödenmesine, birleşen Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/526 E. sayılı dosyasında açılan davanın kısmen kabulü ile 34.978,00 TL'nin davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine, birleşen Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/61 E. sayılı dosyasında açılan davanın kabulü ile kira bedeline ilişkin taleple bağlı kalınarak 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline, eksik ve ayıplı imalat bedeline ilişkin talep edilen miktar asıl davada depo edilen miktar içerisinde kaldığından, bu talebe ilişkin ayrıca bir karar verilmesine yer olmadığına, davacının fazlaya ilişkin talebinin saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen 2010/526 E. sayılı davada davalı- birleşen 2012/61 E. sayılı davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Yargıtay bozma ilamı öncesi alınan 12.01.2011 havale tarihli bilirkişi heyeti raporunda, arsa sahibine ait dairelerdeki ve ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işler tespit edilmiş, davalı arsa sahibi vekilince sunulan 25.03.2011 havale tarihli bilirkişi raporuna karşı beyan dilekçesinde, "Bilirkişi raporunun değerlendirme kısmında davacı tarafından sözleşme gereğince yapılması gerekirken, yapılmayan işler kalem kalem sayılmış ve bu eksiklikler giderilmediği sürece davacı yanın dava konusu ettiği, 28 no'lu dairenin tapusunun adına tescilini talep etmeye hakkı olmadığı belirtilmiştir. Bilirkişinin bu tespitine katılıyoruz." denilerek, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi istenmiştir. Asıl davada davalı vekilince sunulan bu dilekçede bilirkişinin belirlediği eksik ve ayıp kalemleri dışında başkaca bir eksik ve ayıptan söz edilmediğinden, mahkemece bozma öncesi alınan bilirkişi raporundaki eksik ve ayıpların depo kararı kapsamında değerlendirilmesi ve birleşen Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/61 E. sayılı davasında da bu doğrultuda hüküm kurulması isabetli olmuştur.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davalı, birleşen 2012/61 E. sayılı davada davacı vekilinin tüm, birleşen 2010/526 E. sayılı davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Birleşen Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/526 E. sayılı davasında davalı vekilinin fazla imalat bedeline ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Yüklenici, kendi iradesiyle inşaatın tamamına ve bu kapsamda arsa sahiplerine ve kendisine verilen bağımsız bölümlere aynen yansıtılan değer artırıcı işler yapması halinde sözleşmede aksine hüküm bulunmadığı durumlarda fazla bedel isteminde bulunamaz. Yüklenicinin sözleşmeyle yapımını yüklendiği işin dışında sadece iş sahibinin yararına fazla

Yüklenici, kendi iradesiyle inşaatın tamamına ve bu kapsamda arsa sahiplerine ve kendisine verilen bağımsız bölümlere aynen yansıtılan değer artırıcı işler yapması halinde sözleşmede aksine hüküm bulunmadığı durumlarda fazla bedel isteminde bulunamaz. Yüklenicinin sözleşmeyle yapımını yüklendiği işin dışında sadece iş sahibinin yararına fazla

iş yapması halinde de bu işin bedelini dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK'nın 410. vd. maddeleri uyarınca işin yapıldığı tarihteki rayiç üzerinden istemde bulunmaya hakkı vardır. Dairemiz'in 01.03.2013 tarih ve 2012/6495 E., 2013/1204 K; 03.03.2014 tarih ve 2013/8578 E., 2014/1540 K. sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, yüklenici, kural olarak sözleşmede kararlaştırılandan fazla ve daha kaliteli malzeme kullanarak yaptığı işler bedelini, yapılan bu fazla işlerin ve kullanılan kaliteli malzemelerin arsa sahiplerinin menfaatine ve yasal olması, ekonomik değerinin bulunması ve fazla işler ile kaliteli malzemeyi içeren imalatı kendisine isabet eden bağımsız bölümler için de yapmamış olması koşulu ile 818 sayılı BK'nın vekaletsiz iş görmeye ilişkin 410 vd. (TBK'nın 526 vd.) maddeleri uyarınca işin yapıldığı tarihteki mahalli serbest piyasa rayiç değerleri üzerinden tahsilini talep edebilir. Ancak inşaatın ortak yerlerinde ya da davacı yükleniciye düşecek bağımsız bölümlerde yapılan bu neviden fazla imalatlar arsa sahiplerinin yararına olduğu gibi, yüklenicinin de yararınadır. Dolayısıyla her iki tarafın da yararına olan böyle bir kazanım, fazla iş olarak nitelendirilemez ve yükleniciye bunların karşılığını isteme hakkı vermez.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, sadece davalı arsa sahibine düşen bağımsız bölümler incelenmiş, sözleşmenin 39. maddesinde yer alan "Her bir binada ne yapıldıysa diğerinde de aynısı yapılacaktır" şeklindeki hükmün, ana taşınmazların bağımsız bölümlerinin içerisindeki imalatlar için uygulanmasının söz konusu olamayacağı, zira yükleniciye özgülenmiş olup üçüncü kişilere satılan her bağımsız bölümde satın alanların talebine uygun olarak çok farklı imalatlar yapılması söz konusu olduğundan, bağımsız bölümler içerisindeki imalatlar bakımından uygulanması mümkün olmayan bu hükmün, ancak aynı parselde yer alan iki ayrı blok cepheleri, merdiven boşlukları gibi ortak yerler için uygulama kabiliyeti bulunduğu belirtilerek, davacı yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerde herhangi bir inceleme yapılmamış ve davalı arsa sahibine düşen bağımsız bölümlerdeki sözleşme ve mimari proje dışında fazladan yapıldığı belirlenen imalatların bedeli hesaplanmıştır. Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan ilke çerçevesinde davalı arsa sahibine ait bağımsız bölümlerde yapıldığı belirlenen fazla imalatların yükleniciye ait bağımsız bölümlerde de yapılıp yapılmadığı hususunda, bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı, birleşen 2012/61 E. sayılı davada davacı vekilinin tüm, birleşen 2010/526 E. sayılı davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen 2010/526 E. sayılı davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, birleşen 2010/526 E. sayılı davada davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.