muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12519, Karar No: 2019/5137, Tarih: 28.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12519 E.  ,  2019/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.400 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içinde başka bir dosyaya ilişkin düzenlenmiş 30.10.2013 tarihli sosyal inceleme raporunda; suça sürüklenen çocuğun algı seviyesinde düşüklük bulunduğu, kendini ifade etme konusunda yaşıtlarının gerisinde gelişim gösterdiği, kolay yönlendirilebilir ve kandırılabilir bir kişilik yapısında olduğu, algı seviyesindeki düşüklük nedeniyle okulda kaynaştırma eğitimine tabi tutulduğu, okuma yazma becerilerinin gelişmediği, dil gelişiminin yaşına uygun olmadığının belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yeteneğinin yeterince gelişmiş olup olmadığı konusunda rapor aldırılarak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dosya kapsamından ve mağdurun aşamalarda alınan beyanlarından suça sürüklenen çocuğun 30 TL bozuk para ile üç adet adi tespih çaldığının anlaşılması karşısında, suça konu tespihlerin değerinin tespit edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5001, Karar No: 2009/5790, Tarih: 08.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5001 E.  ,  2009/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.05.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 49 parsel sayılı taşınmazına komşu parsel maliki davalının taşınmazında bulunan ceviz ağaçlarının dallarının gölge yaptığını, ağaç köklerinin taşınmazdaki tasarruflarına engel olduğunu, ayrıca davalıya ait su ve kanalizasyon borularının taşınmazından geçtiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesini, boruların kaldırılması ile ağaçların kesilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesine, su ve kanalizasyon borularının kaldırılmasına, davacı taşınmazında zarar oluşturmadığı gerekçesi ile ağaçların kesilmesi isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, çaplı taşınmaza mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 683. maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir.

Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Somut olayda, davacı maliki olduğu 49 parsel sayılı taşınmaza geçerek gölge yapan ve tasarrufuna engel oluşturan davalıya ait taşınmazdaki ceviz ağacının dal ve köklerinin kesilmesini istemiştir. Hükme esas alınan 03.09.2008 ve 27.10.2008 günlü bilirkişi raporlarında, davalı taşınmazında sınıra sıfır noktasında dikili ceviz ağaçlarının dallarının davacı taşınmazına 3-5 metre arasında tecavüzlü olduğu, ayrıca ağaç köklerinin de taşınmaza geçtiği, davacıya ait taşınmaz boş arsa niteliğinde bulunduğundan zarar oluşturmadığı belirtilmiştir. Davacı taşınmazı boş arsa niteliğinde bulunduğundan taşkın ağaçların gölge yaparak veya verim kaybına neden olarak taşınmazda zarar oluşturmadığı anlaşılmaktadır. Ancak, taşkın durumdaki ağaç kökleri ile dalları nedeniyle davacının mülkiyet hakkının kısıtlandığı sunulan raporla kanıtlanmıştır. Mahkemece, kanıtlanan bu olgu nedeniyle davalı taşınmazındaki davacı taşınmazına taşkın ağaç kökleri ile dallarının kesilmesine karar verilecek yerde, zarar oluşmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmesi doğru bulunmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 08.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8857, Karar No: 2019/14458, Tarih: 15.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/8857 E.  ,  2019/14458 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/02/2014 tarihli ve 2013/492 esas, 2014/90 sayılı kararının 25/03/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 09/05/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/11/2016 tarihli ve 2016/248 esas, 2016/446 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/08/2019 tarih ve 2019/84015 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı suça sürüklenen çocuk müdafii Avukat ...'ın 22/02/2014 tarihli dilekçesi ile itiraz ettiği ancak dosyanın itiraz incelemesi yapılmadan kesinleştirildiği ve akabinde ihbar üzerine hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla ortada kesinleşmiş bir mahkûmiyet kararı bulunmadığı gözetilmeden, hükmün açıklanması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesine aykırı karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 5560 sayılı Kanun ile değişik 23. maddesinde, "Çocuğa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki koşulların varlığı halinde, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Ancak, bu kişiler açısından denetim süresi üç yıldır." hükmüne yer verilmiş,

İnceleme konusu somut olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı suça sürüklenen çocuk müdafii 22/02/2014 tarihli dilekçesi ile itiraz ettiği ancak dosyanın itiraz incelemesi yapılmadan kesinleştirildiği ve sonrasında ihbar üzerine hükmün açıklanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, kesinleşmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunmadığı halde hükmün açıklanmasına karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/11/2016 tarihli ve 2016/248 esas, 2016/446 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/11/2016 tarihli ve 2016/248 esas, 2016/446 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK'nın 4-b fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, Yüksek Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6025, Karar No: 2014/8613, Tarih: 28.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6025 E.  ,  2014/8613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kadastro tespit çalışmaları sırasında davalı ...’ın mirastan mal kaçırmak amacıyla mirasçılık belgesi ibraz etmeden kendisini ve davalı kardeşlerinden....’ı ketmederek miras paylarını adına tescil ettirdiğini, devamında da anlaşmalı olarak boşandığı eşine satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek, tapunun miras payı oranında iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve...., davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar ise davayı kabul ettiklerini yazılı olarak bildirmişlerdir.

Mahkemece; iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi....’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacı taraf 15.11.2007 ve 20.03.2008 tarihli dilekçede sahte vekâlet kullanılmak suretiyle temlik yapıldığı iddiasına dayanmış ise de bu konuda usulüne uygun ıslah bulunmadığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 11.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2663, Karar No: 2013/3361, Tarih: 28.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/2663 E.  ,  2013/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Kanunun 359/a-2, TCK'nun 62/1, 51/1-3-6-7 maddeleri uyarınca Erteli 5 Ay Hapis Cezası, CMK'nun 231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına

Sanığa yüklenen defter ve belgeleri gizlemek suçunun işlendiği 01.05.2008 tarihinde yürürlükte bulunun 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2 maddesi yerine, maddenin değişiklikten önceki halinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

İncelenen dosya içeriğine göre; 2005, 2006, 2007 takvim yıllarına ilişkin belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden katılan idarenin uğradığı zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4270, Karar No: 2022/2252, Tarih: 21.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/4270 E.  ,  2022/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş, görüntü, çözüm ve tespit tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre; 20.03.2015 günü HDP Ahlat ilçe teşkilatı tarafından Ahlat'da bulunan sebze halinde Kaymakamlık makamının izniyle nevruz kutlaması etkinliği düzenlendiği, sanığın "hangi kelimeler anlatır namussuzluk yapanlara karşı savaşan bu kadınları ve Kobane devrimi" yazan pankartı, üzerinde ''Newroz Ahlat Halkının Newrozu kutlu olsun, artık yeter Önder Apoya özgürlük'' yazan pankartı ve üzerinde ''Bi Ruhe Sar u Arin'an Em e koşine Xwe Bilind Bikin (Arin ve Saranın Ruhları için Mücadelemizi Yüksek Tutun), Kongrea a Jinen azad (Özgür Kadın Kongres) XELAT (Ahlat)'' yazan pankartı binaya etkinlik alanından görünecek şekilde asma eyleminin bir bütün halinde terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek mahiyette olduğu ve 3713 sayılı Kanunun 7/2 maddesinde yazılı silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturacağı gözetilerek atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet başsavcısı ve savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3909, Karar No: 2020/7703, Tarih: 30.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3909 E.  ,  2020/7703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Mahkemece verilen önceki karar bozma ile ortadan kalktığından, tescil yönünden yeniden hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen kamulaştırma bedeline, 26/12/2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 04/04/2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın;

a- Hüküm fıkrasının 1. bendinde (tescil hususunda bozma öncesi verilen karar kesin olduğundan bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına,) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Dava konusu ... İli, ... İlçesi,...Mahallesi, 532 ada, 30 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... Belediyesi adına tapuya kayıt ve tesciline,) cümlesinin yazılmasına,

b- Hüküm fıkrasına ilave bent olarak (Tespit edilen kamulaştırma bedeline, 26/12/2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 04/04/2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5578, Karar No: 2009/7125, Tarih: 03.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5578 E.  ,  2009/7125 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek, 8.500,00 YTL.sı tazminatın, ihbar tarihinden 15 gün sonrasından işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait çekicinin dorsesinin köprüye sıkşması nedeniyle hasar meydana geldiğini; ancak, davacı tarafından talep edilen hasarın kaza ile uyumsuz olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya ait araçta meydana gelen hasarın davacının belirttiği kaza sonucu oluşmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

../...

-2-

2009/5578

2009/7125

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15.60.-TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 3.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/9623, Karar No: 2012/12690, Tarih: 12.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9623 E.  ,  2012/12690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/01/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptal ve tescil olmazsa tenkis davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kabulüne  ilişkin olarak verilen karar davalı vekili  tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi S... Ö...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ve birleşen davalar,  ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil  olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.

Hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca Adli Tıp Kurumundan alınan 07.12.2011 tarihli rapor gereğince miras bırakan İ... A...'ın akit tarihinde hukuki ehliyete haiz olduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, ehliyetsizlik iddiası yanında, miras bırakan ve  davalı ile Bolu 1. Noterliğinde yapılan 23.07.2008 tarihli ölünceye kadar bakım akdinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasına da dayanmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ( 6098 Sayılı Yasanın 237 m.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı miras bırakanın akit tarihinde başka taşınmazlarının bulunduğunu bildirmiş ancak Mahkemece miras bırakanın tüm mal varlığı araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca, miras bırakandan intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmeli, mahallinde keşif yapılarak intikal eden  malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarıda değinilen anlamda bir mal kaçırma kastının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Davalının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  12.11.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.