muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4151, Karar No: 2022/4298, Tarih: 01.06.2022

Yukarıda izah edilen olayda, sanık ...’nun kollukta müdafii eşliğinde ve asliye ceza mahkemesinde verdiği beyanlarında, anılan çalışma alanında ... Asfalt A.Ş’nin şantiye şefi olduğunu, yaptıkları işin, yolu 30-40 cm kazarak yeni kaldırım ve asfaltın yapılması işi olduğunu, olay yerindeki kabloların usulüne uygun derinlikte döşenmediğini, çalışma yapılırken çıkan arızalarda dahil olmak üzere tüm tesisat işlerinin gerekli ilgili kuruma bildirdiklerini, şirket elemanlarınca asfalt yapım işi yapılırken elektrik kablolarının görülmesini üzerine, belediye kontrolörleri vasıtasıyla ...’e bildirdiklerini, sözlü olarak bilgilendirme yaptıklarını, bu konu hakkında belge veya tutanak tutmadıklarını, sahada olan belediye kontrolörlerinin sanık ... ve Çağlar olduğunu beyan etttiği, sanık ...’in aşamalarda verdiği beyanlarında, ... şirketinde sistem işletme arıza bakım servisi yetkilisi olduğunu, kazaya neden olan branşman hattı ve panonun denetim ve sorumluluklarında olmadığını, bu sorumluluğun bankalara ait olduğunu, yol yapımı sırasında meydana gelen hasara ilişkin kendilerine bildirim yapılmadığını, sanık ...’nun aşamalarda verdiği beyanlarında, belediyenin ihale ettiği yol yapım çalışmasında kontrolör olarak görev yaptığını, çalışma sırasında ortaya çıkan kablo ile ilgili ...’e bilgi verildiğini, kablonun yüzeye çıktığı zaman olay yerinde olduğunu, bilgi verdikleri tarihin 10.07.2011 olduğunu, haber vermeleri üzerine ... yetkililerinin kabloları mavi boru içine alıp üzerine kırmızı ikaz bandı çektiklerini, yazılı olarak bildirim yapmadıklarını beyan ettiği, sanık ...‘in aşamalarda verdiği beyanlarında, telefon ile tanık ..., ... ve ...'de görevli Mustafa isimli şahıs ile görüştüklerini beyan etmesi karşısında, tanık ...’in savcı karşısında ve duruşmada verdiği beyanında, ... Şirketinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını görevinin arıza firması iş güvenliği denetmenliği olduğunu,olay tarihinde,belediye üst yapı çalışmaları sırasında belediyenin yollardaki kazı esnasında kaldırım çalışmalarında daraltma ve genişletme yaptığında elektrik ile ilgili olarak ortaya çıkan sorunların giderilmesi konusunda faaliyet gösteren taşeron firmalarının denetimini yapmak olduğu, kendilerine haber verilirse kablo örtme işini kendinin sorumluluğunda ... Elektrik firmasının yaptığını, belediyeden kendisini arayanın olmadığını, bildiği kadarı ile akşam saatlerinde belediyenin kabloyu çıkarttığını ertesi gün sabah 10:00 sıralarında çalışma yerinden geçerken kabloyu gördüğünü, kabloyu ... Elektrik firmasına örttürdüğünü, bu işlemden yaklaşık 3-4 gün sonra kazanın meydana geldiğini, üzerini örttürdüğü kablonun kazaya neden kablo olduğunu beyan ettiği, tanık ...’ın duruşmada verdiği beyanında, ...'de arıza bakım onarım biriminde çalıştığını, olay tarihinde ...’in yüklenicisi olan ... Elektrik firmasında şantiye şefi görevinde olduğunu, ...’in, ... Asfalt firmasının kabloyu yer üstüne çıkarttığını bildirmesi üzerine ekibi olay yerine yönlendirdiğini, sanık ..

... Elektrik firmasına örttürdüğünü, bu işlemden yaklaşık 3-4 gün sonra kazanın meydana geldiğini, üzerini örttürdüğü kablonun kazaya neden kablo olduğunu beyan ettiği, tanık ...’ın duruşmada verdiği beyanında, ...'de arıza bakım onarım biriminde çalıştığını, olay tarihinde ...’in yüklenicisi olan ... Elektrik firmasında şantiye şefi görevinde olduğunu, ...’in, ... Asfalt firmasının kabloyu yer üstüne çıkarttığını bildirmesi üzerine ekibi olay yerine yönlendirdiğini, sanık ... ile görüşme yapıp yapmadığını hatırlamadığını beyen ettiği anlaşılmakla, mahkemece sanıklar ..., ... ve ... haklarında "... kurumu tarafından düzenlenen 27/10/2011 tarihli müzekkereyi, bildirim yaptıklarına dair delil olarak göstermiş iseler de, yazı içeriğinin incelenmesinde; ... Asfalt Yol A.Ş tarafından 10/07/2011 tarihinde yapılan çalışma ile kazanın meydana geldiği 15/07/2011 tarihi arasında ... kurumuna bilgi verildiğini ya da ... kurumu görevlilerinin bankamatik elektrik panosuna giden hat üzerinde çalışma yaptıklarına dair herhangi bir bilgiye yer vermediği, yalnızca 12/07/2011 tarihinde Data Elektriğin 10 metre mesafede elektrik direği yapım işinde çalıştığını belirttiği ayrıca ... Elektrik San. Tic. Ltd. Şti'nin 10/07/2011 tarihinde yapılan yol çalışması sırasında gömülü yerden çıkartılan branşman elektrik kablosunun gömülmesi işinde çalıştığını belirtmiş ise de, ... Elektrik isimli firma tarafından yapılan çalışmanın hangi tarihte yapıldığının belirtilmediği, kazadan önce ya da sonra yapılmış olabileceği gibi ...'e branşman kablosunun gerilme sonucu zarar gördüğüne dair herhangi bir bilgi verildiği anlamına da gelmediği, ... kurumunun da olayla ilgili olarak kendilerine bilgi verilmediğini beyan ettiği görülmüştür" şeklindeki gerekçe ile sanıkların mahkumiyetine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemekle, tebliğnamede bu konu hakkında bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında mahkemece "... A.Ş görevlisi olan sanık ...'in kazanın meydana geldiği yerde yol yapım çalışmalarının olduğunu bildiği halde kaza sırasında yer altındaki yoğun kablo hatlarının zarar görme ihtimaline binaen kontrollerinin sağlanması için ekip görevlendirmemesi ve gerekli tedbirleri almaması nedeniyle asli kusurlu olduğu" gerekçe gösterilerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün sanık ... yönünden isteme uygun, sanıklar ..., ..., ... yönünden isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13476, Karar No: 2011/14482, Tarih: 24.10.2011

**10. Hukuk Dairesi         2011/13476 E.  ,  2011/14482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan .... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davacı ....vekilinin temyiz talebi yönünden;

Hüküm iş mahkemesi sıfatıyla asliye hukuk mahkemesi tarafından verilmiş olup, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Somut olayda; davacı vekiline hüküm 26.11.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilmiş, ancak, süresinde hükmü temyiz etmemiştir. Davalı Kurum temyiz dilekçesinin 31.05.2011 tarihinde kendisine tebliği üzerine, davacı vekili katılma yoluyla 08.06.2011 tarihinde temyiz dilekçesi vermiştir.

Katılma yoluyla temyiz, normal temyiz süresi içinde mahkeme kararını temyiz etmiş veya etmemiş olmasına bakılmaksızın, diğer tarafın temyiz dilekçesi kendisine tebliğ edilen karşı tarafa normal temyiz süresine ek olarak temyize cevap süresi içinde hükmü temyiz edebilme hakkı tanımakta olup, HUMK. nun 2494 sayılı Kanun ile değişik 433’üncü maddesinde düzenlenmiştir. Ne var ki, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 15’inci maddesi hükmüne göre, ancak, son kez anılan Kanunda düzenleme boşluğu bulunması halinde, bu boşluğun Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununu ile doldurulması olanağı vardır. Bir başka anlatımla, şayet, İş Mahkemeleri

Kanununda hüküm varsa Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunundaki hükümlerin uygulanma olanağı bulunmamaktadır. İş Mahkemeleri Kanununun 8’inci maddesinde ise, cevap yolu ile temyiz hakkından yararlanma yetkisi verilmemiştir. Bu nedenle; iş mahkemelerinde katılma yoluyla temyiz mümkün olmadığından, davacı ......vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE;

2- Davalı .....Vekilinin temyiz talebi yönünden;

HGK’nun 28.05.2008 günlü 2008/10-370 Esas, 2008/410 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 417/1. maddesine göre yargılama giderlerinden davada haksız çıkan tarafın sorumlu olduğu ve davanın kısmen reddi nedeniyle, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3.maddesi yollamasıyla Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3.maddesi yollamasıyla Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının masraflarla ilgili Hüküm fıkrasına son bent olarak “Davanın kısmen reddi nedeniyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı Sosyal Güvenlik Kurumu yararına takdir olunan 1.000,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ......verilmesine” sözcüklerinin hüküm fıkrasına eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3711, Karar No: 2021/698, Tarih: 07.10.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/3711 E.  ,  2021/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, asıl davada el atmanın önlenmesi, birleşen davada tapu iptali ve tescil davası sonucunda mahkemece asıl davada yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, birleşen davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi 2017/1258 Esas, 2020/2873 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi kararına karşı davacı ... vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınmasın gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 07.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/226, Karar No: 2020/2253, Tarih: 15.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/226 E.  ,  2020/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A)Davacı İstemi;

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle 2.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın iş kazası tarihinden işleyecek faiziyle tahsilini, ıslah dilekçesiyle de maddi tazminat istemini 78.999,81 TL’ye ıslah etmiştir.

B)Davalıların Cevapları;

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının hemen hastaneye götürüldüğünü, tedavisinin yaptırıldığını, iş kazasının SGK'ya bildirildiğini, meydana gelen iş kazasında müvekkili şirketin kusurunun bulunmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı;

İlk derece mahkemesince, davacı lehine 67.044,34 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın iş kazası tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz Nedenleri,

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, manevi tazminata kesin olarak hükmedilmesinin hatalı olduğunu hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğinden davanın reddi gerektiğini, sürekli iş göremezlik oranına yapılan itiraz doğrultusunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, davacının görev tanımı dışında yer alan işe karışarak kazaya kendisinin sebebiyet vermesi nedeniyle kusurlu olduğunu, dava harici Hakan Mobilya Şirketinin kusuru nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, hesap raporunun hatalı olduğunu raporun denetime elverişli olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine;

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine;

2- Dava, sigortalının iş kazası neticesinde vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, davacının davalı şirket tarafından işletilen otelde kat görevlisi olarak çalışmaktayken olay günü dava harici Hakan Mobilya İmalat ve İnşaat şirketine yaptırılan ahşap doğramaların montajı esnasında çıkan tozları çekmek üzere istenilen süpürgenin çalışıp çalışmadığını kontrol ederken elini süpürgenin bağlı olduğu daire testereye kaptırması neticesinde iş kazası geçirdiği, sürekli iş göremezlik oranının %16,2 olarak tespit edildiği, olayın SGK tarafından da iş kazası kabul edildiği ve gelir bağlandığı, hükme esas alınan kusur raporuna göre iş kazasının gerçekleşmesinde davalı işveren şirket %50, davacı %25, dava harici ... Mobilya Şirketinin ise %25 oranında kusurunun bulunduğunun tespit edildiği, hükme esas alınan 21/08/2017 tarihli ek hesap raporunda, sürekli iş göremezlik oranında indirim yapılmış olan hesaptan, gelirin rücuya kabil kısmı tenzil edildikten sonra davacının kusuru oranında indirm yapılarak tazminat alacağının hesaplandığı anlaşılmıştır.Sigortalının sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle uğradığı tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki PMF 1931 işaretli tabloya göre hesap edilecek bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri, net ücrete dönüştürülerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanıp, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesaplanacak tazminatta sigortalının geçici iş göremezlik döneminde %100, sürekli iş göremezlik döneminde ise tespit edilen sürekli iş göremezlik oranı doğrultusunda indirim yapılmak suretiyle hesap yapılacağı bu hesaptan davacının kusuruna isabet eden miktar indirildikten sonra, belirlenecek tazminattan SGK tarafından yapılan geçici iş göremezlik ödeneği ödemeleri ile sürekli iş göremezlik oranı üzerinden bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücuya kabil kısmının tenzili ile davacının netice maddi tazminat alacağının belirlenmesi Yargıtay’ın ve Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, hükme esas alınan 21/08/2017 tarihli hesap raporunda maddi tazminattan %16,2 oranındaki sürekli iş göremezlik oranında indirim yapıldıktan sonra davacının kusuru oranında indirim yapılıp maddi tazminat alacağı belirlenip bu orandan ilk peşin sermaye değerli gelirin rücuya kabil kısmı tenzil edilmesi gerekirken, öncelikle gelirin tenzil edilip ardından kusur oranında indirim yapılması hatalı olmuştur. Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş 21/08/2017 tarihli hesap raporundaki verilerde %16,2 sürekli iş göremezlik oranında indirimi yapıldıktan sonra belirlenen tutardan, davacının %25 oranında indirim yapıldıktan sonra SGK tarafından yapılan geçici iş göremzlik ödemesinin ve gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücuya kabil kısmını tenzil ederek davacının maddi tazminat alacağını belirlemek, öte yandan yapılacak hesapta iş bu raporda esas alınan bilinen devre tarihini ileri çekmemek ve asgari ücrette rapordan sonra yürürlüğe giren farkları rapora yansıtmamaktan ibarettir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 15/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14340, Karar No: 2012/6862, Tarih: 18.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/14340 E.  ,  2012/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında 53/5. maddesi uyarınca “cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Orhaneli Orman İşletme Müdürlüğünde, özel bütçe kadrolarında görevli personelin maaş ve diğer özlük haklarını takip etmek üzere muhasebe yetkili mutemedi olarak görev yapan sanığın, 14/06/2007-03/09/2007 tarihleri arasında yangınla mücadele hizmetinde çalışan 45 işçiye ödenmesi gerekli net miktarlar üzerinde kesintiler yapmak ve Orman İşletme Müdürlüğü'nde kalan nüshaları ile bordrolarından farklı olarak suça konu banka ödeme listelerini düzenlemek suretiyle aradaki fark olan toplam 15.398,91 YTL'yi kurumda çalışan başka işçilerin ücretleri üzerine fazladan ilave edip, bunları bankadan çekerek mal edinmesi şeklindeki hileli eyleminin, idarede kalan ödeme listelerinin, Ziraat Bankasından alınan listelerle karşılaştırılması ve bankamatik kartları kullanılan işçilerin dinlenmeleri şeklinde kurum dışı incelemeyle ortaya çıkarıldığı nazara alınıp sanık hakkında TCK'nın 247/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

CMK'nın 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulunun dairemizce de benimsenen 17/06/2006 gün 2006/5-165-213 sayılı Kararına göre soruşturmanın, “kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi” ve kovuşturmanın, “İddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi” ifade ettiği dikkate alınarak sanığın, Cumhuriyet Savcılığına yapılan ve 29/02/2008 tarihinde havale edilen suç duyurusundan sonra, 08/04/2008 tarihli iddianameyle kamu davası açılmasından önce 29/11/2007, 30/11/2007, 11/12/2007 ve 28/03/2008 tarihlerinde zimmetine geçirdiği parayı tamamen iade ettiği anlaşıldığından cezasından 5237 sayılı TCK'nın 248/2. maddesi uyarınca 1/2 yerine 1/3 oranında indirim yapılması sonucu fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 18/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21410, Karar No: 2013/401, Tarih: 18.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/21410 E.  ,  2013/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, ölüm aylığına hak kazandığının, kesilen aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin ve yersiz aylıklar nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile aksine Kurum işlemlerinin iptali istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 01.04.2009 tarihinde kesinleşen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı ... 2010 tarihi itibarıyla kesildiği anlaşılmakta olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda yazılı biçimde hüküm tesis edilmiştir.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı ... Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun,.... Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve..... sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü

./....

-2-