muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8263, Karar No: 2012/14214, Tarih: 17.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/8263 E.  ,  2012/14214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...’ın 28.09.2007 tarihli kararı temyiz etmediği ve kararın sanık yönünden kesinleştiği, bu kararı diğer sanık ... müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesince 09.06.2010 tarihinde sanık ... açısından bozulması üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucu sanık ... hakkında yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmakla, sanık ... hakkında yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup, sanık ...’in konusu olmayan temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ...’a atılı elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre hesaplanan yedi yıl altı aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4798, Karar No: 2019/1348, Tarih: 12.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/4798 E.  ,  2019/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Düşme

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.03.2008 tarihli 2008/3604 esas sayılı iddianamesinde, bazı sanıkların gerçekte çalışmadıkları halde belediyeden temizlik ihalesi alan firmada sigortalı gösterildikleri, işe giriş bildirimlerinin yapıldığı, maaşlarının ödendiği, sigortalı gösterilen sanıklardan ..., ... ve ...’nun belediye meclis üyesi oldukları, sanık ...’ın ise Akdeniz Belediyesi temizlik işleri müdürü olduğu, temizlik işçilerinin çalıştıklarına dair puantaj cetvelleri ile buna göre hazırlanan hakediş raporlarının da sahte olarak oluşturulduğu, bu sebeple belediye çalışanı olan sanıkların eyleminin kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, diğer sanıkların eylemlerinin de bu suça iştirak suçunu oluşturduğu, sanıklarca imzalanan son hakediş raporunun 31.12.2002 olup buna göre suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nin 339/1 ve sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 204/2. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu, bu suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nin 102/3, 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık olağanüstü dava zaman aşımının, suça konu en son belgenin düzenlendiği 31.12.2002 tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nin 102/3, 104/2 maddelerinde öngörülen dava zaman aşımının gerçekleştiği anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6387, Karar No: 2022/9060, Tarih: 14.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/6387 E.  ,  2022/9060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen 27.11.2014 gün ve 2014/739 E. - 2014/687 K. sayılı hükmün Dairemizce 13.11.2018 gün ve 2016/12860 E. - 2018/6980 K. sayılı ilamla bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararı asıl davada davacı - birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, HGK'nın 2019/11-717 Esas 2022/848 Karar sayı ve 07.06.2022 tarihli kararı ile direnme kararı yerinde görülerek asıl davada davacı - birleşen davada davalı tarafın işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup,incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada; taraflar arasında teknik şartnameye uygun olarak Çin limanlarına bor ürünü taşıma işine ilişkin 28.12.2011 tarihli sözleşme akdedildiğini, müvekkilinin ediminin 94.951 ton ve bu tonaj uyarınca 4748 konteyner taşıması olarak belirlendiğini, 4748 konteyner ile yaklaşık 106.000 ton bor ürününün sözleşmede belirtilen Çin limanlarına taşındığını, davalının işe başlamadan önce vermesi gereken termin planını vermediğini, müvekkile teslim edilecek bor ürününün defalarca geciktirildiğini, termin planının verilmemesi ve ertelemelerin müvekkili şirketin taşıma planı yapmasını engellediğini ve mevsim normalleri üzerinde gerçekleşen kötü hava koşulları nedeniyle sıkıntılar yaşandığını, bu olumsuzluklara rağmen 94.951 ton taşıma işinin 106.000 ton olarak gerçekleştirildiğini, müvekkilinin işi tamamlamasını takiben davalı tarafça sözleşmenin 11.1. maddesine dayanılarak %20 iş artışı talebinde bulunulduğunu ve müvekkiline doksan günlük ek süre verildiğini, buna karşılık müvekkilinin 03.05.2012 ve 09.05.2012 tarihli ihtarnameler ile bu talebin haksızlığını davalıya bildirdiğini, davalının iş talebinin karşılanmadığı iddiası ile taraflar arasındaki sözleşmeyi fesih ederek sözleşme gereği verilen kesin teminat mektubunu 20.07.2012 tarihinde nakde çevirdiğini, müvekkilince yapılan %11,64'lük fazla taşımaya rağmen davalının sözleşmenin 11.1. maddesine dayanak %20 iş artış talep etmesinin sözleşme ve teknik şartnameye aykırı olduğunu, davalının kendi edimini yerine getirmeden iş artışı talebinde bulunmasının 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 81. maddesine ve Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesine aykırı olduğunu, davalının sözleşme ve teknik şartname hükümlerine aykırı olarak müvekkili tarafından verilen banka teminat mektubunun nakde çevrilmesi sonucu müvekkilini zarara uğrattığını, sözleşmenin ifa edilmesinde kusurlu olan tarafın cezai şart talep etmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 11.049 ton fazla taşıma nedeniyle şimdilik 10.000.- TL'nin ve teminat mektubunun haksız olarak nakde çevrilmesi ile doğan şimdilik 102.232,92 USD'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında fazla taşımadan kaynaklanan 10.000.- TL'lik talebini 251.364,75 TL'ye çıkarmıştır. Birleşen davaya yönelik olarak ise; taraflar arasındaki sözleşmenin tonaj üzerinden yapıldığını, müvekkilinin 94.951 ton taşıması gerekirken 4748 konteyner ile yaklaşık 106.000 ton taşıma yaptığını, davacının buna rağmen iş artışı talep etmesinin haksız olduğunu, davacının sözleşmeyi haksız feshettiği için zarara uğradığı iddiasının dinlenemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili asıl davada; taraflar arasındaki sözleşmenin tonaj üzerinden değil konteyner üzerinden yapıldığını, davacının sözleşme gereğince 4748 konteynerle taşıma işini üstlendiğini, ödemelerin de konteyner sayısına göre yapıldığını, sözleşme gereğince müvekkilinin toplam işin %20’sine kadar iş artışı yapma hakkının olduğunu, bu kapsamda 4748 konteyner taşımasının %20’si olan 950 konteyner taşımasına ilişkin iş artışı yapıldığını, davacının bu iş artışını verilen süreye ve yapılan uyarılara rağmen kabul etmediğini, bu nedenle sözleşmenin müvekkili tarafından haklı olarak feshedildiğini, dolayısıyla davacı tarafından verilen kesin teminat mektubunun cezai şart olarak nakde çevrilmesinin hukuka uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Birleşen davada ise; taraflar arasındaki sözleşme gereğince taşıma işini üstlenen davalı şirketin müvekkili tarafından yapılan iş artışını verilen süreye ve yapılan uyarılara rağmen kabul etmemesi üzerine anılan sözleşmenin müvekkili tarafından haklı olarak feshedildiğini, sözleşmenin feshine ilişkin sözleşmenin 19.1. maddesine göre yüklenicinin doğmuş borçları ile sözleşmenin feshinden doğan her türlü menfi ve müspet zararın gelir kaydedilen teminat tutarları düşülmeksizin faizi ile birlikte yükleniciden tahsil edileceğinin açıkça düzenlendiğini, davalıdan talep edilen iş artışının olumsuz karşılanması üzerine bu taşımanın fiyat teklifi toplama yöntemleri ile dava dışı şirketlere yaptırıldığını, bu nedenle müvekkilinin aynı iş için 161.471,32 USD fazla ödeme yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 161.471,32 USD'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına direnilerek ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; taraflar arasında akdedilen sözleşme hükümleri gereğince davalı birleşen davanın davacısı Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünün ihtiyacı olan ve teknik şartnamede özellikleri belirtilen 114.338 ton bor kimyasallarının belirlenen 14 adet Çin limanına konteynerlerle nakliyesi hizmet alımı işinden toplam 4 limana 4.748 konteynerle nakliye hizmet alımı işinin davacı birleşen davada davalı ... Ltd. Şti.'nce yapılmasının kararlaştırıldığı, 14 liman için davacı tarafından konteyner başına teklif edilen birim fiyatın çarpımı sonucu 1.703.882 USD olduğu, işe ait teknik şartnamenin ekleri olan cetvellerde de her bir taşıma için ücretin 20'lik konteyner birim alınarak konteyner adedi ve konteyner başına birim fiyat USD bazında ayrı ayrı gösterildiği, kaldı ki davacı taşımanın devam ettiği süreçte düzenlediği tüm faturalarda konteyner adedini esas alıp yukarıda anılan cetvellerde kararlaştırılan birim fiyatla konteyner sayısı çarpılmak suretiyle hizmet bedelini belirlediği ve düzenlenen fatura bedellerinin de Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünden tahsil etmekle anlaşmanın konteyner başına birim fiyat USD bazında olduğu, ... tarafından sözleşmenin 11. maddesinde öngörüldüğü şekilde sözleşme koşullarında %20 iş artış talep hakkının kullanılması isteminin davacı ... Ltd. Şti. tarafından yerine getirilmediği, sözleşme kapsamında belirlenen ve konteyner adedi üzerinden taşınması kararlaştırılan ve konteyner adedi dikkate alınarak teklif edilen fiyat üzerinden yapılan 4.748 adet taşımada taşıma bedeli ödenmekle fazla ürün taşıması yapıldığına ilişkin delil de bulunmadığından bu talebin yerinde olmadığı ve bu nedenle idare tarafından sözleşmenin feshi ve teminatın cezai şart olarak nakde çevrilerek gelir kaydedilmesinin yerinde olduğu, birleşen davada da belgelendirilen fazla ödeme tutarının talep edileceği ve bu gerekçelerle asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen 27/11/2014 tarihli mahkememiz kararının yerinde olduğu gerekçesi ile, asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kabulü ile 161.471,32 USD'nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesine göre işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, asıl davada davacı - birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı - birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karara karşı, asıl davada davacı - birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı - birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı - birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 19.051,52 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacı-birleşen davada davalıdan alınmasına, 14/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1746, Karar No: 2021/6543, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1746 E.  ,  2021/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası oluşan fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiği gibi,

2- Dava tarihi harcın yatırıldığı 01.04.2014 tarihi olup, faiz başlangıç tarihinin dava tarihinden dört ay sonraki günü takip eden 02.08.2014 tarihi olması gerekirken yazılı şekilde hatalı belirtildiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3-c numaralı bendindeki (hesaplarda nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine, karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesine,) kelimelerinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3-c numaralı bendindeki (hesaplarda nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine, karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesine,) kelimelerinin yazılmasına,

b) 4 numaralı bendindeki (25/07/2014 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilerek karar kesinleştiğinde davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, ) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (02.08.2014 tarihinden Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 28.04.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) kelimelerinin yazılmasına,

c) 3-b numaralı bendindeki (25/07/2014) tarihinin hükümden çıkartılmasına, yerine (02/08/2014) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1761, Karar No: 2025/553, Tarih: 05.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1761 E.  ,  2025/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/566 Esas, 2024/123 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/31 E., 2021/221 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yapı kimyasalları alanında lider müvekkili ... 1958 yılında Kore'de kurulduğunu, “...” markasını uzun yıllardır faaliyetleri ile özdeşleştirerek kullandığını, çok sayıda ulusal ve uluslararası marka tescili bulunduğunu, Türkiye'deki faaliyetlerini 2006 yılından itibaren diğer davacı ... Boya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi (... Türkiye) aracılığıyla gerçekleştirdiğini, bu faaliyetlerin ürün dağıtım ayağı için davacı adına ... Türkiye ve davalı arasında 6 Mart 2009 tarihinde distribütörlük sözleşmesi imzalandığını, davalının Türkiye'de satış temsilciliği görevini üstlendiğini, söz konusu sözleşme ile davalıya herhangi bir fikri mülkiyet hakkının bahşedilmediğini, ... Türkiye tarafından 29 Kasım 2018 tarihinde gönderilen fesih ihbarı ile taraflar arasındaki sözleşmenin feshedildiğini, sözleşmenin 12. maddesinde söz konusu sözleşme ne şekilde sonlanırsa sonlansın satış temsilcisi ve/veya distribütörün faaliyetlerine derhal son vereceğinin davalı tarafından taahhüt edildiğini, bu taahhüdüne rağmen davalının “... ” markasını tescil ettirdiğini, müvekkilinin “...” markasının gerçek hak sahibi olduğunu, tanınmış markanın tüm sınıflar bakımından korunacağını, davacının eylemlerinin marka hakkına tecavüzün yanı sıra haksız rekabet teşkil ettiğini, ayrıca davalının, müvekkilinin gerçek hak sahibi olduğu “...” ibaresini haksız olarak ... alan adı için de kullandığını ileri sürerek 2017/12638 numaralı “... +Şekil” markasının tescilli olduğu tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne, haksız rekabet fiilinin tespitine, men'ine, ref'ine, www.kccturkiye.com adlı alan adının iptaline, davalının ticaret unvanından “...” ibaresinin terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile işaret üzerinde gerçek hak sahibi olan davacıların ... markasını 1990 yılından beri kullandıkları, davalının davacı şirketlerin önceki distribütörü iken sözleşmenin 29.11.2018 tarihinde feshedildiği, tarafların aynı alanda faaliyet gösterdikleri, davalı şirketin ticari faaliyet alanının davacı şirket adına tescilli 2009/0964 numaralı markanın tescil sınıfı ile aynı olduğu, işaretlerin birebir aynılıkları sebebiyle ortalama tüketici nezdinde karışıklığın doğacağı, benzer bulunan emtia sınıfları bakımından iltibas riskinin oluşacağı, yine taraflar arasındaki distribütörlük sözleşmesi dikkate alındığında davalının marka tescilinin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (SMK) 6/2 hükmü uyarıca da hükümsüz kılınması gerektiği, davacı markalarının tanınmışlıklarına dair bir delil bulunmadığı, tarafların ticari faaliyet alanlarının aynılığı, davalı şirketin davacıların önceki distribütörü olması, “...” markasının davacılara ait olduğunu bilmesi, buna rağmen kendi adına tescil ettirmesinin kötüniyetli olduğu, SMK’nın 155/1. hükmü uyarıca tescilli marka savunmasının daha önceki marka sahiplerine karşı açılan tecavüz davalarında ileri sürülemeyeceği, davalının davacıya ait “...” markasını aynı ticari faaliyet alanında birebir ayrı şekilde kullanmasının SMK'nın 29/1-b, 7/2-a ve b hükümleri uyarınca marka hakkına tecavüz ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 55/1-a hükmü uyarınca haksız rekabet teşkil ettiği, davalının “...” markasını ticari unvanında tescil ettirmesinin ticari dürüstlüğe aykırılık taşıdığı, adına tescilli www.kccturkiye.com alan adının 14 Nisan 2020 tarihli Asya Alan Uyuşmazlık Çözüm Merkezi kararı ile davacıya devredildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2017/12638 numaralı ... DENİZ ibareli markanın hükümsüzlüğüne, davalı tarafından, davacının ... markasına yönelik olarak haksız rekabet fiilinin tespiti, men'i, ref'i ve haksız rekabetten doğan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, davalı adına tescilli ticaret ünvanında ... ibaresinin silinerek ticaret sicilinden terkinine, www.kccturkiye.com adlı alan adı daha önce davacıya devredildiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki distribütörlük sözleşmesi 29 Kasım 2018 tarihinde feshedildiği halde davalının www.kccturkiye.com alan adını kullanmaya ve internet sitesinde “...” markalı ürün tanıtımlarına devam ettiği, distribütörlük sözleşmesinin davalıya “...” markasını kendi adına tescil hakkı tanımadığı, buna rağmen davalının 2017/12638 tescil numaralı “... +Şekil” markasını 35. sınıfta adına tescil ettirdiği, davacıların bu konudaki muvafakatlarının ispatlanamadığı, davalının taraflar arasında imzalandığını iddia ettiği 20 Mart 2009 tarihli sözleşme örneğini dosyaya sunmadığı, davalının “...” markasının distribütörlüğünü yaptığı davacı ... adına tescilli olduğunu bildiği, özgün şekil unsurunu da aynen kullanarak markayı tescil ettirdiği, tescilin kötüniyetli olduğu, davacının markaları daha önce tescil edildiklerinden SMK’nın 155/1 hükmü uyarınca davalının tescilli markasını markaya tecavüz davasında savunma gerekçesi olarak ileri süremeyeceği, davalının marka kullanımlarının davacının marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet niteliği taşıdığı, feshin haksız olup olmadığının sonucu etkilemediği, davalının ticaret unvanının 06 Mart 2009 tarihinde tescil edildiği, aynı tarihte davacı ile davalı arasında imzalanan sözleşmede de davalının bu ticaret unvanını kullandığı, davacıların bilgisi dahilinde ticaret unvanının alındığı, distribütörlük sözleşmesinin sözleşmenin feshi halinde bu ticaret unvanının davalı tarafça kullanılamayacağına dair bir hüküm içermediği, aradan yaklaşık 11 yıl geçtikten sonra ticaret unvanının terkini davası açan davacıların sessiz kalma nedeniyle hak kaybına uğradıkları gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2017/12638 numaralı “... DENİZ” ibareli markanın hükümsüzlüğüne, davalı tarafından, davacının “...” markasına yönelik olarak haksız rekabet fiilinin tespitine, men'ine, ref'ine, haksız rekabetten doğan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, ticaret unvanından “...” ibaresinin terkini talebinin reddine, www.kccturkiye.com adlı alan adı daha önce davacıya devredildiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, ticaret unvanının terkini, alan adının iptali taleplerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe