muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11857, Karar No: 2018/12576, Tarih: 26.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/11857 E.  ,  2018/12576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı Üniversite ile imzalanan 01.01.2009-28.02.2009 ve 01.03.2009-31.12.2009 dönemlerini kapsayan hizmet alım sözleşmeleri gereğince hizmet verdiğini, 5510 Sayılı kanunun 81.maddesine göre ... tarafından karşılanan %5 ... priminin haksız olarak hak edişlerinden kesildiğini, kesintilerin iadesi için 14.01.2011 tarihli dilekçe ile başvuru yapılmasına rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplamda 18.458,31 TL haksız kesintinin; kesintilerin yapılmış olduğu fatura tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş; birleşen davada, 01.01.2010-31.12.2010 ve 01.01.2011-31.12.2011 tarihleri arasındaki dönemlerini kapsayan hizmet alım sözleşmeleri kapsamında 2010 Ocak-2011 Şubat faturalarındaki hak edişlerinden yapılan toplam 48.135,66 TL haksız kesintinin, fatura tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, asıl ve birleşen davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl dava yönünden; davanın kabulüne, toplamda 18.458,31 TL alacağın ilamda belirtilen kesintilerin yapıldığı her ayın fatura tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, birleşen dava yönünden; davanın kabulüne, toplamda 48.135,66 TL alacağın ilamda belirtilen kesintilerin yapıldığı her ayın fatura tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının asıl ve birleşen davaya yönelik aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, asıl ve birleşen davada, davalı Üniversite ile imzalanan hizmet alım sözleşmeleri gereğince hizmet verdiğini, davalının hak edişlerinden haksız kesinti yaptığını ileri sürerek yapılan her bir kesintinin, kesintilerin yapıldığı her ayın fatura tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulü ile, kabul edilen alacak bedellerinin, kesintilerin yapıldığı her ayın fatura tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

6098 sayılı yasanın 117. maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu ancak alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Muaccel hale gelmiş bir borçtan dolayı alacaklının herhangi bir ihtarı yok ise anılan yasa maddesi uyarınca faize ancak dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda davacı, asıl dava yönünden, ... Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı’na hitaben 14.01.2011 tarihinde yazdığı yazı ile kesintiye konu ödemelerin 7 gün içinde ödenmesini istemiş, söz konusu yazı 20.01.2011 tarihinde davalı tarafından evrak teslim kabul fişi ile teslim alınmıştır. Bu durumda yazının davalıya teslim edildiği tarihten itibaren 7 günün bitiminde temerrüdün gerçekleştiğinin kabulü gerekir. O halde, mahkemece, asıl dava yönünden, hükmedilen alacağa temerrüt tarihi olan 28.2.2011 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülecek şekilde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Birleşen dava yönünden, davada talep edilen kesinti miktarı 48.135,66 TL olup, davacı, 14.01.2011 tarihinde yazdığı başka bir yazı ile 2010 Ocak-2010 Ekim fatura dönemlerine ilişkin toplamda yapılan 33.241,66 TL kesintinin 7 gün içerisinde ödenmesini istemiş, söz konusu yazı 20.01.2011 tarihinde davalı tarafından evrak teslim kabul fişi ile teslim alınmıştır. Bu durumda yazının davalıya teslim edildiği tarihten itibaren 7 günün bitiminde ihtarda belirtilen miktar yönünden temerrüdün gerçekleştiğinin kabulü gerekir. İhtarla ödenmesi talep edilen miktarı aşan bedel yönünden temerrüd gerçekleşmediğinden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekir.

4-2547 Sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 Sayılı Yasa ile değişik 56/b maddesi delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca üniversiteler harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı üniversiteden harç alınması olanaksızdır. Buna göre, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken davacı tarafından asıl ve birleşen davada yatırılan başvuru harcının davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, mahkemenin 2015/114 esas sayılı dosyası yönünden; hüküm fıkrasının 1. bendinin ilk paragrafının hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine aynen “Davanın KABULÜNE, 18.458,31 TL'nın temerrüt tarihi olan 28.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına, (3) nolu bentte açıklanan nedenle, mahkemenin birleşen 2015/116 esas sayılı dosyası yönünden; hüküm fıkrasının 2. bendinin ilk paragrafının hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine aynen “Davanın KABULÜNE, toplamda 48.135,66 TL alacağın 33.241,66 TL’nın temerrüt tarihi olan 28.02.2011 tarihinden itibaren, 14.894,00 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına, (4) nolu bentte açıklanan nedenle, mahkemenin 2015/114 esas sayılı dosyası yönünden; hüküm fıkrasının 1-a ve 1-b bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine 1-a bendi olarak “Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 27,70 TL başvuru harcı ile 315,23 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine,” ibaresinin, 1-b bendi olarak “Davacı tarafından yapılan 88,00 TL tebligat gideri, 396,25 TL talimat gideri olmak üzere toplam 484,25 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” ibaresinin yazılmasına, mahkemenin 2015/116 esas sayılı dosyası yönünden; hüküm fıkrasının 2-a ve 2-b bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine 2-a bendi olarak “Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,” ibaresinin, 2-b bendi olarak “davacı tarafından yatırılan 27,70 TL başvuru harcı ile 822,04 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine,” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19529, Karar No: 2013/4015, Tarih: 06.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19529 E.  ,  2013/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın kendisini Povver elektronik temsilcisi ve elektrik teknisyeni olarak tanıtıp müştekilerden ... ve ... İzmir ile 12.12.2005 tarihinde diğer müşteki ... ile 23.11.2005 tarihinde arazilerine sürekli olarak güneşten faydalanacak elektrik enerjisi üreten Povver marka jeneratör takacağını söylediği ve müşteki ... ile oğlu ... İzmir’den 1.750 YTL diğer müşteki ...’dan ise 500 YTL para aldığı ve akabinde evini taşıdığı,anlaşılmakla dolandırıcılık suçlarının unsurlarının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25593, Karar No: 2014/27544, Tarih: 14.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25593 E.  ,  2014/27544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yerköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/414-2014/1052

Davacı vekili 25.06.2014 tarihli dilekçesi ile, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden hükmün tavzih edilmesine talebinde bulunmuştur. Davacının bu talebinin 02.07.2014 tarihli ek karar ile reddedildiği ancak ek kararın davacı tarafa tebliğ edilmediği görülmektedir. 02.07.2014 tarihli ek kararın davacı vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11386, Karar No: 2023/7892, Tarih: 13.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11386 E.  ,  2023/7892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/948 E., 2021/359 K.

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan ...'e yönelik eylemden kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca ve sanık hakkında katılan ...'e yönelik eylemden kurulan hüküm yönünden de ilk derece mahkemesince verilen kararın bölge adliye mahkemesince duruşma açılarak hapis cezasının artırılması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Şikayetçilerin sanıktan şikayetçi olup kamu davasına katılma talebinde bulunduğu ancak bu hususta bir karar verilmediği, şikayetçiler vekilinin süresinde temyiz dilekçesi verip hükümleri temyiz ederek katılma iradesini gösterdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 260 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükümleri temyize hakkı bulunduğundan katılanlar olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığa verilen cezaların türüne ve miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2020 tarihli ve 2019/76 Esas, 2020/13 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 63 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 8 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 63 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

b. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 63 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 22.02.2021 tarihli ve 2020/948 Esas, 2021/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin, katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

a. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba,

b. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kamera kayıtlarının izlenmediğinden bahisle savunma hakkının ihlal edildiğine, olayın oluş şeklinin hatalı kabul edildiğine, eksik incelemeye, meşru savunmaya, katılan ...'e yönelik yaralama eyleminden kurulan hükümde alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, suç vasfına, ceza miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kamera kayıtlarının izlenmediğinden bahisle savunma hakkının ihlal edildiğine, olayın oluş şeklinin hatalı kabul edildiğine, eksik incelemeye, meşru savunmaya, katılan ...'e yönelik yaralama eyleminden kurulan hükümde alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, suç vasfına, ceza miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanık ...'ın bir akrabasının düğün merasiminin olduğu, düğünün yapıldığı yere sanık ...'ın tanık ... ile gittiği, aynı yere katılan ..., katılan ... ve tanık .....,in de geldikleri, bir müddet sonra sanık ...'ın diğer tarafın masasına giderek oturduğu, karşılıklı konuşmalar sırasında sanık ... ile .......,'in tartışmaya başladıkları ve karşılıklı hakaret ve tehditte bulundukları, meydana gelen tartışma ile ilgili olarak tarafların farklı beyanlarda bulundukları, düğün yerinde meydana gelen bu olay sonrası tarafların düğün yerinde bulunan diğer davetliler tarafından salon dışına çıkartıldığı ve araçlarına bindirilerek düğün yerinden ayrılmalarının sağlandığı, tarafların bu şekilde olay yerinden ayrıldıktan sonra sanık ... ve tanık ...'in yol kıyısında sanık ...'ın sinirinin yatışması için durdukları ve araçtan indikleri, kısa bir süre sonra katılan ...'i yalnız olarak bir araçla, tanık Sezer ve katılan ...'i ise bir başka araçla sanık ... ve tanık ...'in bulunduğu yere gelerek katılan ...'in sanık ...'a ait aracın önüne, diğer aracın ise sanık ...'ın aracının arkasında olacak şekilde durdukları, katılan ...'in tahta sopa ile katılan ... ise eli ile sanık ...'a vurdukları, sanık ...'ın ise bıçakla katılan ...'i basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde, katılan ...'i ise ... tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılanlar ve tanıkların beyanları, katılanın 09.12.2018 tarihli geçici adlî muayene raporu, sanığın yaralanmasına ilişkin adlî muayene raporları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, görüntü fotoğraflama tutanağı, kolluk güçleri tarafından düzenlenen diğer tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

3. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 25.03.2019, 21.08.2019 tarihli raporlarında, katılan ...'in göğüs sol yanda 1 adet, sol kolda 3 adet olmak üzere toplam 4 adet kesici delici alet yaralanması olduğu, göğüs sol yandaki 1 adet göğüs boşluğuna nafiz kesici delici alet yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu bildirilmiştir.

4. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 06.05.2019 tarihli raporunda, katılan ...'in batına nafiz olmayan kesici delici alet yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı bildirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de;

4. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 06.05.2019 tarihli raporunda, katılan ...'in batına nafiz olmayan kesici delici alet yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı bildirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de;

Sanığın katılan ...'e yönelik eyleminin öldürmeye teşebbüs suçu mu yoksa nitelikli kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi ve sanık hakkında katılan ...'e yönelik yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 61 ve 3 üncü maddesinin birinci

fıkrası uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi hususunda davanın yeniden görülmesine ve duruşma açılmasına karar verilmiştir.

Sanığın alınan savunmalarında öldürme kastının olmadığını, kendisini korumak amacıyla bıçağı savurduğunu savunması, göğüs sol yanda 1 adet göğüs boşluğuna nafiz kesici delici alet yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, sol kolda 3 adet cilt-ciltaltı kesici delici alet yaralanmasının ayrı ayrı ve birlikte kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığının belirtilmesi, olayın oluş şekli ile kabul edildiği üzere katılanların saldırısı üzerine sanığın eylemini gerçekleştirmesi, darbe sayısı ve şiddeti, katılanın vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, ani gelişen kavga ortamında sanığın eylemini gerçekleştirmesi ve hedef seçme imkânının olmaması, sanığın alınan adlî raporunda vücudunun çeşitli bölgelerine almış olduğu darbeler ile yaralandığının anlaşılması, suçta kullanılan bıçağın öldürme eylemini gerçekleştirmeye elverişli olmasına rağmen sanığın öldürmeye elverişli tek darbeyle yetinmesi, dosya kapsamında yer alan kamera inceleme tutanağından anlaşılacağı üzere katılan ...'in olay sonrası aracına binerek olay yerinden uzaklaştığı, sanığın katılanın arkasından gitmediği, herhangi bir eylemde bulunmadığının tespit edilmesi, sanığın herhangi bir engel bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son vermesi karşısında, sanığın, olaya bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik inceleme bulunmadığı, sanığın kavganın hareketli ortamında hedef gözetme imkanının ve katılanlar ile arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi ve katılan ...'de ... bölgeye isabet eden bıçak yarasının bir tane olması, diğer katılan ...'teki bir bıçak yarasının yaşamı tehlikeye sokacak nitelikte olmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu ve silahla kasten yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak kurulan hükümlerin de hakkaniyete ve orantılılık ilkesine uygun olduğu, mevcut görüntü kayıtlarına ve uyumlu tutanağa göre, ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının isabetli olduğu meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 22.02.2021 tarihli ve 2020/948 Esas, 2021/359 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6077, Karar No: 2012/7738, Tarih: 27.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/6077 E.  ,  2012/7738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

Dairemizin, 03.05.2012 tarihli geri çevirme kararında, davacı vekilinin, tahrik dilekçesi olup olmadığı, var ise dosyaya sunulması istenmiş, mahkemece, bu dilekçenin kalemde kalıp kalmadığı hususunda herhangi bir araştırma yapılmadan, davacı vekiline ihtarlı tebligat yapılarak vekil tarafından dilekçe ekinde sunulan eski tarihli ve kimin tarafından havale edildiği anlaşılamayan tahrik dilekçesi gönderilmiştir.

Dilekçenin süresinde verilip verilmediği hususunda tereddüt oluştuğundan, bu dilekçenin kalemde kalıp kalmadığı, 23.06.2009 tarihli havalenin kime ait olduğu, ismi ve sicil numarası araştırılarak, bu konuda tutulacak tutanağın dosya içerisine konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.