muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7688, Karar No: 2023/4633, Tarih: 01.11.2023

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli 2015/256 Esas 2015/876 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3986, Karar No: 2011/4681, Tarih: 06.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/3986 E.  ,  2011/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 108/1, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 72. maddeleri uyarınca 936,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/11/2006 tarihli ve 2005/931 esas, 2006/588 sayılı kararının sadece sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09/02/2009 tarihli ve 2008/19929 soruşturma, 2009/1777 sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip yapılan yargılama sonunda, 6831 sayılı Kanunun 108/1, 108/3, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince 1.400,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 30/07/2009 tarihli ve 2009/208 esas, 2009/501 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 21.09.2010 tarih ve 57309 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2011 tarih ve 2011/63005 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur İhbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/11/2006 tarihli ve 2005/931 esas, 2006/588 sayılı kararı ile 936 yeni Türk lirası adlî para cezasına hükmedildiği ve bu cezanın kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden lehe kanun uygulaması talebi üzerine 1.400,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde;

Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09/02/2009 tarihli ve 2008/19929 esas, 2009/1777 sayılı ilâmı ile 5728 sayılı kanunla 6831 sayılı Orman Kanununda ve CMK’nın 231 maddesinde yapılan değişikler yönünden değerlendirilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme, Dairemizin bozma ilamına uyma kararı verip, yargılama devam etmiş, yargılama sonunda 30/07/2009 tarih ve 2009/208 esas, 2009/501 sayılı kararla 6831 sayılı Kanunun 108/1, 108/3, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince 1.400,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmetmiştir. Anılan karar kesin nitelikte bir karardır.

Sanık hakkında mahkemece kurulan her iki karar incelendiğinde, 15.11.2006 tarihli kararın sanık lehine olduğu tartışmasızdır. Buna göre 5252 sayılı kanunun 9/3 maddesine göre suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa hükümlerine göre uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı görülmüştür.

Sanık hakkında mahkemece kurulan her iki karar incelendiğinde, 15.11.2006 tarihli kararın sanık lehine olduğu tartışmasızdır. Buna göre 5252 sayılı kanunun 9/3 maddesine göre suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa hükümlerine göre uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı görülmüştür.

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden, İnegöl 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 30.07.2009 tarih ve 2009/208 Esas, 2009/501 sayılı kararının, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 4. fıkrasının d bendi uyarınca BOZULMASINA, yapılan yargılama sonunda, 6831 Sayılı Kanunun 108/1, 647 Sayılı Kanunun 4, 765 Sayılı TCK’nun 72.maddesi uyarınca 936.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza üzerinden yapılmasına, hükümdeki diğer hususların AYNEN BIRAKILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1410, Karar No: 2012/5091, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1410 E.  ,  2012/5091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek ve ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi suçundan sanıklar ... ile ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekili tarafından 23/12/2010 tarihli duruşma için mazeret dilekçesinin UYAP sistemi vasıtasıyla gönderildiğinin anlaşılması karşısında, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden ve müştekinin yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeyerek yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Ö/Ç
Yargıtay — Esas No: 2012/2702, Karar No: 2012/5751, Tarih: 16.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2702 E.  ,  2012/5751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/12/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 191 sayılı parseldeki 6 nolu bağımsız bölümün muris H.A.'a ait iken dava dışı N.'e devredildiğini, bu kişinin de taşınmazı murisin torunu olan davalıya aktardığını, yapılan işlemlerin bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payı oranında tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, satışın muvazaalı ve bedelsiz olmadığını, ayrıca mirasçılardan birinin taşınmazın tümünün veya bir payının kendi adına tescilini talep edemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, el birliği mülkiyetinde mirasçıların taşınmazın belli bir payının adına tescilini talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, terekenin elbirliği mülkiyetine tabi olduğu ve pay oranında istekte bulunulamayacağından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de T. Medeni Kanunu'nun 706, Borçlar Kanunu'nun 213 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ve İnançları Birlşetirme Kararı gereğince mirasçılardan biri veya bir kısmının pay oranında istekte bulunabilmesi mümkün olup; tüm tereke adına iptal ve tescil talep edilmesi halinde iştirakin sağlanmasının gerekeceği açıktır.

Hal böyle olunca, davacının pay oranında iptal ve tescil isteği göz önünde tutularak taraf delillerinin toplanması, değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davanın belirtilen gerekçeyle reddedilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10686, Karar No: 2010/3488, Tarih: 25.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/10686 E.  ,  2010/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hüviyet cüzdanı , pasaport gibi belgelerde sahtecilik

HÜKÜM : Beraat.

Sanığın, ... isimli şahsa ait pasaportun 17. sayfasında bulunan “Shchengen” vizesini sahte olarak tanzim edip anılan şahsa verdiğinin iddia olunması, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 31.08.2005 günlü cevabi yazısı ile de adli emanetin 2002/4501 sırasında kayıtlı suça konu sahteciliğin yapıldığı pasaportun Bakırköy 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 1104 esas sayılı kararı gereği iade edilmek üzere İstanbul Emniyet Müdürlüğüne gönderildiğinin belirtilmesi karşısında; suça konu pasaportun Emniyet Müdürlüğünden istenmesi ve kullanan Ahmet Özgür hakkındaki yargılamaya ilişkin olduğu anlaşılan Bakırköy 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 1104 esas sayılı davanın akibeti araştırılıp, bu dava ile birleştirilmesi,mümkün bulunmaması halinde dava dosyası celp ile incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikali sağlandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5543, Karar No: 2014/11977, Tarih: 24.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5543 E.  ,  2014/11977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/11/2013 tarih ve 2012/217-2013/407 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; dava dışı Çoşkunöz..A.Ş.'ye ait pres makinasının davalılar tarafından Gölcük'ten Bursa'ya taşınması, montaj ve çalıştırılması sırasında makinanın koç tablasının bağlı olduğu silindir milinin kırıldığını, makinanın müvekkil şirkete nakliye sigorta poliçesi ile 549.000,00 EURO bedel ile sigortalandığını, meydana gelen hasar nedeniyle 26/10/2011 tarihinde dava dışı sigortalayan ....A.Ş.'ye 14.597,60 TL ödendiğini, TTK'nın 1301.md. gereğince ödenen sigorta bedelinin rücu yoluyla ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı TTS Hidrolik Pnomatik Sist. San.ve Tic. Ltd. Şti. vekili; müvekkilinin dava konusu emtianın taşıma işini üstlendiğini, taşıma işini diğer davalılara yaptırdığını,yapılan tespitlere göre silindir milinin daha önce aynı yerden kırılmış ve onarılmış olduğunu, taşıma sırasında müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, silindir milinin daha önce aynı yerden kırılmış olması ve parça yorgunluğundan dolayı kırılmış olabileceğini, olayda nakliye kusuru bulunmadığını, hasar ile nakliye arasında illiyet bağı bulunmadığını savunarak davanın reddinin istemiştir.

Davalılar .... İş. Mak. Nak. Akaryakıt Taah. San. ve Tic.Ltd. Şti. ve.... Kilan İşl. ve Otom, Yan San. Tic. Ltd. Şti. vekili; davada.... Kilan İşl. Oto Yan. San. Tic. Ltd. Şti.nin taraf ehliyeti ve davalı sıfatının bulunmadığını, taşıma teslim tutanaklarına ve belgelerine göre makinanın hasarsız ve eksiksiz olarak teslim

edildiğini, taşımanın .... arasında yapılıp, taşıma nedeniyle makinanın hiçbir hasar görmediği, tazminat miktarına itirazları olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan vekili; ihbar dilekçesinde yer alan hususların haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu bildirmiştir

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; makinanın yükleme, nakliye ve boşaltma sırasında hasarlanmadığı, pres makinasının devreye alınması ve çalıştırılması sırasında gerekli koruma tedbirleri alınmadığından piston milinin kırıldığı, bu nedenle sigorta şirketinin halefiyet prensibince rücu hakkının doğmadığı, davalıların kusurunun bulunmadığı, hasar ile taşıma arasında illiyet bağının bulunmadığının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9856, Karar No: 2014/11551, Tarih: 10.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/9856 E.  ,  2014/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2011/942-2013/387

Davacı A.. A.. vekili Avukat S.F... tarafından, davalılar T.. B.. vd aleyhine 16/12/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan T.. B.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı belediye tarafından ihale edilen ve diğer davalının yürüttüğü yağmur suyu kanal inşaatı çalışmaları sırasında davacının tesislerine verilen zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan T.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı belediye başkanlığı kamu kurumu niteliğinde olup; dava konusu zarar kamusal görevin yerine getirilmesi sırasında meydana gelmiştir. İdarenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, davalı belediye hakkında yargı yolu yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenle temyiz eden davalı T.. B.. yönünden BOZULMASINA; bozma nedenine diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6347, Karar No: 2019/6112, Tarih: 22.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6347 E.  ,  2019/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 23/01/2018 gün ve 2017/9815 E. - 2018/441 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı Hazine tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu 1152 parsel sayılı taşınmazın tutanak aslı ve eklerinin incelenmesinde; Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 1983/17538-13939 E-K sayılı ilamı gereğince tutanağın askı ilanına çıkartılıp 26.03.1984 tarihinde kesinleştirilerek tapuya tescil edildiği, daha sonra tutanağın 05.08.2011-05.09.2011 tarihleri arasında yeniden askıya çıkartıldığı görülmekte, ancak ikinci askı ilanının yapılma sebebi anlaşılamamaktadır. Bu nedenle kadastro müdürlüğünden 1152 parsel sayılı taşınmazın 1984 tarihindeki yapılan askı ilanına dair tüm bilgi ve belgelerin temin edilmesi ve ikinci kez ne sebeple askı ilanına çıkartıldığı hususunun sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 22/10/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17572, Karar No: 2017/8842, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17572 E.  ,  2017/8842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, geriye dönük 10 yıllık süre zarfında aktif tüketim bedeli içinde haksız olarak aldınan bedellerin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 25.970,66 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 25.970,66 TL'nin temerrüt tarihi olan dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

./..

-2-

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

../...

-3-