muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4384, Karar No: 2006/6425, Tarih: 09.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4384 E.  ,  2006/6425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Uzman orman bilirkişiler tarafından uygulanan memleket haritasının hangi basım tarihli olduğu ile hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından düzenlendiğinin, uygulanan memleket haritasından daha eski tarihli memleket haritasının bulunup bulunmadığının; var ise, hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından düzenlendiğinin sorularak, alınacak cevabi yazı ile eski tarihli memleket haritası ile bundan sonra düzenlenen ... tarihli memleket haritasının orijinal renkli, kenar işaretlerini ve basım yılını gösteren örneklerinin getirtilmesi,

2) Bundan sonra; dava dosyasının raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek, dosyaya getirtilecek en eski ve ... tarihli orijinal renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbirleri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09.05.2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/8339, Karar No: 2012/597, Tarih: 23.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8339 E.  ,  2012/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

DAVALILAR : 1- Mars Lojistik Uluslararası Taş Dep Dağ ve Tic A.Ş.

2 - ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2009 tarih ve 2006/33-2009/467 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı olan dava dışı şirkete ait otomobil yedek parçalarının davalı tarafından Fransa’dan Bursa’ya Tır ile taşınmakta iken hasara uğradığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, şimdilik 13.921,08 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, taşıma sırasında hasar olmadığının gümrük tutanaklarından anlaşıldığını, usulüne uygun olarak yapılan bir hasar tespiti ve yine süresinde yapılan bir hasar ihbarının olmadığını, yükleme ve boşaltmadaki hasarlardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve taleple bağlı kalınarak 13.921,08 TL’nin 13/06/2005 tarihinden itibaren ticari faiz ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler dışında sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre davalı taşıyıcının hasarın tamamından sorumlu olduğu sonucuna varılarak karar verilmiş ise de, dava dışı sigortalı nezdinde düzenlenen 23/02/2005 tarihli tutanakta söz konusu hasarın modül üzerine başka modülün konulması suretiyle oluştuğu belirtilmiştir. Bizzat sigortalı tarafından düzenlenen bu tutanağa göre uyuşmazlık konusu hasarın yükleme sırasında yanlış istifleme sonucu meydana geldiğinin kabulü gerekeceğinden, davalı lehine olan bu durumun dikkate alınarak aynı bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalı taşıyıcının istifleme eylemine nezaret etme görevi bulunduğundan %50 kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Bu nedenle de, mahkemece taleple bağlı kalınarak hasarın tamamından davalının sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3)Kabule göre, CMR Konvansiyonunun 17. ve 23. maddeleri gereğince davalı taşıyıcının sınırlı sorumluluğunun karar yerinde tartışılmaması doğru görülmemiştir.

.../...

2010/8339 Sf-2-

2012/597

3)Kabule göre, CMR Konvansiyonunun 17. ve 23. maddeleri gereğince davalı taşıyıcının sınırlı sorumluluğunun karar yerinde tartışılmaması doğru görülmemiştir.

.../...

2010/8339 Sf-2-

2012/597

SONUÇ: Yukarıda, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

03/02/2012 - S.C
Yargıtay — Esas No: 2023/1425, Karar No: 2023/7673, Tarih: 18.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1425 E.  ,  2023/7673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2020/22 E., 2020/157 K.

SUÇLAR :Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet, karar verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, incelenmeksizin İade

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.06.2010 tarihli iddianamesi ile sanıklar ..., ... ve ... haklarında mağdurlar ..., ... ve ...'ya karşı ayrı ayrı üçer kez kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açılmıştır.

2-Tarsus 7.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.09.2012 tarihli kararı ile sanık ... hakkında; mağdurlar ..., ... ve Rıdvan'a karşı ayrı ayrı kasten yaralama suçundan hükmolunan 2.000,00 TL adli para cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itirazın reddi kararı ile 01.03.2013 tarihinde kesinleşmiştir. Sanıklar Hüseyin ve Nurullah haklarında; mağdurlar ..., ... ve Rıdvan'a karşı ayrı ayrı kasten yaralama suçundan beraat kararları verilmiştir. Sanıklar Yusuf ve Nurullah haklarında; mağdurlar ..., ... ve Rıdvan'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zincirleme şekilde tek hüküm kurularak 5 yıl 15 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir. Sanık ... hakkında; mağdurlar ..., ... ve Rıdvan'a karşı ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararları verilmiştir.

3-Tarsus 7.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.09.2012 tarihli kararının katılan ... vekili, katılan ... vekili, sanıklar Yusuf ve Nurullah müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 07.03.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında verilen hükümlerin;

"1-Sanıklar Yusuf Seyhan ile Nurullah haklarında zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan: mağdur sayısınca cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde tek hüküm kurulması ve sanıklar haklarında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 43 üncü maddesi gereğince belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle cezaların eksik tayini,

2-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan (iki kez) kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde: sanığın kasten yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturduğu mahkemecede kabul edildiği halde, hakkında kasten yaralama (iki kez) suçundan dolayı hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,

3-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) ve kasten yaralama (iki kez) suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde: Dosya içeriğine göre, sanıklar Yusuf ile Nurullah'ın, mağdurları Tarsus'tan ormanlık alana götürdükleri sırada sanık ...'in de araca bindiği ve sanıkların yanında ormanlık alana gidip mağdurların darp edildiği esnada orada hazır bulunmak suretiyle Türk Ceza Kanununun 37 nci maddesi kapsamında müşterek fail olup eylemi diğer sanıklarla birlikte işlediği anlaşıldığından, sanığın eyleminin bütün halinde mağdur sayısınca cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek, aynı Kanunun 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, 109 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 109 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca cezalandırılması yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi" gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4- Bozma üzerine Tarsus 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.11.2020 tarihli kararı ile sanıklar Hüseyin, Nurullah ve Yusuf haklarında mağdurlar ..., ... ve Rıdvan'a karşı ayrı ayrı üçer kez kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine; sanıklar Hüseyin ve Nurullah haklarında mağdurlar ..., ... ve Rıdvan'a karşı ayrı ayrı üçer kez kasten yaralama suçundan karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekili temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

2.Sanıklar ..., ... ve ... müdafinin temyiz istemi; yeterli delil bulunmadığına, beyanların çelişkili olduğuna, cezaların yüksek oranda tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

3.Sanık ... müdafinin temyiz istemi; suç işleme kastı bulunmadığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekili temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

2.Sanıklar ..., ... ve ... müdafinin temyiz istemi; yeterli delil bulunmadığına, beyanların çelişkili olduğuna, cezaların yüksek oranda tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

3.Sanık ... müdafinin temyiz istemi; suç işleme kastı bulunmadığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanık ...'un büfe işlettiği, mağdurların kendisine ait büfeden para çaldıklarından şüphelenmesi üzerine, olay akşamı 22:00 sıralarında mağdur ...'ı büfeye çağırıp eliyle darp etmesi, sanık ...'ın kullandığı araçla mağdur ...'ı gezme bahanesiyle araca alıp büfeye götürmesi, mağdur ...'ı da telefonla arayıp hırsızlık olayını sorması, mağdur ...'ın kabul etmemesine rağmen Yaşar'dan evinin adresini alarak, sanık ...'ın kullandığı, kendisinin ve mağdurlar ... ve ...'ın yolcu konumunda olduğu şekilde mağdur ...'ın evinin önüne giderek araca aldıkları, araç içinde seyir halindeyken sanık ...'un mağdurlar ... ve ...'ı eliyle darp etmesi, yol üzerinde benzinlik önünde aracı durdurmaları, sanık ...'un mağdur ...'ın benzinlik arkasına götürüp tekme tokat darp etmesi, araca tekrar hepsinin binerek hareket etmeleri, köprü üzerinde sanık ...'i araca almaları, orman'a giderek aracı park etmeleri, sanıkların mağdurları araçtan indirip sopalarla darp etmeleri, tekrar araca bindirmeleri ve gece vakti 02:30 sıralarında mağdurları evlerinin önüne bırakmaları, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A-Sanıklar Yusuf Seyhan Uzunlar, ... ve ... haklarında mağdur ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik, sanıklar ..., ... ve ... müdafi ile sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1.Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahtan sayılan sopa ile birden fazla kişi ile gerçekleştirdikleri gözetilmeden, haklarında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (a ve b) bentlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanı ile sanıkların ikrar içerikli savunmaları karşısında, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... müdafi ile sanık ... müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında mağdur ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik, katılan ... vekilinin, sanıklar ..., ... ve ... müdafinin, sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin; sanıklar ... ve ... haklarında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Mahkeme hükmünde, sanıklar ... ve ... haklarında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçunun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğundan bahisle "karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiği anlaşılmakla; sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi yapılmıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan ... vekilinin, sanıklar ..., ... ve ... müdafi ile sanık ... müdafinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahtan sayılan sopa ile birden fazla kişi ile gerçekleştirdikleri gözetilmeden, haklarında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (a-b) bentlerinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

C-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında mağdur ...'ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 07.03.2018 tarihli bozma ilamının, sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin temyiz başvuruları üzerine yapılan inceleme sonucu verildiği, sanıkların mağdur ...'ya yönelik hürriyeti tahdit suçu ile ilgili, aleyhe temyizlerinin bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

1.Tarsus 7.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.09.2012 tarihli kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz talebi bulunmadığı, dolayısıyla bu hükümle ilgili Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 07.03.2018 tarihli kararında temyiz incelemesinin de yapılmadığı gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde mağdur mağdur ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan karar verilmesi,

1.Tarsus 7.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.09.2012 tarihli kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz talebi bulunmadığı, dolayısıyla bu hükümle ilgili Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 07.03.2018 tarihli kararında temyiz incelemesinin de yapılmadığı gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde mağdur mağdur ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan karar verilmesi,

2.Tarsus 7.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.09.2012 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... haklarında mağdurlar ..., ... ve Rıdvan'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zincirleme şekilde tek hüküm kurulduğu, bu hükmün Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 07.03.2018 tarihli kararı ile "sanıkların mağdur sayısınca cezalandırılması yönünde" bozulmasına karar verildiği, sanıklar Yusuf ve Nurullah haklarında mağdur ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen karara ilişkin temyiz talebi bulunmadığı dolayısıyla bu hükümle ilgili Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 07.03.2018 tarihli kararında temyiz incelemesinin de yapılmadığı gözetilmeden, kendilerine karşı işlenen hürriyeti tahdit suçundan kurulan hükümleri temyiz eden mağdurlar ... ve ...'a karşı ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması ile yetinilmesi yerine, yazılı şekilde temyiz incelemesine konu edilmeyen mağdur ...'ya yönelik, sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükümlerin kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında mağdur ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Tarsus 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.11.2020 tarihli kararında, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri konusu dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında mağdur ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik, katılan ... vekilinin, sanıklar ..., ... ve ... müdafinin, sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin; sanıklar ... ve ... haklarında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

B-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında mağdur ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik, katılan ... vekilinin, sanıklar ..., ... ve ... müdafinin, sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin; sanıklar ... ve ... haklarında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Tarsus 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.11.2020 tarihli kararına yönelik katılan ... vekilinin, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye bozma gerekçesi yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

C-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında mağdur ...'ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Tarsus 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.11.2020 tarihli kararına yönelik sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10317, Karar No: 2018/5412, Tarih: 14.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/10317 E.  ,  2018/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin sanığın kusurunun bulunmadığına, lehe hüküm taleplerinin uygulanmama gerekçelerinin yerinde olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 25 TL olarak hesabıyla 15100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.