muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/18270, Karar No: 2023/14567, Tarih: 23.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/18270 E.  ,  2023/14567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/81 E., 2021/121 K.

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/8062 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 158 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 61 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/304 Esas, 2016/79 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/304 Esas, 2016/79 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 23.11.2020 tarihli ve 2020/8845 Esas, 2020/11877 Karar sayılı kararı ile;

"Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre müştekinin kollukta alınan beyanında sanıklardan üzerine gelen şahsın yanına geldiğinde koluna eliyle hızlı bir şekilde vurduğunu, vurmanın etkisiyle dengesini kaybederek sağ tarafına düştüğü sırada sanığın elinde bulunan 970 TL civarında bulunan parayı zorla alarak kaçtığını ifade etmesi, kolluk tarafından düzenlenen 19/05/2015 tarihli CD çözüm tutanağı içeriğine göre de, sanığın müştekinin elinde bulunan para olduğu iddia edilen nesneyi alarak kaçmaya başladığının ve müştekinin yere düştüğünün tespit edilmesi karşısında sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2020 tarihli ve 2020/679 Esas, 2020/409 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 4 ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizliğine, ... Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/81 Esas, 2021/121 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 326 ıncı maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi

1. Sanığın eyleminin elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceriyle almak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebebinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

3.Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın mağdurun yanına geldiğinde eliyle mağdurun koluna hızlı bir şekilde vurması sonucu dengesini kaybettiği, sanığın mağdurun elinden 970,00 TL parayı zorla alarak hızlı bir şekilde kaçtığı ve mağdurun yere düştüğü anlaşılmıştır.

2. Kolluk tarafından düzenlenen olay anına ilişkin 19.05.2015 tarihli CD çözüm tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan 18.05.2015 tarihli beyanı dava dosyasında mevcuttur.

4. Sanığın babasının zararı soruşturma aşamasında giderdiği ve mağdura teslim edildiğine ilişkin 19.05.2015 ve 20.05.2015 tarihli tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Bilirkişi tarafından düzenlenen, CD de bulunan görüntülerin çözümünün yapıldığı 26.10.2015 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Dairemizin Kabulü

Sanığın mağdurun elinden hızla 970,00 TL parayı çekerek alıp kaçtığı, mağdurun kovalamak istemesi nedeniyle dengesini kaybedip ayağının kayarak düştüğü ve tekrar kalkarak sanığın peşinden koştuğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın Olay ve Olgular bölümünün (B) paragrafında izah edildiği şekilde gerçekleştiği, dairemiz tarafından Olay ve Olgular bölümünün (5) numaralı bendinde bilgilerine yer verilen olaya ilişkin CD'nin dairemiz tarafından incelendiği, sanığın mağdurun elinden hızla parayı çekerek aldığı sırada yağma suçu için gereken cebir ve tehdite ilişkin eyleminin bulunmadığı, sanık parayı alıp kaçtıktan sonra mağdurun sanığı yakalamak amacıyla ayağının kayması sonucu dengesini kaybederek yere düştüğü anlaşılmakla sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yağma suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi 27.04.2021 gün ve 2021/81 Esas, 2021/121 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21535, Karar No: 2016/4090, Tarih: 22.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/21535 E.  ,  2016/4090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete, temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... mahkemenin 06.11.2013 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminde bulundukları halde, düzenlenen tebliğnamede adı geçen sanıkların 06.11.2013 tarihli ek karara yönelik temyiz istemleri hakkında görüş bildirilmediği anlaşılmakla, EK TEBLİĞNAME düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8234, Karar No: 2023/568, Tarih: 22.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8234 E.  ,  2023/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2021/247 Esas, 2021/326 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2022/144 Esas, 2022/694 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili ile sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. Eksik incelemeye,

2. Suçun tasarlanarak işlendiğine,

3. Takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri;

1. Eksik incelemeye,

2. Öldürme kastı ile hareket etmediğine bu nedenle suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasından sorumlu tutulabileceğine,

3. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri;

1. Eksik incelemeye,

2. Öldürme kastı ile hareket etmediğine bu nedenle suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasından sorumlu tutulabileceğine,

3. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'nın, maktul ...'nin baldızı ile nişanlı iken nişanın bozulduğu, maktulün arkasından olumsuz konuşması nedeniyle nişanın bozulduğunu düşünen sanığın bu durumdan maktulü sorumlu tuttuğu, olay günü suçta kullandığı pompalı av tüfeğini bir bebek arabasına koyarak birkaç sokak bu şekilde ilerlediği, daha sonra tüfeği eline alarak maktulün çalıştığı iş yerine geldiği, iş yerinin ikinci katında bulunan maktulün yanına çıktığı, odanın kapısına tekme atarak içeri girdiği ve hiçbir şey demeden maktulün kasık bölgesini hedef alarak bir el ateş ettiği, maktulün sol uyluk kısmında toplu saçma girişi meydana geldiği, sanığın eylemine son verip silahı ile birlikte iş yerinden ayrıldığı ve teslim olduğu, maktulün yaralı olarak kaldırıldığı hastanede yapılan müdahalelere rağmen olaydan iki gün sonra hayatını kaybettiği, sanığın eylemi ile maktulün ölümü arasında illiyet bağının bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalarda av tüfeği ile maktule bir el ateş ettiğini ikrar ettiği, ancak öldürme kastının bulunmadığını savunduğu belirlenmiştir.

3. Olaya ilişkin bilgisine başvurulan kişilerin beyanlarının dava dosyasında mevcut olduğu görülmüştür.

4. Olay yeri inceleme tutanağı, uzmanlık raporları ve görüntü çözümleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

5. Maktul hakkında tanzim olunan, 31.01.2021 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre;

"Maktulün ateşli silah (av tüfeği) yaralanmasına bağlı büyük damar (sol femoral arter) yaralanması, dış kanama, kemik kırığı (femur kemiğinde kırık) ve bunlara bağlı gelişen komplikasyonlar (akut böbrek yetmezliği, hipotansiyon ve cruris kompartman vb) nedenlerle öldüğü," tespit edilmiştir.

6. İstanbul Adlî Tıp Kurumu 1. Adlî Tıp İhtisas Kurulu tarafından tanzim olunan, 31.05.2021 tarihli raporun sonuç kısmında;

"- Otopsisinde kişinin vücudunda 1 (bir) adet atışla husulü mümkün av tüfeği saçma taneleri yaralanması tespit edilmiş olup trajesi boyunca oluşturduğu harabiyetler dikkate alındığında; av tüfeği saçma taneleri yaralanmasının tek başına ölüm meydana getirebilecek nitelikte olduğu,

6. İstanbul Adlî Tıp Kurumu 1. Adlî Tıp İhtisas Kurulu tarafından tanzim olunan, 31.05.2021 tarihli raporun sonuç kısmında;

"- Otopsisinde kişinin vücudunda 1 (bir) adet atışla husulü mümkün av tüfeği saçma taneleri yaralanması tespit edilmiş olup trajesi boyunca oluşturduğu harabiyetler dikkate alındığında; av tüfeği saçma taneleri yaralanmasının tek başına ölüm meydana getirebilecek nitelikte olduğu,

- Adlî dosyada kayıtlı belgelerde; Kişinin 29.01.2021 tarihinde av tüfeği saçma taneleri yaralanması nedeniyle hastaneye götürüldüğü, yapılan muayenesinde sol uyluk ön yüzde 5x7 cm'lik av tüfeği toplu giriş yarası, sol uyluk arka yüzde çıkış yarası olduğu, çekilen radyografisinde sol femurda kırık tespit edildiği, yapılan anjiografisinde sol femoral arterde av tüfeği saçma taneleri geçişine bağlı kopma tanısıyla hastaneye yatırıldığı, kısa süre içinde solunum ve dolaşım durduğu, yeniden canlandırma işlemi uygulandığı, cevap alındığı, ortopedi ve kalp damar cerrahisi tarafından ameliyat edildiği, tedaviye rağmen sağlık durumunda iyileşme olmadığı, 31.01.2021 tarihinde öldüğü kayıtlı olduğu, iç organlarda tespit edilen makroskopik bulgular ile iç organların histopatolojik tetkikinde elde edilen bulgular ve ölümün meydana geliş şekli birlikte değerlendirildiğinde;

- Kişinin ölümünün av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı femur kırığı ile birlikte büyük damar yaralanmasından gelişen dış kanama ve komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu,

- Tıbbî belgeler ve otopsisinde tespit edilen bulgular dikkatte alındığında; av tüfeği saçma taneleri toplu giriş yaralanmasının tek başına ölüm meydana getirebilecek nitelikte olduğu, yaralanma ile ölümü arasında illiyet bulunduğu oy birliği ile mütalaa olunur."

Şeklinde görüş bildirildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Eksik İnceleme Yönünden

Sanığın kısmi ikrarı, görüntü çözümleme tutanağı, bilgi sahibi olan kişilerin beyanları, sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğuna dair adlî rapor içeriği karşısında, eksik incelemenin söz konusu olmadığı, dosyada mevcut deliller ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suç Vasfı Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Eksik İnceleme Yönünden

Sanığın kısmi ikrarı, görüntü çözümleme tutanağı, bilgi sahibi olan kişilerin beyanları, sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğuna dair adlî rapor içeriği karşısında, eksik incelemenin söz konusu olmadığı, dosyada mevcut deliller ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suç Vasfı Yönünden

Dairemizin yerleşmiş içtihatları ile kabul edildiği üzere; av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafeden atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşebileceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim maktulün ateşli silah (av tüfeği) yaralanmasına bağlı büyük damar (sol femoral arter) yaralanması, dış kanama, kemik kırığı (femur kemiğinde kırık) ve bunlara bağlı gelişen komplikasyonlar (akut böbrek yetmezliği, hipotansiyon ve cruris kompartman vb) nedenlerle yapılan tüm tıbbi müdahalelere rağmen hayatını kaybettiği anlaşılmakla; kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, meydana gelen yaralanmaların niteliği de gözetilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Tasarlama Yönünden

Sanığın, maktulü öldürme kararını önceden verdiğine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararında sebat ettiğine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun bulunmadığı, sanığın komşularının tedirgin olmaması için apartman girişinde gördüğü bebek arabasına tüfeği sakladığı ve biraz uzaklaştıktan sonra tüfeği eline aldığına dair savunmasının iş yerine ait kamera kayıtları ile de doğrulandığı, eylemin tasarlandığına dair delilin bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Haksız Tahrik Yönünden

Sanığın, maktul ...'nin baldızı ile nişanlı iken nişanın bozulduğu, maktulün arkasından olumsuz konuşması nedeniyle nişanın bozulduğunu düşünen sanığın bu durumdan maktulü sorumlu tuttuğu ancak, maktulün sanık hakkında asılsız söylemlerde bulunarak nişanın bozulmasına neden

olduğuna dair dosya kapsamında delilin bulunmadığı, kovuşturma aşamasında dinlenen taraf ve tanık beyanlarının da sanık savunmasını doğrulamadığı, sanığın eylemini kendisine yönelmiş haksız bir eyleme karşı işlediğine dair somut bir delilin bulunmaması karşısında, sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

E. Takdîri İndirim Yönünden

olduğuna dair dosya kapsamında delilin bulunmadığı, kovuşturma aşamasında dinlenen taraf ve tanık beyanlarının da sanık savunmasını doğrulamadığı, sanığın eylemini kendisine yönelmiş haksız bir eyleme karşı işlediğine dair somut bir delilin bulunmaması karşısında, sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

E. Takdîri İndirim Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının, hükmü veren Mahkemenin takdirinde olduğu, Mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde, "Sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri takdiri indirim nedeni kabul edilerek..." şeklindeki gerekçeyle takdîri indirim sebebinin uygulanmasına karar verildiği, sanığın olaydan sonra suçta kullandığı silah ile birlikte kolluğa teslim olduğu, yargılama sırasında olumsuz bir davranışının duruşma tutanaklarına yansımadığı, pişmanlığını dile getirdiği, Mahkemenin takdir yetkisinin yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeye dayandığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2022/144 Esas, 2022/694 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12325, Karar No: 2023/20683, Tarih: 06.07.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12325 E.  ,  2023/20683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1205 E., 2016/220 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteminin özetle; sanığın kiracısı bulunduğu daireyi boşaltmasını isteyen katılana hakaret ve tehditte bulunduğunun açık olduğuna, bu nedenle hukuka aykırı kararın incelenmesi suretiyle bozulması talebine yönelik bulunduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılanlara yönelik iddianamede belirtilen sözleri söyleyerek hakaret ve tehdit suçlarını işlediği ileri sürülmüş olup, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, katılanların soyut iddiasından başka, mahkumiyet için yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9080, Karar No: 2014/9999, Tarih: 16.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9080 E.  ,  2014/9999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 164 ada 6 parsel sayılı 10447,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar murisi ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden ...ye kalan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu ve vergi kayıtlarına da dayanmıştır. Mahkemece kesin süre içinde keşif giderinin karşılanmadığı gerekçesiyle verilen kararın doğru olmadığına yönelik usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.