muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10647, Karar No: 2013/11423, Tarih: 24.05.2013

kusur ile belirlenen gerçek zarar miktarının eldeki rücuan tazminat davasında da Kurum yönünden bağlayıcı olduğunun kabulü gerekir. Dolayısıyla, sigortalı ya da hak sahipleri tarafından herhangi bir tazminat davası açılmamış ise; Mahkemece gerçek zarar tutarının usulünce belirlenmesi gerekeceği açıktır.

Somut olayda; davacı Kurum, 08.10.2008 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalı Murat Gençoğlu’na bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal güvenlik yardımlarının davalı işverenlerden rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Verilen ilk kararın Dairemizin 15.11.2012 gün 9210 / 22063 sayılı ilamı ile davalılar arasında 5510 sayılı Kanunun 12’nci maddesi kapsamında asıl işverenlik taşeronluk ilişkin bulunup bulunmadığının araştırılması ve gerçek zarar hesabı yapılması gerekçesiyle bozulması üzerine; Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında davanın kabulüne karar verilmiş ise de; sigortalı tarafından davalı işverenlere herhangi tazminat davası açılıp açılmadığı araştırılarak, gerçek zarar tutarı usulünce tespit edilmeden ve uyulan bozma ilamının gereği yerine getirilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılara iadesine, 24.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3241, Karar No: 2007/7097, Tarih: 22.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/3241 E.  ,  2007/7097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki fesih kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, davalı kurum sigortalıları ile hak sahiplerine reçete muhteviyatı ilaçlarının karşılanması amacıyla davalı ile sözleşme yapıldığını, davalının 27.04.2006 tarihli yazı ile sözleşmenin 5/d maddesine göre bir yıl süre ile sözleşmesini haksız olarak feshettiğini iddia ederek, fesih kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının eczanesinde yapılan denetimde 49 adet küpürü kesilmiş ilaç bulunduğunu ayrıca bu küpürlerin reçetelere yapıştırılmamış olmasına rağmen kurum için hazırlanan bilgisayar çıktılarında kuruma fatura edilecek ilaçlar olarak gösterildiğini ve üzerine iliştirilen not kağıtlarında ilaç ismi ve bul ibaresinin yazılı olduğunu, buna göre yapılan fesih işleminin sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava haksız feshin iptaline ilişkindir. Taraflar arasındaki sözleşmenin fesih hallerini düzenleyen bölümünün 5-d maddesinde “reçete karşılığı bulunmayan ve kime ait olduğu ispatlanamayan ilaç küpürünün veya küpürü kesilmiş ilaçların eczanede bulunması” halinde sözleşmenin bir yıl süre ile feshedileceği öngörülmüştür. Davacıya ait eczanede 14.04.2006 tarihinde yapılan denetimde 49 adet küpürü kesilmiş ilacın satışa arz edilmek için raflarda bulunduğu tesbit edildiğine göre; davalı tarafından yapılan fesih işlemi sözleşmeye uygundur. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken dava konusu fesih sebebi ile ilgisi olmayan, dairemizin sahte reçete düzenlenmesi ile ilgili ve başka fesih sebebine dayanan içtihadına dayanarak davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 22.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9053, Karar No: 2014/10862, Tarih: 30.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9053 E.  ,  2014/10862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 170 ada 2 parsel sayılı 8.619,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden ...ye kalan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu ve vergi kayıtlarına da dayanmıştır. Mahkemece kesin süre içinde keşif giderinin karşılanmadığı gerekçesiyle verilen kararın doğru olmadığına yönelik usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 30.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2197, Karar No: 2014/5852, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2197 E.  ,  2014/5852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/11850, Karar No: 2017/2968, Tarih: 01.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/11850 E.  ,  2017/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; imzaya ve borca itiraz ettiği, mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda, mahkemece, muteriz borçluya duruşma günü tebliğ edilmiş olmasına rağmen, borçlunun 23.10.2014 günlü duruşmaya gelmemesi, duruşmada hazır olan alacaklının ise davayı takip etmeyeceğini beyan etmesi üzerine,HMK'nun 150/1. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, süresinde yapılan yenileme talebi ile incelemeye devam edildiği,18/09/2015 olarak tayin edilen duruşma günü davetiyesinin muteriz borçlu vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, borçlu vekilinin Uyap kanalı ile 17/09/2015 tarihli mazeret dilekçesi sunduğu, mahkemece, söz konusu mazeret dilekçesi farkedilmeyerek 18/09/2015 tarihli celsede, borçlu vekilinin duruşma gün ve saatinden haberi olduğu, buna rağmen salonda hazır olmadığı gibi, mazeretini bildirir bir dilekçe de vermediği gerekçesi ile HMK'nın 150 ve 320. maddeleri uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilen son celseden bir gün önce, yani 17/09/2015 tarihinde, muteriz borçlu vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu ve bu dilekçenin aynı tarihte Uyap sistemine kaydedildiği anlaşıldığından, mahkemece borçlu vekilinin mazeret dilekçesi değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14957, Karar No: 2016/16105, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14957 E.  ,  2016/16105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...aralarındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi Davasına dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.05.2015 günlü ve 2015/37 E.- 2015/231 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 02.06.2016 günlü ve 2015/9899 E.- 2016/8850 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, kayıp kaçak bedelinin iadesi istemiyle açılan davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 02.06.2016 günlü ve 2015/9899 E.- 2016/8850 K. sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.06.2016 günlü ve 2015/9899 E.- 2016/8850 K. Sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9796, Karar No: 2015/7769, Tarih: 29.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9796 E.  ,  2015/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/85356

MAHKEMESİ : Kapatılan İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesi (İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 02.01.2013

NUMARASI : 2012/834 Esas, 2013/11 Karar

SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında eylemine uyan TCK'nın 105/1. maddesi gereğince hüküm kurulurken anılan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik cezalar olarak yer alıp mahkemece takdiren hapis cezasının tercih edilmesi karşısında TCK'nın 105/1,43/1. maddelerine göre belirlenen 3 ay 22 gün hapis cezasının aynı Kanunun 50/2. maddesinin amir hükmüne aykırı olacak şekilde 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1335, Karar No: 2019/2191, Tarih: 18.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1335 E.  ,  2019/2191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,... depreminde oğlu ... ile beraber ilgili adresteki markette alışveriş yapmakta iken deprem olduğunu ve binanın çöktüğünü,oğlunun enkaz altında kalarak hayatını kaybettiğini,meydana gelen olayda davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 100.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 16.02.2016 tarihli talep artırım dilekçesi ile maddi tazminat talebini 21.613 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...,kendisinin sahibi olduğu binada kimsenin hayatını kaybetmediğini,hasarın tamamen diğer davalı ...’ın üst katta bulunan binasında meydana geldiğini,kendisine kusur atfedilemeyeceğini,binanın diğer davalı ... tarafından inşa edildiğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Davalı ...,davanın zamanaşımına uğradığını,meydana gelen olayda kusuru olmadığını,depremin doğal afet olduğunu,market olarak kullanılan bölümü 2010 yılında diğer diğer davalı ...’ya sattığını ,binayı dava dışı...’nun inşa ettiğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davanın maddi tazminat yönünden kısmen kabulü ile;16.613,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 3.000,00 TL cenaze ve defin giderinin deprem tarihi olan 23/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, (diğer sorumlular açısından tahsilde tekerrüre esas olmamak kaydıyla);davanın manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile;5.000,00 TL manevi tazminatın deprem tarihi olan 23/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahisil ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine (diğer sorumlular açısından tahsilde tekerrüre esas olmamak kaydıyla) karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava; deprem nedeniyle davacının oğlunu kaybetmesinden kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava; deprem nedeniyle davacının oğlunu kaybetmesinden kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Türk Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi (BK.nun 47.maddesi) hükmüne göre hakimin özel halleri gözönünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hemen belirtmelidir ki, manevi tazminat ne bir ceza, ne de gerçek anlamda bir tazminattır. 22.06.1966 tarihli ve 7/7 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde belirtildiği gibi, ceza değildir; çünkü davacının yararı düşünülmeksizin sorumlu olana hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük değildir. Mamelek hukukuna dair bir zararın karşılanmasını amaç edinmediği için de, gerçek anlamda bir tazminat sayılmaz. Manevi tazminat mağdurda veya zarara uğrayanda bir huzur hissi, bir tatmin duygusu doğurmalıdır. Manevi tazminatta temel olan ana düşünce budur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise;davacının oğlu olan ...’ın meydana 23.10.2011 tarihinde ... ilçesinde meydana gelen deprem nedeniyle alışveriş yaptıkları marketin bulunduğu binanın yıkılması nedeniyle enkaz altında kalarak hayatını kaybettiği açık olmakla,meydana gelen olayın davacıda yaratacağı elem ve ızdırabın niteliği ve derecesi,tarafların sosyal ve ekonomik durumları da dikkate alındığında mahkemece davacıda meydana gelen yıkımı,acıyı ve kederi bir nebze de olsa giderici ve hafifletici olması açısından,hakkaniyete daha uygun bir miktara hükmedilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile düşük miktarda manevi tazminata karar verilmesi doğru görülmemiş ,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.