muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10965, Karar No: 2016/6343, Tarih: 08.06.2016

Davalı ... vekili; "..." ibareli marka ile davacının "..." ibareli markaları arasında 37.sınıf hizmetler itibariyle ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede görsel, sescil ve anlamsal bir benzerlik bulunmadığını ve KHK 8/1-b maddesi ve 8/4. maddesi gereği davalının marka tesciline engel olunamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, usulüne uygun tebligatlara rağmen davaya cevap vermemiş, duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı markasının 37 sınıfta bir kısım emtia yönünden “Temizlik hizmetleri; dezenfeksiyon hizmetleri; haşere ilaçlama hizmetleri; temizlik araçları ve makinelerinin kiralanması hizmetleri. Deniz araçlarının bakımı ve tamiri hizmetleri; gemi inşaatı hizmetleri. Saat tamiri hizmetleri. Madencilik, maden çıkarma hizmetleri.” söz konusu mal ve hizmet sınıfı ile davacının markalarının tescil sınıflarının aynı/benzer olmadığı, bu nedenle KHK 8/1-b maddesi uyarınca iltibas oluşturmayacağı, ancak davacının ... ibareli tanınmış markaların sahibi olarak KHK 8/4. maddesi gereğince de davalının marka başvurusuna itiraz ettiği, davalının başvuruya konu markası ile davacının tanınmışlığından istifade ederek toplumun dikkatini çekeceği ve onun temsil ettiği imaj ve güveni hiçbir masraf ve çaba harcamadan kendi markasını taşıyan ürünlere devrini sağlayacağı, diğer yandan davacı ile aynı kalitede hizmet sunamaması durumunda tüketicilerin bunun sonuçlarını davacı markalarına mâl edeceği, bu şekilde davacı markasının giderek sıradanlaşacağı, ayırt edici gücünun ve etkileme alanının zayıflayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile ... YİDK'nın 2014/M-11865 sayılı kararının, davacı itirazlarının reddi yönünden iptaline, davalı başvurusu marka olarak tescil edilmediğinden hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, YİDK kararının iptali ile davalı şirket tarafından tescili istenen “...” ibareli marka başvurusunun tescili halinde hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davalı markasının 37. sınıfta “temizlik hizmetleri, dezenfeksiyon hizmetleri, haşere ilaçlama hizmetleri, temizlik araçları ve makinelerinin kiralanması hizmetleri. Deniz araçlarının bakımı ve tamiri hizmetleri, gemi inşaatı hizmetleri. Saat tamiri hizmetleri, madencilik, maden çıkarma hizmetleri.” alt sınıfları yönünden davacı markası ile aralarında ayniyet/benzerlik olmasa da, davacı markasının tanınmış marka olduğundan bahisle 556 Sayılı KHK'nin 8/4 madde hükmü uyarınca, haksız yararlanma, ayırt ediciliğinin zedelenmesi ve itibarına zarar vermesi olasılığının mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile ... YİDK’in 2014-M-11865 sayılı kararının davacının itirazlarının reddi yönünden iptaline karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalıya ait “...” markasının farklı sınıflardaki kullanımının davacının tanınmış markasından haksız yararlanma sayılıp sayılamayacağı ve bu markanın itibarını zedeleyip zedelemeyeceğine ilişkindir. Tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yarar sağlamaktan kast edilen; tanınmış markanın tüketiciler nezdinde sahip olduğu olumlu imajın hukuka aykırı bir şekilde diğer markaya aktarılmasıdır. Bu yolla tanınmış markanın reklâm değeri ve şöhreti sömürülmekte, tescilli markanın itibarından dolayı haksız avantaj elde edilmektedir (556 sayılı KHK madde 9/1-c). Tanınmış markanın itibarına zarar verilmesi hali ise, doktrinde lekeleme (tarnishment) olarak adlandırılmaktadır. Bu durumda, marka itibarı zarar görecek şekilde küçültücü, imaj zedeleyici bir mal veya hizmet için kullanılmaktadır Ayrıca 556 sayılı KHK 8/4 maddesinde sayılan tanınmış markadan haksız yararlanma halleri, her somut olayın özelliklerine, markanın ne kadar tanınmış olduğuna, tanınmış markanın ayırt edicilik derecesinin ne derecede yüksek olduğuna, her iki tarafa ait markanın birebir aynı olup olmamasına, farklı sınıftaki mal veya hizmetin tanınmış markanın asıl olarak kullanıldığı sektör veya sektörlerden mal ve/veya hizmetlerden ne derece uzak ya da yakın, ne derece farklı olduğuna göre değerlendirilmelidir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut uyuşmazlığa gelince; davacının “...” ibareli, 3.5.9.12.16.24.25.27.29.30.31.32.33.34.35.41. sınıf ürün ve hizmetleri içeren tanınmış markaların olduğu, dava konusu “...” ibareli marka başvurusunun ise ...-YİDK kararı ile 37. sınıfta “temizlik hizmetleri, dezenfeksiyon hizmetleri, haşere ilaçlama hizmetleri, temizlik araçları ve makinelerinin kiralanması hizmetleri. Deniz araçlarının bakımı ve tamiri hizmetleri, gemi inşaatı hizmetleri. Saat tamiri hizmetleri, madencilik, maden çıkarma hizmetleri.” bakımından tescil işlemlerine devamına karar verilmiştir. Bu sınıflandırma itibariyle davacıya ait tanınmış “...” markasının kapsadığı ev tekstili emtiası “günlük kişisel ihtiyaç ve bakım ürünlerinin” dahil olduğu tüketim sektörüne ait olmasına karşın, dava konusu “...” marka başvurusunun üzerinde kullanılacağı ürünler “hijyen sağlayan kimyasal ürünler ve bakım onarım hizmetleri”dir. Her iki markanın kullanılacağı ürünlerin birbirinden çok farklı sektörlere dâhil oldukları nazara alındığında, davalı markasını taşıyan ürünlerin tercihinde davacı markasının tanınmışlığının etkili olacağından ve bu durumun da davacı markasının olumlu imajından hukuka aykırı şekilde haksız bir yarar sağlanacağından söz edilemeyecektir. 556 sayılı KHK 8/4.maddesindeki hallerin varlığı için, tanınmış markanın aynısı ya da benzerinin farklı grup mal ve hizmetler üzerinde kullanılması nedeniyle söz konusu mal veya hizmetlerin ortalama tüketicinin bu marka ile tanımış marka arasında bir bağlantı kurması ve bu bağlantının yaratacağı olumlu izlenim ve çağrışımla satın alma tercihlerine yön verilmesi suretiyle tanınmış markadan haksız yararlanma sonucuna yol açılması gereklidir. Bu ilkeler HGK'nın 02.04.2014 tarih 656/427 kararında da açıklanmıştır.

Bu durumda, 556 sayılı KHK’nin 8/4.maddesinde tescil engeli olarak düzenlenmiş bulunan koşulların somut olayda bulunup bulunmadığının yukarıda yapılan açıklama ve ilkeler esas alınarak değerlendirilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/95, Karar No: 2014/20748, Tarih: 24.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/95 E.  ,  2014/20748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçundan dolayı, suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen ... köy muhtarlığının yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün 6360 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 13. fıkrasındaki "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü uyarınca ilçe belediye başkanlığına CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak olarak tebliği sağlanak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10039, Karar No: 2011/4844, Tarih: 12.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10039 E.  ,  2011/4844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ambalaj Oluklu Mukavva Kutu İnş.San.Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... Avcı ile davalı ... (...) vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında...4. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 08.04.2010 gün ve 346-563 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen...6.İcra Müdürlüğü’nün 2007/859 sayılı takip dosyasının eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11814, Karar No: 2016/19010, Tarih: 23.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/11814 E.  ,  2016/19010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret, ilave tediye ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinde yer alan ücret artış düzenlemelerinin davacıya geç ve eksik uygulandığını belirterek, daha önce bu sebebe dayanılarak açılmış ve kesinleşmiş davanın devamını teşkil eden hakları olarak ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, gerekli ödemelerin tam olarak yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, talepler kısmen hüküm altına alınmış, hükmün husumetin ... Genel Müdürlüğüne yöneltilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine dava doğru hasma yöneltilmiş ve yeniden bilirkişi incelemesi gerçekleştirilerek bu rapora göre karar verilmiştir.

Mahkemece talepler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının daha önce işveren hakkında açtığı davada 31.12.2004 tarihine kadar olan dönem için toplu iş sözleşmelerinden doğan farklar belirlenmiş ve hüküm altına alınmıştır. Sözü edilen karar onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

Davacı işçi 31.12.2004 tarihindeki yevmiyesinin önceki kararla kesinleştiğini ileri sürerek bu defa izleyen dönem için fark isteklerde bulunmuştur. Her dava kendi içindeki delil durumuna göre değerlendirilmelidir. Önceki davada belirlenen yevmiye, kesinleşen davaya konu istekler bakımından hüküm ifade eder. Bu dava ise daha sonraki dönemi ilgilendirmekle işçinin hesaplamada esas alınacak başlangıç yevmiyesi tarafların iddia ve savunmaları kapsamında bu davadaki delil durumuna göre belirlenmelidir.

Temyize konu uyuşmazlıkta davacının mevsimlik geçici işçi olarak işe başlayıp 06.02.2001 tarihinde daimi kadroya alınmış olduğu anlaşılmaktadır. Dairemize ait yerleşik içtihatlara göre, toplu iş sözleşmesinde yer alan kıdem terfi, sadece daimi işçilere uygulanabilmektedir. Mahkemece yeniden bilirkişi raporu alınmalı, davacının yevmiyesi Toplu İş Sözleşmesi Ek 1/b. cetvele göre doğru şekilde tespit edildikten sonra, daimi kadroya geçişten itibaren kıdem terfi uygulanmak suretiyle bu davanın konusu döneme getirilmeli, diğer delillerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak fark alacak doğup doğmadığı tespit edilmeli, daha önce açılan davadaki hesaplamalarla bağlı olmaksızın bu davadaki iddia ve savunma ile mevcut delil durumuna göre bir karar verilmelidir.

3-Davalı işveren işyerinde uygulanmakta olan 7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 13. dönem toplu iş sözleşmelerinin 40. maddesindeki düzenlemelere göre, temininde güçlük çekilen personele Bakanlık olurlu yüksek ücret ödenmesi halinde toplu iş sözleşmesinin ücret artışlarının işçiye ödenen yüksek ücrete değil, işçinin pozisyonuna göre ek/1 b cetvelindeki ücrete uygulanması gerekir. Ancak zam sonucu belirlenen ücretin Bakanlık tarafından belirlenen yevmiyenin altında kalması halinde ücretten indirim yapılamaz. Sözü edilen hükümlere göre davacı işçiye Bakanlık olurlu olarak ödenen yüksek ücretleri üzerinden toplu iş sözleşmesi zamlarının uygulanması doğru olmaz. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2009/9-438 esas ve 2009/500 karar sayılı kararı da aynı doğrultudadır.

14. ve 1. dönem toplu iş sözleşmelerinde ise işçi statüsünde çalışan mühendis, mimar ve teknikerler için ayıca düzenleme yapıldığı, 2. dönem toplu iş sözleşmesinde bu defa işçi statüsünde çalışan üniversite ve yüksek okul mezunu personel için ayrı düzenlemelere yer verildiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı tarafından, davacının ücreti Bakanlık oluru ile yüksek şekilde belirlenmesine rağmen toplu iş sözleşmesi zamlarının ek1/b cetvelindeki ücret yerine belirlenen yüksek ücretlere uygulandığı ve davacının tekniker değil teknisyen olduğu savunulmuştur. Dosya kapsamından davacının ücretinin Bakanlık oluru ile belirlenip belirlenmediği tespit edilemediğinden, toplu iş sözleşmesi zamlarının da Bakanlık oluru ile belirlenen ücrete uygulanıp uygulanmadığı denetlenememektedir. Bu sebeple öncelikle davacının Bakanlık oluru ile belirlenen ücretle çalışıp çalışmadığı ve gerek fiilen yaptığı iş ve gerekse öğrenim durumuna göre tekniker mi teknisyen mi olduğu belirlendikten sonra, toplu iş sözleşmelerinin ilgili hükümleri gereğince dönemler itibari ile alması gereken ücretler tespit edilerek varsa fark alacaklar hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25239, Karar No: 2024/8055, Tarih: 20.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25239 E.  ,  2024/8055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SUÇ: Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97448 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarihli ve 2014/851 esas, 2018/144 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, karar tarihinde Diyarbakır Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmalardan bağışık tutulma talebinde bulunmayan suça sürüklenen çocuğun 18/11/2021 tarihli karar duruşmasında hazır bulundurulmayıp yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanmasında isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk ...'un hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan Diyarbakır Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 18.11.2021 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2020/397 Esas, 2021/466 Karar sayılı verilmekle kesin nitelikte olan kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4407, Karar No: 2012/31980, Tarih: 31.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4407 E.  ,  2012/31980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre silah taşıdığı ihbarı üzerine evinde usulüne uygun olarak yapılan aramada yasak bıçak bulunan ve bu bıçağı ava gittiği için kullandığını söyleyen sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19359, Karar No: 2017/24265, Tarih: 07.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/19359 E.  ,  2017/24265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelemesine gerek duyulduğundan dolayı, davacıya ait zorunlu sigorta kaydı olup olmadığı, ne zamandan beri kayıtlı olduğu ile ilgili bilgilerin ..... Kurumundan sorulması, Ticaret Sicil Müdürlüğü ve Esnaf ve Sanatkarlar Odasına kayıtlı ise ne zaman kayıtlı olduğu aktif - pasif durumu ile varsa ortaklarına ilişkin bilgiler; yine ilgili vergi dairesindeki davacı adına ait tüm kayıtlar ve varsa vergi ödeme başlangıçları ile vergi ödeme kaynağına dair eksikliklerin giderilmesi ve belirtilen belgelerin eklendikten sonra tekrar Dairemize incelenmek üzere dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 tarihinde oy birliği ile karara verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11486, Karar No: 2024/2588, Tarih: 29.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/11486 E.  ,  2024/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/65 E., 2016/181 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yayladağı Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli ve 2016/65 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimi, infaz sonrasında denetimli serbestlik uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık temyizinde özetle; cezasını temyiz etmek istediği, belgenin aldatma özelliğinin bulunmadığı, beraati gerektiği, koşulları bulunmamasına rağmen cezasının alt sınırdan epey uzak olduğu, lehine hükümlerin uygulanmamasında yeterli ve dosya kapsamına uygun gerekçe gösterilmediği gerekçeleri ile ve Yargıtayca görülecek nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

2. Sanık müdafiinin temyizinde özetle; belgede aldatıcılık özelliği bulunmadığı, sanığın renkli kişliği nedeni ile tanındığından durumun kamu görevlisince rahatça anlaşılacağı, beraati gerektiği, sanığın abisi...n beyanının talimatla alınması beklenmeksizin karar verildiğinden eksik araştırma yapıldığı, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddenin uygulanmaması gerektiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmediği, çelişkiye düşüldüğü, lehine hükümlerin uygulanmamasında yeterli ve dosya kapsamına uygun gerekçe gösterilmediği gerekçeleri ile ve Yargıtayca görülecek nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İddianamede özetle; sanığın, kardeşi ... adına nüfus müdürlüğünden sahte nüfus cüzdanı düzenleterek polis memurlarına ibraz ettiğinden bahisle resmi belgede sahtecilik ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından cezalandırılması istenmiştir.

2. Sanık özetle; suçu ikrar etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İddianamede özetle; sanığın, kardeşi ... adına nüfus müdürlüğünden sahte nüfus cüzdanı düzenleterek polis memurlarına ibraz ettiğinden bahisle resmi belgede sahtecilik ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından cezalandırılması istenmiştir.

2. Sanık özetle; suçu ikrar etmiştir.

3. Uzmanlık raporunda özetle; suça konu nüfus cüzdanında fotoğraf değişikliği ya da fiziksel kimyasal tahrifata rastlanmadığı bildirilmiştir.

4. Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tebliğnamede her ne kadar suç tarihinin suça konu nüfus cüzdanının nüfus müdürlüğünce verildiği 16.06.2015 olduğu belirtilmiş ise de sanığın 09.10.2015 tarihinde sahte nüfus cüzdanını polise ibraz ederek kullandığı anlaşılmakla tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Ancak;

a. Resmi belgede sahtecilik suçu seçimlik hareketle işlenebilen bir suç olup sahte resmi belgeyi düzenleyen ve kullanan kişinin aynı kişi olması ve sahte belgenin düzenlenip zaman içerisinde farklı tarihlerde kullanılması durumunda hukuki kesinti oluşmadığı sürece tek bir sahtecilik suçunun oluşacağı, aynı belgenin birden fazla kullanılması olgusunun 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında dikkate alınabileceği; somut olayda, Mahkemenin gerekçesinde yer alan "sanığın sahte nüfus cüzdanını çıkarttırarak değişik zamanlarda birden fazla kullanması" şeklindeki hukuki kesinti oluşmaksızın gerçekleşen eyleminin, tek bir sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

b. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesi gerekliliği,

c. Suça konu sahte nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanması yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi nedenleri ile karar hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR