muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6634, Karar No: 2022/1321, Tarih: 17.02.2022

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ettiğini, diğer davanın ihmali ile temyiz başvurusunda bulunmaması nedeniyle kabulle kesinleştiğini, eldeki davada da o davanın esas alındığını, tanık İsmail ve Kamil'in beyanları kapsamında dosyaya sunulan delillerin değerlendirilmeye alınmadığını, 1991/3 sayılı İBK uyarınca kötüniyet defi değil itiraz olduğu için yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceğini, bu nedenle eksik inceleme yapıldığını, taşınmazı satın aldığı davalılarla öncesinde tanışmadıklarını, emlakçı aracılığıyla taşınmazları edindiğini, tanıklarının da bu durumu doğruladığını, ...'ın davacı olan kızlarının da taşınmaz için yapılan pazarlıkta bulunduklarını, yurt dışında yaşayan kızının ülkeye giriş çıkış bilgilerinin getirtilmesi gerektiğini, pazarlığın 1 günde değil 15 günde yapıldığını, kendisine kumpas kurulduğunu, davacılar ... ve ...'in kardeşi ...'ten aynı gün bir sonraki işlem ile daire aldıklarını, önceki davada tedbir kararı süresinde işlenseydi, böyle bir durumun oluşmayacağını, taşınmazlarda yatırım amaçlı pay satın aldığını, birçok taşınmazı olduğu için diğer davalıların taşınmazı bir süre kullanmasına izin verdiğini, bunun kötü niyeti göstermeyeceğini, pay satın aldığı ve diğer paydaşların önalım davası açma ihtimalleri olduğu için bedelleri banka aracılığıyla gönderdiğini ve davalıların taşınmazı terk etmeleri için ısrar etmediğini, taşınmazın paylı olması gibi durumlar düşünüldüğünde değerin düşük olmadığını, tapu işlemleri mesai bitiminde tamamlandığı için bedelin ertesi gün yatırıldığını, paranın hesaptan iki dakika ara ile çekilmesinin kötü niyetli kabul edildiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteminden kaynaklanmaktadır.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Muris muvazaasında 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

3.2.2. Bilindiği üzere, muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı davalarda dava değeri, mirasbırakan tarafından temlik edilen payın dava tarihindeki değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden kısım olup, davanın kabulü halinde bu değer üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekmektedir.

3.2.2. Bilindiği üzere, muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı davalarda dava değeri, mirasbırakan tarafından temlik edilen payın dava tarihindeki değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden kısım olup, davanın kabulü halinde bu değer üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekmektedir.

3.2.3. Diğer yandan, harç kamu düzenine ilişkin olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (V/3.2.1.) no.lu bentte ki yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre (IV/3.) no.lu bentte yazılı şekilde karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

3.3.2. Somut olayda, asıl ve birleştirilen davada mirasbırakandan intikal eden dava konusu üç parça taşınmazın keşfen saptanan dava tarihindeki değerleri toplamının 916.500,00 TL olduğu, asıl ve birleştirilen davadaki her bir davacının 3/32 miras payına karşılık gelen değerin 85.921,87 TL olduğu, asıl davanın iki mirasçı birleştirilen davanın da iki miraçsı tarafından açıldığı, dolayısıyla her bir davanın değerinin 171.843,75 TL olduğu gözetilerek harca hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile fazla harca hükmedilmiş olması bozmayı gerektirir.

3.3.4. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, İlk Derece Mahkemesi kararının harca ilişkin hüküm kısmının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

VI. SONUÇ

1. Davalı ...'un aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.1. Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/12/2020 tarihli ve 2019/60 Esas, 2020/338 Karar sayılı hükmünün "A" kısmının 4. bendinin hükümden çıkarılarak hükme "A" kısmı 4. bent olarak "Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 11.738,64 TL karar ve ilam harcından 512,33 TL peşin harcın ve 3.014,00 TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 8.212,31 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydına" cümlesinin yazılmasına, hükmün "B" kısmının 4. bendinin hükümden çıkarılarak yerine hükme “B” kısmı 4. bent olarak "Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 11.738,64 TL karar ve ilam harcından 512,33 TL peşin harcın ve 3.450,00 TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 7.776,31 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydına" cümlesinin yazılmasına,

2.2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 24/05/2021 tarihli ve 2021/419 Esas, 2021/690 Karar sayılı hükmün 2. fıkrasının “a” bendinin hükümden çıkarılarak yerine hükme 2. fıkranın “a” bendi olarak “Asıl dosya yönünden; Hüküm tarihi itibarıyla hesaplanan 11.738,64 TL istinaf karar harcından davalı ... tarafından yatırılan 3.525,45 TL istinaf peşin karar harcının mahsubu ile 8.213,19 TL bakiye istinaf karar harcının davalı ...'den alınarak Hazineye irat kaydına” cümlesinin yazılmasına, hükmün 2. fıkrasının “b” bendinin hükümden çıkarılarak yerine hükme 2. fıkranın “b” bendi olarak “Hüküm tarihi itibarıyla hesaplanan 11.738,64 TL istinaf karar harcından davalı ... tarafından yatırılan 3.525,45 TL istinaf peşin karar harcının mahsubu ile 8.213,19 TL bakiye istinaf karar harcının davalı ...'den alınarak Hazineye irat kaydına,” cümlesinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davalı ... vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilen asıl ve birleştirilen davadaki davacılardan alınmasına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının yatırana iadesine, 17/02/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7825, Karar No: 2020/16460, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/7825 E.  ,  2020/16460 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Bursa 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre, dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması ve ücret alacağının geleceği etkileyeceğinin anlaşılması karşısında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine aykırı olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.08.2020 tarihli karar ile 02.10.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışmakta iken 696 sayılı KHK ile 375 Sayılı KHK'ye eklenen geçici 23. madde gereğince 02/04/2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi sırasında belirsiz süreli iş sözleşmesi imzaladığını, iş sözleşmesinde ücret olarak asgari ücretin % 34 fazlası olarak belirlendiğini,sürekli işçi kadrosuna geçirilirken bu haklarının da korunarak geçişinin yapıldığını, 2018 yılında bu alacak kalemlerinin ödendiğini, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından 696 sayılı KHK kapsamında taşerondan kadroya geçen işçilerin ücret, mali ve sosyal haklarını düzenleyen toplu iş sözleşmesinin yayınlandığını, bu sözleşmeye göre 01/01/2018 tarihinden başlayarak 31/12/2020 tarihine kadar ücret zamları ve mali ve sosyal hakların türü ve miktarının belinlendiğini, davalı kurum tarafından 2018 yılı içinde belirlenen ücret zammı, mali ve sosyal hakların davacıya ödendiğini, ödenen alacak kalemlerinin yol ücreti, yemek ücreti, aylık ücret (asgari ücretin % 34 fazlası), resmi tatil çalışması ücreti, fazla mesai çalışması ücreti, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı 2018 yılına ait ücret zammı, mali ve sosyal haklardan oluştuğunu, ancak 01/01/2019 tarihinden itibaren davacının maaşlarının eksik ödendiğini, bu durumun İş Kanunun 22. maddesi kapsamında iş sözleşmesinin içeriğinin işçi aleyhine değiştirilmesi anlamına geldiğini, işçinin yazılı onayı olmadan ve açıkça onay vermediği esaslı değişikliğin işçiyi bağlamayacağını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 2019 yılı ocak ayından itibaren eksik ödenen fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinde işçilere yapılacak olan ücret zamlarının asgari ücret üzerinden değil, günlük çıplak ücret üzerinden belirlendiğini, 2018 yılında davacıya asgari ücretin %34 fazlası ve diğer ek zam ve ödemelerin yapıldığını, 2019 yılında toplu iş sözleşmesinin ücret zammı maddesinde 01/01/2019 tarihindeki ücretlerine %4 oranında zam yapılacağı bildirildiğinden, davacıya bu şekilde ücretlerin hesaplanarak ödeme yapıldığını, davacının 2019 yılının başından itibaren asgari ücretin üzerinde ücret aldığını ve bir hak kaybının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince hüküm altına alınan toplam miktarın istinaf kesinlik sınırı olan 5390,00 TL'nin altında kalması sebebi ile davalının istinaf başvurusunun kesinlik sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

6100 sayılı Kanun'un 362. maddesinin 2. fıkrası gereğince alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, temyiz kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.

Dosya içeriğine göre; dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret zamları uygulanarak ücretinin tespit edilip belirlenen ücrete göre alacakların hesaplanması; belirlenen ücretin dava tarihinden sonraki dönem için de işçinin alacaklarının hesabını etkileyecek olması karşısında; ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemez. Belirtilen sebeple, ilk derece mahkemesince verilen karar kesin olmadığından; Bölge Adliye Mahkemesince davalı Gençlik Spor Bakanlığı’nın istinaf başvurusu yönünden işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, başvurunun kesinlik sebebi ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan, yukarıda esas ve karar numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile ek kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12121, Karar No: 2016/9327, Tarih: 24.11.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/12121 E.  ,  2016/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, karar düzeltme nedeni olarak İdare Mahkemesinin kıyı-kenar çizgisinin iptaline ilişkin kararına dayanmış olup, idarece oluşturulan kıyı-kenar çizgisinin oluşturulmasında hukuka uyarlık bulunmadığı belirtilerek verilen iptal kararının gerekçesinin bağlayıcı olmayıp, açıklayıcı olmasına ve daha sonra idarece oluşturulan kıyı-kenar çizgisi de taraflarına usulünce tebliğ edilmediğinden yine tarafları bağlayıcılığından söz edilemeyeceğine ve Mahkemece dava konusu taşınmaz yönünden yeniden Kıyı Kanunu ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor usulüne uygun olup, bu rapor esas alınarak verilen kararda isabetsizlik bulunmamasına göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 264.60 TL para cezasının düzeltme isteminde bulunandan alınmasına, karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından red harcı alınmasına yer olmadığına, 24.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6387, Karar No: 2024/13423, Tarih: 02.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6387 E.  ,  2024/13423 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/857 E., 2023/703 K.

ŞİKÂYETÇİ : Akdeniz Sağlık Vakfı Hastanesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/35795 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 227-228 sayılı kararında belirtilen “Esasen olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş ve hesap hataları, yargı kararlarında ‘maddi yanılgı’ veya ‘yazım hatası’ diye isimlendirilen beşeri hatalardır. Yargılama araçlarının belirli bir biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hataları ise hukukî yanılgılardır. Hukukî yanılgılar, ancak başka bir merci tarafından ve yasa yolu başvurusuyla açılan bir talî muhakeme ile giderilebilir. Yargı ve kararlardaki maddî yanılgıların düzeltilmesi ise herhangi bir yöntem ve zamanla sınırlı değildir. Bu yanılgılar, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir yasa yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebilir.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanması sırasında, artırım oranının mahkemesince, "1/2" yerine, "takdiren 1/3" olarak yazılmasının ise, maddî hata temelli yazım hatası olduğu ve mahallinde düzeltilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Benzer bir olayla ilgili olarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli ve 2021/2-35 esas, 2021/473 karar sayılı ilâmında, "...Gece vakti nitelikli hırsızlık suçundan yargılanan sanıklar ... ve ...’a, suçun nitelikli hâli dikkate alınmak suretiyle zorunlu müdafi atanması gerektiği sonucuna ulaşılmakla....'' şeklinde yer alan açıklamalar nazara alındığında, Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2023 tarihli kararına konu nitelikli hırsızlık suçunun da gece vakti işlendiği anlaşılmakla sanığa zorunlu müdafii atanmayarak savunma hakkının kısıtlanmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, hükümlüye yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/3. maddesi uyarınca hükümlüye zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2023 tarihli ve 2022/857 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1210, Karar No: 2007/2506, Tarih: 12.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1210 E.  ,  2007/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.01.2006 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı çatı tamiri ve sarnıç suyu boşaltma masraflarının tahsili ve çatı tamiri için davalı binasına girilmesine izin verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; sarnıç ile ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, çatı onarımı için alacağın tahsiline, çatı tamiri için davalının 15 numaralı parseldeki binasına davacının girmesine izin verilmesine dair verilen 24.08.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava komşuluk hukukundan kaynaklanan iyileştirme amaçlı faaliyetlerin icrasına geçici izin ve iyileştirme giderlerine katılma payının tahsili istemleriyle açılmıştır.

Mahkemece davalıya ait yapıya davacının tamirat için girmesine izin verilmesine iyileştirme giderlerinden davalı payı olan 1.818.60. YTL nin davalılardan ... ...’dan tahsiline karar verilmiş,

Hükmü davalı ile müdahil davalı temyiz etmiştir.

Davacıya ait 16 parsel ile, davalı ... ... ...’ın maliki bulunduğu 15 numaralı parsellerin komşu olduğu üzerindeki binaların ortak çatı ile örtüldüğü, çatının iyileştirilmesi gerektiği dosyada yeralan Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu yanıtları, yerinde yapılan keşif ve bilirkişi raporu ile sabittir.

Türk Medeni Kanunun 748. maddesi hükmünce taşınmaz malikine iyileştirme ya da taşınmazı üzerinde yapı yapma amacıyla zorunluluk varsa komşu taşınmaza geçici olarak girme yetkisi tanınmasında yasaya aykırılık

yoktur. Diğer taraftan Türk Medeni Kanunun 750. maddesi gereğince de her taşınmaz maliki komşuluk hukukundan doğan yetkilerin kullanılması için gerekli işlere ve bunların giderlerini kendi yararlanması oranında katılmakla yükümlüdür. Hal böyle olunca mahkemenin iyileştirme amaçlı faaliyetleri için davacıya komşusu olan davalı parseline girme yetkisi tanıması ve çatı ortak alan olduğundan, bunların giderlerinden davalıyı da sorumlu tutmasında usul ve yasaya aykırı bir yön yoktur. Ancak;

Çatının onarımı bir projeye bağlanmamıştır. Bu gibi işlerde örf ve adete göre komşu taşınmaz malikinin öncelikle ortak alandaki iyileştirmeyi kendisinin yaptırması, iyileştirme giderlerini belgeleyerek komşu taşınmaz malikinden onun yararlandığı orandaki katılma payını harcamayı yaptıktan sonra istemesi gerekir. Çatıdaki iyileştirme henüz gerçekleşmeden ve gerçek masraf henüz ortaya çıkmadan katılma payının peşin olarak davalıdan tahsili doğru değildir.

Çatının onarımı bir projeye bağlanmamıştır. Bu gibi işlerde örf ve adete göre komşu taşınmaz malikinin öncelikle ortak alandaki iyileştirmeyi kendisinin yaptırması, iyileştirme giderlerini belgeleyerek komşu taşınmaz malikinden onun yararlandığı orandaki katılma payını harcamayı yaptıktan sonra istemesi gerekir. Çatıdaki iyileştirme henüz gerçekleşmeden ve gerçek masraf henüz ortaya çıkmadan katılma payının peşin olarak davalıdan tahsili doğru değildir.

Bundan ayrı, komşu taşınmaz maliki olan davalıya ait taşınmaza iyileştirme faaliyeti sırasında geçici olarak tanınan girme hakkının çatının onarımı için geçecek süreyle sınırlı tanınması gerekirken, bu sürenin ne kadar olacağı bilirkişilere sorulup saptanarak bu süreyle sınırlı olarak tanınması yerine bir sınırlama yapılmaksızın girme hakkı tanınması da doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.