muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8074, Karar No: 2020/275, Tarih: 14.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8074 E.  ,  2020/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : TAVŞANLI İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26724, Karar No: 2010/8249, Tarih: 06.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/26724 E.  ,  2010/8249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, ........ltd.şti. Iş ortaklığı keşideli çeke dayalı olarak , T. K. ve ......... Ltd Şti aleyhinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatılmış. Borçlular vekili, çekin mal alımı nedeniyle verildiğini ancak malların anlaşmaya göre tam olarak teslim edilmediğini , menfi tesbit davası açtıklarını ve de iş ortaklığının çift imza ile temsil edildiğini , çekte ki imzanın da eksik olduğunu ,çekin geçersiz olduğunu takibin iptalini talep etmiş. Alacaklı vekili cevabında çeki T. K.' nın imzalayarak verdiğini , bu şekilde daha önce verilen çeklerinde ödendiğini itirazın reddini bildirmiştir. Mahkemece, iş otaklığının ortaklık sözleşmesine göre, çift imza ile temsil edildiğini, çekte tek imza bulunduğundan takibin iptaline karar verilmiş.

TTK'nın 730/3. Maddesinin göndermesiyle çeklerde de uygulanması gereken aynı Kanun'un 590. maddesi gereğince; temsile salahiyetli olmadığı halde bir şahsın, temsilci sıfatıyla bir poliçeye imzasını koyması halinde o kimse, poliçeden dolayı bizzat sorumlu olur.

Somut olayda iş ortaklığı, ortakları aleyhinde tek imzanın bulunduğu çeke dayalı olarak takip başlatılmış ise de, ortaklık sözleşmesine göre ortaklığın, T. K... ile . Ltd. Şti'i yetkilisi C.O.G.'nün müşterek imzaları ile temsil edildiği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece borçlulardan T.yönünden açıkça imza inkar edilmediğinden ve çekteki borçtan şahsen sorumlu tutulacağı hususu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7899, Karar No: 2012/1374, Tarih: 01.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7899 E.  ,  2012/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Osman Kadı ve müşterekleri ile Hayri Kadı ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Orhangazi Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.05.2008 gün ve 344/168 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Nurhayat Kara ve müşterekleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dip miras bırakan ...’nın ölümü üzerine vekil edenlerinin yakın miras bırakanı ...ve diğer mirasçıların 22.12.1982 tarihli taksim sözleşmesi düzenlediklerini, buna göre her mirasçıya bırakılan yerin belirlendiğini, sözleşme gereğinin bir kısım mirasçı tarafından yerine getirildiğini ve kendilerine bırakılan taşınmazları tapuda devraldıklarını açıklayarak, 219, 419, 1505, 1615, 1946 ve 2248 parsellere ilişkin tapu kayıtlarının iptali ile taksim sözleşmesi uyarınca Necmettin Kadı mirasçıları adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, 3.kişi adına tapuya kayıtlı bulunan 2248 parsele ilişkin davanın reddine; tüm mirasçıların katılımıyla düzenlenen sözleşmenin geçerli bulunduğu gerekçesiyle diğer parsellere ilişkin davanın kabulüyle 1615, 1946, 1505 parsellerin dip muris adına tapu kayıtlarının iptali ile ¼’er payla; 219 parselin dip muris üzerindeki ¾ payına ilişkin tapu kaydının iptali ile 3/16’şar payla; 2444 parselin dip muris üzerindeki 102178/ 270534 payına ilişkin tapu kaydının iptali ile 51089/270534’er payla davacılar ...mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ...,...,....,...,... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya arasında mevcut mirasçılık belgesine göre, miras bırakan ... 29.7.1982 tarihinde ölmüş, geriye evlatları ...,...,..,...,...ve 5.1.1992 tarihinde ölen eşi ...’yı bırakmıştır. Mirasçılardan Necmettin Kadı’nın 21.9.2003 tarihinde ölümüyle davacılar, Sebahat Kara’nın 21.5.1996 tarihinde ölümüyle davalı... ve müşterekleri, ...’nın 5.1.1992 tarihinde ölümüyle ise Hayri Kadı mirasçı olmuştur.

Dosya arasında mevcut mirasçılık belgesine göre, miras bırakan ... 29.7.1982 tarihinde ölmüş, geriye evlatları ...,...,..,...,...ve 5.1.1992 tarihinde ölen eşi ...’yı bırakmıştır. Mirasçılardan Necmettin Kadı’nın 21.9.2003 tarihinde ölümüyle davacılar, Sebahat Kara’nın 21.5.1996 tarihinde ölümüyle davalı... ve müşterekleri, ...’nın 5.1.1992 tarihinde ölümüyle ise Hayri Kadı mirasçı olmuştur.

Dava konusu 1505, 1615 ve 1946 parseller 28.1.1971 tarihinden itibaren dip muris adına tapuya kayıtlıdır. Nizaya konu 419 parsel 20.10.1973 tarihinde kamulaştırma ile kamulaştırmadan kalan kısım 2444 parsel numarasıyla dip muris ... adına tescil edilmiş; davada dayanılan taksim sözleşmesine istinaden bu parselde pay bırakılan mirasçı-davalı...’nın Orhangazi Asliye Hukuk Mahkemesine 2005/305 Esas ve 2006/81 Karar sayılı dosyası ile açtığı dava üzerine adı geçen mirasçıya bırakılan pay adına hükmen 18.5.2006 tarihinde tescil edilmiş (bilahare 3.kişiye 18.8.2006 tarihinde satışla devredilmiş), kalanı 102178/135267 payla yine dip muris üzerinde bırakılmıştır. Uyuşmazlık konusu 219 parsel ise 28.4.1972 tarihinden itibaren miras bırakan ... adına tapuya kayıtlı iken, yine aynı taksim sözleşmesine istinaden açılan Orhangazi Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/320 Esas ve 2004/27 Karar sayılı dava sonucu ¼ payı mirasçılardan... adına tescil edilmiş (bilahare tapuda yapılan satışla 3.kişiye devredilmiş), kalan ¾ payı ise hükmen 16.3.2004 tarihinde dip muris üzerinde bırakılmıştır.

Davacı tarafın dayandığı 22.12.1982 tarih ve 12633 yevmiye numaralı Orhangazi Noterliğinde düzenlenen miras taksim sözleşmesinde; dava konusu ve dava dışı muris adına tapuya kayıtlı bulunan taşınmazlar taksim edilmiş, dava konusu 219, 419 (ifrazen 2444), 1505, 1615 ve 1946 parsel sayılı taşınmazların mirasçılardan Necmettin Kadı, Salim Kadı, Melahat Kurum ve Sebahat Kara’ya bırakıldığı, ancak 45.125 m2 yüzölçüme sahip 419 parselin 12.000 m2'lik bölümünün mirasçı Melahat’a ayrılmasından sonra kalan miktarın diğer üç mirasçı arasında paylaşılacağı kararlaştırılmış ve sözleşme tüm mirasçılar tarafından usule uygun şekilde imzalanmıştır. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin geçerliliği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacılar yakın miras bırakanları-...ya söz konusu taksim sözleşmesi uyarınca bırakılan taşınmazlara ilişkin tapu kayıtlarının sözleşme uyarınca iptal ve tescili isteğinde bulunmuştur. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş ise de, hükmolunan paylar taksim sözleşmesine uygun belirlenmemiştir.

Miras bırakan ... mirasçılarının düzenlediği tarihi ve sayısı yazılı taksim sözleşmesine göre; uyuşmazlığa konu 219, 1505, 1615 ve 1946 parseller isimleri yukarıda belirtilen 4 mirasçıya bırakılmıştır. Davacılar ... mirasçılarından Necmettin Kadı’nın mirasçıları olduklarına göre, dava konusu 1505, 1615 ve 1946 parsellerde taksim sözleşmesi gereğince yakın miras bırakanlarına düşen ¼ pay üzerinde miras payları oranında hakları bulunmaktadır.

Miras bırakan ... mirasçılarının düzenlediği tarihi ve sayısı yazılı taksim sözleşmesine göre; uyuşmazlığa konu 219, 1505, 1615 ve 1946 parseller isimleri yukarıda belirtilen 4 mirasçıya bırakılmıştır. Davacılar ... mirasçılarından Necmettin Kadı’nın mirasçıları olduklarına göre, dava konusu 1505, 1615 ve 1946 parsellerde taksim sözleşmesi gereğince yakın miras bırakanlarına düşen ¼ pay üzerinde miras payları oranında hakları bulunmaktadır.

Anlaşmazlığa konu 219 parselde, davalı-mirasçılardan... taksim sözleşmesi uyarınca kendisine bırakılan payın adına hükmen tescilini sağladığına göre, dip muris üzerinde bırakılan pay (3/4) taksim sözleşmesi gereğince mirasçılar Necmettin, Sebahat ve Melahat’e aittir. Davacılar söz konusu parselin yakın miras bırakanlarına sözleşme gereği bırakılan ¼ payı üzerinde miras payına sahiptir.

Davaya konu 2444 parsel (öncesi 419) ise taksim sözleşmesinde yine aynı 4 mirasçıya bırakılmakla birlikte, bu parselin 12000 m2'sinin mirasçılardan Melahat’e ait olacağı, kalanın diğer mirasçılardan Necmettin Kadı, Salim Kadı ve Sebahat Kara arasında bölüneceği hususunda anlaşıldığına ve davalı-mirasçı... taksim sözleşmesi uyarınca bu parselde kendi payına düşen hisseyi Orhangazi Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/305 Esas, 2006/81 Karar sayılı dosyada açtığı dava ile hükmen adına tescilini sağladığına göre, dip muris üzerinde kalan paydan öncelikle mirasçı Melahat’e bırakılan kısmın hisse olarak ayrılması, sonra kalan kısmının yarı yarıya davacıların yakın miras bırakanı ... ile bir kısım davalılar miras bırakanı Sebahat Kara’ya ait olacağının düşünülmesi gerekir. Mahkemece davaya konu parsellerde taksim sözleşmesinin hatalı yorumlanması ile sözleşme gereği hak sahibi olan diğer ... mirasçılarının paylarının ortadan kaldırılması suretiyle ve istek aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. HMK.nun 26 (HUMK.nun 74.) maddesine göre “....Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez…”. Talep aşılarak karar verilmiş olması isabetsiz bulunmaktadır.

Somut olayda, elbirliği mülkiyet söz konusu olduğundan davalı Nurhayat ve arkadaşlarının temyizinden, hükmü temyiz etmeyenlerin de yararlanacağı ve onlara da sirayet edeceği kabul edilmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Nurhayat Kara ve müştereklerinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve 333,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6369, Karar No: 2013/14917, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/6369 E.  ,  2013/14917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Germencik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemeleri, İİK.nun 4.maddesi gereğince icra müdürlüğü işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri incelemeyle görevlidir. Dava ise, vergi dairesince konulan  haczin kaldırılmasına ilişkindir. Bu itibarla şikayet konusu Vergi Dairesi Müdürlüğünce konulan haciz işlemi olup, idari işlem niteliğindedir. Bu haciz işlemine karşı şikayeti ise 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na göre vergi mahkemelerine yapılır ve bu mahkemelerce karara bağlanır. Yargı yolu kamu düzeni ile ilgili olduğundan ve Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, mahkemenin, vergi mahkemelerinin görevli olduğu yönündeki kabulü yasaya uygun olmakla beraber, mahkemece şikayetin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken davanın görevsizlik nedeniyle reddi ile dosyanın görevli Aydın Vergi Mahkemesi'ne gönderilmesi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11463, Karar No: 2021/2453, Tarih: 16.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11463 E.  ,  2021/2453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, somut kanıt bulunmadığına, hazırlık aşamasındaki beyanlara üstünlük tanındığına, duruşma açılmadan karar verildiğine, lehe olan hususların uygulanmadığına, ifadeler arasındaki çelişkilerin giderilmediğine, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, TCK’nın 150/2.maddesi gereğince değer azlığı sebebi ile indirim yapılması gerektiğine, yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde gece vakti suça sürüklenen çocuğun yanında diğer suça sürüklenen çocuk ... olduğu halde bıçak çıkartarak mağdurun üzerindekileri çıkartmasını istedikleri, mağdurun ayakkabısı ile kazağı çıkarttığı,daha sonra cep telefonu ile cüzdanını çıkartmasını da istedikleri, mağdur üzerinde telefon olmadığını söyleyince bu esnada bıçağı elinde tutan bıçağı suça sürüklenen çocuğun mağduru bıçak ile basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaraladığı, bu sırada diğer suça sürüklenen çocuğun “vur bıçağı hadi” diyerek bağırması ve suça sürüklenen çocukların kazak ve ayakkabı ile birlikte kaçmaları şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı yine verilen ceza miktarlarına göre de suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, TCK’nın 150/2.maddesi koşullarınında oluşmadığı bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na iadesine, 16/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22090, Karar No: 2021/1863, Tarih: 09.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22090 E.  ,  2021/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13/11/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 07/12/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın müştekinin evine gündüz vakti şahsi çeviklik ile girip hırsızlık yapması şeklindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/3. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve TCK’nun 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımının, ikinci mahkumiyet karar tarihi olan 24.05.2006 ile son mahkumiyet karar tarihi olan 26.02.2016 arasında geçmiş bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA,

bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29169, Karar No: 2015/1587, Tarih: 30.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2013/29169 E.  ,  2015/1587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İzmir 9. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07/06/2012 tarih ve 2012/392 değişik iş nolu kararına istinaden sanık ...'ın evinde yapılan aramada, oturma odasında çekmecedeki cüzdan içerisinde toplam 12 adet sikkenin ele geçirildiği, dosya kapsamında mevcut bağımsız bilirkişi raporunda, 6 adet sikkenin 2863 sayılı Kanun kapsamında olduklarının tespit edildiği, sanığın savunmasında dava konusu eserleri maden sahasına gittiğinde yağmurlar sonucu meydana çıkan toprak yüzeyinden bulduğunu beyan ettiği, anlaşılmakla, sanığın 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;

Bilirkişi raporunda 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı belirlenen sahte sikkelerin dolaşımının engellemesi amacıyla müzeye teslimine karar verilmesi yerine sanığa iade edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/639, Karar No: 2020/1875, Tarih: 15.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2018/639 E.  ,  2020/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/04/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız el koyma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/02/2017 günlü karara karşı davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede; davalı vekilinin istinaf başvurusunun duruşma yapılmadan kabulü ile, ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07/02/2017 gün ve 2014/266 esas, 2017/17 karar sayılı kararının kaldırılmasına, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, manevi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine dair verilen 24/11/2017 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... davalı vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız el koyma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuş, bölge adliye mahkemesince davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davalı tarafın başvurusunun ise kabulü ile maddi tazminat miktarında indirim yapılarak istemin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkiline ait araca kaçakçılık suçunda kullanıldığı iddiasıyla el konulduğunu ve 14 yıl süre ile muhafaza altında kaldığını, olumsuz muhafaza koşulları nedeniyle aracın kullanılamaz hale geldiğini, açılan ceza davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiğini, aracın el konulduğu 09.09.1999 tarihinden iade edildiği 26.06.2013 tarihine kadar 166 ay süre ile haksız ve hukuka aykırı olarak alıkonulduğunu, bu süreçte aracını kullanamadığı için kazanç kaybına da uğradığını belirterek, oluşan maddi ve manevi zararlarının davalı idareden tazmini isteminde bulunmuş, yargılama sırasında manevi tazminat isteminden feragat etmiştir.