muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15209, Karar No: 2012/25540, Tarih: 13.12.2012

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, inceleme konusu dava yönünden ise; fili beraberliğin ortaya konulmasına ilişkin olarak yargılamada ortaya çıkan belirsizliğin giderilmesi için, ilgililerin adres tarih ve hareketleriyle birlikte yerleşim yerleri açıklıkla saptanmalı, belirlenecek yerleşim yerleri yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalleler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, gerektiğinde, aynı çevrede yaşayanların ifadeleri alınmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre, hüküm altına alınan tutar üzerinden davacı yararına eksik avukatlık ücreti belirlenmesi de, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre, hüküm altına alınan tutar üzerinden davacı yararına eksik avukatlık ücreti belirlenmesi de, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15436, Karar No: 2013/12978, Tarih: 28.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/15436 E.  ,  2013/12978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanıklar hakkında mala zarar verme ve katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Kardeş olan katılanların olay günü gündüz 17:45 sıralarında yanlarında kız arkadaşları olan tanıklar ... ve ... ile birlikte iki ayrı araçla Keçiören ilçesine bir düğüne geldikleri, sanık ...'ın katılan ...'ın kullandığı aracın camını tıklatıp “niye böyle havalı araç kullanıyorsun” diye söyleyip araçtan inmesini istediği, katılan ... araçtan inerek sanık ... ile sözlü tartıştığı, katılanlar ... ve ...'de araçtan indikleri bu sırada sanık ... ve açık kimliği belirlenemeyen ... isimli suç ortağının gelip ellerinde bıçak ve sallama tabir edilen suç aletleri ile her üç katılana vurdukları, sanık ...'ın ise beyzbol ./..

-2-

sopası ile vurduğu, kavga esnasında sanık ...'ın katılan ...'a ait aracın ön göğüsünde bulunan fotoğraf makinesini görüp aldığı, katılanların sanıkların ellerinden kurtularak hastaneye gittikleri, adli raporlarına göre katılanlar ... ve İslam'ın kesici delici alet yaralanmasına bağlı olarak BTM ile giderilebilir nitelikte, katılan ...'in ise ayak parmağında kırık oluşacak ve BTM ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanık ...'ın sanık ... ve ... isimli suç ortağı ile yaralama suçunda birlikte hareket etme irade birliği içinde olduğu, kavga sırasında sanık ... tarafından aniden geliştirilen fotoğraf makinesinin alınması eylemine katılmadığı ve bundan sorumlu tutulamayacağı, suçun hukuki vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Sanık ...'ın yağma suçunu tek başına gerçekleştirdiği, gözetilmeden TCK.nun 149/1-(a) maddesinin yanında (c) maddesininde uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

b- Sanık ...'ın yağma suçunu tek başına gerçekleştirdiği, gözetilmeden TCK.nun 149/1-(a) maddesinin yanında (c) maddesininde uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanık ...'in suç vasfının belirlenmesinde Daire Üyesi ...'in muhalefeti ile anılan konuda oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle, 28.05.2013 tarihinde karar verildi.

(Muhalif Üye)

KARŞI OY:

Mağdurlar ..., ... ve tanık ... aynı araçta; mağdur ... ve tanık ... ise başka bir araçla arkadaşlarının ... Sokakta yapılan düğün törenine katılmak üzere yola çıktıkları mağdur ...'ın sevk ve idaresindeki oto anılan yere daha önce ulaşıp beklediği bu sırada;

Sanık ...'ın, yakınan ... ...'ın sevk ve idaresinde bulunan otonun camını tıklatıp, onun aşağıya inmesini istediği, mağdur ...'ın otodan inmesi üzerine niye geldiklerini, ne gezdiklerini "hayırmı" havamı atıyorsun şeklinde ardı ardına soru niteliğinde bir takım sözler sarf etmeye başladığı, bu aşamada oto içinde olup olanları görüp izleyen yakınan ... 'ın olayların akışının değişmesini engellemek için otodan aşağıya indiği sanık ... ve (yanındaki açık kimliği belirsiz ... adlı kişinin) bu duruma sinirlenip, sen nediye iniyorsun dedikten sonra, mağdur ...'ı darp etmeye başladıkları.

./..

-3-

Mağdur ...'ın kardeşi ...'i kurtarmak için müdahale etmesi üzerine de bu kere sanık ve arkadaşının ona da yönelerek darp ettikleri geriden gelen araç içindeki mağdur ...'ın kardeşlerinin başına gelen bu hali görüp müdahale etmesi ile kavga ortamının daha hararetli hale gelip, büyüdüğü sanık ...'ın da olaya katılıp mağdur ...'ı bıçakla yaralaması ve ardında saldırgan hareketlerini tırmandırıp tüm mağdurlara karşı sürdürmesi üzerine mağdur ...'ın nişanlısı tanık ...'ün çevreden yardım istediği ve olay yerinde kimlikleri tespit olunamayan 10-15 kişilik bir kalabalığın oluştuğu mağdur ...'ın mahkeme beyanın da açıkladığı üzere bu kişilerin duruma müdahale edip tarafları araladığı, kavganın durağan hale geçtiği ve kalabalık içinde bulunan bir

kişinin olayı telefon ile polise bildirdiği,

Bu aşamadan sonra mağdur ...'ın kontrolsüz ve açık bir şekilde duran otosunun ön konsolunda duran ... marka fotoğraf makinasını fark eden sanık ...'in bu fiziki koşulların yarattığı boşluklardan yararlanıp yeni bir kast altında suça konu eşyayı bulunduğu yerden alması şeklinde gelişen eyleminin hukuki vasfının hırsızlık sonucunu oluşturduğu inancı ile Sayın çoğunluğun sanık ...'in suçun vasfının yağma olarak benimseyen düşüncesine iştirak olunmamıştır.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/3894, Karar No: 2017/7344, Tarih: 16.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/3894 E.  ,  2017/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 12/11/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının davalılardan ... ve ...'a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının davalılardan ... Gazetecilik ... Şirketi'ne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalı ...Ş.'nin yayın sahibi, ...'nın genel yayın müdürü olduğu ... Gazetesi'nin 26 Mart 2014 tarihli nüshasının 7. sayfasında; davalılardan ... tarafından kaleme alınan; “En Borçlu Başkan ...” ve aynı Gazetenin internet sayfasında yer alan "...Hastane Piyangosu - En Borçlu Başkan ..." başlıkları altında yapılan haberde kullanılan ifadelerin müvekkilinin kişilik haklarına saldırı içerdiğini belirterek, tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, haberin basın özgürlüğü kapsamında kaldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı ile ilgili haberin gerçeğe dayandığı, güncel olup yayınlanmasında kamu yararı bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

03/10/2016 tarih ve 675 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin ''Dava ve takip usulü'' başlıklı 16/1. maddesi ile "20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/08/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/08/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle ret kararı verilir" hükmü düzenlenmiştir.

Davalı şirketin bu kapsamda anılan Kanun Hükmünde Kararnamelere ekli listede belirtilen şirketler arasında olduğu anlaşıldığından, mahkemece belirtilen yasal düzenleme gereği karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davalı şirketin bu kapsamda anılan Kanun Hükmünde Kararnamelere ekli listede belirtilen şirketler arasında olduğu anlaşıldığından, mahkemece belirtilen yasal düzenleme gereği karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının davalılardan ... ve ...'a yönelik temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14260, Karar No: 2015/12428, Tarih: 01.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/14260 E.  ,  2015/12428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın iki dükkan arasındaki galeri boşluğunu dükkana dahil edip kullandığının anlaşılması karşısında, ruhsat almaksızın yaptığı iddia edilen yapının 5237 sayılı TCK'nun 184. maddesi kapsamında bina niteliğinde olup olmadığına dair mahallinde keşif yapılarak uzman inşaat mühendisi bilirkişiden rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27864, Karar No: 2017/5017, Tarih: 30.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/27864 E.  ,  2017/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu, 09.05.2016 tarihinde icra mahkemesine başvurusunda, satış ilanının kendisine usulüne uygun tebliğ edilmediğini ileri sürerek 16.03.2016 tarihinde yapılan ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece, ihalenin feshi isteminin reddine ve davacının ihale bedelinin % 10' u oranında para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İİK’nun 134. maddesinin 2. fıkrası uyarınca; “…Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz.”

Somut olayda, satış ilânı, şikayetçi borçluya usulüne uygun tebliğ edildiğine ve bu husus mahkemenin de kabulünde olduğuna göre, 16.03.2016 tarihli ihaleye yönelik olarak 09.05.2016 tarihinde yapılan ihalenin feshi isteminin, yasal yedi günlük süreden sonra olması nedeni ile davanın süre aşımından reddine ve işin esasına girilmemesi nedeniyle de borçluya para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, borçlunun ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına mahkum edilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de, mahkemenin ihalenin feshi isteminin reddi kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan ve para cezasına ilişkin yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 30.06.2016 tarih ve 2016/200E., 2016/291 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin ikinci bendinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/166, Karar No: 2017/5308, Tarih: 13.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/166 E.  ,  2017/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları neticesinde 396 ada 68 parsel 4.259,00 m2, 396 ada 69 parsel 5.730,00 m2 yüzölçümlü taşınmazlar bağ vasfıyla 396 ada 71 parsel 7.558,00 m2 yüzölçümü ile kargir evi olan bağ vasfıyla davada taraf olmayan gerçek kişiler adına tapuda kayıtlı olup taşınmazların beyanlar hanesinde ''2942 sayılı Kanunun 7. maddesine göre'' Karayolları Genel Müdürlüğü lehine 03.09.1991 tarihli şerh bulunmaktadır.

Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili dilekçesinde; ... Belediyesinin İmar Kanununun 18. maddesi gereğince almış olduğu meclis kararları ile imar kapsamında olan taşınmazların ilk kez yapılan ... kadastro çalışmaları neticesinde ... sınırları içerisine alınan ve imar planında yola isabet eden kısımlarının iptaline karar verilmesini talep etmiş, tefrik kararları neticesinde çekişmeli 396 ada 68, 69 ve 71 sayılı parseller iş bu dosya esasına kaydedilmiştir.

Mahkemece, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiş hüküm, davacı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, ... tahdidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları ile 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp, 28.02.2013 tarihinde kesinleşen ... kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, aktif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur ancak, dava konusu taşınmazlar yönünden yapılacak başka bir işlem kalmadığı halde dosyanın ilgili tapu müdürlüğüne gönderilmesi yönünde hüküm kurulması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; kararda yeralan 2 numaralı bendin çıkarılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 13/06/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42110, Karar No: 2016/14345, Tarih: 28.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/42110 E.  ,  2016/14345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin taksirle kirletilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde, Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanunun 182. maddesinde suç olarak düzenlenen çevrenin taksirle kirletilmesi eylemi, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortama taksirle verilmesidir.

Türk Ceza Kanunun 182. maddesinde suç olarak düzenlenen çevrenin taksirle kirletilmesi eylemi, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortama taksirle verilmesidir.

Bu kapsamda bir kusurluluk türü olan taksir, hukuki anlamda failin suç işlemek istememesi, buna rağmen hukuk düzeninin gereklerine de aldırmaması halini ifade eder. Türk Ceza Kanunu, taksiri bilinçli ve bilinçsiz taksir olarak ikili şekilde düzenlemiştir. Buna göre “bilinçsiz taksir” Türk Ceza Kanununun 22/2. maddesinde, "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi" biçiminde tanımlanmış; bilinçli taksir ise aynı maddenin üçüncü fıkrasında "kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi" şeklinde açıklanmıştır. Bu düzenleme uyarınca bilinçli taksir ile bilinçsiz taksir arasındaki temel farklılık, bilinçli taksirde istenmeyen neticenin öngörülmesiyken, bilinçsiz taksirde ise öngörülmemesidir. Başka bir deyişle, bilinçsiz taksirde fail özen yükümlülüğünün ihlali dolayısıyla kanuni tanıma uygun bir fiilin gerçekleşeceği ihtimalini düşünmemektedir. Bilinçli taksirde ise fail, suçun konusu bakımından somut bir tehlikenin varlığını öngörmesine rağmen bu tehlikenin derecesini önemsememesi veya kendi yeteneğini abartması ya da şansına güvenmesi nedeniyle kanuni tanıma uygun bir fiilin gerçekleşmeyeceğine güven beslemektedir. Bu açıklamalar ışığı altında dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla kirlenme neticesi öngörülmeden atık veya artıkların alıcı ortama verilmesiyle bilinçsiz taksir, kirlenme neticesi öngörülmesine karşın meydana gelmeyeceği düşüncesiyle hareket edilmesi halinde ise bilinçli taksirle çevrenin kirletilmesi suçu oluşacaktır.

2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan artık ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak yer verilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; taksirle su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin taksirle kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.