muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8234, Karar No: 2011/11695, Tarih: 22.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8234 E.  ,  2011/11695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları M. A.'ın çocuksuz ve dul olarak öldüğünü, mirasbırakanın kendilerinden mal kaçırma kastı ile hareket ederek ölünceye kadar yaşadığı 105 ada 5 parseldeki 3 nolu bağımsız bölüm meskeni davalıya bedelsiz ve muvazaalı olarak devrettiğini, temliki işlemin murisin ölümüne kadar gizlendiğini ileri sürüp tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı,satışın gerçek olduğunu, satıcının hesabına taşınmazın bedelini banka havalesi ile gönderdiğini, miras bırakan M.nin uzun süren hastalığı nedeniyle tedavi masraflarını karşılayabilmek için taşınmazını satmak istediğini, konut ihtiyacı olmadığı halde mirasbırakanın ihtiyacı nedeniyle satın aldığını ve mirasbırakanın ölene kadar kira ödemeksizin o evde oturmaya devam ettiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraf muvazaasının yazılı delille ispatlanabileceği, davacıların davalarını ispatlayamadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.11.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat .... ile temyiz edilen vekili Avukat .... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, iddianın yazılı belge ile kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; iddianın ileri sürülüş biçimine göre davada dayanılan sebep taraf muvazaası olmayıp muris muvazasıdır.Yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda muris delillerin toplanması, ondan sonra bir hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla ) HUMK'Nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31580, Karar No: 2014/32114, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31580 E.  ,  2014/32114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/491-2014/728

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5288, Karar No: 2013/27396, Tarih: 25.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/5288 E.  ,  2013/27396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kamu davası açıldığı halde bu suçla ilgili olarak karar verilmediği anlaşılmakla zamanaşımı süresi içinde bu suçtan hüküm kurulması mümkün olup O Yer Cumhuriyet Savcısının tehdit suçuna yönelik konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların olay günü muayene için hastaneye arkadaşlarını getirdikleri, doktor olan müşteki ...'un hastayı muayene ettikten sonra başka bir hastaneye sevk etmesi üzerine, sanık ...'ın müşteki ....'a “sen kime bakmıyorsun, lan şerefsiz, a... koduğum” şeklinde hakaret ettiği, diğer sanık ...'ın da hastanenin Acil Servisinde tıp teknisyeni olarak görev yapan müşteki ...'a “a... koduklarım, sizin gibi sağlıkçıları sinkaf edeyim” şeklinde sözler sarfettiği olayda, sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK.nun 125/1-3-a maddesinde düzenlenen kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturduğu, bu suçun aynı Kanunun 131. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete tabi olmadığı gözetilerek duruşmaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11988, Karar No: 2014/15922, Tarih: 17.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11988 E.  ,  2014/15922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2011/461-2013/87

Taraflar arasında görülen davada Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/03/2013 tarih ve 2011/461-2013/87 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/10/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. B. E. C.dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının M. İli, M.lçesi, U. Köyü, .. ve ... parselde kayıtlı bulunan yetişmiş kayısı bahçesini davalıya sigorta ettirildiğini, taşınmaz üzerinde bulunan kaysı ağaçlarının 17-18-19 Mart 2010 tarihinde meydana gelen don olayından dolayı büyük zarara uğradığını, Malatya 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/180 D.İş sayılı dosyası ile delil tespiti yaptırdıklarını, meyvede hasar tespit edildiğini ileri sürerek, 46.800,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan tespit sonucu aldırılan bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığını, hesaplamaların hatalı olduğunu, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, bu durumun sigorta poliçesi teminatı kapsamı dışında kaldığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, yapılan tespit sonucu aldırılan bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığını, hesaplamaların hatalı olduğunu, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, bu durumun sigorta poliçesi teminatı kapsamı dışında kaldığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, delil tespiti bilirkişi raporu, ile mahkemece talimat mahkemesi aracılığı ile aldırılan bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde her iki raporun bir biri ile uyumlu olduğu, buna göre don olayının ağaçların meyveye döndüğü dönemde meydana geldiği kanaatine varıldığı, meydana gelen zararın sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı, zararın 37.992,00TL olduğu, her ne kadar davalı taraf meydana gelen don olayı nedeni ile davacıya devlet tarafından destekleme ödemesi yapıldığını, bu miktarın mahsup edilmesi gerektiğini ileri sürmüş ise de 22.5.2010 tarih ve 27588 sayılı resmi gazetede yayınlanan 2010/418 sayılı 2010 yılında meydana gelen 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı dışında kalan don afeti nedeni ile zarar gören çiftçilere telafi edici destek ödemesi yapılmasına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararında ürünleri zarar gören çiftçiye dekar başına 150 TL don afeti desteği ödeneceğinin belirtildiği, haksız yere bu destekten faydalanan çiftçilerden yapılan ödemelerin 6183 sayılı yasa uyarınca tahsil edileceğinin düzenlendiği, söz konusu ödemenin yersiz olduğunun anlaşılması durumunda devlet tarafından tahsil edilmesi imkanı bulunduğu anlaşıldığından hükmedilen miktardan davacının yaptığı tahsilatın mahsup edilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 37,992 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2 – Dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli olan bilirkişi raporuna göre don hasarı, çiçeklenme döneminin bittiği ve meyve tutumunun başladığı sırada meydana gelmiş olup, riziko teminat içinde kabul edilerek yazılı şekilde tazminata hükmedilmiştir. Ancak, davalı vekili rapora itirazında riziko sonrası poliçelerin zeyil edildiğini ve sigortalıya prim iadesi gerçekleştiğini bu durumun da tazminatın hesabında dikkate alınması gerektiğini savunmuştur. Buna karşın, mahkemece bu savunma üzerinde durulmamıştır. O halde davalı vekilinin tazminatın belirlenmesine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile savunmasında geçen poliçe zeyilleri getirtilip içeriği, somut olayla bağlantısı, iade edildiği iddia edilen primin tazminat hesabından mahsubunun gerekip gerekmeyeceği hususları üzerinde durulması, gerektiğinde, bu yönüyle ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25844, Karar No: 2010/706, Tarih: 01.02.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/25844 E.  ,  2010/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Etkili eylem suçundan sanık ... Kolonkaya'nın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4, 51/1, 59. maddeleri uyarınca 275 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.07.2006 tarihli ve 2005/131 esas, 2006/448 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 09.10.2009 tarih ve 2009/11845-56586 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2009 tarih ve 2009/244651 sayılı tebliğnamesi ve Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 02.12.2009 tarih ve 2009/51824 esas, 2009/45525 sayılı görevsizlik kararıyla Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur tebliğnamede;

Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan adli para cezası olarak belirlenmesine göre, suçun işlendiği 01.09.2004 tarihinden sonra yürürlüge giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 5 ... karşılığı 100 yeni Türk Lirası olduğu ve bu durumun sanık lehine bulunduğunun gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görülülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2006 tarih ve 2005/131 esas, 2006/448 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/3. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA,

Aynı yasanın 309/4-d. maddesi gereğince, bozma kararı doğrultusunda, 5237 sayılı TCK'nun lehe olduğu kabul edilerek ve mahkemenin takdir hakkı da gözetilerek;

Sanığın, mağdur ...'ye karşı yaralama suçu sabit görülmekle eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 86/2 maddesi gereğince 5 ... karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği belirlenemediğinden TCK'nun 29. maddesi gereğince 1/4 oranında indirilerek sanığın 3 ... karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nun 62/1. maddesi gereğince sanığa verilen ceza 1/6 oranında indirilerek sanığın 2 ... karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir ... karşılığı adli para cezasının miktarı 20 TL olarak belirlenerek sanığın 40 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12010, Karar No: 2021/1722, Tarih: 22.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/12010 E.  ,  2021/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 02/06/2020 tarihli ve 2019/8603 soruşturma, 2020/227 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/06/2020 tarihli ve 2020/72179 soruşturma, 2020/11508 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Bakırköy 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2020 tarihli ve 2020/257 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/10/2020 gün ve 94660652-105-16-13887-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2020 gün ve 2020/100104 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında "....dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, menfaatin paranın çekildiği anda tamamlanacağı nazara alındığında, somut olayda, müştekinin internet üzerinden yapılan pasta dolabı satın alma işlemi için gönderdiği 250,00 Türk lirası tutarındaki kaporanın İstanbul ili Kağıthane ilçesinde bulunan Garanti Bankasına ait Kağıthane Metro Market ATM'sinden çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Bakırköy 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2020 tarih ve 2020/257 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 22/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7130, Karar No: 2019/18720, Tarih: 16.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7130 E.  ,  2019/18720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında ...’ı yaralama eyleminden kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre katılan ...’un temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında ...’ı yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında ...’u yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 30.03.2016 tarih ve 2015/11490 Esas- 2016/6363 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda katılan ...’un yüzündeki yaralanmanın sabit ize neden olup olmadığına dair Adli Tıp raporu alınması gerektiği gözetilmeden, alanında uzman olmayan Göz Hastalıkları Uzmanı tarafından düzenlenen 02.05.2017 tarihli rapora itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) Yüzde sabit iz niteliğindeki yaralamanın Adli Tıp Kriterleri ve Dairemiz uygulamalarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kurulan hükümde temel cezanın TCK’nin 86/1. maddesi yerine TCK’nin 86/2. maddesi üzerinden belirlenmesi,

c) Aydın E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda aynı koğuşta bulunan taraflar arasında katılan ...’un sanık ...’a doğru hapşırdığı iddiası ile başlayan tartışmada, olayın gelişimine dair farklı anlatımların bulunması, katılan ... ile sanık ...’ın yaralanma dereceleri, oluş ve dosya kapsamına göre sanık ... hakkında TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılırken, katılan ...’dan kaynaklanan hareketlerin haksızlık içeriği dikkate alınıp makul oranda indirim yapılması yerine (3/4) oranında indirim yapılarak sanık ... hakkında eksik ceza tayini,

d) Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 30.03.2016 tarih ve 2015/11490 Esas- 2016/6363 Karar sayılı bozma ilamının 2-b maddesi doğrultusunda Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2011 tarih ve 2011/76 Esas- 2011/167 Karar sayılı ilamı ile kasten öldürme suçundan verilme 12 yıl hapis cezasının inceleme konusu suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak adli sicil kaydında TCK’nin 58/1. maddesi gereğince tekerrüre esas nitelikte başka adli sicil kayıtlarının bulunduğu ve sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

e) Sanık hakkında TCK’nin 86/2, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son, 29. maddelerinin uygulanması ile bulunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirilmesi ile 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine 12 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile katılan ...’un temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 16.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.