muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/319, Karar No: 2010/350, Tarih: 25.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/319 E.  ,  2010/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve alıkoyma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; 765 sayılı TCK lehe olduğundan yeniden değerlendirme yapılmasına yer olmadığına dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.07.2005 gün ve 2004/94 Esas, 2005/17 Ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Karar başlığına hükme iştirak eden hakim Atila Karatoy yerine, hükme iştirak etmeyen hakim İsmail Özgür Yılmaz'ın ismi yazılmak suretiyle CMK.nun 232/2. maddesine muhalefet edilmesi,

01.03.2005 gün ve 2002/94 Esas, 2005/17 Karar sayılı hükmün sanık tarafından süresi içinde temyiz edilmesinden sonra Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2005 tarihli yazısı ile yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.na göre yeniden değerlendirme için 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi gereğince dava dosyasının iade edilmesi üzerine mahkemece duruşma açılıp yeni hüküm kurulurken temyiz edilen ilk kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.06.2006 gün ve 2006/172-168 sayılı kararında belirtildiği gibi geçerliliğini yitirmiş olması nedeniyle CMK.nun 230/1. maddesinde belirtilen hususların hükümde gösterilmesi gerektiği, önceki karara atıfta bulunmakla yetinmenin olanaklı olmadığı dikkate alınmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmesi,

Suç tarihinde nüfus kaydına göre 15 yaşından küçük olan mağdurenin, yaşının düzeltilmesine dair herhangi bir karar olmadan, 15 yaşından büyük kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/966, Karar No: 2018/3940, Tarih: 18.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/966 E.  ,  2018/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı ..., 6.6.2011 tarihli dava dilekçesi ile çekişmeli taşınmazın tespit tarihine kadar davacının bayileri lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunu, buna karşın taşınmazın yolsuz olarak davalı Hazine adına tescil edildiğini, daha önce taşınmazın kadastro tespitine karşı davacının bayileri tarafından açılan davanın da açılmamış sayılmasına karar verildiğini öne sürerek taşınmazın adına tescilini talep etmiş, 27.06.2013 hakim havale tarihli dilekçe ile de taşınmazın tesciline esas Kulu Kadastro Mahkemesi’nin 2009/18 Esas, 2009/50 Karar sayılı dosyasının yargılamasının sonunda taşınmazı satın aldıklarını ileri sürerek sözü edilen dosyadaki delillere dayanmıştır. Şu halde dava; kadastro sonrası satın almaya dayanılarak açılan (zilyetliğe dayalı) tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 09.02.2018 tarih ve 1. sayılı kararı ile 8. Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmiş olmasına ve Yargıtay Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'nun 15.02.2018 tarih ve 2018/63-155 Esas, Karar sayılı kararı ile dosyanın temyiz incelemesi yapmakla görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesi gerekirken "maddi hata" sonucu Dairemize gönderildiği ve esas defterine kaydedildiği anlaşılmakla dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 18.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2422, Karar No: 2021/15321, Tarih: 16.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2422 E.  ,  2021/15321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/192 E. - 2019/598 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile re'sen yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, Merkez İlçesi, ... Köyü 5954 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün re'sen düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Her ne kadar ... İnsan Hakları Mahkemesi'nin .../17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirse de, ilk derece mahkemesince verilen karar aleyhine davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmadığı gözetilmeksizin bu hususta hükmün düzeltilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2019/2520 Esas ve 2021/5 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bendine ayrı bir alt bent olarak (Davacı idare vekil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 4.080,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2143, Karar No: 2016/5907, Tarih: 14.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2143 E.  ,  2016/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükmün sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 08.06.2016 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı, anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık müdafiin 16.04.2014 tarihli dilekçesinin ekinde ibraz ettiği 29.04.2013 tarihli temyiz dilekçesinin fotokopiden ibaret olduğu, ayrıca dilekçenin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde ve temyiz defterinde kaydının bulunmadığı gibi, sanık müdafiin 16.04.2014 tarihli dilekçesinin de kanuni süresinden sonra verildiği anlaşıldığından, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen bir haftalık kanuni süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/244, Karar No: 2015/1594, Tarih: 28.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/244 E.  ,  2015/1594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TİRE 1. ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2013

NUMARASI : 2011/653-2013/215

Taraflar arasındaki tedbir nafakası artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların evli olup 3 tane çocukları olduğunu, tarafların uzun yıllardır ayrı yaşadıklarını, Tire Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/340 E.2010/184 K. sayılı kararı ile davacı kadın için 150 TL, müşterek çocuklar için ayrı ayrı 200 TL olmak üzere toplam aylık 750 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, çocukların büyüyüp ihtiyaçlarının arttığını, bu nedenle davacı kadın için nafakanın 350 TL'ye, müşterek çocukları için nafakanın ayrı ayrı 400 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; Tire Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/340 E.-2010/184 K.sayılı kararı ile davacı ve müşterek çocuklar lehine hükmedilen nafakayı icra kanalıyla düzenli bir şekilde her ay 780 TL olarak ödediğini, önceki tedbir nafakası davası sonrasında gelirlerinde azalma olduğunu, toplam gelirinin 1.400 TL olduğunu, bu gelirden aylık ödediği nafaka miktarları sonrasında asgari ücretten az bir miktar kaldığını, müşterek çocukları her gün okula götürüp getirdiğini ve her öğlen yemeğini birlikte yediklerini, nafaka dışında diğer ihtiyaçlarını da karşıladığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile önceden takdir edilen nafakanın davacı için 350 TL'ye, müşterek çocuklar için ise 400'er TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler. Hâkim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır. Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Tedbir nafakasında eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katkıda bulunmaları gerekir (Türk Medeni Kanunu md. 186/son).

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Tedbir nafakasında eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katkıda bulunmaları gerekir (Türk Medeni Kanunu md. 186/son).

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Ayrıca, Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesine göre, çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından sağlanır.

Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder (Türk Medeni Kanunu md.328/1).

Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir (Türk Medeni Kanunu md.329/1).

Somut olayda, davacının 1970, davalının 1957, müşterek çocuklardan Gülben ve Murat'ın 2000, Mukadder'in 2002 doğumlu oldukları, tarafların 25.04.2001 yılında evlendikleri, Tire Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 15.04.2010 gün ve 2009/340 E.-2010/184 K.sayılı ilamı ile davacı kadın için 150 TL, müşterek çocuklar için ayrı ayrı 200 TL tedbir nafakasına hükmedildiği, söz konusu kararın Dairemizin 25.10.2010 gün ve 2010/15490 E.-17459 K.sayılı ilamı ile onandığı, eldeki davanın ise 27.09.2011 tarihinde açıldığı görülmüştür.

Taraflar hakkında yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre, davacının ev hanımı olduğu, geçimini eşinden aldığı 750 TL civarında nafaka ve kendi anne ve babasının yardımları ile sağladığı, annesine ait evde 3 çocuğu ile birlikte kira vermeden oturduğu, çocukların ilkokula gittiği, davalının ise, kendine ait kahvehanesi olduğu ancak yaklaşık 1 yıldır çalıştırmadığı, geçimini kendine ait mülklerin kiraları ile karşıladığı, aylık yaklaşık 2.000 TL geliri olduğu, kendi evinde oturduğu, 6 dairesi ve 6 dükkanı olduğu, 25.000 m2 tarla içinde taşınmazı, birer adet motosikleti, arabası, traktörü, kamyoneti olduğunun tespit edildiği görülmüştür. Dosyadaki tapu kayıtlarından; davalı adına kayıtlı 2.425,00 m2 incirlik, 7.541,00 m2 zeytinli tarla ve kısmen bağ, 2.052,00 m2 tarla, 1.559,00 m2 üç zeytinli tarla, 3.677 m2 tarla, 1.839,00 m2 zeytinlik, 2.318,00 m2 tarla vasfında taşınmazlar olduğu ayrıca Tire İhsaniye Mahallesi 1130/4 ada parsel sayılı 342,00 m2'lik arsa vasfındaki taşınmaz üzerinde davalı adına kayıtlı 5 adet mesken vasfında bağımsız bölüm ve 1 işyeri vasfında bağımsız bölüm bulunduğu, aynı mahalle 285/99 ada parsel üzerindeki 742,00 m2'lik arsa üzerinde de dükkan vasfında 2 bağımsız bölüm ve depo vasfında 1 bağımsız bölüm olduğu tespit edilmiştir.

Gelir İdaresi Başkanlığından gelen yazı cevabında, davalının kahvehanesini 30.12.2010 tarihinde kapattığı, 2011 takvim yılına ait kira gelirleri toplamının yıllık 14.400 TL, vergi matrahının 8.700 TL, tahakkuk eden gelir vergisinin 1.305 TL olduğu bildirilmiştir.

Davalının başka bir geliri tespit edilmiş değildir.

Dinlenen tanıklar beyanlarında davalının çocukları ile ilgilendiğini, her gün okula götürüp getirdiğini, davalının çalışmadığını beyan ettikleri görülmüştür.

O halde, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, tedbir nafakasının niteliği, takdir edildiği tarih ile eldeki dava tarihi arasında geçen süre dikkate alındığında, davacı ve müşterek çocukların geçimi için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, davacı ve çocuklar lehine daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, davalının tespit edilen geliri ile mütenasip olmayacak şekilde, fazla miktarda artırıma hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17283, Karar No: 2008/5745, Tarih: 10.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17283 E.  ,  2008/5745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Beldesi ... Mahallesi 161 ada 14 parsel sayılı 373.66 m2 yüzölçümündeki taşınmaz fındık bahçesi niteliğiyle, öncesinde dava dışı 117 ada 41 ila 63, 134 ada 41 ila 57, 66, 68, 136 ada 1, 138 ada 9 ila 17, 139 ada 1 ila 4, 142 ada 1, 143 ada 1, 2, 154 ada 1, 2, 3, 155 ada 1 ila 11, 157 ada 1 ila 29, 159 ada 1, 2, 160 ada 1 ila 7, 161 ada 1 ila 17, 162 ada 1, 166 ada 1 ila 4, 166 ada 1, 2, 3, 4 sayılı parsellerin bir bütün olarak, Mayıs 1289 tarih 128 sıra numaralı tapu kaydı ve diğer tedavülleri kapsamında kaldığından söz edilerek ... ... ... adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, tesbitin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, dava konusu parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ve bir birine bitişik yada yakın bölgedeki taşınmazlar hakkında, Orman Yönetimi tarafından gerçek kişiler aleyhine orman iddiası ile açılan kadastro tesbitine itiraz davalarına ilişkin dava dosyalarında; birkaç dönüm yüzölçümündeki değişir sınırlı tapu kayıtları dayanak gösterilerek kayıt miktarından çok fazla gerçek kişiler adına tesbit tutanaklarının düzenlendiği görülmektedir. 1959 tarihli memleket haritası, 1971 yılında düzenlenen Amenajman haritası ve 1954 yılında çekilmiş ... fotoğraflarının uygulanmasına dayalı keşif sonucu Orman Yüksek mühendisi bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporlarda, dava konusu edilen taşınmazların tamamına yakınının, memleket haritasında meyve sembollü alan yada ... yapraklı ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendirildiği, bazı parseller üzerinde 30, bazı parseller üzerinde ise 50 yaşına varan kızıl ağaçlar, akasya yada benzeri ağaçların sonradan emekle yada doğal tohumlama yoluyla yetiştiği, fındıkların yetiştirilmesini kolaylaştırmak için dikildiği, bu ağaçların kapalılık oluşturmadığı, kapalılığın en fazla % 30 (0.3) olduğu, taşınmazların öncesi tarla olarak kullanılırken, daha sonra fındık yetiştirildiği, taşınmazların üzerindeki fındık ağaçları ve ... yapı gözetildiğinde taşınmazların eski tarihli haritalarda orman olarak nitelendirildiğinin söylenemeyeceği, ... alanı olarak nitelendirildiği, bu özellikleri nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu, ... elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava konusu

taşınmazların kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının çekişmeli parselleri kapsadığı bildirilmiş, Mahkemece bu bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulmuşsa da, yapılan inceleme ve araştırma yetersizdir. Şöyle ki; aynı yerleşim yerine ait aynı gün yada yakın günlerde Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarında hükme dayanak yapılan ve aynı uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda; davaya konu edilen taşınmazların öncesinin tarla olduğu, daha sonra fındık yetiştirildiği veya orman ağacı olmayan ağaçların yetiştirildiği, taşınmazların üzerindeki sayısı ve kapalılığı teknik ve somut olarak açıklanmayan fındık ağaçlarının, 1959 yılında memleket haritasının düzenlenmesinde etkili olabilmesi, başka deyişle dikkate alınabilmesi için, keşifin yapıldığı 2006 yılına göre en az 60 yaşında olması gerektiği gözetilmeden, dosyaların çoğunluğunda dava konusu edilen taşınmazlar üzerinde bulunan 30 - 40- 45 (birkaç dosyada 50-55) yaşlarında olduğu bildirilen fındık ağaçları nedeniyle taşınmazların memleket haritasında yeşil ile renklendirilerek, ... yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği, orman olarak nitelendirilmediği bildirilmiş, farklı dosyalarda dava konusu edilen ve memleket haritasında aynı yada bir birine yakın yerde aynı sembollerin ve renklendirmenin bulunduğu bölümde işaretlenen taşınmazların, uzman bilirkişi tarafından bir kısım dosyada yeşil renkli meyve sembollü alan, bir kısım dosyada ise ... yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği söylenmiş, bir kısım dosyada dava konusu edilen taşınmazların memleket haritasında meyveli ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendiği bildirilmesine karşın, bu taşınmazlarda keşif günü itibariyle hiç meyve ağacı yada fındık ağacı bulunmadığı ve tamamen diğer cinsteki ağaçlardan oluşan ağaçlık niteliğinde olduğu aynı raporda bildirilmiş, memleket haritasının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğraflarının çekildiği 1954 yılında yada daha önce tarla niteliğinde olan ve sonradan fındık dikilen taşınmazların memleket haritasında yeşil ile boyanarak gösterilemeyeceği göz ardı edilmiştir. Hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporu bu çelişkilere açıklama getirecek nitelikte olmadığı gibi; taşınmazlar üzerinde bulunduğu bildirilen gerek fındık ağaçlarının gerek kızıl ağaç ve akasya gibi ağaçların, sayıları, yaşları kapalılıkları ve hakim ağaç türleri tek tek sayılmak suretiyle teknik olarak hesaplanmadan soyut tahmini rakamlarla ifade edilmiş, bir çok dosyada, uzman bilirkişinin çekişmeli taşınmazları, renk ve semboleri fark edilemeyecek derecede yıpranmış memleket haritası renkli fotokopisinde ok ile göstermek suretiyle işaretlediği yerle, memleket haritası ve kadastro paftasını çakıştırmak suretiyle düzenlediği krokide çekişmeli taşınmazları memleket haritasında gösterdiği yerler çelişmektedir

. Yine bir kısım dosyada taşınmazların memleket haritasında işaretlendikleri yerde meyve ağacı sembolü bulunmayıp yapraklı orman ağacı sembolü bulunduğu halde, bu taşınmazların ne şekilde meyvelik olarak nitelendirildiği hususunda da yeterli açıklama yapılmamıştır. Ayrıca, in ve kah gibi değişebilir nitelikte sınır içeren 1, 2, 4 dönüm yüzölçümündeki eski tarihli tapu kayıtlarının bu taşınmazları ne şekilde kapsadığı, taşınmazların tapu kayıtlarının yüzölçümü ile kapsadığı alanlar içinde kalıp kalmadıkları irdelenmemiş, mahkemece tüm bu çelişki ve yetersizlikler üzerinde durulmamıştır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Devletleştirilen ve iadeye tabi olmayan ormanlara ait tapu kayıtları hukuki değerlerini yitirir. 6831 Sayılı Yasanın 3373 Sayılı Yasa ile değişik 1/F maddesi, öncesi orman olmayan taşınmazlar bakımından söz konusu olabilir.