muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4269, Karar No: 2020/4241, Tarih: 01.07.2020

1- Mahkemenin kusura ilişkin kabulü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Rücu davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi, 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Eldeki davada, kazalı sigortalının 2011 yılı Haziran ayında davalı İKK Yapı..Ltd. Şti.’ye ait otel işyerinde kat elemanı-temizlik işçisi olarak işe girdiği, olay günü, yemekhanede mutfak bölümünde bulunan ve işyeri çalışanlarının kendi sularını, yiyeceklerini ve aynı zamanda oteldeki müşterilere sunulan ikramların saklandığı buzdolabından kapalı şişede bulunan içme suyu zannettiği bulaşık makinesi parlatıcısını alıp bir bardağa doldurarak içtiği ve sonrasında yemek borusunun ve midesinin zarar görmesi şeklinde kazaya uğradığı anlaşılmaktadır. Aynı iş kazası nedeniyle sigortalının işveren aleyhine açtığı, temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen tazminat dosyasında davalı şirketin %60 oranında ve davalı ...’in %40 oranında kusurlu oldukları, kazalının kusurunun bulunmadığı yönündeki bilirkişi raporu esas alınmış; eldeki davada ise 02.12.2017 tarihli bilirkişi raporu ile davalı işveren İKK Yapı..Ltd. Şti.’nin %70 oranında, diğer davalı ...’in %30 oranında kusurlu oldukları, kazalının kusurunun bulunmadığı yönündeki bilirkişi raporu hükme esas alınarak Mahkemece hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar tazminat davasında kesinleşen kusur raporu, davada taraf olmayan Kurum tarafından açılan eldeki rücuan tazminat davasında bağlayıcı olmasa da kuvvetli delil olduğundan Mahkemece, maddi-manevi tazminat davası ile eldeki davada kusura ilişkin bilirkişi raporlarının birbiriyle çelişkili olduğu nazara alınarak, dosya içeriğindeki tüm delillerin takdiri ile, kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde yeniden kusur raporu alınarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2- Öte yandan, dosya içerisinde bulunan SGK vekilinin sunmuş olduğu cevap dilekçesinin ekindeki peşin sermaye değeri hesapları tablosuna göre ilk peşin sermaye değerinin 40.187,54 TL olması karşısında; yargılama aşamasında getirtilen Kurum cevap yazısına göre kazalıya bağlanan gelirlerin tüm peşin sermaye değerinin 52.806,81 TL olarak belirtildiği anlaşılmakla, ilk ve tüm peşin sermaye değerleri arasındaki çelişkinin ve rakamlar arasındaki farklılıkların nedeni Kurumdan sorularak yasal gerekçeleriyle ortaya konulup, değerlendirmeye esas alınması gereken ilk peşin sermaye değeri, tüm açıklığıyla belirlenmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2845, Karar No: 2007/3936, Tarih: 24.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2845 E.  ,  2007/3936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Mahkemesi

Alacaklısını zarara uğratmak için mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ... hakkında açılan davada müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesi ile dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekili tarafından 06.02.2007 tarihli celse için verilen mazeret dilekçesinin zuhulen başka bir dosya içerisine konulması nedeniyle bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, mazeret bildirmediği gerekçe gösterilerek, müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi isabetsizdir. Bu nedenle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13182, Karar No: 2011/8684, Tarih: 16.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/13182 E.  ,  2011/8684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Karşılıksız çek keşide etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların müdafiilerinin temyiz dilekçesindeki savunmalarında, şirket hesabından keşide edilen suça konu çeklerdeki keşideci imzalarının sanıklara ait olmadığını iddia etmeleri ve dosya içinde mevcut ...'in İzmir 11. Noterliği'nin 22.12.2006 tarihli imza beyannamesi, Bornova 6. Noterliği'nin 02.03.2007 tarihli ...'a şirket adına çek keşide etme yetkisi verdiği vekaletnamedeki imza örnekleri ve sanık ... Uyar'ın muhatap bankadan gelen evrak arasında yer alan imza kartonundaki imza örneği ile çeklerdeki keşideci imzaları arasında benzerlik bulunmaması karşısında; suç konusu çeklerdeki keşideci imzaları, yazılar ve rakamların sanığa ait olduğu konusunda, mukayese belgelerin asılları sağlandıktan ve sanıkların huzurda yöntemine uygun olarak yazı, rakam ve imza örnekleri alındıktan sonra, uzman bir kurum ya da kuruluştan rapor alınması ile gerektiğinde birinci cirantalar İsmail Kasalar ile Faal Boya Kimyevi Madde ve Pvc San. Tic. Ltd. Şti. nin yetkilileri mahkemece dinlenerek, çekleri kimden ve ne sebeple aldıkları hususunun da açıklattırılmasından sonra, yetkili temsilcilerin ancak keşide ettikleri çeklerden dolayı sorumlu olacakları ve 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğu hususları dikkate alınarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 16.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5517, Karar No: 2022/764, Tarih: 25.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5517 E.  ,  2022/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen davanın ise kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen davanın ise kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile hükmün ödemeye ve vekalet ücretine ilişkin bentleri yönünden HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; asıl davada davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığında, birleştirilen davada ise arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 1625 ada 3 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen kamulaştırma bedelinin işlemiş neması ile birlikte derhal ödenmesi ve davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretinin kaldırılması yönlerinden, HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/163, Karar No: 2025/1777, Tarih: 27.02.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/163 E.  ,  2025/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerine değil ise de,

Alacaklılar tarafından borçlu aleyhine başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibinde şikayetçi borçlu şirket vekili, şikayet dilekçesinde sair fesih sebepleri yanında borçlu şirkete ait 4 yıldızlı 230 odalı turistik otel vasıflı taşınmazının 1.10.2020 tarihli ihalede alacağa mahsuben ihale edildiğini, icra müdürlüğünce yaptırılan kıymet takdirine itiraz üzerine taşınmazın satış işlemine esas olan kıymet takdirinin Marmaris İcra Hukuk Mahkemesi'nin 10.12.2019 tarihli 2019/111 esas, 2019/433 karar sayılı kararı ile belirlendiğini, hükme esas alınan 10.9.2019 tarihli rapor sonucunda arsa, bina değerleri ile müştemilat değeri ve tesisin teferruat değeri ile birlikte taşınmazın toplam değerinin 67.750.611,60 TL olarak tespit edildiğini, ancak bilirkişi raporunda yer alan tesisin teferruat listesi değeri olan 5.579.814.40 TL'nin taşınmazın toplam değerine eklenmediğini, taşınmazın teferruat değeri ile birlikte toplam değerinin 73.330.426 TL olması gerekirken 67.75.611 TL olarak belirlendiği, HMK m.304 ve yeni eklenen 305/A düzenlemesi gereğince bu hususun düzeltilmesi için İcra Mahkemesine müracaat edildiği; ancak Marmaris İcra Hukuk Mahkemesinin 21.09.2020 tarih, 2019/111 E. 2019/433 K sayılı ek kararıyla "bilirkişi raporunda teferruat listesi değerinin toplam değere katılmayışı hususunda gerekçe bulunduğu" belirtilerek yaptıkları başvurunun 21.9.2020 tarihli ek karar ile reddedildiğini, oysa bilirkişi raporunda ifade edilen teferruat listesinin tamamının değil sadece 4 adet aracın mahalde ve şirket bünyesinde bulunmaması nedeniyle değerlendirme dışı bırakılmış olduğunu, İİK'nun 83/c maddesi uyarınca teferruatın ipoteğin kapsamına dahil olduğunu, taşınmazdan ayrı haczedilip satılamayacağı, dolayısı ile teferruat listesinde yazılı menkullerin değerinin taşınmazın takdir edilen kıymetine eklenmesi gerektiğini ancak eklenmediği için satışa esas muhammen bedelinin eksik hesaplandığını, taşınmazın eksik bedel üzerinden satışa çıkarıldığını, tesisin teferruat listesinde yazılı malların, satış ilanı ve artırma şartnamesinde yer alması ile bu malların satışa dahil olduğunun kabul edildiğini ileri sürerek ihalenin feshine karar verilmesini talep etmiştir.

İcra mahkemesince alınan 20.1.2024 tarihli bilirkişi kök raporunda, icra müdürlüğü keşif tarihi olan 12.2.2019 itibariyle toplam değerinin 62.269.834.55 TL olduğu, tarafların itiraz üzerine 16.5.2024 tarihli ek raporda toplam taşınmaz değerinin 72.815.678 TL olduğu belirlenmiştir. Her iki rapor da da taşınmazın "IV- B" sınıfı yapı olduğunun tespit edildiği, 20.1.2024 tarihli kök raporda toplam yapı ve inşai unsurlara ait değer tespiti yapılırken 2019 yılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının "IV- B" sınıfı yapılar için ilan edilen 1.470 TL/m2 birim fiyatı esas alındığı; 16.05.2024 tarihli ek raporda ise; davacı tarafın beyanı doğrultusunda hazırlanmış Yapı Kayıt Belgesi detay açıklamalarında belirlenen birim m2 değeri, 73 nolu emlak vergisi genel tebliğ eki 2019 yılı için binaların m2 normal inşaat maliyet bedellerini gösterir cetvelde belirtilen otel inşaatı ortalama değerleri ile yine dosya kapsamında bulunan 4 adet bilirkişi heyeti raporlarında belirlenen m2 birim maliyetleri dikkate alınarak birim maliyetinin KDV dahil 2.000,00 TL/m2 esas alındığı görülmüştür.

İcra mahkemesince 20.01.2024 tarihli rapor ile yapı kayıt belgesi dikkate alınmaksızın tespit edilen 62.269.834.55 TL'ye itibar edildiğini, bu değerin ihalelerde esas alınan muhammen bedeli olan 67.750.611.60 TL'den düşük olduğu için ihalenin feshi sebebi oluşturmadığı diğer sebeplerin ihale öncesinde şikayete konu olmadığı için ihalenin feshi sebebi olarak ileri sürülemeyeceği gerekçeleri ile ihalenin feshi isteminin reddine, ihale bedelinin %5'i oranında 1.853.000 TL para cezasının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına karar verildiği görülmektedir. Şikayetçi vekilince ilk derece mahkemesi kararının istinaf edildiği, Bölge Adliye mahkemesince, icra müdürlüğünce yapılan kıymet takdiri üzerine düzenlenen bilirkişi raporu ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarında ihale konusu taşınmazın üzerindeki yapının "IV- B" sınıfı yapı olduğunun tespit edildiği 20.1.2024 tarihli kök raporun 2019 yılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının m2 birim fiyatları dikkate alınarak yapıldığı ve hüküm kurmaya elverişli olduğunu 15.05.2024 tarihli ek bilirkişi raporunda taşınmaz ana birim maliyetinin KDV dahil 2.000 TL olduğu buna göre taşınmaz üzerindeki yapıların toplam değerinin 28.279.150 TL olduğu tespit edilmiş ise de, söz konusu m2 birim fiyatlarının tespitinde somut verilere yer verilmediği gibi, kök rapordaki tespitin neden değiştirildiğinin gerekçeli bir biçimde açıklanmadığı anlaşıldığından, ek rapora itibar edilmemesinde isabetsizlik görülmediği, ihale konusu taşınmazın tespit olunan değeri, ihalede esas alınan bedelden düşük olduğundan ileri sürülen fesih nedenlerinin yerinde olmadığı, diğer nedenlerin de ihalenin fesih sebebi oluşturmadığı gerekçeleri ile istinaf isteminin esastan reddine karar verdiği anlaşılmaktadır.

Borçlu vekilince Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olup temyiz dilekçesinde 15.5.2024 tarihli ek bilirkişi raporunda yapı birim maliyeti KDV dahil 2000 TL olarak tespiti somut veriler ile açıklandığı halde bu rapora neden itibar edilmediğinin açıklanmadığı, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın yeniden icra mahkemesine gönderilerek bilirkişiden kök rapordaki tespitinin neden değiştirildiğinin sorulması gerektiğini, ihalenin, kıymet takdirine itirazı üzerine icra mahkemesinin muhammen bedeli tespit eden kesin kararı ile yapıldığını, teferruat değerinin muhammen bedele eklenmesinin zorunlu olup bu ekleme yapılmadan tespit edilen eksik muhammen bedel üzerinden ihale yapılmasının usulsüz bulunduğundan feshi gerektiğini, diğer istinaf sebepleri ile birlikte ileri sürüldüğü görülmektedir.

Kesinleşen kıymet takdiri taşınmazın satışı sırasında İİK'nun 129. maddesinin göndermesi ile taşınmaz ihalesi hakkında da uygulanan İİK'nun 115. maddesinde öngörülen ve satışın en az hangi bedelle yapılacağını saptayan önemli bir işlemdir. Ayrıca ihalede pey süreceklerin mahcuzun kıymetinin yüzde onunu karşılayacak tutarda teminat yatırması gerekmekte olup bu miktarın belirlenmesinde de muhammen bedel esas alınır. İhale şartnamesinde ve satış ilanında kesinleşen kıymet takdirine göre tespit edilen muhammen bedel gösterilir. TMK'nın 862 maddesinin birinci fıkrasına göre rehnin kapsamına taşınmazın bütünleyici parçaları ile eklentileri de dahildir. İpotekli taşınmazın bütünleyici parça ve (mütemmin cüz) eklentileri ile birlikte kıymetinin tespit edilmesi ve bu değerin taşınmazın muhammen bedeli sayılarak ihaleye çıkarılması gerekir.

Somut olayda ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takip yapıldığı, ipoteğe konu taşınmazın (otelin) arsa, bina, müştemilat değerleri ile 5.579.814.40 TL olan tesisin teferruat sisteminde yazılı teferruat değerinin toplamının icra müdürlüğünce 12.2.2019 tarih itibariyle 65.009.866 TL olarak belirlendiği, borçlunun kıymet takdirine itirazı üzerine Marmaris İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2019/111esas, 2019/432 karar sayılı, 10.12.2019 tarihli kararında taşınmazın toplam değerinin 67.750.611.60 TL olarak belirlendiği, raporda yer alan "tesisin teferruat listesi değeri olan 5.579.814.40 TL'nin taşınmazın toplam değerine eklenmediği böylece satışa esas muhammen bedelin eksik hesaplandığı, taşınmazın açık artırma ilanında taşınmazla birlikte "6.4.2004 tarih 2169 yevmiye numara ile dosyasında teferruat listesinin mevcut olduğu (dosyasındaki bilirkişi raporunda ayrıntıları mevcut olup teferruat listesi içinde ve dışındakiler gösterilmiştir.) açıklamasının yapıldığı ve taşınmazın değerinin 67.750.611.60 TL olarak gösterildiği, taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazla birlikte satılacak olan teferruatların değeri 5.579.814,40 TL olarak belirlendiği halde bu değerin toplam değer hesabına dahil edilmediği rapor içeriğinden açıkca anlaşılmaktadır. Alınan bilirkişi raporunda (\*) işaretiyle yapılan açıklamada" Tapuda kayıtlı olan teferruat listesindeki dört araç ,mahalde ve şirket bünyesinde olmadığı tespit edildiğinden (şirket yetkililerinin beyanına göre , vergi dairesi ve sigorta kurumu tarafından satıldığı için) değerlendirme dışı bırakıldığı" ibaresi sadece dört adet araçla ilgili olup bu açıklama tefferuat listesindeki menkullerin toplam değere katıldığına ilişkin bir gerekçe olarak yorumlanamaz, kıymet takdirine itiraz kararında hatalı olarak belirlenen bu kıymetin icra memurunca muhammen bedel olarak satış ilanında gösterilmiş olması bu konunun ihalenin feshi nedeni olarak incelenmesine engel değildir. Satışa hazırlık işlemlerindeki usul ve yasaya aykırılıklar da ihalenin feshi nedeni olup mahkemece ihalenin feshine konu olabilecek bir usulsüzlük tespit edildiği takdirde ihalenin feshine karar vermesi gerekir. Nitekim ihalenin feshini inceleyen icra mahkemesi de taşınmazın toplam değer hesabına teferruatın değerinin ilave edilmediğini kabul etmiştir. Borçlunun şikayet dilekçesinde ihalenin feshi sebeplerinden biri olarak eksik muhammen bedel üzerinden ihaleye çıkarılmasını da gösterdiği görülmektedir. Taşınmazın teferruat (eklenti) listesinde yazılı teferruatlar ipotek kapsamında olup teferruatın toplam değeri, taşınmazın kıymetine eklenmeden eksik muhammen bedelle ihaleye çıkarılması talep ve talibi azaltıcı nitelikte olup bu husus başlı başına bir fesih nedenidir. (Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 30.1.2007 tarih 2004/23833 esas, 2007/1458 karar sayıl, 11.02.2014 tarihli 2013/35958 esas 2014/3330 karar nolu kararlarında da aynı görüş benimsenmiştir. ) Nitekim 1.10.2020 tarihli 1

. Taşınmazın teferruat (eklenti) listesinde yazılı teferruatlar ipotek kapsamında olup teferruatın toplam değeri, taşınmazın kıymetine eklenmeden eksik muhammen bedelle ihaleye çıkarılması talep ve talibi azaltıcı nitelikte olup bu husus başlı başına bir fesih nedenidir. (Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 30.1.2007 tarih 2004/23833 esas, 2007/1458 karar sayıl, 11.02.2014 tarihli 2013/35958 esas 2014/3330 karar nolu kararlarında da aynı görüş benimsenmiştir. ) Nitekim 1.10.2020 tarihli 1. açık artırmada ihaleye tek başına katılan alacaklıların sundukları dilekçede muhammen bedelin 73.330.426 TL olacağı varsayımından hareketle bu muhammen bedel ile masraflar toplamı geçecek şekilde 36.700.000 TL pey sürerek alacağa mahsuben muhammen bedelin yarısını çok az geçecek şekilde ihaleyi kazandığı ve bu nedenle zarar unsurunun oluştuğu görülmektedir.