muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3240, Karar No: 2022/7221, Tarih: 20.10.2022

MUHALEFET ŞERHİ

Dava acentelik sözleşmesinin feshinden kaynaklanan tazminat kâr kaybı ve portföy tazminatı istemlerine ilişkindir.

Davacı, sözleşmenin davalı tarafından haksız feshedildiğini, özellikle "muvafakatname," başlıklı belgenin baskı altında imzalatıldığını iddia etmiş lakin bu iddialarına ilişkin dosyaya kesin ya da takdiri deliller sunmamıştır. Bu durumda davalının TTK 121/4. maddesi gereğince haklı bir sebep olmadan sözleşmeyi feshettiği ya da TTK 122/3 maddesi gereğince müvekkilinin, feshi haklı gösterecek bir eyleminin bulunduğu hususu davacı tarafça ispatlanamamış olmasına göre istinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına hükmetmek gerekirken aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/1914, Karar No: 2016/6035, Tarih: 08.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1914 E.  ,  2016/6035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli mala zarar verme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, sınır komşusu olan katılan ...'ya ait bahçede bulunan dut ağaçlarını, kendi bahçesinde bulunan ağaçlara verdiği gerekesiyle kestirmek suretiyle dikili ağaç hakkında mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; kesilen dut ağaçlarının sınırda olması ve sanığın katılandan taşan dalları kaldırmasını önceden istediğinin anlaşılması karşısında, sanığın beraatine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın suçun kanuni unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19320, Karar No: 2018/6763, Tarih: 19.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19320 E.  ,  2018/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmiş ise de, temyize konu edilen kararda dava değeri, duruşma sınırının altında olduğundan, duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vs. bedeller adı altında haksız bedel tahsil ettiğini belirterek, 11.993,47-TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 11.993,47-TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27093, Karar No: 2018/3197, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27093 E.  ,  2018/3197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Karar başlığında suç tarihinin 09/12/2013 yerine 2014 yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3594, Karar No: 2012/4490, Tarih: 25.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/3594 E.  ,  2012/4490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Davada Hazine taraf olup, taşınmazın yakın çevresinde orman taşınmazı bulunması nedeniyle 6831 sayılı Yasa'nın 1. maddesi uyarınca orman sayılıp sayılmadığı yönünden inceleme yapılması gerekmektedir. Davanın açıklanan bu niteliğine göre Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 20. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 25.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5584, Karar No: 2021/9817, Tarih: 02.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/5584 E.  ,  2021/9817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 43. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı idare bünyesinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosunda çalıştığını, çalışma hayatının en temel kriterlerinden olan eşitlik ilkesinin Anayasanın 10. maddesinde ve 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde yer aldığını, müvekkilinin sürekli işçi kadrosuna geçiş süresinde Gençlik Spor Müdürlüğü ve Kredi Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü’nün tüzel kişiliklerinin ortadan kaldırılarak iki kurumun personellerinin kadrolarının ... bünyesine geçirildiğini, müvekkili ile aynı işi yapan ve aynı kurumda çalışan Kredi Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü’nden davalı idare bünyesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen güvenlik personelleri asgari ücretin %40 fazlasını almakta iken müvekkili dahil Gençlik Spor Genel Müdürlüğünden davalı idare bünyesine kadrosu geçirilen güvenlik personellerinin asgari ücretin %10 fazlası ücret ödendiğini, böylece aynı işi yapan işçilerin ücretleri arasında farklılık meydana geldiğini, eşit işe eşit ücret ödenmesi gerektiğini, öncelikle aradaki fark ücretlerin hesaplanarak davalı idareden tahsilini talep ettiklerini, bu talebi kabul edilmediği takdirde; 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 127. maddesi ile birlikte 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin geçici 23. maddesi gereğince müvekkilinin kadroya geçmeden önce aldığı ücret ile diğer mali ve sosyal hakların kadroya geçtikten sonra da uygulanmaya devam etmesi gerektiğini, müvekkilinin taşeronda çalışırken davalı idarenin yapmış olduğu hizmet ihalesi alımı gereğince asgari ücretinin % 10 fazlasına çalıştığını, sürekli işçi kadrosuna geçirilirken asgari ücretin % 10 fazlası üzerinden sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, 31.12.2018 tarihine kadar asgari ücretin % 10 fazlası üzerinden ücret aldığını, 2019 yılına gelindiğinde asgari ücret artışından sonra Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın 01.02.2019 tarih ve 98425987-045.02-E.282980 sayılı yazısına istinaden ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekildiği ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle müvekkilin ücretinin düşürüldüğünü, 4857 sayılı İş Kanununun 62. maddesi uyarınca işçinin açıkça onay vermediği esaslı değişikliklerin işçiyi bağlamayacağını, müvekkiline davalı idare tarafından yapılan yanlış yorum nedeniyle 2019 yılı Ocak ayından itibaren düşük ücret ödendiğini ileri sürerek, fark ücret, fark ilave tediye, fark İkramiye, fark fazla mesai, fark ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili Bakanlığa bağlı kuruluşlar olan Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü ve Gençlik Spor Genel Müdürlüğünün tüzel kişiliklerinin 09.07.2018 tarihinde yayınlanan 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kaldırıldığını, her iki genel müdürlüğün Bakanlık bünyesine dahil edildiğini, 24.12.2017 tarihli ve 30280 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 127. maddesinde yer alan geçici 23. ve 24. maddeleri ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklemeler yapıldığını, davacının hizmet alımı yöntemiyle mülga Spor Genel Müdürlüğü bünyesinde ... Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü’nde çalışmakta iken bahsi geçen mevzuat hükümleri çerçevesinde ... Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğünde sürekli işçi kadrosuna alındığını, davacının hizmet alımı usulü ile çalıştığı dönemde müvekkili idare ile arasında herhangi bir bireysel iş sözleşmesi bulunmadığını, davacı ile mülga Yüksek Öğrenim Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü personelleri arasında oluşan ücret farkının sebebinin sürekli işçi kadrolarına geçişten önce personellerin çalışmış oldukları genel müdürlüklerin hizmet alımı kapsamında yapmış oldukları ihale sözleşmelerinden kaynaklandığını, söz konusu personellerin sürekli işçi kadrolarına geçiş yapmadan önce sahip oldukları mali ve sosyal haklarla kadroya geçirildiklerini, birleşen kurumlardaki işçilerin ücretlerinin denkleştirileceğine dair herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığı, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın 01.02.2019 tarih ve 282980 sayılı ücret konulu yazısı uyarınca 01.01.2019-30.06.2019 tarihleri arası ücret zammının işçilerin 01.01.2019 tarihinde almakta oldukları çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren % 4 oranında zam yapılmak suretiyle belirleneceğinin düzenlendiğini idarenin de söz konusu hükümler dahilinde işlem yaptığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23. maddesi gereği Gençlik Spor İl Müdürlüğü bünyesinde çalışan davacı ile Kredi Yurtlar Genel Müdürlüğünde çalışan özel güvenlik görevlileri arasında ücret ödeme konusunda eşitlik ilkesine aykırı iş ve işlem yapılmadığı, davacının davadaki asli talebinin yerinde olmadığı kanaatine varılmış, davacının alt işveren nezdinde çalışmakta iken asgari ücretin % 10 fazlasıyla çalıştığı, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçerken alt işveren nezdinde çalıştığı dönemde idare tarafından imzalanan ihale şartnamesine göre asgari ücretin oransal farkının davacının ücreti olarak belirlendiği ve bu ücret ile diğer sosyal haklarla birlikte sürekli işçi kadrosuna geçtiği, sürekli işçi kadrosuna geçtikten sonra da 31.12.2018 tarihine kadar asgari ücretin % 10 oransal fazlasıyla çalıştığı, her ne kadar belirli bir rakam yazmasa da davacı ile imzalanan iş sözleşmesinin ücret kısmında da davacının asgari ücretin oransal farkı ile çalıştığını gösterir ibarenin yer aldığı, davacı ile imzalanan iş sözleşmesinde ücret yeniden belirlenmediği için işyeri uygulaması haline gelen ücretin uygulanması gerektiği, bu kapsamda davacıya dava konusu edilen dönem için brüt ödenen ve aynı dönemde brüt olarak ödenmesi gereken yevmiyesinin belirlenerek aradaki farkın Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında yer alan çalışma günü ile çarpılması sureti ile fark alacaklarının tespit edilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi; davacının davalıya ait Kastamonu da bulunan yurtta taşeron yanında işçi olarak en son asgari ücretin %10 fazlasıyla çalışırken 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname Ek 23. maddesi uyarınca 02.04.2018 tarihinde kadroya alındığı, kendisiyle yeni iş sözleşmesi yapılmadığı, kadroya geçirilirken asgari ücretin % 10 fazlası ile çalıştırıldığı, Yüksek Hakem Kurulu tarafından bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesi uyarınca davacının bu ücretine 01.01.2018 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere % 4, 01.07.2018 tarihinden itibaren % 4 zam yapılması gerektiği, yine 2019 yılı için alması gereken ücretin asgari ücretin % 10 fazlası olarak belirlenerek 01.01.2019 ve 01.07.2019 tarihinden itibaren % 4’er zam yapılması gerektiği, 2020 yılı için geçerli olan asgari ücretin % 10 fazlası olarak ücreti belirlenip 01.01.2020 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere % 4 zam yapılması gerektiği halde buna aykırı şekilde ücret ödemesi yapıldığından davacının fark ücret, ikramiye, ilave tediye ve genel tatil alacağı bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

20.11.2017 tarih ve 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin (01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun’un 118. maddesi aynen kabul edilen) 127. maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmün Kararname’ye eklenen geçici 23. maddesinde maddede belirtilen kamu idareleri ve bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar ile ve yine maddede belirtilen idarelerin merkez ve taşra teşkilatlarında, 4734 sayılı Kanun ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında yükleniciler tarafından 04.12.2017 tarihi itibariyle çalışmakta olanların, maddede öngörülen şartları taşımaları, yazılı olarak başvurmaları ve yapılacak sınavda başarılı olmaları kaydıyla sürekli işçi kadrolarına geçirilecekleri düzenlenmiştir.

Aynı düzenlemeye göre, “sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin kadroları, başka bir işleme gerek kalmaksızın geçiş işleminin yapıldığı tarih itibariyle sürekli işçi unvanı ile ihdas edilmiş sayılır. İhdas edilen kadrolar ilgili idarelerce adedi, bütçe ve teşkilatı ile birimi/yerleşim yeri belirtilmek suretiyle geçiş işlemlerinin yapıldığı tarihten itibaren iki ay içinde Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığına bildirilir. Sözleşmeleri askıya alınanlar ile askerde bulunanların kadroları hariç olmak üzere bu şekilde ihdas edilen sürekli işçi kadroları, herhangi bir sebeple boşalması halinde hiçbir işleme gerek kalmaksızın iptal edilmiş sayılır” (375 sayılı KHK, geçici m. 23/4).

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23. maddesine göre, “sürekli işçi kadrolarına geçirilenlerden, geçiş işlemi yapılırken mevcut işyerinin girdiği işkolunda kurulu işyerinden bildirilenlerin ücreti ile diğer mali ve sosyal hakları, bu madde kapsamındaki idrelerde geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin bitimine kadar bu toplu iş sözleşmesinin uygulanması suretiyle oluşan ücret ile diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamaz. Sürekli işçi kadrolarına geçirilenlerden; geçişten önce toplu iş sözleşmesi bulunmadığından kadroya geçirildiği tarihte yürürlükte olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerinin geçerli olduğu işçiler ile geçiş işleminden önce yapılan ve geçişten sonra yararlanmaya devam ettiği toplu iş sözleşmesi bulunmakla birlikte bu madde kapsamındaki idarelerde alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin bitiminden önce toplu iş sözleşmesi sona eren işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal hakları, bu madde kapsamındaki idarelerde geçisten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesine göre belirlenir. Bu madde kapsamındaki idarelerde; 6356 Sayılı Kanunun geçici 7 inci maddesinde belirtilen mevcut işyerleri bakımından anılan Kanuna uygun olarak yetki başvurusunda bulunulabilir, ancak geçişi yapılan işçiler için yeni tescil edilen işyerlerinde, geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin sona erme tarihinden sonra yetki başvurusunda bulunulabilir”.

696 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen geçici 24. maddesinde ise, il özel idareleri ve belediyeler ile bağlı kuruluşlarında ve bunların üyesi olduğu mahalli idare birliklerinde, birlikte veya ayrı ayrı sermayesinin yarısından fazlası il özel idareleri, belediyeler ve bağlı kuruluşlarına ait şirketlerde çalışanların mahalli idareler ve birlikleri tarafından kurulacak şirketlerde işçi statüsünde çalıştırılmaları öngörülmüş; şirketlerde çalıştırılacakların ücret ile diğer mali ve sosyal hakları konusunda 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin geçici 23. maddesi hükümlerine paralel düzenlemelere yer verilmiştir.