muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5799, Karar No: 2024/2035, Tarih: 25.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5799 E.  ,  2024/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/295 E., 2023/880 K.

DAVA TARİHİ : 16.11.2018-24.12.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/445 E., 2022/772 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, tarafların istinaf talebinin ayrı ayrı kabulüne, İlk Derece Mahkemesince verilen kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma hükmü istinaf edilmeyerek kesinleştiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davalı-davacı kadın dava ve karşı davaya cevap (cevaba cevap) dilekçesinde özetle; davalı ile ortak bir çocuklarının bulunduğunu, davalının evini ihmal ettiğini, kazandığı paraları uyuşturucu alıp kullandığını, sürekli olarak borç yaptığını, anılan nedenlerden dolayı evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin kendisine verilmesini, ortak çocuk lehine 800,00 TL, kendi lehine 400,00 TL tedbir nafakasına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini, düğünde takılan 5 adet 30 gram 22 ayar bileziklerini, iki adet kolye, 4 adet yüzük, bir çeyrekli künye, bir adet küpenin aynen iadesine bu mümkün olmadığı taktirde bedelinin tarafına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı tarafın dava dilekçesinde belirttiği hususların gerçeği yansıtmadığını müvekilinin hiç bir zaman uyuşturucu madde kullanmadığını, evi ve çocuğuyla ilgilendiğini, davacı kadının sinir hastası olduğunu, kredi kartı borcu yaparak davalı karşı davacıyı sıkıntıya soktuğunu, anılan nedenlerden dolayı davacı kadın tarafından açılan davanın reddine, kendilerinin açmış olduğu davanın kabulüne, ortak çocuğun velâyetinin kendisine verilmesini, davacının talep ettiği ziynet eşyasının bir kısmının kendisini harcadığını, kalan ziynetlerin de davacı kadında olmasından dolayı bu talebinin reddine, davalı karşı davalı lehine 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 18.01.2018 tarihli kararı ile; davalının uyuşturucu kullandığı, evin zorunlu ihtiyaçları dışında ihtiyaçları karşılamadığı,davacının belediyeden bu nedenle yardım aldığı, bazı zamanlar davalının iş çıkışında eve gitmediği, davacı kadının da agresif bir yapısının olduğu davalıya zaman zaman hakaret ettiği anlaşılmış olup gerçekleşen duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadının az davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu anlaşıldığından her iki davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 300,00 TL takdir edilen tedbir-iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, 13.000,00 TL maddî tazminat ve 13.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine ve erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi ile yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminatın miktarı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, davacı-karşı davalı yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat, reddine karar verilen manevî tazminat talebi, davacı-karşı davalının kendisi için hükmolunan tedbir ve yoksulluk nafakası ile velâyeti anneye verilen ortak çocukla arasında kurulan kişisel ilişki düzenlemesi yönünden istinaf edilmiştir.

3.Bölge Adliye Mahkemesinin 27.06.2022 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesince, davalı-karşı davacı tarafın velâyet talebinden vazgeçtiği gerekçesiyle bu konularda inceleme ve araştırma yapılmadan, sosyal inceleme raporu alınmadan ve gerekçesi açıklanmadan, davacı-karşı davalının çalışmaya başladığı, sürekli ve düzenli gelir getiren bir işinin olduğu iddia edildiği halde bu yönden inceleme ve araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından istinaf başvurularının kabulü ile kararın kaldırılmasına, dosyanın belirtilen hususlar doğrultusunda usulüne uygun yeniden bir karar verilmek ve eksikliklerin giderilmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı-davacı erkeğin uyuşturucu kullandığı, evin zorunlu ihtiyaçları dışında ihtiyaçları karşılamadığı, davacı-davalı kadının belediyeden bu nedenle yardım aldığı, bazı zamanlar davalı-davacının iş çıkışında eve gitmediği, davacı-davalı kadının da agresif bir yapısının olduğu davalı-davacıya zaman zaman hakaret ettiği anlaşılmış olup gerçekleşen duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadının az davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu anlaşıldığından asıl ve karşı davanın kabulüne karar verilmiş, boşanma hükmü taraflarca istinaf edilmediğinden boşanma konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, kadının düzenli bir geliri olduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşıldığından yoksulluk nafakası talebinin reddine karar, kadın yararına 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata ve ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine ve babayla kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına 800,00 TL tedbir nafakasına, kadın yararına 400,00 TL tedbir nafakasının devamına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; hükmün kusur tespiti, nafakalar ve tazminat miktarları yönlerinden kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; hükmün kusur tespiti, davacı yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ve nafakaya yönelik kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, tazminat miktarları ve yoksulluk nafakası açısından temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar açısından temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık tarafların açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; taraflar arasındaki geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, nafakalar, tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, 176 ncı maddesi, 182 nci maddesi, 327 nci maddesi, 328 inci maddesi, 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi, 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesinde düzenlenen hakkaniyet ilkesi hükümleri nazara alınarak 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı yönlerinden ORTADAN KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı yönlerinden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatın miktarı yönlerinden BOZULMASINA,

3.Davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Rıza'ya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran Tülay'ya geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4732, Karar No: 2013/9144, Tarih: 24.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/4732 E.  ,  2013/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

İhaleye fesat karıştırmak suçundan sanıklar hakkında kamu davası açıldığı, Mahkemece müştekinin davaya katılma talebi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği, müşteki ...´in suçun zarar göreni olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müştekinin kamu davasına katılan, Av. ...'un da katılan vekili olarak kabulüne, yine suçtan zarar gören müşteki Hazine vekilinin 13/02/2012 havale tarihli dilekçeyle sanıklar hakkında verilen hükümleri temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, 3628 sayılı Kanunun 17 ve devamı maddeleri ile CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Hazinenin katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 205. maddesinde belirtilen ihaleye fesat karıştırma suçunun oluşabilmesi için sanığın kendisi veya üçüncü kişiler lehine haksız çıkar sağlamasının gerektiği ve bunun suçun maddi unsuru olduğu, alım satımın uygulama usul ve şekillerine aykırı davranılması veya ihale tamamlandıktan sonra yapılan usulsüz eylemlerin alım satıma fesat karıştırma suçunu oluşturmayacağı, somut olayda Sultanbeyli Belediye Başkanlığı bünyesinde emanet usulü ile yapılan "muhtelif cadde ve sokaklarda kaldırımların tamiratı ve yol düzenlemesi işi ihalesi" ile "Kubbe caddesi üzerindeki Belediye iş makineleri parkının üst kısmında bulunan sahanın temizlenmesi ve molozların nakli işi ihalesi"ne üçer firmanın teklif mektubu verdiği, teklif veren Naryapı inşaat isimli şirketin ihaleleri kazanmasını sağlamak amacıyla sanıkların hem Naryapı inşaat şirketi imza yetkilisi ... adına hem de sadece "Kubbe caddesi üzerindeki Belediye iş makineleri parkının üst kısmında bulunan sahanın temizlenmesi ve molozların nakli işi ihalesi"ne teklif vermiş görünen ... inşaat isimli şirketin yetkilisi ... adına sahte teklif mektupları hazırlayıp verdikleri, yapılan ihaleler sonunda da her iki ihalenin Naryapı inşaat isimli şirket üzerinde kaldığı şeklinde isnat olunan eylemlerin sübutu halinde ancak 765 sayılı TCK'nın 345 ve 366. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturabileceği, bu suçların söz konusu maddelerde öngörülen cezalarının tür ve tutarlarına nazaran 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, dava zamanaşımını kesen en son usuli işlemin 29/01/2003 tarihli sorgu işlemi olduğu, 5 yıllık asli zamanaşımı sürelerinin belirtilen tarih ile inceleme günü arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar haklarında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14685, Karar No: 2013/18055, Tarih: 01.07.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/14685 E.  ,  2013/18055 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile SGK aralarındaki dava hakkında ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.10.2012 tarih ve 601-616 sayılı hükmün Dairenin 27.3.2013 tarih ve 939-7700 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu

KARAR

Davacı eczacı olduğunu ve taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçesiyle davalının para cezası verdiğini, sözleşmeyi ihlal etmediğini, ayrıca zecanın yanlış hesaplandığını, 12.782,10 TL olması gerekirken 25.564,20 TL ceza tahakkuk ettiğini ileri sürerek, para cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş; paracezası yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair mahkeme kararı, Dairemizce onanmıştır.

Davalı bu kez, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davanını reddine ilişkin 14.4.2010 tarihli ilk mahkeme kararı, Dairemizin 16.6.2011 tarihli kararı ile bozulmuştur. Bozma kararında; ceza hesabının yanlış yapıldığı belirtilerek, para cezasının 12.782,10 TL olduğunun tespitine ve muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmesi gerektiği, belirtilmiştir. Davacının ödediği 25.564,20 TL para cezasının, ihtiyati tedbir kararı nedeniyle davacı eczacıya iade edildiği, dosyadaki delillerden anlaşılmıştır. Mahkemece bozma kararına uyulmuş, ancak bozmaya uygun karar verilmemiştir. Ödenen paranın davacıya iade edildiği gerekçesiyle, para cezası yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece, Dairemizin 16.6.2011 tarihli bozma kararına uygun şekilde karar verilmemesi, bozma nedenidir. Ancak mahkeme kararının zuhulen onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme talebinin kabulü 2013/14685-18055

ile Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bozulmasına, karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 27.3.2013 gün 2013/939-7700 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 1.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13004, Karar No: 2020/7743, Tarih: 24.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/13004 E.  ,  2020/7743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna iştiraki, suç tarihlerinin belirlenmesi ve zamanaşımı hükümlerinin değerlendirilebilmesi ile maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin, her takvim yılı için düzenlenen en son fatura tarihi olduğu dikkate alınarak; sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden suça konu faturaların (hangi tarihte ve kimin adına ne miktar ve tutarda düzenlendiğini gösterecek şekilde) listesinin istenmesi, kullanan mükelleflerden de araştırılarak son fatura tarihlerinin ( suç tarihlerinin) tespit edilmesi,

b) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve suça konu mükellefiyetin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak ve mükellefiyetin sanığa ait olduğu dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması, yasaya aykırı,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1188, Karar No: 2013/13873, Tarih: 15.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1188 E.  ,  2013/13873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.10.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/6653, Karar No: 2015/14839, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/6653 E.  ,  2015/14839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraf avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı... ait ...’nde ... ihalesi kapsamında işe alınmasına rağmen veri girişi ve hastanenin asıl işlerini yaptığını, alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu iddia ederek, ilave tediye ücretinin ödetilmesini istemiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, dava dilekçesinde ve bilirkişi raporuna karşı beyan dilekçesinde, dava konusu ilave tediye alacağın brüt olarak hesaplanıp hüküm altına alınmasını istemiştir.

Mahkemece, dava konusu alacak, bilirkişi raporundaki net tutar üzerinden hüküm altına alınmış, davalı lehine ret vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

Davanın açılmasının Vergi Usul Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku açısından sonucu, talep edilen işçilik alacağı dolayısıyla Devletin vergi ve sigorta primi alacaklarının şüpheli alacak hâline gelmesidir.

Vergiye tâbi işçilik alacaklarında vergi mükellefi işçi, vergiyi kesip vergi dairesine yatırmakla sorumlu kişi (vergi sorumlusu) ise işverendir. Yine sigorta primi işçi payının ve işsizlik sigortası primi kesintisinin mükellefi işçi, sorumlusu ise işverendir.

Mahkemeler ve icra dairelerinin vergi ve prim kesintisi yapıp vergi dairesine yatırmak ve bu hususu takip etmek gibi bir görevi bulunmamaktadır. Bu sebeple dava konusu işçilik alacağının brüt tutardan hesaplanması, alacağa ilişkin ilamın brüt tutar üzerinden icraya konulması, icra dairesince veya haricen takip konusu borç tahsil edildiğinde, işverenin, tahsil tarihindeki tarife ve oran üzerinden ilgili vergi ve prim kesintilerini vergi dairesine yatırarak bakiyesini işçiye ödemesi gerekmektedir. Alacak davası devam ederken bilirkişi tarafından yapılan net hesaplamaya dayanılarak alacağın net tutar üzerinden hüküm altına alınması durumunda, mahkemeler ve icra daireleri aracı kılınarak Devletin vergi ve prim kaybı oluşabilmektedir. Bu nedenle davacının dava konusu işçilik alacağının net tutardan hüküm altına alınmasını açıkça talep etmediği sürece bütün işçilik alacakları brüt tutar üzerinden hüküm altına alınıp bu tutar üzerinden de icraya konulmalıdır.