muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20110, Karar No: 2014/23767, Tarih: 15.09.2014

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, uyuşmazlığa konu işyerindeki personel tarafından fiilen ve ağırlıklı olarak yapılan hasta kabul, poliklinik veri girişi yönlendirme, sağlık araç ve gereçlerinin temizlik sterilizasyonu, röntgen çekim ve bakımı, ameliyathanede yardımcı işler, muayene hazırlık işlemleri, tıbbi sekreterlik vs. işlerinin “sağlık” işkolunda yer alması gereken faaliyetler olduğunun değerlendirildiği, alt işverenlik ilişkisinin kanuni koşulları taşımaması sebebiyle geçersiz olduğu ve işçilerin baştan itibaren asıl işveren işçisi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve dava konusu işyerlerinde Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılan işlerin “Sağlık” işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılardan Ç.. B.., Sağlık Bakanlığı ve Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava, Ç.. B.. tarafından yapılan işkolu tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 3. maddesinde sendikaların işkolu esasına göre kurulacakları belirtilmiştir. Bu itibarla, işkolu kavramının, sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öge olduğu söylenebilir. İşkolu kavramı ile, benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır.

İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak tanımlanmıştır. İşyerinin sınırlarının saptanmasında “işyerine bağlı yerler” ile “eklentiler” ve “araçların” bir birim kapsamında oldukları belirtildikten sonra özellikle bir işyerinin mal ve hizmet üretimi için ayrı bir alanı da kullanması halinde bunların tek işyeri mi yoksa birbirinden bağımsız işyerleri mi sayılacağı konusunda “amaçta birlik”, aynı teknik amaca bağlı olarak üretimde bulunma, nitelik yönünden bağlılık ile “yönetimde birlik”, aynı yönetim altında örgütlenmiş olma koşullarının aranacağı düzenlenmiştir.

İşçi ve işveren sendikalarının kurulabilecekleri işkolları, 2821 sayılı Kanun'un 60. maddesinde gösterilmiştir. Anılan maddede, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılacağı ifade edilmiştir. Yine aynı maddede, bir işkoluna giren işlerin neler olacağı, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü de alınarak ve uluslararası normlar da gözönünde bulundurularak bir tüzükle düzenleneceği belirtilmiştir. Söz konusu tüzükte işkollarına giren işler, tüzüğe ekli listede belirtilmiştir. Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılacağı tüzüğün 3. maddesinde vurgulanmıştır.

İşkolu tespit davalarında her işverenin işyerinin bağımsız işyeri olarak kabul edilip o işyerinde yapılan işlerin niteliği itibarıyla işkolu tespiti gerekir. Alt işverenin işkolu tespiti asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenmez. Alt işverenin işkolu tespiti asıl işverenden ayrı olarak yapılmalıdır. Alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi de doğru olmaz. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4/2. maddesindeki "Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır" kuralı, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Yoksa birbirinden ayrı işyerlerinde asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Çünkü İşkolu tespitinde birim olarak "işyeri" esas alınır. İşyeri organizasyonu içerisinde asıl işin gerçekleşmesini sağlayan diğer işler ise yardımcı işlerdir.

Somut olayda, Ç.. B.. tarafından 19.02.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan karara göre, P... Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait merkez işyeri ile hizmet alım sözleşmesi kapsamında İnegöl Devlet Hastanesi ve İnegöl Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi işyerlerinde yürütülen işlerin niteliği itibariyle İşkolları Tüzüğü'nün 17 sıra numaralı “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkolunda bulunduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 30.01.2013 tarihli ilamıyla davalıya ait işyerlerinin tek bir işyeri yahut işletme oluşturup oluşturmadığı belirlenerek yetkili mahkeme olunup olunmadığının tespit edilmesi, işçiler tarafından işyerlerinde ağırlıklı olarak yapılan iş açıklığa kavuşturularak hüküm kurulması ve “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkolunda kurulu sendikalar ile işverenin davaya dahil edilmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak eksikliklerin giderilmesi isabetlidir. Ancak, alt işveren işçilerinin yaptığı işin asıl işe yardımcı iş niteliğinde olduğu, bu nedenle işyerinde yapılan işlerin niteliği itibariyle asıl iş olan sağlık işkoluna girdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

İnceleme konusu davada, P.. Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. ile Sağlık Bakanlığı İnegöl Devlet Hastanesi arasında, “Veri Hazırlama ve Tıbbi Sekreterlik, Otomasyon Sistemine Yönelik Bilgisayar Kullanıcısı Hizmet Alımı” konulu hizmet alım sözleşmesi imzalandığı ve alt işveren işçilerinin belirtilen sözleşme kapsamında çalıştırıldığı, teknik şartnameye göre de ihale konusu işin, bilgisayar otomasyonu sistemine yönelik hastanenin ilk kayıt, genel hizmet, sağlık kurulu, evrak kalemi, adli kalem, faturalama, muhasebe, bilgi işlem, hasta kabul, halkla ilişkiler, evrak kontrol ve provizyon, santral, arşiv, kat sekreterliği, acil kayıt, poliklinikler ve diğer tüm birimlerdeki mevcut bilgisayarların kullanımı olduğu anlaşılmıştır. Yine, P.. Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. ile Sağlık Bakanlığı İnegöl Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinin de aynı nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları, mahkemece keşif sırasında yapılan ve tutanakta belirtilen gözlemler, keşif mahallinde dinlenen tanıkların beyanları ile de, alt işveren işçileri tarafından yapılan ağırlıklı işin, hizmet alım sözleşmesi konusu işler ile örtüştüğü tartışmasızdır. Açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre ve alt işveren işyerlerinde yapılan işlere dair işkolu tespitinin, asıl işveren işyerinden bağımsız olarak tespit edilmesi gerekliliği karşısında, alt işveren P... Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. işçileri tarafından yürütülen işler, niteliği itibariyle İşkolları Tüzüğü'nün 17 sıra numarasında yer alan “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkolunda yer almaktadır. Öte yandan, belirtilen tespitler karşısında, mahkemece, alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğuna dair verilen karar da isabetsizdir. Şu halde, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, anılan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 6356 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 15.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2724, Karar No: 2019/8041, Tarih: 27.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/2724 E.  ,  2019/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, davalı eczacının kurumu sunduğu reçete muhteviyatlarının incelenmesi sonucu 2007-2008 ve 2009 yıllarına ait avanslardan 152,918,25 TL fazladan avans ödemesi yapıldığının tespit edildiğini, 152,918,25 TL asıl alacak, 15,893,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 168,811,25 TL’nın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile takibin 152.918,25 TL asıl alacak ve 2.178,50 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 155.096,75 TL üzerinden devamına, karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... BAM 13. Hukuk Dairesince, davacının ve davalının istinaf talebinin kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile takibin 100.918,08 TL asıl alacak, 1.437,69 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 102.355,70 TL üzerinden devamına, hüküm altına alınan alacak miktarı üzerinden %20 oranında hesaplanacak icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

... BAM 13. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11812, Karar No: 2011/8569, Tarih: 20.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/11812 E.  ,  2011/8569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, tehdit

HÜKÜM : Beraat, hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Kasten yaralama suçlarından kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca katılan sanıklar Sabire Kale, ..., ... ve ... müdafiilerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık ... Kale'nin kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar ..., ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4515, Karar No: 2023/10592, Tarih: 20.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/4515 E.  ,  2023/10592 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/136 E., 2023/432 K.

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi İade, kısmi onama

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükmün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmekle sanık hakkında bozma üzerine 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/400 Esas, 2016/308 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Sanık tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine incelenen mahkumiyet hükmünün Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 28.11.2022 tarihli ve 2021/8551 Esas, 2022/19696 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, ... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/136 Esas, 2023/432 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, sahte fatura düzenlemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan vekilinin temyiz isteği, verilen beraat kararının yanlış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 2010 ve 2011 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan faturaları düzenleyen sanık hakkında 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, sahte fatura düzenlemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan vekilinin temyiz isteği, verilen beraat kararının yanlış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 2010 ve 2011 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan faturaları düzenleyen sanık hakkında 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, faturaların gerçek olduğunu, sahte fatura düzenlemediğini beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediği, vergi inceleme raporları ve bilirkişi raporu ile sanığın bozma sonrası ödeme yapmadığına dair yazı cevaplarının dosya arasına alındığı anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, vergi inceleme raporları, bilirkişi raporları, vergi dairesi yazı cevapları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine karar vererek temyize konu hükmün verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekili Tarafından Yapılan Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında ... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/400 Esas, 2016/308 Karar sayılı ilamı ile 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat kararı verilmesi ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesine rağmen sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan yeniden kurulan kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmıştır.

B.2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden

UYAP üzerinden yapılan sorgulama sonucunda, sanığın aynı mükellefiyeti hakkında, aynı yıllara ve aynı suçlara ilişkin açılıp Yargıtay 11. Ceza tarafından bozulan ve halen ... Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/641 Esas sayılı dosya olarak derdest bulunan dosyasının bulunduğu anlaşılmakla; 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası hükümleri birlikte değerlendirildiğinde her iki dosyanın birleştirilerek mükerrer dava olup olmadığı ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekili Tarafından Yapılan Temyiz İstemi Yönünden

V. KARAR

A.2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekili Tarafından Yapılan Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/136 Esas, 2023/432 Karar sayılı kararının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/136 Esas, 2023/432 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4510, Karar No: 2016/4743, Tarih: 23.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/4510 E.  ,  2016/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

.... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.12.2010 gün ve 2010/86653 Esas sayılı iddianamesi ile "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçları, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ile dava şartı olan “mütalaa” yazısının “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçu ile ilgili olduğu gözetilmeden, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya devamla sanık hakkında hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gerekçesine göre bozma kararının CMUK'nun 325. maddesi uyarınca temyize gelmeyen diğer sanığa da sirayet ettirilmesine, infazının durdurulmasına ve ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına, 23.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2290, Karar No: 2017/4010, Tarih: 19.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2290 E.  ,  2017/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükmün sanık müdafileri tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 13.09.2017 Çarşamba saat 09.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belirlenen tarihte sanık müdafiin duruşmaya katılmadığı anlaşıldığından incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dosyanın tetkikinde zabıt katibinin, 27.05.2016 tarihli duruşma zaptında ıslak imzası veya Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrole göre elektronik imzası bulunmadığı gibi gerekçeli kararın da zabıt katibi yerine yazı işleri müdürü tarafından elektronik imza ile imzalanması karşısında, duruşma zaptı ve gerekçeli karardaki hatalı imza ile mevcut imza eksikliğinin usulüne uygun şekilde giderilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219, 232/7. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5177, Karar No: 2016/16019, Tarih: 15.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5177 E.  ,  2016/16019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 17/11/2015 gün ve 2015/6958 Esas - 2015/20935 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dava; 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar dair karar; Dairemizce onanmış, bu karara karşı davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu kez yapılan incelemede; dava konusu taşınmaz ile aynı ada içerisinde bulunan ve aynı amaçla kamulaştırılan 108 ada 1,2,8,13 ve 25 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili olarak davacı idare tarafından düzenlenen Kıymet Takdir Komisyonu raporlarında 70,00 TL ile 178,00 TL arasında değişen metrekare birim fiyatları takdir edilip, söz konusu taşınmazlar ile ilgili olarak Ordu Asliye Hukuk Mahkemelerinde farklı esas numaraları üzerinden açılan davalarda, somut emsal olarak dava konusu taşınmazlara yaklaşık 1.5 km mesafede ve Üniversite ana giriş kapısının karşısında bulunan 112 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 24/01/2012 tarihli satışı incelenmek suretiyle bahsedilen taşınmazlara 166,00 TL ile 200,00 TL arasında değişen metrekare birim fiyatları takdir edilmek suretiyle kamulaştırma bedellerinin tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, gerekse aynı adada bulunan ve aynı amaçla kamulaştırılan taşınmazlarla ilgili olarak, idarece düzenlenen kıymet takdir raporlarında birbirinden oldukça farklı bedeller takdir edilmesinin gerekçeye bağlanmaması, gerekse de dava konusu taşınmaza son derece yakın mesafede bulunan

somut emsal 112 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmaz arasında yapılan kıyaslamada emsal taşınmazın 2,80 kat daha değerli kabul edilmesi nedeniyle alınan rapor ve yapılan inceleme inandırıcı olmadığından,

Davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulu ile Dairemizin 2015/6958 Esas 2015/20935 Karar ve 17/11/2015 günlü Onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme yukarıda açıklanan gerekçe ile hüküm kurmaya elverişli değildir.