muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1517, Karar No: 2021/10742, Tarih: 24.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1517 E.  ,  2021/10742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte belge kullanma, düzenleme

A) Sanık hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte belge kullanma suçlarından verilen düşme ve beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte belge kullanma suçlarından verilen ilk beraat hükümlerine ilişkin katılan vekilinin temyiz isteminin Dairemizin 09.11.2016 tarih ve 2016/9441 Esas- 2016/7484 Karar sayılı ilamıyla reddine karar verilerek kesinleşmesi ile sanık hakkında, "2008 takvim yılında sahte belge kullanma" suçundan mütalaanın bulunmadığı ve kamu davasının açılmadığının anlaşılması karşısında; verilen kararların hukuki değerden yoksun olduğundan, temyiz incelemesine konu olamayacağı anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından verilen düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

C) Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3936, Karar No: 2023/3328, Tarih: 11.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/3936 E.  ,  2023/3328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/190 E., 2022/198 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı

Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan hapis cezalarının süresine göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 318 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddeleri uyarınca reddine karar verilerek duruşmasız olarak yapılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli ve 2014/265 Esas, 2014/496 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl 5 ay 20 gün hapis 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli ve 2014/265 Esas, 2014/496 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.01.2021 tarihli ve 2019/3425 Esas, 2021/348 Karar sayılı kararı ile;

"1. Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

"1. Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 Esas, 2015/135 Karar sayılı karar ve 2014/848 Esas, 2015/136 Karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacılar tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

"2. Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

1. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise sanık Gelinciğin de atılan suçu kabul etmemesi karşısında da, 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 Esas, 2015/135 Karar ve 2014/848 Esas, 2015/136 Karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/127 Esas, 2021/316 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'un üçüncü, dördüncü, beşinci maddeleri, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26 ncı maddesi gereğince görevsizlik kararı verilerek dosya görevli ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

D. ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2022 tarihli ve 2021/190 Esas, 2022/198 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

A. Sanık ... yönünden;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Gizli soruşturmacıların azmettiren olması nedeniyle, delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

B. Sanık ... yönünden;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Görüntü CD leri üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay Fiziki Takip ve Muhafaza Altına Alma Tutanaklarına göre sanıklar ... ile ...'ın 05.02.2014 - 28.02.2014 tarih aralığında birlikte hareket ederek, 4.2 gram, 5.1 gram ve 7.4 gram olan esrar maddelerini görevli polis memurlarına sattıklarının, sanık ...'ın, 06.02.2014 günü saat 17:04, 08.02.2014 günü saat 17:03 ve 15.02.2014 günü saat:17:12 sıralarında ise, tek başına hareket edip, 4.2 gram, 5.7 gram ve 4.9 gram olan esrar maddelerini sivil polis memurlarına sattığının tespit edildiği olayda; sanıkların aşamalarda alınan savunmaları, olay fiziki takip ve muhafaza altına alma tutanağı, Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüklerinin uzmanlık raporları, kolluk görevlilerince düzenlenmiş tutanak içerikleri, tüm dosya kapsamı bütünüyle değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocukların olay tarihlerinde gizli soruşturmacılara uyuşturucu madde satmak sureti ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği hususunda tam ve net bir vicdani kanaate ulaşıldığı gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin sanıklar arasındaki iştirak iradesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun şekilde toplandığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2022 tarihli ve 2021/190 Esas, 2022/198 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14956, Karar No: 2014/12496, Tarih: 06.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/14956 E.  ,  2014/12496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu .... Köyü çalışma alanında bulunan 120 ada 13 parsel sayılı 7.831,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mezarlık niteliğiyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı ... İdaresi yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalı Hazine ve ... yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 06.11.2014

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11389, Karar No: 2011/1864, Tarih: 23.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11389 E.  ,  2011/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 1.175,00 TL kira parası ve 105,75 TL damga vergisinin vade tarihinden itibaren gecikme faizi ile,14.100,00 TL tazminatın fesih tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, 1.175,00 TL kira parası,105,75 TL damga vergisi ve 14.100,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve Borçlar Kanunu’nun 101/2. maddesi gereğince, muaccel bir borcun borçlusunun alacaklının ihtarı ile mütemerrit olacağına, kira sözleşmesinin 11. maddesi gereğince hükmedilen tazminatın ödenmesinde davalının temerrüde düşürüldüğüne ilişkin bildirim yapıldığının iddia ve ispat edilmediğine göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin kira alacağına uygulanan faize ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.10.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 3. maddesinde ilk yıl kira bedelinin 14.100,00 TL olup üçer aylık dönemler halinde peşin olarak ödeneceği, vadesinde ödenmeyen kira bedeline 6183 Sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince gecikme zammı uygulanacağı, 11. maddesinde de kiracının kira dönemi sona ermeden faaliyetini durdurması halinde kira sözleşmesinin feshedilerek cari yıl kira bedelinin tazminat olarak tahsil edileceği kararlaştırılmıştır. Davalı kiracının 18.05.2009 tarihli dilekçesi ile kiralananı boşalttığını bildirmesi üzerine davacı tarafından sözleşmenin feshine karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 101 / 2. maddesi hükmü gereği borcun ifa olunacağı gün sözleşme ile belli edilmiş ise ihtar şartı aranmadan bu günün bitmesi ile borçlu mütemerrit olur. Kira sözleşmesinin 3. maddesi gereğince kira parasının ödeme zamanı ve vadesinde ödenmediği takdirde uygulanacak faiz oranı belirlenmiştir. Sözleşmenin bu maddesine göre ödeme zamanı geldiği halde kiracı bu sürede kira borcunu ödemediği takdirde temerrüde düşer ve bunun için aynı yasanın 101 / 2. maddesi gereği ihtara gerek yoktur.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek kira parasına vade tarihinden itibaren sözleşmede kararlaştırılan gecikme zammı uygulanmak suretiyle tahsiline karar vermek gerekirken yazılı şekilde dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek kira parasına vade tarihinden itibaren sözleşmede kararlaştırılan gecikme zammı uygulanmak suretiyle tahsiline karar vermek gerekirken yazılı şekilde dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5954, Karar No: 2024/410, Tarih: 18.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5954 E.  ,  2024/410 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/925 Esas, 2022/856 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/264 E., 2022/40 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 16.01.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... ile davalı vekili Av. ... ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket ile davalı şirketin toplam ağırlığı 3.230 metrik ton olan 159 adet rulo sacın İskenderun Limanından İzmit Limanına taşınması için e-posta yolu ile bağlama notu (recap) üzerinde mutabakata vardıklarını, 11.08.2017 tarihinde navlun sözleşmesinin akdedildiğini, 18.08.2017 tarihinde yükün Türk Bayraklı M/V IKRA gemisine yüklendiğini ve akabinde gemi kaptanının konşimento düzenlediğini, yapılan kontrollerde denize, yüke ve yola elverişli bulunan geminin 18.08.2017 tarihinde saat 14.00 sularında çıkış yaparak İskenderun Limanı'ndan ayrıldığını, ancak kısa bir süre sonra makine dairesinden su almaya başladığını, kaptanın mürettebatı ile derhal gerekli önlemleri aldığını ve geminin yükleme limanına geri dönmek zorunda kaldığını, bunların ardından müvekkilinin hak kazanmış olduğu navluna ait faturayı davalıya gönderdiğini, fakat davalı tarafından faturaya ne bir itiraz ne de bir ödeme yapılmadığını, borcun ödenmemesi üzerine borçlu aleyhine Anadolu 20. İcra Müdürlüğü nezdinde 2019/25642 E. sayılı dosya ile icra takibi başlatıldığını, e-posta yolu ile navlun sözleşmesi kurulabileceğini, Gencon 94 ile akdettikleri sözleşmede, navlunun yüklemeden itibaren 3 ... içerisinde ödeneceğini kararlaştırdıklarını, yükleme limanında yükün gemiye yüklenmesiyle birlikte müvekkilinin navluna hak kazandığını, geminin elverişliliğine ilişkin tüm sörvey ve kontrollerin eksiksiz biçimde yapıldığını, geminin denize elverişli hâlde limandan ayrıldıktan 3 saat sonra makine dairesinden su alıp limana geri dönmek zorunda kaldığını, arızanın seferden önce taşıyan ve idare tarafından yapılan kontrol ve sörveylerde ortaya çıkmadığını, dolayısıyla müvekkilinin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 1141 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğince mesul tutulamayacağını, aynı Kanun'un 1179 uncu maddesi uyarınca müvekkilinin sorumluluğunun gündeme gelmeyeceğini, bu hususun 18.08.2017 tarihli kaptan raporuyla ... olduğunu, davalının müvekkili şirkete navlun borcunu ifa etmediğini, müvekkilinin 20.10.2017 tarihinde navlun alacağını davalıya fatura ettiğini, davalının navlun borcunu ödemediği gibi faturaya da itiraz etmediğini iddia ederek davalı borçlunun haksız, mesnetsiz ve kötü niyetli itirazının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 6102 sayılı Kanun'un 1246 ncı maddesinin birinci fıkrasında navlun sözleşmelerinden ... bütün alacakların bir yılda zaman aşımına uğrayacağının düzenlendiğini, zamanaşımının alacağın muaccel hâle gelmesiyle birlikte işlemeye başlayacağını, yükleme tarihinin 18.08.2017 olduğunu, yükleme limanına geri dönmenin aynı ... olduğunu, davacının icra takip tarihinin Ağustos 2019 olduğunu, bu tarih itibariyle zamanaşımı süresinin dolduğunu, yetki itirazında bulunduklarını, İstanbul Mahkemelerinin yetkisiz olduğunu, Dörtyol İcra Daireleri ve Dörtyol Mahkemelerinin yetkili mahkemeler olduğunu, taraflar arasında navlun sözleşmesi bulunmadığını, dava dilekçesi ekinde navlun sözleşmesinin sunulmadığını, dava konusu olayda davacı taşıyanın sorumluluğunun mevcut olduğunu, olay günü ... ve denizin normal olduğunu, bu yüzden navlun talep edilemeyeceğini, ISM güvenlik sistemi kurulmamış olan gemilerde taşıyanın sorumluluktan kurtulamayacağını, taşıyanın sorumluluğunu sınırlandıran veya daraltan hükümlerin geçersiz olduğunu, tüm def'i ve itirazlarının kabul edilmemesi hâlinde, mesafe navlunu uygulanması gerektiğini, 6102 sayılı Kanun'un 1210 uncu maddesi uyarınca geminin aldığı mesafe, riziko ve katlanılan zahmete göre mesafe navlununun hesaplanması gerektiğini, bu kabul edilse bile zamanaşımı süresinin dolduğunu, bağlama notunu, tüm itirazlarını tekrar ettiklerini, bu itirazları kabul edilmese dahi davanın bağlama notundaki tahkim şartı sebebiyle reddi gerektiğini, tahkim şartının dava şartı olduğunu, davanın basit usulde görülecek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI