muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/12977, Karar No: 2007/15219, Tarih: 20.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12977 E.  ,  2007/15219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun imza itirazında bulunmasından sonra mahkemece 21.09.2006 tarihli ara kararı ile bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verildiği görülmektedir. Takibin şekline göre İİK’nun 170/3 ve 68a/4.maddeleri gereğince imza tatbikinde HUMK’nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309.maddesinin 2,3,4 fıkraları ve 310,311 ve 312.maddelerinin uygulanması zorunludur.

Ara kararı gereğince bilgisine başvurulan bilirkişiler kurulunun 16.10.2006 tarihli raporunda itiraz edilen keşideci imzasının borçlu .......................’in elinden çıkmış olmasının (kuvvetle muhtemel görüldüğü) ifade edilmektedir. Açıklanan bu şekli ile rapor kesin bir görüşü ifade etmediği için hüküm verilmesine yetecek açıklık ve nitelikte kabul edilemez. Bu durumda, imzanın borçluya aidiyetini kanıtlama külfeti alacaklıya ait olduğundan yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması, bu incelemede varsa alacaklının ibraz edeceği belge ve delillerin de değerlendirilmesi gerekir (HGK’nun 20.04.2006 tarih ve 2006/12-259 E.).

Ayrıca, İİK’nun 68a/3.maddesi gereğince icra mahkemesi imza incelemesi yapmadan borçluya yazdıracağı yazı, attıracağı imza ve diğer delillerden reddedilen imzanın borçluya aidiyetine karar verebilir ise de; bilirkişi incelemesi yapılmadan imzanın borçlunun eli ürünü bulunmadığı yönünde hüküm tesisi yasaya aykırıdır.

O halde, mahkemece yukarıdaki kurallar dairesinde incelemenin sürdürülüp sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/513, Karar No: 2014/3940, Tarih: 10.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/513 E.  ,  2014/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/233777

MAHKEMESİ : Bafra 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2011

NUMARASI : 2010/1187 (E) ve 2011/282 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, olay günü katılanın sınıf öğretmeni olarak görev yaptığı İlköğretim Okuluna, aynı okulda okuyan kızı ile yeğeninin durumlarını öğrenmek amacıyla gittiği, kızının öğretmeni olan tanık H.. Y.. ile konuştuğu sırada, yeğeninin öğretmeni olan katılanı görüp” yeğenim bir şey bilmiyor siz çocuklara bir şey öğretmiyor musunuz" diye söylediği, katılanın da, elinden geldiği gayreti gösterdiğini, bir şikayeti varsa müdüre gidin diye cevap verdiği, sanığın ise "daha üst yere gideceğim" şeklindeki beyanı üzerine, katılanın da umursamaz ve pervasız bir şekilde "daha üst yere gidin, Milli Eğitime, Kaymakamlığa gidebilirsiniz" şeklinde karşılık verdiğinin anlaşılmasına rağmen, TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Geçimini çiftçilik ve hayvancılık ile sağlayan sanığın ekonomik durumu gözetilmeden, adli para cezası miktarının bir gün karşılığı 30 TL üzerinden tayin edilerek, TCK'nın 52/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık M.. Ö.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2308, Karar No: 2014/5856, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2308 E.  ,  2014/5856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/25410, Karar No: 2016/10485, Tarih: 15.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/25410 E.  ,  2016/10485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı Vergi İdaresi'nin davalı ... aleyhine vergi borcu nedeni ile 6183 sayılı Yasa uyarınca yaptığı takip sırasında, davacıya haciz ihbarnamesi gönderdiğini, ancak süresinde itiraz edilmediğini, ancak borçlunun davacı şirket nezdinde herhangi bir hak ve alacağı olmadığından borçlu olmadığının tesbitini istemiştir.

Davalı vergi idaresi vekili, davacının süresinde itiraz etmediğinden haksız açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu ve toplanan delilleri göre haciz bildirisinin tebliğ tarihinde, davacının borçlu olmadığının anlaşıldığından bahisle davanın kabulune karar verilmiş; hüküm, davalı Vergi İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 saylı Yasanın 79.maddesine dayalı olarak açılan menfi tesbit davasına ilişkindir.

Anılan yasanın 6.fıkrası gereğince bu nitelikteki davaların genel mahkemelerde görülmesi gerekmektedir. Öte yandan 6102 sayılı TTK'nun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş ve bu tarihten itibaren açılan davalarda Asliye Hukuk ve Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev itirazı niteliğini almıştır. Görev hususu mahkemece resen dikkate alınması gerekmekte olup, somut olayda dava 13.02.2013 tarihinde 6102 sayılı TTK'nun yürürlüğe girdiği tarihten sonra açıldığından mahkemece davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Vergi İdaresi'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 15/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4698, Karar No: 2018/6308, Tarih: 04.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4698 E.  ,  2018/6308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... (Yukarıboynuyoğun) köyü, .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının “... Mah. ... Sok. No:... İç Kapı No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Sok. No:... İç Kapı No: ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/782, Karar No: 2016/17577, Tarih: 17.10.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/782 E.  ,  2016/17577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Dairemiz bozma ilamı doğrultusunda sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden rapor aldırılması yerine suç tarihi hatalı olarak 26.11.2010 bildirilmek ve hangi suça ilişkin olarak rapor düzenleneceği belirtilmemek suretiyle rapor istenmesi ve bu yönde Adli Tıp uzmanları tarafından düzenlenen yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ve kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5345, Karar No: 2019/17578, Tarih: 08.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5345 E.  ,  2019/17578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/630, Karar No: 2014/5075, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/630 E.  ,  2014/5075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Yargılamanın Yenilenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/2481, Karar No: 2021/7501, Tarih: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2481 E.  ,  2021/7501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı gereğince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı gereğince yapılan inceleme ve işlem sonucunda, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karar karşı; davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca harca ilişkin bendinin düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre arsa niteliğindeki Antalya İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 2062 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davacı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca harca ilişkin bendinin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3548, Karar No: 2011/14274, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3548 E.  ,  2011/14274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 04.11.2010

No : 161-486

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı ...…Ltd.Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine davalının da müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imza attığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine davalılar tarafından haksız olarak itiraz edilerek takibin durmasına sebebiyet verildiğini belirterek,itirazın iptaline,takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kredi sözleşmesi altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda dava ve takibe konu kredi sözleşmesi altındaki imzanın davalıya ait olmadığı, bu nedenle kredi borcundan dolayı sorumlu tutulmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun sonuç kısmında kredi sözleşmesi altındaki imza ile davalının imzaları arasında mukayese yapılırken incelemeye esas alınan ve toplanan örnek imzaların(evlenme akti sırasındaki imza vs.) davalının elinden çıkmadığı, diğer bentte belirtilen evraktaki imzanın davalının elinden çıktığı belirtilmektedir. Dolayısıyla raporun sonuç kısmı çelişkili ve hüküm kurmaya elverişli değildir. Bu durumda mahkemece bilirkişi kurulundan rapor alınarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4590, Karar No: 2014/12050, Tarih: 18.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4590 E.  ,  2014/12050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ... Heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan bedeller hakkında verilen ... Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu bedeller, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun .... maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp-kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan bedeller alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp-kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan bedeller uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp-kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan bedellerin tahsilinin uygun olmadığı yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun .... maddesi ve ... Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim ... Genel Kurulunun .../05/2009 günlü ve 2009/...-122 E. 2009/189 K., .../.../2010 günlü 2010/...-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin ....05.2014 günlü ve 2013/...-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, ....09.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16183, Karar No: 2023/23329, Tarih: 30.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16183 E.  ,  2023/23329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/528 E., 2016/184 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur ... G.'ye karşı hakaret suçundan açılan kamu davasına ilişkin zamanaşımı içerisinde karar verilebileceği belirlendi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Susurluk Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, görevli polis memurlarına yönelik hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan ise, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tüm hükümler yönünden hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Tebliğname'de görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; herhangi bir gerekçe içermeyen dilekçesiyle cezaların yüksek olduğuna ve kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR