muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12350, Karar No: 2014/36802, Tarih: 22.12.2014

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendine göre “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” da yasaktır.

Alıcı ortam olan denizlerin korunması ile ilgili düzenlemelere gelince;

Anılan Yönetmeliğin “Denizlerle İlgili Kirletme Yasakları” kenar başlıklı 23. maddesinde özetle; 6. maddede bahsedilen kirletici etkileri doğuran her türlü deniz ve kıyı suyu kullanımı ile boşaltımlar tamamen yasaklanmış veya izne bağlanmıştır. Hiç kimse gerekli izni almadıkça denizlere yasaklanmış veya izne tabi kılınmış maddeleri atamaz ve boşaltamaz. Gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıklar ile her türlü kargo artık ve atıklarının boşaltılması yasaktır. Öte yandan gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı, tüm gemiler için Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin (Marpol 73/78) Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yapılamaz. Yüzme ve rekreasyon amacıyla kullanılan kıyı sularının kirlenmesinin önlenmesi için sahillerin kum bandı üzerinde veya burayı etkileyecek yakınlıkta inşa edilen fosseptiklerin sızdırmasız olması ve oluşan atıksuyun arıtma tesisi ya da kanalizasyon sistemine verilmesi gereklidir. Hafriyat artıkları, moloz, arıtma ve proses artığı çamurlar ve benzeri atıkların bertaraf amacıyla deniz ve kıyı sularına boşaltımı yasaktır.

Yukarıda belirtildiği üzere denizlere deşarj izni bazı durumlarda atıksuyun arıtılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Öte yandan atıksuyun arıtılmış su olduğunun kabul edilebilmesi için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesinde belirtilen 16 sektör bakımından Yönetmeliğin ekindeki tabloda gruplar halinde öngörülen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, dolayısıyla deşarj edilme koşulunun gerçekleştiğinden bahsedilemez.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın kaptanı olduğu Hopel 1 isimli tekneden denize sintine suyu boşaltılması şeklinde gerçekleşen olayda, Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliğinin 6. maddesinin (h) bendinde “gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıkların (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri)” kirlenmeye neden olan başlıca etkenler arasında düzenlenmesi karşısında, sintine suyunun içeriğine ilişkin veriler olmasa bile deşarj edildiği alıcı ortamda kirlilik oluşturacağı anlaşılmıştır.

Sanığın kaptanı olduğu Hopel 1 isimli tekneden denize sintine suyu boşaltılması şeklinde gerçekleşen olayda, Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliğinin 6. maddesinin (h) bendinde “gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıkların (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri)” kirlenmeye neden olan başlıca etkenler arasında düzenlenmesi karşısında, sintine suyunun içeriğine ilişkin veriler olmasa bile deşarj edildiği alıcı ortamda kirlilik oluşturacağı anlaşılmıştır.

Ancak, atığın TCK’nın 181/3. fıkrası uyarınca alıcı ortamda kalıcı özellik gösterip göstermediğinin ve anılan Kanun'un 181/4. fıkrasında bahsedilen “insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek” nitelikte olup olmadığının belirlenebilmesi için suça konu teknenin türü ve tonajından hareketle deşarj edilen sintine suyunun nitelik, miktar ve yoğunluğunun örnekleme ve diğer bilimsel yöntemlerle tespitine ilişkin çevre mühendisi, genetik mühendisi, kimya mühendisi ve ziraat fakültelerinin su ürünleri bölümünde çalışan öğretim görevlilerinden yeteri kadar seçilerek oluşturulacak bilirkişi kurulundan, yukarıda açıklanan

mevzuat ve düzenleyici işlemler kapsamında, su kirliliği, dolayısıyla çevre kirliliğinin oluşup oluşmadığı yönünde rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle kurulan hüküm usul ve kanununa aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar:

Açıklanan gerekçelerle sanık A.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2712, Karar No: 2023/5181, Tarih: 12.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2712 E.  ,  2023/5181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3535 E., 2022/3317 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2021/458 Esas, 2022/333 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

Karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/3535 Esas, 2022/3317 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin, o yer Cumhuriyet savcısının, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sırasında daha fazla ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın diğer sanık ile arasında iştirak iradesi bulunmadığına, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, suç vasfında hataya düşüldüğüne, öldürme kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın diğer sanık ile arasında iştirak iradesi bulunmadığına, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, suç vasfında hataya düşüldüğüne, öldürme kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ile sanık ...’in yaklaşık 10 yıldır birbirlerini tanıdıkları, sanık ...’ın ise bir süre katılanın işletmekte olduğu kahvehanede çalıştığı, katılanın yanından ayrıldıktan sonra sanık ... ile çalışmaya başladığı, sanık ...'ın katılanın yanından ayrıldıktan sonra katılanın arkasından konuşması ve kendisini hırsızlık ile suçlaması nedeniyle katılana yönelik husumet duymaya başladığı, sanıkların 15.05.2021 tarihinde buluşup iş görüşmesi yaptıkları, daha sonra birlikte sanık ...’in annesinin ... ilçesi ... Mahallesi'nde bulunan evine gittikleri, bir süre oturduktan sonra sanık ...'in sevk ve idaresindeki 35 (...) (...) plaka numaralı araçla ... ilçe merkezine doğru yola çıktıkları, sanık ...’in telefonla katılanı aradığı, sanıkların birlikte katılanın ... ilçe merkezinde bulunan evine gittikleri, sanık ...’in, katılanı telefonla arayarak aşağıya çağırdığı, katılanın evinden çıktıktan sonra sanık ... ile birlikte görüşmeye başladığı, sanık ...’ın ise araçtan yarı otomatik av tüfeğini alıp çıkarak katılana doğru yapılan keşifte katılanın gösterdiği yere göre 5 metre, sanıkların gösterdiği yere göre 4.40 metre mesafeden katılanın bacaklarına doğru iki el ateş ettiği, yapılan ateş nedeniyle katılanın bacağından toplu saçma girişiyle yaralandığı, kamera görüntülerine göre olay yerinden önce sanık ...'in yönlendirmesi ile sanık ...'ın, ardından da bir süre olay yerinde bekleyen sanık ...'in, sanık ...'ın uzaklaştığı yöne doğru olay yerinden uzaklaştığı, Adli Tıp Kurumu raporuna göre katılandaki yaralanmanın yaşamını tehlikeye sokacak ve hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyen femur şaft kırığına neden olacak nitelikte olduğu belirtilmiştir.

2. Dosyada mevcut kamera görüntülerine göre sanıklar ... ile ...'ın olay yerine aynı araç ile gelmeleri, sanık ...'in telefon ile katılanı arayıp evden aşağı inmesini istemesi, ardından katılanın ikamet ettiği apartmanın giriş kapısına doğru hareket etmesi, katılanın evden aşağıya iner inmez sanık ...'ın bulunduğu aracın içerisinden ön kapıyı açıp katılana tüfeği doğrultması ve ardından ateş etmesi, daha sonra ikinci defa ateş etmesi, ardından araçtan inip katılana doğru yönelmesi ve elindeki tüfek ile nişan almaya devam etmesi, buna rağmen sanık ...'in sanık ...'ı engellemeye yönelik herhangi bir davranış içerisine girmemesi, aksine sanık ...'ın eylemlerini tamamladıktan sonra sanık ...'ı gideceği yeri yönlendirmesi, sanık ...'ın olay yerinden elinde tüfek ile uzaklaştıktan sonra onun arkasından olay yerinden uzaklaşması, katılanın yaralanmasına rağmen herhangi bir yardımda bulunmaması nedeniyle sanık ...'in kendisini, sanık ...'ın da sanık ...'i atılı suçtan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilmediği, sanık ...'in sanık ... ile 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası anlamında iştirak ilişkisi içerisinde olduğu sonucuna varıldığı, katılanın yaralanmasını sonuçlayan hareketi sanık ... yapmamış ise de meydana gelen yaralanma neticesinden müşterek fail olarak sorumlu olduğu belirtilmiştir.

3. Sanık ... katılanı bacak bölgesinden yaralamış ise de birden fazla ateş ettiğinin kamera görüntülerinden anlaşılması, olay yerinde bulunan 2 adet boş kartuşun bu silahtan atıldığının tespit edildiği, kullanılan tüfeğin etkili ve kısa olan mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesinin kısa olması, meydana gelen yaranın niteliği, katılanın hayati tehlike geçirmiş olması birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların kastlarının öldürmeye yönelik olduğu kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

4. Sanıkların eylemi teşebbüs aşamasında kaldığından, katılanda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, 6. derecede en ağır şekilde kemik kırığı meydana gelmesi, yaralanma nedeniyle hayati tehlike geçirmesi, atış anı ile katılanın bulunduğu mesafenin yakınlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanıkların cezasının takdiren ayrı ayrı 13'er yıl hapis cezası olarak belirlendiği belirtilmiştir.

5. Sanık ... yönünden, tahrik unsuru olarak ileri sürülen bir iddia, bir olgu bulunmamakla sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığı sonucuna varılmıştır.

6. Dosyada mevcut kamera görüntülerine göre olay sonrası etkili eylemi gerçekleştiren sanık ...'ın, diğer sanık ...'in işaret ettiği yöne doğru kaçarak uzaklaştığı, sanıklar tarafından 112'nin aranmadığı, yahut kan kaybını önlemek için turnike uygulama ve tampon yapma gibi tedbirlere başvurulmadığı, aksi yönde bir savunma ve iddiada da bulunmadığı anlaşılmakla hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanmadığı belirtilmiştir.

6. Dosyada mevcut kamera görüntülerine göre olay sonrası etkili eylemi gerçekleştiren sanık ...'ın, diğer sanık ...'in işaret ettiği yöne doğru kaçarak uzaklaştığı, sanıklar tarafından 112'nin aranmadığı, yahut kan kaybını önlemek için turnike uygulama ve tampon yapma gibi tedbirlere başvurulmadığı, aksi yönde bir savunma ve iddiada da bulunmadığı anlaşılmakla hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanmadığı belirtilmiştir.

7. Sanıkların savunmaları, katılan beyanı, tanıkların anlatımları dava dosyasında mevcuttur.

8. Sanık ...'e ait arama kaydı ekran görüntüleri, kamera görüntüleri, katılana ait adlî raporlar, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, sanıkların adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sırasında daha fazla ceza verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin; sanığın diğer sanık ile arasında iştirak iradesi bulunmadığına, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, suç vasfında hataya düşüldüğüne, öldürme kastının bulunmadığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sırasında daha fazla ceza verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin; sanığın diğer sanık ile arasında iştirak iradesi bulunmadığına, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, suç vasfında hataya düşüldüğüne, öldürme kastının bulunmadığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, tüm beyanlar ve kamera görüntülerinden eylemin sanıklar tarafından fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle ve kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafeden toplu saçma girişi meydana getirecek şekilde atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin sanıklar tarafından bilinmesi gerektiği nitekim yapılan atışlar sonucu katılanın 6. derecede en ağır şekilde kemik kırığı meydana gelecek ve hayati tehlike geçirecek nitelikte yaralandığı, kullanılan silahın öldürmeye elverişli olması, atış sayısı, katılandaki yara yerlerinden hareketle hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alındığında sanıkların katılanı öldürme kastı ile hareket ettikleri anlaşıldığından, suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/3535 Esas, 2022/3317 Karar sayılı kararlarında katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/11211, Karar No: 2012/16758, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/11211 E.  ,  2012/16758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin borçlu sıfatıyla icra takibine konu senetteki imzasının Finike İcra Hukuk Mahkemesi'nde 2009/101 E. sayılı borca ve imzaya itiraz davasında müvekkilinin eli ürünü olduğuna dair bilirkişi tarafından rapor tanzim edildiğini, iş bu davanın müracaata kaldığını, senetteki borçlu imzasının müvekkiline ait olduğu kabul edilmemekle birlikte, senetteki imza müvekkiline ait olsa dahi, senedin diğer kısımlarının sonradan doldurulduğunu, senette malen kaydı bulunduğu halde müvekkili ile davalılar arasında senet tanzim tarihi itibariyle hiçbir alış veriş yapılmadığını, senedin mal karşılığı verilmediğinin davalı şirket defterleri incelendiğinde anlaşılacağını, senet altındaki imzanın müvekkiline ait olup olmadığının müvekkilinin imza örnekleri alınarak yeniden bilirkişi incelemesi ile saptanmasının talep edildiğini ileri sürerek dava konusu bono nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamış, 13.12.2011 tarihli duruşmada tanık dinlenmesine muvafakat etmediklerini, davacının iddialarını yazılı delil ile kanıtlaması gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; davacının aynı hukuki sebebe dayalı olarak Finike İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/101 esas 2010/82 karar sayılı dosyası ile imza itirazında bulunması üzerine gerçekleştirilen incelemede, dava konusu bono üzerindeki imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının lehdarı olduğu senetteki borçlu imzasının kendine ait olmadığını ileri sürerek aynı zamanda borca da itiraz etmiştir. Davalı davacının iddiasını yazılı delil ile ispat etmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Somut olayda davacı tarafça senetteki borçlu imzasının davacıya ait olmadığı iddia edildiği halde, Mahkemece, Finike İcra Hukuk Mahkemesi’nin dava dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu raporu ile senetteki imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, Finike İcra Hukuk Mahkemesi dar yetkilidir ve icra mahkemesince verilen kararlar maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez. Geniş yetkili olan Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılan menfi tespit davasında senet üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10722, Karar No: 2008/11340, Tarih: 08.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10722 E.  ,  2008/11340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının konut kuyu atık-su abonesi olduğunu, 28.2.2003 ile 31.10.2005 tarihleri arası dönemler için borç tahakkuk ettirildiğini, ancak ödenmediği, başlatılan icra takibine haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazının iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözkonusu dönemlere ilişkin Vergi Mahkemesi'nin kararının bulunduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-... Vergi mahkemesinin 2006/935 esas ve 2006/1211 karar sayılı davası sonucunda davalı aleyhine tahakkuk ettirilen 01.01.2004 tarihinden önceki dönemlerine ait atık su bedelinin terkinine karar verilmiştir. Vergi mahkemesinin kesinleşen kararı nedeniyle davalının bu dönemlerden dolayı borcunun bulunmadığının kabulü zorunludur. Ne varki, davalının vergi mahkemesinin kararına esas teşkil eden dönemler dışında, eldeki davaya konu olan dönem içinde borcunun bulunduğu, dosya kapsamı ve bilirkişi raporu ile sabittir. Bir başka deyişle sivil abone bilgileri borç dökümü başlıklı belgede gösterilen asıl alacak ve geçikme faizinin tahakkuk ettiği dönemlerin hangilerinin vergi mahkemesince terkin edildiği araştırılmamıştır. Bu itibarla mahkemece öncelikle, davacı tarafından davalı adına tahakkuk ettirilen borcun hangi dönemlere ait olduğuna dair taraflardan bilgi ve belge istemeli, borcun ait olduğu dönemler belirlendikten sonra Vergi Mahkemesinin az yukarıda açıklanan kararında yer ... terkin edilen dönemlerle karşılaştırma yapılmalı, Vergi Mahkemesince davaya konu dönemlerin hangisi ve ne miktarına ait borç tahakkukunun terkin edildiğinin belrlenerek terkin edilmeyen dönem tahakkukunun, gerektiğinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak bu miktar borçtan davalının sorumlu bulunduğu kabul edilerek hasıl olacak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde hüküm verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 8.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.