muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14435, Karar No: 2012/22811, Tarih: 02.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/14435 E.  ,  2012/22811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK nın 89/1-2-b, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğincemahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ile katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları görevli memurca imzalanmamış ise de söz konusu kayıtların Uyap sisteminden alınmış olması ve imza eksiğinin mahallinde giderilebileceği anlaşılmakla tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine;

2-Buğday tüccarlığı yapan sanığın işletmesinde hamal olarak çalışan katılanın,olay günü helezon makinesi ile yükleme yaptığı sırada parmağını helezon makinesine kaptırması sonucu kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı olayda ;her ne kadar sanık kendisinin iş sahibi olmadığını çocuklarının buğday tüccarlığı yaptığını ve katılanı tanımadığını iddia etmiş ise de; katılanın, sanık ... nun iş yerinde hamal olarak çalıştığı sırada olayın meydana geldiğini belirtmesi, katılan ile aynı yerde çalışan tanıkların da katılanın iddialarını doğrular şekilde katılan ile birlikte sanık ...'nun yanında sezonluk olarak çalıştıkları sırada olayın meydana geldiğini belirtmeleri ve katılanın sanığın işçisi olarak çalıştığı sırada olayın vuku bulduğu dosya kapsamından anlaşılmış kusur durumunun hakim tarafından değerlendirilip, sanığın kusurlu davranışları ile iş yerinde gerekli güvenlik önlemlerini almayarak mağdurun yaralanmasına sebep olduğu kabul edilmiş olmakla tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın kendisine tazminat verilmesi, sanığın ise beraatine karar verilmesi gerektiğine,verilen para cezasının ertelenmesi ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13767, Karar No: 2012/31312, Tarih: 01.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/13767 E.  ,  2012/31312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12 maddesi gereğince, borç1unun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır.

Meskeniyet şikayetinin dinlenmesi için borçlunun sürekli o evde oturması şart olmadığı gibi, borçlunun birden fazla taşınmaza sahip olması da bunlardan biri hakkında meskeniyet şikayetinde bulunmasına engel teşkil etmez.

Bu durumda mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda borçlunun meskeniyet şikayetinin incelenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5979, Karar No: 2021/66, Tarih: 18.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5979 E.  ,  2021/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurularının ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile terkin yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 18/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10500, Karar No: 2018/4116, Tarih: 30.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10500 E.  ,  2018/4116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.06.2016 tarih ve 2014/1049-2016/249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirket tarafından dava dışı şirkete yapılan satışa ilişkin ... arası taşıma işinin davalı tarafça üstlenildiğini, davalı taşıma şirketinin "Vesaik Mukabile ödeme" anlaşmasına aykırı olarak mal teslimi yaptığını, müvekkili şirketin elinden çıkmış malın bedelinin tahsil edilemediğini, davalının zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek 53.984,28 USD'nin malın davalıya teslimi tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı definde bulunmuş ve konişmento hükümleri gereği olayda Türk Hukukunun uygulanamayacağını ve yine konişmentonun 5.1. maddesi uyarınca sorumluluğunun söz konusu olmadığını savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından 1.897 paket sızma zeytinyağının 53.984,28 USD bedel üzerinden dava dışı ... firmasına satıldığı, davalının taşıyan sıfatına haiz olduğu, taşıma işinin ifasının fiilen dava dışı ...tarafından gerçekleştirildiği, 6762 sayılı TTK'nın 1062. maddesi gereği davalının sorumlu olduğu, taşımada emtianın mal bedelinin ödendiğine dair belgeler ve orijinal konişmentonun ibrazı sonrası teslimi gerekirken bu belgeler teslim edilmeden malın tesliminin sağlanması nedeniyle davacının mal bedeli kadar zararının oluştuğu, konişmentonun 26. maddesi gereği ...'nın geçerli olduğu savunulmuş ise de ...'nın malların taşınmasını kapsadığı, ancak davaya konu zararın boşaltma sonrası teslim kurallarına aykırılık nedeniyle oluştuğundan bu maddenin uygulamayacağı, malın cinsinin konişmentoda yer alması ve değerinin belirlenebilmesi nedeniyle taşıyanın sorumluluğunun 6762 sayılı TTK'nın 1112. hükmü uyarınca malın piyasa değeri ile sınırlı olduğu, malın fatura bedeli olan 53.984,28 USD'nin davalı taşıyandan talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 53.984,28 USD nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.131,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5656, Karar No: 2019/2130, Tarih: 13.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5656 E.  ,  2019/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEB. DÜŞÜNCE : Onama

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın cezaevine giderken akrabası olan sanığa evini, eşyalarını, ağaçlarını koruması ve ağaçların mahsullerini satıp kendisine göndermesi için evinin anahtarlarını polisler huzurunda teslim ettiği, katılanın sanığa ceza evinde yatarken sosyal yardımlaşmadan aldığı 100 TL yi verdiği, sanığın katılanın evinde bulunan fakirlere verilen kömürü ve 10 kilo yağını ve muhtelif eşyalarını alıp götürdüğü, evinin avlusunda bulunan meyveli ağaçlardan 1 adet dut ağacı, 2 adet incir ağacı, 2 adet şeftali ağacı, bir ceviz ağacını, 4 adet üzüm asmasını kestiği, bir adet demir tekerlekli el arabasını aldığı, mektup yazmasına rağmen evin anahtarını göndermediği ve bir başkasına verdiği, olay yeri tespit tutanağına göre sanığın kendisine muhafaza edilmek üzere zilyedliği devredilen eşyalar üzerinde zilyedliğin devir amacı dışında tasarrufta bulunarak kendisine yarar sağladığı, böylelikle üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları, olay yeri tespit tutanağı, resimler ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11561, Karar No: 2020/7736, Tarih: 01.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11561 E.  ,  2020/7736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01/10/2020 günü temyiz eden davacı idare ve aleyhine temyiz olunan davalı ... vd. vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden davalı ... vd. vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;Aynı amaçla kamulaştırılan, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözleme göre dava konusu taşınmaz ile yakın ve benzer konumda bulunan, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin Mayıs 2012 değerlendirme tarihli 2014/253 Esas-2016/175 Karar sayılı dosyasında 375 ada 39 parsele 64,18 TL/m2; 2014/238 Esas-2016/40 Karar sayılı dosyasında 378 ada 24 parsele 72,20 TL/m2; 2015/30 Esas-2016/76 Karar sayılı dosyasında 378 ada 24 parsele 72,20 TL/m2; 2015/28 Esas, 2016/75 Karar Sayılı dosyasında 375 ada 60 parsele 88,25 TL/m2 birim fiyatları takdir edildiği ve bu bedellerin Dairemiz denetiminden geçtiği gözetildiğinde aynı değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaza 120,75 TL/m2 değer biçen bilirkişi kurulu raporu inandırıcı bulunmamıştır.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesiDoğru görülmemiştir. Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.540,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7206, Karar No: 2016/12759, Tarih: 16.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/7206 E.  ,  2016/12759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

4-...

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılan vekilinin, hastane sorumlu müdürü sanık ... ve ameliyat doktoru sanık ... ile labaratuar şefi doktor sanık ... ile labaratuar kimya teknisyeni sanık ...'ün, 5624 sayılı Kan ve Kan ürünleri Kanunu ile Kan ve Kan ürünleri yönetmeliğine aykırı kusurlu davranışları nedeni ile cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... müdafinin temyiz isteminin ise vekalet ücretine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/5. maddesi uyarınca atılı suçtan beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasına “Sanık ... , kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 1.500 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa ödenmesine" ilişkin bendin eklenmesi suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5245, Karar No: 2025/2880, Tarih: 12.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2024/5245 E.  ,  2025/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/139 E., 2024/200 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın akıl hastalığı bulunduğunu iddia etmesi karşısında, sanığın Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu'na veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'ne ya da üniversite hastanelerinin ilgili bölümlerine sevki ile suç tarihi itibarıyla işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını engelleyen ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltan 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında herhangi bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığına dair sağlık kurulu raporunun aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği,

Bozmayı gerektirmiş, Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2024 tarihli ve 2024/139 Esas, 2024/200 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27764, Karar No: 2014/2464, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27764 E.  ,  2014/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/306-2012/556

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir İlçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/563, Karar No: 2022/3298, Tarih: 28.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/563 E.  ,  2022/3298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in temyiz isteminin, hakkında ilk derece mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile ilgili verilmiş olan istinaf kararına ilişkin olduğu, sanık ...’in temyiz isteminin ise hakkında ilk derece mahkemesince hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile ilgili verilmiş olan istinaf kararına yönelik olduğu, sanık ...’in hakkında ilk derece mahkemesince iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile ilgili verilmiş olan istinaf kararına ilişkin bir temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;