muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/839, Karar No: 2013/355, Tarih: 10.01.2013

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemede görülen davanın, gerçekleşen risk üzerine geçerli poliçe kapsamında uğranılan zararın tazmini için başlatılan icra takibine vaki itiraz nedeniyle itirazın iptali, ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/963 esas sayılı dosyasında görülen dava ise, zamanında zeyilname yapılarak teslim edilmemesi nedeniyle fazla zararın TTK'nun 1267. maddesi hükmü gereği tazmini ve kâr kaybı-munzam zararın tazmini istemine ilişkin olduğu, her iki dosyadaki talepler ve sebeplerin farklı olması nedeniyle davalı vekilinin derdestlik itirazının reddine yine aynı gerekçelerle birleştirme talebinin de reddine karar verildiği, hasar dosyasında, yangın çıkan depoda bulunan ve yanan iplik miktarının 41.169,80 Kg olarak tespit edildiği, resmi kayıtlara göre elde edilen miktar ile depoda yapılan kübaj çalışması esnasında bulunan miktarların yaklaşık olarak birbirine eşdeğer olduğu, 154.000 TL olan poliçe bedeline %10 enflasyon şartından dolayı ekleme yapıldığında olay günü itibarıyla poliçe bedelinin 157.000 TL’ye ulaştığı, yanan ipliklerin sovtaj değerinin ise 3.400 TL olduğu, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/ 1009 esas nolu dosyasında davacı şirket temsilcisi ... aleyhinde taksirle yangına neden olmak suçundan kamu davası açıldığı, alınan raporda, yangının meydana gelmesinde ...’un kusurunun ve taksirinin bulunmadığının tespit edildiği, sanığın beraatine karar verildiği, ancak kararın henüz kesinleşmediği, kamu davasının kasten yangın çıkarmaktan değil taksirle yangına sebebiyet vermekten açıldığı, TTK 1278 ve TTK 1304. maddelerine göre sigortalının kastının olması halinde hasarın teminat kapsamı dışında olduğu, kusurunun bulunması halinde hasarın teminat kapsamında olacağından davanın kesinleşmesinin beklenilmediği, icra dosyasında asıl alacağa takip tarihinden itibaren en yüksek banka reeskont faizi, dava dilekçesinde ise takip tarihinden itibaren en yüksek iskonto faizi talep edilmesi nedeniyle taraflar arasında ticari iş söz konusu ise de, gerek icra dosyasında ve gerekse dava dilekçesinde belirtilen faiz nev’i reeskont faizi 3095 sayılı Kanun'un 4489 sayılı kanunla değişik 1 ve 2/1 maddesinde belirtilen kanuni faiz mahiyetinde olduğundan yasal faiz uygulanması gerektiği, aynı alacak için ... hakkında da takibin devam etmesi nedeniyle tahsilatta tekerrür olmaması şartıyla davanın kabulüne, ... İcra Müdürlüğü'nün 2007/13679 esas sayılı dosyasında yapılan takibe itirazın dava değeri de nazara alınarak iptali ile (... İcra Müdürlüğü'nün 2007/15338 esas sayılı dosyasında ... hakkında yapılan takipten dolayı tahsilatta tekerrür olmaması şartı ile ) takibin 155.264,77 TL üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren alacağa yasal faiz yürütülmesine, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davacı vekili, icra takibinde “en yüksek banka reeskont faizi ile“ dava dilekçesinde ''en yüksek iskonto faizi ile'' tahsiline karar verilmesini istemiştir. Taraflar arasındaki ilişki ticari olduğuna göre, davacının “en yüksek faiz” şeklinde istemde bulunmasından ticari işlerde uygulanması gerekli kısa vadeli kredilere uygulanan avans faizini istediği sonucuna ulaşılacaktır. Bu durumda mahkemece, hükmedilen alacağın avans faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken, yasal faiziyle tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle, davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 2. bendinde yer alan “yasal faizi ile” kelimelerinin hükümden çıkartılarak, yerine “avans faiziyle” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.384,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9509, Karar No: 2016/1490, Tarih: 04.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/9509 E.  ,  2016/1490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya kutu sipariş ettiğini, taraflar arasındaki sözleşmeye göre, sözleşme konusu ürünlerin zamanında teslim edilmemesi halinde cezai şart ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalı tarafından süresinde teslim yapılmadığı gibi sözleşmede kararlaştırılan özelliklerden farklı ürün teslim edildiğini, ürünlerin ve faturanın iade edildiğini, sözleşme gereğince ürün bedeli olarak verilen çekin iade edilmesi gerekirken iade edilmediğini ileri sürerek, çek nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini, sözleşme gereği kararlaştırılan cezai şartın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu edilen sözleşmedeki imzanın müekkiline ait olmadığını, sözleşmenin müvekkilini bağlamadığını, davacı taraf ile sözlü olarak ofset baskılı kutu satımı konusunda anlaşıldığını, siparişe uygun ürünlerin zamanında teslim edildiğini, ürünlerin teslime hazır halde depoda beklediğini, davacının kötü niyetli olarak ürünlerin alımını geciktirdiğini ve teslim almadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iddiasının ayıplı ürün teslimine dayandığı, depoda bekletilen ürünler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, alınan rapora göre teslim edilen ürünlerin sözleşmede kararlaştırılan vasıflarda olduğu, ayıplı ürün iddiası ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle taraflar arasında yazılı sözleşme olduğunun kanıtlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31614, Karar No: 2014/32148, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31614 E.  ,  2014/32148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/372-2014/667

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumundan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediyeden,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumundan,

4-2014 yılına dair Belediye Meclisi tarafından verilen vizenin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediyeden,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8392, Karar No: 2022/13056, Tarih: 25.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/8392 E.  ,  2022/13056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Asıl ve bozma sonrası birleşen davalar, 05.08.2011 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanan sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik geliri ile yapılan hastane masrafı ve geçici iş göremezlik ödemesinden oluşan kurum zararının davalılardan müteselsilen 5510 sayılı Yasa gereğince rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde asıl ve birleşen davaların kabulüne dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ... .... Nak. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-05.08.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ... Kanunu’nun 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21/1. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45–46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54–55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluk belirlenirken gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “...” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık ... Bölümü, ...’nin çalışmalarıyla “...” adı verilen “...” hazırlanmış olup, ... Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ... tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak % 10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve ... uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve ... oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, ... Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır. Ayrıca kaza tarihinde sigortalının asgari ücretle mi yoksa daha fazla bir ücretle mi çalıştığının tespiti ile yapılacak artırım ve indirimlerin bu ücret üzerinden dikkate alınması ve hesaba katılması gerekecektir.

Diğer taraftan, Borçlar Kanunu’nun 141–148. maddelerinde müteselsil borçlara yer verilmiş olup 141. maddede, alacaklıya karşı, her biri borcun tümünden sorumlu olma yükümü altına girdiklerini beyan eden birden çok borçlu arasında teselsül bulunduğu, böyle bir beyanın yokluğunda teselsülün ancak kanunun belirlediği durumlarda olacağı, 142. maddede, alacaklının, müteselsil borçluların tümünden veya birinden borcun tamamen veya kısmen ödenmesini istemekte serbest olduğu, borç tamamen ödeninceye dek borçluların tümünün sorumluluklarının devam edeceği, 145. maddede, yaptığı ödeme veya takas ile borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmiş olan müteselsil borçlulardan birinin, sona eren borç oranında diğer borçluları borçtan kurtarmış olacağı, 146. maddede, borcun niteliğinden aksi anlaşılmadıkça, müteselsil borçlulardan her birinin alacaklıya yapılan ödemeden birbirine eşit birer payı üzerine almak zorunda olduğu ve payından çok ödeme yapanın, fazla tutar yönünden diğer borçlulara rücu hakkının bulunduğu, 147. maddede, rücu hakkından yararlanan müteselsil borçlulardan her birinin, ödediği tutar oranında alacaklının haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

Kanunun haksız eylem yönünden müteselsil sorumluluğa ilişkin 50. maddesinde, birden çok kimseler birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri takdirde, önayak olan (kışkırtan) ile asıl gerçekleştiren ve yardımcı olanların, ayırım gözetilmeksizin müteselsilen sorumlu olacakları, hâkimin, bunların birbiri aleyhinde rücu hakları olup olmadığını takdir ve gerektiğinde bu rücunun kapsamının derecesini saptayacağı belirtilmiş, çeşitli nedenlerin birleşmesi bakımından müteselsil sorumluluğa dair 51. maddesinde, birden çok kimseler çeşitli nedenlere (haksız eylem, sözleşme, kanun) dayanarak sorumlu oldukları takdirde haklarında, birlikte bir zarara sebebiyet veren kimselere ilişkin hükümlere göre işlem yapılacağı, kural olarak haksız bir eylemi ile zarara sebebiyet vermiş olan kimsenin en önce, tarafından hata gerçekleşmemiş ve üzerine borç alınmamış olmasına karşın yasal olarak sorumlu olan kimsenin de en sonra, zarar ile yükümlü tutulacağı açıklanmıştır.

Müteselsil borç, birden çok borçlunun alacaklıya karşı borcun tümünden sorumlu olduğu, alacaklının tamamen veya kısmen edayı her bir borçludan isteyebildiği, eda tamamen yerine getirilinceye dek borçluların sorumluluklarının süregeldiği, her borçlunun iç ilişkideki payına bakılmaksızın borcun tamamını ifa etmekle yükümlü olduğu, borçlulardan birinin borcu ödemesi durumunda diğerlerinin de alacaklıya karşı borçtan kurtulduğu, borcun, her bir borçlu yönünden tali değil asli nitelik taşıdığı, alacaklı karşısında birden çok borç ve borçlunun bulunduğu borç ilişkisidir. Bu ilişkide ifa, asıl alacağı ortadan kaldırmayıp alacak hakkı, ödeme yapmak suretiyle rücu hakkını kazanan borçluya geçtiğinden, anılan borçlu, alacaklının halefi olarak diğerlerine rücu edebilmektedir. Bununla birlikte, rücua konu olan borcun müteselsil niteliği bulunmadığından, sorumluluktan kurtulmak için her borçlunun borcun tümü yerine, kendine düşen payını ödemesi yeterli olmaktadır ki burada kanundan doğan halefiyet söz konusudur. Kuşkusuz, ödeme yapan borçlu ile alacaklının öncesinde, halefiyeti ortadan kaldırıcı sözleşme yapmak yetkileri de bulunmaktadır. Birden çok kişi, kanun, sözleşme veya haksız eylem nedeniyle aynı zarar için, zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanmakta, kural olarak ilk önce, haksız eylemiyle zarara yol açan sorumlu tutulmakta, en son olarak da kusuru olmaksızın ve sözleşme gereği sorumluluğu olmadığı halde kanun hükmü gereğince sorumlu tutulan kişiye başvurulmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.2013 gün ve 2013/9-1559 Esas - 2013/1461 Karar, 15.05.2015 gün ve 2013/17-2267 Esas - 2015/1352 Karar, 19.06.2015 gün ve 2013/10-2281 Esas - 2015/1727 Karar, 24.06.2015 gün ve 2014/13-19 Esas - 2015/1743 Karar sayılı ilamlarında aynı görüşlere yer verilmiştir.

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

Eldeki davada ise, asıl ve bozma sonrasında ilk kez birleştirilen tedavi giderleri ile geçici iş göremezlik ödemelerini konu edinen davalar ile davacı Kurum, davalılardan, (... .... Nak. Tic. Ltd. Şti. ile birlikte ... ... Bölge Müdürlüğünden) kurum zararının teselsülen tahsiline ilişkin talepte bulunmuş olmasına rağmen, teselsül dikkate alınmaksızın karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, bozma sonrası birleşen ve sürekli iş göremezlik gelirine ilişkin olarak açılan ek davada ise gerçek davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi olduğu, buna göre bu talep bakımından gerçek zarar hesabının yapılması gerektiğinin gözetilmemiş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca davacı Kurumun teselsül talebinin dikkate alınması ile gerçek zarar tavan hesabı yapılmak suretiyle sonucuna göre bir karar tesisi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan ... .... Nak. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 25.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18992, Karar No: 2015/28164, Tarih: 13.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18992 E.  ,  2015/28164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/113886

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2013

NUMARASI : 2012/434 (E) ve 2013/32 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9418, Karar No: 2011/11817, Tarih: 11.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9418 E.  ,  2011/11817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.03.2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine dair verilen 09.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı yüklenicinin 08.03.2008 tarihli sözleşmeyle yapımını üstlendiği işleri ayıplı meydana getirdiğini, mevcut ayıplar sebebiyle 6.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi zararı olduğunu ileri sürerek bunların davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, eseri sözleşmeye uygun olarak meydana getirdiğini, sözleşme kapsamı dışında da bazı işler yaptığını, sözleşme dışı işlerden dolayı davacıdan 3.433,00 TL alacaklı olduğunu, davacının bu bedeli ödememek için eldeki davayı açtığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, bilirkişinin 2.650,00 TL olarak bulduğu eksik ve ayıplı işler bedelinin 01.10.2008 tarihinden geçerli faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Gerçekten, yüklenicinin yapımını üstlendiği eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve o hiçbir zarar vermeden meydana getirmesi, yüklenicinin hem sadakat ve hem de özen borcunu kapsar. Çünkü, iş görme niteliği icabı başkasının menfaatine hareketi gerektirir. Dolayısıyla, yüklenici sadakat ve

özen borcu gereği eseri sözleşmesine, amacına ve fenne uygun şekilde meydana getirmek zorundadır. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu eserdeki eksik ve ayıplı işler bedeli 2.650,00 TL olarak saptandığından, davalının bu miktarla sorumlu tutulması doğrudur. Ancak;

Davalı yüklenici, 08.03.2008 tarihli sözleşme dışında davacıya 3.433,00 TL tutarındaki sözleşme dışı işler yaparak teslim ettiğini ileri sürmüştür. Davalının bu savunması, takas savunması olup mahkemece re’sen dikkate alınmalıdır.

Yapılması gereken iş, gerekirse yerinde yeniden keşif yapılarak bilirkişiden ek rapor almak, davalının savunmasını değerlendirerek gerçekten sözleşme dışı bazı işler yapmışsa bunların tutarını bulup davacının alacağından düşmek, istemi bütün bunlardan sonra bir hükme bağlamak olmalıdır.

Değinilen yön bir yana bırakılarak eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.