muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/72, Karar No: 2011/24720, Tarih: 21.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/72 E.  ,  2011/24720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, olay sırasında mutfakta iş yapmak amacıyla bıçağı elinde tuttuğu herhangi bir saldırma kastı olmadan mutfaktan salona geçtiği, elinde bıçakla salona girdiğinde, gerek icra görevlileri gerekse alacaklı vekilinin korktuğu icra görevlileri ile gelen tanık polislerin araya girip elinden bıçağı aldıkları biçimindeki savunmaları ile tanıklar ... ve .....'ın savunmayı doğrular şekilde ki, sanığın elindeki bıçakla alacaklı vekili veya bir başkasını hedef almadığı yolundaki anlatımları karşısında, sanığın haciz için olay yerinde bulanan katılan avukatı doğrudan hedef alarak haczi engelleme kastıyla hareket edip etmediği kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra, sonucuna göre suç öğeleri tartışılarak karar verilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde karar velilmesi,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCY.nın 53/1 - (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1 - a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı sanık ... ile katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamaye kısmen aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8762, Karar No: 2011/25106, Tarih: 29.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/8762 E.  ,  2011/25106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 170/3.maddesinde, inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa itirazın reddine karar verileceği hüküm altına alınmıştır. Somut olayda Adli Tıp kurumu Başkanlığınca düzenlenen raporda, inkar edilen imzanın borçluya ait olup olmadığının tespit edilemediğinin bildirildiği görülmektedir. Bu durumda yasada öngörülen "inkar edilen imzanın borçluya ait olduğunun anlaşılması" koşulu gerçekleşmemiştir. Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir(HGK.nun 26.4.2006 tarih, 2-259/231 sayılı kararı). O halde mahkemece borçlunun imzaya itirazının kabulüne karar verilmesi yerine yazılı gerekçe  ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/252, Karar No: 2024/5276, Tarih: 25.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/252 E.  ,  2024/5276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/754 Esas, 2023/853 Karar

SUÇ : Çocuğa karşı eziyet

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen 06.12.2023 tarihli ve 2022/754 Esas, 2023/853 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gevaş Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2020 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca çocuğa karşı eziyet suçundan cezalandırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2021 tarihli ve 2020/82 Esas, 2021/227 Karar sayılı kararıyla; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca, eziyet suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Sanık müdafiince kararın istinaf edilmesi üzerine; Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.10.2023 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4. Kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.12.2023 tarihli ek kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince hükmün temyizi kabil olmadığından reddine dair ek karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Ek kararın kaldırılarak sanığın atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Ek kararın kaldırılarak sanığın atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme bulunmaktadır. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde; Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.12.2023 tarihli ek kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.12.2023 tarihli ve 2022/754 Esas, 2023/853 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gevaş Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/7226, Karar No: 2023/8334, Tarih: 12.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/7226 E.  ,  2023/8334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/582 E., 2023/93 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2012 tarihli, 2012/7503 Esas sayılı iddianamesiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2014 tarihli, 2012/396 Esas, 2014/168 Karar sayılı kararı ile, sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası,103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 06.12.2022 tarihli, 2022/9495 Esas, 2022/10995 Karar sayılı kararı ile; " Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ve müdafiinin lehe yasa hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanması hususundaki kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olduğu ve mahkemesince bu hususta denetime elverişli gerekçe içerecek şekilde hüküm kurulması gerekirken “başkaca yasal ya da takdiri arttırım ya da indirim yapılmasına takdiren yer olmadığına ” denilmek suretiyle hüküm kurulması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2023 tarihli, 2023/582 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

4. Bozma üzerine İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2023 tarihli, 2023/582 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurun ve ailesinin çelişkili beyanları dışında başkaca delil bulunmadığı, katılan mağdur ile sanık arasında antrenör ve oyuncu ilişkisi olmadığı halde cezasından artırım yapıldığı ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde 12 yaşında olan katılan mağdurun, sanığın futbol antrenörlüğü yaptığı Hamle Spor Tesisleri isimli spor tesislerinde futbol okuluna devam ettiği, olay günü saat 09.00 sıralarında sanığın futbol okuluna devam eden diğer çocukları Ümraniye Necip Fazıl mahallesinde bulunan halı sahaya gönderdiği, katılan mağduru ise ''Sen iyi oyuncusun, seni motorsiklet ile götüreceğim" diyerek diğer öğrenciler ile göndermediği, katılan mağdura halı sahanın soyunma odasını kilitlemesi için anahtarı verdiği, katılan mağdurun soyunma odasının kapısını kitleyerek çıktığı esnada sanığın katılan mağdura kontrol ettin mi demesi üzerine katılan mağdurun tekrar soyunma odasına gittiği, sanığın katılan mağdurun peşinden gittikten sonra göbeğini elleyerek bu göbek nedir deyip katılan mağdurun şortunu dizine kadar indirdiği, katılan mağdurun şortunu çekip kaçarak uzaklaştığı ancak sanığın katılan mağdurun peşinden giderek katılan mağdurun göbeğine masaj yaptığı, şortunu ve külodunu indirdiği, sanığın bu eylem esnasında ayrıca kendi eşofmanını da indirdiği, katılan mağdurun cinsel organına dokunup katılan mağdurun da kendi cinsel organına dokunmasını istediği, cinsel organını katılan mağdurun poposuna sürttüğü, katılan mağdurun korkuya kapılarak şortunu ve iç çamaşırını yukarı çekerek olay yerinden kaçtığı şeklinde iddia ve kabul edilen olayda, sanığın olay günü katılan mağduru soyunma odasında görünce "Bu ne göbek" dediğini, formasını şortunun içine soktuğunu, bunun dışında bir şey yapmadığını beyan ederek atılı suçlamayı inkar etse de, katılan mağdurun babasının beyanlarında, oğlu katılan mağdurun kendi isteği ile Hamdi Spor Tesislerindeki futbol okuluna eğitim amacı ile gittiğini, olay günü saat 11.00 sıralarında eve geldiğini, bir daha spor salonuna gitmeyeceğini söylemesi üzerine kendisinin de oğlunun arkadaşları ile kavga etmiş olabileceği düşüncesi ile oğluna bir şey sormadığını, 05.09.2012 günü, oğluna spor salonuna neden gitmek istemediğini sorması üzerine katılan mağdurun futbol öğretmeni sanığın futbol okulundaki öğrencileri başka bir halı sahaya göndermesinden ve spor salonunun tamamen boşalmasından sonra, kendisine karşı eylemlerde bulunduğunu söylemesi, katılan mağdurun da bu yöndeki beyanlarını bütün aşamalarda istikrarlı bir biçimde dile getirmesi, taraflar arasında husumet bulunmadığı da gözetilerek olay tarihinde on iki yaşında bulunan katılan mağdurun sanığa karşı atfı cürümde bulunma sebebinin bulunmadığı gerekçeleriyle sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, sanığın futbol eğiticisi olduğu gözetilerek cezasından artırım yapıldığı, sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak takdiri indirim nedenlerinin uygulandığı anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2023 tarihli, 2023/582 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğnanme’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8967, Karar No: 2024/10327, Tarih: 04.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8967 E.  ,  2024/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/545 E., 2024/845 K.

KARAR : Usulden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/29 E., 2023/189 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle Yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dilekçesinde özetle; davacının 4 yaşından bu yana kalıtsal kan hastalığı ile 2016 yılından bu yana immün yetmezlik hastalığı olduğundan hastalığının ve ilaçlarının MEDULA sisteminden erişiminin gizlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle; davacının olası bir ihtiyaç ve acil bir durumda sağlık çalışanı ve Sağlık Kurumu tarafından alerji ve benzeri hassasiyetlere olan tıbbi bilgilere erişim imkanı olamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usule aykırı olduğunu olası bir acil durumda sağlık çalışanlarının bu bilgilere ulaşmasının elzem olduğunu, toplum güvenliği açısından tehlikeli olduğunu savunarak verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usule aykırı olduğunu olası bir acil durumda sağlık çalışanlarının bu bilgilere ulaşmasının elzem olduğunu, toplum güvenliği açısından tehlikeli olduğunu savunarak verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacının, davalı idareye, kendisinin kullanmakta olduğu ilaçlarına ait bilgilerin ve sistemde kayıtlı bulunan tüm hastalıklarına ilişkin raporlarının eczanelerde, hastanelerde, iş yerlerinde ve diğer her türlü sağlık hizmeti sunan birimlerde kullanılan MEDULA sisteminde görüntülenemeyecek şekilde gizlenmesi için yapmış olduğu başvurusu sonucunda reddi işleminin, Anayasaya ve Anayasanın kendisine vermiş olduğu hak ve özgürlüklere aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı, Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınacağı, İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, bazı maddeleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un 101 inci maddesinde, aksine hüküm bulunmayan hallerde 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği hükme bağlandığını, dava konusu işlemde, davalı Kurum talep edilen işlemi yapmaya muktedir kamu idaresi olup davacının başvurusu üzerine verilen red kararı idari işlem niteliğindedir. Bu sebeple eldeki davanın idare mahkemelerinde görülmesi gerektiğini, Mahkemece davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeni ile usulden reddine karar verilecek yerde hükümdeki gibi karar verilmesi kanuna ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b2 nci maddesi gereğince mahkeme hükmünün kaldırılmasına, Yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; adli yargının görevli olduğunu ve usul ve yasaya açıkça aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 101 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 101 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5358, Karar No: 2019/17591, Tarih: 08.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5358 E.  ,  2019/17591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.