muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/39081, Karar No: 2021/9918, Tarih: 08.11.2021

... San. Tic. A.Ş. şirketinin yetkilisi ...'ın 2011/252 esas sayılı yargılamanın 4. Celsesindeki "...sadece bu çek değil bu çekle birlikte başka çeklerde alınmıştı, bu çek o tarihte bizim dekarosyan işlerini yapan ...'a tarafımızdan verildi. Bizim ... la alacak borç ilişkisi devam etmektedir..." şeklindeki beyanında rağmen, katılan ...'ın, "...18.07.2008 tarihli çeki huzurdaki sanık ...'dan aldım, hatta daha önce de senet vermişti senet ödenmeyince karşılığında bu çek alındı..." şeklindeki beyanında dayalı olarak hiç bir somut delil olmadan mahkûmiyet kararı verildiğini, söz konusu çekte ne savcılık aşamasında ne de mahkeme yargılama aşamasında imza incelemesi yapılmadığını, söz konusu çekte ki imzaların kime ait olduğunun mahkemece tespit edilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesinde hüküm kurulduğunu, bahse konu çeki piyasaya kullanıma süren kişinin ilk ciranta ... Kağıtçılık San. ve Tic. Şirketinin yetkilisi "..." olduğu, katılan ... adına sahte hesabın kim tarafından açıldığının, çek karnelerini teslim alan kimsenin kimliğinin tespiti ile bahse konu çekteki tüm cirantaların imzaları üzerinde inceleme yapılarak keşideci ... adına atılan imzaların kim tarafından atıldığının tespiti ve ilk ciranta ... Kağıtçılık San. ve Tic. Şirketinin yetkililerinin cezai sorumluluklarının bulunduğu, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, yargılamanın yenilenmesi talebi olarak ileri sürülen delillerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 318 ilâ 321. maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirecek mahiyette olup olmadığının tespiti bakımından, kabule değer görülerek, toplanacak diğer delillerle birlikte değerlendirildikten sonra, yargılamanın yenilenmesinin kabul veya reddine karar verilmesinin uygun olacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nin Üçüncü Kısım Üçüncü Bölümünde, yargılamanın yenilenmesinin “Olağanüstü Kanun Yolları” arasında sayıldığı, kesinleşmiş bir hükümle sonuçlanan davanın hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülebilmesi için 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311. maddesi uyarınca;

a)Duruşmada kullanılan ve hükmü etkileyen bir belgenin sahteliğinin anlaşılması,

b)Yemin verilerek dinlenmiş olan bir tanık veya bilirkişinin hükmü etkileyecek biçimde hükümlü aleyhine kasıt veya ihmal ile gerçek dışı tanıklıkta bulunduğu veya oy verdiğinin anlaşılması,

c)Hükme katılmış olan hakimlerden birinin, hükümlünün neden olduğu kusur dışında, aleyhine ceza kovuşturmasını veya bir cezayla mahkumiyetini gerektirecek biçimde görevlerini yapmada kusur etmiş olması,

d)Ceza hükmünün, Hukuk Mahkemesi'nin bir hükmüne dayandırılmış olup da bu hükmün kesinleşmiş diğer bir hükümle ortadan kaldırılmış olması,

e)Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte gözönüne alındıklarında, sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanmasıyla mahkum edilmesini gerektirecek bir nitelikte olması,

f)Ceza hükmünün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlâli suretiyle verildiğinin ve hükmün bu aykırılığa dayandığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olmasının gerekeceği nazara alınarak somut olay değerlendirildiğinde; yargılamanın yenilenmesi talebini konu alan dilekçede belirtilen hususların, yargılama sırasında alınan savunmalarda da dile getirilen ve mahkemece kabul edilmeyen hususlara ilişkin olduğu, bu doğrultuda yargılama aşamasında yerel mahkemece temas edilen, bilgi sahibi olunan, incelenen, hüküm verilirken göz önüne alınan ve istinaf aşamasında da değerlendirilen olaylara ilişkin olarak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmanın mümkün olmadığı; yargılamanın yenilenmesi kurumu, kesin hükme karşı öngörülen olağanüstü yasa yolları arasında yer aldığından, bu yola başvurulabilmesi için ortaya konulan gerekçelerin, yeniden yargılamaya başlanmasını gerektirecek nitelik, önem ve ciddiyete sahip olmasının gerektiği, dosya kapsamına ve ileri sürülen hususlara göre CMK‘nin 311. maddesinde sınırlı olarak sayılan sebeplerden herhangi birisinin gerçekleşmediği anlaşılmakla; İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi‘nin 02.01.2020 tarihli 2019/79 Esas ve 2019/128 Karar sayılı yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 21.04.2020 tarih ve 2020/439 Değişik İş sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin CMK'nin 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5472, Karar No: 2012/24792, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/5472 E.  ,  2012/24792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

KARAR

Davacının Askerlik yaptığı sürenin başlangıç ve bitiş tarihleriyle ilgili bilgi askerlik şubesinden sorularak cevabı yazı eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5194, Karar No: 2022/16968, Tarih: 29.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5194 E.  ,  2022/16968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No :

Dava, davacının ölen eşinin ölümüne neden olan olayın iş kazası veya meslek hastalığı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacı murisi ...'ün 14/02/2008 tarihinde vefatı ile sonuçlanan olayın iş kazası veya meslek hastalığı olduğunun tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili, sigortalı ...'ün 14/02/2008 tarihinde vefatı nedeniyle hak sahiplerine ölüm aylığı bağlandığını, sigortalının iş kazası müracaatının bulunmadığını, dava açılmadan önce kuruma başvurunun dava şartı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, cevap dilekçesi vermemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın reddine dair karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Anadolu 21.İş Mahkemesi'nin 01/10/2019 tarihli, 2016/431 Esas - 2019/385 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasa'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine,

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, Adli Tıp Kurumu'nun görüş belirtmemiş olduğunu, üniversite öğretim üyelerinden oluşan bir kuruldan rapor alınması talebinin dikkate alınmadığını, teftiş raporu ile bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davacı vekili, Adli Tıp Kurumu'nun görüş belirtmemiş olduğunu, üniversite öğretim üyelerinden oluşan bir kuruldan rapor alınması talebinin dikkate alınmadığını, teftiş raporu ile bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde (506 sayılı Kanun'un 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp 2.Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

5510 sayılı Yasa'nın 19. maddesinde, "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır…

…Sigortalının sürekli iş göremezlik geliri;

a)Geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi,

b)Geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini, takip eden ay başından başlar..." düzenlemelerine yer verilmiştir.

…Sigortalının sürekli iş göremezlik geliri;

a)Geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi,

b)Geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini, takip eden ay başından başlar..." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden;davacı murisi 1977 doğumlu ...'ün 13/02/2008 tarihinde evinde rahatsızlanarak, bulantı, kusma, ishal şikâyetleri ile geldiği Kartal ... Hastanesinde müşahede altına alındıktan sonra taburcu edildiği, gece tekrar rahatsızlanınca özel sağlık kurumuna götürüldüğü, bir süre hastanede yatması gerektiği belirtilince yeniden Kartal ... Hastanesine geldiğinde vefat ettiği,30.06.2008 tarihli otopsi raporunda; ölüm nedeninin hastaneye geliş sebeplerinden farklı olarak; akciğer enfeksiyonuna (lobüler pnömoni, irinli bronşit, bronşıolit) bağlı solunum yetersizliği sonucu meydana gelmiş olduğunun bildirildiği, ...'ün ölümünün meslek hastalığına dayalı olduğuna dair davacının 26.02.2009 tarihli başvurusu üzerine düzenlenen 29.06.2009 tarihli Kurum İnceleme Raporunda; işyerinde yapılmakta olan işler nedeniyle, sanayiden sayıları işyeri ve üretimde LPG, boya, solventler kullanılması nedeniyle Kimyasal Maddelerle Çalışmalarda Sağlık ve Güvenlik Önlemleri Hakkında Yönetmelik kapsamında işletme belgesi alma mecburiyeti olup 03.04.2008/10005 tarih ve sayılı işletme belgesi bulunduğu, ...'ün evinde rahatsızlanarak hastanede vefat etmesini iş kazası veya meslek hastalığı olarak kabul etme imkânı bulunmadığından, olayla ilgili değerlendirme yapılmadığı, şikâyet konusunun yargıda çözümlenmesi gerektiği yönünde görüş bildirildiği,Kartal 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/84 E - 2011/1026 K sayılı dosyasında; sanık ... hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan beraatine karar verildiği, hükme dayanak 22.04.2016 tarihli 1.Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunda, göz hastalıkları asistanı Dr. ...'e kusur atfedilemeyeceğinin bildirildiği, ... tarafından da; davacının ... İktisadi İşletmesi Tersaneler Ortak Sağlık Birimi'nin raporuna esas teşkil eden ... grafisinin temin edilememesi sebebiyle sorulan hususlarda görüş bildirilemediği şeklinde mütalaa bildirildiği, Mahkemece davacıların murisi ...'ün 14.02.2018 tarihinde ölümü ile gerçekleşen olayın iş kazası olmadığı veya meslek hastalığına bağlı olarak gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine kararı verildiği, ... 1. İhtisas Kurulundan alınan raporla yetinilerek; yukarıda bahsedildiği şekilde yasal prosedüre uyulmadığı anlaşılmıştır.Bu kapsamda yukarıda işaret edilen çerçevede, davacı murisinin meslek hastalığı ile ilgili prosedür, baştan itibaren işletilerek; alınacak raporlar değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak; İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak; İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak; temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 2912.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3685, Karar No: 2012/3247, Tarih: 08.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3685 E.  ,  2012/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 08.12.2010 tarih, 2010/7-530 E, 2010/636 K.sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden alacak olarak istenilen bedelin bir bölümünün davacının kendi çalıştırdığı işçilere ödediği ücretlere, bir başka deyişle genel idare giderlerine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi raporunda yukarıda açıklanan hukuksal olgular gözardı edilerek, zarar kalemleri sıralanırken genel idare giderlerine yer verilerek hesaplamaya dâhil edilmiş, mahkemece de benimsenen bu rapor doğrultusunda karar verilmiştir. Davacı kurumun onarım giderleri belgelerinde belirtilen miktarlar doğru kabul edilerek, eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, hasarın giderilmesi için özel olarak işçi tutup çalıştırma veya harcama yapma söz konusu ise bunların kanıtlanması için davacı tarafın delillerinin sorulup saptanması, bu konuda gösterilecek delillerin toplanması, özel olarak işçi tutup çalıştırıldığının ve harcama yapıldığının kanıtlanması halinde gerekirse bu yönden de zararın hesaplanması için yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınması, davacı tarafın isteyebileceği gerçek zarar miktarı duraksamasız belirlendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalının temyiz itirazının bu yönden kabulüne karar vermek gerekmiştir.

3-Davacının temyiz itirazına gelince, Borçlar Kanunu’nun 44/1 maddesi hükmünde; zarar gören tarafın zararın meydana gelmesine razı olması yahut kendi fiili ile zararın meydana gelmesine veya zararın artmasına yardım etmesi veya zararı meydana getiren kişinin durumunu ağırlaştırması durumunda, hâkime hükmedilecek tazminatta indirim yapma veya tazminata hükmetmekten tümüyle kaçınma yetkisi tanımak suretiyle ortak (müterafık) kusurlu davranışın tazminata etkisini kabul etmiş bulunmaktadır. Zararla sonuçlanan hukuka aykırı bir davranışta bu maddenin uygulanabilmesi için, öncelikle ortak kusurun belirlenmesi gerekir. Bunun için de zarar görenin zarardan kaçınma görevini yerine getirmemesi ile ortaya çıkan davranışının objektif ölçülerle bir kusur sayılıp sayılamayacağı ve bu kusurun zararın meydana gelip gelmemesinde bir payı (illiyet bağı) olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, davacı idarenin hasar gören telleri yönetmelikte belirtilen yükseklikte döşememesi sebebiyle davacı tarafın meydana gelen olayda %75 kusurlu olduğunun açıklandığı anlaşılmaktadır. Teller yönetmelikte belirtilen yükseklikte döşenmemiş olması nedeniyle hasar meydana gelmiş olsa dahi, gündüz vakti yerleşim merkezindeki yolda seyreden davalı araç sürücüsünün kendisini yol koşullarına uydurarak seyretmesi gerektiği, yönetmelikte belirtilen yükseklikte olmayan telleri görmemesinin de kazanın meydana gelmesinde etken olduğu gözetildiğinde, kusurun çoğunun davalıya ait olduğundan ve davacı tarafın ancak bölüşük (müterafik) kusurundan söz edilebilir. Kusurun çoğu davacıya verilerek yasal düzenlemelere aykırı hüküm verilemez.

O halde, dosya yeniden bir başka bilirkişiye verilerek özellikle davacı tarafa somut olayda yükletilmesi gereken müterafik kusur oranının saptanması, uzman bilirkişiden BK.nun 44.maddesi hükmü de dikkate alınarak yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olguları yansıtacak biçimde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, davacı tarafın isteyebileceği gerçek zarar miktarı duraksamasız belirlendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması dâhi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararın davalı, (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harçların istek halinde taraflara iadesine, 08.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13857, Karar No: 2015/8932, Tarih: 14.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13857 E.  ,  2015/8932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.01.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 18.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davalının hayvan barınağından çıkan atıkların ve suların davacıya ait taşınmazın güney duvarı dibinde birikmesi suretiyle oluşan haksız müdahalesinin önlenmesine, atık suların ve yağmur sularının duvarda ve bahçe betonunda meydana getirdiği hasarın giderilmesi için 1.500,00 TL maddi tazminat ile hayvan damından çıkan ağır kokuların ve insan sağlığını tehdit eden canlıların davacının beden ve ruh sağlığını bozmuş olması nedeniyle 5.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, uzun yıllardan beri tarım ve hayvancılıkla uğraştığını, davacının evinin çevresinde pek çok hayvan barınağı olduğunu, davanın kötüniyetle açıldığını belirterek reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile davalının hayvan barınağından çıkan hayvan atıklarının ve atık sularının birikerek sızması sonucunda davacının evine haksız müdahalenin önlenmesine, atıkların kaldırılması bedelinin davalıdan alınarak kaldırılmasına, 2.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, barınağın kaldırılması, maddi tazminat talebinin ve diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683'teki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir" hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları gözönünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

Somut olaya gelince; davalının kullandığı taşınmazda hayvan atıklarını topladığı, yağmur yağması sonucu atıkların suya karışarak davacının taşınmazına doğru aktığı ve zarar verdiği ileri sürülmüştür. Mahkemece yapılan keşif sonucu hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının zarar gördüğü belirtilmiş ancak kurulan hükümde zararın giderilmesi için alınması gereken önlemler gösterilmemiştir. Bu nedenle mahkemece bilirkişilerden ek rapor alınarak, gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılarak davacının zararının ne şekilde giderileceğinin tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Ayrıca, davalıların komşuluk hukukuna aykırı davranışı nedeniyle ölüm veya cismani zarardan kaynaklanan manevi bir zarar oluştuğu kanıtlanmadığı halde TBK'nın 56. maddesi hükmüne aykırı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi de doğru görülmemiş, belirtilen nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de mahkemece, İcra İflas Kanununun 30. maddesi hükmü gözardı edilerek davalıdan ayrıca atıkların kaldırılması bedelinin tahsiline karar verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.