muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2806, Karar No: 2021/3158, Tarih: 29.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2806 E.  ,  2021/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

7035 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinin 1. fıkrasının Bölge Adliye Mahkemelerinden verilen kararlara ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin CMUK'nin 310. maddesine göre 1 hafta olduğu, ancak verilen hükümde temyiz süresi 15 gün olarak gösterilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü ile suça konu faturaların KDV ve kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle suç tarihlerinin 2006 takvim yılı yönünden; “26/04/2007”, 2007 takvim yılı yönünden; “26/04/2008”, 2008 takvim yılı yönünden ise; “26/04/2009” olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Bozmaya uyulduğu, yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-“2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 29/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3591, Karar No: 2015/5411, Tarih: 17.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3591 E.  ,  2015/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2014 tarih ve 2011/316-2014/96 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ev eşyalarının davalılar tarafından taşındığını, taşıma sırasında meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu eşyaların hasarlandığını, tespit edilen zararın davalı ... şirketince karşılanmadığını, davalı ...'nın araç işleteni olması nedeniyle kusursuz sorumluluğunun olduğunu ileri sürerek, şimdilik 7.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin işleten olmadığını, sadece araç maliki olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'in sevk ve idaresindeki araç ile tek taraflı kazaya sebebiyet vererek davacının zarara uğramasına sebep olduğu ve haksız fiil hükümleri gereğince sorumlu olacağı, diğer davalı ...'nın aracın işleteni aynı zamanda taşıyan olduğu ...'nın işleten ve taşıyan olarak davalı ... ile müştereken ve müteselsilen meydana gelen kaza neticesinde oluşan zarardan dolayı sorumlu oldukları, davacının zararının 6.700 TL olduğu, kazanın meydana gelmesinden sonra sigorta sözleşmenin yapılması sebebiyle davalı ... AŞ'nin meydana gelen zarardan dolayı sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 6.700,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 21.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ....'ye karşı açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 432,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 17/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/280, Karar No: 2021/6419, Tarih: 27.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/280 E.  ,  2021/6419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 27/04/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki:

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yeralan (iş bu karar) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (hak sahibine derhal ödeme yapılmasına ilişkin Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 27.04.2021) ibaresinin eklenmesine,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yeralan (iş bu karar) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (hak sahibine derhal ödeme yapılmasına ilişkin Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 27.04.2021) ibaresinin eklenmesine,

b) Gerekceli kararın hüküm fıkrasının 6. ve 7. bentlerinin çıkartılmasına, yerine (Bozma öncesinde davalıya ödendiği anlaşılan 139.755,00 TL’nin mahsubu ile davacı idarece bloke edilmiş olan fark 27.951,00 TL kamulaştırma bedelinin biriken neması ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 27/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18033, Karar No: 2014/30367, Tarih: 17.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18033 E.  ,  2014/30367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2012

NUMARASI : 2010/56-2012/14

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz belediye yazısı ve sair belgelere göre arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20318, Karar No: 2022/11278, Tarih: 12.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/20318 E.  ,  2022/11278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler İrem ve...’ya yönelik)

HÜKÜM : Sanığın mağdurelere yönelik atılı suçlardan beraatine dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2016 gün ve 2016/146 Esas, 2016/459 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun mağdure...’ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen karar açısından kabulüyle hükmün kaldırılarak bu mağdureye yönelik müsnet suçtan mahkumiyetine, diğer hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun ise esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mağdurelere yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanık hakkında üst sınırı on yıldan az hapis cezasını gerektiren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçtan beraatine dair ilk derece mahkemesince verilen karara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümler aynı Kanunun 286/2-g. maddesi uyarınca kesin olup, temyiz edilemediğinden katılan mağdureler vekilinin söz konusu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında mağdure İrem’e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdureler vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan mağdureler vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure...’ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesince farklı tarihlerde mağdure...’nun alnını öpmek, saçını okşamak ve dizlerine oturtmak şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesince farklı tarihlerde mağdure...’nun alnını öpmek, saçını okşamak ve dizlerine oturtmak şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Olay tarihinde okulda kütüphane memuru sıfatıyla görev yapan sanığın aynı okulda öğrenci olan mağdure... üzerinde kamu görevinden kaynaklanan nüfuzunun bulunmadığı, zira sanığın nüfuz sahibi olduğunun kabulü için görevinin mağdure üzerinde güç ve otorite oluşturarak direncini kırması ve mağdurenin bu nedenle çekinerek karşı koyamamasının gerektiği, bunun gerçekleşmesi için de sanığın görevinin mağdure yönünden zorunlu ve icbar edici nitelik taşımasının zaruri olduğu, dolayısıyla sadece görevinin sağladığı kolaylıktan faydalanarak eylemin gerçekleştirilmesi halinde nüfuzun kötüye kullanıldığının kabulünün mümkün olmadığı, dosya içeriğine göre mağdure üzerinde nüfuzu bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın TCK'nın 103/3-e. maddesi ile artırılması suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdureler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 15.06.2017 gün ve 2017/1058 Esas, 2017/1275 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16239, Karar No: 2013/9229, Tarih: 20.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/16239 E.  ,  2013/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, 01.11.2005-02.02.2006 tarihleri arasında fiilen çalışmış olmasına rağmen davalı belediyenin haber vermeksizin çıkış işlemi yaptığını, bu tarihlere ait haklarından mahrum kaldığını, davalı belediyenin ücretini bazen ödediğini, bazen de ödemediğini, bununla beraber işçiler arasında ayrım yaptığını, bazı işçilerin fazla ücret alırken onlardan daha az ücret aldığını, yada hiç alamadığını belirterek ayrımcılık tazminatı, ücret ve ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.11.2005-02.02.2006 tarihleri arasında Valilikçe verilen geçici işçi vizesi dolduğu için iş akdinin askıya alındığını, bu süre içinde davacının fiilen çalışmasının olmadığını, ... işçileri arasında hiçbir ayrım yapılmadığını, işçilerinin ücret alacaklarının belediye bütçesine göre adil bir şekilde ödendiğini, davacının tazminat talebinin yerinde ve hukuki olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatillerinde çalışıldığını ispat yükü davacı işçi üzerindedir.

Davacı ve diğer çalışanların dosya içinde bulunan ücret bordrolarından daha önceki dönemlerde fazla çalışma alacağı tahakkuk ettirilmediği, davalının çalışılmadığını iddia ettiği, ancak hizmet tespiti davası ile belirlenen hizmet döneminde tanık beyanları doğrultusunda davacının 07:00-17:30 saatleri arasında çalıştığı ayrıca hafta tatili ve ulusal bayram, genel tatil günlerinde de çalıştığı kabul edilmiştir.

Davalı işyeri Belediye olup kabul edilen alacakların kayıtlarla desteklenmesi gerekir. Sadece tanık beyanlarıyla bu alacakların ispatı yeterli değildir. İleri sürülen çalışma saatleri klasik çalışma saatlerinin dışındadır. Bordrolarda diğer dönemlerde davacı veya diğer işçilere tahakkuk ettirilen fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili alacağı bulunmadığından tanık beyanlarıda kayıtlarla desteklenmediğinden mahkemece fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32405, Karar No: 2021/1074, Tarih: 10.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32405 E.  ,  2021/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurumda elektrik teknisyeni olarak görev yapan sanığın; kırtasiye, temizlik malzemesi alımı ve tüp gaz alımlarında düzenlenen teslimat belgelerinde ve katılan kurumun bağlı olduğu birimlere verilmediği halde verilmiş gibi kırtasiye malzeme istek fişleri düzenlenmesinde tahrifat yaparak 11.774,94 TL kurum zararına sebebiyet verdiği, 31/07/2012 tarihi itibariyle kurumun depo olarak kullandığı kırtasiye malzemelerinin bulunduğu yerde 18.026,27 liralık malzemenin eksik olduğu, temizlik malzemeleriyle ilgili olarak da 2011 yılında 110.457,90 TL, 2012 yılında 97.247,71 TL olmak üzere toplam 207.705,61 TL olmak üzere kurum zararına yol açacak şekilde menfaat temin ederek üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Kurum denetleme raporu, sanık savunması, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın, kırtasiye ve temizlik malzemelerinin alınmasında ve teslim edilmesinde görevli olduğu, kendisine teslim edilen istek fişlerinde tahrifatın ortaya çıktığı ve gözetiminde bulunan kırtasiye ve temizlik malzemelerinde eksiklik bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; sanığın uzlaşma kapsamında olan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 10/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2363, Karar No: 2015/6737, Tarih: 06.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2363 E.  ,  2015/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2011/193-2014/27

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 15. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 28.01.2014 gün ve 2011/193 Esas 2014/27 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 04.11.2014 gün ve 12447-16856 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili; mülkiyeti kuruma ait, 2025 ada, 14 parsel sayılı 25171 m²'lik taşınmazın 23.319 m²lik bölümünün 12/01/2005 tarihinde davalı belediyeye beş yıl süreyle kiralandığını, kira kapsamı dışında kalan 1852 m² alanındada davalı belediye tarafından kullanıldığını ileri sürerek, 01/07/2008-12/01/2010 tarihleri arası toplam 39.731, 56TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsili isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece; davalının çekişmeli taşınmazı kullandığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine Dairece, "Davacı ile davalı 3533 sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 sayılı kanunla değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi için görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olmasının doğru olmadığı " gerekçesiyle bozulmuş, davacı tarafından, kurumun hakeme tabi kuruluşlardan olmadığı açıklanarak karar düzeltme istenmiştir.

Gerçekten de, davacı sosyal Güvenlik Kurumunun 3533 sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardan olmadığı açıktır. Bu durumda, Dairenin bu yöndeki bozma kararı ortadan kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya içeriğinden ve toplanan dellilerden,, dava konusu 2025 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 25.171,00 m2 yüzölçümünde arsa vasfı ile davacı Sosyal Güvenlik Kurumu adına kayıtlı olduğu, taraflar arasında düzenlenen 12.01.2005 tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile taşınmazın 23.319 m2'lik kısmının davalı İ.. B..na kiraya verildiği, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü arasında düzenlenen protokol doğrultusunda, taşınmaz üzerinde yer alan stadyumun kullanım hakkının 28.04.2009 tarihli Belediye Encümen Kararıyla , dava dışı İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü'ne tahsis edildiği, mahkemece, yapılan keşfe dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporuyla taşınmazın tamamının stadyum olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.