muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/194, Karar No: 2019/5385, Tarih: 07.03.2019

Sendika ile sendika yöneticileri arasındaki ilişkinin kural olarak vekalet ilişkisi olduğu kabul edilmelidir. Sendika yöneticisine emeği karşılığı düzenli olarak dönemsel ödeme yapılması, çalışmasının kuruma bildirilmesi ve ücret bordrosu düzenlenmesi iş ilişkisinin varlığını göstermez.

Ücret, vekalet sözleşmesinin zorunlu unsuru değildir. Buradan hareketle sendikalarda profesyonel sendika yöneticisi ve amatör sendika yöneticisi olmak üzere iki tip yöneticinin söz konusu olduğunu söylemek gerekir. Sendika yöneticilerine verilecek ücretler ile sağlanacak diğer menfaatleri belirleme yetkisi münhasıran genel kuruldadır. Somut olayda tüzüğün 42. maddesine göre de bu belirlemenin bütçeye göre yapılacağı ifade edilmiştir.

Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğinde mevcut banka kayıtlarına göre davacının hesabına avans adı altında çok sayıda ödeme yapıldığı görülmektedir. Davacı tarafından yapılan bu ödemeler ücret alacaklarından kesilmiş, davalı ise kesintilerin haksız olduğunu ileri sürmüştür.

Belirtmek gerekir ki, davacıya avans açıklaması ile yapılan ödemeler karşılığının sendikal faaliyetlere harcandığı konusunda ispat yükü artık davacı üzerindedir.

Mahkemece, mali müşavir bilirkişi aracılığıyla sendika kayıtları üzerinde de gerekli incelemenin yapılması, avans adı altında davacıya yapılan ödemelerin sendikal faaliyetlere harcandığının tespiti durumunda şimdiki gibi kesintilerin haksız olduğunun kabulü, bununla birlikte ödemelerin sendikal faaliyetlere harcandığının ispat edilememesi durumunda yapılan kesintilerin haklı sebebe dayandığı gözetilmelidir. Eksik inceleme ile verilen karar hatalıdır.

3-Dosyada mevcut banka kayıtlarına göre 24/11/2011 tarihinde tazminat ödemesi açıklaması ile 3.578,79 TL, 13/07/2011 tarihinde de maaş avansı açıklaması ile 6.500,00 TL olmak üzere davacıya toplam 10.078,79 TL ödendiği ve Ekim 2011 bordrosunda da kıdem tazminatı açıklaması ile 10.078,82 TL tahakkuk ettirildiği görülmektedir.

Tazminat ödemesi açıklaması ile yatırılan 3.578,79 TL’nin hizmet ödeneği alacağından mahsubu gerektiği açıktır. Bununla birlikte maaş avansı açıklaması ile yatırılan 6.500,00 TL yönünden ise taraf beyanları alınmalı, bu hususta da bilirkişiden rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile verilen karar isabetsizdir.

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporu ile davacının 78 gün yıllık izin kullandığı kabul edilerek bakiye 132 gün üzerinden hesap yapılmış ise de, davalı sendika tarafından sunulan belgelere ve sicil dosyasına göre davacının 92 gün yıllık izin kullandığı görülmektedir. Buna göre bakiye 118 gün üzerinden yıllık izin alacağının hesaplanması gerekmektedir.

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporu ile davacının 78 gün yıllık izin kullandığı kabul edilerek bakiye 132 gün üzerinden hesap yapılmış ise de, davalı sendika tarafından sunulan belgelere ve sicil dosyasına göre davacının 92 gün yıllık izin kullandığı görülmektedir. Buna göre bakiye 118 gün üzerinden yıllık izin alacağının hesaplanması gerekmektedir.

Diğer taraftan tüzüğün 42. maddesinde yer alan düzenlemeye göre “Zorunlu olarak ücretli yıllık iznini kullanamayan yöneticilere kullanılmayan süreye isabet eden ücretleri, izin kullanma dönemlerinin bitmesini takiben ve bu dönemin bittiği andaki ücreti üzerinden ödenir.”

Bu düzenlemeye göre de yıllık izin ücretinin tamamının son ücret üzerinden hesaplanması da doğru değildir. Mahkemece yapılacak iş, hak kazanılan ancak kullanılmayan yıllık izinlerin ilgili dönem ücreti üzerinden hesaplanmasından ibaret iken, eksik inceleme ile verilen karar isabetsizdir.

5-Son olarak belirtmek gerekir ki, kabule göre de, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin vekalet ilişkisi olması sebebiyle işçi ücretleri için öngörülen “bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin” somut olayda uygulanamayacağının gözetilmemesi de hatalıdır.

Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucunda ilk derece mahkemesince yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/03/2019 tarihinde oybirliğiyle olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4766, Karar No: 2023/1639, Tarih: 23.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4766 E.  ,  2023/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2014 tarihli ve 2012/101 Esas, 2014/302 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesi birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 37 inci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 43 üncü maddesinin

birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Usul ve kanuna aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamı, olay tutanağı, iddianame, savunma, katılan mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, sosyal inceleme raporu, Adli Tıp Kurumu Büyükçekmece Şube Müdürlüğünün raporları, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığının raporu, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporu ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde;

Usul ve kanuna aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamı, olay tutanağı, iddianame, savunma, katılan mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, sosyal inceleme raporu, Adli Tıp Kurumu Büyükçekmece Şube Müdürlüğünün raporları, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığının raporu, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporu ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde;

2011 yılı okulların kapanmasına tekabül eden evrede yaz aylarında katılan mağdure ... ile inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...'in facebook üzerinden kurdukları haberleşme üzerine okul bahçesinin arka kısmında bir araya geldikleri, mağdurenin rızası dahilinde ... ile öpüştükleri, ...'in mağdure ve kendisinin pantolonu ve iç çamaşırlarını sıyırıp cinsel organına eliyle dokunduğu penisini dışarı çıkardığı, bu sırada inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar Şinasi ve Abdulsamet'in de yanlarına gelip bunlardan birisinin mağdurenin arkasına diğeri de önüne geçip erkeklik organlarını mağdureye sürtmek suretiyle cinsel istismarda bulundukları, mağdurenin maruz kaldığı eylemi ailesine ve arkadaşlarına aktarmayarak gizli kalmasını sağladığı, bu olaydan sonra 14.02.2012 günü kız arkadaşının ağabeyi suça sürüklenen çocuk ... ile internet cafeden çıkarak tek katlı metruk bir binaya girdikleri, burada ...'ın mağdurenin etek ve iç çamaşırını çıkardığı ve anal yoldan penisini sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği, mağdurenin bu yerde de bağırıp yardım istememesinin, ... olmadığı malum olan metruk binaya rızasıyla gittiği hususları birlikte değerlendirildiğinde eylemin rızası ile gerçekleştirildiği, böylelikle suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesi birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 37 inci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, mahkemenin suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Mahkemenin gerekçesinde suça sürüklenen çocuk ...'ın katılan mağdureye karşı 14.02.2012 tarihinde bizzat işlediği eylem haricinde farklı bir tarihte mağdureye karşı eylemde bulunduğuna yönelik bir kabulünün olmaması karşısında, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun aynı zaman ve yerde inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ..., Şinasi ve Abdulsamet ile birlikte suçu işlediği ve diğer suça sürüklenen çocukların eylemlerine yardımda bulunduğu kabul edilerek belirlenen temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin tatbiki suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması hukuka aykırı görülmüştür.

3. Karar başlığında suç tarihinin 14.02.2012 yerine 13.03.2012 olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanığın eylemi cebirle işlediği halde hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2014 tarihli ve 2012/101 Esas, 2014/302 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası göz önüne alınarak, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26482, Karar No: 2014/3604, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26482 E.  ,  2014/3604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 01.10.2013 gün ve 25419-22373 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası karar düzeltme incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/9442, Karar No: 2021/5975, Tarih: 28.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9442 E.  ,  2021/5975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suça konu en son 30/04/2008 tarihli faturanın KDV indiriminde kullanılması nedeniyle “25/05/2008“ olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II-Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Giresun Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün 276 006 8095 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; aşamalarda alınan savunmalarında faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-2010 takvim yılına ait sahte faturaları düzenlediği iddia olunan Yusuf Güneş (Detay Nakliyat) isimli mükellef hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunun dosyaya getirtilmesi ile bu mükellef hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

1-2010 takvim yılına ait sahte faturaları düzenlediği iddia olunan Yusuf Güneş (Detay Nakliyat) isimli mükellef hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunun dosyaya getirtilmesi ile bu mükellef hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

2-UYAP üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında aynı mükellefiyeti nezdinde “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunu da kapsayacak şekilde açılan kamu davalarının Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/83 Esas ve 2014/251 Esas ile Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/269 Esas sırasında derdest olduğunun; yine sanığın 2008, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından mahkûmiyetine dair Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/636 Esas sayılı dosyasının da Dairemizin 28/06/2021 tarihli ve 2017/9266 Esas sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın aynı takvim yıllarında farklı mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suç oluşturmayıp zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle, söz konusu dosyaların duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ile tüm dosyalardaki deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3-Kabule göre de;

a)2010 takvim yılı yönünden “25/01/2011” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2010” şeklinde yanlış yazılması yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1063, Karar No: 2018/1464, Tarih: 25.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/1063 E.  ,  2018/1464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davacı vekilince temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması gerekirken istinaf yoluna başvuru harcı adı altında 85,70 TL yatırıldığı, maktu temyiz karar harcı yerine de maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacı tarafa temyiz yoluna başvurma harcının ve maktu temyiz karar harcının (sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan istinaf harçları talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21838, Karar No: 2018/8867, Tarih: 20.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21838 E.  ,  2018/8867 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde, davacının maliki olduğu tarım arazisi niteliğindeki mısır ekili taşınmazı suladığı dalgıç pompanın, davalı kuruma ait enerji nakil hatlarında elektrik voltajının dalgalanması neticesinde yandığını, dalgıç pompanın yanması, inişli çıkışlı dalgalanma nedeniyle ürünlerini zamanında sulayamadığından davacının maddi zarara uğradığını belirterek, dalgıç pompanın yanması nedeniyle yeterli sulama yapılamayan mısır tarlasında oluşan zarar, dalgıç pompanın onarımı ile ilgili zarar ve tespitte yapılan 440.00.TL yargılama gideri olmak üzere toplam 46.227,50 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, görev yönünden davanın reddi gerektiğini ayrıca meydana gelen olayda kusurlarının bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile bilirkişi raporu ile belirlenen dalgıç pompa bedeli olarak 4.000 TL, parselde meydana gelen değer kaybına ilişkin 22.916,25 TL olmak üzere toplam 26.916,25 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Borçlar Kanununun 41. maddesinde deyimini bulan zarar, mal varlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır.

.......