muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12030, Karar No: 2018/7031, Tarih: 15.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/12030 E.  ,  2018/7031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/11/2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, icra inkar tazminatının reddine dair verilen 08/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının temyiz itirazına gelince;

Dava, idari para cezasının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne ve icra inkar tazminatının reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya yabancı işçiyi kaçak ve izinsiz çalıştırdığından bahisle idari para cezası kesildiğini, davalının ... Ceza Mahkemesine yaptığı itirazın reddedilerek idari para cezasının kesinleştiğini, kesinleşen idari para cezasının tahsili için yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, takibe konu idari para cezasının Kabahatler Kanunu uyarınca iptali isteminin reddedilerek kesinleştiği gerekçesiyle icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına; fakat şartları oluşmadığı gerekçesiyle icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 67/II. maddesi uyarınca alacaklı yararına icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takibe itirazının haksız olması gerekir. Haksızlık kavramı alacağın belirlenebilir (likit) olma şartını da kapsar. Somut olayda, idari para cezasının kesinleşmesinden sonra icra takibi başlatıldığı anlaşılmaktadır. Kesinleşen idari para cezasının, artık yasal olup olmadığı yargılama konusu yapılamaz (YHGK'nın 2000/21-135 E, 2000/149 K.) ve kesinleşen idari para cezasından davalı sorumlu olup alacağın miktarı belirlenebilir (likit) niteliktedir.

Şu halde; takip konusu alacak likit olup davalı icra takibine itirazında haksızdır.

Mahkemece, davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi yerine, olaya uygun düşmeyen gerekçelerle icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine 15/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26681, Karar No: 2014/21044, Tarih: 08.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/26681 E.  ,  2014/21044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2009/284441

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1.(Kartal 1.) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2009

NUMARASI : 2008/336 (E) ve 2009/301 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanığın, 13.09.2005 tarihli üye işyeri sözleşmesi ile katılan kurumdan aldığı pos cihazından, 13.09.2005 ile 25.09.2005 tarihleri arasında 18 adet kopyalanmış kredi kartıyla 36.640 TL tutarında 24 ayrı satış işlemi yapmak suretiyle yarar sağladığı iddiasıyla açılan davada her ne kadar alışveriş sliplerindeki imzaların sanık eli ürünü olmadığı tespit olunmuş ise de; alışverişlerin bir kısmının işyerlerinin kapalı olduğu saatlerde yapılması, suç tarihi öncesinde ve sonrasında işyeri cirosunun çok düşük olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suça konu kartlar ile yapılan alışverişlerde satıldığı iddia olunan bilgisayarların satışına dair düzenlenen faturalar, sanıktan veya ilgili vergi dairesi müdürlüğünden sorularak, bu belgelerin ele geçmesi halinde ve faturalara yazılmışsa MAC (Medai Access Control) yani Fiziksel veya Donanım adresleri araştırılıp, sahiplerine ulaşılarak dinlenilmesi, işyeri güvenlik kamerası varsa alışveriş saatlerinde kimlerin orada olduğunun ve satış sliplerindeki saatlerde işyerinin açık olup olmadığı ile satışa konu bilgisayar gibi teknik ve garanti kapsamındaki cihazların faturasız satışlarının ticari teamül ve hayatın olağan akışına uygun olup olmadığı hususu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden ceza hakiminin her türlü araştırma yetkisi gözardı edilerek, yeterli deliller toplanmadan dava açıldığından bahisle de yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5880, Karar No: 2023/4770, Tarih: 07.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/5880 E.  ,  2023/4770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra Hukuk Mahkemesinin 07.12.2022 tarih ve 2022/1334 E. 2022/1465 K. sayılı kararına karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesinin 12.04.2023 tarih ve 2023/496 E. 2023/856 K. sayılı istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddi kararına davacı vekilince temyiz yoluna başvurulduktan sonra, aynı vekilin 21.07.2023 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşıldığından, davadan feragat hakkında ilk derece mahkemesince ek karar verilmek üzere dosyanın temyiz incelemesi yapmaksızın iade edilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Davacı vekilinin davadan feragatı hakkında İlk Derece Mahkemesince ek karar verilmek üzere 6100 sayılı HMK'nun 310/3. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.09.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

HK/AK
Yargıtay — Esas No: 2022/5120, Karar No: 2025/1825, Tarih: 06.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/5120 E.  ,  2025/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/738 E., 2022/495 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/239 E., 2019/613 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 16.03.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 16.03.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen miktar 25.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz ek konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.03.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6584, Karar No: 2022/189, Tarih: 20.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/6584 E.  ,  2022/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ...Eczanesi’nin sahibi olduğunu, Anadolu Şifa Polikliniği’nce düzenlenen reçeteler hakkında davalı tarafından yapılan incelemeler neticesinde Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte reçete fatura edildiği gerekçesiyle Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 protokolünün 5.3.10. maddesi uyarınca 37.682,30 TL ceza uygulandığını ve yazılı olarak uyarıldığını, ancak söz konusu reçete adetleri ve bedelleri incelendiğinde herhangi bir usulsüzlüğün olmadığının anlaşılacağını, bu nedenle 12.02.2014 tarihli Kurum işleminin iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; denetime uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulü ile; Sosyal Güvenlik Kurum Başkanlığı, Kahramanmaraş Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü, Sağlık Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğü'nün 12/02/2014 tarih 83770546 / 2.434.339 sayılı yazılı uyarı ve cezai şart kararının iptaline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine; Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin, 27/02/2018 tarihli, 2015/42696 esas, 2018/2524 karar sayılı ilamıyla "...hükme esas alınan bilirkişi raporunda sahte olduğu iddia edilen reçetelere ilişkin yeterli inceleme yapılmadan ve davacı iddiaları ile davalı savunmalarını karşılamaksızın; nedenleri açıklanmadan soyut bir değerlendirme ile sonuca varılmasının hatalı olması ve özellikle davalının savunmasında ifade ettiği 2008, 2009, 2010 yıllarında ortalama 10 reçete karşılamış olan davacı eczanenin 2011 yılında 1320 reçete karşılamış olması ve bu dikkate değer artışın nedenleri hükme esas alınan bilirkişi raporunda hiç irdelenmediğinden bu rapora itibar edilemez ve hükme esas alınamaz. O halde, mahkemece, Kurumun denetim servisince hazırlanan inceleme raporları ve ekleri taraflar arasındaki sözleşmenin niteliği, özel Anadolu Şifa Tıp Merkezi çıkışlı, sahte olduğu iddia edilen reçeteler, davalı kurum savunması gözetilerek, aynı tarihli ve aynı hastalar için düzenlenen reçeteler karşılaştırılmak suretiyle konusunda uzman içinde sayıştay denetçisi ve eczacı bilirkişilerin de yer aldığı bilirkişi kurulu oluşturulmak suretiyle cezai işleme konu sözleşme maddeleri tek tek değerlendirilerek taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli ve açıklayıcı olacak şekilde rapor hazırlanması sağlanmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir...'' gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulduğu belirtilerek, davacıya uygulanan kurum işleminden kaynaklanan cezai işlemin, reçete içerikleri değerlendirilmeden yalnızca reçete sayısındaki yıllara göre yüksek oranda artış nazara alınarak uygulandığı, eczanenin konumsal değişikliğinin yapılan soruşturmada dikkate alınmadığı, ancak konumunun değişmesi ile eczanenin hasta potansiyelinin de değişikliğe uğramış olabileceğinin soruşturmada değerlendirilmesinin gerektiği, cezai şarta dayanak olan soruşturmada yazılan reçetelerin gerçek olmadığına dair somut tespitlerin yapılmamış olması ve reçetelerin gerçek olmadığının kabul edilmesi durumunda dahi eczacı ve çalışanlarının sahte reçete düzenlenmesine dahil olduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak somut bir delilin soruşturma dosyasında olmaması neticesinde davanın kabulüne; Sosyal Güvenlik Kurum Başkanlığı, Kahramanmaraş Sosyal güvenlik İl Müdürlüğü, Sağlık, Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğü'nün 12/02/2014 tarih 83770546/2.434.339 sayılı yazılı uyarı ve cezai şart kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı aleyhine yargılama gideri olarak harca hükmedilmesine yönelik re’sen yapılan temyiz incelemesinde;

Davalı SGK Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olması nedeniyle davacı tarafından karşılanan 50,40 TL harcın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 2 nolu bendine “davacının yatırdığı tüm harçların karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,” cümlesinin eklenmesine, 3 nolu bendi çıkartılarak yerine; "3-Davacı tarafından karşılanan 3.123,25 TL yargılama giderinin davalı taraftan alınarak davacıya verilmesine," ifadesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2493, Karar No: 2012/173, Tarih: 19.01.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/2493 E.  ,  2012/173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesi hükmü gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemiştir.

Somut olayda davacı tarafa keşif giderlerini yatırması için kesin önel verilmiş ise de, davacı tarafa verilen kesin önel gerekli koşulları içermemektedir. 26.3.2010 tarihli ara kararda keşif günü tayin edilmediği gibi mahkeme heyetine verilecek ücretler de kalem kalem ve ayrıntılı olarak gösterilmemiştir. Bu olgular gözetildiğinde mahkemece oluşturulan ara kararının kesin önel sonuçlarının uygulanmasını gerektirecek nitelikte olmadığı kuşkusuzdur. Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...‘nun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 19.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18402, Karar No: 2017/7827, Tarih: 24.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18402 E.  ,  2017/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Davalı şirket tarafından; faturalarda haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedeli tahakkuk ettirildiğini iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 10.000TL tutarındaki son 10 yıllık dağıtım, iletim, PSH, okuma ve kayıp-kaçak bedellerinin, davacının aboneliği süresince alınan bedellerin faturaların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 02.06.2017 tarihli dilekçe ile talebini 73.502,00TL'ye arttırmıştır.

Davalı özetle; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 73.502,00 TL'nin, 10.000,00 TL'si yönünden dava tarihinden, kalan kısmi yönünden ıslah tarihi olan 02/06/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

./..

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9147, Karar No: 2018/4700, Tarih: 19.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9147 E.  ,  2018/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ..., ..., ...

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, temyiz isteminin reddi, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden, katılan ...'a yönelik sanık ... ve ...hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararları ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü; katılan ...'ün temyiz dilekçesi içeriğinden, katılan ...'e yönelik sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü; katılan ...'in temyiz dilekçesi içeriğinden, katılan ...'e yönelik sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı; sanık ...'in temyiz dilekçesi içeriğinden mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı da temyiz ettiklerinin anlaşıldığı, ancak tebliğnamede sanık ... müdafiinin, katılan ... vekilinin, katılanlar Özgür ve Hüseyin'in anılan hükümleri temyizlerine ilişkin görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu hususta EK TEBLİĞNAME düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.