muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14770, Karar No: 2023/5726, Tarih: 05.06.2023

V.TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 12 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Kısmen arazi kısmen kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara ise maktuen ve taşınmaz üzerindeki yapıya ise resmî birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi, ayrıca Mahkemenin 2017/557 Esas, 2018/465 Karar sayılı ilk kararının davalı tarafça istinaf edilmemiş olması ve bu sebeple davacı lehine oluşan usuli müktesep hak gözetilerek kamulaştırma bedeline hükmedilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile, usula ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9083, Karar No: 2023/6214, Tarih: 14.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/9083 E.  ,  2023/6214 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/103 tedbir talep

Hizmetler İl Müdürlüğü

DAVALILAR : 1- ...,...

DAVA TARİHİ : ...

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığı kararı

Taraflar arasındaki korunma kararının kaldırılması davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Antalya 3. Çocuk Mahkemesince korunmaya ihtiyacı olan çocukların yaşları gözetilerek talep konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu'na (2828 sayılı Kanun) göre verilmiş bulunan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanunun 22 nci maddesinin birinci fıkrası; korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'na (5395 sayılı Kanun) göre, görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır. 5395 sayılı Kanun hükümlerine göre, çocuk hakimi tarafından verilen kararlara karşı itiraz edilebilir. İtiraz, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun itiraza ilişkin hükümlerine göre en yakın çocuk mahkemesine yapılır. (5395 sayılı Kanun 14 üncü madde) Çocuk hakimi ise, hakkında kovuşturma başlatılmış olanlar hariç, suça sürüklenen çocuklarla korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında uygulanacak tedbir kararlarını veren çocuk mahkemesi hakimini ifade eder.

Somut olayda, karar Antalya 3. Çocuk Mahkemesince 2022/103 tedbir talep dosyası üzerinden verildiğine göre karar temyize tabi değil, yukarıda yapılan açıklamalar gereğince itiraza tabidir. Bu sebeple davacı Kurum vekilinin dilekçesi itiraz dilekçesi niteliğinde olup bu konuda karar vermeye yetkili ilgili en yakın çocuk mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/25830, Karar No: 2022/2719, Tarih: 15.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/25830 E.  ,  2022/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Ağaç kesme suçundan "A fıkrasında" verilen mahkumiyet hükmü kararının kaldırılarak sanık hakkında beraat, Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan, 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan ve sanığın imzası bulunan suç tutanağında, sanığa ait fındık bahçesinin bitişiğinde, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde açma yapılarak fındık fidanları dikilen alanda dikiliden, yeni kesilmiş gürgen ağacı köklerinin gübre ve toprak ile kapatıldığının tespit edilmesi, sanığın aşamalardaki savunmalarında suça konu yerin babasından kaldığını, on senedir kendisi tarafından kullanıldığını ve alana fındık fidanı diktiğini, iki adet gürgen ağacının rüzgardan devrildiğini, araziye kendisinin gübre döktüğünü beyan etmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda orman kadastrosu sınırları içinde açma kastı ile ağaçların motorlu testereyle kesildiğinin tespiti karşısında; sanık tarafından fındık fidanı dikilerek işgal edildiği sabit olan ve sanığın fındık bahçesinin bitişiğinde bulunan devlet ormanında, 9 adet gürgen ağacının motorlu testere ile açma kastıyla kesildiği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı ağaç kesme suçundan mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/365, Karar No: 2015/4861, Tarih: 07.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/365 E.  ,  2015/4861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :30.10.2014

Numarası :2014/536-2014/337

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât ve geç teslimden kaynaklanan alacak talebine ilişkin karşı dava ise bakiye iş bedeli alacağı talebine ilişkin olup mahkemece asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-k.davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında, davalı ile aralarında düzenlenen 16.07.2010 tarihli sözleşmeye göre davalının “çatı konstrüksiyon ve kaplama” işini üstlendiğini, işin 1 ayda tesliminin kararlaştırıldığını, süresinde teslimin yapılmaması halinde her gün için 1.000,00 TL ceza ödenmesinin kabul edildiğini, davalıya gönderilen ihtarnameye rağmen teslim edilmediğini 5 ayda geç ve ayıplı teslim edildiğini, rüzgarda çatının uçmasıyla yağmur sularının makinalara zarar verdiğinden 20.000,00 TL menfi zararını, gecikilen her gün için günlük 1.000,00 TL den 20.000,00 TL cezai şartı, işin geç teslimi nedeni ile mandalinalar toplanamayıp beklediğinden doğan zararı için 20.000,00 TL ve mandalinaların toplanmayıp paketlenemediğinden kazanç kaybı olup 10.000,00 TL zararı toplamı 70.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı karşı davasında iş bedeli alacağı 79.433,75 TL'nin tahsilini, davacının davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece alınan rapor ve ek rapor uyarınca ayıplı çatı imalâtı nedeni ile makinaların yağmur sularından zarar gördüğünden oluşan menfi zarar talebi olarak 20.000,00 TL cezai şart alacağından 20.000,00 TL ve davacının geç teslimden kaynaklanan zararı nedeniyle de 20.000,00 TL toplamı 60.000,00 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece alınan rapor ve ek rapor uyarınca ayıplı çatı imalâtı nedeni ile makinaların yağmur sularından zarar gördüğünden oluşan menfi zarar talebi olarak 20.000,00 TL cezai şart alacağından 20.000,00 TL ve davacının geç teslimden kaynaklanan zararı nedeniyle de 20.000,00 TL toplamı 60.000,00 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği ihtilâfsız olan sözleşmenin 6. maddesinde makinelerin en geç 15 Ağustos 2010 tarihinde teslim edileceği, geç teslim halinde günlük 1.000,00 TL cezai şartın tahakkuk ettirileceği kabul edilmiştir. Kararlaştırılan bu ceza niteliği itibariyle sözleşme tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK'nın 158/II. maddesinde düzenlenen ifaya ekli cezadır. Bu cezanın talep edilebilmesi için, davalının yaptığı eserin eksik ve ayıplı olsa dahi teslim alınırken, anılan cezayı isteme hakkının saklı tutulması veya sözleşmede ihtirâzi kayda gerek olmaksızın cezai şart istenebileceğine dair bir hüküm bulunması, sözleşme feshedilmiş ise fesih halinde de istenebileceğine ilişkin hüküm bulunması gerekir. Eserin dosyaya sunulan sevk irsaliyelerine göre teslim alındığı ancak teslim alınırken ihtirâzi kayıt ileri sürülmediği gibi, bu hakkın saklı tutulduğu da kanıtlanmadığı göz önüne alınarak şartları oluşmadığından cezai şart istemi reddedilmelidir,

Yine davacı ayıplı imalât nedeniyle mandalina sezonunda paketleme yapamayıp zarara uğradığı bu nedenle 10.000,00 TL zarar ve ayrıca yine mandalinalar toplanamadığı ve beklediği için 20.000,00 TL zararını talep etmiş, mahkemece 20.000,00 TL'nin kabulüne karar verilmiştir. Sözleşme tarihinde yürürlükte olan BK'nın hükümleri gereğince davacı işsahibi ayıptan kaynaklanan diğer zararlarını da isteyebilir. Ne var ki hükme dayanak bilirkişi heyeti raporuna göre talep kabul edilmişse de, davacı karşı davalının defter ve kayıtlarını incelemeden afaki bir hesapla 20.000,00 TL zarar hesabı bulunması doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş davacıdan zarara ilişkin tüm delilleri sorulmak, varsa mandalina bahçesi sahipleriyle yaptığı sözleşmeler de istenmek, ticari defter ve kayıtları ile vergi dairesine verdiği beyannameler de incelenmek sureti ile zarar hesabı yaptırılmak üzere yeniden uzman bilirkişi heyetine inceleme ve hesap yaptırılmalı ve bu kalem zarar ilişkin açıklamalı rapor alınmalıdır.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı-k.davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21523, Karar No: 2015/10225, Tarih: 15.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21523 E.  ,  2015/10225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca kuru arazide değerlendirmeye esas alınan taze bamya, taze bezelye ve ıspanağın mutad münavebe ürünleri olup olmadığı, değilse kuruda mutad münavebe ürünlerinin ne olduğu ve bunların 2011 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderini (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden sorulup alınan cevabın dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6754, Karar No: 2019/511, Tarih: 15.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6754 E.  ,  2019/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 179/2, 62, 50/3, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, TCK’nın 50/3. maddesi de uygulanmak suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4 ve 5. paragrafları çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 ay 2 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 62 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 1.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2922, Karar No: 2022/9168, Tarih: 23.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2922 E.  ,  2022/9168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davasında, davanın 4 ay içerisinde sonuçlandırılamaması nedenine dayalı faiz istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre davanın kabulüne karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile davalı idarenin harçtan muaf olması sebebiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava, faiz alacağı istemine ilişkin olup, 3095 Sayılı Kanun'un 3. maddesi uyarınca faize faiz yürütülemeyeceği düşünülmeden, hükmedilen bedele dava tarihinden faiz işletilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının birinci bendinde yazılı (dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte ) ibaresinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 23/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8959, Karar No: 2016/151, Tarih: 13.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/8959 E.  ,  2016/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/418967

MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2014

NUMARASI : 2014/283 (E) ve 2014/382 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde K. Kadastro Şefliğinde kadastro teknisyeni olarak görevli olan sanıkların, görevleri gereği düzenlemeye yetkili oldukları 18.05.2001 tarihli kadastro değişiklik ve kontrollük işlemleri istem belgesi ile 29.05.2001 tarihli kadastro gören yerlerde yapılacak düzeltme ve değişiklik işlemleri tescil bildirimi belgesinde diğer sanık A.G.'ün de iştirakiyle talep sahibi olarak görünen A.G.'ün imzalarının taklit edilmesi suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamından taşınmazın üzerine inşa edilen yapıların projedeki kullanım amacı ve vasıflarının 19/02/2001 tarihli belediye encümen kararı ile değiştirildiği ve 23/02/2001 tarihinde K. Belediyesi tarafından düzeltme nedeni ile verilen yapı ruhsatında taşınmazların kullanım amacının konut olarak belirtildiği anlaşılmakla, şayet yetkili kişiler tarafından başvuru yapılmış olsa idi dahi sanıklar tarafından yine aynı belgelerin düzenlenmesi gerekip gerekmediğinin araştırılması, lüzumu halinde bu hususta uzman bilirkişilerden rapor alınması ve elde edilen delillere göre 765 sayılı TCK'nun 347. (5237 sayılı TCK'nun 211.) maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılarak sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11255, Karar No: 2015/13140, Tarih: 16.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/11255 E.  ,  2015/13140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu çekişme konusu 1135 ada 4 parsel sayılı taşınmazı ve üzerindeki gecekondu niteliğindeki evi dava dışı K..D.. satın aldığını, taşınmaz üzerinde bulunan evde eski malik Kamil ...'ın oğlu ve torunu davalıların oturduğunu, davalılara taşınmazı boşaltmaları hususunda ihtarname gönderdiğini fakat davalıların halen taşınmazı boşaltmadıklarını, hali hazırda davalıların haksız ve hukuka aykırı işgallerinin devam ettiğini belirterek davalıların tecavüzlerinin ve müdahalelerinin men'ine, 250,00 TL ecrimisil alacağının ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı F.. B.., duruşmadaki beyanında davayı kabul etmediğini, dava konusu yerde kendisinin de evinin bulunduğunu, dava konusu yerin kendi paraları ile alınmış bir yer olduğunu, babasının çok yaşlı olup böyle bir alım satımdan haberlerinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı M.. D.., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde davalıların mülkiyete dayalı herhangi bir haklarının bulunmadığı gerekçesi ile elatmaya yönelik talebin kabulüne, ecrimisil talebi yönünden ise harç yatırılmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı M.. D.. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacının mülkiyet hakkında üstünlük tanınarak davalıların kayden davacıya ait çaplı taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın elattıkları belirlendiğine ve çap iptale kadar geçerli olduğuna göre; davalı M.. vekilinin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine.

Somut olayda; dava 10.000.00.-TL dava değeri üzerinden harç yatırılmak suretiyle açılmış, mahkemece yargılama sırasında keşfen belirlenen 171.500.00.-TL değer üzerinden harç tamamlatılıp yargılamaya devam edilerek, elatmanın önlenmesine yönelik talebin kabulüne karar verilmiştir.

Bu durumda, keşfen belirlenen ve harçlandırılan 171.500.00.-TL üzerinden hesaplanacak karar-ilam harcına hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda; dava 10.000.00.-TL dava değeri üzerinden harç yatırılmak suretiyle açılmış, mahkemece yargılama sırasında keşfen belirlenen 171.500.00.-TL değer üzerinden harç tamamlatılıp yargılamaya devam edilerek, elatmanın önlenmesine yönelik talebin kabulüne karar verilmiştir.

Bu durumda, keşfen belirlenen ve harçlandırılan 171.500.00.-TL üzerinden hesaplanacak karar-ilam harcına hükmedilmesi gerekir.

Ne var ki, mahkemece keşfen belirlenen ve harçlandırılan değer üzerinden alınması gerekli harca hükmedilmemesi doğru değilse de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 3 numaralı bendindeki ibarenin hüküm metninden çıkartılmasına, yerine "alınması gereken 11.715.16.-TL nispi karar ve ilam harcından davacı tarafça başta yatırılan 148.50.-TL ile tamamlama yoluyla yatırılan 2.759.00.-TL'nin mahsubu ile eksik kalan 8.807.66.-TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına" ibaresinin yazılması ile davalı M.. D..'ın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.