muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18126, Karar No: 2012/1716, Tarih: 09.02.2012

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk

Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı... araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20135, Karar No: 2022/1123, Tarih: 02.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/20135 E.  ,  2022/1123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun hakkında daha önce mahkumiyet kararı verilen diğer suça sürüklenen çocuk ... ve 12 yaşından küçük oldukları için haklarında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilen ... ve ... ile birlikte suç tarihinde gece saat 01.30 sıralarında ... İlköğretim Okulunda bulunan kantinin pencere demirlerini keserek müştekiye ait para ve kartları çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a ve 31/3. maddelerinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 11/03/2016 tarihli mahkumiyet hükmünden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak, hükmün açıklanması durumunda, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca eski hükmün aynen açıklanması gerekirken, önceki hükümden farklı şekilde, hırsızlık suçundan hükmolunan cezada etkin pişmanlık nedeniyle TCK'nın 168/1. maddesine göre indirim yapılması ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda, suça sürüklenen çocuğa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmek suretiyle hükümlerin değiştirilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedenleri yapılmamış; gerekçeli karar başlığında konut dokunulmazlığını ihlal etme olarak hatalı yazılan suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlali olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası, gerekçeli karar başlığında müştekinin isminin belirtilmemesi ise mahallinde ilavesi mümkün bir eksiklik olarak görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10304, Karar No: 2023/11744, Tarih: 30.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/10304 E.  ,  2023/11744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/339 Değişik iş

SUÇ : Hakaret

Sandıklı ve Yalova Cumhuriyet Başsavcılıklarınca verilen yetkisizlik kararları üzerine oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/339 Değişik iş sayılı Kararı ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.09.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/104209 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/104209 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161. maddesinin 7. fıkrasında yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet Başsavcılıklarınca verilen yetkisizlik kararlarının karşılıklı olmasının gerekmediği ve ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığınca, yetki uyuşmazlığının çözümü bakımından yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderileceğinin açıkça hükme bağlandığı gözetilmeksizin, uyuşmazlık konusunun esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Sandıklı Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2023 tarihli ve 2023/528 Soruşturma, 2023/35 sayılı yetkisizlik Kararı ile dosyanın Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2023 tarihli ve 2023/5639 Soruşturma, 2023/489 sayılı Kararı ile soruşturmayı yürütmekle Adalar Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

2.5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca uyuşmazlığın çözümü için dosyanın gönderildiği Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/339 Değişik iş sayılı Kararı ile yetki uyuşmazlığının giderilmesi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca uyuşmazlığın çözümü için dosyanın gönderildiği Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/339 Değişik iş sayılı Kararı ile yetki uyuşmazlığının giderilmesi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3.5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin yedinci fıkrasında "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir" hükmü karşısında somut olay değerlendirildiğinde; Sandıklı ve Yalova Cumhuriyet Başsavcılıklarınca verilen yetkisizlik kararları üzerine yetki uyuşmazlığının doğduğu ve merci Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince işin esasına yönelik değerlendirme yapılarak yetki uyuşmazlığının çözülmesi yerine karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/339 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için soruşturma dosyasının Mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1244, Karar No: 2025/1993, Tarih: 14.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1244 E.  ,  2025/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1207 E., 2024/943 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/620 E., 2023/406 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde alacak ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın görev yönünden usulden reddine (görevsizlik) karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.09.2024 tarihli ek karar ile, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesince verilen, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 30.09.2024 tarihli ek karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. Maddesinde, temyiz edilemeyen kararlar düzenlemesinin yer aldığı, 362. maddenin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca "Yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar..." şeklindeki düzenleme karşısında, anılan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemeyen kararlardan olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak karar verilmesi ve iş bu karara karşı yapılan temyiz başvurusuna ilişkin, temyiz başvuru dilekçesinin reddine yönelik ek karar verilmesi doğru olup, anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 346. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Belirtilen nedenlerle; temyiz başvuru dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3666, Karar No: 2013/23936, Tarih: 11.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/3666 E.  ,  2013/23936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nun 54.maddesinde düzenlenen eşya müsaderesinin hukuksal niteliği itibariyle ceza değil güvenlik tedbiri olduğu ve güvenlik tedbiri niteliğindeki müsadereye karar verilmemesi aleyhe bozma yasağına konu olmayacağı cihetle; kaçak eşyanın miktar ve değeri, hacim itibariyle aracın taşıma kapasitesinin ağırlıklı bölümünü oluşturduğu gözetilmeksizin, aracın müsaderesi yerine yeterli olmayan gerekçe ile iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca "30 AK 017 plakalı aracın müsaderesine" karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 11.12.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece nakil aracının iadesi kararının Sayın Çoğunluk tarafından bozulmasına ilişkin gerekçe yerinde olmakla birlikte bu konuda bozma nedenine göre mahalli mahkemece yeniden karar verilmesi gerektiğini düşündüğümüzden Sayın Çoğunluğun nakil aracının müsaderesine ilişkin kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2006/2996, Karar No: 2006/6926, Tarih: 02.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2996 E.  ,  2006/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dışı ... ile aralarında 18.11.2003 tarihinde taşıt kredisi sözleşmesi düzenlediklerini, davalının da sözleşmeyi kefil olarak imzaladığını, borcun ödenmediğini, girişilen icra takibine de davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline % 40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 14.10.2005 tarihli bilirkişi raporu esas alınmak ve sözleşmedeki imzanın davalı el ürünü olduğu gerekçe gösterilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan 14.11.2005 tarihli bilirkişi raporunda imza incelemesi yapılırken davaya konu edilen ve davalını müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladığı 18.11.2003 tarihli sözleşmedeki imza değil, mukayese belge olarak getirtilen dava dışı ... Bankası'yla davalı arasında düzenlenen 3.8.2001 tarihli sözleşmedeki imza incelenmiştir. Anılan belgedeki imzanın davalı el ürünü olduğu davalının da kabulündedir. Bu durumda yanlış belge üzerinde inceleme yapan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilemez. Hal böyle olunca makemece, davaya konu edilen 18.11.2003 tarihli sözleşme üzerinde konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla imza yönünden inceleme ve araştırma yapılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususun gözetilmemiş olması, usül ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 2.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/10705, Tarih: 21.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/33825 E.  ,  2013/10705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/50031 soruşturma no'lu evrakının tasdikli bir suretinin evraka eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/156, Karar No: 2013/162, Tarih: 31.10.2013

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2013/156 E.  ,  2013/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 15 ve 7. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 10.12.2007

Sayısı : 221-495

Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nun 158/1-h maddesi gereği cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesince 10.12.2007 gün ve 221-495 sayı ile; sanıkların aynı kanunun 158/1-h, 43/1, 52/2, 53/1 ve 54/1. maddeleri uyarınca beşer yıl hapis ve 10.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Hükmün sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesince 18.07.2011 gün ve 5200-11303 sayı ile; 2797 sayılı Kanunun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi uyarınca dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince 31.01.2013 gün ve 18212-1734 sayı ile;

"İddianamede petrol istasyonu sahibi ve sorumlusu olan sanıkların eylemlerinin, standartlara uygun olmayan, içerisine yabancı madde katılmış motorin ve benzin özelliği göstermeyen benzini satışa arz etmek şeklinde anlatılmasına göre; Yargıtay Kanununun 14. maddesi gereği temyiz incelemesinin 7. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu,"

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 7. Ceza Dairesince 13.03.2013 gün ve 2988-6016 sayı ile;

"İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih, 2011/1 ve 09.02.2012 tarih, 2012/1 sayılı kararlarına göre temyiz inceleme görevinin Yargıtay 15. Ceza Dairesine ait bulunduğu,"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu tarafından değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15. ve 7. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; TCK'nun 158/1-h maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davası sonucu sanıkların aynı kanun maddesi gereğince mahkumiyetine dair hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15. ve 7. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; TCK'nun 158/1-h maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davası sonucu sanıkların aynı kanun maddesi gereğince mahkumiyetine dair hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede suça konu eylemlerin "şüphelilerin, içinde müştekilerin de bulunduğu birçok şahsa içine yabancı madde katılmış motorin ve benzin özelliği göstermeyen akaryakıtı kurşunsuz benzin adı altında sattığı, ticari faaliyeti sırasında dolandırıcılık suçunu işlediği, satışa arz edilen motorin ve kurşunsuz benzine yabancı madde katıldığının deney raporları ile tespit edildiği" şeklinde açıklandığı, suçun nitelikli dolandırıcılık, sevkin TCK'nun 158/1-h maddesi olarak gösterildiği, yerel mahkemece de bu suçtan aynı kanun maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulduğu ve hükmün sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesindeki;

"Ceza dairelerinde;

a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir" hükmü gözetildiğinde, iddianamedeki anlatımın içeriği ve sevk maddesinden sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay 7. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olup, yargılama konusu suçla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 15. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 15. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 31.01.2013 gün ve 18212-1734 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 15. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE 31.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.