muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4192, Karar No: 2021/3439, Tarih: 15.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4192 E.  ,  2021/3439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı taraflara ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazların sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2-Davacı idare tarafından acele el koyma kararı ile fazla bloke edilen bedelden tespit edilen kamulaştırma bedelinin mahsubu ile davacı idareye iade edilecek miktara faiz işletilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılardan ... vd. vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11973, Karar No: 2010/8624, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/11973 E.  ,  2010/8624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, çalışma gücünün 2/3 oranında kaybettiğinin ve malullük gelirinin bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, çalışma gücünü 2/3 oranında kaybettiğinin ve malüllük gelirinin bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, maluliyet aylığı bağlanmasına ilişkin davalı Kurumun ret kararının iptali ile davacının, maluliyet durumunun tespitine ve davacıya maluliyet aylığı bağlanmasına, davacının haksız işlem nedeniyle uğradığı ve uğrayacağı zararlar nedeniyle her türlü talep haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; İzmir Askeri Hastahanesi'nin 03.11.1978 gün ve 6550 K sayılı raporu ile davacının askerliğe elverişli olmadığına karar verildiği, yapılan araştırma sonucu İzmir Askeri Hastahanesinde raporun bulunmadığı aslının Askerlik Şubesinde olacağının bildirildiği, Ezine Askerlik Şubesi ise davacının yaşı nedeni ile yükümlülük süresi dolduğundan raporun imha edildiği ve mevcut olmadığını bildirdiği Askeri Hastahane tarafından düzenlenen Sağlık Kurulu raporuna ulaşılamadığı, Çanakkale Devlet Hastahane'sinin 26.06.2001 tarih ve 3503 sayılı raporu ile davacıda “RETİNİS PİGMENTOSA” teşhisi konularak ÖZÜRLÜLER İÇİN İŞ GÜCÜ KAYBININ % 100 olduğuna karar verildiği, davacının 17.01.2002 tarihinde maluliyet aylığı için Kuruma başvurusu üzerine Kurum tarafından maluliyetinin tesbiti için hastaneye sevkinin sağlandığı, Sağlık Bakanlığı Çanakkale Devlet Hastahane'sinin 22.04.2004 tarih ve 3238 sayılı Sağlık Kurulu raporu ile davacının her iki gözde de görme yetisinin el hareketleri düzeyinde olduğu ayrıca kronik bronşit rahatsızlığı bulunduğunun belirlendiği Bağkur Genel Müdürlüğü 30.09.2004 tarihli yazı ile sigortalıda belirlenen rahatsızlığın Kuruma sigortalı oluş tarihinden öncede mevcut olduğu tespit edildiğinden 1479 sayılı Yasanın 28/2 maddesi gereğince maluliyet aylığı isteminin red edildiği davacı tarafından 20.04.2005 tarihli dilekçe ile yeniden inceleme talebinde bulunulması üzerine isteminin tekrar ret edildiği, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 08.02.2005 tarih ve 3707 sayılı rapora göre davacıda Retinis Pigmentosa Arka Polar Katarakt teşhisi konulduğu, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu'nun 23.02.2007 tarih ve 2006/666 K sayılı kararı ile sigortalının maluliyetini gerektiren hastalık ve rahatsızlıkla Bağ-kur kapsamına girmiş olduğundan 1479 sayılı Yasanın 28/2 maddesi gereğince maluliyet sigortası yardımlarından yararlanamayacağına karar verildiği, Mahkemece uyuşmazlık Adli Tıp Kurumuna götürülerek maluliyet oranının tespiti yönünden rapor istenildiği, Adli Tıp Kurumu 3 İhtisas Dairesi’nin 11 Ekim 2006 tarih ve 5405 K sayılı kararı ile “Davacının Kurum tarafından yapılan 03.07.2006 tarihli muaynesinde her iki gözün uzuv tatili niteliğinde olduğu anlaşıldığından, halihazırda beden çalışma gücünün en az 2/3 ünü kaybetmiş sayılacağı, 07.01.1999 tarihinde Bağ-kurlu olduğu anlaşıldığından 1998 ve 1999 yılları içinde ayrıntılı muayene belgeleri temin edildiğinde işe giriş tarihi ile ilgili görüş bildirileceğine karar verildiği, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 23 Ekim 2008 tarih ve 461 K sayılı kararı ile “Davacının Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü 3 bölüm 10 madde B-24 fıkrası uyarınca beden çalışma gücünün en az 2/3 ünü kaybetmiş sayılacağı, 07.01.1999 tarihinde Bağ-kurlu olduğu anlaşıldığından 1998 ve 1999 yılları içinde ayrıntılı muayane belgeleri temin edildiğinde işe giriş tarihi ile ilgili görüş bildirileceğine karar verildiği görülmüştür.

Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasa'nın 28. maddesidir. 1479 sayılı Yasa’nın 28 nci madde hükmüne göre, bu kanunun uygulanmasında çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirdiği tespit edilen sigortalının malul sayılacağı, ancak bu Kanuna tabi sigortalılığın başladığı tarihte malul sayılacak derecede hastalık veya arızası bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalının bu hastalık veya arızası nedeniyle malullük sigortası yardımlarından yararlanamayacağı bildirilmiştir.

Mahkemece davacının 2/3 oranında maluliyetinin başlangıç tarihi belirtilmeyen Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporları gereğince yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; öncelikle Bağ-Kur sigortalılığının başlangıç tarihi olan 13.01.1999 tarihi ve öncesindeki döneme ait tedavi evraklarının bulunamamış olması nedeni ile İzmir Askeri Hastahanesinin 03.11.1978 gün ve 6550 K sayılı askere elverişli olmadığı ile ilgili raporunun dayanağını teşkil eden tedavi evraklarının ve bu hastanenin 03.11.1978 tarihli davacı ile ilgili protokol kayıt ve eki olan tüm belgelerin İzmir Askeri Hastahanesinden temin edilerek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan davacının Bağ-Kur sigortalılığının başladığı 13.01.1999 tarihinde 2/3 oranında maluliyetinin bulunup bulunmadığını sormak, 2/3 maluliyet oranının başlangıç tarihini kesin olarak tesbit edip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.09.2010 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17996, Karar No: 2018/11299, Tarih: 27.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17996 E.  ,  2018/11299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar ve davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 20.11.2018 Salı günü davacılar ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalılardan ...'nin sevk ve idaresindeki araç ile 10/10/2008 tarihinde müvekkillerinin oğulları...'a çarpması sonucunda ... yaralanarak %87 oranında özürlü hale geldiğini, davalılardan ...'ye ait aracın diğer davalı ... AŞ tarafından ... ile sigortalandığını, müvekkillerinin oğullarının bu kaza neticesinde %87 oranında özürlü olduğu için sürekli bakıma muhtaç vaziyette hayatını sürdürmek zorunda olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 1.500,00 TL tutarın kaza tarihi olan 10/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Davanın kısmen kabulüne, davalı ... şirketi tarafından yargılama sırasında poliçede yazılı limit ferileri ile birlikte ödendiğinden bu davalı hakkında dava konusuz kaldığından bu davalı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, poliçe limitini aşan 45.167,54 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, karar, davacılar vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucunda yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece, davacının cismani zararının belirlenmesi için alınan bilirkişi raporunda ...-2010 yaşam tablosu esas alınarak hesaplama yapılmış olup mahkemece bu doğrultuda karar verilmiştir.

... yerleşik uygulamalarına göre davacının muhtemel yaşam süreleri belirlenirken ... – ... (...) yaşam tablosu esas alınmalıdır.

Bu bakımdan tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

3-Dava dilekçesinde bakıcı gideri talebi de bulunmakta olup yargılama sırasında davacı tarafından bu alacak kaleminden feragat edilmiş olup, bakıcı gideri talebi yönünden davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu bakımdan tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

3-Dava dilekçesinde bakıcı gideri talebi de bulunmakta olup yargılama sırasında davacı tarafından bu alacak kaleminden feragat edilmiş olup, bakıcı gideri talebi yönünden davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

4-Yargılama sırasında ... şirketi tarafından yapılan ödeme nedeni ile davacı vekili tarafından 100.000,00 TL alacak miktarı(maluliyet tazminatı) yönünden feragat edilmiş ise de davacının dava açmakta haklı bulunması, feragat beyanının haktan feragat için değil, ödemeden dolayı yapılmış olması nedeniyle feragat edilen 100.000,00 TL'lik kısım yönünden davalı ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2)ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin,(4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar ve davalı ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz eden davalı ... ve davacıya geri verilmesine 27/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28170, Karar No: 2013/3817, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/28170 E.  ,  2013/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Suçun işlendiği zaman dilimi gerekçeli karar başlığında gösterilmemiş ise de mahallinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı gözetilmeyerek, sanığa ait en ağır cezayı içeren hükümlülüğü yerine sanığa ait 12 ilamın da tekerrür uygulamasına esas alınması suretiyle infazda tereddüde sebebiyet verilmesi,

2-5237 sayılı TCK’da cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 5275 sayılı Yasanın 99. maddesinde de kesinleşmiş hükümlülüklerin infaz aşamasında toplanmasını öngördüğü gözetilmeden, hükmolunan cezaların ayrı ayrı yerine getirilmesi yerine toplanmalarına karar verilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, hüküm fıkrasına “Sanığın Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2006 kesinleşme tarihli 2002/1114 -2003/16 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 8 ay hapis cezası dikkate alınarak, hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle ve hüküm fıkrasından cezaların toplanması ile ilgili kısmın çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Sanığın müştekinin işyerinin penceresini iz bırakacak şekilde aletle zorlayarak açtığının anlaşılması karşısında; sanığın mala zarar verme suçundan hükümlülüğü yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

II-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Sanığın müştekinin işyerinin penceresini iz bırakacak şekilde aletle zorlayarak açtığının anlaşılması karşısında; sanığın mala zarar verme suçundan hükümlülüğü yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA,

III-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun işlendiği zaman diliminin gerekçeli karar başlığında gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın işyerinden kaçarken görülerek kesintisiz takip sonucu polis tarafından yakalandığı, kaçarken attığı 142 TL bozuk paranın da bulunarak müştekiye teslim edildiği, müştekinin emniyette 164 TL parasının çalındığını beyan etmiş ise de, Savcılıkta alınan beyanında sadece cama verilen zararının bulunduğunu beyan ettiği, yargılamada ise hatırladığı kadarıyla 142 TL parasının iade olunduğunu beyan etmesi karşısında; müştekiye tüm parasının bulunarak iade olunup olunmadığı sorulduktan sonra teşebbüs hükümlerinin düşünülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı gözetilmeyerek, sanığa ait en ağır cezayı içeren hükümlülüğü yerine sanığa ait 12 ilamın da tekerrür uygulamasına esas alınması suretiyle infazda tereddüde sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3558, Karar No: 2022/7817, Tarih: 19.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3558 E.  ,  2022/7817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.11.2011 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilâmına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.03.2022 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı Maliye Hazinesi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, davalı ...’nın müvekkilleri ve ... aleyhine açtığı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/141 Esas sayılı tasarrufun iptali davasının yargılaması sırasında ...’nin ölümü üzerine verilen yetkiye istinaden davalı ... tarafından miras bırakan ...’ye ait ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1740 Esas sayılı mirasçılık belgesinin alındığını, mirasçılık belgesinde miras bırakan ...’nin tek mirasçısı olarak Maliye Hazinesine pay verildiğini, oysaki miras bırakan ...’nin anne tarafından mirasçıları bulunduğunu, belirtilen nedenle ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1740 Esas sayılı mirasçılık belgesinin hatalı olduğunu, tasarrufun iptali davasında taraf teşkilinin doğru sağlanabilmesi için miras bırakan ...’nin mirasçılarının doğru tespit edilmesi gerektiğini, mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesi alabilmek için tasarrufun iptali davasında müvekkiline yetki verildiğini belirterek ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.08.2011 tarihli ve 2010/1740 Esas, 2011/939 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptali ile miras bırakan ...’ye ait yeni mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili, miras bırakan ...'nin tüm mirasçılarının mirası reddettiklerini, tek mirasçının Maliye Hazinesi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Dahili davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine dair verdiği karar, Yargıtay 14. Hukuk Dairesince 11.01.2016 tarihli ve 2015/5473 Esas, 2016/62 Karar sayılı kararı ile mirasçıların eksik araştırılmış olması gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece bozma ilâmına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

2. Dahili davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine dair verdiği karar, Yargıtay 14. Hukuk Dairesince 11.01.2016 tarihli ve 2015/5473 Esas, 2016/62 Karar sayılı kararı ile mirasçıların eksik araştırılmış olması gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece bozma ilâmına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

2. Davanın reddine ilişkin karar, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 29.12.2020 tarihli ve 2020/1998 Esas, 2020/8865 Karar sayılı kararı ile “Somut olaya gelince, miras bırakan ...’nin, 26.08.2010 tarihinde bekar ve çocuksuz öldüğü; evlat edineni ...’in 27.07.2003 tarihinde öldüğü; kendi babası ... ... ...'nın 23.08.1978 tarihinde, annesi ...'nın 07.03.2003 tarihinde vefat ettiği; babası ... ... ...'nın anne-baba ve kardeş kayıtlarının bulunmadığı; annesi ...'nın kardeşlerinin ... ve ... oldukları; ...’in 29.06.1986 tarihinde ölümü nedeni ile ..., ..., ...’in kaldığı; ...’in 06.06.1976 tarihinde ölümü nedeni ile ... ... ..., ... ..., ... ... ..., ... ve ... ... ...’in kaldığı anlaşılmıştır. Mirasçılardan ... ... ..., ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1897 Esas; ... ..., ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/ 1893 Esas; ... ... ..., ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/2023 Esas; ..., ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1861 Esas; ... ... ..., ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1862 Esas sayılı dosyalarında miras bırakan ...’nin mirasını kayıtsız şartsız reddetmiştir. İptali istenen ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.08.2011 tarihli ve 2010/1740 Esas, 2011/939 Karar sayılı mirasçılık belgesinde, miras bırakan ...’nin başka mirasçısı bulunmadığından tüm mirasının Hazineye aidiyetine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere, miras bırakanın mirasını reddeden kişilerin, miras bırakanla irs ilişkisini gösterecek şekilde mirasçılık belgesinde miras paylarının belirlenmesi, mirası ret durumuna işaret edilmesi, mirası ret nedeniyle, mirasçılık sıfatını kaybedenlerin ve bunların payının akıbetinin (kime kalacağının) da gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, miras bırakanın mirasını reddetmeyen anne tarafından mirasçıları ..., ..., ... bulunmaktadır.

Açıklanan nedenlerle tüm miras payının Hazineye aidiyetine ilişkin hatalı olan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.08.2011 tarihli ve 2010/1740 Esas, 2011/939 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptali gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.” ifadelerini içeren gerekçeyle bozulmuştur.

3. Davalı Maliye Hazinesi vekili tarafından hükmün onanması gerektiği belirtilerek ve davalı ... vekili tarafından, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1860 Esas sayılı dosyasında ... ile ...’in de mirası reddettikleri belirtilerek Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 29/12/2020 gün ve 2020/1998 Esas, 2020/8865 Karar sayılı bozma ilâmına karşı karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.