muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15094, Karar No: 2019/12621, Tarih: 11.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15094 E.  ,  2019/12621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı Türk Hava Kurumu Türkkuşu Eğitim Merkezinde Aralık 2011-09.12.2013 tarihleri arasında teknisyen yardımcısı pozisyonunda çalıştığını, iş akdini ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı sebebe dayalı olarak feshettiğini beyanla,kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda, teknisyen olan davacının 1 Mayıs-30 Eylül arası olmak üzere orman yangınlarını söndürme uçaklarında görev yaptığı dönemde 06:00-20:30 saatleri arasında çalışmasını sürdürdüğü, bu süreçte günlük 1,5 saat ara ile 13 saat çalışarak, haftanın altı günü 33 saat fazla çalışma yaptığı, taraflar arasında düzenlenen 11.07.2012 tarihli ek protokole hükümlerine göre davacının 2012 Haziran ayından itibaren geçerli olmak üzere aylık ücretinin arttığının ancak bu ücrete yıllık 270 saat fazla mesai ücretinin de dahil edildiğinin belirlendiği, buna göre ise davacının protokolden sonraki dönemde ‘Mayıs başı - Eylül sonu’ arası geçen 5 ay içinde, 22 hafta süresince haftalık 33 saat fazla çalışma yaptığından 270 saati aşan fazla çalışmasının bulunduğu, 270 saat/22 hafta = 12 saatlik kısmın ücrete dahil olduğu, buna göre 33 saat -12 saat =21 saat haftalık fazla çalışma süresinin olduğu tespiti ile fazla çalışma ücreti hesap edilmiş ve Mahkemece bu tutardan %30 oranında hakkaniyet indirimi uygulanarak fazla çalışma ücret alacağına hükmolunmuştur.

Ne var ki; davacının fazla çalışma ücretinin belirlenmesinde uygulanan yöntem yıllık bazda hesaplama yapılmaması ve bölme işlemlerinde küsüratların dikkate alınmaması nedeniyle davalı aleyhine olacak şekilde hatalı bulunmaktadır.Davacının yıllık toplam fazla çalışma süresi belirlenerek, bu süreden protokol hükmü gereğince 270 saatlik ücrete dahil olan sürenin çıkartılması ve aynı takdiri indirimin uygulanması suretiyle tespit edilen alacağın hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13961, Karar No: 2021/14273, Tarih: 15.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/13961 E.  ,  2021/14273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınması veya alınmaması durumunda gerekçesinin kararda gösterilmesinin gerektiği, somut olayda, mahkemece karar yerinde sosyal inceleme raporu alınmaması gerekçesinin gösterildiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Kanun'un öngördüğü sınırlar arasında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması, bu konudaki gerekçenin, suçun işleniş şekli, kanuna aykırılığın derecesi, suç sebepleri, sanığın kişiliği, kastın yoğunluğu gibi hususların dosya içeriğine uygun olması gerekmektedir. Somut olayda, suça sürüklenen çocuk ...’in iki farklı günde müştekinin faal haldeki işyerinden 4 paket sigara ve 3 kutu kola çalması şeklinde gerçekleşen olayda, adli sicil kaydı da bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında, “suçun işleniş şekli, suçun işlendiği yer ve zaman, meydana gelen zarar yada tehlikenin ağırlığı nazara alınarak” şeklindeki yetersiz ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,

2- Güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin yaz saati uygulaması da dikkate alındığında 06.38 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gecenin saat 05.38’de sona erdiği, dosya içerisinde iş yeri güvenlik kamera kayıtlarının bulunduğu, kamera kayıtlarına göre 07/10/2015 tarihinde işlenen hırsızlık suçunun saat 04.49 sıralarında gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Her ne kadar müştekinin aşamalardaki ifadelerinde, büfe işyerinde bir hafta içinde bir kaç kez hırsızlık olduğunu, 15 paket çeşitli markalarda sigaraların çalındığını beyan etmişse de, suça sürüklenen çocuğun savunmalarında işyerine 06/10/2015 ve 07/10/2015 tarihlerinde 2 kez girdiğini ve toplam 4 paket sigara ile 3 kutu kola çaldığını beyan ettiği, dosya içerisinde sadece 07/10/2015 tarihli olaya ilişkin güvenlik kamera görüntülerinin bulunduğu, kamera görüntüleri ve dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun müştekinin beyan ettiği kadar sigara paketi çaldığına dair yeterli delilin bulunmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun müştekinin işyerinden 4 paket sigara ve 3 kutu kola çaldığının kabul edilmesi gereken olayda; suça konu eşyanın değerinin az oluşu göz önüne alınarak, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 15/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1133, Karar No: 2015/2121, Tarih: 30.06.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1133 E.  ,  2015/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Şikayetçi : Hazine

Suç : Anayasayı ihlal, silahlı terör örgütü üye olma, silahlı terör örgütünün yöneticisi olma, silahlı terör örgütüne yardım, patlayıcı madde bulundurma

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında; 765 sayılı TCK’nın 146/1, 59/1, 31, 33, 40. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK’nın 146/1, 31, 33, 40. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

3- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK’nın 146/1, 31, 33, 40, 3713 sayılı Kanunun 17/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

4- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 62/1, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

5- Sanıklar ... hakkında;

a- 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 62/1, 53/1, 58/9, 63,

3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

b- Silahlı terör örgütünün yöneticisi olma ve silahlı terör örgütüne üye olma ve patlayıcı madde bulundurma suçlarından; zamanaşımı nedeniyle düşme

6- Sanıklar ... ve ....hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; beraat,

7- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; silahlı terör örgütüne yardım suçundan; zamanaşımı nedeniyle düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden duruşmalı, diğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü :

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “05.01.2005 ve öncesi” yerine “01.01.2005 ve öncesi” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

1- Maliye Hazinesinin sanık ..., ..., .... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan silahlı terör örgütüne yardım suçlarından doğrudan doğruya zarar görmesi söz konusu olmayıp, hazinenin davaya katılmasına ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Hazine vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Anayasayı ihlal, sanık ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanıkların sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanıkların sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki

örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, sanık ...’ın üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçu için öngörülen zamanaşımı süresinin dolduğu ve sanık ...'in silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübutu kabul edilmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafileri ile sanık ...’un temyiz dilekçeleri ile sanıklar ..., ... müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliler karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin temyiz dilekçesi ile duruşmalı incelemede ileri sürdüğü yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında infazı kısıtlar şekilde 3713 sayılı Kanunun 17/4. maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet cezasının ölünceye kadar sürdürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasından “3713 sayılı Kanunun 17/4. maddesi gereğince sanık ...'nın cezasının ölünceye kadar sürdürülmesine” ibaresinin çıkartılması suretiyle, re'sen de temyize tabi olan mahkumiyet hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasından “3713 sayılı Kanunun 17/4. maddesi gereğince sanık ...'nın cezasının ölünceye kadar sürdürülmesine” ibaresinin çıkartılması suretiyle, re'sen de temyize tabi olan mahkumiyet hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Sanık ...'ın sübutu kabul edilen 27.08.1999 tarihli iddianameye konu silahlı terör örgütüne üye olma suçu için suç tarihinde yürürlükte olan ve zamanaşımı yönünden sanıkların lehine hüküm içeren 765 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle, anılan kanunun 102/4. maddesinde belirlenen zamanaşımının, sorgu ve karar tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün BOZULMASINA, CMUK’nın 322. maddesine istinaden sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

5- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanık ... hakkında hükme esas alınan 16.02.1997 tarihinde Mıstık kundura isimli iş yerine patlayıcı madde konulması, 12.07.1997 tarihinde ... emlak isimli iş yerlerine patlayıcı madde atılması, 04.06.1997 ile 17.04.1998 tarihlerinde bildiri dağıtılması eylemlerinin işleniş biçimi, zamanı ve meydana getirdikleri netice itibariyle 765 sayılı TCK'nın 146. maddesi kapsamında vahim eylemler niteliğinde olmadığı gözetildiğinde; 27.08.1997 tarihinde ... Elektrik Şirketine Rus yapımı TNT kalıbı koyma eyleminine ilişkin olarak tutanak içeriğinde; “27.08.1997 tarihinde saat 17 sıralarında ... Elektrik'e ait veznenin yanında bomba bulunduğunun bildirilmesi üzerine olay yerine intikal eden güvenlik güçlerinin vezne ve trafonun bulunduğu bahçede 1 adet Rus yapımı 200 gramlık TNT kalıbı bulunduğunu gördükleri ve bomba uzmanı ekiplerinin gelerek incelenmek üzere suça konu TNT kalıbını aldıklarının” belirtilmesi karşısında, tutanağa konu TNT kalıbının kimyasal inceleme ve analizinin yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bunun sonucunda düzenlenen raporun akıbetinin araştırılarak, düzenlenmiş olması halinde aslı veya onaylı bir örneğinin dosya içine alındıktan ve anılan maddenin patlayıcı madde niteliğinde olup olmadığı da tespit edilerek, eylemin amaç suçu gerçekleştirmeye yönelik vahim eylem niteliğinde bulunup bulunmadığı da belirlendikten sonra; sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

30.06.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'nun huzurunda, duruşmada sanıklar ... ve ...'in savunmalarını yapmış bulunan Av. ..., sanık ...'nın savunmasını yapmış bulunan Av. ... ve sanık ...'nın savunmasını yapmış bulunan Av. Mustafa Rüzgar'ın yokluklarında, 01.07.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2023/14712, Karar No: 2025/5157, Tarih: 12.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14712 E.  ,  2025/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/883 E. 2022/2877 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanığın temyiz dilekçesindeki "Suçu işlemediğine" yönelik temyiz sebebi yönünden yapılan incelemede, gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinden iki gün önce telefon ederek müştekiden ödünç para istediği, müştekinin sanığa para göndermediği, olay tarihinde sanığın cebinden çıkardığı silahtan sayılan ve soruşturma kapsamında ele geçirilemeyen bıçağı müştekiye doğru salladığı, müştekinin sola doğru hamle yapmasından dolayı bıçağın kendisine isabet etmediği devamında sanığın tekrar bıçağı müştekiye doğru salladığı ancak müştekinin geriye çekilmesi sonucunda bıçağın müştekiye isabet etmediği, sanığın bu sırada bıçağı cebine koyduğu ve müştekiye hitaben "seninle görüşeceğiz" diyerek silahla tehdit suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

İlk derece mahkemesinin 23.11.2021 tarihli oturumunda müştekinin şikayetten vazgeçtiği, 25.01.2022 tarihli oturumda ise sanığa "tutanaklar ve ifadeler" okunup sorulduğunda sanığın "Lehime olanlara bir diyeceğim yoktur" demek suretiyle şikayetten vazgeçmeye açıkça bir itirazının olmadığı anlaşılmakla;

Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/883 Esas, 2022/2877 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4422, Karar No: 2024/6778, Tarih: 25.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4422 E.  ,  2024/6778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/427 Esas, 2023/722Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2015/1417 E., 2018/240 K.

Taraflar arasındaki alacak, davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında Edirne-Kırklareli-Tekirdağ doğalgaz dağıtım hattı devir protokolü imzalandığını, müvekkili ile dava dışı Paşabahce Cam ... San Tic. A.Ş. arasında da kesintisiz doğal gaz satış sözleşmesi akdedildiğini, dava dışı Paşabahce Cam ... San Tic. A.Ş. tarafından müvekkili ve davalı aleyhine kesintisiz doğalgaz satış sözleşmesi ve devir protokolüne aykırı davranılması nedeniyle fabrikada doğalgaz kesintisi yaşanması sonucu uğranılan zararın tazmini talebiyle dava açıldığını, yapılan yargılama sonunda müvekkili yönünden davanın kabulüne karar verildiğini, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, kesinleşen ilamın icra takibine konulması sonucu müvekkilinin 410.525,00 TL'yi dava dışı Paşabahçe A.Ş.'ye ödendiğini, ödenen bedelden gazı sürekli ve kesintisiz olarak müşterilerine ulaştırmakla yükümlü olan fakat bu yükümlülüğünü bakım işletme ve yürütme faaliyetini gereği gibi yerine getirmeyerek gaz kesintisi oluşmasına ve davacının zararına neden olan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 419.568,51 TL'nin müvekkilinin kasasından çıktığı tarihten (409.762,00 TL yönünden 17.03.2014, 9.806,51 TL yönünden 10.01.2014 tarihinden)itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP