muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1754, Karar No: 2006/6469, Tarih: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/1754 E.  ,  2006/6469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 01/06/2005 gün ve 3239 esas 3393 karar sayılı ek kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 19.01.2006 gün ve 1184 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 15.03.2006 gün ve 2006/16889 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tazyik hapsine karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2004/3239 esas 2004/3393 karar sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’un 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 1 Ay karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 600,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9641, Karar No: 2022/3377, Tarih: 14.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/9641 E.  ,  2022/3377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, gece vakti iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Başka suçtan Burhaniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu oldukları anlaşılan sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... ile başka suçtan ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan suça sürüklenen çocuk ...’ın duruşmadan vareste tutulma haklarının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma talepleri de bulunmadığı halde hükmün açıklandığı 26.02.2016 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5 maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 14.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7145, Karar No: 2021/2648, Tarih: 03.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7145 E.  ,  2021/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Arazi niteliğindeki ... mahallesi 766 ve 767 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla taraf vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer, konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen objektif değer artışına etki eden hususlar ile birlikte aynı yöreden gelen ve Dairemiz denetiminden geçen dosyalar da gözönünde tutulduğunda tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun %200 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre eksik bedel tespiti,

2-Bozma öncesi tespit edilen bedele 22.12.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 21.06.2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve ödemede mükerrerlik olmaması kaydı ile davalıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Yargılama sırasında davalılardan ... ve ...'ün vefat ettiği, her iki davalının da mirasçısının davada taraf olan diğer davalı ... olduğu anlaşıldığından ölü malik ...'ün karar başlığında davalı olarak belirtilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-Yargılama sırasında davalılardan ... ve ...'ün vefat ettiği, her iki davalının da mirasçısının davada taraf olan diğer davalı ... olduğu anlaşıldığından ölü malik ...'ün karar başlığında davalı olarak belirtilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2053, Karar No: 2024/2817, Tarih: 22.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/2053 E.  ,  2024/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2399 E., 2023/367 K.

DAVA TARİHİ : 18.09.2017

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/318 E., 2022/99 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve Turizm Bakanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin ... İl Kültür Müdürlüğünün 30.09.1992 tarih ve 1097 sayılı yazısına istinaden, Belediye Meclisi kararıyla dava konusu 534 ada 1 parsel sayılı taşınmazının Kültür ve Turizm Bakanlığına "Kültür Merkezi" yapılması amacıyla 49 yıllığına tahsis edildiğini, dava konusu yerin daha sonra ... ile ... ve ... Valiliği tarafından yapıları protokolle ... tarafından ... Üniversitesi Rektörlüğüne tahsis edilmiş olduğunu, yapının Kültür Merkezi olarak kullanılmayıp halen Rektörlük binası olarak kullanıldığının tespit edildiğini, davalılardan ... Üniversitesi Rektörlüğünün ... merkez Kayalı kampüsüne taşınmış olup dava konusu taşınmazı kullanmakta herhangi bir gerekçesi kalmadığını, fakat halen ... Üniversitesi Rektörlüğünün kullanımının devam ettiğini, taşınmazın tahsis amacının değişmesine yönelik durumun Sayıştay 2015 yılı denetim raporuna konu edilerek müvekkili tarafından tahsisin kaldırılması gerekirken bu işlemin yerine getirilmediğinin belirtildiğini, söz konusu Sayıştay denetim raporuna istinaden 03.05.2016 tarihli, 88 sayılı ... Belediye Meclisi kararında; 06.10.1992 sayılı 10/7 sayılı Belediye Meclis kararının iptaline karar verildiğini, kararın 18.05.2016 tarihli yazılarla Kültür ve Turizm Bakanlığına, ... Valiliği'ne, ... Üniversitesi Rektörlüğüne bildirilmesine rağmen her hangi bir cevap alınmadığını, davalıların kullanımının haksız işgal niteliğinde olduğunu ileri sürerek davalıların müdahalesinin men’ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili; dava konusu ... Merkez ... mahallesi 534 ada 1 parselde bulunan Kültür Merkezi'nin Belediye Meclisi kararı ile kültür merkezi olarak kullanılmak üzere müvekkili kuruma tahsis edildiğini, kültür merkezinin yapılarak faaliyete geçirildiğini, 2007 yılında kurulan ... Üniversitesinin Rektörlük binasının olmaması nedeniyle; 2008 yılında ..., ... Valiliği ve ... Üniversitesi ile yapılan ortak protokol ile ... Üniversitesi Rektörlük binası yapılıncaya kadar ... Üniversitesi'nin kullanımına verildiğini, protokolün 6 ncı maddesi “Ortak kullanım süresi, Üniversite kendi Rektörlük binasını yaparak kullanıma açılması ile sona erecektir. Bakanlığın talebi doğrultusunda Üniversite, taşınmazı koşulsuz olarak terk etmekle yükümlüdür.” şeklinde olmasına karşın Üniversitenin merkezi boşaltmadığını, Belediye Meclisinin iptal kararından sonra müvekkili kurumca taşınmazın boşaltılmasının talep edilerek ilgili kurumlarla yazışmaların yapıldığını, taşınmazın amacı dışında değil kültür merkezi olarak kullanıldığını, Üniversitenin kullanmasının kültür faaliyetine engel olmadığını, belediyenin tüm kültür faaliyetlerinin burada yapıldığını, Kamu İdarelerine Ait Taşınmazların Tahsis ve Devri Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde tahsisi kaldırma şartlarının oluşmadığını, işlemlerin doğru olduğunu, davacı aleyhine bir durum olmadığını, davalı Üniversite tarafından boşaltılmamasında müvekkili idarenin bir sorumluluğunun bulunmadığını, davanın haksız ve yersiz olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; Rektörlük ile ... ve ... Valiliği arasında 16.06.2008 tarihinde ortak kullanım protokolü düzenlendiğini, protokol gereği taşınmazın kullanıldığını, protokolün 6 ncı maddesinde “ortak kullanım süresi, Üniversite kendi Rektörlük binasını yaparak kullanıma açması ile sona erecektir. Bakanlığın talebi doğrultusunda Üniversite, taşınmazı koşulsuz olarak terk etmekle yükümlüdür” düzenlemesi yer aldığını, taşınmazın bu protokolden sonra Üniversitenin kullanımına verildiğini, haksız kullanım olmadığını, taşınmazın tapuda mezarlık olarak görülmesine karşın ... tarafından Kültür Merkezi olarak inşaa edildiği, davacı Belediyeye başvurularak ruhsat alındığını, su aboneliğinin yapıldığını, davacının 2008 tarihinde yapılan protokolden haberdar olduğunu, TMK'nın 2 nci maddesine aykırı olarak tahsis kararının kaldırıldığını, kararın doğru olmadığını, Üniversite binasının ihtiyacı karşılamadığını, taşınmazın Kırklarelinde gerçekleştirilen neredeyse tüm kültürel etkinliklere ev sahipliği yaptığını, Kamu İdarelerine Ait Taşınmazların Tahsis ve Devri Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre tahsis kararının kaldırılması koşullarının oluşmadığını, protokol hükümlerine göre Bakanlığın talebi ile idarenin boşaltacağını belirterek haksız davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile men’i müdahale talebi yönünden; davanın tüm davalılar yönünden ayrı ayrı kısmen kabul-kısmen reddine, dava konusu 1 parsel sayılı taşınmazda bulunan ve dava dosyasında sunulu olan 21.05.2021 havale tarihli fen bilirkişi heyeti raporu içeriğinde açıkça ifade edilen ve eki krokilerde belirtilen 1.237,09 metrekare yola terk alanı ve 3.076,31 metrakare mezarlık alanını kapsayan toplam alan bakımından davalılar tarafından kullanıldığı ispat edilemediğinden davanın tüm davalılar yönünden ayrı ayrı reddine; bunların dışında bulunan alana ilişkin davacının talebinin kabulü ile davalıların tarafından el atmasının önlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalıların tamamen haksız olduğunu, davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek davalılar lehine hükmedilen 91.372,76 TL vekalet ücretinin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza ilişkin tahsis kararının kaldırıldığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, müvekkili idare lehine olan tahsisin kaldırılmasının doğru ve yerinde olmadığını, kültür merkezinin müvekkili tarafından yapıldığını, amacına uygun kullanıldığını, üniversite tarafından geçici kullanıldığını belirterek kararın kaldırılarak davanın usul ve esastan reddini talep etmiştir.

Davalı ... Üniversitesi Rektörü vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın davacı tarafından kültür merkezi olarak kullanılmak üzere ...'na tahsis edildiğini, daha sonra Rektörlükte valilik arasında düzenlenen 16.06.2008 tarihli ortak kullanım protokolü ile taşınmazın ortak kullanıldığını, haksız işgal olmadığını, 10 yıllık kullanımının belediyece bilinmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, idarenin tahsis kararının tarafı olmadığını, rapora itirazın değerlendirilmediğini, eksik inceleme ve raporla karar verildiğini, güncelleme endeksleri ile hesaplamanın hatalı olduğunu, bina yıpranma payı ve oranının doğru belirlenmediğini, raporlar arasında değer bakımından çelişkiler bulunduğunu, yargılama gideri ve vekalet ücretinin HMK’nın 26 ncı maddesi gereği taleple bağlılık ilkesi gereği davacı üzerinden bırakılması gerektiğini belirterek kararın bozularak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının taşınmazda malik olduğu, kültür merkezi yapılması amacıyla davalı ... Bakanlığına tahsis edildiği, daha sonra bu Bakanlık, Valilik ve davalı ... arasında protokol düzenlenerek Üniversite tarafından taşınmazın kullanıldığı, taraflar arasındaki protokol gereği Üniversite binası bittikten sonra Üniversitenin kullanıma son vermesi gerektiği, davacının malik olduğu, mülkiyet hakkına dayanarak el atmanın önlenmesinin talep etme hakkı olduğu, Sayıştay raporundan sonra tahsis kararının iptal edildiği, davalı kurumlara bildirimde bulunulduğu, buna rağmen bu iptal karının iptali yönünde idare mahkemesine başvurulmadığı gibi taşınmazın davalının ... tarafından tahliye edilmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri temyiz dilekçelerinde özetle; aşamalardaki ve istinaf başvurusundaki savunmalarını tekrarla belirterek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2. Davacı vekili, 18.09.2017 tarihli dava dilekçesinin netice-i talep kısmında el atmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama giderleri ve bu kapsamda vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul-kısmen reddine karar verilmiş, yargılama giderleri ve bu kapsamda hesaplanan avukatlık ücretinin davalı taraftan alınmasına dair hüküm kurulmuş, bu husus istinaf başvurusunda ileri sürülmesine karşın Bölge Adliye Mahkemesince bu yönde bir değerlendirme yapılmamıştır.

Hâl böyle olunca, yargılama gideri ve bu kapsamdaki vekalet ücreti konusunda istinaf incelemesi yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

(1) No.lu bentte açıklanan sebeplerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı tarafın temyiz itirazlarının kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2796, Karar No: 2016/5828, Tarih: 28.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/2796 E.  ,  2016/5828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/12/2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yargı yolu nedeniyle görevsizliğine dair verilen 22/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, yoğun yağan yağmur nedeniyle sel baskını meydana geldiğini ve evlerini su bastığını, evdeki eşyaların sel nedeniyle zarar gördüğünü, meydana gelen su baskının binanın arka bahçesinde yapılan su kanalı çalışmasından kaynaklandığını, durumu birçok kez ... Şube Müdürlüğüne bildirmelerine rağmen davalı tarafından önlem alınmadığını belirterek maddi tazminat talep etmişlerdir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın idari yargı yerinde açılması gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü, bir kamu kurumudur ve ..... Büyükşehir Belediyesi’ne bağlıdır. Davalı kamu kurumu olup kamu hizmeti niteliğindeki çalışmalarını özel hukuk kuralları çerçevesinde gerçekleştirmektedir. 6102 sayılı TTK m. 16'ya göre; kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlarının dahi tacir sayılacakları belirtilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında, davalı ...'nin bir kamu kurumu olduğu ve kamu hizmeti yaptığı; ancak, çalışmalarının özel hukuk hükümlerine bağlı bulunduğu ve tacir sıfatını taşıdığı benimsenmelidir. Haksız eylem niteliğindeki tutumundan kaynaklanan uyuşmazlığın da, adli yargı yerinde çözümlenmesi gerekir. Bu yönde yargısal uygulamalar yerleşiktir. (HGK’ nun 21.9.1983 gün ve 1980/11-2721; 1983/823 ile 29/11/1995 gün ve 1995/11-647; 1995/1043 sayılı kararları).

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalı hakkında yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.