muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5055, Karar No: 2024/1957, Tarih: 04.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/5055 E.  ,  2024/1957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/160 E., 2022/923 K.

DAVA TARİHİ : 18.03.2013

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/151 E., 2019/161 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil davasında, bilirkişi raporunda arsa sahiplerine özgülenen bağımsız bölümlerdeki eksik ve ayıplı işlerin arsa payları oranına göre 3.746,08 TL olduğu, bu bedelin davacı tarafından mahkeme veznesine depo edildiği, yüklenicinin hissesine isabet eden bağımsız bölümlerin yükleniciye devrinin koşullarının oluştuğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalılar ... mirasçıları vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi istinat duvarlarına korkuluk yapılmamasına ilişkin olarak da, sözleşmede korkuluk yapılmasına dair bir hüküm bulunmadığından bu kalemin eksik iş olarak sayılmamasının yerinde olduğu, istinat duvarlarına ilişkin alınan karot deneylerinde de beton dayanımının standarda uygun olduğunun anlaşıldığı, asansör yönünden yapılan incelemede ise ; dosya kapsamında bulunan belediye yazısında asansör motor gücünün mevzuata uygun olduğu ve dava konusu taşınmazın yapı kullanma izin belgesinin de alınmış olduğu dikkate alındığında, davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı ... mirasçıları vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1474, Karar No: 2013/2131, Tarih: 31.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/1474 E.  ,  2013/2131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ...'a yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Tüm sanıklara yüklenen mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal; sanıklar ... ve ...'e yüklenen hırsızlık suçları bakımından yapılan incelemede;

1-Sanık ...'in poliste verdiği ifadesinde, kendisinin uyuşturucu kullandığını bilen sanık ...'ın kendisine hitaben, bir olay yapıp üzerine atacağını, bunun üzerine Ceza Evine girip uyuşturucudan kurtulabileceğini söylediğini belirttiği; sanık ... ise mahkemedeki ifadesinde, olay öncesi sanık ...'ün kuşunu çaldığını, kendisinin şikayette bulunacağını söylemesi üzerine tahditte bulunduğunu, sanıklar ... ve ...'ın kendisini bostanlığa götürüp sopayla dövdüklerini, bu nedenle aralarına husumet bulunduğunu beyan ettiği anlaşılmakla; sanıklar ... ve ...'in iddialarının araştırılarak husumet bulunup bulunmadığının belirlenmesi; diğer yandan, olaydan sonra kovalama sonucu sanık ...'ı yakalayan görevlilerce düzenlenen tutanakta, kaçan diğer iki şahsın eşkal bilgilerinin belirtildiği; daha sonra, sanık ...'ın beyanı üzerine sanıklar ... ve ...'in yakalandıkları; ancak, sanık ...'ın polis merkezinde beyanını değiştirerek kaçan şahısların sanıklar ... ve ... olduğunu belirtmesi üzerine bu şahısların da yakalandığı anlaşılmakla, yakalama tutanağında imzası bulunan polis memurlarının tanık sıfatıyla beyanlarının alınarak, kaçan şahısların eşkallerinin hangi sanıklara benzediğinin ve sanıklar ... ve ...'in yakalanıp getirilmesinin ardından, bu şahısların eşkal bilgilerine uymadığının belirlenmesi üzerine diğer sanıklar ... ve ...'ın yakalanıp yakalanmadıklarının sorulması; ayrıca, sanıklar ..., ... ve

... ile haklarında beraat kararı verilen ... ve ...'ün kullandıkları GSM hatlarının olay tarihi olan 25/04/2007 tarihinden 10 gün öncesinden başlayarak iletişimlerinin tespit edilip, kendi aralarında görüşüp görüşmediklerinin belirlenmesinin ardından bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine hükmedilmesi;

... ile haklarında beraat kararı verilen ... ve ...'ün kullandıkları GSM hatlarının olay tarihi olan 25/04/2007 tarihinden 10 gün öncesinden başlayarak iletişimlerinin tespit edilip, kendi aralarında görüşüp görüşmediklerinin belirlenmesinin ardından bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine hükmedilmesi;

2-Suç tarihi itibari ile uzlaşmaya tabi olan konut dokunulmazlığını ihlal suçu nedeniyle, her ne kadar sanık ... daha önceleri uzlaşmak istemediğini beyan etmişse de; 13.09.2007 tarihli oturumda, sanık ... müdafiinin müşteki ile uzlaşmak istediklerini beyan etmesi karşısında; öncelikle sanıktan şikayetçi olmayan yakınanın yeniden celp edilerek uzlaşmayı kabul edip etmediğinin sorulmasından sonra bir karar verilmesi yerine, eksik kovuşturma sonunda yazılı şekilde karar verilmesi;

3-Hükümden sonra, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre, suç tarihinde sabıkasız olan sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 31/01/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2648, Karar No: 2015/690, Tarih: 14.05.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/2648 E.  ,  2015/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

2)28/11/2013, 2013/639 esas ve 2014/1052 karar (tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlali üzerine verilen hapisten çevrili adli para cezasına mahkûmiyete ilişkin)

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

Hüküm :Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin “tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebliğ edilmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 14/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6921, Karar No: 2018/17211, Tarih: 05.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/6921 E.  ,  2018/17211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumda uzman sıfatı ile birer yıllık dönemler halinde ilki 08.12.2004 tarihli olmak üzere yedi hizmet sözleşmesi yapmak sureti ile çalıştığını, davalı idarenin 31.12.2010 tarihinde iş sözleşmesini yenilememek sureti ile sözleşmeyi feshettiğini, ... 5. İş Mahkemesinin 2010/1319 esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda müvekkilinin işe iadesine karar verildiğini, müvekkilinin 01.07.2006-31.03.2010 tarihleri arasında 310,00 TL bütçe ile desteklenen 2006.Ç0060 kodlu "Bor Esaslı Alaşımların Üretimi, Sentezi, Manyetik Karakterizasyonu ve Teknolojik Uygulamalar İçin Kalıcı Mıknatıs ve Prototip Kablo Yapımı" başlıklı projede "eş yürütücü " olarak atandığını, bu proje kapsamında diz üstü ve masa üstü bilgisayar yazıcı ve video kamera gibi cihazlar alınarak proje yürütücülerinin hizmetine verildiğini, müvekkili üzerinde mobing uygulanarak sözleşmesi yenilenmediği gibi proje kapsamında alımı yapılan cihazları sürekli olarak projenin yürütüldüğü kurumun dışına çıkardığı, özel işlerinde kullandığı veya kullandırdığı gerekçesi ile hakkında soruşturma açıldığını, soruşturma dosyasında iddia edilen hususların doğru olmadığını, ileri sürerek soruşturma raporunun geçersizliğine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma kararı üzerine davanın kabulüne kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, davacı hakkında düzenlenen soruşturma raporunun geçerliliği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı eş yürütücü olarak görev aldığı proje kapsamında alımı yapılan cihazları sürekli olarak projenin yürütüldüğü kurumun dışına çıkardığı, özel işlerinde kullandığı veya kullandırdığı, bu davranışlarının hizmet sözleşmesine aykırılık oluşturduğu ve hizmet sözleşmesinin feshi için haklı sebep olarak kabul edildiği şeklindeki davalı kurumun soruşturma raporunun iptalini talep etmiştir. Davacı, proje kapsamında ve davalı kurum içerisinde kullanılması olağan diz üstü bilgisayarı, masa üstü bilgisayarı, yazıcı ve kamerayı kurumun dışına çıkarmış ve dışarıya çıkarılması konusunda yetkililerden izin aldığını yeterli ve inandırıcı delillerle kanıtlayamamıştır. Kaldı ki, dinlenen tanıklardan biri, bu konuda iznin zorunlu olmadığını, diğeri de diğer eş yürütücünün bilgisi dahilinde olduğunu belirtmiş olup, kendi aralarında çelişkilidir. Hal böyle olunca, mahkemece davanın reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23022, Karar No: 2017/5409, Tarih: 07.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23022 E.  ,  2017/5409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanıkların yokluğunda verilen hükümde yasa yolu başvuru süresinin tebliğden itibaren başlayacağının bildirilmemesi nedeniyle sanıklar ... ve ...'un temyiz taleplerinin süresinde sayılarak yapılan incelemede,

Sanıklar ... ile ...’un borçlu şirketin yetkili temsilcileri olmadıklarının anlaşılması karşısında beraatlerine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2141, Karar No: 2024/5656, Tarih: 21.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/2141 E.  ,  2024/5656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1311 E., 2023/1328 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 14.09.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden tensiben yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

2. Dava konusu eşyalar hakkında olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10352, Karar No: 2015/30616, Tarih: 04.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/10352 E.  ,  2015/30616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/20297

MAHKEMESİ : Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/453 (E) ve 2013/588 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, yasak silah taşıma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık A.. Ç.. hakkında yaralama suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddeleri uyarınca sanık A.. Ç..'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık A.. Ç.. hakkında yasak silah taşıma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen yasak silah taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığa verilen hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında taksit sayısının TCK'nın 52/4.maddesi uyarınca en az 4 yerine, 2 olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ve sanık A.. Ç..'nun temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, sonuç cezadaki “taksit sayısının 4” olarak DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

3-Sanık A.. Ç..'nun mağdur Kerimbey'i yaralamaya teşebbüs ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçları ile sanık B.. A..'in yaralamaya teşebbüs ve yasak bıçak taşıma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

3-Sanık A.. Ç..'nun mağdur Kerimbey'i yaralamaya teşebbüs ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçları ile sanık B.. A..'in yaralamaya teşebbüs ve yasak bıçak taşıma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Hayvan pazarında aydınlatma nedeniyle sanıkların tartışması üzerine mağdur sanık Biray'ın, diğer sanık Ahmet'e “senin a...koyarım” diyerek daha sonra olay yerinde bulunan bıçağı salladığı, ancak isabet ettiremediği, bunun üzerine sanık Ahmet'in ruhsatsız silahını ateşleyerek Biray'ı yaraladığı, bu olayı gören Biray'ın babası mağdur K.. A..'in de sanık Ahmet'in üzerine gelmesi nedeniyle sanık Ahmet'in silahını bu defa önce mağdur Kerimbay'in ayaklarına doğru, daha sonra da havaya birkaç el ateş ettiği, ancak Kerimbay'ın yaralanmadığı olayda;

a)Sanık A.. Ç..'nun mağdur Kerimbey'i yaralamaya teşebbüs ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarının silahlı tehdit suçu kapsamında değerlendirilmesi ve bu suçlar için tahrik veya meşru müdafaa şartlarının tartışılması yerine, yerinde görülmeyen ve yetersiz gerekçelerle beraat kararları verilmesi,

b)Sanık B.. A..'in yasak bıçak taşıma ve yaralamaya teşebbüs suçlarından açılan davada, mağdur sanık Ahmet'in iddiasını doğrulayan tanık Ferdi'nin “ Biray bıçak çekerek babam Ahmet'e salladı, ancak bıçak babamın çekilmesiyle dokunmadı” şeklindeki beyanlarının ve suça konu bıçağın olay yerinde bulunmasının birlikte değerlendirilmesi sonucunda, sanığın suçlarının sübuta ermesi nedeniyle mahkumiyeti yerine, yerinde görülmeyen gerekçelerle beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık A.. Ç.. ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29875, Karar No: 2013/28401, Tarih: 06.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/29875 E.  ,  2013/28401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2012

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1999 yılından beri apartmanın kapıcısı ve görevlisi olarak işe başladığını, kapıcı dairesinde oturduğunu eşinin ev işlerine gittiğini ve geçimlerini sağladığını kendisinin de apartmanın bütün temizlik çöp vs. gibi bütün kapıcı görevlerini noksansız yaptığını yönetim tarafından sigortasınını yapılmadığını öğrendiğini Sosyal Güvenlik Kurumu müfettişlerine müracaat ettiğini 26.03.2010 tarihinde yönetici tarafından işten çıkartıldığını kapıcı dairesinin boşaltılmasının istendiğini hiçbir hakkı ve maaşının verilmediğini hiçbir iş yapmaması yönünde talimat verildiğini dairesini boşaltmasının istenildiğini mağdur durumda olduğunu belirterek kıdem tazminatını ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ise davacının kapıcılık yapmadığını  depremden sonra yardım amaçlı kapıcı dairesinde ikamet etmesine izin verildiğini, apartmana ilişkin hiçbir iş yapmadığını kendisine ücret ödenmediğini aralarında hizmet ilişkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı apartman yönetiminde 06.04.2000 - 26.03.2010 tarihleri arasında iş sözleşmesine dayalı olarak 9 yıl 11 ay 20 gün süreyle çalıştığı, son aylık giydirilmiş brüt ücretinin 1.093,50 TL olduğu, sözleşmesinin bildirim öneli verilmeden ve haklı bir neden olmadan davalı apartman yönetimi tarafından feshedildiği,hak kazanılan ihbar ve kıdem tazminatının,diğer işçilik alacaklarının ödendiğinin, ispat yükü kendisine düşen davalı tarafından kanıtlanmadığı gerekçesi ile  davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı davalı işyerinde apartman görevlisi olarak çalıştığını iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı ise davacının apartman görevlisi olmadığını eşinin merdivenleri sildiğini, aralarında hizmet ilişkisi bulunmadığını savunmuştur. Sosyal Güvenlik müfettişlerince yapılan inceleme sonucu tutulan tutanak ile davacının kapıcı dairesinde ikamet ettiği, muhtarlıktan alınan ikamet belgesinde mesleğinin apartman görevlisi olarak yazdığı, dinlenen bir kısım tanıkların davacının kapıcılık yaptığını belirttiği ve buna göre davacının 06.04.2000 tarihinden itibaren kapıcı olarak davalı apartmanda hizmet sözleşmesi ile çalıştığı tespit edilmiştir.

Davalı tarafından 06.09.2011 tarihli dilekçe ile müfettiş raporuna karşı menfi tespit davası açıldığı  bu dosya ile birleştirilmesi ya da neticesinin beklenilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu husus davalı vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ifade edilmiş olduğu halde mahkemece dikkate alınmaması hatalıdır. Menfi tespit davası açılıp açılmadığı araştırılmalı, açılmış ise sonucu beklenmelidir. Mahkemece bu yön gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.12.2013  tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yerel mahkeme kararının yöntem ve yasaya aykırı olduğu, mahkemece çalışma gün ve sürelerine ilişkin yeterli ve somut araştırma yapılmadığı, soyut ifadelere dayanılarak karar verilmesinin isabetli olmadığı farklı gerekçesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.06.12.2013