muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21714, Karar No: 2013/5090, Tarih: 13.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/21714 E.  ,  2013/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/121883

MAHKEMESİ : Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2010

NUMARASI : 2009/340 (E) ve 2010/165 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 05.12.2008 tarihinin yerine 03.12.2008 tarihinin yazılması, mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak görülmüş,

Kamu kurumu niteliğinde olan Endüstri Meslek Lisesinin sınıfında bulunan katılana ait cep telefonunu çaldığı kabul edilen suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 Sayılı TCK’nın 142/1-a. maddesi yerine, aynı Kanun’un 142/1-b. maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre uygulamaya ilişkin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Öğrenci olan mağdurun iddia ve anlatımına göre, suça konu telefonun beden eğitimi dersi saatinde sınıfta bulunan eşyalarının içerisinden çalındığının anlaşılması, sanığın suç saatinde suç yeri okula girerek yükletilen suçu işlediğine ilişkin hiçbir delil bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki tutarlı savunmasında ise suça konu telefonu derede bulduğunu belirtmesi karşısında, yüklenen suçu işlediğine ilişkin savunmasının aksini gösteren mahkumiyetine yetecek nitelikte, hukuka uygun kuşkudan uzak kesin kanıt bulunmadığı gibi oluşan kuşkunun sanık lehine yorumlanması gerektiğide gözetilerek; suça sürüklenen çocuğun aksi ispatlanamayan savunmasına göre derenin içinde bulduğu telefonu sahiplenmesi eyleminin, 5237 Sayılı TCK'nın 160. maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de hırsızlık suçundan hükmolunan hapis cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 51/3.maddesi uyarınca belirlenmesi gereken denetim süresinin, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına mahkum olan suça sürüklenen çocuğun 1 yıl denetim altında bulundurulmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5589, Karar No: 2014/2690, Tarih: 11.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/5589 E.  ,  2014/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, otel işletme sözleşmesine istinaden talep edilen yönetim bedeli ve cari hesap alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, tahkim itirazı ile mahkemenin yetkisine itirazda bulunmuş, esas bakımından ise davacının anlaşmada belirlenen bütçe hedeflerini yerine getirmediğini, taraflar arasında imzalanan 03.05.2010 tarihli protokol uyarınca 31.12.2010'da sözleşmenin sora ereceğinin kararlaştırıldığını, davacının basiretsiz ve kötü yönetimi nedeniyle müvekkilini zarara uğrattığını, bu nedenle alacak talebinin yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tahkim ve yetki itirazının cevap süresinde yapılmaması nedeniyle bu itirazların reddine karar verilmiş, esas bakımından ise 23.05.2007 tarihli işletme sözleşmesi ile mülkiyeti davalı şirkete ait tesisin davacı tarafından işletilmesi amacıyla sözleşme düzenlendiği, bu sözleşmenin feshi amacıyla 03.05.2010 tarihli protokol imzalandığı, 01.01.2010'a kadar olan dönem için 150.000 TL+KDV'nin 01.01.2010 tarihinden 31.12.2010 tarihine kadar da aylık 10.000TL+KDV'nin davacıya ödenmesinin kararlaştırıldığı, ödemelerde aksama olmasından dolayı 07.10.2010 ve 25.02.2011 tarihli ihtarnamelerle sözkonusu bedellerin talep edildiği, davalının 11.03.2011 tarihli cevabi ihtarnamesiyle sözkonusu bedelleri ödemeyeceğini bildirmesi üzerine icra takibine başlandığı, sahibi lehine kesin delil vasfına sahip davacı defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesine göre davacının 34.600 TL yönetim bedeli bakiyesi ile 17.245 TL cari hesap borcu olmak üzere toplam 51.845 TL alacaklı olduğu, taraflar arasında düzenlenen 03.05.2010 tarihli protokol dikkate alınarak davacının kötü yönetimi nedeniyle işletmenin zarar ettiği yönündeki davalı savunmasına itibar edilmediği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/446, Karar No: 2007/553, Tarih: 11.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/14-446 E.  ,  2007/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumluca Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2006

Taraflar arasındaki “Tapu İptali ve Tescil“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kumluca Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.03.2006 gün ve 2005/208-2006/98 E.K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 10.07.2006 gün ve 2006/6530-8211 sayılı ilamı ile, (....Dava, 12.8.1997 günlü Belediye Encümen Kararı uyarınca yapılan satışa dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı Belediye Tüzel Kişiliği temyiz etmiştir.

İstemin dayanağını 12.8.1997 günlü Belediye Encümen kararı teşkil etmektedir. Zira dava konusu taşınmazın davacıya satışı anılan Encümen kararına göre yapılmıştır. Gerek 1580 sayılı Belediye Kanununun 70 ve gerekse şimdi yürürlükte olan 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddeleri hükmünce Belediyeye ait taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına karar verme yetkisi Belediye Encümenine değil Belediye Meclisine aittir. Davacıya satış Encümen kararı ile yapıldığından bu satışa dayanılarak tescil isteminde bulunulamaz. Davanın  açıklanan nedenlerle reddi yerine istem hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

Yukarıda  yazılan bozma nedenine göre de davalının avukatlık ücreti takdirinde yanılgıya değinen temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir....) gerekçesiyle bozularak dosya geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda ; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı H. A.vekili, davalıya ait 908 parselin tamamının 22.07.1997 tarih ve 222 karar nolu Belediye Encümen kararı ile ihaleye çıktığını, ihale sonucunda davacının taşınmazı satın aldığını, bu satış kararının 12.8.1997 tarih ve 239 karar nolu Belediye Encümen Kararı ile onaylandığını, davacının davalı idareden satışın yapılmasını istemesine rağmen davalının satışı yapmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tesciline  karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı idare vekili, usulüne uygun bir ihale bulunmadığını,  görevli mahkemenin İdare Mahkemesi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı idare vekili, usulüne uygun bir ihale bulunmadığını,  görevli mahkemenin İdare Mahkemesi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin, ”Davalı Belediye’nin taşınmazın davacıya ihalesine dair işlem ve kararlarının bozulduğuna ve iptaline dair herhangi bir belge ve kanıt getirilmemiştir. Başka bir deyişle yapılan ihale geçerliliğini korumakta olup davacının ihale bedelini ödediği de sabittir.” gerekçesiyle davanın kabulüne dair verdiği karar, Özel Dairece yukarıda belirtilen nedenle bozulmuş, mahkemece aynı gerekçe ile önceki kararda direnilmiştir.

7.12.2004 tarihinde yürürlükten kaldırılan 1580 sayılı Belediye Kanununa ve halen yürürlükte olan 5393 sayılı Belediye Kanununa göre, Belediyeye ait taşınmaz mal satış yetkisi Belediye Encümenine değil Belediye Meclisine aittir. Belediye Meclisi bu yetkisini sınırsız olarak devredemez. Kaldı ki somut olayda satış yetkisinin devredildiği iddiası da bulunmamaktadır.

O halde Belediye Encümeninin ihale sonucu yapmış olduğu satış yok hükmünde olup, yok hükmünde olan bir satışın iptalinin gerektiği de düşünülemez. Bu satışa dayanılarak tescil isteminde  de bulunulamaz.

Açıklanan nedenlerle Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 11.07.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9451, Karar No: 2019/4679, Tarih: 11.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9451 E.  ,  2019/4679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının işyerine gitmek üzere seyir halinde iken davalılardan Müslim Ögürce'nin kullanmakta olduğu ... plaka saylı araçla davacının aracına çarptığını, çarpmanın etkisi ile karşı şeride savrulduğu ve karşı şeritten gelen ... plaka saylı başka bir araca çarpmasına neden olduğu,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2.000,00 TL maddi tazminatın ve 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.12.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Müslim Özgürce vekili, reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 1.000,00 TL maddi tazminatın, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 8.000,00 TL manevi tazminatın 04.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalı sürücü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2016 yılı için 2.190,00 TL'dir.

Temyize konu kararda , davacı ... için araç hasarı yönünden 1.000,00 TL olarak hükmedilen maddi tazminat tutarı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı sigorta şirketi vekilinin davacı lehine hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde, usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, davalı vekilinin aşağıdaki (3) nolu bentte açıklanacağı üzere temyiz itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde, usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, davalı vekilinin aşağıdaki (3) nolu bentte açıklanacağı üzere temyiz itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar, yaralanmanın mahiyeti dikkate alındığında, davacı ... lehine takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... Özocakçıoğlu vekilinin davacı lehine hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin mahkeme hükmünün miktar itibariyle kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Müslim Özgürce vekilinin temyiz itirazının kabulü

İle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Müslim Ögürce ve davacıya geri verilmesine 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1523, Karar No: 2014/5771, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1523 E.  ,  2014/5771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/14280, Karar No: 2011/7204, Tarih: 14.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14280 E.  ,  2011/7204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Silifke Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.06.2009 tarih ve 2008/139-2009/663 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... şirketinin taşıma sırasında meydana gelecek rizikolara karşı teminat kapsamına aldığı, diğer davalının ise taşıyıcısı olduğu müvekkiline ait ev eşyalarının hasarlı olarak teslim edildiğini ileri sürerek, 5.000 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, hasarın teminat kapsamında bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 3.850,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Ltd.Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, nakliyat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı vekili, müvekkiline ait ev eşyalarının davalı ... şirketi tarafından taşıma nedeniyle hasarlanması halinde teminat altına alındığını ileri sürmüş, davalı ... vekili ise poliçede dar teminat verildiğini, aracın kaza yapması, yanması veya çalınması halinde eşya hasarının teminata dahil olduğunu, yükleme, aktarma ve boşaltma sırasında meydana gelen hasarın teminat dışı olduğunu savunmuş, mahkemece bu savunma üzerinde durulmadan, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, mahkemece, aralarında sigorta ve taşıma hukuku konusunda uzmanlığı bulunan bilirkişinin de bulunduğu heyetten, davaya konu eşyaların hangi nedenle hasarlandığını açıklayan, hasar nedeninin poliçe teminatına dahil olup olmadığını belirleyen ve şayet hasar poliçe teminatına dahil ise poliçede yazılı muafiyetin de uygulanmak suretiyle davalı ... şirketinin sorumlu olduğu miktarı tesbit eden Yargıtay denetimine açık rapor alınması gerekirken, davalı savunma ve itirazları üzerinde durulmadan yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Ltd.Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın adı geçen davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 176,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Taşımacılık Tic.Ltd.Şti.'nden alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ....'ne iadesine, 14.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7822, Karar No: 2020/16463, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/7822 E.  ,  2020/16463 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Bursa 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre, dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması ve ücret alacağının geleceği etkileyeceğinin anlaşılması karşısında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine aykırı olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.08.2020 tarihli karar ile 02.10.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti: