muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3319, Karar No: 2021/8063, Tarih: 08.03.2021

Yapılan açıklamalara göre; fekal atığın alıcı ortam olan suya atılması halinde SKKY’nin 3, 6. maddelerine göre, suyun niteliği (akarsu, göl, deniz vs) ve eylemdeki kusurluluk biçimine göre aynı Yönetmeliğin 4, 16/a-b, 23. maddelerinde öngörülen yasaklar ve yükümlülüklere aykırı davranmak suretiyle çevre kirliliğine yol açılması eylemi nedeniyle TCK’nın 181 ya da 182. maddesindeki suç oluşacaktır. Fekal atığın alıcı ortam olan toprağa verilmesi halinde ise, toprak kirliliğinin ya da kirlenme ihtimalinin gerçekleştiğinden bahsedilemez. Toprağa bırakılan fekal atığın, varlığı kanıtlanmış yeraltı sularını kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıdığı durumlarda “Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmelik” hükümlerine göre değerlendirme yapılması gerekecektir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Olay tarihinde sanığın talimatıyla Manisa İli Şehzadeler İlçesi S. Bozköy Mahallesinde bulunan Milli Emlak Müdürlüğüne ait boş araziye sanığa kamyondan hayvan gübresi deşarj edildiği iddiası ile kasten çevreyi kirletmek suçundan kamu davası açılmıştır.

Yargılamaya konu somut olayda; fekal atık bırakılan alıcı ortam olan toprağın altında, Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmeliğin 4/ö maddesinde ki tanıma uygun, durgun veya hareket halindeki bir suyun varlığı kanıtlanmamıştır.

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 5/2. maddesi gereğince hayvan sahipleri, sahip oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla yükümlüdürler. Aynı Kanun’un 28/b maddesinde ise 5/2. fıkrada öngörülen hayvanların sahiplenilmesi ve bakımı ile ilgili yasaklara ve yükümlülüklere uymayan ve alınması gereken önlemleri almayanlara idari para cezası verileceği hükme bağlanmıştır.

1) Yukarıda (II) nolu kısımda açıklandığı üzere, fekal atık, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atık olmadığından alıcı ortam olan toprağın, dolayısıyla çevrenin kirletilmesi suçu oluşmayacaktır. Ancak sanığın, sahibi olduğu hayvanlardan kaynaklanan fekal atığı muhafaza ederken, zamanında ve yeterli seviyede tedbir alma yükümlülüğüne aykırı davranarak üçüncü kişileri rahatsız ettiği veya üçüncü kişilere zarar verdiği takdirde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 24 ve 5199 sayılı Kanun’un 5/2, 28/b maddeleri gereğince idari para cezası verilip verilmeyeceğinin de tartışılması gerekir.

Bu suretle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi gereğince, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması kararı verilirken 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/966 Esas ve 2009/1248 Karar sayılı ilamındaki en ağır cezayı içeren suça ilişkin hükümlülük yerine, ilamın bütünüyle tekerrüre esas alınması,

Bu suretle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi gereğince, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması kararı verilirken 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/966 Esas ve 2009/1248 Karar sayılı ilamındaki en ağır cezayı içeren suça ilişkin hükümlülük yerine, ilamın bütünüyle tekerrüre esas alınması,

b) Gerekçeli karar başlığında, suçtan zarar gören Manisa Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü gösterilmeyerek, CMK’nın 232/2. maddesine aykırı davranılması,

c) 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

IV – Sonuç ve Karar

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5410, Karar No: 2016/9570, Tarih: 09.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/5410 E.  ,  2016/9570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığının kesilmesi yönündeki kurum işleminin iptali ile aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması, istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında 04/11/2001 tarihinde boşanma kararı verilen davacıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği, davalı Kurumca, davacıya 18.10.2008-18.02.2012 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların yasal faizleri ile birlikte tahsilinin talep edildiği; mahkemece ... ikamet eden davacı ve eski eşinin aynı tarihte yurda giriş-çıkışının olduğundan bahisle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, öncelikle,...da ikamet eden davacı ve eski eşinin yaz aylarında Türkiye'ye geldiklerinde hangi adreslerde ikamet ettikleri yapılacak araştırma ile tespit edilmeli, tespit edilen adreslerde görev yapmış/yapmakta olan, muhtar ile resen tespit edilecek kişilerden (köy imamı, komşular vb.), kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacı ve eski eşinin ... tabi çalışmalarını gösterir en son tarihli TR-4 belgeleri kurumdan celp edilerek ve tercümesi yaptırılarak,

çalışmaları ve adres bilgileri tespit edilmeli, davacının dosya arasında bulunan Alman Rant Sigortasını gösterir TR-4 belgesinde 20/07/2006 – 29/10/2006 tarihleri arasında Schwangerschaft/Mutterschutz adı altında analık gebelik korumasının (doğurmadan 8 hafta ve doğruduktan sonra 8 hafta olan süre) bulunduğu ve tarafların 2001 yılında boşandıkları nazara alındığında, boşanma sonrası gebelik veya doğum olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, konsolosluktan gelen cevabi yazıda davacı ...'ın 28329 Bremen Almanya, davacının eski eşi İbrahim Berber'in ise 28319 Bremen Almanya adresinde ikamet ettiğinin belirtildiği nazara alındığında, belirtilen adreslerin aynı konuta ait olup olmadığı usulünce tespit edilmeli, “boşanılan eşle uyuşmazlık konusu dönemde eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında yeniden değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12258, Karar No: 2022/4507, Tarih: 05.04.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/12258 E.  ,  2022/4507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalılardan Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; 26.06.2018 tarihinde yapılan ihalelerde taşınmazların alacağa mahsuben müvekkiline ihale edildiğini, müvekkili şirketin, varlık yönetim şirketi olduğu için KDV’den ve Damga Vergisinden muaf olduğunu iddia ederek Müdürlüğün 17.07.2018 tarihli KDV ve Damga Vergisi alınmasına yönelik işleminin iptalini ve fazla alınan verginin iadesini talep ettiği, mahkemece şikayetin kabulüne karar verildiği, kararın Vergi Dairesi Başkanlığınca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair hüküm kurulduğu görülmektedir.

İcra memurunun işleminin yasaya veya olaya uygun bulunmaması sebebiyle icra mahkemesine başvurularak şikayet yolu ile kaldırılmasının istenmesi kural olarak yedi günlük süreye tâbidir. İİK'nın 16/1 maddesinde belirtildiği üzere şikayet süresi, şikayet konusu işlemin öğrenildiği günden başlar.

Somut olayda, şikayetçinin KDV ve Damga Vergisini 17.07.2018 tarihinde yatırdığı, yasal yedi günlük süre geçtikten sonra 31.07.2018 tarihinde, icra mahkemesine başvurarak Müdürlüğün 17.07.2018 tarihli KDV ve Damga Vergisi alınmasına yönelik işleminin iptalini talep ettiği görülmektedir.

O halde mahkemece, şikayetin süre aşımından reddi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Vergi Dairesi Başkanlığının temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin istinaf talebinin esastan reddine ilişkin 16/09/2021 tarih, 2021/524 E. - 2021/1174 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA ve ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 21/12/2020 tarih, 2018/417 Esas - 2020/457 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11582, Karar No: 2012/8977, Tarih: 16.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/11582 E.  ,  2012/8977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. mad göre ortadan kaldırma

2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK. nun 80, 59/2. mad. göre 17 ay 15 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasınnı geri bırakılmasına yer olmadığına,

I) Katılan vekilinin sanık hakkında “2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırma hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davalarının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık müdafiinin “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17269, Karar No: 2012/8203, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/17269 E.  ,  2012/8203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.11.2009 gün ve 2009/88 Esas, 2009/160 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında daha önce yapılan yargılama sonucunda fuhuş için başkalarına kadın tedarik etmek suçundan hapis ve adli para cezası kararı verildiği, bozma gerekçesi doğrultusunda yeniden yapılan yargılama sonunda sanıkların eyleminin ırza geçme suçuna fer'i iştirak olarak kabul edilerek bu suçtan hüküm kurulduğu, ancak CMK.nın 326. maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakları gözetilerek sanık ... hakkında, 1 yıl 2 ay hapis ve 164 TL adli para cezası, sanık ... hakkında 1 yıl hapis ve 141 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmakta ise de; 765 sayılı TCK.nın 414. maddesinde yalnız veya birlikte adli para cezası öngörülmediği gözetilmeden yazılı şekilde sanıklar hakkında adli para cezasına da hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarındaki adli para cezası ile ilgili bölümlerin hüküm fıkralarından çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5791, Karar No: 2023/7102, Tarih: 20.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2021/5791 E.  ,  2023/7102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/359 E., 2021/387 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/27 E., 2016/362 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili Kurumlarının ... İl Müdürlüğünde 1242632.035 sicil numaralı dosyasında işlem gören ... Deri Ürünleri San. ve Tic. AŞ 'ne ait işyeri işçisi 3501021674338 sigorta sicil numaralı...'in ... tarafından 15.12.2011 tarihinde öldürülmesi şeklinde meydana gelen iş kazasıdan dolayı

Asıl dava dosyasında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 69.588,50 TL Kurum alacağının davalı ...'den tahsiline,

Birleşen dava dosyasında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 65.477,51 TL Kurum alacağının davalı bakanlıktan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl dava dosyasının davalısı ... cevap dilekçesinde özetle maktül...'i öldürdüğü hususunun doğru olduğunu, ancak maktulün olaydan 1 gün önce şahsına ve ailesine ağza alınmayacak küfürler ettiğini, bu küfürleri kendine yediremediğini, gece alkol aldığını, ertesi gün işyerine gittiğinde ölenin özür dilemesi gerekirken tekrardan şahsına küfür ve hakaret ettiğini, kendisinin de yanında götürmüş olduğu av tüfeği ile hedef gözetmeksizin korkutmak amacı ile 2 el ateş ettiğini, amacının maktulü öldürmek olmadığını, çok pişman olduğunu, zaten olay nedeni ile ... 1. Ağır Ceza mahkemesinden 15 yıl ceza aldığını, hayatının karardığını, olayın iş kazası ile ilgisi olmadığını, gereğinin yerine getirilmesini ve de şahsının mağduriyetinin giderilmesini istemiştir.

Davalı bakanlık vekili cevap dilekçesinde özetle; olayın iş kazası olmadığını, ... Serbest Bölge sınırları içine bir kişinin girebilmesi için ilk önce özel güvenlik bölgesinden geçmesi gerektiğini, davalı İdarenin ana giriş kapısının olayın gerçekleştiği saatte geçişe kapalı olduğunu, İdarenin herhangi bir kusurunun olmadığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı bakanlık vekili cevap dilekçesinde özetle; olayın iş kazası olmadığını, ... Serbest Bölge sınırları içine bir kişinin girebilmesi için ilk önce özel güvenlik bölgesinden geçmesi gerektiğini, davalı İdarenin ana giriş kapısının olayın gerçekleştiği saatte geçişe kapalı olduğunu, İdarenin herhangi bir kusurunun olmadığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.09.2016 tarih ve 2015/27 Esas, 2016/362 Karar sayılı kararıyla; müteveffa sigortalının %25, asıl dava dosyasınının davalısı fail ...’in %70, birleşen dava dosyasının davalısı bakanlığın ise %5 oranında kusurlu olduğu yönünde görüş bildiren kusur raporları hükme dayanak kılınarak 60.667,87 TL ilk PSD ve fiili ödemenin gelir onay tarihi olan 21.05.2013 tarihinden, 122,79 TL tedavi yardımının 15.12.2011 tarihinden, 131,20 TL cenaze yardımının 21.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte olmak üzere toplam 60.921,85 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 07.09.2016 tarih ve 2015/27 Esas, 2016/362 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ile davalı bakanlık vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.11.2017 tarih, 2017/597 Esas, 2017/1513 Karar sayılı kararı ile davalı Bakanlığın istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı Kurum'un başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, 65.001,29 TL ilk PSD ve fiili ödemenin gelir onay tarihi olan 21.05.2013 tarihinden, 230,23 TL tedavi yardımının 15.12.2011 tarihinden, 246,00 TL cenaze yardımının 21.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte olmak üzere toplam 65.477,51 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 20.11.2017 tarih, 2017/597 Esas, 2017/1513 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ile davalı bakanlık vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 20.11.2017 tarih, 2017/597 Esas, 2017/1513 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ile davalı bakanlık vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz'in 18.12.2019 tarih ve 2018/676 Esas, 2019/10027 Karar sayılı kararı ile eldeki davada, davalı ...'un olaydan bir gün önce sigortalı ile arasında yaşanan tartışmanın ardından, izin gününde alkollü olarak, av tüfeği ile işyerine gelerek sigortalıyı av tüfeği ile öldürmesi nedeniyle Mahkemece alınan kusur raporunda davalı ...’un %70 kusurlu, sigortalının ise olayın meydana gelmesinde tahrik edecek davranışlarda bulunması nedeniyle %25 ve ana giriş kapısında av tüfeğinin işyerine sokulmasına mani olmayan elemanların bağlı bulunduğu Gümrükler Muhafaza Genel Müdürlüğü'nün %5 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, ancak, yapılan kusur incelemesinde davalı Gümrük ve Tic. Bakanlığı Gümrük Muhafaza Genel Müdürlüğünün sorumluluğunun yeterince irdelenmediği, olayda kulanılan av tüfeğinin ruhsatlı olup olmadığı, ruhsatlı silahla olayın meydana geldiği Serbest Bölge’ye girişin mümkün olup olmayacağı, gümrük muhafaza memurlarının tabi olduğu ilgili mevzuat çerçevesinde değerlendirme yapılmak suretiyle; bu personelin özellikle Serbest Bölge içinde çalışan kişilerin Bölgeye giriş kontrol ve denetimini nasıl yapmaları gerektiği, ne tür yetkilerinin olduğu, hususları da incelenmek suretiyle davalı Genel Müdürlüğün sorumluluğuna ilişkin kusur irdelemesinin buna göre yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar