muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17221, Karar No: 2016/13033, Tarih: 21.11.2016

Davalı,idari yargının görevli olduğunu,belirsiz alacak davası açılmasında davacının hukuki yararı bulunmadığını,Ticaret Mahkemesi’nin görevli olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile,2.350,63 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7926, Karar No: 2022/2793, Tarih: 04.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7926 E.  ,  2022/2793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 10.07.2019 tarih ve 2017/2 E- 2019/303 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 23.09.2020 tarih ve 2019/1895 E- 2020/1020 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği ekinde yer alan faaliyetlerle uğraşan şirketlere aylık hizmet verdiğini, bahsedilen yönetmeliğin ekinde yer almayan şirketlere ise proje bazında hizmet verdiğini, davacının proje bazında hizmet verdiği dava dışı Starklips şirketi yetkilisinin davalı şirket tarafından yanlış bilgilendirildiğini, yani şirketin aylık hizmet alması gerektiği, davacının hizmetini gereği gibi yerine getirmediği, bu ihmalden ötürü cezai işlemlerle muhatap olabilecekleri yönünde davacının itibarını zedeleyici, gerçeği yansıtmayan beyanlarda bulunduğunu, davalının davacının müşterisi dava dışı şirketlere davacının idare ile arasının iyi olmadığı bu durumun onları da etkileyebileceği yönünde gerçeğe aykırı beyanlarla davacının müşterisi dava dışı iki şirketin davacı ile ilişkilerini kestiğini, davalının bu eylemlerinin haksız rekabete yol açtığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla haksız rekabetin tesptine ve men’ine, kararın ilanına, davacının iş kayıpları nedeniyle uğradığı maddi zarar nedeniyle 1.000,00 TL, davacının ticari itibarının zedelenmesi sebebiyle 20.000,00 TL manevi zararın olay gününden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının dava dışı Starklips şirketinin daveti üzerine gerçekleştirdiği ziyarette kendilerine sorulan soruları cevapladıklarını, dava dışı şirket hakkında sistemden yapılan kontrole göre kendilerine bilgi verildiğini, dava dışı şirketin çevre izninden muaf olduğuna dair yazının kendilerine gösterilmediğini, kimseyi aldatıcı beyanda bulunulmadığını, davacının müşterisi hiçbir şirketle davalının ticari ilişkisinin olmadığını, davacının maddi tazminat talebinde bulunamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava dışı iki şirketin davacı ile sözleşmelerinin feshedilmesi veya yenilenmemesi sebebinin davacı şirket danışmanlık ücretinin yüksek olması ve maruz kaldıkları idari para cezaları olduğu bildirildiğinden davacı şirketin iş kayıplarına ilişkin maddi zararına davalı şirketin sebebiyet verdiğinin ispat edilemediği, dava dilekçesi ekinde yer alan mail çıktısına göre davalı tarafından dava dışı Starklips Tic. Ltd. Şti’ne gönderilen 01/12/2016 tarihli mailde ''......dün yaptığımız incelemede Çevre ve Şehircilik Müdürlüğü tarafından yönetmeliğin ek-2 listesinde değerlendirilmişsiniz. Bu yazı ile belli ki Zen firması bir dilekçe sunmuş ve bu cevap gelmiş, Aslında kendi kendinizi ihbar etmişsiniz. Bu önemli bir konu şu geçmişe dönük olarak dahi olmak üzere cezai işlem ile karşı karşıya kalabilirsiniz. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın resmi sitesinden firmaları ve danışmanları görünmektedir. Bakanlık resmi sitesi görüntüleri aşağıdaki gibidir. Bakanlık nezdinde herhangi bir danışmanınız hiç olmamış. Zaten Zen markasını duyunca direk bu kontrolleri yapıyoruz. Sadece Zen firmasından bu tür şeyleri duyuyoruz ve bu nedenle Çevre müdürü ile tartışma yaşadılar. Çevre İl Müdürlüğü'nden doğrulayabilirsiniz cezai risk altında kalmamak adına sizlere 3 ay süre için bizleri tanımanız amacıyla ücretsiz hizmet sunabiliriz......'' yazıldığı, bu mail içeriği ve davacı tanık beyanı birlikte değerlendirildiğinde mail içeriğinin TTK'nın 56. maddesi anlamında haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, haksız rekabetin tespiti ve men'ine, ilamın Ulusal gazetede ilanına, olayın oluş şekline göre 5.000,00 TL manevi tazminatın 01.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının maddi tazminat talebinin ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şirket yetkilisinin, davacı şirketin, müşterisi olan Starklips Otomotiv Montaj Ürünleri Endüstriyel Kimyasalları San. ve Tic. Ld. Şti. yetkilisi...'e, 01/12/2016 tarihinde gönderdiği mail içeriğinin, davacı şirketin, müşterisi nezdinde hakkında yanlış, yanıltıcı veya gereksiz yere incitici ifadeler içerdiği, mail içeriği ve dinlenilen davacı tanığının beyanı karşısında, davalı eylem ve tavırlarının bir bütün olarak haksız rekabet hallerini düzenleyen TTK'nın 55/1/a-1 maddesi kapsamında yer aldığı, haksız rekabet teşkil ettiği belirlenen eylemlerin, davacının ekonomik menfaati yönünden zararın veya zarar tehlikesinin oluşmasına sebebiyet verdiği, oluşan zarar tehlikesinin davalının kusurunun ile gerçekleştiği, ilk derece mahkemesince istemle bağlı kalınarak haksız rekabetin tespiti ile men’ine, masrafı davalıdan alınmak kaydı ile ilanına ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davacıdan tahsiline yönelik verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı, davalının istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 256,16 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,04/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11506, Karar No: 2024/12006, Tarih: 19.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11506 E.  ,  2024/12006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2224 E., 2024/737 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muş İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/312 E., 2023/1145 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2022 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 25.01.2023 tarihli karar ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; kabul edilen ve temyize konu edilen alacak toplamı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3285, Karar No: 2015/1773, Tarih: 07.04.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/3285 E.  ,  2015/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, yüklenicinin işi eksik bırakıp terk etmesi nedeniyle cezai şart, fazla ödeme ile eksik işlerin giderim bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı iş sahibinin sözleşme ve ek sözleşmeler ile sözleşmenin 8. maddesi gereğince harici maliyet bedelleri toplamına göre ödemesi gereken miktardan eksik ödeme yapmış olmasına göre davacı iş sahibi vekilinin tüm, davalı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı iş sahibinin sözleşme ve ek sözleşmeler ile sözleşmenin 8. maddesi gereğince harici maliyet bedelleri toplamına göre ödemesi gereken miktardan eksik ödeme yapmış olmasına göre davacı iş sahibi vekilinin tüm, davalı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında imzalanan 21 Mayıs 2002 tarihli sözleşmenin D.8. maddesine göre yüzer marina sisteminin sözleşme ekinde verilen yerleşim ve metrajlara göre ... ürünleri ile montajının anahtar teslim bedeli 1.100.000,00 USD'dir. Sözleşmenin D.8 maddesinin 3. fıkrasında yüklenicinin pedstallar ve tesisat işlerinin yalnız 50.000,00 USD tutarına kadar olan bölümünü karşılayacağı kabul edildiğinden, sözleşme bedelinden bu miktar düşüldükten sonra sözleşme kapsamındaki iş bedeli 1.050.000,00 USD olmaktadır. Asıl sözleşmeden sonra 21.02.2003 tarihli mutabakat zabtı ile ek olarak 11 adet ... 1030 tipi, 3 adet ... 400 tipi dubaların ve 60 metre ... imal edilerek teslimi kararlaştırılmış olup, bunların mutabakat zabtındaki birim fiyatları ile sayılarıyla toplam bedeli bilirkişi raporuna göre 319.500,00 USD, 17 Mayıs 2003 tarihli ... Toplantısı ile ... 1030 tipi dubanın da ilaveten imâl ve teslimi kararlaştırıldığından, bunların bedeli de önceki mutabakat zabtı da dikkate alınarak hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre 54.000,00 USD'dir. Bu haliyle sözleşme ile mutabakat zabtı ve ... toplantısı ile yapımı kararlaştırılan işlerin toplam bedelinin 1.423.500,00 USD olduğu anlaşılmaktadır. Yine sözleşmenin D.8 maddesi 3. fıkrasında Pedstallar ve tesisat işlerinin 50.000,00 USD'yi aşan kısmının ödemesinin iş sahibince yapılacağı kabul edildiğinden, dosyaya sunulan faturalar ve bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaya göre yüklenicinin karşılayacağı 50.000,00 USD mahsup edildikten sonra bu kalemlerle ilgili yüklenici tarafından yapılan ve iş sahibinin ödemesi gereken miktar 182.688,22 USD olmaktadır. Sözleşme, mutabakat zabtı, ... toplantı tutanağı ve sözleşmenin D.8 maddesinin 2. fıkrası uyarınca hesaplanan iş ve imalât bedeli toplamı 1.606.188,22 USD'dir. Dosya kapsamındaki belgeler ile banka kayıtlarına uygun olup, yerinde olduğu mahkemece de kabul edilen bilirkişi raporuna göre davacı iş sahibinin avans dahil toplam ödemesi 1.494.073,00 USD'dir. Bu halde 1.606.188,22 USD toplam iş bedelinden 1.494.073,00 USD mahsup edildiğinde ödenmeyen bedel 112.115,22 USD kalmaktadır. İş sahibince sözleşme ve ek sözleşmeler gereğince ödenmesi gereken iş bedeli tamamen ödenmemiş olduğundan eksik ve kusurlu işlerin giderim bedelinin tamamının davalıdan tahsili mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuyla saptanıp kabul edilen ve yüklenici tarafından eksik bırakılıp dava dışı 3. kişiye tamamlatılan eksik işlerin giderim bedeli toplam 217.325,00 USD'den ödenmeyen iş bedeli 112.115,22 USD'nin düşülmesi sonucu kalan 105.209,78 USD üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, iş sahibinin, iş bedelinin tamamını ödemediği gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6268, Karar No: 2020/1861, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6268 E.  ,  2020/1861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1932 doğumlu çocuksuz dul olduğunu, ölen ağabeyinden olma iki yeğeninden başka yakın akrabası olmadığını, kendisine ait evde yalnız yaşadığını ve kendisi ile zaman zaman ölen eşinin önceki evliliğinden olma üvey kızı davalının ilgilendiğini, 2010 yılında rahatsızlaması üzerine parasal işlerin yönetimini'de davalının yaptığını, belli bir mizansen kurarak şahsi hesabındaki paranın davalınında yer aldığı müşterek hesaba aktarıldığını, davalının aynı gün bu müşterek hesaptaki parayı şahsi hesabına geçirdiğini, bu durumdan kendisine yasal danışman atanması ile haberdar olduğunu, paranın kendisi için harcanmadığını, zaten ihtiyaçları için yetecek hem de eşinden kalma hem de kendisine ait emekli maaşı bulunduğu, yazlığı ve oturduğu evin kendisine ait olup bankadaki paranın kendisi için harcanmasını gerektirir bir durum olmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak davalı tarafından çekilen 39.000,00 TL’nin en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile, davalının üvey kızı olduğunu, 2010 yılında yaşadığı rahatsızlıktan faydalanarak kendisinin şahsi hesabında bulunan paranın davalının da yer aldığı müşterek hesaba dönüştürüldüğü, ardından davalının müşterek hesaptaki parayı şahsi hesabına aktartığını ve bu paranın kendisi için harcanmadığını ileri sürerek harcanan paranın faizi ile birlikte iadesini istemiş, davalı ise müşterek hesaptaki paranın yarısının zaten kendisine ait olduğunu, geri kalan tutarla da davacının bakıcı ve diğer masraflarını karşıladığını savunmuştur. Mahkemece, davacının bakıcı giderleri ve diğer masraflarının davalı yanca karşılandığının tanık beyanları ile ispatlandığını, davacının akıl sağlığının yerinde olduğu, şahsi hesabın müşterek hesaba dönüştürüldüğü tarihte henüz kendisine yasal danışmanın bile atanmadığı, dolayısıyla paranın haksız ele geçirildiğinin ve davalının şahsi ihtiyaçları için harcandığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında yapılan incelemede; davacının kendisine ait evi ve yazlığı ile hem kendisine ait hem de eşinden kalma emekli maaşının bulunduğu, evinin yakıt ve aidat giderinin bulunmadığı, yalnız yaşadığı, 2010 yılında rahatsızlanınca kendisine bakıcı tutulduğu, davacının şahsi hesabındaki paranın bir kısmının taraflar adına açılan müşterek hesaba aktarıldığı anlaşılmaktadır. Davalı, müşterek hesabın açıldığı 22.11.2010 tarihinde müşterek hesaptaki paranın 39.000 TL’sını kendi şahsi hesabına aktarmış olup, 5.1.2011, 9.2.2011 ve 8.3.2011 tarihlerinde de çekerek bu parayı kullanmıştır. Dosya da dinlenen bakıcı ...’nun beyanına göre davalının davacının bütün işleri ile ilgilendiği, kendisinin 2 yıla yakın davacının yanında çalıştığı, evin harcamaları ve bakıcı ücretlerinin davalı yanca karşılandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 2 yıllık bakıcı ücretinin birbirine yakın üç farklı zamanda çekilen para ile karşılandığının kabulü mümkün değildir. Kaldı ki, davacının bakıcı ve diğer masraflarını karşılayacak miktarda aldığı iki adet emekli maaşı mevcuttur. O halde mahkemece, şahsi hesabın müşterek hesaba dönüştürülmesinin hile yolu ile yapıldığının kanıtlanamaması nazara alınarak, davacının müşterek hesaptaki payı yönünden kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verild