muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25134, Karar No: 2019/19880, Tarih: 17.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/25134 E.  ,  2019/19880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'in yalnızca sanık sıfatıyla almış olduğu mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği ve mahkemenin de ek kararıyla adli para cezası olarak verilen hükümlerin kesin nitelikte olması nedeniyle sanığın temyiz talebini ret etmesi ve bu ek karara ilişkin olarak sanığın temyizinin bulunmaması karşısında, sanık ...'in yalnızca silahla tehdit suçundan almış olduğu mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılan sanık ...'ın, diğer sanık ...'in apartmanın dışındayken eline almış olduğu bıçakla kendisini tehdit ettiğini ileri sürmesi, sanık ...'in aşamalarda tehdit suçlamasını kabul etmemesi ve eline bıçak almadığını savunması, bu savunmasının annesi olan temyiz dışı katılan ... ile babası olan tanık ...'in beyanlarıyla doğrulanması, kardeşi olan ve sanık ... ile birlikte yaşayan tanık ...'in yargılama aşamasında sanık ...'in elinde bıçak görmediğini beyan etmesi, sanık ...'in akrabası olan tanık ...'ın soruşturma aşamasında sanık ...'in elindeki bıçak ile tehdit eyleminde bulunduğuna ilişkin bir beyanı bulunmamasına karşın, yargılama aşamasında Veysel'in elinde bıçakla tehdit eylemini gerçekleştirdiğini ileri sürerek çelişki yaratması ve kolluk kuvvetlerince bıçağın sanığın üzerinde değil de araç içerisinde muhafaza altına alınması karşısında, tanık Sercan'ın beyanları arasındaki bu çelişki giderilmeden, katılan sanık ... beyanı ile akrabası olan tanık ...'ın çelişkili beyanlarının ne şekilde sanık ... ile tanıklar Zihni ve Fadime ile temyiz dışı katılan ...'in beyanlarına üstün tutulduğu temyiz denetimine elverişli olacak biçimde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanık ...'in, ablası ...'in daha önce boşandığı katılan sanık ... ile tekrar birlikte yaşamaya başlaması nedeniyle çıkan dedikodular yüzünden annesi ve babası ile birlikte görüşmek için ...'i aramalarına rağmen cevap vermemesi üzerine gittikleri ikametinde sanık ...'ın kapıyı açar açmaz biber gazı sıkması üzerine kendilerini apartmandan dışarı attıklarını beyan etmesi ve temyiz dışı katılan ... ve tanık Zihni'nin de benzer beyanlarda bulunması, katılan sanık ...'ın kapıyı açar açmaz biber gazı sıktığına ilişkin iddiaların ayrıca Servet'in birlikte yaşadığı ... ve Servet'in akrabası tanık ... tarafından da doğrulanması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Kabule göre de:

3-Kabule göre de:

a)Adli sicil kaydındaki ilamı adli para cezasına ilişkin olan ve suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümleri yönünden engel oluşturmayan, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanan sanık hakkında, duruşmadaki tutum ve davranışlarıyla kişiliği değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden "sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması içerikli mahkumiyeti bulunduğu anlaşıldığından ileride yeniden suç işlemekten çekineceğine dair kanaat oluşmadığı" biçimindeki dosya ile uyumlu olmayan yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

b-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8309, Karar No: 2010/17988, Tarih: 23.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8309 E.  ,  2010/17988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalının 9.7.2009 tarihli yazı ile 2006 yılında 45.267,08TL yersiz ödeme yapıldığı ve iadesi gerektiğini bildirdiğini, protokole uygun davrandığını ileri sürerek, tahakkuk ettirilen bedelden dolayı borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, işlemi tesis eden birimin ...’da bulunması nedeniyle ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak yetki itirazının kabulü ile davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava konusu işlemi tesis eden birimin ...’da bulunduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı kanunun 22.maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9. maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10.maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. 2010/8309-17988

Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Açıklanan yasa hükümleri doğrultusunda somut olaya bakıldığında; taraflar arasında protokol hükümlerine uygun olarak ilaç verme sözleşmesi düzenlendiği uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşme, davacının sahibi olduğu eczanenin bulunduğu ...’da imzalanmış olup sözleşmenin ifa yeri de ...’dır. Bu durumda HUMK’nun 10.maddesi uyarınca mukavelenin icra olunacağı ... mahkemesinde dava açılabilir. Öyle olunca mahkemece işin esası incelenerek sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, Temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9306, Karar No: 2018/3876, Tarih: 17.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/9306 E.  ,  2018/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Tazminat istemine konu 996 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 28.09.2007 ve 02.04.2012 tarihleri itibariyle bilirkişi kurulunca emsal olarak incelenen ... mahallesi 879 ada 67 parsel sayılı taşınmazın 28.09.2007 tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadıkları, imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar müdürlüğünden sorulması,

2) Tazminat istemine konu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 879 ada 67 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2007 ve 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorulması, alınacak tüm cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/05/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2245, Karar No: 2018/1086, Tarih: 19.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2245 E.  ,  2018/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; 633 sayılı KHK ile başkanlıklar ve genel müdürlüklerin bir araya getirilerek ayrı ayrı binalarda hizmet veren bu kurumların davaya konu taşınmazın bulunduğu binada toplandığı, binanın kirasının aylık 828.150,00.-TL olduğu, binanın iki bloktan oluştuğunu ve bakanlığın A bloğu kiraladığı, B bloğun ise boş olduğu, kira sözleşmesinin 2. maddesinde A Bloğun brüt 37489 m² alanının olduğu ve tüm bağımlı ve bağımsız bölümlerin ortak alanlar ve eklentileri ile birlikte kiralandığı, ...İş Merkezi Yönetiminin 15/03/2013 tarih ve 2013/1 sayılı yazısı ile müvekkili bakanlığa bildirilen ortak giderlerin kabul edilmesinin mümkün olmadığı, ortak giderlere ilişkin tabloda ortak gider olmadığı gibi sözde ortak giderler vasıtasıyla yeni bir maliyetin ortaya çıkartıldığı, gerek sözde ortak giderler ve gerekse personel ve buna bağlı giderler için 218.582,00.-TL bütçe oluşturulduğu ve müvekkili bakanlıktan aylık 9.108,00.-TL aidat talep edildiği, bu nedenle 21/01/2013 tarihli ve 2013/1 sayılı yönetim kurulu kararının iptali, ortak giderlere ilişkin itirazların ve davanın kabulü istenilmiş, mahkemece; kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların, davacı kiracının kullanımında bulunan A bloka özel kararlar olmadığı, ortak giderler hususunda hem A, hemde B Blokun ödemesi kararlaştırılan aidat bedellerine ilişkin olduğu görülmekle beraber davacı kat maliki olmadığından ve esasa girilmesi durumunda gerekçede ayrıntılı açıklanan sebeplerle açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, aidat ve ortak gider yükümlülüğünün olup olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının kat maliki olmadığı nedeniyle ve esasa ilişkin açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmişse de kiracı ve kullanan sıfatıyla ortak giderlere ve aidat yükümlülüğüne ilişkin alınan kararların davacının hukukunu ilgilendirmekle ve davacıya kira miktarı bakımından yükümlülük doğurmakla davacının dava açmakta hukuki yararı olup bahsedilen aidat ve ortak giderlere yönelik olarak alınan işletme projesi ve dayanak yapılan kat mülkiyeti kararı incelenerek davacıya ait yükümlülüklerin yönetim planına, mimari projeye ve Kat Mülkiyeti Kanunundaki yasal hükümlere uygun olup olmadığı hususunda işin uzmanı bilirkişi kurulundan rapor alınarak varsa davacının yükümlülükleri tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken anılan nedenlerle davanın reddedilmesi uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 19/02/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16286, Karar No: 2015/2935, Tarih: 25.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16286 E.  ,  2015/2935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAYKÖY ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/269-2014/68

Taraflar arasındaki nafaka artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının 2002 yılında boşandıklarını, velayeti anneye verilen müşterek çocuğu için davalının ödediği aylık 50,00 TL iştirak nafakasının, çocuğun büyümesi, ihtiyaçlarının her geçen gün artması ve enflasyon karşısında çok düşük kaldığını ileri sürerek; 750,00 TL'ye yükseltilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile Gürcan için 50 TL iştirak nafakasının 225,00 TL'ye yükseltilmesi cihetine gidilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.

Somut olayda; yaklaşık 2002 yılında takdir edilen iştirak nafakasının, bu davanın açıldığı tarih itibariyle, çocuğun büyümesi ve okula gitmesi, ihtiyaçlarının artması nedeniyle tarafların mali ve sosyal durumlarına göre çok düşük kaldığı anlaşılmaktadır. Özellikle, tarafların mali ve sosyal durumları dikkate alındığında, artırılan nafaka miktarı çok az olup, TMK.nun 4.maddesinde vurgulanan “hakkaniyet” ilkesine uygun bulunmamıştır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14742, Karar No: 2007/2477, Tarih: 21.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/14742 E.  ,  2007/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Maçka Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

TARİHİ        :6.6.2006
Yargıtay — Esas No: 2016/355, Karar No: 2016/1269, Tarih: 10.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/355 E.  ,  2016/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.06.2015 tarih ve 2014/904-2015/282 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin...'ya sattığı ürünlerinin deniz yoluyla taşınması için davalılarla anlaşma yaptığını, davalı.... ...i. ile ...da bulunan müşteriye 20 palet şişelenmiş ve kolilenmiş organik meyve suyu (nar suyu), davalı ... Şti. ile de ...'da bulunan müşteriye de 20 palet olmak üzere toplam 80 varil organik meyve suyu (karadut) gönderilmesini kararlaştırdığını, lokal masraflar müvekkiline ait olmak üzere, ... yüklemesinin "...", ...yüklemesinin ise "..." olarak yapıldığını, davalılarla yapılan anlaşma uyarınca...Ambarlı Limanından 18/04/2013 tarihinde taşıma yapılması için hazır olunduğunu, anlaşma doğrultusunda ... limanına 20 palet 80 varil karadut suyu,... firması ile de...'daki müşterilerine ... Limanına 20 palet şişelenmiş ve kolilenmiş nar suyu taşıması için konişmentolar düzenlendiğini, konişmentolarda taşınan malların nelerden ibaret olduğunu ve nereye gideceğinin açıkça yer aldığını, davalıların konişmentoya uygun taşıma yapmakla yükümlü olduklarını ancak davalıların yükleme...sında malları karşılıklı olarak karıştırdıklarını belirterek, davanın kabulünü, davalılarca yapılan hata nedeniyle yanlış limana giden eşyaların doğru limana gönderilmesi için yapılan ek taşıma bedellerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu konişmento ile yapılan taşımanın konteyner taşıması olduğunu, taşımada iç istif, yükleme, taşıma, boşaltma, teslim, sair ameliyeler ve bildirimler ile konişmento tahtında yapılan taşıma nedeni ile muhtemel ihtilaflar halinde uygulanacak hukuk, uyuşmazlığın görüleceği yetkili mahkeme için konişmento hükümlerinin uygulanması gerektiğini, tüm uyuşmazlıklarda hangi hukukun uygulanacağı ile hangi mahkemenin yetkili olduğunun konişmentodaki şartlarda belirtildiğini, buna göre; yetkili mahkemenin ... 'deki... Hukuk Mahkemesi ve uygulanacak hukukun ... Hukuku olduğu şartının kararlaştırıldığı, taşıyan ile taşıtan arasındaki hukuki ilişkilerin navlun sözleşmesindeki hükümlere bağlı olduğunu belirterek davanın yetki ve husumet yönünden reddine karar verilmesini, davanın tefrikini, davanın...Acenteliği A.Ş.'ye ihbarını istemiştir.

Mahkemece, öncelikle dava dilekçesinde 2 nolu davalı olarak gösterilen ve ... taşımasını üstlenen davalı... ...... Ltd. Şti. yönünden açılan dava tefrik edilerek mahkemenin ayrı bir esas numarasına kaydedilmesine karar verildikten sonra yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu uyuşmazlığın yabancı unsur taşımakta olup, mahkemenin yetkisinin münhasır yetki esasına göre düzenlenmiş olmadığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın akdi borç ilişkisinden doğmakta olup davacının konişmentonun şartları ile bağlı olduğu ve konişmentonun 24. maddesinde de yetki ve uygulanacak hukuka ilişkin konulan yazılı şartın geçerli ve bağlayıcı olduğu gerekçesiyle davalı tarafın yetki itirazının kabulü ile dava dilekçesinin mahkemenin yetkisizliği nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, acentenin şahsına karşı açılmıştır. Yetki şartının yer aldığı konişmento ise davalının müvekkili olan 3 Plus Logistics ile yapılmıştır. Davalı acentenin şahsına karşı açılan davada kendi adına taraf olmadığı konişmentodaki yetki şartına istinaden yetkisizlik kararı verilemez. Yetki itirazının buna göre değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/813, Karar No: 2008/551, Tarih: 31.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/813 E.  ,  2008/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... ve Oto Komisyoncuları Toplu İş Kooperatifi arasındaki davadan dolayı Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.11.2006 gün ve 2004/693-2006/396 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden, Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 1997/62 sayılı tesbit dosyasının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2528, Karar No: 2016/67, Tarih: 13.01.2016

**10. Ceza Dairesi         2014/2528 E.  ,  2016/67 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/225588

Mahkeme : SİLİVRİ Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 20/03/2013 - 2013/54 esas ve 2013/61 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıklar U.. ve M.. hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay tutanağı içeriğine göre;......Mahallesi .. Sokak No:.. sayılı apartmanın ortak alan olarak kullanılan kömürlüğü içerisinde içerisi tahta dolu siyah poşetlerin arka tarafında kapaklı plastik kutu içerisinde kağıtlara sarılı vaziyette uyuşturucu madde bulunduğu ihbarı üzerine görevlilerce ihbara konu adrese gidilerek kömürlük kontrol edildiğinde ihbarda belirtildiği şekilde uyuşturucu maddelerin görülmesi üzerine yapılan araştırmada apartmanda 11 daire olduğu, apartmandaki 10 dairenin doğalgazlı olduğu ancak (1) nolu dairede ikamet eden U... isimli şahsın doğalgaz kullanmadığı ve kömürlüğü adı geçen şahsın kullandığı bilgisine ulaşılması üzerine görevlilerce apartmanın önünde beklenmeye başlandığı, bekleme esnasında apartman önüne yaklaşan ... plaka sayılı araçtan inen iki kişinin apartmana girdiği, (1) nolu dairenin ışığı yanıp beş dakika sonra söndüğü, yaklaşık beş dakika sonra içeriye giren iki kişinin dışarıya çıktığı ve daha sonradan sanık U.. olduğu tespit edilen kişinin elinde daha önceden kömürlükte tespit edilen kapaklı şeffaf plastik kutu ile poşetin görüldüğü, görevlilerce durdurulmak istendiği sırada görevlileri farkeden bir kişinin kaçtığı ancak sanık U..'un yakalandığı olayda; sanık U..'un, diğer sanık M..'in kimliğini ve suçla ilgisini açıklayarak adı geçen sanığın suçunun ortaya çıkmasına yardımda bulunduğu sanık M...'in de, sanık U..'un soyut beyanı dışında aleyhinde delil bulunmadığı aşamada, ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiği gözetilerek her iki sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık U.. müdafii ve sanık M..'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.