muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7519, Karar No: 2021/98, Tarih: 18.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7519 E.  ,  2021/98 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın yenileme sonrası oluşan yeni parsel numarası üzerinden hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde eski parsel numarası üzerinden hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 6 ve 7 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Bozma sonrası oluşan 10.138,83TL fark bedele 31/10/2015 tarihinden Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve derhal davalıya ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (9 numaralı bendinde yer alan (... parsel) ibaresinden sonra gelmek üzere parantez içerisinde (yenileme ile ... ada ... parsel ) ibaresinin yazılmasına,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 6 ve 7 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Bozma sonrası oluşan 10.138,83TL fark bedele 31/10/2015 tarihinden Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve derhal davalıya ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (9 numaralı bendinde yer alan (... parsel) ibaresinden sonra gelmek üzere parantez içerisinde (yenileme ile ... ada ... parsel ) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22807, Karar No: 2017/27799, Tarih: 07.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/22807 E.  ,  2017/27799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dosyada mevcut 28/05/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda emsal dava konusu taşınmazdan 3 kat değerli kabul edilerek taşınmazın Ağustos 2012 değerlendirme tarihi itibariyle m² değeri 104,75 TL bulunmuş iken aynı bilirkişilerce hazırlanan ek raporda aynı emsalin dava konusu taşınmazdan 2,35 kat daha değerli olduğu belirtilerek taşınmazn meterekare değerinin 133,21 tl bulunduğu ve hükme esas alınan 11/01/2016 tarihli ek raporda aynı emsalin dava konusu taşınmazdan 1,70 kat daha değerli kabul edilerek taşınmazın değeri 184,55 TL/m² olarak belirlendiğinden aynı bilirkişilerden alınan üç rapor arasındaki bu çelişki nedeniyle alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli olmadığı gibi, Aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan ve dava konusu taşınmaza yakın konumda olan 765 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak açılan ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/248 esas sayılı dosyasında taşınmazın m2 birim fiyatının 17/04/2012 değerlendirme tarihi itibariyle 159,37-TL olarak tespit edildiği ve Dairemiz denetiminden geçtiği gözetildiğinde inandırıcı olmayan rapor ve ek rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu davacı ve müdahil davacı için değerlendirme tarihleri olan dava ve müdahale isteminin kabulü tarihleri esas alınarak değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8800, Karar No: 2015/401, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/8800 E.  ,  2015/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİVRİĞİ ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2012/176-2012/148

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davalı elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti (psh) bedellerinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, 181,43 TL'nin iadesine karar vermiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4409, Karar No: 2013/6122, Tarih: 25.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/4409 E.  ,  2013/6122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, disiplin cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 12.11.2011 tarihinde müvekkili ile vardiya teknisyeni ... arasında geçtiği iddia edilen olay sebebiyle ilk amir olan ... tarafından tutulan tutanak sebebiyle müvekkiline disiplin cezası verildiğini, toplu iş sözleşmesi 59/a maddesine göre disiplin kurulunun olayı öğrendiği günü izliyen üç işgünü içinde işverence yazılı olarak toplantıya çağrılmasının düzenlendiğini, olayın öğrenilme tarihinin 12.11.2011 tarihi olduğunu, işveren temsilcisi tarafından disiplin kurulu üyelerinin toplantıya çağırılma tarihinin 18.11.2011 tarihi olduğunu, disiplin kurulunun 22.11.2011 tarihinde oyçokluğu ile yazılı ihtar cezası verildiğini, bu kararın 23.11.2011 tarihinde tebliğ edildiğini, disiplin cezasının iptaline karar verilmesini talep etti.

Davalı vekili, davacının değişim ekibinden çalışanın başına gelen küçük bir kaza sonrası olayla ilgisi bulunmayan teknisyen ...'a sinirli bir şekilde bağırdığını, elindeki kalıp pensesini yere atarak ...'ın yanına geldiğini, bağırmaya devam ettiğini, olayın 12.11.2011 cumartesi günü meydana geldiğini, şikayet tutanağının mekanik bakım onarım şefine bildirildiğini, ilgili birim şefinin 15-16.11.2011 tarihlerinde konuyu araştırdığını, 17.11.2011 tarihinde gerekli işlemin yapılabilmesi için İnsan kaynakları müdürlüğüne bildirdiğini, disiplin işlemi için 18.11.2011 tarihinde disiplin kurulu üyelerinin 21.11.2011 tarihinde toplantıya çağırıldığını, sendika disiplin kurulu üyelerinin önce fabrika müdürü ile görüşmeleri üzerine toplantının 22.11.2011 tarihinde yapıldığını, davacıya oyçokluğu ile ihtar cezası verildiğini,bu kararın 23.11.2011 tarihinde davacıya tebliğ edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesin talep etmiştir.

Mahkemece, dosyada mevcut toplu iş sözleşmesinin 59. maddesine göre disiplin suçunun belirlenmesine müteakip disiplin kurulunun üç iş günü içerisinde toplantıya çağrılması gerektiği, olayımızda disiplin kurulunun altı gün sonra toplantıya çağrıldığı, disiplin kurulunun 22.11.2011 tarihli kararı ile disiplin cezasının verildiği verilen cezanın, disiplin kurulunun çalışma usullerine uyulmaması sebebiyle usulsüz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacıya verilen ihtar cezasının usulüne uygun olarak verilip verilmediği noktasındadır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacıya verilen ihtar cezasının usulüne uygun olarak verilip verilmediği noktasındadır.

Davacıya 12.11.2011 tarihinde vardiya amirine saygısız hareketleri sebebiyle disiplin kurulunun 22.11.2011 tarihli kararıyla ihtar cezası verildiği anlaşılmaktadır. Davacı taraf işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesine göre olayın öğrenildiği tarihten itibaren disiplin kurulunun üç gün içinde toplantıya çağırılması gerektiğini, olayın davalı tarafından 12.11.2011 tarihinde öğrenilmesine rağmen disiplin kurulunun 18.11.2011 tarihinde toplantıya çağırıldığını, bu sebeple verilen ihtar cezasının usulsüz olduğunu ileri sürmüştür. Davalı taraf ise davacının 12.11.2011 tarihinde vardiya amirine saygısızca harkette bulunduğunu, bu durumun mekanik bakım onarım şefine bildirildiğini ve bu şef tarafından 15-16.11.2011 tarihlerinde konunun araştırıldığını, sonrasında konuya dair görüşleriyle birlikte yazılı olarak 17.11.2011 tarihinde gerekli işlemin yapılması için İnsan Kaynakları Müdürlüğü'ne bildirdiğini, işveren vekili konumunda bulunan İnsan Kaynakları Müdürlüğü'nün olayı öğrenme tarihinin 17.11.2011 tarihi olduğunu,işveren vekilinin olayı öğrendikten sonra toplu iş sözleşmesinin 59. maddesine göre disiplin kurulunu 18.11.2011 tarihinde toplantıya çağırıldığını, bu sebeple verilen cezanın usulüne uygun olduğunu belirtmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davalı işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesi'nin 59. maddesine göre disiplin kurulunun olayın öğrenildiği günü izleyen üç iş günü içerisinde toplantıya çağırılacağı düzenlenmiştir. Tüm dosya kapsamı tanık beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde olayın öğrenildiği tarih 17.11.2011 olup, buna göre ihtar cezası süresinde verilmiştir. Bu gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17453, Karar No: 2006/20953, Tarih: 10.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/17453 E.  ,  2006/20953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Çeke dayalı olarak yapılan takipte borçlulardan ................'un kendisinden sonra yapılan ciroda, ciro imzasının ..................................... yetkilisine ait olmadığını ve ayrıca kendi adına atılan ciro imzasının da kendisine ait olmadığını itirazen ileri sürdüğü görülmüştür.

Çeki, beyaz ciro ile imzalayan borçlu, kendisinden sonra gelen ciranta imzasına itiraz edemez. Mahkemece, ciranta ...........................yetkilisinin imzasının incelenmesi fuzuli bir işlem olup, borçlunun yapmış olduğu kendi imzasının geçersiz olduğuna ilişkin itirazı ortadan kaldırmaz. Mahkemece, borçlu itirazı dikkate alınarak İİK.nun 170 ve aynı kanunun 68/a maddeleri uyarınca yapılacak imza incelemesi sonucunda oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19122, Karar No: 2013/12035, Tarih: 31.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/19122 E.  ,  2013/12035 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Davacı, 28.02.1989 – 30.08.1996 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalı olduğunun tespitine, bu olmadığında 28.02.1989 – 14.07.1999 dönemi için ödediği primlerin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının 28.02.1989 – 30.08.1996 tarihleri arasında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı kanunun 24. maddesine göre, bir kimsenin zorunlu ....... sigortalısı olması için, meslek kuruluş kaydı ile birlikte, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışması gerekir. Öte yandan, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı yasanın 6. maddesi ile değişik 1479 sayılı yasanın 24. maddesinde, zorunl...... sigortalısı olmak için ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olma, gelir vergisinden muaf olanların da meslek kuruluşuna kayıtlı olması hükmü yer almaktadır. Yine 22.03.1985 tarihinde 3165 sayılı kanunla getirilip, uyuşmazlık konusu döneme uygulanması gereken düzenleme ile de kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olan, esnaf siciline veya meslek kuruluşuna kaydı olanların ........sigortalısı olacağı belirtilmiştir.

Davacı, ayakkabıcılık faaliyeti nedeniyle 06.02.1989 – 29.12.1989 tarihleri arasında, bakkaliye işi nedeniyle 30.08.1996 tarihinden itibaren devam eder şekilde vergiye, 06.02.1989 tarihinden itibaren ....... Odasına, 18.09.1996 tarihinden itibaren de sicile kayıtlı olup; 09.07.1999 tarihli işlem ile 06.02.1989 tarihinden itibaren ..... sigortalısı olarak tescil edilmiş; Davalı Kurum,daha sonra, Odanın 1997 yılından önceki defterlerinin kaybolduğu gerekçesi ile, davacıyı 30.08.1996 tarihinden itibaren sigortalı saymıştır. Giriş bildirgesinde, davacının önceki vergi kaydının 29.02.1989 tarihinde sona erdiği yazılıdır.

./..

-2-

Tanıklar, davacının 5-6 ay kundura işi yaptığını, daha sonra da kardeşleri ile market işlettiğini beyan etmişlerdir. Davacının, bakkaliye işi nedeniyle vergi ve sicil kaydının 30.08.1996 tarihinden itibaren başladığı anlaşılmaktadır.

./..

-2-

Tanıklar, davacının 5-6 ay kundura işi yaptığını, daha sonra da kardeşleri ile market işlettiğini beyan etmişlerdir. Davacının, bakkaliye işi nedeniyle vergi ve sicil kaydının 30.08.1996 tarihinden itibaren başladığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, belgelerdeki çelişkinin de giderilmesi için, davacının vergi kayıtları başlangıç ve bitiş tarihlerinin bildirilmesi istenilerek getirtilmeli; uyuşmazlık konusu dönemden vergiye kayıtlı sürelerde kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının bulunduğu esas alınarak bu süreye zorunlu sigortalılık verilmelidir. Davacının, uyuşmazlık konusu olup, vergi kaydının bulunmadığı sürelere ilişkin olarak; kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının bulunup-bulunmadığı araştırılmalı; böyle bir çalışmasının bulunmadığı dönemlerde zorunlu sigortalı sayılamayacağı gözetilerek, prim cetveli getirtilip, zorunlu sigortalı sayıldığı dönemlere ilişkin primler dışlanarak, fazla prim ödemesinin bulunması durumunda, fazla primin ödeme tarihinden başlayarak, karşıladığı sürede isteğe bağlı sigortalı olacağı esas alınmalı; primlerin cebri icra yoluyla tahsil edilmiş olması durumunda, zorunlu sigortalı sayılan dönem dışında, icraya konu dönemin tamamında isteğe bağlı sigortalı sayılacağı gözetilmelidir.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2012/34556, Karar No: 2012/36147, Tarih: 05.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34556 E.  ,  2012/36147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsam dışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine sözleşme gereği zam yapılmaması nedeni ile eksik ücret ödendiğini belirterek, bu ücretin davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kararın miktar itibari ile kesin olduğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine de ek karar ile kararın kesin olması nedeni ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmış olup, her ne kadar davacının hüküm altına alınan fark ücret alacağı, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırında kalmakta ise de fark ücretin doğmasına neden olan artışların, davacının nakledildiği kamu kurumunda ücret nakil ilmühaberinde de değerlendirilmesi gerektiği ve devamlılık arzettiği, bu nedenle uyuşmazlıkta fark ücretin kesinliğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, yerel mahkemenin 05.01.0212 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, kararın temyize incelemesine tabi olduğu kabul edilerek, Dairemizin 12.03.2012 gün ve 8535-7955 sayılı kararı ile “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davalı vekilinin cevap dilekçesi ve diğer beyanlarında davacıya denge tazminatı ödenmediğinin açık olduğu zaten davalı vekilince de bu tazminatın davalıya ödenmemesi gerektiğinin savunulduğu dolayısıyla Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere davacıya çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı hususunun araştırılmasına gerek bulunmadığı ayrıca verilen kararın kesin nitelikli olmasına rağmen temyiz edildiği ve kesin kararın bozulmasına karar verildiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiş ve kararın kesin olduğu vurgulanmıştır.