muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7747, Karar No: 2023/6673, Tarih: 31.10.2023

2. Sanık ... ile tanık M.U arasında .......,'in M.U.'nun kız arkadaşı olan tanık V.B ile mesajlaşmaları üzerine önceye dayalı husumet bulunduğunun ve sanıklar ......., ve ...'in diğer sanık ...'in kendilerini araması neticesinde maktul ile tanıklar M.U., V.B. ve B.T.'nin bulunduğu eve gittiklerinin anlaşıldığı, evde M.U. ile sanıklar ... Batuhan ve ... arasında tartışma yaşandığının, buna karşın maktul ... ile sanıklar ......., ve ... arasında herhangi bir tartışma yaşanmadığının sanık ..., sanık ... ve tanık beyanları ile sabit olduğu, her ne kadar sanık ... aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de sanığın beyanlarının çelişkiler içerdiği, sanık ...'ın 14.11.2020 tarihinde müdafii eşliğinde alınan savunmasında aracın yanına vardıklarında V.B.'nin biber gazı sıktığını, maktul ...'ın ise belinden çıkardığı bıçağı eline alması üzerine maktul ...'ın elindeki bıçağı kendisinin aldığını ve maktulün elinden kaçmak için bıçağı savurduğunu beyan ettiği, ancak 15.11.2020 tarihinde müdafii eşliğinde alınan savunmasında tanık V.B.'nin değil, kendisinin biber gazı sıktığını beyan ettiği, yine her ne kadar sanık 15.11.2020 tarihinde

Sulh Ceza Hakimliğince alınan savunmasında telefonu aşağı götürdükleri sırada ... ve M.U'nun kendilerine hakaret ettiğini beyan etmiş ise de Kuşadası Cumhuriyet Savcılığında ve kollukta alınan beyanlarında maktul ...'ın kendilerine yönelik hakarette bulunduğundan bahsetmediği, bilakis sanık ...'in 14.11.2020 tarihinde müdafii eşliğinde kollukta alınan savunmasında telefonu ...'a uzattığında ...'ın kendisine teşekkür ettiğini, M.U.'nun ise kendilerine hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında sanıkların beyanlarının da birbirleri ile çeliştiği, bununla birlikte sanık ...'ın olay yerinden kaçarken elinde bıçak olduğuna ilişkin kamera görüntüleri ile sanık ...'ın bıçağı alarak sinirle maktulün elinden kaçmak için birden fazla kez savurduğuna yönelik tevil yollu ikrarı ve 22.01.2021 tarihli otopsi raporu gözetildiğinde sanığın maktul ...'ı hayati bölgesini hedef alarak bıçakladığı, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanık ...'ın maktul ...'ın olay öncesinde evde ya da arabada kendisine yönelik haksız tahrik oluşturacak herhangi bir eylemine dair aşamalarda istikrarlı bir beyanının bulunmadığı, aksine 07.12.2021 tarihli celsede alınan beyanında maktul ...'ın evin içerisinde kendilerini sakinleştirdiğine ve araç içerisinde tanık M.U.'nun kendilerine hakaret ettiğine dair beyanı nazara alınarak sanıklar ......., ve ... ile maktul ... arasında herhangi bir tartışmanın ve husumetin bulunmadığının da tanık beyanları ile desteklendiği, bu suretle sanık ... yönünden haksız tahrik uygulanması şartlarının somut olayda mevcut olmadığı belirtilmiştir.

3. Her ne kadar sanık ... yalnızca kavgayı ayırmaya çalıştığını, bıçak kullanmadığını, kimseye vurmadığını beyanla üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de sanıklar ......., ve ...'in olay günü eve birlikte gitmeleri ve aşağı birlikte inmeleri, sanıklardan ... telefonu uzatırken diğer sanık ...'ın aracın içerisinde biber gazı sıkması, sanık ...'in aşamalardaki savunmalarında maktul ...'ın omuzundan tuttuğuna ilişkin ikrarı ile maktulün kendisini savunmasını engellemesi, yine 07.12.2021 tarihli celsede alınan beyanında tanık V.B.'nin kavgayı ayırmaya çalıştığı, kendisini de çekiştirdiğine ilişkin ikrarı ile kavgayı ayırmak isteyen tanık V.B.'yi engellemesi ile V.B.'nin aşamalardaki her iki sanığın da elinde bıçak olduğuna ve her iki sanığın da ...'a bıçakla saldırdığına ve kaçarken esmer olan sanığın (tanık V.B.'nin duruşma sırasında beyanları ve teşhislerine göre sanık ... olduğu tespit edilmiştir) bıçağı attığını gördüğüne dair beyanları gözetildiğinde sanıklar ... ve .......,'ın olayın başından itibaren iştirak iradesi ile birlikte hareket ettikleri, sanık ...'in 14.11.2020 tarihinde maktul ...'ın evde bulundukları sırada yanlarına gelerek durumu anlattığı ve konuştukları, yine aracın içerisine telefonu uzattığında maktulün kendilerine teşekkür ettiğine dair müdafii eşliğinde kollukta alınan beyanları, 07.12.2021 tarihli celsede maktulün olayın hiçbir aşamasında kendilerine yönelik bir eylemi olmadığına dair beyanı ile benzer mahiyetteki tanık beyanları gözetildiğinde sanık ... yönünden de somut olayda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması şartlarının gerçekleşmediği sonucuna varıldığı, bu suretle sanık ... ile sanık ...'in fikir ve eylem birliği içerisinde kasten öldürme suçunu işledikleri hususunda tam bir vicdani kanaat hasıl olduğu belirtilmiştir.

4. Sanık ...'in aşamalardaki tüm savunmalarında istikrarlı şekilde suçlamaları kabul etmediği, amacının kız arkadaşı olan tanık B.T.'nin evine baktırmak olduğuna dair beyanlarının diğer sanık beyanı ile desteklendiği, sanık ...'in olay günü diğer sanıklar ... ve ......., ile yaptığı dosya kapsamından sabit olsa da sanığın savunmasının aksini gösterir ve kasten öldürme suçu yönünden azmettiren olduğuna dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı deliller elde edilemediği, dolayısıyla sanığa yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından beraatine karar vermek gerektiği belirtilmiştir.

5. Sanıkların savunmaları, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, kamera görüntüleri, kolluk tutanakları, otopsi raporu, doktor raporları, sanıklara ait adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5. Sanıkların savunmaları, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, kamera görüntüleri, kolluk tutanakları, otopsi raporu, doktor raporları, sanıklara ait adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanık ... hakkında diğer sanıkları kasten öldürmeye azmettirme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca mahkûmiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik bulunmadığı, eylemin sanıklar ... ....., ve ... tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma koşullarının bulunmadığı, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve/veya davranış bulunmadığına ilişkin Mahkemece yapılan değerlendirmenin ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.03.2022 tarihli ve 2022/928 Esas, 2022/853 Karar sayılı kararlarında katılan vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5472, Karar No: 2018/4892, Tarih: 25.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5472 E.  ,  2018/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, üst Cumhuriyet savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurlara ilişkin bilgiler yer almadığı halde mağdurların şikayetinden vazgeçtiğini belirttikleri 27.03.2013 tarihli duruşma tutanağının görevli hakim tarafından Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden elektronik imza (e-imza) ile imzalanmış olması ancak dosya içerisinde bulunan ve mağdurların şikayetten vazgeçtiklerine ilişkin beyanlarının olmadığı anlaşılan 27.03.2013 tarihli duruşma tutanağının görevli hakim ve katip tarafından ıslak imza ile imzalanmış olması karşısında, duruşma tutanaklarının çelişki doğuracak şekilde birbirinden farklı olduğu anlaşıldığından mağdurların şikayetinin devam edip etmediğinin karar yerinde araştırılıp çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5439, Karar No: 2020/10768, Tarih: 03.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/5439 E.  ,  2020/10768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Davacı idare harçtan muaf olduğu ve mahkemece bu yönde karar verildiği halde, davalı tarafça ilk karara karşı yapılan temyiz başvurusu için yatırılan temyiz harcının davacı idareden alınarak davalıya iadesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması

halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası artan ve 3’er aylık vadeli hesaba depo edilen fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının:

a- 6 ncı bendinin 6 ncı paragrafında yazılı (Davalı tarafından 123,60 TL (Temyiz Yoluna Başvurma Harcı) masrafın davacı idareden tahsili ile davalıya ödenmesine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına yerine (Davacı İdare harçtan muaf olduğundan, davalı tarafça yatırılan harçların, bozma ilamında iadesine karar verilen harç tutarı gözetilerek mükerrer iadeye sebebiyet vermeyecek şekilde istek halinde davalıya iadesine) cümlesinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının:

a- 6 ncı bendinin 6 ncı paragrafında yazılı (Davalı tarafından 123,60 TL (Temyiz Yoluna Başvurma Harcı) masrafın davacı idareden tahsili ile davalıya ödenmesine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına yerine (Davacı İdare harçtan muaf olduğundan, davalı tarafça yatırılan harçların, bozma ilamında iadesine karar verilen harç tutarı gözetilerek mükerrer iadeye sebebiyet vermeyecek şekilde istek halinde davalıya iadesine) cümlesinin yazılmasına,

B- 6 ncı bendinde yazılı (son karar tarihi olan 26/02/2020) ibaresinin hükümden çıkartılması yerine Dairemiz karar tarihi olan (03/12/2020) kelimelerinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 üncü ve 6 ncı bentlerinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimeleri ile 3 ncü bendinde yazılı (kararın kesinleşmesine müteakip) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına yerlerine (derhal) yazılmasına,

Hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13109, Karar No: 2024/9537, Tarih: 10.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/13109 E.  ,  2024/9537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.03.2022 tarihli ve 594-661 sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 21.02.2022 tarihli ve 2022/594 Esas, 2022/661 Karar sayılı kararın 05.03.2022 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edildiği, sanık müdafiinin kararı 13.03.2022 tarihinde temyiz ettiği, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/594 Esas, 2022/661 Karar sayılı ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın 21.03.2022 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafii tarafından ek kararın temyiz edilmemesi karşısında; ortada temyizen incelenecek herhangi bir hüküm bulunmadığından, kararın Tebliğname’ye aykırı olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7256, Karar No: 2014/12874, Tarih: 04.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7256 E.  ,  2014/12874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ....FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/.../2012 gün ve 2010/131-2012/241 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.01.2014 gün ve 2013/11221 - 2014/1053 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 29, 30 ve 32. sınıflarda tescili “NURKON” markalarının sahibi olduğunu, bu markaları domates salçası üretim ve satışında yoğun olarak kullandığını, özellikle bu tescilli markaları taşıyan domates salçası nevinden ürünleri Irak Devletine ihraç ettiğini, kendi markasıyla ayırt edilemeyecek derecede ibare taşıyan ve kendisinin ürettiği teneke kutular ile karton kutularla iltibas meydana getiren “NURCON” ibareli teneke kutuların davalı tarafından üretildiğini, davalının bu eyleminin kendisinin marka tescilinden ... haklarına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek tescilli markasına tecavüzün tespitine, tecavüzün durdurulmasına, 100.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 20.01.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, davalının iştirak halinde marka hakkına tecavüz eyleminden sorumlu tutulabilmesi için eyleminin tecavüz oluşturduğunu bilebilecek durumda olmasının gerekmesine, somut uyuşmazlıkta sözkonusu sorumluluk koşulunun oluşmadığının belirlenmiş bulunmasına ve her ne kadar davacı vekilince duruşmalı temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmış ise de duruşma pulları dosyaya eklenmediğinden temyiz incelemesinin mürafaalı olarak yapılmamasında bir usulsüzlük olmamasına göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9858, Karar No: 2020/7455, Tarih: 02.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9858 E.  ,  2020/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14/09/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 10/02/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11990, Karar No: 2007/15866, Tarih: 06.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11990 E.  ,  2007/15866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 159 ada 37 parsel sayılı 2880,42 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliğiyle öncesinin dava dışı 156 ada 16, 17 ve 19, 159 ada 27 ila 42 sayılı parsellerle bir bütün olduğu, Mayıs 1289 Y. Tarih ve 102 numaralı sicilden gelen, Mart 1958 tarih 18 sıra numaralı tapu kaydı ve bu kaydın diğer tedavüllerinin kapsamında kaldıklarından söz edilerek davalı adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parselin tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, herhangi bir harita düzenlenmeden çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyde sınırlandırılacak orman bulunmadığına ilişkin tek sayfalık bir tutanak düzenlenerek çalışmaya son verilmiştir.

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ve bir birine bitişik yada yakın bölgedeki taşınmazlar hakkında, Orman Yönetimi tarafından gerçek kişiler aleyhine orman iddiası ile açılan kadastro tesbitine itiraz davalarına ilişkin dava dosyalarında; birkaç dönüm yüzölçümündeki değişir sınırlı tapu kayıtları dayanak gösterilerek kayıt miktarından çok fazla gerçek kişiler adına tesbit tutanaklarının düzenlendiği görülmektedir. 1959 tarihli memleket haritası, 1971 yılında düzenlenen Amenajman haritası ve 1954 yılında çekilmiş ... fotoğraflarının uygulanmasına dayalı keşif sonucu Orman Yüksek mühendisi bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporlarda, dava konusu edilen taşınmazların tamamına yakınının, memleket haritasında meyve sembollü alan yada ... yapraklı ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendirildiği, bazı parseller üzerinde 30, bazı parseller üzerinde ise 50 yaşına varan kızıl ağaçlar, akasya yada benzeri ağaçların sonradan emekle yada doğal tohumlama yoluyla yetiştiği, fındıkların yetiştirilmesini kolaylaştırmak için dikildiği, bu ağaçların kapalılık oluşturmadığı, kapalılığın en fazla % 30 (0.3) olduğu, taşınmazların öncesi tarla olarak kullanılırken, daha sonra fındık yetiştirildiği, taşınmazların üzerindeki fındık ağaçları ve ... yapı gözetildiğinde taşınmazların eski tarihli haritalarda orman olarak nitelendirildiğinin