muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6687, Karar No: 2019/16586, Tarih: 24.09.2019

Diğer taraftan davacı vekilinin son celse yaptığı ayrıştırmada da asıl dava dilekçesi ile talep edilen ihbar tazminatı hiç talep edilmemiş gibi 5.000TL’lik talep ihbar hariç diğer 5 kaleme dağıtıldığı için bu açıklamada meseleyi çözmemiş sorun giderilmemiştir.

Gelinen bu aşamada mahkemece yapılacak iş,asıl dava dilekçesinde ayrıştırma yapılmaksızın talep edilen 5.000,00 TL.yi dava konusu edilen 6 kalem alacağa eşit dağıtarak asıl dava dilekçesiyle kıdem tazminatı için 834,00 TL., ücret alacağı için 834,00 TL., ihbar tazminatı için 833,00 TL., fazla mesai için 833,00 TL., hafta tatili için 833,00 TL. ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağı için 833,00 TL. talep edildiğini kabul etmek, ek dava dilekçesi ile istenen 200,00 TL.de gözetildiğinde ıslah harcı 633,00 TL. için eksik yatırılmış olup bu miktar ıslahen arttıran 5 kalem alacağa eşit dağıtıldığında her bir alacak kalemi için ıslah harcı yatırılmamış 126,60 TL. bulunduğundan ıslahen arttırılan miktarlardan bu miktar düşüldüğünde sonuç olarak; davacının asıl davada 833,00 TL. ihbar tazminatı talep ettiği bu talebini arttırmadığı, 833,00 TL. ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı talep ettiği bu talebini arttırmadığı, kıdem tazminatı için 834,00 TL. talep ettiği bu talebini ıslahen 1.273,38 TL. arttırıp 2.107,38 TL.ye çıkardığı, ücret alacağı için 834,00 TL. talep ettiği bu talebini ıslah ile 2.039,40 TL. arttırıp 2.873,40 TL.ye çıkardığı, 833,00 TL. fazla mesai alacağı talep ettiği bu talebini ıslah ile 7.642,58 TL. arttırıp 8.475,58 TL.ye çıkardığı 833,00 TL. hafta tatil alacağı talep ettiğini bu talebinide ıslah ile 2.624,64 TL. arttırıp 3.457,64 TL.ye çıkarttığı, ek dava dilekçesi ile talep ettiği 200,00 TL. yıllık ücretli izin alacağını ıslah ile 372,29 TL. arttırıp 572,29 TL. talep ettiği kabul edilerek sonuca gitmektir.

4-Davacının usulüne uygun olmayan ayrıştırmasına göre ulusal bayram genel tatil alacağı açısından;

500,00 TL. talep ettiği kabul edildiğine ve bu alacak kalemi bakımından takdiri indirim dışında red bulunduğuna göre kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına ücreti vekalete hükmedilmemesi ve yargılama masraflarından sorumluluk bakımından dava tam kabulmüş gibi hüküm kurulmasıda ayrıca hatalıdır.

Yeni kurulacak hükümde reddi gereken ihbar tazminatıda gözetilerek davalı yararına hükmedilecek ücreti vekalet ve yargılama giderlerinden sorumluluğun red/kabul oranına göre yeniden değerlendirilmesi gerektiğide gözden kaçırılmamalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/09/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4926, Karar No: 2019/10748, Tarih: 04.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/4926 E.  ,  2019/10748 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Kurumu Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25/06/2019 tarih ve 2015/388-2019/2068 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, Aralık 2012 dönemine ait hesap ekstrelerini incelediğinde SKG tarafından kendi hesaplarına yatması gereken ilaç bedellerinin eksik yatırıldığını fark ettiğini, ... SGK Başkanlığına yaptığı başvuruda kesinti miktarlarının niçin yapıldığının bildirilmediğini, ayrıca yapılan kesintiye faiz uygulandığını ileri sürerek; kesilen 2.223,57 TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 972,63 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK'nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2019 tarihinden itibaren 3.200,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyize konu edilen miktar 972,63 TL olup karar tarihi (25.6.2019) itibariyle 3.200,00 TL'yi geçmediğinden HUMK'nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3196, Karar No: 2024/5779, Tarih: 10.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3196 E.  ,  2024/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1515 Esas, 2023/234 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2021/198 E.,2022/135 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 358.160,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının mülkiyetinde bulunan taşınmazın 5 ve 8 numaralı bağımsız bölümlerinin 400.000,00 TL nakit para ile Bolu İli Merkez İlçesi ... Mah. 1711 Ada 8 parselde kain 6 numaralı bölüm karşılığında davalıya satışı konusunda 30.09.2019 tarihli sözleşme akdettiklerini, davacının sözleşme kapsamında devrini taahhüt ettiği 5 ve 8 numaralı bağımsız bölümlerin tapudaki satış ve ferağını şirketin tek sahibi ve yetkilisi olan ... ... adına tescil ettirdiğini, aradan geçen 2 yıla yakın zamanda davalıya defalarca davaya konu sözleşme kapsamındaki 6 numaralı bağımsız bölümün ferağını vermesi konusunda talepte bulunduğunu, ancak davalı her defasında bir bahane bularak tapuda tescil işlemini gerçekleştirmediğini, Bolu 6. Noterliğinin 14.07.2021 tarih ve 10629 yevmiye numaralı ihtarı ile davalının temerrüde düşürüldüğünü, söz konusu ihtarın davalıya 20.08.2021 tarihinde tebliğ edildiğini, aradan geçen 2 ay içerisinde davalı tarafından yine hiçbir müspet girişiminde bulunulmadığını, tapu kayıtlarında haricen araştırma yaptıklarını, davalının sözleşmeye konu ettiği taşınmazın 03.05.2019 tarihinde ... Dengiz isimli şahıstan davalı şirketin sahibi olan ... ... adına satın aldığını, devamında bu gayrimenkul 03.07.2020 tarihinde ... ... isimli şahsa sattığını tespit ettiklerini, davalının sözleşmeye konu bağımsız bölümü dava dışı üçüncü şahsa satmak sureti ile elden çıkardığını, davacı tarafından sözleşme kapsamında davalı şirket sahibi adına tescil ettirilen bağımsız bölümlerin de dava dışı üçüncü kişilere satıldığını, tüm bu nedenlerle sözleşme kapsamında davacı adına tescili lazım gelen fakat davalı tarafından üçüncü şahıs tarafından tescili yapılan taşınmazın değerinin tespiti ve bu değerin Bolu 6. Noterliğinin 14.07.2021 tarih ve 10629 yevmiye numaralı ihtarnamenin davalıya tebliğ tarihi olan 20.08.2021 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili kapsamında şimdilik 10.000,00 TL'nin tahsiline, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu gayrimenkulun satış sözleşmesi olduğunu ve şekil şartı içeren sözleşmeler olduğunu, şekil şartına uyulmayan sözleşmelerin geçerli olmayacağından sözleşmenin geçersiz olduğunu ve hukuki bir hüküm doğurmadığını, davacı tarafın her ne kadar dilekçesinin 6 ncı maddesinde tarafların tüm borçlarını ifa etmesi halinde sözleşmenin geçerli olacağını iddia etmiş ise de tüm borçlarını ifa ettiğine dair kuvvetli delilde bulunmadığını, delillerde sunulacak olan ödeme belgelerinin ve banka hesaplarının kontrol edildiğinde de anlaşılacak nitelikte olduğunu, taraflar arasında haricen yapılan anlaşmalarla da herhangi bir borç- alacak ilişkisi kalmadığını ve bu durumun davacı tarafın yetkilisine yemin teklif ettirildiğinde anlaşılacak nitelikte olduğunu, dosya kapsamında toplanacak deliller ve sunulan beyanlar incelendiğinde açılan davanın esastan ve usulden reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tapuda kayıtlı taşınmazların devrinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 706, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 237, 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun (2644 sayılı Kanun) 26. ve 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun (1512 sayılı Kanun) 89 uncu maddeleri gereğince resmi şekilde yapılmasının zorunlu olduğu, haricen düzenlenen satış sözleşmelerinin geçersiz olduğu, resmi şekilde yapılmayan tapulu taşınmazın satışına ilişkin sözleşme hukuken geçersiz olduğu, davacı ile davalı şirket arasında düzenlenen "protokol" başlıklı sözleşme ile davacıya ait olan 5 ve 8 numaralı bağımsız taşınmaz bölümlerinin 400.000,00 TL nakit para ile davalıya ait olan Bolu İli Merkez İlçesi ... Mah. 1711 Ada 8 parselde kain 6 numaralı bölüm karşılığında davalıya devri ve satışı konusunda 30.09.2019 tarihli sözleşme imzalandığı, davalının sözleşme kapsamında devrini taahhüt ettiği 5 ve 8 numaralı bağımsız bölümleri 25.12.2019 tarihinde davalı şirketin yetkilisi olan ... ...'a devir ettiği, davalının taahhüt ettiği 6 numaralı bağımsız bölümün 03.07.2020 tarihinde dava dışı üçüncü kişiye satılarak tapuda devrettiği, davacı tarafından davalının taahhüt ettiği 6 numaralı bağımsız bölümü devretmemesi üzerine Bolu 6. Noterliğinin 14.07.2021 tarih ve 10629 yevmiye numaralı ihtarı ile davalıya ihtarname gönderildiği, buna rağmen davalının söz konusu taşınmazı davacı tarafa devretmediği, tapu kaydından yapılan incelemede davalı şirket yetkilisi ... ...'un bu taşınmazı üçüncü kişiye devrederek sözleşmeye aykırı davrandığı, davacının söz konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla değerini talep edebileceği, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre taşınmazın dava tarihi itibarıyla değerinin 319,852,00 TL olarak tespit edildiği, davacı vekilinin ıslah dilekçesi ile talebini bu yönde ıslah ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne, her ne kadar ihtarname tebliğ tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulmuşsa da davalıya gönderilen ihtarnamede taşınmazın tapusunun devri talebinde bulunulduğu bu nedenle de tazminat yönünden temerrüt oluşmayacağından dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tarafların replik ve düplük dilekçesi verilemeyeceğine dair bir ara karar tebliğ edilmiş ise de basit yargılama usulüne tabi olmadığından bu kararın usulsüz olduğunu, dosya kapsamında 2 adet bilirkişi raporu tanzim edildiği ancak raporların taraflarına usule uygun şekilde tebliğ edilmediğini, mahkemeden tanık dinlenilmesi için talepte bulunulduğunu ancak bahse konu talebin ret olunduğunu, burada açılan dava basit alacak davası değil tapu iptal tescile bahse konu olacağını, tanık dinlenilmesine aykırı bir mesele olmadığını, tanık dinlenilmesi gerektiğini, tanıkların dinlenilmemesinin usule aykırı olduğunu, davacı talebinin alacak üzerinde olduğu ve taşınmazın devri üzerine olmadığını, hükmün dava tarihindeki taşınmaz bedeli üzerinden değil ödeme tarihinden hesaplanması gerektiğini, yine delil başlangıcı hususu ortaya çıktığında tanıkların dinleneceğinin de aşikar olduğunu, delil başlangıçlarının dosya kapsamında mevcut olduğunu, taraflar arası sözleşmelerin bulunduğunu, sözleşmenin asansör montaj ve bakım sözleşmesi üzerine olduğu, bu sebeplerle tapu bedeli üzerinden dava açılmasının haksız kazanç sağlamak üzerine açıldığını ileri sürerek davanın reddi yönünde hüküm kurulmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile geçersiz sözleşmeye dayanılarak iptal ve tescil istenemeyeceği gibi sözleşmenin yerine getirilmemesi nedeni ile tazminat da istenemez ise de, mahkeme gerekçeli kararında da kabul edildiği ve davalı tarafından da bu yönde istinaf olunmaması nedeniyle davacı lehine usuli kazanılmış hak durumu oluştuğu, davalının sözleşmede kendine düşen edim olan iki adet bağımsız bölümün devrinin davalı şirket temsilcisine devrini alarak protokoldeki taahhütlerini yerine getireceğine dair davacıda ... yarattığı, bu halde akdin şekil şartı ile geçersizliğinin ileri sürülmesi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, davalı, protokole ... nedeniyle davacının uğradığı müspet zararı tazmin ile yükümlü olduğu, tapu kayıtlarına göre davalı şirket yetkilisi ... ...'un bu taşınmazı üçüncü kişiye devrederek sözleşmeye aykırı davrandığı, davacının söz konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla değerini talep edebileceği, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın dava tarihi itibarıyla değerinin 319.852,00 TL olarak tespit edildiği, mahkemece, davalının davacı tarafın protokoldeki edimi yerine getirmediğine ilişkin açık bir istinafının bulunmadığı gözetilerek usul ve yasaya uygun bilirkişi raporundaki belirlemelere göre davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, mahkemenin 2 nolu 14.04.2022 tarihli celsesinde bilirkişi raporu elden davalı vekiline tebliğ edilerek bilirkişi raporuna beyanda bulunmak üzere 2 haftalık süre verildiği, verilen sürenin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 281 inci maddesinin birinci fıkrasına uygun olduğu, ayrıca, dava değerinin tanıkla ispat sınırının üzerinde olması ve tarafların muvafakatlarının bulunmaması sebebiyle tanık dinletme taleplerinin reddedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; taraflar arasında imzalanan sözleşmede davalı tarafın edimini yerine getirmemesi nedeniyle dava konusu bağımsız bölümün rayiç bedelinin tahsili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 281, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun'un 706, 6098 sayılı Kanun'un 237, 2644 sayılı Kanun'un 26 ve 1512 sayılı Kanun'un 89 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 281, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun'un 706, 6098 sayılı Kanun'un 237, 2644 sayılı Kanun'un 26 ve 1512 sayılı Kanun'un 89 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25417, Karar No: 2013/2534, Tarih: 18.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25417 E.  ,  2013/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2005 takvim yılında kullandığı iddia edilen faturaların en son 29.04.2005 tarihli ve faturaların sanık tarafından Nisan 2005 KDV beyanında kullanılmış olması karşısında, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçu yönünden suç tarihinin 21.05.2005 olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sanık tarafından sahte faturaların 2004 takvim yılı yönünden kurumlar vergisi beyanında, 2005 takvim yılı yönünden ise Nisan 2005 KDV beyanında kullanılması nedeniyle suçların işlendiği 16.04.2005 ve 21.05.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/11886, Karar No: 2003/5643, Tarih: 05.11.2003

**8. Ceza Dairesi         2002/11886 E.  ,  2003/5643 K.**

* 6136 SAYILI KANUNA AYKIRILIK

* RUHSAT SÜRESININ BITMESI

* ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER HAKKINDA YÖNETMELİK (91/01779) Madde 3

* ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER HAKKINDA YÖNETMELİK (91/01779) Madde 17

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılıktan sanık Ali'nin yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne, ertelemeye ve zoralıma dair (Hani Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 25.12.2001 gün ve 125 esas, 81 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 26.11.2002 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü;
Yargıtay — Esas No: 2016/9946, Karar No: 2016/10994, Tarih: 09.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9946 E.  ,  2016/10994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/04/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalının ... görevini vekaleten yürüttüğü dönemde Urla Belediye Meclisi veya Encümeni tarafından herhangi bir yetki verilmediği halde, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun belediye başkanının görev yetkilerini düzenleyen 38 ve 49. maddeleri hükümlerine aykırı olarak 20/03/2008 tarihli belediye aleyhine hükümler içeren toplu iş sözleşmesi imzaladığını ve belediyenin zarara uğramasına sebeb olduğunu belirterek, uğranılan zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ceza dosyasında alınan bilirkişi raporu benimsenerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; Urla Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/537 esas ve 2011/931 karar sayılı dava dosyasında yer alan ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; 20/03/2008 tarihinde ... ile Genel-İş Sendikası arasında 01/03/2008 - 28/02/2010 dönemi için geçerli bulunan toplu iş sözleşmesinin işveren adına Belediye Başkanı ... tarafından imzalandığı, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesinin 8. fıkrasında personel giderleri için yapılacak harcamaya azami sınır getirildiği, 2008 yılı için harcama tutarının 3.981.432,53 TL olması gerektiği, buna rağmen toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan personel işçi giderinin 5.372.141,39 TL olarak gerçekleştiği, böylelikle azami tutarın imzalanan sözleşme ile 1.390.708,86 TL aşıldığı ve bu miktarın belediyenin zararını oluşturduğu, sözleşme maddelerinin tek tek irdelenmesinin ve aynı konudaki eski ve yeni sözleşme maddelerinin mukayese edilmesinin herhangi bir sonuca götürmeyeceği, esas olan kriterin işçilere ne gibi haklar verilirse verilsin sözleşme hükümleri ile getirilen yıllık harcamaların 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesinin 8. fıkrasında belirtilen oranı geçmemesi gerektiği yönünde görüş ve tespitlere yer verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davacı tarafından imzalanan davaya konu 20/03/2008 tarihli toplu iş sözleşmesi hükümleri ile daha önce davacı ... tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümleri mukayese edilmeden personel giderleri yönünden 5393 sayılı Belediye Kanun'un 49. maddesinin 8. fıkrasında belirlenen oranın aşıldığının kabulü ile dava konusu zarar miktarının belirlenmesi doğru değildir. Mahkemece, iş hukuku alanında ve toplu iş sözleşmesi konususunda uzman bilirkişilerden oluşacak heyetten rapor alınarak ve varsa daha

önce davacı ... tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümleri ile davaya konu sözleşme hükümleri mukayese edilerek, imzalanan toplu iş sözleşmesi ile uğranılan zarar hesabının yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Açıklanan nedenle yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.