muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12257, Karar No: 2013/3859, Tarih: 20.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12257 E.  ,  2013/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

23/02/2009 tarihli keşif zaptının 1. sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmamış olması, hakim imzasının bulunması ve tutanağın sahteliği yolunda herhangi bir iddia bulunmaması karşısında mahallinde ikmali mümkün eksiklik mahiyetinde görülmekle tebliğnamedeki 1 no' lu;

Olay günü sabah saat 07.15 sıralarında, meskûn mahalde, çift yönlü, şerit çizgileri mevcut, sağ tarafında dört sıra demir ve çelik halatlı bariyer akabinde yağmur suyu kanalı ve E-5 Devlet karayolu, sol tarafında banket bulunan, düz kuzey yan yolunda yönetimindeki otoyla seyir halinde olan sanık sürücünün yaya üst geçidi altına geldiğinde, istikametine göre yolun sağından soluna geçiş için mevcut bariyerden atlayarak kaplamaya giren yayaya aracının sağ dikiz aynası ve sağ yan kısmı ile çarparak yayanın yaralanması ve akabinde kaldırıldığı hastanede ölümü şeklinde gerçekleşen olayda, ölen yayanın yayaların girmesi yasak olan bariyerli devlet karayolundan, olay yerinin hemen yakınındaki yaya üst geçidini kullanmayıp bariyerleri atlayarak, yolu yeterince kontrol etmeden, gelen araçların hız ve mesafelerini dikkate almadan ve hareketli trafiğe rağmen aniden, kontrolsüzce ve kurallara aykırı şekilde geçiş yaparak, sanık sürücünün istikamet şeridini kapatıp, ilk geçiş hakkına riayet etmemek suretiyle asli ve tam kusurlu şekilde olaya sebebiyet verdiği anlaşılmış olup, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu kusur raporu oluşa uygun görülmekle 2 no' lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, sanığın olayda kusurlu olduğunu ve mahkemece bilirkişi ve Adli Tıp Kurumu raporları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/243, Karar No: 2008/2310, Tarih: 27.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/243 E.  ,  2008/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİHALLICÇIK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, miras bırakan M.... B..... toplam 9 adet taşınmazdaki paylarını davalıya satış suretiyle devrettiğini, yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalı adına olan kayıtların iptali ile muris adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, taşınmazlardaki payları bedelini ödeyerek satın aldığını, satışın gerçek olduğunu, ileri sürülen iddiaların yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi S..... Y...... raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı iptal tescil isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakanın 9 adet taşınmazdaki paylarını 5.4.2004 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.Bilindiği üzere; Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.              Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesinde büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirası bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; taşınmazların resmi akitte gösterilen satış bedelleri ile o tarihteki gerçek değer arasında fahiş fark olduğu, murisin ekonomik ve sosyal durumunun iyi olduğu, 9 adet taşınmazdaki paylarını aynı akitle davalıya satışının makul bir nedeni bulunmadığı, ölümünün satış tarihine yakın olmasına rağmen terekeden para çıkmadığı anlaşılmaktadır. Bütün bu olgular yukardaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde murisin terekeden mal kaçırma kastı ile hareket ettiği sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle, H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,  alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5434, Karar No: 2018/1173, Tarih: 07.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5434 E.  ,  2018/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen adli para cezasına esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (1) numaralı fıkrasının beşinci paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “suçun işleniş biçimi, şahsi ve sosyal durumu nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 250 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 07/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/15383, Karar No: 2006/2704, Tarih: 06.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2005/15383 E.  ,  2006/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili tarafından, davalılar ... ... ve arkadaşları aleyhine 14/06/2002 gününde verilen dilekçe ile Aşkale Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/239- 2000/5 sayılı dosyasında dava konusu edilip, reddedilen taşınmazların Hazine adına tescilinin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda krokide I ile gösterilen alana yönelik davanın reddine, (A1)=2750 m2, (C1)=65 m2, (D1)=11875 m2, (E1)=15000 m2, (F1)=10.000 m2, (G1)=8000 m2 ve (H)=5000 m2'lik taşınmazların Hazine adına tesciline dair verilen 09/06/2005 günlü hükmün davanın reddedilen (I) bölümüne yönelik olarak Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşen Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/239 sayılı dava dosyası içinde bulunan orman bilirkişisi ... tarafından dosyaya konulan 16/09/1998 tarihli rapora ekli memleket haritasına işaretlenmiş krokiye göre dava konusu krokide (I) işaretli taşınmazın kesinleşen 111 ada 14 nolu orman parseli sınırları içinde kaldığı ve orman sınırının kırmızı çizgilerle gösterildiği, ayrıca yine bu dosyaya kadastro teknisyeni bilirkişi ... tarafından düzenlenen 09/09/1998 tarihli krokide de dava konusu (I) harfli yerin diğer dava konusu yerlerin bir kısmı ile birlikte kesinleşen 111 ada 14 parsel sayılı orman nitelikli taşınmazın içinde kaldığı anlaşılmakla usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 06/03/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5753, Karar No: 2022/8527, Tarih: 16.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5753 E.  ,  2022/8527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Burdur 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) ile İstanbul 20. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, hizmet tespiti ve çalışma süreleri boyunca ödenmeyen SGK primlerinin ödenmesi istemine ilişkindir.

Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla), davalı şirketin Ticaret Sicili’nde kayıtlı adresinin “...” adresi olduğu, ayrıca SGK'nın 14/09/2021 tarihli cevabi yazısı ile davalı şirketin Burdur ilinde kayıtlı şubesi, işyeri bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 20. İş Mahkemesince ise, davacının ikametgah adresinin "..." olduğu, davacının davayı Burdur Asliye Hukuk (iş mahkemesi sıfatıyla) Mahkemeleri nezdinde açarak seçimlik yetkisini kullandığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hizmet tespiti davalarında şu dört yer yetkili sayılır. Birincisi, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 6. maddesi gereğince işin (hizmetin) yapıldığı yer mahkemesi, ikincisi, yine İş Mahkemeleri Kanunu'nun 6. maddesi ile genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6. maddesi gereğince işverenin (davalının) ikametgahı mahkemesi, üçüncüsü, genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6. maddesi ile Sosyal Güvenlik Kurumunun merkezi bulunduğundan Ankara mahkemeleri, dördüncüsü ise, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesi gereğince hizmetin geçtiği yerin bağlı olduğu Sosyal Güvenlik Kurumu şubesinin bulunduğu yer mahkemesidir. Davacı, seçimlik hakkını kullanarak belirtilen yer mahkemelerinden herhangi birinde dava açarsa, yetkisizlik kararı verilmemesi ve işin esasına girilmesi gerekir.

Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde yetki itirazı cevap dilekçesi ile birlikte ileri sürülmelidir. (HMK m.116 ve 117) Kesin yetki kuralı bulunmadığı durumlarda, hâkim re'sen yetkisizlik kararı veremez.

Hal böyle olunca, yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkemesinin yetkili hale geleceği (HMK 19/son) açıktır.

Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde yetki itirazı cevap dilekçesi ile birlikte ileri sürülmelidir. (HMK m.116 ve 117) Kesin yetki kuralı bulunmadığı durumlarda, hâkim re'sen yetkisizlik kararı veremez.

Hal böyle olunca, yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkemesinin yetkili hale geleceği (HMK 19/son) açıktır.

Ayrıca, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 4/2. maddesi "Hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, dava Kuruma resen ihbar edilir. İhbar üzerine davaya davalı yanında ferî müdahil olarak katılan Kurum, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabilir. Kurum, yargılama sonucu verilecek kararı kesinleştikten sonra uygulamakla yükümlüdür.” düzenlenmesini içermektedir. Söz konusu madde ile hizmet tespit davalarının Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbar edilmesi mecburiyeti getirilmek suretiyle Kurumun yasal hasım olarak gösterilmesi yerine, işveren yanında feri müdahil olarak katılması öngörülmüş ve bu arada taraf olmaktan çıkartılarak hükmün infazında görevli olarak, kendine özgü bir statü ile yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi ondan bağımsız olarak kanun yoluna başvurabilmesi mümkün kılınmıştır. Ne var ki, anılan yasal düzenleme ile Sosyal Güvenlik Kurumu, taraf olmaktan çıkartıldığı için, bir davanın taraflarının bu sıfatla yapabileceği usuli işlemlerden olan yetkisizlik itirazında bulunabilme hakkının varlığını söylemeye olanak yoktur.

Somut olayda, davanın Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde (İş Mahkemesi sıfatıyla) açıldığı, feri müdahil konumunda olan SGK vekilinin yetki itirazında bulunması üzerine mahkemece yetkisizlik kararı verildiği, ancak davalı vekilinin yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde (İş Mahkemesi sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (İş Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19041, Karar No: 2017/489, Tarih: 25.01.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/19041 E.  ,  2017/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak mirasbırakanları Sıdıka'nın maliki olduğu, üzerinde 3 katlı bina bulunan tek taşınmazı olan 46 parsel sayılı taşınmazın “Ölünceye Kadar Bakma Sözleşmesi” ile davalıya devredildiğini, davalının evlendikten sonra muris olan annesinin davalının çocuklarına bakması için beraber yaşamaya devam ettiğini, murisin sağlığının iyi olduğu, hiç bir bakıma ve yardıma ihtiyacının olmadığı bir dönemde böyle bir sözleşme yapılmasının mal kaçırma amaçlı olduğunu ileri sürerek, muvazaalı işlem nedeniyle tapunun davacının miras hissesi oranında iptali ile adına tescilini, mümkün olmaması halinde tenkisini istemiştir

Davalı, davacının 18 yaşında iken yani 49 yıl önce evden ayrıldığını, o tarihten sonra da ne annesini ne de babasını arayıp sormadığını ve hiç bir şekilde görüşmediğini, davacının evlenip çocuk sahibi olduğunu öğrenmeleri üzerine çocuğu görmek için okula gittiklerini ancak davacının telefon ederek çeşitli hakaretlerde bulunduğunu ve bir daha kendilerinin rahatsız edilmemesini istediğini, davalının babasının 1973 yılında öldüğünü ve annesinin yalnız kaldığını, muriste kalp, guatr, kolon kanseri ve son olarak da alzaimer hastalıklarının olduğunu, bu süreçlerde sürekli olarak annesiyle ilgilendiğini, ölümden önceki son 5 yılını da alzaimer hastası olarak geçirdiğini, altını dahi bağladığını, murisin tek geliri olan eşinden bağlanan emekli maaşının tamamen murisin bakımına harcandığını, davacının annesine hiç bakmadığını, torununu dahi göstermediğini, evlatlık vazifesini yapmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalı ile muris arasındaki sözleşmenin ivazlı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

./..

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24491, Karar No: 2011/24575, Tarih: 20.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/24491 E.  ,  2011/24575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İftira, yasak bıçak taşıma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- İftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ...'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Yasak bıçak taşıma suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen yasak bıçak taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1535, Karar No: 2014/24472, Tarih: 04.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1535 E.  ,  2014/24472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Köy merasına tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup, suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan Hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi, katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinden, Hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanığın temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve hükmün açıklanmasının geriye bırakılmadığına yönelik temyiz itiraz- larının reddine, ancak:

Köye ait meraya tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup, suçun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden katılma kararı verilip, hazine lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden

katılan hazine vekili lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28070, Karar No: 2018/3131, Tarih: 15.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/28070 E.  ,  2018/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin inşa ettiği siteden 168.000 TL bedelle bir adet daire satın aldığını ve tapu devrinin yapıldığını, teslim tarihinin 30.09.2011 olarak kararlaştırıldığını, sözleşmede öngörülen 6 aylık sürenin de 29.02.2012 tarihinde dolmasına karşın teslimin gerçekleşmediğini ve bu nedenle davalının satış bedelinin binde üçü oranında olmak üzere aylık 504 TL gecikme tazminatı ödemesi gerektiğini, teknik şartnameye göre binanın giriş kapısı, yer döşemeleri, duvar kaplamaları, kat merdivenleri ile konutun giriş kapısı, oda ve balkon kapıları, pencere doğramaları, mutfak dolapları, ankastre sistemi, evye, oda ve ıslak zemin yer ve duvar döşemeleri, banyo malzemeleri gibi ince imalata yönelik kalemlerin cinsi ve markalarının belirlenmesine rağmen düşük kalite ürünlerle yapıldığını, kalitesiz boya kullanıldığını, ayrıca taahhüt edilen çocuk parkı, yüzme havuzu, otopark gibi sosyal donatı alanları ile kameralı güvenlik sisteminin tamamlanmadığını, bu haliyle konutun başlangıçtaki değerini dahi muhafaza edilmesinin söz konusu olamayacağını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve HMK'nun 107. maddesi uyarınca arttırılmak üzere; dava tarihine kadar işlemiş 4.200,00 TL işlemiş gecikme tazminatı ile dava tarihinden itibaren her ay işleyecek 504,00 TL aylık gecikme tazminatının, ayıplı imalattan dolayı 5.000,00 TL maddi zararın ve yüzme havuzu, çocuk bahçesi ve çevre düzenlemesi gibi sosyal donatı alanlarının inşa dilmemesi nedeni ile 5.000,00 TL değer kaybının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiş; bilahare talebini arttırmıştır.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 19.208,00 TL ayıplı iş nedeniyle tazminat, 1.008,00 TL gecikme tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.