muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2494, Karar No: 2021/2545, Tarih: 26.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/2494 E.  ,  2021/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan dedesi ...'un mirastan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak Bursa’daki 3 adet taşınmazını dava dışı kızı ...’nin eşi olan davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiğini, bu nedenle saklı paylarının da ihlal edildiğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, mirasbırakan tarafından kendisine devredilen taşınmazları bedeli karşılığında satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ikinci yenilemeden sonra davanın üçüncü kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 18.11.2009 tarihli 4. celseye taraf vekillerinin mazeretsiz olarak katılmamaları üzerine mahkemece taraflarca takip edilmeyen dosyanın HUMK 409/1 gereği 1. kez işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilinin 20.11.2009 tarihli dilekçesi ile davanın yenilendiği, 07.07.2010 tarihli 9. celseye davacı vekilinin mazeretsiz olarak katılmadığı ve davalı vekilinin davayı takip etmeyeceklerini bildirmesi üzerine mahkemece dosyanın HUMK 409/1 gereği 2. kez işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve davacı vekilin aynı gün ibraz ettiği yenileme dilekçesi ile dosyanın 2. kez yenilendiği, 11.02.2015 tarihli 38. celse davacılar vekilinin UYAP üzerinden mazeret dilekçesi verdiği, ancak mahkemece davacı vekilinin mazereti hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden ikinci yenilemeden sonra üçüncü kez takipsiz bırakılan davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150.maddesine göre; “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez. Duruşma gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hallerde gün tespit ettirilmemişse, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle dosya işlemden kaldırılır. Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır. İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde dava açılmamış sayılır. Hangi sebeple olursa olsun açılmamış sayılan davadaki talep dahi vaki olmamış sayılır.”

Somut olaya gelince; davacı vekilinin 11.02.2015 tarihli son celseye mazeret dilekçesi gönderdiği halde, mahkemece mazeretin kabulü veya reddi yönünde olumlu olumsuz bir karar verilmeden, HMK'nın 150/6. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca; mahkemece davacı vekilinin usulüne uygun, gerekçeli ve makul mazeretinin kabulüne karar verilerek yargılamaya devam edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1275, Karar No: 2023/2780, Tarih: 04.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1275 E.  ,  2023/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel

istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2014 tarihli ve 2013/184 Esas, 2014/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2014 tarihli ve 2013/184 Esas, 2014/126 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 11.11.2021 tarihli ve 2021/1646 Esas, 2021/9170 Karar sayılı kararı ile mağdurenin radyolojik açıdan on altı yaşıyla uyumlu göründüğünü belirten Burdur Devlet Hastanesinin 22.10.2013 günlü sağlık kurulu raporu, mağdureye ait fotoğraflar ve tüm dosya içeriği nazara alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/203 Esas, 2022/458 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mevcut deliller, adli raporlar ve tüm dosya içeriği dikkate alındığında hata hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek bir durum sözkonusu olmadığı, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mevcut deliller, adli raporlar ve tüm dosya içeriği dikkate alındığında hata hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek bir durum sözkonusu olmadığı, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde; '22/10/2013 tarihli Burdur Devlet Hastanesinden alınan raporda mağdurun suç tarihinde 16 yaş ile uyumlu olduğu tespit edilmiştir. Bu rapor karşısında sanığın mağdurun yaşı konusunda hataya düştüğü ve düştüğü hatanın kastını ortadan kaldırdığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesindeki yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması nedenine dayanılarak atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine' şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/203 Esas, 2022/458 Karar sayılı kararında kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/203 Esas, 2022/458 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilinin öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair

hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2282, Karar No: 2010/4207, Tarih: 07.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/2282 E.  ,  2010/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 157/1, 52/2, 52/4, 43,63 maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 2.000,00 YTL adli para cezası, adli para cezasının 1'er aylık ara ile 10 eşit taksitte tahsili, 53.maddenin uygulanması, gözaltı ve tutuklulukta geçen sürelerin cezadan mahsubu, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin suçun sabit olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;Ancak:

1-Sanığın, “falına bakayım, cüzdanından para getir rızkını artırayım” diyerek şikayetçiden aldığı para ve künyeleri kağıda sardıktan sonra, onun haberi olmadan bunları alıp, sarılı ancak içi boş olan kağıdı, sanki içinde para ve künyeler varmış gibi şikayetçinin çantasına koymaktan ibaret oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eyleminin, suça konu para ve künyeler üzerindeki zilyetliğin devredilmemiş olması nedeniyle hırsızlık suçuna uygun bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan mahkümiyetine hükmolunması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

5275 Sayılı Cezaların İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2 fıkrası gereğince, tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağından infazda tereddüde neden olunmaması için hükümde gösterilen ilamlardan hangisinin tekerrüre esas alındığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8900, Karar No: 2008/9597, Tarih: 22.09.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/8900 E.  ,  2008/9597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİLAS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/09/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakan dedesi D.A.ın 2480 parsel sayılı taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak torunu olan davalıya temlik ettiğini ileri sürerek, payı oranında iptal ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı Borçlar Kanununun 18.maddesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyanın içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 2480 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan D. A.tarafından 6.10.1981 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik edildiği görülmektedir.

Davacı, miras bırakanın yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davaya açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakan varlıklı bir kişi olup satma ihtiyacının bulunmadığı, davacının miras bırakanın kız torunu, davalının ise erkek torunu olduğu, temlik tarihinde davalının 18 yaşında olup herhangi bir gelirinin bulunmadığı taşınmazın gerçek değeri ile satış değeri arasında açık ve aşırı fark olduğu, bedel ödeme savunmasının da kayden doğrulanamadığı görülmektedir. Öyleyse belirlenen bu olgular değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde murisin yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.9.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1899, Karar No: 2015/2796, Tarih: 16.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1899 E.  ,  2015/2796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/274854

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2012

NUMARASI : 2012/815 (E) ve 2012/1046 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinin ancak hırsızlık suçunun “haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit aksamına zarar vermeden olağan yollar ile kilidi açmak suretiyle” işlenmesi halinde uygulanabileceği, somut olayda suça konu aracın ele geçmemesi nedeniyle kapısının bıçakla ne şekilde açıldığı ve kilit aksamının zarar görüp görmediğinin anlaşılamadığı, sanığın kilidi “sair alet” ten kabul edilen ele geçirilemeyen bıçak ile açtığı kabul edilse de, bıçak ile kilit aksamına zarar vermeden ve anahtar gibi kullanılmak sureti ile kilidin açıldığına dair sanık aleyhine tespit ve kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanığın TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 142/2-d maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında iddianamede yer almadığı halde yargılama sırasında ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5688, Karar No: 2010/6709, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/5688 E.  ,  2010/6709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.12.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, üçüncü kişilerin kamu alanı olarak ayrılan ve davalı Belediyenin sorumluluğunda bulunan yere haksız dolgu yaptığını, bu dolgudan dolayı konutunun yağmur sonrası su basma riski ile karşı karşıya kaldığını ileri sürerek, komşuluk hukukuna aykırı davranışların giderilmesini istemiştir.

Davalı, davacının bir zararı bulunmadığını, üçüncü kişilerin eylemi nedeniyle belediye aleyhine dava açılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yerin Ankara Büyükşehir Belediyesine ait bir yer olduğu, davalı Belediyeye husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan 3.7.2009 tarihli mimar, şehir plancısı ve hukukçudan oluşan bilirkişi heyet raporunda ve Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/262 Esas sayılı dosyasında mahkemeye sunulan 22.2.2007 tarihli heyet raporunda dava konusu yerin Çankaya Belediyesinin sorumluluğunda olduğu belirlenmiştir.

Mahkemeye delil olarak sunulan Ankara 23.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/262 Esas 388 Karar sayılı dosyasında Dairemizin 2008/5985-7734 sayı 12.6.2008 tarihli bozma ilamı ile dava konusu yere ilişkin elatmanın önlenmesi davasının mevcut delillere göre Çankaya Belediyesine yöneltilmesi gerektiği belirtilmiş ve mahkemece bozma ilamına uyularak verilen karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Kesinleşmiş karar bulunduğu halde bu hususun mahkemece inceleme konusu yapılarak belediyelerden gelen birbiri ile çelişkili yazılar esas alınmak suretiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 08.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4677, Karar No: 2016/3011, Tarih: 08.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/4677 E.  ,  2016/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .. tarafından, davalı ... aleyhine 08/04/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne, miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .. firmasında teknisyen olarak çalışırken, birim amiri (bölge müdürü) olan davalının selam vermeme, telefonları yüzüne kapatma, konuşurken yüzüne bakmamak, dışlamak ve dava dışı taşeron firma yetkilisinin tehdit içeren davranışları karşısında sessiz kalıp korumaması şeklindeki davranışları nedeniyle uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacıya mobing uygulamadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir eylemin ispatlanamadığı kabul edilerek istemin reddine karar verilmiştir.

5521 sayılı .. 1. maddesinde, işçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş aktinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının iş mahkemelerinde çözümleneceği hükme bağlanmıştır.

Davacı işçi, davalı işveren vekilinin kendisine yönelik haksız eylemde bulunduğunu bildirerek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istediğine göre davaya bakma görevi iş mahkemesine aittir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek ayrı bir iş mahkemesi varsa dava dilekçesinin görev yönünden reddine, aksi halde davaya iş mahkemesi sıfatı ile bakılmasına karar verilmesi gerekir iken hukuk mahkemesi sıfatı ile bakılıp sonlandırılması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.