muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1316, Karar No: 2016/1895, Tarih: 06.04.2016

2-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde, sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyalin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, Sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002) ve "Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

Bu kararlar ışığında somut olaya baktığımızda; suç konusu uyuşturucu maddelerin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı yöntemlerle elde edilmediği ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk ve şüphe bulunmadığı dikkate alındığında, hükme esas alınmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

3-5271 sayılı CMK'nın 230/1-b maddesinde; "mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça gösterilir." denilmek suretiyle, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.11.2005 tarih ve 2005/144 Esas, 2005/150 Karar sayılı Kararında: “usulüne göre alınmış bir arama kararı olmadan yapılan arama hukuka aykırı olduğundan, arama işleminde elde edilen maddi delilin hükme esas alınamayacağı belirtilmiş ancak, sanığın özgür iradesine dayalı, ihbarla uyumlu ikrarının varlığı karşısında, suçun sübuta erdiği kabul edilmiştir.

Yüksek Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin bozma ilamında belirtildiği gibi, yapılan arama işleminin hukuka aykırı olduğu kabul edilse dahi, sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazlarının bulunmaması, aşamalardaki suç konusu maddelerin kendisine ait olduğuna ilişkin değişmeyen savunmaları, tanıkların olayın oluşumuna uygun beyanları, sanığın ve tanıkların yakalanış şekli, suç yeri ve zamanı, suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı, paket sayısı, hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında, suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, somut olayda sanığın üzerinden ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddelerin, hukuka uygun yöntemle elde edildiği, buna bağlı olarak hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı; hukuka aykırı yöntemle elde edildiği kabul edilse dahi, bu delilin, sanığın arama işleminin içeriğine yönelik bir itirazının bulunmaması, arama sonucunda elde edilen delillerin sıhhatini şüpheli hale getiren bir durumun sözkonusu olmaması, sanığın aşamalardaki suç konusu maddelerin kendisine ait olduğuna ilişkin değişmeyen savunmaları, tanıkların olayın oluşumuna uygun beyanları, sanığın ve tanıkların yakalanış şekli, suç yeri ve zamanı, suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçiriliş biçimi, miktarı, paket sayısı, hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında, suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir” gerekçesiyle sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün onanması istenmiştir.

C)CUMHURİYET BAŞSAVCISININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ:

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı ... Cumhuriyet Başsavcısı, resen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

2- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 5. maddesi (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen):

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dairemizin itiraza konu olan kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir yanlışlık bulunmadığı anlaşıldığından, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir.

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dairemizin itiraza konu olan kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir yanlışlık bulunmadığı anlaşıldığından, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine,

2- 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,

06/04/2016 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/43420, Karar No: 2010/217, Tarih: 19.01.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/43420 E.  ,  2010/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

2.4.2007 tarihli ek kararın sanığa tebliğ edildiğine dair bir evraka dosyada rastlanılmamış olmakla; sanığın temyizinin öğrenme üzerine olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Temyiz isteminin reddine dair 2.4.2007 gün ve 2006/291 esas ve 2007/53 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

19.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5684, Karar No: 2023/6935, Tarih: 11.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5684 E.  ,  2023/6935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/214 Esas, 2023/229 Karar

Taraflar arasındaki davada Ceylanpınar Sulh Hukuk Mahkemesince, davaya bakma görevinin Ceylanpınar Asliye Hukuk Mahkemesinde (Aile Mahkemesi sıfatıyla) olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği; Ceylanpınar Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) dosya kapsamından küçüğün ve ailesinin yerleşim yerinin Nilüfer/Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği; Bursa 6. Aile Mahkemesince ise davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin Ceylanpınar Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilerek ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 22 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

Somut olayda, Bursa 6. Aile Mahkemesince kendi yargı çevresinde olan Sulh Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi (o mahkemece de gerekiyorsa yetkisizlik kararı verilmesi) gerekirken; farklı yargı çevresindeki Ceylanpınar Sulh Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verildiği bu kararın da kesinleşmesi üzerine dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. Oysa ki, olumsuz görev uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için Bursa 6. Aile Mahkemesi davaya bakmakta görevsiz olduğunu düşünüyorsa kendi yargı çevresi içindeki Sulh Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı vermesi, o mahkemece de gerekiyorsa Ceylanpınar Sulh Hukuk Mahkemesine yönelik yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında yargı yeri belirlenmesi için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz görev uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yeri belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmek üzere mahalline İADESİNE,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11972, Karar No: 2015/15177, Tarih: 13.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/11972 E.  ,  2015/15177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2015/222039

Mahkemesi : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/04/2015

Numarası : 2015/96-2015/173

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davalı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın tamamen reddine karar verilmesi karşısında kendisini vekille temsil ettiren davalı hazine lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükümdeki "Hazine vekili duruşmalara katılmadığından 300 TL dilekçe yazım ücretinin davacıdan alınıp hazineye verilmesine" şeklindeki cümlenin çıkartılıp "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre belirlenen 3.000 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesine" yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4418, Karar No: 2016/10115, Tarih: 06.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/4418 E.  ,  2016/10115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret, fazla mesai, hafta tatil ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işveren nezdinde hidrolik teknisyeni olarak kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin ücret alacaklarının ödenmemesi sebebiyle haklı sebeple davacı tarafından feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliler ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Dosya kapsamında yıllık izin belgeleri ve formları yer almaktadır. Bu belge ve formlar davacıya gösterilerek diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre davacının yıllık izin ücreti talebi hakkında karar verilmesi gerekirken söz konusu belgelerin hiç dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19208, Karar No: 2016/4840, Tarih: 19.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19208 E.  ,  2016/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 62, 50/1-a, 52 maddeleri uyarınca 6000,00 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait... İli ... Köyündeki evinin arkasında bulunan 7 adet çınar ağacını kesmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmasında, katılan ile komşu olan bahçelerinin sınırında bulunan ağaçları temizlemek amacıyla kestiğini beyan etmesi ve kolluk tarafından tutulan 05.05.2013 tarihli görgü tespit tutanağında kesilen ağaçların köklerinin sanık ile katılanın taşınmazların sınırında bulunduğu ve bu yerin kime ait olduğunun tespitinin mümkün olmadığı şeklinde tespitlere yer verilmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması açısından iddiaya konu ağaçların ve bulunduğu yerin kime ait olduğunun gerekirse olay yerinde keşif yapılmak suretiyle tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6170, Karar No: 2025/257, Tarih: 16.01.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/6170 E.  ,  2025/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra hukuk mahkemesine meskeniyet şikayeti ile başvurulmuş ise de; İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerinin gerekçeli kararlarında da isabetli olacak şekilde işaret edildiği üzere, uyuşmazlık konusu işlem Vergi Dairesinin kamu haczine dayanmakta olup, icra ve iflas dairesince yapılan bir muamele bulunmadığından, 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun’un 6/b maddesi gereğince söz konusu istemin incelenmesinde Vergi Mahkemeleri görevlidir.

Bu durumda, mahkemece, Vergi Dairesince uygulanan haciz idari nitelikte olup, anlaşmazlığın çözümü Vergi Mahkemelerinin görevine gireceğinden bahisle istemin yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle HMK'nın 114/1-b maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekirken, görev nedeniyle usulden reddine hükmedilmesi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ :

Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 615,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19363, Karar No: 2018/10358, Tarih: 08.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/19363 E.  ,  2018/10358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalılardan ... Nolu Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi bünyesinde yolcu taşımacılığı yapmakta olan ... yönetimindeki araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ek ders ücreti için 3.000,00 TL, hakemlikten alacağı ücret için 2.400,00 TL, iş gücü kaybı için 1.000,00 TL maddi tazminat ile 120.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuş, 11.03.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 259.871,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; 259.871,00 TL maddi tazminatın araç işleteni ve sürüsü olan ...’in mirasçıları olan davalılar ..., ..., ... ve ...’dan olay tarihi olan 30.11.2012 tarihinden itibaren, taşımacının Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortacısı olan davalı ...’den 225.000,00 TL’lik zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortası teminatı ile sınırlı olarak dava tarihi olan 27.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, tazminat tutarı taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortası limitini aştığından, taşımacının teminatının üzerinde kalan 34.871,00 TL’nin, mükerrer tahsile yol açmamak koşuluyla zorunlu mali sorumluluk (trafik) sigortacısı davalı ... Sigorta AŞ’den dava tarihi olan 27.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 30.11.2012’den itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ..., ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı ... Nolu ... İlçesi Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifine karşı açılan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin davanın pasif husumet bakımından sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda TRH 2010 yaşam tablosu dikkate alınarak davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Tarafların bilirkişi raporunda kullanılan yaşam tablosuna açık itirazları olmasa dahi TBK 51. maddesi uyarınca tazminatın kapsamı hakim tarafından belirleneceğinden, tazminat hesabında Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Yine sürekli ve geçici işgöremezlik zararının hesabında davacının gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ücreti belirlenirken dosya içerisinde bulunan 2012 yılı Ekim ayı bordrosu esas alınmış tanık beyanlarından davacının aylık ek ders ücretinin 500,00'TL olduğu sonucuna varılmış, ayrıca hakemlik yaptığı için de hakem gelirleri listesine göre aylık kazancının 400,00 TL olduğu kanaatiyle ortalama gelire ulaşılmıştır. Ek ders ücretinin tanık beyanlarına göre belirlenmesi mümkün olmayıp yaklaşık 8 - 9 aylık ücret bordroları temin edilerek aylık ek ders ücreti ortalaması bulunarak davacının gelirine ek ders ücreti dahil edilmelidir.

Davacının hakemlikten kazandığı ücret konusunda ise; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hakemlik geliri bakiye ömrün sonuna kadar gelire eklenilmiş ise de; hakemlik mesleğinin ortalama ne kadar süre ile yapılabileceği, bakiye ömrün sonuna kadar yapılıp yapılamayacağı ilgili kuruluşlardan araştırılmak suretiyle belirlenerek sonucuna göre hakemlik yapabileceği süre ile sınırlı olarak gelire dahil edilmelidir.

3- Bozma neden ve şekline göre davalı ...Ş. vekilinin vekalet ücreti ve yargılama giderine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3- Bozma neden ve şekline göre davalı ...Ş. vekilinin vekalet ücreti ve yargılama giderine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin vekalet ücreti ve yargılama giderine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş.'ye geri verilmesine 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.