muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8666, Karar No: 2015/8937, Tarih: 16.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/8666 E.  ,  2015/8937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2015

NUMARASI : 2015/19-2015/73

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13260, Karar No: 2017/12605, Tarih: 28.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/13260 E.  ,  2017/12605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/03/2012 tarih ve 2012/247 E.– 2012/954 K. sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 27/04/2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 11/03/2013 tarihinde gündüzleyin açıktan hırsızlık suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 07/11/2013 tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 141/1.maddesinde tanımlanan hırsızlık suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 09/12/2013 tarihinde kesinleşmesi üzerine İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/03/2012 tarih ve 2012/247 E.– 2012/954 K.sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde işlediği 5237 sayılı TCK 'nın 141/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri kapsamına alındığı nazara alınarak, yukarıda anılan ihbara konu hırsızlık suçuna ilişkin mahkemesince uyarlama yapılarak sonucuna göre açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1160, Karar No: 2016/3008, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/1160 E.  ,  2016/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ....in ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetlerine, ... ve ...’ın beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

İğdecik Belediye Başkanlığında meclis üyesi sıfatıyla görev yapan katılanların, isnat edilen görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar görmelerinin söz konusu olmaması sebebiyle usulsüz olarak verilen katılma kararının hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından, temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanıklar ..., ... ve .... müdafiilerin temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

4734 sayılı Kanunun 5. maddesine aykırı olarak miktarı itibariyle ihaleye tabi alımı, başka isteklilerin kolaylıkla bulunabileceği mahalde kısımlara bölerek doğrudan temin yoluyla alım yöntemini kullanarak, Kamu İhale Kanununun temel ilkelerine aykırı davranarak alım gerçekleştirilen kişiye menfaat sağlama şeklindeki aktif davranış içeren eylemin TCK’nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanıklar Halil İbrahim Bayir ve ... hakkında anılan maddenin 2. fıkrası uyarınca ceza tayini ve suçların TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

..... Belediye Başkanlığında meclis üyesi olarak görev yapan ... ve ...’in, isnat edilen görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar görmelerinin söz konusu olmaması sebebiyle kamu davalarına katılmalarına olanak bulunmadığı gözetilmeden katılma kararı verilip lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi,

Ancak;

..... Belediye Başkanlığında meclis üyesi olarak görev yapan ... ve ...’in, isnat edilen görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar görmelerinin söz konusu olmaması sebebiyle kamu davalarına katılmalarına olanak bulunmadığı gözetilmeden katılma kararı verilip lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan “Müdahiller ..., .... kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden, taktiren 1100 TL.ücreti vekaletin sanıklar ..., ...., ...'ten alınarak müdahil taraflara verilmesine,” ibaresinin çıkarılması suretiyle eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8857, Karar No: 2013/22390, Tarih: 09.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8857 E.  ,  2013/22390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 52. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/01/2013 tarih ve 2011/150-2013/14 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalının cam emtiasının Belçika Antwerp limanında 06/02/2011 tarihinde İbrahim Dede adlı gemiye 4 adet konteyner ile yüklendiğini, emtiayı taşıma işini davalının üstlendiğini, boşaltma limanında yapılan incelemelerde konteynerlerden birinin üzerinde branda olmadığı ve konteynerin tabanının nemli olduğunun tespit edildiğini, camların dış yüzeyleri ve yanal kısımlarında nemliliğin olduğunu, nemin zamanla korozyona sebebiyet vereceği ve camların kullanılamayacağını, bu nedenle oluşan zarar karşılığı olarak müvekkili şirketin 5.921,00 TL ödeme yaptığını, yapılan bu ödeme neticesinde müvekkili şirketin sigortalısının haklarına TTK 1301. md gereğince halef olduğunu ileri sürerek 5.921,00 TL maddi tazminat alacağının 12/08/2011 tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın istif ve payandalamadan kaynaklandığını, konişmento uyarınca yükün konteyner içerisine yüklenmesi, istiflenmesi, bloklanması, payandalanması ve desteklenmesi işlemlerinin ve sorumluluğunun yükleyici firmaya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca taşımaya konu konişmento uyarınca yükleme, istifleme ve sayımın yükleten tarafından yapıldığı ve taşımanın FCL olarak yani konteynerin dolu olarak taşıyana teslim edildiği, konişmento üzerinde herhangi bir hasar kaydının olmadığı, 20/02/2011 tarihli konteyner el değiştirme makbuzunda dava konusu üstü açık konteynerin brandasının yırtık olduğunun tespit edildiği, konteynerdeki hasarın taşıma öncesi olmadığı, ürünlerde meydana gelen hasarın sovdaj bedeli düşülerek 2.057,38 EURO karşılığı 4.373,05 TL olduğu, davacı ... şirketinin 12/08/2011 tarihinde bu miktarı sigortalı şirkete ödediği, brandanın tüm üst kısmını kapsayacak ve saracak şekilde taşımaya uygun olarak kapatılması gerekirken, taşıyanın buna uygun işlem yapmadığı gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile 4.379.05 TL'nin 12/08/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 276,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14536, Karar No: 2015/20529, Tarih: 10.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/14536 E.  ,  2015/20529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu 29.01.2015 tarihinde icra mahkemesine başvurusunda, ihalenin feshi nedeni olarak ileri sürdüğü sair iddiaların yanı sıra, satış ilanı tebliğinin kendisine yapılmadığını olmadığını ileri sürerek 21.01.2015 tarihinde yapılan ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece; ihalenin feshi isteminin reddine ve davacının ihale bedelinin % 10' u oranın da para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İİK’nun 134. maddesinin 2. fıkrası uyarınca “…Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz.”

Somut olayda, şikayetçi borçluya satış ilanı, usulüne uygun tebliğ edildiğine ve bu husus mahkemenin de kabulünde olduğuna göre, 21.01.2015 tarihli ihaleye yönelik 29.01.2015 tarihinde yapılan ihalenin feshi isteminin yasal yedi günlük süreden sonra yapılmış olması nedeni ile davanın süre aşımından reddine karar verilmesi ve işin esasına girilmediğinden para cezasına mahkum edilmemesi gerekirken, borçlunun ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına mahkum edilmesi isabetsizdir. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de, mahkemenin red kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan ve para cezasına ilişkin yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Karaman İcra Hukuk Mahkemesi’nin 24.02.2015 tarih ve 2015/25 E., 2015/53 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin ikinci bendinin karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4764, Karar No: 2008/5624, Tarih: 22.12.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4764 E.  ,  2008/5624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle müvekkili şirkete trafik sigortalı olan davalının maliki olduğu aracın, alkollü sürücü tarafından kullanılırken kaza yaptığını, bu kaza nedeniyle 3. şahsın aracında hasar meydana geldiğini ve hasar tazminatının kendileri tarafından ödendiğini, sürücünün alkollü olması nedeniyle sigortalıya rücu hakları bulunduğunu ileri sürerek, 5000.YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesiyle, aracın rızası dışında elden çıktığını, yani çalındığını, kazanın bundan sonra meydana geldiğini, çalan kişinin alkollü olarak aracı kullanırken kaza yaptığını, olayda herhangi bir kusur ve sorumluluğunun olmadığını, zarar miktarının da fahiş olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 5.000.YTL tazminatın 7.2.2006 ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve kazanın mühhasıran alkollün etkisiyle meydana geldiğinin anlaşılmış olmasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 202.50.-YTL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 22.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13415, Karar No: 2022/750, Tarih: 20.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/13415 E.  ,  2022/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2020 tarihli,2020/307 esas ve 2020/314 sayılı mahkûmiyet hükümleri

2- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin10/03/2021 tarih, 2021/465 esas ve 2021/826 sayılı kararıile istinaf taleplerinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatları, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun'la bu maddede yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

B- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

B- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair bilgiler alınması üzerine, eşi ... ve oğlu olan diğer sanık ... ile birlikte ikamet ettikleri adreste yapılan aramada; ikamete girmeden önce bahçede oturan ...'nın çekyat üzerinden alarak yere attığı 3 adet ganyan kağıdına sarılı esrar maddeleri, evin ikametin yanındaki toprak yolda taşın altında 15 adet ganyan kağıdına sarılı esrar maddeleri, ikametin içerisinde çeşitli yerlerde 2 adet cam kavanoz, 1 adet beyaz bez ve 9 adet ganyan kağıdında esrar maddeleri ile esrar kalıntısı olan hassas terazi ele geçirildiği olayda; sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığına ve ikametin önündeki yolda taşın altında bulunan esrarların kendisine ait olduğuna dair delil bulunmadığı gibi, ...'nın polisleri görünce yere attığı ve sanık ...'a ait olduğunu beyan ettiği 3 adet ganyan kağıdına sarılı esrar maddesi dışında, sanığın ... ve ... ile birlikte yaşadığı ikamette ele geçen suç konusu uyuşturucu maddeler ve esrar kalıntısı olan hassas terazinin kime ait olduğunun bilinmediği aşamada, uyuşturucu maddeler ve hassas terazinin kendisine ait olduğuna dair ikrarıyla kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığından, hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesine eklenen (a) bendi uyarınca dosyanın İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 20.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18296, Karar No: 2012/2772, Tarih: 21.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/18296 E.  ,  2012/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunlu olduğu gibi emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan piyasa araştırmasından söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26953, Karar No: 2024/14457, Tarih: 14.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/26953 E.  ,  2024/14457 K.**

**"İçtihat Metni"**

EK KARAR TARİHİ : 20.03.2023

SAYISI : 2022/513 E., 2022/606 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, trafik güvenliğinin tehlikeye sokma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.03.2023 tarihli ve 2022/513 Esas, 2022/606 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.03.2023 tarihli ve 2022/513 Esas, 2022/606 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.