muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/35026, Karar No: 2013/30737, Tarih: 27.12.2013

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini ... etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Kanun ile 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Kanuni olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine şartların oluşmasına rağmen işçinin yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur.

Somut olayda; davacının davalı işyerinde ihaleyle iş alan ... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti.'nin işçisi olarak çalışmakta olduğu, mahkemece getirtilen hizmet alım sözleşmeleri ve teknik şartnamelerin incelenmesinde ihaleyle alınan işin “meydan hizmetleri, fabrika atölyelerinde ve malzeme ambarlarında yükleme, boşaltma, istif ve tanzim işlerinin yürütülmesi” olarak belirtildiği görülmektedir.

Davacı, davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. Erzincan Fabrikasında ... Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti. işçisi olarak sözleşme kapsamı konusunda temizlik tahmil ve tahliye

gibi yardımcı işlerde çalışmaktadır. Davalı Türkiye ... Fabrikaları şirketi tarafından meydan hizmetleri yükleme, boşaltma, istif ve tanzim işlerinin yürütülmesi'nin ... Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne verilmesinde alt işveren yönetmeliğine aykırılık teşkil etmemektedir. Davalı asıl işveren ile alt işveren arasında muvazaalı bir durum söz konusu değildir. Dairemiz emsal kararlarında (2012/17606 esas, 2013/6688 karar numaralı 28.03.2013 tarihli ilam gibi) fabrika atölyelerinde, malzeme ambarında veya sahasında mevcut ham, mamul, yarı mamul makine parçalarının ve muhtelif malzemelerin sevk ve istiflenmesi, tezgaha makine parçalarının taşınması bağlanması ve sökülmesi işi yardımcı iş olarak kabul edilmiştir. Mahkemece hizmet alımı yapılan işin davalı Türkiye ... Fabrikalarının asıl işi olduğunu ve hizmet alım sözleşmesi imzalanan davalı şirket ile aralarında muvazaa bulunduğunu belirten bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, davalı ... Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden husumetten ret kararı verilmiş ise de; geçerli olarak kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkilerinde alt işverenin de işe iade sonrası talep edilebilecek boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatından asıl işverenle birlikte sorumlu olduğu göz ardı edilmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne ait işyerindeki işine iadesine,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 1.029,80 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, 27.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6907, Karar No: 2017/8375, Tarih: 18.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/6907 E.  ,  2017/8375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dava konusu yerde yapılan keşif sonucu düzenlenen 18/01/2013 tarihli bilirkişi raporu ile 20/01/2014 tarihli ek raporda, sanıkların kısmen kesmiş oldukları ağaçlarda hayati tehlike olaşmadığı, köklerde yeni sürgünlerin geliştiğinin görüldüğünün belirtilmesi, orta kuturu 8 cm nin altında olan ağaçların ise fidan olmayıp şah, filiz ve sürgün niteliğinde olduğu, dip köklerden yeni sürgünler oluştuğunun belirtilmesi, keşif esnasında mahkeme tarafından yapılan gözlemde ise sanıkların kesmiş oldukları ağaçların diplerinden kesilmiş olduğunun belirtilmesi karşısında, orman ağacının şah, sürgün ve filiz olması dışında dipten kesilmesi ile hayatını kaybetmiş olacağı nedeniyle suç vasfının tespiti bakımından, sanıkların kesmiş oldukları ağaçların dipten kesilip kesilmediği, 8 cm orta kuturunun altındaki emvalin şah, filiz ve sürgün olup olmadıkları, bunun dışındaki ağaçların hayatını kaybedip kaybetmediğinin tereddüde yer bırakmayacak şekilde tespiti için ayrıntılı bilirkişi raporu alınarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1913, Karar No: 2021/1111, Tarih: 11.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1913 E.  ,  2021/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER :1) Sanık hakkında kasten öldürme suçundan mahkumiyete dair; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 07/03/2019 gün ve 2018/274 Esas, 2019/82 Karar sayılı kararı

2)İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/06/2019 gün ve 2019/1727 E. 2019/1758 K.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/06/2019 gün ve 2019/1727 Esas 2019/1758 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle, kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmedilen ceza miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi gereğince reddine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/06/2019 gün ve 2019/1727 Esas 2019/1758 Karar sayılı kararı ile "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin; meşru müdafaa koşullarının oluştuğuna, katılanlar vekilinin; sanık hakkında eksik inceleme neticesinde az cezaya hükmedildiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “ İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7798, Karar No: 2012/81, Tarih: 16.01.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7798 E.  ,  2012/81 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 03.10.2011 tarih, 2011/97 Esas, 2011/4804 Karar sayılı yazısı ile davacının dayandığı 21.07.1937 tarih 228 tahrir nolu vergi kaydının kadastro sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmediğinin Kadastro Müdürlüğünden sorulması ve 182 ada 96 sayılı mer'a parseli içerisinde yer alan aynı ada 71 nolu kadastro parseline ait kadastro tutanağı ve ekleri ile kadastro sırasında bu parsele revizyon gören tapu ve vergi kaydının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, yerel Mahkemece 21.07.1937 tarih 228 tahrir nolu vergi kaydının kadastro sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmediği Kadastro Müdürlüğü'nden sorularak gelen yazı cevabı dosya arasına konulmuş, ancak, 71 nolu kadastro parseline ait kadastro tutanağı ve ekleri ile kadastro sırasında bu parsele revizyon gören tapu ve vergi kaydının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulmadan temyiz incelemesi için dosya Yargıtay'a iade edilmiştir.

Bu kez evrak içeriğinin dikkatli bir şekilde okunarak, 3. bir yazışmaya sebebiyet verilmeyecek şekilde işlem yapılabilmesi için, bizzat Hakim denetimi sağlanmak suretiyle 182 ada 96 sayılı mer'a parseli içerisinde yer alan aynı ada 71 nolu kadastro parseline ait tapu kaydı, kadastro tutanağı ve ekleri ile kadastro sırasında bu parsele revizyon gören tapu ve vergi kaydının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8872, Karar No: 2017/15099, Tarih: 19.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/8872 E.  ,  2017/15099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa cezaevinde bulunduğu sırada yapılan tebliğ işleminin 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilmekle, temyiz isteminin reddine dair 08.12.2014 tarihli ek kararın kaldırılması ile yapılan incelemede:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 20.03.2009 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 27.10.2010 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu nazara alınarak, zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...'nin temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ...'nin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Adli emanet eşyası hakkında bir karar verilmemiş ise de mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Okul kantininden 22 TL para çalıp, 2-3 TL değerindeki meşrubatı içen suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan para ve malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Ancak;

Okul kantininden 22 TL para çalıp, 2-3 TL değerindeki meşrubatı içen suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan para ve malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'nin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.12.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3048, Karar No: 2013/8232, Tarih: 28.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3048 E.  ,  2013/8232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 11/11/2011

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen 11/11/2011 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın isteme uygun ONANMASINA, 28/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7327, Karar No: 2019/9958, Tarih: 19.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/7327 E.  ,  2019/9958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Düşme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 22.06.2015 tarihli ilamında dava konusu eşya bakımından Urartu Şirketi'ne ait faturaların zincirleme menşei araştırmasının gerektiği ve motorinle ilgili raporun yetersizliği gerekçesiyle bozma kararı verildiği, yerel mahkemece şirketin belgelerine ulaşılamadığı ve eşya imha edildiğinden yeniden rapor alınamadığı belirtilmesine rağmen ortada müsadere konusu olabilecek herhangi bir eşya bulunmadığından müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün eşya müsaderesine ilişkin bendinin çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13792, Karar No: 2014/22016, Tarih: 04.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/13792 E.  ,  2014/22016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle feshedildiğini belirterek bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Emeklilik sebebiyle akdin feshi halinde işçi tarafından bağlı bulunduğu kurum ya da sandıktan tahsise ya da tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiği anda işverenin kıdem tazminatı ödeme yükümü doğar. Faiz başlangıcında da bu tarih esas alınmalıdır. Ancak somut olayda tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiğine ilişkin dosya kapsamında belge bulunmamakla kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekir, fesih tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1. bendinden “...iş akdinin sona erdiği tarih olan 31.12.2014...” rakam ve sözcüklerinin çıkartılarak yerine “...dava tarihi olan 16.01.2014...” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/857, Karar No: 2020/2082, Tarih: 25.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/857 E.  ,  2020/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının maliki ve sürücüsü olduğu tescilsiz ve trafik sigotası bulunmayan aracın çift taraflı kazada kusurlu olarak ...'un vefat etmesine sebebiyet verdiğinden, ...'un mirasçılarına 42.913,00 TL, ödeme yapıldığını, söz konusu tazminatın rücuen tahsili amacı ile davalı hakkında ... İcra Müdürlüğünün 2012/580 sayılı dosyası ile icra takibinde bulunulduğunu, takibe haksız itiraz edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile itirazın iptali ile davalının %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; kazaya karışan tescilsiz traktörün sürücüsünün kendisi olduğunu, ancak davaya konu kazanın oluşumunda kendisinin kusurunun olmadığını, müteveffanın kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davalının ... İcra Müdürlüğünün 2012/580 sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazının iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, davacı vekilinin icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ... tarafından ödenen tazminatın rücuen tahsiline ilişkindir.

Somut olayda; hükme esas alınan 24.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda, müteveffanın muhtemel bakiye yaşam süresinin ...Yaşam Tablosu esas alınarak belirlendiği, mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda ...Yaşam Tablosu'na göre yapılan hesaplamayı esas alarak karar verdiği görülmektedir. Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Bu nedenle mahkemece, ... – ... (PMF 1931) Tablosu esas alınmak suretiyle ve kazanılmış haklar gözetilerek tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.