muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3678, Karar No: 2024/463, Tarih: 17.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3678 E.  ,  2024/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/541 E., 2016/773 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesi ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca erteli 1 yıl 8 ... hapis cezası ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suç eşyasının taşınmasında kullanılan 34 VBU 26 plaka sayılı nakil aracının müsaderesine, katılan kurumlar lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, bilirkişi raporlarının sanığın lehine olduğuna, işyerine ilişkin sunulan lisans, sicil belgeleri, kapasite raporları, TSE ve marka belgelerinin mahkemece yeterince incelenmediğine, eksik araştırma ile karar verildiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, sanığın fatura karşılığında yasal olarak yağ satışı yaptığına, madeni yağı akaryakıt olarak kullanımına dair bir tespitin bulunmadığına, el konulan ürünün iade edilmiş olduğuna, analiz raporunda ürünün mineral yağ olduğunun bildirildiğine, sanığın mağdur olduğuna ve açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

3. Malen sorumlu vekilinin temyiz isteği, malen sorumlunun iyiniyetli 3. kişi olduğuna, yasal olarak irsaliyeli yük taşıdığına, el konulan ürünün sanığa iade edilmiş olduğuna, malen sorumlunun kaçak eşya taşıma kastının bulunmadığına, hükmün usul ve kanuna aykırı olduğundan bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Malen sorumlu vekilinin temyiz isteği, malen sorumlunun iyiniyetli 3. kişi olduğuna, yasal olarak irsaliyeli yük taşıdığına, el konulan ürünün sanığa iade edilmiş olduğuna, malen sorumlunun kaçak eşya taşıma kastının bulunmadığına, hükmün usul ve kanuna aykırı olduğundan bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 06.03.2014 günü saat 19.00 sıralarında kolluk görevlileri tarafından temyiz dışı sanık ...'nin sevk ve idaresindeki 34 VBU 26 plakalı tanker şüphe üzerine durdurulmuş tankerde ne olduğu sorulduğunda sevk irsaliyesinde belirtilen 18.520 kg hidrolik yağ olduğunu söylemiş, yapılan kontrolde renk ve kokusundan ürünün saf baz yağı olduğu herhangi bir kimyevi madde ile işlem yapılmadan gümrük çıkışı ile satışa sunulduğu, bu haliyle hidrolik sistem yağı özelliklerini taşımadığının anlaşılması üzerine, Gebze 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/935 Değişik İş sayılı kararı ile 18.520 kg ürüne el konulmuştur.

2. TÜBİTAK MAM'dan alınan analiz raporunda; numunede gerçekleştirilen analizler sonucunda numunenin kimyasal I kompozisyonunda organik ve inorganik esaslı tuz, çözücü veya herhangi bir polimerik malzeme varlığına rastlanmamıştır. Bu nedenle söz konusu ürünün “Akışkanlığı Düzenleyici Müstahzar” ojarak nitelendirilemeyeceği sonucuna varılmış, söz konusu numune ile ilgili olarak elde edilen analiz sonuçları değerlendirildiğinde, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’nun (5015 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin beş numaralı bendinde verilen “akaryakıt” tanımına uymadığı ve teknik düzenlemelere uygun akaryakıt olmadığı, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Denetim Dairesi Başkanlığı’nın 13.08.2013 tarihli yazısında belirtilen hususlar gereği, numunelerin, 5015 sayılı Kanun'da tanımlanan kaçak akaryakıt olabileceği ve yasa dışı yollardan piyasaya sürülerek araçlarda yakıt olarak kullanılabileceği sonucuna varıldığı bildirilmiştir.

3.İnönü Üniversitesi PAL Müdürlüğünden alınan raporda;".. söz konusu numunenin mineral yağ (yakıt ve/veya akaryakıt olarak kullanılabilecek) olduğu belirlenmiştir. Numune doğrudan veya motorin gibi petrol türevi sıvılar ile karşılaştığında akaryakıt olarak kullanılabilir. İnorganik veya polimer katıldığında akaryakıt olarak kullanılması mümkün değildir." şeklinde kanaat bildirildiği görülmüştür.

4.Sanık ...; Evgoil firmasının sahibi olduğunu, dava konusu olan ürünü Sea Horse (Denizatı) firmasından satın aldığını ve JLT Kimya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine faturalı olarak sattığını, ürünün kaçak olmadığını, faturalı ve belgeli olduğunu, sanık ..., sanık ...' dan faturalı olarak 20.000 kg hidrolik sistem yağı satın aldığını, suça konu akaryakıtın

standartlara aykırı olduğunu bilmediğini, hidrolik sistem yağı olduğu anlaşıldığından ürünün kendisine teslim edildiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

standartlara aykırı olduğunu bilmediğini, hidrolik sistem yağı olduğu anlaşıldığından ürünün kendisine teslim edildiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin ve malen sorumlu vekilinin aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1. Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının yirmiüçüncü fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar ... Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

2.İddianamede müsaderesi talep edilen dava konusu eşya hakkında bir karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanıklar hakkında 1 yıl 8 ... hapis cezası verilerek ertelendiği halde, kısa süreli hapis cezasının ertelendiğinden bahisle sanıklar hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

2.İddianamede müsaderesi talep edilen dava konusu eşya hakkında bir karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanıklar hakkında 1 yıl 8 ... hapis cezası verilerek ertelendiği halde, kısa süreli hapis cezasının ertelendiğinden bahisle sanıklar hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

4. Sanıkların eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun kapsamında kaldığı ve bu suçtan zarar görenin Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun kamu davasına katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve

2014/541 Esas, 2016/773 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii, sanık ...müdafii ve malen sorumlu vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2023, Karar No: 2014/6480, Tarih: 08.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/2023 E.  ,  2014/6480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 16.12.2013 tarih 2013/15911 E.-19094 K. karar düzeltme isteminin reddine ilişkin ilamın, karar düzeltme isteyenden 218 TL para cezası ve 50.45TL karar düzeltme harcı alınmasına ilişkin bölümünün tavzih yolu ile düzeltilmesi istenmekle dosya incelendi.

KARAR

Borçlu TMSF, 5411 sayılı Bankacılık Yasası'nın 140/1. maddesi gereğince her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır. Anılan Yasa gereğince davacı Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'nun karar düzeltme isteminin reddi halinde HUMK'nun 442.maddesi uyarınca takdiren alınması gereken para cezasından da sorumlu tutulmaması gerekmesine rağmen Dairemizin 16.12.2013 tarih 2013/15911 E.-19094 K sayılı ilamında maddi hata yapılarak para cezası ve karar düzeltme harcı alındığı anlaşıldığından tavzih isteminin kabulü ile, Dairemizin para cezası ve karar düzeltme harcı alınmasına ilişkin bölümünün kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle tavzih isteminin kabulüne, Dairemizin 16.12.2013 tarih 2013/15911 E.-19094 K sayılı karar düzeltme isteminin reddine dair ilamının sonuç kısmındaki aynı yasanın 442.maddesi gereğince ilam ibaresinden sonra gelen "...218,00 TL para cezası ve 50.45TL karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine" ibaresinin çıkartılmasına, yerine "karar düzeltme isteyen Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonundan para cezası ve karar düzeltme harcı alınmasına yer olmadığına" ibaresinin eklenmesine ve ilamın bu şekilde tavzihine, dosya esasının bu şekilde kapatılmasına 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle .karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/115, Karar No: 2021/22, Tarih: 31.03.2021

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2020/115 E.  ,  2021/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Daireleri : 4 ve 8. Ceza

Mahkemesi :Sulh Ceza

Sayısı : 507-993

Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul (Kapatılan) 14. Sulh Ceza Mahkemesince 26.09.2013 tarih ve 507-993 sayı ile; sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

Hükümlerin, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 02.05.2019 tarih ve 726-7922 sayı ile;

"İddianamede; 'Müşteki Agos Gazetesi avukatı aracılığıyla savcılığımıza yaptığı müracaatta; şüphelinin facebook isimli sosyal paylaşım sitesinden gazeteleri ve gazete çalışanları hakkında 'Yaşasın Ogünler, yaşasın Yasinler bu osmanlı topraklarından defolun pis ermeniler - Hrant köpek gibi geberdi sıra yahudilerde defolunnn - kesin lan or.spu evlatları s.kerim Hrantınızı da sizde ermenii köpekleri daha s.keceğiz sizi bekleyin - bartelomos gibi köpekler bu osmanlı toprağında salya akıtacak bizi aya müslüman türkler susacağız ölemi ayakkabısının altındaki delikten vururuz adamı' diyerek tehdit ve hakaretlerde bulunduğu...' şeklinde açıklanan eylemlere, iddianame anlatımı ve dosya kapsamına göre, eylemlerin TCK'nın 215, 216. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturabileceği anlaşılmakla, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevine girdiği" ,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 26.10.2020 tarih ve 13123-17509 sayı ile;

"2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; mahkûmiyet kararlarındaki nitelendirmeye, tebliğname tarihi ve temyiz isteminin kapsamına göre; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 23.01.2020 gün 2020/1 sayılı kararının Ceza Daireleri İşbölümüne ilişkin ortak hükümlerin 6. fıkrası uyarınca, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesi'ne ait olduğu",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4 ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4 ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik, Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.", (b) bendinde de "Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, temyiz incelemesine konu olan suçların yaptırım miktarlarında suç tarihinden sonra tebliğname tarihine kadar yapılan değişiklikler dikkate alınıp tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları göz önünde bulundurularak görevli ceza dairesi belirlenmeli, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması hâlinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması hâlinde dikkate alınmalıdır.

Temyiz incelemesine konu olan suçların tebliğnamenin düzenlendiği 16.12.2014 tarihindeki yaptırım miktarları nazara alınarak yapılan değerlendirmede, tehdit suçunun yaptırımı 5237 sayılı TCK'nın 106/1 maddesinde altı aydan iki yıla kadar hapis; hakaret suçunun yaptırımının ise aynı Kanun'un 125/1. maddesinde üç aydan iki yıla kadar hapis cezası olduğu göz önüne alındığında; tehdit suçunun cezası daha ağır olduğundan, temyiz incelemesinin Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 02.05.2019 tarihli ve 726-7922 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9952, Karar No: 2016/821, Tarih: 25.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/9952 E.  ,  2016/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :............5Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait olup davalıya kasko sigortalı aracın, şirket çalışanı ..........’ın zilyetliğinde iken oğlu ..... tarafından izinsiz alınarak kullanımı sırasında meydana gelen tek taraflı kazada hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı ..........nin ödeme yapmadığını belirterek 15.000.00 TL’nin dava tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın rıza dışında alındığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, kazanın münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisiyle meydana geldiğini, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5. ve A.5.6. maddeleri uyarınca zararın teminat dışında kaldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana geldiğinin kabulü mümkün değil ise de, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.6. maddesi uyarınca zararın teminat kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 20.02.2012 Tarih, 2011/7518 Esas, 2012/1873 Karar sayılı ilamı ile "aracı kullanan Cengiz Turan, sigortalının birlikte yaşadığı ve eylemlerinden sorumlu olduğu kişi olmadığından, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.6. maddesinin uygulanma olanağının olayda bulunmadığı, bu nedenle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı; ancak sigortalı araç sürücüsü Cengiz Turan'ın 16.03.2008 tarihinde jandarmada verdiği ifadesinde, olay günü iki adet bira içtiğini, alkolün ve yediği cipslerin midesini

bozması nedeniyle ayakta durmakta zorlandığını, otomobile yaslandığını ve kendini iyi hissetmediğini, bu andan itibaren neler olduğunu hatırlamadığını, aracın hangi koltuğunda oturduğunu, aracı kullanıp kullanmadığını ve kaza anını hatırlamadığını bildirmiş olması karşısında, yargılama sırasında alınan bilirkişi kurulu raporu ile sürücünün aldığı 0.58 promil alkolün kazanın oluşumunda münhasıran etkili olmadığı yönündeki raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı, mahkemece, sürücünün beyanları da dikkate alınarak, iki nörolog doktor ve bir trafik kusur uzmanı bilirkişiden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği, alkol dışında başka etkenlerin de rol oynayıp oynamadığının tespiti yönünden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın münhasıran alkolün etkisinde meydana gelmiş olması nedeniyle, hasarın, Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.5. maddesi gereği teminat kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince teşekkül ettirilen bilirkişi heyetinden alınan, denetime açık ve bilimsel verilere dayalı bilirkişi heyet raporu doğrultusunda hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 25.1.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4358, Karar No: 2013/14812, Tarih: 01.07.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4358 E.  ,  2013/14812 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Asıl dava, Kurumun ölüm aylığının iptaline yönelik işlemin iptali, karşı dava ise, yersiz ödenen ölüm aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı-karşı davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 01.06.2007 tarihinde kesinleşen davacıya, 19.08.2005 günü yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 17.03.2011 tarihli müfettiş raporu sonucu gerçekleşen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesildiği ve ödenen aylıkların borç kaydedildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin

./...

-2-

15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.