muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25104, Karar No: 2014/1033, Tarih: 21.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25104 E.  ,  2014/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-a-b-e, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın DEDAŞ İl Müdürlüğünün arıza, bakım ve onarım işlerini yürüten Sevim Mühendislik Ltd. Şti'nde elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, olay günü arızayı bulmak için trafo üzerinde çalışan katılanın hat üzerinden gelen 154.000 volt elektriğe kapılması sonucu trafodan düşerek yaralandığı ve bu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde kemik kırığı oluşturacak, yaşamını tehlikeye sokacak ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak nitelikte olduğu olayda, sanıkların asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdikleri mahkemece de kabul edildiği halde, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiğinin nazara alınmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin kusura ve lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9883, Karar No: 2016/6081, Tarih: 18.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9883 E.  ,  2016/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... ilçesi ... Köyü 177 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Elma bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde cennet elması ağaçları dışında ayrıca sınır ağacı niteliğinde 12 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taşınmazın kamulaştırılan bölümünün tamamı cennet elması bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan kavak ve meyve ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını düzenleyen 11.maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca, arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama cennet elması bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal şekilde sağlanabilecek gelir dikkate alınacağından, taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle cennet elması ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama cennet elması bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kaldığından, kapama cennet elması bahçesi olarak değerlendirilen taşınmaz üzerindeki diğer ağaçlara da ayrıca değer verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4574, Karar No: 2006/6429, Tarih: 09.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4574 E.  ,  2006/6429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Uzman orman bilirkişiler tarafından uygulanan memleket haritasının hangi basım tarihli olduğu ile hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından düzenlendiğinin, uygulanan memleket haritasından daha eski tarihli memleket haritasının bulunup bulunmadığının; var ise, hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından düzenlendiğinin sorularak, alınacak cevabi yazı ile eski tarihli memleket haritası ile bundan sonra düzenlenen ... tarihli memleket haritasının orijinal renkli, kenar işaretlerini ve basım yılını gösteren örneklerinin getirtilmesi,

2) Bundan sonra; dava dosyasının raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek ,dosyaya getirtilecek en eski ve ... tarihli orijinal renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbirleri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09.05.2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/12740, Karar No: 2007/236, Tarih: 18.01.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/12740 E.  ,  2007/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENDERES ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine vekili, Hazine adına kayıtlı .. parsel sayılı taşınmazın bir bölümüne ve devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tescil harici bırakılan yere davalıların ağaç dikmek suretiyle müdahalede bulunduklarını ileri sürüp, elatmanın önlenmesi, yıkım ve tescil harici bırakılan yerin Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalılar vekili, davalılardan M...ve M..'in müdahalelerinin olmadığını, diğer davalıların ise Hazine'nin mülkiyet hakkını kabul ettiklerinden vekalet ücreti ve masraf hesabında kabul beyanlarının dikkate alınmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-                                                                                                                                                               KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve tescil isteklerine ilişkin olup, temyiz eden davalıların, yargılamanın ilk oturumu olan 23.9.2004 tarihinde davayı kabul beyanları gözetilerek davanın kabulüne hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davalıların 492 Sayılı Harçlar Kanununun 22.ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6.maddesi hükümleri gereğince harç ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaları gerekirken anılan düzenlemeler gözardı edilecek fazla vekalet ücreti ve harç takdiri doğru değildir.

Davalılar M.. F.., A.. ve Özgür'ün temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.'nin 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.1.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5168, Karar No: 2013/15245, Tarih: 22.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/5168 E.  ,  2013/15245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu Murat Öz, alacaklı tarafından hakkında başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde yasal süre içerisinde icra mahkemesine başvurarak, icra dairesinin yetkisine ve takip dayanağı senet altındaki imzaya itiraz etmiş, mahkemece, yetki itirazının reddine, takip dayanağı 30.06.2011 tarihli çekin keşide tarihinden önce 15.03.2011 tarihinde bankaya ibraz edildiği, ibraz tarihinde Ali Öz'ün borçlu ...... adına çek imzalama yetkisini içeren vekaletnamesi olduğu gerekçeleri ile imzaya itirazın reddine karar verilmiştir.

Çekin ibrazı muhatap banka tarafından üzerine yazılacak tarihli bir beyanla imza altına alınmalıdır. Bir diğer ifade ile ibraz tarihinin bankaca ibraz anında çek üzerine yazılması zorunlu olup daha sonra bankaya sorularak ibraz tarihinin tespiti yoluna gidilemez.

Somut olayda  Denizli 7. Noterliği'nin 17.07.2008 tarih 12465 yevmiye nolu vekaletnamesi ile Ali Öz'ün  borçlu .....tarafından adına çek tanzim etme konusunda yetkili kılındığı, Denizli 7. Noterliği'nin 01.06.2011 tarih 12310 yevmiye nolu azilnamesi ile Ali Öz'ün vekillikten azledildiği, bankaya 30.06.2011 tarihinde ibraz edilen takip dayanağı çekin tanzim tarihi olan 30.06.2011 tarihinde .... borçlu ..... adına çek tanzim etme yetkisi bulunmadığı, mahkemece yöntemine göre aldırılan 13.02.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre, çekteki borçlu imzasının ......eli ürünü olmadığı anlaşılmaktadır. O halde, Mahkemece borçlu ........ imzaya itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

Kabule göre de;  .....  imza örneklerinin toplanarak çekte, borçlu  adına atılan imzanın adı geçen kişiye ait olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu konuda imza incelemesi yapılmaksızın imzanın Ali Öz'e ait olduğunun kabulü ile eksik inceleme ile karar tesisi de  doğru görülmemiştir.

SONUÇ  :Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11926, Karar No: 2014/4133, Tarih: 01.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/11926 E.  ,  2014/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/167-2013/559

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın hor kullanımından kaynaklanan tazminatın tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali ve icra tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece,davanın kısmen kabulüne, itirazın 5.350 TL üzerinden iptaline, icra tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili,dava dilekçesinde, davalı kiracının kiralanan taşınmazı boşaltmasından sonra yaptırdıkları tespit sonucu hazırlanan tespit raporunda belirlenen 5.350 TL hasar bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine davalının vaki itirazının iptali isteminde bulunmuştur.Mahkemece,kiralananda tahliyeden sonra tadilat ve iyileştirmeler yapıldığından bahisle yerinde keşif yapılmamış,tespit bilirkişisinden ek rapor alınarak davanın kısmen kabulü ile 5.350 TL üzerinden takibin devamına karar verilmiştir.

Taraflara arasında 01.07.2005 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.Kira sözleşmesinin 2/c maddesinde "...kiracının kiralananı ne halde buldu ise o halde ve adete göre teslim edeceği..." kararlaştırılmıştır.Kiraya veren, kiralanan taşınmazın boşaltılmasından sonra Sarıyer 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/83 d.iş sayılı tespiti dosyası ile kiralanandaki hasar ve eski hale getirme bedelini tespit ettirmiştir. Mahkemece, kiralananda tahliyeden sonra tadilat ve iyileştirmeler yapıldığından bahisle yerinde keşif yapılmamış, tespit bilirkişisinden ek rapor alınarak belirlenen hor kullanım bedeline hükmedilmiştir. 6098 sayılı T.B.K.’nun 316. (B.K.’nun 256) maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı kanunun 334. (B.K.’nun266.) maddesi gereğince sözleşme sonunda aldığı hali ile kiralayana teslim etmekle yükümlüdür. Ancak kiracı sözleşmeye uygun kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur.Davalının kiralananı kullandığı süre ve kullanma amacı gözetildiğinde olağan kullanımdan kaynaklanan yıpranma ve eskimelerin olacağı kuşkusuzdur. O hal de mahkemece alınacak bilirkişi raporu ile hor kullanım ve olağan kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasar ayrımı yapıldıktan sonra kullanım süresi ile orantılı olarak yıpranma payının hesap edilip alacaktan düşülmesi gerekir.Mahkemece gerçek zararın belirtilen şekilde tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14269, Karar No: 2010/5183, Tarih: 29.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/14269 E.  ,  2010/5183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 17/06/2009 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ...'a 8.3.2006 günlü ek karar tebliğ edilmiş ise de, tebligatta savunmanın temyizine onay verip vermediği hususunda ihtarat bulunmadığı ve hükümlü ...'a 11.7.2005 tarihli ek karar yerine diğer hükümlü ... hakkındaki kararın tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında :hükümlü ...'a savunmanın temyizine onay verilip verilmediğinin sorulması için, bu açıklamayı içeren ihtaratlı tebligat yapılarak, adı geçen hükümlünün başvurması halinde bu husus kendisine sorulup,hükümlü ...'a da 11.7.2005 tarih ve 1992/178-2002 /505 sayılı ek kararı yasa yolu başvurusu için hangi sürede, nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabileceğini gösterir şekilde açıklamalı davetiye ile tebliği, buna ilişkin belgeler , sunarlarsa temyiz dilekçeleri de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 29.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7327, Karar No: 2018/8437, Tarih: 25.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7327 E.  ,  2018/8437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın suçlamayı kabul etmemesi ve sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, asılları dosyada bulunan sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde ve dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılması; sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan şirket yetkililerinin tanık sıfatıyla dinlenilerek sanığı tanıyıp tanımadıklarının, suça konu faturaları hangi hukuki ilişkiye istinaden aldıkları sorulduktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenlemek suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenilen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin zincirleme ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılına ilişkin olduğu belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31383, Karar No: 2016/10559, Tarih: 02.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/31383 E.  ,  2016/10559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesinde "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklindeki düzenleme karşısında; somut olayda sanığa gönderilen gerekçeli kararın anılan Kanun'un 21. maddesine göre tebliğine ilişkin tebligat parçasında “gösterilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup tebliğ imkansızlığı nedeniyle Teb. K. 21/2 gereğince Aşağı Çağlar muhtarına tebliğ edilmiştir.”şeklinde belirtilmiş olmasına rağmen, en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya herhangi bir bildirimin yapılmadığı,bu kişilere bildirim yapılmamasının gerekçeleri gösterilmediği ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmadığı anlaşıldığından usulüne uygun yapılmayan tebligat işlemi geçersiz olduğundan, 11.04.2013 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın kesinleştirme işleminin hukuken geçersiz olduğu ve sanığın 01/04/2013 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/666, Karar No: 2013/238, Tarih: 13.02.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/11-666 E.  ,  2013/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tosya Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tosya Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 19.11.2009 gün ve E:2007/288, K:2009/207 sayılı kararın incelenmesi davacı banka vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 19.09.2011 gün ve 2010/1502 - 2011/10481 sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında 12.03.1999 tarihinde “Taşıt Kredisi Borçlanma ve Rehin Sözleşmesi” akdedildiğini, geri ödemelerin düzenli olmaması üzerine ihtarname gönderilerek icra takibine başlandığını, borçluların mağdur olmaması için yeni bir ödeme planı hazırlanarak ödeme taahhütnamesi düzenlendiğini, borçluların yine ödememesi üzerine ihtarnamenin ardından icra takibine başlandığını, takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, 8.859.291.988.-TL'nın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, ilk yapılan icra takiplerinin kesinleştiğini, davacı banka ile davalılar arasında 27.12.2001 tarihli ödeme taahhütnamesi düzenlendiğini, bu taahhüde istinaden ödemelerde bulunulduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, banka tahsil fişleri ile tahsilat rakamları birlikte değerlendirildiğinde dava tarihi itibariyle davalı M.A.'ın bankadan 1.587,54 TL alacağının bulunduğu, davalı asıl borçlu M. A.'ın borcu bulunmadığından diğer davalı kefillerin de herhangi bir borcu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı banka, davalıların taraflar arasında imzalanan protokole uymadıklarını iddia ederek alacağın tahsiline ilişkin iş bu davayı açmıştır. Kredi sözleşmesindeki edimleri yerine getirmeyen davalılar hakkında başlatılan ilk takip sonrasında taraflar arasında yapılan 27/12/2001 tarihli protokolde borcun miktarı ve ödeme koşulları belirlenmiştir. Mahkemece bu ödeme taahhütnamesi BK’nun 114.maddesi anlamında yenileme olarak kabul edilmemiştir. Borcun tecdidi söz konusu olmadığına göre, davalıların taahhütnamedeki ödeme planında belirlenen 27/03/2003, 27/06/2003, 27/09/2003 ve 27/12/2003 tarihli taksitleri gecikmeli olarak ödediğinin bilirkişi raporunda saptanmış olması karşısında protokol hükümleri gereğince protokolün davacı alacaklı banka yönünden geçerliliğini yitirdiği kabul edilerek, protokol öncesi sözleşme hükümlerine göre borcun belirlenip neticesine göre karar vermek gerekirken uyulmayan protokol hükümleri esas alınarak davanın reddi yerinde görülmemiş, hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak, dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı Ziraat Bankası vekili