muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10853, Karar No: 2020/6267, Tarih: 02.11.2020

7-Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık ...’nın temyiz taleplerinin incelenmesi;

Sanığa yüklenen 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 02.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3331, Karar No: 2018/385, Tarih: 25.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3331 E.  ,  2018/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, mağdur ...’a karşı işlenen yağma suçu yönünden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun yaşının küçüklüğü nedeniyle görevlendirilmesi gereken pedagoga ödenecek ücretin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

2-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “müdafii ücreti 760,00.-TL ve psikolog bilirkişi ücreti 30,00.-TL yargılama giderinin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13080, Karar No: 2017/2490, Tarih: 02.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/13080 E.  ,  2017/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararın sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre 17.01.2014 tarihinde duruşmada beyan ettiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği; sanığın CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 7 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 15.01.2015 tarihinde duruşmaya çağrılmadığını ve tebligatın eline ulaşmadığını iddia ederek temyiz talebini içerir dilekçe verdiğinin anlaşılması nedeniyle Mahkemenin 19.01.2016 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verdiği ve sanık tarafından ek karara yönelik temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla;

Temyiz isteminin reddine dair 19.01.2016 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca REDDİ, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 02.03.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26547, Karar No: 2015/9206, Tarih: 27.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26547 E.  ,  2015/9206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2014/55-2014/410

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dava değeri 19.290,00 TL'nin altında kaldığından, duruşma isteminin reddi ile inceleminin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz belediye yazısı ve sair belgelere göre arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın tapu kaydı üzerinde bulunan haciz şerhi hükmedilen bedele yansıtılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14950, Karar No: 2013/21439, Tarih: 10.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14950 E.  ,  2013/21439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı ... ... tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 10.12.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... vekili Av.... geldi, karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının narenciye bahçesinde bekçi olarak 01.02.1987-14.10.2010 tarihleri arasında çalıştığını, çalışmalarının kesintisiz olup işveren tarafından bekçilik ve yükleme boşaltma hizmetlerinin değişik iş yerlerinde gösterildiğini, davalı ... ...'nın bu iş yerini davalı ... ...'a devrettiğini,...bu yeri devir aldıktan sonra müvekkilinin işine 14.10.2010 tarihinde son verdiğini, haklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, hafta tatili, genel tatil ve fazla çalışma alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacı davalıya ait narenciye bahçesinde bekçilik yapmakta, bahçe içerisinde bulunan evde ailesi ile birlikte oturmaktadır. Bu durumda bekçilik görevi ile normal yaşamının iç içe girdiği anlaşıldığından anılan görevi nedeniyle fazla mesai yaptığının kabulüne olanak bulunmamaktadır. Davacı ... ...’in sanki bir mesai düzeni varmış gibi davacının 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığına dair beyanı davacının çalışma sistemi karşısında kabule yeterli değildir. Fazla çalışma alacağının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı ... ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı ... yararına takdir olunan 990,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ...'e verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ...'e iadesine, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/443, Karar No: 2023/5376, Tarih: 22.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/443 E.  ,  2023/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/471 E., 2021/700 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2006 tarihli iddianamesi sanığın 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2007 tarihli kararıyla sanığın 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6.000,00 TL ve 375,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir

3. Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2007 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.02.2010 tarihli kararıyla ".. Sanık hakkında hagb koşullarının değerlendirilmesinde ..." zorunluluk bulunduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2010 tarihli kararıyla sanık hakkında üzerine atılı suçtan verilen 10 ay hapis ve 375,00 TL adli para cezasının açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 23.07.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Denetim süresi içerisinde sanığın Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/37 Esas sayılı dosyasında 24.10.2013 tarihinde, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu işlemesi üzerine, Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli kararıyla açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanmak sureti ile sanığın üzerine atılı suçtan 10 ay hapis ve 375,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle para cezasına çevrilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın alınan kriminal rapora göre 6136 sayılı Kanun'a aykırı olduğu tespit edilen ruhsatsız silahı taşıdığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirlenen 12 yıllık olağan üstü dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi eklendikten sonra suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

2. Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirlenen 12 yıllık olağan üstü dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi eklendikten sonra suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11654, Karar No: 2015/351, Tarih: 14.01.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/11654 E.  ,  2015/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davalılar ... ile ...'un karar başlığında ve MERNİS sisteminde adresleri Belçika olarak görülmekte ise de gerekçeli kararın İnegöl/Bursa adresinde kardeşleri imzasına tebliğ edildiği anlaşıldığından adı geçen davalıların tebliğe elverişli adresleri tespit edilip gerekçeli karar usulüne uygun olarak tebliğ edilerek ve temyiz süresi de beklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADEİNE, 14.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1430, Karar No: 2011/34, Tarih: 10.02.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2010/1430 E.  ,  2011/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Çatalca 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 28.09.2010 gün, 2009/6183-2010/5259 sayılı, 8.Hukuk Dairesinin 15.10.2010 gün, 2010/5433-4819 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava,kadastro öncesi tapu kaydına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle,hükmün temyiz inceleme görevi 7.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 7.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine 10.2.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5163, Karar No: 2019/10316, Tarih: 10.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/5163 E.  ,  2019/10316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanığın, katılan ... 'ın gıyabında iş yeri çalışanı tanık ...'ye söylediği "... burada çalışmayacak, burayı kurşun yağmuruna tutarım, ....i de öldürürüm, kendimi de öldürürüm" şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan mağdurun vücut bütünlüğüne yönelik bir saldırı gerçekleştirme niteliğinde olduğu halde, tehdit sözünün iletme kastı ile söylenip söylenmediği tespit edilerek diğer kanıtlarla birlikte suçun oluşup oluşmadığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin ve eylemin TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesine uyduğunun kabulü durumunda ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17826, Karar No: 2013/28500, Tarih: 05.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/17826 E.  ,  2013/28500 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan suça sürüklenen ...'ün, aynı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/2, 62, 52/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ve 1000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı kanunun 231/8. maddesi uyarınca 3 yıl denetim süresi belirlenmesine dair (GAZİANTEP) Çocuk Mahkemesinin 09.07.2009 tarihli ve 2009/416-837 sayılı kararı sonrasında, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle ihbarda bulunulması üzerine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ve 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 31/2, 62, 52/2 ve 50/3. maddeleri uyarınca 1000 Türk lirası ve 3000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair aynı mahkemenin 12.03.2013 tarihli ve 2013/4-176 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/2, 62/1. maddeleri gereğince belirlenen 25 tam gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereği bir gün karşılığı olarak taktir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpımı sonucunda 500 Türk lirası adli para cezası yerine 1000 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi ve 5 ay hapis cezasının 5237 sayılı Yasanın 50/3. maddesi gereğince bir gün karşılığı olarak taktir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpımı sonucunda 3000 Türk lirası adli para cezası yerine 3500 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesinin hesap hatasından kaynaklandığı ve bu maddi yanılgının mahallinde mahkemesince düzeltilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan hükümde temel cezanın takdiren asgari hadden tayin edildiğinin kabul edilmesine göre, sanığın ruhsatsız olarak ateşli silahlarla mermileri taşıma olarak değerlendirilen eyleminden dolayı 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen cezalardan hapis cezasının alt sınırdan seçilmesine karşın adlî para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak 30 gün yerine yazılı şekilde 60 gün üzerinden adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 23.09.2013 gün ve 58430 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 07.10.2013 gün ve KYB/2013-325892 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebiyle sınırlı olarak yapılan incelede,