muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/379, Karar No: 2015/177, Tarih: 02.06.2015

Diğer taraftan, (3) nolu uyuşmazlıktaki eylemler nedeniyle suçun basit zimmet olarak nitelendirilmesinden sonra, sanık M.. K.. yönünden 5411 sayılı Kanunun 160/3. maddesinin uygulanmasının isabetli olup olmadığı konusunun da ayrıca ele alınması gerekmektedir.

Yerel mahkemece sanık M.. K.. hakkında 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160/3. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Öğretide 'varsayımsal zimmet' olarak da adlandırılan ve T.. T..’ye devredilen veya faaliyet izni kaldırılan banka hakkında işlenen bu suç, ilk olarak 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22. maddesine 12.12.2003 tarih ve 5020 sayılı Kanunla eklenen 4. fıkra ile; '...Fon alacaklarından; temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Fona intikal eden ve/veya bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul etme izin ve yetkileri Kurul tarafından kaldırılan bankalar ile tasfiyeleri Fon eliyle yürütülen veya Fon tarafından tasfiye işlemleri başlatılan bir bankanın; hukuken veya fiilen yönetim ve denetimini elinde bulunduran yönetici olsun veya olmasın gerçek kişi ortakların 15/a maddesinde sayılan fiiller sonucu bankanın kaynaklarını, bankanın emin bir şekilde çalışmasını tehlikeye düşürecek şekilde doğrudan veya dolaylı olarak kendilerinin veya başkalarının menfaatlerine kullandırmakla bankayı her ne suretle olursa olsun zarara uğratarak kendilerinin veya başkalarının malvarlığının artışına neden olmaları zimmet olarak kabul edilir. Bu fiilleri işleyenler hakkında on yıldan yirmi yıla kadar ağır hapis ve yirmimilyar liradan seksenmilyar liraya kadar ağır para cezasına hükmolunur. Ayrıca, meydana gelen zararın Hazine alacağı olarak müteselsilen ödenmesine karar verilir...' biçiminde düzenlenmiştir.

Hukuksal anlamda zimmet suçu niteliğinde olmayıp kanun koyucunun banka kaynaklarının kötü niyetli kullanımlarından doğan zararların önlenmesi amacıyla getirdiği bu düzenlemeye 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160. maddesinin 3. fıkrasında '...Faaliyet izni kaldırılan veya Fona devredilen bir bankanın; hukuken veya fiilen yönetim ve denetimini elinde bulundurmuş olan gerçek kişi ortaklarının, kredi kuruluşunun kaynaklarını, kredi kuruluşunun emin bir şekilde çalışmasını tehlikeye düşürecek şekilde doğrudan veya dolaylı olarak kendilerinin veya başkalarının menfaatlerine kullandırmak suretiyle, kredi kuruluşunu her ne suretle olursa olsun zarara uğratmaları zimmet olarak kabul edilir. Bu fiilleri işleyenler hakkında on yıldan yirmi yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur; ancak, adlî para cezasının miktarı bankanın uğradığı zararın üç katından az olamaz. Ayrıca, meydana gelen zararın müteselsilen ödettirilmesine karar verilir...' şeklinde yer verilmiştir.

İnceleme konusu olayda, sanıkların bankadaki görevleri bankanın T.. T..’ye devredildiği 18.06.2002 tarihinde sona ermiş olup suç oluşturduğu ileri sürülen eylemler de bu tarihten önce işlenmiştir. Varsayımsal zimmet suçu ise hukukumuza ilk kez 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22. maddesine 12.12.2003 tarih ve 5020 sayılı Kanunla eklenen 4. fıkra ile girmiştir.

Suç ve cezaların yasallığı ilkesi uyarınca 5020 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki kredi işlemlerinin 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/4. maddesi ve 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160/3. maddesinde düzenlenen ve her iki Kanunya göre de basit zimmet suçundan daha ağır yaptırımlar öngören varsayımsal zimmet suçunu oluşturmayacağı açıktır.

Bu itibarla, Ceza Genel Kurulunda yapılan değerlendirmeler sonucunda eylemlerin basit zimmet suçunu oluşturduğu kabul edildikten sonra, sanık M.. K.. hakkında eylem tarihlerinden sonra hukukumuza giren ve suç olarak düzenlenen varsayımsal zimmete ilişkin 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22. maddesinin 4. fıkrasının ya da 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160. maddesinin 3. fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Öte yandan, birden fazla kredilendirme eylemlerinin her birinin ayrı zimmet suçunu mu oluşturduğu yoksa zincirleme suç olarak mı kabulünün gerekeceği konusunun da çözümlenmesi gerekmektedir:

Ceza hukukunda kanundaki suç tanımına uygun olarak gerçekleşen her netice ilke olarak ayrı bir suç oluşturur ve fail kaç netice meydana getirmiş ise o kadar suç işlemiş sayılarak her birinden dolayı ayrı ve bağımsız olarak cezalandırılır. Ancak bazı hallerde birden fazla netice meydana gelmiş olsa bile, faile meydana gelen netice kadar ceza verilmeyerek tek bir ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla neticenin meydana gelmesine karşın faile tek ceza verilmesini gerektiren hallerden biri de zincirleme suçtur. Zincirleme suçta faile tek ceza verilirken, Kanunun öngördüğü miktarda bir artırımın yapılması söz konusudur.

Zincirleme suç, 765 sayılı TCK’nun 80. maddesinde; 'Bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün bir kaç defa ihlal edilmesi, muhtelif zamanlarda vaki olsa bile bir suç sayılır' şeklinde düzenlenmişken, 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinde; 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır' biçiminde düzenlenmiştir.

Suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 80. maddesindeki tanımdan anlaşıldığı gibi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için; birden fazla suçun bulunması, bu suçların kanunun aynı hükmünü ihlal etmesi ve birden fazla suçun aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gereklidir.

Suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 80. maddesindeki tanımdan anlaşıldığı gibi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için; birden fazla suçun bulunması, bu suçların kanunun aynı hükmünü ihlal etmesi ve birden fazla suçun aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gereklidir.

Sanıkların, birden fazla eylem ile Kanunun aynı hükmünü ihlal ederek basit nitelikte banka zimmeti suçunu işlediklerinin kabul edilmiş olması karşısında, bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenip işlenmediği hususu üzerinde durulmalıdır.

765 sayılı TCK’nın 80. maddesi ile kaynak kanundaki 'aynı suç işleme kararı' kavramından ne anlaşılması gerektiği, öğreti ve yargısal kararlarda değerlendirilmiş, Kanunun aynı hükmünü birçok kez ihlal etmek hususunda önceden kurulan bir plan (Antolisei- Maggiore, Manzini'ye atfen DÖNMEZER-ERMAN, cilt. 1, s.387), Kanunun aynı hükmünü birçok kez ihlal etmek hususundaki genel bir niyet (Raineri-Pannain'e atfen DÖNMEZER-ERMAN) anlamına geldiği belirtilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun konuya ilişkin 30.05.2006 gün ve 173/145, 13.10.1998 gün 305/304, 20.03.1995 gün ve 48/68 ile 02.03.1987 gün ve 341/84 sayılı kararlarında, öğretideki yukarıda değinilen görüşlere yer verildikten sonra 'aynı suç işleme kararından' Kanunun aynı hükmünü birçok kez ihlal etme hususunda önceden kurulan bir plan, genel bir niyetin anlaşılması gerektiği, bu bağlamda failin suçu işlemeden önce bir plan yapmasının veya bu suça niyet etmesinin, fakat fiili bir defada yapmak yerine kısımlara bölmeyi ve o surette gerçekleştirmeyi daha uygun görmesinin, bu plan çerçevesinde hareket etmesinin, hareketinin önceki hareketinin devamı olmasının ve tüm bu hareketleri arasında subjektif bir bağlantı bulunmasının anlaşılması, aynı suç işleme kararının varlığı, olaysal olarak suçun işlenmesindeki özellikler, suçun işleniş biçimi, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, mağdurların farklı olup olmadıkları, ihlal edilen değer ve yarar ile korunan değer ve yarar, olayların oluşum ve gelişimi ile tüm özellikleri değerlendirilerek belirlenmesi gerektiği, suçların işlenme tarihleri arasında az veya çok bir zaman aralığı bulunması, suç mağdurlarının birden fazla olması halinde teselsülü reddetmenin adalet ve hakkaniyete uygun bulunmayacağı hususlarının genel bir kabul gördüğü de kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar gözönüne alınarak somut olay değerlendirildiğinde;

Banka mevduatının doğrudan ya da usulsüz kredi verilmek suretiyle zimmete geçirilmesi şeklinde gerçekleştirilen tüm suçların bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar gözönüne alınarak somut olay değerlendirildiğinde;

Banka mevduatının doğrudan ya da usulsüz kredi verilmek suretiyle zimmete geçirilmesi şeklinde gerçekleştirilen tüm suçların bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği anlaşılmaktadır.

(1) nolu uyuşmazlık konusunu oluşturan back to back kredilendirme yöntemiyle gerçekleştirilen eylemlerin mağdurunun Etibank olduğu ve bu eylemin ayrı suç oluşturması gerektiği düşünülebilirse de; back to back kredilendirme yöntemiyle gerçekleştirilen kredi ilişkisinde eylemlerin karşılığını oluşturacak şekilde aynı miktarda Pamukbank tarafından da Bilgin ve Çağlar grubuna kredi kullandırıldığı ve bu kredilerin temdit edilmediği için itiraz kapsamına dahil edilmediği anlaşıldığından, sanık M.. K.. hakkında (1) nolu uyuşmazlık konusunu oluşturan eylemler de dahil olmak üzere sanıkların tüm eylemlerinin zincirleme biçimde basit zimmet suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu yöndeki itirazının kısmen kabulüne, Özel Daire ilamının IV. bendindeki bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün VII ve VIII. bentlerinin bozulmasına karar verilmelidir.

4-) Özel Dairece sanıklar M.. K.., O.. B.. ve O.. E.. hakkında 'yurt dışına çıkış yasağının kaldırılmasına' karar verilmesinde isabet bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesi:

Sanıklar M.. K.., O.. B.. ve O.. E.. hakkında, yerel mahkemece yurt dışına çıkış yasağı konulmuş olup Özel Dairece bu yasağın kaldırıldığı görülmektedir.

5271 sayılı CMK'nın 'Adli Kontrol' başlıklı 109. maddesinde, '(1) 100 üncü maddede belirtilen tutuklama sebeplerinin varlığı halinde, üst sınırı üç yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren bir suç sebebiyle yürütülen soruşturmada, şüphelinin tutuklanması yerine adlî kontrol altına alınmasına karar verilebilir.

(2) Kanunda tutuklama yasağı öngörülen hallerde de, adlî kontrole ilişkin hükümler uygulanabilir.

(3) Adlî kontrol, şüphelinin aşağıda gösterilen bir veya birden fazla yükümlülüğe tabi tutulmasını içerir:

a) Yurt dışına çıkamamak,

...(4) Şüphelinin, üçüncü fıkranın (a) ve (f) bentlerinde yazılı yükümlülüklere tâbi tutulması bakımından, birinci fıkrada belirtilen süre sınırı dikkate alınmaz.

(5) Hâkim veya Cumhuriyet savcısı (d) bendinde belirtilen yükümlülüğün uygulamasında şüphelinin meslekî uğraşılarında araç kullanmasına sürekli veya geçici olarak izin verebilir.

(6) Adlî kontrol altında geçen süre, şahsî hürriyeti sınırlama sebebi sayılarak cezadan mahsup edilemez. Bu hüküm, maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendinde belirtilen hallerde uygulanmaz.

(7) Kanunlarda öngörülen tutukluluk sürelerinin dolması nedeniyle salıverilenler hakkında birinci fıkradaki süre koşulu aranmaksızın adlî kontrole ilişkin hükümler uygulanabilir' hükmü yer almaktadır.

(6) Adlî kontrol altında geçen süre, şahsî hürriyeti sınırlama sebebi sayılarak cezadan mahsup edilemez. Bu hüküm, maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendinde belirtilen hallerde uygulanmaz.

(7) Kanunlarda öngörülen tutukluluk sürelerinin dolması nedeniyle salıverilenler hakkında birinci fıkradaki süre koşulu aranmaksızın adlî kontrole ilişkin hükümler uygulanabilir' hükmü yer almaktadır.

Maddenin 3. fıkrasının (a) bendinde düzenlenen yurt dışına çıkış yasağı, ilk haliyle ceza miktarı yönünden oldukça dar kapsamdaki suçlarla ilgili olarak uygulanabiliyor iken, 25.05.2005 gün ve 5353 sayılı Kanunun 14. maddesiyle uyuşmazlık konusunu oluşturan suç yönünden de uygulanabilecek şekilde genişletilmiştir.

İnceleme konusu olayda, diğer uyuşmazlıkların konusunu oluşturan eylemlerin zimmet suçunu oluşturduğu yönünde çözüme ulaşılmasından sonra yapılan değerlendirmede, sanıklar M.. K.., O.. B.. ve O.. E.. hakkında, yerel mahkemece konan yurt dışına çıkış yasağının kaldırılmasına ilişkin Özel Daire kararının yerinde olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Bu itibarla bu yöndeki itirazın kabulü ile, Özel Daire kararının sanıklar hakkında yurt dışına çıkış yasağının kaldırılmasına yönelik kısmının kaldırılmasına karar verilmelidir.

Uyuşmazlık konuları ile ilgili yukarıda açıklanan tüm değerlendirmeler ve saptamaları ışığında Ceza Genel Kurulunca;

1 numaralı uyuşmazlık ile 3 numaralı uyuşmazlığın (b) ve (c) bölümleri ile ilgili olarak suç tarihlerinin kredilerin temdit edildiği tarih olduğu,

Sanıklar M.. K.. ve D.. B.. hakkında (1) numaralı uyuşmazlık konusunu oluşturan Etibank tarafından Çukurova Grubu firmaları olan C.. Fi.. l...Ltd. Şti., Inter C... Ltd. Şti. ve I..O... Ltd Şti. firmalarına kredi kullandırma eylemlerinin basit zimmet suçunu oluşturduğu, bu nedenle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmün onanmasına ilişkin Özel Daire kararında isabet bulunmadığı,

Özel Daire ilamının III- (b) maddesinde belirtilen, 24.12.2003 tarihli iddianamenin konusunu oluşturan ve yerel mahkemece talimatlara aykırılık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilen, sanıklar M.. K.., O.. E.., O.. B.. ve İ.. B..'nin 'A-T.. Pazarlama ve Servis Hizmetleri A.Ş. ve S.. ve M... Y...Holding A.Ş.’ye kredi, T...Holding A.Ş.’ye avans ve P... Finansal Kiralama ile P...Factoring A.Ş.’ye gayri nakdi kredi kullandırma' eylemlerinin basit zimmeti suçunu oluşturduğu, bu nedenle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmü onayan Özel Daire kararında isabet bulunmadığı,

Özel Daire ilamının IV. maddesinde belirtilen, sanıklar M.. K.., O.. B.. ve O.. E..'ın 08.04.2004, 15.06.2004 ve 16.06.2004 tarihli iddianamelerle açılan kamu davalarında birleşen yerel mahkemenin 2004/160, 2006/73 ve 2005/39 esas sayılı dosyalardaki E... E.. Ürünleri San. A.Ş, E... E.. Liman Hiz. Ve Nakliyecilik A.Ş., A..İ... Company, P... ve Turizm Hizmetleri A.Ş., Ç.... İthalat ve İhracat Tic. A.Ş., B...San. ve Tic. A.Ş., Ç...San. Tic. A.Ş, A...Reklamcılık ve Filmcilik A.Ş., A...Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş., Ç...Çelik Endüstri A.Ş., B... İnşaat ve Taahhüt A.Ş., C...Film ve Yapımcılık San. Tic. A.Ş ve A..A... Holding A.Ş’ye kredi kullandırma eylemlerinin basit zimmet suçunu oluşturduğu,

Sanık M.. K.. hakkında varsayımsal zimmete ilişkin 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22. maddesinin 4. fıkrasının ya da 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160. maddesinin 3. fıkrasının uygulanma koşulları bulunmadığı,

Birden fazla kredilendirme eylemlerinin zincirleme suç olarak kabulü gerekip sanıkların tüm eylemlerinin zincirleme biçimde basit zimmet suçunu oluşturduğu,

Sanıklar M.. K.., O.. B.. ve O.. E.. hakkında, yerel mahkemece konan yurt dışına çıkış yasağının kaldırılmasına ilişkin Özel Daire kararının yerinde olmadığı,

Sonuçlarına ulaşılmıştır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kısmen kabulüne,

Özel Daire kararının,

a-) Sanıklar M.. K.. ve D.. B.. yönünden III-a bendindeki onama,

b-) Sanıklar M.. K.., O.. E.., O.. B.. ve İ.. B.. yönünden III-b bendindeki onama,

c-) IV. bendindeki bozma ve sanıklar hakkında yurt dışına çıkış yasağının kaldırılması,

Bölümlerinin kaldırılmasına,

Yerel mahkeme hükmünün,

I. bendinin, sanıklar M.. K.. ve D.. B..'in eylemlerinin,

III-2. bendinin, sanıklar M.. K.., O.. E.., O.. B.. ve İ.. B..'nin eylemlerinin,

VII ve VIII. bentlerinin, sanıklar Mehmet Emin Karamehmet, O.. E.. ve O.. B..’in eylemlerinin,

Basit zimmet suçunu oluşturduğunun ve sanık M.. K.. hakkında 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160/3. maddesinin uygulanma şartları bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliklerinden bozulmasına' karar verilmiştir.

Yerel mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 10.05.2013 gün ve 17-34 sayı ile;

Sanık M.. K..'in 4389 sayılı Kanunun 22/3-1. cümle, 765 sayılı TCK'nun 80, 4389 sayılı Kanunun 22/3 -son cümle, TCK'nun 59. maddeleri uyarınca 7 yıl 1 ay 16 gün hapis, sanık O.. E..'ın aynı maddeler uyarınca 6 yıl 5 ay 23 gün hapis, sanık O.. B..'in aynı maddeler uyarınca 5 yıl 10 ay hapis, sanık İ.. B..'nin aynı maddeler uyarınca 5 yıl 2 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Hükmün sanıklar müdafileri ve katılan BDDK vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 23.01.2015 gün ve 14284-1034 sayı ile;

Hükmün sanıklar müdafileri ve katılan BDDK vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 23.01.2015 gün ve 14284-1034 sayı ile;

“...5- İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2004 tarihli iddianamesiyle, Etibank tarafından Çukurova Grubu firmalarından olan C.. F... İ.... Ltd. Şirketi İnter C... Ltd.Şirketi. ve İ... O...Ltd. Şirketine back to back olarak kredi verilmesi, Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2004 tarihli iddianamesi ile Çukurova grubu firmalarından olan, Ç... Ç...Endüstri A.Ş, E.... E.... Ürünleri San. A.Ş, A... İ... C..., B... İnş. Taahhüt AŞ, Ç....İth. ve İhr. T.A.Ş, B.... San ve Tic. A.Ş, Ç.... San. İşl. A.Ş firmalarına kullandırılan krediler, Şişli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.06.2004 tarihli iddianamesi ile, E....Hiz.Nak. San. A.Ş, A....Televizyon Reklamcılık ve Filmcilik A.Ş, A...Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş, P.... Spor ve Turizm Hizmetleri A.Ş, firmalarına kullandırılan krediler, Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2004 tarihli iddianamesi ile C....... Filmcilik A.Ş ve A..A... Holding A.Ş, firmalarına kullandırılan krediler ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2003 tarih 2003/449 sayılı iddianamesiyle, S... ve M...Yatırımlar Holding A.Ş, T...Holding A.Ş, A-tel Paz. ve Ser. Hiz. AŞ, P...Finansal Kiralama AŞ ile P....k Factoring A.Ş firmalarına kullandırılan krediler yönüyle sanıklar M.. K.., O.. E.., O.. B.. ve İ.. B.. haklarında açılan kamu davalarından kurulan hükümlere yönelik, katılan BDDK vekili ile adı geçen sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun benzer bir konuya ilişkin olarak verdiği 31.05.2000 gün ve 2005/158-58 sayılı kararında, banka yetkililerinin bilerek ve isteyerek ya da sorumluluklarında aymaz tavır sergileyip yeterli teminat alınmadan alınmış gibi göstererek, veya mevzuatın yüklediği sair denetim sorumluluklarını bilinçli tarzda yerine getirmeyerek kredi tahsis etmeleri durumunda eylemin zimmet suçunu oluşturacağı belirtilmiş olup, konu ile ilgili olarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen 18.10.2011 gün ve 2011/7-210 esas, 2011/218 karar sayılı kararda da;

Grup firmalarına kredi kullandırma işlemlerinde önce, kredi verilen firmaların kredibilitelerinin bulunup bulunmadığının tespitine yönelik olarak ön istihbarat çalışmasının yapılması, firmalarla ilgili mali durum analiz raporları düzenlenmesi, kredilerin vadelerinde ödenmemesi halinde yasal takibata geçilmesi ve teminatlara başvurularak kredilerin tahsili gerektiği halde bu hususlara uyulmayıp, kredilerin temdit edilmesi halinde fiilini zimmet suçunu oluşturacağı kabul edilmiştir.

Grup firmalarına kredi kullandırma işlemlerinde önce, kredi verilen firmaların kredibilitelerinin bulunup bulunmadığının tespitine yönelik olarak ön istihbarat çalışmasının yapılması, firmalarla ilgili mali durum analiz raporları düzenlenmesi, kredilerin vadelerinde ödenmemesi halinde yasal takibata geçilmesi ve teminatlara başvurularak kredilerin tahsili gerektiği halde bu hususlara uyulmayıp, kredilerin temdit edilmesi halinde fiilini zimmet suçunu oluşturacağı kabul edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun anılan kararlarıyla, zimmet suçunun oluşumu için belirli kriterlerin öngörülmüş olması karşısında, 24.12.2003 tarihli iddianamenin konusunu oluşturan ve cezaya esas alınan T.... Holding A.Ş firmasına 24.05.2000 ve 06.08.2001 tarihlerinde avans verilmesi, S... ve M...Yatırımlar Holding AŞ'ye 30.03.2001 tarihinde kredi kullandırılması, A-T.... Pazarlama ve Servis Hizmetleri AŞ firmasına 29.08.2000 tarihinde kredi kullandırılması, P.... Finansal Kiralama A.Ş ile P... Factoring A.Ş. firmalarına 26.09.2001 tarihinde gayri nakdi kredi sağlanması fiilleri ile ilgili olarak, gerek davanın dayanağı olan 11.12.2001 gün ve R-11, R-16, R-3 sayılı murakıp raporunda, gerekse konu ile ilgili olarak görüş belirten bilirkişi raporlarında, yukarıda açıklanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun anılan kararlarında zimmet suçunun oluşumuna ilişkin belirlenen kriterler yönünden hiçbir araştırmaya yer verilmediği ve açıklamada bulunulmadığı gözetilerek, bu hususlarla ilgili olarak öncelikle ilgili evrakın celbinden sonra bilirkişi incelemesi yaptırılarak, T....Holding A.Ş, S....ve M....Yatırımlar Holding A.Ş, A-T... Pazarlama ve Servis Hizmetleri A.Ş, P.... Finansal Kiralama A.Ş ile P....Factoring A.Ş firmalarına avans verme, gayrı nakdi kredi temin etme ve kredi kullandırma işlemlerinden önce bu firmaların kredibiliteliliklerinin bulunup bulunmadığının tespitine yönelik olarak ön istihbarat çalışmalarının yapılıp yapılmadığı, mali durum analiz raporlarının düzenlenip düzenlenmediği, verilen kredilerin vadesinde geri ödenip ödenmediği, yeterli teminatların alınıp alınmadığı hususlarının tespitiyle, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri ve cezaların şahsiliği ve uygulama birliğinin sağlanması bakımından, cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun olacak şekilde temel cezanın tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

6- Kabule göre de;

Pamukbank yönetim kurulunun 23.08.2000 tarih ve 5/5-3 sayılı kararı ile A-T...Pazarlama ve Servis Hizmetleri A.Ş. firmasına kullandırılan 2 yıl 1 ay vadeli 12.500.000 Dolar kredi borcunun ana parasından 3.123.000 Dolar kısmının bankanın T.. F..na devrinden önce 17.09.2001 tarihinde normal ödeme takvimi içerisinde anılan firma tarafından Pamukbank’a geri ödenmiş olması karşısında, ödenen bu tutarın zimmet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi M. Öztürk;