muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11755, Karar No: 2015/11781, Tarih: 11.03.2015

4- Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5-Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık mevzuata uygun olarak kabul edilmiş olup göndericisiyle alıcısı belli olan kargoyu kabul edenin, aksine bir delil bulunmadığı takdirde bu kargo içerisinde bulunan kaçak eşyadan dolayı sorumluluğu söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanık hakkında içerisinde kaçak eşya bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, Mahkemece sanığın savunmasının aksine delil bulunmadığı, atılı suçtan cezalandırılmalarına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Sanık hakkında ayrıca daha önceden aynı suçu işlediğinden bahisle dairemizin 2014/12613, l, 2014/26166, 2015/297, ve 2015/2841, Esaslarına kayıtlı kamu davalarının açıldığı tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında, sanığın içerisinde dava konusu eşyanın bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle ve gerektiğinde sanık hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının da birleştirilip TCK'nın 43.maddesi hükümleri de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6973, Karar No: 2021/9086, Tarih: 21.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/6973 E.  ,  2021/9086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ceza miktarına ve kusur durumuna ilişkin gerektiğine temyiz itirazlarının reddine, ancak;

06.05.2010 günü saat 20.00 sıralarında Adapazarı-Haydarpaşa seferini gerçekleştiren 11621 sefer sayılı yolcu treninin İzmit Tren Garı'ndan ayrıldıktan sonra trene ait arka 2 vagonun tren hareket halindeyken, makastaki arıza nedeniyle koparak raydan çıkması ve karşı istikametten gelen ve Haydarpaşa-Adapazarı seferini gerçekleştiren 11620 sefer sayılı yolcu treninin son vagona çarpması ile meydana gelen tren kazasında şikayetçi olan yaralılardan ..., Birgül Özhan, Pervin Bariş, ..., Şeyma Dağcı, Reyhan Arıkan, ..., ..., Büşra Temel basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde, ...'ın 2. derece kemik kırığına, ...'un 4. derece kemik kırığına, ...'un 4. derece kemik kırığına, ...'nin 2. derece kemik kırığına, ...'in 3. derece kemik kırığına, Meliha Cevahirci'nin 4. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandıkları ve şef makinist olarak görev yapan sanığın asli kusurlu olduğu olayda,

1-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine aykırı davranılması,

2-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine yalnızca adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceği ihtarına yer verilerek TCK'nın 52/4 maddesine muhalefet edilmesi,

3-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine aykırı davranılması,

3-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6.fıkrasının ''ödenmesine'' kısmından sonraki kısmın çıkartılarak yerine ''Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ihtaratına'' ibaresinin eklenmesi, hükmün 4 ve 5.fıkralarının çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10032, Karar No: 2024/779, Tarih: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10032 E.  ,  2024/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/325 Esas, 2022/325 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 06.10.2022 Tarihli ve 2022/417 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında danışmanlık, eğitim ve sağlık tedbiri kararı verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece 16.11.2022 tarihli ek karar ile hakkında koruma talep edilen çocuğun adresinin Antalya ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 3. Çocuk Mahkemesinin 20.12.2022 Tarihli ve 2022/325 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında ki danışmanlık, eğitim ve sağlık tedbiri kararlarının devamına karar verilmiştir.

Mahkemece 01.06.2023 tarihli ek karar ile korunma ihtiyacı olan çocuğun Ocaklar Mahallesi 97005. Sokak No:19 İç Kapı No:1 .../Gaziantep adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a, b ve d alt bentleri uyarınca hakkında danışmanlık, eğitim ve sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, tedbirlerinin uygulamasını takibe ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 2022/417 Tedbir Talep sayılı dosyasında 06.10.2022 tarihli karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık, eğitim ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 16.11.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4851, Karar No: 2011/3132, Tarih: 06.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4851 E.  ,  2011/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 99 parsel sayılı 3645.62 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmışlar, yargılama sırasında ise tapu kaydına da dayanmışlardır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların tutundukları.... 323 tarih 3 sayılı tapu kaydının dava konusu 101 ada 99 parsel sayılı taşınmazı kapsamadığı, taşınmaz üzerinde tespit gününde davacılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen ekonomik amacına uygun ve iktisap sağlayan süreye ulaşan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının mahsubu ile geriye kalan 24.00 TL harcın davacı taraftan alınmasına, 06.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15152, Karar No: 2012/17826, Tarih: 04.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/15152 E.  ,  2012/17826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla gaspa teşebbüs, 6136 sayılı yasaya muhalefet ve silahla yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : Beraat, ek karar temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair 10.03.2010 gün ve 2011/65 D sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 04.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9016, Karar No: 2017/7986, Tarih: 19.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/9016 E.  ,  2017/7986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, yetim aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı tespit edilen davacının, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve kesilen yetim aylığının kesilme tarihi itibariyle yasal faizi ile birlikte tekrar bağlanarak ödenmesi, davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Davacı ...’un eşi ...’den 14/09/2004 tarihinde boşandığı, 03/05/1990 tarihinde vefat eden SSK emeklisi olan babası ...’tan dolayı yetim aylığı aldığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen 14.05.2012 tarihli ve HY-2012/116 ve sayılı rapora göre davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak Kurumca ayılıklarının kesildiği ve 20.10.2008 ile 19.07.2012 tarihleri arasında ödenen 27.493,87 TL aylık tutarı ve işlemiş faizinin borç çıkarıldığı, Mahkemece birlikte yaşama olgusunun irdelendiği ancak ispat için toplanan delillerin yeterli olmadığı, anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda;14.05.2012 tarihli ve hy-2012/116 sayılı denetmen raporunda; ilgili Emniyet Müdürlüğü ile yazışma yapılarak birlikte yaşama olgusunun incelenmesinin istendiği, gelen cevabi yazı da polis memuru ... tarafından 13/04/2012 tarihinde tutulan tutanakta;” ...’un “Etlik Mah.Hasandağı Sok.No:26/3 .../...” adresinden bir süre önce taşındığı, eşi ... ve ... ile birlikte aynı adres 26/15 numarada yaşadığının tespit edildiği, tutanak tanığı olarak Mahkemede dinlenen polis memuru ...’in beyanında: “ Ben davacıyı SGK tarafından yapılan tahkikat nedeniyle Emniyetden istenen araştırma talebi nedeniyle tanıdım, daha önce tanımıyordum, talep üzerine tarafımdan yapılan araştırma sırasında ben önce verilen adreste bulunan binanın bulunduğu yere gittim. Oradan muhtarlığa uğradım orada muhtarlık kayıtlarına baktım. Kayıtlarda davacının ikamet ettiği adresi ve davacının resmini gördüm. Başka bir gün yine tahkikat amacıyla davacının oturduğu binaya gittim. Binaya girerken içerden çıkan bir bayanla karşılaştım. Kendisinden yardım istedim. Kendisine davacının eşinden ayrıldğı halde eşi ile birlikte yaşadığını bu şekilde maaş aldığını, bu durumun doğru olup olmadığını sorduğumda bu bayan bunu ilk kez duyuyormuş gibi bir tepki göstererek davacının eşi ile birlikte bu binada oturduğunu söyledi. Bende bu beyan üzerine 13/04/2012 tarihli tutanağı tanzim ettim.” dediği, sözkonusu bulguların birlikte yaşamaya ilişkin deliller olmakla birlikte ispat için yeterli olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılacak iş; davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptamak, seçmen kayıtlarını getirtmek, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresleri istemek, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yaptırmak, bu adreslerdeki yönetici ve komşuların, muhtar ve azaların kamu tanığı sıfatıyla ifadesine başvurmak, gerektiğinde buralarda keşif yapmak suretiyle birlikte yaşama olgusunu etraflıca araştırdıktan sonra sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6102, Karar No: 2017/11872, Tarih: 20.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/6102 E.  ,  2017/11872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen itiraz hakem heyeti kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 03.12.2012 tarihli tek taraflı trafik kazası sonucunda, anne ... vefat ettiğini belirterek, fazlaya ait hakları saklı tutarak 110.617,74 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... şirketinin 19.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, başvurunun kabulü ile 73.590 TL'nin 19.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; bu karara davacı vekili İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz etmiştir. Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-a-Dava, destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre; çocuklar için destekten yoksun kalacakları sürenin belirlenmesinde yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşulların ayrı ayrı değerlendirilmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, 25 yaşının doldurulmasına kadar; yüksek öğrenim yapmamakta ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı ... için 22 yaşına kadar destek alacağı kabul edilerek destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmıştır. Desteğin annesi öğretmen, babası polis olup her ikisi de üniversite mezunudur. Dairemiz ilkelerine göre desteğin de üniversite öğrenimi göreceği varsayılarak 25 yaşının doldurulmasına kadar destek alacağı varsayılarak destekten yoksun kalma zararına ilişkin maddi tazminat hesaplaması yapılması,

b-Destek evli ve tek çocuklu olarak vefat etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda desteğin davacı çocuğuna gelirinden %15 pay ayıracağı belirlenmiştir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği; desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe ve bir pay çocuğa ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında desteğin gelirinden çocuğu Barış'a ayıracağı payın %20 olacağı varsayılarak destekten yoksun kalma zararına ilişkin maddi tazminat hesaplaması yapılması konularında ek rapor alınarak karar verilmesi gerekmekte iken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.