muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5, Karar No: 2019/8691, Tarih: 18.11.2019

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca araştırma yapılarak kusur belirlenip oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı işveren şirket avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20585, Karar No: 2017/10527, Tarih: 10.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/20585 E.  ,  2017/10527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık: beraat

Resmi belgede sahtecilik; TCK'nın 204/1, 62/1, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü ise katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın İş Bankası’ndan kredi kullanırken sahibi olduğu Ertar Tarım Ltd. Şti. lehine mağdur ...’in borçlu göründüğü 01.10.2007 düzenleme tarihli sahte bonoyu teminat olarak verip resmi belgede sahtecilik yapmak sureti ile dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; bahse konu senet üzerindeki borçlu imzalarının mağdurun el ürünü olmayıp sanığın el ürünü olduğunun bilirkişi raporları ile tespit edildiği neticede sanığın sahte bono tanzim ederek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği ancak müşteki İş Bankası yazılarından, sanığa 20.12.2006 ile 19.07.2007 arasında altı defa kredi kullandırıldığı ancak hangi kredi için iş bu bononun verildiğini tespit edemedikleri, konu ile ilgili senet tevdi bordrosuna da ulaşamadıklarını beyan etmeleri ile iş bu bononun tanzim tarihinin en son kredi kullandırılan tarihten sonra 01.10.2007 olması da dikkate alınarak, sanığın iş bu bonoyu tanzim tarihinde bankaya verdiğinin kabulü ile önceden kullandırılan krediler için sonradan bono verilmiş olduğu, bu kapsamda önceden doğan borç için sonradan sahte bono verilmesi durumunda dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, mahkemenin resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine, nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine yönelik kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12355, Karar No: 2024/1351, Tarih: 13.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/12355 E.  ,  2024/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/375 E., 2022/634 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın oğlunun temyiz isteği; babası olan sanığın sağlık sorunları nedeniyle (yatalak hasta) temyiz ettiğini ve verilen kararın hukuka aykırı olması nedeniyle bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 16.08.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, taraflar duruşmadan haberdar edilip, duruşma açılmak suretiyle bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın oğlu Mehmet Akman'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, 13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13678, Karar No: 2014/26043, Tarih: 26.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13678 E.  ,  2014/26043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/48477

MAHKEMESİ : Simav Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2012

NUMARASI : 2012/185 (E) ve 2012/360 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın yargılamanın aşamalarında değişmeyen savunmalarında, yeri Y.. B..’ın M.. T..’e kestirdiğini, kendisine ağaçları almasını söylediğini, olay yerine gittiklerinde ağaçların kesilmiş olduğunu, bir kısmını aracına yükleyip götürürken yolda müştekilerle karşılaştığını beyan etmesine ; her ne kadar Y.. B.. alınan ifadelerinde M.. T..’i tanımadığını,sanığın yanında çalışırken ilk kez gördüğünü beyan etmiş ise de M.. T..’in hazırlıkta alınan ifadesinde, Y.. B..’ı tanıdığını, iaşesini temin edip ücreti karşılığında Ayvalı mevkii civarında yer satın aldığını, burada ağaç kesimi yaptıracağını söyleyince kabul ettiğini, Yaşar’ın bahsettiği arazideki ağaçları motorlu testere ile kestiğini, sabıkası olduğu için kendisini tanımadığını söylemiş olabileceğini beyan etmesine ; dosya kapsamından dava konusu yerin Ayvalı mevkii olduğunun anlaşılmasına; keşifte dinlenilen R.. D..’ın da sanıkla olay yerine geldiklerinde M.. T.. ile K.. D..’in orada olduğunu, işi bitirdiklerini, ağaçların kesilmiş olduğunu beyan etmesine; sanık hakkında suç tutanağının 5/3/2012 tarihinde düzenlenmiş bulunup mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından ağaçların 2012 yılı 1 ve 2. aylarında kesildiğinin; sanığın aracında yakalanan emvalin müştekilerin tapulu arazilerinden kesilen emval ile uyumlu olup 5 kentali olduğunun, orman alanından kesilen ağaçların kökü dibinde bırakılmış olduğunun, araçta ele geçen emval ile orman alanından kesilen emvalin uyumlu olup olmadığı hususunda bir tespit bulunmamasına göre M.. T.. ile K.. D..’in dinlenip Y.. B.. ile beyanları arasındaki mübayenetin giderilmesinden sonra sanığın orman alanındaki ağaçları kestiğinin ne şekilde tespit edildiği hususunda zabıt mümziilerinin ayrıntılı olarak beyanlarının alınması; orman mühendisi bilirkişiden sanığın aracında yakalanan emvalin orman alanından kesilen ağaçlardan elde edilip edilmediği hususunda ek rapor alınması; gerekirse M.. T..’in hazır bulundurulması ile Y.. B..’ın talimatı ile ağaç kestiği yer ile suça

konu yerin ayni yer olup olmadığının tespiti yönünden mahallinde keşif yapılması; sonucuna göre Y.. B.. hakkında da suç duyurusunda bulunularak açılacak dava ile bu dava dosyasının birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

konu yerin ayni yer olup olmadığının tespiti yönünden mahallinde keşif yapılması; sonucuna göre Y.. B.. hakkında da suç duyurusunda bulunularak açılacak dava ile bu dava dosyasının birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29114, Karar No: 2014/20973, Tarih: 05.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29114 E.  ,  2014/20973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Tüm sanıklar için her iki suçtan beraat

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk- 42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun dairelerin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Suç tarihinde ... Hastanesinde doktor olarak görevli olan sanıkların gerçeğe aykırı olarak belge düzenlediklerinin iddia edilmesi, 5237 sayılı TCK'nun 210/2. maddesinin "Gerçeğe aykırı belge düzenleyen tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire veya diğer sağlık mesleği mensubu, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Düzenlenen belgenin kişiye haksız bir menfaat sağlaması ya da kamunun veya kişilerin zararına bir sonuç doğurucu nitelik taşıması halinde, resmi belgede sahtecilik hükümlerine göre cezaya hükmolunur." şeklindeki hükmü karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 158/1-d maddesinde bu suç için öngörülen cezanın, aynı Kanunun 204/1. maddesindeki cezaya göre daha ağır olması karşısında, iddianamedeki anlatıma doktorların memur vasfında olmamalarına, Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin

Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine 05.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14373, Karar No: 2014/17527, Tarih: 22.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/14373 E.  ,  2014/17527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2012/935-2014/447

Davacı Ş.. M.. vekili Avukat . K. tarafından, davalılar T.. A... vd aleyhine 22/10/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 14/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, derdestlik nedeniyle istemin usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı A.. S.. tarafından kaleme alınan ve diğer davalının sahibi olduğu gazetede yayınlanan haber ile kişilik haklarına saldırı yapıldığını ileri sürerek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, farklı gazetelerde yayınlanmış olsa bile aynı haberden dolayı aynı davalılar aleyhine birden fazla dava açılamayacağı gerekçesiyle, istemin usulden reddine karar verilmiştir.

Dava konusu haber, davalı şirkete ait Sabah ve Takvim gazetelerinde davalı A.. S.. imzasıyla yayınlanmıştır. Davacı, her iki gazetede çıkan haberden dolayı aynı davalılar aleyhine ayrı ayrı dava açmıştır. Haberin yayınlandığı gazeteler farklı olduğuna göre, birden fazla eylem bulunduğunun kabul edilmesi gerekir. Bu bakımdan, davacının açtığı davaların sebepleri (vakıaları) aynı kabul edilemez.

Şu halde, derdestlik için Yasada öngörülen şartlar gerçekleşmediği halde, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2564, Karar No: 2019/4122, Tarih: 11.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/2564 E.  ,  2019/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Dava konusu Denizli, Merkez, Yiğenağa mahallesi 232 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan 03/07/2017 havale tarihli bilirkişi kurulu raporunda, değerlendirmede esas alınan ve dava konusu taşınmaza 3,7 km uzaklıktaki ...... Mahallesi 251 parsel ile 150 ada 1 parsel ve 6,7 km uzaklıktaki ...... Mahallesi 588 ada 2 parsel sayılı taşınmazlarla dava konusu taşınmazın ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları belirtilmek suretiyle karşılaştırma yapılmadığı gibi, emsallere göre belirlenen değerlerin ortalamasının alınmasından sonra bulunan değerden, emsallerin imar parselleri olup olmadıkları araştırılmadan Düzenleme Ortaklık Payı düşülmek suretiyle değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28415, Karar No: 2015/6343, Tarih: 19.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28415 E.  ,  2015/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/90725

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2011/1361 (E) ve 2012/651 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamı, tanıklar ve mağdur beyanları birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun, mağduru bıçakla önce karnından yaraladığı, daha sonra mağdurun kaçmaya çalışması üzerine peşinden giderek sırtından tekrar bıçakla yaraladığı, suçta kullanılan bıçağın adam öldürmeye elverişli araç olması ile mağdurun karnından ve devamında tekrar kaçarken sırtından bıçaklanması birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK 81, 35. maddeler gereği kasten adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma ihtimali bulunduğu ve bu suça bakmakla görevli mahkemenin üst mahkeme olan Ağır Ceza Mahkemesi olması nedeniyle, görevsizlik kararı verilerek delillerin değerlendirilmesi için dosyanın üst mahkemeye gönderilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1210, Karar No: 2023/3221, Tarih: 20.11.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1210 E.  ,  2023/3221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2104 E., 2022/2168 K.

DAVA TARİHİ : 10.01.2017

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/13 E., 2022/165 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Temyiz eden davalı vekiline Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2022 tarihli ek kararı ve davacı vekiline de Bölge Adliye Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ek kararı ile 30.12.2022 tarihli ek kararının tebliğine ilişkin belgenin dosyada yer almadığı görülmüştür. Ayrıca temyiz incelemesine konu eldeki davada incelenmesine gerek görülen ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/72 E. sayılı dava dosyasının dosya arasında yer almadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla;

1- Davalı vekiline Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2022 tarihli ek kararı ve davacı vekiline de Bölge Adliye Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ek kararı ile 30.12.2022 tarihli ek kararının tebliğ edilmiş ise buna ilişkin tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması;

Tebliğ edilmemiş ise; 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

2- Temyiz incelemesine konu eldeki davada incelenmesine gerek görülen ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/72 E. sayılı dava dosyasının dosya arasında yer almadığı anlaşıldığından ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/72 E. sayılı dosyasının ilgili yerlerden celbi ile incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5979, Karar No: 2014/9242, Tarih: 12.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5979 E.  ,  2014/9242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/76292

Dolandırıcılık suçundan sanık S.. B..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 43/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 1 ay 3 ay hapis ve 10.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/02/2012 tarihli ve 2011/673 esas, 2012/112 sayılı sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/02/2014 gün ve 2014/3594/12453 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/02/2014 gün ve 2014/76292 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan hükümde temel cezanın takdiren asgari hadden tayin edildiğinin kabul edilmesine göre, sanığın dolandırıcılık olarak değerlendirilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1. maddesinde öngörülen cezalardan hapis cezasının alt sınırdan seçilmesine karşın adlî para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak 5 gün yerine yazılı şekilde 400 gün üzerinden adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 gün ve 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilamında da açıklandığı gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine rağmen ayrıca gerekçe gösterilmeden adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmek suretiyle çelişkiye düşülmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun anlaşılması karşısında,

Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gebze 5. Asliye

Ceza Mahkemesinin 08.02.2012 gün ve 2011/673 esas, 2012/112 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık hakkında kurulan hükümde tayin olunan adli para cezasınına ilişkin olarak, "400" gün, 500 gün ve "10.000 TL" ibarelerinin çıkartılarak, sırasıyla “5” gün, 6 gün ve “120” TL adli para cezası ibarelerinin eklenmesine, infazın buna göre yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 12.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.