muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/664, Karar No: 2019/347, Tarih: 18.04.2019

İfade etmişlerdir.

Sanık ...; serbest muhasebecilik yapmakta iken emekli olduğunu, 2003-2007 yılları arasında Pirelli Fabrikasında taşeron işçi çalıştıran... Ticaret isimli iş yerinin defter ve belgelerini tuttuğunu, gönderilen belgelere istinaden ödeme yapılması gereken miktarları ve nerelere ödeme yapılacağını belirttiğini, vergi beyannamelerini hazırladığını ve iş yerine götürdüğünü, iş yeri sahiplerinin de ilgili kuruma çek düzenleyip bankaya talimat vererek ödemeleri yaptıklarını, çeklerin ilgili kurumlar adına düzenlendiğini, bankadan para çekme talimatının iş yerinde çalışan inceleme dışı sanık ...'ya verildiğini ve başkasının bankadan para almasının mümkün olmadığını, kendisinin bir müdahalesinin olmadığını ve nakit para ile vergi borcu ödenmediğini, inceleme dışı sanık ...'nın vergi dairesine ödenmek üzere herhangi bir şekilde kendisine para vermediğini, vergi borçlarının yatırıldığına dair dekontları kendisine getirdiğini, kendisinin de bunu ilgili muhasebe kayıtlarına aldığını, katılanın iş yerinin vergi borcu olduğunu öğrenince kendisine bu durumu sorarak borcun ödenmesi gerektiğini söylediğini, herhangi bir baskı ve tehdide maruz kalmadığını, ancak tek başına olduğu için vergi borçlarının kendisine ait olduğuna ve kendisi tarafından ödeneceğine ilişkin taahhütte bulunduğunu, buna ilişkin protokolü de imzaladığını, kaldı ki muhasebe işlemlerinden dolayı tahakkuk eden usulsüzlük cezalarında kanunen yüzde elli oranında müteselsilen sorumluluğunun söz konusu olduğunu, ayrıca inceleme dışı sanık ...'ya bu hususları sorduğunda ağlayıp kefil olmasını isteyince hâline acıdığını, borca kefil olduğunu, ancak inceleme dışı sanık ...'nın borcu ödenmemesi nedeniyle kendisinin borca karşılık 100.000 TL'lik senedi imzaladığını,

Savunmuştur.

"Güveni kötüye kullanma" suçu 5237 sayılı TCK'nın 155. maddesinde;

"(1) Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkâr eden kişi, şikâyet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır.

(2) Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve üçbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlemiş,

(2) Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve üçbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlemiş,

Maddenin gerekçesinde de; "Bu suçla mülkiyetin korunması amaçlanmaktadır. Ancak, söz konusu suçun oluşabilmesi için eşya üzerinde mülkiyet hakkına sahip olan kişi ile lehine zilyetlik tesis edilen kişi (fail) arasında bir sözleşme ilişkisi mevcuttur. Bu ilişkinin gereği olarak taraflar arasında mevcut olan güvenin korunması gerekmektedir. Bu mülahazalarla, eşya üzerinde mevcut sözleşme ilişkisiyle bağdaşmayan kasıtlı tasarruflar, cezai yaptırım altına alınmıştır... Suçun konusunu oluşturan mal üzerinde belirli bir şekilde kullanmak üzere fail lehine zilyetlik tesisi gerekir. Bu nedenle, güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için hukuken geçerli bir sözleşme ilişkisinin varlığı gereklidir." açıklaması yapılmıştır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere kanun koyucu tarafından mülkiyetin korunması amacıyla getirilen güveni kötüye kullanma suçu, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan taşınır veya taşınmaz bir mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunulması veya bu devir olgusunun inkâr edilmesiyle oluşmaktadır.

TCK'nın 155. maddesinde sözü edilen zilyetlik kavramı 4721 sayılı Medeni Kanunu'nun 973. maddesinde; "Bir şey üzerinde fiilî hâkimiyeti bulunan kimse onun zilyedidir." şeklinde açıklanmış, asli ve fer'i zilyetlik ise aynı Kanun'un 974. maddesinde; "Zilyet, bir sınırlı aynî hak veya bir kişisel hakkın kurulmasını ya da kullanılmasını sağlamak için şeyi başkasına teslim ederse, bunların ikisi de zilyet olur. Bir şeyde malik sıfatıyla zilyet olan aslî zilyet, diğeri fer'î zilyettir." biçiminde tanımlanmıştır.

Güveni kötüye kullanma suçunda malın teslimi, belirli biçimde kullanılmak için hukuka ve yöntemine uygun, aldatılmamış özgür bir iradeye dayanılarak tesis edilmektedir. Söz konusu suçun oluşabilmesi için eşya üzerinde mülkiyet hakkına sahip olan kişi ile lehine zilyetlik tesis edilen fail arasında bir sözleşme ilişkisi mevcut olmalı ve bu hukuki ilişkinin gereği olarak taraflar arasında oluşan güvenin korunması gerekmektedir. Bu amaçla, eşya üzerinde mevcut sözleşme ilişkisiyle bağdaşmayan kasıtlı tasarruflar ve devir olgusunu inkâr kanun koyucu tarafından cezai yaptırım altına alınmıştır. Eğer mülkiyet hakkına sahip olan kişi ile lehine zilyetlik tesis edilen fail arasında hukuken geçerli bir sözleşme ilişkisi yoksa usulüne uygun bir teslim olmayacağı için güveni kötüye kullanma suçu da oluşmayacaktır. Zira, hukuksal anlamda geçerli bir sözleşmeden söz edilebilmesi için tarafların iradelerinin aldatılmamış olması gerekmektedir.

Bu suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde ise, daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâli söz konusu olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından suça iştirak hususuna değinilmesi de gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nda suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayırımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

TCK'nın 37. maddesindeki; "(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır." şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak halinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK'nın 37. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı "fail" konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde, suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira müşterek faillikte aranan en önemli unsurlardan birisi, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmasıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılana ait... Ticaret isimli iş yerinde sanık ...'in muhasebeci, inceleme dışı sanık ...'nın ise hizmet ilişkisi kapsamında işçi olarak çalıştığı, katılanın, inceleme dışı sanık ...'ya hesabının bulunduğu bankadan para çekme, para yatırma ve bankaya talimat verme gibi işlemleri yapma konusunda yetki verdiği, bu yetki kapsamında 2003-2007 yılları arasında iş yerinin vergi borcunun ödenmesi amacıyla inceleme dışı sanık ... tarafından bankadan toplam 443.194,20 TL'nin çekildiği, bu paranın 99.438,17 TL'sinin vergi borcu olarak ilgili vergi dairesine yatırıldığı, kalan 333.755,10 TL'nin ise sanık ... ile inceleme dışı sanık ...'nın uhdesinde kaldığı, bu durumun 20.07.2012 tarihli bilirkişi raporunda da tespit edildiği, katılanın, ödenmeyen vergi borçları olduğunu öğrenmesi üzerine sanık ...'in iş yerine gittiğini, burada adı geçen sanığın kendisine vergi borcunun ödenmesi için ayrılan parayı inceleme dışı sanık ... ile birlikte aldıklarını ancak ödeyemediklerini, vergi affı çıktığında bu parayı ödeyeceğini söylediğini ve bunun üzerine aralarında söz konusu borcun ödenmesi amacıyla protokol yaptıklarını beyan ettiği, yine inceleme dışı sanık ...'nın, vergi borcunun ödenmesi için çektiği parayı sanık ...'e verdiğini söylediği, sanık ...'in de vergi borçlarının ödenmesinin kendi sorumluluğunda bulunduğunu ve buna ilişkin olarak katılan ile karşılıklı protokol yaparak imzaladıklarını kabul ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'in inceleme dışı sanık ... ile almış oldukları birlikte suç işleme kararı kapsamında müşterek fail olarak suçun işlenişi üzerinde hâkimiyet kurmak suretiyle atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği ve bu kapsamda Yerel Mahkemece “...Sanık ...'in... aynı iş yerinde sekreter olarak çalışan sanık ...’nın, sanık ... ile birlikte işlediği kabul edilen... nitelikli güveni kötüye kullanma eylemlerine de katıldığı...” şeklinde gösterilen gerekçenin de dosya içeriğine uygun ve isabetli olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin sanık ...'in eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna ilişkin direnme gerekçesi isabetli olduğundan, Yerel Mahkeme mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu sonucuna ulaşıldığından diğer uyuşmazlık konuları değerlendirilmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2015 tarihli ve 350-341 sayılı direnme kararına konu hükmünün gerekçesi isabetli olduğundan sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.04.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5892, Karar No: 2010/1433, Tarih: 15.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5892 E.  ,  2010/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Tekel Tütün, Tütün Mamülleri Tuz ve Alkol İşl.A.Ş. ile davalılar 1-Turan Hazinedaroğlu İnş.Tic.A.Ş. 2-... 3-... 4-... 5-... 6-E.... 7-... 8-... 9-... arasındaki davadan dolayı İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27.03.2007 gün ve 2005/358-2007/137 sayılı hükmü bozan Dairemizin 04.11.2008 gün ve 2007/5718-2008/6575 sayılı ilamı aleyhinde ... dışındaki davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, fazla ödenen iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş, davacı iş sahibi şirketin temyizi üzerine Dairemizin 04.11.2008 gün 2007/5718 Esas-2008/6575 Karar sayılı ilâmı ile mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, Dairemizin bozma ilâmına karşı bir kısım davalılar vekilleri tarafından karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine dosya yeniden incelendi.

Davacı iş sahibi ile davalı yüklenici şirket arasında imzalanan 02.05.2000 tarihli sözleşmenin 2. maddesinde sözleşme ekleri sayılmıştır. Anılan madde içeriğine göre Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi (BİGŞ) sözleşme ekleri arasında bulunmamaktadır. Sözleşmenin 2. maddesine göre Özel İdari Şartnameler, Özel Teknik Şartnameler ile Tekel Yapım İşleri Genel Şartnamesi (TYİGŞ) sözleşme eki olarak kabul edilmiştir.

Davacı iş sahibi ile davalı yüklenici şirket arasında imzalanan 02.05.2000 tarihli sözleşmenin 2. maddesinde sözleşme ekleri sayılmıştır. Anılan madde içeriğine göre Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi (BİGŞ) sözleşme ekleri arasında bulunmamaktadır. Sözleşmenin 2. maddesine göre Özel İdari Şartnameler, Özel Teknik Şartnameler ile Tekel Yapım İşleri Genel Şartnamesi (TYİGŞ) sözleşme eki olarak kabul edilmiştir.

Davacı iş sahibi ile davalı yüklenici şirket arasındaki sözleşmenin 1. maddesinde işin konusu Ambalaj Fabrikası Klima Tesisatı Yapım işidir. Davaya konu teşkil eden Yapısal Güçlendirme ve Demir Ankrajı İşleri 10.08.2000 tarihli yönetim kurulu kararı ile sözleşme kapsamına dahil edilmiş, bu işlerin sözleşme kapsamına alınmasına davalı yüklenici şirketin de bir itirazı olmamıştır. Bu durumda güçlendirme işleriyle demir ankrajı işlerinin sözleşme kapsamında değerlendirilmesi zorunludur. Sözleşme ve eklerinde bu işlerin birim fiyatları yer almadığından, bu işlerin fiyatlarının sözleşme ekleri arasında yer alan ve yukarıda belirtilen şartnameler uyarınca yeni fiyat belirleme yöntemi ile belirlenmesi gerekir. Dosyada bulunan bilirkişi raporunda Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi sözleşme eki imiş gibi değerlendirme yapılmış, sözleşme eki şartnameler dikkate alınarak herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. İtirazlara rağmen bilirkişilerden ek rapor dahi alınmamıştır. Dairemizin 04.11.2008 günlü bozma ilâmında da Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 20. maddesinden sözedilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınması gereğine değinilmiştir. Sözleşmede Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi ek olmadığına göre yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınırken sözleşmenin 2. maddesine göre ek olan şartnamelerin dikkate alınması zorunludur. Dairemizin bozma ilâmında Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 20. maddesinden sözedilmesi yanılgıya dayalı olduğundan, karar düzeltme yoluna başvuran davalıların karar düzeltme istemlerinin kabulü gerektiği sonucuna varılmıştır.

Ayrıca idare elemanları hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/299 Esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı anlaşıldığından, bu dosyada verilebilecek mahkumiyet kararı hukuk hakimini maddi olaylar yönünden bağlayacağından, ceza davasının sonucunun da dikkate alınması zorunludur.

Yapılacak iş; Dairemizin bozma ilâmında belirtildiği şekilde konunun uzmanlarından oluşturulacak bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle, belirlenen ve ödeme yapılan yeni fiyatların sözleşme eki olan İdari Şartnamenin 8, 9, 15, 21, 22, 23, 25 ve Tekel Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin 39. maddelerine uygun olup olmadığının, fazla ödeme iddiasının yerinde bulunup bulunmadığının, yüklenici şirket ve davalı idare çalışanları yönlerinden ayrı ayrı değerlendirilerek sorumlulukları bulunup bulunmadığının varsa miktarlarının belirlenmesinden, yukarıda bildirilen ceza dosyasının sonucunun da dikkate alınarak hüküm kurulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirken, yanılgı sonucu Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinden sözedilmek suretiyle bozulması doğru olmadığından karar düzeltme isteminin kabulü ile açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 04.11.2008 gün 2007/5718 Esas 2008/6575 Karar sayılı bozma ilâmının ortadan kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ödedikleri karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalılara geri verilmesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22050, Karar No: 2017/10879, Tarih: 19.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/22050 E.  ,  2017/10879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinde, davacının ... İl Özel İdaresinde çalışırken 6360 Sayılı Kanun gereğince ... İl Özel İdaresinin kapatılması nedeniyle Antalya Büyükşehir Belediyesine nakledildiğine ilişkin davacı iddiası üzerine husumet bu kuruma yöneltilerek davaya devam olunmakla birlikte, davacının ... İl Özel İdaresinden ... Büyükşehir Belediyesine nakledilen işçilerden olduğuna ilişkin dosyada bir belge bulunmaması ve ... Büyükşehir Belediyesi vekilinin ısrarla davacının kendilerine nakledilen işçiler arasında bulunmadığını savunması nedeniyle konunun açıklığa kavuşturulabilmesi bakımından dosya geri çevrilmiş, geri çevirme kararımız üzerine Mahkemece ... Valiliği’ne yazılan yazıya ... Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu başlıklı yazı ve ekindeki ... İl Özel İdaresinden nakledilen işçiler ile nakledildikleri kurumları gösteren liste eklenerek cevap verilmiş ancak davacının hangi kuruma nakledildiğine ilişkin davacıya özgü bir bilgiye yer verilmemiştir. Ekli liste incelendiğinde ise, davacının ismine rastlanmamıştır. Sonuç itibariyle dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının ... İl Özel İdaresinden nakledilen işçilerden olup olmadığı, nakledilen işçilerden ise hangi kuruma nakledildiği tespit edilememektedir. Mahkemece, ilgili kurumlara yeniden yazı yazılıp, gerekirse davacı ve vekilinden de açıklama isteyerek davacının ... İl Özel İdaresinden nakledilen işçilerden olup olmadığı veya hangi kuruma nakledildiği hususunun yeni bir yazışmaya sebebiyet vermeyecek şekilde kesin olarak belirlenip, buna ilişkin belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın bir kez daha Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13018, Karar No: 2018/5059, Tarih: 10.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13018 E.  ,  2018/5059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; sahibi bulunduğu taşınmazından emsal taşınmazlardan alınan su bedeline göre daha fazla katılım payı alındığını, katılım payı ve diğer alacak kalemlerinin aşırı derecede fahiş olduğunu, 7.029,31 TL borç ihbarnamesi gönderildiğini, talebin hukuka aykırı olduğunu ve tenziline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu bedelin Belediye Meclisinin almış olduğu kararlara göre yapıldığını, ayrıca bedeller tahsil edilirken parselin durumuna göre yola cephe uzunluğu, yolun karşısında başka bina olup olmadığı, yeşil alan olup olmadığı hususlarının da gözönüne alınarak belirlendiğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece; hesaplamada belediye meclis kararında kabul edilen tarifenin esas alındığı ve belirlenen bedellere uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.Dava konusu uyuşmazlık, davacının malik olduğu taşınmaza ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi için davacının, davalı idareye su tesis katılım payı, keşif bedeli, branjman bedeli, teminat, mesken su, abone numaralama bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin açıklanması yerinde olacaktır.01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nda uyuşmazlık ile ilgili düzenlemelerinin incelenmesinde;“ Kanalizasyon harcamalarına katılma payı:

Madde 87 – Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı alınır:

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi.

İki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller, hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında o yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.Su tesisleri harcamalarına katılma payı:

Madde 88 – Belediyelerce veya belediyelere bağlı müesseselerce beldede aşağıdaki şekillerde su tesisleri yapılması halinde, dağıtımın yapıldığı saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden, Su Tesisleri Harcamalarına Katılma Payı alınır:

a) Yeni içme suyu şebeke tesisleri yapılması,

b) Mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı.

Madde 88 – Belediyelerce veya belediyelere bağlı müesseselerce beldede aşağıdaki şekillerde su tesisleri yapılması halinde, dağıtımın yapıldığı saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden, Su Tesisleri Harcamalarına Katılma Payı alınır:

a) Yeni içme suyu şebeke tesisleri yapılması,

b) Mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı.

Birden fazla yol kenarında bulunan gayrimenkullere ait payın hesabında, bunların yalnız suya bağlandıkları yol üzerindeki uzunlukları esas alınır." şeklinde düzenlendiği görülmektedir.Payların hesaplanması: Madde 89/a- Katılma payları bir program dahilinde veya istek üzerine doğrudan doğruya yapılan işlerde, bu hizmetlerden dolayı yapılan giderlerin tamamıdır. Şu kadar ki yapılacak giderler peşin ödendiği takdirde bu paylar ilgililerden % 25 noksanıyla alınır. Ancak bu tür hizmet giderleri bayındırlık ve iskan bakanlığı ile iller bankası tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz.

Özel devlet yardımları, karşılıksız fon tahsisleri, bu işler için yapılacak bağış ve yardımlar ve istimlak bedelleri giderler tutarından indirilir.

Payların tahakkuk şekli:Madde 90- Yol Harcamalarına Katılma Payı, bu hizmetin yapıldığı yollardan faydalanan, Su Tesisleri İle Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payları ise hizmetten faydalanma şekillerine göre ilgili gayrimenkul sahipleri arasında ve 89'uncu maddeye göre hesaplanan katılma payları toplamının ilgili gayrimenkullerin vergi değerleri toplamına oranlanarak dağıtılması suretiyle hesaplanıp tahakkuk ettirilir. Şu kadar ki, ibadet yerleri hakkında harcamalara katılma payı tahakkuku yapılmaz.Tahakkuk zamanı:

Madde 91- Harcamalara katılma paylarının tahakkuku, işler hangi ihale usulü ile yapılmış olursa olsun, hizmetin tamamlanarak halkın istifadesine sunulmuş olmasından sonra yapılır.Ancak, yapılacak yazılı tebliğ ile verilecek süre içinde ilgililerin harcamalara katılma paylarını peşin ödemeyi kabul etmeleri halinde, bu paylar, kabule ilişkin yazılı başvuru tarihinden itibaren bir ay içinde tahakkuk ettirilir.