muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/958, Karar No: 2020/249, Tarih: 02.06.2020

Direnmeye konu bu kararın da katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2016 tarihli ve 364116 sayılı "Bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 1424-2100 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 05.07.2017 tarih ve 489-10050 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kasten yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Sanık ... hakkında, suç tarihinde öğrencisi olan mağdur ...’i darbettiği iddiasıyla kasten yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

29.04.2013 tarihinde darbedildiği iddia olunan mağdurun babası katılan ...’in Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığına 03.05.2013 tarihinde müracaat ettiği,

Lamia Karer İlkokulu Müdürlüğünün 08.05.2013 tarihli ve 293 sayılı yazısına göre; 1/A sınıfı öğretmeni sanık ...’ın 29.04.2013 tarihinde görevli olduğu,

Karşıyaka Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 08.05.2013 tarihli genel adli muayene raporunda; Karşıyaka İlçe Emniyet Müdürlüğü Çocuk Büro Amirliğinin 06.05.2013 tarihli yazısı ekinde gönderilen mağdurun sol kulak arkasında iki adet birer cm uzunluğunda iyileşmekte olan sıyrık olduğu, yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğunun belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; ilkokul birinci sınıf öğrencisi olan kızı mağdurun, sınıf öğretmeninin tahtaya yazdığı yazıyı defterine yazamayınca 29.04.2013 tarihinde sınıf öğretmeni olan sanık tarafından yüzüne beş kez tokat atıldığını öğrenince okul müdürü olan tanık ... ile 30.04.2013 tarihinde görüştüğünde, tanık ...’ın sınıf öğretmeni ve öğrencilerle konuştuktan sonra bilgi vereceğini söylediğini, 02.05.2013 tarihinde tanık ... ile görüştüğünde, konuyla ilgili konuştuğu sanığın mağduru dövdüğünü, sinirlendiği için bu şekilde davrandığını belirterek suçlamayı kabul ettiğini söylediğini,

Mağdur ...; olay günü sınıfta mevsimler konusunu öğrendiklerini, tahtadaki yazıyı defterinin alt kısmına yazması gerekirken üst kısmına yazınca öğretmeni olan sanığın kızdığını ve her iki yanağına toplam beş kez tokat attığını, daha önceden de kulağına tırnağını geçirerek çektiğini, öğle yemeği için eve gittiğinde olayı annesine anlattığını, sonrasında sınıfının değiştirildiğini,

Mağdur ...; olay günü sınıfta mevsimler konusunu öğrendiklerini, tahtadaki yazıyı defterinin alt kısmına yazması gerekirken üst kısmına yazınca öğretmeni olan sanığın kızdığını ve her iki yanağına toplam beş kez tokat attığını, daha önceden de kulağına tırnağını geçirerek çektiğini, öğle yemeği için eve gittiğinde olayı annesine anlattığını, sonrasında sınıfının değiştirildiğini,

Tanık...; okul müdürü olduğunu, 29.04.2013 tarihinde katılan ... ile eşinin okula gelip kızları olan mağdura sınıf öğretmeni olan sanık ... tarafından tokat atıldığını öğrendiklerini söyleyerek mağdurun okula gitmek istemediğinden sınıfının değiştirilmesini istemeleri üzerine önce sınıf öğretmeni olan sanık ile görüşeceğini beyan ettiğini, sanık ile konuştuğunda, söylediklerini yapmamakta ısrar eden ve kalemini yere atan mağdurun kulağını çekip yüzüne hafifçe bir kez tokat attığını söylemesi üzerine bunu katılan ...’e ilettiğini,

Tanık ...; mağdur ile sınıf arkadaşı olduklarını, öğretmenleri olan sanığın mağdura vurmadığını, tahtaya yazılanları defterine yazması için ikazda bulunduğunu,

Tanık ...; olay tarihinde sıra arkadaşı olan mağdura öğretmenleri olan sanığın kızdığını ve vurduğunu görmediğini, daha önce mağdurun okula geç gelmesi ve ödevlerini yapmaması nedeniyle sanığın mağdura kızdığını ve bağırdığını hatırladığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... Savcılıkta; on altı yıldır aynı okulda öğretmenlik yaptığını, olay tarihinde 1/A sınıfı öğretmeni olduğunu, yeni öğretim sistemi gereği sınıfta atmış aylıktan seksen aylığa kadar olan farklı yaşlarda çocukların bulunduğunu, mağdurun sınıftaki en büyük çocuk olduğunu, olay günü mağdurun söylenen sözleri dinlemediğini, mağdura defterine söylediklerini yazmasını ifade etmesine rağmen yerine getirmediğini, bu konuda ikaz edince elindeki kalemini yere fırlattığını, mağdurun kulağını tuttuğunu ve yazmasını söylediğini, kulağını çektiğini fakat tokat atmadığını, mağdurun babası olan katılan ...’in tanık ... ile görüşmesi üzerine, tanık ...’a da mağdura tokat atmadığını, ancak kulağını çektiğini anlattığını,

Savcılıktaki ifadesine ek ve farklı olarak mahkemede; söylediklerini defterine yazmayan mağdurun kulağını tuttuğunu ve yazmasını söylediğini, ancak vurmadığını savunmuştur.

Kasten yaralama suçu TCK’nın 86. maddesinde;

“(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır” şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında kasten yaralama suçunun tanımı yapılarak, kasten yaralamanın temel şekli düzenlenmiş, kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan her davranış, yaralama olarak kabul edilmiş, madde gerekçesinde bu husus açıkça vurgulanmıştır. Kasten yaralama fiilinin, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olması hâli ise ikinci fıkrada düzenlenmiş olup bu durumda birinci fıkradaki hapis cezasından daha az süreli bir hapis cezası ya da seçimlik olarak adli para cezası suçun yaptırımı olarak öngörülmüştür.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp, bu sonucu doğurmaya elverişli olan tüm hareketlerle, kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Maddenin 3. fıkrasının (d) bendinde düzenlenen nitelikli hâlin uygulanabilmesi için failin kamu görevi yapması, bu görevin faile bir nüfuz, güç sağlaması ve bu görevin kötüye kullanılması şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. Kamu görevi terimi, daha çok devlete ait gücün kullanılmasını, en azından mağdurun öyle düşünmesini gerektiren işler için kullanılmıştır. Kanun koyucu kamu görevlisinden değil, kamu görevinden söz ettiği için doktrinde TCK'nın 6. maddesi anlamında failin kamu görevlisi olması hususunun tartışılmasına gerek bulunmadığı ileri sürülmüştür (Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, Adalet Yayınevi, 2. Bası, Ankara, 2014, s. 2965). Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlenmesi durumunda uygulanacak artırım maddesinin tatbik edilebilmesi için kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuzun kötüye kullanılması da gerekmekte olup, nüfuzun varlığına karşın, bu nüfuz kullanılmadan yaralama eylemi gerçekleştirilmişse, bu artırım maddesi uygulanamayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Lamia Karer İlköğretim Okulunda birinci sınıf öğrencisi olan mağdurun, sınıf öğretmeni olan sanığın tahtaya yazdığı yazıları defterine yanlış yazması üzerine sanık tarafından uyarılmasına sinirlenip kalemini yere atması nedeniyle sanık tarafından kulağının çekildiği ve yüzüne tokat atıldığı iddia edilen olayda,

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Lamia Karer İlköğretim Okulunda birinci sınıf öğrencisi olan mağdurun, sınıf öğretmeni olan sanığın tahtaya yazdığı yazıları defterine yanlış yazması üzerine sanık tarafından uyarılmasına sinirlenip kalemini yere atması nedeniyle sanık tarafından kulağının çekildiği ve yüzüne tokat atıldığı iddia edilen olayda,

29.04.2013 tarihinde gerçekleşen olayda mağdurun babası olan katılan ...’in olaydan bir gün sonra okul müdürü olan tanık ... ile görüştüğünde, sanık ile konuştuktan sonra bilgi vereceğini beyan eden tanık ...’ın, sanığın mağduru darbettiğini kabul ettiğini söylemesi üzerine katılan ...'in Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak 03.05.2013 tarihinde şikâyetçi olması, Karşıyaka İlçe Emniyet Müdürlüğü Çocuk Büro Amirliğinin 06.05.2013 tarihli yazısı ile hastaneye sevk edilen mağdur hakkında 08.05.2013 tarihinde doktor raporu düzenlenmesi karşısında, mahkemenin olayın üzerinden uzun bir süre geçtikten sonra şikâyette bulunulmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığına ve doktor raporunun da olay tarihinden çok sonra düzenlendiğine ilişkin kabulünün yerinde olmadığı anlaşılmakla,

Katılan ...’in şikâyetçi olduktan sonra sanıkla görüştüğünde sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul ettiğini ifade etmesi, mağdurun sanık tarafından yüzüne tokat atıldığını, daha önceden de kulağının çekildiğini belirtmesi, sanığın Cumhuriyet Başsavcılığındaki beyanında mağdurun kulağını çektiğini söylemesi nedeniyle kovuşturma aşamasında kulağını tuttuğuna ilişkin savunmasına itibar edilmemesi, mağdurun alınan doktor raporunda da sol kulak arkasında iki adet birer cm uzunluğunda iyileşmekte olan sıyrık bulunduğunun ve yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğunun belirtilmesi birlikte değerlendirildiğinde; öğretmen olan sanığın kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu hâlde oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verildiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu beraat hükmünün, sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanığa atılı kasten yaralama suçunun unsurlarının oluşmadığı" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Karşıyaka Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2016 tarihli ve 202-386 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 02.06.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14576, Karar No: 2012/20888, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14576 E.  ,  2012/20888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vek.Av.... ile davalı ... ..., ..., Akpınar Metal Ofset Tenek Kutu Amb Mak San AŞ.vek.Av.... ve ... ... vek.Av.... ... aralarındaki tazminat davası hakkında Konya 1.İş Mahkemesince verilen 27/10/2011 gün ve 2011/242-466 sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 22/05/2012 gün ve 2011/15621-2012/8868 sayılı ilamına karşı maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Yargıtay onama ve bozma kararlarında maddi yanılgı bulunması halinde usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği, giderek maddi yanılgının düzeltilmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş içtihatlarındandır.

Mahkemece, Dairemizin 22.05.2012 tarih ve 2011/15621 Esas ve 2012/8868 Karar sayılı onama ilamında temyiz harcının davalılardan A....'ya iade edilmemiş olması nedeniyle oluşan maddi hatanın giderilmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir. Onama ilamımızın altında gösterilen temyiz harçları dökümü doğru olmakla birlikte, ilamın son kısmında temyiz harcının davalılara iadesine karar verilirken, davalı A....'nın adının yazılmamış olduğu anlaşılmış ve bu maddi hatanın düzeltilmesi gerekmiştir.

Hal böyle olunca Dairemizin onama ilamı aşağıdaki gibi düzeltilmelidir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 22.05.2012 tarih ve 2011/15621 Esas ve 2012/8868 Karar sayılı onama ilamının sonuç kısmındaki,“ ... Metal Ofset Teneke Kutu Ambalaj Mak.San.A.Ş.'ne” isimleri silinerek, yerine, “bütün davalılara” sözcüklerinin yazılmasına ve Dairemizin onama ilamının bu şekilde düzeltilmesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16649, Karar No: 2013/8579, Tarih: 03.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16649 E.  ,  2013/8579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,62/1, 52/2-4. maddeleri gereğincemahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği 07.10.2010 tarihinden 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

11/11/2009 gecesi saat 21:00 sıralarında, meskun mahal içi, refüjle bölünmüş, tek yönlü, zemini yağmur nedeniyle ıslak, düz ve görüşü açık yolda, sanığın yönetimindeki kamyon ile seyir halinde iken, önünde seyretmekte olan ve kırmızı ışık nedeniyle durmuş haldeki, içinde katılanın yolcu olarak bulunduğu otomobile arkadan çarpması sonucu katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, dosya arasındaki mahkemece hükme esas alınan ve oluşa uygun trafik kazası tespit tutanağına göre tam kusurlu olan sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın olayda kusurlu olmadığına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/04/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4898, Karar No: 2019/843, Tarih: 11.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/4898 E.  ,  2019/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Fulya ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'in 1 parsel sayılı taşınmazını 01.10.2013 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvaazalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, mirasçıların kendi paylarına hasren dava açmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların mirasbırakan Selçuk’un çocukları olduğu, murisin davacılar dışında bir mirasçısı daha bulunduğu, davacıların miras paylarına yönelik eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil davalarında; davacılıların, tek başlarına, davalı yanın mirasçı veya 3. kişi olup olmadığına bakılmaksızın, miras paylarına yönelik talepte bulunabilecekleri kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, işin esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6008, Karar No: 2016/8587, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6008 E.  ,  2016/8587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2015

NUMARASI : 2015/334-2015/387

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; orman vasfı ile hazine adına kayıtlı olan ve dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Altınkumru Barajı ve Hes projesi kapsamında davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği, bu kamulaştırma işleminin yapılması için dava dışı Orman Genel Müdürlüğünce davalı idareye izin verildiği ve yüklenici firma olan Limak Hidroelektrik Santral Yatırımları A.Ş tarafından imzalanan Ankara 56. Noterliğinin 03.06.2009 tarihli 9878 yevmiye sayılı kesin izin taahhüt senedinin 6. maddesinde izin sahasındaki ağaçların kesilmesi gerektiğinde bu ağaçların mahalli orman idaresince usulüne uygun damgalandıktan sonra kesileceğinin düzenlendiği anlaşılmıştır.

Keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler taşınmazın el atılan bölümünde bulunan ve bedeline hükmedilen ağaçların 2001-2002 yıllarında Siirt Valiliği destekleme projesi kapsamında davacı tarafından dikildiğini beyan etmiş iseler de; bu ağaçlara kim tarafından el atıldığına dair bir beyanları olmadığı gibi, davalı idare vekili taşınmaz idarece teslim alındığında üzerinde meyve ağacı ve sair muhtesat olmadığını, bu durumun hava fotoğrafları ile sabit olduğunu ileri sürmüştür.

Bu itibarla; 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaza dikilen ağaçlara ilişkin olarak 2001-2002 yıllarında yapılan destekleme projesine ait tüm bilgi ve belgeler Siirt Valiliği ile Orman Genel Müdürlüğünden getirtilerek, dava konusu ağaçlara kim tarafından ve hangi tarihte el atıldığı, taşınmazın davacının kullanımında olan kısmı ile bu kısım içerisinde kalıp davalı idarece el atıldığı belirtilen bölümlerinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Bedeline hükmedilen menengiçten fıstık ağacı olarak aşılanan ağaçların değerlendirme tarihi olan 2015 yılı itibariyle yaş, cins ve verim durumlarına göre maktu değerlerine ilişkin resmi veriler İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Orman Genel Müdürlüğü ile dava konusu muhtesatların bulunduğu taşınmazın tapu maliki olan Hazinenin davaya dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.