muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4269, Karar No: 2023/5130, Tarih: 10.04.2023

..."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince akdi ilave tediye alacağına ilişkin olarak Cumhurbaşkanınca belirlenen ödeme tarihleri kesin vade gibi değerlendirilerek bu tarihlerden itibaren faize hükmedilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de bu kabul hatalıdır. Dosya kapsamına davalının daha önce temerrüde düşürüldüğüne dair bir delil sunulmadığı gibi davacı ilave tediye alacağına işletilecek faizin başlangıç tarihini ıslah dilekçesinde açıkça dava ve ıslah tarihi olarak belirtmiştir. Bu durumda davacının talebi doğrultusunda ilave tediye alacağının; dava ile istenen kısmının dava tarihinden, ıslah ile artırılan kısmının ise ıslah tarihinden itibaren işletilecek faizi ile hüküm altına alınması gerekir. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "1-Brüt 10.580,57 TL ilave tediye alacağının 100,00 TL'sinin dava tarihi olan 17.03.2020 tarihinden itibaren, kalan 10.480,57 TL'sinin ıslah tarihi olan 12.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine," bendinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1496, Karar No: 2020/4392, Tarih: 15.12.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/1496 E.  ,  2020/4392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

Davacı ... Soğutma ve Metal Sanayi Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vekili aleyhine 05/09/2016 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 15/11/2018 günlü karara karşı davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulü ile ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 15/11/2018 gün, 2016/714-2018/867 sayılı kararının kaldırılmasına ve HMK'nın 353/1.b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine dair verilen 22/02/2019 günlü ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi kararının Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/12/2020 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, tacirler arası haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş olup hükme karşı, davalı vekilince istinaf talebinde bulunulmuştur. Bölge adliye mahkemesince, ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 15/11/2018 tarihli ve 2016/714 esas ve 2018/867 karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili şirketin soğutma sistemleri makine, imalat, tamir ve servis hizmeti verdiğini, 21/08/2015 tarihinde ... ilinde etkili olan yağış sonrasında davalıya ait

Davacı vekili; müvekkili şirketin soğutma sistemleri makine, imalat, tamir ve servis hizmeti verdiğini, 21/08/2015 tarihinde ... ilinde etkili olan yağış sonrasında davalıya ait

kanalizasyon hattının ve rögar sisteminin yetersiz kalması sonucunda davacıya ait işyerinin bulunduğu bölgenin su toplama havzasına dönüştüğünü, devamında taşan yağmur suyunun binaya dolması sonucu emtianın zarar gördüğünü ve uzun süre işyeri faaliyetinin de

durduğunu belirterek uğranılan zararın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, oluşan zararda davalının kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesinin davanın kabulüne dair verdiği kararın istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile hesaplanan tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı vekilinin dava dilekçesinde uğranılan zararın avans faizi ile birlikte ödetilmesi isteminde bulunduğu, ilk derece mahkemesince de hesaplanan zararın olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır. Bölge adliye mahkemesince ise ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne, ayrıca gerekçe gösterilmeksizin hesaplanan zararın yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmiştir. Oysa taraflar tacir olup TTK’nın 3. maddesine göre bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir. 3095 sayılı Kanun’un 4089 sayılı Kanun ile değişik 2. maddesinin 2. fıkrasında “Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir.” biçimindeki düzenlemeye göre somut olayda istem gibi avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiştir. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının B/1 bendinde yer alan "Davanın KISMEN KABULÜ ile, 112.501,86TL emtia zararı ve 35.850,18TL iş durmasından kaynaklı zarar olmak üzere toplam 148.352,04TL maddi tazminatın 21/08/2015 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin tazminat talebinin REDDİNE, ” şeklindeki söz ve rakam dizesinden “yasal” sözcüğü çıkartılarak yerine “avans” sözcüğünün yazılmasına, hükmün HMK’nın 370/2. maddesi gereğince düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine, HMK’nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve davacı yararına takdir olunan 2.540,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/12/2020 gününde oy çokluğuyla karar verildi

KARŞI OY YAZISI

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirketin soğutma sistemleri makine, imalat, tamir ve servis hizmeti verdiğini, 21/08/2015 tarihinde ... ilinde etkili olan yağış sonrasında ivedik Saniyi Bölgesinde davalı Aski'ye ait kanalizasyon hattının ve rögar sisteminin yetersiz kalması sonucunda bu bölgenin su toplanma havzasına dönüştüğünü, devamında taşan yağmur suyunun davacıya ait işyerinin içine sirayet etmesi nedeniyle işyerinde bulunan emtianın zarar gördüğünü belirterek emtia zararı ve iş durmasından kaynaklanan zararlarının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili cevabında, kanal baca bağlantı noktasında pis suyun geri tepmesini önleyecek tedbirleri alma yükümlülüğünün kullanıcı davacı işyeri sahibine ait olduğunu, dolayısıyla baca bağlantı çıkışına çek valf aleti takılması gerektiğini, bu cihazın takılı olması halinde geri tepme olmayacağı için hasarın meydana gelemeyeceğini, sözkonusu aşırı yağışın meydana gelip binaya ait parsel bacasındaki arızadan dolayı işyerinin hasara uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili cevabında, kanal baca bağlantı noktasında pis suyun geri tepmesini önleyecek tedbirleri alma yükümlülüğünün kullanıcı davacı işyeri sahibine ait olduğunu, dolayısıyla baca bağlantı çıkışına çek valf aleti takılması gerektiğini, bu cihazın takılı olması halinde geri tepme olmayacağı için hasarın meydana gelemeyeceğini, sözkonusu aşırı yağışın meydana gelip binaya ait parsel bacasındaki arızadan dolayı işyerinin hasara uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, olayın meydana gelmesinde civar yollarda yağmur suyu tahliyesini sağlayacak alt yapı uygulamalarının yapılmaması nedeniyle davalının kusurlu olduğu, davacının müterafik kusuru bulunmadığı gerekçesiyle sigorta ödemesi düşülerek bakiye emtia zararı ile üç aylık durmasından kaynaklanan tazminatların olay tarihinden itibaren işleyerek avans tarihi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle, olayın meydana gelmesinden temel sebebinin civar yollarda yağmur suyu tahliyesini sağlayacak alt yapı uygulamalarının yapılmamış olması olup davalının kusurlu olduğu; olayın yollarda toplanan suların bir dere haline gelerek yüksek kısımlardan aşağı doğru aktığı ve yolun en çukur bölgesinde toplandığı, suların geri tepmesi şeklinde olayın meydana gelmemesi sebebiyle davacının müterafik kusurundan bahsedilemeyeceği; davacının ilk derece mahkemesi kararından farklı olarak iki aylık iş durmasından kaynaklı zararı olabileceği gerekçeleriyle iki aylık iş durmasından ve emtia zararından oluşan istemlerinin kısmen kabulü ile tazminatların olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; kararı taraflar temyiz etmişlerdir.

Dosya kapsamında bulunan 21/08/2015 günlü Meteoroloji Genel Müdürlüğü sevk roporu incelendiğinde " olay tarihinde ... ili genelinde kuvvetli yağış meydana geldiği" belirtilmiştir. Bu haliyle aşırı yağışın davacının işyerini su basması sonucunda meydana gelen zararının artmasında etkili olduğu gözetilerek olay tarihinde de yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nun 52. maddesi uyarınca tazminatlardan uygun bir miktar indirim yapılması gerektiğinden bahisle kararın davalı yararına bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun birinci bentteki davalının tüm temyiz itirazlarının reddi görüşüne katılmıyorum. 15/12/2020
Yargıtay — Esas No: 2015/8463, Karar No: 2018/1173, Tarih: 19.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/8463 E.  ,  2018/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil davasına ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Davacı vekili 20.4.2015 tarihinde temyiz yoluna başvurma harcı ve temyiz karar harcı olmak üzere toplamda 163,70 TL yatırmıştır. Ancak dava değeri ve harçlandırılan değer 42.844,00 TL olup, davacı vekilince bu miktar üzerinden hesaplanacak bakiye temyiz harcının tamamlanması gerektiğinden harç tamamlandıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 19.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8920, Karar No: 2022/10646, Tarih: 26.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/8920 E.  ,  2022/10646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Sanığın TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2018 gün, E. 2018/239 ve K. 2018/330 sayılı hükmüne yönelik İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak yeniden kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin ... BAM 14. Ceza Dairesinin 14.01.2020 tarihli kararı

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2018 gün, E. 2018/239 ve K. 2018/330 sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince 14.01.2020 tarihli 2019/147 E. 2020/114 sayılı kararıyla yeniden verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 5271 sayılı CMK’nın 272. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, bölge adliye mahkemesince sanık hakkında verilen “yeniden mahkumiyet” hükmüne ilişkin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... 3. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 26.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3373, Karar No: 2022/1060, Tarih: 27.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/3373 E.  ,  2022/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/412 E. - 2019/118 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Yenişehir İlçesi, Söylemiş Mahallesi 154 ada 40, 41, 42 ve 43 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin ile ecrimisilin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8910, Karar No: 2010/2706, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8910 E.  ,  2010/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç seyir halinde iken davalıya ait yağmur/kanalizasyon ızgarasının yerinden çıkması neticesinde meydana gelen kazada hasarlandığını ve hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini ileri sürerek, 3.591,00 TL.nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, olayda idari yargının görevli olduğunu ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 3.285,49 TL.nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özelikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 7,85 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 25.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21633, Karar No: 2013/25435, Tarih: 24.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/21633 E.  ,  2013/25435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kavga sonrasında tabancayla havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddeleri uyarınca temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte olmayıp 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasayla değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasına göre adli para cezasının fazla tayini,

2- Sanık hakkında, hükümde mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infazı sınırlar biçimde denetim süresinin de belirlenmesi,

3- Sanıkların sebep oldukları yargılama giderinden sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeden, CMK.nun 326. maddesine aykırı olarak müştereken tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen ''1 yıl hapis ve 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması ile 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 52. maddesi uyarınca, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak günlüğü 20 TL’den 500 TL adli para cezasına çevrilmesine'' ilişkin kısmın çıkarılarak sanığın ''6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması ile 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin yazılması ve tekerrür hükümlerinin uygulandığı bölümden "takdiren 1 yıl süre ile" ibaresinin çıkarılması ile hükmün yargılama gideri ile ilgili bölümü çıkarılarak "her iki sanık için ortak yapılan yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline'' yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1218, Karar No: 2013/2780, Tarih: 23.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/1218 E.  ,  2013/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümde kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesindeki seçenek yaptırıma çevrilirken infazı kısıtlayıcı şekilde temizlik hizmetinde çalıştırılma şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının “temizlik hizmetinde” ibaresi çıkartılarak yerine “bir işte” ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmeyerek hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.