muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22042, Karar No: 2012/21312, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22042 E.  ,  2012/21312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, davalıya ait işyerinde kapsamdışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının Bakanlar Kurulu kararı gereği ek ödemenin yansıtılmaması nedeni ile nakledildiğini, nakil maaş ilmühaberinin buna göre yeniden düzenlenmesine ve ödenmeyen ek ödemenin davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı ...Ş.'de kapsam dışı personel olarak çalıştığını, davalı şirketin 14/11/2005 tarihinde özelleştirilmesi sonrasında kamuya nakil hakkını saklı tutmak kaydıyla 2. Tip İş Sözleşmesi imzaladığını, 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi ile ilgili mevzuat ile taraflar arasında imzalanan sözleşme gereği kamu kurumlarına nakil olduğu tarihe kadar davalı şirket bünyesinde çalıştığını, davalı şirket ile imzaladığı 2. Tip İş Sözleşmesinin "ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır." ifadeli 7. maddesi gereği kamu personeline gelen zamlardan yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davalı şirketin eksik ödemelerinin kamuya nakil tarihine kadar devam ettiğini, davalı şirketin bu eyleminin ileriye dönük olarak ve halen çalıştığı kurumda devam eden şekilde eksik ücret almasına neden olduğunu belirterek;

Davacının maaş nakil bildiriminin 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi ve 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesine uygun düzenlenmemesi nedeniyle dava konusu artış ve zamların eklenerek düzenleme tarihi itibariyle yeniden tesbitine,

Davalı işveren kurumda çalıştığı sürelerde hak ettiği ancak kendisine ödenmeyen davalı kurumun hatalı maaş nakil bildirimi nedeniyle müvekkilinin halen çalıştığı kurumunda eksik maaş almasına sebep olduğu tutarların, yıllar itibari ile değişen ek ödeme ve denge tazminatlarının ve buna bağlı olarak değişen maaş tutarına uygulanan ikramiye tutarları farkından fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak; 40,00 TL alacağın ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu talebin 657 sayılı Kanun ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi çalışanların aylıklarına devletçe yapılan artış oranlarına ilişkin olduğunu, davacının nakledildiği kamu kurumunda özlük hakları bakımından 657 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalıştığını, müvekkili şirketin kamu çalışanı olan davacının maaşının tespitinde ve artış oranlarının belirlenmesinde yetkisinin bulunmadığını, davacının iş sözleşmesi ile müvekkili şirketti çalıştığı sürede 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddeleri uyarınca kamu görevinden aylıksız izinli sayıldığını, davacıya yapılan esaslara göre ücretlerinin ödendiğini, davacının iş sözleşmesinden doğan hiç bir alacağının kalmadığını, alacağı ilişkin talepler bakımından husumetin maliye hazinesine yöneltilmesi gerektiğini, 399 sayılı KHK'ya tabi sözleşmeli statüde çalışan personele ikramiye, ilave tediye ödemesi yapılmaması nedeniyle kamu kurum-kuruluşlarına nakledilen personelin nakil ücretlerinin ikramiye, ilave tediye eklenerek tesbit edilmesinin mümkün bulunmadığını, ek ödemenin Maliye Bakanlığının 08/05/2006 tarih ve 8021 sayılı yazısına istinaden, geçiş maaşına ilavesinin mümkün bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, Davacının davalı ...Ş. nezdinde kapsam dışı personel olarak çalıştığı ve daha sonra özelleştirme nedeni ile kamu kurumuna naklinin yapıldığı ancak ücretinin davalı işverenlikçe ödendiği, davacının davalı işverenlik nezdinde çalıştığı sırada 5473 sayılı Kanun ile kamu iktisadi teşebbüslerinde çalışan personele yüksek planlama kurulu kararı ile ek ödeme yapıldığı, buna karşılık davalı işverenin maliye bakanlığından görüş almak suretiyle davacıya ek ödeme yapmadığı, bu konuda Danıştay 5. Dairesinin 22.08.2010 tarih 2010/88 esas 2010/4718 sayılı kararında 5473 sayılı Kanun ile getirilen ek ödemenin davacının sözleşmesinin feshedildiği tarihten önce yürürlüğe girdiği, bundan dolayı sözleşmenin sona erdiği yılın 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerinin parasal haklarına yapılan artışlar kapsamında değerlendirilmesi gerektiği doğrultusunda karar verdiği, bu karar göz önüne alındığında 5473 sayılı Kanuna dayanarak personel yüksek planlama kurulu kararıyla verilen ek ödemenin davacıya da yansıtılmasının gerektiği kanatine varılmış olmakla birlikte mahkememiz kısa kararın da, kesin olmak üzere karar verilmişsede, para alacağına ilişkin miktar gözetilerek sehven bu şekilde karar verilmiş olup, aynı zamanda maaş miktarının tesbiti hususunda karar verildiği, bu haliyle verilen kararın temyizi kabil olduğu, bu durumun gerekçe ile düzeltilerek gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz süresinin başlamasının gerekli olduğu gerekçesi ile “taleple bağlı kalınarak 40,00 TL ek ödemenin ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve davacının özelleştirme sonucu başka kuruma nakil tarihi itibari ile aynı miktarın ek ödeme olarak maaşında artış yapılmasına” karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı KHK’nun ek 3. maddesi ve 399 sayılı KHK’nun ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların yer aldığı ücreti gösteren nakil maaş ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi, 375 sayılı KHK’nın ek 3. maddesi, 399 sayılı KHK’nın ek II. cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi, 375 sayılı KHK’nın ek 3. maddesi, 399 sayılı KHK’nın ek II. cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına  bu  tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs gibi mali ve özlük hakları için İş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır (2.f). Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır (3.f)”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı KHK hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsamdışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı KHK’lar ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

375 sayılı KHK’nın ve 399 sayılı KHK’lara dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler uyarınca “Özelleştirme kapsam ve programında bulunan kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarından olup özelleştirme işlemleri tamamlanan kuruluşların sözleşmeli ve kapsam dışı kamu personelinin ücretlerine, bu personelin sözleşmeli ve kapsam dışı statülerde bulunduğu sürelere ait bu Karardaki ücret artışlarının hiçbir işlem yapılmaksızın aynen uygulanması” gerekir. Bu nedenle mahkemenin davacının nakledildiği tarihe kadar 2006/1 nolu tebliğle getirilen artışlardan yararlanması gerektiği tespiti doğru bulunmuştur.

Hukuki olarak bu tespit yapılmakla birlikte, davalı kurum taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsamdışı personel için 2006/1, 2006/3, 2007/1, 2008/1 ve ilgili düzenlemeler ile sağlanan artışlardan azda olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda yapılmış ve yansıtılmış ise kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacı kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine hiç artış yapılmamış ise tebliğler ile getirilen artışların tamamının, artış yapılmış ancak yeterli değil ise aradaki fark alacağın hesaplanması ve buna göre maaş nakil ilmühaberinin düzenlenmesi gerekir. Bu tespitin yapılması için ise davalı kurumdan anılan dönemdeki bordroların, maaş artışına ilişkin işverenin varsa işletmesel kararlarının getirtilmesi, davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarının veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretinin ne olduğunun tespit edilmesi, bu konuda uzman mali bilirkişiden rapor alınması gerekir.

Sonuç olarak davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı Kanun'un ek 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK’nın ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, tebliğlere göre yapılacak artışları kapsayacak şekilde maaş nakil ilmühaberinin düzenlenip düzenlenmediği, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Ayrıca fark olduğu ve maaş nakil ilmühaberinin fark ücrete göre düzenlenmediği tespit edildiği takdirde, maaş nakil ilmühaberinin gerçek ödenmesi gereken ücrete göre düzenlenmesi gerektiğinin tespitine de karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15970, Karar No: 2017/15596, Tarih: 09.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15970 E.  ,  2017/15596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde şirket tarafından 2011/04-2012/02 fatura dönemine ilişkin olarak belirtilen aylarda dâhil olmak üzere kayıp kaçak bedeli adı altında davalıya haksız olarak ödenen 10.000 TL tutarın temerrüt tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi fazlaya ilişkin haklarımız saklı kalmak kaydıyla birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde husumet itirazında bulunarak, alınan bedelin mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki belgelerden faturaların davalı şirket tarafından düzenlendiği, davalı tedarik şirketinin de tahsil ettiği kayıp kaçak bedelini dağıtım şirketine aktardığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece davacının ödemesi gereken faturayı düzenleyip bu faturaya kayıp kaçak bedelini de dâhil eden davalı tedarik şirketinin davada husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesi doğru değildir. Diğer anlatım ile kayıp kaçak bedelinin istirdadı talebini içeren davada husumet bu bedelleri doğrudan düzenlediği faturaya yansıtan tedarik şirketine de, bu bedellerin tedarik şirketi tarafından aktarıldığı dağıtım şirketine de düşer. Dağıtım ve tedarik şirketlerinin iç ilişkilerindeki paylaşım da bedellerin haksız olduğunu ileri sürerek istirdadını isteyen davacıyı bağlamaz.

Mahkemece, işin esasına girilerek deliller toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1027, Karar No: 2010/12254, Tarih: 04.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/1027 E.  ,  2010/12254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 213 S.Y.nın 359/b-1, 765 S.Y.nın 80. maddelerine göre 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

Dosya içerisinde mevcut N.B.K. Metal ve Hurdacılık Oto Bakım Onarım Sanayi Ticaret Limited Şirketi yetkilisi olan sanık hakkında yapılan inceleme sonucu düzenlenen Vergi inceleme ile sanığın kullandığı sahte faturaları düzenleyen Ege Vergi Dairesi mükellefi ’la ilgili 18.10.2004 tarih ve 2004/67/191-40 sayılı Vergi Tekniği raporu ve aynı tarihli Vergi Suçu raporları içeriklerinde ki belirlemeler ile adı geçen hakkındaki Yoklama fişleriyle yapılan tesbitler, 12.2.2008 tarih ve 2008-862/3 sayılı Vergi inceleme raporunun 6 sayfasında “…… fatura bedellerinin çok yüksek meblağ içermesine rağmen banka aracı kılınmadan kasadan nakit olarak ödeme yapılmış gibi gösterilmesi, sahte faturalarda görünen emtaların nakliyesine ilişkin hiçbir belge bulunmadığının” açıklanması ve tüm dosya kapsamı itibariyle tebliğnamedeki satıcı ile alıcı sanığın defter ve belgeleri üzerine sevk irsaliyesi ve ödeme belgeleri yönünden karşılaştırma yapılması hususuna ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya içeriğine göre 765 sayılı Yasa hükümlerinin açıkça sanık lehine olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2725, Karar No: 2023/9786, Tarih: 20.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/2725 E.  ,  2023/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve ... Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 06.09.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ilgili Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3543, Karar No: 2015/22301, Tarih: 11.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3543 E.  ,  2015/22301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı işyerinde 21/10/2013-14/01/2014 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı noktasındadır.

Savunma hakkı Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK’nın 27. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Yine Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı, hukuki dinlenilme hakkını teminat altına almıştır.

HMK’nın 27. maddesine göre, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. Hukuki dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Zira insan onurunun yargılamadaki zorunlu bir sonucu olarak, yargılama süjelerinin yargılamada şeklen yer almaları dışında, tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve ispat haklarını tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gereklidir.

Usulüne uygun davet edilen davacı , davasını takip etmek istiyorsa bizzat ya da vekili vasıtasıyla duruşmaya katılmalıdır. Eğer duruşma günü celseye katılma imkanı yoksa buna ilişkin mazeretini bildirmeli, belgelemeli ve duruşma gününün kendisine bildirmesi için gerekli giderleri de yatırmalıdır. Davalı taraf ise, yargılamaya katılmak istemiyorsa ve savunma yapmayacaksa katılmak zorunda değildir. Bu durumda davayı inkar etmiş sayılır; davayı takip etmek isteyip de buna imkanı yoksa bu durumu dilekçesi ile bildirmeli, belgelemeli ve tebliğ giderlerini de yatırmalıdır.

Görüldüğü üzere, duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan tarafın bu mazeretini bildirip belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağı bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı vekilinin 23.10.2014 tarihinde sunduğu mazeret dilekçesi ile Talimat sayılı dava dosyalarında hazır bulunması gerektiğinden eldeki davada yapılacak 23.10.2014 tarihli duruşmaya katılamayacağını belirterek mazeretinin kabulü ile duruşma sonucunu UYAP'dan öğrenmesine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

İlk Mazeret dilekçesini gerçekten talimat dosyasını girmesini talep gibi değil bunların sabit olduğu belirtilmedi.

Somut olayda; davacı vekilinin 23.10.2014 tarihinde sunduğu mazeret dilekçesi ile Talimat sayılı dava dosyalarında hazır bulunması gerektiğinden eldeki davada yapılacak 23.10.2014 tarihli duruşmaya katılamayacağını belirterek mazeretinin kabulü ile duruşma sonucunu UYAP'dan öğrenmesine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

İlk Mazeret dilekçesini gerçekten talimat dosyasını girmesini talep gibi değil bunların sabit olduğu belirtilmedi.

Bu durumda davalı şirketin dinlenilen davacı tanık ifadelerine karşı beyanları alınmadan ve gelmeyen davalı tanıklarının dinlenilmesinden vazgeçerek davalı şirketin savunma hakkını kısıtlar şekilde yargılama sona erdirilip hükmün tebliğ edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan Ltd.Şti'ye iadesine

11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.