muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/597, Karar No: 2006/2722, Tarih: 08.05.2006

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak eksik araştırma ve inceleme sonunda yazılı şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulması isabetli olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 08.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/6488, Karar No: 2012/24079, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/6488 E.  ,  2012/24079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

K A R A R

Dava, davacının 2006 yılı 10. Ay ile 2008 yılı 10. Ay arasında çalıştığının tespiti ve alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı ... davanın ilk celsesi olan 01/07/2010 tarihli duruşma gününden önce 29/06/2010 tarihli davadan feragat dilekçesi ve davalılar vekillerinin "feragata diyeceklerinin olmadığı" beyanları ve davacı vekilinin 01/07/2010 tarihli mazeret dilekçesine ek mazeretini ispat eden belge olmadığından, mazeret isteminin reddine, feragat nedeniyle işçilik alacağı isteminin reddine hizmet tespiti istemi yönünden davanın HUMK'nun 409. Maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Karar 26/01/2011 tarihinde SGK vekili tarafından kendilerine Avukatlık ücreti verilmemesi yönünden temyiz edilmiş, Mahkemece 8 günlük temyiz süresi geçtiğinden temyiz talebinin reddine dair 23/02/2011 tarihli karar 08/03/2011 tarihinde temyiz eden vekiline tebliğ edilmiş, SGK vekilinin bu kararı tarihsiz bir dilekçe ile temyiz ettiği görülmüştür.

HUMK'nun 409. Maddesi, takip edilmeyen davaların işlemden kaldırılacağı, işlemden kaldırıldıktan sonra 3 ay içinde yenilenmediği takdirde açılmamış sayılmasına karar verileceği hükmünü amirdir. Somut olayda temyiz edilen karar, HUMK'nun 409/1. Maddesi gereğince verilmiş ve ara kararı niteliğindeki dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ilişkin karardır. Henüz HUMK'nun 409/5. Maddesi anlamında davanın açılmamış sayılmasına dair nihai karar verilmemiştir. Dolayısıyla ara kararı niteliğindeki hükmün temyiz olanağı yoktur. Böyle olunca, ileride davalı SGK aleyhine kesin hüküm oluşturacak şekilde verilen mahkemenin 23/02/2011 tarihli ek kararının kaldırılmasına, ancak, davanın işlemden kaldırılmasına yönelik davalı SGK'nun temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : 1-Mahkemenin 23/02/2011 tarihli ek kararının kaldırılmasına

2-Davalı SGK'nun temyizinin mahkemenin 01/07/2010 tarihli davanın işlemden kaldırılmasına ilişkin olduğu ve kanunda öngörülen 3 aylık yasal süre dolmadığından, ara kararı nitelikli bu hükmün temyiz edilmesi mümkün bulunmadığından SGK'nun da temyiz dilekçesinin REDDİNE, 20/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10877, Karar No: 2019/12955, Tarih: 09.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10877 E.  ,  2019/12955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.02.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16.12.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti ... İlköğretim Okulunun klimasını kırması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, 22.05.2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5992, Karar No: 2016/8593, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5992 E.  ,  2016/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2015

NUMARASI : 2015/329-2015/382

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; orman vasfı ile hazine adına kayıtlı olan ve dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Altınkumru Barajı ve Hes projesi kapsamında davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği, bu kamulaştırma işleminin yapılması için dava dışı Orman Genel Müdürlüğünce davalı idareye izin verildiği ve yüklenici firma olan Limak Hidroelektrik Santral Yatırımları A.Ş tarafından imzalanan Ankara 56. Noterliğinin 03.06.2009 tarihli 9878 yevmiye sayılı kesin izin taahhüt senedinin 6. maddesinde izin sahasındaki ağaçların kesilmesi gerektiğinde bu ağaçların mahalli orman idaresince usulüne uygun damgalandıktan sonra kesileceğinin düzenlendiği anlaşılmıştır.

Keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler taşınmazın el atılan bölümünde bulunan ve bedeline hükmedilen ağaçların 2001-2002 yıllarında Siirt Valiliği destekleme projesi kapsamında davacı tarafından dikildiğini beyan etmiş iseler de; bu ağaçlara kim tarafından el atıldığına dair bir beyanları olmadığı gibi, davalı idare vekili taşınmaz idarece teslim alındığında üzerinde meyve ağacı ve sair muhtesat olmadığını, bu durumun hava fotoğrafları ile sabit olduğunu ileri sürmüştür.

Bu itibarla; 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaza dikilen ağaçlara ilişkin olarak 2001-2002 yıllarında yapılan destekleme projesine ait tüm bilgi ve belgeler Siirt Valiliği ile Orman Genel Müdürlüğünden getirtilerek, dava konusu ağaçlara kim tarafından ve hangi tarihte el atıldığı, taşınmazın davacının kullanımında olan kısmı ile bu kısım içerisinde kalıp davalı idarece el atıldığı belirtilen bölümlerinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu taşınmazın zeminine kuru tarım arazisi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verilerine göre buğdayın dekara ortalama verimi 300 kg, buğday samanının 350 kg, mercimeğin dekara ortalama verimi 145 kg, mercimek samanın ise 175 kg. alınarak hesap yapılması gerekirken verimler düşük alınmak suretiyle zemine az değer biçilmesi,

3)Taşınmaza kapama fıstık bahçesi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verileri dikkate alınarak fıstık ağacının dekara ortalama verimi 60 kg, kilogram satış birim fiyatı ise 23,00-TL alınarak hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

4)Üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'i oranında alınması gerektiği gözetilmeden, daha az alınması suretiyle fazla bedel tespiti,

5)Orman Genel Müdürlüğü ile dava konusu muhtesatların bulunduğu taşınmazın tapu maliki olan Hazinenin davaya dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20659, Karar No: 2012/25487, Tarih: 05.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/20659 E.  ,  2012/25487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24980, Karar No: 2014/11112, Tarih: 07.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/24980 E.  ,  2014/11112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/185464

MAHKEMESİ : Gazipaşa Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2009

NUMARASI : 2009/72 (E) ve 2009/279 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamede "sanığın yerinden kalkarak arka cebinde bulunan bıçağı çıkarıp katılan B.. U..'e vuracağı sırada müştekinin sanığın elini tutarak bıçağı elinden aldığının" ileri sürülmesi karşısında, silahla tehdit suçuna ilişkin kanıtları takdir ve değerlendirme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu ve CMK'nın 5/1. maddesi uyarınca kanıtların birlikte değerlendirilmesini sağlamak bakımından tehdit suçu ile birlikte hakaret ve izinsiz bıçak taşımak suçlarından da görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık N.. Ö..'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2186, Karar No: 2019/5137, Tarih: 10.06.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/2186 E.  ,  2019/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.05.2017 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.12.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı Hazine vekilin tarafından talep edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar Hazine vekilince temyiz edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince 12.03.2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu kararın Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında müşterek paylı olarak tapuda kayıtlı bulunan 63579 ada, 5 parsel sayılı taşınmazın satış suretiyle ortaklığın giderilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazı da kapsayan imar planına ilişkin idare mahkemesinde dava açıldığı taşınmazın imar durumunun değişebileceği göz önüne alınmak suretiyle İdari Yargıda derdest olan davanın sonuçlanmasının beklenilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı Hazine vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince 16.01.2019 tarihinde istinaf talebinin esastan reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b-1 maddesi gereğince kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 12.03.2019 tarihli ek kararı ile davalı Hazine avukatının 07.03.2019 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 16.01.2019 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-b-1 maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı Hazine vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 12.03.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 10.06.2019 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11980, Karar No: 2013/14034, Tarih: 07.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11980 E.  ,  2013/14034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmü taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı Vek.Av.... geldi. Davalı Vek.Av.... geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için 07.10.2013 gününe bırakılması uygun görüldüğünden, belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davacı şirketin ortakları olan ... ve ... ile davalı arasında düzenlenen 17.11.2000 tarihli ortaklık protokolü gereği.... İmalat İşletmesinin taraflarca ortak olarak işletilmesinin kararlaştırıldığı, işletmenin davacı şirket adına tescilinin yapılması ve vergi, sigorta ve diğer muhasebe işlemlerinin bu şekilde yürütülmesinin kararlaştırıldığı, işletmenin belirli bir süre ortak olarak çalıştırıldıktan sonra 12.11.2001 tarihli protokol ile tasfiye edildiği ve iş yerinde 27.03.2001 tarihinde meydana gelen iş kazasında, işletmede çalışan Kadir Yağmur isimli işçinin vefat ettiğini ve bu kişinin yakınları tarafından açılan dava sonucunda maddi ve manevi tazminata hükmedildiği, kararın ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/2775 Esas sayılı dosyası ile takibe konulduğu ve ayrıca ölen kişinin eş ve çocuklarına bağlanan maddi yardımlar nedeniyle ... tarafından yine şirket aleyhine ... 2. İş Mahkemesi'nin 2009/979 Esas sayılı dosyası ile rücu davası açıldığı vekalet ücretleri ve diğer masraflarla birlikte ödenecek miktarın 300.000,00 TL olduğu, taraflar arasında imzalanan söz konusu protokol gereği işletmenin her türlü hak ve yükümlülüğü, kâr ve zararı da ortaklık nispetinde taraflara ait olduğundan, ölen işçi yakınlarına ve ...'ya ödenen bedelden davalının ortaklık payı karşılığı (% 40) ile sorumlu olduğu 120.000,00 TL'yi ödemesi gerektiği, bu hususta ihtarname gönderildiği, şimdilik 10.000,00 TL (ıslah ile 108 806,30 TL) alacağın 03.04.2009 ihtar tarihinden itibaren ticari (avans) faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 12.11.2001 tarihli protokol ile ortaklığın sona erdiğini, davaya konu kaza ve kaza sebebiyle açılan davalardan bahsedilmediğini, kazanın davacının kendi kusuru nedeniyle meydana geldiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava tarihinden önce davacı şirketin ölen kişi yakınlarına yaptığı ödeme tutarı olan 60.000,00 TL'nin % 40'ı olan 27.000,00 TL'nin bu davada talep edilebileceği kanaatine varıldığından asıl dava yönünden bu miktara göre davanın kısmen kabulüne ve ödeme tarihi olan 03.04.2009 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine;

Mahkemece, dava tarihinden önce davacı şirketin ölen kişi yakınlarına yaptığı ödeme tutarı olan 60.000,00 TL'nin % 40'ı olan 27.000,00 TL'nin bu davada talep edilebileceği kanaatine varıldığından asıl dava yönünden bu miktara göre davanın kısmen kabulüne ve ödeme tarihi olan 03.04.2009 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine;

Birleşen dosya yönünden ise; aynı iş kazası nedeniyle ... tarafından ödenen, açılan rücu davası sebebiyle ... 2. İş Mahkemesi'nin 2005/979 Esas sayılı dosyasında hüküm altına alınan alacak nedeniyle davacının toplam 14.895,00 TL ödeme yaptığının anlaşıldığı ve bu miktarın % 40'ı olan 5.958,00 TL'nin davacı tarafından talep edilebileceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, süresinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Dosyaya sunulan ve taraflar arasında ihtilafsız olan 12.02.2001 tarihli ortaklık protokolü ve 12.11.2001 tarihli ortaklık tasfiye protokolüne göre ... % 40, ... % 30, ... % 30 oranında hisse sahibidir. Davalı, ...'nın maliki bulunduğu ve... İnşaat'ın faaliyette bulunduğu adresteki fabrika sahasının ve müştemilatı olan binaların 10 yıllık süre ile ortaklığın kullanımına tahsis edildiği ve 12.11.2001 tarihli protokol ile ortaklığın tasfiyesine karar verildiği, ortaklık protokolü çerçevesinde işletilen iş yerinde 27.03.2001 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle işçilerden Kadir Yağmur'un yakınlarına tazminat ödendiği anlaşılmaktadır.

Dava, adi ortaklığı temsile yetkili yönetici tarafından üçüncü kişilere yapılan ödemenin rücuen davalı ortaktan tahsili isteminden ibarettir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 625. madde hükmüne göre; adi ortaklığın yönetimi üçüncü bir kişiye bırakılabilir.

Aynı yasanın 638/3. maddesinde ise; "ortaklar birlikte veya bir temsilci aracılığıyla, bir üçüncü kişiye karşı, ortaklık ilişkisi çerçevesinde üstlendikleri borçlardan, aksi kararlaştırılmamışsa müteselsilen sorumlu olurlar".

Bu nedenledir ki, adi şirket adına idareci ve temsilci tarafından ortaklık aleyhine açılan davalar sonucu kesinleşen ilamlar gereğince yapılan ödemelerin davalıdan rücuen tahsili gerekir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, kesinleşen mahkeme kararı gereğince iş kazası sonucu ölen kişi yakınlarına ödenecek olan miktarı saptamak ve taleple bağlı kalınarak belirlenen bu miktarın %40'ına hükmetmekten ibarettir. İtibar edilmeyen gerekçeler ile usul ekonomisine aykırı şekilde dava tarihine kadar ödenen miktarların esas alınması ve aza hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, kesinleşen mahkeme kararı gereğince iş kazası sonucu ölen kişi yakınlarına ödenecek olan miktarı saptamak ve taleple bağlı kalınarak belirlenen bu miktarın %40'ına hükmetmekten ibarettir. İtibar edilmeyen gerekçeler ile usul ekonomisine aykırı şekilde dava tarihine kadar ödenen miktarların esas alınması ve aza hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 990 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.