muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/8038, Karar No: 2008/11907, Tarih: 25.09.2008

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü(sayılmak ve tek tek tesbit edilmek suretiyle ağaçların cinsleri sayısı, yaşları, taşınmazın hangi bölümünde hangi sıklıkta bulundukları, kapalılık oranı, aşılı ağaçların kök yaşı ve ağaç yaşı, kestanelerin aşılı olup olmadıkları, hakim ağaç türü) ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; 6831 sayılı yasanın 1/F maddesinin orman içindeki veya ormana sınır yerler söz konusu olduğunda, tapu kaydı kapsamındaki yerler için uygulama olanağı bulabileceği, bunun için çekişmeli parselin tapu kaydı kapsamında kaldığının tereddüte yer bırakmayacak biçimde saptanması gerektiği düşünülmeli; esasen 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve bir sayfalık çalışma tutanağı ile ekindeki uygulanabilir nitelikte olmayan haritadan ibaret çalışma, orman kadastro faaliyeti olarak kabul edilemeyeceği gibi, bir an için orman kadastrosu kabul edilse dahi işlem kesinleşmediğinden; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içerdiğinden, yöntemince zemine uygulanıp, 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı ve çekişmeli parselin bu tapu kaydının yüzölçümü ile geçerli kapsamı içinde kalıp kalmadığı tereddüte yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, asıl kayıt kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanılıp kazanılmadığı, taşınmazların orman içi açıklığı olup olmadığı üzerinde durulmalı; tüm deliller birlikte değerlendirip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 25/09/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3028, Karar No: 2022/17239, Tarih: 19.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3028 E.  ,  2022/17239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde Maltepe Çocuk ve Gençlik Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; hükmün açıklandığı 17.03.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle, CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15846, Karar No: 2013/19062, Tarih: 09.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/15846 E.  ,  2013/19062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin tatbikinde ... adli para cezasının fazla tayini,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince sanık hakkında TCK'nin 62. maddesinin tatbikiyle bulunan 3 ... adli para cezasının 2 güne, bu cezanın paraya çevrilmesi suretiyle bulunan 60 lira ... adli para cezasının da 40 lira ... adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6222, Karar No: 2007/9988, Tarih: 11.07.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/6222 E.  ,  2007/9988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 164.60 YTL. kalan harcın davalı ... Paz. alınmasına, 164.64 YTL. davalı Kut Elekt. Tic. alınmasına, 11.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16596, Karar No: 2013/19115, Tarih: 13.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16596 E.  ,  2013/19115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Vergi incelemesi sırasında 28.10.2008 tarihinde düzenlenen adres tespit tutanağına göre şirketin yaklaşık 2 yıl önce işyerinden ayrıldığı ve yeni adresinin de bildirilmediğinin tespit edildiği, 27.11.2008 tarihli vergi suçu raporunda ise sanığın söz konusu adreste faaliyete devam ettiğinin belirtildiği anlaşılmakla, sanığın ticari faaliyetinin devam ettiğine yönelik bir savunmasının da bulunmaması karşısında; sanığın yetkilisi olduğu şirketin tebligat tarihinde faaliyette olup olmadığı araştırılarak, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9524, Karar No: 2010/10000, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9524 E.  ,  2010/10000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Zararlandırıcı olaya maruz kalan davacılar murisi , olay günü işyerinde, pancar boşaltma sahasında dökülen pancarları el ile toplanması işinde çalışırken, aynı alanda çalışan iş makinasının geri manevrası sırasında araç altında kalarak oluşan iş kazası sonucu ölmüştür.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve işgüvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

27.10.2008 günlü bilirkişi raporunda;işveren davalıya %50,iş makinası operatörü işçi ...’ın %10 ve muris işçinin de % 40 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir ise de bu raporun olaya ve oluşa uygun olmadığı rapor içeriğin de dahi asli kusurun yeterli önlemleri almayan işveren de olduğu, geri manevra yapan iş makinasının dikiz aynasının kırık olup geri ikaz sisteminin de çalışmadığının belirtildiği halde kusur dağılımının oluşa uygun belirlenmediği ortadadır.

Gerçekten, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişiler, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptamadıkları anlaşılmaktadır. Olay da asli kusurun iş yerinde yeterli önlemleri almayan işverende olduğu da açık iken rapor içeriği ile de çelişki yaratacak şekilde kusur oranlarının belirlenmesi karşısında esas alınan bu kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek , sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek , sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın ve özellikle,inandırıcı güç ve nitelikte olmayan. 77.maddenin öngördüğü koşulları içermeyen kusur raporunu hükme dayanak almak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların hesap raporuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 18.10.2010 .gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1787, Karar No: 2019/281, Tarih: 21.01.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/1787 E.  ,  2019/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı....Taş Kum Çakıl Ocak Endüstri Demir Çelik İnş. Gıda Nak. Pet. Ürün San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalılar ... ve ... Sis. Müh. San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... arasındaki itirazın iptali davası hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 12.11.2012 tarihli ve E.2012/517 - K.2015/521 sayılı hükmün davalılar vekilince temyizi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- KARAR -

Dava ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan ilâmsız takibe itirazın iptali davasıdır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 887. maddesi “İpotekli taşınmazın maliki borçtan şahsen sorumlu değilse, alacaklının ödeme isteminin ona karşı etkili olması, bu istemin hem borçluya, hem kendisine karşı yapılmış olmasına bağlıdır.” hükmünü amirdir. Bu itibarla ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilâmsız takip yapılmadan önce borçtan şahsen sorumlu olmayan ipotekli taşınmaz maliki ile borçluya noter ihtarı gönderilmesi gerekir. Bu dava şartı olup re’sen dikkate alınır.

Davacı alacaklı vekili dava dilekçesinin delil kısmında noter ihtarına dayanmıştır. Ancak mahkemece bu husus araştırılmadığından heyetçe incelenmesine gerek görülen mezkûr noter ihtarnamesinin tebliğ şerhli örneğinin davacı alacaklı vekilinden temin edilerek dava dosyası ile birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28583, Karar No: 2021/17744, Tarih: 21.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/28583 E.  ,  2021/17744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanığa hapisten çevrilen adli parasının taksitlendirilmesine ilişkin uygulama maddesinin TCK'nun 52/4. maddesi yerine TCK'nun 52/2. maddesi olarak yazılması,

2- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması;

Yasaya aykırı olup, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1- Sanık hakkında verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin fıkrada "TCK 52 (2)" ifadesinin çıkartılarak yerine "TCK'nun 52/4." ifadesinin eklenmesi,

2-Katılan kurum lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin kısmın hükümden çıkarılması yerine "katılan ... İdaresi lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi uyarınca 4.080 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2723, Karar No: 2024/106, Tarih: 10.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2723 E.  ,  2024/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/630 E., 2022/2065 K.

DAVA TARİHİ : 24.10.2017 - 24.11.2017

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/858 E., 2019/886 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı- davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı- davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının baskısı ile ikna ederek tanıştıktan kısa süre sonra evlendiklerini, tarafların 15 gün evli kaldıklarını, kadının psikolojik sorunları olduğunu, sinir krizlerine girdiğini, ağır hakaretlerde bulunduğunu, eşini çevreye kötülediğini, eşine maddî yardımlarda bulunduğunu iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle;iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin yükümlülüklerini getirmediğini, sürekli ailesiyle vakit geçirdiğini, ailesine bağımlı olduğunu, maddî ve manevî sorumluluk duygusunu taşımadığını oğlundan yardım istemesi sonucu çıkan tartışmada evden ayrıldığını, eşini umursamadığını, değer vermediğini ileri sürerek 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince asıl davanın reddine, karşı davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının eşine ilgisiz davrandığı, eski eşinden bahsederek, mukayese yaptığı, hatta eski evliliğindeki törenlerin gündeme getirerek ve mevcut evlilikteki bu eksikliğe işaret ettiği, erkeğin yakınları ile görüşme ve ilgilenmesini sorun haline getirdiği, hatta bir telefon görüşmesinde hakaret ve küfür adam mısın lan, koca mısın? Adisin, ben kendi ettiğimin cezasını çekiyorum, acele ettiğimin cezasını çekiyorum, şerefsiz demişim çok mu? başlarım senin kocalığına diyerek hakaret ettiği, Fransa'ya giden eşten sürekli para istediği, gönderilen parayı yetersiz bularak bunu sorun haline getirdiği; erkeğin ise eşine karşı ilgisiz davrandığı, Fransa'daki işlerin ayarlanmasından sonra Türkiye'ye dönme ve Türkiye'de düzen kurma sözü verdiği ancak haftalarca dönmediği ve daha uzun süre dönmeyeceğinin anlaşıldığı, evlilik öncesinde çalışmaktayken, erkeğin isteği üzerine işini bıraktırdığı, eşlerin bir arada oldukları toplantı veya sosyal çevrelerde eşi ile ilgilenmek yerine kız kardeşiyle ilgilendiğini, kardeşini eşine tercih edeceğini beyan ettiği, eşe yeterli mali desteği sağlamadığı, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir, 6.000,00 TL toplu yoksulluk nafakasına, kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, nafaka miktarının az olduğunu ileri sürerek kararın kusur belirlemesi, toplu yoksulluk nafakası ve miktarı ile reddedilen maddî ve manevî tazminat yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, nafaka miktarının az olduğunu ileri sürerek kararın kusur belirlemesi, toplu yoksulluk nafakası ve miktarı ile reddedilen maddî ve manevî tazminat yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince kadının sürekli eski eşinden bahsedip mukayeselerde bulunduğu, eşi ile ilgilenmediği, mesajlarda eşinin onurunu zedeleyecek söylemlerde bulunduğu, erkeğin ise eşinin ailesi ile görüşmeyi sorun ettiği, telefon görüşmesinde hakaret ve küfürler sarfettiği, eşinden sürekli para istediği vakıalarının taraflara kusur olarak yüklenildiği, belirlenen kusurlara göre tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulüne karar verildiği; taraflarca süresinde sunulan dilekçelerde dayanılan ve çekişmeli olarak belirlenen vakıalardan mahkemece hüküm tesisine alınarak kadına yüklenilen eski eşinden bahsedip mukayeselerde bulunduğu iddiasına erkeğin dilekçeler aşamasında dayanmadığı, tanık beyanlarında geçtiğinden bahisle bu hususun kadına kusur olarak yüklenilmesinin doğru olmadığı, istinaf kanun yoluna başvurmayan erkeğe yüklenilen kusurlar kesinleştiği, belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlara göre erkeğin ağır kusurlu olduğu; boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılan kadın lehine tarafların evlilik süresi, kadının yaşı, çalışmaya engel halinin bulunmadığı ile hakkaniyet ilkesi gereğince toplu yoksulluk nafaka miktarının az olduğu; tarafların belirlenen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, ihlal edilen mevcut veya beklenen menfaat ile kişilik haklarına yapılan saldırı, hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci madde hükmü uyarınca kadın yararına maddî ve manevî (TMK tazminata hükmedilmesinin gerektiği gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince davalı- davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusurun gerekçesinin düzeltilmesine, kadın yararına 20.000,00 TL toplu yoksulluk nafakasına, kadın yararına 25.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata; davalı- davacı kadın vekilinin diğer itirazlarına konu istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri