muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1570, Karar No: 2022/4908, Tarih: 16.06.2022

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03/12/2021 tarihli ve 2019/2327 E., 2021/2263 K. sayılı kararıyla; davacıların mirasbırakanı ile davacıların annesinin evlilik dışı birlikteliklerinden doğan davacıların, Ankara Batı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/154 E., 2015/345 K. sayılı tespit kararından sonra alınan Ankara 1. Batı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/478 E., 2016/1018 K. sayılı veraset ilamına göre ...'nin mirasçıları oldukları ve başkaca mirasçının bulunmadığı, ayrıca davacıların nüfus kayıtlarında ... çocukları olarak kaydedildiği, anne ve babalarının evlilik dışı birlikteliklerinden olan davacılar ile gerçek kayıt maliki ... arasında bağlantının kurulduğu, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/346 E., 2008/414 K. sayılı kararına göre, sahtecilik suçunu birlikte işlediklerinin açıklanarak mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle satış işleminde yer alan davalı ...'in kayıt maliki olmadığı ve ...'ın da bunu bilerek işlem yaptığı ceza davasıyla sabit olmakla el ve işbirliği içinde hareket ettikleri, davalıların mirasbırakanı ...'a yapılan satış işleminin sahtecilik nedeniyle geçersiz olup dava konusu 4 parsel sayılı taşınmazdaki 132/437 pay bakımından tescilin yolsuz olduğu, davalı ...'in ise, davacıların mirasbırakanına ait dava konusu 1 parsel sayılı taşınmazdaki 15/6849 paya yönelik Ankara Batı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Sincan) 2012/126 E., 2012/580 K. sayılı kamulaştırmasız el atma davasına katıldığı, dava nedeniyle kendisine tazminat ödenmesine karar verildiği ve ödeme yapıldığı, davalı ...'in kendisine ait olmadığını bildiği halde tazminat bedelini uhdesine geçirdiği, verilen kararda isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca, davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar (... mirasçıları) vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Bir kısım davalılar (... mirasçıları) vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip, sahte kimlik kullanarak işlem yapan kişinin gerçek kimliği tespit edilmeden, başkaca mirasçısının bulunup bulunmadığı araştırılmadan, sadece davacıların, gerçekte kim olduğu bilinmeyen şahsın tek mirasçısıymış gibi, davacılar adına tescil kararı verilmesinin hukuka uygun olmadığını, öncelikle kim olduğu bilinmeyen kişinin gerçek kimliğinin tespitinin sağlanması, sonra mirasçılarının belirlenmesi gerektiğini, davacıların mirasbırakanının sahte kimliği ile oluşturulan sicilin yolsuz ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet kazandırmayacağını, davalı ...'nin olağan zamanaşımı ile mülkiyet hakkı kazanan malik olarak kabul edilmesi gerektiğini, davalıların mirasbırakanın iyiniyetli olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 705. maddesinde; “Taşınmaz mülkiyetinin kazanılması, tescille olur. Miras, mahkeme kararı, cebrî icra, işgal, kamulaştırma hâlleri ile kanunda öngörülen diğer hâllerde, mülkiyet tescilden önce kazanılır. Ancak, bu hâllerde malikin tasarruf işlemleri yapabilmesi, mülkiyetin tapu kütüğüne tescil edilmiş olmasına bağlıdır.” 1022/1. maddesinde; “Aynî haklar, kütüğe tescil ile doğar; sıralarını ve tarihlerini tescile göre alır.”, 1023. maddesinde; “Tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka aynî hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur.", 1024/2. maddesinde; “Bağlayıcı olmayan bir hukukî işleme dayanan veya hukukî sebepten yoksun bulunan tescil yolsuzdur.”, 1025/1-2. maddesinde "Bir aynî hak yolsuz olarak tescil edilmiş veya bir tescil yolsuz olarak terkin olunmuş ya da değiştirilmiş ise, bu yüzden aynî hakkı zedelenen kimse tapu sicilinin düzeltilmesini dava edebilir. İyiniyetli üçüncü kişilerin bu tescile dayanarak kazandıkları aynî haklar ve her türlü tazminat istemi saklıdır." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen yasal düzenlemeler uyarınca, ayni haklar tapu siciline tescil ile doğar ve tescilin hukuki netice doğurabilmesi için de geçerli bir hukuki sebebinin bulunması zorunludur. Bu hususun tapunun illilik prensibinden kaynaklandığı açıktır. Oysa, oluşan sicilin hukuken geçerli bir sebebi bulunmadığı takdirde, tescilin yolsuz tescil niteliğini taşıyacağı ve sicilin iptali gerekeceğinde kuşku yoktur.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinin yerinde oluşuna, (III.) no.lu paragrafta yer verilen İlk Derece Mahkemesi kararının, (IV./3.) no.lu paragrafta yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçelere göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; bir kısım davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 9.256,43 TL bakiye onama harcının hükmü temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 16/06/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1890, Karar No: 2024/3267, Tarih: 26.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/1890 E.  ,  2024/3267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/418 Değişik İş

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

Sanık hakkında Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2023 tarihli ve 2019/652 Esas, 2023/402 Karar sayılı kararı ile 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet suçundan aynı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine itiraz mercii olan Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2023 tarihli ve 2023/418 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kesin olarak reddine karar verilmiştir.

I. İSTEM

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.02.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden

düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB- 2024/18664 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/18664 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6-c maddesinde, "Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, gerekir. Sanığın kabul etmemesi hâlinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez." şeklinde yer alan objektif şart nazara alındığında,

Sanık, her ne kadar 18/11/2020 tarihli duruşmadaki savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul ettiğini ifade etmiş ise de, gerek 10/07/2023 tarihli duruşmadaki beyanında bizzat, gerekse müdafisi tarafından Mahkemeye sunulan 21/10/2022 tarihli dilekçede, gelinen aşama itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediklerini açıkça beyan etmiş olduklarının anlaşılması karşısında, kabul beyanından dönmenin mümkün olmadığına ilişkin herhangi bir kanuni düzenlemenin de bulunmadığı cihetle, somut olayda bahse konu objektif koşulun bulunmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde;

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5271 sayılı Kanun'un 134/1. maddesinde "Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturmada, somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka surette delil elde etme imkânının bulunmaması halinde, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısı tarafından şüphelinin kullandığı bilgisayar ve bilgisayar programları ile bilgisayar kütüklerinde arama yapılmasına, bilgisayar kayıtlarından kopya çıkarılmasına, bu kayıtların çözülerek metin hâline getirilmesine (…) (2) karar verilir. (Ek üç cümle: 25/7/2018-7145/16 md.) Cumhuriyet savcısı tarafından verilen kararlar yirmi dört saat içinde hâkim onayına sunulur. Hâkim kararını en geç yirmi dört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi hâlinde çıkarılan kopyalar ve çözümü yapılan metinler derhâl imha edilir." şeklinde yer alan düzenleme,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 23/05/2018 tarihli ve 2018/2245 esas, 2018/6202 karar sayılı ilamında yer alan "... işyerinde bulunan bilgisayarlar üzerinde arama yapılabilmesine olanak tanıyan CMK'nın 134. maddesine göre verilmiş bir arama kararı bulunmadığı, sanığın Eylül Harita isimli iş yerinde 05/10/2010 tarihli arama kararına istinaden yapılan aramada ele geçen lisanssız olduğu belirtilen NATCAD isimli program üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 14/04/2011 tarihli bilirkişi raporunda programların Demo formatında olduğu, ticari amaç bulunmadığının belirtildiği, sanığın aşamalardaki beyanlarında suçlamaları kabul etmediği, Nazilli 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin kararının CMK'nın 116. maddesi uyarınca sanığın işyerinde arama yapılmasına yönelik olduğu ve CMK'nın 134. maddesi uyarınca bilgisayar ve bilgisayar kütükleri üzerinde arama yapılmasına dair hakim tarafından verilmiş bir karar bulunmadığı cihetle, arama sonucu bilgisayarlarda bulunan programın hukuka aykırı şekilde elde edilmiş delil niteliğinde olması nedeniyle hükme esas alınamayacağı ve atılı suçlamayı kabul etmeyen sanık hakkında hukuka aykırı şeklinde elde edilmiş bu delil dışında mahkumiyetine yeterli başkaca bir delil de bulunmadığı..." şeklindeki açıklamalar ile, Yine Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 29/01/2019 tarihli ve 2015/14418 esas, 2019/1044 karar sayılı ilamındaki "Kimlik tespiti ile yemini yaptırılmayan ve Adalet Komisyonu bilirkişi listesinde isminin yazılı olup olmadığı dosya içerisindeki belgelerden anlaşılamayan bilirkişi tarafından hazırlanan raporun hükme

esas alınması,...Bozmayı gerektirmiş..." şeklinde yer alan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

esas alınması,...Bozmayı gerektirmiş..." şeklinde yer alan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesince sanığa ait iş yeri ile bilgisayar ve bilgisayar kütükleri üzerinde arama yapılabilmesi için 5271 sayılı Kanun'un 116 ve 134. maddeleri uyarınca alınmış hukuka uygun arama kararı bulunmaksızın, hukuk mahkemelerinde sanığa herhangi bir savunma hakkı tanınmadan tanzim edilen, yalnızca tespit mahiyetindeki, üstelik itiraz edilmesi halinde, bilgisayara veya kütüğüne el konulmadığı ya da sistemdeki verilerin tamamının veya bir kısmının kopyası alınmadığı için denetime de elverişli olmayan tespit raporu esas alınarak, sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

Sanığın, atılı suçu işlemediği, suça konu solidwoks isimli yazılımın da şirketlerinin faaliyet alanı ile ilgili olmadığı, Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/30 değişik iş sayılı tespit dosyasındaki 22/06/2017 tarihli raporun usule aykırı düzenlendiği, bilirkişilere yemin ettirilmediği ve raporun karara esas alınamayacağı, müştekinin iddia ettiği bilgisayarlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği yönündeki savunmaları karşısında, Mahkemesince atılı suçun işlendiğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılabilmesi için tespit raporunda ekran görüntüsüne yer verilen bilgisayarlar üzerinde usulüne uygun şekilde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, varsa diğer deliller de toplanmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği cihetle, eksik araştırma ile karar verildiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde; isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İhbarname içeriğinde "Sanık, her ne kadar 18.11.2020 tarihli duruşmadaki savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul ettiğini ifade etmiş ise de, gerek 10.07.2023 tarihli duruşmadaki beyanında bizzat, gerekse müdafisi tarafından Mahkemeye sunulan 21.10.2022 tarihli dilekçede, gelinen aşama itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediklerini açıkça beyan etmiş olduklarının anlaşıldığı" yönünde anlatıma yer verilmişse de;

Dosyanın incelenmesinde; sanığın 18.11.2020 tarihli celsede müdafii huzurunda alınan savunmasında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiğini" açıkça beyan ettikten sonra bu konuda başkaca bir beyanının bulunmadığı, ancak sanık müdafiin 21.10.2022 tarihli dilekçesinde ve sanığın hazır bulunmadığı 10.07.2023 tarihli celsede "gelinen aşama itibarıyla vekil sıfatıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmiyoruz." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde; sanığın 18.11.2020 tarihli celsede müdafii huzurunda alınan savunmasında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiğini" açıkça beyan ettikten sonra bu konuda başkaca bir beyanının bulunmadığı, ancak sanık müdafiin 21.10.2022 tarihli dilekçesinde ve sanığın hazır bulunmadığı 10.07.2023 tarihli celsede "gelinen aşama itibarıyla vekil sıfatıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmiyoruz." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

İhbarnameye konu edilen Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/418 Değişik İş sayılı kararının verildiği 12.09.2023 tarihinde yürürlükte olan 22.07.2010 tarihinde kabul edilen 6008 sayılı Kanun'un 7 nci maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının sonuna eklenen "Sanığın kabul etmemesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" şeklindeki Kanun'un emredici hükmü karşısında; sanık ile müdafiin iradesi çatıştığında, Kanun'da açıkça "sanığın kabul etmemesi" ibaresine yer verildiğinden, sanığın iradesine üstünlük tanınması gerekir.

Ancak somut olayda mevcut durumun sanık ile müdafiin beyanları arasındaki çelişkiden mi yoksa sanığın evvelce kabul ettiği hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasından, sonrasında dönmesinden mi ileri geldiği anlaşılamadığından; sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği hususunda tekrar beyanı alındıktan sonra bir karar verilmesi gerektiği yönünde

kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/240, Karar No: 2012/85, Tarih: 06.03.2012

**Ceza Genel Kurulu         2011/5-240 E.  ,  2012/85 K.**

* DURUŞMA TUTANAKLARINDA HAKİM VE TUTANAK KATİBİNİN İMZASINDA EKSİKLİK

* KISA KARAR VE GEREKÇELİ KARADA İMZA NOKSANLIĞI

* İMZA EKSİKLİĞİNİN ETKİLİ OLMAMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 247

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 204

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 232

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 219

**"İçtihat Metni"**

Sanık Hacı Hasan hakkında zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanıklar Ramazan, Alaattin, Bahtiyar, İsmet , Kemal, Yaşar ve Yaşar hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan açılan kamu davalarının yapılan yargılamaları sonucunda;

Sanık Hacı Hasan'ın 5237 sayılı TCY’nın 247/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl  2 ay 15 gün, aynı Yasanın 204/2, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca da 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

Diğer sanıkların ise beraatine ilişkin, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.08.2010 gün ve 74-252 sayılı hükmün, katılan vekili ile sanıklar Alaaddin, Ramazan, Bahtiyar, İsmet, Kemal, Yaşar ve Hacı Hasan müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 28.06.2011 gün ve 3739-5009 sayı ile;

“…5271 sayılı CMK’nın 232/4. maddesinin buyurucu nitelikteki ‘karar ve hükümler bunlara katılan hakimler tarafından imzalanır’ hükmüne aykırı olarak 17.08.2010 günlü duruşma tutanağının hükme esas teşkil eden kısa kararı içeren 3. sayfası ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasını içeren 7. sayfasının hükme katılan Üye Hakimler Mehmet Köylü (39774) ve Burhan Avşar (38256) tarafından imzalanmaması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 23.08.2011 gün ve 39125 sayı ile;

"…Tefhimle hükmün esasını oluşturan kısa kararın yer aldığı 17.08.2010 tarihli duruşma tutanağının 4. sayfası ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının yer aldığı 8. sayfasının mahkeme başkanı, üye hakimler ve zabıt katibi tarafından imzalandığı, kısa kararın 1, 2 ve 3. sayfaları ile gerekçeli kararın 1 ila 7. sayfalarının ise duruşma ve karara iştirak eden üye hakimler tarafından imzasız bırakılarak, sadece mahkeme başkanı ve zabıt katibi tarafından imzalandığı görülmüştür. Hüküm fıkrası, tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararda aynı olup, imza eksikliğine yönelik bir temyiz istemi de bulunmamaktadır.

Sorun, kısa kararın ve gerekçeli kararın tüm sayfalarının mahkeme başkanı ve zabıt katibi ile birlikte hükme iştirak eden üye hakimler tarafından imzalanmasının gerekli olup olmadığına ilişkindir.

Sorun, kısa kararın ve gerekçeli kararın tüm sayfalarının mahkeme başkanı ve zabıt katibi ile birlikte hükme iştirak eden üye hakimler tarafından imzalanmasının gerekli olup olmadığına ilişkindir.

…Somut olayda, tefhimle hükmün esasını oluşturan kısa kararın yer aldığı 17.08.2010 tarihli duruşma tutanağının 4. sayfası ile gerekçeli kararın yer aldığı 8. sayfasının mahkeme başkanı, üye hâkimler ve zabıt katibi tarafından imzalanmakla, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının aynı olduğu ve gerekçeli kararı üye hâkimlerin onaylayarak katıldıkları biçiminde kabul etmek gerekir. Bu nedenle kısa karar ve gerekçeli karardaki üye hakimlerin imza eksikliğinin öncelikli bozma nedeni sayılması görüşünde olmadığımızdan, Yüksek Dairenin anılan kararına karşı itiraz edilmesi gerektiği düşünülmüştür” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; 17.08.2010 günlü duruşma tutanağının hüküm fıkrasının yer aldığı üçüncü sayfası ile gerekçeli kararın yedinci sayfasının üye hakimler tarafından imzalanmamasının 5271 sayılı CYY'nın 232/4. maddesine aykırılık oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Kısa kararın yer aldığı 17.08.2010 tarihli duruşma tutanağı ile gerekçeli kararın tüm sayfalarının başkan ve tutanak kâtibi tarafından imzalandığı, ancak üye hakimler tarafından imzalanmadığı, son sayfalarının ise tüm hakimler ve tutanak katibi tarafından imzalanmış olduğu anlaşılmaktadır.

5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının “Duruşma tutanağı” başlığını taşıyan 219. maddesinde;

“(1) Duruşma için tutanak tutulur. Tutanak, mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır. Duruşmada yapılan işlemlerin teknik araçlarla kayda alınması halinde, bu kayıtlar vakit geçirilmeksizin yazılı tutanağa dönüştürülerek mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır.

(2) Mahkeme başkanının mazereti bulunursa tutanak, üyelerin en kıdemlisi tarafından imzalanır” düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre, duruşma için tutulan tutanağın mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanacağı, mahkeme başkanının mazereti olduğunda ise tutanağın en kıdemli üye tarafından imzalanacağı hüküm altına alınmıştır.

Anılan Yasanın 231. maddesinde de; duruşmanın sonunda, 232. maddede belirtilen esaslar dâhilinde hazırlanmış bulunan hüküm fıkrasının duruşma tutanağına geçirileceği ve bunun duruşmada okunacağı belirtilmiştir.

Aynı Yasanın “Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar” başlığını taşıyan 232. maddesi ise;

Anılan Yasanın 231. maddesinde de; duruşmanın sonunda, 232. maddede belirtilen esaslar dâhilinde hazırlanmış bulunan hüküm fıkrasının duruşma tutanağına geçirileceği ve bunun duruşmada okunacağı belirtilmiştir.

Aynı Yasanın “Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar” başlığını taşıyan 232. maddesi ise;

“(1) Hükmün başına, "Türk Milleti adına" verildiği yazılır.

(2) Hükmün başında;

a) Hükmü veren mahkemenin adı,

b) Hükmü veren mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet savcısının ve zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, vekilinin, kanunî temsilcisinin ve müdafiin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği,

c) Beraat kararı dışında, suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi,

d) Sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve süre ile halen tutuklu olup olmadığı,

Yazılır.

(3) Hükmün gerekçesi, tümüyle tutanağa geçirilmemişse açıklanmasından itibaren en geç onbeş gün içinde dava dosyasına konulur.

(4) Karar ve hükümler bunlara katılan hâkimler tarafından imzalanır.

(5) Hâkimlerden biri hükmü imza edemeyecek hâle gelirse, bunun nedeni mahkeme başkanı veya hükümde bulunan hâkimlerin en kıdemlisi tarafından hükmün altına yazılır.

(6) Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

(7) Hükümlerin nüshaları ve özetleri mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır ve mühürlenir” hükmünü içermektedir.

Bu düzenlemeye göre, maddenin ilk iki fıkrasında; hükmün başlığında bulunması gereken unsurların neler olduğu, üçüncü fıkrasında; duruşma sırasında tutanağa geçirilmeyen hüküm gerekçesinin hükmün açıklanmasından itibaren onbeş gün içinde yazılarak dava dosyasına konulacağı, dördüncü fıkrasında; karar ve hükümlerin bunlara katılan hâkimler tarafından imzalanacağı ve yedinci fıkrasında da; hükümlerin nüsha ve özetlerinin başkan veya hakim ile tutanak katibi tarafından imzalanacağı belirtilmektedir.

Sözü edilen yasal normlar birlikte değerlendirildiğinde; duruşma sürecini saptamak için tutulan tutanakların mahkeme başkanı ile zabıt kâtibi tarafından imzalanmasının yeterli olduğu anlaşılmaktadır.