muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12396, Karar No: 2011/15601, Tarih: 22.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/12396 E.  ,  2011/15601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 7.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.09.2008 gün ve 2005/282 - 2008/296 sayılı kararı bozan Daire’nin 16.06.2011 gün ve 2009/14594 - 2011/7359 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...'ın sevk ve idaresindeki, diğer davalı ...' ın maliki olduğu ticari takside yolcu olarak bulunduğu esnada sürücünün tam kusuruyla meydana gelen kazada vücut genel çalışma gücünün bir kısmını kaybedecek şekilde yaralandığını ve tedavisi için harcama yaptığını ileri sürerek 4.965,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 17.04.2008 tarihli ıslahla maddi tazminat istemini 24.155,00 TL'na yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin araç sahibi olduğu ve kazanın oluşumunda herhangi bir kusuru bulunmadığını, davacının yolcular için zorunlu olan emniyet kemerini takmaması nedeniyle zarar gördüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Ergoisviçre Sigorta A.Ş. vekili, müvekkilinin manevi tazminattan sorumlu olmadığını, kazadan sonra müvekkilinin temerrüde düşürülmediğini ve istem konusu bazı kalemlerin poliçe teminatı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... ve davalı ... vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4876, Karar No: 2019/1800, Tarih: 04.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4876 E.  ,  2019/1800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Aybastı Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11.09.2017 tarih ve 2016/132-2017/110 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2005 yılından itibaren farklı tarihlerde tüketici kredisi kullanmış olduğunu ve bunun akabinde davalı banka tarafından kendisinden fahiş miktarlarda komisyon bedeli ve dosya masrafı adı altında para tahsil edildiğini, sözleşmede yer alsa dahi masraf adı altında yapılan tahsilatların haksız oluğunu ve genel işlem şartı niteliği taşıdığını ileri sürerek davalı bankanın dosya masrafı adı altında tahsil etmiş olduğu 13.069,35 TL tutarındaki bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faili ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının ticari kredi nedeniyle alınan masraf ve komisyonların iadesini isteyemeyeceğini, bankaların gördükleri hizmetin karşılığında ücret isteme hakkı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece, Türk Borçlar Kanunu'nun 96. maddesinde erken ödeme halinde kanunda veya sözleşmede yahut adet gereği bir durum söz konusu değilse sırf borcun erken ifa edilmesinin indirim gerekçesi olmayacağı düzenlendiği,dava konusu olayda ise yukarıda bahsedildiği gibi davacının talebinin herhangi bir indirim olmadığı, davacı zaten borcu normal vadesinde ödese idi davalı bankaya ödeyeceği faiz miktarını erken ödemede bankaya ... olacağı, burada banka tarafından ek olarak alınan bu ücretin de taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 2.6.1 ve 2.7.1. maddelerinde düzenlendiği ve erken ödeme halinde faize ek olarak alınan bir bedel olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yerel mahkemenin 11.09.2017 günlü ek kararı ile süresinde yapılmayan temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bu kez ek karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, asıl kararın 14.08.2017 tarihinde tebliğine rağmen yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 11.09.2017 tarihinde temyiz edilmiş bulunmasına göre, davalı vekilinin 11.09.2017 tarihli ek karara yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan temyiz isteminin reddine dair 11.09.2017 ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3931, Karar No: 2021/4092, Tarih: 28.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3931 E.  ,  2021/4092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1-2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, tabi olduğu TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının, zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’da gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile suçun işlendiği 31.12.2007 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3-2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının, Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu 21.03.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; sanık hakkında kamu davasının, gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

28.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3779, Karar No: 2014/7440, Tarih: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3779 E.  ,  2014/7440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/10172, Karar No: 2007/12242, Tarih: 10.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10172 E.  ,  2007/12242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi, kal ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine açılan davada, ... Belediyesi hududu içindeki 484 parsel sayılı 1034 m2 yüzölçümündeki taşınmazın kendi adına tapuda kayıtlı olduğunu, ancak davalı ... Yönetimi tarafından 674 nolu mera vasıflı taşınmazın 1964 yılından beri ağaçlandırıldığını ve .... Belediyesine teslim edildiğini, Belediye aleyhine açmış olduğu davanın 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.10.2004 tarih 2003/1253-525 sayılı ilam ile davalı Belediyenin elatmasının önlenmesine karar verilerek kesinleştiğini, ancak üzerindeki ağaçların davalı ... Yönetimine ait olması nedeniyle ağaçların kal'ine karar verilemediğini belirterek elatmanın önlenmesi, ağaçların kal'i ve taşınmazın boş olarak kendisine teslimini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile çekişmeli 484 parsel sayılı taşınmazın 370 m2'lik bölümüne davalının diktiği ağaçların kal'ine, bu bölümün davacıya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi, kal ve taşınmazın tesciline ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalının ağaç diktiği bölümün davacının çaplı taşınmazı içinde kaldığı anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3206, Karar No: 2008/3460, Tarih: 27.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3206 E.  ,  2008/3460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... Oluklu Mukavva Kutu Amb. San. Ltd. Şti. vs. arasındaki davadan dolayı Konya 1.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 19.01.2006 gün ve 345-2 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, İİK'nın 277 vd. maddelerine göre açılan tasarrufun iptâline ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 29.01.2007 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca İcra İflas ve 6183 sayılı Kanunlardan kaynaklanan tasarrufun iptâli kararlarının temyiz incelemesinin 01.02.2007 tarihinden itibaren 17.Hukuk Dairesi'nce yapılmasına karar verildiğinden dosyanın Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/19908, Karar No: 2015/16332, Tarih: 21.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/19908 E.  ,  2015/16332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZİLE ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/200-2013/330

Taraflar arasındaki tüketici sorunları hakem heyeti kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, Zile Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı 06/05/2013 tarih ve 214 sayılı kararının usul ve yasaya uygun olmadığını, S.. Ö.. tarafından Zile Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'na verilen dilekçe ile Nisan 2011 Şubat 2013 arasındaki faturalarda yer alan kayıp kaçak kullanım bedeli, PSH bedeli, PSH sayaç bedeli, dağıtım bedeline ilişkin toplam 285,33 TL nin iadesinin talep edildiğini, hakem heyeti tarafından talebin kabul edildiğini, bu taleplerin idari yargıda çözüme kavuşturulması gerektiğini, hakem heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, tüketici sorunları hakem heyeti kararının doğru olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Zile Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 06/05/2013 ve 214 Karar nolu kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmet ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre, Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçlarına uygun şekilde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9. Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9. Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin e bendine dayanarak alınmaktadır.

Perakende satış hizmeti bedeli; perakende satış hizmeti maliyetini (söz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10.maddesine göre alınmaktadır.

İletim bedeli; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alınan bir bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 8. maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göre alınmaktadır.

Yukarıda yasal dayanakları açıklanarak, detaylı olarak belirtildiği üzere kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin, kanunun temel amaçları gözönünde bulundurularak, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Herşeyden önce; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının, Vergi Ödevi Başlıklı 73.maddesine göre; “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, malî gücüne göre vergi ödemekle yükümlüdür.

Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, maliye politikasının sosyal amacıdır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."

Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, maliye politikasının sosyal amacıdır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."

Bundan başka; 20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre fâaliyet gösteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasıdır". hükümleri yer almaktadır.

Bundan ayrı olarak; 22/09/2002 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin; 31. maddesinde "müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti, ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilir".

Aynı yönetmeliğin 33.maddesinde; "bu yönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tasmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".

08/05/2014 tarih 28994 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinin, Tüketicilerin bilgilendirilmesi ile tüketici hakları ve zararların tazmini başlıklı 19.maddesinin 6.bendinde; "Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan tüketicilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır”. hükümlerine yer verilmiştir.

Ancak; ilgili mevzuatta amaçlanan husus 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmediği açıktır.

Bu itibarla Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kanunun verdiği yetkiye dayanarak; 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede; “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”, “Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ” ve “Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği” ni yayımlamış, sonrasında ise yönetmeliklerin uygulanması için çıkardığı kurul kararları, tebliği ve ikincil mevzuat uyarınca lisans sahibi şirketler elektriği kullananlardan davaya konu edilen bedelleri tahsil etmişlerdir.