muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/84, Karar No: 2021/1401, Tarih: 11.11.2021

Davacının “BERK” ibareli markaları 05 ve 30. sınıfa dahil “tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler, bitki karışımları ve konsantreleri, şifalı bitki çayları, zayıflatıcı çaylar, ginseng çayı, çaylar buzlu çaylar” emtiaları için tescillidir. Davalının “BERKAY” ibareli marka başvurusunda yer alan “bitki yapraklarından elde edilen çaylar; buzlu çaylar; ada çayı; ıhlamur; kekik çayı” emtiaları yönünden marka hükümsüz kılındığı için geriye içecek grubuna dâhil “süt ve süt ürünleri: süt, ayran, süttozu, kefir, süt oranı fazla sütlü içecekler; kahve, kakao, suni kahve, kahve yerine geçen maddeler, kahve veya kakao esaslı içecekler; Biralar, bira yapımında kullanılan preparatlar, maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar, tonikler, sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar” yer almaktadır.

Davalı başvurusunda yer alan ve aynı veya aynı tür olmayan (çaylar ve bitki çayları dışında kalan) emtialar ve özellikle yukarıda belirtilen içecek grubunda yer alan emtialar yönünden; ürünlerin doğası, kullanılış biçimleri, karşıladığı ihtiyaçlar, ikame olasılığı itibariyle bir benzerlik ve karıştırma ihtimalinin olmadığı, zira ortalama tüketicinin yeterince özenli makul derecede bilgili olduğu gözetildiğinde davacının “BERK” ibaresi markaları ile davalının “BERKAY” ibareli başvurusunun örtüşmeyen mallar açısından yeterince farklı ve iltibas tehlikesini ortadan kaldıracak seviyede davacı markalarından uzaklaştığı kabul edilmelidir. Gerçekten de bozma kararında işaret edilen özellikle içecek grubuna dahil emtiaların, karşıladıkları ihtiyaçlar, tüketici profili, hammadde-mamul madde ilişkisi, üretim ve pazarlama kanalları ile yerleri, ikame olanağı gibi kriterler itibariyle davacı markaları kapsamındaki yer alan emtialar ile bir bağlantısı olmadığı gibi, ilişki kurulması ihtimali de dahil karıştırılma riski bulunmamaktadır. Başka bir deyişle davacının “BERK” ibareli markasını gören bilen ortalama tüketicinin, davalı başvurusunda yer alan “süt ve süt ürünleri: süt, ayran, süttozu, kefir, süt oranı fazla sütlü içecekler; kahve, kakao, suni kahve, kahve yerine geçen maddeler, kahve veya kakao esaslı içecekler; Biralar, bira yapımında kullanılan preparatlar, maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar, tonikler, sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar” emtiası üzerinde "BERKAY" şeklindeki davalı markasını gördüğünde, bunların aynı veya ekonomik, ticari, idari bağlantıları olan işletmelerden gelen mallar olduğunu sanması ve bağlantı kurması ihtimali yoktur. Zira dava kısmen kabul edilen aynı sınıfın aynı alt grubunda bulunan ve aynı tür olan (bitki yapraklarından elde edilen çaylar; buzlu çaylar; ada çayı; ıhlamur; kekik çayı) yönünden düşük de olsa bir karıştırılma ihtimali mevcut ise de, yeterince farklı tüketiciye hitap eden, ikame olanağı bulunmayan farklı alt gruptaki mallar bakımından "BERK " ve "BERKAY" ibareleri yeterince farklılaşmış markalardır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun bozma görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/13658, Karar No: 2013/14211, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13658 E.  ,  2013/14211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın, Devletçe tesis edilen sulama sisteminden yararlandığını ya da cazibeyle veya motopompla sulandığını gösteren bilgi ve belge dosyaya sunulmadığına göre, kuru tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın çevresine yağan yağmur ve kar sularının yer altından yüzeye çıktığı, Kozan Barajına dökülen deredeki su miktarının çevredeki tarım arazilerinin tamamını her mevsim sulamaya yetecek nitelikte olduğu gibi genel ifadelerle sulu tarım arazisi olarak kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan taşınmazın kuru tarım arazisi kabul edilmek suretiyle münavebe belirlenerek ek rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20617, Karar No: 2011/4128, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20617 E.  ,  2011/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2009 gün ve 2008/727 Esas, 2009/120 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesinin yasal süre içinde verildiği, hâkim tarafından tarih yazılıp imzalanarak kaleme havale edildiği ve kalem görevlisi tarafından temyiz defterine kaydı yapılarak işleme konulduğu, ancak dilekçede sanığın imzasının bulunmadığı anlaşıldığından; mahkeme tarafından dilekçenin sanığa gösterilmesi ve kendisi tarafından düzenlenmiş ise imzalaması sağlandıktan sonra iadesi için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5950, Karar No: 2014/8059, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5950 E.  ,  2014/8059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/3474, Karar No: 2022/605, Tarih: 25.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3474 E.  ,  2022/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki otomobille, meskun mahal dışı, gündüz vakti, iki yönlü asfalt kaplama il yolunda seyrederken, olay mahalli olan üç yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde, aracının sol ön kısımlarıyla, kavşakta dolmuştan inerek, gidiş yönüne göre sol taraftan aniden yola giren 1938 doğumlu yayaya çarpmasıyla, sanığın hızını kavşağa yaklaşmasına karşın azaltmayarak tali kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-) Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla 50/1-a ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2-) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4.fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının uygulanmasına esas tam gün sayısının 730 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 14600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10778, Karar No: 2015/20279, Tarih: 29.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/10778 E.  ,  2015/20279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154/1, 62/1 ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2014 tarihli ve 2013/56 esas, 2014/143 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, suçtan zarar görenin şikâyeti üzerine altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası verilir. (2) Köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapt eden, bunlar üzerinde tasarrufta bulunan veya sürüp eken kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezalar uygulanır. " şeklindeki 154/1-2. maddesi ile 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "(1)Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2) Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırlan içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır." şeklindeki 1/1-2-3. maddesi birlikte nazara alındığında, somut olayda suça konu taşınmazın bulunduğu parselin, Malatya ilinin büyükşehir olmasıyla mera vasfını yitirerek, hazine arazisine dönüştüğü, hazine arazisine tecavüzün atılı suça vücut vermeyeceği, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.05.2015 gün ve 30116 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2015 gün ve ayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında,... Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2014 gün, 2013/56 esas, 2014/143 karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2011/498 esas, 2012/2011 karar nolu 22.05.2012 tarihli, 2009/67 -84 esas-karar nolu 07.04.2009 tarihli, 2010/70-159 esas- karar nolu 29.06.2010 tarihli kararlarında da belirtildiği üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği durumda hükmün içeriğine dahil bulunan hukuka aykırılıkların, kanun yararına bozma yasa yoluyla denetlenmesi olanağı bulunmamaktadır. Kanun koyucu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının üzerine inşa edildiği mahkûmiyet hükmünün olağan yasayolu olan temyizen incelenmesini dahi yasaklamışken, henüz hukuken varlık kazanmamış bu hükümdeki hukuka aykırılıkların olağan denetim süreci sonlanmadan, olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma ile denetlenebileceğini kabul etmek, kanun yollarında hakim olan temel ilkelere açıkça aykırılık oluşturacağı gibi, temyiz ve kanun yararına bozmanın gerek başvuru koşulları, gerekse sonuçlarındaki farklılıklar ile olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma kurumunun konuluş amacı nazara alındığında ileride telafisi mümkün olmayan sorunlara da yol açabilecektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin (REDDİNE), evrakın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/608, Karar No: 2013/24393, Tarih: 13.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/608 E.  ,  2013/24393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2011/773-2012/984

Davacı, 2009 yılında Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Hastanesinde tedavisi sırasında kullanılan stentin bedeli olan 20.700,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüyle, 11.434.50 TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece, uyulan bozma ilamında, " malzeme bedelinin denetlenip, faturadaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığının ve buna bağlı olarak Kurum tarafından karşılanabilir miktarının belirlenmesi için fiyat tespitinin makul süre içerisinde ... tarafından gerçekleştirilmemesi halinde ise, konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip eczacı bilirkişiden, piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşü ışığında fiyat tespitine ilişkin rapor alınarak, tüm kanıtlar ışığında yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca varılması gerektiği" belirtilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar ve mahkemece de bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İBK) O halde mahkemece bozma kararına uyulduğuna göre, bozma kapsamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılmaksızın, piyasa araştırması yapılmadan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15577, Karar No: 2014/19256, Tarih: 10.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/15577 E.  ,  2014/19256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yalan yere şahitlik ve bilirkişilik suçundan sanık ... hakkında tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hük- mün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 272/3. madde ve fıkrası uyarınca hüküm lülüğüne ve ertelemeye dair; (...) Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2011 gün, 2011/99 esas, 2011/122 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 231/11. maddesi uyarınca denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle hükmün açıklanması halinde verilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği ve ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/153, Karar No: 2016/8328, Tarih: 05.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/153 E.  ,  2016/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında muayene bacası rögar kapağı ve yağmur suyu ızgara alım sözleşmesi imzalandığını, dava dışı İsa İslam adlı kişinin aracıyla seyir halinde iken davalının teslim ettiği rögar kapağının menteşesinin kırılması nedeniyle açılması sonucu kaza yaptığını, uğramış olduğu zararın tahsili için ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açmış olduğu dava sonucunda dava dışı İsa İslam'a tazminat ödendiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin eki teknik şartnamenin 4.6. maddesinde, "Kapaklara (elemana) 2 yıl garanti verilecek. Kırılan veya deforme olan kapaklar yenisi ile değiştirilecek. Kırılma vb. hallerde doğabilecek kazalar ve her türlü olumsuzluktan firma sorumludur." denildiğini, söz konusu kazanın garanti süresi içinde meydana geldiğini, trafik kazası tutanağında mazgalların kırık olduğunun belirtildiğini, kazanın lögar kapağındaki üretim hatası nedeniyle yerinden çıkması nedeniyle meydana geldiğini ileri sürerek, dava dışı İsa İslam'a ödenen tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın sözleşme gereğince kendisine teslim edilen lögar ekipmanını testlere tabi tuttuktan sonra kabul ettiğini ve bedelini test sonuçlarına göre ödediğini, kazanın ve zararın lögar ekipmanın üretiminden kaynaklanamayacağını, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/164 D. İş dosyasında ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/679 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporlarında kazanın mazgalın yerinden çıkmasından dolayı meydana geldiğinin belirtildiği, buna göre kazanın üretim hatasından değil davacının döşeme hatasından ileri geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/679 E.,2012/73 K. sayılı dosyasında verilen karar ve teknik bilirkişi raporu ile Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2013/4054 K. sayılı ilamında makine mühendisi bilirkişi, lögar kapağının üzerinden geçen araçların yerinden çıkarmasına bağlı olarak araçların açılan logar çukuruna düşmesi sonucu meydana geldiğini, kusurun 2918 sayılı Kanun'un 10. ve devamı maddeleri gereğince belediyeye ait olduğunu belirttiği, yargılama safahatında, davacı tarafın, davanın nedeni olan kapakların temin edilemeyeceğini ancak belediye çalışanlarının kapakların arızalı olduğunu belirten tutanak tuttuklarını beyan etmiş; böylece yukarıda belirtilen ilamda sözü edilen bilirkişi raporunda belirtilen hususların aksine bir bilgiye keşfen ulaşılmasının mümkün olamayacağı, asliye hukuk mahkemesince itibar edilen ve temyiz mercii denetiminden geçen makine mühendisi bilirkişinin raporuna itibar etmek gerektiği, ayrıca, kaza tarihinde logar çukurlarını kapatmakta kullanılan kapaklarının mevcut olmaması nedeniyle ayıba ilişkin bir inceleme yapılamayağı gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan 30/12/2008 tarihli sözleşme uyarınca rögar kapağı alındığını, rögar kapağında kırılma nedeniyle 3. şahsın zarar gördüğünü tazminat ödemesi yapıldığını belirterek, zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Taraflar arasındaki 30/12/2008 tarihli muayene bacası rögar kapağı ve yağmursuyu ızgarası alımı işi sözleşmesi uyarınca 20/05/2009 tarihinde rögar kapağı alımı yapıldığı, sözleşmenin 41. maddesinde ve teknik şartnamede 2 yıl garanti verildiği, kazanın 30.10.2010 tarihinde meydana geldiği, idare tarafından yapılan tespit tutanağında rögar kapağının menteşesinin kırılması nedeniyle yerinden çıktığının belirlendiği, dava dışı İsa İslam tarafından açılan dava sonucunda ...'nin kusurlu görülerek tazminata hükmedildiği bu davada davanın davalı ...'ya ihbar edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece ret kararı verilmişse de bilirkişi raporunda rögar kapağında kırılmaya yönelik ve idarenin tespitine yönelik bir inceleme yapılmadığı görülmüştür. Somut olayda davacı satıcı 2 yıllık garanti süresi içerisinde kırılmadan meydana gelecek üretim hatası varsa zarardan sorumludur. Mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp idarenin tespit tutanağı değerlendirilip gerekirse tutanak düzenleyenler dinlenildikten sonra hasarın rögar kapağının üretim hatası sonucunda meydana gelip gelmediği belirlenip HMK'nun 64. maddesi uyarınca ihbarın davalıya etkisi üzerinde durulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönde bir inceleme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.