muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9480, Karar No: 2024/420, Tarih: 15.01.2024

kendi suçlarının ortaya çıkmasına hizmet ettikleri anlaşılmakla etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2020/379 Esas, 2022/76 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13483, Karar No: 2024/12138, Tarih: 04.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/13483 E.  ,  2024/12138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/738 Değişik İş-2022/814 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yolcu olarak bulunduğu araç ile davalıya sigortalı aracın 31.07.2019 tarihinde yaptığı kazada müvekkilinin %12 oranında malul kaldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte, ayrıca hastane rapor ücretinin de davalıdan tahsilini talep etmiş, 20.04.2022 tarihli dilekçe ile talebini 272.353,81 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalıya yapılan başvurunun eksik bir başvuru olması nedeni ile dava şartı eksikliği nedeni ile davanın reddi gerektiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz yönteminin kullanılmasını, kusur oranlarının belirlenmesi gerektiğini, davacı emniyet kemeri takmadığından müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini, usule uygun başvuru yapılmadığından ancak dava tarihinden itibaren faiz işletilebileceğini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olabileceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yolcu olarak bulunduğu araç ile davalıya sigortalı aracın yaptığı kaza neticesinde davacının malul kaldığını beyanla sürekli iş göremezlik tazminatı talep ettiği, alınan kusur raporu ila davalıya sigortalı aracın kazada %75 oranında, davacının yolcu olarak bulunduğu aracın ise %25 oranında kusuru bulunduğu, Yargıtay içtihatları gereğince TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin hesaplamada kullanılması gerektiği, bu yöntem ile yapılan hesaplama uyarınca 272.353,81 TL tazminat miktarının belirlendiği, davacının kazada müterafık kusuru bulunduğuna dair delil olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne 272.353,81 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 5.000,00 TL 'sinin 25.12.2021 tarihinden, 267.323,81 TL 'sinin ise ıslah tarihi olan 20.04.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaza tarihi itibari ile geçerli yönetmelik hükümlerine göre maluliyet raporu alındığı, kusur raporu ile sigortalı aracın %75 oranında kusuru bulunduğu tespitinin yapıldığı, müterafik kusura ilişkin delil olmadığı, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz kullanılarak yapılan hesaplamanın denetlemeye ve karar vermeye elverişli olduğu, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen miktarın maktu vekalet ücreti altında kalmamak kaydı ile 1/5 oranında olması gerektiği bu nedenle vekalet ücretine yönelik itirazın kabulü ile diğer itirazların reddine, Uyuşmazlık Hakem Heyetinin kararının 3.maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesine, diğer hükümlerin aynı şekilde infazına,“3) Başvuran vekille temsil edildiğinden, kabul edilen kısım üzerinden, karar tarihinde geçerli AAÜT 13 ve 17. maddelerine göre hesaplanan 5.502,95 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak başvurana verilmesine,” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müterafik kusur ve hatır taşıması indirimi yapılması gerektiği, maluliyet raporunu kabul etmedikleri, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.65 teknik faiz yöntemi ile yapılması gerektiği gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 31/07/2019 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı ve rapor ücreti talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, emniyet kemerinin takılı olup olmadığının belirsiz olmasına, davacının sigortalı araçta yolcu konumunda olmadığı gözetilerek hatır taşımasında söz edilemeyeceğine, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın usul ve yasaya uygun olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmesine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7904, Karar No: 2009/16329, Tarih: 20.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/7904 E.  ,  2009/16329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mudanya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 170/3.maddesinde, inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa itirazın reddine karar verileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Başkanlığınca düzenlenen 15.08.2008 tarihli raporda, inkar edilen imzanın borçluya ait olup olmadığının tespit edilemediğinin açıklandığı görülmektedir. Bu durumda yasada öngörülen “inkar edilen imzanın borçluya ait olduğunun anlaşılması” koşulu gerçekleşmemiştir. Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir.(HGK.’nun, 26.04.2006 12-259/231 sayılı kararı)

O halde, mahkemece, borçlunun imzaya itirazının kabulüne karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile reddi  doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31745, Karar No: 2014/22303, Tarih: 29.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/31745 E.  ,  2014/22303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde, yaz saati uygulamasına göre, güneşin doğuş saatinin 05.35 olduğu,gece saatinin 04.35'e değin sürdüğü ve suç saatinin 04.10 olduğu gözetildiğinde; suçun 5237 sayılı TCK.nun 6/1-e maddesinde gece vakti olarak tanımlanan zaman dilimi içerisinde işlenmesine karşın TCK.nun 143/1. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK.nun 150/3. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuktan 146 TL soruşturma aşamasındaki ve 294 TL kovuşturma aşamasındaki zorunlu müdafiilik ücretinin tahsiline ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22662, Karar No: 2018/9471, Tarih: 18.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22662 E.  ,  2018/9471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından ziynet alacağı davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadının ziynet alacağı davası, gösterdiği diğer delillerle kanıtlanamamıştır. Ancak, davacı kadın delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet eşyası alacağıyla ilgili olarak davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlıtılması yemin teklif edildiği takdirde ise, usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK md. 227-238) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.09.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/16727, Karar No: 2020/6883, Tarih: 12.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16727 E.  ,  2020/6883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Esenler Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi olan sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında; sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporu ve vergi inceleme raporlarında, 2010 ve 2010 takvim yıllarında ..., .... Ltd. Şti., .... Ltd. Şti. ve ...’a ait (KDV hariç) 147.986,25 TL tutarında 27 adet sahte faturanın yasal defterlere kaydedilip ilgili dönem beyannamelerinde kullanıldığı, ..., ... ve ...’un birlikte hareket ederek adı geçen mükelleflere ait faturaları herhangi bir mal teslimi ve hizmet ifası olmadan sahte olarak düzenledikleri, bu kişiler hakkında sahte belge düzenleme yönünden yapılan inceleme sonucunda 08.03.2012 tarih ve 2013-A-1985/8 sayılı vergi tekniği raporu düzenlendiği, muhasebeci ...’in sanık ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması ve hakkında görüş öneri raporu düzenlenmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- ..., ... ve ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun onaylı örneğinin ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, muhasebeci ... ve mükellefler ..., .... Ltd. Şti., .... Ltd. Şti. ve ... hakkında görüş öneri raporu ve vergi inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, düzenlenmiş ise raporların onaylı örneklerinin ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Muhasebeci ... hakkında “sahte fatura kullanma suçuna iştirak” nedeniyle dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyasının getirtilip incelenerek mümkünse her iki davanın birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması; adı geçen diğer kişiler ve şirket yetkilileri hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3- Adı geçen şirket yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdikleri sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3- Adı geçen şirket yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdikleri sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; ..., .... Ltd. Şti., .... Ltd. Şti. ve ...’a ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile adı geçen mükelleflerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, adı geçen mükellefler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılının ayrı suçları oluşturduğu halde hangi yıldan olduğu da belirtilmeden, tek suçtan beraatine dair eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34567, Karar No: 2012/36158, Tarih: 05.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34567 E.  ,  2012/36158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsam dışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine sözleşme gereği zam yapılmaması nedeni ile eksik ücret ödendiğini belirterek, bu ücretin davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kararın miktar itibari ile kesin olduğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine de ek karar ile kararın kesin olması nedeni ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmış olup, her ne kadar davacının hüküm altına alınan fark ücret alacağı, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırında kalmakta ise de fark ücretin doğmasına neden olan artışların, davacının nakledildiği kamu kurumunda ücret nakil ilmühaberinde de değerlendirilmesi gerektiği ve devamlılık arzettiği, bu nedenle uyuşmazlıkta fark ücretin kesinliğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, yerel mahkemenin 05.01.0212 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, kararın temyize incelemesine tabi olduğu kabul edilerek, Dairemizin 12.03.2012 gün ve 8535-7955 sayılı kararı ile “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davalı vekilinin cevap dilekçesi ve diğer beyanlarında davacıya denge tazminatı ödenmediğinin açık olduğu zaten davalı vekilince de bu tazminatın davalıya ödenmemesi gerektiğinin savunulduğu dolayısıyla Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere davacıya çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı hususunun araştırılmasına gerek bulunmadığı ayrıca verilen kararın kesin nitelikli olmasına rağmen temyiz edildiği ve kesin kararın bozulmasına karar verildiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiş ve kararın kesin olduğu vurgulanmıştır.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla Tetkik Hakimi ... tarafından dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerekçesi ile verilen bozma kararına karşı yerel mahkemece direnilmiş ise de;

Temyize konu alacağa kesin olarak karar verildiği ve ayrıca Dairemizce daha sonra gelen uyuşmazlıklarda görev yönünden değişik bozma kararı verildiği için kesinlik ve değişik bozma hususlarını değerlendirmenin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun yetki ve görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 05.11.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3345, Karar No: 2025/2695, Tarih: 08.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3345 E.  ,  2025/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2023/2671 E., 2024/1558 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2022/302 E., 2023/403 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davalının kiraladığı deponun akan çatısının tamiri için depo bekçisi dava dışı ... tarafından bulunan ve davalının bilgisi dahilinde çatıya çıkan çatı ustası 1961 doğumlu ...'ın, 06.10.2020 tarihinde saat 14.15 sıralarında çatıdaki aydınlatma paneline basması nedeniyle yaklaşık 10 metre yükseklikten betona düşerek vefat ettiğini, olayın meydana gelmesinde davalının kusurlu olduğunu, ölenin güvenliği için gerekli tedbirleri almadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik davacılar için ayrı ayrı 1.000,00'er TL maddi ve 10.000,00'er TL manevi tazminat olmak üzere toplam 66.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, müvekkilinin ortağı olduğu ... Madencilik ve Enerji Ltd. Şti.nin, davaya konu depoyu dava dışı ... İnşaat Nakliye Gıda ve San. Tic. A.Ş.den kiraladığını, kira bedellerine ilişkin faturaların şirket adına kesildiğini, şirket ortaklarının şirketin borçlarından sorumlu olmadığını, şirket ile ölen arasında sözleşme bulunmadığını, ölenin işe başlama izni almadan çatıya çıktığını, davacıların ölen ile hiç bir maddi ilişkilerinin bulunmadığını, ölenin tek başına yaşadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ölen ile davalı veya davalının temsilcisi olduğu şirket arasında hizmet akdinin bulunmadığı, yapılan işte devamlılık unsurunun olmadığı, bu hali ile gerçekleşen kazanın iş kazası olarak da değerlendirilemeyeceği, uyuşmazlığın sözlü akdedilen eser sözleşmesinden kaynaklandığı, vefat eden yüklenici ...'ın üstlendiği işin uzmanı olduğu, basiretli bir tacir olarak işin tekniğine göre yerine getirilmesi yönünden davalı iş sahibinden talimat almayacağı, sözleşmenin mahiyeti icabı güvenlikle ilgili tüm tedbirleri ölenin alması gerektiği kabul edilerek, kaza tarihinde fiilen dahi olay yerinde bulunmayan davalının olayın meydana gelmesinde eser sözleşmesi ve borçlar hukukunun sorumluluk ilkelerine göre etkili ve nedensellik bağı bulunan bir ihmal ve eyleminin bulunmadığı, kusurlu olmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF