muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10161, Karar No: 2017/8943, Tarih: 25.05.2017

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı şirkete ait işyerinde 08/04/2011 ile 14/10/2012 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığı, toplam hizmet süresinin 1 yıl 6 ay 6 gün fesih tarihindeki aylık ücretinin ise net 1.217,03 TL olduğu, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın tek taraflı olarak feshedilmesi nedeniyle davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı sonucuna varıldığı, işçinin iş sözleşmesi devam ederken, kıdem ve ihbar tazminatı dışında kalan işçilik haklarının mevcudiyetinin ispat yükü davacıya ait olup, ücretlerinin ödendiği ya da yıllık izinlerinin kullandırıldığının ispat yükü ise işverene ait olduğu, somut olayda, davacının çalıştığı döneme ait ödenmeyen genel tatil ücreti alacağı mevcut olduğunun anlaşıldığı, toplanan ve değerlendirilen kanıt durumuna göre, bilirkişi... tarafından düzenlenen bilirkişi raporundaki tespit ve değerlendirmelerin oluşa uygun bulunduğu, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin uzun bir döneme ilişkin olması halinde bu çalışmaların sürekli ve aralıksız olarak devam etmesi hayatın olağan akışına uygun olmayacağından; Yargıtay'ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre (Yargıtay 9. H.D. 22/03/2011, 2010/46028 E. 2011/8151 K.; Yargıtay 9. HD. 18/07/2008, 2007/25857 E. 2008/20636 K.), bilirkişi raporu ile tespit edilen genel tatil ücreti alacaklarından, yapılan işin niteliği ile davacının çalışmış olduğu süreler göz önüne alınarak takdiren 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı, tüm bu nedenler karşısında; iş akdi davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedilen davacı işçinin 2.439,50 TL kıdem tazminatı, 2.289,16 TL ihbar tazminatı ve (hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra) 239,60 TL genel tatil ücreti alacağı yönünden davasının sübuta erdiği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabul kısmen ise reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacıya atfen imza taşıyan 13/09/2012 tarihli dilekçede “...çok fazla mobbinge maruz kaldımve dolayısıyla psikolojim etkilendi.Yasal haklarım baki kalmak kaydı ile iş aktimin 01/10/2012 tarihine kadar feshini rica ediyorum” dendiği görülmüştür. Gene davacıya atfen imza taşıyan 13/09/2012 tarihli bir başka dilekçede “… çok fazla mobbinge maruz kalmama bağlı olarak psikolojimin bozulması nedeniyle yasal haklarım baki kalmak üzere 17/09/2012 tarihinde istifa edeceğimi...” dendiği görülmüştür. Davalıya atfen imza ve kaşe taşıyan 20/09/2012 tarihli ve davacıyı muhatab cevabi yazıda ise “… Yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda, belirtmiş olduğunuz iddialarınızın aksine iş ve işyerinden kaynaklanan herhangi bir problem olmadığı ve iddialarınızın gerçeği yansıtmadığı tespit edilmiştir. Belirtilen nedenlerle iş sözleşmenizin Şirketimiz tarafından tek taraflı feshine ilişkin talebinizi karşılamak mümkün değildir. İş sözleşmenizde yer alan iş görme ediminizi ve yine iş sözleşmeniz uyarınca tarafınıza verilen tüm işleri 4857 sayılı İş Kanunu'ndan kaynaklanan doğruluk ve bağlılık ilkeleri çerçevesinde yerine getirmeniz gerektiğini ve iş sözleşmesinin devam ettiği hususunu bilgilerinize sunarız” dendiği görülmüştür.

Dosya kapsamında davacı her ne kadar mobbingi ispatlayamamış ise de tanık beyanında "iş makinası kullanmak konusunda belgesi olmadığı halde iş yerinde forklift tabir ettiğimiz iş makinası da kullandırılıyordu" şeklinde beyanda bulunmuştur. Tanık beyanında ayrıca “ Benim ayrıldığım dönemde de davacı şoför olarak çalışmaya devam ediyordu. davacının hangi nedenle işten ayrıldığı konusunda bilgim yoktur. Çünkü ben daha önce ayrıldım. Ancak iş yerindeki çalışma koşullarından dolayı işten ayrılmış olabilir. Benim çalıştığım dönemde de çalışma koşulları ağırdı. Bir işçiye yapabileceği işin çok üzerinde iş yükleniyordu. ve bundan dolayıda çalışanlar zorlanıyordu. ... Ödenen yol ücretleri kişilerin evlerinin uzaklığına göre değişiyordu. Bazı personel aylık 70 TL, bazı personel 100 TL , bazısı ile 150 TL yol ücreti alıyordu. Davacının ne kadar yol ücreti aldığını bilemiyorum. İş yerinde sadece bu yol ücretleri elden ödeniyordu. ... Benim çalıştığım dönemde haftada 5 gün çalışma vardı. Cumartesi ve pazar günleri normalde tatildi. Fakat işin durumuna göre hafta sonları bir kısım personel fazla mesai yapardı. ... Ben işten ayrıldıktan sonra cumartesi günleri de normal çalışma yapıldığını ve haftalık çalışma gülnerinin 6 ya çıkarıldığını duydum. … İş yerinde şu anda gerekli havalandırma sisteminin yapılıp yapılmadığını bilemiyorum, ancak benim çalıştığım dönemde bu konudaki havalandırma sistemi yeterli değildi. Özellikle kimyasal maddelerinin kullanımından dolayı çalışanlar bundan etkileniyordu. İş yerinde çalıştığımız dönemde iş verenin işçiyi çalıştığı yerden alıp başka bir bölüme gönderebileceği konusunda imzalı belge alınmıştı. Bunu hatırlıyorum. İstifa dilekçesi ben vermedim. Benden de bu şekilde bir belge istenmedi. Diğer personelden istenip istenmediğini ya da istifa dilekçesi imzalatılıp imzalatılmadığını bilemiyorum. Ayrıca davacının iş makinası kullanmak konusunda belgesi olmadığı halde iş yerinde forklift tabir ettiğimiz iş makinası da kullandırılıyordu ” şeklinde açıklamalar da vardır. Dava dilekçesinde davacının şoför olup operatör olmadığı halde iş makinası kullandırıldığı iddiasının doğrulandığı, davacının fazla mesaisinin ödenmediğini ileri sürdüğü ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı bulunduğu, dilekçelerinden birinde 01/10/2012 itibari ile feshedilmesini istemesine rağmen 17/09/2012 tarihinde istifa edeceğini belirten bir başka dilekçesi de bulunduğu gözetildiğinde, davacının feshinin haklı olup, bu nedenle kıdem tazminatına hükmedilmesinin yerinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte, haklı dahi olsa iş akdini fesheden taraf lehine ihbar tazminatına hükmedilemeyeceği gerçeği karşısında, ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/05/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5724, Karar No: 2023/11786, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5724 E.  ,  2023/11786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1043 Esas, 2023/623 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/932 Esas, 2021/310 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili, yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 159 ada 39 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ile yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa olarak nitelendirilmesinin doğru olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal uygulamasının hatalı bulunduğunu, karşılaştırmanın yetersiz olduğunu, arta kalan kısımdaki değer azalışının hatalı alındığını ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesinin doğru olduğu, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 159 ada 39 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/539, Karar No: 2019/2759, Tarih: 13.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/539 E.  ,  2019/2759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 26/06/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahemece yapılan yargılama sonunda açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/10/2014 günlü direnme kararının Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06/11/2018 gün, 2017/4-1340 esas ve 2018/1622 karar sayılı ilamıyla davacı ... yönünden direnme kararı uygun olup davalılar vekilinin hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine, davalılar vekilinin davacı ...'e yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire Bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı bozulmasına ve Dairemizce tazminat miktarı yönünden incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiş olmakla temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne dair direnme kararı verilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; dava konusu "Generallerin Yahudi Damatları" başlığı ile yapılan haberde kişilik haklarının ihlal edildiğini, davacılardan ...'e ait pasaportun fotoğraf ve kimlik bilgilerinin bulunduğu sayfalarına burada yer alan her türlü bilgi okunacak şekilde yer verilip kişisel verilerin kullanılarak suç işlendiğini, içerik olarak da haberin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek manevi tazminata hükmedilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davacı ...'nın yayın tarihinde Türk Silahlı Kuvvetlerinde en üst kademeye gelmiş ismi ilerdeki Genelkurmay Başkan adayları arasında geçen 1.Ordu Komutanı Orgeneral . ...ın öz kızı olduğunu, Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin yabancılarla evlenmesinin izne bağlı olup, davacı ...'ın personel olmadığını, bu itibarla bu kurallara direkt uyma yükümlüğünü bulunmadığını ancak babasının konumunun bu olayı dikkat çekici yaptığını ve toplumsal ilgi uyandırdığını, haber içeriğinin gerçek olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/10/2014 günlü direnme kararının Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle,

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/10/2014 günlü direnme kararının Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle,

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06/11/2018 gün, 2017/4-1340 esas ve 2018/1622 karar sayılı ilamıyla davacı ... yönünden direnme kararı uygun olup davalılar vekilinin hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine, davalılar vekilinin davacı ...’e yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Dairemiz bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Hâkim, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O hâlde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; haberin veriliş biçimi, kullanılan ifadeler ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Hukuk Genel Kurulunun davacı ...'e yönelik bozma kararı gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, davacı ... yönünden ise hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5683, Karar No: 2019/5356, Tarih: 18.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5683 E.  ,  2019/5356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanıkların 2009 yılında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a) Suça konu fatura asıllarının temin edilerek sanıklara gösterilip kendileri tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, kendileri tarafından düzenlenmediğini söylemeleri halinde faturalardaki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak hangi sanıktan aldıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6564, Karar No: 2018/4066, Tarih: 12.04.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/6564 E.  ,  2018/4066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun düzenlendiği 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile 2 yıldan 5 yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımların öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuk hakkında, uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 240 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün 1. fıkrasında yer alan "240 tam gün adli para cezası" ifadesinin "5 gün", hükmün 2. fıkrasında yer alan "160 tam gün adli para cezası" ifadesinin "3 gün", 3. fıkrasında yer alan "133 tam gün " ifadesinin "2 gün" ve hükmün 5. fıkrasında yer alan "neticeten 2.660,00 TL" ifadesinin ise "40,00 TL " olarak değiştirilmesi ve sair hususları aynen bırakılmak sureti ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/833, Karar No: 2020/243, Tarih: 27.01.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/833 E.  ,  2020/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki tespit davası nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen hükmün davalı kurum vekilince duruşmasız, davalı ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, temyiz konusu hükme ilişkin dava, HMK’nun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

A)Davacı istemi;

Davacı, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğundan bahisle itibari hizmet süresinin tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalı ... Başkanlığı vekili, itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanunun Ek 5.madde II. bendinin (a-f) alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmiş olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ambalaj ve Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekili, şirketin 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde olmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanılması sonucunu doğuracak koşulların bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ;

Mahkemece, işyerinde yapılan fleksibıl ambalaj üretiminin dava konusu dönem yönünden geçerli olan 506 sayılı Kanunun Ek 5. Maddesi uyarınca basım işi kapsamında olduğu, ayrıca aynı maddenin II. bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı olumsuz çalışma koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;