muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11754, Karar No: 2012/12611, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/11754 E.  ,  2012/12611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununa, 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. Ek maddesi uyarınca, ... Köyü Tüzel Kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiş, karar Dairemizin 02.05.2011 tarihli ilamıyla ve ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

3367 sayılı Yasayla 442 sayılı Köy Kanununa eklenen Ek 13. madde hükmü uyarınca Köy Tüzel Kişiliği adına köy yerleşim planına göre tescil edilen parsellerin 2000 m2'yi geçmemek üzere köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine, ihtiyar meclisinin kararı ile rayiç bedel üzerinden satışı mümkündür. Ayrıca Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, isteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir.

Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Davacı, 173 ada 2 parsel sayılı taşınmazın adına tescilini istemiştir. Dosya arasında bulunan 15.03.2004 tarihli satış kararında 173 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davacıya satıldığına dair bir kayıt bulunmamakla birlikte davacı vekili tarafından bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında dosyaya sunulan yine 15.03.2004 tarihli ek satış kararında taşınmazın davacıya satılmasına karar verildiği ve bedelin tamamının tahsil edildiği yazılmıştır. Yine mahkemece yapılan araştırma sonunda, davacının kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait ... Köyünde taşınmazının bulunmadığı, davacının ... Köyü nüfusuna kayıtlı ve bu köyde ikamet ettiği belirlenmiştir.

Dava konusu taşınmazın 442 sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. Ek maddesi gereğince davacıya satışının yapıldığı, bedelin ödendiği ve davacının Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesiyle getirilen şartlara sahip olduğu ispatlanmış olup davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine dair hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12849, Karar No: 2019/13411, Tarih: 24.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12849 E.  ,  2019/13411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2018 tarihli ve 2018/309 Esas, 2018/546 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 02.05.2019 tarihli ve 2019/5881 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2019 tarihli ve 2019/49507 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevkinin sağlanmasını müteakip, 10.10.2018 tarihinde düzenlenen raporda, mahkumiyetine konu suça ilişkin olarak sanığın akıl hastalığının bulunmadığı ve anılan Kanun'un 32. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği bildirilmesine karşın, sanığın ikinci kez yapılan muayenesi üzerine Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 25.10.2018 tarihli raporda ise sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin belirgin olarak azaldığı, psikotik bozukluk adlı akıl hastalığının olduğu ve anılan Kanun'un 32. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin bildirildiği, iki rapor arasında çelişki bulunduğunun anlaşılması karşısında, çelişkinin giderilmesini sağlamak amacıyla sanığın Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine sevki sağlanarak somut olaya ilişkin yeni bir rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şeklide karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2018 tarihli ve 2018/309 Esas, 2018/546 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4354, Karar No: 2012/9631, Tarih: 18.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4354 E.  ,  2012/9631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : LÜLEBURGAZ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/10/2011

Yanlar arasında görülen tapu  iptali  ve  tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine  ilişkin olarak verilen karar davacı  vekilince yasal süre içerisinde duruşmalı temyiz edilmiş olmakla duruşma  isteği  değerden  reddedilerek dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, davacı S.'nin mirasbırakan H. B.'nın ölü olan oğlu A.'nin kızı olduğu, davalı D.'nın mirasbırakanın oğlu M.'nın kızı olup babası M.'nın hayatta olduğu, dava dışı, mirasbırakanın eşi Ü. ve çocukları G., M., C., Ş. ve E.'ın bulunduğu, diğer davalı R.'nin ise D.'nın babası M.'nın bacanağı olduğu, dava konusu 4243 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından 13.11.2008 tarihli akitle torunu D.'ya satış yoluyla temlik edildiği, davalı D.'nın da mirasbırakanın ölümünden kısa bir süre sonra 20.4.2010 tarihinde taşınmazı R.ye satarak devrettiği, mirasbırakanın ekonomik durumunun iyi olup, mal satmaya ihtiyacı olmadığı, dava konusu taşınmaz üzerindeki evde halen davalı D.'nın babası M. ile birlikte oturduğu, davalıların alım güçlerinin bulunmadığı  hususları yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, davalılara yapılan temliklerin gerçek manada satış olduğunu kabul etmek olanaksızdır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın reddi doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  18.09.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20157, Karar No: 2020/821, Tarih: 15.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/20157 E.  ,  2020/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın cezanın fazla olduğuna ve ağır haksız tahrik bulunduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Olayda kullanılan bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğini haiz silahlardan olup olmadığı hususunda kriminal rapor alınmadığı, ele geçirilmeyen bıçağın dosya da bulunan olay mahallini gösteren CD görüntülerinin Kriminal Polis Laboratuvarına veya Adli Tıp Kurumu'na tevdii ile suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadığının tespiti hususunda rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/556, Karar No: 2024/9053, Tarih: 26.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/556 E.  ,  2024/9053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/860 E., 2023/2272 K

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/99 E., 2021/301 K.

Taraflar arasındaki itibari hizmet süresi tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin diğer davalı işverenlere ait matbaa işyerinde olumsuz koşullara maruz kalarak çalıştığını, bu işyerinde geçen ve bildirilen çalışma süreleri için itibari hizmet süresi verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Bakanlık vekili, davacının bildirimlerinin süresinde ve doğru olarak yapıldığını, grafiker olarak çalışan davacının matbaanın olumsuz çalışma şartlarına maruz kalmadığını belirterek davanın reddini

savunmuştur.

Davalı Müdürlük vekili, davacının bildirimlerinin süresinde ve doğru olarak yapıldığını, grafiker olarak çalışan davacının matbaanın olumsuz çalışma şartlarına maruz kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davacının bildirimlerinin usülüne uygun şekilde yapıldığını, iddia ettiği olumsuz koşulların varlığını ispat etmesi gerektiğini, Kurumun davaya sebebiyet vermediğinden aleyhe yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2-Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı yasanın, 17.04.2008 tarihli ve 5754 sayılı Kanun ile değişik 5510 sayılı Kanun'la yürürlükten kaldırılan Ek 5 inci maddesinin "II" numaralı bendi " Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar'ın

a)Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan işyerleri

b)Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c)Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d)Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e)Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f)Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri," şartlarında geçen ve bildirilen yıllık çalışmalarına 90 gün itibari hizmet süresi verilmesi gerektiğini, kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülünün uygulanacağını düzenler.

Anılan maddeye göre sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. Birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik işyerlerinde çalışması; ikinci koşul ise (II) numaralı bendin (a-f) alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmişse de gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalıların da maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır.

Matbaa işyeri itibari hizmet süresi açısından değerlendirildiğinde; günümüzde matbaa endüstrisinde kullanılan kimyasal maddelerin sayısında büyük bir artış bulunmaktadır. Çalışanlar da özellikle inhalasyon (solunum) ve deri yoluyla toksik özelliği yüksek birçok maddeyi vücutlarına almaktadırlar. Bu maddeler arasında kurşun, civa gibi ağır metaller dâhi bulunmaktadır. Hızla gelişen teknolojinin bir sonucu olarak matbaalar, tekstilden ambalaja, elektronik aletlerden duvar kâğıtlarına birçok alanda vazgeçilmez bir öğe olarak yerini almıştır. Matbaanın bu kadar geniş bir alanda kullanılmasına rağmen 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesinde düzenlenen basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik faaliyet gösteren işyeri kabul edilmesi hak ve eşitliğe uygun kabul edilemez. (Hukuk Genel Kurulu 'nun 19.10.2022 tarih 2020/(21)10-576 esas 2022/1338 karar sayılı kararından)

Ayrıcı yine aynı Hukuk Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun Ek 5. maddesinin gerekçesinde "...sosyal güvenlik sistemlerinde itibari hizmet süresi ve fiili hizmet zammı gibi uygulamalara, vücudu yıpratıcı, dolayısıyla çalışma gücünü ve hayat süresini azaltıcı işyerlerinde çeşitli tehlikelere açık olarak çalışanlar için yer verilmektedir. Buhar, is, duman, kurum, toz, koku, asit, zehirli gaz, gürültü, sarsıntı ve radyoaktif ışın gibi ağır ve yıpratıcı çalışma şartlarına rağmen, bu şartlara açık birçok kuruluşun kurulması, çalıştırılması ve faaliyetini sürdürmesi ekonomik, kültürel, sosyal ve sağlık yönlerinden topluma katkıları sebebiyle zorunlu bulunmaktadır. Söz konusu ağır ve yıpratıcı işlerde fiziki, ruhi ve fizyolojik bakımlardan insan sağlığını olumsuz yönde etkileyen şartlar altında çalışanların tümünün, 2098 sayılı Kanun'un ek 1. maddesinde unvan sayılmak suretiyle sınırlı olarak verilen itibari hizmet süresi hakkından yararlandırılmaları, gerek Anayasamızın eşitlik ilkeleri ve gerekse sosyal güvenliğin temel prensiplerine uygun düşeceği için zorunlu görülmektedir..." denilmekle itibari hizmet kapsamının sadece mevkute çıkaran işyerleri için geçerli olması hukuken doğru olamaz. Hukuk Genel Kurulunun 14.03.2018 tarihli ve 2015/21-3882 E., 2018/462 K., ile 19.12.2021 tarihli ve 2019/(21)10-184 E., 2021/1634 K. sayılı kararları da aynı doğrultudadır.

3.Değerlendirme

İnceleme konusu davada davacı, davalı işverene ait işyerinin matbaa bölümünde grafiker olarak çalıştığını belirterek bu işyerinden bildirilen çalışmalarına itibari hizmet süresi verilmesini talep etmiş, Mahkemesince özetle, davacının, matbaanın olumsuz koşullarına maruz kalmadığı gerekçesi ile davasının reddine karar verilmiştir. Karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

3.Değerlendirme

İnceleme konusu davada davacı, davalı işverene ait işyerinin matbaa bölümünde grafiker olarak çalıştığını belirterek bu işyerinden bildirilen çalışmalarına itibari hizmet süresi verilmesini talep etmiş, Mahkemesince özetle, davacının, matbaanın olumsuz koşullarına maruz kalmadığı gerekçesi ile davasının reddine karar verilmiştir. Karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Dosya içine, emsal dava dosyasından alınan10.01.2012 tarihinde yapılan keşfe istinaden hazırlanan bilirkişi raporunda, matbaanın binanın birinci katında bulunduğu, 500 metre karelik alanda matbaa ve deponun bulunduğunun belirtildiği, Mahkemece dinlenen bordro tanıklarının davacının 15-20 metre ötede çalıştığını beyan etmesi karşısında davacının matbaaya girip çıkmadığı ve çalışmasının nerdeyse tamamının geçtiği bölümün, matbaa ile aynı kat ve alanda mı, yoksa binanın başka katında mı bulunduğu, çalıştığı bölümün ayrı duvar ve havalandırmasının bulunup bulunmadığı anlaşılamamaktadır.

Mahkemece, bordro tanık beyanı ile ya da binanın halen aynı fizik koşulları taşıması nedeniyle işin geçtiği alanda keşif yapılarak, davacının çalışırken matbaanın olumsuz koşullarına maruz kalıp kalmadığı hususu açık ve net olarak belirlenmeli varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Eldeki dava hizmet tespiti davası olmayıp, itibari hizmet süresi tespiti davası olduğundan, Sosyal Güvenlik Kurumunun eldeki davada "davalı" sıfatı taşıdığı gözetilerek karar verilmelidir.

Mahkemesince yukarıda belirtilen hususlar kapsamında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14144, Karar No: 2018/5578, Tarih: 22.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/14144 E.  ,  2018/5578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 22.05.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı ve vekili gelmedi. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak dağıtım sistem kullanım bedeli, iletim sistem kullanım bedeli, perakende satış hizmet bedeli, kayıp-kaçak bedeli ve bu bedel üzerinden KDV tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 211.938,77 TL'nin tahsil tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 339.722,00 TL'ye artırmıştır.Davalı; davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. .