muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12095, Karar No: 2015/633, Tarih: 22.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/12095 E.  ,  2015/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, yağma, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...'ın suça konu traş bıçaklarının parasını ödemeden marketten çıktıkları sırada güvenlik görevlisinin müdahale ettiği, sanık...'ın güvenlik görevlisi ...'a bıçak çekerek boğuştuğu, sanık ...'ın ise kaçarak uzaklaştığı olayda; sanık ...'ın diğer sanığın yağmaya dönüşen eylemine el ve işbirliği ile katıldığından bahsedilemeyeceği düşünülmeden, yerinde yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde denetime olanak vermeyecek şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de oluş ve dosya kapsamına göre suç tarihinde sanık ...'ın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/3. maddesinde belirtilen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddesi ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasanın sanık yararına olduğunun anlaşılması karşısında; 765 sayılı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 21.02.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nm 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanık... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1)Sanıklar ... ile...'ın marketten alışveriş yaptıktan sonra ...'ın aldığı bir kısım ürünlerin bedelini ödediği, ancak suça konu traş bıçaklarının bedelini ödemeden marketten çıkmaya çalıştığı, sanıklar marketten çıkarken güvenlik alarmının çalması üzerine marketin güvenlik görevlisinin sanıkları kovaladığı, sanıklardan ...'ın bıçak çekerek üzerindeki mallar ile ayrılabilmek için güvenlik görevlisi...'a karşı koyup direnen sanığın yapılan üst aramasında suça konu traş bıçaklarının bulunduğu şeklinde gelişen olayda; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK 'nın 497/1. maddesinde düzenlenen yağma olduğu düşünülmeden 5752 sayılı Yasanın 9/3. maddesine göre denetime olanak vermeyecek şekilde yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması;

2) Kabule göre de; suça konu traş bıçaklarının bir kısmının sanık kaçarken yere saçıldığı bir kısmının ise sanık yakalandığında yapılan üst araması neticesinde bulunarak yakınana iade edildiği olayda rızai iadeden bahsedilemeyeceği düşünülmeden , 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılması,

3)Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması.

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/sorı maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1628, Karar No: 2014/5808, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1628 E.  ,  2014/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/19957, Karar No: 2014/811, Tarih: 21.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19957 E.  ,  2014/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEFENNİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2012

NUMARASI : 2010/37-2012/149

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında uyuşmazlığın niteliği vurgulanmak suretiyle izlenmesi gereken yol açıkça belli edilmiş ne var ki, mahkemece bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

Bozmadan sonra, Adli Tıp Kurumunca incelemeye esas teşkil edecek bilgi ve belge temin edilemediğinden dosyanın Adli Tıp Kurumunun ilgili dairesine gönderilmemesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki; muris muvazaası yönünde hükme yeterli bir araştırma da yapılmış değildir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca; daha önce dinlenen tapu memurları dışındaki tanıkların yeniden dinlenmesi, yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca araştırma yapılması, mirasbırakanın başka mal varlığı olup olmadığı, diğer çocuklarıyla ilişkileri onlardan mal kaçırmasını gerektirecek bir durumun olup olmadığı araştırılarak toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek mirasbırakanın gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13313, Karar No: 2012/13929, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/13313 E.  ,  2012/13929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.12.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davalının taşınmazında sınıra yakın şekilde dikmiş olduğu ağaçların hızla büyüyerek kendi taşınmazındaki narenciye ağaçlarının üzerini dalları ile kapattığını ve bu ağaçların köklerinin taşınmazına geçerek narenciye ağaçlarının gelişmesine engel olduğunu belirterek davalının müdahalesinin men'ini, ağaçların kal'ini ve kal sırasında beton direklerde meydana gelecek zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, "davacının taşınmazına, davalının taşınmazındaki ağaçların vermiş olduğu zarar nedeniyle müdahalenin men'ine ve davacının taşınmazına tecavüz teşkil eden kök ve sürgünlerin kal'ine" karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2 maddesinde hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu açıklanmıştır.

Somut olaya gelince; mahkemece verilen karar 6100 sayılı HMK 297/2. maddesi hükmüne aykırıdır. Kararın hüküm sonucunda "davacının taşınmazına tecavüz teşkil eden kök ve sürgünlerin kal'ine" karar verilmekle yetinilmiş, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar açıkça belirtilmemiştir. Uzman bilirkişiler aracılığı ile hangi ağaçların (bitkilerin) zarar verdiği tespit edilerek, kesilmesine karar verilen ağaçlar bilirkişi rapor ve krokisinde işaretlettirilmeli, bunların kesim biçimi saptanarak, zararın giderilmesi şekli hükümde açıkça gösterilmelidir. Bu hali ile verilen karar usul hükümlerine aykırı olduğundan usulüne uygun şekilde hüküm sonucu oluşturulması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre davacının sair ve davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 29.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2826, Karar No: 2019/5713, Tarih: 02.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/2826 E.  ,  2019/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Ticaret AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine 09/08/2018 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 05/03/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma yoluyla istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava dosyasının incelenmesinde; Davacı ... Ticaret A.Ş. tarafından, davalı ... Belediye Başkanlığı'nın 18.10.2017 tarih ve 123 sayılı kararıyla kabul edilen "2018 yılında uygulanacak olan ticari amaçlı işletilen otel, motel, tatil köyü, apart oteller ve diğer işletmelerden tahsil edilecek olan katı atık toplama ve taşıma ücreti tarifesinin görüşülmesi" konulu meclis kararı ile davacı şirketin işlettiği ... Migros mağazasına katı atık bedeli tahakkuk ettirildiğine dair ihbarname tebliğine istinaden davacı tarafından menfi tespit istemi ile eldeki davanın açıldığı, mahkemece davacı tarafın söz konusu uyuşmazlığa ilişkin işlemin iptali yönünde ... 2.İdare Mahkemesine başvuruda bulunduğu, bilahare ... 2. İdare Mahkemesinin 22/11/2018 tarih ve 2018/598 esas, 2018/1117 karar sayılı ilamı ile işlemin iptali yönünde karar verildiği, bu hali ile davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm tesis edildiğine dair kesin olarak karar verildiği, verilen kararın davacı vekili tarafından istinaf edildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından verilen kararın miktar itibariyle kesin olması nedeniyle davacı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu süreç sona erdikten sonra davacı vekili tarafından Adalet Bakanlığına kanun yararına temyiz talepli dilekçe sunulduğu, Bakanlık tarafından ise davacının talebi yerinde görülerek dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, Başsavcılık tarafından da Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına temyizin amacı, hukuk kurallarının yanlış uygulanması hâlinde, hukukun yanlış uygulandığını tespit edip, yasanın kesin hükümde belirttiği biçimde uygulanamayacağının açıkça duyurulması, böylece ilerideki uygulamalarda bu yolda yanlışa düşme ihtimalinin önlenip mahkemelerin uyarılmasından ve uygulamada birliğin sağlanmasından ibarettir.

Bununla birlikte mahkemece delillerin değerlendirilmesi ve hukuk kurallarının yorumlanması diğer bir deyişle hâkimin takdir yetkisi kapsamında kalan hususlar kanun yararına temyizin konusunu oluşturamaz. Diğer bir deyişle, hukukun uygulanmasında bariz takdir hatası veya keyfilik bulunmadıkça kanun yararına temyiz yoluna boşvurulamaz.

Bununla birlikte mahkemece delillerin değerlendirilmesi ve hukuk kurallarının yorumlanması diğer bir deyişle hâkimin takdir yetkisi kapsamında kalan hususlar kanun yararına temyizin konusunu oluşturamaz. Diğer bir deyişle, hukukun uygulanmasında bariz takdir hatası veya keyfilik bulunmadıkça kanun yararına temyiz yoluna boşvurulamaz.

Yargıtay, hukukun yanlış uygulanmış olduğu kanısına varırsa hükmü kanun yararına bozar. Kanun yararına temyiz, mevcut hükmün hukuki neticelerini de ortadan kaldırmaz. Mahkeme tekrar duruşma açıp yargılama yapamaz ve yeni bir hüküm veremez. Kanun yararına temyiz hükmün hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmayacağı gibi davanın taraflarının ley veya aleyhlerine hiç bir hukuki sonuç doğurmayacaktır. Dolayısıyla salt yürürlükteki hukuka aykırılık belirtilmekle yetinileceğinden kanun yararına temyiz üzerine mahkemece hiç bir işlem yapılamaz.

Şu durumda, davalı Belediyenin 18/10/2017 tarih ve 123 sayılı kararıyla kabul edilen yukarıda adı geçen meclis kararının ... 2. İdare Mahkemesinin 22/11/2018 tarih ve 2018/598 esas, 2018/1117 karar sayılı ilamı ile davaya konu edilen ihbarnamenin dayanağını oluşturan meclis kararının iptaline karar verildiği ve verilen kararın 10/09/2019 tarihinde kesinleştiği mahkemece değerlendirilmiş bu değerlendirme sonucu mahkemece takdir yetkisi kullanılmak suretiyle karar verilmiş olduğu anlaşıldığından konusuz kalan dava hakkında mahkemece karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar yerindedir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına temyiz istemine ilişkin talebin REDDİNE 02/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14782, Karar No: 2013/6953, Tarih: 20.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14782 E.  ,  2013/6953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-a-b-son, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay tarihinde, katılanın, Yeşilyurt Liman İşletmesinde sigortalı işçi olarak çalıştığı, sanıklardan ...’un ise söz konusu limanın bağlı olduğu Yeşilyurt Demir Çekme Fabrikasının ortaklarından olduğu, sanık ...'in limanda formen olarak, sanık ...’nın ise vinç operatörü olarak çalıştığı, olay günü gece saat 03:00 sıralarında limana yanaşan gemiden kamyonlara kömür boşaltıldığı, boşaltma işlemini vinç operatörü olan sanık ...'in gerçekleştirdiği, vardiya amiri olan diğer sanık ...'in katılana geminin ambarına inmesini ve ambarda bulunan kömürleri ambar içerisinde dozerle vincin çekeceği hale getiren işçilere yardım etmesini söylediği, katılanın, aldığı talimat üzerine merdivenle ambara inmekte olduğu sırada sanık ...'in vinci çalıştırdığı, vincin ucunda bulunan kavrama tabir edilen mekanizmanın ambar içerisine girdiği sırada merdivenlerden inmekte olan katılanı sıkıştırdığı, kavramanın şikayetçinin vücuduna temas etmesi sonucu şikayetçinin her iki ayağından nitelikli şekilde yaralandığı olayda, sanık ve bir kısım tanık beyanları dikkate alındığında, olayın gerçekleştiği liman işletmesinin müdürünün ..., teknik işler müdürünün ..., iş ve işçi güvenliği ve operasyon müdürünün ... ve vardiya amirinin... isimli şahıslar olduğu ve olay anında iş güvenliği sorumlusu ile vardiya amirinin olay yerinde bulunmayarak işin koordinasyonunu usta ve formenlere bıraktıklarının sabit olduğu görülmekle, dosya içeriği ve olayın gerçekleşme şekli de dikkate alındığında, alınan bilirkişi raporlarında sorumluların kesin olarak tespitiyle buna uygun olarak kusur dağılımında tereddüt oluştuğundan, tarafların kusurları yönünden maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılıp olayın etraflıca aydınlatılması ve kusur oranının dosya kapsamına uygun belirlenmesi bakımından iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak başka bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün belirtilen sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5873, Karar No: 2021/320, Tarih: 18.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5873 E.  ,  2021/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 09/10/2013 tarihli 2013/8606 Soruşturma ve 2013/2894 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan da kamu davası açıldığı halde Mahkemece bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, zamanaşımı hususu da gözetilerek mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Temyiz dilekçelerinin içerikleri itibarıyla katılan vekilinin temyiz isteminin beraat kararlarına, sanık müdafinin temyiz isteminin ise mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek, bu hükümlere hasren yapılan temyiz incelemesinde;

Uzunmehmet Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün 592 004 2377 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık hakkında “2008, 2009, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarından açılan kamu davalarında; sanığın ve müdafinin aşamalarda alınan savunmalarında faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemeleri ile ödemelere ilişkin bir kısım belgeler ve çek suretlerini dosyaya ibraz ettiklerinin anlaşılması, Zonguldak Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 03/07/2013 tarihli ve 2013-A-1668/122 Vergi Suçu Raporu ve eklerinde sanığın 2008 ve 2009 takvim yılları yönünden 6111 sayılı Kanun‘dan faydalanmak suretiyle matrah ve vergi artırımında bulunduğunun tespiti nedeniyle hakkında bu yıllar yönünden vergi inceleme raporu düzenlenmeyeceği bildirilmekle birlikte, bu takvim yıllarında haklarında sahte fatura düzenleme suçlarından rapor tanzim edilen ..., Pet. Ür. Ltd. Şti. isimli mükelleflerden temin edilen sahte faturaları KDV indiriminde kullandığının belirtilmesi, sahte faturaları düzenleyen tüm mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılmamış olması ile Kızılbey Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 14/11/2013 tarihli cevabi yazısına göre sanığın 2011 takvim yılında kullandığı faturaları düzenleyen tek mükellef ... Demir Hırdavat Ltd. Şti. hakkında henüz bir vergi inceleme raporu düzenlenmediğinin bildirilmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-2008, 2009, 2011 ve 2012 takvim yılları yönünden sahte faturaları düzenlediği iddia olunan mükellefler/şirket yetkilileri hakkında, belirtilen yıllarda “sahte fatura düzenleme“ suçlarından dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,