muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/78, Karar No: 2024/470, Tarih: 25.09.2024

8. Ancak tanık beyanları davacının davalı işyerinde taşınmadan önceki "Küçük Sanayi....... Manisa (... Sanayi Sitesi ... Ada Manisa)" adreste geçen çalışmalarının itibari hizmetten yararlanmayı gerektirecek nitelikte bir çalışma olup olmadığını belirlemek için yeterli değildir. Ayrıca dosya kapsamına göre davalı işyerinde çalışan başkaca işçiler tarafından açılmış davalar olduğu anlaşılmış ve bilirkişi heyetince de dosyada bulunmayan bir kısım iş müfettiş raporları irdelenerek rapor hazırlanmıştır.

9. Hâl böyle olunca davalı işyeri hakkında Çalışma Bakanlığı ve ... müfettişlerince işyerinin itibari hizmet kapsamında olup olmamasına dair herhangi bir denetim yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, ihtilaf konusu olan 09.05.2003-30.09.2008 tarihleri arasındaki dönemde işyerinin taşınmadan önceki adresi olan Manisa Küçük Sanayi. ... Manisa (... Ada ... Sanayii Sitesi-Manisa) adresinde itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir fiziki koşullarda çalışılıp çalışılmadığını araştırmaya yönelik olarak maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar alanında uzman tıp doktoru, kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisi olan iş güvenliği uzmanlarından oluşacak üç kişilik bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılmalı; dönemin fiziki koşulları dikkate alınmalı, davacının işyerinde yaptığı işin niteliği konusunda, hangi bölümde çalıştığı, hangi aralıklarla baskı bölümünde bulunduğu, baskı bölümünde olmadığı zaman nerede olduğu, ayrı bir odası olup olmadığı, odasının baskı bölümünde bulunup bulunmadığı veya baskı bölümüne açılıp açılmadığı, odanın kimyasallara maruz kalıp kalmadığı, ayrı bir havalandırması olup olmadığı, bölümler arası geçişi sağlayan kapıların konum ve büyüklükleri, çalışma esnasında anılan kapıların kapalı olup olmadığı ve kapatılmış ise hangi tarihten itibaren kapatıldığı belirlenerek işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları ile yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, talep edilen tüm çalışma süresinin itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirip gerektirmediği, gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeniyle, çalışmanın gerçekleştiği saatler, gürültü düzeyi ve kullanılan maddelerin, insan sağlığı için tehlike sınırı gözetilerek yargısal denetime elverişli biçimde rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

10. Bu itibarla bozma kararı yerinde ise de, taraflarca davalı işyerine karşı başka işçiler tarafından açılan benzer nitelikteki davalara ait dosyaların olduğu belirtilmiş olduğundan bu dosyalar da getirtilerek bilirkişilerce değerlendirilmelidir.

11. Hâl böyle olunca direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilave gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

10. Bu itibarla bozma kararı yerinde ise de, taraflarca davalı işyerine karşı başka işçiler tarafından açılan benzer nitelikteki davalara ait dosyaların olduğu belirtilmiş olduğundan bu dosyalar da getirtilerek bilirkişilerce değerlendirilmelidir.

11. Hâl böyle olunca direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilave gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilave gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/34132, Karar No: 2021/9053, Tarih: 15.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/34132 E.  ,  2021/9053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Temyiz isteğinin reddi

K A R A R

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nce verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 06/03/2019 tarihli, 2018/1062 esas ve 2018/2549 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE,

28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi gereğince "dosyanın Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16118, Karar No: 2017/8328, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16118 E.  ,  2017/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Aş. aralarındaki istirdat davasına dair Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10/07/2015 günlü ve 2015/57E.-2015/500K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 12/05/2016 günlü ve 2015/14775E.-2016/7720K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu ,tarafına tahakkuk ettirilen faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000.00 .- TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 22/06/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 13.748.56 .- TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 12/05/2016 günlü ve 2015/14775 E.- 2016/7720 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı

maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...’nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12/05/2016 günlü ve 2015/14775 E.- 2016/ 7720 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının düzeltme isteyene iadesine, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13369, Karar No: 2010/14017, Tarih: 14.12.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/13369 E.  ,  2010/14017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak:

1- 5271 sayılı CMK.nun 231/6-b madde ve fıkra bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre verilen hapis cezasının hükmün geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, sanığın adli sicil kaydına göre silinme koşulları gerçekleştiği anlaşılan sabıkalı geçmişine dayanı- larak yeterli ve yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin l. fıkrasında sanığın, kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilebileceği hükmü getirilmiş olmakla; bu hususlar irdelenmeden yasal olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9475, Karar No: 2015/14618, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/9475 E.  ,  2015/14618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2015/220-2015/223

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9946, Karar No: 2017/805, Tarih: 20.02.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/9946 E.  ,  2017/805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Sanığın 28.11.2008 tarihli muayeneyi sahte olarak yaparak üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; sanık yapmış olduğu savunmalarında araç sahibi olan ...........’i tanıdığını fakat suça konu sahte muayeneyi kendisinin yapmadığını savunması, atılı suçu işlediğine dair de ...........’in beyanı dışında somut delil bulunmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suça konu sahte muyanedeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığına yönelik gerekli bilirkişi incelemesi yaptırarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

2-)Dosyada fotokopisi bulunan suça konu motorlu araç trafik belgesinin incelenmesinde muayene bölümünde hologramın bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti ve sanığın hukuki durumunun belirlenmesi bakımından; muayene işleminin yapılması sırasında hologram yapıştırılması zorunluluğunun hangi tarihte getirildiği araştırılıp, iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının yöntemince tartışılması ve belge aslının denetime olanak verecek şekilde dosya içinde bulundurulması gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-)Emanetin 2009/760 sıra numarasında kayıtlı suça konu belgenin akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemiş olması,

4-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23063, Karar No: 2024/16278, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/23063 E.  ,  2024/16278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 29.03.2023

SAYISI : 2019/1326 E., 2020/1245 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.03.2023 tarihli ve 2019/1326 Esas, 2020/1245 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2019/1326 Esas, 2020/1245 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3370, Karar No: 2022/12059, Tarih: 12.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/3370 E.  ,  2022/12059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Hakem sıfatıyla)

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı aleyhine 18/10/2018 gününde verilen dilekçe ile rücuen alacak istemli davada mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen 31/01/2019 günlü karara karşı davacının ve davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen 25/11/2021 günlü İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, Avcılar ilçesi Ambarlı mahallesi Tesisler yolu cad. Bayırlı ...41 pafta 19913 parselde kat irtifakı tapusu bulunan ... ve ... tarafından taşınmazın bulunduğu bölgenin afete maruz bölge ilan edildiği ve bu sebeple ilgili idarelerin hizmet kusurlarına bağlı olarak oluşan maddi ve manevi zararların tahsili talebi ile açmış oldukları İstanbul 7. İdare Mahkemesinin 2003/2461 E., 2009/1779 K. sayılı kararı ile kısmen kabul kararı verilerek 276.634,42 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı idarelerden alınmasına karar verildiğini bu kararın Bakırköy 7. İcra Müdürlüğünün 2010/1460 E. sayılı dosyası ile icraya konulduğunu, kararda davalıların payları belirtilmediğinden kendilerinden 464.600,00 TL’nin icra marifeti ile tahsil edildiğini, bu nedenle kendi paylarının tenzili ile kalan diğer davalıların her birinin payına düşen 154.866,00 TL’nin davalılardan ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; İdare Mahkemesi kararının henüz kesinleşmediğini, kusur oranlarının belirlenmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Bakanlığı vekili; İdare mahkemesi kararının kesinleşmediğini, bu nedenle kararın bekletici mesele yapılmasını, kusurlarının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, İdare mahkemesi kararının Danıştay incelemesinden geçtiği ve neticede reddine karar verildiği bu gerekçe ile hakem sıfatı ile baktığı davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili ve davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3533 Sayılı Kanun’un 1. maddesi, "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete, belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilirler" şeklinde düzenlenmiştir. Yine aynı Kanun'un 6. maddesinde ise; bu Kanun uyarınca verilen kararların temyiz kabiliyetini haiz olmadığı, bu kararlara karşı sadece itiraz yoluna başvurulabileceği ve itiraz üzerine verilen kararlarında kesin olacağı hükmüne yer verilmiştir.

Ancak 08/03/2018 tarih ve 30354 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve 01/02/2018 tarihinde kabul edilen 7078 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanunun 17. maddesi ile aynen kabul edilen 25/08/2017 tarih ve 30165 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 17. maddesi ile 3533 sayılı Kanunun 6. maddesi; “2 nci madde kapsamında verilen kararlar hariç olmak üzere hakem kararlarına karşı, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun ilgili hükümleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi yapacağı inceleme sonucunda; a)Hakem kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu kanaatine varırsa başvurunun reddine, b)Hakem kararının usul veya esas yönünden hukuka aykırı olduğu kanaatine varırsa gerekirse duruşma açarak yapılacak yargılama sonucunda yeniden esas hakkında, kesin olarak karar verir. İstinaf kanun yoluna başvurulması hakem kararının icrasını kendiliğinden durdurur” şeklinde değiştirilmiş olup, yine 7078 sayılı Kanunun 18. maddesi ile aynen kabul edilen 694 sayılı KHK’nın 18. maddesi ile 3533 sayılı Kanuna eklenen geçici 4. maddede “6 ncı maddede yapılan değişiklik hükümleri, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle itiraz aşaması tamamlanmamış olanlar dahil olmak üzere hakemde görülmekte olan davalarda da uygulanır” şeklinde düzenlemeye gidilmiştir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gereğince, 7078 sayılı Kanunla aynen kabul edilen 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamındaki KHK’nın 17. ve 18. maddeleriyle 3533 sayılı Kanunda yapılan değişikliklerle, 3533 sayılı Kanun uyarınca hakem sıfatıyla verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna değil, istinaf kanun yoluna başvuru yolu açılmıştır. Buna göre Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi sonucu verilen karar kesin niteliktedir. Bölge Adliye Mahkemesi kararında temyiz yolunun açık olarak gösterilmesi de bu sonucu değiştirmez.

Şu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olması nedeniyle davacı vekilinin ve davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.