muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3863, Karar No: 2024/575, Tarih: 24.01.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince kötü niyet değerlendirmesinin emsal kararlar ve Adalet Divanı kararları yönünden incelenmediğini belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3882, Karar No: 2011/9066, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3882 E.  ,  2011/9066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen takip konusu alacağa ilişkin Bursa 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/925 Esas 2008/564 Karar sayılı dava dosyası ile Bursa 7 Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/145 Esas-2007/1090 Karar sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10670, Karar No: 2013/12471, Tarih: 02.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10670 E.  ,  2013/12471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, süresi içinde Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 02.07.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı Yayla Apartmanı Yöneticiliği vekili Av. ... ve karşı taraftan davacı ... vekili Av. ... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı apartmanda 1999 yılından iş akdinin kapıcı konutunu boşaltmaları istenerek feshedildiği 2011 yılına kadar kapıcı olarak çalıştığını, kapıcılık görevini kira karşılığı yaptığını, ücretinin ödenmediğini, davacının kapıcılık hizmetinin eşi ile yapılan kira sözleşmesi imiş gibi gösterildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının iddialarının asılsız olduğunu, 2003 yılı Haziran ayına kadar sürekli kapıcıya ihtiyaç duyulmayan apartmanda temizlik hizmetlerinin başka kişilerden alındığını, 2003 yılının Haziran ayından itibaren davacının eşinin temizlik ve sair işleri ücreti mukabilinde yaptığını, apartmanda kira karşılığı oturduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek davacının davalı apartmanda iş sözleşmesi ile sürekli ve kesintisiz çalıştığı, iş akdinin haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının davalı apartmanda kapıcı olarak çalışıp çalışmadığı hususu ihtilaflıdır.

Davacı tanıklarından biri davalı apartmanda 1998-2006 yılları arasında kiracı olarak oturmuştur. Diğeri ise yan apartmanda 12-13 yıl oturan bir kişi olup iddiayı doğrular yönde beyanda bulunmuşlar, davacının binanın ve bahçenin temizliğini yapıp servise çıktığını, çöpleri aldığını, eşinin de başka yerde çalıştığından akşamları davacıya yardım ettiğini söylemişlerdir. Davacı ... Erdoğan Şirin de eşi olan davacının iddialarını doğrulamıştır.

Davalı tanıkları ise genel olarak davacının ve eşinin apartmanda kiracı olarak oturduklarını söylemişlerdir.

Dosya arasında bulunan muhtarlık bildiriminden davacının eşi ile birlikte 1999 yılında davalı apartmanda oturduğu davacının eşinin boyacılık yapıp serbest çalıştığı anlaşılmaktadır.

Dosya içinde 2003-2007 arasındaki döneme ait kira sözleşmeleri mevcut olup davacının eşi olan tanık Erdoğan Şirin ile davalı apartman yöneticiliği arasında birer yıllık süreli sözleşmelerle kapıcı dairesinin kiralandığı ve aylık ve yıllık bazda kira bedelinin belirlendiği görülmektedir. 2007 yılından 2011 yılına kadar ise kira akdi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içinde 2003-2007 arasındaki döneme ait kira sözleşmeleri mevcut olup davacının eşi olan tanık Erdoğan Şirin ile davalı apartman yöneticiliği arasında birer yıllık süreli sözleşmelerle kapıcı dairesinin kiralandığı ve aylık ve yıllık bazda kira bedelinin belirlendiği görülmektedir. 2007 yılından 2011 yılına kadar ise kira akdi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Gider makbuzlarına göre 2001 yılından 2003 yılı Haziran ayına kadar apartman temizliği işi için ... ve ...isimli kişilere, bu tarihten sonra ise davacının eşine bu iş karşılığında para ödenmiştir.

Bu delil durumuna ve dosya kapsamına göre, davacı tanıklarının davacının eşinin başka yerde çalıştığını, akşamları davacıya yardım ettiğini beyan etmeleri, ibraz edilen kira sözleşmeleri ve gider makbuzları dikkate alındığında esasında kapıcılık işini davacının eşinin yaptığı, davacının ise apartmana ait işlerde eşine yardımcı olduğu ve bu hali ile davada aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı, davanın reddi gerektiği halde mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki itirazların incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 990,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/214, Karar No: 2021/4916, Tarih: 25.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/214 E.  ,  2021/4916 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı kuruma ait ... Bakım Onarım İstihkam Komutanlığında tersanede boyacı olarak çalıştığını, Türk ... Sendika üyesi olduğunu, Toplu İş Sözleşmesinden yararlandığını, sağlık kuralları bakımından günde 7,5 saat veya daha az çalışması gerektiğini, ancak 8,5 saat çalıştırıldığını, yönetmelikte boyacılık işinin ayrı olarak sıralandığını ve 7,5 saat kapsamında çalışmasının zorunlu olduğunu, 8,5 saat çalıştırılmasından kaynaklı geriye dönük olarak 15dk+15dk toplam 30dk çay molaları düşüldükten sonra günde 30dk. fazla çalışmasının olduğunu, ayrıca Toplu İş Sözleşmesinin 52.maddesinin c fıkrasına göre "günde azami 7,5 saat veya daha az çalışması gereken işler hakkında yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma priminin ödenmesi" hükmünü içerdiğini beyan ederek davacının Sağlık kuralları bakımından günde ancak 7,5 saat ve daha az çalışması gereken işler hakkında yönetmelik kapsamında olduğunun ve 24. dönemToplu İş Sözleşmesinin 52/c maddesine göre kısa çalışma primine hak kazandığının tespiti ile 24. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 52/c maddesine göre kısa çalışma prim alacağının Toplu İş Sözleşmesinin 51. maddesinde belirlenen temerrüt tarihinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi ile %80 zamlı fazla mesai alacağının Toplu İş Sözleşmesinin 51. maddesinde belirlenen temerrüt tarihinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava konusu alacağın belirlenebilir alacak olması halinde belirsiz alacak davası veya kısmi dava açılamayacağını, davaya konu alacağın belirlenebilir bir alacak olduğunu, "iç mekân, dar mekân, sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekânlardan çalışılan ortam havasında sağlığa zararlı maddelerin bulunuyor olmasının anlaşılması gerektiğini, bunların tespitinin de yapılacak ortam ölçümleri sonuçlarının değerlendirilmesinin" belirleyici olacağını, her ortamda boya işi yapanların 7,5 saat çalıştırılamayacağını, ortamın niteliğinin dikkate alınarak yapılan boya işinin yönetmelik kapsamına girip girmeyeceğinin belirlenmesi ve neticeye göre çalışma süresinin belirlenmesinin gerektiğini, davalı kurumun Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine ve yasal düzenlemelere uygun hareket ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan delillere göre boya badana işlerinde çalışan davacı da dahil 19 davacının anılan Yönetmelik kapsamında çalıştıklarının kabulü mümkün olmadığı gerekçesiyle fazla çalışma ve anılan yönetmelik kapsamında çalışmaları halinde ödenmesi mümkün olan kısa çalışma primi alacak isteklerinin reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, Seri davacılardan olan bina boyama lojman içi badana işleri işçisi olarak çalışan CAVİT KURT dosyasında Bakanlığın “ Sentetik boyalarda ise; Sadece ... Tersanesi Komutanlığı boya fabrikasının üretmiş olduğu sentetik boyalarda % 0,5-2 arasında kursun esaslı boya kurutucu mevcut olduğunu” kabul ettiği, Yargıtay İş Hukuk Dairesi emsal dosyalarda, Boyacılıkta kullanılan boya, reçine, astar v.b maddelerin vücuda zararlı olan bir çok kimyasal bileşikten oluştuğu, uygulama sırasında zehirli-uçucu gazlar çevreye yayıldığından ortamda zarar riskinin mevcut olduğu, sınır değerlerin altında kalması durumunda yasal olarak çalışmanın yapılabileceği sınırı aşan değer mevcutsa işyeri kapatılmasına kadar giden yaptırım uygulanacağının göz ardı edilemeyeceğinden davacının çalıştığı işyerinin Günde Ancak Yedi buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması/Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işlerden sayılması gerektiği, fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacağının kabulü gerektiği gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2. maddesi gereğince ise davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulmuştur.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiş, Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca da yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiği açıklanmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; Bölge Adliye mahkemesince davacının çalıştığı işyerinin Günde Ancak Yedi buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması/Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işlerden sayılması gerektiği ve bu itibarla fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacağına hak kazanacağı yönünde varılan tespit yerinde olmuş ise de İlk Derece Mahkemesince dosya kapsamına alınmış bir hesap raporu bulunmamakta olup Bölge Adliye Mahkemesince sadece davacının hesabını nasıl yaptığının belli olmadığı ıslah dilekçesinde ki talebi doğrultusunda hüküm kurulması doğru olmamıştır. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince hüküm yerinde yer alan ve kabul edilen alacakların faiz başlangıçları yönünden temerrüt tarihlerinin belirtildiği 08.08.2019 tarihli ek bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş ise de dosya içerisinde 08.08.2019 tarihli bir ek rapor bulunmadığı gibi dosyada yer alan 12.08.2019 tarihli bilirkişi raporunda da davacının hesaplamaya yarar şekilde bordro ve puantajlarının dosyaya kazandırılması halinde bir hesaplama yapılabileceği bildirilmiştir. Bu itibarla kararın eki sayılan adı geçen bir bilirkişi raporu dosyada mevcut olmamakla hüküm altına alınan alacakların hesabının nasıl yapıldığı belli değildir. Dosya içerisine öncelikle davacının uyuşmazlık konusu döneme ait ücret bordroları ve puantaj kayıtları kazandırılmalı, dosya içerisinde bulunmayan eksiklikler giderildikten sonra ve ayrıca aynı konuya ilişkin Dairemizce temyiz incelemesi yapılarak faiz başlangıcı noktasında düzelterek onanmak sureti ile kesinleşen seri haldeki dosya içerikleri ( 2021/53 esas, 2021/55 esas ve 2021/56 esas sayılı dosyalar gibi) ve bilirkişi raporları da göz önünde bulundurularak konusunda uzman bir bilirkişiden, denetime elverişli olacak şekilde açıklamalı ve detaylı hesap raporu aldırılmalı, bundan sonra davacının varsa fazla mesai ve kısa prim alacağı hüküm altına alınmalıdır. Belirtilen hususlar gözetilmeden infaz kabiliyeti olmayan bir karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16356, Karar No: 2015/11218, Tarih: 06.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16356 E.  ,  2015/11218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAVUR KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2010/34-2014/204

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “davacı Hazinenin sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak sulu toprakta 40 dönüm, susuz toprakta 100 dönüme kadar taşınmaz edinebileceği ancak davalılar hakkında bu hususta usulüne uygun bir araştırmanın yapılmadığı belirtilerek, Tapu, Kadastro, Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğüne yazı yazılarak sonucuna göre karar verilmesi“ gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne; çekişmeli taşınmazın, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 08.05.2014 tarihli harita ve raporda (A) ile gösterilen 52.235,00 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davalı D.. Ö.. ile yargılama sırasında ölen davalı Süleymen mirasçıları adına payları oranında, geri kalan ve (B) ile gösterilen 5.265,00 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6896, Karar No: 2015/12715, Tarih: 17.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/6896 E.  ,  2015/12715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/113146

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Çerkezköy Sulh Ceza Hakimliğiyle İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliğinin yetkisizlik kararı üzerine dosyayı ele alan Çerkezköy Sulh Ceza Hakimliğinin Çatalca Sulh Ceza Hakimliğinin yetkili olduğundan bahisle yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyayı Dairemize gönderdiği ancak mahkemeler arasında karşılıklı verilmiş yetkisizlik kararı bulunmadığı ve bu itibarla ortada çözümü gereken bir uyuşmazlık olmadığı anlaşıldığından, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16636, Karar No: 2018/5914, Tarih: 16.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/16636 E.  ,  2018/5914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Katılan kurum görevlilerince 28/05/2010 tarihinde sayaç ve panonun yanması sebebi ile sayaç değişikliği yapılarak sayaç üzerinde yapılan inceleme sonucu Ölçüler ve Ayar Şubesince düzenlenen 08/03/2011 tarihli raporda sayacın dışarıdan ısıya maruz kaldığının ve sayaca müdahale edildiğinin tespit edilmesi, sanığın 18/05/2010 tarihinde katılan kuruma sayacın arızası konusunda bizzat başvuruda bulunması, sanığın aşamalarda tarımsal sulama için aldığı elektrik abonesini meskende kullandığını, elektrik panosuna kuşların yuva yapması sonucu çıkan yangını kuruma bildirdiğini beyan etmesi karşısında, öncelikle suça konu yerin tarımsal sulama yada mesken olarak kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile sanığın suça konu yeri ne kadar süre kullandığının ve sayacı kullanım süresinin belirlenmesinin ardından, söz konusu yerde kullanılan sayacın tüketimi eksik gösterip göstermediği veya tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde sayaca müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için; mümkün olduğu takdirde; tutanak görevlileri de hazır edilmek suretiyle zirai ve elektrik bilirkişi refakati ile keşif yapılıp, söz konusu yerdeki kurulu güç ve mümkün olduğu taktirde de faaliyet durumuna göre çalışma süreleri belirlenip böylece söz konusu dönemde normal kullanıma göre tüketilebilinecek ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırıldıktan sonra bulunacak değerin tüketim ekstresi de gözetilerek suça konu sayaçtan geçirilen tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığı ve tutanak öncesi tüketimlerle tutanak sonrası tüketimler arasında fark oluşup oluşmadığı konusunda teknik bilirkişiden ek rapor alınıp sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği bu suretle tespit edildikten sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeden bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespit edilmesi durumunda, 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun z ararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği hususu gözetilerek, öncelikle bilirkişiden normal tarifeye göre (vergiler dahil cezasız) kurum zararının belirlenmesine esas olmak üzere ek rapor aldırılıp ardından sanığa bilirkişi tarafından tespit edilecek vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zarar miktarını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.