muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5756, Karar No: 2019/3707, Tarih: 19.06.2019

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında, 02/05/2016 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın 22/02/2017 tarihinde şüphelinin savunmasında bildirdiği adresine tebliğ edildiği, şüphelinin bu karara itiraz etmediği,

Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce, şüpheliye tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için 13/12/2016 tarihli uyarılı ilk başvuru davetiyesinin 17/12/2016 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin bu çağrıya uyarak Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat edip tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanıldığı, şüphelinin tedavi gereklerine uygun davranmadığından bahisle 02/10/2017 tarihinde “yükümlülüklerini 2. kez ihlâl etmesi halinde tekrar uyarılmadan denetimli serbestlik uygulamasına son verileceği ve hakkında kamu davası açılacağı” açıklamasını içeren uyarı yazısının tebliğ edildiği, ancak şüphelinin daha sonra tedavinin gereklerine uymadığının İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 16/02/2018 tarihli ve 32900231-211.09 yazısıyla bildirilmesi üzerine yükümlülüklerini 2. kez ihlâl ettiğinden bahisle erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

Yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarihli ve 2018/369 esas, 2018/509 sayılı kararÎ ile "... sanık hakkında 12/12/2016 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesini müteakip kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliği yapılmaksızın infazının sağlanması amacıyla 13/12/2016 tarihinde denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiği ve bu hâli ile kanunda öngörülen kovuşturma şartının gerçekleşmediği.." gerekçesiyle, “kamu davasının durmasına” ve “ kararın infazı amacıyla Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderilmesi hususunda gereğinin takdir ve ifası için karardan bir suretin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmiş ise de,

Sanık hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte uygulanmasına karar verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğini müteakip şüphelinin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından haberdar olarak Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat edip tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başladığı ve hiçbir aşamada hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına ve tedavi ile denetimli serbestlik tedbirine itiraz etmediği, bu şekilde yükümlülüklerinden haberdar olan şüpheli hakkındaki infaz sürecinin başladığının kabulü gerektiği, infaz sürecinde yapılan işlemlerin yok sayılarak başa dönülmesi hâlinde bu durumun şüpheli için de ek külfet yükleyeceği ve infaz ettiği süreleri yeniden infaz etmesi gerekeceğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 191/4. maddesi uyarınca kamu davası açılma koşulları oluştuğu ve mahkemesince yargılamaya devam olunarak sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri aşamasındaki eylemleri değerlendirilip, anılan Kanun'un 191/4. maddesi uyarınca yargılama şartı olan tedavi ve denetimin gereklerine uygun davranmamakta “ısrar etme” şartının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarihli ve 2018/369 esas, 2018/509 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada; şüpheli hakkında, 02/05/2016 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca verilen beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin 12/12/2016 tarihli kararın 22/02/2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği , kararın tebliği ve şüphelinin bu karara itiraz süresi beklenmeden , infazı için 13/12/2016 tarihinde İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce şüpheliye 13/12/2016 tarihli çağrı yazısının 17/12/2016 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin bu çağrıya uyarak Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurması üzerine Denetimli Serbestlik Süreci Yükümlü Ön Bilgilendirme formu tebliğ edilerek ve bilgilendirilerek tedbirin infazına başlanıldığı, şüphelinin tedavi gereklerine uygun davranmaması nedeniyle “yükümlülüklerini 2. kez ihlal etmesi halinde tekrar uyarılmadan denetimli serbestlik uygulamasına son verileceği ve hakkında kamu davası açılacağı” açıklamasını içeren uyarı yazısının şüpheliye tebliğ edildiği, ancak hastanenin 09/03/2018 tarihli yazısı ile tedavi gereklerine uygun davranmaması nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirildiği, yükümlülüklerini 2. kez ihlal etmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak hakkında kamu davası açıldığı, yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarihli ve 2018/369 esas, 2018/509 sayılı karar ile "…sanık hakkında 12/12/2016 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesini müteakip kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliği yapılmaksızın infazının sağlanması amacıyla 13/12/2016 tarihinde denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiği ve bu hali ile kanunda öngörülen kovuşturma şartının gerçekleşmediği.." gerekçesiyle, “yargılamanın durmasına” ve “ kararın infazı amacıyla Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderilmesi hususunda gereğinin takdir ve ifası için karardan bir suretin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinde,

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinde,

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, incelemeye konu dosyada ise, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen "Kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesi ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin karar, şüpheliye tebliğ edilmeden önce, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği ve 13/12/2016 tarihinde düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdı ile tedbirin infazı için işlemlere başlandığı anlaşıldığından, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı dikkate alındığında durma kararının yerinde olduğu anlaşıldığından kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle;

İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarihli ve 2018/369 esas, 2018/509 sayılı kararı kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 19/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7247, Karar No: 2011/7874, Tarih: 05.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7247 E.  ,  2011/7874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 28/02/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, taşınmazın önceki maliki dava dışı...’e ait taşınmazı kiralayarak bir bölümüne karnıbahar ektiğini, bu kişinin ölümünden sonra taşınmazın davalı ... tarafından satın alınarak noterden kendisine 6 ay içinde taşınmazı boşaltmasının ihtar edildiğini, ancak gerek kira sözleşmesi gerekse ihtarname ile belirtilen süre sona ermeden, ekili taşınmazdan ürününü toplamadan, davalılar tarafından sürülmesi nedeniyle oluşan maddi zararının tazminini istemiştir.

Davalılar, ürünün davacı tarafından riskli bir dönemde ekildiğini, bakımının yapılmaması nedeniyle de gelişimini tamamlayamadığını, taşınmazı satın aldığı ölen... mirasçıları ile görüştüklerinde, mirasçıların davacılarla görüştüklerini, ürünün gelişim göstermemesi nedeniyle taşınmazı sürebileceklerinin söylenmesi üzerine taşınmazı sürdüklerini, davacının çiftçi belgesine göre ikinci ürün yetiştirme hakkının olmadığını, ayrıca kira sözleşmesinin taşınmazın malikinin ölümünden sonra sahte olarak düzenlendiğini ve davacılar hakkında kamu davası açıldığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, kira sözleşmesinin ileri tarihli düzenlenebileceği, tanık beyanları ve noter ihtarnamesi ile davalıların kiracılık sıfatını tanıdıkları, ancak davacıların kira aktinin hitamında taşınmazı tahliye etmedikleri, bu nedenle davacıların ürünün yetiştirilmesi için yapmış oldukları zırai giderlerin tazminini isteyebilecekleri gerekçesiyle yetiştirme giderine hükmedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, kira sözleşmesinin ileri tarihli düzenlenebileceği, tanık beyanları ve noter ihtarnamesi ile davalıların kiracılık sıfatını tanıdıkları, ancak davacıların kira aktinin hitamında taşınmazı tahliye etmedikleri, bu nedenle davacıların ürünün yetiştirilmesi için yapmış oldukları zırai giderlerin tazminini isteyebilecekleri gerekçesiyle yetiştirme giderine hükmedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, gerek tanık beyanları gerekse davalı ... tarafından davacı ...’ya kiralananın satın alınması ve ihtiyaç nedeniyle 6 ay içinde tahliyesinin istendiği ihtarnameden, davacıların kiracılık sıfatlarının tanındığı anlaşılmaktadır. Davalıların taşınmazı sürdükleri tarihte kira sözleşmesi sona ermediği, kaldı ki davalıların tahliye için verdikleri 6 aylık sürenin de sona ermediği görülmektedir. Şu halde mahkemece, ürün zararına da hükmedilmesi gerekirken, davalıların sadece üretim giderlerinden sorumlu tutulmaları doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12366, Karar No: 2021/16408, Tarih: 06.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12366 E.  ,  2021/16408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mersin Büyükşehir Belediyesi Emir Ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğine aykırı davranmak eyleminden kabahatli Mersin Vif Turizm Nakliye ve Ticaret Limited Şirketi hakkında Mersin Büyükşehir Belediyesi Mali Hizmetler Daire Başkanlığının 21/06/2017 tarihli ve 342 takip numaralı kararı ile uygulanan 266.726,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Mersin 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/04/2018 tarihli ve 2017/2891 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair MERSİN 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/05/2018 tarihli ve 2018/3224 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27/08/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/09/2020 tarihli ve KYB. 2020/75963 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/12/2019 tarihli ve 2019/32666 esas, 2019/15194 karar sayılı ilâmında yer alan, "...1608 sayılı Kanunun 1. maddesinin ''Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir. Bu kararda ilgili kişiye bir süre de verilebilir.

Belediye encümeni kararında belli bir fiilin muayyen bir süre zarfında yapılmasını da emredebilir. Emredilen fiilin ilgili kişi tarafından yapılmaması hâlinde, masrafları yüzde yirmi zammı ile birlikte tahsil edilmek üzere belediye tarafından yerine getirilir.

Belediye encümeni kararında belli bir fiilin muayyen bir süre zarfında yapılmasını da emredebilir. Emredilen fiilin ilgili kişi tarafından yapılmaması hâlinde, masrafları yüzde yirmi zammı ile birlikte tahsil edilmek üzere belediye tarafından yerine getirilir.

Bu madde hükümleri ilgili kanunda ayrıca hüküm bulunmayan hâllerde uygulanır.'' şeklinde düzenleme içerdiği, madde metninde açıkça ifade edildiği şekli ile belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32. maddesi hükmüne göre idarî para cezası verilmesi konusunda belediye encümenlerine yetki verildiği, tespit tutanaklarına dair çizelge ile ... vekili tarafından sunulan 12.10.2017 tarihli cevap dilekçesi içeriği uyarınca idari para cezalarına konu eylemler nedeniyle belediye encümeni tarafından alınan kararlar uyarınca idari para cezası uygulandığının sabit olduğu, anılan aşamaya kadar idari para cezası uygulanması eyleminin 1608 sayılı Kanun ve 5326 sayılı Kanun hükümlerine uygun olduğu görülmekte ise de; muterize tebliğ edilen Mersin Büyükşehir Belediyesi Mali Hizmetler Daire Başkanlığının 21/06/2017 tarihli ve 320 takip numaralı kararı ile uygulanan 67.752,00 Türk lirası idari para cezası içeriğinde açıkça kabahati oluşturan fiillerin neler olduğu, hangi tarihlerde ve nerede işlendiği ile anılan tutanakta söz konusu ihlâlin kimin hangi işlemleri neticesinde tespit edildiğinin de belirtilmediği anlaşılmış ve bu haliyle 5326 sayılı Kanunun 25. maddesinde sayılan şartları taşımadığı görülmekle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Mersin 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/06/2018 tarihli ve 2018/3406 değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, muteriz hakkında düzenlenen 21/06/2017 tarihli idari para cezası yaptırım kararı tutanağında, idari yaptırım nedenini oluşturan kabahat konusu fiil, işlendiği yer ve zamanın belirtilmediği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan " İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta;

a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi,

b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili,

c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller,

d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği,

a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi,

b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili,

c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller,

d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği,

Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır. " şeklinde bir düzenlemenin bulunduğu, somut olayda mezkur yaptırım kararı tutanağında kabahati oluşturan fiil, yer ve zamandan bahsedilmediği, ayrıca anılan tutanakta söz konusu ihlâllerin kimin hangi işlemleri neticesinde tespit edildiğinin de belirtilmediği, usul ve yasa hükümlerine aykırı olarak düzenlenen idari yaptırım karar tutanağına istinaden kabahatli hakkında idari yaptırım kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın kabulüne yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1608 sayılı Kanunun 1 maddesinin "Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 nci maddesi hükmüne göre idari para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.Bu kararda ilgili kişiye bir süre de verilebilir.

Belediye encümeni kararında belli bir fiilin muayyen bir süre zarfında yapılmasını da emredebilir.Emredilen fiilin ilgili kişi tarafından yapılmaması halinde, masrafları yüzde yirmi zammı ile birlikte tahsil edilmek üzere belediye tarafından yerine getirilir.

Belediye encümeni kararında belli bir fiilin muayyen bir süre zarfında yapılmasını da emredebilir.Emredilen fiilin ilgili kişi tarafından yapılmaması halinde, masrafları yüzde yirmi zammı ile birlikte tahsil edilmek üzere belediye tarafından yerine getirilir.

Bu madde hükümleri ilgili kanunda ayrıca hüküm bulunmayan hallerde uygulanır." şeklinde düzenleme içerdiği, madde metninde açıkça ifade edildiği şekli ile belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 maddesi hükmüne göre idari para cezası verilmesi konusunda belediye encümenlerine yetki verildiği, tespit tutanaklarına dair çizelge ile ... vekili tarafından sunulan cevap dilekçesi içeriği uyarınca idari para cezalarına konu eylemler nedeniyle belediye encümeni tarafından alınan kararlar uyarınca idari para cezası uygulandığının sabit olduğu, anılan aşamaya kadar idari para cezası uygulanması eyleminin 1608 sayılı Kanun ve 5326 sayılı Kanun hükümlerine uygun olduğu görülmekte ise de; muterize tebliğ edilen Mersin Büyükşehir Belediyesi Mali Hizmetler Daire Başkanlığının 21/06/2017 tarihli ve 342 takip numaralı kararı ile uygulanan idari para cezası içeriğinde açıkça kabahati oluşturan fiillerin neler olduğu, hangi tarihlerde ve nerede işlendiği ile anılan tutanakta söz konusu ihlalin kimin hangi işlemleri neticesinde tespit edildiğinin de belirtilmediği anlaşılmış ve bu haliyle 5326 sayılı Kanunun 25. maddesinde sayılan şartları taşımadığı görülmekle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki husus yerinde görüldüğünden Mersin 3. Sulh Ceza Hakimliği'nin 10/05/2018 tarihli ve 2018/3224 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, muteriz hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, Mersin Büyükşehir Belediyesi Mali Hizmetler Daire Başkanlığının 21/06/2017 tarihli ve 342 takip numaralı kararı ile uygulanan 266.726,00 Türk lirası idari para cezasının iptaline, 06/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26962, Karar No: 2013/25812, Tarih: 23.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/26962 E.  ,  2013/25812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, emlak ve gayrimenkul danışmanlığı sektöründe hizmet verdiğini, davalı borçlu ile aralarında düzenlenen 26/01/2012 tarihli satın alma teklifi anlaşmasının birlikte imza altın alındığını, sözleşmesinin konusu mal sahibi olan...'na ait gayrimenkulün satışı olduğunu, bu satışta aracı olarak temsil ettiği kurum olan ...Emlakçılık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. yer aldığını, teklif veren ve alıcı sıfatı ile de davalı borçlunun yer aldığını, davalı borçlunun söz konusu gayrimenkulü malik ile anlaşarak kendilerini aradan çıkarak aldığını, davalının anlaşma koşullarına uymadığı gibi hakkında başlatılan Tuzla İcra Müdürlüğünün 2012/3444 sayılı dosyası ile başlatılan takibe haksız yere kötü niyetli olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... Anadolu Ticaret Mahkemelerinin görevli ve yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili ... Anadolu Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki ilişki doğrudan Borçlar Kanunundan kaynaklanmaktadır. Davalı tacir olmayıp aralarındaki temel uyuşmazlık taşınmaz satımına aracılık sözleşmesinden kaynaklandığına göre mutlak ticari davadan da söz edilemez.Bu durumda davaya bakma görevi Asliye Hukuk Mahkemesinindir.

Öyle olunca mahkemece işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.