muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/23753, Karar No: 2022/5869, Tarih: 27.09.2022

Hukuk Devleti ilkesi, hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm işlem ve eylemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerektirir. Hukuk devletinin görevlerinden biri de kişinin hukuk güvenliğini sağlamaktır. Hukuk güvenliği, temel hak güvencelerinde korunan ortak değerdir. Bu noktada hukuk devletinin yaratacağı hukuki güven ortamı, sadece normların öngörülebilir olmasını, karar ve işlemlerin yargı denetimine bağlı olmasını değil, aynı zamanda kesin bir hükümle yargılanması sona ... kişinin, tekrar ceza muhakemesine konu olmasını engellemeyi gerektirir. Kişinin iç huzurunu bozan ömür boyu sürebilecek hukuki belirsizlikler hukuk güvenliğini tehdit eden unsurlardır. Diğer bir anlatımla kişinin tekrar yargılanma ihtimali altında yaşaması, hukuk güvenliğini ihlal eden bir durumdur. Bu anlamda kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların Cumhuriyet savcısı tarafından her zaman ve koşulsuz olarak yeniden canlandırılabilir olması, zamanaşımı süresince şüphelinin başında 'Demoklesin Kılıcı' gibi durması, bireyin özgürlüklerini ve hukuk güvenliğini tehdit eder niteliktedir. Nitekim bu husus CMK'nun 172. maddesinin gerekçesinde de açıkça belirtilmiş ayrıca 680 sayılı KHK ile düzenlenip, 7072 sayılı Kanunla aynen kabul edilen değişiklik gerekçesinde de hakkında soruşturma yapılarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen kişilerin, kuvvetli bir hukuki dayanağı olmayan çeşitli gerekçelerle defalarca aynı olay nedeniyle adli soruşturma yapılma tehdidi altında tutulmasının kamu düzenini bozucu etki gösterebileceğine işaret edilmiştir. Diğer yönden, Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar adli-idari nitelikte bir işlem olup başka bir anlatımla karma nitelikte bir karardır. Bu nedenle beraat kararında olduğu gibi kişi hakkında verildiği fiile ilişkin olarak kesin hüküm sonuçlarını doğurmayacaktır. Ancak kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesin hüküm sonuçlarını doğurmaması, soruşturma makamının bu karardan her zaman keyfi biçimde dönebileceği ve kamu davası açabileceği anlamına da gelmemektedir. Kanuni düzenleme ve madde gerekçesinden de açıkça anlaşıldığı üzere, fail hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar

verildikten sonra aynı fiile ilişkin olarak yeniden soruşturma yapılabilmesi kanun koyucu tarafından "yeni delilin meydana çıkması" ile 680 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 10. maddesiyle "bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmesi" şartlarına bağlanmış ve bu hususlar ceza muhakemesi şartı olarak belirlenmiştir. Nitekim öğretide bu hususun ceza muhakemesi şartı olduğu açıkça vurgulanmıştır. ... ... ...-...ve Uygulamalı Ceza Muhakemesi Hukuku, 5. Baskı, Seçkin Yayınevi, ... 2013, s. 65.)

Şu hale göre, gerek ilgili bölümde yer verilen usule ilişkin yasal düzenlemeler, gerek anılan normlarda gerçekleştirilen değişikliklere dair gerekçeler ve gerekse hukuk güvenliği ilkesinin emredici gerekleri birlikte değerlendirildiğinde; kamu (menfaati) adına soruşturma yapma yetkisini haiz cumhuriyet savcısının yetkilerini kullanması ile aynı ithama dayanan soruşturma tehdidi altında kalan bireyin hukuki güvenlik hakkından kaynaklanan menfaati arasındaki adil dengenin, kesinleşen kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 172/2 maddesi gereğince Sulh Ceza Hakimliğinden alınan bir kararla kaldırılmadığı sürece ilgili hakkında yeni delil elde edildiğinden bahisle aynı suçla ilgili olarak soruşturma açılamayacağı sonucuna ulaşılarak kurulması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Silahlı terör örgüne üye olmak suçundan şüpheli hakkında 2016 yılı ve öncesindeki faaliyetlerine yönelik yürütülen soruşturmalar kapsamında tespit edilen olay ve olguların kamu davası açılması için yeterli ve somut delil olarak kabul edilemeyeceği gerekçeleri ile 25.12.2018 ve 30.04.2021 tarihlerinde verilen ve kesinleşen kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararlar 5271 sayılı CMK'nın 172/2 maddesi gereğince Sulh Ceza Hakimliğinden alınan bir kararla kaldırılmadığından elde edilen yeni delile istinaden aynı suçla ilgili olarak soruşturma açılmak suretiyle iletişiminin tespitinin istenemeyeceğine ilişkin verilen karar ile iş bu karara vaki itirazın reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

VI- SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.05.2022 tarih ve 2022/43546 sayılı kanun yararına bozma isteğinin, CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5721, Karar No: 2020/3805, Tarih: 08.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/5721 E.  ,  2020/3805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararlar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararlar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararların ONANMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13790, Karar No: 2019/3954, Tarih: 12.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13790 E.  ,  2019/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm ... ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...- Dava konusu yapılan taşınmazların yer aldığı; ... ili, ... ilçesinde, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... mevkiilerinde kadastro çalışmalarının başladığı iddia edilmekle, fen bilirkişisi ... ve ... tarafından hazırlanan 19/01/2015 havale tarihli rapor ve raporun ekinde yer alan krokilerin kadastro müdürlüğündeki krokilerle çakıştırılarak (A6), (B2, B2/A, B2/B), (D3), (D7), (E3), (G3), (G18), (G24), (G31), (H18), (J26) kodları ile gösterilen taşınmazların hangi parsellere denk geldiklerinin, haklarında kadastro tespit tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilerek, eğer bu taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenmiş ise kadastro tutanak asıllarının ve bu taşınmazlarla birlikte geniş çevrelerini gösterir orijinal kadastro paftalarının kadastro müdürlüğünden sorulup istenilmesinden; şayet kadastro mahkemesinde davalı iseler dava dosyası asıllarının kadastro mahkemesinden getirilmesi ve alınacak bütün cevabî yazıların dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 12/06/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9912, Karar No: 2011/22576, Tarih: 30.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/9912 E.  ,  2011/22576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4922 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Kararın niteliğine, hükmedilen para cezasının miktarına göre, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa ile değişik olup 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. ve 317. maddeleri uyarınca hükmün temyizi mümkün bulunmadığından o yer Cumhuriyet Savcısının sanık ...'ye ilişkin temyiz isteminin REDDİNE,

2-O yer Cumhuriyet Savcısının sanık ...'a yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümden önce, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 120. maddesi uyarınca 4922 sayılı yasanın 20. maddesinde yer alan hapis ve adli para cezasının idari para cezasına dönüştürüldüğü ve hükümden sonra 29.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5790 sayılı yasanın 10. maddesi ile anılan yasanın 20. maddesinde yer alan idari para cezalarının yeniden düzenlediği gözetilerek, sanık hakkında uygulanabilecek idari para cezasının miktarına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/3. maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı yasanın 8/2. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fiil tarihi itibariyle 5326 sayılı yasanın 20/1. maddesi uyarınca sanığa İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 30.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8646, Karar No: 2021/7855, Tarih: 26.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8646 E.  ,  2021/7855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü ile 70.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu ... Mahallesinde bulunan ... parsel sayılı arsa niteliğinde ve ... m2 yüzölçümündeki taşınmaz tashih suretiyle ... adına 15,09.1965 tarihinde kayıtlı iken alım ve satış işlemleri sonunda ½ hisse oranında ... adına, 1/2 hisse ... adına 21/08/1980 tarihinde 1838 yevmiye ile tescil edildiği, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle Samandağı Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/227 Esas, 2000/203 Karar sayılı ilâmı ile taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verildiği ve kararın temyiz edilmeyerek 27.05.2001 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 09/05/2011 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza dava tarihi esas alınarak emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesinde ve TMK'nun 1007. maddesi gereğince bedelinin davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyiz istemine gelince,

1)Bozma ilamı öncesinde dava konusu taşınmazın metrekaresine aynı değerlendirme tarihi itibariyle 500,00 TL, bozma sonrası alınan raporda ise 147,00 TL değer tespiti yapıldığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yakın zamanda yakın bölgeden uygun emsal alınması gerekirken, 2001 tarihli eski satışı esas alan bu rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu nedenle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyiz istemine gelince,

1)Bozma ilamı öncesinde dava konusu taşınmazın metrekaresine aynı değerlendirme tarihi itibariyle 500,00 TL, bozma sonrası alınan raporda ise 147,00 TL değer tespiti yapıldığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yakın zamanda yakın bölgeden uygun emsal alınması gerekirken, 2001 tarihli eski satışı esas alan bu rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Kabule göre de;

Taleple bağlı hüküm kurulmuş olup hükmün gerekçe kısmında mahkemece kabul edilen kısmın yazılmamış olması,

Doğru olmadığı gibi;

3)7251 sayılı Yasa ile HMK’nın 177. maddesine eklenen 2. fıkrasında yer alan; “Yargıtayın bozma kararından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması hâlinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamaz.” hükmü 28.07.2020 tarih ve 31199 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, Dairemizce karar bozulmuş, bozma sonrası yapılan yargılamada davacı vekilinin talebini 20/02/2015 tarihinde ıslah ile arttırarak harcını yatırdığı ve mahkemece ıslaha itibar edilerek karar verildiği, söz konusu kararın (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 21/06/2017 günlü ve 2016/340 Esas - 2017/5805 Karar sayılı ilamı ile Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca alınan 04.02.1948 tarih ve 10/3 sayılı kararı doğrultusunda bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesi ile bozulduğu anlaşılmaktadır.

28.07.2020 yürürlük tarihli 7251 sayılı Kanun ile eklenen 6100 sayılı HMK’nın 177/2. maddesi ile Yargıtay’ın bozma kararından sonra tahkikata ilişkin bir işlem yapılması halinde, tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabileceğine dair açık düzenleme yapıldığı gözetilerek, yukarıda açıklandığı üzere usulü kazanılmış hakkın istisnası niteliğindeki yasa değişikliği uyarınca karar verilmesi gerektiğinden,

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/225, Karar No: 2024/10823, Tarih: 11.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/225 E.  ,  2024/10823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1370 E., 2023/1459 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine, bu itibarla sanığın üst sınırdan ve takdiri indirim uygulanmadan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4817, Karar No: 2012/9138, Tarih: 11.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4817 E.  ,  2012/9138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 120 ada 129 ve 132 parsel sayılı sırasıyla 13325,94 m² ve 15185,03 m² yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 120 ada 129 parsel sayılı taşınmaz davalı ..., 120 ada 132 parsel sayılı taşınmaz ise davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında mahkeme hükümlerine de dayanmıştır. Yargılama sırasında mahkeme hükmü içeriğine göre ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece davacı ... ile birleşen dosya davacısı ...'ın davalarının reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...'ın tutunduğu 05.05.1987 tarih 3 sayılı tapu kaydının dava ve temyize konu 120 ada 129 ve 132 parsel sayılı taşınmazları kapsamadığı, dava konusu taşınmazların davalıların tutunduğu 21.10.1977 tarih 20 sayılı tapu kaydı kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 11.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28177, Karar No: 2012/13186, Tarih: 19.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/28177 E.  ,  2012/13186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40. maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 19/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/624, Karar No: 2014/5070, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/624 E.  ,  2014/5070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.10.03.2014(Pzt.)