muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1198, Karar No: 2013/10471, Tarih: 21.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/1198 E.  ,  2013/10471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2012/477-2012/660

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 16 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, borca itirazının yanında, icra dairesinin yetkisine de itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 50.maddesi göndermesiyle, bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HMK. 6.md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde ancak, TTK'nun 689/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, tanzim yerinin ödeme yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun tanzim yerinde icra takibi yapılabilir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile yürürlükten kaldırılan 1086 Sayılı HUMK.nun 22. maddesinde, tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri, buna göre, tüzel kişilerin yanında gerçek kişilerin de yetki sözleşmesi yapabilecekleri düzenlenmiş bulunmaktaydı.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17.maddesinde ise; "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır" düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile getirilen yeniliklerden bir tanesi de yetki sözleşmelerine ilişkin olup, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir.

Yetki sözleşmesine ilişkin olarak yapılan bu düzenlemede, tacirler veya kamu tüzel kişileri ile diğer kişiler, yetki sözleşmesi yapmak açısından birbirinden ayırdedilmiştir. Tacirler veya kamu tüzel kişileri, kendi aralarındaki hukuki ilişkilerde hukuken eşit konumda sayılabilirler. Buna karşılık, tacirler veya kamu tüzel kişileri, gerçek kişiye göre, daha güçlü konumda bulunmaktadır. Daha zayıf konumda olan kişilerin daha güçlü olan tacir veya kamu tüzel kişilerine karşı korunma ihtiyacının ortaya çıkması nedeniyle kanun koyucu böyle bir düzenlemeye gitmiştir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, yeni düzenlemeye bakıldığında, tacirler veya kamu tüzel kişileri dışındaki diğer kişilerin, kendi aralarında yetki sözleşmesi yapmaları da kabul edilmemiştir.

Sözkonusu düzenleme ile ilgili olarak belirtilmesi gereken bir başka husus da, yetki sözleşmesi yapılmasında, tarafların tacir veya kamu tüzel kişisi olması aranmıştır. Diğer bir anlatımla, maddedeki tacirden anlatılmak istenen, işin ticari nitelikte olması değil, tarafların kanunlarda tacir olarak tanımlanan kişiler olmasıdır. Sözleşmenin konusunun ticari iş olması gerçek kişilere yetki sözleşmesi yapma imkanı vermemektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Alacaklının 16 adet bonoya dayalı olarak 10.07.2012 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe başladığı, takip dayanağı bonolardan 30.07.2011 vade tarihli 7.000,00 TL miktarlı, 30.08.2011 vade tarihli 7.000,00 TL miktarlı ve 30.09.2011 vade tarihli 7.832,00 TL miktarlı bonolarda İstanbul (icra dairelerinin) mahkemelerinin, takibe konu diğer bonolarda Samsun (icra dairelerinin) mahkemelerinin yetkili kılındığı, ödeme emrinin borçluya 23.07.2012 tarihinde tebliği üzerine borçlunun yasal süresinde (25.07.2012 tarihinde) icra mahkemesine yetki itirazı ile başvurduğu görülmektedir. Bu durumda, HMK.nun 448.maddesi gereğince, bu kanun hükümlerinin tamamlanmış işleri etkilememek kaydıyla (olayımızda tamamlanmış bir iş bulunmadığından) derhal uygulanacağı ilkesi de dikkate alınarak, takip tarihi itibariyle yürürlükte olan HMK.nun 17. maddesi kapsamında itirazın değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, takip dayanağı bonolarda tanzim yerinin ve muteriz borçlunun adresinin Tekirdağ olduğu, ödeme emrinin de bu adreste borçluya tebliğ edildiği görülmektedir. Takibe konu bir kısım bonolarda Samsun İcra Dairelerinin yetkili olduğunun yazılması yetki sözleşmesi  niteliğinde olup, takip tarihi itibari ile yürürlükte olan 6100 Sayılı HMK'nun 17. maddesi gereğince yetki sözleşmesi  geçersizdir.

O halde mahkemece, borçlunun yetkiye yönelik itirazının kabulü yerine işin esasının incelenerek yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2806, Karar No: 2020/1052, Tarih: 04.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/2806 E.  ,  2020/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin ayrı ayrı kusur durumlarına ve dosyada mevcut raporun hükme esas alınamayacağına dair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden ayrı ayrı REDDİ, ancak;

Olay günü Bayram'ın idaresindeki otomobille gündüz vakti, bölünmüş asfalt kaplama karayolunun kenarında durakladıktan sonra, dönel kavşaktan sola dönmek için aniden ve kontrolsüzce manevra yaptığı esnada, aracının sol yan tarafına gidiş istikametine göre yolun sol tarafından seyretmekte olan sanığın otomobilinin çarpması sonucu sanığın tali kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın ekonomik ve sosyal durumu nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1582, Karar No: 2021/15145, Tarih: 07.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/1582 E.  ,  2021/15145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın...semti...mevkisinde bulunan bir taksi durağında çay ocağında çalıştığı, bir dönem sanık ile bir yakınlaşmalarının olduğu, sonrasında ayrıldıkları, ayrılmanın ardından sanığın yeniden katılanla birlikte olmak için ısrarda bulunup, kendisini tehdit ettiği, yeniden bir araya gelmezlerse, sanığın katılanın kendisine de ailesine de zarar vereceğini söylediği, işyerini de telefonla arayıp 'oraya geleceğini, katılanı rezil edeceğini' söylediği, nitekim olay günü gündüz 18.00 sularında katılanın taksi durağına geldiği, katılanın sanıktan çıkmasını istediği, sanığın çay içmek istediği, çayını içtikten sonra da gittiği, yarım saat kadar sonra yeniden geldiği, aniden katılanı ittirdiği, şarj cihazında bulunan cep telefonunu, evinin ve işyerinin anahtarlarını aldığı, itmenin etkisi ile katılanın yere düştüğü, sanığın katılana onunla gelmesi durumunda anahtarları geri vereceğini söylediği, katılanın sanıkla gitmeyi kabul etmediği ve sanık şahsın tek başına dışarı çıktığı, o sırada katılanın annesi ...'un geldiği, katılanın annesi ile birlikte sanığın peşinden gittiği, bu sırada sanığın çalıştığı ticari aracın içine girmiş olduğu, kendilerini görünce cep telefonunu dışarıya fırlattığı, yine tehdit sözleri savurduğu, şikayet üzerine emniyet görevlilerince anahtarların sanıktan alınarak katılana geri verildiği iddiasıyla kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesine uyan yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 07/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11097, Karar No: 2014/11863, Tarih: 01.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/11097 E.  ,  2014/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/276507

MAHKEMESİ : Gediz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

NUMARASI : 2010/99 Esas, 2011/107 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gediz İlçe Tarım Müdürlüğünde veteriner teknisyeni olup 07/05/2010 tarihli yazı içeriğine göre suç tarihinde Üzümlü köyündeki büyükbaş hayvanlara aşı yapmakla görevlendirilen mağdurun, aşı yapacağı sırada yanına gelen sanığın, daha önce yapılan aşıların alerjiye neden olduğunu, özel veterinerden yardım almak ve masraf etmek zorunda kaldığını söylemesiyle, aralarında tartışma çıktığı ve kavga ettikleri anlaşılan olayda, kastı hayvanlarına aşı yapmakla görevli mağduru engellemek olmayıp, tartışmanın devamında önceki süreçte yaşadıklarına duyduğu kızgınlıkla mağduru yaralamak olduğu saptanan sanığın eyleminde, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurlarının bulunmadığı ve bir bütün halinde TCK'nın 86/2, 86/3-c maddeleri kapsamında kamu görevlisini kasten yaralama suçunu oluşturduğu, ayrıca savunması üzerinde durulup aynı Kanunun 29. maddesinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiği nazara alınmadan yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8311, Karar No: 2012/10586, Tarih: 04.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8311 E.  ,  2012/10586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/b, TCK'nun 43/1, 53/1. maddeleri gereğince 22 ay 15 gün hapis cezası, hak yoksunluğu (3 kez her sanık için)

Sanıklardan ...'ın, nüfus kaydına göre "Eyyup" olan isminin gerekçeli karar başlığına doğru yazıldığı halde, kararın değişik yerlerinde ve hüküm kısmında "Eyüp" olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

1-Sanıklar hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklardan ...'ın, nüfus kaydına göre "Eyyup" olan isminin gerekçeli karar başlığına doğru yazıldığı halde, kararın değişik yerlerinde ve hüküm kısmında "Eyüp" olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

1-Sanıklar hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların ortağı oldukları Suba İnşaat Müh. Bil. Kırt. ve Teks. San. Tic. Ltd. Şti hakkında düzenlenen 24.07.2009 tarihli Vergi Tekniği Raporunda; defter ve belgelerin ibrazına ilişkin yazının mükellef şirketin bilinen adreslerinde tebliğ edilemediği, tarh dosyasının tetkiki neticesinde, halen faal gözüken mükellef şirketin defter tasdikine ilişkin her hangi bir bilginin bulunamadığı, 2006 ve 2008 takvim yıllarında düzenlenen yoklamalarda, bahsi geçen şirketin faaliyet adresinden ayrıldığının ve muhtarlık kaydının bulunmadığının tespit edildiği, tarh dosyası tetkikinden her hangi bir adres değişikliği bildiriminin bulunmadığı, şirket ortakları olan sanıkların işyeri adresini aynı zamanda ikametgah adresi olarak gösterdikleri, verilen beyannamelerde imzaların birbirini tutmadığı, şirkette hisse devrinin yapıldığı 23.02.2004 tarihinden itibaren bazı dönemlerde KDV matrahlarının yüksek olduğu, buna mukabil devreden KDV'nin yüksek gösterilmesi nedeniyle ödenecek KDV'nin olmadığı veya çok az miktarlarda olduğu, şirket tarafından suç tarihlerinde Ba ve Bs bildirimlerinin verilmediği, sabit ve uygun bir işyeri olmadan KDV dahil 2004 takvim yılında 218.974 YTL, 2005 takvim yılında 2.510.034.02 YTL ve 2006 takvim yılında 2.167.009.43 YTL brüt satışlarının bulunması durumunun gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, şirketin, geniş mahallere ihtiyaç duyulan bu tür faaliyetleri yürütebilmesinin mümkün olmadığı, ortaklarının değiştiği 23.02.2004 tarihinden itibaren gerçek anlamda bir ticari faaliyetinin olmadığı, bu tarihten itibaren mükellef şirketin sadece komisyon karşılığında sahte belge düzenleyip yasal olmayan yollardan para kazanma gayesinde olduğu, şirketin bu tarihten itibaren düzenlenen fatura ve diğer belgelerinin tamamının sahte olduğu hususlarının belirtilmiş olmasına, sanıklardan ...'ın; şirketin her hangi bir faaliyetinin olmadığına, kendisinin ortak olduktan yaklaşık 2-3 ay sonra şirket yetkilisinin, şirkete ait tüm belge, evrak ve faturalarla birlikte ortadan kaybolduğuna, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarına ait faturalardan haberinin olmadığına dair beyanına, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanıklara yüklenen suçun sabit olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle '2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

a) 24.07.2009 tarihli Vergi Tekniği Raporunda; Vedos ortamında yer alan Ba ve Bs analiz raporunda, Suba İnşaat Müh. Bil. Kırt. ve Teks. San. Tic. Ltd. Şti'nden mal veya hizmet satın aldığını bildiren mükelleflere ilişkin karşılaştırma tablosundan hareketle, sanıkların ortağı oldukları şirket tarafından 2004 takvim yılında Yiğit Metal Hediyelik Eşya Rek. İth. İhr. San. Ltd. Şti'ne 11 adet fatura düzenlendiğinin tespit edildiği, ancak faturaların düzenlenme tarihine ilişkin her hangi bir bilgiye yer verilmediği, bu itibarla sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun suç tarihinin dosya kapsamına göre tespitinin mümkün olmadığı cihetle, öncelikle bahsi geçen faturaların hangi tarihlerde düzenlendiği ve buna bağlı olarak suç tarihinin tespiti ile sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suç tarihinden iddianamenin düzenlendiği 10.12.2009 tarihine kadar gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeden, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının ise suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar tahakkuk edip etmediğine yönelik temyiz denetimi de olanaksız kılacak şekilde, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) Kabule göre de;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun zincirleme suç hükümlerini düzenleyen 80. maddesinde belirtilen artırım oranının, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre sanıklar lehine olduğu ve 5237 sayılı TCK'na göre uygulama yapıldığında aynı Kanunun 53. maddesinde gösterilen hak yoksunluklarının da tatbikinin gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21619, Karar No: 2016/4172, Tarih: 09.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/21619 E.  ,  2016/4172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminin Tasfiyesi

... ile ... aralarındaki mal rejiminin tasfiyesi davasının kısmen kabulüne dair ... Aile Mahkemesi'nden verilen 09.09.2015 gün ve 344/1062 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Yazıcı vekili; evlilik birliği içerisinde edinilen dava dilekçesinde belirtmiş olduğu beş kalem malvarlığı yönünden alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının katkısının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 7.913,00 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren faiziyle ve 11.954,48 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Aynı taraflar arasında ... Aile Mahkemesi'nin 2013/756 esasına kayıtlı dosya kapsamının incelenmesinden; davacı tarafça davalı tarafa yönelik ek dava açılmış olduğu anlaşılmaktadır. 2013/756 Esas sayılı dosyada davacı tarafça iş bu temyize konu dava ile birleştirilme istemi ile altı kalem malvarlığı hakkında alacak talebinde bulunulduğu, ancak davanın derdestlik nedeniyle reddedildiği anlaşılmakta ise de, 2013/756 esas sayılı dava dosyasında davacı taraf iş bu temyize konu dava dosyasındaki beş kalem malvarlığı ile ilgili talepleri aynen tekrar etmekle birlikte ek olarak 4 nolu bentte "Seda Çanta isimli işyerinin işletme hakkı, kâr oranları ve işyeri ile ilgili hakettiği diğer tüm yasal hakların yasal sınırlar dahilinde nakdi karşılığının ödenmesi" hususunun da talep konusu yapılmış olduğu, derdestlik nedeniyle reddine karar verilen dava dosyasında talep edilen bu kalem yönünden de iş bu temyize konu dava dosyasında hukuki değerlendirmelerde bulunulduğu gözetilerek, HMK'nun 166. maddesi uyarınca aynı yer mahkemesinde açılan, aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan her iki davanın birleştirilip değerlendirildikten sonra sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Her iki taraf vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, tarafların belirtilen sebep dışında

diğer temyiz itirazlarının bozma sebebine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına; taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 339,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine ve 27,70 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5459, Karar No: 2013/10826, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/5459 E.  ,  2013/10826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Kasabası ihdasen Hazine adına oluşturulan 4339 sayılı parselden ifrazen ayrılan 152 ada 1 parsel sayılı 424.14 m² yüzölçümündeki davalı adına tapuda kayıtlı olan taşınmazın bir bölümünün orman olduğunu, daha önce hakemde açılan davada çekişmeli taşınmazın bir bölümünün orman niteliğinde olduğunun tesbitine karar verildiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptalini ve orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptaline ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, rapor ve krokinin karara eklenmesine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.02.2007 tarihli ve 2007/1313 E. - 2462 K. sayılı karar ile bozulmuştur.