muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5142, Karar No: 2014/5256, Tarih: 25.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/5142 E.  ,  2014/5256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/1085-2013/1087

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu K.. B.. vekili şikayetinde; takibe dayanak yapılan ilamın kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminata ilişkin olduğunu, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesi gereği ... plakalı makam aracının haczedilemeyeceğini bildirerek, haczin kaldırılmasını istemiştir. İcra Mahkemesince anılan şikayet sebebi tartışılmadan şikayet konusu yapılmayan 5393 sayılı Yasa’nın 15/son maddesi gerekçe yapılarak, haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bu durumda Mahkemece, borçlu vekilinin şikayet sebebi incelenerek sonuca gidilmesi gerekirken, şikayet nedeni yapılmayan husus gerekçe yapılarak, karar verilmesi doğru değildir.

Kabul şekline göre ise;

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Borçlu belediyenin kamuya tahsis kararı alması sonuca etkili değildir. İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz..." hükmü yer almaktadır.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz..." hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmi şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6/1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı Kranta - Türkiye davası ve 18 Ekim 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

O halde borçlu belediyeye ait taşınır ya da taşınmaz bir malın haczedilmezliği için o malın fiilen kamu hizmetinde kullanılmasının gerektiği tartışmasızdır. Ancak bir malın fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulü için, o malın kamu hizmetinin yürütülebilmesi amacına uygun bulunması gerekir.

Bir aracın, makam aracı olarak kullanılması, onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı anlamına gelmeyeceği gibi, kamu hizmetinin yürütülebilmesi için Belediye başkanının makam aracının bulunması da gerekmez. Zira belediyelerin görevleri 5393 sayılı Yasa'nın 14.maddesinde açıklanmış olup, bu görevlerin yerine getirilebilmesi için Belediye başkanının makam aracının bulunması zorunlu değildir. Kaldı ki, belde sakinlerinin müşterek nitelikteki ihtiyaçlarını karşılamak üzere kurulan, idari ve mali özerkliğe sahip kamu tüzel kişisi olan belediyenin borcu var iken Belediye başkanının makam aracı kullanması yukarıda belirtildiği üzere başta Anayasa'ya ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne aykırılık oluşturabileceği gibi kamu vicdanını da rahatsız edecektir.

Öte yandan, 237 sayılı Taşıt Kanunu'nun 4.maddesinde kimlere makam aracı verileceği düzenlenmiş olup, Belediye başkanı anılan yasa uyarınca kendisine makam aracı tahsis edilecekler arasında yer almamaktadır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, Belediye başkanının makam aracının haczedilmesinde yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Öte yandan, 237 sayılı Taşıt Kanunu'nun 4.maddesinde kimlere makam aracı verileceği düzenlenmiş olup, Belediye başkanı anılan yasa uyarınca kendisine makam aracı tahsis edilecekler arasında yer almamaktadır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, Belediye başkanının makam aracının haczedilmesinde yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK. m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3694, Karar No: 2006/6449, Tarih: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3694 E.  ,  2006/6449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 01/06/2005 gün ve 3015 esas 3906 karar sayılı ek kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 25.05.2006 gün ve 22139 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 05.06.2006 gün ve 2006/120225 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 344. maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tazyik hapsine karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2004/1168 esas 2004/2700 karar sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’nin 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 10 gün karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 200,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12574, Karar No: 2017/16102, Tarih: 16.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/12574 E.  ,  2017/16102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Demir Çelik Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile davalı T.C. ... Bakanlığına İzafeten ... Valiliği Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü aralarındaki kira bedelinin uyarlanması davasına dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 23/06/2015 günlü ve 2013/846 E.-2015/716 K. sayılı hükmün bozulması hakkında Yargıtay 6. Hukuk Dairesince verilen 21/11/2016 günlü ve 2015/11014 E -2016/6873 K sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 270.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 16.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5939, Karar No: 2021/13258, Tarih: 17.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5939 E.  ,  2021/13258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Hatay ili, Samandağ ilçesi, ... mahallesi, 978 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın kadastral parsel mi, imar parseli mi olduğu ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorulup, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların değerlendirme tarihi olan 2013 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğü'nden getirtilip, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporları denetlenmeden hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

Dava konusu taşınmaz ile bitişik konumda bulunan ... Mahallesi 970 parsel sayılı taşınmaza Samandağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/638 E.-2021/154 K. sayılı dosyasında aynı değerlendirme tarihi itibariyle 106,54 TL/m2 değer biçildiği ve bu bedelin Dairemiz denetiminden geçerek 2021/5949 E.-2021/13259 K. sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, bilirkişi kurulundan bitişik konumda bulunan parseller için tespit edilen m2 birim değerinden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Bozma öncesi verilen kararda ağaç ve yapı bedeli için bozma yapılmadığından bu konunun taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2-Bozma öncesi verilen kararda ağaç ve yapı bedeli için bozma yapılmadığından bu konunun taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanun'un 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26244, Karar No: 2024/3265, Tarih: 19.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/26244 E.  ,  2024/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/558 E., 2021/145 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; hükmün usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde, kolluk görevlilerince cadde üzerinde karton kutu içinde sigaralar ve kutunun yanında sanığın görülmesi üzerine karton kutu içerisinde ve yanında bulunan siyah renkli poşetten toplam 660 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmasında; sigaraları satarken yakalandığını beyan ederek, suçu kabul etmiştir.

Suça konu sigaraların bandrolsüz ve kaçak olduğuna dair bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

Dava konusu eşyaların değerinin pek hafif kabul edildiği, Dairemiz yerleşik uygulamalarına uygun olduğu tespit edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18-son maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 3/5. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden uygulama maddesi gösterilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen 7 gün adlî para cezasından eşya değerinin pek hafif olması nedeniyle yapılan 2/3 oranında indirim ile 2 gün adlî para cezası yerine 3 gün adlî para cezasına yine yaş küçüklüğü nedeni ile yapılan 1/3 oranında indirim ile 1 gün adlî para cezası yerine 2 gün adlî para cezasına hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Dava konusu akaryakıtın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi atfı yapılmadan müsaderesine karar verilmesi, isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

3.Dava konusu akaryakıtın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi atfı yapılmadan müsaderesine karar verilmesi, isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (1,2,3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği,

1.Hükmün birinci fıkrasında "suçun işleniş şekli" ifadesinden önce gelmek üzere "5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi delaletiyle aynı Kanun'un 3/5. maddesi gereğince" ifadesinin eklenmesi,

2.Hükmün (3) numaralı fıkrasında "3" gün ifadesinin "2 gün" yine (4) numaralı fıkrasında "2 gün" ifadesinin "1" gün olarak değiştirilmesi,

3.Kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin fıkrada yer alan "sigaraların" ifadesinden sonra gelmek üzere "5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2024 tarihinde karar verildi.

Nemli

(K.D.)

KARŞI DÜŞÜNCE

15.04.2020 tarihli ResmÎ Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde; hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında, b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında; kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının hesaplanarak, verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının sanığa bildirilmesi gerekirken indirim oranının 1/3 olarak bildirilmek suretiyle sanığın yanıltılması, gerekçesiyle bozulması yerine, yerel mahkemenin kararının düzeltilerek onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 19.03.2024
Yargıtay — Esas No: 2022/1451, Karar No: 2022/5414, Tarih: 02.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1451 E.  ,  2022/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

VEK. AV. ...

VEK. AV. ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalının istinaf başvurusunun kabulü ile karar kaldırılarak davanın kısmen kabulüne yönelik karara süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tarafından meslek edindirme kursları için açılan bir kısım ihaleler sonucu davalı kurum ile bir takım sözleşmeler imzaladıklarını, sözleşmedeki edimlerini yerine getirmelerine rağmen davalının ihale bedellerinin her birinin %21'lik kısmını iş bitirme garantisi olarak bloke ettiğini, bloke edilen 570.000,00TL'nin iş bitiminde ödenmediğini, ödenmeyen alacakların tahsili için başlattıkları icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, müfettiş raporu doğrultusunda işlem yaptıklarını, icra takibine itirazın haklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 29.09.2016 tarihli ilk kararında ,yasaklama kararının yürütmesinin durdurulmasına veya iptaline ilişkin bir karar alınmadığını,tedbirin davalı idare tarafından geri alınmadığı müddetçe yürürlükte olduğu buna ilişkin olarak uygulanacak diğer tedbirlerinde hukuken geçerli olduğu davalı idare tarafından tespit edilen hususlar karşısında verilen yasaklama kararı çerçevesinde davacı şirketin hakedişlerinin %20 oranındaki kısmının bloke edilmesinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair karar davacı tarafça istinaf edilmiş Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi 12/04/2017 tarih 2017/230 -2017/431 sayılı ilamı ile ‘‘Uyuşmazlığın davacının yasaklama işlemi hakkında idari yargıda dava açmadan sözleşme kapsamında alacak isteğinde bulunup bulunamayacağı noktasında olduğu,davacının yasaklama işlemi hakkında dava açmaması sözleşme kapsamındaki alacaklarını istemesine engel olmadığını davacı, sözleşme kapsamında alacağını istediğine göre mahkemece bu kapsamda taraf delilleri toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği ’’gerekçesiyle karar kaldırılmıştır.