muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5483, Karar No: 2012/41557, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5483 E.  ,  2012/41557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesi olarak TCK'nun 152/1-a maddesi yerine sehven TCK'nun 151/2-a yazılması esasa etkili olmaması ve mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Somut olayda; başka bir olay nedeniyle hakkında yasal işlem yapılan sanığın götürüldüğü polis merkezinin kapı camına kafa atarak kırması şeklinde gerçekleşen olayda kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11143, Karar No: 2015/9064, Tarih: 22.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/11143 E.  ,  2015/9064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/58138

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2009/64 (E) ve 2012/397 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık R.. B.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık M.. T.. ve Ö.. B.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/17 sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; suç ve iddianame tarihleri dikkate alındığında hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işledikleri anlaşıldığından, sanıklar hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması yerine ayrı ayrı suç kabul edilerek üçer kez cezalandırılmak suretiyle fazla ceza tayini, 2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8996, Karar No: 2015/1481, Tarih: 12.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8996 E.  ,  2015/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ..., davalılar ..... ve ...... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesi uyarınca, kadastro davaları yargı harcına tabidir. Dosyada temyiz isteminde bulunan ..... Yönetiminden temyiz harcının alındığını gösteren kayıt ve belge bulunmamaktadır. Bu nedenle; (6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla) HUMK’nın 434. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekmekte olup, ancak, harç ödendiği takdirde temyiz incelemesi yapılabilir.

2) Bundan başka davacı ... ve ...'ın dayanmış oldukları tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte ......... Daire Başkanlığı ve tapu müdürlüğünden istenerek dosya içerisine alınması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3102, Karar No: 2014/6081, Tarih: 10.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3102 E.  ,  2014/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : 1- 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-h, 35/2, 62/1, 54 maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası,

2- 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62/1 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde yağmaya teşebbüs suçunun niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde, bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

1) Sanık ...’in mağdur ...'e yönelik yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2) Ancak sanık ...'in mağdur ...'e karşı eyleminde, sanığın taksisi olan mağdurun aracına müşteri gibi bindiği, gideceği yeri söyleyerek mağdurun aracı sürmesini söylediği, yaklaşık olarak 600-700 metre gittikten sonra ineceğini söyleyerek taksiyi durdurduğu, sanığın ücret ödeyeceğini düşünerek taksinin tavan lambasını açan mağdura, sanığın yan tarafında tuttuğu bıçakla göğüs sağ bölgesine şiddetli bir şekilde vurarak "paraları ver lan" dediği, mağdurun almış olduğu darbenin etkisi ile şiddetli şekilde bağırdığı, mağdurun bağırmasını engellemek için sanığın ağzını eli ile kapatmaya çalıştığı, mağdurun bu sırada sanığın parmağını

ısırdığı ve sanığın bıçak bulunan elinden bıçağı almaya çalıştığı, bu sırada bıçağın taksinin içine düştüğü, sanığın mağdurun cebinden almaya çalıştığı paraların taksi içine düştüğü, bu sırada mağdurun bağırarak yardım istediği, sanığın da olay yerinden kaçtığı, mağdurun almış olduğu bıçak darbesi toraksa nafiz hayati tehlike oluşturacak şekilde yaralamaya sebebiyet verip, üzerindeki parasını almaya teşebbüs ettiği olayda; sanığın kastının, yağma suçunu işlemeyi kolaylaştırma amacıyla adam öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden, TCK'nın 82/1-h, 35.maddesi yerine, yazılı şekilde kasten yaralama sucundan hüküm kurulması.

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün CMUK.nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3320, Karar No: 2014/7928, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3320 E.  ,  2014/7928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/15071, Karar No: 2016/17064, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/15071 E.  ,  2016/17064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak , Perakende Satış Hizmet Bedeli , İletim ve Dağıtım Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, Belediye Tüketim Vergisi,Enerji Fon Bedeli , Trt Payı ve Kdv İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın ve ek davanın kısmen kabulüne ; yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde ; son 10 yılda müvekkilinden tüm abonelikleri için her ne ad altında olursa olsun faturalandırılarak gizliden veya açıktan haksız olarak tahsil ettiği kayıp kaçak bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli, dağıtım sistemi kullanım bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, TRT payı, enerji fon bedeli, belediye tüketim vergisi ve KDV'nin uzman bir bilirkişi marifetiyle tespiti ile tespit edilen bu bedelden şimdilik 10.000,00 TL'nin haksız tahsilat tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan istirdadı ile müvekkiline geri ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir ; ek dava dilekçesiyle talebini 295.500,86 TL 'ye yükseltmiştir .

Davalı vekili cevap dilekçesi ve ek davaya cevap dilekçesi ile ; elektrik tüketim faturalarındaki tüm kalemlerin EPDK (Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu) tarafından belirlendiğini ve dağıtım şirketi olan müvekkili ve diğer şirketlerce uygulanmak zorunda olduğunu, davada husumetin müvekkiline değil EPDK ya yöneltilmesi gerektiğini, davaya bakmaya da adli yargı mahkemelerinin değil Danıştay' ın görevli olduğunu, müvekkili kurumun 30/10/2009 tarihinde özelleştirildiğini, bu tarihten önceki sorumluluğunun müvekkili şirket hisselerini elinde bulunduran ...' a ait olduğunu, dava konusu hususlarla ilgili Yargıtay kararlarının bağlayıcı olmadıklarını, faturalara yansıyan kayıp kaçak ve sair kalemlerin mevzuatına ve EPDK kararlarına uygun olduğundan ve davanın ve ayrıca ek davanın zamanaşımına uğradığından bahisle davanın görev, husumet, zaman aşımı ve esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın ve ek davanın kısmen kabulüne ; karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan Trt payı bedeli, enerji fonu ,belediye tüketim vergisi ile haksız miktarlar üzerinden matrah belirlenerek alınan %18 lik KDV nin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın ve ek davanın kısmen kabulüne ; karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan Trt payı bedeli, enerji fonu ,belediye tüketim vergisi ile haksız miktarlar üzerinden matrah belirlenerek alınan %18 lik KDV nin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli ve iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11285, Karar No: 2012/11685, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11285 E.  ,  2012/11685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 25.06.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, kavun ve karpuzun 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına üretim giderlerinin (kalem kalem gösterir şekilde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7063, Karar No: 2019/9560, Tarih: 17.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7063 E.  ,  2019/9560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kayıtlarına göre, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/16304 tebliğname numarasında kayıtlı olduğu bildirilen dava ile bu dava arasında bağlantı bulunması sebebiyle, birlikte incelenmesi gerekli görüldüğünden, belirtilen davaya ilişkin tebliğname düzenlendikten sonra her iki dosyanın zamanaşımının yakın olması nedeniyle ivedi bir şekilde Dairemize gönderilmesi konusunda gereğinin takdiri için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/809, Karar No: 2016/2441, Tarih: 14.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/809 E.  ,  2016/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

DÜŞÜNCE : Temyiz ret

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10424, Karar No: 2017/3078, Tarih: 05.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/10424 E.  ,  2017/3078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Borçlunun ödeme şartını ihlali suçundan sanık ...’ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Çameli İcra Ceza Mahkemesinin 16/11/2015 tarihli ve 2015/76 esas, 2015/76 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Çameli Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2015 tarihli ve 2015/48 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 21/05/2016 gün ve 3596 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/06/2016 gün ve KYB.2016-229692 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 15/02/2002 tarihli ve 2002/964-1352 ve 01/02/2010 tarihli ve 2009/9311-445 sayılı ilâmlarında da belirtildiği üzere, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 349. maddesi hükmüne göre, müşteki veya vekilinin duruşmada hazır bulunmasının zorunlu olduğu, bu kişilerin mazeret bildirip mazeretlerinin kabulü ile yokluklarında karar verilmesinin istenmesinin sonuca etkili olmadığı hususları karşısında, 16/11/2015 tarihli celse için mazeret dilekçesi verip yokluğunda karar verilmesini, aksi takdirde duruşmanın başka bir güne ertelenmesini isteyen müşteki vekilinin mazereti dikkate alınarak şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine konu dosya kapsamında, Çameli İcra Ceza Mahkemesinin 17/02/2015 tarih ve 2015/76 sayılı ek kararıyla şikayetçi vekilinin feragati nedeniyle İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesi uyarınca, sanık hakkındaki cezanın bütün neticeleri ile düşürülmesine karar verildiği cihetle; incelenen dosyada yasaya aykırılığı ve hükmün infazını engelleyen düşme kararının bulunması nedeniyle kanun yararına bozma isteği konusuz kaldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 05/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.