muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7411, Karar No: 2021/6730, Tarih: 29.04.2021

b-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin (5) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

c-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davacı idarece fazladan depo edilen 80.157,21 TL bedelin, davalılar tarafından bankadan çekilmişse varsa ödenen nemaları ile birlikte davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine, bedel alınmamışsa fazla yatan bedelin işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20592, Karar No: 2014/11503, Tarih: 05.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20592 E.  ,  2014/11503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Cide İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2012/51-2013/37

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunun'da “yapı ipoteği” 941-944. maddeler arasında özel olarak düzenlenmiştir. Yapı halinde bulunan gemi, Kanun'un 941. maddesi 1. fıkrasına göre “tersanede inşa edilmekte olan gemi” dir. Bu gemilerin sicile kaydı, iktisabı, devri ve ziyaı yasada farklı hükümlerle düzenlenmiş ise de, “yapı” üzerine konulan ipotekler aynı maddede gemi ipoteği kapsamında gösterilmiş olması nedeniyle yapı ipoteğine de gemi ipoteğine dair hükümler uygulanır.

Yapı ipoteğinin kapsamını belirleyen TTK'nun 943. maddesinde “gemi ipoteği inşa halindeki gemiye, inşaatın her safhasında şamildir. Gemi ipoteğinin 900. maddede yazılı şeylerle yapı malikinin mülkiyetine girmemiş olan kısımlar müstesna, tersanede bulunup inşaatta kullanılacak olan ve bu bakımdan işaretlenmiş bulunan kısımlara da şamildir.” denilmiş, 900. maddenin 2. fıkrasında yer verilen “ teferruattan olan şeyler, normal bir işletmenin icabatından olarak bu durumdan çıkarılır veya alacaklı lehine el konmazdan önce temlik edilerek gemiden uzaklaştırılırsa ipotek artık bunlara şamil olmaz” hükmünün burada da uygulanacağı, ipoteğin kapsamı belirlenirken TTK'nun 943. maddesi atfı ile uygulanacak aynı Kanun'un 900. maddesinde de TMK'nun 862 ve 863. maddelerinin tatbik olunacağı navlunların dahi MK'nun 863. maddesi kapsamında olacağı belirtilmiştir. TMK'nun 862. maddesinde yer verilen mütemmim cüz ve teferruat aynı Kanun'un 684/2 ve 686/2 maddelerinde tanımlanmıştır. Buna göre bütünleyici parça (mütemmim cüz); yerel adetlere göre asıl şeyin temel unsuru zarara uğratılmadıkça veya yapısı değiştirilmedikçe ondan ayrılmasına olanak bulunmayan parçadır. Eklenti (teferruat) ise; asıl şey malikinin anlaşılabilen arzusuna göre işletilmesi, korunması veya yarar sağlaması için asıl şeye sürekli olarak özgülenen ve kullanılmasında birleştirme, takma veya başka bir biçimde asıl şeye bağlı kılınan taşınır maldır.

Bahse konu yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde yapı ipoteği, sadece ipoteğin tesisi sırasında bütünleyici parçası veya eklentisi olma vasfını kazanmış bulunan menkul mallara değil, yapı malikinin mülkiyetine girmemiş olan kısımlar müstesna, yapının imar ve inşa olunduğu mahalde bulunan inşaatda kullanılmakta olan ve bu bakımdan işaretlenmiş kısımları (makinalar, kazanlar, saç levhalar yükleme teçhizatı vs.) de kapsadığının, menkullerin sadece 900. maddenin 2. fıkrasındaki halde ipotek kapsamında kalmayacağının kabulü gerekir (Turgut Kalpsüz-Gemi Rehni-3.Baskı S.204, 205, 206).

Somut olayda Cide Gemi Tersanesinde yapımına başlanan ve farklı tersanelerde yapımı devam eden ve Zonguldak Gemi Sicil Müdürlüğü'nde 6762 sayılı TTK'nun 858 ve 941. maddelerine göre kayıtlı maliki Beşiktaş Gemi İnşa A.Ş. olan Beşiktaş BN-VIII isimli kimyasal madde taşıyan tanker gemisi üzerinde şikayetçi lehine 15.000 Euro bedelle ipotek sözleşmesi gereği ipotek tesis edildiği görülmektedir.

İpotek lehtarı G.. S.. Yapı ipoteği kapsamında mütemmim cüzler olan menkullere borçlu C,, Gemi ve Yat San. ve Tic. A.Ş.'nin borçları nedeniyle konulan hacizlerin kaldırılmasını istemiş, Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda ana makine ve şanzımanın mütemmim cüz olduğu bu gemi dışında başka bir alanda kullanılma ihtimali söz konusu olmayacağı belirlendiğinden haczin kaldırılmasına jenaratör, taşıma kreynleri (vinç sistemleri) vs. diğer menkulların ise standart üretimle temin edilen sistemler olup benzer başka bir gemiye monte edilebileceği nedeni ile haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmiştir. Bilirkişi tarafından yapılan bu değerlendirme ipoteğin kapsamını belirleyen yasal düzenlemeler karşısında kabul edilebilir bir kıstas değildir. Kaldı ki; aynı Mahkeme'nin 2009/11 sayılı dosyasına sunulan bilirkişi İ.. Y.. V..'ın 20.07.2009 tarihli raporunda Aybot Tersanesinde tespit edilen 4 adet jeneratörün (08) (NB-VIII) nolu gemiye ait olduğu belirlenmiş, aynı bilirkişinin 28.09.2009 tarihli “ ek raporunun Cide Gemi Tersanesinde yapılan inceleme ile ilgili kısmının (B) bölümünde ise Gurdesan Marka “kreyn”lerin (08) (NB-VIII) nolu gemiye ait olduğu bilgisine, genel olarak da bulunan menkullerin gemiye takılacağı açıklamalarına yer verilmiştir.

Yine 2009/25 Esas sayılı dosya için aldırılan 14.03.2011 tarihli T.. K.. tarafından verilen raporda farklı değerlendirmeler yapılmıştır. Mahkemece, yapılacak iş gemi ve makine mühendislerinden oluşturulacak bilirkişiler aracılığıyla şikayete konu menkullerin geminin oluşturulup, işletilmesi, korunması ve gemiden yararlanılabilmesi için bütünleyici parça ve eklenti olarak gemiye bağlanmasının mümkün olup olmadığının tespit ettirilmesi, bu tespitler yapılırken aynı gemi ipoteği nedeniyle karara bağlanan dosyalarda rapor veren bilirkişilerden faydalanılması, olmaması halinde söz konusu raporlarda belirlenen menkullerle aynı menkuller olup olmadığı hususunda görüş sorularak sonuca gidilmesi gerekirken ana makine ve şanzuman dışındaki menkuller yönünden eksik inceleme ile yazılı gerekçelerle ret kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Şikayetçi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1332, Karar No: 2015/3789, Tarih: 10.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1332 E.  ,  2015/3789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....’nin maktül ....'a yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrik indirim miktarının az olduğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, dosya içeriğindeki delillere ve sanık .....'nin aksi sabit olmayan savunmasının içeriğine göre; olay tarihinde sanığın maktülle birlikte bağevinde alkol aldıkları, içkilerinin bitmesi üzerine maktülün sanığa küfür ederek rakı alıp gelmesini söylediği, sanığın da maktülü küfür etmemesi konusunda uyararak bağevinden ayrıldığı, sanığın alkol almaya devam ettiği, parası bitince rakı yerine şarap alarak beğevine geri döndüğü, maktülün sanığa şarap getirmesi nedeniyle yine küfür ettiği, ayrıca aşırı derecede alkollü olan maktülün meyve bıçağı ile sanığa doğru hamle yaparak saldırmasının yarattığı hiddetin etkisinde kalan sanığın, maktülün elinden aldığı bıçakla alın, boyun, göğüs, karın, sol kol, sol el parmakları, sağ omuz, sağ koltuk altı, sağ kol, sağ el, sağ uyluk, sol uyluk ve kalça sol taraftan toplam 23 darbeyle yaralamak suretiyle maktülün ölümüne sebebiyet verdiği olayda; sanığın kendisine hakaret edilip bıçakla saldırılmasına sinirlenerek art arda gerçekleştirdiği bıçak darbeleriyle maktülü öldürmüş olması karşında, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçunun unsurları oluşmadığı anlaşıldığı halde,

TCK'nun 81/1 maddesi yerine vasıfta yanılgıya düşülerek TCK'nun 82/1 -b maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 10/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17521, Karar No: 2024/3467, Tarih: 20.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/17521 E.  ,  2024/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/258 E., 2021/279 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili ...ilçesi ...Mahallesi VIII parsel sayılı taşınmazın en az yüz yıldır zilyedi olduklarını, yapılan 2/B kadastrosu sırasında taşınmazlarının hatalı olarak davalı ... adına tespit edildiğini, bu husustaki itirazlarının kabulü ile askı sureti ile ilan edilen listenin kendi adına düzeltilmesini talep etmiş, Mahkemece;davacının davaya konu taşınmazın zilyedi olduğuna dair bir delil sunamadığı, taşınmazın davalının kullanımında olduğu, bu nedenle de davanın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 17.02.2020 tarihli ve 2020/398 Esas, 2020/805 Karar sayılı kararı ile; ''Yörede; 1967 yılında 766 sayılı Kanuna göre tapulama ve arazi kadastro çalışmaları yapılmıştır. 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi uygulama çalışmalarına 2007 tarihinde başlanılmış, 30.09.2014 tarihinde ilan edilmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 4 üncü madde gereği kullanım kadastro çalışmaları ise 19.07.2019-19.08.2019 tarihlerinde ilan edilmiştir. Davacı gerçek kişi dava konusu taşınmazın kullanıcısı olduğunu iddia etmektedir, dava konusu taşınmazın 2/B madde uygulamasında Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, hüküm tarihinden sonra 2019 yılında yörede 3402 sayılı Kanun'un Ek 4 üncü maddesi uyarınca kullanım kadastrosu yapıldığı, dava konusu taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği, buna göre çekişmeli taşınmazın 1012 parsel sayısı ve 37.643,26 m² yüzölçümü ile taşınmazın ... kullanımında olduğu ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhleriyle Hazine adına tespit edildiği ayrıca dava konusu taşınmazın tapu kaydının da oluştuğu anlaşılmış olup, davacının taşınmazın kullanıcısı olduğunu iddia etmesi karşısında dava, kullanım kadastrosuna itiraza dönüşmüştür. Mahkemece Hazine davaya dahil edildikten sonra taraflara bu davayla ilgili delillerini bildirme imkanı tanınıp, taraf delilleri toplanıp, oluşacak sonuca göre taşınmazın kullanım kadastrosu tarihinde fiilî kullanıcısının tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemece; " her ne kadar davacı tarafça davalı ...'in bu kullanımının kira ilişkisinden kaynaklandığı iddia edilmiş ise de davacı tarafça yazılı bir kira sözleşmesi sunulmadığı gibi davacı ve davalı tanıklarının beyanlarında kira ilişkisinden bahsedilmediği, bu doğrultuda davacı tarafça kira ilişkisinin ispat edilemediği, mahkememizce yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve bitişiğindeki davalı ..

...'in bu kullanımının kira ilişkisinden kaynaklandığı iddia edilmiş ise de davacı tarafça yazılı bir kira sözleşmesi sunulmadığı gibi davacı ve davalı tanıklarının beyanlarında kira ilişkisinden bahsedilmediği, bu doğrultuda davacı tarafça kira ilişkisinin ispat edilemediği, mahkememizce yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve bitişiğindeki davalı ...'e ait taşınmazın bir bütün olarak kullanıldığı ve buğday ekildiğinin görüldüğü, yapılan bu açıklamalar doğrultusunda davacı tarafça kullanım kadastrosunun geçtiği 2019 yılında fiili kullanıcının kendisinin olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine" karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10995, Karar No: 2013/2280, Tarih: 13.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10995 E.  ,  2013/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1,43 ve 62. maddeleri gereğince 2 Yıl 1 Ay hapis ve 53.mad. gereği belli hakları kullanmaktan yoksun, bırakma,

1- Hakkında beraat kararı verilen sanık ...'na ait araçların tamir, bakım ve resmi işlemlerini takip ettiği, bu nedenle anılan araçlara ait trafik belgelerinin araç muayene bölümlerinde sahtecilik yaptığı iddia olunan sanığın, Bapay şirketine ait araçların kaporta ve tamirat işlerini kendisinin yaptığını, ancak evrak takipçiliği yapmadığını, anılan sahtecilikten haberinin olmadığını savunmasına göre; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, suça konu belgedeki sahteliği iddia olunan yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda yazı ve imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının ( c ) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, anılan fıkrada sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4364, Karar No: 2016/5877, Tarih: 03.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4364 E.  ,  2016/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-)Sanık hakkında “2004 vergi yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘sahte fatura kullanmak’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. ve CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-)Sanık hakkında “2005 ve 2006 vergi yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanık hakkında ....Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.08.2009 tarih ve 2009/1170 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, farklı takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde teselsül hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ile “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” fiillerinin kendi içinde tek suç olarak kabulüyle zincirleme suç hükümleri uygulanmaksızın her bir takvim yılına ilişkin yazılı şekilde tek hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6664, Karar No: 2024/2646, Tarih: 01.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6664 E.  ,  2024/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/203 D. İş, 2023/203 Karar

KARAR : Dosyanın saklanması

SAYISI : 2022/İHK-7545

KARAR : İtirazın reddi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; üretici/çiftçi olan müvekkilinin araziye dikilen biber cinsi ürünün Bitkisel Ürün Sigortası Poliçesi ile teminat altına alındığını, poliçe başlangıç tarihi olan 04.06.2020 tarihinden sonra bölgede yağış olduğunu, haziran ayı içerisinde yağan yağmurlar neticesinde sigortalı arazide yağmur sularının biriktiğini, aşırı yağış nedeniyle toprak üzerinde oluşan göllenmeler nedeni ile bitki köklerinin oksijensiz kalması sonucu kök boğulması, solgunluk, eksik meyve oluşumu nedeniyle verim/miktar kaybı zararının meydana geldiğini, hasar ihbarına istinaden tespit yapıldığını, 30.07.2020 tarihinde nihai tespit işlemi yapıldığını ve sigortalı alanda kesin hasar oranının %48 olarak belirlendiğini, ancak tazminat ödemesinin gerçekleşmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 52.884,00 TL'nin Tarsim tarafından kesin hasar oranının belirlenmesine rağmen ödemenin gerçekleşmediği 30.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 13.12.2021 tarihli, K-2021/187522 sayılı kararı ile zararın teminat kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş, bu karara davacı vekili tarafından süresi içinde itiraz edilmiştir.

IV. İTİRAZ HAKEM HEYETİ KARARI

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri