muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4929, Karar No: 2021/1849, Tarih: 22.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4929 E.  ,  2021/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

2-... İnsan Hakları Mahkemesinin .../17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1-2-A, 1-2-B, 2-2-A ve 3-2-A numaralı bentlerinde geçen (kamulaştırma bedelinin kesinleşme tarihine kadar geçen süre için hesaplanacak yasal faizi ile birlikte kararın kesinleşmesinin ardından davalı tarafa ödenmesine,) ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine (Dairemizin karar tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine,) ibarelerinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1-2-A, 1-2-B, 2-2-A ve 3-2-A numaralı bentlerinde geçen (kamulaştırma bedelinin kesinleşme tarihine kadar geçen süre için hesaplanacak yasal faizi ile birlikte kararın kesinleşmesinin ardından davalı tarafa ödenmesine,) ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine (Dairemizin karar tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine,) ibarelerinin yazılmasına,

b)6 numaralı bendinde geçen (kararın kesinleşmesinden sonra müracaatları halinde hak sahiplerine hisselleri oranında) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (müracaatları halinde hak sahiplerine hisselleri oranında derhal) ibaresinin yazılmasına,

c)Davacı idare lehine vekalete ilişkin 10 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

Bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8855, Karar No: 2019/995, Tarih: 24.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/8855 E.  ,  2019/995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2007 tarih 2006/653 Esas, 2007/1028 Karar sayılı 1 yıl 15 gün hapis cezası ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, davaya konu suç tarihi olan 09.09.2014 tarihinden sonra 12.01.2015 tarihinde kesinleşen Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2012 tarih 2011/450 Esas - 2012/1692 Karar sayılı 1 yıl 8 ay hapis cezası ilamının tekerrüre esas alınması suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 58/1 maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün 58. maddesinin uygulandığı fıkrasında ''Sanığın Bursa 7 Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/450 Esas ve 2012/1692 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı 1 yıl 8 ay'' ibaresinin hükümden çıkarılması yerine "Sanığın Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2007 tarih 2006/653 Esas ve 2007/1028 Karar sayılı kararı ile yaralama suçundan dolayı 1 yıl 15 gün'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/666, Karar No: 2022/11416, Tarih: 22.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/666 E.  ,  2022/11416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; bu yönteme uyulmadan ... parsel sayılı taşınmazın eski tarihli pay satışı emsal alınarak bedel tespit edildiği gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas metrekare birim bedeli 2,37-TL, emsal taşınmazın emlak vergisine esas metrekare birim bedeli ise 288,33-TL olduğu, aradaki fahiş oransızlık dikkate alınmaksızın dava konusu taşınmazı emsal taşınmazın %85'i değerinde kabul eden rapora göre hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

İlk karara esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın metrekare birim bedeli 490,58-TL olarak belirlendiği halde, Bölge Adliye Mahkemesi’nin iade kararı sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda metrekare birim bedeli 280,75-TL olarak belirlendiğinden, alınan raporlar arasında bedel yönünden açık fark olmasına rağmen, bu çelişki giderilmeden bedel belirleyen bilirkişi raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

İlk karara esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın metrekare birim bedeli 490,58-TL olarak belirlendiği halde, Bölge Adliye Mahkemesi’nin iade kararı sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda metrekare birim bedeli 280,75-TL olarak belirlendiğinden, alınan raporlar arasında bedel yönünden açık fark olmasına rağmen, bu çelişki giderilmeden bedel belirleyen bilirkişi raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-İdarece düzenlenen kıymet takdir raporu ile ilk karara esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazda bulunan sondaj ve su havuzuna değer biçildiği halde, temyize konu hükme esas alınan bilirkişi raporunda gerekçesi gösterilmeden muhdesat bedelinin hesaplamaya dahil edilmemesi,

3-İlk karara esas alınan bilirkişi raporunda kamulaştırmadan arta kalan 5.733,51m²’lik alanda %10 değer azalışı hesaplandığı halde, arta kalan alana imar durumuna göre yapılaşma izni verilip verilmeyeceği, verilmiş ise önceki durumuna göre kısıtlama getirilip getirilmediği hususları ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğü'nden araştırılarak taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü, geometrik şekli ve kamulaştırmanın amacı nazara alınarak arta kalan kısımda değer kaybı gerekip gerekmediği denetlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde son karara esas alınan bilirkişi raporunda arta kalan kısımda değer azalışına hükmedilmemesi,

4-Dava tarihi olan 2016 yılı itibari ile taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre, maktu değerlerini gösterir resmi veriler İlçe, Tarım ve Orman Müdürlüğü' ile ilgili kurumlardan getirtilip, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile ağaç bedeline hükmedilmesi,

5- Karar tarihi 03.05.2018 olduğu halde hükümde 09.01.2019 olarak gösterilmesi,

Doğru görülmemiştir.

4-Dava tarihi olan 2016 yılı itibari ile taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre, maktu değerlerini gösterir resmi veriler İlçe, Tarım ve Orman Müdürlüğü' ile ilgili kurumlardan getirtilip, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile ağaç bedeline hükmedilmesi,

5- Karar tarihi 03.05.2018 olduğu halde hükümde 09.01.2019 olarak gösterilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 2019/1552 Esas- 2021/1362 Karar sayılı hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15386, Karar No: 2024/5022, Tarih: 04.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15386 E.  ,  2024/5022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/417 E., 2022/935 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen "mahkumiyet" kararı, istinaf mercii tarafından "beraat" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/217 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/417 Esas, 2022/935 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuğun kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 25/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu üstlendiğine, suçun başka bir kişi tarafından işlendiğine, aksi kanaatte meşru savunma koşullarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun alt sınırdan uzaklaşılarak ve hiçbir ceza indirimine ilişkin hüküm uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu üstlendiğine, suçun başka bir kişi tarafından işlendiğine, aksi kanaatte meşru savunma koşullarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun alt sınırdan uzaklaşılarak ve hiçbir ceza indirimine ilişkin hüküm uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Maktul ile suça sürüklenen çocuğun ablası olan tanık ...'nın Konya ili ... ilçesinde bulunan bir fabrikada birlikte çalıştıkları, maktulün tanık ...ya tek taraflı duygular beslediği, ...ya olaydan önce arkadaşlık teklifinde bulunduğu ancak ...nın kabul etmediği, olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun annesinin, diğer oğlunun çocuğuna bakmak üzere Kocaeli'nde bulunduğu, babasının uzun yol şoförü olması nedeniyle evde bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun da Konya ilinde yatılı eğitim gördüğü, bu nedenle ...nın... ilçesindeki evlerinde yalnız kaldığı, maktulün 31.10.2020 ve 03.11.2020 tarihleri arasında gece saatlerinde ...nın ikametinin bulunduğu... ilçesine gelerek ...nın yalnız kaldığı bu evin yerini tespit ettiği, olay tarihinden bir gün önce ise evde kimsenin olmadığı esnada eve girerek çikolata ve "Kirpiklerini sayacak kadar deliydi bu yürek sana seni çok seviyorum ...Deli Çocuk" yazılı not bıraktıktan sonra odanın, tanık ...ya ait kimlik belgesinin, baş örtüsünün, suça sürüklenen çocuk ve ...ya ait fotoğrafın bulunduğu çerçevenin fotoğraflarını kendi cep telefonu ile çekerek evden ayrıldığı, gece saatlerinde iş yerinden eve gelen ...nın evde maktulün bıraktığı notu ve çikolatayı bulduğu, çikolata ve notu bulduktan sonra civarda gördüğü karaltı nedeniyle tedirgin olduğu ve kolluk kuvvetlerine saat 01.00 civarında durumu ihbar ettiği, olay yerine gelen kolluk görevlilerinin herhangi bir şüpheli durum ya da şahıs görülmediğine dair tutanak düzenledikleri, bunun üzerine ...nın Konya'da bulunan kardeşi suça sürüklenen çocuğu arayarak durumu anlattığı ve eve gelmesini istediği, suça sürüklenen çocuğun da olay günü gündüz saatlerinde ikametlerine geldiği, aynı gün gece saatlerinde ablasının iş yerinde olması nedeniyle evde tek başına iken oturduğu odanın camından sesler duyduğu, arkadaşını arayarak korktuğunu ve polisi aramasını söylediği, suça sürüklenen çocuğun daha sonra zorlama sesinin geldiği kiler olarak kullanılan odaya girip baktığında maktulün kiler camından ikamete girmekte olduğunu gördüğü, bunun üzerine

kilerde bulunan ekmek bıçağını eline aldığı, maktulün ikamete girdikten sonra elindeki tornavida ile suça

kilerde bulunan ekmek bıçağını eline aldığı, maktulün ikamete girdikten sonra elindeki tornavida ile suça

sürüklenen çocuğa saldırdığı, suça sürüklenen çocuk ile maktulün ikamet içerisinde boğuşmaya başladıkları, arbede esnasında suça sürüklenen çocuğun elindeki bıçağı maktule doğru birden fazla kez salladığı, maktulün fırsatını bularak ikametten çıkıp kaçmaya başladığı, suça sürüklenen çocuğun da maktulün peşinden elinde bıçak ile gittiği ancak maktulün ikametten yaklaşık 140 metre kadar uzaklaştıktan sonra yere yığıldığı, maktulün boyun sağ yan alt sınır omuz başı hizasından, sol omuz 9 cm

arkada skapular bölgeden, sol skapula üst kısım iç kenardan, sağ skapula iç kenar orta kısımdan ve bu yaranın 4 cm ve 8 cm altından olmak üzere toplam altı adet bıçak darbesi ile yaralandığı, arbede sırasında suça sürüklenen çocuğun ise her iki el bileğinde kızarıklık, sağ omuz ve sol boyunda sıyrık, sol omuz arkası sıyrık, sağ dirsek sıyrık, sağ ayak bileği arka üst kısımda sıyrık, sağ kulakta hassasiyet, kafa üstü ve sol ayak başparmakta ödem ve hassasiyet ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ve maktulün olay yerinde kesici alet yaralanmasına bağlı akciğer kesisi ve buradan gelişen iç ve dış kanama neticesinde öldüğü anlaşılan olayda;

Suça sürüklenen çocuk ile maktulün evin kilerinde boğuştukları esnada, maktulün suça sürüklenen çocuğa tornavida ile saldırmasına rağmen, suça sürüklenen çocuğa isabet etmemesi, maktulün ise suça sürüklenen çocuğun bıçakla saldırısı ile altı ayrı yerinden yaralanması, maktulün suça sürüklenen çocuk ile yaşadığı arbede sonrası girdiği pencereden çıkarak olay yerinden uzaklaşmasına rağmen suça sürüklenen çocuğun maktulün peşinden elinde bıçakla gitmesi ve maktul yere yığıldığında hala elinde bıçağın olması ve maktulün kullandığı tornavidanın maktulün arka cebinde bulunması birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun maruz kaldığı tehlikenin ağırlığıyla orantılı olmayacak şekilde karşılık verdiği, bu itibarla eylemin haksız bir saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlendiğinin kabul edilemeyeceği, dolayısıyla meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği ancak olay tarihinde 16 yaşını ikmal etmiş olup henüz 17 yaş içerisinde lise öğrencisi olan suça sürüklenen çocuğun tek başına bulunduğu sırada ikamet ettiği eve gece vakti saat 23.00 sıralarında rızası dışında giren maktulle karşılaşması, bu durumdan korktuğunu arkadaşlarına haber vermesi, yine ablası ...nın bir gün önce yaşadığı olayı suça sürüklenen çocuğa anlatması dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun maktulün haksız saldırısını olay anındaki koşullara göre defetmeye çalışırken, meşru savunmada mazur görülebilecek heyecan, korku ve telaşla sınırı aşması sonucunda eylemini gerçekleştirdiği gözetilmeksizin, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 27/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde meşru savunma nedeniyle atılı suçtan beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklandığı üzere suça sürüklenen çocuk hakkında meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle katılan ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/417 Esas, 2022/935 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı oy) (Karşı oy)

K A R Ş I O Y

Maktul ... ile suça sürüklenen çocuk ...’in kardeşi olan Derya’nın Lark Büsküvi isimli fabrikada çalışmaları nedeniyle tanıştıkları, maktul ...’nin Derya’ya karşı karşılık bulmayan/platonik duygular beslediği, bu duygularını Derya’ya açtığı, birçok kez arkadaşlık teklifinde bulunduğu ancak kabul edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

04.07.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı oy) (Karşı oy)

K A R Ş I O Y

Maktul ... ile suça sürüklenen çocuk ...’in kardeşi olan Derya’nın Lark Büsküvi isimli fabrikada çalışmaları nedeniyle tanıştıkları, maktul ...’nin Derya’ya karşı karşılık bulmayan/platonik duygular beslediği, bu duygularını Derya’ya açtığı, birçok kez arkadaşlık teklifinde bulunduğu ancak kabul edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Olay günü Derya’nın işyerinde olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ...’in evde yalnız olduğu, gece saatlerinde ise maktul ...’nin ikamete gelerek içeriye girdiği, eve birinin girdiğini gören Ömer’in eline bıçak aldığı, evde karşılaştıklarında maktul ile aralarında arbede yaşandığı, suça sürüklenen çocuk ...’in elindeki bıçağı maktule doğru birden fazla kez salladığı, maktul ...’nin fırsatını bularak ikametten çıkıp kaçmaya başladığı ancak yaklaşık 140 metre uzaklaştıktan sonra yere düştüğü ve hayatını kaybettiği tespit edilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut otopsi raporuna göre maktulün 6 adet bıçak darbelerini sırtından aldığı, pantolon cebinde tornavida olduğuna göre maktulün darbeleri bir şekilde evden ayrılıp kaçmaya başladığında aldığı, kaçarken arkasından kovalayan suça sürüklenen çocuk ...’in bıçak darbelerine mağruz kaldığı, tornavida cebinde olduğuna göre suça sürüklenen Ömer’e tornavida ile saldırmadığının kanıtı olduğu, suça sürüklenen çocuğun tornavida yarası almamasıda maktulün tornavida ile saldırmadığını doğrulamaktadır.

Suça sürüklenen çocuk savcılıkta ve sorgudaki beyanında maktulün yaklaşık 200 metre uzaklaştıktan sonra yere düştüğünü kendisininde üzerine oturduğunu kaçmasına engel olduğunu beyan etmiş, bu sırada bıçağın elinde olduğunu söyleyen tanıklarda mevcuttur.

Dosyanın incelenmesinde yukarıda belirtilen hususlar birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuk ...’in eyleminin azami haksız tahrik altında insan öldürme suçunu oluşturduğu kanaatinde olduğumdan çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

K A R Ş I O Y