muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1514, Karar No: 2019/13701, Tarih: 20.06.2019

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan ilk derece mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten/sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1006, Karar No: 2023/6020, Tarih: 09.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1006 E.  ,  2023/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/336 E., 2022/810 K.

...

...

...

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

...

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/9 E., 2020/76 K.

Taraflar arasındaki 3303 ... Taşkömürü Havzasındaki Taşınmaz Malların İktisabına Dair Kanun (3303 ... Kanun) kapsamında yapılan kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı Hazine vekili ve davalı ... Kurumu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili ve davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili ... Mahallesi çalışma alanında 3303 ... Kanun'un Ek-1 inci maddesi kapsamında yapılan kullanım kadastrosu sırasında, 2198 ada 1 parsel ... 3.819,79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine, ''3303 ... Kanun'un 3 üncü maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işletme faaliyetlerine müdahale edilemeyeceği ve bundan doğacak zararlarda mülkiyet hakkına dayanılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunulamayacağı, kamu yararı ve ülke güvenliği açısından yabancı uyruklu gerçek kişiler ile kendi ülkelerinin kanunlarına göre kurulan tüzel kişiliğe sahip yabancı ticari şirketlerince iktisap veya sınırlı ayni hak tesis edilemeyeceği, 14.11.1999 tarihinden önce olmak üzere Türkiye Taşkömürü Kurumunun kullanımında bulunduğu, krokisinde (A) ve (B) harfi ile gösterilen bir katlı kargir ev ve (C) harfi ile gösterilen kargir su deposu Türkiye Taşkömürü Kurumuna aittir." şerhi yazılarak, bahçe vasfıyla davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... ve arkadaşları dava dilekçelerinde; ... ili ... ada 1 parsel ... taşınmazın bir bölümünün kendi kullanımlarında olduğu ileri sürerek, lehlerine kullanıcı şerhi verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların vaki veya muhtemel iddialarını kabul etmelerinin mümkün olmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... Kurumu vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu yerin 1947 yılından beri kurum tarafından kullanıldığını, Türkiye Taşkömürü Kurumu lojmanlarının ... ve ... adına tahsisli olup lojman olarak davacılar tarafından kullanıldığını, Ek 4 - A, B taahütnamede bu durumu kabul ettiklerinin anlaşıldığını, dava konusu taşınmazı tahliye edeceklerini, taahhütlere aykırı davranmış olduklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... Kurumu vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu yerin 1947 yılından beri kurum tarafından kullanıldığını, Türkiye Taşkömürü Kurumu lojmanlarının ... ve ... adına tahsisli olup lojman olarak davacılar tarafından kullanıldığını, Ek 4 - A, B taahütnamede bu durumu kabul ettiklerinin anlaşıldığını, dava konusu taşınmazı tahliye edeceklerini, taahhütlere aykırı davranmış olduklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın Türkiye Taşkömürü Kurumunun lojmanı olduğu, davacılar tarafından Türkiye Taşkömürü Kurumunda çalışmaları sebebiyle kullanım haklarının doğduğu, lojman binası olan taşınmazda davacıların malik sıfatıyla zilyetliklerinin bulunmadığı, fakat lojmanın devamındaki bahçeyi sahiplenerek, kendi emekleriyle 1980 - 1990'lı yıllardan bu yana ektikleri, 28.09.2020 tarihli fen bilirkişi raporundaki (F), (D) ve (E) ile gösterilen alanlarda davacıların 1999 yılı ve çok öncesinden bu zamana kadar malik sıfatıyla zilyet oldukları, bu alanların lojmanın sınırlarına dahil olmadığı ve davacılar tarafından sahiplenildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, dava konusu 2198 ada 1 parsel ... taşınmazın fen bilirkişisinin 28.09.2020 tarihli raporuna ekli krokide gösterildiği gibi kadastro tutanağında belirtilen vasıf ve 1458 metrekare yüzölçümü ile Hazine adına kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesindeki şerhlerin devamına, aynı rapora ekli krokide (D) ve (E) harfleri ile gösterilen kısımlarına son parsel numarası verilmek suretiyle bahçe vasfıyla ve 1.095,89 metrekare yüzölçümü ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesine;

a) "3303 ... Kanunun 3 üncü maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işletme faaliyetlerine müdahale edilemez ve bundan doğacak zararlarda mülkiyet hakkına dayanılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunamaz."

b) "Kamu yararı ve ülke güvenliği açısından yabancı uyruklu gerçek kişiler ile kendi ülkelerinin kanunlarına göre kurulan tüzel kişiliğe sahip yabancı ticari şirketlerince iktisap veya sınırlı aynı hak tesis edilemez"

c) "14/11/1999 tarihinden evvel olmak üzere 2 hisse itibarı ile

1 hissesi ... oğlu ...;

1 hissesi ... oğlu ... kullanımındadır." şerhlerinin konulmasına;

Aynı raporda (F) harfi ile gösterilen kısımına son parsel numarası verilmek suretiyle bahçe vasfıyla ve 1265,50 metrekare yüzölçümü ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesine;

a) "3303 ... Kanunun 3 üncü maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işletme faaliyetlerine müdahale edilemez ve bundan doğacak zararlarda mülkiyet hakkına dayanılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunamaz."

b) "Kamu yararı ve ülke güvenliği açısından yabancı uyruklu gerçek kişiler ile kendi ülkelerinin kanunlarına göre kurulan tüzel kişiliğe sahip yabancı ticari şirketlerince iktisap veya sınırlı aynı hak tesis edilemez"

a) "3303 ... Kanunun 3 üncü maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işletme faaliyetlerine müdahale edilemez ve bundan doğacak zararlarda mülkiyet hakkına dayanılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunamaz."

b) "Kamu yararı ve ülke güvenliği açısından yabancı uyruklu gerçek kişiler ile kendi ülkelerinin kanunlarına göre kurulan tüzel kişiliğe sahip yabancı ticari şirketlerince iktisap veya sınırlı aynı hak tesis edilemez"

c) "14/11/1999 tarihinden evvel olmak üzere 2 hisse itibarı ile

1 hisesi ... oğlu ...;

1 hissesi ... oğlu ... kullanımındadır." şerhlerinin konulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili ve davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın dosya davacılarının kesintisiz ve nizasız olarak 20 yıldır zilyetliğinde olmadığını, taşınmaz üzerinde yıllardır herhangi bir işlem yapılmayarak terk edildiğini, ne zilyetlik şeklinin ve süresinin, nede başlangıç ve bitiş tarihinin belli olmadığını, hayali, tahmini ve kuvvetli şüphe arz eden beyanlar üzerine hüküm tesis edildiğini, davacıların tanık olarak gösterdiği kişilerin ve resen tayin olunan mahalli bilirkişinin zilyetliğe ve süreye ilişkin iddialarının ve beyanlarının gerçek dışı olduğunu, evveliyatı itibari ile Hazineye ait bir taşınmazın senetsizden veya senetle satılması suretiyle veya miras yolu ile intikali ya da el değiştirmesinin mümkün olmadığını, üzerinde herhangi bir zilyetlik emaresi olmadığından Hazine adına boş bırakılmak sureti ile tespit gördüğünü, bu nedenlerle eksik ve yetersiz araştırma ile verilen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu parsel üzerinde bulunan kurum lojmanlarının 1947 yılından beri ''Bahçeli ev'' olarak kullanıldığını, lojmanların bahçesinde bulunan ve fen bilirkişisinin 28.09.2020 tarihli raporunun ekindeki krokide (C) harfiyle gösterilen Tulumba Binalarının vergisini 1942 yılından bu yana ödemekte olduklarını, parsel üzerindeki lojman binalarının kurumlarına ait olduğu taraflarca kabul edilmişken bu lojmanlarla bir bütün halindeki bahçelerinin davacılarca kullanıldığının kabulünün mümkün olmadığını, davacıların müvekkil kuruma vermiş oldukları taahhütnamelere aykırı olarak davrandıklarını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve Kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı Hazine vekili, davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurularının 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davalı Hazine vekili ve davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... Kurumu vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık 3303 ... Kanun'un Ek-1 inci maddesinde belirtildiği üzere, dava konusu taşınmazın 14.11.1999 tarihi itibariyle davacı tarafın kullanımında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3303 ... Kanun'un Ek 1 inci maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili, davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz eden davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğünden alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/91, Karar No: 2010/182, Tarih: 31.03.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/12-91 E.  ,  2010/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2009

Taraflar arasındaki imzaya itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 9. İcra Mahkemesince takibin durdurulmasına dair verilen 22.5.2008 gün ve 2007/319 -2008/659 sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 29.1.2009 gün ve 2008/20377-2009/1946 sayılı ilamı ile,

(…1- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Takip konusu 15.03.2006 vadeli ve 400.000 YTL miktarlı senetteki, borçlu Besim Eren imzasının “borçlu eli ürünü” olduğu, dosyadaki 30.07.2007 tarihli Grofoloji ve Sahtecilik Uzmanı tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda belirtilmiştir.

Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarı Grofoloji ve Sahtecilik Uzmanlarından üç kişilik bilirkişi heyetince düzenlenen 15.11.2007 tarihli müşterek raporda, takip konusu senedin yine, borçlu Besim Eren tarafından imzalandığı rapor edilmiştir.

Her iki raporda da imzanın borçlu eli ürünü olduğu bildirilmesine karşın, bu defa Jandarma Genel Komutanlığı, Döküman İnceleme Uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden inkar olunan imzanın borçluya ait olduğuna dair sonuç bildiren üçüncü rapor alınmıştır.

İcra Mahkemesince içerikleri ve sonuçları itibariyle birbirini doğrular nitelikte görüş ifade eden bilirkişi incelemeleri gereğince borçlunun imzaya itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karşı görüş bildiren 29.05.2008 tarihli dördüncü rapora itibar olunarak takibin durdurulmasına dair hüküm tesisi isabetsizdir…)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı/alacaklı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takipte imzaya itirazdan ibarettir.

Davalı/alacaklı tarafından davacı/borçlu aleyhine girişilen kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, takip dayanağı 15.03.2006 vadeli ve 400.000 YTL miktarlı senetteki imzaya  itirazını icra  Mahkemesine bildirmiştir.

Mahkemece alınan 30.07.2007, 15.11.2007 ve 25.01.2008 tarihli ilk üç raporda, “takibe konu senetteki imzanın borçluya ait olduğu” yönünde görüş bildirilmiştir. Davacı yanın itirazı üzerine 29.05.2008 tarihli “bonodaki imzanın borçlu eli ürünü olmadığı” yönünde görüş bildiren dördüncü raporu alan İcra Mahkemesi, karşı görüş bildiren  bu dördüncü rapora dayanarak takibin durdurulmasına dair hüküm tesis etmiş; Özel Daire’ce bu hüküm yukarıda açıklanan nedenle bozulmuş, Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Talebin niteliğine göre imzaya itiraza ilişkin 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 170. maddesi, eldeki talebin yasal dayanağını oluşturmaktadır. Anılan madde “imzaya itiraz” başlığını taşımakta olup, aynen;

“Borçlu, 168 inci maddenin 4 numaralı bendine göre kambiyo senedindeki imzanın kendisine ait olmadığı yolundaki itirazını bir dilekçe ile icra mahkemesine bildirir. Bu itiraz satıştan başka icra takip muamelelerini durdurmaz.

İcra mahkemesi duruşmadan önce yapacağı incelemede, borçlunun itiraz dilekçesi kapsamından veya eklediği belgelerden edindiği kanaate göre itirazı ciddi görmesi halinde alacaklıya tebliğe gerek görmeden itirazla ilgili kararına kadar icra takibinin geçici olarak durdurulmasına evrak üzerinde karar verebilir.

İcra mahkemesi, 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İtirazın kabulü kararı ile takip durur. Alacaklının genel hükümlere göre dava açma hakkı saklıdır. İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir. Borçlu menfi tespit veya istirdat davası açarsa, hükmolunan tazminatın ve para cezasının tahsili dava sonuna kadar tehir olunur ve davanın borçlu lehine sonuçlanması halinde daha önce hükmedilmiş olan tazminat ve para cezası kalkar.

İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Alacaklı genel mahkemede dava açarsa, para cezasının tahsili dava sonuna kadar tehir olunur ve bu davayı kazanırsa hakkında verilmiş olan para cezası kalkar.”

Hükmünü içermektedir.

Aynı Kanunun 168. maddesinin 4. bendinde haciz yoluyla takipte ödeme emrinde yer alacak hususlardan birisi olarak ;“Takip müstenidi kambiyo senedindeki imza kendisine ait olmadığı iddiasında ise bunu beş gün içinde açıkça bir dilekçe ile icra mahkemesine bildirmesi; aksi takdirde kambiyo senedindeki imzanın bu fasıl gereğince yapılacak icra takibinde kendisinden sadır sayılacağı ve imzasını haksız yere inkar ederse sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edileceği ve merciden itirazının kabulüne dair bir karar getirmediği takdirde cebri icraya devam olunacağı ihtarı.” gösterilmiştir.

Yine İcra ve İflas Kanununun 170. maddesinin 3. fıkrasında atıf yapılan aynı Kanunun 68/a maddesinin 4. fıkrasında; “İmza tatbikında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun bilirkişiye ait hükümleri ile 309 uncu maddesinin 2 nci, 3 üncü ve 4 üncü fıkraları ve 310, 311 ve 312 nci maddeleri hükümleri uygulanır “denilmek suretiyle inceleme yöntemi açıklanmıştır.

Tüm bu yasal düzenlemeler göstermektedir ki, borçlunun kambiyo senedindeki imzaya itirazını ödeme emrinin tebliğinden itibaren 5 gün içinde İcra Mahkemesine bildirmesi ve icra mahkemesinin de bu itirazı İcra ve İflas Kanununun 170. maddesi hükümleri çerçevesinde ve yine bu maddeden yapılan atıfla İcra ve İflas Kanununun 68/a maddesinin 4. fıkrasında yer alan yöntem dairesinde yapması gerekmektedir.

Takibin dayanağı senetteki inkar edilen imza ile karşılaştırılacak imza arasında ilk bakışta görülebilecek derecede bir uygunluk ve benzerlik yok ise veya senetteki inkar edilen imzanın taklit edilmesi kolay ise, İcra mahkemesi imza karşılaştırması için bilirkişiye başvurmalıdır.

Bu noktada hakim, birinci bilirkişi raporu ile durumun gereği gibi aydınlanmadığı kanısına varırsa, yeniden bilirkişi incelemesi yaptırabilir. İkinci bilirkişi raporunun da yeterli bulunmaması halinde, üçüncü bilirkişi incelemesi yaptırılması olanaklıdır.

Somut olayda; 30.07.2007, 15.11.2007 ve 25.01.2008 tarihli ilk üç raporda, “takibe konu senetteki imzanın borçluya ait olduğu” yönünde görüş bildirilmiş, davacı vekili her üç rapora da itiraz etmiştir. Davacı yanın itirazlarını benimseyen İcra Mahkemesince, ilk üç raporun hükme yeterli olmadığı gerekçesiyle dördüncü kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve ilk üç raporun aksine “bonodaki imzanın borçlu eli ürünü olmadığı” yönünde görüş bildiren 29.05.2008 tarihli dördüncü rapor esas alınmak suretiyle karar verilmiştir. Davalı vekili, bu son rapora itiraz etmiştir.

Görüldüğü üzere, birbirini teyit eden ilk üç bilirkişi raporundan sonra, bu raporlara aykırı düşünceleri ve sonuçları ihtiva eden dördüncü bilirkişi raporunun alınmasıyla, bilirkişi raporları arasında çelişki yaratılmıştır.

O halde;  son bilirkişi raporu ile ilk üç bilirkişi raporları arasında içerikleri ve sonuçları itibariyle aykırılık bulunduğuna göre, somut olayın özelliği itibariyle, davalı yanın son rapora itirazı da göz önünde tutularak, yeniden seçilecek bilirkişiler eliyle inceleme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Açıklanan nedenlerle, Yerel mahkemece beşinci kez bilirkişi incelemesi yaptırılarak, raporlar arasındaki aykırılığı giderici yeni bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; ilk üç raporla çelişen son bilirkişi raporu esas alınarak verilen kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

Açıklanan nedenlerle, Yerel mahkemece beşinci kez bilirkişi incelemesi yaptırılarak, raporlar arasındaki aykırılığı giderici yeni bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; ilk üç raporla çelişen son bilirkişi raporu esas alınarak verilen kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen değişik gerekçeyle HUMK.429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 31.3.2010   gününde oybirliği ile karar verildi.