muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2745, Karar No: 2006/3406, Tarih: 24.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2745 E.  ,  2006/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir. Sulu tarım arazisi niteliğindeki 20000 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmaz üzerinde, tamamına kapama bahçe niteliği verecek yaş ve sayıda kayısı ağaçlarının bulunup bulunmadığı açıkça belirtilmeden, bu bağlamda normal aralıklarla bir dekara kaç ağaç düştüğü İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup saptanmadan; taşınmazın tamamını kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirip dekara 10 ağaç üzerinden hesaplama yapıp buna göre değer belirleyen eksik incelemeye dayalı ve denetime elverişsiz bulunan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-İl Tarım Müdürlüğünden getirtilen veri cetvelinde kayısı ürününün ortalama verimi 75 kg/ağaç olup, değerlendirmede bu verimin esas alınması gerekirken, resmi veri gözardı edilerek 80 kg/ağaç üzerinden hesaplama yapılması,

3-Taşınmazın 7849,55 m2’lik bölümünde (bina ve tesis yapmamak, ağaç dikmemek kaydıyla) davacı idare lehine daimi irtifak ... kurulmuş olup, irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen 6-11 yaşlarındaki 18 kayısı ağacının

boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeni ile kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç dikilemeyeceği cihetle; Yargıtay uygulamalarında benimsenen kaim değer yöntemine göre, irtifak hakkının kurulduğu alan önce kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirilmeli, daha sonra açık tarım arazisi olarak çevrede yetiştirilmesi mutad olan ürünlere göre saptanan net gelirine (sulu tarım arazisi niteliğine uygun) %5 oranında kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle ağaçsız değeri bulunmalı, bu iki değer arasındaki fark ağaçların kaim değeri olacağından; enkaz bedeli de düşüldükten sonra kalan değere hükmedilmelidir. Şu halde açıklanan bu kaim değer belirleme yöntemine uyulmadan ve taşınmazın değerinin saptanmasında esas alınan kapitalizasyon faiz oranının kapama bahçe ya da açık tarım arazisi olmasına göre değişmeyeceği düşünülmeden kayısı bahçesi için %5, açık tarım arazisi için %6 alınması suretiyle ağaç bedeli hesabında yüksek değere ulaşan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan bozma gereklerine uygun ve denetlemeye elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4296, Karar No: 2011/3901, Tarih: 16.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4296 E.  ,  2011/3901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (AFYONKARAHİSAR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.05.2010 gün ve 73/123 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 449, 51/1, 59/1, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda müsadere, vekalet ücreti ve kesinleşen hükümden önceki yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesi ile tanınan yetki kullanılarak;

a) “Suçta kullanılan ve özellikleri adli emanet makbuzunda belirtilen av tüfeği, saçma taneleri ve boş tapanın 5237 sayılı TCK’nun 54. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE,”

b) "Katılanın kendini vekille temsil ettirdiği anlaşıldığından, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, 35,00 TL maktu vekalet ücretinin hükümlü ...’dan alınarak katılana verilmesine,"

c) "Kesinleşen hükümden önce yapılan 45,45 TL yargılama giderinin hükümlü ...’dan alınarak Devlet Hazinesi’ne irad kaydına,"

İbarelerinin hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve resen de temyize tabi bulunan hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 16.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17625, Karar No: 2012/16844, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/17625 E.  ,  2012/16844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı-karşı davalı şirket vekili Av. ... geldi. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, asıl davada, kira sözleşmesinden kaynaklanan 125.000 TL gelir kaybı, kiralanana yapılan 194.597 TL harcama bedeli ve kiralananda çalışanların ücretleri, kira, elektrik ve su parası 24.406 TL olmak üzere toplam 344.003 TL nın tahsili, karşı davada ise, altı aylık kira bedeli 11.000 TL ile 10.000 TL manevi tazminatın tahsiline ilişkindir. Mahkemece asıl ve karşı davanın kısmen kabulü ile asıl davada 3.139.02 TL gelir kaybının tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine, karşı davada 1.738.43 TL kira alacağının tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı- karşı davalı vekili ve davalı – karşı davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına göre temyiz eden davalı – karşı davacı vekilinin tüm ve davacı- karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı – karşı davalı vekilinin gelir kaybına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.9.2003 ve 1.1.2004 başlangıç tarihli ve beşer yıl süreli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiraya veren tarafından kiralananın kiralama amacına uygun tutulmaması nedeniyle kiracı tarafından kira sözleşmesinin haklı nedenle feshedilmesinden sonra, kiracı tarafından açılan işbu davada, diğer alacak kalemleri ile birlikte gelir kaybının da tazmini istenmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu çerçevesinde kira sözleşmesinin feshinden sonra kiracının üç ay içinde yeni bir kiralanan bulabileceğinden hareketle gelir kaybına ilişkin hesaplanan alacak miktarından Borçlar Kanunu'nun 98 / 2 maddesi yollaması ile 44. maddesi gereğince indirime gidilmiş ise de, buradaki düzenleme gereği müterafık (ortak) kusurun uygulanabilmesi için zarar görenin fiile razı olması, zararın doğmasına etkili bir hareketinin bulunması, davranış ve fiilleri ile zarar veren olayın doğmasını kolaylaştırması

ve bu şekilde zararın doğmasına ortaklık etmesi ya da zararı azaltmak için gereken tedbirleri almaması gerekir. Dava konusu olayda ise, alışveriş merkezi olacağı düşüncesi ile kiralanan taşınmazın sonradan outlet merkezine dönüştürülmesi nedeniyle akdi feshetmek zorunda kalan kiracının bu nedenle uğramış olduğu zararının artmasına kendi davranışı ile sebebiyet verdiğinden söz edilemeyeceğinden, davada Borçlar Kanunu'nun 44. maddesi hükmünün uygulama yeri olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ:Davacı–karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA ve Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı- karşı davalı yararına takdir olunan 900 TL vekalet ücretinin davalı- karşı davacıdan alınarak davacı- karşı davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/57, Karar No: 2021/2456, Tarih: 29.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/57 E.  ,  2021/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ...’ye yönelik)

HÜKÜM : Mahkumiyet (mağdure sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

2007-2008 eğitim öğretim yılı birinci döneminde İnönü İlköğretim okulu 4/B sınıfı ingilizce öğretmeni olarak görev yapan sanık hakkında öğrencisi mağdureler ...’ye yönelik istismar eylemleriyle ilgili resmi şikayette bulunulmayıp, 2010 yılı Aralık ayında okul müdürü hakkında yürütülen disiplin soruşturması sırasında alınan beyanlar üzerine suç duyurusunda bulunulması şeklinde gerçekleşen olayın intikal tarzı ve zamanı, anılan tarihte on yaşında olan mağdurelerin aşamalardaki kısmen çelişkili ifadeleri, mağdure...’nin soruşturma ifadesinden farklı olarak duruşma beyanında sanığın kendisine yönelik temas içeren bir davranışının bulunmadığını bildirmesi, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın söz konusu dönemde İngilizce dersine girdiği sınıfta dört kız öğrenciden oluşan 'hepsi bir'' adlı gruptaki mağdurelere kendi dersinde şarkı söylettikten sonra sarılarak yanaklarından öpme ve başka bir gün tahtaya yazı yazdıktan sonra üstüne çıktığı sandalyeden inmek isteyen...’u kucaklayarak indirme şeklindeki eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle üzerine atılı suçun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18101, Karar No: 2018/1811, Tarih: 15.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/18101 E.  ,  2018/1811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında... Köyü çalışma alanında bulunan 159 ada 107 parsel sayılı 1.048,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla ölü olduğu tutanağın beyanlar hanesinde belirtilen Mikdat oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve yitik kişilerden kaldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır.Yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 159 ada 107 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki ölü Mikdat oğlu ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

15.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5704, Karar No: 2013/18856, Tarih: 24.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5704 E.  ,  2013/18856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Ekspertiz raporuna göre, suça konu kuru-sıkı silahın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel (ortasında boşluk bulunan) yapıda olduğu, bu haliyle ses ve gaz fişeklerinden tadil özel şekil ve nitelikteki fişekleri de atabilme imkanına sahip bulunduğu, mekanik aksamında özellikle namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emare görülmediğinin belirtilmesi ve tabanca ile birlikte ses ve gaz fişeklerinin ele geçmesi karşısında; davaya konu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki Polis Kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçalarının mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde özel şekil ve nitelikteki fişeklerin geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçalarının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde kararı verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- İhbar üzerine otogarda sanığın üzerinde yapılan aramada bir adet tabanca, 1 adet pala tabir edilen kesici aletin ele geçirilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanunun 13/1. ve aynı Kanunun 15/1. maddesi kapsamında suç teşkil ettiği, ancak TCK.nun 44. maddesinde öngörülen fikri içtima kuralı gereğince daha ağır cezayı içeren 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi gereğince TCK.nun 3 ve 61/1. maddesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 6136 sayılı Kanunun 13/3. ve aynı kanunun 15/1. maddesi gereğince ayrı ayrı cezaya hükmedilmesi,

2- Kurulan hükümlerde hapis cezası yanında tayin olunan adli para ce- zasının 400'er TL olmasına karşın, TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirme yaplırken 1.660 TL adli para cezası olarak yazılıp hükümlerde karışıklığa neden olunması,

2- Kurulan hükümlerde hapis cezası yanında tayin olunan adli para ce- zasının 400'er TL olmasına karşın, TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirme yaplırken 1.660 TL adli para cezası olarak yazılıp hükümlerde karışıklığa neden olunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6303, Karar No: 2022/3577, Tarih: 28.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6303 E.  ,  2022/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23.12.2019 tarih ve 2016/196 E. - 2019/1218 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 26.04.2022 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...'ün kuyumculuk sektöründe faaliyet gösterdiğini, dükkanında bulunan bir kısım altın ve saatleri davalı banka ile yapmış olduğu kasa sözleşmesine istinaden bankaya teslim ettiğini, davalı bankanın müvekkillerine ait kasanın açılacağını bildirme yükümlülüğünü yerine getirmeden kasayı açtığını, kasada bulunması gereken bir kısım malların eksik olduğunu, davalının kusuru nedeniyle müvekkillerinin zarara uğradıklarını ileri sürerek, şimdilik 2.000,00 TL'nin olay tarihi olan 29.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, BK'nın 72. maddesine göre tazminat isteminin zamanaşımını uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, kiralık kasa sözleşmesinden (saklama sözleşmesinden) kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davalı vekili, BK'nın 72. maddesine göre tazminat isteminin zamanaşımını uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, kiralık kasa sözleşmesinden (saklama sözleşmesinden) kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacılar ile davalı banka arasındaki Kiralık Kasa Sözleşmesi’nin 8.1. maddesinde, ‘’ Banka, … gibi haller sebebiyle kasanın nakledilmesinin gerekmesi.… kasayı boşaltmasının noter marifetiyle bildirilmesine rağmen müşterinin bu tebligatı aldığı yahut almış sayılacağı tarihten itibaren 15 gün içinde şubeye gelerek kasayı boşaltmaması hallerinde müşteri hazır olmaksızın kasayı açmaya ve muhteviyatını ayrı bir yerde emanete almaya yetkilidir. ‘’ düzenlemesi yer almasına rağmen, davacılara gönderilen noter ihtarının üzerinden bir hafta geçmesi üzerine kasa açılmıştır. Taraflar arasındaki sözleşmenin kendine özgü niteliği de nazara alınarak, kasaya konulan mallar ile ilgili herhangi bir tutanak usulü bulunmadığından beyanın esas olduğu kabul edilmelidir. Bu itibarla mahkemece, davacının ekonomik ve sosyal durumu gözetilerek, tüm delilleri bir bütün olarak değerlendirilip, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi; kasada olduğu iddia edilen eşyaların tam olarak tespitinin mümkün olmaması halinde ise, 818 sayılı BK'nın 42-43. madde (6098 sayılı TBK md. 50-51) hükümleri de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 28/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10729, Karar No: 2011/12298, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10729 E.  ,  2011/12298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Mahkeme kararının ve temyiz dilekçelerinin dahili davalılar ..., Rüstem, Cuma, Özgür, Özbay, Hakan, Songül ve ... 'e Tebligat Yasası'nın 21.maddesine göre tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, bu konuda düzenlenen tutanağa durumun haber verildiği bildirilen komşusunun imzası alınmadığından yapılan tebligatlar usulüne uygun değildir. Bu nedenle mahkeme kararının adı geçen davalılara yöntemince tebliğ edilerek tebligatların usulüne uygun yapılıp yapılmadığı mahkeme hakimince denetlendikten ve temyiz sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalı ...'e ait temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin araştırılarak buna ilişkin tutanağın dosya içerisine konulmasından,

3-Davalı ...'e ait olup harcı 08.09.2011 tarihinde yatırılan temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin araştırılarak buna ilişkin tutanağın dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3472, Karar No: 2015/4387, Tarih: 30.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/3472 E.  ,  2015/4387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/1489-2014/1653

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece hüküm tesisine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Yağmur raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacı vekilinin vazgeçme dilekçesi gereğince hüküm tesisine yer olmadığına ve davalı, vekille temsil edildiğinden 750,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından vekâlet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

Davacı vekili tarafından, 04.12.2014 tarihinde; sonradan dava açma hakkı saklı tutulmak suretiyle davadan vazgeçtiklerine ilişkin dilekçe ibraz edilmiş,bu dilekçe kapsamında mahkemece 09.12.2014 tarihinde hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiş,davalı kuruma ise dava dilekçesi ve duruşma günü 18.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği halde, davalı vekili tarafından yargılama sona erdikten sonra 10.12.2014 tarihinde cevap dilekçesi sunulmuştur.

Bu durumda, davalı Kurumun yargılama aşamasında vekil ile temsil edildiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca, davalı Tapu Müdürlüğü lehine vekalet ücreti taktir edilmemesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile vekalet ücretine karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.