muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/394, Karar No: 2022/154, Tarih: 08.03.2022

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

21.01.2019 tarihinde saat 15.30 sıralarında mağdur ...'ın, ağabeyi olan tanık ... ile diğer tanıklar ... ve ... ile birlikte... Kıraathanesi’nde bulunduğu sırada, aralarında sebebi tam olarak tespit edilemeyen bir nedenden dolayı husumet bulunan sanık ...’ın kıraathaneye geldiği, bir süre mağdur ve tanıklarla ayak üstü konuşan sanık ...’ın, kıraathane yakınına arabayla gelen inceleme dışı sanıklar ... ve ...’in yanına gittiği, sanık ... ile inceleme dışı sanıkların bir süre konuştukları, arkasından sanık ...’in tekrar mağdur ve tanıkların bulunduğu yere giderek o esnada sırtı dönük olan mağdur ...’in arkasından 3-4 metre mesafeden ruhsatsız tabancayla ateş ettiği, önce sağ uyluk bölgesine 2 adet mermi çekirdeği isabet eden mağdur ...’in, yanında bulunan ağabeyi tanık ...’in kucağına düştüğü, sanık ...’in ateşlediği bir diğer mermi çekirdeğinin ise mağdur ...’in sol kalça kısmına isabet ettiği, sanık ...’in tabancayla toplam 4 el ateş ettikten sonra olay yerinden koşarak uzaklaştığı ve karşısına çıkan polislere tabancasıyla birlikte teslim olduğu, tabancanın şarjöründe 1 adet fişek bulunduğu, mağdurun sol kalçasına isabet eden mermi çekirdeğinin batın alt kadran düzeyinde intraabdominal alanda serbest hava değerleri izlenmesine neden olduğundan yaralanmasının batın boşluğu ile ilişkili olduğu ve yaşamsal tehlike oluşturduğu, aynı zamanda mağdurun vücudunda hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluştuğu, diğer iki mermi çekirdeği yarasının ayrı ayrı yaşamsal tehlike oluşturmadıkları ancak tüm yaralanmaların müştereken yaşamsal tehlikeye neden olduğu anlaşılan olayda; mağdur ... ile sanık ... arasında nedeni tam olarak belirlenemeyen husumetin öldürmeyi gerektirecek ölçüde olduğuna dair net bir belirleme yapılamaması, sanık ...’in yakın mesafeden mağdurun hayati bölgelerinin bulunduğu vücudunun üst kısmına ateş etme imkânı varken, kalça ve uyluk kısmını hedef alması, yine sanığın herhangi bir engel nedenle karşılaşmamasına rağmen tabancasındaki son bir adet mermiyi ateşlemeden eylemine kendiliğinden son vermesi, mağdur hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmış ise de, bu durumun sol kalçasına isabet eden mermi çekirdeğinin batın alt kadran düzeyinde serbest hava değerleri izlenmesine neden olmasından kaynaklandığının anlaşılması, diğer iki mermi çekirdeği yarasının ayrı ayrı yaşamsal tehlikeye neden olmaması gözetildiğinde; sanığın olay öncesi, olay esnası ve sonrasındaki davranışları bir bütün olarak değerlendirildiğinde eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının mağduru yaralamaya yönelik olduğu ve eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının haklı nedene dayanmayan itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının haklı nedene dayanmayan itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 08.03.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15288, Karar No: 2013/23727, Tarih: 26.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/15288 E.  ,  2013/23727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

20.07.2006 tarihli olay yeri tespit tutanağına göre; “... çay alım yerinin iki katlı olduğu, alt katının Çaykur adına çay alımının yapıldığı yer olduğu, Kirazlık çay alım yerinin meskun mahal dışında kontrolsüz bölgede olduğu, çay alım yerinin ön tarafında bulunan demir kapısının kilitli olduğu, herhangi bir zorlamanın olmadığı, çay alım yerinin çayı kamyona boşaltma yeri olan balkondan çayın yüklendiği...”, belirtilerek devamında “... ayrıca çay alım yerinin önünde bez içerisinde satmaya hazır vatandaşlara ait çayların bulunmadığının...” tespit edildiğinin tutanak altına alındığı anlaşılmakla,

1-Sanıklar hakkında müştekiler ..., ... ve...'e ait olduğu belirtilen bez torbalar içindeki çayların bulunduğu yerin, suç tarihi itibariyle suça konu çay alım yerinin müştemilatı olup olmadığı, etrafının çevrili olup olmadığı yerinde yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile tespit edilip aksine bir durumun tespiti halinde ise bu şekilde vatandaşlara ait çayların hangi şartlarda ve niçin açıkta bırakıldığı, bu yönde bir teamülün ya da adetin mevcut olup olmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde araştırılmadan eksik incelemeyle yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Müştekiler .... ve ... ait olduğu ileri sürülen torbalar içindeki çayların adı geçen müştekilere ait olduğuna ilişkin ayırt edici her hangi bir özelliğin, bir başka deyişle sanıkların bu çayların ayrı kişilere ait olabileceklerini bildiklerini öne sürebilecek delillerin nelerden ibaret olduğu yada bu çayların vatandaşlara ait, diğer çayların ise .... ait olduğunun ayırt edilebileceği kanaatin neden nasıl oluştuğu hususlarının karar yerinde tartışmasız bırakılarak yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle, ayrı ayrı hırsızlık suçundan hüküm kurulup, TCK'nın 43. maddesiyle uygulama yapılması,

3-Kabule göre de;

a-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “ müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi,

b-Sanıklar hakkında Çaykur'a yönelik hırsızlık eylemi açısından, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.madde ve fıkraları gereği, sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

b-Sanıklar hakkında Çaykur'a yönelik hırsızlık eylemi açısından, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.madde ve fıkraları gereği, sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9772, Karar No: 2016/13922, Tarih: 17.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9772 E.  ,  2016/13922 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26 maddesi olup, davalının sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Yasa'nın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücû alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır. Aynı Yasa'nın 26/2. maddesinde ise, 3. kişinin rücû alacağından sorumluluğu için, kasıt veya kusuruyla iş kazasının oluşumuna etkide bulunma koşulu öngörülmüştür. İşveren veya üçüncü kişiler ile üçüncü kişileri çalıştıranlara rücû olanağı anılan maddede öngörülen sayılı ve sınırlı durumların gerçekleşmesi hâlinde mümkün olup, 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesine dayalı dava kapsamında, maddedeki sorumluluk hâllerinin genişletilmesi veya genel hükümler uyarınca kusursuz sorumluluk yoluna gidilmesine olanak bulunmamakta olduğundan davalıların rücû alacağından sorumluluğu ancak, maddede öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür.

506 sayılı Yasa’nın 26/2. maddesin de “İş kazası veya meslek hastalığı, 3 üncü birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3 üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” hükmü yer almaktadır. Bu madde uyarınca öncelikle tespit edilmesi gereken, 3.kişinin kusurlu ve kasıtlı eyleminin, iş kazasının meydana gelmesine sebebiyet verip vermediği, ortaya çıkan sonucun iş kazası olarak nitelendirilip, nitelendirilemeyeceği, hususudur.

Bir olayın iş kazası niteliğinde bulunup bulunmadığının saptanması hukuki bir sorundur. Kazanın iş kazası sayılabilmesi için olayla sigortalının zarar görmesi arasında uygun neden-sonuç (illiyet) bağının gerçekleşmesi gerekir. Ortaya çıkan olayın nitelik itibariyle "sosyal sigorta olayı" olması ve bu olayın sigortalıyı zarara uğratması icabeder.

./...

506 sayılı ...’nun “İş Kazası ve Meslek Hastalığının Tarifi” başlıklı 11. maddesinde yer almakta ve bu maddenin iş kazasına ilişkin (A) fıkrasında aynen;

“A) İş kazası aşağıdaki hal ve durumlardan birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla,

c) Sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

“A) İş kazası aşağıdaki hal ve durumlardan birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla,

c) Sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Emzikli kadın sigortalının çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında. ……. uğradığı geçici veya sürekli hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir.” denilmektedir.

Açıklanan bu madde hükmüne göre, iş kazası; maddede sayılı olarak belirtilmiş hal ve durumlardan herhangi birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

Bu bakımdan 11. madde teknik yönden tanımlayıcı hukuk kuralıdır. Bunun uygulamaya ilişkin sonucu ise; bir olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağının anılan maddenin tanımı ve öngördüğü unsurlar çerçevesinde belirlenebileceğidir. Yasanın açık hükümleri bir yana bırakılarak, iş kazası kavramının unsurlarının belirlenmesine olanak yoktur. Bir olayın iş kazası sayılabilmesi için, sigortalıyı bedence ve ruhça zarara uğratan olayın maddenin belirlediği “hal ve durumlardan” birinde meydana gelmiş bulunması gerekli ve yeterlidir. Bu sınırlı durumlar dışında meydana gelen ve sigortalıyı ruh ve bedence zarara uğratan olayların iş kazası olarak kabulüne imkan bulunmamaktadır.

Gerek uygulama ve gerek öğretide açıkça kabul edildiği ve madde metninden de anlaşıldığı üzere bu maddede sayılan haller örnekleme niteliğinde değil, sınırlayıcı niteliktedir. Bu hallerden birine girmeyen sigorta olayı iş kazası sayılamaz. Sayılan bu hallerin birlikte gerçekleşme koşulu bulunmayıp, herhangi birinin gerçekleşmiş olması gerekli ve yeterlidir. Eş söyleyişle, iş kazası hukuksal nitelikte bir olay olup, bu olayın yukarıda açıklanan yasa maddesinde sınırlandırılan ve belirtilen hallerden herhangi birinin oluşmasıyla ortaya çıkması gerekir.

Somut olayda, ...(...) üyesi olan 950 kişinin, toplu olarak bu sendikadan ayrılarak ...’na üye oldukları, bu nedenle iki sendikanın üyeleri arasında anlaşmazlıklardan kaynaklı husumet oluştuğu,... sigortalısı ve ... Sendikası üyesi olan ..., 22.11.2002 tarihinde, Nakliye Ambarları Sitesinde bulunan işyerine gitmek için özel aracı ile seyir halindeyken, aracının ... sendika üyeleri tarafından sıkıştırılarak hasara uğratılması nedeniyle, Nakliye Ambarları sitesindeki, kendi sendikanın binasına gidip olayı diğer sendika üyelerine anlattığı, olayı anlatmasından sonra, sendikada bulunanların ellerine sopalar ve demirlerle diğer sendikanın binasına gittikleri, burada iki tarafın bir biriyle kavgaya tutuştuğu ve kavga esnasında ...üyesi olan davalı ...'ın, sigortalı ... bıçaklayarak öldürdüğü, anlaşılmaktadır. Kurumca meydana gelen olayın iş kazası olduğu kabul edilerek hak sahiplerine gelir bağlandığı,

../...

mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda ise işverenin herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtilerek, olayın meydana gelmesinde, haksız tahrik altında eylemi gerçekleştiren davalı ... %75, öldürülen sigortalı ... ise %25 kusurlu olduğu, belirtilmiştir.

Yukarıdaki bilgiler ışığından, eldeki davada, davalı vekilinin olayın iş kazası olmadığına ve yasal dayanağının bulunmadığına yönelik savunması nazara alınarak, meydana gelen kazanın 506 Sayılı Yasa’nın 11.maddesi kaspamında iş kazası olarak nitelendirilip nitelendirlemeyeceği hususunun tespitine yönelik olarak, davalı vekiline dava açmak üzere süre verilmeli, yine meydana gelen olayda yaralanan ve ölen diğer şahıslara yönelik açılmış bir rücu davası olup olmadığı tespit edilerek, eğer varsa bu davalarla ilgili iş kazasının tespitine yönelik bir dava açılıp açılmadığı araştırılmalı, yapılacak araştırma ve davalı vekilinin açacağı davanın sonucuna göre mahkemece bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

O hâlde, davacı ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/2653, Karar No: 2019/302, Tarih: 06.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2653 E.  ,  2019/302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği müvekkiline verilmesi gereken taşınmazların zamanında verilmediğini, teslimi konusunda kendilerine ihtar çekildiğini, ihtardan sonra taşınmazları incelediklerinde bir çok eksiğin olduğunu, inşaat yapanın daireleri ile müvekkiline verilecek olan daireler arasında kullanılan malzemelerde de büyük farkların olduğunu, asansörün dahi çalışmadığını fark ettiklerini, sonrasında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi aracılığı ile tespit yaptırdıklarını, 75.000,00 TL malzeme farkı bedeli ile 7.200,00 TL işlemiş kira tazminatı alacağı yönünden ... takibi başlattıklarını, takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yüklenici olan müvekkilinin işi zamanında bitirmesine ve teslim konusunda ihtar çekmesine rağmen davacının inşaatı teslim almadığını, bu nedenle kira tazminatı isteminin mümkün olmadığını, inşaatta kullanılan bütün malzemelerin kaliteli olduğunu, arsa sahibinin evlerinde de aynı malzemelerin kullanıldığını, her hangi bir ayrımın yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; kira tazminatı istemi yönünden sözleşmenin 7. maddesi gereğince davacı arsa sahibine düşecek dairelerin en geç 31.12.2012 tarihinde ... bitirmek suretiyle teslim edileceği, dairelere oturulduktan sonra iskân ruhsatının yüklenici (davalı) tarafından alınacağı, işin bitirilmesinin elektrik su, doğal gaz gibi tesisatların bağlanmaya hazır olması, teknik şartnameye göre tüm tesislerin yapılması, bahçe düzenlenmesi gibi diğer tüm ayrıntıların tamamlanması gerekeceği, ancak 31.12.2012 tarihine kadar iskân ruhsatı alınarak dairelerin tamamen teslim edilmediği anlaşıldığından sözleşmenin dokuzuncu maddesi gereğince aylık dairenin rayiç bedeli olan 400,00 TL üzerinden resen hesaplanan 7.200,00 TL kira tazminatı alacağınun bulunduğu, malzeme farkı istemi yönünden; sözleşmenin üçüncü maddesi gereğince arsa sahibine verilecek dairelerde, yüklenicinin sözleşme konusu arsada kendisine yapacağı dairelerde kullanılan malzemelerin aynısının kullanılacağı ve dairelerde yapılacak imalatların niteliklerin açıklandığı, arsa sahibi ile yükleniciye ait dairelerin karşılaştırılmasında zemin kaplama, duvar fayansları, hilton lavabo pencere doğramaları, balkon korkulukları gibi

imalatlarda malzeme ve işçilik yönünden hiçbir fark bulunmadığı, bunun yanında yükleniciye ait karşılaştırma yapılan dairelerde davacıya ait dairelerinde bulunmayan tavanlarda spotlu alçıpan asma tavan, banyoda jakuzili küvet duşa kabin duvarlarda kağıt ve alçıpan ile oluşturulmuş dekor, iç kapılar özel kaplama, mutfakta granit tezgah gibi değişik ve fazladan imalatlar bulunduğu, ancak bu fazla imalatların taraflar arasındaki sözleşmenin üçüncü maddesinde bildirilen ve 23 kalemden ibaret sayılan imalatlar dışındaki konular olduğundan malzeme farkının istenemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile kira tazminatı istemi yönünden ... takibine yapılan itirazın iptali ile fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-) Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 3. maddesine göre yapılacak imalatın şartları belirlenmiş ve 23 adet imalat sayılmıştır. Ayrıca aynı madde de arsa sahibine verilecek dairelerde yüklenicinin kendisine ait dairelerdeki malzemenin aynısının kullanılacağına ilişkin düzenleme mevcuttur. Mahkemece mahallinde bilirkişi eşliğinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda arsa sahibinin daireleri ile yüklenicinin daireleri arasındaki malzeme ve imalat farkı belirlenmiş ve yüklenicinin kendisine isabet eden dairelerde daha fazla imalat yaptığı tespit edilmiştir. Bu durumda mahkemece, davacı arsa sahibi ile davalı yükleniciye isabet eden daireler arasındaki imalat ve malzeme farklılıklarını ve bedellerini tespit edildiği, ... denetimine elverişli ek bilirkişi raporu alınıp, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz peşin harcının temyiz eden davalıdan alınarak hazineye irat kaydına, temyiz peşin harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8256, Karar No: 2012/7610, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/8256 E.  ,  2012/7610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... şirketine trafik sigortası ile sigortalı aracın sürücüsünün kusuru ile meydana gelen trafik kazasında yaralanan müvekkilinin maluliyet zararına maruz kaldığını belirterek, zararının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı araç maliki ile sürücüsü, kazanın meydana gelmesinde kendisine atfı kabil bir kusur olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili şirketin sorumluluğunun dava tarihinden itibaren başladığından kaza tarihinden itibaren faiz istenmesinin kanuna aykırı olacağını, davacı için 449 TL tedavi masrafı ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının maluliyet zararı 8.840,34 TL nin davalılar ... ve ... yönünden olay tarihi olan 25/10/2008 tarihinden, sigorta şirketi yönünden 26.1.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik poliçesinden kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı ...'nın tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacının diğer temyiz itirazına gelince; Adli Tıp Kurumu Adana Şube Müdürlüğü marifeti ile tespit edilen maluliyete ilişkin rapora göre, trafik kazasında sürekli malul kalacak derecede yaralanan davacının ancak aktif hayatı süresince maluliyet zararı olacağı, pasif dönem olarak kabul edilen bakiye ömrü süresince bir maluliyet zararı olmayacağı kabul edilmiştir. Halbuki beden gücü kaybı nedeniyle pasif dönemde de daha fazla efor sarf ederek hayatını idame ettirmek durumunda olacak davacının, bakiye hayat süresi içerisinde dahi daha fazla çaba sarf etmeye devam edeceği kabul edilerek bu dönem içinde kazanç kaybı zararının tespit edilip hüküm altına alınması gerekir iken, mahkemece, davacının bu kısma ilişkin tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen kararın yukarıda 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer, davalı ...'nın tüm temyiz itirazlarının 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve aşağıda dökümü yazılı 395,11 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.