muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10944, Karar No: 2009/489, Tarih: 19.01.2009

İddianın ileri sürülüş biçiminden davacının komşuluk hukukundan kaynaklanan çekişmenin giderilmesini istediği görülmektedir.

Mahkemece elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne karar verilmişsede; hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur

Bilindiği üzere; çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet: geniş haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir. O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama, zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Somut olaya gelince; yukarda açıklanan ilkeler çerçevesinde hükme yeterli bir araştırmanın yapılması, mahallinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak zararın niteliği kapsamı, ne suretle giderileceği yönünde rapor alınması, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik ve sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onların katlanma ve kaçınma ödevlerininde, hak dengesinin gözetilerek alınacak önlemlerin infazda duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi ondan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5699, Karar No: 2019/7223, Tarih: 05.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5699 E.  ,  2019/7223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi ve asli müdahil Orman Yönetimi temsilcisi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacılar yönünden tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03.07.2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümleri gözetilmek suretiyle yapılması, adına tescil kararı verilecek kişiler yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulması, tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilmesi,

2- Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1988 tarihli hava fotoğraflarının ve 1988 tarihinden sonraki yıllara ait hava fotoğraflarının; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın kullanım durumunun açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05 /12 /2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6417, Karar No: 2017/1845, Tarih: 05.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/6417 E.  ,  2017/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret

HÜKÜM : Eylemler bütün halinde cinsel taciz kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32484, Karar No: 2018/4468, Tarih: 08.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/32484 E.  ,  2018/4468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlulardan lehtar ... Pazarlama İnş. .... Tic. Ve San. Ltd. Şti. vekilinin icra mahkemesine başvurusunda, takip konusu çekteki imzanın şirket yetkilisi ...'a ait olmadığı ileri sürülerek imzaya ve borca itirazda bulunduğu, mahkemece, imzaya itirazın kabulü ile alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedildiği görülmüştür.

Somut olayda, takip alacaklısı ... ... Bankası AŞ. vekili sunmuş olduğu cevap dilekçesinde, takip konusu çekin keşide tarihinden önceki bir tarihte şirket yetkilisi ... tarafından düzenlendiğini ve 30/12/2013 tarihinde taraflarına teslim edildiğini, altında borçlu şirketin kaşe ve imzası bulunan takip konusu çeke ilişkin düzenlenmiş 30/12/2013 tarih, ... Bordro No'lu Çek Tevdi Bordrosunun dosyaya sunularak borçlunun imzaya itirazına ilişkin bilirkişi incelemesinin çekin borçlu şirket tarafından imzalanma tarihi itibariyle şirketi münferiden atacağı imza ile temsil ve ilzama yetkili olan borçlu şirket ortağı ... tarafından imzalandığı ileri sürülmüş ve imza tarihi itibariyle çekin şirket yetkilisi tarafından imzalanıp imzalanmadığının tespitinin gerektiği belirtilerek davanın reddinin istendiği görülmüştür. Mahkemece, çek tevdi bordrosu ve bankacılık sistemi ekran dökümünün tek taraflı hazırlanan belgelerden olduğu, davacı tarafça belgelerin kabul edilmediği ve incelenen yazılı delillerin YTK 818 ve 680. md uyarınca ileri tarihli doldurulduğu iddiasını doğrulayacak nitelikte İİK. 169/1-a md uyarınca karşılığını bulan belge niteliğinde olmadığı belirtilerek, çekin düzenlendiği tarihteki şirket yetkilisi olduğu tespit edilen ... hakkında imza incelemesi ...ldığı ve alınan 13.04.2016 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda imzaya itirazın kabulü ile takibin borçlu yönünden durdurulmasına ve alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedildiği görülmektedir.

O halde, alacaklının cevap dilekçesi ekinde sunduğu ... ve ... Bankası ... Şubesine ait 4861854 çek no'lu, 25.07.2014 vade tarihli, 70.000 TL bedelli çekin ...'e ciro edilmiş olduğu ve karşılığında hesabımıza 70.000 TL alacak kaydedilmesine ilişkin ... bordro nolu 30/12/2013 tarihli çek tevdi bordrosunda borçlu şirketin kaşe ve imzasının bulunduğu görülmekle, mahkemece, borçlunun çek tevdi bordrosundaki imzasına itirazının olup olmadığı sorularak itiraz halinde tevdi bordrosundaki tarihte borçlu şirketin yetkilisi tespit edilerek imza incelemesi ...larak sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3076, Karar No: 2012/5779, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3076 E.  ,  2012/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesipit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait mecurun onun rızası ile kira süresinden önce tahliye edildiğini, ancak davalının erken tahliye nedeni ile bakiye kira alacaklarının tahsili amacıyla aleyhine icra takibi yaptığını ileri sürerek, takipten dolayı borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Davalı, mecurun anahtarının teslim edilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında düzenlenen 15.11.2008 tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı uyuşmazlık konusu değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mecurun kira süresi dolmadan davacı tarafından boşaltılması üzerine geleceğe yönelik kira bedellerinin ödenip ödenmeyeceğine ilişkindir. Davalı kiralayan davacı kiracının mecuru kira akdini haksız surette feshederek boşaltmasına rağmen anahtarı teslim etmediği gerekçesi ile 2009 yılı mart ayından başlamak üzere dönem sonuna kadar olan kira bedellerini yaptığı icra takibi ile talep etmiştir. Davacı ise mecuru şubat 2009 tarihinde tahliye ettiğini ve anahtarı da davalıya teslim ettiğini bildirmiştir. Mahkemece öncelikle bu yönün üzerinde durulup; mecurun hangi tarihte tahliye edildiği, anahtarın yöntemine uygun şekilde kiralayan davalıya teslim edilip edilmediği sorulup bunun kiracı davacı tarafından yasal delillerle kanıtlanması gerektiği üzerinde durulmalı, anahtarın teslim 2011/3076-5779

edilmemesi halinde teslim tarihine kadar tahakkuk edecek kiralardan davacının sorumlu olduğu düşünülerek hasıl olacak sonucu göre bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece, yazılı şekilde tahliye tarihi konusunda davacı kiracının beyanına itibar edilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına, 2. bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 115,75 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, peşin alınan 18,40 TL temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6152, Karar No: 2017/8072, Tarih: 22.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6152 E.  ,  2017/8072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında; Sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği ve vergi suçu raporunda, dört adet şirkete ait kullanılan sahte faturalara ilişkin Vergi Usul Kanununun 371. maddesi kapsamında pişmanlık bildiriminde bulunulduğundan bu faturalarla ilgili aynı kanununun 359. maddesi gereğince işlem yapılamayacağı, suç duyurunda bulunulamayacağının belirtilerek .... Yapı İnşaat Ltd.Şti. tarafından düzenlenen 07.01.2008, 11.01.2008 ve 28.01.2008 tarihli üç adet sahte fatura nedeniyle suç duyurusunda bulunulması gerektiğinin belirtilmesi ve komisyon mütalaasının da vergi suçu raporu ilgi tutulmak suretiyle verilmiş olması karşısında; ....Yapı İnşaat Ltd.Şti. tarafından düzenlenen üç adet fatura dışında diğer dört adet şirket tarafından düzenlenen faturalara ilişkin komisyon mütalaası bulunmadığı,ancak Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çok sayıda sahfe fatura kullandığından bahisle açılan kamu davasında mütalaa verilmemiş bulunan şirketlere ait kullanılan faturaların da dava konusu edildiği anlaşıldığından, diğer dört şirkete ait faturalara ilişkin de mütalaa verilip verilmeyeceği hususu sorularak, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde ve birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, Vergi Usul Kanununun 371. maddesinde öngörülen pişmanlık halinin vergi ziyaı cezası kesilmesine engel nitelik taşıyıp aynı kanunun 359. maddesinde öngörülen suçların oluşumuna etkisinin bulunmadığı gibi pişmanlık bildiriminde bulunanın sanıktan sonra şirketi devralan yönetim olup bildiriminde bulunanın sanık da olmadığı gözetilmeden, pişmanlık bildiriminde bulunulmuş olması nedeniyle yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, sanığın yüklenen suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığı şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle ve eksik inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2110, Karar No: 2024/4982, Tarih: 12.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2110 E.  ,  2024/4982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/400 Esas, 2023/44 Karar

HÜKÜM : Yeniden esas hakkında hükümle davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/154 E., 2020/172 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın tüm taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı şirket ve davalı TÜRKPATENT vekili yönünden başvurunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hükümle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, şirketler bünyesinde yer alan Eren Enerji firmasının logosunu içeren "EREN ENERJİ" markasını 2011/30485 tescil numarası ile 35, 37, 39 ve 40. sınıflarda tescil ettirdiğini, davalı tarafın 2018/60230 sayılı “ERENERJİ” şeklindeki başvurusunun müvekkilinin markası ile iltibas yaratabilecek düzeyde benzer olduğunu, başvuruya yaptıkları itiraz üzerine davalı kurum Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından yapılan inceleme neticesinde itiraza gerekçe gösterilen 2011/30485 sayılı “EREN ENERJİ” markası ile davalı şirket markasının benzer oldukları tespit edilerek başvuru kapsamından 40. sınıf altında yer alan hizmetlerin bir kısmının çıkartıldığını, karara itirazları üzerine davalı Kurum YİDK tarafından “40 sınıf: Malzemelerin montajı (üçüncü şahıslar adına) hizmetleri" yönünden de başvurunun reddedildiğini, bu kararın hatalı olduğunu, markaların görsel açıdan çok benzer olduklarını ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, her iki markada da “EREN” kelimesinin ön ses olarak yer aldığını, başvuru kapsamında kalan hizmetler bakımından da markaların karıştırılması tehlikesinin bulunacağını, müvekkilinin markasının tanınmış olduğunu, başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığını ileri sürerek YİDK kararının itirazlarının reddi bakımından iptaline, davaya konu markanın tüm sınıflar bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; markaların görsel açıdan birbirlerinden farklı ve ayırt edilebilir olduklarını, markaların işitsel olarak da birbirlerinden farklı olduklarını, yine anlamsal olarak da müvekkili markasındaki “ER” ibaresinin müvekkili şirket unvanı olan “....” kelimesinin kısaltması olduğunu, davacı şirketin müvekkili başvurusunun kötü niyetli olduğu yönündeki iddiasını ispatlayamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, başvuru kapsamında kalan “Kağıdın işlenmesi” hizmetinin ise kağıt üretim ve geri dönüşüm süreçlerini kapsayan bir hizmet olduğu, davacı yan markalarında bu kapsamda bir hizmet bulunmadığı, davacı markalarındaki hizmetler ile de bahsi geçen bu hizmetin doğrudan ilişkilendirilmesinin mümkün olmadığı, nitekim 13.08.2020 tarihli bilirkişi raporunu hazırlayan heyet içerisinde baskı sektörü ile hemhal matbaa işletmecisi bulunan ve teknik değerlendirmeler barındıran bilirkişi raporunda da "Kağıdın işlenmesi" hizmetinin bu şekilde tanımlandığı; dava konusu markada da “ERENERJİ” şeklindeki ibarenin ön plana çıktığı, her ne kadar, davalı başvurusu sahibi firma dava konusu markanın “ER ENERJİ” şeklinde amaçlanarak oluşturulduğunu ifade etmekte ise de soldan sağa okuma ilkesi uyarınca ve dava konusu markanın yazılış tercihi/biçimi/mizanpajı doğrultusunda, tüketicinin söz konusu marka ile ilk karşılaşmasında markayı “eren enerji” şeklinde algılama ihtimalinin “er enerji” şeklinde algılama ihtimalinden daha yüksek olduğu, zira “ER” ve “ENERJİ” kelimelerini birbirinden somut olarak ayırmadığı, her iki çağrışımın bire bir aynı olduğu, bu bağlamda markaları oluşturan işaretler arasında özellikle kavramsal olarak yüksek düzeyde benzerlik bulunduğu, bu benzerliğin görsel ve işitsel benzerliğe de sirayet ettiği, davacıya ait önceki tarihli markayı gören, bu markalı hizmetlerden yararlanan ilgili tüketici kesiminin, davaya konu marka ile karşılaştığında, markaları oluşturan işaretlerin yüksek düzeyde benzerliği nedeniyle, dava konusu markanın davacıya ait "eren enerji" markasının serisi bir marka olduğu yönünde yanılsamaya düşebileceği, davacı markalarının tanınmış olduğunun söylenemeyeceği, kötü niyetin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; "Sıvı, kimyasal madde, gaz, hava işleme hizmetleri. Baskı hizmetleri, ciltçilik hizmetleri. Plastik işleme hizmetleri." hizmetleri bakımından YİDK kararının davacının itirazlarının reddine ilişkin kısmının iptaline, dava konusu markanın "Sıvı, kimyasal madde, gaz, hava işleme hizmetleri. Baskı hizmetleri, ciltçilik hizmetleri. Plastik işleme hizmetleri." hizmetleri bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının görsel, işitsel ve anlamsal olarak iltibas yaratacak derecede benzediğini, başvuruda da müvekkilinin itiraza mesnet markasındaki gibi elips şeklinin bulunduğunu, davalı şirketin markasını müvekkilinin markası akla gelecek şekilde kurguladığını, "kağıdın işlenmesi hizmetleri" yönünden dava kısmen reddedilmiş ise de kağıdın işlenmesinin kağıt üretimi ve geri dönüşüm ile sınırlı olmadığını, baskı hizmetlerini de kapsadığını, kaldı ki müvekkili şirketin 2005/06726 tescil sayılı "EREN KAĞIT", 2014/42703 sayılı "EREN RECYCLING", 2012/69892 sayılı "EREN DÖNÜŞÜM", 2012/69902 sayılı "EREN AMBALAJ", 2012/69908 sayılı "EREN GRUBU MODERN DÖNÜŞÜM" ibareli markaları ile bu alanda da faaliyet gösterdiğini, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığını, başvurunun tüm sınıflarda reddinin gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; benzer hizmetlerin başvurunun kapsamından çıkartıldığını, tanınmışlık koşullarının oluşmadığını, kötü niyetin ispatlanamadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının farklı olduğunu, bilirkişi raporuna yönelik itirazlarının dikkate alınmadığını, gerekçeli kararda görünürde bir gerekçe yaratıldığını, rapordaki hatalı değerlendirmenin sorgulanmadığını, tarafların farklı şehirlerde hizmet verdiğini, müşterilerin bilinç seviyesinin yüksek olduğunu, marka kapsamındaki hizmetlerin benzer bulunmasının hatalı olduğunu, tacir tüketicilerin basiretli davranması gerektiğini ve markaları karıştırmayacaklarını ileri sürerek İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç