muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/19748, Karar No: 2013/2920, Tarih: 21.02.2013

../....

-3-

Olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20. maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma

.../....

-4-

yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise davalı ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasında yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için; ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden boşanılan eşin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilerek kayıtlı yerleşim yeri/yerleri saptanmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, bu yerlerle birlikte davacının kayıtlı olduğu ..... yönünden geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak kolluk araştırması yapılmalı, 2003 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle muhtarlığı azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/7308, Karar No: 2018/5991, Tarih: 28.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7308 E.  ,  2018/5991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığının 18.09.2012 tarih ve RDK-42-2/1207 sayılı komisyon mütalaasının ''2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçuna ilişkin olduğu, vergi suçu raporu ile eklerinin “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, Tuzla Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2012 tarih ve 2012/2149 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında “ 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa ve davanın bulunmadığı, sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilip, sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, usulüne uygun şekilde dava şartı olan mütalaanın alınması ve dava açılması için Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulduktan sonra, dava açılması halinde davaların birleştirilmesi suretiyle sahte fatura kullanma suçundan verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığından davanın düşürülmesine, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan ise yargılama sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, vergi incelemesine konu yapılmayıp dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen sahte fatura kullanma suçundan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12781, Karar No: 2014/16907, Tarih: 05.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/12781 E.  ,  2014/16907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, dava dışı ...'ye ait 447 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, imar planında kamyon garajı olarak belirlenmiş olduğunu, belediyenin kamulaştırma bedeli için yeterli ödeneğinin olmaması nedeniyle hak sahibi...'nin plan tadilatı yapılarak belediyeye ait parsellerle takas yapma talebi üzerine ...'ye ait 7131,88 m2'lik alana karşılık belediyeye ait 5410,11 m2lik alanın takasının öngörüldüğünü, uygulama sonucu oluşan 447 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tamamının belediye adına tescil edilmesi gerekirken, belediye meclis kararına aykırı olarak 5380,47 m2sinin belediye adına, 1752,48 m2sinin .... adına tescil edildiğini; ....'nin uhdesinde kalan bu yeri davalı ...'e satış yoluyla tapuda tescil ettirdiğini, satışın belediyeyi zarara uğratmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, davalı adına tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın öncelikle zamanaşımına uğradığını, davanın konusunun idari işlemden kaynaklandığını, idari işlemin iptali için açılan davanın idari yargının görevi alanına girdiğini, ayrıca dava dilekçesinde iddia edilen hususlarla davalının herhangi bir ilgisinin bulunmadığını, olayların taşınmazın davalı tarafından satın alınmasından önce gerçekleştiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...'nun tapu kaydına güvenerek taşınmazı dava dışı ....'den satın aldığının saptandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, dava konusu taşınmazda davalının bayi .... adına tescilin dayanağını teşkil eden imar işlemi hukuki varlığını koruduğuna göre; davacı Belediyenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 0.90.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2470, Karar No: 2022/5934, Tarih: 20.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2470 E.  ,  2022/5934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - BEDEL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmazsa bedel istemli dava sonunda Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 18.02.2022 tarihli, 2022/190 Esas ve 2022/259 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 20/09/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ve vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı ... vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı.

Süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanları ...'in maliki olduğu 1139 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını 06.12.1984 tarihli bağış işlemi ile davalının amcasının damadı olan dava dışı ...’e devrettiğini, dava dışı Hayri’nin ise söz konusu ½ payı 15.01.1986 tarihli satış işlemi ile davalıya temlik ettiğini, yapılan tüm işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, dava konusu taşınmazın 1992 yılında şuyulandırma işlemi gördüğünü ve tapuya 2689 ada 7 parsel sayılı taşınmaz olarak kayıt ve tescil edildiğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde taşınmazın bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, şuyulandırma işlemi neticesinde oluşan 2689 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bir kısmını İzmit Belediyesinden satın aldığını, ayrıca muris tarafından dava dışı Hayri’ye devredilen ½ payı da bedelini ödemek suretiyle satın aldığını, muris adına kayıtlı başkaca taşınmazların da bulunduğunu, muvazaalı bir işlemin söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21/12/2021 tarihli ve 2020/156 E., 2021/486 K. sayılı kararıyla; murisin asıl amacının aracı-emanetçi olan kişiye değil davalıya bağış ve muvazaalı şekilde devir olduğu, paylaştırma savunmasının tapu kayıtlarına uygun olmadığı, makul oran sınırının aşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, eksik ve hatalı inceleme sonucu karar verilmiş olduğunu, muris Sıdıka'nın birçok taşınmazı bulunduğunu, murisin davacı torun Özkan'dan mal kaçırma amacı bulunsaydı malvarlığının tamamını devretmesinin önünde herhangi bir engel olmadığını, buna rağmen bir taşınmazın sadece 1/2'sini devretmekle yetindiğini, davalı ...'in eşi ve çocukları yanında muris... ve davacı ... ile aynı evde yaklaşık 30 yıl geçirdiklerini, yapılan devrin birlikte yaşadıkları dönemde gerçekleşerek minnet duygusuyla yapıldığını, davacının tanık dışında herhangi bir delilinin bulunmadığını, davacının eşi ...'in, eşi aleyhine beyanda bulunamayacağını, diğer iki tanığın olayda bilgi sahibi olmadıklarını, muris Sıdıka tarafından yapılan bağış işlemine karşı muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davası açılamayacağını, davalı ...'in taşınmazı satın alma gücünün bulunduğunu, Mahkeme kararının gerekçesinde; birbiriyle çelişen ifadeleri olmasına rağmen davacı tanıklarına değer verildiğini, devrin minnet duygusuyla yapılabileceğinin değerlendirilmediğini ileri sürerek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 18.02.2022 tarihli ve 2022/190 E., 2022/259 K. sayılı kararıyla; muris ile davacı arasındaki beşeri ilişkilerin kötü olmadığı ve murisin davacı torunundan mal kaçırmasını gerektirecek herhangi bir nedenin tespit edilemediği, aynı zamanda murisin hibe tarihinde davalı kızını üstün tutmasını gerektiren somut bir olgunun da ortaya konulup ispatlanamadığı, kaldı ki kaynağını 01/04/1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararından alan muris muvazaası iddiasına dayalı davaların ancak tapudaki resmi işlemin satış ya da ölünceye kadar bakma akdi ile yapılmış olması halinde uygulama yeri bulacağı, somut olayda ise ilk işlemin bağış olup geçerli bulunduğu, koşullarının varlığı halinde ancak tenkis talebine konu edilebileceği, geçerli olan bağış işlemi bakımından 01/04/1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yerinin bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf itirazlarının kabulü ile Yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, nüfus kayıtlarından da açıkça anlaşılacağı üzere 1984 tarihinde müvekkilinin henüz 13 yaşında olup 13 yaşındaki torunuyla muris arasında herhangi bir husumet olamayacağı ve anne-babası yanında olmayan yapılan işlemlerden habersiz olan bir çocuğun yanına sığındığı anneannesine husumet güdemeyeceği, gütse bile bunu hayata geçiremeyeceğinin kesin olduğunu, davalının, hibe tarihi itibariyle murisin tek çocuğu, müvekkilinin ise torunu olup velayetinin babasında olduğunu, ayrıca davalının halen, murisin ise vefatına kadar dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan binada ikamet ettiğini, başka evlerinin de bulunmadığını, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde murisin, davalıyı müvekkilinden üstün tutmasını gerektiren somut olgunun kesin olarak ortaya konulup ispatlanmasına rağmen aksi yönde gerekçe oluşturulmasının kabul edilebilir olmadığını, muristen intikal eden taşınmazların hisseli taşınmazlar olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ile tescil, olmazsa bedel istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (V/3.2.) no.lu paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre (IV/3.) no.lu paragraftaki gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.09.2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı vekili için 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı 2.702,30 TL fazla yatırılan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20.09.2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15491, Karar No: 2013/17628, Tarih: 26.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/15491 E.  ,  2013/17628 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

..... aralarındaki istihkak davasının reddine dair.......Hukuk Mahkemesi'nden verilen 18.04.2013 gün ve 950/349 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.11.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz edenlerden davalı ........ geldi, başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1. Takip borçlusu şirket ile .........ilk kuruluşundan günümüze değin tüm ortakları ile faaliyet adreslerini ve hisse devirlerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin,

2. .......dresinde borçlu ile birlikte yukarıda (1) numaralı bentte ünvanlarına yer verilen dava ve takip dışı diğer iki şirketin tek şirket gibi faaliyet gösterip göstermediği, aralarındaki ticari bağın mahiyeti konularında mahallinde kolluk aracılığı ile inceleme yaptırılarak (taraflarla ilgisi olmayan kişilerden sorulmak sureti ile) buna ilişkin yazı cevabının,

3. Takibin devamı kararı üçüncü kişi ya da vekiline tebilğ edilmişse tebligat parçasının okunaklı onaylı bir örneğinin,

4. Davacının dayandığı faturaların ilgili Vergi Dairesi'ne bildirilip bildirilmediği hususlarının ilgili Vergi Daireleri’nden sorularak buna ilişkin yazı cevabının temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2017/1307, Karar No: 2017/9829, Tarih: 19.09.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/1307 E.  ,  2017/9829 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 24.04.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; BAKIRKÖY 5. Çocuk Mahkemesinin 25.11.2014 gün ve 2014/366 esas, 2014/865 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre; sanıktan ele geçen bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı ve sanığın, 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi kapsamında bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli delillerin bulunmadığı da gözetilmeden, unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.