muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6436, Karar No: 2023/3524, Tarih: 02.10.2023

Bu değerlendirmeler ve Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 06/12/2021 tarihli bozma ilam içeriği uyarınca davacının 4926 sayılı (mülga) kaçakçılık suçundan hakkında düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz edildiği ancak hangi tarihler arasında bu müzekkerenin infaz edildiği hususunda tereddüt hasıl olduğundan dolayı davacı lehine olacak şekilde tutuklama tarihi olan 25/05/2007 tarihi ile bu suçtan tahliye tarihi olan 14/12/2007 tarihi arasındaki süreye ilişkin olarak tazminata hükmolunması gerektiğine mahkemece kanaat getirilmiştir.

Davacının maddi tazminat talebine ilişkin olarak, dosya içerisinde bulunan 20/01/2015 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere asker olan davacının tutuklu kaldığı 25/05/2007 -15/12/2007 tarih aralığında maaşının 3.286,20 TL'sinin eksik olarak yatırılması nedeniyle bu tutarın maddi tazminat kapsamında değerlendirildiği, yine her ne kadar bilirkişi raporunda 15/12/2007 tarihinde davacının Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiğinin kesildiği 26/02/2008 tarihi aralığında varsa eksik yatan maaşlarının tespit edilemediği ve tutukluluk süresinden sonra bu eksik maaşlarının ödenip ödenmediğinin anlaşılamadığının belirtilmesi nedeniyle bu hususta yukarıda belirtildiği üzere yazışma yapılmış ve gelen cevabi yazıdan eksik kalan maaşların ödendiği hususunda bir belgeye rastlanmadığı anlaşılmışsa da, sanığın tazminata konu 4926 sayılı (mülga) Kaçakçılık Kanunundan dolayı 14/12/2007 tarihinde tahliye olması ve bu tarihten öncesine ilişkin yatan maaşlar hususunda bilirkişi raporunda eksik yatırılan maaş bedelinin tespit edilmesi nedeniyle mahkemece ek bilirkişi raporu alınmayarak davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 25/05/2007-14/12/2007 tarihleri arasındaki tutuklu kaldığı süreler yönünden 3.286,20 TL'nin tutuklanma tarihi olan 25/05/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacının manevi tazminat yönünden yapılan incelemede davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer değerlendirilerek ve hükmedilecek manevi tazminatın hak ve nesafet ilkelerine uygun olmasına dikkat edilerek talebinin kısmen kabulü ile 25/05/2007-14/12/2007 tarihleri arasındaki tutuklu kaldığı süreler yönünden 13.000,00 TL'nin tutuklanma tarihi olan 25/05/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Nusaybin Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/429 esas ve 2013/308 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 4926 sayılı (mülga) Kaçakçılık Kanunu'na aykırılık suçundan 25.05.2007-14.12.2007 tarihleri arasında 203 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 27.06.2013 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunda öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Davanın reddi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

5271 sayılı Kanun’un "Tazminat istemi" kenar başlıklı 141 inci maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"(1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;

e) Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen,

Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler.

Bu itibarla kanunda öngörülen yasal şartlar oluştuğundan davanın kısmen kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekâlet ücreti ödenmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 tarih, 2007/8-2 Esas, 2007/63 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, tazminat miktarının davacı tarafça kesin bilinmesi mümkün olmadığından, davalı lehine avukatlık ücreti ödenebilmesi ancak davanın tamamen reddi halinde mümkün olduğundan davalı lehine vekâlet ücreti ödenmemesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.Sair nedenlere ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin kısmen kabulü yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2022/24 Esas, 2022/272 Karar sayılı kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10387, Karar No: 2014/1562, Tarih: 10.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10387 E.  ,  2014/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

K A R A R

Dosya kapsamına, iddia ve savunmaya, mahkemece belirtilen hukuki tavsife göre, uyuşmazlık, tapu kaydına dayalı olarak açılan kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Davacı ..., dayanak tapu kaydının oluştuğu 1949 tarihinden beri çekişmeli taşınmazların Hazinenin özel mülkü olduğu, tapu kapsamında kalmasına rağmen kişiler adına tesbit edildiği iddiasına dayanmış olup, çekişmeli taşınmazın sınırında orman bulunmamadığı gibi çekişmeli taşınmazlar ile aynı ada içinde ve aynı konumda bulunan 8, 11, 20, 21 ve 22 sayılı parsellere ilişkin yerel mahkemece verilen hükümlerin Yargıtay 16. Hukuk Dairesince onanarak kesinleştiği, aynı iddiaya dayalı temyiz incelemesinin 16. Hukuk Dairesince yapıldığı anlaşılmaktadır. 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 gün ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 16. Hukuk Dairesine ait olup Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Dairemiz ile 16. Hukuk Dairesi arasında anlaşmazlık konusu olmuş ve her iki Daire diğerini görevli sayarak görevsizlik kararı vermiştir. Bu durumda; gerekli inceleme yapılıp görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine 10/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5015, Karar No: 2023/5703, Tarih: 23.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/5015 E.  ,  2023/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2020/84 E., 2020/353 K.

DAVALILAR : ... vd.

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı yapılan duruşma sonunda; mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 2016/11155 Esas ve 2019/8474 Karar sayılı bozma ilamına uyularak 23.09.2020 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş, mahkemece temyiz süresinin geçmesi sebebiyle 29.11.2022 tarihli ek karar ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432-426/F maddelerine göre talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Mahkemenin 29.11.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 437 nci maddesinin 1 nci fıkrası uyarınca Sulh Hukuk Mahkemesi kararlarına karşı temyiz süresinin sekiz ... olduğu ve bu sürenin, ilamın usulen taraflardan her birine tebliği ile işlemeye başlayacağı belirtilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi halinde ise anılan Kanun’un 432 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca, kararı veren mahkeme tarafından temyiz isteminin reddine karar verileceği belirtilmiştir.

Mahkeme tarafından verilen asıl karar, davacıya 16.08.2022 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre olan 8 günlük süre geçirildikten sonra 21.11.2022 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 29.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2178, Karar No: 2022/3991, Tarih: 10.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/2178 E.  ,  2022/3991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, düşme

A)Sanık ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, suç tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında“2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ile katılan vekilinin, sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme”suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 10.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11728, Karar No: 2021/3517, Tarih: 17.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11728 E.  ,  2021/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

...

Dava, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının konusuz kalan döneme ilişkin talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kapatılan 21. Hukuk Dairesi bozma kararı sonrası Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 17/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11983, Karar No: 2014/4061, Tarih: 19.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11983 E.  ,  2014/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b-e, 62, 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla, gündüz vakti bölünmüş yolda seyrederken aracının hakimiyetini kaybetmesi sonucu yoldan çıkarak takla atmasıyla aracında yolcu olarak bulunan katılanın hayati tehlike geçirecek ve vücudunda hayati fonksiyonlarına etkisi 6. derece olacak çekilde kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, katılana ait Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 02.02.2011 tarihli meydana gelen yaralanmanın organ işlevine etkisi için 18 ay sonra muayene yapılması gerektiği yönündeki raporu ile katılanın kovuşturma aşamasındaki olaydan sonra yürüyemediği yönündeki beyanı bir arada değerlendirildiğinde, katılanın organlarında işlev kaybı olup olmadığı yönünden rapor aldırılmaması ve meydana gelen yaralanmanın niteliği, sanığın kusurunun yoğunluğu gözetildiğinde TCK 61/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre mahalli Cumhuriyet savcısının eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16979, Karar No: 2015/18541, Tarih: 23.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/16979 E.  ,  2015/18541 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : KONYA 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/09/2015

NUMARASI : 2015/1537-2015/1905

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin açılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, vasiyetnamenin açılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde yasal mirasçı A.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunması gereken miras bırakan Mahmut Çatal'a ait vasiyetnameye rastlanılamamıştır. Sözü geçen belgenin bir suretinin mahkemece onaylanarak dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5271, Karar No: 2017/593, Tarih: 14.02.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/5271 E.  ,  2017/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşmenin haklı nedenle feshi sonucu uğranılan zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, mahkemenin; göreve ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine dair kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraflar arasında eser sözleşmesi bulunduğu ve konusunun "... ... ....Köyü 320 Ada ... Parsel 200 Kişilik Pansiyon İle Altyapı ve Çevre Düzenleme İnşaatı İşi" olduğunu, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiği ve yeniden ihaleye çıkılarak başka yükleniciye ihale edilmesi sonucu zarara uğradıklarını belirterek 487.040,96 TL tutarıdaki idare zararının en yüksek oranda ticari reeskont faiziyle tahsilini istemiş, davalı talebin sözleşmenin tasfiye şeklini belirleyen .... maddesine aykırı olduğunu, taraflar arasında tasfiyenin yapıldığını, ihaleye geç çıkılmasından doğan zararın da kendilerine yükletilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece kamu iktisadi teşebbüslerinin tacir sayılacağı, davacının özel hukuk tüzel kişisi olduğu, tarafların tacir olması nedeniyle davaya bakmaya ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava sözleşme tarihine göre uygulanması gereken 818 sayılı mülgâ BK'nın 355 ve devamı maddelerde düzenlenen ve konusu ".... ... ... Köyü 320 Ada ... Parsel 200 Kişilik Pansiyon İle Altyapı ve Çevre Düzenleme İnşaatı İşi" işi olan eser sözleşmesine dayalı olarak açılmıştır.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun .... maddesine göre, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlık konusu işin taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olmalı ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun .... maddesine göre, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlık konusu işin taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olmalı ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle

ilgili olup olmamasına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya asliye ticaret mahkemesinin bakacağı yönünde düzenleme olmalıdır. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun .../II. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmeyecektir. Zira, Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez. 6335 sayılı Kanun'un .... maddesi ile değişik 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun .... maddesi uyarınca ticari davalar asliye ticaret mahkemelerince görülerek karara bağlanır. Diğer taraftan aynı düzenleme gereğince, asliye ticaret mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’ndan ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 6335 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki halinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil, görev ilişkisidir.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; davaya konu uyuşmazlık için özel bir düzenleme bulunmadığından davanın ticaret mahkemesinde görülebilmesi için tarafların tacir ve dava konusunun tarafların ticari işletmeleriyle ilgili olması gerekir. Davalı şirket olup tacirdir. Davacı idarenin tacir sayılıp sayılmadığı konusuna gelindiğinde; ... ... ... (....) 5018 sayılı Kamu Yönetimi Mali Kontrol Kanunu'nda I sayılı listede üçüncü sırada genel bütçe kapsamında kamu idareleri arasında gösterilen Başbakanlığa bağlı bir kuruluştur. 2985 sayılı Toplu Konut Kanunu ek .... maddede de ....'nin Başbakanlığa bağlı ve kamu tüzel kişiliğine sahip bir kuruluş olduğu belirtilmiştir. Bu kanunda ....'nin görevleri, gelir ve giderleri gösterilmiş olup, sermayesinin tamamı devlete ait, iktisadi alanda ticari esaslara göre faaliyet göstermek üzere kurulan, kamu iktisadi teşebbüsü olduğuna dair düzenlemeye de yer verilmediği gibi ek .... maddede ... ... ... personelinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu Hükümlerine tabi olduğu düzenlenmiştir. 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye ek listede kamu iktisadi teşebbüsleri sayılmış olup bunlar arasında .... bulunmamaktadır. Bu kurallar karşısında kamu idaresi olan Başbakanlığa bağlı, kamu tüzel kişiliğine sahip bir kuruluş olarak faaliyet gösteren ....'nin iktisadi alanda ticari esaslara göre faaliyet göstermek üzere kurulmuş olmadığı ve tacir sıfatı bulunmadığı açıktır.

2985 sayılı Kanun'un ek .... maddenin e bendi ile konut sektörüyle ilgili şirketler kurmak veya kurulmuş şirketlere ve finans kurumlarına ortak olmak ....'nin görevleri arasında sayılmış ise de bu hüküm ....'nin tacir sayılmasını gerektirmemektedir. 6102 sayılı TTK'nın tüzel kişiler başlıklı .... maddesine göre ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar. Bu maddeden de anlaşıldığı üzere ....'nin kurduğu veya ortak olduğu

şirketler yönünden tacir sıfatı, kurulan veya ortak olunan ve ayrı tüzel kişiliği bulunan şirkete ait olup bunları kuran veya ortak olan ....'ye ait değildir.

Bu durumda davacı tacir olmadığından davaya bakmaya asliye ticaret mahkemesi görevli olmayıp asliye hukuk mahkemesi görevli olduğu ve davaya bakılması gerektiği halde yazılı şekilde mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere ....02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.