muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4307, Karar No: 2024/5632, Tarih: 14.10.2024

II. CEVAP

Davalı; çekişme konusu taşınmazı önceki maliklerinden 02.11.2017 tarihinde konut kredisi temini ile 232.000,00 TL bedelle satın aldığını, taşınmazda fuzuli şagil olan davacının dava açmakta kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla

; davacının borçları nedeniyle çekişme konusu taşınmazı muvazaalı olarak devrettiği, kişinin kendi muvazasına dayanarak inançlı sözleşmeye aykırı davranıldığı iddiası ile eldeki davayı açmakta iyi niyetli olmadığı, davalının tapuya güven ilkesine dayanarak taşınmazı satın aldığı, satışta gösterilen bedel ile keşfen belirlenen tasarruf tarihindeki değer arasında fahiş fark bulunmadığı, getirtilen .... Ziraat Bankası konut kredi sözleşmesi, borç ve ödeme tablosu da nazara alındığında davalının taşınmazı ihtiyaç nedeni ile aldığının doğrulandığı, davalı aleyhine ... .... tarafından Ankara Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 2016/37 Esas sayılı dosyasıyla men-i müdahele ve ecrimisil davası açıldığı ve istinaf edilmeksizin kesinleştiği, verilen kesinleşmiş hükmün iş bu dava yönünden kuvvetli delil niteliği taşıdığı gerekçesiyle gerek tapu iptali ve tescil gerekse yargılama sırasında bedele dönüştürülen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, dava dilekçesinin içeriğini yineleyerek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosya kapsamıyla davalılar arasındaki temliklerin muvazaalı olduğunun kanıtlandığını, davanın kabulü gerektiğini, delillerin taktirinde hataya düşüldüğünü, diğer taraftan davanın reddine karar verildiğine göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını belirtip İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının ilk temlik işleminin inançlı işleme dayalı olarak yapıldığı iddiasını 05.02.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarıca yazılı delille kanıtlaması gerektiği, ne var ki iddianın yazılı delille kanıtlanamadığı gibi davacı ile dava dışı ... .... arasında yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilebilecek bir delil de sunulamadığı, dinlenen tanık anlatımlarının davacının dava dışı ... Bilgin hakkındaki iddialarını teyit eder nitelikte ise de tanık anlatımlarının ancak yazılı delil veya yazılı delil başlangıcı sayılabilecek bir delilin sunulması halinde dikkate alınabileceği, yazılı delil ve yazılı delil başlangıcı niteliği taşıyacak bir delil sunulamadığı gibi yemin deliline de dayanılmadığı, diğer taraftan taşınmazın devredildiği dava dışı kişilerle davalı arasında el ve iş birliği olduğu, temliklerin muvazaalı olarak gerçekleştirildiği iddiasının kanıtlanamadığı, ayrıca keşfen belirlenen ve yargılama sırasında harcı tamamlanan değer üzerinden davalı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olmasında, hükmün kuruluş biçiminde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, inançlı işlem hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin iken 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 125. maddesinin uygulanması sonucu tazminat isteğine dönüştürülmüştür.

2. İlgili Hukuk

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 05.02.l947 tarihli ve 20/6 sayılı kararı; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 19. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nu (TMK) 1023 ve 1024. maddeleri; HMK'nın 59. maddesi, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.11.2023 tarihli ve 2022/1-202 Esas, 2023/1138 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının 21995 ada 10 parseldeki 15 nolu bağımsız bölümü 20.03.2013 tarihinde 186.000,00 TL bedelle dava dışı ... ..... satış suretiyle temlik ettiği, ...'in 15.06.2016 tarihinde 280.000,00 TL bedelle dava dışı ....'a, ....'in 02.11.2017 tarihinde 286.000,00 TL bedelle davalı ...'a devrettiği, davalı ... tarafından da taşınmazın yargılama sırasında 26.03.2020 tarihinde dava dışı .....e satış yoluyla temlik edildiği anlaşılmaktadır.

3. Değerlendirme

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının 21995 ada 10 parseldeki 15 nolu bağımsız bölümü 20.03.2013 tarihinde 186.000,00 TL bedelle dava dışı ... ..... satış suretiyle temlik ettiği, ...'in 15.06.2016 tarihinde 280.000,00 TL bedelle dava dışı ....'a, ....'in 02.11.2017 tarihinde 286.000,00 TL bedelle davalı ...'a devrettiği, davalı ... tarafından da taşınmazın yargılama sırasında 26.03.2020 tarihinde dava dışı .....e satış yoluyla temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; inanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan, onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı muamelenin sona erme sebeplerini ve devredilen hakkın, inanılan tarafından inanana geri verme (iade) şartlarını içeren borçlandırıcı bir muameledir. 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca, inançlı işleme dayalı iddianın şekle bağlı olmayan yazılı delille kanıtlanması gerekeceği kuşkusuzdur. Şayet, ispat külfeti kendisinde olan tarafın yazılı bir belgesi yok ancak taraflar arasında gerçekleştirilen mektup, banka dekontu, yazışmalar gibi birtakım belgeler var ise bunların delil başlangıcı sayılacağı ve iddianın her türlü delille kanıtlanmasının olanaklı hale geleceği sabittir. Şayet, delil başlangıcı sayılacak böylesi bir olgu da bulunmuyor ise iddia sahibinin son başvuracağı delilin karşı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu da şüphesizdir.

Bilindiği üzere tapu iptali ve tescil davaları kural olarak tapu sicilinde adına tescil işlemi gerçekleştirilmiş kişi ya da kişiler aleyhine açılır. Bu husus tapunun iptaline karar verilmesi hâlinde kararın infazının temini bakımından zorunludur. Kayıt malikinin ölmesi durumunda husumetin mirasçılarına yöneltilmesi gerekir. Hasmın doğru belirlenebilmesi için her somut olayın özelinde inceleme yapılması gerekmektedir.

Bilindiği üzere tapu iptali ve tescil davaları kural olarak tapu sicilinde adına tescil işlemi gerçekleştirilmiş kişi ya da kişiler aleyhine açılır. Bu husus tapunun iptaline karar verilmesi hâlinde kararın infazının temini bakımından zorunludur. Kayıt malikinin ölmesi durumunda husumetin mirasçılarına yöneltilmesi gerekir. Hasmın doğru belirlenebilmesi için her somut olayın özelinde inceleme yapılması gerekmektedir.

Muvazaa davalarında mahkemelerin görev ve yetkisi, taraf ve dava ehliyeti gibi konular genel usul hükümlerine tabidir. Muvazaanın tespiti sözleşmeyi yapan kişilerin gerçek iradelerinin belirlenmesine dayandığından sadece kayıt malikinin değil, sözleşmenin tüm taraflarının (devreden borçlu ile devralıp şeklen kayden görünen malik) davalı olarak gösterilmesi gerekmektedir. Çünkü, muvazaalı sözleşmeyi yapanlar, üçüncü kişiler aleyhine el birliği içerisinde bir haksızlık yaparak onları zarara uğratmışlardır. Bu nedenle, üçüncü kişilerin açtıkları muvazaa davalarında, muvazaalı sözleşmeye iştirak eden tüm tarafların hasım gösterilmesinde, olayın daha iyi aydınlatılması ve ispat bakımından fayda vardır. Ayrıca, hukuki işlemin taraflarının tümü yönünden muvazaa olgusunun kanıtlanması gerekir. Muvazaalı temlik edilen mal veya taşınmaz birçok defa el değiştirmiş ise somut olayın niteliğine göre kötüniyet zincirinin tespiti, araya iyiniyetli kişilerin girmesi suretiyle bu zincirin kopup davacı ile son malik arasında mülkiyet yönünden hukuki irtibatın kesilip kesilmediğinin, ara malik ile yapılan sözleşmenin de muvazaalı olup olmadığının tespiti bakımından, son kayıt maliki yanında diğer ara maliklerin tümünün davalı gösterilmesinde de fayda, hatta zorunluluk vardır (...., 234). Bu zorunluluk talebin özünden doğan şekli biçimsel zorunluluktur. Davalılar davaya konu edilen hukuki ilişki nedeniyle şekli bakımdan mecburi dava arkadaşı olup elbette bütün davalılar hakkında aynı şekilde tek bir karar verme zorunluluğu yoktur. Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/(17)4-854 Esas, 2022/200 Karar sayılı kararında da benimsenmiştir.

İnançlı işlem konusu olduğu iddia edilen mal, üçüncü kişiye devredilmişse, davanın kayıt maliki yanında inanılana da yöneltilmesi gerekmektedir. Zira inançlı işlem konusu malın muvazaalı olarak devredildiği iddiası nedeniyle son kayıt maliki aleyhine açılan davanın dinlenebilmesi için öncelikle davacı ile ilk el arasındaki temlikin inanç sözleşmesine dayalı olduğunun kanıtlanması gerekmektedir. Öncelikle inanç ilişkisinin ispatı gerektiğinden davanın inanılana da yöneltilmesi veya ayrı bir dava açması, açtığı takdirde dava dosyasının birleştirilmesi gerekmektedir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.11.2023 tarihli ve 2022/1-202 Esas, 2023/1138 Karar sayılı kararı).

Eldeki davada, davacı taraf dava dışı ... .... ile yapılan inanç sözleşmesi gereğince taşınmazın bu kişiye satış suretiyle temlik edildiğini, adı geçen kişinin de inanç sözleşmesine aykırı ve muvazaalı olarak taşınmazı dava dışı kişiye ve netice itibarıyla davalıya satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek dava tarihinde kayıt maliki olan davalıya karşı tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... bakımından iddianın incelenebilmesi için, davacı ile ilk el durumundaki dava dışı ... Bilgin arasındaki hukuki ilişkinin inançlı işlem olup olmadığının açıklığa kavuşturulması zorunludur. Ne var ki, davacının çekişmeli taşınmazı devrettiği ilk el durumundaki ...'in davada yer alması sağlanmadan hüküm kurulmuştur.

Hâl böyle olunca, Mahkemece öncelikle ilk el ... Bilgin'in davada yer alması sağlandıktan sonra, ilk el ...'e yapılan temlikin açıklığa kavuşturulması, ilk ele yapılan temlikin

inançlı işleme dayandığı anlaşılır ise davalı ...'nın TMK'nın 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanıp yararlanamayacağının değerlendirilmesi, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözetilmeksizin yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin değinilen yönden temyiz itirazlarının kabulü ile;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2070, Karar No: 2018/6757, Tarih: 19.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2070 E.  ,  2018/6757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak vs. bedelinin tahsil edildiğini belirterek, 42.05058 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2899, Karar No: 2017/2096, Tarih: 22.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/2899 E.  ,  2017/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1)Sanığın çalıştığı Yağmur iletişim isimli işyerinde katılanın kimlik bilgileri kullanılarak telefon abone sözleşmesi düzenlendiği iddiası ile açılan davada, aşamalardaki suçlamayı redde yönelik savunmalarına nazaran, sözleşmenin sanığın çalıştığı işyerince düzenlendiği, sözleşme ekinde bulunan nüfus cüzdanı fotokopisi üzerine yazılan adres yazısının sanık tarafından yazıldığını ikrarı ve elde edilecek menfaatin sanığa ait olacağı da dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, suça konu abone hattı kullanıcısı araştırılarak, abone sözleşmesinin üzerindeki yazı ve imzanın kullanıcıya aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması, yasaya aykırı,

2) Eylemin sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1677, Karar No: 2017/3889, Tarih: 09.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1677 E.  ,  2017/3889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ile fer'i müdahiller vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Fer'i müdahiller vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup davacı yüklenici bakiye iş bedelinin tahsilini ve teminat mektubunun iadesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile 935.192,94 TL'nin davalıdan tahsiline ve 1.000.000,00 euro bedelli teminat mektubunun davacı tarafa iadesine karar verilmiş, karar davalı ve fer'i müdahiller vekillerince temyiz edilmiş, temyiz üzerine dairemizce diğer temyiz sebepleri incelenmeden teminat mektuplarına yönelik harç yatırılmadan karar verildiği gerekçesi ile karar bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak harç tamamlatıldıktan sonra yapılan yargılamada davanın kabulü ile 935.192,94 TL'nin davalıdan tahsiline ve 1.000.000,00 euro bedelli teminat mektubunun davacı tarafa iadesine karar verilmiş, karar davalı ve fer'i müdahiller vekillerince temyiz edilmiştir.

Yargılama sonucunda, dava dilekçesinin talep kısmına göre hüküm kurmak gerekmektedir. Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan ve zaman bakımından uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 179/5. maddesinde dava dilekçesinde bulunması gereken unsurlar sayılırken dava dilekçesinin diğer unsurları yanında açık bir şekilde talep sonucunu da içermesi gerektiği belirtilmiştir. Nitekim karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 119/ğ maddesinde de aynı hüküm korunmuştur. Bu nedenlerle dava

dilekçesinin en önemli unsuru olan talep sonucu açık olmalı, hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde davacının mahkemeden hangi konuda ne miktarda talepte bulunduğu açıkça belirtmelidir. Talep sonucunun açık olmaması durumunda mahkeme, talep sonucunu 6100 sayılı HMK'nın 31. maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında açıklattırmalıdır. Hakimin davayı aydınlatma ödevi; hakim açısından bir yetki olduğu kadar zorunlu olarak yapılması gereken bir görev olarak yorumlanmalıdır.

dilekçesinin en önemli unsuru olan talep sonucu açık olmalı, hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde davacının mahkemeden hangi konuda ne miktarda talepte bulunduğu açıkça belirtmelidir. Talep sonucunun açık olmaması durumunda mahkeme, talep sonucunu 6100 sayılı HMK'nın 31. maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında açıklattırmalıdır. Hakimin davayı aydınlatma ödevi; hakim açısından bir yetki olduğu kadar zorunlu olarak yapılması gereken bir görev olarak yorumlanmalıdır.

Somut olaya gelince, davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 31.10.2006 ve 22.03.2007 tarihli sözleşmelerin imzalandığını, 31.10.2006 tarihli kaba inşaat sözleşmesinden 51.108,07 TL alacağı kaldığını, ince işlere yönelik imzalanan 22.03.2007 tarihli sözleşmede sözleşme dışı yapılan ek işler nedeni ile ödenmeyen bedel olduğunu belirterek 429.589,50 TL+KDV alacaklarını kaldığını beyan etmiş, sözleşme konusu olmasına rağmen ödenmeyen işlerin başkasına yaptırılması nedeni ile kâr mahrumiyeti ve hakedişe girip ödenmeyen bedeller nedeni ile alacakları olduğunu ifade etmiş fakat bedel belirtmemiştir. Yine davacı kesin hakedişin ödenmesinde temerrüde düşüldüğünü ve teminat mektubunun iadesini talep ettiklerini belirterek toplam 1.501.112,05 TL alacağının (51.108,07+429.589,50+1.020.414,48) olduğunu şimdilik 20.000,00 TL'sinin ödenmesini talep ve dava etmiş ancak hangi kalem iş için ne miktarda talepte bulunulduğunu açıklamamıştır.

Davalının, talebin açık olmadığı itirazı üzerine davacı tarafından verilen cevaba cevap dilekçesinde de açıklama yapılmamış sadece kaba inşaat ile ilgili dava açılmadığını, kâr mahrumiyeti ve hakedişe girmeyen alacakların bedelinin 1.020.414,48 TL olduğu beyan edilmiştir. Davacı, ıslah dilekçesinde de 20.000,00 TL alacaklarını 935.192,94 TL'ye çıkardıkları bildirilmiş ancak hangi alacağını ne miktarda arttırdığını açıklamamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu; davanın kabulü ile, 20.000,00 TL alacağın temerrüt tarihi olan 27.09.2009’dan itibaren, 915.192,94 TL alacağın ise ıslah tarihi olan 14.05.2014’ten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, sözleşme gereğince davacı tarafından düzenlenip davalıya verilen ve davalının yedinde bulunan 1.000.000,00 euro bedelli teminat senedinin konusu kalmadığından davacıya iadesine karar verilmiş ancak 935.192,94 TL kabulde hangi talepler yönünden hangi miktarın kabul edildiği kararda açıklanmamıştır. Verilen karar 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde yer alan “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.” hükmüne açıkça aykırı olmuştur.