muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9560, Karar No: 2022/3371, Tarih: 24.02.2022

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/09/2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/06/2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'ine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan ... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi’nin 31/08/2018 tarihli raporunda davacının kazadan kaynaklı travma sonrası stres bozukluğuna bağlı maluliyetinin %44.2 olduğu rapor edilmiştir. Rapordaki dayanak yönetmelik kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik olsa dahi raporu düzenleyen heyette, davacının dava konusu kazadan kaynaklı yaralanmasındaki psikiyatrik değerlendirmeleri yapacak uzman doktorun bulunmadığı gibi, hastalığın kalıcı olup olmadığı, kaza ile rahatsızlık arasında illiyet bağı olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılmadığı raporun bu hali ile hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre davacının yaralanmadan kaynaklı maluliyetininin tespiti için tüm tedavi evraklarının getirtilip değerlendirmek üzere içerisinde Psikiyatri ve Nöroloji uzmanlarının da bulunduğu bilirkişi heyetinden kaza tarihinde geçerli yönetmeliğe göre ve temyiz eden davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek "travma sonrası stres bozukluğu" nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı ve varsa oranının ne olduğu ve babaya ömür boyunca aynı oranda kalıp kalmayacağı hususlarında bilirkişi heyetince gerekli görülmesi halinde bizzat muayenesi de yapılarak kaza ile illiyet bağı kuran ayrıntılı, gerekçeli, tıbbi tespitleri içeren, denetime elverişli bir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9827, Karar No: 2021/16116, Tarih: 21.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/9827 E.  ,  2021/16116 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozma sonrası son oturumun yapıldığı 09.01.2020 tarihinde hükümlüler ... ve ... müdafiinin, mazeret dilekçesi sunarak duruşmaya katılamayacağını bildirmesine rağmen, hükümlüler ... ve ... müdafiinin mazereti hakkında karar verilmeden, hükümlüler ... ve ... müdafiinin yokluğunda hüküm kurularak savunma haklarının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 289/1-h (1412 sayılı CMUK'un 308/8) maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ... ve ... müdafii ile hükümlüler ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen tüm hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13630, Karar No: 2014/2050, Tarih: 25.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/13630 E.  ,  2014/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat edilen ihale mevzuatına uygun davranmamak suretiyle görevi kötüye kullanma suçundan katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, belediye meclis üyesi ve belde halkından olmak dışında bir sıfatı bulunmayan, belediyeyi temsile yetkili kılınmayan müştekinin usulsüz olarak katılmasına karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4177, Karar No: 2015/5426, Tarih: 20.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4177 E.  ,  2015/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim Sistemleri Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın şirketinden ürün alan sanığın vermiş olduğu çeklerin bankaya ibrazında sahte olduklarının öğrenildiği, ürünlerin satışı sonrasında sanığa ait GSM hattı ile görüşülmesi ve ürünlerin sanık tarafından bu şirketten alınması nedeniyle sahte çeklerin sanık tarafından verildiğinin kabul edildiği, sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; karar tarihinden sonra 15.11.2011 tarihinde tanık ... ve 27.10.2011 tarihinde tanık ...'ın yazılı beyanlarında ...’ın suçsuz oluduğunu belirtmeleri karşısında ... ile çekte ciranta olarak gözüken ... duruşmaya çağrılarak beyanlarına başvurulması, tanık ...'ın yazı ve imza örneklerinin alınarak bilirkişi raporu tanzim edilip çekteki imza ve yazı örneklerinin tanığa ait olup olmadığını mukayesesinin yapılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4663, Karar No: 2022/13378, Tarih: 05.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/4663 E.  ,  2022/13378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri uyarınca temel ceza belirlendikten ve TCK'nun 43. maddesi uyarınca gerekli artırım uygulandıktan sonra infazın CMUK'nun 326. maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturan Dairemizin 02.05.2016 tarih ve 2014/28294 Esas, 2016/6541 Karar sayılı ilamı ile bozulan 25.04.2011 tarih ve mahkemenin 2011/54 Esas, 2011/504 Karar sayılı ilamı ile verilen hapisten çevrili 3000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile Dairemizin 22.05.2014 tarihli ilamı ile düzelterek onanmak suretiyle kesinleşen mahkemenin 2011/10 Esas, 2011/506 Karar sayılı ilamı ile verilen hapisten çevrili 3000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezasının toplamı olan hapisten çevrili 6000,00 TL ve doğrudan verilen 160,00 TL adli para cezası üzerinden yapılması ve kesinleşen 3000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezasının mahsubuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümden 10. bendin çıkarılması ile yerine gelmek üzere hükme ''CMUK'nun 326. maddesi uyarınca infazın kazanılmış hak oluşturan Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02.05.2016 tarihli ve 2014/28294 Esas, 2016/6541 Karar sayılı ilamı ile bozulan mahkememizin 25.04.2011 tarih ve mahkemenin 2011/54 Esas, 2011/504 Karar sayılı ilamı ile verilen hapisten çevrili 3000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22.05.2014 tarih 2013/15524 Esas-2014/9832 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşen mahkememizin 25.04.2011 tarih ve 2011/10 Esas, 2011/506 Karar sayılı ilamı ile verilen hapisten çevrili 3000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezasının toplamı olan hapisten çevrili 6000,00 TL ve doğrudan verilen 160,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına, kesinleşen 3000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezasının mahsubuna'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3314, Karar No: 2023/2645, Tarih: 03.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3314 E.  ,  2023/2645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/113 Esas, 2021/856 Karar

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline alacağını temlik eden... ile davalının dava dışı Arsel Motorlu Araçlar ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin eşit oranda hissedarları ve münferit imza ile temsilcileri olduğunu, vergi dairesince tahakkuk ettirilen verginin bir bölümü ödenmeyince yapılandırılıp... tarafından 284.002,85 TL olarak ödendiğini, bu ödemenin 142.001,42 TL'sinin davalı adına yapıldığını ileri sürerek 142.001,42 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; vergi borçlarının kanunen ortadan kalktığını, davacının rızai ödemesinin vergi dairesince kabul edildiğini, amme borcunun doğduğu dönemde faal olan şirketin malvarlığı bulunduğunu, borcun şirketçe ödenmesi imkanı varken davacının ödeme yaptığını, bu durumda rücu hakkının doğmadığını, öncelikle şirket tüzel kişiliğine başvuru gerektiğini, doğrudan müvekkilinden talepte bulunulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 06.11.2018 tarih, 2017/146 E. ve 2018/1118 K. sayılı kararı ile davacının delil olarak dayanmakla birlikte dava dışı şirketin defterlerini sunmadığı, kesin süreye rağmen yerlerini bildirmediği, öncelikle kamu alacağının asıl borçlu şirketten tahsil edilmesi ya da tahsil edilemeyeceğinin anlaşılmasının gerektiği, bu sebeple şirket defterlerinin incelenmeden, şirket malvarlığının tespit edilmeden amme alacağının şirketten tahsil edilemeyeceği sonucuna varılmasının mümkün olmadığı, şirketin tasfiye haline girmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 04.11.2020 tarih, 2019/1636 E. ve 2020/4738 K. sayılı kararı ile şirket defterlerinin incelenememiş olmasının tek başına mahkemenin ulaştığı sonuca götürmeyeceği, aynı taraflar arasında görülen bir başka dava hakkında Dairemizin 2018/3881 E. ve 2020/3481 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere şirketin bir kısım vergi borçlarından ötürü temlik eden ortağın takibe maruz kaldığı, kamu idaresinin amme alacağını 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un (6183 sayılı Kanun) 35 inci maddesi çerçevesinde kamu borçlusu şirketten tahsil edemeyeceğini değerlendirerek ortağa yöneldiği, mahkemece, davaya konu alacağın da şirketten tahsil edilemeyeceği kabul edilerek işin esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek davacı yararına bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece 06.12.2021 tarih, 2021/113 E. ve 2021/856 K. sayılı kararı ile davacıya alacağını temlik eden dava dışı...'nun, davalı ile birlikte dava dışı Arsel Motorlu Araçlar ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı ve yöneticisi oldukları, adı geçen temlik edenin şirketin vergi borçlarından dolayı ilgili vergi idaresince takibe maruz kalması nedeniyle tahakkuk eden vergi borcunun tümünü ödediği, söz konusu kamu alacağı kamu borçlusundan (dava dışı şirketten) tahsil edilemediğinden ilgili vergi idaresince...'ndan tahsil edildiği, davacı şirket hakkında 6183 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre söz konusu vergi alacağının tahsili için takip yapılarak şirketin acz içinde olduğuna dair belge alındığına ve dolayısıyla şirket ortaklarının sorumluluğuna gidileceğine dair bir durum olmaksızın davacı şirket ortağı tarafından yapılan ödemelerin davalıdan tahsilinin mümkün olamayacağı, ancak İstanbul Vergi Dairesinin yazısına göre dava dışı Arsel Motorlu Araçlar...Ltd. Şti.'nin 31.08.2012 tarihinde vergi mükellefiyetinin sona erdiği, aynı zamanda İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 06.05.2013 tarih, 2011/511 E. ve 2013/107 K. sayılı kararıyla dava dışı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verildiği, böylece davalı yanca şirketin mal varlığı bulunduğu, kamu idaresine ödenen borcun öncelikle şirketten tahsil edilmesine yönelik savunmasına itibar edilmediği, temlik eden...'nun (ve dolayısıyla temlik alan davacının) hissesine düşen miktardan fazla ödediği tutarın teselsül hükümleri gereğince davalıya hissesi oranında rücu edebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile tahsilde tekerrür oluşmamak kaydıyla 142.001,42 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kesin hüküm nedeniyle reddi gerektiği zira aynı konu için açtığı menfi tespit davasının kesinleştiği, aynı vergi borcu için davacının müvekkili aleyhine mükerrer icra takipleri başlattığını, vergi borçlarının ortaktan tahsil edilebilmesi için öncelikle şirkete müracaat edilmesi gerektiğini, şirketin o dönemde ticari hayatına devam ettiğini ve faal olduğunu, şirketin acz içinde olduğuna dair bir belge sunulmadığını, kredilibilitesinin olduğunu, davacının icra tehdidi altında bulunmadığını, eksik inceleme sonucu verilen mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, limited şirket müdürünün şirketin kamu borcunu ödemiş olması nedeniyle yine ortak ve müdür olan davacıya rücu istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un (6183 sayılı Kanun) 35 inci maddesi.

2.Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 09.07.2020 tarihli, 2018/3881 E. ve 2020/3481 K. sayılı emsal kararı.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13375, Karar No: 2018/4736, Tarih: 25.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13375 E.  ,  2018/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.09.2015 tarih ve 2014/10-2015/410 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... Üniversitesi bünyesinde Kimyasal Teknolojiler Ana Bilim Dalı Başkanı olduğunu, üniversite laboratuarlarında üç yılı aşkın süre ile “ortamdaki kötü kokuları yok eden ve nemi düzenleyen ekolojik sıva ürünü” üzerinde bilimsel araştırma yapıldığını ve müvekkili tarafından danışmanlık hizmeti verilen dava dışı şirket tarafından bu konuda anılan buluş için patent başvurusu yapıldığını, ancak davalının aynı konuda patent başvurusu olduğundan bahisle müvekkilinin çalıştığı üniversiteye ve danışmanlık yaptığı şirkete ihtarnameler göndererek buluşunun müvekkili tarafından çalındığını iddia ettiğini ve müvekkilini küçük düşürdüğünü, ihtarnamelerin içerik ve üslubu nedeniyle müvekkilinin rencide olduğunu ve akademik kimliğinin zarar gördüğünü, davalının suçlama ve karalamalarından dolayı müvekkilinin büyük bir üzüntü içine girdiğini ileri sürerek 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı iddialarının doğru olmadığını, müvekkilinin kendi adına yaptığı patent başvurusuna konu buluş için davacının çalıştığı üniversiteden bilgi alma hakkını kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının patent başvurusu yaptığı buluş için davacı ile arasındaki uyuşmazlığın çözümünde adli mercilere başvurması ve buna göre çözümünü beklemesi gerekirken bu uyuşmazlıkla doğrudan bağlantılı olmayan davacının akademik olarak bağlı olduğu üniversite ve danışmanlık yaptığı şirkete davacıyı zor durumda bırakacak ifadeler ve talepler içeren ihtarnameler gönderdiği, davalının bu eyleminin davacının çalışma hayatında huzursuzluk ve işini kaybetme riski oluşturduğu, üniversite nezdinde akademik kariyerinin taklit ürünlere dayandığı izlenimi yarattığı, davacının bu durumdan elem ve ızdırap duyduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kişilik hakkının zedelenmesine dayalı manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde, davalının davacının çalıştığı kuruma yazılan şikayet ve bilgi edinme amacı taşıyan dilekçedeki ifadelerin davacının çalışma hayatında huzursuzluk ve işini kaybetme riskine neden olduğu, bu nedenle davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi, herkesin meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu hükmünü içermektedir. Hak arama hürriyeti veya şikayet hakkı Anayasada bu şekilde teminat altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verdiğini düşündüğü kişilere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir. Öte yandan, Anayasa şikayet hakkı yanında temel hak ve hürriyetleri, herkesin yaşama, maddi ve manevini koruma ve geliştirme hakkını da güvece altına almıştır. Bu haklara saldırı durumunda çeşitli kanunlarda yaptırımlar öngörülmüştür.

Hak arama hürriyeti veya şikayet hakkı ile diğer hakların özellikle kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda hukuk düzeninin bu iki hakkı aynı anda koruduğu kabul edilemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Şikayet hakkı, diğer haklar gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkını kullanamaz. Hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların bulunması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir.

Somut olayda, davalı, davacının çalıştığı üniversiteye ve danışmanlık yaptığı şirkete gönderdiği dilekçelerde; davacının danışmanlığını yaptığı buluş için dava dışı ... ... San.ve Tic. A.Ş’nin patent başvurusunda bulunduğunu, aynı konuda kendisinin de patent başvurusunun bulunduğunu, yapılan reklamlarda üniversitenin adının kullanıldığını ve buluşun Türkiye’de ve Dünya’da bir ilk olduğunun belirtildiğini ifade ederek bu durum hakkında şikayet hakkını kullanmıştır. Davalının bu şikayeti üzerine davacının çalıştığı üniversite tarafından davacı aleyhine hiçbir işlem yapılmamıştır. Bu durumda, davalının hiçbir delil ve emareye dayanmadan, sırf tahmin üzerine davacı hakkında suçlamada bulunduğu, dolayısıyla şikayet hakkını kötüye kullandığı sonucuna varılmamalıdır. Ayrıca, davalı tarafından yazılan dilekçelerde, olayın oluş şekline uygun düşmeyen, hak arama sınırlarını aşan veya davacının kişiliğine yönelen ve kişilik hakkını zedeleyen bir ifade bulunmadığı, böylece TBK’nın 58. maddesinde belirtilen şartların oluşmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece, davalının şikayet hakkını yasal sınırlar içinde kalarak kullandığı gözetilerek davanın reddine karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde davalının tazminatla sorumlu tutulmuş olması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.