muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2755, Karar No: 2025/959, Tarih: 20.02.2025

Erzincan ili, ... ilçesi, ... Köyü, 262 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 25 yaşından küçük olan 9 adet kiraz, 80 adet elma, 12 adet ceviz, 3 adet kayısı, 3 adet armut ağaçlarının davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine,

Erzincan ili, ... ilçesi, ... Köyü, 262 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 25 yaşından küçük olan 22 adet kiraz, 7 adet vişne, 105 adet elma, 3 adet ceviz, 9 adet kayısı, 20 adet armut, 400 adet üzüm ağaçlarının davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine,

Erzincan ili, ... ilçesi, ... Köyü, 262 ada 8 parsel numaralı taşınmaz üzerindeki taş duvar ve kapı yönünden davanın reddine,

Erzincan ili, ... ilçesi, ... Köyü, 262 ada 10 parsel numaralı taşınmaz üzerindeki sulama havuzu ve sulama sistemi ile 25 yaşından küçük olan 12 adet kiraz, 200 adet elma, 13 adet ceviz, 3 adet armut ağaçlarının davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine,

Erzincan ili, ... ilçesi, ... Köyü, 262 ada 11 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 25 yaşından küçük 4 adet ceviz ağacının davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine,

Erzincan ili, ... ilçesi, ... Köyü, 262 ada 11 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki taş duvar yönünden davanın reddine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili; kararın hatalı olduğunu, ortaklığın giderilmesi dava dosyasının taraflarınca delil olarak gösterilmiş olup o davada davalı konumundaki ... ve ...'in (eldeki dosyanın davacıları) verdikleri cevap dilekçelerinde 12 yıl önce ağaçların dikildiğini belirttiklerini, davacılar ... ve ...'in evvelce ileri sürdükleri iddiaları ve beyanları karşısında 25 yıl içinde dikilen bütün ağaçların davacılara ait olduğunun Mahkemece kabul edilerek davanın kabulü yönünde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, yine ortaklığın giderilmesi dava dosyasına verilen cevapta 262 ada 11 parsele ilişkin olarak parselin tamamının müvekkillerinin murisine bırakıldığı; 262 ada 7 parselin ise 1/2'sinin müvekkilinin murisine bırakıldığı beyan edilmiş iken ağaçların davacılara aidiyetinin kabul edilmesinin mümkün olamayacağını, 10 ve 6 parsel sayılı taşınmazlardaki sulama havuzlarının yapım faturalarının da ibraz edilmediğini, tanıkların da görgüye dayalı tam bir beyanları bulunmadığını, ortak murislerinin yaklaşık 25 yıl önce öldüğünü, müvekkillerinin murisi ... Kayser'in sürekli ekonomik destekte bulunmuş olması sebebiyle de ağaçların tüm kardeşlerce dikildiğinin kabulü gerektiğini, zira ortaklığın giderilmesi dosyasında da kardeşlerce 12 yıl önce ağaç dikildiğinin kabul edildiğini, özetle davacı vekilinin Sulh Hukuk Mahkemesinde görülen ortaklığın giderilmesi dava dosyasına verdiği cevap dilekçesinin Mahkeme içi ikrar niteliğinde kesin delil olması nedeniyle huzurdaki dosyada artık faraziyelerden bahsedilemeyeceğini belirterek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut uyuşmazlıkta; ortaklığın giderilmesi davasında davalı konumunda olan ... ve ...'in beyanları da gözetilerek 12 yıldan geriye doğru yaşı olan ağaçlarla ilgili kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur. O halde; bilirkişi raporunda ağaçların yaşı konusunda yapılan belirlemeler de dikkate alınarak tüm çelişkiler giderildikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı hukuki değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile 6100 sayılı Kanunu'nun 373/1. hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2856, Karar No: 2015/27692, Tarih: 30.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/2856 E.  ,  2015/27692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/301096

MAHKEMESİ : Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2010

NUMARASI : 2008/388 (E) ve 2010/757 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik hırsızlığı suçundan verilen 25.03.2010 tarih ve 2008/388 Esas, 2010/757 Karar sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı ve bu kararın temyiz edilmediği anlaşıldığından katılan vekilinin 25.03.2010 tarihli ilk hükme temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.06.2015 gününde

oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8195, Karar No: 2022/18558, Tarih: 07.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/8195 E.  ,  2022/18558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 26.01.2021

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

...

...

Sanık müdafisinin yüzüne karşı verilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.12.2020 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 26.01.2021 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığından temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/19633, Karar No: 2018/6426, Tarih: 05.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19633 E.  ,  2018/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, 148.407,88 TL'nin reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9308, Karar No: 2021/8168, Tarih: 11.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9308 E.  ,  2021/8168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

... Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2012 tarih ve 2012/5917 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davaları açıldığı, her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007, 31.12.2008 ve 30.06.2009 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 11.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6904, Karar No: 2019/1512, Tarih: 06.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6904 E.  ,  2019/1512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İSuç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 53, 58/9, 63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzelterek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin ve zaman gazetesi aboneliğinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından

kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilmekle,

Bylock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, bylock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, bylock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu ve suç vasfının tayini açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip duruşmada sanık ile müdafiine okunup diyeceklerinin sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, sanığın bylock kullanıcısı olduğuna dair yetersiz bylock sorgu tutanaklarına dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin ve zaman gazetesi aboneliğinin örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin ve zaman gazetesi aboneliğinin örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarıca BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına ve tahliye talebinin reddine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4070, Karar No: 2024/4305, Tarih: 10.06.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/4070 E.  ,  2024/4305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/613 E., 2023/873 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Kabul-Kaldırma-Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çumra Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/431 E., 2022/719 K.

Taraflar arasındaki muris muvazaası hukukî nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm tesis etmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacılar ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde özetle; mirasbırakanları ...'ın Konya ili, Çumra ilçesi, ... mahallesinde kain 340 ada 11 (3083 sayılı Kanuna göre yapılan toplulaştırmadan sonra 455 ada 26) parsel sayılı taşınmazı mirastan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak herhangi bir bedel almaksızın davalıların mirasbırakanı olan oğlu ...'a satış suretiyle devrettiğini, ...'ın ölümüyle dava konusu taşınmazın davalılara intikâl ettiğini, taşınmazın mirasbırakan ... terekesinde ciddi değere sahip olduğunu, ...'ın alacak maddi gücünün olmadığını, ...'nin de bakıma muhtaç olmayıp taşınmazı satmaya ihtiyacı olmadığını, ayrıca öncesinde de ...'nin ...'ye birçok karşılıksız kazandırma gerçekleştirdiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalılar adına tapu kaydının davacıların miras payları oranında iptali ve davacılar adlarına tescilini, olmazsa tenkisini talep etmiş, davacı ... haricindeki davacılar yönünden dava konusu taşınmazın keşfen belirlenen değeri üzerinden eksik harcı ikmâl etmedikleri gerekçesiyle 22.09.2022 tarihli celsede davacı ... haricindeki davacılar yönünden dosyalarının işlemden kaldırılıp tefrik kararı verilerek davaları ayrı esasa kaydedilmiştir.

II. CEVAP

1.Bir kısım davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; aynı taşınmaz hakkında daha önce davacının mirasbırakanı ... tarafından davalıların mirasbırakanı ... aleyhine Çumra Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/208 Esasına kayden inançlı işlem nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davası açılmış olup hâlen derdest olduğunu, derdest davada hesaplanan taşınmazın değeri üzerinden davacıların eksik harcı ikmâl etmesi gerektiğini, davacıların, ...'nin dava sırasında ölmesi nedeniyle derdest davadan haberdar olduğunu, davacıların terditli tenkis taleplerinin ...'nin 10.06.2016 tarihinde ölümünden itibaren 1 yıllık hak düşürücü süreye uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... 20.05.2022 havale tarihli dilekçesi ile davayı kabul etmiştir.

3.Davalı ... cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli ve 2020/431 Esas, 2022/719 Karar sayılı kararı ile; diğer davacılar tamamlama harcını yatırmadığından dosyaarının tefrik edilerek sadece eksik harcı ikmâl eden davacı ... yönünden yargılamaya devam olunduğu, öncesinde mirasbırakan ...'nin davalılar aleyhine aynı taşınmaz hakkında açtığı Çumra Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/208 Esasına kayden inançlı işlemden kaynaklanan tapu iptali ve tescil davasında mirasbırakan ...'nin dava konusu taşınmazı davalılar mirasbırakanı ...'ye bedelsiz devrettiğini beyan ettiği, elbirliği malik olsa da davalı ...'un davayı kabulünün mahkeme içi ikrar ve kuvvetli delil olduğu, davacı ...'nin ve eldeki davada davacı tanıkları olan damatların beyanlarında mirasbırakan ...'nin bakıma ihtiyacı olmadığını, taşınmazı satmasını gerektirir sebep olmadığını, taşınmazın bedelsiz olarak ...'ye devredildiğini beyan ettikleri, mirasbırakan ...'nin dava konusu satışın aslında inançlı işlem olduğu iddiası kanıtlanmamış olsa da, mirasbırakanın dava konusu devri oğluna yaptığı, görünür işlem satış olmasına rağmen bedel alınmadığı, tapudaki bedel ile gerçek değer arasında fahiş fark olduğu, ...'nin taşınmazı satma sebebinin bakıma ihtiyaçtan ve borçtan olmadığı, devirdeki gerçek iradesi ile görünürdeki işlemin farklı olduğu, gerçek satış olmadığı, ... mirasçısı davalıların da işlemden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dava konusu taşınmazın davacı ...'nin 6/36 miras payı oranında tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; derdestlik, kesin hüküm itirazlarının, birleştirme taleplerinin ve ihtiyati tedbir ile teminata ilişkin istinaf başvurularının dikkate alınmadığını, terditli tenkis talebinin karşılanmadığını, dava konusu işlemin inançlı işlem olduğunun kesin hüküm mahiyetindeki dosyada beyan edildiğini, davacı yakınlarının o dosyada işlemin inançlı işlem olduğu yönünde tanıklık yaptıklarını, taraf iradesi üçüncü kişileri aldatma kastı taşırsa muvazaanın varlığından söz edilebileceğini, ilgili dava dosyasında inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil davasının reddine dair kararın kesinleştiğini belirterek İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç