muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4920, Karar No: 2021/3018, Tarih: 01.02.2021

18.05.1983 tarih ve 83/6750 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Daimi Kadrolarına İlk Defa İşçi Olarak Alınacaklar Hakkında Uygulanacak Sınav Yönetmeliği’ne geçici 2.maddenin eklenmesine ilişkin değişiklik yönetmeliği 02.07.2002 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile kararlaştırılmış ve bu değişiklik yönetmeliği 18.07.2002 tarih ve 24819 sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Yönetmeliğe eklenen geçici 2.maddede “4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca, özelleştirme kapsamına alınan (iştirakler hariç) kuruluşların sürekli işçi kadrolarında özelleştirmenin yapıldığı tarihte çalışmakta olanlardan, bu kuruluşların süreli veya süresiz kapatılması veya tasfiye edilmesi nedeniyle hizmet akitleri sona erenler ile özelleştirme sonunda, yeni işverenin iflası veya sair nedenlerle üretimin durdurulması veya hizmet akitlerinin haklı neden olmaksızın feshedilmesi nedeniyle işsiz kalan işçiler ve hizmet akitleri haklı nedenden dolayı kendileri tarafından feshedilen işçilerden, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri gereğince hizmet ve prim ödeme sürelerine göre emeklilik veya yaşlılık aylığına hak kazanamayanların, her hangi bir işte hizmet akdine dayalı olarak çalışmamaları ve 02.09.1971 tarih ve 1479 sayılı Kanun uyarınca sigortalı olmamaları şartıyla, ilgililerin talepleri üzerine, en çok 1800 kişiyi aşmamak üzere, genel bütçeye dahil daireler ve katma bütçeli idareler ile kamu kurum ve kuruluşlarının işçi kadrolarına 31.08.2002 tarihine kadar yapılacak atamalarda, Yönetmeliğin ek 1 ve ek 3’üncü maddeleri hükümleri uygulanmaz” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı işçi iş sözleşmesinin feshedildiği 12.03.1996 tarihinde nakle tabi personel olmadığı konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı hakkında nakil prosedürü işletilmemiştir. Yukarıda sözü edilen Yönetmeliğin geçici 2. maddesi personelin nakli veya devrini değil, ilk defa işe alınmasını düzenlemiştir. Davacı anılan hüküm uyarınca davalı kurum tarafından ilk defa işe alınanlara ilişkin usulle işe alınmıştır. Başka bir anlatımla davacı açıktan atama ile yeni bir iş sözleşmesi ile işe başlatılmıştır. Mevcut delillere göre iş sözlemesi tazminatları ödenmek suretiyle sona eren ve özel sektörde muhtelif işyerlerinde çalışıp yaklaşık altı yıl sonra işe başlatılan davacının naklen veya devren gelen işçi olarak nitelendirilmesi mümkün değildir.

Belirtmek gerekir ki, iş sözleşmesi niteliği itibariyle özel bir hukuk sözleşmesi olduğundan aynı veya başka bir kamu kurumunda geçen çalışma sürelerinin ücretin belirlenmesinde dikkate alınması gerektiğini düzenleyen herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Taraflar asgari ücretten aşağı olmamak kaydıyla bireysel iş sözleşmesi veya toplu iş sözleşmesi ile ücreti serbestçe kararlaştırabilirler.

Belirtmek gerekir ki, iş sözleşmesi niteliği itibariyle özel bir hukuk sözleşmesi olduğundan aynı veya başka bir kamu kurumunda geçen çalışma sürelerinin ücretin belirlenmesinde dikkate alınması gerektiğini düzenleyen herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Taraflar asgari ücretten aşağı olmamak kaydıyla bireysel iş sözleşmesi veya toplu iş sözleşmesi ile ücreti serbestçe kararlaştırabilirler.

Davalı kurumun tarafı olduğu 9. Dönem toplu iş sözleşmesinin geçici 3. maddesine göre “işyerine işçi alınması halinde, yürürlükteki asgari ücret ve işyerinde uygulanmakta olan ücret skalası, pozisyonlarının ilk kademe ücreti dikkate alınmak şartıyla işe giriş ücreti taraflarca belirlenir” hükmü yer almakta ise de, davacının davalı kurum tarafından işe alınmadan önce davalı kurum ve Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası ile Türkiye Yol İş Sendikası arasında imzalanan 26.08.2002 tarihli protokolde davacının davalı işyerindeki işe başlama tarihinde yürürlükte bulunan 9. Dönem toplu iş sözleşmesinde öngörülen nitelik talimatındaki esaslar ile geçici 3. maddesinin uygulanmaması kararlaştırılmıştır.

Davacı işçinin davalı kurumda ilk defa açıktan işe alınan işçi olması nedeniyle toplu iş sözleşmesinin 47. maddesinde yer alan "işçi statüsü dışından veya hariçten bir pozisyonun girişi sınavına girerek başarı göstermiş ve atama işlemi yapılmış olan işçi, alınacağı pozisyonun ilk derecesinin birinci kademesine o pozisyon için öngörülen dönem süresince aday olarak oturtulur" hükmü çerçevesinde işe başlatıldığı anlaşılmaktadır.

İşyerinde uygulanan 17.dönem toplu iş sözleşmesinin geçici 2.maddesinde " Bu toplu iş sözlemesinin imza tarihinden sonra başka kamu kurumlarından hakları ile beraber devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerinde geçen çalışma süresi bu işyerinde geçmiş gibi dikkate alınır. Ancak, yapılacak intibak bu toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden itibaren ileriye doğru hüküm doğuracak olup bu işçilere intibak nedeniyle bu toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden geriye doğru herhangi bir fark ödemesi yapılmayacaktır.

Başka kamu kurumlarından her türlü işçilik alacaklarını alarak gelenlere bu hüküm uygulanmaz" kuralı öngörülerek açıktan atananlara ilişkin durum daha açık bir şekilde düzenlenmiştir.

Davalı işverence kanun, yönetmelik ve protokol hükümlerine uygun olarak davacının işe giriş ücretinin belirlendiği anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve İlk Derece Mahkemesinin kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14181, Karar No: 2010/12695, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14181 E.  ,  2010/12695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1991/3.dönem, 1992 yılı l.dönem ve 2.dönem, 1993/3.dönem primlerinin 3/A üzerinden kabul edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverenlere ait işyerinde çalıştığı 1991/3., 1992/1,2, 1993/3. dönemlerde sigorta primlerinin 3 /A üzerinden yatırılması ve davalı Kurumca 3 /A üzerinden kabul edilmesi gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 14117803 Sigorta sicil nolu davacı ...'in davalı ... AŞ' de ( 273890 SGK nolu ... Süper Web Ofset AŞ , 394590 SGK nolu ... Yayıncılık AŞ,11045433 SGK nolu ... Globus İç ve Dış Tic. AŞ.' de) 1991/03 ,1992/01, 1992/02, 1993/03, 1995/01, 1996/01, 1997/03, 1998/03 , 2000/01, 2001/02 dönemlerine ait çalışmalarının 506 sayılı Kanuna 2098 sayılı Kanun ile eklenen ve 3395 sayılı Yasayla değiştirilen ek 5/2 A maddeleri anlamında itibari hizmet gerektirir çalışmalar olduğunun tespitine,sigortalının pirimi ödenmiş çalışma gün sayısı üzerinden belirlenen itibari hizmet süresinin 506 sayılı Yasa'nın Ek 6. maddesindeki 3600 gün çalışma koşulunun yaşlılık aylığı talep edildiğinde davalı Kurum tarafından nazara alınması gerektiğine,davacının 1992/03 – 1994/02 dönemlerine ait talebinden feragat etmesi nedeni ile davacının bu dönemlere ait davasının reddine,karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.08.1982-2008/3. ay tarihleri arasında farklı iş yerlerinde 6574 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı çalışmalarının olduğu, davalı işverenlere ait işyerinde 17.11.1989-2001/2.dönemler arasında kesintisiz çalışmasının bulunduğu, Mahkemece, tespitine karar verilen süreler dışındaki çalışmaların davalı işveren tarafından 2 A olarak bildiriminin yapıldığı,işverence temyiz dilekçesine sunulan 1996/1, 1997/3, 1998/3, 2000/1,2001/2, 1995/1. dönem bordrolarında "2098 sayılı Yasaya tabidir" diye kaşe vurulduğu,bu dönemlere ait çalışmaların hizmet cetveline göre 1 /A üzerinden bildiriminin yapıldığı, Mahkemece ,belirtilen bu dönemlerde işverenin yatırdığı primlerin 1/A veya 2/A olarak ödenip ödenmediği konusunda araştırma yapılmadığı,işyerinde keşif yapıldığı,işyerinin gün ışığını doğrudan almadığının,işyerinde suni ışık altında çalışıldığının,gazete,dergi vs. basım işleri yapıldığının,kimyasal maddeler kullanıldığının tesbit edildiği, davalı işverenlerin maktu, nispi ve başvuru harçları yatırılmaksızın dahili dava dilekçesiyle davaya dahil edildikleri anlaşılmıştır.

Uygulamadaki deyimiyle davaya dahil etme, birleştirme istemini de içeren yeni bir dava niteliğindedir.Bu niteliği ile de birleştirilen yeni davanın harca tabi olduğu kuşkusuzdur. Öte yandan, bu yönün mahkemece yerine getirilmesi gerekli bir işlem olduğuda söz götürmez. Davanın teşmili müessesesi " dahili davalı " olarak nitelendirmekte olup, davayı teşmil eden davacının bu işlem için ayrı bir başvuru harcı ödemesi gerekir. Gerekli harç ödenmez ise mahkemece davacının davanın teşmili talebi inceleme konusu yapılamaz ve davanın teşmil edildiği kişi ihbar olunan üçünçü kişi olarak kabul edilir, aleyhine hüküm kurulamaz.

Somut olayda , davayı işveren şirketlere teşmil eden davacının bu işlem için ayrı bir başvuru harcı ödemediği ,Mahkemece de bu konuda işlem yapılmadığı konusunda uyuşmazlık yoktur. Hal böyle olunca, mahkemece, özellikle gerekli harcın alınması suretiyle yasal işlem tamamlandıktan sonra davalı işverenler yönünden davaya devam edip sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde, yukarıda belirtilen işlemler tamamlanmadan hüküm kurulması isabetli değildir.

Öte yandan, davalı işverenlerin sundukları 1996/1, 1997/3, 1998/3, 2000/1,2001/2, 1995/1. dönem bordrolarında "2098 sayılı Yasaya tabidir" kaşesi bulunması karşısında, bu dönemlerde işverenlerce yapılan bildirimlerin 1/ A veya 2/ A üzerinden yapılıp yapılmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; Mahkemece, gerekli harcın davacıdan alınması suretiyle yasal işlem tamamlandıktan sonra davalı işverenler yönünden davaya devam etmek, işverenlerin sundukları yukarıda belirtilen dönem bordrolarına göre bu dönemlerde işverenlerce yapılan bildirimlerin 1/ A veya 2/A üzerinden yapılıp yapılmadığını araştırmak ve sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Yayıncılık A.Ş. Ile ... Süper Veb Ofset A.Ş.'ne iadesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3245, Karar No: 2019/5090, Tarih: 04.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3245 E.  ,  2019/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'nun 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 49.320,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca adlî para cezasının cezasının 2 eşit taksitle tahsiline ilişkin Adana 4. İcra Ceza Mahkemesinin 26/09/2017 tarihli ve 2016/712 esas, 2017/559 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/04/2018 gün ve 1360-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/04/2018 gün ve 2018/34744 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/4. maddesinde, “Hâkim, ekonomik ve şahsî hâllerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler hâlinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” hükmünün yer aldığı, anılan hüküm gereğince hükmedilen adlî para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verilmesi halinde taksit miktarının dörtten az olamayacağı gözetilmeksizin, sanık aleyhine olacak şekilde adlî para cezasının 2 eşit aylık taksitle tahsiline karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/4. maddesine aykırı şekilde taksit miktarının aylık 2 eşit taksit olarak belirtilmesi usul ve yasaya aykırı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, Adana 4. İcra Ceza Mahkemesinin 26/09/2017 tarihli ve 2016/712 esas, 2017/559 sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sanık hakkında hükmolunan 49.320,00 Türk lirası adlî para cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/4. maddesi uyarınca aylık 4 eşit taksitle tahsiline, karardaki diğer yönlerin aynen saklı tutulmasına, 04/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15158, Karar No: 2018/5079, Tarih: 04.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/15158 E.  ,  2018/5079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında müştekiler ... ve ...'a karşı mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600 TL adli para cezasına ilişkin hükmün ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı tayin edilen 2.400 TL adli para cezasına ilişkin hükmün suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600 TL adli para cezasına ilişkin hükmün ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı tayin edilen 2.400 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... 'nün temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında müştekiler ... ve ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'in yokluğunda verilen kararın 08/07/2014 tarihinde mernis adresine aynı çatı altında birlikte yaşadığı ablası ... imzasına usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak bu tarihte askerde olduğu 14.07.2014 tarihinli İzmir asker hastanesi raporu ile anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ...'in 18/07/2014 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Müşteki ...'a yönelik hırsızlık eyleminin kamu kurumu niteliğindeki ... Okulu'nun kantininden gerçekleştirilmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-b maddesinin uygulanmış olması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nün temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4607, Karar No: 2021/987, Tarih: 20.10.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/4607 E.  ,  2021/987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

- K A R A R -

Dava, Taraflar arasındaki eser sözleşmesine dayalı menfi tespit ve senet iptali davasıdır.

Davacı davasında, müvekkili yönetim ile UBT Temizlik ve Dekorasyon firması adına ... arasında yüklenicinin bayisi bulunduğu....'ın yapı kimyasallarını kullanarak ....Etap .... ada adresinde bulunan taşınmazın dış cephe mantolama işinin yapımı hususunda Montalama Teknik Şartnamesine bağlı kalınarak Mantolama Uygulaması Sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkili yönetimce iş bedeli olarak yükleniciye 50.000,00 TL nakit ödeme yapıldığını, kalan 170.000,00 TL bedel için de 14 adet senet verildiğini, yükleniciye verilen iş bu senetlerden 30/09/2014 vade tarihli 10.000,00 TL, 30/10/2015 tarihli 5.000,00 TL ve 30/11/2014 tarihli 5.000,00 TL bedelli senetlerin müvekkili tarafından ödendiğini, ancak yüklenici tarafından işin Mantolama Teknik Şartnamesine ve sözleşmeye aykırı olarak yapıldığını, bu nedenle müvekkili yönetimin Yenimahalle 5. Noterliğinin 30/09/2014 tarihli ve 28321 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile haklı olarak sözleşmeyi feshettiğini,150.000,00 TL bedelli 11 adet senedin de iadesinin talep edilmesine rağmen senetlerin 3. kişilere kötüniyetli olarak ciro edildiğini,davalı ... sözleşme ile kararlaştırılan işleri yerine getirmediği için ücrete hak kazanmadığını ve davalıya verilen senetlerin bedelsiz kaldığını, bu nedenle müvekkili yönetimin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalıya verilen tüm senetlerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... savunmasında, dava konusu senetlerin kötü niyetle cirolandığı beyanının haksız ve mesnetsiz olduğunu, müvekkili şirketin dava konusu senetleri ...'ndan cirolamadığını, aksine dava konusu senetlerden 30/11/2014 vade tarihli 10.000,00 TL, 30/12/2014 vade tarihli 15.000,00 TL ve 30/01/2015 vade tarihli 15.000,00 TL bedelli senetlerin müvekkili şirketin bayisi olan .... Boya-.... .... tarafından cirolandırıldığını, müvekkili şirket ile ... arasında bir ticari ilişkinin mevcut olmadığını, müvekkili şirketin dava konusu olayda yalnızca yetkili hamil olmasından doğan kanunun kendisine tanıdığı hakları kullandığını bu sebeple bu def'in de senet borçlusu ile bir ilişkisi bulunmayan iyiniyetli müvekkili şirkete karşı ileri sürülmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... savunmasında, müvekkilinin mantolama teknik şartnamesine bağlı kalarak mantolama uygulama sözleşmesinin bütün şartlarını yerine getirdiğini, davacı tarafça haksız bir şekilde ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğini, yapılan iş ve verdiği zarar nedeni ile davacının müvekkiline borçlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... savunmasında, müvekkilinin mantolama teknik şartnamesine bağlı kalarak mantolama uygulama sözleşmesinin bütün şartlarını yerine getirdiğini, davacı tarafça haksız bir şekilde ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğini, yapılan iş ve verdiği zarar nedeni ile davacının müvekkiline borçlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacı site yönetiminin aktif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın usulden reddine dair verilen kararın, davacı vekilince temyizi üzerine kapatılan 15. Hukuk Dairesinin 23/01/2019 T. ve 2018/5199 E., 2019/358 K. sayılı ilamı ile "Davanın dayanağını teşkil eden bila tarihli sözleşme, “17346 Ada Yönetimi” adı ve kaşesiyle davacı ile davalı şirket arasında akdedilmiştir. Dairemizin 15.09.2009 tarih ve 2009/1810-4736 Esas ve Karar sayılı ilâmında ayrıntılı bir şekilde izah edilen ilkeler ışığında, ada yönetimi adına dava açılabilmesi için yönetim ile yüklenici arasında akdî ilişkinin bulunması gerekli ve yeterlidir. Somut olayda, davalı yüklenici şirketin muhatabı, sözleşmede iş sahibi olarak bulunan davacı ada yönetimi olduğundan davanın esasının incelenerek karara bağlanması gerekirken, davacı ada yönetiminin dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış, açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda bozma ilamına uyularak davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı.....Boya San. ve Tic. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine kapatılan 15. Hukuk Dairesinin 25.05.2021 T. ve 2020/2153 E., 2021/2209 K. sayılı ilamı ile hükmün Onanmasına karar verildiği görülmüştür.

İşbu karara karşı davalı Polisan vekilinin karar düzeltme yoluna başvurduğu görülmüştür.

Senedin tüketici senedi olarak verilmesi halinde TKHK’nun 6/A maddesi gereğince nama yazılı düzenlenmesi gerekmekte olup, nama yazılı olarak düzenlenmesi gereken tüketici senedinin emre yazılı olarak düzenlenmesi halinde senedin geçersizliği sonucunu doğurur ve bu husus keşideci tarafından herkese karşı ileri sürülebilir.

Somut olayda dava konusu senetlerin tüketici senedi olması sebebiyle davacı keşideci yönünden geçersiz olduğunun kabulü gerekirken imzaların bağımsızlığı ve temel borç ilişkisinden mücerretlik ilkesi gereğince davacı keşideci dışında senetler üzerinde imzası bulunan lehtar,ciranta ve hamil yönünden senetlerin iptaline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de anılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca, davalı .... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün senetlerin iptaline ilişkin bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Polisan vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile kapatılan 15. Hukuk Dairesinin 25.05.2021 T. ve 2020/2153 E., 2021/2209 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının hüküm bölümünün 2.fıkrasının son bendindeki “iptaline” ibaresi çıkarılarak yerine “davacı açısından hükümsüz olduğunun tespitine” cümlesinin eklenmek suretiyle kararın düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.