muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/907, Karar No: 2015/9744, Tarih: 09.03.2015

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davalılardan ...'nin temel faaliyet konusunun beton üretimi, satış ve pazarlaması olduğu, üretilen hazır betonun müşterilere nakli ve inşaat alanına dökülmesi işlerinin davalı ...'ne yaptırıldığı, üretilen betonun transmikser denilen özel araçlarla taşınması ve yine bu iş için özel olarak geliştirilmiş beton pompaları ile inşaat alanına boşaltılması işlerinin asıl işin bir parçası olduğu, davalı ...'nin sözleşmeyle yüklendiği işi yerine getirdiği esnada kullandığı transmikser ve beton pompalarının büyük bölümünün ...'ne ait olduğu, davalı asıl işverenin ürettiği betonu müşterilerine nakletmeye ve inşaat alanlarına boşaltmaya yetecek teknolojik yeterliliğe sahip olduğu, buna göre asıl işin bir bölümü olan sevkiyat ve boşaltma işinin diğer davalı ... ile ve sonrasında da dava dışı ... aracılığı ile yerine getirildiği, davalılar arasında asıl- alt işverenlik ilişkisi bulunmadığı, bu yönüyle aralarındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğu anlaşılmıştır.

Nitekim, Dairemizce aynı gün incelemesi yapılan benzer dosyalarda da (Dairemizin 2015/3827 Esas ve devamında yer alan dosyalar) davalılar arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunu kabul eden yerel mahkeme kararları onanmıştır.

Bu nedenlerle, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davalılar arasında muvazaa ilişkisinin olduğu tespit edilmekle, davalılardan ... nin gerçek işveren olarak KABULÜ ile yapılan feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ...'ye İŞE İADESİNE,

3.Davacının kararın kesinleşmesinden itibaren 10 iş günü içinde işe başlamak üzere işverene başvurması sonucunda işverence işe başlatılmadığı takdirde davacının kıdemi ve fesih sebebi göz önünde bulundurularak takdiren 4 aylık brüt ücreti tutarında tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

4.Davacının süresi içinde işverene başvurması halinde Mahkeme kararının kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre içinde en çok 4 aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakların davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 222.35 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL. ücreti vekaletin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 09/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1871, Karar No: 2013/2517, Tarih: 22.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/1871 E.  ,  2013/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ... ile ... Belediyesi arasında 15.01.2009 tarihli Toplu İş Sözleşmesi ek protokolü imzalandığını, 5747 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 5. fıkrası uyarınca il özel idaresinin onayının alınmadığını, Belediye Başkanı’nın ... İl Özel İdaresi’nin onayını almadan ek protokol imzalama yetkisinin bulunmadığını, kaldı ki ek protokolün ... Belediye Meclisi’nin 08.04.2009 tarih 16 sayılı kararı ile iptal edildiğini belirterek, 15.01.2009 tarihli ek protokolün iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

... ile ... Belediyesi arasında 15.01.2009 tarihli Toplu İş Sözleşmesi ek protokolü imzalandığını, 5747 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 5. fıkrası uyarınca il özel idaresinin onayının alınmadığını, Belediye Başkanı’nın ... İl Özel İdaresi’nin onayını almadan ek protokol imzalama yetkisinin bulunmadığını, kaldı ki ek protokolün ... Belediye Meclisi’nin 08.04.2009 tarih 16 sayılı kararı ile iptal edildiğini belirterek, 15.01.2009 tarihli ek protokolün iptaline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, sözleşme serbestisi kapsamında toplu iş sözleşmesinin devam ettiği sürede işçiler lehine değişiklik yapıldığı ve ek protokolü imzalama konusunda Belediye Başkanı’nın yetkisi olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Mahkemece, dava dosyasının 07.04.2011 ve 06.12.2011 tarihlerinde iki kez işlemden kaldırılması nedeni ile 6100 sayılı HMK' un 320/4 ve 448. maddeleri uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilip verilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı HMK’ nın 320/4. maddesinde “Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır.” düzenlemesi ve aynı yasanın 448.maddesinde “Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.” hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı Kanunun 320.maddesinin dördüncü fıkrasına göre basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır. Buna göre basit yargılama usulüne tabi davalarda en fazla bir kez dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilebilir. Tekrarı halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilecektir.

6100 sayılı Kanunun 320.maddesinin dördüncü fıkrasına göre basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır. Buna göre basit yargılama usulüne tabi davalarda en fazla bir kez dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilebilir. Tekrarı halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilecektir.

6100 sayılı Kanunun yürürlüğü sırasında devam eden bu dosyanın ikinci kez işlemden kaldırılıp kaldırılamayacağına ilişkin yapılacak değerlendirmenin 448.madde çerçevesinde yapılması gerekecektir. Bu noktada öncelikle 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce işlemin tamamlanmış olup olmadığının belirlenmesi gerekecektir.

Dosyanın İşlemden kaldırılması, açılmamış sayılması işleminin unsuru olduğundan, somut olay bakımından 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte açılmamış sayılma bakımından tamamlanmış bir işlem söz konusu değildir. O halde 6100 sayılı Kanun döneminde ikinci kez işlemden kaldırılan dosya ile ilgili mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esası hakkında karar verilmesi hatalıdır. ( Dairemizin 26.11. 2012 gün ve 2012/25633 E, 2012/39353 K sayılı ONAMA ilamı bu yöndedir. )

F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5860, Karar No: 2019/2565, Tarih: 28.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/5860 E.  ,  2019/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Belediye başkanı ve fen işleri müdürü olan sanıklar hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında, belde halkı ve meclis üyesi olma dışında sıfatı bulunmayıp katılan sıfatını alabilecek surette suçtan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan müştekinin usulsüz olarak davaya katılmasına karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9054, Karar No: 2021/951, Tarih: 08.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2018/9054 E.  ,  2021/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ... ile ...'ya yönelik); cinsel taciz (mağdure ...'a yönelik)

HÜKÜM : Sanığın, mağdure ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile mağdure ...'ya yönelik aynı suçtan beraatine, mağdure ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında mağdure ...’a yönelik cinsel taciz suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle aynı Kanunun 264. maddesi hükmü de gözetilerek bu hususta gerekli değerlendirmenin mahallinde merciince yapılması gerektiği ve mağdurelerden...’ya yönelik çocuğun cinsel istismarı ile ...’e yönelik cinsel taciz suçlarından verilen hükümlerin temyiz edilmediği anlaşıldığından, incelemenin mağdureler ... ile ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mağdure ...’ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...’ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Mağdure ...’nın aşamalarda sanığın kendisini telefonla sürekli arayıp, bu aramalardan birine annesinin de şahit olduğunu beyan etmesi karşısında görüşme içeriğinin belirlenmesi, ayrıca sanığın, okuldaki diğer öğrencilere mağdureyle görüşmemeleri için uyarıda bulunup bulunmadığı ve bu konuda mağdurenin anne-babasıyla görüşme yapıp yapmadığı hususlarında araştırma yapılıp, mağdurenin anne ve babasının da tanık olarak dinlenmesinden sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdure ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15543, Karar No: 2020/2610, Tarih: 24.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/15543 E.  ,  2020/2610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve meçhul şahıs haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 26/03/2019 tarihli ve 2018/11985 soruşturma, 2019/189 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/04/2019 tarihli ve 2019/9056 soruşturma, 2019/1131 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/05/2019 tarihli ve 2019/314 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/12/2019 gün ve 94660652-105-16-15219-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2019 gün ve 2019/123451 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...."şeklinde belirtildiği üzere, soruşturma dosyasına konu olayda dosyada mevcut... Bankası tarafından sunulan 04/01/2019 tarihli yazı ile müştekinin hesabından havale edilen paranın anılan bankanın... ... Caddesi Köşesi adresinde bulunan... numaralı... ATM'sinden 18/12/2018 tarihinde 2.000,00 Türk lirası ve 19/12/2018 tarihinde 1.750,00 Türk lirası olmak üzere toplamda 3.750,00 Türk lirası para çekildiğinin anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler tarafından paranın çekildiği yerin Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/05/2019 tarihli ve 2019/314 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 24/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7392, Karar No: 2011/10146, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/7392 E.  ,  2011/10146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A)Hükümlü ... bakımından yapılan incelemede ;

Hükümlü ... hakkında kurulan ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/03/2003 günlü, 2002/73 - 2003/111 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılamasına konu edilmesinin mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Yüksek 7. Ceza Dairesi'nin 29/09/2005 günlü 2005/15993 sayılı kararı ile bozularak mahalline iade edildiği, bozma sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ...'in yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın sanık ... bakımından yapılan yargılamadan ayrı olarak mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

B)Sanık ... bakımından yapılan incelemede ;

Sanığa atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK'nun 102/4 maddesine göre hesaplanan 5 yıllık asli dava zamanaşımının hüküm tarihi olan 16/05/2006 ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19404, Karar No: 2009/19625, Tarih: 20.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/19404 E.  ,  2009/19625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Midyat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 613. ve 614/1.maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur.

İİK.nun 170/a–2.maddesi gereğince; “İcra mahkemesi müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısıyle, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir.”

Takip dayanağı bononun incelenmesinde alacaklının lehdar olduğu, borçlu ....... ve ..AŞ.nin ise bononun arkasında ve alacaklı lehdarın cirosundan önce cirosunun bulunduğu görülmüştür. Bu hali ile yukarıda belirtilen yasa hükümlerine uygun ve geçerli bir aval bulunmadığı gibi, lehdarın cirosundan önce yapılan ciroda yok hükmünde sayılacağından, alacaklının kambiyo senetlerine mahsus yol ile müşteki borçluyu takip hakkı yoktur.

O halde, İİK.nun 170/a-2.maddesi gereğince bu husus icra mahkemesince  re’sen  nazara alınarak takibin iptaline karar verilmesi gerekirken protesto keşide edilmediği gerekçesi ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz ise de iptal kararı sonucu itibari ile doğru olduğundan onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00.TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60.TL harcın temyiz edenden alınmasına, 20/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15027, Karar No: 2013/24427, Tarih: 12.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/15027 E.  ,  2013/24427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun üçer kez 86/2, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince üç defa 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına dair Antalya 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/04/2009 tarihli ve 2008/185 esas, 2009/204 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle, daha önce verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair aynı Mahkemenin 31/05/2012 tarihli ve 2011/331 esas, 2012/801 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 19.04.2013 tarih ve 2013/6545-26297 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.05.2013 tarih ve 2013/145002 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1)Suç tarihinin 23/05/2005 olması karşısında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2)Kararın hüküm kısmında cezanın asgarî hadden verildiğinin belirtilmesi karşısında, suçun işlendiği 23/05/2005 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği cihetle, para cezasının seçimi durumunda her suç yönünden ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi uyarınca beş ... adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Antalya 6. sulh Ceza Mahkemesinin 31.05.2012 tarih ve 2011/331 esas,2012/801 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin ( a ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA,

dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/906, Karar No: 2015/9743, Tarih: 09.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/906 E.  ,  2015/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan .... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının 30.09.2013 tarihine kadar davalı ...nin asıl işveren ve diğer davalı ...'nin ise alt işveren olarak faaliyet gösterdiği hazır beton imalatı ve satışı yapılan işyerinde, alt işverenin işçisi olarak çalıştığını, asıl işverenin alt işverenle olan sözleşmeyi sona erdirerek başka bir alt işverenle sözleşme yapma kararı alması nedeniyle, iş akitlerinin feshedileceğinin davalı alt işveren tarafından ilan edildiğini, işleri devralacak yeni alt işverende daha düşük ücretle çalışmak istemeleri halinde bu şirket nezdinde çalışmaya devam edebileceklerini, bunu kabul etmeyenlerin ise iş akitlerinin feshedileceğinin bildirildiğini, ileri sürülen şartları kabul etmeyen davacının da dahil olduğu bir kısım işçinin iş akitlerinin feshedildiğini, kabul eden işçilerin ise yeni alt işverende çalışmaya devam ettiklerini, ayrıca davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ileri sürülerek; feshin geçersizliğinin tespitine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; yapılan sözleşme ile “hazır beton taşıma, bakım, onarım, işçilik” işlerinin davalı ...'ne devredildiğini, davacının da bu iş kapsamında adı geçen şirketin işçisi olarak çalıştığını, davalılar arasındaki sözleşmenin 01.10.2013 tarihi itibariyle sona erdiğini, 03.10.2013 tarihinden itibaren dava dışı başka bir firmayla anlaşmaya varıldığını, muvazaa iddiasını kabul etmenin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili; davalı şirketin Kartal tesislerinde yürüttüğü üretim, taşıma ve pompalama işine ait sözleşmenin üst işveren davalı ... tarafından 30.09.2013 tarihinde feshedildiğini, bu iş kapsamında çalışan işçilerin davalı şirketin başka tesislerinde çalışmayı kabul etmemesi halinde iş akitlerinin feshedileceğinin 29.08.2013 tarihinde işyerinde ilan edildiğini, toplu işten çıkarmaya yönelik İş Kanununda yer alan gerekliliklerin yerine getirildiğini, ancak yapılan görüşmelere rağmen davacının başka bir tesiste çalışmayı kabul etmemesi üzerine iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalılara arasındaki hukuki ilşkinin mıuvazaalı olmadığı ve feshin geçerli nedene dayandığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davalı ... hakkında açılan davanın husumetten reddine ve feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının davalı ...'ne iadesine karar verilmiştir.