muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/54251, Karar No: 2014/5813, Tarih: 25.02.2014

Alt işveren, bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Somut olayda davalılar arasında işçi temine yönelik bir ilişki sözkonusu olup geçerli bir alt işverenlik ilişkisi mevcut değildir. Diğer taraftan Belediye Kanunu’nun 67. maddesi anlamında toplu taşıma işinin alt işverene verilmesi de sözkonusu değildir. Çünkü alt işverenin de işveren sıfatını taşıması ve kendi organizasyonunun bulunması gereklidir. Oysa işin yapılması için gerekli bütün donanım ve organizasyon diğer davalı İ.E.T.T.’ye aittir. Yine 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar muvazaayı dışlayıp geçersiz bir alt işverenlik ilişkisini geçerli kabul etmeyi sağlayacak içeriğe de sahip değildir. Bu düzenlemelerde hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisinin kamu kurumları açısından bazı sonuçları özel olarak düzenlenmiştir.

Ayrıca davalılar arasında hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisi olmadığına dair iki adet iş müfettişi raporu mevcut olup, bu raporlara karşı yapılan itirazlar mahkemeler tarafından kesin olarak reddedilmiştir (İstanbul 1. İş Mahkemesi, 2010/1115 esas, 2012/695 karar ve İstanbul 9. İş Mahkemesi, 2010/1086 esas, 2011/425 karar sayılı kararlar). Bu şekilde iş müfettişi raporundaki belirlemeler ile sözkonusu dava dosyaları kuvvetli delil niteliği taşımaktadır.

Sonuç olarak, davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunmaması kayden ve KİPTAŞ işçisi olarak gözüken davacının, başından itibaren İ.E.T.T. işçisi olması karşısında muvazaanın olmadığına dair yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece davacının başından beri İ.E.T.T.'nin işçisi olduğu kabul edilerek, davacının davalı İ.E.T.T.’nin taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanması için gerekli diğer şartların mevcut olup olmadığı ile talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ayrıca değerlendirildikten sonra sonucuna göre davacının talepleri hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3438, Karar No: 2017/9504, Tarih: 16.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3438 E.  ,  2017/9504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu sitede ortak alan olarak bırakılan yerlerin site sahiplerinin fiili olarak kullanımına bırakılan yerlerden olduğunu, bir çok ev sahibinin bu kısımlara duvar yapıp ağaç diktiklerini, müvekkilinin 16 yıl evvel evinin önüne iki adet palmiye ağacı diktiğini, yıllardır bakımını yapıp büyüttüğünü, davalının site yöneticisi olup yaz-kış...'de ikamet ettiğini, müvekkilinin...'da ikamet ettiğini, müvekkilinin evini kontrole geldiğinde iki adet palmiye ağacının kesilmiş olduğunu gördüğünü, ağaçlarının kimseye zarar vermediğini, yöneticinin başka kişilere ait ağaçları kesmediğini sadece müvekkilinin ağaçlarını kestiğini, davalının evinin görüntüsünü bozduğu için kasıtlı olarak ağaçları kestirdiğini, olayla ilgili olarak... Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunulduğunu belirterek 4.000 TL. manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklandığı, Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan uyuşmazlıkların çözümünün sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanununun Ek 1. maddesi gereğince bu kanundan kaynaklanan davalarda görevli mahkeme sulh hukuk mahkemesi olup Kat Mülkiyeti Kanununda manevi tazminata ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Buna göre, temyize konu manevi tazminat istemli davada genel hükümlerin uygulanması gerekip 6100 sayılı HMK’nın 2. maddesinde, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesi olduğu düzenlendiğinden mahkemece işin esasına girilerek yargılama yapılması gerekirken görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5572, Karar No: 2022/750, Tarih: 24.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5572 E.  ,  2022/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

2-... Vek.Av....

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile 6100 Sayılı HMK’nın 353-1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki Şırnak İli, Güçlükonak İlçesi, Dağyeli Köyü, 121 ada 1, 16, 118 ada 2, 123 ada 11, 124 ada 4 ve 17 parsel sayılı taşınmazların zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile karar kesinleştiğinde ödemek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi ve davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretinin kaldırılması yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 124 ada 17 parselin zemin değeri hesabının 156.375,35-TL yerine sehven 326.375,35-TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla bedel tespit edilmesi,

2- Cizre 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/555 Esas, 2018/413 Karar sayılı gerekçeli kararında Türksat uydu fotoğrafları uyarınca ilan tarihinden sonra yapılan muhdesat ve ekilen fidanlar olduğu anlaşılmış olup bu muhdesat ve fidanların değeri düşülerek hesaplanan kamulaştırma bedelinin hatalı olması,

Doğru görülmemiştir

2- Cizre 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/555 Esas, 2018/413 Karar sayılı gerekçeli kararında Türksat uydu fotoğrafları uyarınca ilan tarihinden sonra yapılan muhdesat ve ekilen fidanlar olduğu anlaşılmış olup bu muhdesat ve fidanların değeri düşülerek hesaplanan kamulaştırma bedelinin hatalı olması,

Doğru görülmemiştir

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18075, Karar No: 2016/10062, Tarih: 23.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18075 E.  ,  2016/10062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadın delil olarak tanık ve otel kamera kaydına dayanmıştır.

Davalının gösterdiği tanıklardan sadece biri dinlenmiş diğer tanıkların dinlenmesinden vazgeçilmediği halde tanıkların dinlenmemesi usul ve yasaya aykırıdır. Gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenilen husus hakkında yeter derecede bilgi edinildiği takdirde, geri kalanların dinlenmemesine karar verilebilir (HMK m. 241). Buna göre, davalının tanıklarının dinlenmemesi için, dinlenen tanıklarla ispat edilmek istenen hususun yeter derecede aydınlanmış olması gerekir. Böyle değilse bu hükme dayanılarak mahkeme tanığı dinlemekten kaçınamaz. Ayrıca davalının delil olarak bildirdiği kamera kayıtları da getirtilmemiştir. Davacı, dava dilekçesinde davalının zina yaptığını iddia ettiğine ve davalı da tanıklarını, kamera kayıtlarını bu vakıanın gerçekleşmediğini ispat için gösterdiğine göre, yasal sebep olmaksızın gösterdiği tanıklar dinlenmeden ve kamera kayıtları getirtilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.05.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/406, Karar No: 2022/3123, Tarih: 25.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/406 E.  ,  2022/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.04.2013 gününde verilen dilekçe ile zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili; Silifke ilçesi, Atakent Beldesi, Kapızlı Mahallesinde doğusu ... mirasçıları batısı yol kuzeyi ... güneyi ... ve ... mirasçıları taşınmazları ile çevrili tahminen 1100 m2 miktardaki taşınmaz ile aynı yerde doğusu köy camisi batısı yol kuzeyi yol güneyi yol ile çevrili tahminen 250 m2 miktarındaki taşınmazlar içerisinde müvekilinin mesken olarak kullandığı evi ve çevresinde meyve ağaçlarından oluşan bahçelerinin olduğunu, bu taşınmazların davacı tarafından 1960 yılında imar ihya edilip tarla haline getirildiğini, taşınmazlara önceleri arpa buğday ekilip sonradan sulama imkanları sağlanıp sebze yapıldığını ve bahçe haline getirildiğini, dava konusu taşınmazlar ile birlikte çevresindeki daha geniş araziyi kapsayan taşınmazların bir bütün halinde 06/08/1986 tarihli İçel Valiliğinin yazıları ile 3290 sayılı Yasanın 10/c maddesi uyarınca idari yoldan ... Köyü 1275 ve 1277 parsel numaraları ile davalı ... adına tapuya tescil edildiğini, dava konusu taşınmazların müvekkilin 50 yılı geçkin bir süredir nizasız ve fasılasız malik sıfatı ile zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu, hudutları belirtilen tahmini 1100 ve 250 m2 miktarındaki yerlerin davacı adına tapuya tescil edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı (kapatılan) Atakent Belediye Başkanlığı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu taşınmazda imar-ihya ile kazanım koşulları gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanununun Belediye Meclisinin görev ve yetkilerini düzenleyen 18. maddesinin h fıkrasında; ‘‘Vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beşbin YTL'den fazla dava konusu olan belediye uyuşmazlıklarını sulh ile tasfiyeye, kabul ve feragate karar vermek’’ hususunda belediye meclislerinin yetkili olduğu düzenlenmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanununun Belediye Meclisinin görev ve yetkilerini düzenleyen 18. maddesinin h fıkrasında; ‘‘Vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beşbin YTL'den fazla dava konusu olan belediye uyuşmazlıklarını sulh ile tasfiyeye, kabul ve feragate karar vermek’’ hususunda belediye meclislerinin yetkili olduğu düzenlenmiştir.

Çekişmeli taşınmazlar dava açıldığı tarihte davalı (kapatılan) Atakent Belediyesi adına kayıtlı iken, 03/06/2014 tarihinde, tashihen devir suretiyle Silifke Belediyesi adına tescil edilmiştir. Dava açıldığı tarihteki kayıt maliki olan Atakent Belediye Başkanlığı her ne kadar 30 Mart 2014 tarihinde beldeden mahalleye dönüşmüş ise de, bu tarihten önce 02/01/2014 tarihinde Belediye Meclisince davanın kabul edilmesine dair 2014/5 sayılı karar alınmıştır. Hal böyle olunca mahkemece, davaya konu talep hakkında usulüne uygun şekilde ibraz olunan kabul beyanı değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, davacı yararına kazanma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/04/2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava, TMK'nın 713/1-5, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddelerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz, kadastro çalışmaları sırasında, tapulama harici bırakılan yerlerden olup dava tarihinden önce imar uygulamasına tabi tutulmuş, ihdasen davalının selefi olan tüzel kişiliği sona eren Atakent Belediyesi adına tescil görmüştür.

Davacı taraf, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenlerine dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. İmar tarihine kadar kazandırıcı zamanaşımı koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 713/3. maddesi gereğince tescil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılır.

Taraf teşkili dava şartı olup, bu şart sağlanmadan işin esasına girilemez. Hazine taraf olmadan sadece belediyeye husumet yöneltilerek açılan davada, Belediye Meclisinin kabul kararına itibar edilemez. Taraf teşkilinin yaygınlaştırılarak Hazinenin de davaya dahili ve yasal koşullar araştırılarak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Taraf teşkili dava şartı olup, bu şart sağlanmadan işin esasına girilemez. Hazine taraf olmadan sadece belediyeye husumet yöneltilerek açılan davada, Belediye Meclisinin kabul kararına itibar edilemez. Taraf teşkilinin yaygınlaştırılarak Hazinenin de davaya dahili ve yasal koşullar araştırılarak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, Yerel Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, Sayın çoğunluğun "Atakent Belediye Başkanlığının beldeden mahalleye dönüştüğü tarihten önce Belediye Meclisince 2014/5 sayılı karar ile davanın kabul edildiği gözetilerek kabul beyanı doğrultusunda bir hüküm kurulması gerektiğinden kararın bozulmasına" dair bozma kararına sonuç olarak katılmakla beraber, gerekçesi itibariyle iştirak edemiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/9076, Karar No: 2011/2086, Tarih: 02.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9076 E.  ,  2011/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikir ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.03.2009 tarih ve 2006/664-2009/41 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Acenteliği Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘şekil+L&M’ markasının sahibi olduğunu, Mersin Gümrük Müdürlüğünce limandaki PLOVDİD gemisinde yapılan incelemede taklit L&M sigaralarının ele geçirilerek bu sigaralara el konulduğunu, eşyayı ve sahibini temsil eden konşimentoya göre davalılardan MSC Denizcilik Ltd. Şti’nin hem alıcı hem de malın boşaltma limanına geldiğinde ihbar edilecek şahıs olduğunu, diğer davalı ... Acenteliği A.Ş.’nin ise malın alıcısına teslim edilmek üzere gemiden boşlatılmasını sağlayan özet beyanı gümrükte tescil ettiren ve imzalayan olduğunu, 556 sayılı KHK’nın 61/1-a,c,e maddeleri gereğince davalıların eyleminin markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu eylam nedeniyle müvekkilinin itibarının zarara uğradığını ileri sürerek, dava konusu ürünlerin imhasına ilişkin tedbir kararı verilmesini, davalıların davacıya ait markaya tecavüzlerinin durdurulmasını ve yasaklanmasını, haksız rekabetin tespit ve men'ini, taklit ürünlerin imhasını ve kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Acenteliği A.Ş. vekili, müvekkilinin taşıyan olmayıp kısmi taşıma yapan geminin liman acentesi olduğunu, yükün alıcısının diğer davalı olduğunu, emtianın kapalı konteynerle asıl taşımayı üstlenen kişiye teslim edildiğini, konşimentodaki ‘said to contain’ şerhi nedeniyle taşıyana kapalı olarak teslim edilen konteyner içindeki emtianın taşıyan tarafından dahi bilinemeyeceğini, müvekkilinin özet beyanını konişmentoya göre düzenlediğinden sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı MCS Denizcilik Ltd. Şti. vekili, sigaraların KKTC'ne transit olarak gönderileceğini,manifestonun malın bir kişiye aidiyetini göstermediğini, müvekkilinin ürünlerin taklit olduğunu bilebilecek durumda olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı MCS Denizcilik Ltd. Şti. vekili, sigaraların KKTC'ne transit olarak gönderileceğini,manifestonun malın bir kişiye aidiyetini göstermediğini, müvekkilinin ürünlerin taklit olduğunu bilebilecek durumda olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı MCS şirketinin konişmentoya göre yükün alıcısı ve ihbar edilecek kişi olması nedeniyle sorumluluğu bulunduğu, diğer davalının ise dava konusu sigaralarla ilgili özet beyanı vererek tescilini sağladığı, taklit emtianın Türkiye’ye girişine yardımcı olduğu, 556 sayılı KHK’nın 61.maddesi gereğince markaya tecavüz eylemini kolaylaştıran davalının da sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının markasına vaki tecavüzün durdurulmasına ve yasaklanmasına, davalılarca yapılan haksız rekabetin tespitine, men'ine ve ref'ine, Mersin Gümrük Müdürlüğü nezdinde davalı MCS şirketi adına kayıtlı 08.11.1130 tarih ve 1130 sayılı gümrük özet beyanında kayıtlı sigaraların imhasına, imha giderlerinin müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

Karar, davalı ... Acenteliği Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Acenteliği Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Acenteliği Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6474, Karar No: 2010/80, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/6474 E.  ,  2010/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalılar vekili avukat ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı Bakanlık ile aralarında ilaç satışına ilişkin sözleşme bulunduğunu, yapılan denetim üzerine sözleşmenin feshedildiğini ve cezai şarta hükmedildiğini, feshin haklı olmadığını ileri sürerek, fesih işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının eczanesinde davalı tarafından yapılan denetimde, 1618 adet kesilmiş ilaç küpürü bulunması üzerine, 19.9.2008 tarihli yazı ile sözleşme feshedilmiş, ayrıca sözleşme gereğince küpür bedelinin beş katı olan 62.817,10 YTL cezai şartın tahsiline karar verilmiştir. Davacı bu davayı açarak, fesih işleminin iptalini istemiştir. 2009/6474-2010/80

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi haklı olmakla birlikte, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1618 adet kesilmiş ilaç küpüründen 41 tanesinin üzerinde şahıs ismi yazılı olduğu, geri kalan 1577 adet küpürde isim bulunmadığı ve bunların değerinin 11.223,92 YTL olduğu belirtilmiştir. Sözleşmenin 6.3.9 maddesi gereğince küpür bedelinin beş katı tutarında cezai şarta karar verilirken, kime ait olduğu anlaşılamayan 1577 adet küpür bedelinin değeri olan 11.223,92 YTL üzerinden hesaplamanın yapılması, gerekir Mahkemece yazılı şekilde 1618 adet küpür değeri üzerinden cezai şartın hesaplanması sözleşmenin 6.3.9. Maddesine aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.