muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9209, Karar No: 2011/11132, Tarih: 31.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9209 E.  ,  2011/11132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı- birleşen davalı, 512 parsel sayılı zeytinlik vasfındaki taşınmazda kayıt maliki olduğunu, komşu 40 ve 59 parsel malikleri davalıların taşınmazın bir kısmını haklı ve geçerli bir neden olmaksızın taşkın kullandıklarını ileri sürerek elatmanın önlenmesi, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’den 4.000.-TL. diğer davalı ...’tan 2.000.-TL ecrimisilin tahsiline , birleşen davanın ise reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ve birleşen davacılar, toprak tevzii komisyonu tarafından tespit edilen sınırlar dahilinde taşınmazları kullandıklarını, zeytin ağaçlarının 50 yaş civarında ve tümünün dikme olduğunu,dava açılıncaya dek aralarında bir ihtilaf olmadığını belirterek davanın reddini olmadığı taktirde temliken tescil savunmasında bulunmuş, birleşen dava da; davacı taşınmazının içinde kaldığı tespit edilen zeytin ağaçlarının aidiyetinin tespiti ve beyanlar hanesine şerh düşülmesi olmadığı taktirde ağaçların bedellerinin tazminine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece; elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinin kısmen kabulüne, birleşen muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğinin reddine, ağaç bedellerinin davacı- birleşen davalıdan tahsili ile davalılar- birleşen davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı (birleşen davalı) ve davalılar (birleşen davacılar) tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava; çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ecrimisil, birleşen dava ise muhdesatın aidiyetinin tespiti, tapu siciline şerh verilmesi olmadığı takdirde bedelin tahsili isteklerine ilişkin olup mahkemece; elatmanın önlenmesine, ecrimisilin kısmen kabulüne, muhdesatın aidiyetinin tespitine ilişkin isteğin reddine, ağaç bedellerinin davacından alınarak davalılara verilmesine karar verilmiştir.

Gerçektende; mahkemece yapılan araştırma, inceleme, uygulama ve değerlendirme neticesinde; ağaç bedellerinin asıl davacıdan alınarak davalı- birleşen davanın davacılarına verilmesine ilişkin bölüm haricinde kalan hükme yönelik davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Davacının ağaç bedellerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; davalılar kayden davacıya ait (512 parsel) çaplı taşınmazın ayrı ayrı bölümlerinde yer alan delicelik ve menengiçleri aşılamak suretiyle 3573 sayılı Yasada öngörülen “zeytinlik” haline getirdikleri dosya kapsamı ile sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; 22.12.1995 tarih, 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca delicelik ve menengiçlerin aşılanarak semere verir ağaç haline dönüştürülmesi işlemi imar ve ihya işlemidir.

Davacının ağaç bedellerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; davalılar kayden davacıya ait (512 parsel) çaplı taşınmazın ayrı ayrı bölümlerinde yer alan delicelik ve menengiçleri aşılamak suretiyle 3573 sayılı Yasada öngörülen “zeytinlik” haline getirdikleri dosya kapsamı ile sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; 22.12.1995 tarih, 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca delicelik ve menengiçlerin aşılanarak semere verir ağaç haline dönüştürülmesi işlemi imar ve ihya işlemidir.

Somut olayda; davalılar, davacının çap kaydı kapsamında kalan yerlerdeki delicelik ve menengiç niteliğindeki ağaçları aşılamak suretiyle zeytinlik haline dönüştürmüşlerdir. Şayet bu olgu davalılar tarafından kadastrodan önce gerçekleştirilmiş olsa idi kadastro tespiti sırasında 766 sayılı Yasanın 40. ve 3402 sayılı Kadastro kanunun 19. maddesi hükmü uyarınca “tutanağın beyanlar hanesinde” davalıların adlarının gösterilmesi gerekirdi. Tutanakta bu hususun belirtilmemiş olması, aşılanma işleminin kadastro tespitinden sonra yapıldığını gösterir. Öyleyse bir başkasının çapı kapsamında bulunan yerlerdeki ağaçların aşılanmasında davalı tarafın iyiniyetli kabul edilmesi olanaksızdır.

Bu durumda özellikle ... Medeni Kanunun 995/2. maddesi hükmü uyarınca; iyiniyetli olmayan zilyedin yaptığı giderlerden ancak hak sahibi için de zorunlu olanların tazmin edilmesi istenebilir. O halde anılan Yasal düzenlemede zorunlu giderlerin delicelik ve menengiçlerin aşılanması için yapılan emek ve masraf olacağında kuşku yoktur.

Hal böyle olunca; aşılama giderlerinin tespit edilerek davalı tarafa ödenmek suretiyle hüküm altına alınması gerekirken ağaç bedellerine hükmedilmiş olması isabetsizdir.

Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2613, Karar No: 2015/5160, Tarih: 02.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2613 E.  ,  2015/5160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ..... ve ....... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmaza komşu ve yakın komşu 42, 43 ve 44 parsellere ait kadastro tutanak suret ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıt örneklerinin tüm tedavülleriyle birlikte, davalı iseler dava dosyalarının ve kesinleştiler ise kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin getirtilerek,

2) ....... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/330E-2013/526K ve ....... Kadastro Mahkemesi'nin 2010/54E-239K sayılı dosyalarının istenerek,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek: Orijinal-renkli (renkli fotokopi) 1980-1990'lı yıllara ait memleket haritası ve hava fotoğrafı (1/5000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini çekişmeli taşınmazlar ve geniş çevresini gösterir kadastro paftası ölçeğine, yine bu kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte 1980-1990'lı yıllara ait memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri, çekişmeli taşınmaz ve çevresinin hava fotoğraflarında ne olduğu ve bitki örtüsünün ne olarak göründüğü ve kullanım durumunun ne olduğunun açıklanması suretiyle düzenlenecek müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi göndermesiyle HMUK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/05/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4192, Karar No: 2015/17719, Tarih: 13.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/4192 E.  ,  2015/17719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı farkı, kıdem zammı ile banka promosyonları, dini bayramlarda verilen alacak yılda bir kez ramazan ayında verilen kumanya parası ve farkı, mesai farkları, yemek ücreti farkları alacaklarının ücret farkı, fark ikramiye, ilave tediye, kıdemli işçiliği teşvik primi, birleştirilmiş sosyal yardım, Toplu İş Sözleşmesinden doğan farklar, 5 yılda bir verilen bir maaş tutarında jübile alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin şoför olduğunu kağıt üzerinde ... işçisi olarak gözükmesine rağmen ... işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren ... işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren ...’nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık farkı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının ... işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının ... ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanma isteğinin kanuni olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden zaten yararlandığını, ... bir kamu olması sebebiyle gerek işçi gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama sebebiyle de davacının ... kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan ... tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde ...’nin rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar her hangi bir itirazının sözkonusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının ...’ ın personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile sabit olduğunu, ...’ ın İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile ... arasında imzalanan iş sözleşmesinin geçerli olduğunu, ...’ın davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasını aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C)Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillerere dayanılarak, davacı ile ... arasında bir iş sözleşmesi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı ...'nin işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

C)Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillerere dayanılarak, davacı ile ... arasında bir iş sözleşmesi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı ...'nin işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Aynı Kanun’un 3. maddesinin 2’nci fıkrasında ise, “Bu Kanunun 2. maddesinin 6. fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” düzenlemesi yer almıştır.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 26. maddesinde ise, “Büyükşehir belediyesi kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilir. Genel sekreter ile belediye ve bağlı kuruluşlarında yöneticilik sıfatını haiz personel bu şirketlerin yönetim ve denetim kurullarında görev alabilirler. Büyükşehir belediyesi, mülkiyeti veya tasarrufundaki hafriyat sahalarını, toplu ulaşım hizmetlerini, sosyal tesisler, büfe, otopark ve çay bahçelerini işletebilir, ya da bu yerlerin belediye veya bağlı kuruluşlarının % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketlere, 08.09.1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın belediye meclisince belirlenecek süre ve bedelle işletilmesini devredebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Yine Büyükşehir Belediye Kanunu’nun 28. maddesinde, “Belediye Kanunu ve diğer ilgili Kanunların bu kanuna aykırı olmayan hükümleri ilgisine göre büyükşehir, büyükşehir ilçe ve ilk kademe belediyeleri hakkında da uygulanır.” hükmü getirilerek sözkonusu kanunda kural bulunmayan hallerde uygulanacak kanunlara ilişkin atıf kuralına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 67. maddesinde, Belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile toplu ulaşım ve taşıma hizmetlerinin süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebileceği hüküm altına alınmıştır.

..., İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne bağlı genel müdürlük şeklinde örgütlenen bir kamu tüzelkişisi olup 3645 sayılı İstanbul Elektrik, Tramvay Ve Tünel İdareleri Teşkilat Ve Tesisatının İstanbul Belediyesine Devrine Dair Kanun ile kurulmuştur. Yine aynı Kanun ile sözkonusu idarelerin görevleri ...’ ye devredilmiştir. ... ise Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun 26. maddesine göre kurulmuş olan İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olup sermayesinin %99 İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne kalan %1’i ise İstanbul Büyükşehir Belediyesinin diğer iştiraklerine aittir.

Davalıların yapıları ortaya konulduktan sonra davalılar arasındaki şoför ve bakım personeli hizmet alımı sözleşmeleriyle hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kurulup kurulmadığının, kurulmuş ise sözkonusu ilişkinin muvazaalı olup olmadığının tespit edilmesi gereklidir.

Dosya kapsamına göre, davalı ...’ nin merkezi yönetimin sınırlı kadro uygulaması sebebiyle şoför ve yardımcı personel ihtiyacını önce İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ...’ den sonra yine Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ...’ tan hizmet alım yoluyla sağladığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. ... Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde toplu taşıma işini yapmakta olup şoför ve bakım işçisi ihtiyacını ... ile aralarındaki hizmet alım sözleşmeleri uyarınca bu şirket üzerinden temin etmektedir. Öte yandan işçilerin işe alınmalarında, işin yapılmasında ve işin yönetiminde ... söz sahibi olup işveren yetkileri ... tarafından kullanılmaktadır. Ayrıca ... işçileri ile ... işçilerinin aynı organizasyon kapsamında aynı işi, ... tarafından sağlanan malzeme ve araçlarla yaptıkları anlaşılmaktadır.

Alt işveren, bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Somut olayda davalılar arasında işçi temine yönelik bir ilişki sözkonusu olup geçerli bir alt işverenlik ilişkisi mevcut değildir. Diğer taraftan Belediye Kanunu’nun 67. maddesi anlamında toplu taşıma işinin alt işverene verilmesi de sözkonusu değildir. Çünkü alt işverenin de işveren sıfatını taşıması ve kendi organizasyonunun bulunması gereklidir. Oysa işin yapılması için gerekli bütün donanım ve organizasyon diğer davalı ...’ye aittir. Yine 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar muvazaayı dışlayıp geçersiz bir alt işverenlik ilişkisini geçerli kabul etmeyi sağlayacak içeriğe de sahip değildir. Bu düzenlemelerde hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisinin kamu kurumları açısından bazı sonuçları özel olarak düzenlenmiştir.

Ayrıca davalılar arasında hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisi olmadığına dair iki adet iş müfettişi raporu mevcut olup bu raporlara karşı yapılan itirazlar mahkemeler tarafından kesin olarak reddedilmiştir (İstanbul 1. İş Mahkemesi, 2010/1115 esas, 2012/695 karar ve İstanbul 9. İş Mahkemesi, 2010/1086 esas, 2011/425 karar sayılı kararlar). Bu şekilde iş müfettişi raporundaki belirlemeler söz konusu dava dosyaları kuvvetli delil niteliği taşımaktadır.

Sonuç olarak, davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunmamasına ve kayden ... işçisi olarak görünen davacının, başından itibaren ... işçisi olmasına rağmen muvazaanın olmadığına dair yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece davacının davalı ...’nin taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanması için gerekli diğer şartların mevcut olup olmadığı, talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ayrıca değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6741, Karar No: 2024/10359, Tarih: 26.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/6741 E.  ,  2024/10359 K.**

**"İçtihat Metni"**

HÂKİMLİĞİ : Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2018/3265 Değişik iş

İNCELEME KONUSU KARARLAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

22.07.2016 tarihli ve 727 sayılı Mersin Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğinin 21/40. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı.....Seyahat Turizm Organizasyon İnşaat Nakliye Oto Alım Satımı Ticaret Limited Şirketi hakkında Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığının 21.06.2017 tarih ve 325 takip sayılı ihbarname ile uygulanan toplam 44.988,00 Türk lirası idarî para cezalarına yönelik başvurunun reddine dair Mersin 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.04.2018 tarihli ve 2017/2892 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın mercii Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14.05.2018 tarihli ve 2018/3265 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 18.09.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve KYB-2024/96394 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve KYB-2024/96394 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Muteriz şirketin 22/07/2016 tarihli ve 727 sayılı Mersin Büyükşehir Belediyesi Meclisi kararı ile kabul edilen yönetmeliğin 20/40. maddesinde yer alan "Terminale giriş çıkış ücreti ödemeden çıkmak, çıkış esnasında veya terminal dışında görevlilerce sorulduğunda makbuz ibraz etmemek yasaktır" şeklindeki düzenlemeye aykırı hareket ettiğinden bahisle muteriz şirket hakkında toplamda 44.988,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmış ise de,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan, "(1) İdarî yaptırım kararına ilişkin tutanakta;

a) Hakkında idarî yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi,

b) İdarî yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili,

c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller,

d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği,

Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre,