muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3144, Karar No: 2019/4490, Tarih: 30.04.2019

Davalılar, taşınmazlarda kendilerinin de paydaş oluklarını, intifadan men edilmediklerini, satılan kavak ağacı bedellerinin elden davacılara ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince "... dava konusu 13 adet (424 ada 1, 423 ada 3, 595 ada 3,440 ada 4,446 ada 5,571 ada 6,425 ada 9,896 ada 13,581 ada 16,581 ada 18,450 ada 22,438 ada 29 ve 421 ada 94 parsel sayılı) taşınmazda davacıların 1/12'şer, davalıların ise 1/3'er oranında paydaş oldukları anlaşılmaktadır. Gerçekten de; çekişmeli 5 adet (595 ada 3,571 ada 6,896 ada 13,581 ada 16 ve 581 ada 18 parsel sayılı) taşınmazın davalılar tarafından kiraya verildiği ve 4 adet (424 ada 1, 423 ada 3, 440 ada 4 ve 421 ada 94 parsel sayılı) taşınmazda tabii ürün (meyve) veren ağaçların bulunduğu gözetilerek anılan taşınmazlar hakkında intifadan men'in gerçekleşmesinin aranmayacağı belirlenmek suretiyle ecrimisile karar verilmesinde; davalılar tarafından ağaçların kestirilerek satılması nedeniyle ağaç bedeline tazminat olarak hükmedilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalılar vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Ancak; davacılar, dava konusu 423 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 35-40 adet ıslah ile birlikte 49 adet kavak ağacının davalılar tarafından kestirilerek satılması nedeniyle paylarına hasren tazminat isteğinde bulunmuş ise de davalı ...'a ait parsel içersinde kaldığı saptanan 60 adet kavak ağacı da dahil edilmek suretiyle toplam 109 adet kavak ağacı üzerinden davalıların sorumlu tutulması doğru olmadığı gibi davacıların 2004-2007 dönemine ilişkin davalılara ödenen destekleme primlerine ilişkin bir istemde bulunmadıklarına göre davalılara ödenenen 2003 yılındaki destekleme primlerinin ecrimisil hesabında gözetilmesi ile yetinilmesi gerekirken 2004-2007 dönemini de kapsar şekilde 6100 sayılı HMK'nın 26. (HUMK'un 74.) maddesi hükmü gözetilmeksizin, istek dışına çıkılarak yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması da isabetsizdir. Hâl böyle olunca; 2004-2007 dönemi için davalılara ödenen destekleme primlerinin ecrimisil hesabına dahil edilmemesi ve ağaç bedeli tazmini yönünden davacıların paydaşı olduğu taşınmaz içersinde kalan davalılar tarafından kestirilerek satılan 49 adet kavak ağacı üzerinden davacıların payı gözetilerek davalıların ağaç bedelinden sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. ... " gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2003 yılı ecrimisil bedeli olarak 9.224 TL, kesilen ağaç bedeli olarak 3,295 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline dair verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil ve kesilen ağaç bedellerinin tazmini isteklerine ilişkindir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil ve kesilen ağaç bedellerinin tazmini isteklerine ilişkindir.

1.Bilindiği üzere; bozmaya uyan mahkemenin bozma kararında belirtildiği şekilde işlem yapmak ve orada gösterilen doğrultuda hareket etmek zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda bozmaya uyulmakla taraflar lehine usuli kazanılmış hak doğacağından artık mahkemece bozma gereklerini yerine getirme zorunluluğu doğar.

Ne var ki; Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin yerine getirildiği söylenemez.

Şöyle ki, bozma ilamında davacıların talep ettikleri destekleme primi alacağını sadece 2003 yılı için istedikleri, geriye kalan dönemlerde hesap edilecek ecrimisile destekleme primlerinin dahil edilmemesi gerekeceği belirtilmesine rağmen Mahkemece, sadece 2003 yılı için belirlenen ecrimisil karar altına alınmıştır.

Hal böyle olunca; taleple bağlılık ilkesi ve dava tarihi de gözetilerek 2003-2007 dönemleri arası tespit edilen/edilecek ecrimisilin karar altına alınması ancak bozma ilamı gözönüne alınarak sadece 2003 dönemi ecrimisil alacağına destekleme primi alacağının dahil edilmesi diğer dönemlerde prim alacağının ecrimisile dahil edilmemesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yalnızca 2003 dönemi için ecrimisile karar verilmesi isabetsizdir.

2.Kabule göre de; 05.06.2009 tarihli keşif tutanağında davacılar vekili 9 parsel sayılı taşınmazla ilgili herhangi bir taleplerinin bulunmadığını, sehven bu taşınmaza yönelik talepte bulunduklarını belirttiğine göre anılan beyan değerlendirilmeden sonuca gidilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden Kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 30.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10660, Karar No: 2009/7873, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/10660 E.  ,  2009/7873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 13.09.1982-14.12.1983 tarihleri arasında ... sigortalısı olduğunun tespitine aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 13.9.1982-14.12.1983 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 13.9.1982-14.12.1983 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı yasanın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının, 10.9.1996 tarihli giriş bildirgesine istinaden, bildirgede vergi kaydının 09.06.1981 tarihinde başladığı şerhedildiğinden vergi kaydı esas alınarak 20.4.1982 tarihi itibariyle ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 9.6.1981-13.9.1982 tarihleri arasında ve 15.8.1996 tarihinden beri devam eden vergi kaydının, 18.6.1981-14.12.1983 tarihleri arasında ve 11.8.1987 tarihinden beri devam eden oda kaydının , 10.8.1987 tarihinden beri de sicil kaydının bulunduğu , Kurumca vergi kaydının 13.09.1982 tarihinde son bulduğunun öğrenilmesi üzerine sigortalılığının 13.09.1982 tarihinde terkin edilip oda kaydı esas alınarak yeniden 10.08.1987 tarihinde başlatıldığı, davacının 20.4.1982-13.9.1982 ve 10.8.1987 tarihinden beri devam eder şekilde Bağ Kur sigortalısı olarak kabul edildiği, pirim ödemelerine ilişkin bir bilginin dosyada bulunmadığı davacının 13.09.1982-14.12.1983 tarihleri arasında sigortalılık şartlarını taşımadığı anlaşılmaktadır.

Davacının 10.9.1996 tarihinde Kurum’a ulaşan giriş bildirgesiyle vergi kaydına göre tescili yapıldığına ve davacının 13.09.1982-14.12.1983 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmaması nedeniyle siortalılık şartlarını taşımamasına göre artık 20.4.1982 ve 22.3.1985 tarihlerindeki yasa değişiklilerinin bu değişliklerden önceki mevzuata göre sigortalılık koşulları olan sigortalıların durumunda değişiklik yapamayacağı gerekçesiyle istemin kabulü yerinde değildir.

Mahkemece, davacının prim ödeme cetveli getirtilerek davacının 13.9.1982-14.12.1983 tarihleri arasındaki uyuşmazlık konusu dönemin primlerin ödeyip ödemediği ödemiş ise ne zaman ödendiğinin kurumdan sorularak, sonucuna göre değerlendirme yapılmak, daha açık bir anlatımla, eğer davalı kurum geçmişe yönelik (uyuşmazlık konusu dönemi veya bir kısmını kapsar şekilde) prim tahsil etmiş ve uzun süre bu primleri kullanmış ise, daha sonra davacının sigortalılığının iptal edilmesi Medeni Kanun’un 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacağından, geçmişe yönelik prim tahsil edilen dönemlerin kapsadığı süreler yönünden istemin kabulüne, açıklandığı şekilde davacı tarafından yapılan pirim ödemesinin bulunmadığı durumda ise davanın reddine karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 4.6.2009 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10659, Karar No: 2017/276, Tarih: 09.02.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/10659 E.  ,  2017/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2-) TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin, yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanığın kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanun'un 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" tümcesinin yazılması ve hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1758, Karar No: 2015/7224, Tarih: 12.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1758 E.  ,  2015/7224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Sanık ... hakkında hırsızlık suçu ile ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK'nın 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olup, temyiz olanağı bulunmadığından itirazı incelemeye yetkili ve görevli Mahkemeye iletilmek üzere isteme uygun olarak, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Suça konu kömürlerin mağdurun oturduğu apartmanın merdiven boşluğundan çalındığının anlaşılması karşısında, sanıkların konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17120, Karar No: 2017/8781, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17120 E.  ,  2017/8781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.000 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 03.06.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 7.814,86 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2724, Karar No: 2024/11203, Tarih: 18.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/2724 E.  ,  2024/11203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/803 E., 2023/815 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; temyize konu yukarıda tarih ve sayısı belirtilen İtiraz Hakem Heyeti kararının incelenmesinde karar başlığının davanın taraflarına ilişkin bilgileri içerdiği ancak karar içeriğinin uyuşmazlık konusundan farklı bilgileri içerdiği, davacı vekili tarafından sunulan temyize cevap dilekçesinde karardaki bu hatadan dolayı ek karar verilmesi için İtiraz Hakem Heyetine başvurduklarını belirttiği anlaşılmakla; davacı vekilince sunulan ek karar verilmesine yönelik dilekçenin değerlendirilip değerlendirilmediği konusunda bilgi verilmesi, değerlendirme sonucunda bir ek karar verilmiş ise ek karar sureti ve taraflara tebliğ evrakının dosya arasına eklenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15624, Karar No: 2015/4035, Tarih: 28.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15624 E.  ,  2015/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.11.2009 tarihinde durup denetim süresi içerisinde ikinci suçun işlendiği 04.11.2011 tarihinde yeniden işlemeye başlayan 6 yıllık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 13.12.2007 günü ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.