muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15183, Karar No: 2014/18348, Tarih: 24.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15183 E.  ,  2014/18348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2014/127-2014/136

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından kira alacağına ilişkin başlatılan genel haciz yoluyla takibe karşı borçlunun gecikmiş itirazını belirterek takibin durdurulması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, gecikmiş itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına ve yetki itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 65. maddesinde; "Borçlu kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise, paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir." hükmü yer almaktadır. İİK'nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazda, muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememesi halinde gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirmesi gerekir. Gecikmiş itiraz süresinde yapılmış ise, icra mahkemesi borçlunun bildirdiği mazeretin haklı olup olmadığını inceler. Mazereti kabul ederse icra takibi durdurulur. Somut olayda, borçlunun gecikmiş itirazını bildirerek takibin durdurulmasını istediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, borçlunun gecikmiş itirazının kabul edilerek takibin durdurulması doğru olup, takibin durdurulmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken dosya üzerinde yapılan inceleme ile ve alacaklının talebi olmaksızın yetki itirazının değerlendirilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21385, Karar No: 2025/2600, Tarih: 03.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/21385 E.  ,  2025/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR SAYISI : 2015/62 E., 2015/238 K. (Sanık ... hk)

EK KARAR SAYISI : 2008/163 E., 2009/117 K. (Sanık ... hk)

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet (Sanık ... hk), düşme (Sanık ... hk)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, sanık ... hakkında 06.10.2015 tarihli ve 2015/62 Esas, 2015/238 Karar sayılı asıl kararının sanık müdafii, sanık ... hakkında 13.12.2016 tarihli ve 2008/163 Esas, 2009/117 Karar sayılı ek kararının katılan Kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanık ... hakkında, 13.12.2016 tarihli ve 2008/163 Esas, 2009/117 Karar sayılı ek kararla verilen düşme kararına ilişkin herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu suça ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9025, Karar No: 2013/24071, Tarih: 30.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/9025 E.  ,  2013/24071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanık ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanında, sanığın elinde bıçak görmediğini beyan etmesi, tanık ...'in de aşamalarda sanığın elinde bıçak görmediğni, bıçak olsa idi göreceğini belirtmesi karşısında, bu tanıkların beyanları ile mağdur ve mağdurun eşi olan tanık ...'ın beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun açıklanması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7988, Karar No: 2015/13951, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/7988 E.  ,  2015/13951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/110-2013/397

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11152, Karar No: 2014/30456, Tarih: 03.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11152 E.  ,  2014/30456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık....'nin aşamalardaki beyanlarında sanığın katılanın ikametinin kapısını açarak içeri girdiğini gördüğünü beyan etmesine rağmen kapıyı anahtarla açtığına dair beyanda bulunmaması, katılanın ikametinden çıkarken kapının yanındaki pencerenin pervazında bulunan ayakkabının altına gizlediği anahtarı, olayın kendisine haber verilip evine geldiğinde aynı yerde bulması, sanığın ise eve girmediğini savunması karşısında; katılanın ikametine haksız yere elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle girildiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu nedenle sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 142/2-d maddesiyle uygulama yapılması,Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7205, Karar No: 2019/1249, Tarih: 04.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7205 E.  ,  2019/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, şartları oluşmasına rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kanun maddelerinin uygulanmadığına, sanığın olay günü alkollü araç kullanmadığına, aracın yanında durduğu sırada emniyet görevlilerinin sanık hakkında işlem yaptıklarına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde 39 yaşında olan sanık hakkında hükmedilen 3 ay 10 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 50/3. maddesine atıfda bulunulması, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. 4. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 35 TL olarak hesabıyla 3500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin “eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5702, Karar No: 2018/9996, Tarih: 06.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5702 E.  ,  2018/9996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, her takvim yılı için mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, işlerinin kötü gitmesi nedeniyle iflas ettiğini, cezaevinden yeni çıktığını, 1,5 yıl cezaevinde yattığını, kimin yaptığını bilmediğini, adını kullanan kişilerden şikayetçi olduğunu, imza incelemesi yaptırıldığı takdirde suçu işlemediğinin ortaya çıkacağını ifade etmesi, UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanığın suça konu fatuların (57 adet) yoğun olarak düzenlendiği 2009 takvim yılında 02.04.2009 ve 28.12.2009 tarihleri arasında cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte olduğu belirtilen faturaları kullanan mükellefler hakkında dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve her bir takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura temin edilip, faturalar üzerinde yer alan imza ve yazıların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK’nin 43. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 06.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18378, Karar No: 2009/3035, Tarih: 24.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/18378 E.  ,  2009/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beyşehir Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.09.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Ayrılığa karar verilebilmesi için boşanma sebebinin gerçekleşmesi ve ortak hayatın yeniden kurulması olasılığının bulunması (TMK. m. 170/3) gerekir. Toplanan delillerden taraflar arasında davalı kocanın kusurları nedeniyle boşanma sebebinin gerçekleştiği ancak ortak hayatın yeniden kurulması olasılığının bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı kadının istemi ayrılığa ilişkindir. Mahkemece davacı kadının ayrılık davasının kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/31253, Karar No: 2013/15925, Tarih: 11.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31253 E.  ,  2013/15925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52, 51, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet ve hapis cezasının ertelenmesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğinden tespit edilebilen suç tarihinin “29/08/2005” tarihi olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında, “18/07/2007” şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Suç tarihinde, sanıkların maliki bulundukları, İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 01.06.1990 tarih ve 1946 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun mahallinde usulüne uygun olarak ilan edilen 14/08/2002 tarih ve 10860 sayılı kararı ile sınırları yeniden belirlenen Bintepeler nekropol alanında yer alan Manisa İli, Ahmetli İlçesi, Kestelli Köyü, 41 ve 55 parsel sayılı taşınmazlar üzerine çok sayıda zeytin ağacı dikildiğinin tespit edildiği, sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarında, suça konu taşınmazları satın aldıkları tarihte üzerinde zeytin ağaçlarının mevcut olduğunu, kendileri tarafından yeni bir ağaç dikimi yapılmadığını beyan ettikleri, yine tanıkların da aynı doğrultuda anlatımda bulundukları anlaşılmakla,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükme esas alınan ziraat mühendisi ve fen bilirkişisi tarafından ortak olarak düzenlenen 23.02.2009 tarihli raporda; dava konusu 41 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının 7-8 yaşlarında, 55 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ... bulunan ağaçların ise 5-6 yaşlarında olduğunun, 55 sayılı parselde kuruyan zeytin ağaçlarının yerine yenisinin dikildiğinin belirtilmesine rağmen, yeni dikilen zeytin ağaçlarının kaç yaşlarında olduğuna dair bir tespitin bulunmaması karşısında; söz konusu ağaçların yaşları tereddüte yer vermeyecek şekilde saptanarak ve bu şekilde bahse konu ağaçların sanıkların suça konu taşınmazları satın aldıkları tarihten önce dikilip dikilmediği, atılı suçu zamanaşımı süresi içerisinde gerçekleştirip gerçekleştirmedikleri belirlenerek, sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümde 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi gereğince iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanıkların kasta dayalı kusurlarının yoğunluğu nazara alınmak suretiyle hapis cezasının asgari hadden belirlendiği gözetilmeksizin, aynı gerekçelerle adli para cezasının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümde 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi gereğince iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanıkların kasta dayalı kusurlarının yoğunluğu nazara alınmak suretiyle hapis cezasının asgari hadden belirlendiği gözetilmeksizin, aynı gerekçelerle adli para cezasının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2475, Karar No: 2018/7894, Tarih: 04.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2475 E.  ,  2018/7894 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki...... İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik ........kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik ..........kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ...... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ........ tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ........

./..

-2-

sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.