muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17838, Karar No: 2015/17556, Tarih: 22.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/17838 E.  ,  2015/17556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... sigortasına giriş tarihinin, Türkiye'de de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Özgür Kocakaya tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; yurtiçi sigortalılık kaydı bulunmayan, 31/12/2013 tarihli borçlanma başvurusu ve ödemeyle Almanya’da geçen yurtdışı sürelerini ilk olarak 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesinde öngörülen sigortalılık niteliğinde borçlanan davacının, Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin konuya ilişkin 29’uncu maddesinin 4’üncü fıkrası hükmü uyarınca, Alman rant sigortasına giriş tarihinin, Türkiye’de 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesinde öngörülen sigortalılığa giriş niteliğinde olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27357, Karar No: 2020/791, Tarih: 14.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/27357 E.  ,  2020/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yargılama aşamasında da kabul ettiği üzere soruşturma aşamasında, kayınbiraderi olan mağdur ...'e rızasıyla kredi kartlarını kullandırdığını ancak ...'in kartların borçlarını uzun süredir ödeyemediğini buna rağmen kız kardeşi olan tanık ...'i kendisine karşı kışkırttığını, olay tarihinde ikametine gittiğinde eşinin evde olmadığını, alt katta bulunan baldızının ikametinden sesler geldiğini ve eşi tanık ... ile kayınbiraderi olan mağdur ...'in kendisi hakkında konuştuklarını ve hatta mağdur ...'in kendisi hakkında hakaret içerikli sözler söylediğini duyması üzerine bıçak alarak aşağıya indiğini savunması, sanığın eşi olan tanık ...'in de kardeşi olan mağdur ...'in kullandığı kartların borcunu ödeyemediğini olay günü de kız kardeşinin ikametinde yanlarında mağdur ... de olduğu halde bu konular ve sanık ... hakkında konuştuklarını belirterek sanığın savunmasını doğrulaması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16477, Karar No: 2012/20057, Tarih: 06.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16477 E.  ,  2012/20057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu (Kapatılan) Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.10.2009 tarih ve 2008/47-2009/46 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04.12.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ressam olduğunu ve Almanya’da eğitim aldığını, davalının davacıya iş teklif etmesi üzerine müvekkilinin kutu tasarımlarının davalı firma tarafından sergilendiğini ve davalıya ait tasarımlar ile seri üretime başlandığını, davacının 4 ay sonra sebepsiz yere işine son verildiğini ileri sürerek, davalı şirket adına tescilli 2007 03550 sayılı endüstriyel tasarım belgesindeki 2 ve 4 no'lu tasarımların müvekkiline devrine, devir mümkün değilse sicilden silinmesine, yine 1, 3 ve 6 no'lu tasarımların daha önce tescilli tasarımların aynısı olması nedeniyle sicilden terkinine ya da müvekkiline devrine, 5 no'lu tasarımın ise yeni ve ayırt edici özelliği bulunmadığından sicilden silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tescile bağlanan 2006 05834 no'lu endüstriyel tasarım belgeli kutu modelleri ile davalıya ait 2007 03550 numaralı tescile konu kutu modellerinin aynı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davalı ürünleri ile davacı ürünlerinin farklı oldukları, böylece dava konusu ürünlerin 554 sayılı KHK'de belirtilen "yenilik" ve "ayırt edicilik" niteliklerini taşıdığı, davacı tarafın tasarımlar üzerinde gerçek hak sahipliğinin de söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı tasarımlarından bir kısmının gerçek hak sahibinin davacı olduğu, bir kısmının da yeni ve ayırt edici bulunmadığı iddiasına dayalı, davalı adına tescilli 2007/3550 numaralı tasarımlardan bir kısmının davacıya devri, bu mümkün olmazsa hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemlerine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı tasarımlarından bir kısmının gerçek hak sahibinin davacı olduğu, bir kısmının da yeni ve ayırt edici bulunmadığı iddiasına dayalı, davalı adına tescilli 2007/3550 numaralı tasarımlardan bir kısmının davacıya devri, bu mümkün olmazsa hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece her ne kadar uyuşmazlığın çözümü için bilirkişi görüşüne başvurulmuşsa da alınan rapor, eksik inceleme sonucu düzenlendiği gibi hüküm kurmaya ve denetime elverişli de değildir. Öncelikle anılan raporda da belirtildiği üzere, davacının dayandığı delillerden birisi olan davacıya ait 2006/5384 numaralı tasarım tescil belgesinin renkli bir örneği dosyada bulunmadığından bilirkişilerce incelenememiştir. Oysa böyle bir delil TPE’nden getirtilip incelenmeden bu türden bir uyuşmazlıkta karar verilmesi mümkün değildir. Nitekim temyiz dilekçesinin ekinde dosyaya sunulan Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2010/191 D.İş sayılı tespit dosyasından alınan bilirkişi raporunda, davacıya ait 2006/5384-5 numaralı tasarım ile davalıya ait 2007/3550-3 numaralı tasarım benzer bulunmuştur. Yine mahkemece alınan bilirkişi raporunda, Godiva isimli yabancı şirkete ait kutu tasarımına ait fotoğraf küçük boyutlu olduğundan ve net olmadığından, bu konuda da bir değerlendirme yapılamamış, davacının sunduğu kataloglarda dayandığı ürünlerin hangileri olduğu belirtilmediğinden, bu kataloglar da değerlendirme dışı tutulmuştur. Oysa bu kataloglar hem davalı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıyıp taşımadığının hem de davacının gerçek hak sahibi olup olmadığının tespiti açısından önemlidir. Zira kataloglarda “Designed By Pervin Bakışkan” ibaresi yer almaktadır. Ayrıca bilirkişi raporunda sadece tarafların ürünleri incelenmiş ise de ürün fotoğrafları, denetime elvermeyecek şekilde küçük ve karışık olarak yer almıştır. Son olarak mahkemece çözümü özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden bilirkişi görüşüne başvurulduğu halde, davacı vekilinin bilirkişi raporuna karşı yaptığı teknik nitelikteki itirazların karşılanması için ek veya yeni bir bilirkişi raporu da alınmamıştır.

Bu durum karşısında mahkemece, öncelikle davacıya ait 2006/5384 numaralı tasarım tescil belgesinin renkli bir örneğinin TPE’nden getirtilmesi, sonrasında davacının sunduğu kataloglarda dayandığı ürünlerin hangileri olduğunu bildirmesi, gerekirse hem bu katalogların hem de Godiva isimli yabancı şirkete ait kutu tasarımının büyük boyutlu ve net fotoğraflarını sunması için davacıya süre verilmesi, daha sonra dosyaya sunulan diğer delillerle birlikte tüm bu delillerin incelenip değerlendirilmesi ve davacı vekilinin bilirkişi raporuna karşı yaptığı teknik nitelikteki itirazların karşılanması amacıyla ek veya üç kişiden oluşturulacak yeni bir heyetten, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bir bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre, davalı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıyıp taşımadıkları ve dava konusu tasarımlar üzerindeki gerçek hak sahibinin davacı olup olmadığı konularında bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve değerlendirmeye dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12605, Karar No: 2011/10241, Tarih: 07.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/12605 E.  ,  2011/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye (Tüketici Mah. Sıf.) Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın sözleşmeye ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 07/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13016, Karar No: 2006/16571, Tarih: 20.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/13016 E.  ,  2006/16571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... gelmiş, davalı adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanın sözlü açıklamalası dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... kültür işlerini organize edip 10.1.2004 tarihinde kurulan, Türk ... Müziği korosunu şef olarak çalıştırması için Belediye Başkanlığının teklifini kabul ettiğini, haftada 9 saat olmak üzere Belediye Meclis toplantı salonunda çalışmalarını sürdürdüğünü, koronun bir çok sosyal etkinliğe katılarak konserlerini verdiğini, davalının çalışmalarının karşılığını ödemediğini, Milli Eğitim Bakanlığı yetiştirme kursları yönetmeliğine göre hesaplanan hizmet bedeli toplamı olarak 32895,00 YTL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davalı ile 4734 sayılı kamu ihale kanunu çerçevesinde yapılmış yazılı bir sözleşmenin olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında herhangi bir hizmet akti bulunmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, belediye ... korosunun çalıştırılması yönünde bir yazılı sözleşme yoksa da dosyadaki bilgi ve belgelerden özellikle davacının çalıştırdığı koronun 19 Mayıs Gençlik haftası şölenlerinde Valilik Programında yer alması, 21.5.2004 tarihinde, 2004 yılı gençlik haftası etkinlik kapsamında ... Belediyesi yuttan sesler topluluğu konseri olarak davacı yönetimininde 2006/13016-16571 verilecek konser davetiyesi, davacının çalışmalarını gösterir gazete ilanlarından ve diğer belgelerden taraflar arasında belediye ... müziği korosunu davacının şef olarak çalıştırması yönünde akti ilişkişinin kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacının davalı belediyeden olan alacağının uzman bir bilirkişi aracılığı ile tespit edilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin bu hususları gözardı ederek yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 20.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1029, Karar No: 2017/3230, Tarih: 16.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1029 E.  ,  2017/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

Mağdur ... .... yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nun 25/1. maddesi uyarınca meşru savunma nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına,

Sanık ... ... hakkında;

Mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ...’nün mağdur ...'u öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a)Adli emanetin 2014/7883 sırasına kayıtlı suçta kullanılan bıçağın müsaderesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına ve bu dosyayla ilgisi bulunmayan ... adli emanetinin 2013/317 sırasına kayıtlı bıçağın müsaderesine karar verilmesi,

b)24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınmaması,

Hususları yasaya aykırı ise de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

Hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinin altıncı parağrafı çıkartılarak dokuzuncu paragrafının "adli emanetin 2014/7883 sırasına kayıtlı bıçağın TCK’nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine"; hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık ...’un mağdur ... ...’yü kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'in mağdure ... ile tartıştığı sırada ona hakaret ettiği, bunun üzerine mağdure ... sustalı bıçakla sanık ...'e vurmaya başladığı, ... ...’ın elindeki bıçağı alarak saldırısına son verdiği halde, bıçakla sağ klavikula bölgesinden yüzeysel kesiye, sol ön kol bölgesinden basit bir tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek biçimde, kas ve tendon besilerine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda,

a) Sanık ...'un mağdure ... .... ağır haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu eylemin meşru müdafaa şartalarında gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

a) Sanık ...'un mağdure ... .... ağır haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu eylemin meşru müdafaa şartalarında gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Mağdureye ait geçici ve kesin raporlar, hastane müşahede evrakları ve soruşturma dosyasının Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek mağdurede kaç adet yaralanma meydana geldiği, iç organlarda yaralanma meydana getirip getirmediği, hayali tehlike oluşturup oluşturmadığı, duyu veya organlarında sürekli işlev zayıflaması ya da yitimine neden olup olmadığı hususlarında yeterli rapor aldırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun ve kasten yaralama nedeniyle verilecek cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMAS1NA, 16/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1742, Karar No: 2011/4782, Tarih: 07.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/1742 E.  ,  2011/4782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tazminata hükmolunduğu halde nisbi vekalet ücreti ve nisbi harç tayin edilmemesi, ağaçların bilirkişi tarafından yapacak vasıflı olduğunun tebit edilmesine göre 6831 sayılı Kanununun 91/1 maddesi yerine 91/2 maddesi ile hüküm tesisi temyiz edenin sıfatı nedeniyle, sanık hakkında 6831 Sayılı Kanunun 91/ son maddesinin tatbikinde 12 ay yerine bir yıl hapis cezasına hükmolunması sonuç ceza doğru olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Sanık hakkında ... beyanına istinaden tutanak düzenlenmiş bulunmasına, ihbarcının duruşma ve hazırlık aşamasında sanığı ağaç keserken görmediğini, ancak onun korumalığındaki ormandan ağaç kesildiğini, gerçekte ağaçları kimin kestiğini bilmediğini ifade etmesine, sanığın aşamalardaki savunmalarında ağaç kesmediğini, ihbarcı ile aralarında husumet olduğunu beyan etmesine, 28.02.2007 tarihli tutanakta aralarında husumet olmadığı bildirilmişse de 7.5.2007 tarihli tutanakta 1997 yılından beri konuşmadıklarının belirtilmesine, suça konu yerin sanığın korumasında olmasının ağaçların sanık tarafından kesildiğine yeterli delil olmamasına göre öncelikle ihbarcı ile sanık arasında husumet olup olmadığı hususunda tutanaklar arasında çelişkinin giderilmesi, köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin tespit edilip ağaçların kimin tarafından kesildiği hususunda bilgileri olup olmadığı, ağaçların sanığın bilgisi haricinde üçüncü şahıslarca kesilmesinin mümkün olup olmadığı konusunda dinlenilmelerinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5728 sayılı Kanunla değişik 6831 Sayılı Orman Kanununda cezada artırım nedeni olan 91/10 fıkrası hükmünün madde metninden kaldırılması karşısında 5728 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı kanun hükümlerinin sanık lehine olduğunun gözetilmemesi,

3-5320 sayılı Kanuna 5347 sayılı Kanunla Eklenen Geçici 1. madde uyarınca 01.06.2005 tarihinden sonra ceza mahkemelerinde açılan davalarda şahsi hak taleplerine karar verilemeyeceğinin dikkate alınmaması,

4-Kabule göre de;

Talepten fazla tazminata hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11362, Karar No: 2021/12293, Tarih: 14.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11362 E.  ,  2021/12293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 1.12.1987-4.10.2000 tarihleri arası zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra Tetkik Hakimi ... düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

(1.12.1987-20.7.1988) ve (2.2.1992-devam) vergi, (1.12.1992-devam) oda ve (4.12.1992-devam) sicil kaydı bulunan davacı zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiş Mahkemece, 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddeler kapsamında Bağ-Kur sigortalı olması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, 2.9.2003 tarihinde kuruma intikal eden Bağ-Kur giriş bildirgesine istinaden (1.12.1987-20.7.1988), (2.2.1992-devam) vergi, (1.12.1992-devam) oda ve (4.12.1992-devam) kaydına dayalı olarak 04.10.2000 tarihinde Bağ-Kur tescilinin başlatıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının Kuruma giriş bildirgesinin 2.8.2003 tarihinden sonra kuruma intikal ettiğinden 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25 maddelerinden yararlanması mümkün bulunmamakta olup 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesi kapsamında değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.