muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13172, Karar No: 2023/3017, Tarih: 11.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13172 E.  ,  2023/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2015 tarihli ve 2013/448 Esas, 2015/6 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 04.11.2020 tarihli 2016/17891 Esas, 2020/15167 Karar sayılı kararı ile, "basit yargılama usulünün değerlendirilmesi" gerektiği belirtilerek bozulmasına,

3. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/46 Esas, 2022/150 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın mağdur ...'u "kuş çalmakla suçlayarak" üzerine bıçakla gittiği, bu konuda çıkan tartışmada sanığın bıçağı ...'a salladığı ancak isabet ettiremediği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanık anlatımları, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukukî süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın mağdur ...'u "kuş çalmakla suçlayarak" üzerine bıçakla gittiği, bu konuda çıkan tartışmada sanığın bıçağı ...'a salladığı ancak isabet ettiremediği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanık anlatımları, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukukî süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/46 Esas, 2022/150 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3832, Karar No: 2015/8760, Tarih: 01.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3832 E.  ,  2015/8760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü mağdure ....nın okul çıkışı evine giderken gören sanığın ısrarlı ve kararlı şekilde arkasından gizlice takip ettiği mağdurenin evinin bulunduğu apartmanın önüne geldiğinde annesinin ekmek almasını istediği ve mağdure ekmek alıp evine dönerken apartmanın önünde bekleyen, daha önceden kendisini hiç tanımadığı sanıkla karşılaştığı, sanığın mağdureye ....e birinin apartmanda oturup oturmadığını sorduğu, mağdurenin de; "üçüncü kata yeni taşınanlar var, bilmiyorum." diye cevap verdiği, daha sonra mağdurenin apartmanın giriş kapısını açarak içeri girdiği, sanığın da apartmana girerek mağdurenin arkasından sarılıp ağzını kapatarak " bağırırsan öldürürüm" diyerek tehdit ettikten sonra cinsel organını ellediği ve mağdurenin çığlık atması üzerine eylemini sonlandırarak olay yerinden kaçtığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanığın eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 103/1-1. cümlesi gereğince cezalandırılması yerine, suç vasfında hataya düşülerek cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kaldığından bahisle TCK'nın 103/1-2. cümlesi gereğince mahkûmiyetine karar verilmesi.

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğüden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9157, Karar No: 2015/11011, Tarih: 12.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9157 E.  ,  2015/11011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/264535

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2013/7 (E) ve 2013/523 (K)

SUÇ : Hakaret

SUÇ TARİHİ : 29/11/2012

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyizin kapsamının sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın katılanlara yönelik hakaret fiillerini, farklı yer ve zamanda işlendiğinin kabulüne karşın, iki ayrı hüküm kurulması yerine, TCK'nın 43. maddesi tatbik edilerek tek bir hakaret suçundan hüküm kurulmuş ve adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK’nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Ancak;

Sanık hakkında silahlı tehdit suçundan beraatine hükmedilmesi ve suçta kullanıldığı iddia edilen bıçağın 29.11.2012 tarihli ekspertiz raporunda 6136 sayılı Kanun kapsamında olmadığının belirtilmesi karşısında; söz konusu bıçağın, sahibi olan sanığa iadesi yerine TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca zoralımına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık S.. İ..'nin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca, karardaki “Adli emanetin 2012/19414 sırasında kayıtlı bıçağın müsaderesine ilişkin” hüküm fıkrası çıkarılarak yerine “suçta kullanıldığı iddia edilen Adli Emanetin 2012/19414 sırasında kayıtlı bıçağın, sahibi olan sanık S.. İ..'ye iadesine" ibaresinin eklenmesi biçiminde tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA 12.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25069, Karar No: 2017/35703, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25069 E.  ,  2017/35703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14522, Karar No: 2012/8557, Tarih: 22.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14522 E.  ,  2012/8557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 01/06/2010 tarih ve 2008/12-2010/248 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İsrail'de mukim sigorta şirketi olduğunu, müvekkili tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesi ile davalı Sarkusyan A.Ş. tarafından üretilen ve yükletilen, diğer davalı tarafından taşınan emtianın sigorta teminatı altına alındığını, söz konusu emtianın boşaltma limanında eksik olduğunun tespit edildiğini, hasar bedelinin sigorta ettirene ödendiğini, davalıların zarardan sorumlu olduklarını, bu nedenle sigortalıya ödenen bedelin davalılardan tahsili için icra takibi başlatıldığını, davalı taşıyıcı hakkındaki takibin kesinleştiğini, ancak aksi bir durum ihtimaline karşı bu davaya dahil edildiğini ileri sürerek, icra takibine yapılan itirazın iptaline, %40 oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline, SEA LEADER isimli gemi üzerinde kendilerine kanuni rehin hakkı tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Sarkusyan A.Ş. tarafından üretilen emtianın davacı tarafından taşıma rizikolarına karşı sigortalandığı, emtia satışının C&F esası ile yapıldığından davalı üreticinin sorumluluğunun malın Haydarpaşa Limanı'na taşınmasına kadar olduğu, emtianın da bu limana konteynerlerle gönderildiği, taşımanın ise diğer davalı tarafından gerçekleştirildiği, 02.02.2006 tarihinde taşımanın tamamlandığı ve alıcı tarafından konteynerlerin orijinal mühürlü olarak teslim alındığı, davacı taraf malın eksik olduğunu ileri sürmüş ise de teslim anında konteynerlerin kötü durumda olduğunu ya da yükün eksik bulunduğunu gösteren herhangi bir belgenin sunulmadığı ve TTK'nun 1066/1. maddesi uyarınca süresinde hasar ihbarının yapılmadığı, davacının konteynerlerdeki mührün sahte olduğunu ya da yükün konteyner içinden taşımanın bir kesitinde çalındığını da kanıtlayamadığı, sonuç olarak imalatçı davalının 56 palet içinde bakır teli teslim ettiğinden ve bunun aksini gösterir herhangi bir bilgi veya belge dosyaya sunulmadığından herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, konteynerin gönderilen tarafından kapalı olarak teslim alınması ile de davalı taşıyıcının konişmentodan doğan sorumluluğunun sona erdiği, dolayısıyla davacının sigortalısına ödediği tazminatı davalılardan talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat sigorta poliçesi uyarınca ödenen bedelin rücuen tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

İtirazın iptali davası 2004 sayılı İİK'nun 67. maddesinde düzenlenmiş olup bu tür davanın açılabilmesi için genel dava şartlarının yanında geçerli bir icra takibinin bulunması ve icra takibine usulünce itiraz edilmiş olması gerekmektedir. Somut olayda, davacı tarafından davalılar aleyhine İstanbul 11. İcra Müdürlüğü'nde icra takibi başlatılmış, davalı borçluların yetki itirazı üzerine dosya Şişli 2. İcra Müdürlüğü'ne gönderilmiştir. Anılan İcra Müdürlüğü'nce yalnızca borçlulardan Mearsk Denizcilik adına ödeme emri tebliğe çıkarılmış, ancak bu borçluya yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve takibin kesinleşmediği ilgili icra müdürlüğünce karar altına alınmış, bu karara karşı şikayet yoluna gidilmediği gibi borçlulara ödeme emri tebliğ edilmediği de icra dosyasından anlaşılmıştır. Bu durumda, aleyhlerine başlatılan icra takibinde borçlulara usulüne uygun ödeme emri tebligatı yapılmadığı ve borçlular tarafından yapılmış usulünce bir itiraz da bulunmadığından işbu itirazın iptali davasının dinlenilmesi mümkün değildir. Açıklanan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken esasa ilişkin nedenlerle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de, HUMK'nun 438/son maddesi gereğince sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, HUMK'nun 438/son maddesi gereğince sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12162, Karar No: 2019/4780, Tarih: 23.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/12162 E.  ,  2019/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... ... 'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’ın 8 parsel sayılı taşınmazını, davalı oğlu ...’e satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazın adına kayıtlı olmadığını bildirmiş ve davanın reddini istemiş; davalı ... ise, temlikin gerçek satış olduğunu, bedelin ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; muris ...’ın 11.04.2003 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacılar ile davalının kaldığı, murisin 8 parsel sayılı taşınmazını 31.01.2003 tarihinde satış suretiyle davalı ...’e temlik ettiği, ...’in de 05.11.2014 tarihinde 50.000TL bedelle diğer davalı ...’ye temlik ettiği, davanın ise 28.10.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen tanık beyanlarından temlikin mal kaçırma amacıyla yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır.

Hal böyle olunca, daha önce dinlenen taraf tanıklarının yukarıdaki ilkeler gözönünde bulundurularak yeniden dinlenmesi, murisin gerçek irade ve amacının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, ...’e yapılan temlikin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğu anlaşılır ise ...’nin durumu bilebilecek kişilerden olması nedeniyle iyiniyetli sayılamayacağından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/323, Karar No: 2019/855, Tarih: 04.07.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2019/323 E.  ,  2019/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “markaya tecavüzün ve haksız rekabetin önlenmesi ile ticaret unvanının terkini” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 05.03.2009 tarihli ve 2008/87 E., 2009/29 K. sayılı karar davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 22.11.2010 tarihli ve 2009/5660 E., 2010/11840 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili şirketin 1997 yılında kurulduğunu, davalı şirket yöneticisi olan Yılmaz Karamolla’nın 2003 yılına kadar davacı şirketin ortağı olduğunu, ancak 2007 yılında davalı şirketi kurduğunu, her iki taraf unvanının başında yer alan "Modatimkar" ibaresinin 2003 yılında davacı tarafça marka olarak tescil ettirildiğini, her iki şirketin aynı konuda faaliyet gösterdiğini, davalı şirketin davacıya ait markayı kullanmak suretiyle markaya tecavüzde bulunup haksız rekabet yarattığını ileri sürerek, müvekkilinin tescilli "Modatimkar" markasına davacı tarafça yapılan tecavüz ve haksız rekabetin önlenmesine, davalının ticaret sicil kaydının terkinine, 10.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın ihtar tarihi olan 31/03/2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ve davalı şirket arasındaki iç ilişki dikkate alındığında, davacının başlangıçtan itibaren durumu bildiği ve aynı kurum içerisinde kabul ettiği, aralarında işçi nakli olduğu, davalı şirketin unvanının terkinini istemesinin mevcut deliller kapsamında MK.'nun 2. maddesine uygun olmadığı, davalının tescilli ticaret unvanını tescile uygun çalışma, amaç ve konusu kapsamında kullanmasının TTK 20, 41 ve 52. maddeleri uyarınca bir yükümlülük ve hak olduğu, bu kapsamda kullanımın hukuken var olan hakkın fiilen kullanılmasından ibaret olup, unvan terkin edilmedikçe haksız rekabet oluşturmayacağı, dosyaya sunulan delillere göre 04/04/2008 gününden dava tarihi olan 07/05/2008 tarihine kadar davalının markasal kullanım yaptığı yönünde delil olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ve davalı şirket tarafından markasal kullanım yapılmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ve davalı şirket tarafından markasal kullanım yapılmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2– Ancak, yukarıda yapılan özetlemeden de anlaşılacağı üzere her iki şirketin ticaret unvanının esaslı unsurunu “Modatimkar” ibaresinin oluşturduğu ve davacının bu hususta üstün hak sahibi bulunduğu çekişmesiz olup, uyuşmazlığın halli davacının bu hususu ileri sürmesinin, MK’nun 2. maddesi hükümleriyle bağdaşıp bağdaşmadığı noktasındadır. Her ne kadar, mahkemece tarafların aynı binada faaliyet göstermeleri ve davacı işçisinin, iş sözleşmesinin davalıya devri yönünde işlemde bulunmaları karşısında, davacının davalının ticaret unvanından “Modatimkar” ibaresinin terkinin istemi MK’nun 2. maddesine aykırı bulunmuş ise de, her iki işlemin dava tarihine çok yakın bir tarih olması ve davacının davadan önce de, davalının bu unvanı kullanımını engellemek için ihtar çekmesi karşısında suskun kalınması suretiyle hak kaybı veya ticaret unvanının kullanılmasına izin verildiği sonucu çıkartılamaz. Bu itibarla, mahkemece, davacının ticaret unvanının terkin talebi ve TTK’nun 54. maddesi kapsamında tazminat taleplerinin yerinde olup olmadığının tartışılması ve neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

3– Öte yandan, kabule göre de, manevi tazminat talebi tamamen red edildiğine göre mahkemece Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10. maddesi hükmü gereğince davalı yararına maktu ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken nispi olarak hesaplanması dahi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir…"

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin önlenmesi, ticaret unvanının terkini ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.