muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2693, Karar No: 2019/4132, Tarih: 24.10.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/2693 E.  ,  2019/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ise de davalı vekilinin temyiz dilekçesi süresi dışında, davacının temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, fiyat farkı alacağının, ilk projede yer almakta iken sonradan projeden çıkartılan WC’ler nedeniyle uğranılan kâr kaybı ve zararın, mukayeseli keşfin (artış ve eksiliş hesaplarının) yeniden düzenlenmesi sonucu oluşacak fark alacağının, idarece haksız kesilen gecikme cezalarının, geçici kabul onay tarihinden kesin kabul ve kesin teminatın iadesi aşamasına kadar bankaya ödenen dönem faizlerinin yarısının tahsili istemlerine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, bu karar davacı vekili tarafından yasal süresi içinde istinaf edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi’nin 14.06.2017 günlü 2016/41 Esas, 2017/280 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.6100 sayılı HMK geçici 3/2. maddede; Bölge Adliye Mahkemeleri’nin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği düzenlenmiştir. Bu düzenleme nedeniyle bir dosyada 20.07.2016 tarihinden önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi nihai bir karar verilmiş ise, bu karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olsa bile o dosyada kesinleşinceye kadar verilecek tüm kararlar HMK hükümlerine göre istinafa tabi olmayıp doğrudan HUMK hükümlerine göre temyize tabidir. Bu nedenle daha önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi olarak görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmiş ise bu karar temyiz edilmemiş olsa bile sonrasında dosyanın gönderildiği mahkemece verilen karar dahi HUMK hükümlerine göre temyize tabi olacaktır. HMK geçici 3/2. maddedeki ilk düzenlemede “aleyhine temyiz yoluna

başvurulmuş olan” ibaresi değiştirilerek “kararlar” ibaresi getirildiğinden bu değişiklik açıkça bu sonucu gerektirmektedir.Somut olayda, kanun yoluna başvurulan yerel mahkemenin davanın reddine dair verdiği karar 11.10.2016 tarihli olup, kural olarak istinaf kanun yoluna tabi ise de, öncesinde ...2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2012/626 Esas, 2013/494 Karar sayılı ve 25.09.2013 tarihli ilamı ile görevsizlik kararı verilmiş ve bu karar 27.12.2013 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Bu haliyle Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihlerinden önce ilk derece mahkemesince niteliği ne olursa olsun nihai karar verilmiş olmakla, dosyada, esas hakkında verilecek kararlara karşı kesinleşinceye kadar başvurulacak kanun yolunun istinaf değil temyiz kanun yolu olduğu anlaşıldığından, dairemizin temyiz incelemesi yapmakla görevli ve yetkili olduğu kabul edilerek, istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi’nin 2016/41 Esas, 2017/280 Karar ve 14.06.2017 günlü verdiği kararı yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmayacağından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi’nin kararının kaldırılarak temyiz incelemesine geçilmiştir.

1-Davalı iş sahibi tarafından ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi’nin kararı temyiz edilmiş ise de, az yukarıda açıklandığı üzere ilk derece mahkemesi kararının temyizi kabil olduğu kabul edilerek yok hükmünde olan Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı temyizen incelendiğinden ve davalı iş sahibi vekilinin ilk derece mahkemesi kararına yönelik temyiz istemi bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına karşı ileri sürdüğü temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3-Davacı dava dilekçesinde birden fazla alacak kalemi ile ilgili toplam 2.500,00 TL’nin tahsilini talep etmiş ve bu miktar üzerinden harç ödeyerek dava açmıştır. Bu durumda mahkemece öncelikle HMK’nın 31. maddesinde düzenlenen “Hakimin davayı aydınlatma ödevi” kapsamında davacı talebinin her bir kalem talep için ne miktarda olduğunun davacı tarafı verilerek süre ile açıklattırılması gerekir. Taraflar arasındaki sözleşmenin “kesin teminatın ve ek kesin teminatın geri verilmesi” başlıklı 11.4.1 maddesinde “taahhüdün sözleşme ve ihale dökümanı hükümlerine uygun olarak yerine getirilmesinden ve varsa işe ait eksik ve kusurların giderilerek geçici kabul tutanağının onaylanmasından ve yüklenicinin bu işten dolayı idareye herhangi bir borcunun olmadığı tespit edildikten sonra, alınmış olan kesin teminat ve varsa ek kesin teminatların yarısı, sosyal sigortalar kurumundan ilişiksiz belgesi getirilmesi ve kesin kabul tutanağının onaylanmasından sonra kalanı yükleniciye iade edilir.” hükmüne yer verilmiştir. Görüldüğü gibi sözleşmenin teminatın iadesiyle ilgili maddesine göre “geçici kabulün onay tarihinde ve iş sahibinin alacağının olduğunun tespit edilmemesi durumunda” kesin teminatın yarısı yükleniciye iade edilecektir. Somut olayda, geçici kabul 16.06.2011 tarihinde onaylanmış olup, davalı iş sahibince o tarih itibariyle davacı yüklenicinin sözleşmeden doğan borcunun bulunduğu ileri sürülmediği gibi buna ilişkin bir tespit ve belge de ibraz edilmemiştir. Bu durumda kesin teminatın yarısının iadesi koşulları gerçekleşmiş olup, idarece buna rağmen kesin teminatın yarısının iade edilmemesi sebebiyle yüklenicinin geçici kabul onay tarihinden kesin kabulün onay tarihine kadar kesin teminat mektubu için ödediği komisyon/dönem faizinin yarısını isteyebileceğinin kabulü gerekir.O halde mahkemece seçilecek mali müşavir bilirkişiden istenebilecek komisyon/dönem faizi konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, davacı tarafından verilecek açıklama dilekçesine göre bu konudaki talep de dikkate alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken davanın tamamen reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı iş sahibi vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 3. bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 154,30 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12043, Karar No: 2022/11342, Tarih: 20.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12043 E.  ,  2022/11342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Bozma öncesi tespit edilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra fark bedele yasal faiz yürütülmesi gerekirken tespit edilen bedelin tamamı yönünden faize hükmedilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta

nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere" bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine" ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1. bendinin a fıkrasında yer alan (119.125,75 TL'ye) ibaresi çıkartılarak sonra gelmek üzere (119.125,75 TL'den acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra fark bedel olan 51.339,19 TL’ye) ibaresinin yazılmasına,

b)1. bendinin b fıkrasında yer alan (karar tarihi olan 08/02/2021) ibaresinin çıkarılarak, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin karar tarihi olan 20/06/2022) ibaresinin yazılmasına, (karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkarılarak yerine (işlemiş nemaları ile birlikte derhal) ibaresinin yazılmasına,

b)1. bendinin b fıkrasında yer alan (karar tarihi olan 08/02/2021) ibaresinin çıkarılarak, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin karar tarihi olan 20/06/2022) ibaresinin yazılmasına, (karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkarılarak yerine (işlemiş nemaları ile birlikte derhal) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 20/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8934, Karar No: 2012/42198, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8934 E.  ,  2012/42198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri Dokunulmazlığını İhlal, Hırsızlık, Kamu Malına Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuklar için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

1-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’ un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine itibariyle,temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Okuldan çalınan malzemelerin suça sürüklenen çocuğun babası tarafından soruşturma aşamasında kolluğa teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 168.maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21520, Karar No: 2014/15948, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21520 E.  ,  2014/15948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 19.09.2013 gün ve 2012/2905 Esas, 2013/16239 Karar sayılı kararı ile dosyanın eksiklikler tamamlanarak gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş ise de karar gereği tam olarak yerine getirilmeden dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

1-18.05.2010 tarih ve 103031/AİR/10 sayılı “Asgari İşçilik İnceleme Raporunun” 5.2 Bölümünde yer alan Tablo IV’deki eksik işçilik miktarı üzerinden ek Aylık Prim ve Hizmet Belgesinin (SPEK ek aylık prim hizmet belgesinin) verilmesine dair ... SGM’nin 27.12.2010 tarih ve ... sayılı yazının tebliğine ilişkin tebligat belgsesinin onaylı ve okunaklı bir örneği, tebligat belgesi bulunamaz ise TB ...barkod sayılı gönderinin tebliğ tarihi ve yöntemi PTT’den resmi yazı ile sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-Kuruma noksan bildirilen işçilik (SPEK) üzerinden hesaplanan fark prim ve gecikme zammı/cezasının davacıya tebliğine dair Kurum yazısı (5510 SK m. 85/3 e göre borç bildirim belgesi) ve tebliğine ilişkin belgelerin onaylı ve okunaklı bir örneği Kurumdan istenerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

3-Prim ve gecikme zammı/cezası borcuna itiraz edilmiş ise itiraz komisyonu kararının ve bu kararın davacı şirkete tebliğine ilişkin tebligat belgesinin onaylı ve okunaklı bir örneği Kurumdan istenerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19802, Karar No: 2015/2428, Tarih: 24.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19802 E.  ,  2015/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının 31 Ocak-14 Şubat 2013 tarihleri arasında işyerine gelmediğini, 14 Şubat günü işyerine geldiğinde davacıdan savunma istendiğini, ancak 14 Şubat günü işyerine gelerek savunmasını veren davacının 04-14 Şubat tarihleri arasında ne gibi bir mazereti olduğunu belgeleyemediğini, İşyeri Personel Yönetmeliği gereğince istirahat raporu alan işçinin raporunu 24 saat içinde işverene ulaştırması gerektiği, davacının devamsızlığını haklı gösterecek hiçbir belgeyi veya bilgiyi işverene bildirmeksizin işe gelmemesi, lojistik hizmetlerini aksattığını ve diğer şoför çalışanlara fazla mesai yaptırılmak zorunda kalındığını böylece işverene ek mali yük getirildiğini Personel Yönetmeliği uyarınca istirahat raporunun 24 saat içinde işverene ulaştırılması amacının da iş programında aksama yaratılmaması için olduğunu belirterek iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının raporlu olduğu için işe gidemediğinden haklı neden kapsamında değerlendirilemeyeceğini, alınan sağlık mazereti raporlarının süresinde ibraz edilmemesinin yaptırımının değişik idari tedbirler olabileceği, iş aktinin feshini gerektirmediği gibi 4857 sayılı Yasanın 18/3-f maddesi gereğince hastalık veya kaza nedeniyle alınan raporlar nedeniyle bekleme süresinde işe geçici devamsızlığın geçerli neden de oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II.maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi süresince herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda davacı, şoför olarak davalı işyerinde yaklaşık 3,5 yıl süreyle çalışmıştır.

Davacının iş sözleşmesi, geçerli bir mazeret bildirilmeksizin devam etmediği gibi geçerli mazereti olduğu günlerde de mazeretini geç bildirdiği, alınan rapor, izin ve diğer belgelerin 1 gün içinde İnsan Kaynakları birimine bildirilmesi gerektiğinden bahisle 4857 sayılı Yasanın 25/2 maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiği bildirilmiştir.

Dosyaya sunulan veriler değerlendirildiğinde, davacının 31 Ocak 2013, 01-03 Şubat 2013 ve 04-13 Şubat 2013 tarihleri arasında Devlet Hastanesi'nden alınan raporlar uyarınca istirahatli olduğu görülmektedir.

Davalı işveren tarafından 04.02.2013 tarihli mazeretsiz işe gelmeme nedeniyle savunma vermesi istenmiş ve varsa mazeretini belgeleyecek haklı nedenlere ilişkin resmi bir evrak ibrazı talep edilmiştir.

Davacı ise tarihsiz olarak verdiği savunma ile, "27-28 günleri izinli olup, 30'unda işe geldiğini, 31'inde viziteye çıktığını, 14.02.2013 tarihinde ... biriminde olduğunu ve işe gelmedi diye işten çıkarıldığının söylendiğini, 04-14.02.2013 tarihleri arasında raporlu olduğunu" belirtmiştir.

Davalı işveren tarafından 04.02.2013 tarihli mazeretsiz işe gelmeme nedeniyle savunma vermesi istenmiş ve varsa mazeretini belgeleyecek haklı nedenlere ilişkin resmi bir evrak ibrazı talep edilmiştir.

Davacı ise tarihsiz olarak verdiği savunma ile, "27-28 günleri izinli olup, 30'unda işe geldiğini, 31'inde viziteye çıktığını, 14.02.2013 tarihinde ... biriminde olduğunu ve işe gelmedi diye işten çıkarıldığının söylendiğini, 04-14.02.2013 tarihleri arasında raporlu olduğunu" belirtmiştir.

Neticede davacının mazeret yaptığı belirtilen günlere ilişkin dosyaya rahatsızlığına/istirahatine ilişkin sağlık belgeleri sunduğu ve bu hali ile devamsızlığa dayanılarak haklı nedenle fesih yapılması mümkün değilse de gerek 04.02.2013 tarihli mazeret/savunma bildirim yazısına konu ve yukarıda belirtilen tarih aralığında alınan sağlık raporlarının 24 saat içinde işverene bildirilmemiş olması, gerekse de 04.02.2013 tarihli istemden sonra dahi alınan 04-14 Şubat 2014 tarihleri arası istirahat raporunun dahi 24 saatlik süre içinde işverene bildirilmediği/ulaştırılmadığı görülmekle; bu durumun işyerindeki vardiya düzenini ve iş akışını olumsuz etkilediği, davacının yerine çalıştırılması gereken şoförlerin fazla çalışma yapması ya da hazırlanan çalışma programı dışında çalıştırılmaları gerektiği sonucunu doğurduğu ve bu hali ile davacının söz konusu davranışlarının işyerine olumsuz şekilde yansıdığı bir gerçektir.

Hal böyle olunca davacının rapor alması ve aldığı bu raporları işverene süresinde bildirmemesi nedeniyle işin aksamasına neden olan davranışlarının, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshine neden olduğu sonucuna varılmış olup geçerli nedenle fesih yapıldığından davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama gideri 141,00 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.