muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1558, Karar No: 2014/17347, Tarih: 23.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/1558 E.  ,  2014/17347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/285303

MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/206 (E) ve 2013/70 (K)

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

1- İİK.nun 349. maddesinin 6. fıkrası gereğince müşteki veya vekilinin duruşmada hazır bulunmasının zorunlu olması, şikayetçi vekilinin 05.03.2013 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi göndermesi ve bu hususun duruşma tutanağına da yazılması karşısında, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmesi gerekirken, şikayetçinin yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeyerek, yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, yasaya aykırı,

2- Sanık S.. G..'in UYAP aracılığı ile mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre hükümden önce 12.11.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11385, Karar No: 2014/4646, Tarih: 25.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11385 E.  ,  2014/4646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/268032

Mahkemesi : İstanbul 23. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar : 26.04.2012

Numarası : 2011/1385-2012/943

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında belirtildiği üzere; davaların gereksiz yere uzamasını engellemek amacıyla ihdas edilen ve toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gereken hallerde, sorgu yapılmadan davanın bitirilmesine imkan sağlayan, 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir" hükmünün aynı Kanunun 223. maddesinin 9. fıkrasında, "derhal beraat kararı verilebilecek hallerde, durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez" hükmü ile bir bağlantısı bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre; okul çıkışı sokakta yürümekte olan mağdur çocuğa çarpıp kaçan aracın plakasının mağdur çocuğun annesi tarafından kolluğa bildirilmesi sonucu hakkında soruşturma başlatılan sanığın aşamalarda değişmeyen beyanında aracı kendisinin kullandığını ancak çocuğa çarpmadığını beyan etmesi ve katılan annenin "oğluma vuran sanık değildir onun işyerinde çalışan 20-25 yaşlarında birisidir, sadece çarpan aracın sahibi sanıktır, çocuğuma çarpan kişi hakkında şikayetçiyim onunla ilgili savcılığa suç duyurusunda bulunulsun" şeklindeki beyanı karşısında, katılanın beyanı doğrultusunda sanığın işyerinde çalışan 20-25 yaşlarında olduğu iddia edilen suçun gerçek faili hakkında suç duyurusunda bulunulup hakkında dava açılması sağlandıktan sonra, dosyaların birleştirilerek her iki sanığın hukuki durumlarının birlikte değerlendirilip hangisinin olay günü aracı kullandığının tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12882, Karar No: 2017/11968, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12882 E.  ,  2017/11968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10854, Karar No: 2010/6377, Tarih: 27.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10854 E.  ,  2010/6377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 12/02/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacılar, Yarın adındaki yerel gazetenin 09.04.2008 günlü sayısında “...’nde hırsızlık olayı…” başlığı altında yayınlanan “... ilçemize bağlı ...’nde hırsızlık olayı meydana geldi. Köyde ... mahallesinde ikamet eden ...’ya ait tarlada 2 adet kavak ağacının çalındığının bildirilmesi üzerine yapılan araştırmada, kavak ağaçlarının ... ... görevlilerince elektrik hattına zarar vermesi sebebiyle kesilerek tarla kenarına bırakıldığı ve kesilen ağaçların da ... U. ve ... U. tarafından kereste yaptırılmak üzere ...’ın atölyesine bırakıldığı tespit edildi. Yetkililer olayla ilgili olarak Cumhuriyet Savcılığı’na bilgi verilerek gerekli tahkikata başlanıldığını bildirdiler.” biçiminde gerçeğe aykırı haber yayımlandığını, dava dışı ... görevlileri tarafından davacılardan ...’a ait taşınmazdan kesilip taşınmaz kenarına bırakılan kavak ağaçlarını hızar atölyesine götürdüklerini, gerçek olmayan haberin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir.

Dava konusu yayında sözü edilen ağaçların üzerinde bulunduğu taşınmazın sınırları ve mülkiyeti konusunda davacılar ile aralarında uyuşmazlık bulunan dava dışı ...’nın davacılar hakkındaki şikayeti üzerine olay yerinde inceleme yapıldığı, Bilecik İl Jandarma Komutanlığı’nın 07.04.2008 günlü basın bülteninde olayın; 4 Nisan 2008 günü saat 14.30 sıralarında ...’ya ait tarladan 2 adet kavak ağacı çalındığının bildirilmesi üzerine yapılan araştırmada; kavak ağaçlarının ... görevlilerince elektrik hattına zarar vermesi nedeniyle kesilerek tarla kenarına bırakıldığı, kesilen bu ağaçların ... U ve ... U tarafından kereste yaptırılmak üzere ...’ın atölyesine bırakıldığı biçiminde anlatıldığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, Jandarma Haber Bülteni'nden alınarak yayınlanan haberin, yayının yapıldığı gündeki görünen gerçekliğe uygun olması nedeniyle davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı sonucuna varılarak istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazları ile davacıların tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14033, Karar No: 2018/4834, Tarih: 08.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/14033 E.  ,  2018/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak vs. bedellerin tahsil edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000-TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 1.483.967,73- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kabulü ile, 1.483.967,73-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kabulü ile, 1.483.967,73-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3987, Karar No: 2022/3983, Tarih: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/3987 E.  ,  2022/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.02.2019 gün ve 2018/325 Esas, 2019/53 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 11.09.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04.03.2020 gün ve 2019/2510 Esas, 2020/607 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17880, Karar No: 2014/6791, Tarih: 18.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17880 E.  ,  2014/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin, soruşturmada ve dosyada mevcut ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/3 esas, 2009/455 sayılı dosyasında, ayrıntılı olarak ateşli silahla yaralanmasına neden olan kişinin sanık olduğunu bildirmesi karşısında, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına yönelik bölümler çıkartılarak yer- lerine ''sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1...3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sa- yılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu

salıverilmeye kadar, madde ve bentlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7102, Karar No: 2014/21552, Tarih: 11.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/7102 E.  ,  2014/21552 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.. T..liğname No : IC - 2012/258307

MAHKEMESİ : Akçaabat İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2010

NUMARASI : 2009/62 (E) ve 2010/15 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

1- İİK.nun 349. maddesinin 6. fıkrası gereğince müşteki veya vekilinin duruşmada hazır bulunmasının zorunlu olması, şikayetçi vekilinin 17.02.2010 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi göndermesi ve bu hususun duruşma tutanağına da yazılmasına karşın, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmesi gerekirken, şikayetçinin yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeyerek, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden son beyanname örnekleri getirtilip, tespit edilen adreslerinde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4638, Karar No: 2013/20326, Tarih: 13.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4638 E.  ,  2013/20326 K.**

* MEYVE AĞAÇLARINDA DON SEBEBİYLE OLUŞAN ZARARIN SİGORTA ŞİRKETİ TARAFINDAN KARŞILANMAMASI

* TARIM SİGORTALARI KANUNU (5363) Madde 1

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.11.2012 tarih ve 2012/303-2012/442 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, don nedeni ile ürün kaybı hasarı olan 26.914,00 TL'nin poliçede belirtilen ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu edilen don olayının ürünün çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının meydana gelen don olayı nedeni ile dekar başına 150,00 TL olmak üzere telafi amaçlı destek ödemesi aldığını, böylece davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen hasarın don olayından kaynaklandığı, zararın ağaçların çiçeklenme dönemini bitirip meyveye döndüğü dönemde meydana gelmesi nedeniyle sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı, 22.05.2010 tarih ve 27588 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 2010/418 sayılı 2010 yılında meydana gelen 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanun Kapsamı dışında kalan don afeti nedeni ile zarar gören çiftçilere telafi edici destek ödemesi yapılmasına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararında ürünleri zarar gören çiftçiye dekar başına 150,00 TL don afeti desteği ödeneceğinin belirtildiği, haksız yere bu destekten faydalanan çiftçilerden yapılan ödemelerin 6183 sayılı yasa uyarınca tahsil edileceğinin düzenlendiği, buna göre söz konusu ödemenin yersiz olduğunun anlaşılması durumunda devlet tarafından tahsil edileceği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 26.914,00 TL'nin 12/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta Sözleşmesi'ne dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davacı vekili tarafından poliçede belirtilen ödeme tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi talep edilmiş, mahkemece 12/05/2010 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmiştir. Oysa, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesine uygulanması zorunlu olan Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları’nın tazminatın ödenmesi başlığı altında yer alan B.7. maddesinde “hasar dosyası tekamül ettirilerek kesinleşmiş olan tazminat miktarının en geç 30 gün içerisinde sigortalıya ödeneceği ve tazminatın her halükarda hasat tarihinden önce ödenmeyeceği” düzenlenmiş olup, temerrüt tarihinin buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde temerrüt tarihinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, hükmedilen alacağın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmekle birlikte infazda tereddüt yaratacak şekilde alacağa işletilecek faiz oranının türünün belirtilmemiş olması da yerinde görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.