muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12588, Karar No: 2015/5148, Tarih: 06.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12588 E.  ,  2015/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 08.10.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve yıkım istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 03.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalının taşınmazlar arası sınıra ektiği ağaçlarının dallarının ve köklerinin taşınmazlarına zarar verdiğini, bir kısım ağaçların mütecaviz konumda olduğunu, ağaçların aşan dal ve köklerinin ektiği mahsullerin suyunu alarak ve güneşini keserek yetişmesini, büyümesini engellediğini, ağaçların kökten kesilmesi suretiyle elatmanın önlenmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 02.05.2014 havale tarihli fen bilirkişisi krokisinde 1, 2, 10 ve 11 numaraları ile gösterilen ceviz ağaçlarının taşan ve zarar veren dallarının ve köklerinin kesilmesi suretiyle 3, 4, 5, 6, 7, 8, ve 9 numaralar ile gösterilen ve davalı tarafından dikilen ağaçların kökten sökülmesi suretiyle taşınmaza davalı tarafça yapılan haksız elatmaların önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosyada mevcut bilirkişi raporlarında, sınırda kalan 1, 2, 10 ve 11 numaralı ağaçların da davacıların taşınmazına köklerinin ve dallarının zarar vereceğinin belirtildiği, bu nedenle bu dört ağacın da kökten kesilmek suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4467, Karar No: 2019/12287, Tarih: 25.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/4467 E.  ,  2019/12287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 89/3-b, 62/1, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın Çoruh ... İşletme şefliğinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, olay günü ana kabinden beslenen hatlardan birinde meydana gelen arızanın tespiti amacıyla camper ayırmak için enerjisi kesilen çift devriye yüksek gerilim enerji hattına ait demir direği çıktığı ancak manevra sırasında yanlış hattın elektriğinin kesilmiş olması nedeniyle çıktığı demir direkteki enerji iletkenlerine elindeki metal lokma anahtarının temas etmesi sonucu elektrik akımına kapıldığı ve nitelikli şekilde yaralandığı olayda, Çoruh ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi Tirebolu İşletme Şefi sanık ...’nın ve anılan şirkette elektrik teknikeri olarak çalışan sanık ...’nun tali kusurlu eylemleri ile bir kişinin yaralanmasına neden olduklarının katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemece dosyada mevcut bilirkişi raporlarına itibar edilerek kurulan mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, kusura, cezanın alt hadden uzaklaşılarak tayin edildiğine,hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafinin, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4043, Karar No: 2019/6030, Tarih: 21.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4043 E.  ,  2019/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının aracı olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli meçhul şahıs hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2017 tarihli ve 2017/2270 soruşturma, 2017/508 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/11/2017 tarihli ve 2017/81940 soruşturma, 2017/5445 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Manavgat Ağır Ceza Mahkemesinin 12/01/2018 tarihli ve 2017/1225 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/04/2019 gün ve 94660652-105-16-4179-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/04/2019 gün ve 2019/36862 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 25/06/2018 tarihli ve 2018/5967 esas, 2018/4705 karar sayılı ilâmında," ...5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245. maddesinde düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunda soruşturma yapmaya yetkili Cumhuriyet Başsavcılığının, harcama işleminin yapıldığı veya menfaatin temin edildiği yer Cumhuriyet Başsavcılığı olduğu anlaşılmakla...." şeklinde belirtildiği üzere, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunda soruşturma yapmaya yetkili Cumhuriyet Başsavcılığının, harcama işleminin yapıldığı veya paranın çekilmek suretiyle menfaatin temin edildiği yer olduğu nazara alındığında; somut olayda, müştekinin kredi kartı bilgileri ve telefonuna gelen şifreleri elde edip kullanmak suretiyle, 3.000,00 Türk lirası paranın ... adresinde bulunan banka ATM'sinden kimliği belirsiz şahıs tarafından çekilmesi karşısında, paranın çekilmesi ile birlikte menfaatin sağlandığı ve dolayısıyla haksız menfaatin temin edildiği yerin Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Meçhul şüpheli tarafından paranın çekildiği yerin Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/01/2018 tarihli ve 2017/1225 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10882, Karar No: 2016/9629, Tarih: 07.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10882 E.  ,  2016/9629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; TCK' nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karara esas alınan 01/04/2014 tarihli bilirkişi raporunu düzenleyen ....'in Antalya Adalet Komisyonu bilirkişi listesinde yer aldığı, ....'in ise inşaat mühendisi ve Akdeniz Üniversitesinde araştırma görevlisi olduğu anlaşılmakla, bilirkişilerin incelemeye konu iş kazasına ilişkin rapor düzenleme yetkisine sahip olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin "bilirkişilerin kimlik tespitinin ve tarafların uzmanlık alanlarının yeterince anlaşılabilir biçimde açıklanmadığı" yönündeki (1) nolu bozma görüşüne, kusur tespitinin hakimin yetkisinde olması nedeniyle, tebliğnamede bilirkişi raporunun çelişkili olduğuna ve iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak en az üç kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınması gerektiğini belirten (2-3-4) nolu bozma öneren görüşlerine iştirak edilmemiştir.

Olay tarihinde sanık ...'ın sahibi olduğu inşaat şirketi tarafından olay mahallinde bina inşaatının yapıldığı, sanık ...'nın sahibi olduğu hazır beton şirketinden beton malzemesi temin edildiği ve beton pompası operatörü olduğu belirtilen ...'ın idaresi ile inşaata beton dökme işi yapılacağı, pompanın sanık ... tarafından monte edilerek beton boşaltma işine başlanıldığı, inşaatta taşeron kalıpçı ustası olarak çalışan ...'ın pompa hortumunu tutarak beton dökülecek alanlara yön verdiği sırada, pompanın monte edilen ayaklarından birinin beton zemine batması ile makinanın dengesi bozularak, beton hortumunun üzerine düşmesi sonucu ...'ın vefat ettiği olayda, sanık ...'ın operatörlük belgesinin olup olmadığının ve görevli olduğu alana ilişkin iş güvenliği eğitimi alıp almadığı hususlarının dosya kapsamından anlaşılmadığı gibi, sanık ...'ın müdafisi aracılığıyla dosyaya sunduğu 14/01/2014 havale tarihli dilekçesi ekine göre işyerinde .... isimli şantiye şefi görevlendirdiği ve mahkemece bu şahıs hakkında suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla, ... hakkındaki eksik evrakların dosyaya getirilmesi ile..... hakkındaki dava dosyası incelemeye konu dava dosyası ile birleştirilip, sanıkların hukuki durumlarının buna göre değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kendilerini aynı vekille temsil ettiren ölen ...'ın mirasçılarının bir grup katılan oldukları ve tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, tüm katılanlar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/160, Karar No: 2024/2711, Tarih: 26.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/160 E.  ,  2024/2711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/599 E., 2023/830 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, müstehcenlik, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanık hakkında müstehcenlik, hakaret ve tehdit suçundan kurulan hükümlerin kesin olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında "Çocuğun cinsel istismarı, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, müstehcen yayınların üretiminde çocukları kullanmak, çocuğu müstehcen yayınları okumaya ve seyretmeye teşvik" suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddenin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) ve (e) bentleri, 226 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü

fıkrasının birinci cümlesi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda;

fıkrasının birinci cümlesi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda;

2. Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.07.2021 tarihli ve 2020/343 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi , dördüncü fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 28 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; çocuğu müstehcen yayınları okumaya ve seyretmeye teşvik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine; müstehcen yayınların üretiminde çocukları kullanmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; hakaret suçundan aynı Kanun'un 125 inci maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/659 Esas, 2021/1373 Karar sayılı kararıyla Bakanlık vekili, katılan ..., sanık ve müdafiinin istinaf taleplerinin incelenmesi neticesinde,

Bakanlık vekilinin kovuşturma evresinde kamu davasına katılma talebinde bulunmayıp, bu tarihten ve hükümden sonra kanun yolu aşamasında kamu davasına katılma ve verilen hükmü istinaf etme hak ve yetkisi bulunmadığından istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan değerlendirmede istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine,

Çocuğu müstehcen yayınları okumaya ve seyretmeye teşvik suçundan verilen beraat hükmüne karşı katılan mağdur vekilinin istinaf başvurusu ile sanık hakkında altsoya karşı zincirleme cinsel istismar, müstehcenlik, tehdit, hakaret suçlarından verilen mahkumiyetlere karşı sanık ve müdafiinin istinaf başvurularıyla ilgili olarak;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün kanun yolu denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, eksik inceleme ile karar verildiği, mağdur tarafından dosyaya sunulan ses kaydının hukuka aykırı delil olup olmadığının gerekçede tartışılmadığı, sanığın Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğüne ilişkin evraklar getirtilip atılı suçlar yönünden 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında ceza sorumluluğunu etkileyen herhangi bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu (ATK) ilgili ihtisas kurulundan rapor alınarak tespit edilmediği,

iddianamede mağdurenin on iki yaşını ikmal ettiği tarihten sonrası için zincirleme suç anlatımı bulunmadığı halde verilen cezada zincirleme suç hükümlerinden artırım yapıldığı, kabule göre tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmediği, sanığın cinsel istismar eylemini tehditle işlediği kabul edilerek cezasında 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapıldığı ayrıca tehdit suçundan 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, hükümlerin gerekçesinde sanığın hangi tehdit eylemi nedeniyle 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, hangi tehdit eylemi nedeniyle 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinin uygulandığının açıklanmadığı, kabul ile gerekçe arasındaki çelişkiler nedeniyle hükmün kanun yolu denetimi yapmaya elverişli olmadığı hususları hukuka aykırı görülerek sair yönleri incelenmeksizin, mağdure vekilinin müstehcenlik suçundan verilen beraat hükmüne karşı istinaf başvurusu ile sanık müdafiinin mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf başvurusu yerinde görülerek bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine yapılan yargılama neticesinde Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/68 Esas, 2023/180 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın mağdureye yönelik tehdit ve hakaret suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, çocukların kullanıldığı müstehcen yayınları depolamak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik 18.07.2023 tarihli ve 2023/599 Esas, 2023/830 Karar sayılı kararıyla sanık müdafii, katılan mağdure vekili, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf taleplerinin incelenmesi neticesinde;

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz yolu açık olmak üzere istinaf talebinin esastan reddine, müstehcenlik suçundan verilen karar yönünden aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden ise 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca istinaf taleplerinin reddine kesin olarak karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Ceza tayin edilirken alt sınırdan ayrılarak daha ağır cezaya hükmedilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine, sanığın, mağdureye yönelik müstehcenlik, tehdit ve hakaret suçlarından da cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın savunmasının dikkate alınmaması suretiyle adil yargılanma hakkının ve savunma hakkının kısıtlandığına, mağdurenin çelişkili beyanlarının dikkate alınmadığına, sanığın böyle bir suçu işleyebilecek psikolojik yapıda olup olmadığına dair rapor aldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Müstehcenlik Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Tehdit ve Hakaret Suçlarından Verilen Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularına ilişkin kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Müstehcenlik, Hakaret ve Tehdit Suçlarından Verilen Hüküm Yönünden

IV. KARAR

A. Müstehcenlik, Hakaret ve Tehdit Suçlarından Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekilinin, müstehcenlik, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.07.2023 tarihli ve 2023/599 Esas, 2023/830 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.