muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17702, Karar No: 2020/8668, Tarih: 21.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17702 E.  ,  2020/8668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, mirasçılar aleyhine 17.03.2016 gününde verilen dilekçe ile terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.04.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi mirasçılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi istemine ilişkindir.

Talep eden vekili, muris ... mirasçılarının mirası reddettiklerini ve müvekkilinin muristen alacaklı olduğunu belirterek murisin terekesinin iflas hükümlerine göre tasfiyesi için gerekli işlem ve görevlendirmenin yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, tefrik kararı verilerek eldeki dosya yönünden “... ili, ... Mahallesi, Cilt:2, Hane:383, Bsn:10'da ... TC kimlik numarası ile nüfusa kayıtlı ... ve ... olma, 1948 d.lu, ve 02.02.2014 tarihinde ölen muris ...'in terekesine, ... ili, ... ilçesi Çeltikçi Mahallesi Cilt:19, Hane:8, Bsn:83'te ... TC kimlik numarası ile nüfusa kayıtlı ... barosu avukatlarından Av. ...'un TMK’nin 640. maddesi uyarınca paylaşılmaya kadar tereke temsilcisi olarak atanmasına” karar verilmiştir.

Hükmü, muris mirasçıları ortak vekili temyiz etmiştir.

4721 sayılı TMK'nin 612. maddesi "en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

2004 sayılı İİK'nin 180. Maddesi; reddolunan mirasın tasfiyesinin sekizinci bap (m. 208-256) hükümlerine göre; ait olduğu mahkemece yapılacağını hükme bağlamıştır. Öyleyse, mahkemece iflas masası teşkil edilip (m. 208), iflas dairesi oluşturulması, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verildikten (m. 208/3) sonra seçilecek tasfiye yöntemine göre gerekli işlemlerin yapılmasının izlenmesi, terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217); en son olarak da yürütülecek işlemlerin sonucuna göre iflasın kapanmasına (m. 254) karar verilebileceği gözönüne alınmalıdır.

Somut olaya gelince; muris ...’in vefatı sonrasında, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından 4721 sayılı TMK'nin 605/1. ve 609. maddelerindeki prosedüre uygun olarak ... Sulh Hukuk Mahkemesinde muris mirası reddolunmuş ve karar, 02.07.2014 tarihinde kesinleşmiştir. Burada uygulanacak tasfiye usulü, "Terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" usulüdür.

Mahkemece, 2015/1 Esas sayılı dava dosyasıyla görülen yargılamanın 16.02.2016 tarihli oturumunda, terekenin iflas kurallarına göre tasfiyesine ilişkin açılan davalılarda terekeye temsilci tayinine ilişkin davanın 6100 sayılı HMK’nin 167. maddesi gereğince resen tefrikine karar verilmiş ve terekenin iflas kurallarına göre tasfiyesini 2015/1 Esas sayılı dava dosyasıyla, terekeye temsilci atanmasını ise eldeki 2016/209 Esas sayılı dava dosyasıyla sonuçlandırmıştır. Ancak bu tür davalarda uygulama alanı bulunmayan TMK’nin 640. maddesine göre terekeye temsilci atanması kararı doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 21.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2007/12056, Karar No: 2008/7404, Tarih: 03.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/12056 E.  ,  2008/7404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 16.08.2002 tarihinde Eskişehir Yolu Armada Alışveriş Merkezi No:6 B Blok No:201 Söğütözü/Ankara adresindeki taşınmazın işyeri olarak kiralanması hakkında 5 yıl süreli bir kira sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin İkbal adı altında işlettiği işletmede bir aylık kira bedelini yatırmakta geciktiği için armada yönetiminin müvekkili hakkında icra takibi yaptığını, daha sonra Armada Yönetim Kurulu Başkanı ... ’ün ... bayiliğinin açılması halinde icra takibinin durdurulacağını, aksi takdirde işyerinin boşaltılacağı ve takibe devam edileceğinin bildirildiğini, müvekkili şirketin ... firması ile sadece tavuk ürünlerinin satılması konusunda anlaşma yapmak zorunda kaldığını, ancak kuş gribi nedeniyle tavuk ürünleri satışlarının düştüğünü, ekonomik yönden zor durumda kaldığını, işyerini başkasına devretmek istediğini, Armada yönetimine bildirdiğinde 50.000.-YTL. ceza ödemesi gerektiğinin belirtildiğini, baskı ve tehdit sonucu davalı tarafa 20.000.-USD. verilip sözleşmenin feshi ve tahliye taahhütnamesi imzalandığını, davalı şirketin sebepsiz zenginleştiğini, dava konusu olayda gabinin söz konusu olduğunu, davalı şirkete haksız olarak ödenen paranın geri alınması için icra takibi yapıldığını, ancak haksız olarak takibe itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının taşınmazı kiraladığı andan itibaren işyerini gereği gibi işletmediğini, taahhütlerini yerine getirmediğini, kira bedellerini de düzenli ve zamanında ödeyemediğini, bu nedenle yapılan icra takibi sonucu müvekkili şirketin mecurun tahliyesine hak kazanmasına rağmen bu hakkını kullanmadığını, davacının işlerini düzeltmesi için kira sözleşmesinde değişiklikler yapıldığını, işi devam ettirememesi üzerine işyerini 3. şahsa devretme isteğine de rıza gösterildiğini, kira sözleşmesinin davacının serbest iradesiyle 28.02.2006 tarihli fesih sözleşmesi ile sona erdirildiğini, 20.000.-USD. fesih tazminatının davacıdan zorla alınmadığını, sözleşme gereği tahsil edildiğini, gabinden söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre, 28.02.2006 tarihli fesih sözleşmesi altındaki imzaya itirazının bulunmadığı, söz konusu sözleşmenin itiraza uğramayan 01.09.2002 başlangıç tarihli kira sözleşmesi hükümleri ile paralellik taşıdığı, fesih tazminatı olarak kararlaştırılan 20.000.-USD. Amerikan Dolarının “kira süresi” başlıklı 6/c maddesine aykırı olmadığı, davacının ibraz ettiği belgelere göre müzayaka iddiasının soyut iddiadan öteye geçmediği, davacının tacir olduğu göz önüne alındığında yaptığı akdin sonuçlarını gereği gibi düşünemediğinin kabul edilemeyeceği, kaldı ki sözleşmenin iptali için yasal yollara başvurması mümkünken bu yola gitmediği, yine fesih sözleşmesinden sonra kendi iradesi ile işyerini 10.03.2006 tarihli sözleşme ile 3. kişiye devir ettiği nazara alındığında, 28.02.2006 tarihli sözleşmenin serbest irade ile imzalandığı sonucuna varıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacının takibinde kötüniyetli olduğu kanıtlanamadığından kötüniyet tazminatına hükmedilmemesinde isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 03.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1840, Karar No: 2022/6466, Tarih: 29.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1840 E.  ,  2022/6466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 02.05.2018 tarih ve 2015/1123 E- 2018/468 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2019/413 E- 2020/1348 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı Hipotez Rek.Org. Ltd.Şti. arasında imzalanan Franchise sözleşmesine göre davalı Hipotez Ltd. Şti.’nin müvekkilinin tescilli markası KATIA tabelası altında müvekkilinden alacağı ürünleri Atatürk Havalimanı Dış Hatlar Terminalinde bulunan satış noktasında satma hakkını haiz olduğunu, tahsis edilen alan üzerinde satışın yapılacağı stand, dekorasyon, mobilya vs'nin müvekkili tarafından yaptırılarak bedelinin müvekkili tarafından ödendiğini, bu hususun franchise sözleşmesinin 7. maddesinin 7.1 bendinde yazılı olduğunu, sözleşmenin sona ermesi halinde davalı Hipotez Ltd.Şti.’nin stand, dekorasyon, mobilya vs'yi ilk gün teslim aldığı şekli ile iade edeceğini, davalı Hipotez'in sözleşmeyi ihlal etmesi nedeniyle sözleşmenin müvekkilince 22/05/2015 tarihli ihtarname ile feshedildiğini ve bedeli müvekkili tarafından ödenen menkullerin müvekkiline teslim edilmesi hususunun ihtar edildiğini, davalı Hipotez Ltd. Şti’nin tahsisli alanı boşaltmasına rağmen dava konusu menkulleri müvekkiline teslim etmediğini, dava konusu menkullerin mülkiyetinin müvekkile ait olduğuna dair belgeler sunulmasına rağmen davalı ...Ş’nin de malları teslim etmediğini ileri sürerek, halen Atatürk Havalimanı Dış Hatlar Terminali Metro Katı 4 Nolu Mahal Alanında bulunan, mülkiyeti müvekkiline ait ve bedeli müvekkilince ödenen stand, dekorasyon, tadilat, mobilya, aksesuar, vs. menkullerin müvekkiline aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması durumunda müvekkilce menkuller için ödenen 94.400,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamınına göre davacı tarafından Hipotez Rek. Org. Ltd. Şti'ne açılan davanın kabulü ile dava konusu malzemelerin davacıya aynen iadesine, davacı tarafından TAV İstanbul Terminal İşletmeciliği A.Ş.'ye açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamınına göre davacı tarafından Hipotez Rek. Org. Ltd. Şti'ne açılan davanın kabulü ile dava konusu malzemelerin davacıya aynen iadesine, davacı tarafından TAV İstanbul Terminal İşletmeciliği A.Ş.'ye açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, franchise sözleşmesinin davacı ile davalı Hipotez Rek. Org. Ltd. Şti. arasında imzalandığı, davalı ...Ş’nin sözleşmenin tarafı olmadığı, sözleşmenin 7.1. maddesine göre teslim edilen malların iadesinin sözleşmenin tarafı olmayan davalı ...Ş.'den talep edemeyeceği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6622, Karar No: 2015/238, Tarih: 13.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/6622 E.  ,  2015/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın ... il merkezinde bulunan Bilim ilköğretim okulunda 12.01.2007 tarihinde tayinen gelerek hizmetli olarak göreve başladığı, aynı okulda müdür yardımcısı olarak görev yapan tanık ..'ın düzenlediği Şubat 2007, Mart 2007, Nisan 2007 ve Mayıs 2007 aylarına ait ek ders bordroları üzerinde değişiklik yaparak, ek ders almaya hakkı olmayan öğretmenlere ek ders alıyormuş gibi yeniden ek ders bordrosu düzenleyip okul müdürünün imzasını sahte olarak atıp tekrar okul mühür ve kaşesini basarak maliyeye verdiği, sanığın bu şekilde ek ders almayan öğretmenleri ek ders alıyormuş gibi gösterip bu kişiler adına hesaplanan ek ders ücretlerini de kendi hesabına aktararak Maliye Hazinesini 16.052,04 TL zarara uğrattığı somut olayda, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3027, Karar No: 2025/3220, Tarih: 25.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/3027 E.  ,  2025/3220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/37 E., 2024/51 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 89/1,2/a-b, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin verilen kararın sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.11.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamı üzerine mahkemece basit yargılanma usulü hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ancak müşteki ve mağdur adına çıkarılan tebligatların iade edilmeleri ve müşteki ve mağdura ulaşılamaması nedeniyle, dosya yeni esasa kaydedilerek sanıklar hakkında genel hükümlere göre yargılama devamla taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1,2/a-b, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin verilen karara karşı sanıklar müdafinin temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi; sanıkların kusuru ve kastı bulunmadığına, beraat etmeleri gerektiğine, lehlerine hükümlerin uygulanmadığına ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların ortakları ve işletmecisi olduğu lokum imalathanesinin paketleme bölümünde çalışırken, olay günü lokum kesme bölümüne alınan mağdurun çalışırken elini lokum kesme makinasına kaptırması sonucu btm ile giderilemeyecek, kemik kırığının hayati fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek ve organlardan birisinin (sol el) işlevinin sürekli zayıflamasına sebep olacak şekilde yaralandığı olayda;

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların ortakları ve işletmecisi olduğu lokum imalathanesinin paketleme bölümünde çalışırken, olay günü lokum kesme bölümüne alınan mağdurun çalışırken elini lokum kesme makinasına kaptırması sonucu btm ile giderilemeyecek, kemik kırığının hayati fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek ve organlardan birisinin (sol el) işlevinin sürekli zayıflamasına sebep olacak şekilde yaralandığı olayda;

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; mağdurun sanıklara ait işyerinde aralarında kurulan iş ilişkisi kapsamında sigortasız şekilde çalıştığı, mağdurun lokum kesme makinasında çalışırken kazanın meydana geldiği ancak mağdurun kullandığı makine ile ilgili herhangi bir eğitiminin bulunmadığının anlaşıldığı, işyerinde herhangi bir iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmediğinin anlaşıldığı, 4857 sayılı kanunun 71. Maddesinde yer alan "on beş yaşını doldurmamış çocukların çalıştırılması yasaktır. Ancak, on dört yaşını doldurmuş ve zorunlu ilköğretim çağını tamamlamış olan çocuklar; bedensel, zihinsel, sosyal ve ahlaki gelişmelerine ve eğitime devam edenlerin okullarına devamına engel olmayacak hafif işlerde çalıştırılabilirler." hükmü uyarınca 15 yaşını doldurmamış çocukların çalıştırılmasının yasak olduğu, katılanın da nüfus kaydına göre suç tarihinde 15 yaşından küçük olup 12 yaş içinde olduğu, her iki sanığın işyerinde meydana gelen kaza neticesinde mağdurun yaralandığı olayda asli kusurlu oldukları kanaatine varılmış, sanıkların atılı suçu işledikleri sabit görülerek uygulama yapılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mağdurun 28/08/2003 doğumlu olduğu olay anında 15 yaşından küçük olduğu, 4857 sayılı kanunun 71. Maddesinde yer alan "on beş yaşını doldurmamış çocukların çalıştırılması yasaktır. Ancak, on dört yaşını doldurmuş ve zorunlu ilköğretim çağını tamamlamış olan çocuklar; bedensel, zihinsel, sosyal ve ahlaki gelişmelerine ve eğitime devam edenlerin okullarına devamına engel olmayacak hafif işlerde çalıştırılabilirler." hükmüne karşı olay anında 12 yaş içinde olan katılan mağduru istihdam eden sanıklar hakkında TCK'nın 22/3 maddesinde öngörülen bilinçli taksir hükmünün uygulanmasını gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Lehe hüküm talebi bulunan, sabıkası olmayan sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının, sanığın geçmişi, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak ertelenmesinin mümkün olmadığından bahisle yasal olmayan gerekçeyle TCK'nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Gaziantep 37. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.