muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6455, Karar No: 2017/256, Tarih: 08.02.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/6455 E.  ,  2017/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında yağma; sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından yerel mahkemece verilen hükümler sanık ... savunmanı tarafından yağma suçu yönünden duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesinin uygulanması yönünden sanığın sabıkasında bulunan ilamlardan en ağır olanın tekerrüre esas alınması gerekmekte olup; Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/423 Esas 2010/344 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 1 yıl hapis cezası mahkumiyeti bulunan sanığın bu ilama göre mükerrir sayılması ve ayrıca bu ilamda da tekerrür uygulanması nedeniyle hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekirken; Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/506 Esas 2008/199 Karar sayılı ilamı ile verilen 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan verilen hükme yönelik;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... hakkında yağma suçundan duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

Sanıklara yükletilen dava konusu eylemlerin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçların sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri artırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca, cezaların doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde, sanık ... müdafiinin duruşmada ve temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri tüm itiraz ve savunmaların reddiyle, tebliğnameye uygun olarak, sanık ... yönünden duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde, sanık ... müdafiinin duruşmada ve temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri tüm itiraz ve savunmaların reddiyle, tebliğnameye uygun olarak, sanık ... yönünden duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'ün üst aramasında ele geçen bıçak üzerinde ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 04.02.2016 tarihli raporda suç konusu bıçağın kelebek tabir edilen bıçaklardan olup; 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığının mütalaa edilmesi ve sanığın olayda suça konu bıçak ile katılana karşı yaralama eyleminde bulunduğunun anlaşılması karşında; sanığın bıçağı sırf saldırıda kullanmak amacı ile taşıdığı dikkate alınarak eylemin 6136 sayılı Kanunun 15/4 maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 08.02.2017 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ün katıldığı oturumda; sanık ... ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2023/1207, Karar No: 2023/1572, Tarih: 15.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/1207 E.  ,  2023/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.10.2021 tarihli ve 2018/133 Esas - 2021/455 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan Dairenin 21/09/2022 tarihli ve 2022/1959 Esas - 2022/5987 Karar sayılı kararının düzeltilmesi, süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi gereğince uygulanması gereken HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymadığından bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Davalılar ..., ve ...'dan HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 1.470,00 TL para cezası alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5774, Karar No: 2016/13463, Tarih: 04.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/5774 E.  ,  2016/13463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi-Müşterek Çocuğun Eğitim Giderlerinin Baba Tarafından Karşılanması

Aksi Halde İştirak Nafakasının Artırılması-Yurt Dışına Çıkış Yasağı Verilmesi-Velayetin Değiştirilmesi Aksi Halde Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi ve Yurt Dışına Çıkışta Kısıtlanan Olmadığının Belirlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı tarafından, iştirak nafakasının miktarı, kişisel ilişki ve yurt dışına çıkış yasağı konulması yönünden; davalı-davacı tarafından ise velayetin değiştirilmesi talebinin reddi, kişisel ilişki, tedbiren yurt dışına çıkış yasağı verilmesi ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:ve yargılama giderleri

Müşterek çocuk 2006 doğumlu olup, idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Bu bakımdan, müşterek çocuğun mahkemece veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması, çocuğun halen nerede ve kiminle yaşadığı tespit edilerek, psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 s. K. m. 5) yeniden sosyal inceleme raporu istenerek, davalı-davacı babanın açıkça vazgeçmediği tanıkları da dinlenilmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilip, bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.10.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/8468, Karar No: 2022/69, Tarih: 18.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8468 E.  ,  2022/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl davada davacı ... ve birleşen davada davacılar ... vd. ile asıl ve birleşen davada davalı .... aralarında birleştirilerek görülen tazminat davalarına dair Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20/04/2021 tarihli ve 2020/223 E. 2021/226 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 29/09/2021 tarihli ve 2021/5554 E. 2021/9218 K. sayılı karara karşı, davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ...; eşi ...ın 15/05/2009 tarihinde evlerinin damını yıkadığı sırada, yakından geçen enerji nakil hattına temas etmesi sonucu elektrik akımına kapılarak yaşamını yitirdiğini, olayın meydana gelmesinde davalı şirketin kusurlu olduğunu, tehlike arz eden yapı eserinin fena yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden davalının kusursuz sorumluluğunun da bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 1.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 22/02/2021 tarihli dilekçe ile maddi tazminat talebini 1.731,12 TL olarak belirlemiştir.

Davalı; olayın meydana gelmesinde sorumluluğunun bulunmadığını, tarafına kusur atfedilemeyeceğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; gerçekleşen olay nedeniyle davalının sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hüküm, davacının temyizi üzerine; Dairece verilen 13/01/2020 tarihli ve 2019/5600 E. 2020/2 K. sayılı kararla;

“...Somut olayda, olayın yaşandığı evin ruhsatsız olduğu, vefat olayından sonra da davalı kurum tarafından hattın yerinin değiştirildiği, beton elektrik direği dikildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalının vefat nedeni ile doğan zarardan sorumlu olduğu açıktır.

Mahkemece; davalı kurum açısından, yapı malikinin sorumluluğuna ilişkin; davacı açısından ise, desteğin olaydaki bölüşük kusuruna ilişkin değerlendirmeler içeren, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5. ve 27. maddelerine göre somut olayı aydınlatan, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların kusur oranlarının da gerekçeleriyle belirtildiği, önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan bilirkişi raporu alınarak, varılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken; eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası birleşen davada davacılar; aynı vakıalara dayanarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacılardan her biri için 10’ar TL maddi, 30.000’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmişler; 22/02/2021 tarihli dilekçe ile maddi tazminat taleplerini ... için 86.047,19 TL, ... için 10.077 TL, ..., için 6.154,83 TL, ..., için 2.936,50 TL, ... için ise 907,20 TL olarak belirlemişlerdir.

Bozmaya uyan mahkemece; asıl davanın kısmen kabulü ile 1.731,12 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline; birleşen davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 86.047,19 TL, ... için 10.077 TL, ...için 6.154,83 TL, ... için 2.936,50 TL, ... için 907,20 TL maddi tazminat ile davacılardan her biri için 5.000’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacılardan ...,’un maddi tazminat talebinin reddine dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine; Dairece verilen 29/09/2021 tarihli ve 2021/5554 E. 2021/9218 K. sayılı karar ile onanmış, onama kararına karşı, davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Karar düzeltme istemi üzerine yeniden yapılan incelemede;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “İhtiyari dava arkadaşlığı” başlığı altında düzenlenen 57 nci maddesinde; “(1) Birden çok kişi, aşağıdaki hâllerde birlikte dava açabilecekleri gibi aleyhlerine de birlikte dava açılabilir:

a) Davacılar veya davalılar arasında dava konusu olan hak veya borcun, elbirliği ile mülkiyet dışındaki bir sebeple ortak olması.

b) Ortak bir işlemle hepsinin yararına bir hak doğmuş olması veya kendilerinin bu şekilde yükümlülük altına girmeleri.

c) Davaların temelini oluşturan vakıaların ve hukuki sebeplerin aynı veya birbirine benzer olması,”,

“ İhtiyari dava arkadaşlarının davadaki durumu” başlığı altında düzenlenen 58 inci maddesinde ise; “İhtiyari dava arkadaşlığında, davalar birbirinden bağımsızdır. Dava arkadaşlarından her biri, diğerinden bağımsız olarak hareket eder.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Öte yandan; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin “Manevi tazminat davalarında ücret” başlığı altında düzenlenen 10 uncu maddesinde;

"(1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.

(3) Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur.

(4) Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.”;

Aynı Tarifenin 13 üncü maddesinde ise;

(3) Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur.

(4) Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.”;

Aynı Tarifenin 13 üncü maddesinde ise;

“(1) Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

(3) Maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.” hükmü getirilmiştir.

Somut olayda, mahkemece; maddi ve manevi tazminat istemiyle açılan birleşen davada, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğu gözetilerek, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10 uncu ve 13 üncü maddeleri uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren her bir davacı lehine hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat miktarları üzerinden ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden tek vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmemesi nedeniyle, HUMK'nın 438 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekirken, zuhulen onandığı bu defa yapılan inceleme ile belirlendiğinden, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteklerinin kabulü ile Dairece verilen 29/09/2021 tarihli ve 2021/5554 E. 2021/9218 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hüküm fıkrasının vekalet ücretine yönelik (15) ve (16) numaralı bentlerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla;

“15- Maddi tazminat istemiyle açılan birleşen davada ihtiyari dava arkadaşı olan davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 11.986 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacı ...’ya; 4.080 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacı ...’e; 4.080 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacı ...’a; 2.936,50 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacı ...’e; 907,20 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacı ...’ya verilmesine,”,

“16- Manevi tazminat istemiyle açılan birleşen davada ihtiyari dava arkadaşı olan davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 4.080’er TL maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile ayrı ayrı davacılara verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istek halinde düzeltme isteyenlere iadesine, 18/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12875, Karar No: 2022/14287, Tarih: 07.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/12875 E.  ,  2022/14287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kapandıktan sonra okula girme şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 31/3 maddelerinin gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının 15/07/2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2738, Karar No: 2019/9511, Tarih: 31.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2738 E.  ,  2019/9511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararın hüküm fıkrasında sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği halde, gerekçe bölümünde “hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur” denilmek suretiyle kısa kararla gerekçe arasında çelişki oluşturulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 31.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6328, Karar No: 2020/4649, Tarih: 30.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6328 E.  ,  2020/4649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2018 tarihli, 2018/177 esas ve 2018/297 sayılı kararı

2) Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 28/12/2018 tarih, 2018/3810 esas ve 2018/2191 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.