muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/950, Karar No: 2020/515, Tarih: 07.07.2020

Direnme Kararı

13. Tire 1. Asliye (İş) Hukuk Mahkemesinin 13.06.2018 tarihli ve 2018/292 E., 2018/446 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi

14. Direnme kararı süresi içinde davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili ve davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

15. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olay bakımından davalı işyerinde davacı tarafından yapılan kesim makinesi operatörü işinin basım işi kapsamında kalıp kalmadığı buradan varılacak sonuca göre davacının talep ettiği dönem yönünden itibari hizmetten yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

16. İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

17. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konuya ilişkin yasal mevzuatın belirlenmesi ve incelenmesi gerekmektedir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

I - a) 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri, 90 gün,

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri, 90 gün,

III - Denizde 90 gün Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - 1. Çelik, demir ve tunç döküm,

(...), fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri, 90 gün,

III - Denizde 90 gün Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - 1. Çelik, demir ve tunç döküm,

(...), fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda, 90 gün

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” düzenlemesini içermektedir.

18. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı belirgin olarak 506 sayılı Kanun'un Ek 5. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. Birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik işyerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır.

19. Matbaa işyeri itibari hizmet süresi açısından değerlendirildiğinde, günümüzde matbaa endüstrisinde kullanılan kimyasal maddelerin sayısında büyük bir artış bulunmaktadır. Çalışanlar da özellikle inhalasyon ve deri yoluyla toksik özelliği yüksek birçok maddeyi vücutlarına almaktadırlar. Bu maddeler arasında kurşun, cıva gibi ağır metaller dahi bulunmaktadır. Hızla gelişen teknolojinin bir sonucu olarak matbaalar, tekstilden ambalaja, elektronik aletlerden duvar kâğıtlarına birçok alanda vazgeçilmez bir öğe olarak yerini almıştır. Matbaanın bu kadar geniş bir alanda kullanılmasına rağmen 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesinde düzenlenen basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet gösteren iş yeri kabul edilmesi hak ve eşitliğe uygun kabul edilemez.

20. 506 sayılı Kanun'un Ek 5. maddesinin gerekçesinde "...sosyal güvenlik sistemlerinde itibari hizmet süresi ve fiili hizmet zammı gibi uygulamalara, vücudu yıpratıcı, dolayısıyla çalışma gücünü ve hayat süresini azaltıcı işyerlerinde çeşitli tehlikelere açık olarak çalışanlar için yer verilmektedir. Buhar, is, duman, kurum, toz, koku, asit, zehirli gaz, gürültü, sarsıntı ve radyoaktif ışın gibi ağır ve yıpratıcı çalışma şartlarına rağmen, bu şartlara açık birçok kuruluşun kurulması, çalıştırılması ve faaliyetini sürdürmesi ekonomik, kültürel, sosyal ve sağlık yönlerinden topluma katkıları sebebiyle zorunlu bulunmaktadır. Söz konusu ağır ve yıpratıcı işlerde fiziki, ruhi ve fizyolojik bakımlardan insan sağlığını olumsuz yönde etkileyen şartlar altında çalışanların tümünün, 2098 sayılı Kanunun ek 1. maddesinde unvan sayılmak suretiyle sınırlı olarak verilen itibari hizmet süresi hakkından yararlandırılmaları, gerek Anayasamızın eşitlik ilkeleri ve gerekse sosyal güvenliğin temel prensiplerine uygun düşeceği için zorunlu görülmektedir..." şeklinde yer alan açıklamalarda incelendiğinde itibari hizmet kapsamının sadece mevkute çıkaran işyerleri için geçerli olmasının hukuken doğru olmadığı anlaşılmaktadır.

21. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, işyerinin mahiyeti matbaa olmasa dahi baskı makinesinin bulunduğu ve davacının “kesim makinesi operatörü” olarak çalıştığı dikkate alındığında davacının 506 sayılı Kanun’un Ek 5/2. bendi uyarınca itibari hizmet süresinden yararlanması gerekmektedir.

22. Hâl böyle olunca, yerel mahkemenin yukarıda açıklanan hususlara değinen direnme kararı yerindedir.

23. Ne var ki, bozma nedenine göre Özel Dairece işin esası incelenmediğinden davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin ve davalı işveren vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun olup, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin ve davalı işveren vekilinin sair hususlara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 21. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.07.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5803, Karar No: 2017/1311, Tarih: 23.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5803 E.  ,  2017/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme eyleminden düşme

2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eyleminden beraat

Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında 2005-2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eyleminden mahkumiyet

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerin koşulları oluşmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

A-Sanık ... hakkında 2006-2007 takvim yıllarında, sanık ...’ın ise 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan, verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yüklenen suçu işlemediği sabit olduğundan CMK'nun 223/2-b madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında 2005, 2006, 2007 takvim yıllarından verilen mahkumiyet, Sanık ... hakkında 2007 takvim yılından verilen beraat ve sanık ... hakkında 2005 takvim yılından verilen düşme kararına yönelik olarak katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

B-Sanık ... hakkında 2005, 2006, 2007 takvim yıllarından verilen mahkumiyet, Sanık ... hakkında 2007 takvim yılından verilen beraat ve sanık ... hakkında 2005 takvim yılından verilen düşme kararına yönelik olarak katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, maddi gerçeğin, lehe yasanın ve zamanaşımı süresinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından; sahte düzenlendiği iddia olunan 2005,2006,2007 yıllarına ait faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içerisine alınarak, faturaların sanıklar tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti bakımından, faturalardaki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sanık ...’ın 12.04.2005-26.06.2005 tarihleri arasında şirketin sorumlu müdürü olduğu 01.06.2005 tarihinden itibaren düzenlenen fatura olması halinde zamanaşımı süresinin dolmayacağı, sanık ...’ın ise 31.07.2007-13.09.2007 tarihleri arasında şirketin ortağı ve sonrasında tasfiye memuru olması da göz önüne alınarak takvim yıllarına göre şirketin sorumlu müdürü ve yetkilisi olan kişi ve kişiler ile görev yaptıkları süreç içerisinde fatura düzenlenip düzenlenmediği tespit edilerek, toplanan tüm deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre ise; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1992, Karar No: 2018/11969, Tarih: 02.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/1992 E.  ,  2018/11969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ölüme Bağlı Mal Rejiminin Tasfiyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar ... ve ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen malvarlıkları nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile alacak isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 10.11.2015 tarihli duruşmada duruşma saati olan 10:15'te yapılan yoklamada davacılar veya davacılar vekilinin hazır bulunmadığı ve ilgili saat itibariyle UYAP sistemi üzerinden ve dosyada yapılan sorgulamada dosyasında herhangi bir mazeret bulunmadığı, dosyaların sayısı ve duruşmaların yoğunluğu nedeni ile duruşma saat 12:34'te yapılmasına rağmen 10:15 saati itibariyle ve son yapılan kontrolde mazeret dilekçesi tespit edilemediğinden duruşmasının yapıldığı, saat 11:27'de bildirilen mazeretin de UYAP sisteminden beyan dilekçesi olarak yazıldığından iş sisteminde mazeret olarak değil beyan dilekçesi olarak bildirildiğinden kontrolünden anlaşılamadığı, ayrıca davacı vekilinin sürekli olarak mazeretlerini tekrarlar vaziyette duruşmalara katılmadığı ve son olarak gönderdiği mazeretinin de duruşma saatinin çok sonrasına ilişkin olduğu ve kabul edilebilir olmadığı, davalı vekilinin davayı takip etmediği, daha önce iki kere işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve yenilenmiş olan davanın takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmişse de, varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Şöyle ki; dosya üzerinde ve UYAP sisteminde yapılan incelemede, 10.11.2015 tarihli duruşmanın saat 12:34'te yapıldığı, davacı vekilinin uyap sistemi üzerinden saat 11:25'te e-imza ile imzalamak suretiyle mazeret dilekçesi ve eklerini gönderdiği, bu dilekçe ve eklerinin duruşmanın yapıldığı saatten önce mahkemeye ulaştığı ve 11:27'de havale edilerek uyap sisteminde mazeret ve beyan dilekçesi olarak dosyasına kaydedildiği, belirtildiği gibi bu dilekçenin sadece beyan dilekçesi olarak değil mazeret ve beyan dilekçesi olarak kaydedildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı vekilinin anılan mazeret dilekçesi ve ekleri değerlendirilmeden dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2664, Karar No: 2018/14721, Tarih: 24.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/2664 E.  ,  2018/14721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü müştekinin ikametinin bulunduğu apartmana sanığın .... ile birlikte apartmanın giriş kapısını kart vari bir cisim ile açarak girdikleri, tahminen 18 dakika sonra görüntü izleme ve tespit tutanağında belirtildiği üzere elinde altın malzemeler ile apartmandan birlikte çıktıkları, apartmana giriş şekli ve müştekinin ikamet giriş kapısında zorlama iz ve emaresinin de olmadığı göz önünde bulundurulduğunda sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olması karşısında sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2018 tarihinde oybirliğiyjfe karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10296, Karar No: 2023/684, Tarih: 27.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10296 E.  ,  2023/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Hükümlü hakkında kanun yararına bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2019 tarihli ve 2018/398 Esas, 2019/149 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci

fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2019 tarihli ve 2018/398 Esas, 2019/149 Karar sayılı kararının istinaf edilmeksizin kesinleşmesi üzerine Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 14.09.2020 tarihli ve 2020/6149 Esas, 2020/10520 Karar sayılı ilâmıyla;

"1) Sanığın kardeşini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda, sanık hakkında TCK'nin 86/3-a maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

"1) Sanığın kardeşini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda, sanık hakkında TCK'nin 86/3-a maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2) Sanığın ikinci kez mükerrir kabul edildiği İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2018 tarihinde kesinleşmiş, 26.01.2018 tarih ve 2017/38 Esas – 2018/52 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan İnegöl (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 tarih ve 2013/35 Esas – 2013/648 Karar sayılı ilamına konu suçun kesin nitelikte adli para cezasından ibaret olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmış ise de; suç tarihi itibariyle adli sicil kaydındaki İnegöl (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.07.2013 tarih ve 2013/134 Esas – 2013/588 Karar sayılı ilamının da tekerrüre esas olduğu, ...Ancak, bahsi geçen ilama konu suçun 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. maddesinde yazılı tehdit suçu olması ve 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle, tekerrüre esas olan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanık hakkında incelenen dosyada ikinci kez mükerrirliğe karar verilmesi hususunun yeniden değerlendirilmesi gerek[tiği],"

Nedenleriyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca kararın aleyhe sonuç doğurmayacağının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/522 Esas, 2021/478 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından hükümlünün kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle neticeten 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.10.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlünün temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Resmî nüfus kayıt örneklerine göre kardeş olan taraflar arasında müşterek ikâmetlerinde bulundukları sırada, önceki bir olay nedeniyle çıkan tartışmada hükümlünün, boğazını sıkmak suretiyle mağduru basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Hükümlünün üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlünün temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Resmî nüfus kayıt örneklerine göre kardeş olan taraflar arasında müşterek ikâmetlerinde bulundukları sırada, önceki bir olay nedeniyle çıkan tartışmada hükümlünün, boğazını sıkmak suretiyle mağduru basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Hükümlünün üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Kovuşturma aşamasında hükümlüden şikâyetçi olmadığını beyan eden mağdurun, aşamalarda birbiriyle uyumlu istikrarlı beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Hükümlünün eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak İnegöl Devlet Hastanesince tanzim olunan, 27.06.2018 tarihli; "servikal bölgede kızarıklık, btm ile giderilir." görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

5. Hükümlü ile mağdurun kardeş olduklarını gösterir resmî nüfus kayıt örnekleri dava dosyasında mevcuttur.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen kanun yararına bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan ilâmın, 2017/38 olan esas numarası 2017/78 şeklinde hatalı gösterilmiş ise de bu husus mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin hükümlü tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Hükümlü hakkında kurulan hükümde, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen kanun yararına bozma ilâmında "5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca kararın aleyhe sonuç doğurmayacağının dikkate alınmasına" karar verildiği, Mahkemece hükümlünün kazanılmış haklarının korunmasına ilişkin uygulama yapılırken ilgili Kanun ve maddesinin hatalı gösterilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan kazanılmış hak nedeniyle uygulanan Kanun ve maddesinin hatalı gösterilmiş olması nedeniyle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli