muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1350, Karar No: 2014/19564, Tarih: 19.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1350 E.  ,  2014/19564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/241688

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. (Kadıköy 4.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2009

NUMARASI : 2009/239 (E) ve 2009/1310 (K)

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

I-)2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak ile defter ve belge ibraz etmemek suçlarından cezalandırılması talebiyle hakkında dava açılan sanığın, üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyip HT yayıncılık ve reklamcılık şirketinin asıl sahibi ve yetkilisinin A. Y. olduğunu, kendisinin ise sadece yayın bölümünün müdürü olduğunu, bir dergi çıkarttıkları için kendisine yetki verildiğini, şirketin alım satım işleriyle düzenlenen ve kullanılan faturalarla ilgisinin bulunmadığını, bunların şirketin reklam ajansı bölümüne ilişkin olduğunu, yayın bölümü ile ilgili hiçbir alım yapmadığını ve 2007 yılı Nisan ayında da şirketten ayrıldığını, 2008 yılında defter ve belgelerin teslimi konusunda ikametgahına tebligat gönderilmiş ise de vergi dairesine uğrayıp şirketle ilgisinin olmadığını bildirdiğini savunması, dosyada mevcut Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 13.08.2003 tarih 5862 sayılı suretine göre, savunmada adı geçen A. Y.'ın şirket müdürlüğüne seçildiği, adı geçenin şirket müdürlüğü yetki ve görevinin son bulduğuna dair bir bilgi bulunmadığı, 26.02.2004 tarih 5995 nolu Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin suretinde ise şirkete ortak olmayan sanığın dışardan şirket müdürü olarak tayin edildiğinin anlaşılması, Vergi Tekniği raporunda, şirketin 2005 yılı Mayıs ayı sonuna kadar olan kayıtları içerir defter ve belgelerin vergi denetmenine ibraz edildiği Mayıs ayından sonrasına ait defter ve belgelerin ibraz edilmediğinin görülmesi üzerine bu döneme ait istem yazısının sanığa ikamet adresinde tebliğ edildiğinin belirtilmesi, şirket adına suça konu faturaları düzenleyen T.Digital Baskı Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti. ile T.Matbaa Reklam Kağıt ve Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti. hakkında komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemekten Vergi Tekniği Raporlarının dosya içersinde mevcut olduğunun görülmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla, öncelikle savunmada ileri sürülen hususlar araştırılıp sanığın şirket adına alım satım yapıp yapmadığı, kullanılan ve sahte olduğu iddia olunan

faturalarla irtibatı, yetkisinin şirketin yayın bölümüyle sınırlı bulunup bulunmadığı, defter ve belgelerle ilgili sorumluluğu, şirketten hangi tarihte ayrıldığı, 2005 yılı Mayıs ayı sonuna kadar olan kayıtları içerir defter ve belgelerin vergi denetmenine kim tarafından ne şekilde ibraz edildiği araştırılıp, sanığın asıl şirket yetkilisi olarak belirttiği A. Y. isimli şahsın celbi ile tanık sıfatıyla beyanına başvurularak suça konu faturaları düzenlediği belirtilen ilgili firma yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbeti araştırılıp, dava açıldığının tespiti halinde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra gerektiğinde faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-)Kabule göre de;

1-Sanık hakkında “defter ve belge ibraz etmemek” suçundan hükmolunan 1 yıl hapis cezasının günlüğü 20.-TL.den paraya çevrilmesi sırasında sonuç adli para cezasının 7.300-TL yerine, uygulanmadığı halde takdiri indirim nedeni uygulanmış gibi 6.000-TL adli para cezasına hükmolunması,

2-2005 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu ve inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sabıkası da bulunmayan sanık hakkında CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana gelmediği gözetilmeden zarar giderilmediğinden bahisle anılan maddenin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22392, Karar No: 2022/576, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/22392 E.  ,  2022/576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'ın temyizinin kendisi hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu, müşteki sıfatıyla yapılan temyizin bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9526, Karar No: 2022/13404, Tarih: 31.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/9526 E.  ,  2022/13404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 10/01/2021 tarih ve 2021/İHK-995 sayılı itirazın kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, başvurunun kısmen kabulüne dair verilen kararının süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalanan aracın müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosiklet ile çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, kaza nedeniyle müvekkilinin %20 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıya başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, dava değerini 270.511,95 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, PMF yaşam tablosu ve prograsif rant yöntemi esas alınarak yapılan hesaplamaya itibar edilerek başvurunun kabulü ile 270.511,95 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 11/03/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince TRH 2010 yaşam tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılan hesaplamaya itibar edilmesi gerekçesi ile davalı vekilinin itirazının kabulüne Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, başvurunun kısmen kabulü ile 190.497,32 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 11/03/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosyanın incelenmesinde; davacının sürekli iş göremezlik tazminatının belirlenmesine yönelik alınan hesap raporunda iki seçenekli hesaplama yapıldığı, birinci seçenekte PMF tablosu kullanılarak prograsif rant yönteminin, diğer seçenekte ise TRH-2010 tablosu ve % 1,8 teknik faiz yönteminin esas alındığı, davacı vekili tarafından PMF yaşam tablosu esas alınarak yapılan hesaplamaya göre davanın ıslah edildiği, Uyuşmazlık Hakem Heyetince ıslah doğrultusunda başvurunun kabulüne karar verildiği, karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince TRH-2010 yaşam tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılan hesaba itibar edilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı vekili temyiz dilekçesinde PMF yaşam tablosu ve prograsif rant formülü esas alınarak yapılan hesaplamaya itibar edilerek başvurunun tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Trafik kazasında cismani zarara uğrayan ve buna dayalı olarak işgücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir. Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyeti kararının dayanağı tazminat hesaplamasında, TRH 2010 Tablosunun kullanılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından da karara esas kabul edilen aktüer bilirkişi raporunda, 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları uyarınca TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemi ile tazminat hesabı yapılmıştır. Tazminat hesaplamasında, yeni genel şartlar ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan yapılması gereklidir ki, İtiraz Hakem Heyeti tarafından esas alınan hesaplama bu yönüyle hatalıdır. Ne var ki, TRH 2010 yaşam tablosu ile birlikte prograsif rant formülünün uygulanması lehe olmasına rağmen, davacı vekili temyiz dilekçesinde açıkça PMF yaşam tablosu ve prograsif rant formülü uyarınca yapılan hesaba itibar edilerek tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirttiğinden davacının iş bu talebi gözetilerek PMF yaşam tablosu ve prograsif rant formülü ile hesaplanan tazminatın hüküm altına alınması için İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) HMK'nın 266. ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kaza tespit tutanağında, kazanın oluşumunda davacının da kusurlu olduğunun tespit edildiği, hakem heyetince hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davalıya sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunun bildirildiği ve bu haliyle çelişki ortaya çıktığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, İtiraz Hakem Heyetince kusur dağılımına ilişkin çelişkilerin giderilmesi yönünden İTÜ öğretim üyeleri veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan, önceki raporların da irdelendiği, denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

Şu durumda, İtiraz Hakem Heyetince kusur dağılımına ilişkin çelişkilerin giderilmesi yönünden İTÜ öğretim üyeleri veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan, önceki raporların da irdelendiği, denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

b) 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30.maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmelik'in 16. maddesine eklenen 13. fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17. maddesinin (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nispi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nispi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyeti'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı yararına ve (3/a ve b) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 31/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5660, Karar No: 2024/8688, Tarih: 15.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/5660 E.  ,  2024/8688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/61 E., 2024/209 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ettiği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle mağdurun ve tanığın istikrarlı beyanlarına göre sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/2. maddesinde belirtilen suçu oluşturduğuna, kastın mevcudiyeti, eylemin gerçekleştirilme şekli, suç konusunun önem ve değeri, suç sebep ve saikleri birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasına ve verilen kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2830, Karar No: 2021/13175, Tarih: 01.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2830 E.  ,  2021/13175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No : 2020/804-2021/94

İlk Derece

Mahkemesi :Balıkesir 2. İş Mahkemesi

No :2017/756-2020/73

Dava, sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.