muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4230, Karar No: 2014/7383, Tarih: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4230 E.  ,  2014/7383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/14442, Karar No: 2010/19963, Tarih: 29.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14442 E.  ,  2010/19963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davalılardan ... ve Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü yönünden reddine, ... ve İSKİ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan İSKİ Genel Müdürlüğü ve ... vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalı ... tarafından dava konusu taşınmaz üzerinden geçirilen 154 Kw.lık Anbarlı-Yenibosna enerji nakil hattı nedeniyle, 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde hükümleri uyarınca; davacı tarafın maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içinde uzlaşma talebi ile davalı idare ve mahkemeye başvurup başvurmadığı taraflardan sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11549, Karar No: 2017/1423, Tarih: 14.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/11549 E.  ,  2017/1423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, sigortalıya ait bulunan gayrimenkulun müvekkili nezdinde Tüm Ev Sigorta Poliçesi ile sigortalattırıldığını, sigortalı dairede davalıya ait üst kattaki 57 nolu dairenin açık unutulan pencerelerinden sızan yağmur sularından kaynaklanan zararın meydana geldiğini, 3.500,00 TL hasar bedelinin 02/03/2011 tarihinde sigortalıya ödendiğini, dava konusu olayda sigortalının uğradığı zararın, dava dışı borçlu .....'ya ait daireden kaynaklanan su sızması ile meydana geldiğini, dava dışı takip borçlusu yapı maliki .... ve diğer davalı site yöneticisi aleyhinde icra takibi başlatıldığını, .... ....'ya tebligat yapılamamış olması sebebi ile onun aleyhine dava ikame edilmediğini belirterek borçlunun itirazının iptali ile davalı aleyhine %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Şirket vekili, müvekkilinin dava konusu sigorta poliçesinin tarafı olmadığını, rizikoyu doğurduğu iddia edilen dairenin de, her iki dairenin bulunduğu binanın da maliki olmadığını, davalı şirketin görevinin yönetim ve sitenin idari hizmetlerini gerçekleştirmekten ibaret olduğunu, bu davada davalının ..... olabileceğini, müvekkilinin üst kattaki dairenin kiraya verilmesi ve evin gezdirilmesi ile ilgili bir sorumluluğunun da bulunmadığını, sitedeki dairelerin emlakçı tarafından kiraya verildiğini, her bir kira kontratı incelendiğinde ve kiracılar tanık sıfatıyla dinlendiğinde bunun açıkça görüleceğini, dairenin penceresinin açık unutulmasının sorumlusunun davalı şirket olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/96, Karar No: 2020/5772, Tarih: 13.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/96 E.  ,  2020/5772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

I- 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddia edilen kamu davasında; her ne kadar sanık fatura içeriğindeki emtia ve hizmetleri gerçekten aldığını, ödemelerini banka ve çek yoluyla yaptığını beyan etmiş ise de, 2010 takvim yılında 6 farklı mükellefin toplam 14.277.391,94 TL tutarında 545 adet faturasının kullanıldığı ve KDV indirimine konu yapılan tutarın 2.569.749,65 TL olduğu, yıl içinde toplam indirim konusu yapılan 4.650.881,23 Tl dikkate alındığında, kullanılan faturaların oranının oldukça yüksek olduğu, Dairemizin 03.05.2019 tarih ve ...Esas sayılı 27.02.2019 tarih ve... Esas sayılı ilamları faturaları kullanılan mükellef... (...Orman Ürn.) ve ...‘nun sahte fatura düzenleme suçlarının kabul edildiği anlaşılmakla; sanığa yüklenen suçun tüm unsurları itibariyle sübuta erdiği gözetilmeden, mahkumiyeti yerine, eksik inceleme ile beraatine karar verilmesi,

II- 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında "2011 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellef/mükellefler ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan“ dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

2-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi; faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 13.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18735, Karar No: 2017/6952, Tarih: 19.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18735 E.  ,  2017/6952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Sanık ...'ya çıkarılan duruşma davetiyesinde 2004 sayılı Kanunun 349. maddesindeki açıklamanın bulunmaması nedeniyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5621, Karar No: 2017/4991, Tarih: 23.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5621 E.  ,  2017/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma günü ve saatini bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebliğ edilmeden ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3487, Karar No: 2018/7170, Tarih: 18.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/3487 E.  ,  2018/7170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, Başkan Vekili ...’ün karşı oyu ve oyçokluğuyla, 18/10/2018 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine göre; suçun hukukî niteliği değiştiğinde ya da cezanın artırılması veya cezaya ek olarak güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde, durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında iddianamede gösterilen dışında bir kanun hükmü uygulanamaz.

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek durumunun, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkmadığı, dava açıldığında da mevcut olduğu ileri sürülerek, bu konuda ek savunma hakkına gerek bulunmadığına ilişkin görüş kabul edilemez. CMK'nın 226. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır" ifadesi, "iddianamede gösterilmeyen bir kanun hükmü gereğince, sanığın cezasının artırılması veya sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde de birinci fıkrada olduğu gibi durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınması gerekir" anlamındadır.

Adli sicil kayıtlarında birden fazla hüküm bulunduğunda, bu hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğu konusunda mahkemelerin bile zaman zaman yanıldığı, tekerrüre esas olmayan hükmün tekerrüre esas alındığı dikkate alındığında, hakim ve Cumhuriyet savcılarının bile uygulamada yanıldıkları bir konuda sanıklardan adli sicil kayıtlarındaki hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğunu bilmesini beklemenin doğru olmayacağı kanaatindeyim.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

Emredici nitelikte olan CMK’nın 226. maddesi gözardı edilerek, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

Emredici nitelikte olan CMK’nın 226. maddesi gözardı edilerek, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, sanık hakkındaki hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 18.10.2018
Yargıtay — Esas No: 2019/56, Karar No: 2019/1050, Tarih: 10.10.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2019/56 E.  ,  2019/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Bakırköy 13. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.02.2015 tarihli ve 2013/642 E., 2015/59 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 12.03.2018 tarihli ve 2015/11340 E., 2018/4948 K. sayılı kararı ile;

"… A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 02/12/2005 - 14/08/2012 tarihleri arasında kademe amiri olarak aylık 1.800,00 TL ücretle çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacıya kıdem tazminatının ödendiğini, ancak kendi isteği ile ayrılan davacının ihbar tazminatı alamayacağını, fazla çalışmasının bulunmadığını, hafta tatili alacağının olmadığını, dini ve milli bayramlardaki çalışmasının karşılığının da kendisine ödendiğini, davacının taleplerinin haklı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; tazminata esas giydirilmiş ücret hesaplanırken, çıplak ücrete 150,00 TL yol ücreti ilave edildiği görülmüş, dahil edilen miktarın nasıl belirlendiği ve dayanağı anlaşılamamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve taraf tanıklarının ifadelerinden işyerinde servis uygulamasının bulunmadığı, ücret bordrolarında yol ücreti adı altında bir ödemenin yer almadığı, bu bağlamda davacının yol ücreti aldığını veya işverenin servis hizmeti sağladığını kanıtlayamadığı gözetilmeksizin giydirilmiş ücrete yol ücreti dahil edilerek yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmesi hatalıdır.

3-Hafta tatili ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, tanık anlatımları esas alınarak davacının ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı tespiti yerinde ise de, ücret bordrolarından davacının çalışılmadan ödenmesi gereken hafta tatili için 1 yevmiyenin ödendiği anlaşıldığından bu aylar yönünden hesabın 1,5 yevmiye üzerinden yapılması gerekirken, ilgili ayların hesaptan dışlanarak sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Hafta tatili ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, tanık anlatımları esas alınarak davacının ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı tespiti yerinde ise de, ücret bordrolarından davacının çalışılmadan ödenmesi gereken hafta tatili için 1 yevmiyenin ödendiği anlaşıldığından bu aylar yönünden hesabın 1,5 yevmiye üzerinden yapılması gerekirken, ilgili ayların hesaptan dışlanarak sonuca gidilmesi hatalıdır.

4-Dosya kapsamından ulusal bayram genel tatil çalışma günlerinin tanık beyanlarına itibarla belirlendiği görülmektedir. Taraf tanıkları "ulusal bayram genel tatil günlerinde nöbetçiler çağrılır" şeklinde ifade vermişlerdir. Tanıkların bu ifadesi ulusal bayram genel tatil çalışma günlerini hesaba elverişli değildir. Bu halde hesaba elverişli olmayan tanık anlatımlarının yan delillerle de desteklenmediği anlaşıldığından, davacının ulusal bayram genel tatil ücreti talebinin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

5-Ayrıca, hüküm altına alınan alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesi HMK. nun 297/2. maddesine aykırı olup, bu durumun infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir..."

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda kısmen direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkilinin aylık net 1.800,00TL ücretle çalıştığını ve iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının hakettiği alacakların miktarı konusunda alınan 02/06/2014 tarihli bilirkişi raporunun kıdem tazminatı yönünden ikinci şıkkına değer verilerek 12.139,10TL kıdem tazminatı ve 19/01/2015 tarihli ek bilirkişi raporuna değer verilerek 11.963,60TL fazla çalışma ücreti, 1.332,18TL bayram ve genel tatil ücreti ve 1.393,41TL hafta sonu tatili ücreti alacaklarının bulunduğu hesaplanmış olup, fazla çalışma ücreti, hafta sonu tatili ücreti ile genel tatil ücretlerinden takdiren 1/3 indirim yapılıp ıslah dilekçesi dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine karar Özel Dairece, yukarıda başlık bölümünde açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine karar Özel Dairece, yukarıda başlık bölümünde açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece; Özel Daire bozma kararının (2), (3) ve (4) numaralı bozma nedenlerine uyulmasına ancak (5) nolu bozma nedeni yönünden ısrar edilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde; işçilik alacakları ile ilgili davaların tümünde hükmedilen alacakların net mi brüt mü olduğu belirtilmeden binlerce karar verildiği hâlde şimdiye kadar hiçbir karar ile ilgili ne taraflardan ne de kararın infazı için icraya konulmasından sonra icra müdürlüklerinden infazda tereddüt oluştuğundan bahisle kararın açıklanması talebinin gelmediği, kaldı ki hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda alacakların net olarak hesaplandığının ortada olduğu gibi bir kararda alacağın net mi brüt mü olduğu belirtilmemişse ilk önce akla gelmesi gerekenin net olduğu, diğer hukuk mahkemelerince de verilen kararlarda hükmedilen alacağın içinde ödenmesi gereken vergiler bulunabileceği hâlde alacağın net mi brüt mü olduğunun belirtilmediği, fakat bu kararların alacağın net mi brüt mü olduğu konusunda infazda tereddüt oluşacağı gerekçesiyle bozulmadığı, esasen hükmedilen alacağın brüt olarak hükmedilmesinin de pek çok sorunları beraberinde getirdiği, alacağın brüt olarak hükmedilmesi hâlinde bu alacağın içinde vergi ve sigorta primi de bulunduğundan harçların hükmedilen tüm alacak miktarı üzerinden hesaplanacağı ve davalının davacının kazandığı net alacağın dışında vergi ve sigorta primlerinin de harcını ödemeye mahkûm edileceği, bu durumun vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden de söz konusu olduğu, belirtilen bu nedenlerden dolayı iş mahkemelerinden verilen kararlarda hükmedilen alacağın diğer mahkemelerde olduğu gibi net mi brüt mü olduğunun belirtilmesine gerek olmayıp, alacağın net olduğunun anlaşılması gerektiğinden bozmanın buna dair kısmına uyulmayıp önceki kararda ısrar edildiği gerekçesiyle kısmen direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, işçilik alacakları hüküm altına alınırken net mi brüt mü olduğunun hükümde açıkça belirtilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

I-Direnme Kararının Temyizi Yönünden:

Öncelikle işçi ücretlerinin tespit şekli ve vergilendirilmesi üzerinde durulmalıdır.

1- İşçi ücretinin tespit şekli ve vergilendirilmesi