muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14012, Karar No: 2011/175, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/14012 E.  ,  2011/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 442 sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Kanun ile eklenen 13. Ek maddesi uyarınca, Boruktolu köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından satışına dayalı olarak tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsilini istemiştir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, kararı davalı ... tüzel kişiliği temyiz etmiştir.

Davacının isteminin dayanağını 442 Sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Kanun ile eklenen Ek 13. madde teşkil etmektedir. Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, ve isteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği şartı mevcuttur. Anılan bu hüküm uyarınca ancak o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan ihtiyaç sahipleri köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazların tescil talebinde bulunabilirler.

Yasa ve yönetmeliğin bu hükmü kamu düzenine ilişkin olduğundan davacının taşınmazın bulunduğu köyde ikamet edip etmediği, kolluk

2010/14012 - 2011/175

vasıtasıyla araştırılmalı, davacının eşi ve çocuklarının Yönetmeliğin 12/c maddesinde belirtilen nitelikte evleri bulunup bulunmadığı tapu sicil müdürlüğünden sorulmalıdır. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 17.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4229, Karar No: 2025/2623, Tarih: 06.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4229 E.  ,  2025/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/993 E., 2022/65 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 06.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...’in sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 01.09.2002 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olan davalının 31.01.2012 tarihli ihtarla sözleşmeyi 01.09.2012 tarihi itibariyle feshettiğini bildirdiğini ve kiralananın anahtarını tevdii mahalline teslim ettiğini, kiralananın durumuna ilişkin delil tespiti talebinde bulunduğunu, tespit dosyasında alınan bilirkişi raporu ile kiralanandaki hasarların belirlendiğini ileri sürerek; hor kullanma tazminatı olarak 4.601.617,00 TL’nin fesih tarihinden, tespit raporunun kesinleşmesine kadar geçen 5 aylık süre kira bedeli olan 782.480,00 TL ve 8 aylık onarım süresi bedeli 1.251.96,00 TL, kiracının kiralananda olan bazı demirbaşları sattığı hurdacıların verdiği hasar bedeli 175.000,00 TL ile ticari kar ve itibar kaybı nedeniyle 750.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte olmak üzere toplam 7.561.065,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kiralanan teslim edilmek istendiği halde kiraya verenin teslim almaktan kaçındığı için kira bedeli isteyemeyeceğini, kiralananın anahtarınının 17.09.2012 tarihinde tevdii mahalline teslim edilmek zorunda kalındığını, davacının kâr kaybı ve itibar kaybı bedelini istemesinin kanuna aykırı olduğunu, kiralananın inşa tarihi ve on dört yıllık kullanma süresi dikkate alındığında varlığı ileri sürülen hasarların olağan eskimeler ve bozulmalardan kaynaklandığını, tazminata ayrıca KDV istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.09.2014 tarihli kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 4.460,575,00 TL hasar bedeli ile 743.414,58 TL kira bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.09.2014 tarihli kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 4.460,575,00 TL hasar bedeli ile 743.414,58 TL kira bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 10.03.2015 tarihli ilamıyla; tarafların sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, öncelikle delil tesbiti raporunda varlığı belirtilen hasar kalemlerinden her birinin hor kullanma sonucunda mı yoksa normal kullanımdan dolayı mı oluştuğunun ayrı ayrı belirlenmesi, normal kullanımdan kaynaklanan hasarlar varsa kiracının bunlardan dolayı tazminat sorumluluğunun bulunup bulunmadığı değerlendirilmesi, hor kullanmadan ileri geldiği saptanan hasarların her bir kaleminin onarımı için gereken masraf tutarı ile bu onarımın yapılabilmesi için gereken sürenin ne olduğu konusunda dayanakları gösterilecek ve denetime elverişli şekilde konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması gerektiği, öte yandan taşınmazda 03.12.2012 tarihinde hırsızlık yapıldığı, anahtar teslim tutanağının davacıya 21.09.2012 tarihinde tebliğ edilmesine göre anahtarların bu tarihte teslim edildiğinin kabulü gerektiği, bu tarihten sonra 03.12.2012 tarihinde taşınmazda meydana gelen hırsızlıktan da davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı, belirlenecek ve hüküm altına alınacak tazminat bedeline tahliye tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ve verilecek hor kullanma tazminatın KDV'li olarak hüküm altına alınması gerektiğinden bahisle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bozmaya uyan Mahkemenin 18.04.2017 tarihli kararıyla; davacının kira alacağı talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının hor kullanma tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.598.202,63 TL + KDV'den oluşan hor kullanma tazminatının tahliyenin gerçekleştiği 21.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

2.Bozmaya uyan Mahkemenin 18.04.2017 tarihli kararıyla; davacının kira alacağı talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının hor kullanma tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.598.202,63 TL + KDV'den oluşan hor kullanma tazminatının tahliyenin gerçekleştiği 21.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

3. Dairece verilen 17.04.2018 tarihli ilamla; tarafların sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, bilirkişilerden ek rapor alınarak belirlenen rakamların KDV'li rakamlar olup olmadığının tespit edilmesi ve KDV dahil olarak alacağa hükmedilmesi, tamir süresi kira bedeli, yapılacak tamiratların miktarına göre belirleneceğine göre hor kullanmadan kaynaklı tamir süresinin ne kadar olacağının bilirkişilerce tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, Mahkemece bozma ile ortadan kalkan önceki hükmün kesinleştiğinden söz edilerek yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesinin doğru olmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; 3., 4. ve 5. katlardaki hasarların, zamanla çatılarda biriken tozlar sebebiyle çamur tabakası oluştuğu, yağmur suyu tahliye süzgeçlerinin tıkandığı ve biriken suyun çatı izalasyonunu yerinden kaldırarak hasar meydana geldiği, oluşan çamurun yağmur iniş borularını tıkadığı, bu nedenle meydana gelen hasarların zaman içerisinde yapıda bakımsızlık sebebiyle oluşan hasarlar olduğundan, hor kullanımdan kaynaklanmadığının belirtildiği, ancak taşınmazın tümüyle kiraya verildiği, davalı kiracı tarafından yağmur tahliye süzgeçlerinin tamir edilmesi yönünde davacı kiraya verene herhangi bir bildirimde bulunulmadığı dikkate alındığında, oluşan hasardan davalı kiracının sorumlu tutulması gerektiği, bu sebeple 3., 4. ve 5. katlarda hor kullanmadan meydana gelen zarar miktarının da belirlenerek hüküm kurmaya yeterli, denetime elverişli bilirkişi raporu alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 743.414,58 TL kira bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle 1.492.516,75 TL + KDV'den oluşan hor kullanma tazminatının tahliyenin gerçekleştiği 21.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ :

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ :

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeksizin karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, alınan raporun bozma ilamına uygun olmadığını, raporda zararın nasıl hesaplandığının açıklanmadığını, hesaplanan kalemler için belirlenen değerlerin çok düşük olduğunu, hasarın eksik hesaplandığını, davalı kiracı tarafından verilen zararın üzerinden yaklaşık olarak 10 yıl geçtiğini, 2013 yılının rayiç bedelleri üzerinden hesaplama yapılmasının usul, yasa ve hakkaniyete aykırı olduğunu, Mahkemece bazı talepleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 335. maddesine aykırı olarak kiraya verenin tahliyeden sonra hemen yazılı bildirimde bulunmadığını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hor kullanma tazminatı, kira kaybı alacağı, ticari kâr ve itibar kaybı nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemlerine ilişkindir.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmadığı, hükümde fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verildiği belirtilmiş olmakla davacının hor kullanma ve tamir süresince kira kaybı talebi dışındaki tüm taleplerinin reddedildiğinin açıklandığı anlaşılmakla, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin karşılıklı alınıp taraflara verilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18514, Karar No: 2018/9491, Tarih: 19.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/18514 E.  ,  2018/9491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu 1564 ve 1565 parseller üzerinde bulunan 38595TL değerindeki muhdesatlar olan meyve ağaçlarının davacılar tarafından dikilip yetiştirildiği , davacılara ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalılardan ... ve ...; davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir. Diğer davalılar beyanda bulunmamışlardır.

Mahkemece; davanın kabulüne 1565 parsel taşınmazın 16.01.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda yeşil ve kırmızı kalemle boyalı kısımda yer alan, 29.01.2015 tarihli ziraat raporunda çeşidi, sayısı ve yaşı belirtilen toplam değeri 21.980 TL olan meyve ağaçları ile aynı mevkii 1564 parsel taşınmazın 16.01.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda yeşil ve kırmızı kalemle boyalı kısımda yer alan, 29.01.2015 tarihli ziraat bilirkişi raporunda çeşidi, sayısı ve yaşı belirtilen toplam değeri 16.615 TL olan meyve ağaçlarının davacılara aidiyetinin tespitine karar verilmiştir. Hüküm, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesat tespitine ilişkindir.

1) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Bilinmektedir ki; muhdesatın tespiti davaları sadece tespite ilişkindir. Değer tespiti isteği ise eda talebi niteliğinde olup tespitine karar verilmesi mümkün değildir. O halde; iş bu dava derdest ortaklığın giderilmesi hukuki nedenine dayalı muhdesat tespit davası olduğuna göre, ancak ve ancak mahkemece muhdesatların kime ait olduğuna ilişkin hüküm kurulması gerekmekte olup muhdesatların değerinin ortaklığın giderilmesi davasında belirlenmesi gerekmektedir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek hükmün 1. fıkrasında “ davanın kabulüne 1565 parsel taşınmazın 16.01.2015 tarihli fen raporunda yeşil ve kırmızı kalemle boyalı kısımda yer alan, 29.01.2015 tarihli ziraat raporunda çeşidi, sayısı ve yaşı belirtilen toplam değeri 21.980 TL olan meyve ağaçları ile aynı mevkii 1564 parsel taşınmazın 16.01.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda yeşil ve kırmızı kalemle boyalı kısımda yer alan, 29.01.2015 tarihli ziraat raporunda çeşidi, sayısı ve yaşı belirtilen toplam değeri 16.615 TL olan meyve ağaçlarının davacılara aidiyetinin tespitine” şeklinde hüküm kurulmuş olup 1565 parseldeki tespit edilen meyve ağaçlarının toplam değerinin 21.980TL, 1564 parseldeki tespit edilen meyve ağaçlarının değerinin ise 16.615 TL olarak hükümde gösterilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün 1. fıkrasındaki “...toplam değeri 21.980TL olan....” ve “...toplam değeri 16.615TL olan...” ibarelerinin çıkarılmasına, yerel mahkeme hükmünün 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. fıkrası gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle reddine, HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23375, Karar No: 2017/6896, Tarih: 01.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/23375 E.  ,  2017/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

04/05/2011 tarihli iddianamede, sanığın müştekiye kendisini ..... Belediye meclis üyesi olarak tanıttığı ve katılanları işe aldıracağını söyleyerek para aldığının iddia edilmesi karşısında; TCK'nın 6/1-c maddesindeki düzenleme gereğince eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 01/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2754, Karar No: 2023/6882, Tarih: 28.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/2754 E.  ,  2023/6882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.01.2023

SAYISI : 2023/646 E., 2023/574 K.

DAVA TARİHİ : 14.10.2021

HÜKÜM/KARAR : Ret / Süreden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Körfez 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/194 E., 2022/227 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Mahkemece 23.01.2023 tarihli ek karar ile süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince 23.01.2023 tarihli ek karar ile davacının istinaf talebinin reddine karar verildiği, ek kararın 14.02.2023 tarihinde davacı asile tebliğ edildiği, davacının ek karara karşı bir haftalık istinaf süresi olduğu halde 27.02.2023 tarihinde süresinden sonra istinaf ettiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz talebi, İlk Derece Mahkemesince verilen ek karara yönelik davacının istinaf başvurusunun süre yönünden reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin kararına ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 346 ncı maddesinde; "(1) İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

(2) Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.

" hükümleri düzenlenmiştir.

(2) Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.

" hükümleri düzenlenmiştir.

Anayasa'nın 36 ncı maddesinin birinci fıkrasında, herkesin meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiş, yine taraf olduğumuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6 ncı maddesinde de herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmış olup bu madde kapsamında, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamında yer almıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.4.2023 tarihli ve 2021/5 E., 2023/2 K. sayılı kararında Devlet makamlarının ilgililere, başvurabilecek kanun yollarını, başvuru mercilerini ve sürelerini sadece göstermelerinin yeterli olmayacağı, aynı zamanda bunları doğru olarak göstermelerinin anayasal bir zorunluluk olduğu vurgulanmış, anılan kararda, hukuk davalarında kanun yolu süresinin hatalı gösterilmesi halinde hatalı gösterilen kanun yolu süresi içerisinde yapılan kanun yolu başvurusunun incelenmesi gerektiğine karar verilmiştir.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesi 23.01.2023 tarihli ek kararında istinaf kanun yoluna başvurma süresi "bir hafta" olduğu halde süreyi "iki hafta" olarak belirlemiş, ek karar davacıya 14.02.2023 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı ek kararı mahkemenin belirlediği iki haftalık süre içerisinde 27.02.2023 tarihinde istinaf etmiştir.

Hal böyle olunca, davacının mahkemenin ek kararında gösterdiği süreye uyarak bu süre içerisinde istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmış olup yukarıda değinilen yasal düzenlemeler ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.04.2023 tarihli ve 2021/5 Esas 2023/2 Karar sayılı kararı gereğince, mahkemece kanun yolu süresinin hatalı gösterilmesi halinde hatalı gösterilen kanun yolu süresi içerisinde yapılan başvurunun adil yargılanma hakkı ve mahkemeye erişim hakkı kapsamında incelenmesi gerektiği açık olup Bölge Adliye Mahkemesince yazılı şekilde istinaf talebinin süreden reddine karar verilmesi doğru değildir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile istinaf başvurusunun süreden reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

İstinaf incelemesinin yapılması amacıyla dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

Alınan peşin harcın temyiz eden davacıya iadesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1030, Karar No: 2014/4351, Tarih: 05.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1030 E.  ,  2014/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2012/532-2013/424

-K A R A R-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; taraflar arasındaki muhasebecilik hizmeti alım sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, davalı tacir olmadığından, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.