muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1093, Karar No: 2023/4248, Tarih: 13.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1093 E.  ,  2023/4248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 33. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki Almanya'da ikamet etmeye başladığı tarihin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 3201 sayılı Kanun kapsamında Almanya'daki ikamet sürelerini borçlanan müvekkilinin Türkiye sigorta başlangıç tarihinin ikamet etmeye başladığı 17.08.1975 tarihi olduğunun tespitine, 17.08.2020 tarihli tahsis talebi doğrultusunda yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine ve aylıklarının ödenmesi gereken tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının şahsi sicil dosyası içeriğine göre; Alman Rant Sigorta sisteminde zorunlu prim ödemesinin bulunmadığı, Almanya'da 18.08.1975 - 30.05.1976 tarihleri arasında yaşadığı ve bu süreyi borçlandığı sabittir. Yukarıda açıklanan Türk-Alman Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 29/4 maddesi kapsamında Almanya'da ikamet etmeye başladığı tarihin Türkiye Sigorta başlangıcı olarak kabul edilme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin sigortalılık başlangıç tarihinin 17.08.1975 olarak tespitine karar verilmesi gerektiğini, yurtdışı işe başlangıç tarihinin bu tarih olduğunu, Almanya ile aradaki sosyal güvenlik mevzuatı gereği davacının borçlandığı ev hanımlığı süresi dikkate alınarak davanın kabulü gerektiğini belirterek, mahkemece verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin sigortalılık başlangıç tarihinin 17.08.1975 olarak tespitine karar verilmesi gerektiğini, yurtdışı işe başlangıç tarihinin bu tarih olduğunu, Almanya ile aradaki sosyal güvenlik mevzuatı gereği davacının borçlandığı ev hanımlığı süresi dikkate alınarak davanın kabulü gerektiğini belirterek, mahkemece verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, somut olayda, 3201 sayılı Kanun'un 7186 sayılı Kanun ile değişik 5 inci maddesinde Türkiye'deki sigortalının başlangıç tarihinden önceki sürelerinin borçlandırılması halinde bu süreler 5510 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinde yer alan hükümler esas alınarak Türkiye'deki sigortalılık başlangıç tarihinden, Türkiye'de başlangıç tarihi yok ise borçlanma tutarının tamamen ödendiği tarihten geriye götürülen sürelere ait ilgili aylara maledileceği belirtilmiş olup; bu nedenlerle 5 inci madde hükmü gereği Türkiye'deki sigortanın başlangıç tarihinden geriye doğru olmak üzere sigortalılık sürelerinin belirleneceği ve belirlenen ve borçlanılan bu süreler üzerinden yaşlılık aylığı bağlanacağı dikkate alınarak davacının yaşlılık aylığı talebini reddeden kurum işleminin yerinde olduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 3201 sayılı Kanun kapsamında Almanya'daki ikamet sürelerini borçlanan davacının Türkiye sigorta başlangıç tarihinin ikamet etmeye başladığı 17.08.1975 tarihi olduğunun tespiti, 17.08.2020 tarihli tahsis talebi doğrultusunda yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti ve aylıklarının ödenmesi gereken tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371'inci, 3201 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371'inci, 3201 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2024, Karar No: 2015/6879, Tarih: 13.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2024 E.  ,  2015/6879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2014 tarih ve 2014/262-2014/383 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "e. b. e.'deki damak tadınız şekil" ibareli 29, 30, 35 ve 43. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusuna, davalı şirketin "....+şekil" ibareli 29, 30, 35, 39 ve 43.sınıf mal ve hizmetleri içeren markasını dayanak göstererek yaptığı itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, oysa şömine ibaresinin harcıalem bir ibare olduğunu, davalı markası ile iltibas oluşturma riskinin bulunmadığını, ayrıca davalının markayı müvekkilinin de hissedarı olduğu dava dışı şirketten devir yetkisi olmayan şahıstan devraldığını, devrin iptali istemi için açılan davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini istemiştir.

Davalı TPE ve şirket vekilleri davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, redde mesnet marka ile başvuru markasının asıl ve ayırt edici unsurlarının ''...'' ibaresinden oluştuğu, diğer unsurların geri planda kaldığı ve ayırt ediciliğinin bulunmadığı, aynı veya benzer sescil ve görsel etkiyi bıraktıkları, birbirleriyle ilintili oldukları yönünde kanaat oluşturduğu, her iki markanın aynı tür ürün ve hizmetleri içerdikleri, TPE'nin davalı şirketin marka ediniminin hukuka uygun olup olmadığını araştırma yetki ve görevinin olmadığı, YİDK kararının verildiği tarihteki hukuki duruma göre hukuka uygun olup olmadığının araştırılmasının gerektiği, bu sebeple davalı şirketin itirazına mesnet markanın ediniminin hukuka aykırı olduğundan bahisle açılan davanın sonucunun da beklenmesine gerek olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4122, Karar No: 2016/6622, Tarih: 12.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/4122 E.  ,  2016/6622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Yapı Proje San. ve Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 16/12/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Yapı Proje San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı ... tarafından ihale edilen ve diğer davalının yürüttüğü yağmur suyu kanal inşaatı çalışmaları sırasında davacının tesislerine verilen zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ...'na yönelik açılan davanın yargı yolu nedeniyle görev yönünden reddine, diğer davalı... Yapı Proje San. ve Tic. Ltd. Şti. bakımından ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılardan ... Yapı Proje San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 18.06.2013 tarihli bozmadan önceki ilk kararını, davalılardan ... Yapı Proje San. ve Tic. Ltd. Şti. temyiz etmediği anlaşıldığından hükmün esasına yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak mahkemece bozma ilamına uyularak davalı ...'na yönelik açılan davanın yargı yolu nedeniyle görev yönünden reddine karar verildikten sonra tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla tahsili gerektiğinin gözetilmemesi doğru değil ise de anılan eksiklik yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasına tahsilde tekerrür olmamak üzere ibaresi eklenerek kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yer alan "... 4.768,58 TL'nin...” rakamlarından sonra gelmek üzere “...tahsilde tekerrür olmamak üzere...” cümlesinin eklenmesine, kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16753, Karar No: 2017/8215, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16753 E.  ,  2017/8215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Mepaş aralarındaki istirdat davasına dair Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15/07/2015 günlü ve 2014/878 E. -2015/546 K. sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında dairece verilen 26/05/2016 günlü ve 2015/14776 E. - 2016/8301 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, kayıp kaçak bedelinin iadesi istemiyle açılan davanın kabulüne dair verilen hüküm;davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 26.05.2016 günlü ve 2015/14776 E.- 2016/8301 K. sayılı ilamıyla hükmün düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ./..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ./..

-2-

ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 26.05.2016 günlü ve 2015/14776 E.- 2016/8301 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 29.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25020, Karar No: 2017/4242, Tarih: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25020 E.  ,  2017/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden, şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6366, Karar No: 2019/7455, Tarih: 12.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6366 E.  ,  2019/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dosyaya keşif sonrası ibraz edilen 08.07.2014 orman bilirkişi raporunda; taşınmazın durumu 1985 ve 1999 tarihli hava fotoğraflarında "üzerinde tarımsal faaliyet bulunmayan açık alan" olarak nitelendirilmesine karşın, 23.07.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda; taşınmazın içerisindeki bahçenin 23 yılı aşkın senedir tarımsal üretim için kullanılan 2 katlı ev ve meyve bahçesi olarak kullanıldığı ve taşınmaz içerisinde 21-23 yaş 25 adet zeytin ağacı, 19-21 yaş 2 adet ceviz ağacı, 15-17 yaş 5 adet nar ağacı, 15-17 yaş 4 adet kiraz ağacı, 19-21 yaş 6 adet elma ağacı ve 13-15 yaş 4 adet dut ağacı bulunduğu rapor edilmiştir

Bu nedenle; söz konusu çelişkinin giderilmesi için; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait ve bilirkişilerce kullanıldığı ifade edilen 1985 ve 1999 tarihli hava fotoğrafı ile 1956 yılı memleket haritası dayanağı hava fotoğrafı bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bilirkişilere bilimsel yöntemlerle, bu cümleden, hava ve uydu fotoğrafları ile kadastro paftası ölçeği harita çizim programları aracılığıyla eşitlenerek, davaya konu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava ve uydu fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları ile kadastro paftası çakıştırılıp stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, çekişmeli taşınmazın üzerinde neler gözüktüğünü (varsa bitki örtüsünün ne olduğu, yine varsa ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtecek ve taşınmazın tasarruf edilen (kullanılıp, kullanılmayan) alanlardan olup olmadığını açıklayacak şekilde müşterek imzalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1219, Karar No: 2018/6788, Tarih: 24.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1219 E.  ,  2018/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Değer tespit tutanağı ve müşteki beyanına göre suça konu 18 litrelik bir teneke yağın değerinin 75 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.