muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3202, Karar No: 2018/3970, Tarih: 15.05.2018

Tanık ...'ün mahkeme beyanında özetle; arkadaşları... ve sanık ... ile birlikte yürüdükleri sırada yakınanın aracı geçerken sanık ...'un bağırarak birşeyler söylediğini, yakınanın aracını durduğunu, sert bir şekilde aracından inerek sanık ile tartışmaya başladıklarını ve bir anda birbirlerine girip karşılıklı yumruklaştıklarını, sanığın yakınandan para istediğini duymadığını, ...ile kavgayı ayırmaya çalıştıklarını,

Tanık ...'in mahkeme beyanında özetle; arkadaşları ... ve sanık ... ile dolaşırken aracıyla gelen yakınanın kendilerine "yoldan çekilin" dediğini, sonrasında sanığın da bir şeyler söylediğini, yakınanın aracını durdurduğunu, bu olaydan dolayı sanık ile yakınan arasında tartışma yaşandığını, ... ile ayırmaya çalıştıklarını, sanığın yakınandan para istediğini duymadığını ifade ettikleri,

Olay yeri ile ilgili CD kaydı görüntü izleme tutanağının da dosyada bulunduğu anlaşılmıştır.

İddia, savunma, tanık beyanları, CD kaydı görüntü izleme tutanağı ile aynı CD'nin temyiz aşamasında izlenmesi ve tüm dosya bir bütün halinde dikkate alındığında, savunma ve savunmayı doğrulayan tüm kanıtlara karşın mağdurun iddiasına hangi nedenlerle üstünlük tanındığı, savunma ve bunu doğrulayan delillere hangi nedenlerle itibar olunmadığı ve sanığın yağmaya teşebbüs suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delillerin neler olduğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden genel geçişli ifadelerle yazılı şekilde yağmaya teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a-T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.

maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

b-28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini de kısıtlayacak şekilde sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9754, Karar No: 2014/21209, Tarih: 29.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/9754 E.  ,  2014/21209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan kurumun 08.01.2013 tarihli yazısından, 12.05.2011 tarihine kadar ödenen taksit miktarı toplamının, bilirkişi tarafından belirlenen usulsüz elektrik bedelini karşıladığı gözetildiğinde, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası yollamasıyla aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, sanık hakkında ''ceza verilmesine yer olmadığı'' kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle (BOZULMASINA), yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanı- larak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, ''6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına'' karar verilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29239, Karar No: 2014/4134, Tarih: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29239 E.  ,  2014/4134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/308-2012/564

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; dosyaya gönderilen İspir ilçesi Çamlıkaya Belediyesinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin yine bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdiri Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/65, Karar No: 2024/12233, Tarih: 05.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/65 E.  ,  2024/12233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2103 E., 2021/2426 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/280 E., 2019/279 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili derneğin koordinasyonunu üstlendiği ve desteklediği "Bilim Kahramanları Buluşuyor (FLL)" projesi kapsamında Sivrice Dream Takımının Avrupa Şampiyonasında "Yükselen Yıldız- Birincilik Ödülünü" kazandığını, bu başarının davalı ile ilgisinin olmamasına rağmen sosyal medya hesaplarından "Sivrice Köyü Öğrencileri Robot Yapıyor" isimli videonun yayınlandığını, sosyal medyada bu videoyu gören kişilerin projenin davalı tarafından düzenlendiği kanaatine varacaklarını, davalı tarafından projede emeği geçen kişilerin hiçe sayıldığını, video ile müvekkili derneğin kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek 1,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili, davalı tarafından yayınlanan bu video içeriğinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun tespiti, videonun yayınlanmasının önlenmesi ve hükmün yayınlanması isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Mardin Midyat Sivrice Köy Okulu'na turkcell zeka küpü isimli sosyal sorumluluk projesi kapsamında zeka küpü laboratuvarı bağışladığını, okul takımının birincilik kazanması üzerine de dava konusu videonun yayınlandığını, okulun bu başarısının kendileri tarafından gerçekleştirildiğine dair bir söz ve ifade kullanılmadığını, davanın dayanağının olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından yayınlanan video içeriği incelendiğinde davacı derneğin kişilik haklarına saldırı teşkil edecek bir söz ve ifade kullanılmadığı, davalının haksız bir eyleminin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından yayınlanan video içeriği incelendiğinde davacı derneğin kişilik haklarına saldırı teşkil edecek bir söz ve ifade kullanılmadığı, davalının haksız bir eyleminin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından Turkcell logosu ile yayınlanan reklam videosu incelendiğinde, "Sivrice Köyü ortaokulu öğrencileri 80 ülkeden 265 binden fazla öğrencinin yer aldığı FLL OEC yarışmasında yükselen yıldız ödülünü aldı. Bizde zeka küpü laboratuvarımızı ilk defa bir köy okulunun öğrencilerine sunduk. Çocuklarımızın hizmetleri daha da büyüsün geleceğe umutla baksınlar" ifadelerine yer verildiği, zeka küpü laboratuvarının dava konusu okula bağışlanması dışında okula bir yardım yapıldığına dair davacının iddiasını ispatlar bir delilin bulunmadığı, davalının haksız bir eyleminin olmadığı, manevi tazminatın koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu videonun kamuoyunu yanıltıcı nitelikte olduğunu, video ile Sivrice Dream Takımının başarısında katkısı olan davacının ve diğer destekçilerin emeklerinin hiçe sayıldığını, davalının ticari kaygı ile hareket ettiğini, mahkemece delil toplanmadan yeterli araştırma yapılmadan hukuka aykırı olarak davanın reddedildiğini, müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, verilen kararın hakkaniyete aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı tarafından yayınlanan, Sivrice Köyü Öğrencileri Robot Yapıyor isimli videonun davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu iddiası ile manevi tazminat, kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun tespiti, videonun yayınlanmasının önlenmesi ve hükmün yayınlanması talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalı tarafından Sivrice Köy Okulu'na zeka küpü laboratuvarının bağışlanmasından yola çıkılarak dava konusu reklam videosunun yayınlandığının, dava konusu Sivrice Köyü Öğrencileri Robot Yapıyor isimli videoda davalı tarafından davacıya yönelik haksız eylemin bulunmadığının, davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırının olmadığının anlaşılmış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1528, Karar No: 2025/1307, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/1528 E.  ,  2025/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 28.11.2023

SAYISI : 2020/486 E., 2020/523 K.

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.11.2023 tarihli ve 2020/486 Esas, 2020/523 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2020/486 Esas, 2020/523 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1188, Karar No: 2024/2487, Tarih: 15.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/1188 E.  ,  2024/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2247 E., 2023/444 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1861 E., 2023/531 K.

Taraflar arasında görülen derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İnegöl 1. Sulh Hukuk Mahkemesi kararıyla davanın aktif husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "Temyiz Edilemeyen Kararlar" başlıklı 362 nci maddesine göre Bölge Adliye Mahkemelerinin, "Kira ilişkisinden ... ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden ... diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23.6.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun'dan (634 sayılı Kanun) doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar" hakkında temyiz yoluna başvurulamaz.

Açıklanan kanun maddeleri ve davanın niteliğine göre temyiz istemine konu davanın temyizi kabil olmayan davalardan olduğu belirlenmiş ve belirlenen bu sonuca göre davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7431, Karar No: 2012/3939, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/7431 E.  ,  2012/3939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı, yüklenici davalıya ait otelin yağmur drenaj kanalı, beton istinat duvarı, otopark, asfalt kaplama gibi işlerini yaptığını, kalan 25.000,00 TL bedelin ödenmediğini ileri sürerek davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu imalâtın bedeli uyuşmazlık konusudur. Bu hususta mahkemece alınan bilirkişi raporundan davacının toplam işten dolayı 392.179,00 TL alacağı kaldığı, ödemeler düşüldüğünde ve dava konusu otele isabet eden miktar dikkate alındığında davacı alacağının 23.044,75 TL olduğu, bu durumda davalının temerrüde düşürüldüğü 15.01.2010 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği ortaya çıkmaktadır.

Bu nedenle mahkemece 23.044,75 TL'nin 15.01.2010'dan başlayacak faiziyle, davalıdan tahsiline karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6309, Karar No: 2014/24042, Tarih: 27.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6309 E.  ,  2014/24042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; 265 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kırmızı ışıkta bekleyen araca arkadan çarpması neticesinde meydana gelen maddi hasarlı kazada, kastın yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3562, Karar No: 2017/9599, Tarih: 27.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/3562 E.  ,  2017/9599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ve suç ortağının müştekiye ait ikamette hırsızlık yaptıktan sonra şüphe üzerine yakalandıklarında, suç ortağı suçu kabul ederek henüz müracaatı olmayan müştekiye ait ikameti gösterip, çaldığı suça konu eşyanın iadesini sağladığı gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.09.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4575, Karar No: 2013/24415, Tarih: 16.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4575 E.  ,  2013/24415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, tarafların vekillerinin temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve özellikle; 01.10.2008 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında aynı tarihte yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi ile, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” düzenlenmesi getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan yönetim kurulu üyelerinin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Müteselsil borçlulukta alacaklı, alacağının tamamını veya bir kısmını karşısındaki borçlulardan dilediği birinden isteyebilmek imkânına sahip bulunduğu gibi, borçlular da alacaklıya karşı borç sona erinceye kadar hep birlikte sorumlu olmakta devam ederler. Borçlulardan birinin borç ödemeden aciz haline düşmesinin veya iflas etmesinin alacaklı için her hangi bir tehlikesi yoktur; zira diğer borçlulardan her biri borcun tamamını ifa etmek yükümlülüğü altında bulunmaktadır. Müteselsil borçluluk alacaklıya, borçluların içinden ödeme gücü en yüksek olanı seçerek edimin tamamını ondan isteyebilme yetkisini tanır.