muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/15316, Karar No: 2021/13923, Tarih: 20.12.2021

3- İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2018/13883 sırasında kayıtlı, içerisinde Huawei ibareli ... ımeı ve ... numaralı 1 adet cep telefonu ve telefona takılı üzerinde Vodafone ... ve Turkcell 1525080279901 seri numaralı 2 adet sim kart ve üzerinde Samsung 16 Evro micro ibaresi bulunan 1 adet hafıza kartının, yakalama ve üst arama tutanağından, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...’a ait olduğunun anlaşılması karşısında ilgili emanetin sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

Tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar ... ve ... hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,

B- Araçların müsaderesine ilişkin hükmün incelenmesinde:

İddianamede müsaderesi talep edilmeyen araçlar hakkında talep dışına çıkılarak yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, ... Lojistik Uluslararası Nakliyat Turizm İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine,

20.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29509, Karar No: 2012/14871, Tarih: 03.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29509 E.  ,  2012/14871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18949, Karar No: 2017/6164, Tarih: 27.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/18949 E.  ,  2017/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tarafların 04/09/2012 tarihinde evlendiklerini ve ...ye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 15/07/2013 gün, 2012/423 Esas, 2013/312 Karar sayılı ilâmı ile boşanmalarına karar verildiğini, evlilik merasiminde takılan her biri ortalama 12 gram 12 adet 22 ayar bilezik, 30 adet çeyrek altının davalı tarafından bozdurulduğunu, 1.500 TL'nin de yine davalı tarafından alınarak borçların ödenmiş olduğunu ileri sürerek müvekkiline ait ziynetlerin aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı taktirde fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000 TL' nin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini 13.574,74 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı; düğünde her biri ortalama 3-4 gram 11 adet 14 ayar bilezik ve 500 TL nakit para takıldığını, takılan ziynetlerin bir kısmının davacının rızası ile bozdurularak düğün masraflarının ödendiğini, 4.650 TL’sini düğün salonu için verdiğini, bir kısmı ile balayına gidildiğini, geri kalan ve miktarını bilmediği ziynetlerin ise davacının uhdesinde kaldığını belireterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dava konusu yapılan ziynet eşyalarının tümünün davalı tarafından bozdurularak düğün salonu, balayı ve düğün masrafları için harcandığı sonucuna varılarak davanın kabulü ile; 8 adet 22 ayar 12'şer gram , 4 adet 14 ayar 4'er gram olmak üzere toplam 12 adet bilezik, 30 adet çeyrek altın ve 500 TL'nin davacıya aynen iadesine, aynen iadesinin mümkün olmaması hâlinde toplam değer olan 13.574,74 TL'den 1.000 TL'ye dava tarihinden (12/02/2014) 12.574,74 TL' ye ıslah tarihinden (27/02/2015) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, ziynet alacağı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlamakla yükümlüdür.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlamakla yükümlüdür.

Kural olarak düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu eşyaların iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususu davalı tarafça kanıtlandığı takdirde, koca bu eşyaları iadeden kurtulur.

Somut olaya bakıldığında; dosya kapsamında dinlenen davacı tanıkları düğünde takılan altınların tamamının düğünden sonra bozdurularak borçların ödendiğini beyan etmişler, davalının annesi tanık.... ve davalının babası tanık ..... ise tarafların düğünü olmadan önce davalının kendi bütçesine göre o dönemde masrafı 2.000 TL bulunan bir düğün salonu tutmuş olduğunu; ancak davacının bu salonu beğenmediğini, kendi düğününün bir kez olacağını, takı istemediğini, kendisi için bu hususun daha önemli olduğunu söyleyerek 4.650 TL tutarında bir düğün salonunu beğenip, davalıya düğünde gelen altınları bozdurmak suretiyle bu salonu kiralamak istediğini söylediğini, düğünden sonra da davalının davacının isteği üzerine bir kısım altınları bozdurarak 4.650 TL düğün salonu masrafını ödediğini beyan etmişlerdir.

Hal böyle olunca mahkemece, davalı kocanın, düğün salonu masrafı için bozdurulan ziynetler yönünden davacının rızasını isptaladığı kabul edilerek, düğün salonu masrafı için hangi ziynetlerin bozdurulduğu tespit edilmek suretiyle bu takılar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bunlar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3- Kabule göre de davacının dava dilekçesinde, öncelikle ziynet eşyalarının aynen iadesini talep etmiş olması karşısında, hükümde davacıya öncelikle aynen iadesine karar verilen eşyaların tür ve nitelikleri ile birlikte tüm eşyaların bedellerinin de ayrı ayrı yazılması gerekirken, mahkemece bu husus göz ardı edilerek, infazı mümkün olmayan bir karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5793, Karar No: 2013/12467, Tarih: 07.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5793 E.  ,  2013/12467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-son cümle, 62/1, 52/2, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "17.06.2010" yerine 05.07.2010" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası, kısa kararın 2. paragrafındaki "1 ay 15 gün hapis ve" ibaresinin gerekçeli kararın 2. paragrafında yazılmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım eksikliği kabul edilmiştir.

1- Tekerrüre esas alınan Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2009 tarih ve 2009/317 Esas, 2009/573 sayılı kararı ile sanık hakkında "karşılıksız çek keşide etme" suçundan 3167 sayılı Kanunun 16/1. maddesine göre adli para cezasına hükmedildiği, bu suçu düzenleyen 5941 sayılı Çek Kanununun 03.02.2012 tarih ve 6273 sayılı Kanunla değişik 5. maddesinde öngörülen yaptırımın idari yaptırıma dönüşmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulama olanağının ortadan kalkmış bulunması,

2- Sanık hakkında temel adli para cezası belirlenirken yasal gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,

3- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26832, Karar No: 2019/4035, Tarih: 07.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/26832 E.  ,  2019/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak ......dan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 07/03/2019 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak ......dan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Aynı amaçla kamulaştırılan, ...... Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözleme göre dava konusu Küreci Köyü 1984 parsel sayılı taşınmaz ile yakın ve benzer konumda bulunan, davacı idarece kıymet takdir komisyonu tarafından 2010 yılı Ocak ayı için 4,42 TL/m2 takdiredilen, 1999 parsel sayılı taşınmaza ...... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/146 Esas, 2016/349 Karar sayılı dosyasında ...... 2013 değerlendirme tarihi itibariyle düzenleme ortaklık payı kesilerek 28 TL/ m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedelin Dairemiz denetiminden geçerek 2017/2638 Esas sayılı ilamı ile düzeltilerek onandığı halde, davacı idare kıymet takdir komisyonu tarafından 2010 yılı ...... ayı için 5,28 TL/m2, bozmadan önce ise 82 TL/m2 verildiği gözetildiğinde değerlendirme tarihi itibariyle 18,32 TL/m2 değer biçen rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince,bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 07/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1478, Karar No: 2023/3053, Tarih: 01.06.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/1478 E.  ,  2023/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 13.04.2021 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, verilen kesin süreye rağmen temyiz posta giderinin tamamlanmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

Davacı vekili tarafından yapılan 03.03.2021 havale tarihli temyiz başvurusu sırasında temyiz gideri ödenmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, 200,00 TL tutarındaki temyiz posta giderinin verilen kesin süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmasına dair düzenlenen muhtıra, davacı vekiline 08.03.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davacı vekiline verilen kesin süre içerisinde 200,00 TL tutarındaki temyiz posta giderini yatırmadığı anlaşıldığından temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle, 13.04.2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.04.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye

Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7, Karar No: 2017/2100, Tarih: 01.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/7 E.  ,  2017/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2016 tarihli ve 2015/341 esas, 2006/27 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 19.12.2016 tarih ve 2016/4864 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.12.2016 tarih ve 2016/400306 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde katılan ...'i yaralamak için çekiç ile darp etmeye çalışmasına rağmen sanığa vuramaması şeklinde gerçekleşen eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı nazara alındığında, sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 35. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2016 tarihli ve 2015/341 esas, 2006/27 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 86/3-e maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 35. maddesi gereğince cezasında 3/4 oranında indirim yapılarak 45 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince cezasında 2/3 oranında indirim yapılarak 15 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 12 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 240 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 01.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16418, Karar No: 2014/6805, Tarih: 07.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16418 E.  ,  2014/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOVANCILAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/32-2013/294

Taraflar arasında görülen davada Kovancılar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2013 tarih ve 2012/32-2013/294 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Taraflar arasında görülen davada Kovancılar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2013 tarih ve 2012/32-2013/294 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile krom cevherinin maden ocaklarından çıkarılması ve çıkartıldıktan sonra davalı şirkete ait fabrika sahasına naklinin yapılması hususunda 07/08/2006 tarihinde sözleşme imzaladığını, sözleşme kapsamında yapılması gereken işin G.Maden Ocağı'nda cevher üretmek ve üretimi yapılacak olan cevherleri kimyasal ve fiziksel özelliklerine göre sınıflandırarak temizlemek, nakliyesini yaparak fabrika stok sahalarına teslim etmekten ibaret olduğunu, müvekkili şirketin sözleşme gereği, çalışacağı alanda yer tesliminden sonra çalışma yapmaya başladığını, müvekkilinin sözleşme gereği her ay /25 toleranslı olarak 2000 ton cevher üretip davalı şirket fabrika sahasına teslim edeceğini, ancak davalı tarafın söz konusu sahada daha önceden ihaleyi alan kişilerinde yeterli cevher çıkaramadığını, sahada yeterli cevher olmadığını, müvekkilinin ayda 2000 tona yakın cevher teslim edemeyeceğini bildiği halde bunu ihale şartnamesinden ve işin keşfinden sakladığını, bu nedenle kötü niyetli olarak hareket edip, basiretli tacir gibi hareket etmediğini, ayrıca çalışma sahasının bir kısmının askeri yasak bölgede kalıp askeriye tarafından müvekkiline cevher çıkartmak için izin verilmediğini, bu hususun davalı şirket tarafından gizlendiğini, müvekkilinin ihaleyi aldıktan sonra sözleşmenin 9. Maddesi gereğince 75.000 Amerikan doları teminatı davalı şirkete verdiğini, müvekkilinin yukarıda bahsetmiş olduğu sebepler nedeniyle çıkarıp teslim etmesi gereken cevheri teslim edemeyince davalı tarafından teminat mektubunun nakde dönüştürüldüğünü, müvekkilinin bu iş için gerek iş makinesi, gerekse kamyon kiraladığını, bazılarını ise kredi çekerek aldığını, sözleşme feshedilince söz konusu araçların banka tarafından satıldığını, müvekkilinin zarar ettiğini, ayrıca müvekkilinin cevher çıkartmak için çok miktarda yakıt parası ödediğini, tüm bu nedenlerle müvekkilinin cevher çıkarmak için harcadığı yakıt parası, kredi ile aldığı araçlar ve iş makinelerinde doğan zararı ve askeri yasak bölgede çalıştırılmamasından kaynaklı fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 800,00 TL zararın sözleşmenin fesih tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, ayrıca 75.000 Amerikan Doları teminatın 7.200,00 TL'sinin teminat mektubunun nakde çevrildiği tarihteki kur üzerinden TL'ye çevrilerek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.