muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11136, Karar No: 2021/2542, Tarih: 03.03.2021

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 4. bendinin A ve b paragraflarının tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 28.217,99 TL kamulaştırma bedelinden 3'er aylık vadeli hesaba yatırılan 5.600,13 TL ve nemasının davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) ibaresinin yazılmasına,

b- 5 nolu bendinde yer alan (karar tarihi olan 09/09/2020) ibaresinin çıkarılmasına yerine (Dairemiz karar ) kelimelerinin yazılmasına,

c-7 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına yerine (Kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 3.400,00-TL maktu vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalıya verilmesine,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ile tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12007, Karar No: 2020/1006, Tarih: 06.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/12007 E.  ,  2020/1006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak:

1-Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmesine rağmen, her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı beyanname dönemlerinde kullanılan sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı, somut olayda sanık hakkında, “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, 2007 takvim yılına ilişkin eyleminin faturaların farkı beyanname dönemlerinde kullanılması nedeniyle zincirleme sahte fatura kullanma suçunu, 2008 takvim yılına ilişkin eyleminin ise, faturaların aynı beyanname döneminde kullanılması nedeniyle tek bir sahte fatura kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesi uyarınca alt sınırdan belirlenen temel cezanın TCK'nin 43. maddesi uyarınca ¼ oranında artırılıp, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik belirlenmesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı yanlış yorumlanarak TCK'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması,

4-1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, sanık hakkında mahkumiyet hükmü verildiği halde kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/32, Karar No: 2010/2862, Tarih: 25.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/32 E.  ,  2010/2862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu yere ilişkin ve sanığın mahkumiyetiyle sonuçlanan Halfeti Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2004/86 karar sayılı dava dosyasında mevcut keşif zaptı içeriğinden mahalli bilirkişinin yerin evveliyatında köy boşluğu olduğuna yönelik beyanları ile mahkemece yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin suça konu yerin köylünün müştereken kullandığı yerlerden olmadığına ilişkin beyanları çelişmekle; suça konu taşınmazın öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış yerlerden olup olmadığı ve niteliğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklar marifetiyle yeniden keşif yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 25.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2780, Karar No: 2024/6368, Tarih: 09.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2780 E.  ,  2024/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/338 E., 2023/265 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.09.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve altıncı fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 58 inci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ve gerçeği yansıtmadığına, dava dosyasında istihbari bilgi bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ve gerçeği yansıtmadığına, dava dosyasında istihbari bilgi bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyasında yer alan tutanaklara göre; sanığın ikametinde yüklü miktarda uyuşturucu madde bulundurduğu ve kullanıcı şahıslara sattığı yönünde istihbari bilgi elde edildiği, bunun üzerine usulüne uygun arama emrine istinaden sanığın ikametine gidildiği, ikametin kapısının çalındığı ancak içeriden sesler gelmesine rağmen kapının açılmadığı, bu sırada çevre güvenliğini sağlayan kolluk görevlilerince sanığın ikametinin balkonundan aşağıya bir poşet attığının görüldüğü ve kısa bir süre sonra da kapının açıldığı, poşetin içerisinde 1 adet çalışır vaziyette uyuşturucu bulaşıklı hassas terazi, yeşil reçeteye tabi 10 adet pregabalin hap, satışa hazır 35 paket esrar, vakumlu poşet içerisinde esrar ele geçtiği belirlenmiştir.

3. Tutanak tanığı M.F.K. mahkemede, içinde hassas terazi ve uyuşturucu maddelerin bulunduğu poşetin sanığın ikametinin balkonundan atıldığını gördüğünü beyan etmiştir.

4. Uyuşturucu maddelerin paketlendiği materyalde sanığın parmak izi tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık tarafından ikametin balkonundan atılan poşetteki uyuşturucu maddenin kullanım sınırının üzerinde ve çeşitli olduğu, yine poşette uyuşturucu bulaşıklı hassas terazi ele geçtiği, suça konu materyalde sanığın parmak izinin tespit edildiği dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği; sanığın geçmişi ve mükerrir olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tutanak tanığı M.F.K.'nın beyanlarıyla içinde uyuşturucu bulaşıklı hassas terazi ve uyuşturucu madde bulunan poşetin sanığın ikametinin balkonundan atıldığının sabit olduğu, ele geçen uyuşturucu maddenin çeşitlilik arz ettiği ve kullanım sınırının üzerinde olduğu, suça konu materyalde sanığın parmak izinin tespit edildiği dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, koşulları oluşmadığından takdiri indirim hükmün uygulanmadığı ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafiiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/338 Esas, 2023/265 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6410, Karar No: 2011/23048, Tarih: 21.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/6410 E.  ,  2011/23048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır.

Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikâyet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13607, Karar No: 2019/6566, Tarih: 09.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/13607 E.  ,  2019/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, tanık ...'ün yanında işçi olarak çalıştığı, olay günü de tanığın tarlasında bulunan ıspanakları almak için kamyonla olay yerine gittiği, tarlanın kenarında bulunan ve yol kenarında dikili vaziyette bulunan badem ağaçlarının dallarının ve bir adetinin de gövdesini kamyonun geçişini engellediği için kestiği iddia olunan olayda; ıspanakların kamyon dışında başka araçlarla da taşınması imkanının bulunması, gövdesinden kesilen ağacın da dalları kesilen badem ağaçları gibi hızar vb. bir aletle düzenli bir şekilde kesildiğinin anlaşılması, katılanın soruşturma aşamasında sanığın kendisine dalları ve gövdesi kesilen tüm badem ağaçlarından bahisle ağaçları kestiğini ikrar ettiği yönündeki anlatımı karşısında; sanığın TCK'nın 152/1-c maddesinde düzenlenen nitelikli mala zarar verme suçunu işlediği anlaşıldığından atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6882, Karar No: 2012/9843, Tarih: 14.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/6882 E.  ,  2012/9843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...' in mahkumiyetine dair mahkemenin 22.06.2009 tarihli kararının sanıklar müdafiince süresinde temyiz edilmesi üzerine mahkeme tarafından 01.09.2009 tarih 2006/518 esas 2009/544 sayılı 1. ek kararla hükmün CMUK'un 305/son maddesine göre kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine karar verildiği, gerekçeli kararın sanıklar müdafiine 16.09.2009 tarihinde tebliğ olunduğu, süresi içinde bu ek kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır. Adli para cezasının infazı aşamasında sanık ... tarafından mahkemesine yapılan müracaat üzerine verilen 26.10.2009 tarihli 2. ek karar ise infaza yönelik bir karar olup, bu ikinci ek kararın temyiz edildiği görülmekle, temyiz yasa yoluna tabi olmayan hükmün 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/9867, Karar No: 2019/3390, Tarih: 28.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/9867 E.  ,  2019/3390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Dava, 2.1.1976 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında köy boşluğu olarak tespit harici bırakılan ve hakkında kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmaz hakkında açılan tescil isteğine ilişkin olup, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21.maddesi ile değişik 60/3.maddesi gereğince, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 30.1.2009 tarihli ve 2019/1 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Davanın açıklanan bu niteliğine göre dosyanın maddi hata sonucu Dairemize gönderildiği anlaşıldığından yeniden inceleme ve değerlendirme yapılmak üzere görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 28.3.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28670, Karar No: 2019/1705, Tarih: 21.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/28670 E.  ,  2019/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 25/01/2011-15/07/2012 tarihleri arasında usta makineci olarak en son net 1.400 TL aylık ücret ile yol ve yemek sosyal haklarından yararlanarak çalıştığını, sigorta girişinin ise 05/04/2011 tarihinde yapıldığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini, işyerinde çalışmanın çift vardiya usulü ile 08:00 ila 19:00 saatleri ve 19:00 ila 08:00 saatleri arasında olduğunu, ayda iki kez Pazar günleri de çalışmanın bulunduğunu ve resmi tatillerde de çalışıldığını ancak hak ettiği tazminat ve ücretlerin davalı işveren tarafından ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işe giriş ve çıkış tarihlerinin sigorta kayıtları gibi olduğunu, iş akdinin ihbar öneline uyulmadan, tek taraflı olarak davacı tarafından feshedildiğini, davacının görevi, ücreti ve çalışma saatlerine ilişkin beyanlarının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacakları tamamen ret, fazla mesai ücretinde yapılan takdiri indirim dışında diğer talepler ise kabul edilmek suretiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının ihbar tazminatı almaya hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14’üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14’üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili müvekkilinin sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmasını talep etmesi üzerine iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiğini ileri sürmüş, davalı taraf ise iş akdinin davacı tarafından eylemli olarak feshedildiğini savunmuştur. Dosyadaki bilgi, belge ve özellikle davacı tanıkları Ekrem ve İzzet’in beyanlarından, sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmaması ve fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedenleriyle iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle sonlandırıldığı anlaşılmaktadır. İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmadığından, davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8349, Karar No: 2025/1877, Tarih: 04.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/8349 E.  ,  2025/1877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/13 E., 2020/544 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 28.04.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.