muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13136, Karar No: 2022/3551, Tarih: 15.06.2022

bilincinin varlığını gerekli kılar. Çünkü insanın haklı olan davranışla haksızlık arasında tercih yapabilmesi için bunu bilmesi şarttır. Fail, haksızlık bilincine sahipse ve özgür iradesiyle haksız olan davranışı tercih ediyor ise kusurludur. Fakat yasak yanılgısı her zaman failin kusurunu tamamen ortadan kaldırmaz. İnsan, hukuk toplumunun bir üyesi olarak hukuka uygun davranmak ve haksız olan davranışlardan sakınmak yükümlülüğü altındadır. Failin açıkça yasak olduğunu bildiği davranışlardan sakınması bu yükümlülüğü yerine getirdiği anlamına gelmez. Fail, aynı zamanda davranışlarının hukuk düzeninin gerekleri ile uyumlu olup olmadığını sorgulamakla yükümlüdür. Fail bu husustaki şüphesini tefekkür etmek veya bir uzmana danışmak yoluyla bertaraf etmek zorundadır. Ayrıca fail vicdan muhasebesi de yapmalıdır. Failden beklenen vicdan muhasebesinin ölçüsü, somut olayın koşulları ile onun sosyal ve mesleki çevresidir. Fail ondan beklenen vicdan muhasebesine rağmen davranışının haksızlığını idrak etmeye muktedir değilse yanılgısı kaçınılmazdır. Bu durumda fail kusurlu addedilemez. Buna karşılık fail ondan beklenen vicdan muhasebesiyle davranışının haksızlığını idrak edebilecek idiyse yasak yanılgısı failin kusurunu tamamen ortadan kaldırmaz; fail kusurludur, ancak kusuru azalmıştır. Bu durum suçun oluşumunu etkilemez ancak cezanın belirlenmesinde dikkate alınmalıdır.

Bu açıklamalar doğrultusunda; sanığın soruşturma açıldıktan sonra hakkında yakalama ve gözaltı kararı bulunmadan müdafi ile birlikte kollukta beyanda bulunması ve verdiği beyanlarda örgütsel faaliyet olup olmadığı tespit edilemeyen sohbetlere katılması, sanığın örgütteki konumu ve yer aldığı katman ile kişisel özelliklerine göre, örgütün nihai amacını öğrendikten sonra örgütsel faaliyetlerine devam ederek hiyerarşik ilişkiyi sürdürdüğüne dair bir delil tespit edilememesi ve kastının bulunmaması karşısında, hukuki durumunun 5237 sayılı TCK’nın 30/1 maddesi kapsamında hata hükümleri ve CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2749, Karar No: 2018/6959, Tarih: 02.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/2749 E.  ,  2018/6959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş ........sı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsamına ve sebeplerine göre davalının, aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan işçi ile eşinin, maddi ve manevi zararlarının giderilmesi talebine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinde davacı işçi için toplam 56.788,46TL maddi, 75.000,00TL manevi, davacı eş için ise 25.000,00TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Dosya kapsamına göre 13.07.2012 tarihli olayın ........ ........u tarafından iş ........sı olarak kabul edildiği, ........ nedeniyle meslekte ........nma güç kaybının %41,2 olarak tespit edildiği ve buna göre davacıya sürekli iş göremezlik gelirinin bağlandığı, 193 gün geçici iş göremezlik süresi için ........ tarafından 4.929TL ödemenin yapıldığı; yargılama aşamasında alınan kusur raporunda davalı işveren şirketin %60, davacı işçinin %40 oranında kusurlu bulundukları anlaşılmaktadır.

Mahkemenin 23.10.2014 tarihli kararında, davacı işçi lehine 23.963,55TL maddi, 30.000,00TL manevi tazminatın kabulüne, davalı eş yönünden ise davanın reddine hükmedilmiştir.

Temyiz incelemesi üzerine Dairemizin 2015/2067 Esas 2015/16036 Karar numaralı ilamında, dosyadaki kusur raporları arasında çelişkinin giderilmesi, davacı işçiye yüklenen %60 kusurun fazla olduğu ve bu amaçla 4857s. Yasa'nın 77. maddesine ve olaya uygun kusur raporunun alınması, 6098 sayılı Yasa'nın 56. maddesine göre ağır bedensel zarara uğrayan işçinin davacı eşi yararına da uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerektiği, temyiz talebinde bulunan davacılar vekilinin bu hususları amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile sair temyiz itirazlarının daha sonra incelenmesine hükmedilmiştir.

Davacılar vekili, bozma ilamı üzerine alınan hesap raporu nedeniyle, birleştirme talepli dava açarak davacı işçi lehine 13.131TL ek maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davacılar vekili, bozma ilamı üzerine alınan hesap raporu nedeniyle, birleştirme talepli dava açarak davacı işçi lehine 13.131TL ek maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Bozma ilamı üzerine Mahkemenin verdiği 02.03.2017 tarihli kararda, asıl dava yönünden, davacı işçi için 56.788,46TL maddi, bozma dışında kalan manevi tazminat için yeniden hüküm kurulmamasına; davacı eş için 10.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, davalı tarafından yapılan ödemelerin, hükmün icrası sırasında dikkate alınmasına; birleşen dava yönünden ise davacı işçi için 13.131,75TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, davacı eş yararına hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğunu; fazla mesai, ulusal bayram günlerinde ödenen ücretler gibi rakamların da ücrete dahil edildiğini; ........lı işçinin 2015 yılında ........ olduğunu ve ilgili ........ Başkanlığı ........lik evrakını dosyaya sunduğunu, buna göre hesaplama yapılması gerektiğini, pasif dönem hesabında, 01.12.2015 fiili ........lik yerine 60 yaşına kadar aktif dönem hesabının yapıldığını; bozma ilamının kapsamı dışına çıkılarak yeniden hesap raporu alındığını, sonraki hesap raporunda esas alınan verilerin müvekkilinin aleyhine olduğunu; geçici iş göremezlik zararının ........ Başkanlığı tarafından karşılandığını; açıklanan sebeplerle kararın bozulması gerektiğini savunmuştur.

Bu kapsamda;

1-........ Başkanlığı ve ............ Kurulu tarafından %41,2 sürekli iş göremezlik oranı tespitine rağmen, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda %42,1 oranı uygulanmıştır.

Bu yönüyle kararın usule ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılması gereken iş, dosyadaki sürekli iş göremezlik raporları gibi %41,2 oranı üzerinden maddi zarar hesabının yapılması ve hükme varılmasıdır.

2-İş ........sına maruz kalan sigortalının maddi tazminat miktarı, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği ........nçlar toplamından oluşur.

Bu yönüyle kararın usule ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılması gereken iş, dosyadaki sürekli iş göremezlik raporları gibi %41,2 oranı üzerinden maddi zarar hesabının yapılması ve hükme varılmasıdır.

2-İş ........sına maruz kalan sigortalının maddi tazminat miktarı, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği ........nçlar toplamından oluşur.

Pasif dönem, sigortalının aktif çalışma döneminin sona ereceği, bir başka anlatımla ........lik döneminin başlayacağının varsayıldığı tarihten itibaren, muhtemel bakiye ömrü sonuna kadar devam edecek olan dönemi ifade eder. Varsayıma dayalı olarak pasif dönem hesabı yapılmaktadır. Bunun nedeni, ........ Başkanlığı kapsamında çalışanların mevzuat hükümlerine göre ........ olabilecekleri yaşın esas alınmasıdır. Gerçekte bu tür tazminat davalarında zarar hesabında varsayımlara göre sonuca gidilmesi bir zorunluluktan kaynaklanmaktadır. Pasif dönemin de her sigortalının koşullarına göre hangi tarihte gerçekleşebileceği ayrı ayrı tespit edilebilir ve buna göre hesap yapılabilir ise de henüz böyle bir uygulama bulunmamaktadır. Eğer, dava sırasında sigortalının fiilen pasif döneme girdiği tarih anlaşılabiliyor ise artık varsayıma dayalı hesap yapılmaz, aktif dönem zararının belli olan bu ........lik tarihine kadar aktif dönemin hesaplanması gerekir. Zira bilinen durum varken ihtimale göre hesap yapılması doğru değildir.

Dosyadaki ........ ........ evrakına göre davacı işçinin 01.12.2015 tarihinde fiilen ........ olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olaya geldiğimizde, davacı ........lının malulen de olsa ........ olduğu bellidir. Bu durumda davacının aktif dönem sonunun, ........lik tarihi olduğu, bu tarihten sonrasının davacı için artık pasif dönem olarak kabul edilmesi gerektiği açıktır.

Buna aykırı hesaplama yapılması ve karar verilmesi hatalıdır ve bozma nedenidir.

3-Dosya içerisinde yer alan ........ ........unun evrakına göre 193 gün karşılığında davacıya 4.929TL geçici iş göremezlik ödemesinin yapıldığı; hükme esas alınan hesap raporunda buna aykırı olarak daha kısa bir süre için geçici iş göremezlik zararının hesaplandığı ve ........ tarafından yapılan ödemelerin maddi zarardan indirilmediği anlaşılmaktadır.

Karar bu yönüyle, usule ve yasaya aykırıdır ve bozma nedenidir.

Bu kapsamda zararlandırıcı olay nedeniyle geçici iş göremezlik süresinde %100 iş gücü kaybının esas alınması, ........ tarafından yapılan ve rücu edilebilecek geçici iş göremezlik kısmının maddi zarardan indirilmesi ile sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır ve kararın bozulması gerekmiştir.

Karar bu yönüyle, usule ve yasaya aykırıdır ve bozma nedenidir.

Bu kapsamda zararlandırıcı olay nedeniyle geçici iş göremezlik süresinde %100 iş gücü kaybının esas alınması, ........ tarafından yapılan ve rücu edilebilecek geçici iş göremezlik kısmının maddi zarardan indirilmesi ile sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır ve kararın bozulması gerekmiştir.

O halde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek, bozma ilamına esas alınan bilirkişi rapor tarihindeki ücret ile sınırlı şekilde maddi zararın tespiti için ek hesap raporunun alınması, usulü ........nılmış hakların gözetilmesi üzerine karar verilmesi amacıyla temyize konu hükmün bozulmasına karar verilmiştir.P

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7577, Karar No: 2021/6266, Tarih: 30.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7577 E.  ,  2021/6266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve kamu malına zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 116/1, 119/1-c ve 31/2 maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının, suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkumiyet kararı verildiği 15.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

1-Suça sürüklenen çocukların okul içerisinden hırsızlığa teşebbüs ettiklerinin anlaşılması karşısında eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

2-Adli Tıp Kurumu raporu için harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle ödenen ücretin suça sürüklenen çocuk ...'e yargılama gideri olarak yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

1-Suça sürüklenen çocukların okul içerisinden hırsızlığa teşebbüs ettiklerinin anlaşılması karşısında eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

2-Adli Tıp Kurumu raporu için harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle ödenen ücretin suça sürüklenen çocuk ...'e yargılama gideri olarak yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının korunmasına, 30.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8602, Karar No: 2023/2345, Tarih: 03.07.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/8602 E.  ,  2023/2345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1801 E., 2020/1 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 21.01.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; "Müvekkilin beraatine karar verilen ceza dosyası kapsamında, 09.07.2012 - 16.01.2013 tarihleri arasında tutuklu kalması sebebiyle 50.000,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı/tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ederim" şeklinde beyanda bulunmuştur.

2. Davalı vekili 27.03.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "Davacının koruma tedbirleri nedeniyle açmış olduğu başka bir tazminat davası bulunduğu tespit edildiğinden, bu dava aynı konuya ilişkin ise davanın derdestlik sebebiyle reddine karar verilmesi gerekir. Davanın süresinde ve yetkili mahkemede açılıp açılmadığı, davacının tazminat isteyemeyecek kişilerden olup olmadığı araştırılmalıdır. Davacının uğradığını iddia ettiği zarar fahiştir ve somut belgelere dayandırılmamıştır. Davacı hakkında yapılan işlemler mevzuata uygun olduğundan koruma tedbirinin haksız olduğu iddiası yerinde değildir." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2020 tarihli ve 2019/280 Esas, 2019/244 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.01.2020 tarihli ve 2019/1801 Esas, 2020/1 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.11.2021 tarihli ve 2020/19093 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; aynı konuya ilişkin açılmış olan iki davanın birleştirilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.11.2021 tarihli ve 2020/19093 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; aynı konuya ilişkin açılmış olan iki davanın birleştirilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava dilekçesinde, davacı hakkında Muş Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/464 E., 2015/25 K. sayılı dava dosyasına istinaden haksız gözaltı, tutuklama ve yargılama sonunda hakkında beraat kararı verilmesi nedeniyle 50.000,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminat bedelinin yasal faizi ile birlikte devlet hazinesinden alınarak tarafına ödenmesi talepli dava açılmıştır. 25.04.2019 tarihli bilirkişi raporunda davacının gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelere ilişkin maddi kaybının 4.752,48 TL olduğunun bildirildiği görülmüştür. Yapılan incelemede aynı konuda Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/137 Esas sayılı dosyası ile davacı tarafından dava ikame olunduğu ve bozma sonrası Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/230 Esas sayılı dosyası ile davanın derdest olduğu ve duruşmasının 30.10.2019 tarihine atılı olduğu anlaşılmıştır. Bu itibarla; her ne kadar davacı tarafından Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/464 E., 2015/25 K. sayılı ilamı hakkında koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası açmış ise de , aynı konuda davacı tarafından Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/230 (bozma sonrası esası) Esas sayılı dosyasında dava açıldığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/464 E., 2015/25 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının basit yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçlarından 09.07.2012 - 16.01.2013 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı iddiası ile davacı vekilinin 21.01.2019 tarihli dava dilekçesi ile tazminat talep ettiği, davacı vekilinin aynı konu ve nedene dayalı olarak 03.06.2015 tarihli dava dilekçesi ile açmış olduğu koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasının Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/230 E., 2019/421 K. sayılı kararı ile kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz isteği yönünden;

Davacı vekilinin temyiz isteği yönünden;

Tazminat talebinin dayanağı olan Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/464 E., 2015/25 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının basit yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçlarından 09.07.2012 - 16.01.2013 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı iddiası ile davacı vekilinin 21.01.2019 tarihli dava dilekçesi ile tazminat talep ettiği, davacı vekilinin aynı konu ve dayalı olarak 03.06.2015 tarihli dava dilekçesi ile açmış olduğu koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasının Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/230 E., 2019/421 K. sayılı kararı ile kısmen kabulüne karar verildiği anlaşıldığından, davanın reddine ilişkin kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.01.2020 tarihli ve 2019/1801 Esas, 2020/1 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.