muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26280, Karar No: 2015/13079, Tarih: 08.06.2015

Öte yandan tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerinde 50 dahil daha az işçi bulunsa bile, işyerinde sendika örgütlenmesi sonucu Toplu İş Sözleşmesi bağıtlanmış ise, üye sendika üyesi işçi ile işveren arasındaki uyuşmazlığın 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu’nun 66. maddesi uyarınca iş mahkemesinde görülmesi gerekir.

Bunun dışında 4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinde tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra, aynı madde de ayrık durumlara yer verilmiştir. Buna göre; “1-Tarım sanatları ile tarım aletleri, makine ve parçalarının yapıldığı atölye ve fabrikalarda görülen işlerde, 2.Tarım işlerinde yapılan yapı işlerinde, 3.Halkın faydalanmasına açık park ve bahçelerde, 4.Bir işyerinin eklentisi durumundaki bahçe işlerinde,” çalışanların İş Kanunu kapsamında olacakları belirtilmiştir.

Sonuç olarak, tarım ve orman işletmelerindeki bitki ve hayvan üretimi, bakım ve yetiştirmesi dışında kalan işler İş Kanununa tabidir.

Diğer taraftan, işçi tarım işinde çalışırken bu iş dışında tarım işi sayılmayan ek bir görevde çalışabilir. Bu durumda yaptığı işler arasında hangisinin baskın olduğu açıklığa kavuşturulmalı ve sonucuna göre görevli mahkeme belirlenmelidir.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde tarım işlerinden sayılan hayvan yemleme işi yaptığı sabittir. Bu duruma göre de iş mahkemesinin görevinin belirlenmesinde, işyerinde çalışan işçi sayısı önem arz etmektedir.

Öte yandan Tarım işyerinde yapılan tarım işinin iş kanunun kapsamında kalıp kalkmadığının işçi sayısına göre tespiti sırasında, aynı işyerinde birlikte tarım işinde çalışılan başka işverenlerin çalışanları ile işyerinin başka şubelerinde tarım işinde çalışanlarında hesaba katılması gerektiği Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarındandır.

Yapılacak iş: işyerinde ... uygulamasının bulunup bulunmadığı, ... uygulaması varsa davacının sendikalı işçi olup olmadığını belirlemek, dava konusu iş kazasının meydana geldiği tarih dikkate alınarak davalı işyerine ve varsa şubelerine ait dönem bordroları SGK’dan getirtilmek, işyerindeki tarımsal faaliyetin teknik gözetiminin başka bir şirket tarafından yürütülüp yürütülmediği, böyle bir şirket varsa, işyerindeki tarımsal faaliyetin teknik gözetimini yürüten şirketin çalışanlarının davalı şirket çalışanları ile birlikte çalışıp çalışmadıklarını, birlikte çalışma söz konusu ise bunların sayısını giderek işyerinde 50 den az (50 Dahil) işçi çalışıp çalışmadığını tespit ederek dava konusu uyuşmazlığın çözümünün iş mahkemesinin görevi içerisinde bulunup bulunmadığını belirlemekten ibarettir.

2- Kabule göre ise;

2- Kabule göre ise;

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF 1931 yaşama tablosundan tespit olunan bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda muhtemel yaşama sürelerinin Dairemizce kabul görmeyen .. yaşama tablosuna göre tespit edilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Öte yandan, red edilen manevi tazminat miktarı yönünden dava ve duruşmalarda kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına vekelat ücreti takdir edilmemesi de hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/14111, Karar No: 2006/17552, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14111 E.  ,  2006/17552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2/B madde uygulamasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Orman Yönetimi ve Hazine ile davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 24.01.2005 tarihli dilekçesiyle yörede 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sırasında sahibi olduğu ... ... Mahallesi 152 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamının, orman sınırı dışında olduğu halde, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1999 yılında yapılmaya başlanıp, 10.01.2003 tarihinde bitirilen ve 01.04.2004 ila 10.10.2004 tarihleri arasında ilan edilen aplikasyon ve (2/B) uygulaması sonucu hatalı işlemle taşınmazın büyük bölümünün orman alanı içinde bırakıldığını, işlemin iptalini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin 13.10.2005 tarihli Ek-1 numaralı müşterek bilirkişi krokisinde (1a) + (1b)=338.52 m2 bölümün orman kadastrosu sınırları dışında olduğunun tesbiti ile bu alanla ilgili 180 numaralı orman kadastro komisyonunun aplikasyon, orman sınırlandırmasının 2/B madde uygulamasının iptaline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi ile davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, on yıllık süre içinde açılan aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1999 yılında aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların ve 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre devletleştirilen ormanların kadastrosu ile 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılıp, 01.04.2004 tarihinde ilan edilmiş, dava tarihinden önce altı aylık askı süresi bitmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1999 yılında aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların ve 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre devletleştirilen ormanların kadastrosu ile 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılıp, 01.04.2004 tarihinde ilan edilmiş, dava tarihinden önce altı aylık askı süresi bitmiştir.

Aynı gün temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2005/26 esasına kayıtlı dosyası içindeki, dava dosyaları ile belgelerden, 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan kadastroda, ... Mahallesi 12 ada 16 sayılı parselin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tesbitine, ... ... vereseleri tarafından, parselin Mart 1336 tarih ve 35 numaralı sicilden gelen Temmuz 1950 tarih ve 40, Ağustos 1950 tarih ve 10, 17 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı iddia edilerek itiraz edildiği, Şehir Kadastrosuna Bakmakla Görevli Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.11.1972 gün ve 1966/272-578 sayılı, Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleşen kararıyla, 12 ada 16 ve aynı dosyada dava konusu edilen 12 ada 17 sayılı parsellerin, tutunulan tapu kaydı kapsamında kalmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın red edildiği ve taşınmazların tesbit malikleri adına tescil edildiği, 12 ada 16 sayılı parselin 12 ada 56, 57, 58 ve 59 sayılı parsellere ifraz gördüğü, 12 ada 59 sayılı parselin 396 m2 yüzölçümüyle ... ... adına tescil edildiği satış ile 1985 yılında ... ...’a geçtiği,

-2-

2006/14111 - 17552

Aynı Mahalle 12 ada 12 sayılı parselin 1838605 m2 Günlük ormanı ve tarla niteliğiyle Temmuz 1950 tarih ve 40, Ağustos 1950 tarih ve 10, 17 sıra numaralı tapu kaydı ile ... mirasçıları ..., ... ve ... ... ile ... vereseleri ... ..., ... ... ve ... ... ... adlarına tesbit edildiği, kadastro davalarına bakmaya yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1971/149 esasında davalı olduğu,

12 ada 10 sayılı parselin ise Günlük orman olarak Hazine adına tesbit edildiği, görülen dava sonunda Kadastro Davalarına Bakmakla görevli Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.07.1975 gün ve 1966/232-1973/634 karar sayılı kararıyla ... ... ... ... ... ... ve ... ... adlarına payları oranında tescil edildiği,

Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.1990 gün ve 1975/609-132 sayılı kararıyla, davacı ... ... ... tarafından, davalılar ... ... ... ve arkadaşları aleyhine, ... Mahallesi 12 ada 10 sayılı parsel için murisi ile birlikte eklemeli olarak kazandırıcı zamanaşımı şartlarının yararına oluştuğu, tapu kaydının iptali ve adına tescili iddiasıyla açılan davanın, çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki eylemli günlük ormanı olduğu, zilyetlikle edinilemeyeceği gerekçesiyle red edildiği kararın Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiği,

Aynı mahalle 12 ada 68 sayılı parselin imar uygulamasına hazırlık olarak ihdasen 242.70 m2 yüzölçümüyle belediye adına tescil edildiği,

Aynı mahalle 12 ada 68 sayılı parselin imar uygulamasına hazırlık olarak ihdasen 242.70 m2 yüzölçümüyle belediye adına tescil edildiği,

Yapılan imar uygulamasında ... Mahallesi 12 ada 10 sayılı parsel ile 12 ada 16 sayılı parselden müfrez 59 sayılı parselin ifrazıyla çekişmeli 152 ada 1 sayılı imar parselinin oluştuğu, parselin 104/500 payının Köyeğiz Belediyesi (12 ada 68 sayılı ihdasen belediye adına tescil edilen parseldeki payı nedeniyle şuyulandırmayla), 396/500 payının ise, ... ... (12 ada 59 parseldeki payı nedeniyle şuyulandırma ile) adına tescil edildiği, 23.03.1992 tarihinde tevhiden tamamının ... ... adına kayıt edilip, satış ile ... adına tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin krokisinde (1a) ve (1b) ile gösterilen toplam 338.52 m2 yüzölçümündeki bölümünün 1942 orman kadastro sınırları içindeyse de, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.06.1942 gün ve 1942/3-1942/166 sayılı kararlarıyla tapu sahiplerine aidiyeti kesinleşen 2200 dekarlık alanda kaldığının, buna göre Orman Yönetimince 1942 yılı orman kadastro sınırlarının düzeltilerek, sahiplerine iade edilen özel orman alanının devlet ormanından ayrıldığının, çekişmeli parselin de bu alanda kaldığının, ne var ki bu düzeltme dikkate alınmadan yapılan ve itiraz edilen aplikasyon işleminde yine 1942 yılı orman kadastrosu sınırlarının esas alındığının, bu nedenle çekişmeli parselin (1a) ve (1b) ile gösterilen bu bölümlerinin tekrar orman sınırları içinde bırakıldığının, oysa çekişmeli taşınmazın devlet ormanı sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle bu bölümlere ilişkin davanın kabulüne karar verilmişse de, 1942 yılı orman kadastro haritası ile aplikasyon haritası karşılaştırıldığında, hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunda bildirildiğinin aksine, aplikasyon sırasında, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.06.1942 gün ve 1942/3-1942/166 sayılı kararı dikkate alınarak, 1944 yılında Orman Yönetimince yapılan düzeltme ve buna uygun oluşturulan orman kadastro haritasının esas alındığı, Aplikasyon haritasının 1942 yılı orman kadastro haritasından ziyade düzeltilmiş haritaya uyduğu görülmektedir. Mahkemece bu çelişki üzerinde durulmamıştır.

Orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulamasının yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı gibi, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 Sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de

-3-

2006/14111 - 17552

M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde..."dir. Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki, 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, özel yasalarına tabidir. H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmündedir. Bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine vermiştir (M.Y.- Md. 1025.(933)) .

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak, 1942 yılı orman kadastro tutanakları ile haritaları, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1942/3-1942/166 sayılı kararı gereğince yapılan düzelme tutanakları ve haritası ile itiraza konu 1999 yılında yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulamasına ilişkin haritası şehir kadastro paftası ile birlikte yöntemince uygulanmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde anlaşıldığı üzere, orman sınır noktalarının gerçek yerini tesbitte; tutanakların düzenlenmesine esas alınan ..

... fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği, 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1942 yılında yapılan orman kadastrosunda sadece devlet ormanlarının sınırlandırıldığı, bu sınırlar içinde kalan ve Mart 1336 tarih ve 35 sıra numaralı sicilden gelen temmuz 1950 tarih ve 40 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan bir kısım taşınmazın 5658 sayılı yasa hükümlerince iade edildiği, çekişmeli parselin geldiği 12 ada 17 sayılı parsele ilişkin Şehir Kadastro Davalarına Bakmaya Yetkili Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.11.1972 gün ve 1966/272-578 sayılı kararının tarafı olmayan Orman Yönetimini bağlamayacağı gibi, bu kararın, çekişmeli parselin geldiği 12 ada 16 ve 17 sayılı parselin tutunulan tapu kaydı kapsamında kalmadığı yönünde kuvvetli delil oluşturduğu, esasen bu kararın tarafı ve tesbit maliki olan davacının bayii ... ...’nın da aynı şekilde taşınmazının tapu kaydı kapsamında kalmadığını savunduğu, bu nedenlerle çekişmeli taşınmazın

-4-

2006/14111 - 17552

bu tapu kaydı kapsamındaki özel orman olarak belirlenen yere dahil olduğu yönündeki iddialara değer verilemeyeceği, 1999 yılında çalışan orman kadastro komisyonunun, her hangi bir şekilde orman kadastrosu sınırları dışında bırakılmış ormanların kadastrosu ile 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu dışında bırakılan ve 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre devletleştirilen ormanların kadastrosunu yapma yetkisinin de bulunduğu düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... ve Hazine ile davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 14/12/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10227, Karar No: 2023/3345, Tarih: 20.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10227 E.  ,  2023/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/848 E., 2022/1317 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 13. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/557 E., 2022/258 K.

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı banka vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı banka vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı banka vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 23.12.2011 tarihinden bu yana müvekkilinin aile konutu olan taşınmaza davalı tarafından müvekkilinin rızası ve bilgisi dışında 04.05.2012 tarihinde ipotek konulduğunu, müvekkilinin ipotek konulduğunu 27.10.2015 tarihli ihbarname ile öğrendiğini, ipotek tesis edilirken müvekkilinin rızasının alınmadığını belirterek davalı banka lehine konulan ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı banka vekili cevap dilekçesinde; dava dışı ... ile müvekkili bankanın Ostim Şubesi arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine istinaden kredi kullandırıldığını, dava dışı şirketin kullandığı kredinin teminatı olmak üzere ipotek veren ... adına kayıtlı taşınmaza 200.000,00 TL bedelli ipotek konulduğunu, kredi kullanan şirket ödemelerde sıkıntı yaşadığından hesap kat ihtarnamesi gönderildiğini, ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatıldığını, davacının taşınmaz maliki eşini davaya dahil etmesi gerektiğini, davacının muvafakatının alındığını, ipotek tesis tarihinde tapu kaydında aile konutu şerhi bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Dahili davalı eş Erol duruşmada davanın kabulünü istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

2.Dahili davalı eş Erol duruşmada davanın kabulünü istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2019 tarih ve 2018/61 Esas, 2019/1023 Karar sayılı kararı ile; davacının eşi adına kayıtlı ... Mahallesi Şehit ... ... ... Sok. No: 21/6 Keçiören ... adresindeki taşınmaza davalı banka tarafından 04.05.2012 tarihinde ipotek tesis edildiği, her ne kadar davalı bankaca taşınmaza ipotek tesis edilirken davacının açık rızasının olduğu ve muvafakatname imzaladığı belirtilmiş ise de; davacının imza ve yazı örnekleri ile dosyaya sunulan muvafakatname aslının Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'na gönderildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığınca muvafakatnamedeki imzanın davacının el ürünü olmadığı yönünde rapor hazırlandığının görüldüğü, davaya konu taşınmazın tarafların aile konutu olması ve davacının rızası dışında haberi olmadan davacının eşi tarafından taşınmaza ipotek konulmasına izin verilmesinin hukuken mümkün olamayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili istinaf dilekçesi ile; davacının taşınmaz maliki olan eşi Erol Evleri de davaya dahil etmesi gerektiğini, müvekkili bankanın iyi niyetli olduğunu, davacının muvafakatının alındığını, Adli Tıp Raporunun mukayese imzalar üzerinden verildiğini, hükme esas alınamayacağını, ipotek konulan taşınmaz 23 no'lu olmasına rağmen 21 no'lu taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırıldığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2021 tarih ve 2020/326 Esas, 2021/588 karar sayılı kararı ile; davanın aile konutu olarak özgülenen taşınmaz üzerinde, davalı banka lehine tesis edilen ipoteğin kaldırılması isteğine ilişkin olduğunu, davanın sadece lehine ipotek tesis edilen bankaya karşı açıldığını, konutun, aile konutu olduğu iddia edilerek davacı eşin açık rızası alınmadan tesis edilen ipoteğin kaldırılması istendiğine ve dava rızası gereken eş tarafından açıldığına göre, kaldırılması talep edilen ipotek akdinin diğer tarafının da davada davalı olarak yer alması zorunlu olduğu, bu bakımdan davacıya konut üzerinde hak sahibi olan ipotek akdinin diğer tarafını oluşturan eşini de davaya dahil etmek üzere uygun süre verilmesi, davaya dahil edildiği ve gösterdiği takdirde delillerin toplanması ve taraf teşkili bu şekilde sağlandıktan sonra sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı