muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/987, Karar No: 2013/11230, Tarih: 17.06.2013

Dava konusu senedin, bir bononun şekil şartlarını tümü ile taşıdığı, borçlu imzasının davalı keşidecinin eli ürünü olmadığı, ancak senedin önyüzündeki keşideci imzası dışındaki imzanın diğer davacıya ...'a (avalist) ait olduğu anlaşılmıştır.

Muhatap veya keşidecinin imzaları müstesna olmak üzere kambiyo senedinin önyüzüne konan her imza TTK m. 690/3. yollaması ile TTK. m. 613/3 hükmünce bonolarda da aval şerhi sayılacağından, dava konusu bononun önyüzündeki borçlu imzası dışındaki diğer davalıya ait imza TTK m.613/son hükmünce keşideci için verilmiş ve şekil bakımından asıl borca bağlı olmakla birlikte TTK m. 689 anlamında tamamen müstakil bir kambiyo taahhüdü olan aval niteliğindedir. Aval veren kimsenin temin ettiği borç, kambiyo senedi ile borçlanma ehliyeti bulunmayan bir kimse lehine veya uydurma bir kimse lehine ya da imzası tahrif edilmiş veya imzasını kendisini ilzam etmeyen bir kimse lehine verilmiş avallerde olduğu gibi şekle ait noksandan başka bir sebepten dolayı batıl olsa dahi, aval verenin taahhüdü, kambiyo taahhütlerindeki imzaların istiklali prensibine ilişkin TTK. m. 589 hükmünün tekrarı niteliğindeki TTK m. 614/2 hükmünce muteberdir. (Bkz. Prf Dr. N. Kınacıoğlu, Kıymetli Evrak Hukuku 1987 baskı Sh. 245 vd., Prf Dr F. Özlan Kıymetli Evrak Hukuku 2. baskı sh. 394,414,465,811,812,834, Prf Dr Hayri Domaniç Kıymetli Evrak Hukuku ve Uygulaması TTK. Şerhi Sh. 225,226) Bu durumda mahkemece dava konusu bono üzerindeki keşideci imzasının borçluya ait olmamasının davacı avalistin sorumluluğuna etkili bulunmayacağı gözetilerek davanın davacı ... (avalist) yönünden reddi gerekirken aksine düşüncelerle kabulünde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.06.2013 günüde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8326, Karar No: 2014/7519, Tarih: 12.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8326 E.  ,  2014/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/139-2013/59

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıya trafik sigortalı aracın, desteğin kullandığı motosiklete çarparak ölümen neden olduğunu, davalı tarafça yapılan 46.102,00 TL'lik ödemenin kısmi ödeme olduğunu belirterek ıslahla birlikte davacı eş Necmiye için 64.380,53 TL, davacı çocuk Doğukan için 23.251,91 TL'ye, davacı çocuk Barkın için 21.183,15 TL destekten yoksun kalma tazminatının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların zararının karşılandığını, desteğin de kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davacı eş Necmiye için 64.380,53 TL, davacı çocuk Doğukan için 23.251,91 TL'ye, davacı çocuk Barkın için 21.183,15 TL destekten yoksun kalma tazminatının 22.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalı tarafça ödenen 46.102,00 TL'nin ödeme tarihi ile bankanın temerrüd tarihi arasındaki işlemiş faizin davalı taraftan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı ....Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nun 27.maddesi hakim "Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir." hükmünü düzenlemektedir. Bu kapsamda kural olarak, duruşma yapılması zorunlu olan çekişmeli yargıda hakim, kanunun gösterdiği istisnalar dışında tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. Bu çerçevede, öncelikle tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Savunma hakkını güvence altına alan T.C Anayasa'sının 36.maddesinde de buna paralel düzenleme bulunmaktadır.

Savunma hakkını güvence altına alan T.C Anayasa'sının 36.maddesinde de buna paralel düzenleme bulunmaktadır.

Somut olayda, dava, belirsiz alacak davası olarak açılmış olup mahkemece alınan aktüerya raporu sonrasında, talep edilen destekten yoksun kalma tazminatı tutarları davacılar vekili tarafından duruşmada bildirilmiş, beyan tutanağa geçirilmiştir. Ancak anılan duruşmaya davalı vekili katılmamıştır. Bu durumda mahkemece, davacılar vekilinin talep ettiği tazminat miktarlarını bildirdiği duruşma tutanağının bir sureti davalı vekiline tebliğ edilerek karşı beyan veya itirazda bulunması için uygun bir süre verildikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken davalı tarafa savunma hakkı tanınmayarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre de;

a)Davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün, kazanın oluşumunda kusurlu olup olmadığının belirlenmesi hususunda rapor alınmamıştır. O halde mahkemece, kazaya ilişkin soruşturma dosyası, dava açılmış ise ceza dosyası getirtilerek kusur oranlarının belirlenmesi bakımından bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

b)Davalı sigorta şirketi tarafından davacılara, dava açılmadan önce ödeme yapılmıştır. O halde, zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince davalı tarafından yapılan ödemeye, aktüer hesabının yapıldığı tarihe kadar geçen süre için yasal faiz uygulanarak (güncelleştirilerek) hesaplanan tutardan mahsup edilmelidir. Mahkemece, davalı tarafça yapılan ödemenin aktüer bilirkişi tarafından hesap edilen destekten yoksun kalma zararından güncelleştirme yapılmadan tenzil edilmesi isabetli olmamıştır.

c)Davalıya trafik sigortalı aracın ticari nitelikte olmadığı gözetilerek hükmedilen tazminata yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken ticari faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

d)Destekten yoksun kalan çocukların, yaşları,okuldaki eğitim durumları ve yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar gözetildiğinde yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabulü gerekirken farazi değerlendirmeler ile desteğin 25 yaşına kadar devam edeceğinin kabulü doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4626, Karar No: 2021/5521, Tarih: 19.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4626 E.  ,  2021/5521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Dava, fiili çalışmaya dayalı olmadığı gerekçesi ile 05.12.2009-03.03.2010 tarihleri arasındaki sigortalılık süresinin iptaline ve giderek yaşlılık aylığının iptali ve yersiz ödeme nedeniyle, yaşlılık aylıklarının iadesine ilişkin Kurum işleminin iptali ve kesilen aylıkların kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması ile faizi ile iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ve 08.04.2019 tarihli ek kararla davacının temyiz başvurusunun süresinde yapılmamış olması gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen esastan red kararı ile ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

7036 sayılı yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı yasanın 366. ve 345. maddeleri uyarınca istinaf kararlarına karşı temyiz başvuru süresi, kararın tebliğinden itibaren iki haftadır. 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır.

Bölge Adliye Mahkemesinin, istinaf başvurusunun esastan reddine dair 09.01.2019 tarihli kararının davacı vekiline 11.02.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davacı vekilinin 04.03.2019 tarihinde iki haftalık yasal süreden sonra temyiz isteğinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince 08.04.2019 tarihinde verilen ek kararla davacının temyiz başvurusunun süresinde yapılmamış olması nedeniyle 7036 sayılı yasanın 7/3 maddesi gereğince reddine verildiği, davacı vekili tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinin, yasal süresi içerisinde verilmediği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın, 7036 sayılı yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı yasanın 366. ve 345. maddeleri hükmüne uygun olduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın onanması gerekmektedir.

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi Ek Kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11814, Karar No: 2013/20391, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/11814 E.  ,  2013/20391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalılardan ... İnş. Müş. San Tic Ltd Şti’ne yokluğunda verilen kararın “Feneryolu Mah. ... cad. No: 122/10 Kadıköy ...” adresinde tebligat Yasasının 35. maddesi gereğince tebliğ edilmek suretiyle dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki anılan davalıya yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı görülmektedir.

Tebliğ ile ilgili Yasa ve Tüzük hükümleri tamamen şeklidir. Değinilen işlemler nedeniyle tebligat; bilgilendirme yanında belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemidir. Gerek tebliğ işlemi ve gerekse tebliğ tarihi ancak yasa ve tüzükte emredilen şekillerle tevsik ve dolayısıyla ispat olunabilir. Bu sebeple tebligatın usul yasaları ile ilişkisinde daima göz önünde tutulmalıdır. Hal böyle olunca, yasa ve tüzük hükümlerinin en ufak ayrıntılarına kadar uygulanması zorunludur. Kanunun ve Tüzüğün belirlediği şekilde yapılmamış ve belgelendirilmemiş olan tebligatların geçerli olmayacağı Yargıtay içtihatlarında açıkça vurgulanmıştır.

7201 Sayılı yasanın 35/2 maddesinde “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi olacağı” 35/4 maddesinde ise “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adreslerin esas alınarak aynı madde hükümlerinin uygulanacağı,” düzenlenmiştir.

Öte yandan tebligat tüzüğünün 55 ve 28 maddelerinde uygulamanın nasıl yapılacağı açıklanmıştır. Buna göre 35.madde gereğince tebligat yapılabilmesi için önce; muhataba daha önce tebligat yapılan ya da ticaret sicilinde veya resmi kayıtlarda ... bulunan adrese çıkarılan tebligat üzerine tebliğ memuru 28 inci maddenin ilk fıkrasındaki usule göre yeni adresi tespit ederse aynı Maddenin üç ve dördüncü fıkraları mucibince ve son fıkrasındaki hal vaki ise 30 uncu Maddeye tevfikan muamele yapar

Tebliğ memuru bu suretle muhatabın yeni adresini tespit edemezse, tebliğ evrakı, çıkaran mercie iade edilir. Bu mercie muhatabın yeni adresi bir diğer alakalı tarafından bildirilirse, tebliğ evrakı o adrese gönderilir. Aksi takdirde mercice tahkik muamelelerine tevessül olunmayarak bu Tüzüğe ekli 6 numaralı örneğe göre düzenlenecek tebliğ evrakının bir nüshası eski adrese ait kapıya talik ettirilir. Eski adresin kapısına talik tarihi, tebliğ tarihi sayılır.

Tebliğ memuru bu suretle muhatabın yeni adresini tespit edemezse, tebliğ evrakı, çıkaran mercie iade edilir. Bu mercie muhatabın yeni adresi bir diğer alakalı tarafından bildirilirse, tebliğ evrakı o adrese gönderilir. Aksi takdirde mercice tahkik muamelelerine tevessül olunmayarak bu Tüzüğe ekli 6 numaralı örneğe göre düzenlenecek tebliğ evrakının bir nüshası eski adrese ait kapıya talik ettirilir. Eski adresin kapısına talik tarihi, tebliğ tarihi sayılır.

Somut olayda Yasanın ve tüzüğün aradığı bu şartların yerine getirilmeden 35.maddeye göre tebliğ yapıldığı anlaşılmaktadır. Gerçekten dava dilekçesinde davalı ... İnş. Müş. San Tic Ltd Şti’nin adresi olarak gösterilen “Feneryolu Mah. ... cad. No: 122/10 Kadıköy ...” adresine gönderilen tebligatın tanınmadığından bahisle iade olunduğu anlaşılmaktadır. Anılan davalıya tebligatın ise, ticaret sicil gazetesinden öğrenildiği belirtilerek davacı vekili tarafından bildirilen “Kuş dili caddesi ... İş hanı No:73/5 Kadıköy ...” adresinde usulüne uygun biçimde yapıldığı dosya içerisindeki tebligat parçasının incelenmesinden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davalının daha önce tebligat yapılan ve mahkemece bilinen bir adresi olduğu halde, daha önce tebligat yapılamayan adreste Tebligat Yasası’nın 35. maddesine göre yokluğunda verilen kararın tebliğinin geçersiz olduğu açıktır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... İnş. Müş. San Tic Ltd Şti’ne yokluğunda verilen kararın, dava dilekçesinin tebliğ olunduğu “Feneryolu Mah. ... cad. No: 122/10 Kadıköy ...” adresinde yukarıda açıklanan yönteme uygun biçimde tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12338, Karar No: 2014/16121, Tarih: 09.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/12338 E.  ,  2014/16121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekilleri ile tereke temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir. hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... geldi. Davacılar ile tereke temsilcisi gelmedi Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde, murisleri ...'in fiil ehliyetinin olmadığı dönemde, bankadaki parasının davalıya havale edilmesi nedeniyle, kısıtlının özgür iradesi ile yapılmayan havale işlemi sonucunda davalıya ödenen 131.710 TL'nin davalıdan faizi ile tahsili talep edilmiş, mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekili ile tereke temsilcisinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, davacılar vekili dava dilekçesinde; dava konusu alacağın yasal faizi ile tahsilini talep etmelerine rağmen, mahkemece; faiz ile ilgili karar verilmemesi doğru değilse de, belirtilen bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve ayrıca davalının dava tarihinden önce TBK.'nun 117/1.maddesi gereğince temerrüde düşürülmediği anlaşıldığından hüküm fıkrasına "109,758 TL'nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacılara miras hisseleri oranında ödenmesine" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün HUMK.'nun 438/VII.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 5.622,60 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 09.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1379, Karar No: 2017/9440, Tarih: 27.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/1379 E.  ,  2017/9440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereği tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 4.162.53 TL maddi, 5000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada davacının haksız olarak tutuklu kaldığı sürelerin aldığı başka bir cezadan mahsup edilmediği ve hesaplanan maddi tazminat mikatarının doğru olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tazminat miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7681, Karar No: 2013/10721, Tarih: 10.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/7681 E.  ,  2013/10721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava; faturaya dayalı alacağın tahsili istemiyle başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili; davacının fatura düzenlemesinin alacağı ispat etmediğini, faturalarda teslim alan kısmında ismi geçen şahsın müvekkil çalışanı olup olmadığının araştırılması gerektiğini, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; takibe ve davaya konu faturaların davalıya tebliğ edildiğine dair bir belge sunulmadığı, davacının ticari defterlerinde de faturalara ilişkin bir kayda rastlanmadığı,dolayısıyla davalının bu faturalar nedeniyle davacıya borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı takip dosyasında 20.000,00 TL bedelli 13 adet irsaliyeli faturaya dayanmıştır. Davacı satım sözleşmesine konu malları davalıya teslim ettiğini usulüne uygun delillerle kanıtlamalıdır. Dosyaya sunulan faturalarda teslim alan kısmında bir kısım imzalar bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bu imzaların davalı şirketi bağlayıp bağlamadığı üzerinde durulup varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25071, Karar No: 2017/35705, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25071 E.  ,  2017/35705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17450, Karar No: 2014/17265, Tarih: 26.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/17450 E.  ,  2014/17265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

... Tarım Turizm Tic. San. İnş. Gıda İht. İhr. Ltd. Şti. ile ....Amb. Kutu San. ve Tic. Ltd. Şti. ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında .... İcra Hukuk Mahkemesi'nden verilen 02.04.2013 tarih ve 802/267 sayılı hükmün Daire'nin 11.03.2014 gün ve 21920/3901 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Her ne kadar davacı vekili tarafından; süresi içerisinde Daire'nin 11.03.2014 tarih ve 2013/21920 Esas - 2014/3901 Karar sayılı ilamına karşı karar düzeltme isteğinde bulunulmuş ise de; 11.09.2014 tarihli dilekçe ile karar düzeltme isteğinden feragat ettiklerine dair dilekçe verildiğinden, karar düzeltme isteğinin feragat nedeniyle REDDİNE ve 52,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.