muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13990, Karar No: 2011/980, Tarih: 07.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13990 E.  ,  2011/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 1068 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali, sicilin kütükten  terkini, elatmanın önlenmesi ve yıkım karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak önceden verilen karar, Dairece ;"…idarece usulüne uygun kesinleşmiş kıyı kenar çizgisinin olup olmadığının saptanması, aksi halde uzman bilirkişiler aracılığıyla 3621 Sayılı Yasa ve ilgili yönetmeliklerde belirtilen yönteme uygun kıyı kenar çizgisinin saptanması, yöntemine uygun belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın konumunun belirlenmesi” gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini ile tanımı aynı yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kalan yere elatmanın önlenmesi, yıkım isteklerine ilişkin olup mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu 1068 parsel sayılı taşınmazın, kadastro tespitinin yapıldığı, 19.12.1936 tarihinde kesinleştiği ve davanın 22.06.2004 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 19/12/1936 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Öte yandan;  temyiz aşamasında 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde;"... Avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği 17.maddesiyle de davalı tarafın sorumlu tutulamaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu” hükmü öngörülmüştür.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine ve davalı tarafın yargılama giderleri ile avukatlık ücretinden sorumlu tutulmaması yönünden karar verilmesi ve davalı tarafın kararı temyiz etmemesine karşın usulü kazanılmış hak olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durularak gerekçelendirilmesi, sonuçta 29.5.1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulup tutulmayacağı ayrıca davalı lehine avukatlık ücreti verilip verilmeyeceği irdelenip, değerlendirilmesi için karar bozulmalıdır.

Açıklanan nedenlerle, davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22455, Karar No: 2011/7315, Tarih: 25.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22455 E.  ,  2011/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazların eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/302, Karar No: 2023/2637, Tarih: 11.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/302 E.  ,  2023/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR :Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret, tehdit, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

A. Suçtan Zarar Gören İçişleri Bakanlığı Vekilinin Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Talebine İlişkin Ön İnceleme;

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli ve 2015/536 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararının, suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının görevi yaptırmamak için direnme, tehdit ve hakaret suçlarından doğrudan zarar görmemesi nedeniyle sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığından, İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suçtan Zarar Gören İçişleri Bakanlığı Vekilinin Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi ile Sanığın Kamu Malına Zarar Verme, Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Talebine İlişkin Ön İnceleme;

Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı'nın duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşılmakla suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2015 tarihli ve 2015/5818 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında, alkollü araç kullanırken kaza yaptığı, alkolmetreye üflememesi nedeniyle kan alınmak üzere hastaneye götürüldüğü, burada şikâyetçi ...'e hakaret ve tehdit ettiği, ardından, karakola getirildiği, burada da diğer şikâyetçilerin görevini yapmalarına engel olduğu ve onlara hakaret ettiği, daha sonra lavaboda bulunan aynayı kırarak şikâyetçilere fırlattığı iddiasıyla kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265/1, 43/2, 125/1-3.a-4, 43/2, 125/1-3.a-4, 106/1.1. cümle, 152/1-a, 53. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/836 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, iki kez ayrı ayrı kamu görevlisine hakaret, kamu malına zarar verme ve tehdit suçlarından sırasıyla, 5237 sayılı Kanun'un 265/1, 43/2, 62/1, 125/3a, 43/2, 62/1, 125/3-a, 62/1, 152/1-a, 62/1, 106/1-1. cümle, 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla, 6 ay 7 gün, 12 ay 15 gün, 10 ay, 10 ay, 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, bütün hükümler yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Yukarı da anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 29.09.2022 tarihli ve 2021/3418 Esas, 2022/15850 Karar sayılı kararı ile; kamu malına zarar verme suçu yönünden katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü anlaşılan İçişleri Bakanlığına gerekçeli hükmün usulüne uygun olarak tebliğiyle, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hükmün İçişleri Bakanlığına tebliğ edilmesi üzerine, ilgili bakanlık vekili, hükümleri temyiz etmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/151457 no.lu tebliğnamesi ile, sanık hakkında tehdit ve katılan ...'e yönelik hakaret suçlarından kurulan hükümlerin bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Suçtan Zarar Gören İçişleri Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının davaya katılan olarak kabul edilmesine,

2. Kararın bozulmasına,

3. Yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı taraftan tahsiline,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Suçtan Zarar Gören İçişleri Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının davaya katılan olarak kabul edilmesine,

2. Kararın bozulmasına,

3. Yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı taraftan tahsiline,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın 18.10.2015 tarihinde alkollü bir şekilde araç kullanırken kaza yapması sonucu görevli trafik ekiplerinin alkolmetre ile alkol ölçümü yapmak istedikleri ancak sanığın alkolmetreye üflemediği, bunun üzerine kan alınarak tahlil yapılması için ... Devlet Hastanesine götürüldüğü, orada sağlık memuru olarak görev yapan katılan ...'in kan almak istediği sırada katılana"benim kanımı alamazsın alırsan ananı avradını sinkaf ederim, iğneyi bana sokarsan senin a... korum, seni yaşatmam, sen ve senin gibiler benim kanımı alamazlar, şerefsiz, kanımı alırsan yarın buradayım, seninle tekrar görüşürüz, seni yaşatmam kanımı alabiliyorsan al" diyerek hakaret ve tehditte bulunduğu, daha sonra karakola getirilen sanık orada polis memuru olarak görevli olan katılanlar ..., ..., ... ve ... isimli polis memurlarının görevlerini yapmalarına engel olmaya başladığı, onlara da benzeri şekilde "ehliyetimi alamazsınız, kanımı alamazsınız, hepinizin a.. koyarım, iki saat sonra çıkacağım hepinizi bulurum, çocuğunuzu çoluğunuzu bulurum, göreceksiniz, ne biçim polissiniz, kanımı alanın a.. koyarım" diyerek bağırmaya başladığı, ardından lavadobada bulunan aynayı sökerek kırıp katılanlara fırlattığı mahkemece kabul edilmiş ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Sanık savunmasında, atılı suçu kabul etmediğini, olay günü alkol aldığını, sağlık memurunun kan almak istediği sırada sinir krizi geçirdiğini, kapalı alanda fobisi olduğu için kan almak isteyen görevliyle tartıştığını, hastaneden sonra karakolda da polis memurlarıyla tartışmaya girdiğini, polislerin kendisini dövdüğü için hakaret ettiğini ifade etmiştir.

3.Olaya ilişkin Görgü Tespit Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

4. Katılanların beyanları dosya kapsamına ve oluşa uygundur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Görüşü Yönünden

Sanığın ilk olarak hastaneye götürülüşüne dek geçen sürede polis merkezindeki katılanlara hakaret ettiği daha sonra sanıktan kan alınması için hastaneye götürüldüğü, burada ise, sağlık görevlisi katılan ...'e hakaret ettiği, sanığın farklı kişiye karşı, aynı gün olmakla birlikte farklı zaman diliminde hakarette bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın katılan ...'e yönelik hakaret eyleminden cezalandırılmasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B.Sanığın Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Tehdit ve Kamu Görevlisine Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

B.Sanığın Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Tehdit ve Kamu Görevlisine Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın tekerrüre esas mahkûmiyetinin olmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve aynı Kanun'un 125/3-a, 43/2. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 3 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 1 yıl 15 gün hapis yerine hesap hatası sonucu 12 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Sanığın Kamu Malına Zarar Verme ve Katılan ...'e Yönelik Tehdit, Suçtan Zarar Gören İçişleri Bakanlığı Vekilinin ise Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

1-Suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı’nın davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılmasında hukuka aykırılık görülmüştür.

2- Sanığın alkol oranının tespiti için kan alınacağı esnada katılan ...'e yönelik tehdit etme şeklindeki eyleminin, bir bütün olarak dosya kapsamındaki tüm katılanlara yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanığın Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Tehdit ve Kamu Görevlisine Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz Talebi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/536 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, ONANMASINA,

B. Sanığın Kamu Malına Zarar Verme ve Katılan ...'e Yönelik Tehdit, Suçtan Zarar Gören İçişleri Bakanlığı Vekilinin ise Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Sanığın Kamu Malına Zarar Verme ve Katılan ...'e Yönelik Tehdit, Suçtan Zarar Gören İçişleri Bakanlığı Vekilinin ise Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle kamu malına zarar verme suçundan sair yönleri incelenmeyen ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/536 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararına yönelik suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekili ile sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/794, Karar No: 2013/310, Tarih: 06.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/2-794 E.  ,  2013/310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ             : Düzce Aile Mahkemesi

TARİHİ             : 12/04/2012

Taraflar arasındaki “boşanma, velayet, maddi ve manevi tazminat ile nafaka” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Düzce Aile Mahkemesi'nce boşanma davasının kabulüne, maddi ve manevi tazminat ile nafakaya ilişkin karşı davanın reddine dair verilen 01.06.2010 gün ve E:2009/210, K:2010/408 sayılı kararın incelenmesi davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 21.11.2011 gün ve 18156 - 19270 sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuk A.'in velayeti, sağlık durumuna göre tedavi ve eğitim olanakları gözetilerek davacı-davalı babaya bırakılmıştır. Karar tarihinden sonra davalı-davacı anne müşterek çocuğun tedavi ve eğitim imkanlarının bulunduğu Düzce'ye tayin olmuştur. Velayet kamu düzenine ilişkindir. Müşterek çocuk Alim 01.01.2007 doğumlu olup yaşı gereği anne bakım ve ilgisine muhtaçtır. Davalı-davacı annenin çocuğun bedeni, fikri ve ahlaki gelişimine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı bir delil de bulunmamaktadır. Velayetin anneye verilmesi çocuğun yararına olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı-karşı davacı Saadet Acar vekili.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı olarak tarafların boşanması ve velayetin davacı babaya verilmesi; karşı dava ise, maddi-manevi tazminat ve nafaka istemlerine ilişkindir.

Davacı-karşı davalı M.A. vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı olarak tarafların boşanmaları ile müşterek küçük çocuğun velayetinin davacı babaya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.A.vekili, asıl kusurun davacıda olduğu gerekçesiyle boşanma davasını kabul etmediklerini belirtip; karşı davası ile maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası istemlerinde bulunmuştur.

Davacı-karşı davalı M.A. vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı olarak tarafların boşanmaları ile müşterek küçük çocuğun velayetinin davacı babaya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.A.vekili, asıl kusurun davacıda olduğu gerekçesiyle boşanma davasını kabul etmediklerini belirtip; karşı davası ile maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası istemlerinde bulunmuştur.

Mahkemece, “evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı-karşı davalının bir kusurunun bulunmadığı, kusurun davalı-karşı davacı kadında olduğu, küçük çocuğun özel eğitime olan ihtiyacı ve bu ihtiyacın babasının bulunduğu Düzce ilinde sağlanabileceği, davalı-karşı davacının bulunduğu yerin küçük çocuğun ihtiyacını ve tedavisini sağlamaya elverişli bulunmadığı, müşterek çocuğun menfaati dikkate alınarak velayetin davacı babaya verilmesi gerektiği” gerekçesiyle tarafların boşanmalarına, velayetin davacı babaya verilmesine, maddi ve manevi tazminat ile nafaka istemlerine ilişkin davalı kadının karşı davasının ise reddine  dair verilen karar davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bu arada, davalı-karşı davacı kadın, Erzurum ili, Çat ilçesi, Saltaş köyündeki okulda öğretmen olarak görev yapmakta iken tayin talebinin ilgili merci tarafından uygun görülmesi üzerine, Düzce il merkezindeki bir okulda öğretmen olarak görevlendirilmiş; davalı kadın vekili, anılan ve yeni gelişen bu maddi olgunun temyiz incelemesi sırasında dikkate alınması amacıyla müvekkilesinin görevlendirilmesine ilişkin belgeyi de temyiz dilekçesine ek olmak üzere Yargıtay Özel Daire'sine sunmuştur.

Yüksek Özel Daire'ce, yukarıda başlık bölümünde yazılan nedenlerle, sair yönleri itibariyle onanan hüküm, velayet yönüyle davalı kadın yararına bozulmuştur.

Yerel mahkemece, “Yargıtay'ca yapılacak temyiz incelemesi sırasında bozma sebeplerinin HMK. m.371 (HMUK. m.437) maddesinde düzenlendiği, mahkemelerin dosya kapsamında bulunan delillere göre karar verdiklerini, mahkemelerin karardan sonra dosyaya sunulan delilleri ve ortaya çıkan vakıaları değerlendirmelerinin mümkün olmadığı, bu nedenle mahkeme kararının verilmesinden sonra ortaya çıkan vakıalar ve dosyaya sunulan deliller yeni bir davanın ve yargılamanın konusu olup, HMK. m.371 (HMUK. m.437) madde kapsamında bozma sebebi sayılamayacağı, daha önce verilen kararda davalı annenin öğretmen olarak görev yaptığı yer Erzurum ili, Çat ilçesi, Saltaş köyünde müşterek çocuğun mevcut rahatsızlığı nedeniyle tetkik ve tedavi ile eğitiminin yapılamayacağı gerekçesi ile müşterek çocuğun menfaati gereği velayetinin davacı babaya verildiğini, karar tarihinden sonra davalı annenin tayininin Düzce iline yapıldığı, temyiz merciinin karardan sonra gerçekleşen vakıaları ve dosyaya sunulan delilleri değerlendirerek yeni bir yargılama niteliğinde bozma hükmü tesis ettiği gerekçeleriyle velayet yönüyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme hükmünü davalı kadın vekili, temyiz etmiştir.