muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3688, Karar No: 2024/1452, Tarih: 04.03.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının zinaya dayalı boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatların miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13079, Karar No: 2025/1303, Tarih: 06.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/13079 E.  ,  2025/1303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; inceleme konusu dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde temyizde duruşmaya tâbi davalar arasında belirtilmediğinden duruşma isteminin reddine, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı... Sendikasının müvekkilinin dâhil olduğu işkolunda faaliyet göstermediğini, Bakanlıkça işkoluna ilişkin yapılacak inceleme ve tespit sonucunun bekletici mesele yapılması gerektiğini, yetki belgesinin işletme düzeyinde verildiğini, müvekkili Şirketin işletme niteliğinde olmadığını, işyeri niteliğinde olduğunu, bilirkişi incelemesi yapılması hâlinde bu durumun ortaya çıkacağını, davalı Bakanlığın yetki tespitine konu ettiği diğer iki birimin faaliyetinin yetki başvuru tarihinden çok önce sonlandırıldığını, kaldı ki bu iki birimin faaliyetini sürdürdüğü dönemde de Tekirdağ'daki birimle aynı işkolunda ve birbirine bağlı yerler olmakla, her üç yerin hukuki, teknik ve yönetsel bütünlük içinde olması nedeniyle bu üç yerin aslında tek bir işyeri olduğunu, Bakanlık tarafından işçi sayısının hatalı belirlendiğini, gerekli sayısal çoğunluğun sağlanmadığını, tespitin hatalı olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle ... Çalışma Genel Müdürlüğünün 10.02.2023 tarihli ve 224869 sayılı yetki tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; e-Devlet kapısı üzerinden yapılan üyelik işlemleri ile Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan işçi bildirimleri doğrultusunda olumlu yetki tespitinin düzenlendiğini, işkoluna dair tespit talebi veya itirazın mevcut uyuşmazlıkta bekletici mesele olarak öne sürülemeyeceğini, yetki tespiti işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı Sendika vekili cevap dilekçesinde; yetki tespit kararının iptali ya da çoğunluk tespiti davalarında işkoluna ilişkin itirazların ileri sürülemeyeceğini ve incelenemeyeceğini, çoğunluk tespitinin işletme düzeyinde yapılmış olmasının Kanuna uygun olduğunu, çoğunluk tespitine esas işçi sayısının doğru tespit edildiğini, müvekkili Sendikanın gerekli sayısal çoğunluğu sağladığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işverenliğin aynı işkolunda kurulu birden fazla işyeri bulunduğu için toplu iş sözleşmesinin işletme düzeyinde yapılmasının mevzuat hükümlerine uygun olduğu, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun (6356 sayılı Kanun) 41. maddesi gereğince davalı ...Sendikasının gerekli çoğunluğu sağladığı ve toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yetki tespit başvuru tarihi olan 08.02.2023 tarihi itibarıyla, davaya konu işletmede çalışan toplam işçi sayısının 183 olduğu, bunlardan 84'ünün davalı Sendikanın üyesi olduğu, sendika üye işçi oranının %45,90 olduğu işletme çoğunluk tespiti için Kanunun aradığı çoğunluğun (%40) sağlandığı, sonradan sendika üyeliğinden çekilenlerin çoğunluk tespitine etkisinin bulunmadığı, mahkemenin bu yönde bir araştırma yapmasına gerek olmadığı, işkolu itirazının dikkate alınamayacağı, Mahkeme kararının isabetli olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dava ve istinaf dilekçelerinde belirttiği sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Kanun’un 41. ve devamı maddeleri kapsamında yetki tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2338, Karar No: 2018/6125, Tarih: 03.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2338 E.  ,  2018/6125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz talebinde bulunduğu, ancak tebliğnamede mahkeme hükmünün konusunu oluşturan 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları ile ilgili bir görüşe yer verilmediği anlaşılmakla; bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29586, Karar No: 2016/18709, Tarih: 18.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/29586 E.  ,  2016/18709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurumun 2009 protokolünün 6.3.19- 6.3.3. - 6.3.10. maddelerine aykırılık gerekçesiyle ceza tahakkuk ettirildiğini, oysa ki bu işlemin taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olduğunu ve davalı kurumun hukukça kabul edilemeyecek ve tek taraflı olarak reçetelerin sahte olduğuna karar vermesinin de kabul edilemeyeceğini, davalı kuruma ait 93313279/9.297.888 sayılı yazıdaki tüm cezanın uygulanmaması yönünde ve sözleşmenin yargılama sürecinde devamı yönünde tedbir kararı verilmesine, muarazanın menine, haksız cezaların iptaline, davalı kurum ile sözleşmesinin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, delilleri arasında adına reçete düzenlenen hastaları tanık olarak bildirmiş, mahkemece, önce tanıkların dinlenilmesine, daha sonra buna ilişkin ara karardan vazgeçilmesine karar verilmişse de reçetedeki ilaçların teslimi ve reçete arkasındaki imzaların kime ait olduğu hususlarında tanıkların dinlenerek ve gerekirse yeniden rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (3) no’lu bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7464, Karar No: 2007/1010, Tarih: 08.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7464 E.  ,  2007/1010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 23.2.2005 tarihinde davalı şirket adına kiralık mağaza aradığını bildirerek ... ile görüşüp şuan faaliyette bulundukları yerin kiralanması konusunda sözleşme imzaladıklarını, sözleşmeye göre kiracı ve mal sahibinin görüştürüldüğünü, sonrasında davalının yeri kiralamak istemediklerini bildirdikleri halde, Mart ayında aynı yeri başka kişiye göstermek için kiralık yere gidildiğinde davalının sözleşmeye konu yeri kiraladıklarının öğrenildiğini, davalının sözleşme yapan ...'in şirket yetkilisi olmadığını ifade edip, komisyon borçları bulunmadığını bildirdiklerini, kötüniyetle gerçek temsilcinin gizlenip güven yaratarak temsilci gibi davranan ...'in imzaladığı sözleşmeye göre yetkisi olmasa bile şirketin bu işyerini kiralamasının vekaletsiz işgörme hükümlerine göre de talebi haklı kıldığını, komisyon bedelinin tahsili için girişilen icra takibine de itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, icra dosyası,taahhütnamenin BK.nun 404/3.maddesinde öngörülen şartları taşımamasına göre davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyasına sunulan " Taahhüname " başlıklı sözleşmede her iki tarafın imzasının bulunduğu görüldüğünden yerel mahkemenin aksi yöndeki gerekçesi yerinde değilse de, sözleşmeyi davalı adına imzalayan ...'in davalı şirketin yetkili temsilcisi olmadığı toplanan delillerden anlaşıldığından sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK.nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün belirtilen gerekçeyle düzeltilerek ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 8.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18694, Karar No: 2017/2387, Tarih: 21.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18694 E.  ,  2017/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminata dayalı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada mahkemece ilk kez verilen 05.03.2014 tarihli karar, Dairemizin bozma ilamı ile “davacı kurumun temyizi hakkında kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle temyiz isteminin reddine, davalı işveren temyizi bakımından ise, işveren avukatının temyiz istemleri hakkında sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ve Mahkemece, meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlığın bulunmadığını bildiren bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de, meslek hastalığında, işveren bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması ihtimalinin bulunması ve bu nedenle hastalığın oluşumunda belli bir oranda kaçınılmazlığın etken olduğunun kabulünün zorunlu olduğuna ve bu nedenle yeni bir kusur raporu alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine işaret edilerek, bozulmuştur.

Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı Kararı)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK)

Eldeki davada ise bozma gereklerinin yerine getirildiğinden bahsedilmesi mümkün olmadığı gibi usuli kazanılmış hakların da dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır.

Eldeki davada ise bozma gereklerinin yerine getirildiğinden bahsedilmesi mümkün olmadığı gibi usuli kazanılmış hakların da dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, öncelikle bozmadan önce davalı işveren hakkında % 90 kusurlu olduğu hususunda kabul edilen kusur raporu esas alınmak suretiyle karar verilmekle, bu yönde davalı işveren bakımından, davacı Kurumun temyiz isteminin reddolması nedeni ile, sigortalının % 10 oranındaki kusur durumu usuli kazanılmış hak kapsamında dikkate alınması gereği ile, aynı şekilde bozmaya uyulmuş olmakla, meydana gelen meslek hastalığı nedeniyle kaçınılmazlık olgusunun varlığı hususunda da davalı işveren lehine usuli kazanılmış hak kapsamında oluşan kaçınılmazlık halinin kabulünün zorunlu olması ile ilk bozma kapsamında kaçınılmazlığın varlığını kabul eden bir kusur raporu aldırılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gereklerinin dikkate alınmaması usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, kabule göre de gerekçe ile çelişki oluşturacak şekilde tüm değerlerin % 75 kusur karşılıklarına hükmedilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7459, Karar No: 2020/2374, Tarih: 17.02.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/7459 E.  ,  2020/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan sıfatı kaldırılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanık ... müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. Sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 3.500 TL adli para cezası ve 200 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken 3.500 TL adli para cezası ve 200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

3. Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün takdiri indirim maddesinin uygulandığı bendinde yer alan "62." ibaresinin çıkartılarak yerine "62/1." ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün sanığın kazanılmış hakkına ilişkin bölümden "cezasının indirilerek sonuç olarak hapis karşılığı 3500 TL adli para cezası ve 200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına." ibaresinin çıkartılarak, yerine "cezasının 3.500 TL adli para cezası ve 200 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi,

3. Hükmün eşya müsaderesine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine gelmek üzere ''Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8252, Karar No: 2015/5374, Tarih: 16.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/8252 E.  ,  2015/5374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 tarih ve 2012/281-2013/431 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14/04/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ve davalılardan ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ile imzalanan taşıma sözleşmesi uyarınca amonyum sülfat gübre emtiasının Ukrayna’dan ...’ya deniz yolu ile taşınmasını üstlendiğini, davacının yükü hasarsız ve eksiksiz olarak 14/10/2008 tarihinde ... Limanı’na getirdiğini, fakat davalı ... ile yük alıcısı diğer davalı ... Gıda Tarım Taşıma Depolama Akaryakıt İth. İhr. San. ve Tic. A.Ş. arasındaki anlaşmazlık nedeniyle geminin tahliye edilemediğini, yaklaşık 14 ay sonra yükün, yeni alıcı bulunması üzerine tahliye edildiğini, geç boşaltmadan kaynaklanan zararının tahsili için başlatılan takibin davalıların itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, 29.09.2008 tarihli bağlantı özet (fixture recap) ve çarter parti ile ilgili taşıma nedeniyle doğacak tüm ihtilafların Hamburg’da ... Hukuku uygulanmak suretiyle tahkim yoluyla halledilebileceğinin hüküm altına alındığını savunarak, davanın tahkim şartı ve esas yönünden reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, 29.09.2008 tarihli çarter partinin 48. maddesinde çarter mukavelesi üzerinde ortaya çıkabilecek her türlü fikir ayrılığının Hamburg'da tahkime götürüleceği, ... Kanunları'nın ve GMAA (... Denizcilik Hakem Kurulu) hükümlerinin geçerli olacağının kararlaştırıldığı, maddenin kesin tahkim şartını içerdiği ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın da sözleşmeden kaynaklandığı gerekçesiyle davacının, davalı ... şirketi ile ilgili açtığı davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı aleyhindeki davanın ise tefrikine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ...'e verilmesine aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,16/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.