muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9992, Karar No: 2024/12485, Tarih: 05.12.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Ege Ev Ürünleri A.Ş. bünyesinde çalıştığını, ...'in bu şirketin ortağı olduğunu, bu nedenle bu davalı adına husumet yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının 28.12.2010 günü işyeri hekimine muayene olduğunu revirden çıkıp 10 - 15 adım attıktan sonra çalışma alanına varmadan olduğu yere yığıldığını, olayın iş kazası olmadığını, olayın iş kazası sayılması halinde bile müvekkillerinin kusurunun olmadığını, müvekkili işveren şirketin üzerine düşen tüm görevleri yerine getirdiğini, işyerinde iş kazalarına karşı her türlü önlem ve uyarı levhalarının bulunduğunu, müvekkilinin davacının yürürken yere yığılması olayında ihmal ve kusuru olmadığını, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin şartların mevcut olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "... Dosyada kusur oranının tespiti için bilirkişi heyetine tevdii edilmiş bilirkişi heyeti 28.05.2019 tarihli raporunu dosyaya sunmuş raporda davalı işveren Ege Ev ürünleri A.Ş.'nin kusurunun olmadığı, davalı ...Ş. işveren vekili ...'in kusurunun olmadığı ve kazazede işçi ...'ün kusurunun olmadığı tespit olunmuş, itirazlar üzerine dosya farklı 3'lü bilirkişi heyetine tevdii edilmiş, bilirkişi heyetinin 23.12.2019 tarihli raporu dosya içerisine alınmış, buna göre davalı işveren Ege Ev Ürünleri A.Ş.'nin kusurunun olmadığı, davalı ...Ş. işveren vekili ...'in kusurunun olmadığı ve kazazede işçi ...'ün kusurunun olmadığı tespit olunmuş, itirazlar üzerine dosya farklı 3'lü bilirkişi heyetine tevdii edilmiş, bilirkişi heyetinin 18.02.2021 tarihli raporu dosya içerisine alınmış, buna göre davalı işveren Ege Ev Ürünleri A.Ş.'nin kusurunun olmadığı, davalı ...Ş. işveren vekili ...'in kusurunun olmadığı ve kazazede işçi ...'ün kusurunun olmadığı tespit olunmuş, itirazlar üzerine dosya farklı 3'lü bilirkişi heyetine tevdii edilmiş, bilirkişi heyetinin 16.07.2021 tarihli raporu dosya içerisine alınmış, buna göre davalı işveren Ege Ev Ürünleri A.Ş.'nin kusurunun olmadığı, davalı ...Ş. işveren vekili ...'in kusurunun olmadığı ve kazazede işçi ...'ün kusurunun olmadığı tespit olunmuştur....Yukarıda bahsi geçen tüm rapor heyet raporları ile İzmir 14. İş Mahkemesinin 2020/7 Esas numaralı dosyasında alınan bilirkişi raporunun da kusur tespiti anlamında aynı yönde olduğu dolayısıyla son raporun dosya kapsamına ve olayın oluş şekline uygun her türlü denetime elverişli ve teknik verilere dayalı olduğu değerlendirilmiş, kazanın oluşumunda davalıların illiyet bağının bulunmadığı veya işyeri şartları ve çalışma koşulları ile çevresel faktörlerin de kazanın oluşumunda etkili olmadığı, olayın niteliği ve dava konusu itibariyle davalıların kusursuz sorumluluğu şartlarının gerçekleşmediği değerlendirilmiş.." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının yerinde olmayıp, dosyaya sunulan bilirkişi raporlarının hepsinin birbirinin tekrarı olup itirazları doğrultusunda herhangi bir inceleme yapılmaksızın delil durumu gözden geçirilmeksizin verildiğini, kaza olayı gerçekleştikten 9 sene sonra inceleme yapıldığından hüküm kurmaya elverişli olmadığını, müvekkilinin herhangi bir rahatsızlığı olmadığı halde anide yere düşmesinin mantık dışı olduğunu, SGK teftiş raporunda işverinin kusurlu olduğunun belirtildiği, işverini zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluktan kurtaracak olan durum eylem ile meydana gelen zarar arasındaki illiyet bağının kesilmiş olmadığını, dava konusu olayda işçiye ve 3. kişiye kusur izafe edilmediğini, kaza olayında mücbir sebep olmadığını, illiyet bağının kesilmediğini, işverenin kusurlu olduğunu, davanın kabulü gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Dosya kapsamı, dosyadaki yazı, bilgi ve belgeler, kanuni gerektirici sebepler, İlk Derece Mahkemesince toplanan deliller, dosyadaki delil durumu, İş Sağlığı ve Güvenliğine yönelik yasa ve yönetmelik hükümleri, birbirini teyit eder uzman bilirkişiden aldırılan denetime açık 3'lü bilirkişi heyet raporları, tüm dosya içeriği ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmeleri yerinde görülmekle ..." gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü beyanlarını tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16142, Karar No: 2015/9013, Tarih: 20.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16142 E.  ,  2015/9013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/310-2013/516

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; Mersin İli, ... İlçesi, 7 pafta, 84 parselde kayıtlı zeytinlik ve harnupluk nitelikli 7720 m2'lk taşınmazın, müvekkillerinin murisi H.. V.. G..'ya annesinden miras ile kaldığını; murisin, bu taşınmazı yaklaşık 30 yıl malik sıfatı ile kullandığını, 1998 yılında vefat ettiğini, o tarihten bugüne kadar müvekkillerinin bu taşınmazı nizasız malik sıfatı ile kullanmaya devam ettiklerini; müvekkillerinin, dava konusu taşınmaza 1999 yılında 220 adet limon ağacı, 215 adet şeftali, 117 adet zeytin ağacı diktiklerini, dava konusu taşınmazda halen bakımlı 13 yaşında 220 adet limon ağacı, 215 adet şeftali ağacı, 117 adet zeytin ağacı bulunduğunu, davalının, dava konusu taşınmazı satın aldığını iddia ederek; dava konusu taşınmazı boşaltmalarını sözlü olarak istediğini, taşınmazın çevresine tel örgü çekmeye başladığını; müvekkillerinin, kendilerine miras kaldığını zannettikleri taşınmazı iyi niyetle imar edip ağaç diktiklerini; dava konusu taşınmaza daha önceden malik olan şahısların bugüne kadar yazılı veya sözlü olarak herhangi bir ihtarda bulunmadıklarını; müvekkillerinin, imar bedeli ve ağaç bedelinin kendilerine ödenmesi halinde davaya konu taşınmazı boşaltacaklarını davalıya bildirdiklerini; davalının, para vermeyeceğini bildirdiğini; müvekkillerinin imar çalışmaları ve yetiştirdiği ağaçlar sayesinde, taşınmazın %50 oranında değer kazandığını ileri sürerek; dava konusu taşınmazdaki ağaç bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; 22.10.2013 tarihli celsede alınan beyanında, taşınmazdaki ağaçların en az levazım değeri 11.700,00 TL'yi ödemeyi kabul etmişlerdir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 11.700 TL'nın dava tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştr.

./..

HMK’nın 281.maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

TMK'nın 722.maddesinde; "Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur.

Ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesi aşırı zarara yol açmayacaksa, malzeme sahibi, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebilir.

Aynı koşullar altında arazinin maliki de, rızası olmaksızın yapılan yapıda kullanılan malzemenin, gideri yapıya yaptırana ait olmak üzere sökülüp kaldırılmasını isteyebilir."

Aynı kanunun, 723.maddesinde ise; "Malzeme sökülüp alınması arazi maliki malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür.

Yapıyı yaptıran arazi maliki iyiniyetli değilse hakim, malzeme sahibinin uğradığı zararın tamamının tazmin edilmesine karar verebilir.

Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyiniyetli değilse, hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir." hükümlerini içermektedir.

Anılan hükümler, esas itibariyle (BK'nın 61 ve devamı maddelerinde) TBK'nın 77 ve devamı maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşmenin özel bir halidir ve zenginleşmeyenin iade borcu doğmaz. Ne var ki, somut olayda; dava konusu parseldeki ağaçlar, davalı tarafında benimsenilmiş ve bahçe olarak kabul edilmiştir. Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; TMK'nın 723/son maddesi gereğince; taşınmazın ağaçlı değeri ile ağaçsız değerinin ayrı ayrı bilirkişiye tespit ettirilip, aradaki farkın, davalı yönünden sebepsiz zenginleşme teşkil edeceği gözetilerek; oluşacak sonuca göre bir karar vermek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde, bilirkişinin hesapladığı taşınmazdaki ağaçların en az levazım bedeline hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17253, Karar No: 2013/3595, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17253 E.  ,  2013/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı asil, davalının daha önce kendisini borçlu göstererek 7.600 TL bedelli senet düzenlediğini, icra takibine koyduğunu, ancak İcra Hukuk Mahkemesi'ne açtığı davada imzanın kendisine ait olmadığının tespit edilerek davanın kabulune karar verildiğini, bu sefer davalının tekrar kendisine ait imzaları kopye ederek 24.500 TL bedelli senet düzenleyerek icra takibi yaptığını, senetteki imzanın kendisine ait olmadığını, davalı ile alışverişinin olmadığını belirterek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu 24.500 TL bedelli senet ile ilgili olarak davacının İcra Hukuk Mahkemesi'nde dava açtığını, Adli Tıp raporuyla imzanın davacıya ait olduğunun tespit edilerek davanın reddine karar verildiğini, davacının borçlu olmadığına yönelik iddialarını yazılı delille ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddine ve en az % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının icra takibine konulan 24.500,00 TL bedelli senetteki imzanın kendisine ait olmadığını iddia ederek Sakarya 2. Icra Hukuk Mahkemesi'nde açtığı itiraz davasında Adli Tıp Kurumu'nca imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiği, davanın reddine karar verildiği, kararın kesinleştiği, daha sonra davacının aynı senede ilişkin olarak borçlu olmadığının tespiti için iş bu davayı açtığı, ancak İcra Hukuk Mahkemesi'nde alınan bilirkişi raporuyla imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiği, ayrıca davacının aşamalarda senede karşı senetle ispat zorunluluğuna uymadığı, yazılı belge sunmadığı, davayı ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine, davalı lehine kötüniyet tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava bonoya dayalı menfi tespit davası olup davacı, dava konusu bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını ve bu senetten dolayı borçlu bulunmadığını belirterek dava açmıştır. Mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Uzmanınca düzenlenmiş olan rapor icra mahkemesince alınmış olup, icra mahkemesi kararları takip hukukuna ilişkin olup, davacı maddi hukuk açısından senetteki imzanın kendisine ait olmadığı iddiasıyla iş bu menfi tespit davasını açtığına göre mahkemece ayrıca imza incelemesi yaptırılıp ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra deliller hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5725, Karar No: 2021/2445, Tarih: 16.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5725 E.  ,  2021/2445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kovuşturma evresinde Maltepe Çocuk ve Gençlik T Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocuk ...’in duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan yokluğunda yargılamaya devamla hükümler açıklanmak suretiyle CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çoçuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1922, Karar No: 2010/1616, Tarih: 24.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/1922 E.  ,  2010/1616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 150 ada 2 parsel sayılı 635,83 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve paydaşları adlarına payları oranında tespit edilmiştir. Davacı hazine tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Davalılar yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmışlardır. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile taşınmazın uzman bilirkişi ...’ın 8.4.2009 tarihli raporu ekindeki haritada (A) harfi ile gösterilen 125,92 m² bölümünün tespit gibi davalılar, (B) harfi ile gösterilen 509,91 m² bölümünün de davacı hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının temyizi, haritasında (B) harfi ile gösterilen 509,91 m² bölüm hakkında kurulan hükme yöneliktir.

Mahkemece davacı hazinenin tutunduğu tapu kaydının dava konusu taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 509,91 m² bölümünü kapsadığı, taşınmaz bölümü üzerinde davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13. maddesi hükmünde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, uygulama, hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı hazinenin dayandığı 2.4.1985 tarih, 3 nolu tapu kaydı ve krokisinin kapsamının belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak yargılama sırasında davalı taraf 22 Ağustos 1319 D. 36 nolu tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece bu tapu kaydı getirtilmemiş ve uygulanmamıştır. Yetersiz araştırma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davalı tarafın tutunduğu tapu kaydı ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, kayda dayanan tarafın kayıt maliki yada malikleri ile akdi, irsi ilişkisi saptandığı takdirde dayanılan kaydın dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın tamamının veya bir bölümünün davalı tarafın dayandığı tapu kaydının kapsamında kalması halinde hazine tapusunun da taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 509,91 m² bölümünü kapsadığı daha önce saptandığından hangi kayda değer verileceği tartışılmalı, dava konusu taşınmazın davalı tarafın dayandığı tapu kaydının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde hazinenin dayandığı 2.4.1985 tarih, 3 nolu tapu kaydının idari yoldan oluştuğu dikkate alınarak hazine tapusunun tesis tarihine kadar taşınmaz üzerinde davalı taraf yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar da dikkate alınarak taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 67,20 TL harcın istek halinde davalı ...’a iadesine, 24.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10301, Karar No: 2010/277, Tarih: 25.01.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/10301 E.  ,  2010/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek ve yağma suçlarından ... ve ... haklarında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1,62,149-150/2,62,73 maddeleri gereğince hükümlülüklerine dair (BEYOĞLU) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/02/2008 gün ve 207/348 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlüler müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlüler ... ve ... haklarında öldürme ve yağma suçlarından 5237 sayılı TCK.nun 82/1-h,62 ve 149/1-a-c-h,62 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra İnfaz Savcılığınca cezaların içtimaına karar verilmesi istemi üzerine yeniden duruşma açılarak kurulan hükümde kanuna aykırı cihet görülmediğinden hükümlüler müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 25.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16815, Karar No: 2012/10159, Tarih: 16.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/16815 E.  ,  2012/10159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 62, 52/2, 52/4, 53/6,maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücübelgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine, lehine hükümlerin uygulanmadığına dayanan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında TCK’nın 89/1. maddesince verilen 120 gün adli para cezasının aynı Kanunun 52/2 maddesince bir gün karşılığı 20 TL’den paraya çevrilmesi sırasında maddi hata nedeniyle 2400 TL yerine eksik ceza tayini,

2- Sanığa verilen para cezasının taksitlendirilmesi sırasında ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, belirtilen hususlar yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından 5. Paragrafın hükümden çıkartılarak yerine “TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer ay arayla 10 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması, adli para cezasının 2400 TL’ye çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.