muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9293, Karar No: 2023/11369, Tarih: 26.10.2023

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki (2 numaralı) bendin, davalı vekilinin aşağıdaki (3 numaralı) bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas kabul edilen aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve progresif rant formülü uygulanarak tazminatın hesaplandığı, İtiraz Hakem Heyeti tarafından karara esas kabul edilen ek aktüer raporunda ise; TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; İtiraz Hakem Heyeti tarafından da anılan ek aktüer raporundaki hesaplamaya göre karar verildiği görülmektedir. TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulanmadan yapılan hesaba göre verilen Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulanılmayan hesap yönteminin kullanıldığı Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan aktüer raporunun hükme esas alınması gerekirken İtiraz Hakem Heyetince yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekili ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin, (3) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacı ve davalıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22792, Karar No: 2015/674, Tarih: 20.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/22792 E.  ,  2015/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ...

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, konut sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine dayalı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, davanın sigorta hukukundan kaynaklanan rücuen tazminat davası olduğu ve mal varlığına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri uyarınca çözümleneceği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 19/son maddesinde “ her kat maliki, ana taşınmaza ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur.” Şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık; kat irtifakı kurulmuş olan ana taşınmazda üst kattaki bağımsız bölümün balkonuna biriken yağmur sularının alt kata sızarak alt katta bulunan dava dışı sigortalı gerçek kişiye ait bağımsız bölümde hasar meydana getirdiği iddiasıyla sigortalıya ödenen bedelin üst kat malikinden rücuen tahsili istemine ilişkindir. Kat Mülkiyeti Yasasının Ek 1. maddesinde kat mülkiyetinden kaynaklanan her türlü anlaşmazlığın değerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemesinde çözümleneceği öngörülmüş olmakla, uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun 21. Ve 22. Maddeleri gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/634, Karar No: 2016/3252, Tarih: 11.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/634 E.  ,  2016/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Isıtaş petrol şirketinin sahibi olan sanıklar ... ve ...'nın, eğitim merkezince verilen sipariş nedeniyle şirkete ait olan... plakalı tanker ile aynı zamanda ...'in babası olan sanık ...’i görevlendirildiklerinden sanığın, .. istasyonundan aldığı ve kendi şirketlerinden yüklediği kalorifer yakıtını ... Polis Moral Eğitim Merkezi’ne götürdüğü, tankerin dolu olarak tartımını yaptırdığı işyerinin sahibi olan tanık ...'ın kantar fişine 24.300 kg yazarak sanığa verdiği, sayaçlı vanadan yakıtı boşaltan sanığın, bir süre sonra vananın bozulduğunu belirtmesi nedeniyle sayaçsız vanadan boşaltmaya devam ettikleri, teslimi yapılan yakıtın tespitinin yapılabilmesi amacıyla tankerin boş olarak tartımını yapmak üzere tanık ...'nin işlettiği işyerine tekrar gidildiği, bu sırada sanık ...'in ... plakalı farklı bir araca ait olan ve plaka ve tarihinde oynama yapılan tartım fişini ibraz ettiği, durumun tanık ... tarafından fark edilmesi üzerine sanığın olay yerinden ayrıldığı, sonrasında ise başka araca ait tartım fişinde tahrifat yapıldığının ekspertiz raporuyla tespit edildiğinin iddia olunduğu olayda;

Sanıkların aşamalardaki tüm savunmalarında üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmemeleri ve ilgili kurumda daha önceki yıllara ait yakıt tüketim bilgisi ile yakıt ikmalinden önce depoda ne kadar yakıt bulunduğuna dair bilgi ve belgenin mevcut olmaması yanı sıra sanıkların sahipleri ve çalışanı oldukları Isıtaş şirketi tarafından olaydan 4 gün sonra yaptırılan keşif üzerine, tanklarda bulunan yakıt miktarının toplamda 32.864,75 kg olduğunun belirlenmiş olması ile tanklarda ölçülen seviyeye göre kesin net ve sarih bir yakıt miktarının belirlenmesinin mümkün bulunmadığına ilişkin bilirkişi raporu doğrultusunda sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçlarını işlediklerine dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği; yine, kalorifer yakıtında herhangi bir eksikliğin bulunmaması ve sanıkların istenilen miktardaki yakıtı teslim ettikleri yönündeki ısrarlı anlatımları ile tanık ...'ın yargılama aşamasında alınan beyanında kantar fişlerinin karışma ihtimalinin bulunduğunu belirtmesi ve yapılan tahrifatın ilk bakışta kolaylıkla anlaşılması nedeniyle suça konu belgenin aldatma kabiliyetine haiz olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı; dolandırıcılık suçunun da sanıklar tarafından işlendiğinin sabit görülmediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, beraat kararlarının kanuna aykırı olduğuna ilişkin katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4357, Karar No: 2021/391, Tarih: 25.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4357 E.  ,  2021/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile davalı ... vd. vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaza zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun tescil ilişkin bendin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31696, Karar No: 2015/1151, Tarih: 15.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/31696 E.  ,  2015/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/95786

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Finike(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Ağaç kesme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan idare vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın imzasını taşıyan 09.02.2010 tarihli suç tutanağında;

Sanığın "orman olduğunu bilseydim açıp nar fidanı dikmezdim" şeklindeki beyanı sanığın seralarının doğusunda 12 adet çam ağacı kesilip nar fidanlarının dikildiğinin belirtilmesine bilirkişi raporunda sera ve ağaç kesilen yerin 108/ada, 140 nolu parsel içinde kaldığı bu parselin Hazine adına orman vasfı ile tapuya tescil edildiğinin belirtilmesi karşısında keşfe katılan orman bilirkişisinden nar fidanlarının yaşları, civar taşınmaz sahiplerinden muhtar ve azalardan ağaç kesilen yerin kimin tarafından kullanıldığı gerekirse ziraat bilirkişisi hazır edilerek yeniden keşif yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi,

2) Sanık hakkında işgal suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan idare vekilinin temyizinin incelenmesinde;

a)İddianamede gösterilmediği nazara alınmadan CMK'nin 226. maddesi ile ek savunma hakkı tanınmadan 6831 sayılı Kanunun 93/2 maddesi tatbiki suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b)Suça konu orman alanında bulunan nar fidanlarının ve seranın müsaderesine karar verilip, değerleri üzerinden katılan lehine nisbi vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan idare vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8651, Karar No: 2022/628, Tarih: 20.01.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/8651 E.  ,  2022/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ... ve ... haklarında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/09/2019 tarihli ve 2019/4 esas, 2019/329 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 31/12/2019 tarihli ve 2019/3340 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, davacı müşteki vekilleri sıfatıyla, Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/682 esasına kayden takip ettikleri tapu iptali ve tescil davasının 08/03/2016 tarihli oturumunda eksik yatırılan harcın tamamlanması için Avukat ... huzurunda iki haftalık kesin süre verilmesine rağmen süresinde harcı yatırmayarak, davanın açılmamış sayılmasına dair 26/04/2016 tarihli ve 2016/562 sayılı kararın verilmesine, bahse konu kararın adı geçen avukata 15/08/2016 tarihinde tebliğ edilerek karardan haberdar olduğu, diğer Avukat ...'nin karardan elektronik posta yoluyla haberdar edildiği halde, söz konusu kararı temyiz etmeyerek kararın kesinleşmesine sebebiyet verdikleri iddiasına ilişkin mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20/04/2021 gün ve 94660652-105-34-14319-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin devir yazısı ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Silivri Ağır Ceza Mahkemesince verilen isteme konu kararın 31/12/2019 tarihli olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Silivri Ağır Ceza Mahkemesince verilen isteme konu kararın 31/12/2019 tarihli olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1136 sayılı Avukatlık Yasası'nın 1. maddesi uyarınca; bir kamu hizmeti ve serbest bir meslek olarak yerine getirilen avukatlık, yargının kurucu unsurlarından olup bağımsız savunmayı serbestçe temsil ettiği gibi Anayasa'nın 36. maddesinde düzenlenen hak arama özgürlüğünün güvencesini de oluşturmaktadır. Avukatlık mesleğinin bu nitelikleri gereği olarak, görev sırasındaki veya görevden doğan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılıp yürütülmesi konusunda CMK'de yer alan genel düzenlemelerden ayrık biçimde 1136 sayılı Yasa'nın 58-61. maddelerinde özel düzenlemeler yapılmıştır. 1136 sayılı Yasa'nın özel soruşturma ve kovuşturmayı öngören hükümlerinde tüm ayrıntılar düzenlenmediğinden, açık hüküm bulunan konularda bu düzenlemenin uygulanması gerekmekte, düzenlenmeyen veya ilgili maddelerde atıf yapılan hususlarda ise genel hükümlerin uygulanması zorunlu bulunmaktadır. Başka bir deyişle, 1136 sayılı Yasa'da açık bir düzenleme bulunması durumunda, aynı konu genel hükümlere (5271 sayılı CMK) aykırı biçimde düzenlense dahi, bu konuda 1136 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

Avukatların görev sırasındaki veya görevden doğan suçlarından dolayı Adalet Bakanlığının kovuşturma iznine bağlı olarak, anılan Yasa'nın 59. maddesi uyarınca suçun işlendiği yere en yakın ağır ceza mahkemesi başsavcısı tarafından düzenlenen iddianame üzerine aynı yer ağır ceza mahkemesince son soruşturmanın açılmasına ya da açılmasına yer olmadığına karar verilmektedir. 1136 sayılı Yasa'nın 60/1. maddesinde ise "59. maddede yazılı mahkemelerin tutuklama veya salıverilmeye yahut son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı veya sanık tarafından genel hükümler uyarınca itiraz olunabileceği" belirtilmiştir. Görüldüğü üzere, özel soruşturma yönteminin düzenlendiği 60/1. maddesi ile son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin karara kimin itiraz edeceği sorunu açıklığa kavuşturulup, yalnızca sanık veya Cumhuriyet savcısının itiraz edebileceği kabul edilmiş, ancak itiraz yöntemi bakımından genel hükümlere gönderme yapılmıştır. Bu durumda, incelenen dosyada suçtan zarar gören yakınanın itiraz hakkının bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu nedenle, özel yasasındaki hükümle düzenlenen bir konuda, genel soruşturma ve kovuşturma yöntemiyle ilgili olarak, suçtan zarar gören yakınanın da yasa yollarına başvuru hakkı bulunduğunu düzenleyen CMK'nin 260/1. maddesi hükmünün uygulanma olanağı bulunmadığı ve müşteki tarafından yapılan itirazın merci tarafından farklı gerekçeyle reddedilse de sonucu itibarıyla doğru olduğu anlaşıldığından, Silivri Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31/12/2019 tarihli ve 2019/3340 Değişik iş sayılı Karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 20/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27790, Karar No: 2014/3404, Tarih: 13.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27790 E.  ,  2014/3404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/282-2012/519

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine dosyaya getirtilen İspir İlçesi Çamlıkaya Belediyesinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16197, Karar No: 2014/4856, Tarih: 02.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/16197 E.  ,  2014/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/64939

MAHKEMESİ : Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2009

NUMARASI : 2009/126 Esas, 2009/122 Karar

..SUÇ : İrtikap

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur M.. E..’nun, arazisinin bir kısmı Hazine adına tescil edilmesi üzerine bu durumu düzeltmek için olay tarihinde Tapu Kadastro Müdürlüğünde Kadastro Teknisyeni olarak görev yapan sanığın yanına giderek durumu izah etmesinden sonra sanığın, masraf adı altında bu işin halledilmesi için mağdurdan 160 TL para alarak memuriyet görevinin sağladığı güveni kötüye kullanmak suretiyle kendisine menfaat temin etmesi şeklinde gerçekleştiği anlaşılan eyleminin ikna suretiyle irtikap suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu 5237 sayılı TCK'nın karar tarihinde yürürlükte bulunan 257/3. maddesinden hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.