muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6486, Karar No: 2011/10998, Tarih: 17.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6486 E.  ,  2011/10998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar davacı ve davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, eşler arasındaki çeyiz ve ziynet eşyasının aynen iadesi, mümkün olmaması halinde değerinin ödenmesi istemine ilişkindir. Mahkeme mehir senedinde belirtilen altın takılar ve eşyalar yönünden davalı ... hakkında açılan davanın kabulüne karar vermiş, çeyiz eşyalarına ilişkin istem ve davalı ... hakkında açılan dava yönünden davanın reddine karar vermiş, hüküm davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçeye göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin dışında kalan itirazları yerinde değildir.

2.Davacının şahsi çeyiz eşyalarına ilişkin temyizine gelince; Davacı vekili dilekçesinde, 104 kalem halinde çeyiz ve şahsi eşyalarını sayarak, eşyaların aynen mümkün olmaması halinde değerlerini talep etmiş, davalı vekili ise cevap dilekçesinde belirttiği 41 kalem haricinde talep edilen eşyaların kendilerinde olduğunu beyan etmesine rağmen, mahkemece davalı tarafından kabul edilen eşyalar yönünden de davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, davacı tarafından kabul edilmeyen, 41 kalem eşya yönünden, davacı dava dilekçesinde yemin deliline dayandığına göre davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi de hatalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda ikinci bentte yazılı nedenlerle, davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7812, Karar No: 2020/5810, Tarih: 14.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7812 E.  ,  2020/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davasında; 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hükmün gerekçesinde "2007,2008,2009,2010 takvim yıllarında" düzenlenen faturaların sahte olduğu kabul edildiği halde hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin tek hüküm kurulması, yasaya aykırı ise de, sanığa yüklenen 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 14.06.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 14.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1275, Karar No: 2012/2599, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1275 E.  ,  2012/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... hakkındaki davada İİK'nun 349/6. maddesi gereğince şikayetçinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekilinin 31.01.2001 tarihli duruşma için, aynı havale tarihli mazeret dilekçesinin dosya içerisine konulmasına rağmen, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3176, Karar No: 2025/1636, Tarih: 24.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3176 E.  ,  2025/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/587 E., 2024/935 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/90 E., 2022/314 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; miras bırakan...nın 01.12.2020 tarihinde hap ve kimyasal temizlik maddesi içmek suretiyle intihar ettiğini ve 07.12.2020 tarihinde saat 16.00'da vefat ettiğini, intihar etmesinin arkasındaki yegane sebebin mutsuz evliliği ve eşi ... ...nin kendisini planlayarak adım adım intihara süreklemesi olduğunu, davalının murisi bilinçli olarak buhrana sürekleyerek toplumdan tecrit ederek önce kendisine bağımlı hâle getirdiği ardından murisin bu buhranını kullanarak evi terk edeceği, kendisini yalnız bırakacağı tehditleriyle eşinin ölümüne kasıtlı olarak zemin hazırladığını, davalı ...'nin eşine karşı eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 83/1 hükmü kapsamında bulunduğunu, davalının eşini planlı bir şekilde ihmali davranışla kasten öldürdüğünü, buna ilişkin olarak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/49972 soruşturma numaralı dosyası üzerinden soruşturma yürütüldüğünü ileri sürerek öncelikle davalı mirasçı ......nin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 578/1 ve 578/3 hükümleri gereği yasal mirasçılıktan yoksun bırakıldığının tespitine, Mahkemece aksi kanaat oluşması durumunda 4721 sayılı Kanun'un 578. maddesinde dört bent hâlinde düzenlenen yoksunluk sebeplerinin sınırlı olarak sayılmadığı gözetilerek 4721 sayılı Kanun'un 510/2 hükmünün de somut olaya tatbik edilmek suretiyle mirastan yoksunluk sebebi olarak sayılmasına ve davalı mirasçı ... ...nin yasal mirasçılıktan yoksun bırakıldığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin hayatı boyunca hiçbir kimseye şiddet uygulamadığını eşine de uygulamadığını, tamamen davacıların uydurması olduğunu, davalının murisi kendisine bağımlı hâle getirmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, murisin intihar etmesindeki asıl sebebin murisin ailesi olduğunu, eşiyle iyi anlaştıkları ve onu intihar etmeye zorlayacak hiçbir sebebin olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...dinlenen tanık beyanları ve toplanan delillere göre davalının mirasbırakanı öldürmeye teşebbüste bulunduğu veya kasten öldürdüğü iddiasının olmadığı, intihara teşvik iddiası ile ilgili İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/178603 sayılı evrakında takipsizlik kararı verildiği, 4721 sayılı Kanun'un 478. madde de açıklanan diğer mirastan yakınlık sebeplerinin de gerçekleşmediği, 4721 sayılı Kanun'un 510. maddesine göre mirasbırakan tarafından mirasçılıktan çıkarmaya dair herhangi bir tasarruf ve işlem tesis edilmediği, davalının mirasbırakana ölüme bağlı tasarruf yapmasına engel olduğuna dair herhangi bir iddia ve isnat olmadığı, böyle bir tasarrufta bulunamayacak hâle getirdiği konusunda tanıkların herhangi bir beyanda bulunmadıkları bu iddianın ispatlanmadığı..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Dinlenen tanık beyanları ve toplanan delillere göre davalının mirasbırakanı öldürmeye teşebbüste bulunduğu veya kasten öldürdüğü iddiasının olmadığı, intihara teşvik iddiası ile ilgili İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/178603 sayılı evrakında takipsizlik kararı verildiği, 4721 sayılı Kanun'un 478. madde de açıklanan diğer mirastan yakınlık sebeplerinin de gerçekleşmediği, 4721 sayılı Kanun'Un 510. maddesine göre mirasbırakan tarafından mirasçılıktan çıkarmaya dair herhangi bir tasarruf ve işlem tesis edilmediği, davalının mirasbırakana ölüme bağlı tasarruf yapmasına engel olduğuna dair herhangi bir iddia ve isnat olmadığı, böyle bir tasarrufta bulunamayacak hâle getirdiği konusunda tanıkların herhangi bir beyanda bulunmadıkları bu iddianın ispatlanmadığı..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; tanık beyanları ile davalının murisi intihara sürüklediğinin sabit olduğunu, davalının Facebook hesabında daha muris ölmeden öldü diye paylaşım yaptığını, murisin bankadaki parasını alabilmek için terekeye temsilci atanması davası açtığını, 4721 sayılı Kanun'un 510. maddesinin kıyasen uygulanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mirastan yoksunluğun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mirastan yoksunluğun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11267, Karar No: 2021/3724, Tarih: 18.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11267 E.  ,  2021/3724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ilk derece mahkemesince, tazminat talebi yönünden kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ecrimisil yönünden talebin reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/126 E. - 2018/183 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, tazminat talebi yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ecrimisil yönünden talebin reddine ilişkin verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/126 Esas – 2018/183 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davası yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Ecrimisil yönünden;

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/126 Esas – 2018/183 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davası yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Ecrimisil yönünden;

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde ; davaya konu taşınmazın belediye encümeninin 26.09.2013 tarih ve 3131 sayılı kararı ile imar planında yolda kalan 89,44 m2'lik kısmının kamulaştırılmasına karar verildiği bedel tespit tescil davası açıldığı ancak bedel depo edilmediğinden red kararı verildiği; her ne kadar 21/02/2018 tarihli fen bilirkişisi raporları dikkate alındığında davaya konu taşınmaz üzerinde fiili el atmanın sona erdiği yine yargılama sırasında ... Belediye Meclisi tarafından 09.05.2017 tarihinde dava konusu alana ilişkin imar planı değişikliği yapıldığı, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazda 89,44 m2 yol olarak ayrılan kısmın tekrar davacılara ait parsele iade edildiği, kararın Trabzon Kültür Varlıkları Koruma Müdürlüğü tarafından 25.08.2017 tarihinde uygun bulunduğu, 19.09.2017 tarihli Belediye Meclisi kararı gereğince imar değişliğinin onandığı ... Belediye Meclisi tarafından yapılan imar planı değişikliği ile de hukuki el atmanın sona erdiği bildirilmiş ise de kadastro bilirkişilerine ait 16/03/2016 tarihli raporda; dava konusu parselin batı kısmında yer alan ve krokide "A" harfi ile gösterilen ve zemin durumu itibari ile döşemeleri sökülmüş yolun 89,44 m2 miktarında olduğu dava tarihi itibariyle el atmanın bulunduğu, yargılamanın devamı sırasında hukuki ve fiili el atma olgusunun ortadan kalkmış olması nedeniyle bu kısım yönünden ecrimisil talebi yerinde görülerek;

Arsa niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, dava konusu taşınmazın işgalden önce ne şekilde kullanıldığı, ayrıca civar taşınmazların ecrimisil istenilen dönemdeki kullanma biçimleri araştırılarak, bu kullanma şekillerine uygun kira sözleşmelerinin taraflardan ibrazı istenmeli, ayrıca bilirkişilerin re'sen bulacakları emsaller de dikkate alınmak suretiyle, taşınmazın ilk dönem getirebileceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için, ÜFE'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle dava tarihinden geriye en fazla 5 yıllık alacak miktarı hesaplanmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; her ne kadar mahkemece dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede taşınmazların kiraya verildiğinin ispat edilmemesi nedeniyle ecrimisil talebinin reddine karar verilmişse de, mahkemece yukarıda belirtilen ilkelere göre ecrimisil yönünden araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu ilkeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; her ne kadar mahkemece dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede taşınmazların kiraya verildiğinin ispat edilmemesi nedeniyle ecrimisil talebinin reddine karar verilmişse de, mahkemece yukarıda belirtilen ilkelere göre ecrimisil yönünden araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/126 Esas – 2018/183 Karar sayılı hükmünün HMK'nun 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8092, Karar No: 2020/293, Tarih: 14.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8092 E.  ,  2020/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : TAVŞANLI İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2882, Karar No: 2019/9247, Tarih: 18.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/2882 E.  ,  2019/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının ... İkmal Grup Komutanlığı bünyesinde değişik alt işverenler yanında 20.02.2004 - 30.06.2011 tarihleri arasında malzeme yükleme, boşaltma, istifleme elemanı olarak asgari ücret ve yemek ücreti karşılığında çalıştığını, davacıya çalışırken kıdem tazminatı ödenmeksizin yaşlılık aylığı bağlandığını, davacının tüm çalışanlarla birlikte haksız ve toplu olarak işten çıkarıldıkları 30.06.2011 tarihine kadar fiilen çalıştığını, davacının yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili özetle, öncelikle zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını ve davacının ... İkmal Grup Kuvvet Komutanlığı ve diğer alt işverenlerce istihdam edildiğini, ayrıca işçilerin her yıl yapılan ihaleler sonucu değişebileceğini ve belirli süreli sözleşmelerle işe alındıklarını savunarak, faiz başlangıç tarihi ve faiz oranınada itiraz ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece doğru bir şekilde davalı T.C. ...’nın harçtan muaf olduğuna karar verilmesine rağmen yargılama giderlerine harç katılarak, davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Hüküm fıkrasının harç iadesi ve yargılama giderine ilişkin 4. ve 6. bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“4-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

-Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine, “

F)Sonuç:

Hüküm fıkrasının harç iadesi ve yargılama giderine ilişkin 4. ve 6. bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“4-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

-Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine, “

“6-Davacı tarafından yapılan (harçlar hariç) 4 adet tebligat gideri 36,00 TL, 3 adet müzekkere gideri 12,00 TL, 1 APS gideri 22,00 TL ve bilirkişi ücreti 350,00 TL olmak üzere toplam 420,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.