muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10455, Karar No: 2010/6968, Tarih: 16.03.2010

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı ... Müsteşarlığının ve dava dışı işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmelidir. Dava dışı belediye ile davalı ... Müsteşarlığı arasında Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik borçlarını da içeren kurum alacakları yönünden bir yeniden yapılandırma noktasında bir uzlaşmaya gidilmemiş olması durumunda husumetin Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi mümkün olmaz. Böyle bir durumda ödenmeyen tasarruf teşvik alacaklarından işverenin sorumluluğuna gidilmelidir.

3- Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak olan inceleme sonucunda davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu kabul edildiği taktirde işin esasına girilmeli, kısmi davada alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin tasarruf teşvik ana para ve nema alacakları kesinleşmiş olmakla ve işverence yapılan ödemenin hak kazanılan tutardan daha az olduğu görülmekle iş bu davada bakiyesi yönünden karar verilmelidir. Dava dışı bazı işçiler yönünden işverence yapılan ödemenin fazla olması davacı işçinin bakiye alacağını talep etmesine engel değildir. Mahkemece eksik incelemeyle ve kısmi davada alınan bilirkişi raporunun taraflar için bağlayıcı olduğu belirtildiği halde, sözü edilen raporda yapılan hesaba itibar edilmeyerek kısmi ödeme sebebiyle davanın reddi hatalı olup kararın bu yönlerden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/03/2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ve arkadaşları daha önce aynı istekle ... Belediye Başkanlığına karşı açtıkları davada, mahkemece dava konusu alacağın ödenmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.

Davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı şeklinde oluşturulan karar dava konusu hakkında kesin hüküm oluşturmaz. Ne var ki davacı o davada alacağının bilirkişi tarafından tespit edilen miktardan daha fazla olduğunu ileri sürerek itirazda bulunmasına rağmen kararı temyiz etmeyerek alacağının Belediyece ödenen miktar kadar olduğunu zımnen kabul etmiştir. Dolayısıyla sonradan alacağının Belediyece yapılan ödemeden daha fazla olduğunu ileri süremez. Kaldı ki alacağının Belediyece ödenenden ne kadar fazla olduğunu açıklamamış ve gerçekten bir alacağı varsa bunu ödemeyi yapan Belediyeden talep etmeden Hazine Müsteşarlığına karşı dava açarak miktarının yeniden tespitini istemesi iyi niyet kuralları ile de bağdaşmamaktadır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin yazılı gerekçe ile oluşturduğu karar sonucu itibariyle doğru olduğundan onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi düşüncesi ile oluşturduğu bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/7723, Karar No: 2022/14135, Tarih: 17.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7723 E.  ,  2022/14135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama bağ niteliğindeki Akbulak Köyü 227 ada 22 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Bozma öncesi kararda; idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği 29.901,98 TL’nin davalıya derhal ödenmesine, fark bedelin ise üçer aylık vadeli hesaba nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verildiği anlaşılmakla, kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedele ilk karar tarihine kadar, son karar ile birlikte davalıya ödenmesine karar verilen fark bedele ise son karar tarihi olan 09.04.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Davalıya ödenmesine karar verilen fark bedelin kararda hatalı gösterilmesi,

3-Davacı idare tarafından fazladan depo edilen bedelin iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

1-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; (2-a) numaralı bendindeki (TESPİTİNE) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen 29.901,98 TL’ye dava tarihinden 4. ayın dolduğu tarih olan 12.02.2018 tarihinden ilk karar tarihi olan 21.05.2018 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, bakiye 31.486,52 TL’ye ise 12.02.2018 tarihinden karar tarihi olan 09.04.2021 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına) ibaresinin yazılmasına,

2-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan (16.758,95) sayısının çıkartılmasına yerine (31.486,52) sayısının yazılmasına,

3-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davacı idare tarafından fazladan depo edilen 20.693,51 TL’nin davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

2-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan (16.758,95) sayısının çıkartılmasına yerine (31.486,52) sayısının yazılmasına,

3-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davacı idare tarafından fazladan depo edilen 20.693,51 TL’nin davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, alınması gereken 397,80 TL temyize başvurma harcından peşin alınan 162,10 TL harcın mahsubu ile bakiye 235,70 TL harcın alınmasına, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10523, Karar No: 2017/9343, Tarih: 08.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/10523 E.  ,  2017/9343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın savunmasında, kendisinin ücret karşılığı tanık .... yanında çalıştığını, Mustafa'nın kendisine ağaçları kestiği yeri göstererek alana fidan dikeceği için meşe ağaçlarını kesmesini söylemesi üzerine alanda bulunan ağaçları kestiğini belirtmesi karşısında, tanık olarak beyanı alınan ....., kendisine ait alanın sınırlarını fen memuru aracılığı ile belirleyerek çitle çevirdiğini ve sanıktan bu alanda bulunan ağaçların kesilmesini istediğini ancak sanığın çit ile çevrili alan dışında orman alanında kalan 75 adet meşe ağacını da kesmiş olduğunu beyan etmesi karşısında, ...... hakkında suç ihbarında bulunularak hakkında izinsiz orman ağacı kesmek suçundan dava açılması durumunda her iki dava birleştirip deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yerine yazılı karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3026, Karar No: 2021/2801, Tarih: 24.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3026 E.  ,  2021/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17.01.2018 tarih ve 2016/921 E. - 2018/21 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.04.2019 tarih ve 2018/1207 E. - 2019/515 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı temlik eden banka tarafından başlatılan icra takibinin dayanağı olan genel kredi sözleşmesinde davacının hiçbir sıfatla yer almadığını ve imzasınında bulunmadığını, bankanın kötü niyetle hareket ettiğini belirterek icra takibi nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temlik eden banka vekili,davacının takip konusu sözleşmeler kapsamında isim ve imzası dolayısıyla sorumluluğu bulunduğunu, icra takibinde kefillerin yalnızca kefil oldukları sözleşmelerden kaynaklı sorumluluklarının olduğunun belirtildiğini, davacının dava dışı şirkette imza yetkisi olduğunu, bankalarda birçok işlem yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının takip konusu kredi sözleşmesinde borçlu ve kefil olarak isim ve imzasının bulunmadığının tespit edildiği, davacının borçlu olmadığının tespiti talebinde haklı olduğunu, kötü niyet tazminat talebinin şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının takip konusu kredi sözleşmesinde borçlu ve kefil olarak isim ve imzasının bulunmadığının tespit edildiği, davacının borçlu olmadığının tespiti talebinde haklı olduğunu, kötü niyet tazminat talebinin şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacının icra takip dayanağı genel kredi sözleşmesinin tarafı olmadığı, bankanın davacı aleyhine icra takibi yapmasının yerinde olmadığının tespit edildiği, alacağı temlik eden davalı banka tarafından dava konusu icra takibine dayanak olarak gösterilen 30/03/2016 tarihli hesap kat ihtarının davacı ve diğer borçlulara gönderildiği, davacının 01/04/2016 tarihli cevabi ihtarname ile temlik eden davalı bankaya borçlu şirketle herhangi bir ilgisinin olmadığını, kefaletinin bulunmadığını, ihtara konu borcu olmadığını bildirdiği, icra takip dayanağı olan genel kredi sözleşmesinde davacının herhangi bir sıfatla isim ve imzası yer almadığı, her ne kadar dava konusu icra takip talebinde takibe konu borç kredi hesabı ve kredi kartı kalemleri şeklinde dökümü yapılmış ise de, davacının kefaletinin bulunduğu herhangi bir kredi kartı üyelik sözleşmesi sunulmadığı gibi kefaletinin bulunduğu ve takibe konu borcun kaynaklandığı başka bir genel kredi sözleşmesi de davalı banka tarafından sunulmadığından davacının isim ve imzasının bulunmadığı halde davacı aleyhine icra takibi başlatmakta davalı bankanın haksız ve kötüniyetli olacağı, alacağı temlik alan davalı ... de alacağın temliki sözleşmesi nedeniyle bankanın halefi sıfatına sahip olduğundan bankanın kötüniyetli icra takibi başlatmasının sonuçlarından sorumlu olacağı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkeme kararının kötüniyet tazminatı yönünden kaldırılmasına, davanın kabulü ile davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.152,96 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1363, Karar No: 2009/5346, Tarih: 07.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/1363 E.  ,  2009/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 16/10/2006

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ve davalıların ayrıca kıyıda kalan 281 m2 lik kısma yapılanmak suretiyle müdahalede bulunduklarını ileri sürerek tapu iptal, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve tapu iptali isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; davacı Hazine asıl dava ile kıyıda kalan yere elatmanın önlenmesi, yıkım, birleşen dava ile 754 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, asıl davasında davalılar H... G... ve arkadaşları aleyhine kıyıda kalan kısmın 281 m2.lik kısmına duvar merdiven vs.yapmak suretiyle elattıklarını ileri sürmüş, mahallinde yapılan keşif sonucu müdahalenin daha fazla olduğu belirlenmiş ve davacı ıslah yolu ile 281 m2 lik kısmın dışında kalan kısmıda dava konusu yapmıştır.İstek kabul edilmek suretiyle bu kısımda hüküm kapsamına alınmıştır.Oysa, HUMK.' nun 87/son maddesinin Anayasa Mahkemesince iptalinden sonra müddeabihin artırılması olanaklı hale gelmişse de bu durumda dahi, dava konusu edilmeyen bir hususun ıslahla dava konusu haline getirilmesine olanak yoktur.O halde usuli dairesinde hakkında açılmış bir dava bulunmayan kısım hakkında hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Ayrıca, bir kısım davalıların yargılama sırasında malik oldukları taşınmazlarını dava dışı kişilere sattıklarıda kayden sabittir.

Bilindiği üzere;dava açıldıktan sonrada sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği,hak sahibi veya malik olmanında doğal bir sonucudur.Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş HUMK.nun l86.maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir.Söz konusu madde hükmüne göre iki taraftan biri dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde diğer taraf seçim hakkını kullanmakta dilerse temlik eden ile olan davasını takipten vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekte, dilerse davasına temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir.

Kendiliğinden (resen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre,mahkemece diğer yana seçimlik hakkı hatırlatılarak davaya hangi kişi hakkında devam edeceği sorulmalı,sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

Diğer taraftan davacı Hazine birleşen dava ile 754 parsel sayılı taşınmazın kıyıda kaldığını ileri sürmüş, mahkemece, yapılan uygulama sonrası elde edilen bilirkişi raporuna göre taşınmazın 125 m2 lik kısmın kıyıda kaldığı belirlenerek bu bölüme ilişkin sicil kaydının iptaline karar verilmiştir.

Ne varki, bilirkişi raporunun hükme yeterli olduğunun söylenemeyeceği gibi çekişmeli taşınmazın dayanak tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tedavülleri getirtilmemiş ve bu tedavülleri içerisinde tarafları bağlayıcı bir hüküm bulunup bulunmadığı üzerinde durulmamıştır.

Hal böyle olunca, asıl dava yönünden öncelikle taşınmazda sonradan bağımsız bölüm satın alan maliklerin davada yer almalarının sağlanması taraf teşkilinin tamamlanması, ondan sonra isteğe bağlı kalınarak dava dilekçesinde belirtilen miktar üzerinden hüküm kurulmakla yetinilmesi, birleşen dava yönünden ise; çekişmeli 754 parsel sayılı taşınmazın dayanak tapu kayıtlarının ilk tesisinden itaberen tedavülleri ile birlikte getirtilmesi, bu tedavülleri arasında hükmen oluşan kayıtların bulunduğunun saptanması halinde anılan hüküm suretlerinin veya dosyanının ayrıca tespitin dayanağını teşkil eden krokilerinin de istenmesi, gerekli belgeler getirtildikten sonra mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile yeniden keşif yapılması tedavül kayıtlarında tarafları bağlayıcı bir olgunun belirlenmesi halinde kapsamının tayin edilmesi; ayrıca taşınmazda yeterince gözlem çukurları açılarak, alınacak toprak örneklerinin incelenmesi ve kıyı kenar çizgisinin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanması gerekirken eksik soruşturma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kablulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü,HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 7.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.