muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28618, Karar No: 2016/8498, Tarih: 07.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/28618 E.  ,  2016/8498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

.... Çocuk Mahkemesi'nin 04.05.2016 tarihli üst yazılarında, suça sürüklenen çocuk ... ...'in, 14.03.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunması üzerine, 16.03.2016 tarihli ek karar ile suça sürüklenen çocuk ... ...'in, süre yönünden temyiz talebinin reddine karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun bu kez ek kararı temyiz ettiğinden bahisle oluşturulan gölge dosya, aynı suç nedeniyle birlikte yargılandıkları suça sürüklenen çocuk ...'a ait Dairemizin 2015/28618 Esas sayılı dosyası ile birlikte görülüp sonuçlandırılması için Dairemize gönderilmiş ise de, gölge dosya içinde ve UYAP sisteminde suça sürüklenen çocuk ... ...'in asıl kararı ve ek kararı temyiz dilekçelerine rastlanmadığının anlaşılması karşısında, adı geçen temyiz dilekçelerinin celbi ile gerektiğinde ek tebliğname de düzenlenmek suretiyle, daha sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 07.06.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2420, Karar No: 2019/8604, Tarih: 02.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2420 E.  ,  2019/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 21.12.2009 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.02.2011 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 27.03.2011‘e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltan nedenin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25339, Karar No: 2013/23115, Tarih: 19.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/25339 E.  ,  2013/23115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin işverenin güvenini sarsacak davranışlarda bulunması nedeniyle feshedildiğini, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin işveren tarafından haklı feshedilip feshedilmedigi noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının teknisyen olarak çalıştığı ve para tahsil yetkisinin olmadığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı işveren tarafından bir hastadan aldıkları muayene parasının kayıtlara eksik geçtiği belirtilmişse de bu eylemin bizzat davacı tarafından yapıldığı ispatlanamamıştır. İşverenin diğer iddia ettiği yemek parasının paylaşılması hususunun işyerinde çalışanlar arasında konuşulduğu, ancak uygulamaya konulmadığı anlaşıldığından, fesih haksızdır. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14883, Karar No: 2011/7376, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/14883 E.  ,  2011/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren tarafından geçersiz nedenle iş akdi feshedildiğinden feshin geçersizliğine ve işe iadesine, karara rağmen işveren tarafından süresi içerisinde işe başlatılmaz ise 8 aylık brüt ücret tutarında tazminatın belirlenmesine, davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirketin ... Fabrikasında çalıştığını, şirketin bütün dünyaya yayılan ve ülkede sıçrayan ekonomik krizin olumsuzluğu etkileyen diğer faktörlerden olduğunu, şirketin varlığını koruyabilmesi için ...'da bulunan fabrikayı yönetim kurulunun 23.10.2009 tarihli kararı gereğince ... Fabrikasındaki üretim faaliyetlerinin sona erdirilmesi, fabrikadaki mevcut üretim hatları makine ve ekipmanların (domates ve biber salçası hariç) ... fabrikalarına taşınmasına ... Fabrikası arsasının mevcut salça tesisiyle birlikte satılmasına karar verildiğini; bu nedenle mevcut kadroların bir miktar azaltması yoluna gidildiğini ve istihdam fazlası personelin çıkarılmasının zorunluluk haline geldiğini, bu bağlamda davacı ile birlikte bir grup elemanın iş akdinin son çare olarak tazminat ve sair haklarının verilerek feshedildiğini savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne dair verilen karar, Yargıtay ... Hukuk Dairesi tarafından “davalı işveren işletme dışından kaynaklanan nedenlerle ... işyerinde fabrikanın kapatılması, buradaki bazı makinelerin satılması ve bazılarının nakledilmesi, ... işyerinde mevsimsel çalışmaya geçilmesi yönünde işletmesel kararlar aldığı ve bu kararlar doğrultusunda, 23.10.2009 tarihinde Toplu İşçi Çıkarma kuralına uygun olarak kurumlara ... fabrikasında 88, ... fabrikasında 52 ve Torbalı fabrikasında da 22 işçi çıkarılacağını bildirmiştir. Bazı işyerlerinin kapanması, bazı işyerlerinde sezonluk faaliyete geçilmesi nedeni ile işyerinde istihdam fazlası meydana geleceği açıktır. Ancak gerçekten işyerinin kapanıp kapanmadığının, sezonluk çalışmaya geçilip geçilmediğinin ve bunun iş gücü fazlalığına neden olup olmadığının, alınan bu

./..

./..

işletmesel kararın tutarlı şekilde uygulanıp uygulanmadığının, özellikle fesihten sonra yeni işçi alınıp alınmadığının, feshin kaçınılmaz olup olmadığının belirlenmesi yönünden davacının nakle tabi tutulan işçiler gibi diğer işyerlerinde somut olarak değerlendirme olanağının olup olmadığının, işten çıkaracakları belirlemede bir kural bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Diğer taraftan davalının taşeron sözleşmeleri de getirtilerek, bu sözleşmelerin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6-7 maddesi kapsamında incelenmesi ile asıl-alt işveren ilişkisinin olup olmadığı, yasaya uygun kurulup kurulmadığı, asıl-alt işveren ilişkisi yasal unsurlarını taşımıyor ise davacının bu işte çalıştırılıp çalıştırılamayacağı da feshin kaçınılmazlığı yönünden açıklığa kavuşturulmalıdır “ gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamanın ardından bu kez davanın reddine ilişkin verilen karar, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından bu kez “Bozma gereklerinin yerine getirilmesi için dosya üzerinden bilirkişilerden rapor alınması yeterli değildir. Zira, işyerinin kapanıp kapanmadığının, sezonluk çalışmaya geçilip geçilmediğinin ve bunun iş gücü fazlalığına neden olup olmadığının, alınan bu işletmesel kararın tutarlı şekilde uygulanıp uygulanmadığının, özellikle fesihten sonra yeni işçi alınıp alınmadığının, feshin kaçınılmaz olup olmadığının belirlenmesi yönünden davacının nakle tabi tutulan işçiler gibi diğer işyerlerinde somut olarak değerlendirme olanağının olup olmadığının ve özellikle taşeron sözleşmelerin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6-7 maddesi kapsamında incelenmesi ile asıl alt işveren ilişkisinin olup olmadığı, yasaya uygun kurulup, kurulmadığı, asıl alt işveren ilişkisi yasal unsurlarını taşımıyor ise davacının bu işte çalıştırılıp, çalıştırılamayacağı da feshin kaçınılmazlığı yönünden açıklığa kavuşturulması konularının işyerinde bilirkişi marifeti ile keşif yapılmasını, bilirkişilerden bu konularda ayrıntılı rapor alınmasını gerektirmektedir. “gerekçesi ile ikinci kez bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Bu kapsamda, davalı ile taşeron firmalar arasında aktedilmiş bulunan sözleşmeler incelendiğinde, 2001 ile 2005 yılları arasındaki dönemde taşeron sözleşmelerinin konusu; asıl işverenin … işyerindeki “üretim, depolama, sevkiyat ve temizlik faaliyetlerine ilişkin hizmetlerin” taşeron tarafından görüleceği, biçiminde hüküm altına alındığı, 2006-2009 döneminde ise, asıl işverenin … işyerindeki “temizlik, üretime hazırlama, yükleme, boşaltma, taşıma ve ambar faaliyetlerine ilişkin … yardımcı hizmetlerin” taşeronluk sözleşmesine konu oluşturduğu (m. 2) anlaşıldığı, buna göre, temizlik, yükleme, boşaltma, taşıma ve ambar faaliyetleri yardımcı hizmetler arasında kabul edilebileceği, ancak, “üretime hazırlama” ve işyerindeki keşif sırasında tanık olunan taşeron işçilerince görülen kapak kapanması ve etiket yapıştırılması işleri sorgulanması gerektiği, keşif sırasında “üretime hazırlama” faaliyetinin işyerinde işlenecek sebze ve meyvelerin yıkanması biçiminde gerçekleştiği öğrenildiği, taşeron sözleşmesinde ifadesini bulan “üretime hazırlama”, yardımcı değil, asıl işi oluşturduğu, asıl işin taşeron işçilerine gördürüldüğü ortaya çıktığı, davalı şirket tarafından asıl işin taşerona verildiği, kurulan taşeron ilişkisinin muvazaaya dayandığı, davacı işçiye taşeronluk sözleşmesine konu işlerden birinin teklif edilmesi olanaklı iken, feshe ilk çare olarak başvurulduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının çalışmakta olduğu işverene ait ... fabrikası kapatıldığı, üretime son verildiği, ... fabrikasının tam yıldan yarım yıllık (mevsimlik) üretime geçtiği, fesihten sonra yeni işçi alınmadığı sabittir. Davacının taşeron tarafından yürütülen işlerde görevlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır. ... fabrikasında ekonomik

zorluklar nedeniyle yarım yıllık üretime geçilmiş, burada çalışan 28 kişi yarım yıllık çalışmayı kabul etmediğinden iş akitleri sona erdirilmiştir. Davacının çalıştığı işyeri kapanmış, çalıştırılabileceği ... fabrikasında da aslında feshe dayanmayan boş kadro bulunmamaktadır. Davacının çalıştığı kapatılan fabrika dışında, işverenin davacıyı değerlendirebileceği bir başka iş imkanı bulunmamaktadır. Bu durumda feshin geçerli nedene dayandığının kabulü gerekir. İşe iade isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde işe iadeye karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 800.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 13.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6187, Karar No: 2011/5820, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6187 E.  ,  2011/5820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin feshi nedeniyle fazla ödenen iş bedeli ve cezai şart alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan tarihsiz sözleşme ile davalı yüklenici, davacıya ait ... Hastanesi teras katında 100 m2'lik ahşap kafeterya yapım işini üstlenmiş, sözleşmede yapılacak işin özellikleri belirtilmiş ve iş bedelinin 53.000,00 TL olduğu kararlaştırılmıştır. Taraflar arasındaki çeşitli yazışmalar ve davacı iş sahibinin 18.01.2008 tarihli fesih ihtarından sonra tarafların yeniden biraraya gelip 25.02.2008 tarihinde imzaladıkları ek protokol ile yapılacak inşaat alanının 176 m2'ye çıkartıldığı, tamamlanması için 30 gün süre verildiği ve artırılan miktara göre ise iş bedelinin 83.000,00 TL'ye çıkartıldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca ek protokolün 5. maddesinde taahhüt edilen sürede iş bitirilmediği takdirde yüklenicinin her gün için 1.000,00 TL ceza ödeyeceği kabul edilmiştir. Dosya kapsamı ve tarafların beyanlarından sözleşme ve ek protokol kapsamındaki işin süresinde tamamlanamadığı anlaşılmaktadır. Davacı iş sahibi, fazla ödediği iş bedelini icra takibinde talep etmek suretiyle sözleşmeyi feshetmiştir. Sözleşme feshedildiği ve aksine bir hüküm de bulunmadığından ek protokolün 5. maddesinde belirtilen BK'nın 158/II. maddesi anlamındaki ifaya ekli ceza isteme hakkının düşmesi sebebiyle cezai şartla ilgili istemin reddi doğrudur.

Sözleşme ve ek protokolde yapılacak işler belirlenip iş bedelleri toplam olarak belirlendiğinden götürü bedelli sözleşmelerdir. Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre götürü bedelli işlerde hakedilen iş bedelinin ya da fazla ödeme yapılıp yapılmadığının belirlenmesi için gerçekleştirilen imalâtın eksik ve ayıplar da dikkate alınarak toplam işe göre fiziki oranının saptanması ve bulunacak oranın götürü bedele uygulanarak hakedilen iş bedeli hesaplandıktan sonra yapılan ödemeyle karşılaştırılarak fazla ödeme yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece hükme esas alınan raporu veren bilirkişiden alınacak ek raporla 25.02.2008 tarihli ek protokolle iş alanının 176 m2 ve götürü iş bedelinin de 83.000,00 TL çıkartıldığı dikkate alınarak eksik kusurlar da dikkate alınmak suretiyle davalı yüklenicinin gerçekleştirdiği imalâtın işin tamamına göre fiziki oranı hesaplattırılarak bu oranın ek protokolde kabul edilen götürü iş bedeline uygulanarak hakedilen iş bedelinin saptanması ve bulunacak miktarın iş sahibi tarafından yapılan toplam 35.500,00 TL ödemeyle mukayese edilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeyle bu kalem istemin de reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14013, Karar No: 2015/11105, Tarih: 12.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14013 E.  ,  2015/11105 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/08/2015

NUMARASI : 2015/538 - 2015/1117

İHBAR EDEN : Isparta 1.Aile Mahkemesi

KISITLI ADAYI : G.. A..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Isparta 2. Sulh Hukuk ve Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Isparta 2.Sulh Hukuk Mahkemesince, kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının, oğlu H.. G..'ın yanında “G.. Mah. H... Cad. No: .. iç kapı No:.. Kepez/ANTALYA” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, yaptırılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının “B.. Mah. ... Sok. Bo:... Merkez/ISPARTA” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kepez İlçe Emniyet Müdürlüğünün 22.07.2015 tarihli yazısından ve Isparta 1. Aile (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinin 2014/109 Esas - 2014/182 Karar sayılı ilâmından kısıtlı adayının "B.. Mah. ... Sok. Bo:.. Merkez/ISPARTA" adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Isparta 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Isparta 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21525, Karar No: 2010/835, Tarih: 08.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/21525 E.  ,  2010/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma ve hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların kimlikleri tespit edilemeyen iki arkadaşı ile birlikte suç tarihinde saat 15.30 sıralarında yürümekte olan yakınanı aralarına alarak yürüdükleri sırada, önden giden arkadaşlarının aniden eğilmeleri üzerine eğilen yakınanın arka cebinde bulunan 11600 Amerikan dolarını aldıkları, yakınanın bunu fark ederek arkasına dönüp baktığında sanıkları görerek yakalamaya çalışması üzerine sanık ...'in ele geçirilen bıçağı çekerek yakınana birkaç kez sallamasıyla korkan yakınanın geri çekildiği ancak kaçmaya çalışan sanıkların vatandaşlar tarafından yakalandıkları, sanık ...’in bıçak çektiği sırada yanında bulunan ve yağma suçuna ilişkin eylem birliği içinde olan sanık ...’in üzerinde yapılan aramada ağzı açık halde bıçağın da ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında Yağma suçundan hükümlülüğü yerine yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 08/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/350, Karar No: 2017/14661, Tarih: 14.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/350 E.  ,  2017/14661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında olası kastla kasten yarama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde;

a) Olası kast halinde TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca yapılacak indirimin, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.05.2013 tarih ve 2013/3-259 Esas ve 2013/273 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d,son maddeleri uyarınca belirlenecek ceza üzerinden yapılması gerekirken, TCK'nin 21/2. maddesi uygulamasının TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel ceza miktarı üzerinden yapılması,

b) Kabule göre, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 86/1, 21/2 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 9 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 18 ay hapis cezasını çıkartılması, ardından TCK'nin 87/1-son fıkrası uygulanarak 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde;

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18/10/2012 tarihli bozma ilamı öncesinde suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ... ile ...'na yönelik eylemlerinin kasten yaralamaya teşebbüs kabul edilerek, suça sürüklenen çocuğa 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e ve 35/2. maddeleri uyarınca ceza verilmesinden sonra, sanığın eyleminin mağdurların kendisine ait kuşu vermemesi ve üzerine yürümeleri nedeniyle basit haksız tahrik altında işlediğinden bahisle cezalarında indirim yapılmasına rağmen, bozma sonrası sanığın silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünde suçu haksız tahrik altında işlediği halde suça sürüklenen çocuğun cezasında TCK'nin 29. maddesi uyarınca indirim uygulanmaması,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında silahla tehdit ve olası kastla kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde,

Suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle TCK'nin 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-2-