muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13609, Karar No: 2023/11623, Tarih: 11.09.2023

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 14...2022 tarihli kararıyla; davacının kadroya geçirilirken imzalanan ... sözleşmesinde ücret miktarının brüt asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirlendiği, asgari ücret değiştiğinde davacının ücreti de oransal olarak değişeceğinden davacının fark alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 19.12.2022 tarihli bozma ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, ... sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belirli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik bir hüküm bulunduğu takdirde, işçiye o yıl için ödenecek ücretin Ocak 2021 dönemindeki yeni asgari ücret miktarına göre belirlenmesi yerinde ise de bu ücrete ayrıca %4 oranında zam uygulanması mümkün olmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde, fark alacakların hesabına esas ücret belirlenirken Ocak 2021 dönemi ve sonrası için tekrar %4 oranında zam yapıldığının görüldüğü, bu şekilde yapılan hesaplamanın isabetsiz olduğu, davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi olmadığına göre bu sözleşmede ocak ve temmuz aylarında beşer günlük yevmiye tutarında ödeneceği düzenlenen ikramiye ücretinin, toplu ... sözleşmesinin son bulduğu 31.10.2020 tarihinden sonrası için hesaplanmasının doğru olmadığı, 4857 sayılı ... Kanunu'nda (4857 sayılı Kanun) işçilere ikramiye ödeneceğine dair bir hüküm olmadığı ve ... ... sözleşmesinde davacıya ikramiye ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmadığı da dikkate alındığında, ikramiye alacağının 2021 yılı Ocak ayı için hesaplanıp hüküm altına alınmasının da isabetsiz olduğu, davalının daha önce temerrüde düşürüldüğü ispat edilemediğinden, Mahkemece hüküm altına alınan ikramiye fark alacaklarına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği, yargılama gideri olan dava şartı arabuluculuk masrafının Hazine üzerinde bırakılmasının hatalı olduğu gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece davacının ücret alacağı 2021 yılı ve sonrası için %4 zam uygulanmadan arabuluculuk anlaşamama son tutanak tarihine kadar hesaplanmış, 2021 yılı ve sonrası için ikramiye alacağı hesaplanmamış ve ikramiye alacağına arabuluculuk anlaşamama son tutanak tarihinden faiz uygulanmış, dava şartı arabuluculuk gideri davanın kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının 2021 yılı ücretine %4 oranında zam uygulanmasının gerekip gerekmediği, ikramiye alacağının hesap dönemi ile davacının ikramiye alacağının faiz başlangıç tarihi ve dava şartı arabuluculuk giderinin davanın kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırılıp paylaştırılmadığı hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 22, 32 ve 34 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

4. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları şöyledir:

" (11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.”

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacının kabul edilen alacağı 23.058,89 TL, reddedilen alacağı ise 1.023,85 TL olduğu hâlde, Mahkemece yargılama giderlerinden olan dava şartı arabuluculuk başvuru giderinin tamamının davalı üzerinde bırakılması hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinde yer alan “Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin, davanın kabul ve ret oranına göre hesaplanan 651,09 TL'sinin davalıdan, bakiye 28,91 TL'sinin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7716, Karar No: 2021/6467, Tarih: 09.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/7716 E.  ,  2021/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Diz protez teknisyeni belgesi olan sanık ...'in savunmasında, mağdurun dişlerinin ölçüsünü herhangi bir doktorun talimatı veya nezareti olmaksızın aldığını, sonrasında diğer sanık ...'in kendi laboratuarını kullanarak mağdurun diş protezini yaptığını ikrar ettiği, diğer sanık ...'in ise sanık ...'in işyerine gittiğinde mağdurun ağzında kapanış provası yaparken gördüğünü beyan ve ikrar ettiği, dolayısıyla her iki sanığın da; mağdurun dişleri üzerine birlikte hareket ettiklerini gördüklerini dolaylı ikrarları ile kabul ettikleri somut uyuşmazlıkta müşterek fail sıfatıyla sorumlu oldukları değerlendirilmekle;

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 09.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11726, Karar No: 2014/3798, Tarih: 17.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11726 E.  ,  2014/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 50, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/1-a. maddesinin gösterilmemesi, sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi ve hükmolunan gün para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün, 1.paragrafındaki "failin kast veya, failin güttüğü amaç ve saiki, suç sebepleri ve saikleri" ibarelerinin ve 4. paragrafının tamamen çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının esas tam gün sayısının 240 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31396, Karar No: 2013/8812, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/31396 E.  ,  2013/8812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yokluğunda hüküm kurulan sanık ...'in (... doğumlu ... oğlu) ikamet adresine 30.05.2009 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre gerekçeli kararın tebliğ edildiği, temyiz edilmediği, diğer bazı sanıklar ve bazı sanık müdafileri tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenlendiği, sanık ...'in adresine 35. maddeye göre yapılan tebligata ilişkin evrakta sanığın ikametine ait kapı numarasının yanlış yazıldığı ve bu nedenle tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'e kararın usulune uygun olarak tebliğ edilmesi, sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10904, Karar No: 2014/21207, Tarih: 29.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/10904 E.  ,  2014/21207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan kurumun zararını ödeyen sanıklar hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası yollamasıyla aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, ''ceza verilmesine yer olmadığı'' kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle (BOZULMASINA), yeniden yargıla- ma yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. Maddesinin verdiği yetkiye dayanı- larak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, ''6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına'' karar verilmek suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7774, Karar No: 2014/9384, Tarih: 10.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7774 E.  ,  2014/9384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suça sürüklenen çocuklar hakkında; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında; tehdit (2 kez),

HÜKÜM : Beraat,

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, kendisinde zeka geriliği bulunan 15 yaşındaki mağdura baroca atanan zorunlu vekilin suça sürüklenen çocukların cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, mağdurun kanuni temsilcileri olan müştekiler annesi ...ve babası ...'in de kovuşturma sırasında katılma talebinde bulunmalarına rağmen bu konuda karar verilmediği, verilen hükmü de müştekiler vekilinin temyiz ettiği Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdur ve müştekilerin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördükleri konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdur ... ile müştekiler ... ve ...'un davaya katılmalarına, mağdur zorunlu vekili Av. ... 'un katılan mağdur vekili, Av. ...'in de katılan ... ve ...vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle, beraat hükümlerinin gerekçesine yönelik olmayan temyizde suça sürüklenen çocuk ... müdafiin hukuki yararı bulunmadığından CMUK.nın 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiin temyiz talebinin reddiyle, katılan mağdur vekili ve katılanlar vekilinin temyizleriyle sınırlı yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında atılı suçlardan, suça sürüklenen çocuklar ...ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyizlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekili ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekili ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizlerin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğa isnat olunan tehdit suçlarının, TCK.nın 106/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı ve suça sürüklenen çocuğun suç tarihindeki yaşına göre; 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 2. maddelerinde yazılı 4 yıl asli zamanaşımı süresine tâbi olduğu, sorgu tarihi olan 18.10.2007'den inceleme gününe kadar bu sürenin dolduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizlere gelince;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizlere gelince;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 07.01.2008 günlü raporuna göre, kendisinde orta ve hafif derecede zeka geriliği bulunan, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneği yeterince gelişmemiş, fiile karşı ruhsal yönden kendini savunamayacağı ve beyanlarına diğer delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceği belirtilen 15 yaşı içindeki mağdurun aşamalardaki beyanları, bu beyanları kısmen destekleyen müşteki Müşerref'in özellikle suça sürüklenen çocuk ...'ın eylemine ilişkin görgüye dayanan anlatımları, mağdur beyanları ile kısmen örtüşen suça sürüklenen çocuk ...'in soruşturmada "duyduğuma göre geçen sene Bayram ...'de okulun bitişiğindeki ek binanın inşaatı sırasında Hakan'ı yapmış", yine suça sürüklenen çocuk ...'ın soruşturmada ... de bana ...'ın kendisini yaptırdığını kendisinin de yaptığını söylemişti" şeklindeki savunmaları, tanık beyanları, mağdurdaki kronik livata bulgusuna ilişkin doktor raporları ve tüm dosya içeriğine göre, mağdurla aynı okulda okuması nedeniyle mağdurdaki akıl hastalığını bildiği anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'nin yeri ve tarihi tam olarak tespit olunamamakla birlikte cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen bir neden bulunmaksızın bir kez mağdura anal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunmasının ardından, 07.08.2007 günü iş çıkışında evine gitmekte olan mağdurla karşılaşan suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdurla cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen bir neden bulunmaksızın inşaat halindeki binada anal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunacağı sırada katılan ...'in gelmesi üzerine eylemini tamamlayamadığı sabit görülmekle, suça sürüklenen çocuk ...'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nın 103. maddesindeki değişiklikler gözetilerek mahkemece aynı Kanunun 7/2 ve 5271 sayılı CMK.nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulama denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilerek mahkûmiyetleri yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraatlerine hükmolunması,

Kanuna aykırı, katılan mağdur vekili ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.