muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2637, Karar No: 2023/5453, Tarih: 21.11.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... kadın vekili istinaf dilekçesinde;İlk Derece Mahkemesi kararının iştirak ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'îleri ile kendi boşanma davasının reddi kararı yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının boşanma davasını ispatlayamadığını, eşine ve çocuklarına karşı ilgisiz olduğunu, sadakatsiz davrandığını, erkeğin ailesine karşı saygısız tavırları olduğunu, başkalarının yanında erkeği rencide ettiğini, sahibi olduğu makina firmasının iflas etmesi nedeniyle borçları olduğunu, nafaka ve tazminat ödeme imkanının bulunmadığını ileri sürerek kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'îleri ile kendi boşanma davasının reddi kararı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik varsa kusurun kimden kaynaklandığı, tarafların kusur durumlarına göre kadının davasının kabulü ile erkeğin davasının reddine karar verilmesine ilişkin hukuki şartların gerçekleşip gerçekleşmediği, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası ödeme koşullarının oluşup oluşmadığı, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesinin çocukların üstün yararına olup olmadığı ile ortak çocuklar ve kadın yararına hükmedilen nafakalar ile kadın yararına hükmedilen tazminat miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı, maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 nci, 328 inci ve 330 uncu maddesi, 335 inci vd. maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13286, Karar No: 2017/2956, Tarih: 06.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/13286 E.  ,  2017/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava, almakta olduğu ölüm aylığının iptaline ilişkin kurum işleminin iptaline, borçlu olmadığının tespiti, birleşen dava ise yersiz olarak ödenen aylıkların tahsiline yönelik başlatılan icra takibine itirazın iptali takibin devamı ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemine ilişkindir.

Kurumun davacı aleyhine açtığı itirazın iptali davası bu dosya üzerinde birleştirilmiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davacı-birleşen dava davalısı İmmihan'ın isteğinin kabulüne davalı birleşen dava davacısı Kurumun itirazın iptali davasının reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı-birleşen dava davacısı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden Kurum işleminin iptali ile davacının Kuruma borcu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Kurumun davacı aleyhine açtığı itirazın iptali davası bu dosya üzerinde birleştirilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 04.10.2001 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacının boşanmış olduğu eşi ile aynı adreste birlikte yaşadığı, bu nedenle hak sahipliğinin 5510 sayılı Kanun’un 5754 sayılı Kanun’la yürürlüğe giren 56. maddesi fıkrası kapsamında iptal edilmesi, ödenen aylıklar için aynı Kanun’un 96. maddesine istinaden işlem yapılması kanaatine varıldığının" belirtildiği, bu idari soruşturmada, mahallinde yapılan soruşturmada “davacının emniyet raporuna ve kendi beyanına göre oturduğu belirtilen ... Cd. No:9 adresine gidildiğinde davacının gelini ve oğlunun oturduğunun tespit edildiği, tanıklar ... beyanlarına göre davacı ve eski eşinin ... Mah. No:77 oturdukları, bu adrese gidildiğinde davacının adreste bulunduğunun tespit edildiği, davacı ve boşandığı eşinin ... Mah. bulunan adreste birlikte oturdukları'' gerekçelerine dayandığı görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 Sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki ... kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas

alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yargılama konusu somut olaya gelince; Mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir. Davacının 24.02.2007 tarihinde nüfusa ... adresini bildirmiş bu adreste kolluk vasıtası ile yapılan araştırmada belediye tarafından numaraların yenilenmesi nedeniyle tespit yapılmadığı, tarafları tanıyan olmadığ bildirilmiş, sonrasında belediyeden yapılan değişiklikler sorularak mahallinde yeninden bir araştırmaya gidilmemiştir. Davacı denetimden sonra adresini 17.02.2014 tarihinde Beydağ Mahallesi Elifnaz Sk.No:5'e taşımıştır. Dava dışı eski eş ise 21.01.2007 'den buyana nüfus kayıtlarına göre tarafların birlikte oturduğu iddia edilen ... Mah... Sk.No:77 de oturmaktadır ve bu adreste hiç bir araştırma yapılmamış, muhtar tanık olarak dinlenmiştir. Mahkemece

yapılacak iş bu üç adreste resen araştırma yaparak birlikte oturma olgusunu bilebilecek binadaki komşuların, yönetici yada kapıcının dinlenmesi ve adreslerde tarafları bilen esnafların kimliklerinin tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, yine ... Kurumu medula kayıt sisteminden davacı ve eski eşin hastane kayıtları ve aile hekimliği kayıtları getirtirmeli böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, kurum raporunun aksi ispat edilene kadar geçerli belgelerden olduğu da gözetilerek, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davacı-birleşen davada davalının davasının kabulüne, kurumun açmış olduğu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30261, Karar No: 2013/29036, Tarih: 13.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/30261 E.  ,  2013/29036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı işçinin davalı işyerinde 11.03.2006 tarihinden 05.06.2008 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, 2008 yılı ..., Aralık ve 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart aylarına ait toplam 7.500,00 USD ücret alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davacı hakkında fiks maaş uygulaması olmadığını, saat ücreti ile anlaşıldığını, işvereninin Rus şirketi olduğunu, muhasebe kayıtlarında verilen bilgiye göre alacağı olmadığını, şirket olarak davacıya borçlarının bulunmadığını, davacının isteği ile geri döndüğünü, uçak ve vize bedelinin ilgili Rus şirketinin kendilerine ödettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, çalışma yapıldığının ispat yükümlülüğünün davacıya ait olduğu, davacı tarafa 13.12.2011 tarihli oturumda tüm delillerini ibraz etmesi hususunda 2 haftalık kesin süre verildiği, bu hususun davacı vekiline 05.01.2012 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen davacı tarafından herhangi bir delil ibraz edilmediğinden davacının soyut iddiası dışında davalı nezdinde çalıştığı ve ücret alacağının bulunduğu kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, mahkemece her ne kadar çalışma yapıldığının ispat yükümlülüğünün davacıya ait olduğu, davacı tarafından herhangi bir delil ibraz edilmediğinden davacının soyut iddiası dışında davalı nezdinde çalıştığı ve ücret alacağının bulunduğu kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı tarafından davalı şirkette çalıştığına ve ücret alacağının bulunduğuna dair iddialarıyla ilgili 07.04.2011 tarihli tanık listesi ibraz edilmiştir. Mahkemece, davacının iddialarını kanıtlamaya yönelik olarak dinlenmesini istediği tanıklar dinlenmeli ve bildirdiği diğer kanıtlar da toplandıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip sonuca göre karar verilmelidir. Belirtilen hususlar yerine getirilmeden eksik incelemeye dayalı hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

Ayrıca mahkemece, davacı vekilinin mazeret dilekçesi geçerli kabul edilmeyerek mazeretin kabulüne ilişkin talebin reddine karar verildiği görülmüştür. Davacı vekilinin aynı gün farklı mahkemelerde iki duruşmasının bulunması ve bu makul mazeretin belgelenmesi karşısında mahkemece mazeretin kabulüne ilişkin talebin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2149, Karar No: 2021/4759, Tarih: 22.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2149 E.  ,  2021/4759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Eşi kasten öldürmek

HÜKÜM :1)Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-d maddesi gereğince Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK’nin 116/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine dair; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 gün ve 2018/304 esas ve 2019/142 karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.10.2019 gün ve 2019/3121 esas ve 2019/2284 karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.10.2019 gün ve 2019/3121 Esas ve 2019/2284 Karar sayılı kararının, sanık müdafileri ve katılan kurum vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan İnegöl Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.10.2019 gün ve 2019/3121 esas ve 2019/2284 karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafilerinin suç vasfına, meşru müdafaaya, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine, kurum vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, sanık müdafilerinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “ İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16441, Karar No: 2012/4036, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/16441 E.  ,  2012/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiş, ancak 30.09.2011 tarihli ek kararla, HUMK'nun 434/3.maddesi gereğince tarafların temyiz istemlerinin reddine karar verilmiş,bu karar da davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava kredi kartı alacağından dolayı yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, verilen hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiş olup, dosya temyiz harçlarının yatırılması için geri çevrilmiştir.

Taraflar mahkemece temyiz harçlarının yatırılması için çıkarılan muhtıraya rağmen temyiz harçlarını yatırmamışlardır. Mahkemece, 30.09.2011 tarihli ek karar ile her iki tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Taraflar bu kararı temyiz etmiş olup, davacı tarafından temyiz harcı yatırılmış ise de, davalı tarafından temyiz harcı yatırılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine dair 30.9.2011 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı tarafından temyiz harcının yatırılmasına ilişkin mahkemece çıkarılan muhtıraya rağmen temyiz harcının yatırılmadığı, bu nedenle 30.9.2011 tarihinde mahkemece temyiz isteminin reddine dair ek karar verildiği ve bu ek kararın da davalı tarafından harcın yatırılmayacağı belirtilerek temyiz edildiği anlaşılmakta olup, HUMK’un 434/3.madde hükmü gereğince tamamlanmayacağı belirtilen harç hakkında mahkemece karar verilebileceği gibi Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile 30.9.2011 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, (2) numaralı bentte gösterilen sebeple davalının temyiz isteminin reddine, istek halinde peşin harcın yatırana geri verilmesine, 14.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.