muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26633, Karar No: 2015/45262, Tarih: 23.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/26633 E.  ,  2015/45262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/128832

MAHKEMESİ : Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2012

NUMARASI : 2012/86 (E) ve 2012/88 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın, elinde döner bıçağı olduğu halde gündüz vakti eniştesi olan mağdurdan para istediği, olumsuz yanıt alınca bıçakla hayati tehlike meydana gelmeyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladıktan sonra gömleğinin cebindeki 150 TL parayı alarak olay yerinden ayrıldığı, mağdurdan alacaklı olduğuna ve bunu istediğine dair bir iddiasının bulunmadığı, mağdurun da sanığa borçlu olduğunu kabul etmediği olayda, sabit olan silahla yağma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a, 53 maddeleri gereğince hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken, taraflarca doğrulanmayan ve oluşa aykırı olan tanık anlatımına itibarla, delillerin takdirinde ve suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde TCK'nın 150/1 maddesinin yollaması ile kasten yaralama suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı haklarından kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- T.C. Anayasasının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. D.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3743, Karar No: 2017/5107, Tarih: 04.07.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3743 E.  ,  2017/5107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Van Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2008 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 2007 yılında defter ve belge ibraz etmeme suçundan açılan kamu davası nedeniyle hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içinde mahkemece karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık hakkında "2005 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura kullanmak" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkında "2006 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura kullanmak" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile, mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2005 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura kullanmak" suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece bu suçla birlikte "2006 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura kullanmak" suçundan da sanığın cezalandırılması yoluna gidildiği, ancak bu suçtan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak ''2006 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura kullanmak" suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4511, Karar No: 2015/3256, Tarih: 17.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4511 E.  ,  2015/3256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi iznine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlı ...'ın "... Mahallesi, ... Sokak, No:32 ..." adresinde torunu ... ile birlikte ikamet ettiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından, TMK’nın 412. maddesi gereğince yerleşim yerinin değişikliğine izin verilmediği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, Vasi ...'ın, ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından vesayet altına alınan kısıtlı ...'ın "... Mahallesi, ... Sokak, No:32 ..." adresinde torunu ...'ın yanında ikamet ettiği gerekçesiyle, vasiliğinin iptali ile kısıtlının kaydının ... adresine alınması, ayrıca dosyanın da ... sulh Hukuk mahkemesine gönderilmesini istemesi üzerine, ... ...'nın 20.10.2014 tarihli tutanağı ve nüfus kaydı yerleşim yeri adresine göre, söz konusu adreste kısıtlının ikamet ettiğinin anlaşılması ile ... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerinin değiştiğinden söz edilerek ... Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.

Türk Medenî Kanununun 412. maddesinde vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği, yerleşim yerinin değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet dairesine geçeceği hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanunun 462/14. maddesinde de vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu belirtilmiştir. Bu halde vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı aynı zamanda kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin niteliğinde olup, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25464, Karar No: 2014/7617, Tarih: 02.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25464 E.  ,  2014/7617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Yunak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :08.04.2013

NUMARASI :Esas no:2012/311 Karar no:2013/105

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, müşterek çocuk 2007 doğumlu Samet 'ın velayetin değiştirilerek, kendisine verilmesini talep etmiş, mahkemece isteğin reddine karar verilmiştir. Davacı tanık delili dışında, fotoğraflar ve CD deliline de dayanmıştır. Mahkemece, bu fotoğraflar ve CD değerlendirilmemiş, tarafların bildirdiği tanıklar dinlenilmemiştir. Velayetin değiştirilmesi davası kamu düzenini ilgilendirdiğinden, "kendiliğinden araştırma ilkesi" geçerlidir. Hakim, gerekli gördüğü takdirde, tarafların gösterdiği delillerin dışında araştırma yapma yetkisine sahiptir. Açıklanan nedenlerle, tarafların delilleri toplandıktan sonra uzman incelemesi (4787 Sayılı Kanun md.5) de yaptırılarak, tüm delillerin hep birlikte değerlendirilmesi suretiyle gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.04.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/2671, Karar No: 2024/5152, Tarih: 28.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/2671 E.  ,  2024/5152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen asıl ve ek kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında katılan mağdureler Beyza, Feray, Gamze, Selin ve Belinay hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan beş kez ayrı ayrı netice olarak 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca kesin olarak esastan reddine karar verilmiştir. Sanığın kesin kararlara ilişkin temyiz isteminin Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 13.0.2023 tarihli ek kararı ile reddine karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında katılan mağdure Yağmur'un sırtına vurmak ve ovalamak, mağdure Hatice Nur'un bacaklarını okşamak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine dair verilen kararın katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında katılan mağdureler Melike ve Derya'ya yönelik eylemleri nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,1. cümle, 103/3-d,e, 43/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2022/207 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile;

3. Sanık hakkında katılan mağdureler Melike ve Derya'ya yönelik eylemleri nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,1. cümle, 103/3-d,e, 43/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2022/207 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile;

a) Sanığın farklı yer ve zamanlarda birden fazla kez katılan mağdure Melike'nin kıyafetlerinin içinden ve dışından özel bölgelerini okşamak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1,1.cümle, 103/3-d, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b)Sanığın farklı yer ve zamanlarda birden fazla kez katılan mağdure Derya'nın kıyafetlerinin dışından bacaklarını okşamak suretiyle çocuğun sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 103/1,2. cümle, 103/3-d, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, teşdit uygulanması gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin bulunmadığına, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın Hatice ve Yağmur'a yönelik eylemleri nedeniyle de cezalandırılması gerektiğine, Derya'ya yönelik eyleminin sarkıntılığı aştığına ve Melike yönünden hükme yönelik kanun yolunun gösterilmediğine ilişkindir.

C.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdurelerin beyanlarının çelişkili olduğuna, iddia olunan eylemlere karşı koymamaları da nazara alındığında beyanlarına itibar edilmeyeceğine, sanığın öğrencilere sert davranması nedeniyle husumet beslediklerine, mağdure Hatice'nin beyanları nazara alındığında sanığın suçsuz olduğuna, fotoğraflardan mutlu olduklarının belli olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Asıl Karar Yönünden

1. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

III. GEREKÇE

Asıl Karar Yönünden

1. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mağdureler Derya ve Melike'ye yönelik eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği gibi mağdureler Hatice ve Yağmur'a karşı isnat edilen suçtan verilen beraat hükümlerine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının da yerinde olduğu nazara alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Ek Karar Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3 maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 296/2 maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle reddi ile EK KARARIN ONANMASINA,

B.Asıl Karar Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11224, Karar No: 2011/20867, Tarih: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11224 E.  ,  2011/20867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında taşınmaz emsalden daha değerli olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın emsalden değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7372, Karar No: 2015/13307, Tarih: 01.07.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/7372 E.  ,  2015/13307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/145084

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Büyükçekmece (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesiyle Çatalca (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi ve Silivri (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Büyükçekmece (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Silivri (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/10/2012 gün ve 2012/739 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın 6545 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılmak üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5063, Karar No: 2023/15697, Tarih: 06.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/5063 E.  ,  2023/15697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenerek bir yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; dosya kapsamındaki beyanları ile re'sen takdir edilecek sair hususlara binaen kararın bozulması gerektiği vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hastaneye sevki yapılan bir hastanın yakını olan sanık ile hastanenin acil servisinde görevli doktor olan şikâyetçi arasında hastane giriş için gereken barkod nedeniyle tartışma çıktığı, tartışma sırasında elindeki kalemi masaya atan şikâyetçiye hitaben sanığın "O kalemi g.tüne sokarım, senin ananı avradını si.erim, a.ına koyduğumunun oğlu." diyerek hakaret ettiği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece, sanığın savunması, şikâyetçi ve tanıkların beyanları, olay tutanağı, 19.03.2015 tarihli CD inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı hakaret suçunu işlediği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olması nedeniyle tebliğnamedeki (2) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;