muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14713, Karar No: 2016/11454, Tarih: 09.05.2016

Davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin 5747 Sayılı Kanunun gereğince davalı ... Belediyesi'ne devredildiği sabittir. 5747 Sayılı Kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak olan toplu iş sözleşmesinin devronulacak belediyenin belediye meclisi tarafından onaylanması gerekmektedir. Davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesi ile Hizmet-İş Sendikası arasında 23.02.2009 tarihinde yapılan toplu iş sözleşmenin yürürlüğe girebilmesi için davalı ... Meclisince onaylanması gerekmektedir. Davalı ... Meclisi yapılan toplu iş sözleşmesinin taban ücret ile zam oranlarına ilişkin maddelerini onaylamayarak işçiye yapılacak olan zam oranını kendisi belirlemiştir. Davalı ... tarafından yapılan bu işlem 5747 Sayılı Kanuna uygundur. Davacı ile aynı konumda bulunan bazı işçiler tarafından ... 6. İş Mahkemesinde açılan davalarda davacının toplu iş sözleşmesinin ücret zammına ilişkin maddelerinin belediye meclisince değiştirilmesi nedeniyle fark işçilik alacakları bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş olup bu kararlar Dairemizce onanmıştır (Dairemizin 11.03.2014 gün ve 2013/11966 E. 2014/7811 K.). Mahkemece davacının alacak taleplerinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3107, Karar No: 2019/9907, Tarih: 16.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/3107 E.  ,  2019/9907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 6. İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı vekili temyiz harçlarını yatırmış ise de dosya arasında veya uyapta kayıtlı bir temyiz dilekçesine rastlanmamıştır. Öte yandan kaza sebebiyle açılan ceza ve tazminat dava dosya içeriklerine de tam olarak erişilmemektedir.

Davalı vekilince sunulan bir temyiz dilekçesi varsa dosyaya eklendikten ve işbu davaya konu kazada ölenin hak sahipleri tarafından açılan Tazminat davası ve kaza sebebiyle açılan Ceza dava dosyalarının işbu dosya arasına alındıktan sonra temyiz incelemesi için gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/54, Karar No: 2017/90, Tarih: 24.01.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/54 E.  ,  2017/90 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdur ...’a yönelik eylemleri nedeniyle sanıklar ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı TCK'nın 157/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis 4.000 TL APC, sanık ... hakkında TCK'nın 142/2-a, 143/1, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve yoksunluğa ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.01.2009 gün, 2007/2 Esas ve 2009/10 Karar sayılı hükmün sanıklar ..., ... ve ... savunmanları ile o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 03.12.2013 gün 2011/2274 esas ve 2013/25173 karar sayı ile;

“Sanıkların birlikte hareket ederek yakınıcı Hüseyin'in kahvesine koydukları madde ile uyumasını sağladıktan sonra evde bulunan altınları, 3000 TL nakit parayı ve cep telefonunu aldıkları ve üzerinden kapıyı kilitlemek suretiyle kaçtıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 149/c, h, d maddesi gereğince yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık, sanık ... hakkında dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarından hüküm kurulması,” şeklinde bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.

Bozma sonrası ... Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2014 gün 2014/16- 2014/135 sayılı kararı ile;

Bozma sonrası ... Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2014 gün 2014/16- 2014/135 sayılı kararı ile;

“Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun raporuna göre adli rapordaki sedasyon halinin tek başına kişide tespit edilen 0,15 promil alkol düzeyi ile açıklanamayacağı, başka bir unsurun eklenmesi halinde sedasyon meydana gelebileceği, sedasyon haline neden olabilecek maddenin belirlenebilmesi için kişiden kan ve idrar alınıp kimyasal analiz yapılması gerektiği, ancak dosyada buna dair bir veriye rastlanmadığından bu hususta yorum yapılamadığı belirtilmiştir. Bu rapordaki tespitler dikkate alındığında sedasyon-uyku halinin şikayetçinin kahvesine katılan bir maddeden kaynaklandığı her türlü şüpheden uzak kesin bir delille tespit edilemediği gibi katılmış olsa dahi bunun sanıklar tarafından aynı bilinç ve irade ile fikir ve eylem birliği içinde gerçekleştirildiği şüpheli kalmaktadır. Şikayetçinin kahvesine uyku verici bir madde katıldığı kabul edilse bile bunu sanık ...'in yanındaki kimliği meçhul bayanın bu üç sanıktan habersiz yapmış olma ihtimali de bulunmaktadır. Bu durum bile sanıklar açısından bozma kararındaki sübutu sakatlamakta/şüpheli kılmaktadır. Kaldı ki dosya kapsamına göre olay gecesi sanıklar ... ve...'in saat 20.00'den sonra evden ayrıldıkları şikayetçi ile evde kalan kişinin sanık ... ve kimliği meçhul kadın olduğu, katılanın beyanına göre de bayılma anına kadar ... ve...'in eve gelmedikleri, bu anlamda bu iki sanığın sedasyon hali ve öncesinde evde olup diğer sanık ... ve meçhul kadın ile bu planı kurarak iştirak iradesi ile yani yakınıcıyı bayıltarak/uyutarak/sarhoş ederek onun mal ve paralarını alma amacında birleşip birleşmedikleri, bu amaçla şikayetçiyi sedasyon haline sokup sokmadıkları her türlü şüpheden uzak delillerle belirlenebilir değildir. Tüm bu nedenle şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınmış, sanıkların baştan itibaren kasıtlarının müştekiyi dolandırmak olduğu, bu amaçla bir araya geldikleri değerlendirilmiş, eylemin son aşamasında sanık ... ve sanık ...'in evden ayrılmasından sonra sanık ... ve meçhul kadın birlikte müştekinin uyku halinden yararlanarak bir kısım para ve malları hırsızlamışlardır. Bu hırsızlık eylemine sanıklar ... ve...'in katıldığı, birlikte planlayıp dışarda gözcülük yaptıkları sabit değildir. Mevcut sedasyon halinin bu üç sanık tarafından birlikte kararlaştırılarak İsmail ve meçhul kadın tarafından icra edildiği ve bunun sonucunda para ve malların alındığı hususu da şüpheli kaldığından şüpheden arınmış ve kesin olarak tespit edilebilir hali itibariyle mahkememizin önceki kararındaki sübut, kabul ve hukuki nitelendirmenin doğru olduğu kanaatiyle direnme kararı vermek gerekmiştir.” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün sanıklar ..., ... ve ... savunmanları tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli 12.11.2014 gün ve 2014/331355 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;

Bu hükmün sanıklar ..., ... ve ... savunmanları tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli 12.11.2014 gün ve 2014/331355 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;

5271 sayılı CMK'nın 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10. maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 14/12/2016 gün, 2014/732 Esas ve 2016/1245 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıkların eylemlerinin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık, sanık ... hakkında dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarından

TÜRK MİLLETİ ADINA

verilen mahkumiyet kararının, gerekçe ve sonuçları itibariyle yerinde görülmediğinden bozulmasına dair,

Dairemizin 03.12.2013 gün 2011/2274 esas ve 2013/25173 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2014 gün, 2014/16- 2014/135 sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden,

CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15233, Karar No: 2015/1801, Tarih: 03.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15233 E.  ,  2015/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2013/964-2014/419

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalının müşterek çocukları Neslihan için iştirak nafakasının 250 TL'den 750 TL'ye artırılmasını talep etmiştir.

Davalı cevabında; davacı annenin ekonomik durumunun iyi olduğu nafaka miktarının fazla olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile iştirak nafakasının 250 TL'den 750 TL'ye artırılmasına, her yıl ÜFE oranında artırılmasına karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında görülen boşanma davası sonucunda; velayeti davacı anneye verilen müşterek çocuk için 250 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, karar 13.10.2006 tarihinde kesinleşmiş, bu dava ise 27.11.2013 tarihinde açılmıştır.

Davada, iştirak nafakasının artırılması talep edilmektedir.

TMK'nun 330/1.maddesi gereğince; "Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur."

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılması sonucunda; davacı annenin öğretmen olduğu, davalı babanın ziraat mühendisi olduğu, fabrikada çalıştığı, müşterek çocuk Neslihan'ın ise 1998 doğumlu olduğu ..... Lisesi 9.sınıfta öğrenci olduğu ve dersaneye gittiği anlaşılmaktadır.

İştirak nafakasının miktarının takdir edilmesinde; anne ve babanın mali ve sosyal durumları ile çocuğun giderlerinin dikkate alınması gerekir.

Ancak, davada tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, iştirak nafakasının niteliğine, günün ekonomik koşulları, paranın alım gücü ve çocuğun devlet okulunda okuduğu, aylık ihtiyaçlarının miktarı dikkate alındığında müşterek çocuk için hükmedilen iştirak nafakası miktarı fazladır.

Bu durumda, mahkemece; çocuğun yaşı ve ihtiyaçları ile anne ve babanın ekonomik durumlarına göre TMK'nun 4.maddesinde açıklanan "hakkaniyet" ilkesine uygun nafaka miktarına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/871, Karar No: 2020/2787, Tarih: 08.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/871 E.  ,  2020/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu‘nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığı anlaşılmakla, Adana Vergi Dairesi Başkanlığı'nın 09.01.2013 tarihli ve 122 sayılı üst yazısında belirtilen, 24.12.2012 tarihli ve 2012-A-2566/45 sayılı Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının incelenmek üzere dosya içerisine getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9470, Karar No: 2021/5977, Tarih: 28.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9470 E.  ,  2021/5977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriği itibarıyla temyiz isteminin, sanık ... hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat kararları ile sanıklar hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın, sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Dosya kapsamına göre sanık ...’ın şeriği konumunda bulunan sanık ... hakkındaki temyiz istemine konu 21/01/2014 tarihli mahkûmiyet hükmünün, sanık ... yönünden de TCK‘nin 67/2-d. maddesi gereğince asli zamanaşımını kestiği belirlenerek yapılan incelemede:

Sanık ... yönünden, gerekçeli karar başlığında “2009-2010” şeklinde eksik gösterilen suç tarihlerinin, “2009/Aralık, 2010/Mart” olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında, yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanığın; sanık ... hakkında, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların ve katılan vekilinin, sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde:

2-Sanıklar hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların ve katılan vekilinin, sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle “ 31/12/2007 ve 31/12/2008” olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 28/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34558, Karar No: 2012/36149, Tarih: 05.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34558 E.  ,  2012/36149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsam dışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine sözleşme gereği zam yapılmaması nedeni ile eksik ücret ödendiğini belirterek, bu ücretin davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kararın miktar itibari ile kesin olduğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine de ek karar ile kararın kesin olması nedeni ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmış olup, her ne kadar davacının hüküm altına alınan fark ücret alacağı, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırında kalmakta ise de fark ücretin doğmasına neden olan artışların, davacının nakledildiği kamu kurumunda ücret nakil ilmühaberinde de değerlendirilmesi gerektiği ve devamlılık arzettiği, bu nedenle uyuşmazlıkta fark ücretin kesinliğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, yerel mahkemenin 05.01.0212 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, kararın temyize incelemesine tabi olduğu kabul edilerek, Dairemizin 12.03.2012 gün ve 8535-7955 sayılı kararı ile “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davalı vekilinin cevap dilekçesi ve diğer beyanlarında davacıya denge tazminatı ödenmediğinin açık olduğu zaten davalı vekilince de bu tazminatın davalıya ödenmemesi gerektiğinin savunulduğu dolayısıyla Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere davacıya çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı hususunun araştırılmasına gerek bulunmadığı ayrıca verilen kararın kesin nitelikli olmasına rağmen temyiz edildiği ve kesin kararın bozulmasına karar verildiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiş ve kararın kesin olduğu vurgulanmıştır.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla Tetkik Hakimi ... tarafından dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerekçesi ile verilen bozma kararına karşı yerel mahkemece direnilmiş ise de;

Temyize konu alacağa kesin olarak karar verildiği ve ayrıca Dairemizce daha sonra gelen uyuşmazlıklarda görev yönünden değişik bozma kararı verildiği için kesinlik ve değişik bozma hususlarını değerlendirmenin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun yetki ve görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 05.11.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10929, Karar No: 2015/17885, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10929 E.  ,  2015/17885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olup, Dairemiz denetiminden aynı kamulaştırmadaki yakın yerdeki ve ... Mahallesi, 198 parsel sayılı taşınmaza ait 2012/316 Esas sayılı dosyasında 60,73 TL/m² değer biçildiği nazara alındığında, rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili

imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu 66 parsel sayılı taşınmazın tapuda mevcut ... lehine 525 m2 lik irtifakın taşınmaza olan olumsuz etkisi ve oranı tespit edilip kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerektiği düşünülmeden fazla bedel tespiti,