muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/31791, Karar No: 2014/35732, Tarih: 10.12.2014

1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atık suların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüldüğü üzere; Toprak kirliliğine ilişkin 2010 tarihli yönetmelikte, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın, doğrudan toprağa verilmesini yasaklamış, atığın; Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması, kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması, Atık Yönetimi Genel Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş madde veya atıklardan olup, aynı zamanda Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olması, Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar kapsamında bulunması yahut Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde tanımlanan tehlikeli maddelerden olması halinde toprağın kirlendiği ya da kirlenme ihtimalinin bulunduğu kabul edilmiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, önceki yönetmeliklerden farklı olarak toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ, z/hh bentlerinde ise Atık Yönetimi Genel Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş madde veya atıklardan olup, aynı zamanda Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olması,

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ, z/hh bentlerinde ise Atık Yönetimi Genel Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş madde veya atıklardan olup, aynı zamanda Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olması,

-Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar kapsamında bulunması, yahut

- Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde tanımlanan tehlikeli maddelerden olması,

Gerekmektedir. Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak bir önceki yönetmelikte toprağı kirlettiği, kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, bir sonraki yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Somut olaydaki atığın, alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açıkça gösterilmelidir.

III- Yargılamaya Konu Olay

Sanığın sorumlu müdürlüğünü yaptığı .... A.Ş isimli işletmede kek, ekmek vb. unlu mamüllerin üretiminin yapıldığı, ancak evsel ve endüstriyel nitelikli atıksularının hiçbir işleme tabi tutulmadan tek bir hat ile doğrudan alıcı ortam olan kuru dere yatağına verilerek çevrenin kasten kirletildiği belirtilmiştir.

Kuru dere yatağının dönem dönem akarsu niteliğine haiz bulunan alıcı ortam olduğu anlaşılmaktadır.

Atığın, Yönetmelikte belirlenen limit değerleri aşması ve çevre kirliliğine neden olacak içerikte olması, tek başına suçun oluşumu için yeterli değildir. Atığın alıcı ortamlardan hangisine bırakıldığı, alıcı ortama bırakılmadan arıtma ile sonlanacak şekilde kanalizasyon sistemine ya da organize sanayi bölgelerinde olduğu gibi ortak arıtma sistemine ulaşıp ulaşmadığının da araştırılması gerekir. Atığın alıcı ortama bırakılması halinde de alıcı ortamın kirlenmesi ya da kirlenme ihtimali kanıtlanmalıdır. Dosyada atıksuların ulaştığı yere ilişkin bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Çevre kirliliğine neden olabilecek içerikteki atıksuyun ulaştığı yer tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

IV– Sonuç ve Karar

Belirtilen sebeplerle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1629, Karar No: 2014/5809, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1629 E.  ,  2014/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/3962, Karar No: 2018/5628, Tarih: 07.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3962 E.  ,  2018/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız Çek Düzenleme suçundan sanık ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 349. maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesine dair Gelibolu İcra Ceza Mahkemesinin 21/03/2017 tarihli ve 2017/9 esas, 2017/32 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2017 tarihli ve 2017/32 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 13/06/2017 gün ve 5574 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/07/2017 gün ve KYB.2017-40370 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına, müşteki vekilinin Gelibolu İcra Ceza Mahkemesine hitaben yazmış olduğu 20/03/2017 tarihli dilekçesinde anılan mahkemenin 21/03/2017 tarihli duruşmasına aynı tarihte başka bir mahkemede duruşmasının olduğunu beyanla mesleki mazeretinin kabulü ile duruşmanın başka bir tarihe ertelenmesini talep etmesi karşısında, müşteki vekilinin mesleki mazeretinin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilerek şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Avukatlık Kanunu'nun 56/5. maddesi uyarınca avukatın başkasını tevkil etme yetkisini haiz olduğu bütün vekaletletnamelerini kapsayacak şekilde başka bir avukata vekaletname yerine geçecek yetki belgesi verebileceği, bu yetki belgesinin vekaletname hükmünde olduğu, dosyada şikayetçi vekili tarafından Av. ...'e yetki belgesi verildiğinin görüldüğü, bu sebeple şikayetçinin dosyada iki ayrı vekille temsil edildiği ve Av. ...'ün mazeret beyanında bulunmadığı gibi aynı zamanda 21.03.2014 tarihli duruşmadan haberdar olduğu halde başka bir duruşmada bulunması gerektiği için duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi gönderen müşteki vekilinin mazeretini de belgelendirmediği gözetildiğinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 07/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4761, Karar No: 2021/13548, Tarih: 22.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4761 E.  ,  2021/13548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden ise kabulü ile 6100 sayılı HMK'un 353 /1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki Şırnak İli, Güçlükonak İlçesi, ... Köyü 182 ada 24 , 189 ada 17 ve 181 ada 31 parsel sayılı taşınmazların zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerindeki yapıya ise aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusun davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden ise kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesine ve davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretinin kaldırılması yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10486, Karar No: 2010/1356, Tarih: 08.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10486 E.  ,  2010/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Eyüp 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.04.2008 tarih ve 2007/30-2008/454 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından 22.12.2005-27.12.2005 tarihleri arasında davalıya ait amlların Raeren/Belçika-Gebze/Türkiye arası taşıma işinin yapıldığını, 27.12.2005 tarihli varış ihbarına rağmen taşıma ücretinin davalı tarafından 30.12.2005 tarihinde ödendiğini, müvekkilince malların 31.12.2005 tarihinde Gebze'de hazır edilemsine rağmen davalı tarafından yükün teslim alınmadığını ve araçlarının 03.01.2006 tarihine kadar bekletildiğini, üç günlük beklemeden sonra 03.01.2006 tarihinde teslim alındığını, (2.558,36) YTL tutarındaki bekleme ücretinin tahsili için girişilen icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında yazılı bir taşıma sözleşmesinin imzalanmadığını, dolayısıyla davacının bekleme ücreti talebinin yasal bir dayanağının bulunmadığını, beklemenin müvekkilinin kusurundan kaynaklanmadığını savunarak davanın reddini istemiş, % 40 oranda kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında bir taşıma sözleşmesinin imzalandığını ve bekleme ücretinin kararlaştırıldığı, bekleme süresinin tanık ile ispat edilebileceği, davacının davalıya ait malları boşaltma yeri olan Gebze' ye götürdüğünü haber vermesine rağmen 3 gün bekletildiği, alacağın likid olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazın iptaline ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,76 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14496, Karar No: 2023/1974, Tarih: 04.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/14496 E.  ,  2023/1974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/1138 Esas, 2015/1543 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci

fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 40TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay katılana ait kredi kartının haberi ve rızası olmaksızın internet ortamında kullanılarak harcama yapıldığı, sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan kredi kartından bilgisi dışında 03.06.2013 tarihinde facebook.com credits 286 TL, 04.06.2013 tarihinde www.....com.tr sitesinden 4.206,89 TL ve 03.06.2013 tarihinde Trcell TL yükleme ile 180TL toplam 4.672,89 TL harcama yapıldığından bahisle şikayetçi olmuştur.

3. Finansbank A.Ş. 05.08.2013 tarihli yazı cevabında, katılan adına düzenlenen kredi kartından gerçekleşen işlemlerin internet üzerinden gerçekleştirildiği, IP bilgilerine ulaşamadıklarını, kartın kopyalandığına dair bir bulgu tespit edemedikleri, kartın internet kullanımına dair herhangi bir kısıtlamasının bulunmadığı, itiraz üzerine ....com.tr 4.206,89 TL lik harcamanın iade edildiği, facebook.com adresinden yapılan 286 TL lik harcamanın karta yansımadan iade edildiğini, TRcell TL yükleme 180 TL'lik işlemin 3D şifreli gerçekleştirilmesi sebebiyle itirazın olumsuz karşılandığı belirtilmiştir.

4. ... Elk. Tic ve ... Hiz. A.Ş. 23.07.2013 tarihli yazı cevabında; yapılan alışverişin taraflarınca izinsiz kredi kartı kullanıldığı tespit edilerek işlem iptal ediliği ve kredi kartına tekrar ücret iadesi yapıldığını, 04.06.2013 günü saat 15.55 sıralarında alışveriş yapılan IP adresinin 5.27.80.148 nolu IP olduğunu, sipariş oluşturan kişinin ... isimli şahıs olduğunu ve şahsın adresinin ... olduğunu ve şahsın telefon numarasının 05\*\*\*\*\*18 51 olduğunu belirtmiştir.

5. Vodafone İletişim Hzimetleri A.Ş, 21.08.2013 tarihli yazı cevabında, 0542 628 18 51 nolu hattın 2005 yılında N.T. adına açıldığı, ancak sonra hattın iptal edildiğini, 2009 yılında M.A. adına açıldığını sonra tekrar kapatıldığını, 05\*\*\*\*\* 18 51 nolu hattın ... adına 23.10.2011 tarihinde aktifleştiridliğini, şahsın adresinin Keçiören/Ankara olduğu belirtilmiştir.

6. Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş., 28.08.2013 tarihli yazı cevabında, 5.27.80.148 nolu IP üzerinden 0539 4433808 numaralı telefondan bağlantı gerçekleştirildiğini, abonenin A.D. isimli şahıs olduğu, şahsın adresinin Bergama/İzmir olduğunu belirtmiştir.

7. Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş., 23.08.2013 tarihli yazı cevabında, 180 TL lik yükleme işleminin 05\*\*\*\*\* 2646 numaralı telefondan gerçekleştiğini, abonenin Y.E.A. olduğunu, şahsın adresinin Bahçelievler/İstanbul olduğunu, 03.06.2013 günü saat 12.23 zaman diliminde kullanılan IP numarasının 5.27.231.108 nolu IP olduğu belirtmiştir.

8. Katılan 04.06.2013 tarihli harcama itiraz formu ile 04.06.2013 tarihinde ....com.tr 4.206,89 TL lik harcama, 03.06.2013 tarihinde facebook.com adresinden yapılan 286 TL lik ve aynı gün TRcell TL yükleme 180 TL lik harcamalara itiraz ettiği anlaşılmıştır.

9. Finansbank A.Ş. 06.02.2015 tarihli yazı cevabında, 4155\*\*\*\*\*\*\*\*9900 numaralı kredi kartının ... adına kayıtlı olup, Alsancak şubesi aracılığıyla tahsis edilmiş olup, herhangi bir hesaba bağlı olmadığı bildirilmiştr.

10. Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş. 07.08.2015 tarihli yazı cevabında 14.08.2008 sözleşme tarihi itibariyle 053\*\*\*\*\*\*46 nolu GSM hattının B.V. adına kayıtlı olduğu bildirilmiştir.

11. Sipariş adresi kısmına '...' adresinin belirtildiği, UYAP sisteminde 12.11.2013 tarihi itibariyle aynı adresin sanığın yurtiçi ikamet adresi olarak kaydedildiği görülmüştür.

10. Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş. 07.08.2015 tarihli yazı cevabında 14.08.2008 sözleşme tarihi itibariyle 053\*\*\*\*\*\*46 nolu GSM hattının B.V. adına kayıtlı olduğu bildirilmiştir.

11. Sipariş adresi kısmına '...' adresinin belirtildiği, UYAP sisteminde 12.11.2013 tarihi itibariyle aynı adresin sanığın yurtiçi ikamet adresi olarak kaydedildiği görülmüştür.

12. Şüpheli sıfatıyla dinlenen S.İ., hazırlık ifadesinde, ... Elektrik Tic. Sanal Mağazacılık Hizmetleri A.Ş.'nin yetkili müdürü olduğunu, müştekinin Finansbank'a ait kredi kartından suç tarihinde şirketlerinden sanal olarak internet üzerinden bir adet Iphone 5 marka cep telefonu, bir adet HP dizüstü bilgisayar siparişi verilerek alış veriş yapıldığını, 05.06.2013 tarihinde rutin olarak yapılan güvenlik kontrolünde işlemin sahte olduğunun tespit edilmesi üzerine aynı gün kredi kartından yapılan ödemenin iadesinin yapıldığı, herhangi bir ürün gönderimi yapılmadığı, bu alışverişi ... isimli şahsın TC Kimlik No'su girilerek yapıldığı, işlemin yapıldığı IP'nin ise 5.27.80.148 olduğu, bu kartla firmalarından ilk defa alış veriş yapıldığını suçsuz olduklarını, A.D. hazırlık aşamasında, adına kayıtlı hattı 4-5 yıl kullandığını 2012 yılında hattını kapattırdığını, adı geçen şahısları tanımadığını,yaşadığı Denizli İli Acıpayam İlçesi Karahöyük köyünde oturduğunu ve bu köyün dışına çıkmadığını, suçlamayla bir ilgisinin olmadığını, Y.E.A. ise, adına kayıtlı olduğu ve kontür yüklendiği söylenen 05\*\*\*\*\* 26 46 numaralı telefon hattının kendisine ait olmadığını, suçlamayla bir ilgisinin bulunmadığını belirtmişlerdir.

13. Tanıklar S.İ, A.D. ve Y.E.A., hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan tunus emre açısından devam eden soruşturma olduğu, diğerleri için yeterli delil olmadığı gerekçesiyle ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, olay ve olgularda belirtilen hususlar ile sanığın mağdura ait kart bilgilerini kullanarak harcama yaptığı anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/1138 Esas, 2015/1543 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,