muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7878, Karar No: 2008/7508, Tarih: 24.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7878 E.  ,  2008/7508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 282 ada 10, 11, 12, 13, 14; 123 ada 1, 168 ada 1, 169 ada 4 parsel sayılı 1573.76, 115.75, 2728.49, 141.95, 965.51, 39.72, 310.73, 691.85 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 282 ada 12, 123 ada 1, 168 ada 1, 169 ada 4 sayılı parseller irsen ve taksimen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına aynı nedenlerle 282 ada 10 sayılı parsel ..., 282 ada 11 sayılı parsel ... , 282 ada 13 sayılı parsel Ölü ... , 282 ada 14 sayılı parsel ölü ... adına tespit edilmiş 282 ada 12 sayılı parsel üzerindeki ahşap evin ... ve ... 'a ait olduğu beyanlar hanesinde gösterilmiştir. Davacı ... , yasal süresi içinde 282 ada 12, 123 ada 1, 168 ada 1, 169 ada 4 sayılı parsellerin ortak kök muris ... ’dan kaldığı ve taksim edilmediği iddiasına, davacı ... ise davalılar adına tespit edilen 282 ada 10, 11, 13 ve 14 sayılı parsellerin adına tespit edilen 282 ada 12 sayılı parsele tecavüzlü bulunduğu iddiası ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; 282 ada 12 sayılı parselin beyanlar hanesindeki şerhin iptali ile ahşap evin ve beton evin davacı ...’ a ait olduğu şerhi verilmesine, dosyaya ibraz edilen teknik bilirkişi rapor ve krokisinde kırmızı renkli kalem ile çizililerek (A) harfi ile gösterilen 1531.50 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın 282 ada 10 sayılı parsel olarak davalı ... adına, mavi renkli kalem ile çizilerek (C) harfi ile gösterilen 838.05 metrekarelik taşınmazın 282 ada 14 sayılı parsel olarak davalı Abdurrahman ... adına, yeşil renkli kalem ile çizilerek (B) harfi ile gösterilen 2898.12 metrekare yüzölçümündeki 282 ada 12 sayılı parsel ile diğer dava konusu 123 ada 1, 168 ada 1, 169 ada 4 sayılı taşınmazların muris ... ... mirasçıları adına miras hisseleri oranında tesciline, 282 ada 11 ve 13 sayılı parsellerin ise tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm davacı (karşı davalı) ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2008 gününde oybirliği ile kararverildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/585, Karar No: 2010/368, Tarih: 29.01.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/585 E.  ,  2010/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı mirasçıları vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat ... .... Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davalı yanca sebepsiz olarak alındığı ileri sürülen iş bedelinin istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı mirasçıları vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre eldeki davada davalının üstlendiği ve sözleşmesinin konusunu teşkil eden reklam filmlerinin televizyonda yayımlanması suretiyle teslim yükümlülüğünü fiilen yerine getirdiği kabul edilmelidir. Nevar ki eserin fiilen teslimi dışında bu ilişki sebebiyle vergi daireleri ya da diğer resmi mercilere verilmesi gereken beyanname vs. gibi evrakların hiç verilmemiş olması ya da eksik ve kusurlu verilmesi gibi nedenlerle ve dava konusu iş dolayısıyla iş sahibi parasal yönden bir ödeme yapmak durumunda kalmış ise bu durum hukuki ayıp olarak nitelendirilip oluşan zararın yükleniciden talep edilmesi mümkündür. (Dairemizin 27.11.2006 gün 2006/161 Esas 2006/6848 Karar sayılı ilâmı). Davacı yanca da davalının faturaları sahte olarak düzenlemesi nedeniyle kendilerinin de zarara uğratıldığı ileri sürülmüştür.

Bu durumda mahkemece, vergi dairesince de inceleme başlatılmış bulunması karşısında vergi mevzuatından anlayan bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan alınacak raporla, dava konusu faturalarda belirtilen iş ve imalâtlar sebebiyle davacının vergi ve ceza ödeyip ödemediğinin, ödemişse bundan kimin sorumlu olduğunun ve reklam filmlerinin yapım işleri nedeniyle vergi denetimi yapılıp yapılmadığı, varsa bu işlemlerden dolayı davacının ödeme tehdidi altında bulunup bulunmadığı, ödeme yapılıp yapılmadığı ve yine yapılmışsa vergi ceza ve ödemelerin hangi tarafın sorumluluğunda bulunduğu saptanarak davanın sonuçlandırılması gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı gerekçeyle red kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüne, hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacılara verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 29.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21478, Karar No: 2022/6261, Tarih: 20.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/21478 E.  ,  2022/6261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2017 gün ve 2016/336 Esas, 2017/70 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.09.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 22.05.2017 gün ve 2017/1031 Esas, 2017/1003 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 20.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2134, Karar No: 2018/5910, Tarih: 06.06.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/2134 E.  ,  2018/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlunun, mürafaa talebinin, işin niteliği bakımından, HUMK’nun 438. ve İİK’nun 366. maddeleri müsait bulunmadığından reddiyle temyiz itirazlarının esası incelendi.

2-Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun İİK’nun 168/4. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği, mahkemenin, yaptırdığı bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen 12.05.2014 tarihli raporda imzanın borçlunun eli ürünü olmadığının belirtildiği, bu raporun esas alınarak imza itirazının kabulüne karar verildiği, temyiz incelemesinde Dairemizin 23.06.2014 tarih 2014/165 E-18200 K sayılı ilamında " ....yeterli olmayan karşılaştırmaya esas belgeye dayalı olarak hazırlanan bilirkişi raporunun da hüküm kurmaya elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Borçlunun mahkeme huzurunda atacağı imza örnekleri de alındıktan sonra yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği " gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği görülmektedir. Mahkemenin bozmaya uyarak bilirkişiden ek rapor aldırıldığı, 04.11.2015 tarihli ek raporda, imzanın borçlunun eli ürünü olmadığı kanaatine varıldığı, ispat külfeti üzerinde olan alacaklı vekilinin Adli Tıp Kurumu’ndan rapor aldırılması talebi üzerine mahkemece Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi'nden alınan 24.03.2016 tarihli üç kişilik heyet raporunda ise; imzanın borçluya ait olduğu görüşünün bildirildiği görülmektedir.

Mahkemece Adli Tıp Kurumu raporu hükme esas alınarak itirazın reddine karar verilmiş ise de, raporda inceleme konusu yapılan bononun 13.04.2011 düzenleme 30.04.2011 ödeme tarihli 24.600 TL bedelli bono olduğu, takibe konu bononun ise 13.04.2011 düzenleme 10.12.2013 ödeme tarihli 67.000 TL bedelli bono olduğu, Adli Tıp Kurumu raporunda takibe konu bononun imza incelemesi yapılmadığı, imza örneği için evraklarla birlikte gönderilen farklı bir bononun imza incelemesi yapıldığı anlaşıldığından bu rapora itibar edilerek hüküm tesisi doğru değildir.

O halde, mahkemece, takibe dayanak bonodaki borçlu ...'ın imzasının eli ürünü olup olmadığı hususunda yeniden Adli Tıp Kurumu uzman bilirkişi kurulundan rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, mahkemece, takibe dayanak bonodaki borçlu ...'ın imzasının eli ürünü olup olmadığı hususunda yeniden Adli Tıp Kurumu uzman bilirkişi kurulundan rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının reddine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24938, Karar No: 2014/14333, Tarih: 08.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/24938 E.  ,  2014/14333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeni ile evvelce açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken 5271 sayılı CMK'nin 231/11.maddesine aykırı olarak hapis cezasına ilişkin önceki hükmün adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;

Sanık hakkında 4 ay 3 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a, 52/2.maddelerine göre günlüğü 20 TL den adli para cezasına çevrilirken bulunması gereken miktar 2.460 TL iken yazılı şekilde 3.690 TL adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 6. bendinden ''...TCK'nin 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak günlüğü 20 TL den hesap edilmek sureti ile 3690 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi çıkarılarak yerine ''...TCK'nin 52/2.maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak günlüğü 20 TL den hesap edilmek sureti ile 2.460 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ibaresi eklenerek sonuç cezanın 2.460 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkındaki hükümün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2166, Karar No: 2024/2522, Tarih: 10.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2166 E.  ,  2024/2522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/89 E., 2024/528 K.

ŞİKAYETÇİ : Emsa Grup Mühendislik Teknoloji Makine Gıda Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... vekili Avukat ...

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

DAVA TARİHİ : 14.10.2020

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/422 E., 2020/564 K.

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itirazdan dolayı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce 29.05.2024 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle şikayetçi vekilinin temyiz istemin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalcıvekili tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu kararın miktarının veya değerinin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz isteminin reddine yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17'inci Hukuk Dairesi'nin 29.05.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddeleri gereği, 2024 yılı temyiz miktar sınırı, 378.290,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, toplam dava değeri, 102.291,94 TL olup, bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.05.2024 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan şikayetçi vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 29.05.2024 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9483, Karar No: 2011/10955, Tarih: 27.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9483 E.  ,  2011/10955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ         : İSKENDERUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ         : 20/09/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı  babası  Ş.'nün  1246  parsel  sayılı taşınmazını  davalıya satış  suretiyle   temlik  ettiğini, temlikin  mirasçılardan  mal  kaçırma  amaçlı  ve  muvazaalı  olduğunu  ileri  sürerek, tapu  iptali ve  tüm  mirasçılar   adına  tesciline  karar  verilmesini  istemiş,  yargılama  sırasında   diğer  mirasçılar   davaya  dahil  edilmiştir

Davalı, satış  bedelini  murise ödediğini, murise  ve  üvey  annesine  ölünceye  kadar   kendisinin  baktığını, mal  kaçırma  amacı  bulunmadığını  belirterek  davanın  reddini  savunmuştur.

Mahkemece, çekişme  konusu  taşınmazın  davalıya  temlikinin  mirasçıdan  mal  kaçırma  amaçlı  ve  muvazaalı  olduğu  gerekçesiyle  davanın  kabulüne  karar  verilmiştir.

Karar, davalı   tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.  Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakan Ş.nün,  1246 parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu M.’e 12.08.1985 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, miras bırakanın 1991 yılında öldüğü, davacı A.’in çekişme konusu taşınmazın davalıya mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla temlik edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki;  bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığı olacağı kuşkusuzdur. semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp, belirli bir hizmet veya emekte olabileceği kabul edilmelidir. (HGK’nun 29.04.2009 tarih 2009/1-130 E. 2009/150 K. sayılı kararı)

Öte yandan, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığı olacağı kuşkusuzdur. semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp, belirli bir hizmet veya emekte olabileceği kabul edilmelidir. (HGK’nun 29.04.2009 tarih 2009/1-130 E. 2009/150 K. sayılı kararı)

Somut olaya gelince, miras bırakanın herhangi bir işi ve geliri olmadığı,  ölünceye kadar davalının yanında kaldığı, davalı tarafından bakıldığı ve davalının evinde öldüğü, davalının demir-çelik fabrikasında işçi olduğu, tanık beyanlarında miras bırakanın geçiminin davalı tarafından sağlandığının  ifade edildiği, her ne kadar taşınmazın akitteki bedeli ile gerçek değeri arasında fark bulunsa da, anılan bu hususun tek başına muvazaanın kanıtı sayılamayacağı, miras bırakanın davalının kendisine sağladığı bakım ve desteğin yarattığı minnet duygusu dikkate alındığında satışın gerçek değer üzerinden yapılmamasının mal kaçırma amacıyla hareket edildiği anlamını doğurmayacağı sonuç ve kanaatine varılmaktadır. Esasen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, miras bırakanın gerçek iradesinin mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekeceği de tartışmasızdır.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili gerçek amaç ve iradesinin mirasçılardan mal kaçırmak olduğunu söyleme imkanı bulunmamaktadır.  Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.10.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1470, Karar No: 2023/3228, Tarih: 03.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1470 E.  ,  2023/3228 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.06.2022 Tarihli ve 2022/703 Esas, 2022/717 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin Aşağıbanak köyü Hacıbektaş/Nevşehir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.08.2022 Tarihli ve 2022/1399 Esas, 2022/1473 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin Aşağıbanak köyü Hacıbektaş/Nevşehir olarak belirtildiği bu nedenle Hacıbektaş Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Hacıbektaş Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.11.2022 Tarihli ve 2022/347 Esas, 2022/383 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucundan hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin İnkılap Mahallesi 29 Mayıs Caddesi No:13A/10 Ümraniye/İstanbul olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.01.2023 Tarihli ve 2023/113 Esas, 2023/128 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresini Aşağıbarak köyü Hacıbektaş/Nevşehir olarak bildirdiği, yine adres kayıt sistemindeki adresinin de Aşağıbarak Küme Evleri No:218 Hacıbektaş/Nevşehir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Maltepe 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 06.06.2022 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Hacıbektaş/Nevşehir olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Hacıbektaş Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Maltepe 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 06.06.2022 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Hacıbektaş/Nevşehir olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Hacıbektaş Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Hacıbektaş Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.