muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20684, Karar No: 2017/9174, Tarih: 06.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20684 E.  ,  2017/9174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12435, Karar No: 2010/11114, Tarih: 16.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/12435 E.  ,  2010/11114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın sabıka belgesi gözetilerek CMK'nun 231/5 maddesinin uygulanması mümkün görülmemiştir.

Mağdurun yaralanmasının niteliğine ve mahkemenin uygulamasına göre, 5237 sayılı TCK. hükümlerine uygun şekilde yeniden adli rapor aldırılmamasında sonuca etkili bir durum görülmemekle bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Adli emanette kayıtlı bulunan ve beraat eden sanık ...'e ait olduğu belirtilen bıçağın sahibine iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karardan müsadereye ilişkin hüküm fıkrasının çıkartılarak yerine "adli emanetin 2004/3430 numarasında kayıtlı bulunan ve beraatine karar verilen sanık ...'e ait olduğu belirtilen bir adet sallama bıçağın sahibine iadesine yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12280, Karar No: 2015/11626, Tarih: 12.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/12280 E.  ,  2015/11626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/09/2014

NUMARASI : 2013/843-2014/1273

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Yağmur .........'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kayıt maliki ile mirasbırakanın aynı kişi olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları adına kayıtlı ... ada 2 parsel sayılı taşınmaz ile paylı malik olduğu 22 ada 72 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında murisleri “Ahmet oğlu H. Ş.'in” kimlik bilgilerinin “Ahmet oğlu H.” olarak yazıldığını ileri sürerek, taşınmaz malikinin mirasbırakanları olduğunun tespitini istemişlerdir.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; özellikle, Çorlu Nüfus Müdürlüğünün aynı köyde davacıların mirasbırakanları dışında Ahmet oğlu H. adında başkaca bir şahsın bulunmadığı yönündeki 19.03.2014 günlü cevabi yazısından ve yine dava konusu taşınmazların kadastro tutanaklarının iktisap sebebi başlıklı bölümündeki; “....Haticenin 332 senesinde kocasız ölümü ile verasetinin evlatları H., A., H.ve Z.'e kaldığı ...” ibaresinden davacıların mirasbırakanı Ahmet oğlu H.'den olma H.'in H.ve A. adında kardeşlerinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanmış, kayıt malikleri Ahmet oğlu Hüseyin'in mirasbırakan “Ahmet oğlu H. Ş.” olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmıştır.

Hâl böyle olunca;davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu biçimde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5574, Karar No: 2007/11450, Tarih: 18.07.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/5574 E.  ,  2007/11450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tosya A.H. (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 21.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2006/1895, Karar No: 2006/3437, Tarih: 04.04.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/1895 E.  ,  2006/3437 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

Mahkemesi      : Ankara 12.İş Mahkemesi

Tarih                :  28.12.2005

No                    :  1006-713

Davacı,  iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda;  ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen  96.996.97.-YTL. maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ile davalı vekillerince istenilmesi ve davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.04.2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat E. K. ile karşı taraf vekili S.A. K. ihbar olunan vek. Av. A. Ö.geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, husule gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı  Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda; gerçekleşme biçimine, oranına, niteliğine hak ve nesafet kurallarına göre, hükmedilen 35.000,00YTL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Diğer yandan Mahkemece hükme esas alınan 14.11.2005 tarihli hesap raporunda, olay tarihinde 39 yaşında olan davacının bakiye ömrünün 30 yıl olduğu kabul edilerek hesaplama yapıldığı açıklandığı ve bu husus PMF tablosuna uygun olduğu halde 70 yaşının bitimine kadar hesap yapılarak maddi tazminatın fazla hesaplanması hatalı olduğu gibi tarafların hal ve mevkiine, olayın oluş biçimine, ve özellikle olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiz ile birlikte hükmedilen maddi tazminat miktarına göre ; olayda, Borçlar Kanununun 43. maddesi uygulanarak hakkaniyete uygun bir indirim yapılmak gerekirken  kazalının yaşı,sürekli iş göremezlik oranı ve kusur durumuna göre takdiri indirime gerek görülmediği açıklanarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 450.00 YTL  duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine,  temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 04.04.2006 gününde  oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11196, Karar No: 2015/10394, Tarih: 09.09.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/11196 E.  ,  2015/10394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2015

NUMARASI : 2015/85-2015/269

- K A R A R -

Uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 4. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 sayılı Kanun'un 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına, 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3549, Karar No: 2021/23, Tarih: 11.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3549 E.  ,  2021/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme, Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat , Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

1- Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; katılan vekilinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ...’a yüklenen defter ve belgeleri gizleme suçunun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, sanık ...’a yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2011 tarihli 2011/3-167 Esas ve 2011/194 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanığın mahkûmiyetiyle sonuçlanan ceza davasında katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinde, vekil duruşmalara katılmasa dahi karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca katılan lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi zorunlu olup, katılan lehine vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “300,00 TL dilekçe yazma ücretinin” ibaresinin çıkartılarak yerine “1.500.-TL.maktu vekalet ücretinin” yazılması suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin ve sanığın temyiz talepleri ile sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ...’ya yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu ile sanık ...’a yüklenen 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ...’nın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK‟nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 11.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5950, Karar No: 2024/7739, Tarih: 15.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5950 E.  ,  2024/7739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi olarak yazılması gerekirken, aynı Kanun'un 141/1. maddesi delaletiyle 142/2-h maddesi uyarınca ceza verilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50/1. maddesi gereğince hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesine yer olmadığına karar verildikten sonra, aynı Kanun'un 50/1-c maddesi gereğince en az iki yıl süre ile fiziki yapısı ve yeteneğine göre kendi seçtiği ve kurumca onaylanan bir spor branşında eğitim görme yaptırımına çevrilmesine karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak suça sürüklenen çocuğa verilen ceza miktarı itibarîyla cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi kanunen olanaklı olmadığından ve bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "Suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın niteliği ve süresi dikkate alınarak 5237 sayılı TCK.nın 50/1-c maddesi gereği en az iki yıl süre ile Bartın Gençlik ve Spor İl Müd.ne başvurusu ile fiziki yapısı ve yeteneğine göre kendi seçtiği ve kurumca onaylanan bir spor branşında eğitim görme yaptırımına çevrilmesine, bu amaçla Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne ve İl Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne ayrı ayrı yazı yazılmasına" ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12245, Karar No: 2015/15549, Tarih: 14.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/12245 E.  ,  2015/15549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ile ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ...ile ..'e ait taşınmaz üzerinde 1400 adet kavak ağacı ekip yetiştirdiklerini, ... davalı ...ile birlikte bu 1400 adet dikili kavak ağacını 07/08/2001 tarihinde 15.800.00TL bedelle kendisine sattıklarını, kavak ağaçlarının bedelini parçalı çekler halinde ödediğini, toplam 11.800,00TL bedelli çekin davalılar tarafından tahsil edildiğini, 30/03/2002 keşide tarihli 0099892 seri nolu miktarı 1.000,00TL, 0099893 seri numaralı 30/04/2002 keşide tarihli miktarı 1.500,00TL, 30/05/2002 keşide tarihli 0099894 seri numaralı miktarı 1.500,00TL olan çeklerin ise henüz ödenmediğini, davalıların bu sırada satışa konu 128.996kg kavak ağacını 3. kişilere verdiklerini, bu nedenle davalıların almış oldukları çeklerin bir kısmının karşılıksız kaldığını, 128.996kg kavak ağacının değerinin 4.833,75TL olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklı saklı kalmak kaydıyla, 0099892, 009893 ve 0099894 seri nolu toplam 4.000,00TL bedelli çeklerden dolayı davalılara borcunun olmadığının tespiti ile çeklerin iptaline, ödenen 833,75TL'nin de haksız ödenmiş olduğunun tespiti ile 14/03/2002 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 14.02.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle davalı tarafa haksız ödendiğini iddia ederek tahsilini istediği bedeli 2.821,00TL olarak artırmıştır.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir. Yargılama sırasında davalı r vefat ettiğinden davaya mirasçıları dahil edilmek suretiyle devam edilmiştir.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile, dava konusu... şubesine ait keşidecisi ... olan, 30/03/2002 keşide tarihli 0099892 çek nolu bir milyar (1.000,00 TL) bedelli, 30/04/2002 keşide tarihli 0099893 çek nolu birmilyarbeşyüzmilyon (1.500,00 TL) bedelli, 30/05/2002 keşide tarihli 0099894 çek nolu birmilyarbeşyüzmilyon (1.500,00 TL) bedelli üç adet çeke ilişkin davacı ...'nın davalı ...'e borçlu olmadığının tespitine; 2.821,00TL'nin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edimiştir.

Davacı, taraflar arasında yapılan sözleşmeye göre, davalıların ağaç teslimi hususundaki yükümlülüğünü eksik yerine getirdiklerinden bahisle, bir kısım verilen çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespiti ile fazla yapılan ödemenin istirdadını istemiştir. Taraflar arasında, davalı ... taşınmazı üzerindeki kavak ağaçlarının davacı tarafça satın alındığına ilişkin sözleşmenin varlığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. 07.08.2001 tarihli sözleşme incelendiğinde, davalı Tahir'e vekaleten oğlu Yılmaz ile davalı İrfan'ın satıcı, davacının ise alıcı olduğu, davacıya taşınmazda bulunan 1400 adet kavağın 15.800,00TL bedelle satıldığı hususunda kuşku yoktur. Hal böyle olmasına rağmen, mahkemece hükme esas alınan 12.07.2009 tarihli bilirkişi raporunda, hatalı olarak, davalı İrfan'ın bu alışverişte herhangi bir sıfatının olamayacağı değerlendirmesi yapılmıştır. Davalı İrfan 07.08.2001 tarihli yazılı sözleşmede açıkça satıcı sıfatına sahip olduğuna ve bu sözleşmeye tarafların itirazı olmadığına göre, davalı İrfan'ın sıfatını tartışmaya mahal yoktur. Ayrıca, her ne kadar bahse konu bilirkişi raporunda ortaya çıkan zarar hesaplanırken davacının 1400 değil, 1150 kavak ağacı aldığı benimsenerek değerlendirme yapılmış ise de, davacı... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/11 D.İş sayılı dosyasına verdiği tespit talebinde 1400 adet ağacın ana gövdelerinin kendileri tarafından alındığını açıkça ifade etmiştir. Bu durumda artık, davacının 1150 kavak ağacı aldığı değerlendirmesi yapılamaz. Zaten davacının iddiası da teslimi gereken 1400 adet kavak ağacının teslim edilmediği değil, bu ağaçlar kesildikten sonra geride kalan odun niteliğindeki kısımların 3. kişilere dağıtılması nedeniyle maruz kaldığı zarardır. Uyuşmazlık bu hususta olup, incelenenip sonuca bağlanması gereken konu budur. Dosya kapsamı incelendiğinde, hükme esas alınan 12.07.2009 tarihli bilirkişi raporunun sağlıklı değerlendirmeler içermediği, dosyayı aydınlatmaktan uzak olduğu, bu halde hükme esas alınamayacağı anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı yeniden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden, tarafların sorumluluğu ile ilgili, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 48,20 TL harcın davalılar ... ile ...'e iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.