muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5236, Karar No: 2013/7995, Tarih: 22.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5236 E.  ,  2013/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/05/2011 gün ve 2010/174-2011/174 sayılı kararı onayan Daire’nin gün ve sayılı kararı aleyhinde vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2008/24859 sayılı ve “eczacı” unsurlu marka başvurusuna, yapılan ilana müteakip davalı şirketin KHK'nın 8/1 ve 8/4. maddesi uyarınca 2001/02695, 2005/07024 ve 2007/09280 sayılı “Eczacıbaşı”, “eczacıbaşı” ve “Eczacıbaşı Spor Klubü” markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın ... ...'nın 2010/ M 1453 sayılı kararıyla kabul olunarak başvurunun reddine karar verildiğini, oysa müvekkiline ait marka ile davalı markasının benzer bulunmadığını, müvekkilinin bu markayı 2005 yılından beri çıkardığı dergide kullandığını, ilgili sektörde ayırt edicilik sağladığını, hatta davalının da bu dergiden haberdar olduğunu ve ilgili sektörlerin farklı bulunduğunu ileri sürerek ... kararının iptali ile tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce gerekçe ilave edilerek onanmıştır.

Davalılardan şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4494, Karar No: 2016/6339, Tarih: 25.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4494 E.  ,  2016/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

....Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.11.2010 tarihli iddianamesi ile mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde teselsül hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' fiillerinin tek suç kabulüyle teselsül hükümleri uygulanmaksızın hüküm kurulması ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında verilen hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak TCK'nun 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 6723 sayılı yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasına "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8855, Karar No: 2014/14767, Tarih: 07.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/8855 E.  ,  2014/14767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 28. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/82-2013/232

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, ikramiye alacağı, asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı, ikramiye alacağı, asgari geçim indirimi alacağı, fazla çalışma ücreti, izin ücreti ve genel tatil ücreti taleplerinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, dava iki kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda, dosyanın incelenmesinde ve ayrıca UYAP sisteminde yapılan kontrolde, kısa kararın tefhim olunduğu 19/12/2013 tarihli duruşmaya davacı vekilinin UYAP sistemi üzerinden, saat 12:21 itibariyle mazeret dilekçesi sunduğu, davacı vekilinin bu mazeret talebi ile ilgili olarak mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin mazeret talebi ile ilgili olarak mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olup kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16194, Karar No: 2017/7531, Tarih: 02.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/16194 E.  ,  2017/7531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Usulsüz servis taşımacılığı yapmaktan kabahatli ...Tur. Nakliyat Taahhüt İnş. Turz. Tic. Ltd. Şti. hakkında, 5728 sayılı Kanun’un 66. maddesiyle değişik 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun’un 1. maddesi delaletiyle 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca 208,00 Türk Lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Muğla Büyükşehir Belediye Encümeninin 05/03/2015 tarihli ve 91 sayılı kararına yönelik başvurunun kabulü ile idarî para cezasının kaldırılmasına ilişkin Muğla 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 16/04/2015 tarihli ve 2015/439 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/11/2016 gün ve 11420 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/12/2016 gün ve KYB-2016-396425 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun “Büyükşehir Belediyelerinin Görev ve Sorumlulukları” başlıklı 7. maddesinde “(f) Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek.”, “Ulaşım Hizmetleri” başlıklı 9. maddesinin son fıkrasında “Büyükşehir belediyelerine bu Kanun ile verilen görev ve yetkilerin uygulanmasında, 13.10.1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun bu Kanuna aykırı hükümleri uygulanmaz.” hükümleri ile, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun “Yetki ve İmtiyazlar” başlıklı 15. maddesinde “(b) Kanunların belediyeye verdiği yetki çerçevesinde yönetmelik çıkarmak, belediye yasakları koymak ve uygulamak, kanunlarda belirtilen cezaları vermek.”, 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında Kanun’un 1. maddesinde “Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanunu'nun 32'nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, kabahatli hakkındaki idarî yaptırımın 1608 sayılı Kanun hükmü uyarınca verildiği gözetilerek, başvurunun reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28003, Karar No: 2014/20069, Tarih: 16.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28003 E.  ,  2014/20069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62 /1, 50/4, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3. bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin bendin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7576, Karar No: 2023/272, Tarih: 06.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7576 E.  ,  2023/272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 305 inci maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 260/1 inci maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 inci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2015 tarihli ve 2015/413 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikayetçinin ağaçlarını kestiğinden bahisle mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1 ve 53 üncü maddelerinden cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/269 E., 2016/179 K. sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan ek savunması da alınmak suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c, 62/1, 53/1 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın 20.04.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, suça konu ağaçları kesmediğini, kestiği ağaçların ... Köyü 122 ada 12 ve 13 parselde olduğunu ve suça konu 122 ada 5 parsel ile birlikte aynı adanın 12 ve 13 parselinin de iştirak halinde mülkiyette olduğunu, bilirkişi raporunun isabetli olmadığını ve kendisine tayin olunan cezanın ertelenmesi gerektiğini talep etmiştir.

III. OLAY, OLGULAR VE GEREKÇE

1. Olay tarihi olan 21.01.2015’te sanık ... hakkında katılan ...'a ait ve ... Köyünde kain olan 122 ada 5 parsel’de bulunan ağaçları kesmek suretiyle zarar verdiğinden bahisle dava açıldığı, sanığın suça konu ağaçları kestiği yerin 122 ada 12 ve 13 parselde olduğunu savunmasına karşın, 10.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda suça konu dört adet kavak ağacının kesildiği yerin 122 ada 5 parselde bulunduğunun belirtildiği ve suça konu 122 ada 5 parselin de ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli ve 2013/74 Esas, 2013/484 Karar sayılı kararı ile katılan adına tescil gördüğü anlaşıldığından sanığın nitelikli mala zarar verme suçunu işlediği belirlenmiştir.

2. Sanık aşamalarda kestiği ağaçların 122 ada 12 ve 13 parsel olduğunu, ayrıca ağaçların kesildiği alanda çok sayıda hissedar olduğunu savunmuştur.

3. 10.02.2016 tarihli bilirkişi raporu dosya içerisinde mevcuttur.

2. Sanık aşamalarda kestiği ağaçların 122 ada 12 ve 13 parsel olduğunu, ayrıca ağaçların kesildiği alanda çok sayıda hissedar olduğunu savunmuştur.

3. 10.02.2016 tarihli bilirkişi raporu dosya içerisinde mevcuttur.

4. Sanık hakkında katılanın 122 ada 5 parseldeki ağaçlarını kestiği iddiasıyla açılan dava sonucunda 10.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda suça konu ağaçların kesildiği yerin ... Köyünde kain 122 ada 5 parselde olduğu tespiti ve sanığın babası ...'dan kendisine kalan hissesinin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli ve 2013/74 Esas, 2013/484 Karar sayılı kararı ile katılan adına tescil gördüğü anlaşılmıştır. Bununla birlikte suça konu ağaçların kesildiği 122 ada 5 parselde sanığın babası ...'un 1/12 hissesi, katılanın ise 2/12 hissesi bulunmaktadır. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli ve 2013/74 Esas, 2013/484 Karar sayılı kararı ile sanığın kabulüne dayalı olarak babası ...'dan intikal eden hissenin katılan adına tesciline karar verilmiş ise de, ilgili taşınmazın müstakilen katılana intikal etmediği ve mirasçılar arasında müşterek mülkiyetinin devam ettiği anlaşılmıştır. Suça konu ağaçların kesildiği 122 ada 5 parselin de tarafların murislerinden kendilerine intikal eden müşterek mülkiyetli taşınmazlar olduğu ve sanığın suça konu ağaçları kesmeden önce diğer hisse sahiplerinden de izin aldığını savunması ve taraflar arasındaki akrabalık ilişkisi de nazara alındığında, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gözetilmeden, sanık hakkında üzerine atılı nitelikli mala zarar verme suçundan beraat kararı yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı kurulan hüküm, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde 4. fıkrada açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/269 Esas, 2016/179 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25159, Karar No: 2015/44912, Tarih: 16.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/25159 E.  ,  2015/44912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/14256

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2010/142 (E) ve 2011/319 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

13/03/2010 ve 24/04/2010 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığına mahallinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.

Sanıkların 20/03/2010 ve 24/03/2010 tarihli yağma suçlarını 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin a ve c bentlerine aykırı biçimde silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu hususun dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından, TCK'nın 31/2-3.maddesi, TCK'nın 168/3.maddesinden sonra uygulanarak TCK'nın 61/5.maddesindeki sıralamaya aykırı uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. G.. ve F.. D.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanıklar için atanan zorunlu savunman ücretlerinin çıkartılması suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6604, Karar No: 2011/10508, Tarih: 13.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6604 E.  ,  2011/10508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İmar Kanunun 17. maddesine dayanan taşınmaz bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, İmar Kanunun 17. maddesine dayanan taşınmaz bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmaz bedelinin tespitine karar verilmiş, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

İmar Yasasının 17. maddesi uyarınca yapılan bedel tespitlerinde, aynı maddenin son fıkrası gereğince 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu hükümleri uygulanır.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçildiği gibi, taşınmazdan müstakil olarak yararlanma olanağı olmadığından, bulunan bedelden ayrıca yüzde otuz oranında indirim yapılarak bedel tespit edilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16212, Karar No: 2017/7529, Tarih: 02.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/16212 E.  ,  2017/7529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Usulsüz servis taşımacılığı yapmaktan kabahatli ... Tur. Nakliyat Taahhüt İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti. hakkında, 5728 sayılı Kanun’un 66. maddesiyle değişik 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanunu’un 1. maddesi delaletiyle 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca 208,00 Türk Lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığının 05/03/2015 tarihli ve 95 sayılı encümen kararına yönelik başvurunun kabulü ile idarî para cezasının kaldırılmasına ilişkin Muğla 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/04/2015 tarihli ve 2015/444 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 07/12/2016 gün ve 11222 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/12/2016 gün ve KYB-2016-398643 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;