muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12318, Karar No: 2014/5563, Tarih: 24.02.2014

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni ESAS elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ücretinden % 40, tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtları gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10114, Karar No: 2021/16982, Tarih: 30.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/10114 E.  ,  2021/16982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı .... ve Endüstri A.Ş. sigortalısının maruz kaldığı iş kazası sonucunda vefat ettiği olayla alakalı, mahkemece hükme esas alınan oluşa uygun olmayan bilirkişi raporunda, davalı .... ve Endüstri A.Ş. %45, davalı .... Şti. %30, davalı ... %20, sigortalının ise %5 kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

21.03.2011 tarihinde gerçekleşen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve yapılan ödemeler sebebiyle kurum zararının davalılardan yasal faiziyle birlikte rücuen alınmasına ilişkin davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak Sosyal Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine %5 oranı uygulanmalıdır. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öncelikle davalıların kusur sebepleri ayrı ayrı açıklanmak suretiyle, işverenlerin davaya ilişkin kazanın önlenmesi için almaları gereken tedbirlerin ne olduğu, hangi tedbirlerin alındığı, hangi tedbirlerin ise alınmadığı hususları açıklanmalı, davalı .... Şti.’nin beton üretim ve prefabrik elemanların imalatını yaptığı, montaj işini ise davalı .... ve Endüstri A.Ş.’a verdiği belirtilmiş olup, davalı şirketler arasındaki sözleşmeler getirtilerek aralarındaki hukuki ilişki belirlenmeli, vincin kime ait olduğu, sigortalının montaj esnasında vince bağlı betonun üzerine çıkmasının zorunlu olup olmadığı, bu yönde bir talimat verilip verilmediği, olayla ilgili ceza yargılamasına esas dava dosyasının akibeti araştırılmalı ve ceza davasında alınan kusur raporları getirtilip değerlendirilerek uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmalıdır. Ayrıca somut davaya konu olayla ilgili hesap raporu alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, 30.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/225, Karar No: 2012/7214, Tarih: 07.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/225 E.  ,  2012/7214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/07/2010 tarih ve 2007/223-2010/180 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı Fanatik Digital Görüntü Sistemleri Paz. San. ve Tic. Ltd. Şt. ile TRT Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işletme hakkı olan toplam 99 adet filmin yayın hakkının 13/07/2005 tarihli kira sözleşmesi ile 01/08/2005-01/08/2007 tarihlerini kapsayacak şekilde sınırlı süreli olarak davalı İdeal Medya Reklamcılık Ltd. Şti'ye kiralandığını, sözleşme süresinin 01/08/2007 tarihinde sona erdiğini, bu konuda davalı İdeal Medya Ltd. Şti. ile davalı TRT Genel Müd.'ne ihtarname gönderdiğini, buna rağmen 34 adet film listesi içinde kalan YILANI ÖLDÜRSELER adlı filmin 26/08/2007 tarihinde, MUHSİN BEY adlı filmin ise 09/09/2007 tarihinde TRT 2 televizyonunda yayınlandığını, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle hak sahibi olmadığı halde davalı İdeal Medya Ltd. Şti'nin fimler üzerinde hak sahibiymiş gibi filmleri davalı Fanatik Ltd. Şti'ye kiraladığını, bu şirketin de filmleri diğer davalı TRT'ye kiraladığını, basiretli bir tacir gibi hareket etmeyen davalıların kusurlu olduğunu, FSEK 54. madde gereğince selahiyetli olmayan kimseden mali bir hakkı veya kullanma ruhsatını devralan kimsenin iyiniyetli olsa bile korunmayacağını, dava konusu filmlerin güncel değerleri dikkate alındığında müvekkilinin en az 300.000 TL lik maddi zararının bulunduğunu, FSEK 68. maddesine göre bu miktarın 3 katının talep edilebileceğini, ayrıca FSEK'in 70/3. maddesine göre temin edilen kârın verilmesini de isteyebileceğini, manevi olarak da zarar gördüğünü ileri sürerek, tecavüz edilen 34 adet filme ilişkin tecavüzün refini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 45.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsilini, dava konusu filmlere ilişkin yayınların durdurulmasını talep ve dava etmiş, 17.02.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile tazminatların ihtar tarihi olan 26.06.2007 tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı Fanatik Dijital Görüntü Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin, davacı ile davalı İdeal Medya Ltd. Şti. arasındaki 01.08.2004-01.08.2008 tarihlerini kapsayan sözleşmeye dayalı olarak 14.12.2006 tarihinde 12 aylık sözleşmeyi İdeal Ltd. Şti ile imzaladığını, İdeal Medya Şirketine 115.254,24 TL + KDV ödendiğini, müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Fanatik Dijital Görüntü Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin, davacı ile davalı İdeal Medya Ltd. Şti. arasındaki 01.08.2004-01.08.2008 tarihlerini kapsayan sözleşmeye dayalı olarak 14.12.2006 tarihinde 12 aylık sözleşmeyi İdeal Ltd. Şti ile imzaladığını, İdeal Medya Şirketine 115.254,24 TL + KDV ödendiğini, müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı TRT vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceği, müvekkilinin Fanatik Görüntü Sistemleri Ltd. Şti. ile sözleşme yaparak toplam 22 adet filmi TRT kanallarında yurt içi ve yurt dışı gösterim haklarını devraldığını, hukuki ve cezai sorumluluğun lisans veren şirkete ait olduğunun sözleşmede kararlaştırıldığını, davacının 22.07.2004 tarihli sözleşme ile bu hakkını devrettiğini, dolayısıyla 01.08.2004-01.08.2008 tarihlerini kapsayan dönemde davalının yetkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı İdeal Medya Ltd. Şti. vekili, davacı ile 22/07/2004 tarihinde sözleşme imzalandığını ancak piyasadaki durgunluk ve talep yetersizliği nedeniyle ödemelerdeki aksaklıktan dolayı yeni bir sözleşme düzenlenip 13/07/2005 tarihinde akdedildiğini, 2006 yılı ortalarından sonra filmlerin pazarlanmaya başladığını, bunun üzerine yaşanan sıkıntılar davacıya anlatılarak sözleşme süresinin 1 yıl daha uzatılmasının talep edildiği, davacının bu talebi olumlu karşıladığını, müvekkilinin buna göre 14/12/2006 tarihli sözleşmeyi Fanatik Ltd. Şti ile akdettiğini, ancak davacının 26/06/2007 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi uzatmayacağını kendisine bildirdiğini, 25/07/2007 tarihinde TRT kurumuna da bir ihtarname gönderilerek sözleşmenin feshedilmesinden dolayı filmlerin gösterimlerinin yapılmamasının 02.08.2007 tarihinde ihtar edildiğini, bu tarihten sonra yapılan gösterim nedeniyle müvekkilinin sorumlu olmadığını, 2 adet filmin gösterimi nedeniyle talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 34 adet film bakımından davacının hak sahibi olduğu, bunlardan sadece MUHSİN BEY ve YILANI ÖLDÜRSELER adlı filmlerin TRT televizyonunda gösterildiğinin ispatlanabildiği, 13/07/2005 tarihli davacı ile davalı İdeal Ltd. Şti. arasındaki sözleşmeyle 99 adet filmin gösterimi konusunda 01/08/2005-01/08/2007 dönemi ile sınırlı olmak üzere davalı İdeal Medya Şirketine ruhsat verildiği, davalılardan İdeal Şirketi ile diğer davalı Fanatik Şirketi arasında yapılan 14/12/2006 tarihli sözleşme ile de dava konusu 34 adet filmin TRT televizyonlarında gösterimi için kiralama yetkisi verilmesi konusunda Fanatik Şirketine 1 yıl süreli yetki verildiği, davalı İdeal Şirketinin davacıdan aldığı yetkinin süreli olduğu ve 01/08/2007 tarihinde bu sürenin dolacağını bilmesine rağmen süreyi oldukça aşacak şekilde diğer davalıya yetki verdiği, davalı Fanatik Şirketinin ise buna dayanarak TRT kurumu ile 28/03/2007 ve 26/01/2007 tarihli 3 adet lisans sözleşmeleri imzaladığı, davalı TRT'nin bu sözleşmeye dayanarak ve kendisine gönderilen ihtarnamelere rağmen, davacı tarafından verilen kiralama süresinin bitiminden sonra 26/08/2007 ve 09/09/2007 tarihlerinde YILANI ÖLDÜRSELER ve MUHSİN BEY adlı filmi yayınladığı, böylece bu iki film yönünden telif hakkı ihlalinin gerçekleştiği, davalı İdeal Medya Şirketinin TRT'ye gönderdiği ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 02/08/2007 tarihinden sonra yayın yapıldığı, davalı İdeal Medya Şirketi 01/08/2007 tarihinden sonra kiralama hakkı olmadığını bildiği halde bu süreyi aşacak şekilde diğer davalı Fanatik Şirketine lisans vermekle kusurlu olup, diğer davalılar Fanatik Şirketi ile TRT kurumu da FSEK 54. maddesi kapsamında yetkisiz şirketten mali hak devralmak suretiyle iyiniyetli oldukları kabul edilse bile hukuka aykırı davrandıkları, dolayısıyla üç davalının da MUHSİN BEY ve YILANI ÖLDÜRSELER adlı filmlerin yayınından dolayı ortaya çıkan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacı tarafın talebi üzerine verilen ihtiyati tedbir kararı ile FSEK 68/1 maddesinde yazılı 3

kat bedel hesabıyla telif tazminatı hükmünün uygulanma ihtimalinin fiilen bertaraf edildiği, 2 film yönünden mali haklara tecavüzün refi kapsamında tazminat talebine hükmedilmesi gerekmiş ise de artık geriye dönük olarak 68. maddenin uygulanamayacağı gözetilerek FSEK 68. maddesinde yazılı 3 kat bedel hesabıyla telif tazminatına hükmolunmasının mümkün olmayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2 film yönünden tecavüzün refine, 34 film bakımından ise muhtemel televizyon yayının FSEK 69. maddesi gereğince durdurulmasına, bilirkişi rapor ve ek raporlarındaki açıklamalar dikkate alınarak MUHSİN BEY adlı film için 2.500 TL, YILANI ÖLDÜRSELER adlı film içinse 1.500 TL gösterim bedeli hesabıyla toplam 4.000 TL maddi, 2.000 TL. manevi tazminatın dava tarihinden itibaren iskonto faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı, davalı Fanatik Ltd. Şti ve davalı TRT vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı, davalı Fanatik Ltd. Şti ve davalı TRT vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve davalı Fanatik Digital Görüntü Sistemleri Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı TRT Genel Müdürlüğü vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalı Fanatik Digital Görüntü Sistemleri Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı TRT Genel Müdürlüğü vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 267,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Fanatik Digital Görüntü Sistemleri Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden alınmasına, temyiz harcı peşin alındığından davalı TRT Genel Müdürlüğü'nden başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, istek halinde aşağıda yazılı 67,95 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 07/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9656, Karar No: 2008/3715, Tarih: 10.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9656 E.  ,  2008/3715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının 847 nolu bölmede bulunan 3325 adet, 1949,223 m3 kabuklu gövde hacmindeki kızılçam cinsi ağaçların kesme,sürütme ve taşıma işleri alıcıya ait olmak üzere gerçekleştirdiği ihalenin m3’ü 74.10 YTL’dan müvekkili üzerinde kaldığını, satış bedelinin şartnamedeki esaslara uygun olarak 1949,223 m3 üzerinden yatırıldığını, sonrasında mahalde çalışmalara başlandığını, ancak yapılan çalışmalar sonunda satış şartnamesinde sözü edilen adet ve hacimde ağacın mevcut olmadığının görüldüğünü, bunun Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/20 Müt.nolu dosyasından alınan bilirkişiler raporu ile de belirlendiğini, ağaç miktarının eksik çıkması nedeniyle zarara uğranıldığını,davalının ise sebepsiz zenginleştiğini belirterek fazlaya dair talepler saklı kalarak 47.908.83 YTL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, 17.5.2005 tarihli “Açık Artırmalı Dikili Ağaç Satış Şartnamesi”nin 4/9 maddesi, 1.6.2005 tarihli davacının ihaleye konu ağaçları tam ve eksiksiz aldığına ilişkin olarak imzalanan tutanak, ağaç kesimi başlayıp, bitinceye kadar itirazda bulunulmaması karşısında ispat olunamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.