muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9960, Karar No: 2013/28208, Tarih: 06.12.2013

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 26. maddesinde ise, “Büyükşehir belediyesi kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilir. Genel sekreter ile belediye ve bağlı kuruluşlarında yöneticilik sıfatını haiz personel bu şirketlerin yönetim ve denetim kurullarında görev alabilirler. Büyükşehir belediyesi, mülkiyeti veya tasarrufundaki hafriyat sahalarını, toplu ulaşım hizmetlerini, sosyal tesisler, büfe, otopark ve çay bahçelerini işletebilir; ya da bu yerlerin belediye veya bağlı kuruluşlarının % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketlere, 08.09.1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın belediye meclisince belirlenecek süre ve bedelle işletilmesini devredebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Yine Büyükşehir Belediye Kanunu’nun 28. maddesinde, “Belediye Kanunu ve diğer ilgili Kanunların bu kanuna aykırı olmayan hükümleri ilgisine göre büyükşehir, büyükşehir ilçe ve ilk kademe belediyeleri hakkında da uygulanır.” hükmü getirilerek söz konusu kanunda kural bulunmayan hallerde uygulanacak kanunlara ilişkin atıf kuralına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 67. maddesinde, Belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile toplu ulaşım ve taşıma hizmetlerinin süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebileceği hüküm altına alınmıştır.

İ.E.T.T., İstanbul Büyükşehir Belediyesine bağlı genel müdürlük şeklinde örgütlenen bir kamu tüzelkişisi olup 3645 sayılı İstanbul Elektrik, Tramvay ve Tünel İdareleri Teşkilat ve Tesisatının İstanbul Belediyesine Devrine Dair Kanun ile kurulmuştur. Yine aynı Kanun ile söz konusu idarelerin görevleri İ.E.T.T.’ye devredilmiştir. ...AŞ ise Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun 26. maddesine göre kurulmuş olan İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olup sermayesinin %99 İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne kalan %1’i ise İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin diğer iştiraklerine aittir.

Davalıların yapıları ortaya konulduktan sonra davalılar arasındaki şoför ve bakım personeli hizmet alımı sözleşmeleriyle hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kurulup kurulmadığının, kurulmuş ise söz konusu ilişkinin muvazaalı olup olmadığının tespit edilmesi gereklidir.

Dosya kapsamına göre, davalı İ.E.T.T.’nin merkezi yönetimin sınırlı kadro uygulaması sebebiyle şoför ve yardımcı personel ihtiyacını önce İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan İstanbul Ulaşım A.Ş.’den sonra yine Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ....AŞ’tan hizmet alım yoluyla sağladığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dosya kapsamına göre, davalı İ.E.T.T.’nin merkezi yönetimin sınırlı kadro uygulaması sebebiyle şoför ve yardımcı personel ihtiyacını önce İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan İstanbul Ulaşım A.Ş.’den sonra yine Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ....AŞ’tan hizmet alım yoluyla sağladığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

İ.E.T.T. Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde toplu taşıma işini yapmakta olup şoför ve bakım işçisi ihtiyacını ...AŞ ile aralarındaki hizmet alım sözleşmeleri uyarınca bu şirket üzerinden temin etmektedir. Öte yandan işçilerin işe alınmalarında, işin yapılmasında ve işin yönetiminde İ.E.T.T. söz sahibi olup işveren yetkileri İ.E.T.T. tarafından kullanılmaktadır. Ayrıca İ.E.T.T. işçileri ile .....AŞ işçilerinin aynı organizasyon kapsamında aynı işi, İ.E.T.T. tarafından sağlanan malzeme ve araçlarla yaptıkları anlaşılmaktadır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Somut olayda davalılar arasında işçi temine yönelik bir ilişki söz konusu olup geçerli bir alt işverenlik ilişkisi mevcut değildir. Diğer taraftan Belediye Kanunu’nun 67. maddesi anlamında toplu taşıma işinin alt işverene verilmesi de söz konusu değildir. Çünkü alt işverenin de işveren sıfatını taşıması ve kendi organizasyonunun bulunması gereklidir. Oysa işin yapılması için gerekli bütün donanım ve organizasyon diğer davalı İ.E.T.T.’ye aittir. Yine 4857 sayılı Kanun’a 5538 sayılı Kanun'la eklenen fıkralar muvazaayı dışlayıp geçersiz bir alt işverenlik ilişkisini geçerli kabul etmeyi sağlayacak içeriğe de sahip değildir. Bu düzenlemelerde hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisinin kamu kurumları açısından bazı sonuçları özel olarak düzenlenmiştir.

Ayrıca davalılar arasında hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisi olmadığına dair iki adet iş müfettişi raporu mevcut olup bu raporlara karşı yapılan itirazlar mahkemeler tarafından kesin olarak reddedilmiştir (İstanbul 1. İş Mahkemesi, 2010/1115 Esas, 2012/695 Karar ve İstanbul 9. İş Mahkemesi, 2010/1086 Esas, 2011/425 Karar sayılı kararlar). Bu şekilde iş müfettişi raporundaki belirlememeler ile söz konusu dava dosyaları kuvvetli delil niteliği taşımaktadır.

Ayrıca davalılar arasında hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisi olmadığına dair iki adet iş müfettişi raporu mevcut olup bu raporlara karşı yapılan itirazlar mahkemeler tarafından kesin olarak reddedilmiştir (İstanbul 1. İş Mahkemesi, 2010/1115 Esas, 2012/695 Karar ve İstanbul 9. İş Mahkemesi, 2010/1086 Esas, 2011/425 Karar sayılı kararlar). Bu şekilde iş müfettişi raporundaki belirlememeler ile söz konusu dava dosyaları kuvvetli delil niteliği taşımaktadır.

Sonuç olarak, davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunmamasına ve ....AŞ işçisi olarak gözüken davacının, başından itibaren İ.E.T.T. işçisi olmasına rağmen muvazaanın olmadığına dair yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Mahkemece davacının davalı İ.E.T.T.’nin taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanması için gerekli diğer koşulların mevcut olup olmadığı ile talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ayrıca değerlendirildikten sonra sonucuna göre davacının talepleri hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5981, Karar No: 2014/16366, Tarih: 23.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5981 E.  ,  2014/16366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 tarih ve 2013/123-2013/427 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında davalıya ait iş makinelerinin önce ... ..., bir kısmının daha sonra ... ...’daki fuarlarda sergilenmek üzere ... ..., ... ve ... arasında taşınmak için 15/03/2010 günü icap-kabule dayalı sözleşme imzalandığını, bu taşıma anlaşmasının iki tenteli ve standart dışı ağır, geniş yüksek yüklerin taşınması için kullanılan iki tenteli 4 lowbed araç için yapıldığı, sözleşme bedelinin götürü şeklinde 73,000 Euro olarak tespit edildiğini, yükleme ve boşaltmada serbest sürenin 12 saat olarak kararlaştırıldığını, sözleşme bedeli olan 73.000 Euro için davalıya 01/04/2010 günlü 69.200 Euro bedelli davalının ... Serbest bölgede olan şirketine 01/04/2010 günü, günlük 3.800 Euro bedelli toplam 73.000 Euro tutarında iki ayrı fatura tanzim edildiğini 2 tenteli 3 lowbed için, taşımanın varış noktasına kadar sorunsuz olarak tamamlandığını, ancak bu araçlar için fuar alanında bekleme ücreti vs. tahakkuk ettiğini ancak bir lowbed ile ilgili davacı tarafından taşıma öncesi verilen ölçülerin yük ile uyumsuz olması nedeniyle .../...'dan sonra nakliyenin devam etmesine izin verilmediğini, davalı yanın temin etmesi gereken izin ve geçiş belgelerinin oluşturulmasının sağlandığını, bunun için alt nakliyeci kullanıldığını bekleme ücretinin tahakkuk ettiğini ve 22.889 Euro ödeme yapıldığını davalıya buna ilişkin fatura düzenlendiğini ancak davalının fatura bedelini ödemediğini, bunun üzerine icra takibine başlandığını ve davalı şirketin takibe itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu belirterek, davalının yapmış olduğu itirazın iptaline ve davalı tarafın %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın talebinin sözleşmenin amir hükümlerine açıkça aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın talebinin sözleşmenin amir hükümlerine açıkça aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen kök-ek bilirkişi raporlarına göre, davanın kısmen kabulüne, .... 4.İcra Müdürlüğü’nün (eski ... 4. İcra Müdürlüğü'nün) 2010/23714 E. sayılı dosyasına davalı borçlunun yaptığı itirazın 7.265 Euro asıl alacak yönünden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, alacağa bilirkişi raporları ile ulaşıldığından likit olmamakla davacı tarafın icra inkar tazminatı talebinin reddine, alacaklı tarafın kötü niyetli olduğu ispat edilemediğinden davalı tarafın kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve katılma yoluyla davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve katılma yoluyla davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve katılma yoluyla davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 800,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/143, Karar No: 2011/7635, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/143 E.  ,  2011/7635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : BERAAT

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

19/04/2006 tarihli yakalama ve görgü tesbit tutanağına göre, okulun özel güvenlik görevlisi olan tanık ...'ın sanığın işlediği iddia olunan fiili gördüğü, olayın polise bildirilmesini sağladığı,sanığın , aracın camını kıran ve içini karıştıran kişiler arasında olduğunu beyan etmesi, sanıkların olay yeri yakınında yakalanmaları, birinin cebinden de kırık cam parçalarının çıkması gözetilerek, ...'ın yakalama ve görgü tesbit tutanağındaki adresinden celp edilip tanık olarak dinlendikten sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3763, Karar No: 2018/15838, Tarih: 01.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3763 E.  ,  2018/15838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahalesi, 9057 ada 12 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Yapılan incelemede; dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan eve ilişkin olarak ...'in bir kısım mirasçıları tarafından muhdesat aidiyetinin tespiti istemli dava açıldığı, ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/239-2014/506 E-K sayılı dosyasında taşınmaz üzerinde bulunan evin ...'e ait olduğunun tespitine karar verildiği, anılan kararın 02.03.2015 tarihinde tarafların temyiz etmemesi üzerine kesinleştiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise taşınmaz üzerinde bulunan ev bedelinin tüm davalılara dağıtıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; mahkemece taşınmaz üzerinde bulunan ev bedelinin muris ...' in mirasçıları olan davalılardan ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e ödenmesi gerektiğinden (Acele kamulaştırma esnasında idare ile uzlaşan ... mirasçısı ... hissesi dikkate alınarak), bu konuda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Muris ... ve ... hisseleri üzerinde bulunan haciz şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

3-Kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

2-Muris ... ve ... hisseleri üzerinde bulunan haciz şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

3-Kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

4-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1.bölüm karar da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 28.10.2013 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi ile yetinilmesi gerekirken kamulaştırma bedeline üçer aylık ve en lehe olan faiz oranı uygulanmasına karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ile davalı ... vd. vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3170, Karar No: 2013/18737, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/3170 E.  ,  2013/18737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Duruşmadan bağışık tutulmasına dair alınmış bir karar olmayan başka suçtan Sincan Çocuk ve Gençlik Cezaevi'nde bulunan sanığın yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3700, Karar No: 2015/2984, Tarih: 07.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3700 E.  ,  2015/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

1-)Suça sürüklenen çocuk .. ile sanık .. ile birlikte hareket ettiği kavga sırasında mağdur .. sol göğüs kısmından bıçakla yaralamaları sonucunda mağdurun akciğer parankiminin hasar gördüğü, hemopnömotoraksın geliştiği, solunum fonksiyonlarının ağır derecede etkilendiği, yaşamını tehlikeye sokacak şekilde ve basit bir tıbbi müdahele ile giderilemeyecek ölçüde yaralandığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezasının öngörüldüğü TCK'nun 86/1. maddesi ile uygulama yapılırken, aynı Kanun'un 61. maddesi gereğince meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak fiilin ağırlığıyla orantılı makul bir cezaya hükmolunması yerine, yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası belirlenmesi; Mağdurdan, sanık .. .. yönelen ve haksız tahrik teşkil eden herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı halde yazılı şekilde sanık .. hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmış olması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

.2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk T.. Y.. ve sanık N.. Ç..'ün, mağdur .. kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, yaş küçüklüğüne ve tahrike ilişen cezaları azaltıcı indirim sebeplerinin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk .. müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanık .. müdafiinin suçun sübutuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c. maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuktan ve sanıktan alınmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan “soruşturma aşamasında 344,00 TL müdafiilik ücreti, kovuşturma aşamasında 1.122,00 TL müdafiilik ücreti” şeklindeki kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve yargılama gideri toplamının “67,2 TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/482, Karar No: 2018/11097, Tarih: 21.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/482 E.  ,  2018/11097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Temyiz talebinin reddi

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 14/07/2016 tarihinde verilen hükmü vekalet ücreti yönünden CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 02/12/2016 tarihinde temyiz ettiği, Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesince, 07/12/2016 tarihli ek karar ile CMUK 315. maddesi gereğince, temyiz isteminin reddedildiği,sanık müdafiine 09/12/2016 tarihinde usulüne uygun olarak ek kararın tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 18/12/2016 tarihinde ek karar temyizinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE, 21/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.