muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7249, Karar No: 2011/2507, Tarih: 25.04.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7249 E.  ,  2011/2507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tazminat istemiyle açılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne, gelir kaybı yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenici şirketin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Bilirkişiler tarafından verilen 01.06.2009 günlü ilk raporda davacı iş sahibi şirketin zararı vernik malzemesi, huş işçiliği ve therma wood işçiliği olarak gösterilmiş, bu raporda ahşap malzeme zararından sözedilmemiştir. Davacı vekili 12.06.2009 tarihli bilirkişi raporuna karşı verdiği dilekçede bilirkişilerin toplam zararlarını hesapladıklarını, hesap tarzına bir itirazları olmadığını bildirmiştir. Davacı vekilinin 01.06.2009 günlü bilirkişi raporuna verdiği bu dilekçedeki beyan davacı şirketi bağlayıcı niteliktedir. Bu beyan üzerine raporda yer almayan ahşap malzeme bedeli yönünden davalı iş sahibi şirket yararına kazanılmış hak oluşmuştur. Bu nedenle mahkemece ahşap malzeme bedeli de eklenmek suretiyle hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davalı yüklenici vekilinin itirazları doğrultusunda alınan ve karara dayanak yapılan 14.06.2010 günlü ek raporda, vernik malzemesi zararı 79.776,00 TL, vernik uygulama zararı 393.753,15 TL olmak üzere bu kalemlerin zarar toplamı 473.529,15 TL olarak hesaplandığına göre, bu miktar üzerinden davanın kabulü gerekirken, ilk bilirkişi raporunda yer almayan ve davacı vekilinin itiraz etmemesi nedeniyle davalı yararına kazanılmış hak oluşan malzeme bedeli de eklenmek suretiyle yazılı şekilde karar oluşturulması doğru olmamıştır.

3-Davacı yüklenici şirket vekili 12.03.2010 tarihinde harçlandırdığı ıslah dilekçesi ile istediği miktarı 910.939,48 TL'ye çıkarmışsa da, ıslah yoluyla arttırdığı miktar için ıslah dilekçesine faiz istemediği halde, ıslahla arttırılan miktara da faiz yürütülmesi hatalı olmuştur.

4-Davacı iş sahibi şirketin temyiz itirazına gelince; davacı vekili dava dilekçesinde reeskont faizi isteminde bulunmuştur. Mahkemece bu istek gözden kaçırılarak yasal faiz uygulanmak suretiyle tahsil kararı verilmesi yanlış olmuştur.

4-Davacı iş sahibi şirketin temyiz itirazına gelince; davacı vekili dava dilekçesinde reeskont faizi isteminde bulunmuştur. Mahkemece bu istek gözden kaçırılarak yasal faiz uygulanmak suretiyle tahsil kararı verilmesi yanlış olmuştur.

Yapılacak iş; 14.06.2010 tarihli bilirkişi raporunda vernik mazlemesi bedeli ve uygulama bedeli olarak gösterilen toplam 473.529,15 TL yönünden davanın kabul edilmesinden, kabul edilen miktar yönünden dava tarihinden itibaren değişen oranlar da dikkate alınarak reeskont faizi uygulanmak suretiyle tahsil kararı verilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı yüklenici şirketin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. ve 3. bentleri uyarınca davalı yüklenici şirket, 4. bent uyarınca davacı iş sahibi şirket yararına BOZULMASINA, 825,00'er TL vekâlet ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 25.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14949, Karar No: 2016/16098, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14949 E.  ,  2016/16098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...Ş aralarındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi davasına dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.06.2015 günlü ve 2015/29 E.- 2015/297 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 02.06.2016 günlü ve 2015/13120 E.- 2016/8825 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, kayıp kaçak bedelinin iadesi istemiyle açılan davanın kabulüne dair verilen hüküm;davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 02.06.2016 günlü ve 2015/13120 E.- 2016/8825 K. sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.06.2016 günlü ve 2015/13120 E.- 2016/8825 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan karar düzeltme harcının düzeltme isteyene iadesine, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11514, Karar No: 2017/9029, Tarih: 18.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/11514 E.  ,  2017/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

2008 takvim yılında düzenlenen son fatura tarihinin 31.12.2008 olması ve faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 21.01.2009 olduğu; 2009 takvim yılında kullanılan son fatura tarihinin 31.12.2009 olması ve faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle suç tarihinin 21.01.2010 olduğu; 2008 takvim yılında düzenlediği iddia edilen son fatura tarihinin 30.12.2008 tarihi olması nedeniyle suç tarihinin 30/12/2008 olduğu; 2009 takvim yılında düzenlediği iddia edilen son fatura tarihinin 31/12/2009 tarihi olması nedeniyle suç tarihinin 31/12/2009 olduğu anlaşıldığından; gerekçeli karar başlığında "2008-2009" olarak yanlış yazılan suç tarihlerinin mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7630, Karar No: 2022/16482, Tarih: 21.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7630 E.  ,  2022/16482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekçesine göre, bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda arsa niteliğindeki Trabzon İli, Ortahisar İlçesi, Esentepe Mahallesi 2365 ada 110 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülmek suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Bozma ile önceki hükmün tamamen ortadan kalkmış olduğu gözetilmeksizin, dava konusu taşınmazın tescil ve terkini hususunda yeniden karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Bozma sonrası ödenmesine karar verilen 14.898,60 TL’ye karar tarihi olan 01.03.2022 tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, faiz bitiş tarihinin hatalı yazılması,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 nolu bendinde bulunan (arta kalan kısmının davacı idare adına tesciline yönelik mahkememizin (Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi) 19.01.2017 tarihli 2015/1290 Esas, 2017/49 Karar sayılı kararı ile kesin olarak hükmedildiğinden, bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına,) cümlesinin çıkartılmasına,

b)3 nolu bendindeki (25.01.2022) tarihinin çıkartılmasına, yerine (01.03.2022) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7987, Karar No: 2023/14100, Tarih: 11.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7987 E.  ,  2023/14100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/189 E., 2023/497 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 13. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/10 E., 2021/498 K.

BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... 23. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/124 E., 2021/64 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma ve ... bayram ve genel tatil ücreti farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; davacının 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, kadroya geçiş sonrasında davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen gece çalışması ve eğitim farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulunca karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; husumet itirazının dikkate alınmamasının hukuka aykırı olduğunu, davacının hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek ve hükmedilen faiz türünün hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve alacaklara uygulanması gereken faizin türüne ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi.

3. 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası şu şekildedir:

"Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır."

4. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları.

4. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları.

5. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile ... ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı kararında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen ... sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (temel) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan ... sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ancak İlk Derece Mahkemesi kararında, dava şartı olan arabuluculuk gideri bakımından hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı olan arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda arabuluculuk giderinin davalı harçtan muaf olduğundan Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de ilâmın İlgili Hukuk kısmının (3) ve (4) numaralı paragraflarında yer verilen Kanun hükümleri uyarınca Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama gideridir. 6100 sayılı Kanun’un "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Yapılan açıklamalar doğrultusunda kısmen kabul kararı verilen eldeki davada, arabuluculuk giderinin tarafların haklılık durumuna göre paylaştırılması yerine yazılı şekilde Hazine üzerinde bırakılması hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (8) numaralı bendinde yer alan "Davalı Kurum Arabuluculuk ücreti ve harçtan muaf olduğundan bakiye harç ve arabulculuk ücreti alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan (birleşen dava ile birlikte) 369,97 TL harcın talep halinde davacıya iadesine," ibaresinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası gereğince Hazine tarafından arabuluculuk gideri olarak sarf edildiği anlaşılan 680,00 TL'nin kabul ve ret oranına göre hesaplanan 610.58 TL'sinin davalıdan, 69.42 TL'sinin davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan (birleşen dava ile birlikte) 369,97 TL harcın kararın kesinleşmesi ve talep hâlinde davacıya iadesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.