muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5149, Karar No: 2012/4396, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5149 E.  ,  2012/4396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kemer Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.04.2007 gün ve 2006/573 Esas, 2007/156 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureye ait nüfus kayıt örneği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden getirtilmemesi bozma nedeni yapılmamış, 26.04.2007 olan karar tarihinin gerekçeli kararda 26.06.2007 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

CMK.nın 236/3. maddesi gereği mağdur çocuklar dinlenirken yanında psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi bulundurulması gerekmekte ise de, bu durumun kanunun mağdurenin hakları bölümünde düzenlenmesi ve mağdurenin aşamalardaki ifadelerinin birbirini doğrulayıp, rahat ve özgür iradesiyle verildiğinin anlaşılması karşısında, ayrıca uzman bir kişi bulundurulmaması sonuca etkili görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7718, Karar No: 2013/7238, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7718 E.  ,  2013/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 Sayılı CMK'un 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 Sayılı CMK'un 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran suça sürüklenen çocuğun haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, okulun açık penceresinden içeri girerek iki ahşap kapının anahtar yerini kırmaktan ibaret eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1658, Karar No: 2009/7247, Tarih: 26.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1658 E.  ,  2009/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, şehir içi dolmuş hattında çalışan kendisine ait minibüsün 1/2 hissesini 22.1.2001 tarihli sözleşme ile davalıya devrettiğini, ortak olarak işletmeye başladıklarını, ancak resmi işlemlerinin kendi üzerinde kaldığını, daha sonradan davalı ile anlaşıp, 27.1.2005 tarihinde tamamını davalıya devrettiğini, resmi işlemlerinde davalının dava dışı eşi üzerine yapıldığını, bundan sonra vergi dairesinin davalı ile ortaklığı dönemine ait olarak 66.140 YTL vergi cezası ve faiz tahakkuk ettirdiğini, bu borcun yarısından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 33.070 YTL nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, verilen cezanın vergi ziyaı ve usulsüzlük cezası olup, borcun tamamından davacının sorumlu olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile aralarındaki 22.1.2001 tarihli sözleşmeye dayanarak davalı ile ortak oldukları döneme ilişkin olarak vergi dairesince tahakkuk ettirilen borcun %50 sinden davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürmek ve ... Vergi Dairesince düzenlenen 26.10.2007 tarihinde kendi adına düzenlenen iki adet tahakkuk fişine dayanarak eldeki davayı açmıştır. Tarafların talep edilen dönemde ortak olduklarında ve ortaklığa ait minibüsün kayıtlarınınsonradan davalının eşine devredilmek suretiyle ortaklığın sona erdirildiğinde ihtilaf yoktur. İhtilaf, tahakkuk ettirilen borcun ortaklığa ait bir borç olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Hal böyle olunca Vergi Dairesine yazı

2009/1658-7247

yazılarak bu yazıya delil olarak dayanılan ve az yukarıda açıklanan tahakkuk fişleri de eklenmek suretiyle tahakkuk eden borcun neden kaynaklandığı, varsa yoklama fişleri ve uzlaşma tutanakları da istenmek suretiyle borcun ortaklığa ait bir borç olup olmadığı tereddüde yer vermeyecek şekilde saptanmalı,sonucuna göre bir karar verilmelidir.Bu yönlerin göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7829, Karar No: 2020/16456, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/7829 E.  ,  2020/16456 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Bursa 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre, dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması ve ücret alacağının geleceği etkileyeceğinin anlaşılması karşısında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine aykırı olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.08.2020 tarihli karar ile 02.10.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışmakta iken 696 sayılı KHK ile 375 Sayılı KHK'ye eklenen geçici 23. madde gereğince 02/04/2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi sırasında belirsiz süreli iş sözleşmesi imzaladığını, iş sözleşmesinde ücret olarak asgari ücretin % 34 fazlası olarak belirlendiğini,sürekli işçi kadrosuna geçirilirken bu haklarının da korunarak geçişinin yapıldığını, 2018 yılında bu alacak kalemlerinin ödendiğini, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından 696 sayılı KHK kapsamında taşerondan kadroya geçen işçilerin ücret, mali ve sosyal haklarını düzenleyen toplu iş sözleşmesinin yayınlandığını, bu sözleşmeye göre 01/01/2018 tarihinden başlayarak 31/12/2020 tarihine kadar ücret zamları ve mali ve sosyal hakların türü ve miktarının belinlendiğini, davalı kurum tarafından 2018 yılı içinde belirlenen ücret zammı, mali ve sosyal hakların davacıya ödendiğini, ödenen alacak kalemlerinin yol ücreti, yemek ücreti, aylık ücret (asgari ücretin % 34 fazlası), resmi tatil çalışması ücreti, fazla mesai çalışması ücreti, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı 2018 yılına ait ücret zammı, mali ve sosyal haklardan oluştuğunu, ancak 01/01/2019 tarihinden itibaren davacının maaşlarının eksik ödendiğini, bu durumun İş Kanunun 22. maddesi kapsamında iş sözleşmesinin içeriğinin işçi aleyhine değiştirilmesi anlamına geldiğini, işçinin yazılı onayı olmadan ve açıkça onay vermediği esaslı değişikliğin işçiyi bağlamayacağını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 2019 yılı ocak ayından itibaren eksik ödenen fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinde işçilere yapılacak olan ücret zamlarının asgari ücret üzerinden değil, günlük çıplak ücret üzerinden belirlendiğini, 2018 yılında davacıya asgari ücretin %34 fazlası ve diğer ek zam ve ödemelerin yapıldığını, 2019 yılında toplu iş sözleşmesinin ücret zammı maddesinde 01/01/2019 tarihindeki ücretlerine %4 oranında zam yapılacağı bildirildiğinden, davacıya bu şekilde ücretlerin hesaplanarak ödeme yapıldığını, davacının 2019 yılının başından itibaren asgari ücretin üzerinde ücret aldığını ve bir hak kaybının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince hüküm altına alınan toplam miktarın istinaf kesinlik sınırı olan 5390,00 TL'nin altında kalması sebebi ile davalının istinaf başvurusunun kesinlik sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

6100 sayılı Kanun'un 362. maddesinin 2. fıkrası gereğince alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, temyiz kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.

Dosya içeriğine göre; dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret zamları uygulanarak ücretinin tespit edilip belirlenen ücrete göre alacakların hesaplanması; belirlenen ücretin dava tarihinden sonraki dönem için de işçinin alacaklarının hesabını etkileyecek olması karşısında; ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemez. Belirtilen sebeple, ilk derece mahkemesince verilen karar kesin olmadığından; Bölge Adliye Mahkemesince davalı Gençlik Spor Bakanlığı’nın istinaf başvurusu yönünden işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, başvurunun kesinlik sebebi ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan, yukarıda esas ve karar numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile ek kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20389, Karar No: 2018/11548, Tarih: 25.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/20389 E.  ,  2018/11548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, ... 21. İcra Müdürlüğü'nün 2015/5223 Esas sayılı dosyasında haczedilen malların borçluya ait olduğunu, iş yerindeki ürünlerin muvazaalı olarak istihkak iddiasında bulunana devredildiğini iddia ederek davanın kabulü ile 3. kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili, müvekkili ile borçlu arasında yapılan işlemin işletmenin devri niteliğinde olmadığını, borçlunun iş yerini boşaltmasının akabinde 2015 yılının Şubat ayında menkulleri satın aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlu, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ticaret sicil kayıtlarına göre 3. kişi şirketin ortağının ve yetkilisinin Zekeriya Er olduğu adresinin, “Vali Rahmi Bey Mahallesi ... Caddesi no:41 Buca” olduğu, borçlu ... ile herhangi bir organik bağının bulunmadığı, haczedilen malların 3. kişi şirkete fatura edildiği, davacı tarafca başkaca delil gösterilmediği, davacının iddiasını kanıtlamayadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi isteğine ilişkindir.

Dava konusu haciz, takibe konu bonoda yazılı adreste yapılmıştır. Önemle ifade etmek gerekir ki, dayanak bononun tanzim tarihi de 3. kişinin haciz adresinde faaliyete başladığı tarihten sonraya tekabül etmektedir. Buna göre, İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksinin davalı 3. kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Davalı borçlu vekilinin sunmuş olduğu 02.06.2015 tarihli cevap dilekçesinin 2. paragrafında, 3. kişi şirketin yetkilisinin borçlu yanında uzun süre işçi olarak çalıştığı ifade edilmektedir. Ayrıca, İİK'nun 8. maddesi uyarınca aksi ispatlanana dek muteber kabul edilen haciz tutanağındaki ifadeler ve ibareler de dikkate alındığında davalı 3. kişinin mülkiyet karinesinin aksini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, alacaklının açtığı davanın kabulü yerine, oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, alacaklının açtığı davanın kabulü yerine, oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4607, Karar No: 2018/1652, Tarih: 06.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4607 E.  ,  2018/1652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra Takibine İtirazın Kaldırılması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 157.967,34 TL asıl alacak ve 9.962,24 TL işlemiş faiz üzerinden kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine ,

2- Davalı vekilinin bir kısım alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı alacaklı, 15/11/2014 ve 15/08/2014 başlangıç tarihli ve beşer yıl süreli yazılı kira sözleşmelerine dayanarak 29/07/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2015 yılı Mayıs, Haziran ve Temmuz ayına ait toplam 171.757,41 TL kira ve 12.660,12 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borca itiraz etmiştir.

Takip dayanağı kira sözleşmelerinde dava dışı ... İşletmeleri A.Ş. nin kiraya veren olduğu, 11/02/2015 tanzim tarihli protokol ile her iki kira sözleşmesinden kaynaklanan kiraya verene ait hakların davacı alacaklı şirkete devredildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklıya ait banka hesap ekstrelerinin incelenmesinden 06/04/2015 tarihinde 30.000,00 TL, 24/04/2015 tarihinde 20.000,00 TL, 21/05/2015 tarihinde 50.000,00 TL, 17/06/2015 tarihinde ayrı ayrı 20.178,00 TL, 20.178,00 TL, 31.156,72 TL ve 8.487,58 TL kira ödemesi yapıldığı görülmüştür. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda protokol tarihi ile takip tarihi arasında yapılması gereken ödemelerden anılan ödemeler mahsup edildikten sonra 157.967,34 TL asıl alacak ve 9.962,24 TL işlemiş faiz alacağının bulunduğu tespit edilmiş ise de 04/09/2015 tarihinde 25.000,00 TL ve 21/09/2015 tarihinde 50.000,00 TL takip konusu borca ilişkin ödeme yapıldığı tarafların kabulündedir. 04/09/2015 ve 21/09/2015 tarihli ödemeler takipten sonra davadan önce yapılmakla itirazın kaldırılmasına konu edilemez. Bu durumda mahkemece davacı vekilinin dava dilekçesindeki; kabul beyanı dikkate alınarak 04/09/2015 ve 21/09/2015 tarihli toplam 75.000,00 TL ödeme mahsup edildikten sonra kalan kira alacağı ve ferileri yönünden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde takipten sonra davadan önce yapılan ödemeler dikkate alınmadan 157.967,34 TL asıl alacak üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle,davalı vekilinin bir kısım alacağa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/42357, Karar No: 2010/2989, Tarih: 09.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/42357 E.  ,  2010/2989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ilave tediye farkının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.2.2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY