muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5163, Karar No: 2015/3868, Tarih: 01.07.2015

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı iş sahibi taraf, eksik ve ayıplı iş bedellerini talep etmiş, mahkemece, eksik işlerin giderim bedelleri ayıp kapsamında kalmayacağından bahisle bu talep reddedilip sadece gizli ayıplara ilişkin giderim bedeline hükmedilmiştir. Taraflar arasında 23.12.2002 tarihinde imzalanan sözleşme ile eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu anlaşılmaktadır. Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme, sözleşmenin imzalandığı ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğinde olup, uyuşmazlığın bu hükümlere göre çözümlenmesi gerektiği açıktır. Sözleşme tarihi itibariyle ayıplı imalata uygulanması gereken mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 359 ve 360. maddeleri eksik işler ile ilgili olmayıp, ayıplı işler hakkında uygulanması gereken düzenlemelerdir. Eksik işler, bu maddelerin kapsamında değildir. Ayıplı iş; vasıf noksanlığını ifade ettiği halde, eksik iş kavramı sözleşmesine göre üstlenildiği halde yapılmayan işleri ifade eder. Bu yönüyle, işin yapılmamış olması halinde, niteliğinin sözleşmeye uygun olup olmadığı söz konusu edilemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; gerek yargılama öncesi Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/72 D.iş sayılı dosyasında yapılan tespit sonucu alınan bilirkişi raporunda ve gerekse yargılama sırasında ikinci bilirkişi heyetinden alınan ek raporda, imalâtlarda kılavuz koruyucu plastik boru kullanılmamasının eksik imalât olduğu belirtilmiş, esasen mahkemenin gerekçesinde de bu imalâtın eksik olduğu kabul edilmiş, ancak bu eksikliğin gizli ayıp olmadığı değerlendirilerek dikkate alınmadığı belirtilmiştir. İmalâtlarda eksik iş bulunduğu mahkemece kabul edilip verilen bu hüküm davalı tarafından da temyiz edilmediğine göre, imalâtlarda eksik bulunduğu hususunda davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Öte yandan, az yukarıda açıklandığı üzere; eksik iş kavramı ayıp kavramından farklı olup, ayıp hükümlerine bağlı değildir. Eksik işler bedeli eser sözleşmelerinde öngörülen zamanaşımı süresi içerisinde her zaman istenebilir. Bu hususta ayıplar için öngörülen ihbar yükümlülüğüne uyma zorunluluğu da bulunmamaktadır. Tüm bu anlatımlardan farklı hukuki yoruma gidilerek eksik imalât bedelinin gizli ayıp olarak değerlendirilemeyeceğinden bahisle eksik işe ilişkin talebin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; gizli ayıplı imalât bedelleri yanında bilirkişi raporu ile belirlenen eksik imalât bedelinin de kabulüne karar vermekten ibaret olmalıdır.

O halde mahkemece yapılacak iş; gizli ayıplı imalât bedelleri yanında bilirkişi raporu ile belirlenen eksik imalât bedelinin de kabulüne karar vermekten ibaret olmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29240, Karar No: 2014/4135, Tarih: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29240 E.  ,  2014/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2012

NUMARASI : 2012/302-2012/609

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; dosyaya gönderilen İspir ilçesi Çamlıkaya Belediyesinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin yine bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdiri Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3229, Karar No: 2022/5537, Tarih: 31.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/3229 E.  ,  2022/5537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/341 Esas ve 2014/699 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında “2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmesine rağmen, tebliğnamede sadece 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden görüş bildirilip 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu bakımından görüş bildirilmediğinden, bu hususta da ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2063, Karar No: 2011/8796, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2063 E.  ,  2011/8796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir.Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23689, Karar No: 2015/44915, Tarih: 16.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/23689 E.  ,  2015/44915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/10416

MAHKEMESİ : Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2010/144 (E) ve 2011/322 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık savunmanının, lehe olan hükümlerin uygulanmasına yönelik isteği nedeniyle gerekçeli kararda TCK'nın 51. maddesi uyarınca sanığın cezasının ertelenip ertelenmeyeceği tartışılmamış ise de sanığın adli sicil kaydı ve dosya içeriğine göre, mahkemenin cezanın ertelenmemesi yönündeki takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu sebeple bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 31/3. maddesi, TCK'nın 168/3. maddesinden sonra uygulanarak TCK'nın 61/5. maddesindeki sıralamaya aykırı uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıkdan alınmasına karar verilmesi,

2- TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca, 18 yaşını doldurmayan sanık hakkında aynı hükmün 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık T.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin ve TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına dair hüküm fıkrasının çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23285, Karar No: 2014/4027, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/23285 E.  ,  2014/4027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2013

NUMARASI : 2011/665-2013/180

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bursa Bölge Çalışma Müdürlüğünden, davacı işçi tarafından davalı işveren hakkında yapılmış şikayet bulunup bulunmadığı sorularak varsa işçi şikayetine ilişkin teftiş, denetleme ve incelemeye dair düzenlenmiş rapor tutanak ve eklerinin istenilmesiyle, alınacak cevap ve evrakların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5977, Karar No: 2016/8082, Tarih: 05.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5977 E.  ,  2016/8082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen suçtan katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve katılma talebi hakkında herhangi bir karar verilmeyen şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip, aynı Yasanın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçinin davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

1- Sanığın sahibi olduğu ... isimli işyerinde katılanın kimlik bilgileri kullanılarak telefon hattı alındığı iddiası ile açılan davada, sözleşmenin sanığın işyerinde düzenlendiği, imzanın katılana ait olmadığının tespit edildiği ve menfaatin sanığa ait olduğu bu nedenle suçun subut bulduğu gözetilerek, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2- Suça konu abonelik sözleşmesi hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32564, Karar No: 2014/12856, Tarih: 18.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/32564 E.  ,  2014/12856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2008/271146

Mahkeme : İZMİR 6. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 29.05.2008 – 2008/85 esas ve 2008/748 karar

Suç:Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin “tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16371, Karar No: 2014/19217, Tarih: 12.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16371 E.  ,  2014/19217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin, hafta tatili, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, bozmaya uyarak davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Betül Çatal Irız tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4257, Karar No: 2011/327, Tarih: 28.01.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4257 E.  ,  2011/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 104 ada 8 parsel sayılı 23522,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden mera olduğu ve zilyetlikle kazanılamayacağından bahisle dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile bilirkişi raporunda “B” harfi ile gösterilen bölümün davacı Hazine adına tarla niteliği ile, “A” harfi ile gösterilen bölümünün ise tespit gibi davalı ... adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1916, Karar No: 2015/1459, Tarih: 02.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1916 E.  ,  2015/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/278170

MAHKEMESİ : Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2012/175 (E) ve 2012/494 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine 141/1-b olarak yazılması ve 08.06.2010 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2010 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, gösterilen gerekçelerde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 150/3 maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak savunmak üzere birer avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan “Baroca atanan müdafiiye ödenecek ücretin suça sürüklenen çocuklardan eşit olarak

tahsiline” dair bölümün hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13157, Karar No: 2010/737, Tarih: 28.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13157 E.  ,  2010/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM, ESKİ HALE GETİRME

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1112 ada 11 parsel sayılı taşınmazına komşu davalının ruhsatsız ve çekme mesafesine uymadan yaptığı 1.katın üstüne yine imara aykırı olarak 2.kat çıkmaya başladığını ve sınırda yaptığı tuvalate havalandırma ve pencere koyduğunu, böylece ses ve kokudan rahatsız olduğu gibi önceden yapılan ev ve başlanılan inşaattan dolayı ışık hava rüzgar ve güneşinin engellendiğini ve görüş alanının daraltıldığını, ayrıca davalının evinden gelen yağmur sularından zarar gördüğünü ileri sürüp, elatmanın önlenmesi, yıkım, pencerenin kapatılması ve eski hale getirme isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, önceki malik tarafından alınan 16.3.1984 tarihli inşaat ruhsatı bulunduğunu 1.kat ve bu katta bulunan tuvaletini 25 yıl önce yaptığını, ikinci katı ise yeni inşaa ettiğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, doğrudan yada komşuluk hukukundan; kaynaklanan elatmanın gerçekleşmediği, imar yasasına aykırılığın ise idari mercilerin görev alanında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.55.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7454, Karar No: 2020/8367, Tarih: 07.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/7454 E.  ,  2020/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddi ile HMK nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca harç yönünden düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 253 ve 254 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile harca ilişkin hüküm düzeltilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 07/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.