muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21056, Karar No: 2019/6840, Tarih: 28.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21056 E.  ,  2019/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01/06/2007 tarihinden itibaren, davalı Bakanlığa bağlı çocuk yuvasında değişen alt işverenler nezdinde bakıcı anne olarak çalıştığını, iş akdinin 10/06/2013 tarihinde işin sona erdiği gerekçesiyle haklı nedene dayalı olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuş, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; bilirkişi raporu ve toplanan diğer delillere dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda; davalı Bakanlığın muaf olması nedeniyle hüküm kısmında harç masrafından sorumlu tutulmaması yerinde ise de, davacı tarafından sarf edilen peşin, başvuru ve ıslah harcı tutarlarının davanın kabulüne rağmen davacı üzerinde bırakılması hatalı olup bozmayı gerektirmektedir. Ancak, bu durum bozma nedeni ise de söz konusu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasında bulunan;

''Peşin ve ıslah harçlarının mahsubu ile eksik 1.267,24-TL. bakiye karar ve ilam harcının, davacının avansından mahsubuna '' bendinin hükümden çıkarılarak yerine;

“Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından ödenen peşin, başvuru ve ıslah harçlarının karar kesinleştiğinde davacıya iadesine," sözcüklerinin hükme eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 28/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4039, Karar No: 2010/6420, Tarih: 12.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4039 E.  ,  2010/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

2- ... Spor Kulübü Derneği Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 10.11.2009 gün ve 2009/9058 Esas - 2009/15277 Karar sayılı ilama karşı davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından REDDİNE, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünden peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 172,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/13515, Karar No: 2022/729, Tarih: 17.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/13515 E.  ,  2022/729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafızın görevini kötüye kullanması suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 295/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2017 tarihli ve 2016/345 esas, 2017/189 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarakar;

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında katılana karşı üzerine atılı suçu işlediğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, kendisi ile birlikte bahse konu suçu işlediği iddia olunan ve mahkûmiyetine karar verilen diğer sanık ... hakkındaki hükmün istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/2324 esas, 2017/2767 sayılı kararı ile; "....Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, sanık ...’ın ilaç ihtiyacı olan şüpheli ile birlikte diğer şüphelileri nezarethanenin bulunduğu kısımdan çıkartarak, karakolun üst katına alması ve burada çay ve sigara içilmesine izin vermesi eyleminde, şüphelilere serbest ve özgür iradelerine göre hareket edebilecekleri bir ortam yaratılmadığı, kolluk gücünün etkin olduğu alanda bulundukları,yasal ifade ile şüphelilerin bulundukları yerden uzaklaşmadıkları anlaşılmış olmakla, bu itibarla atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmünün kaldırılarak unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraatine.." şeklinde karar verilmiş olduğu anlaşılmakla, aynı suçtan dolayı mahkumiyetine karar verilen sanık yönünden de beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.12.2019 gün ve 2019/14816 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2019 gün ve KYB/2019-127239 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Muhafaza görevinin kötüye kullanılması suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... hakkında aynı sebeple kanun yararına bozma yoluna başvurulması mümkün görülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Muhafaza görevinin kötüye kullanılması suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... hakkında aynı sebeple kanun yararına bozma yoluna başvurulması mümkün görülmüştür.

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan hükümlüler ..., ... ve ... hakkında yapılan yargılamada ... ve ... hakkında mahkumiyet kararı ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kanun yararına bozma incelemesine gelmeyen sanık ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/2324 esas, 2017/2767 sayılı kararı ile "sanık ...’ın ilaç ihtiyacı olan şüpheli ile birlikte diğer şüphelileri nezarethanenin bulunduğu kısımdan çıkartarak, karakolun üst katına alması ve burada çay ve sigara içilmesine izin vermesi eyleminde, şüphelilere serbest ve özgür iradelerine göre hareket edebilecekleri bir ortam yaratılmadığı, kolluk gücünün etkin olduğu alanda bulundukları, yasal ifade ile şüphelilerin bulundukları yerden uzaklaşmadıkları anlaşılmış olmakla, bu itibarla atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmünün kaldırılarak unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraatine" karar verildiği ve aynı eylemi gerçekleştiren ... hakkında da muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarihli ve 2016/345 Esas, 2017/189 sayılı Kararının BOZULMASINA, suçun unsurları oluşmadığından sanık ...'ın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan CMK.nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, bu suçtan hükmedilen cezanın infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12220, Karar No: 2022/10691, Tarih: 29.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/12220 E.  ,  2022/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.11.2022 tarihinde üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Mağdure ...’nin babasının ölümünden sonra amcası ... Kale’nin yanında 6-13 yaşları arasındayken kaldığı, bu dönemde mağdurenin amcasının oğlu olan... tarafından cinsel istismara maruz kaldığı, bu eylem sebebiyle... hakkında Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesi tarafından mahkumiyet kararı verildiği, bu olaydan sonra mağdurenin öz dayısı olan sanık ...' in mağdureyi Nazilli' ye götüreceğini söylediği, mağdurenin de okumak istediğinden sanığın bu isteğini kabul ettiği ve dayısının, anneannesi ve dedesi ile birlikte kaldığı Nazilli' deki evine yerleştiği, oturdukları evin iki katlı olduğu, sanığın evin alt katında kaldığı, mağdurenin ise anneannesi ve dedesi ile birlikte üst katta kaldığı, 2012 Eylül ayında okula yazılan mağdurenin devamsızlığından dolayı Ekim ayında okuldan ayrıldığı, olay tarihinde sanığın mağdureden kendi ikamet ettiği alt kattaki evi temizlemesini istediği, bunun üzerine mağdurenin evin alt katına inerek evi temizlemeye başladığı, sanığın bakkaldan bir şeyler alarak mağdurenin bulunduğu eve geldiği, sonrasında mağdurenin yanına yaklaşarak elinden tuttuğu, kendisine doğru çektiği ve mağdureye hitaben “sen çok güzelsin, benim karım senin gibi güzel olacak, seksi olacak” dediği, mağdureyi öpmek için elinden tutup kendisine doğru çekiştirdiği sırada mağdurenin bağırdığı, bunun üzerine sanığın daha fazla ileri gitmeyerek mağdureyi bıraktığı ve kimseye söylememesi hususunda kendisini tehdit ettiği, olaydan bir ay kadar sonra mağdurenin yatılı Kur’an Kursuna yerleştirildiği, velisi olarak sanığın mağdure ile ilgilendiği, sanığın mağdureyi haftasonu izinleri için eve götürmek istediğinde mağdurenin gitmek istemediği, bu hususun Kur’an Kursu görevlileri tanıklar..., ... ve ...’ın beyanları ile sabit olduğu, zaman zaman bayılma nöbetleri geçiren mağdurenin 04.12.2012 tarihinde yine bayılması ve hastaneye götürülmesi üzerine Kur’an Kursundaki hocalarının mağdurenin sıkıntısının ne olduğunu ısrarlı şekilde sorduklarında mağdurenin dava konusu olayı anlattığı, akabinde adli mercilere intikalin gerçekleştiği, mağdurenin kimsesiz olması ve sanığın gözetiminde olup sanık tarafından tehdit edilmesi nedeniyle olayı 3 ay kadar sonra yetkililere intikal ettirdiği, mağdurenin gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında şikayetçi olmamasına rağmen olayı tutarlı şekilde anlattığı, sanığın savunmalarında mağdurenin kendisine iftira etmesine sebep olacak bir husumetten bahsetmediği, ancak savunma, mağdure beyanı ve tanık...’in ifadesinde geçtiği üzere mağdurenin okula devam ettiği dönemde sanığın mağdurenin erkek arkadaşı olmasından ve okula devamsızlığından dolayı araç içerisinde mağdureye tokat attığı, bu olaydan dolayı mağdure ile sanık arasında husumet oluştuğu iddia edilebilirse de yetim olması ve annesinin maddi imkansızlığı nedeniyle 3 kardeşi evlatlık verilen mağdurenin kendisini bakım ve gözetimine alan sanığa karşı sırf bu olay sebebiyle iftira atmasının akla yatkın olmadığı,

Hususları hep birlikte dikkate alındığında sanığa atılı eylemin sabit olduğu kanaatinde olduğumdan hükmün bozulması gerektiği görüşüyle onama yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/16178, Karar No: 2012/21862, Tarih: 14.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/16178 E.  ,  2012/21862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :717-66

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince davalı SGK Başkanlığı tarafından kesilen ölüm aylığının, kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile aylıkların yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 19.04.2000 tarihinde kesinleşen davacıya, 01.09.2000 günü yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Ağustos ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 25.10.2008 – 24.09.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.