muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8391, Karar No: 2013/9391, Tarih: 06.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8391 E.  ,  2013/9391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, işlemlerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan N..Y..n 08.01.2011 tarihinde öldüğü,  mirasbırakanın dava konusu 29 parseldeki 10 nolu bağımsız bölümdeki 1/2 payını 07.04.2010 tarihinde diğer ½ pay sahibi olan davalı eşine satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; çekişme konusu taşınmazların temliklerinin muvazaalı olup olmadığı yönünde mahkemece yapılan araştırmanın hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı  yoktur.  Şöyle ki; davacı tanıkların murisin iradesinin ne olduğu konusunda yeterli açıklamada bulunmadıkları ve murisin iradesinin ne yönde olduğunun tam olarak aydınlatılamadığı, davalı tanık beyanlarında ise dava konusu yerin davalının annesinden kalan miras parası ile alınıp muris ve davalı adına yazıldığını beyan ettikleri görülmektedir.

Hal böyle olunca, muvazaa iddiası yönünden de gerekli araştırmanın yapılması, mirasbırakanın gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması, tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.06.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/85, Karar No: 2009/180, Tarih: 13.05.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/11-85 E.  ,  2009/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2008

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 12.Asliye Ticaret Mahkemesince mahkemenin görevsizliğine dair verilen 05.04.2006 gün ve 2006/69-185 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 18.06.2007 gün ve 2006/7441-9230 sayılı ilamı ile ; “...Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket nezdinde yatırım hesabı bulunduğunu, dava dışı Zincirlikuyu Vergi Dairesi tarafından davalıya yazılan yazıda müvekkilinin ortağı bulunduğu bir başka şirketin borcu nedeni ile alınan ihtiyati haciz kararı uyarınca bilgi isteme yazısı gönderilmiş olmasına rağmen yanlış yorumlanarak müvekkili hakkında haciz işlemi yapıldığını ileri sürerek, haczin kaldırılmasını, haksız haciz nedeni ile uğradığı zararın giderilmesi için maddi ve manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, vergi idaresi istemi üzerine işlem yapıldığını, idari yargının görevli olduğunu, savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, haciz kararının yerinde olup olmadığı, vergi dairesinin talebinin haksız olup olmadığının denetlenmesi idari yargının görev alanı dışında olduğundan görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız haciz uygulaması nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, davacı vekili, vergi idaresinin müvekkili hakkında davalı şirket nezdinde hesabı bulunup bulunmadığını sormasına rağmen, davalının istem dışı ve haksız olarak müvekkiline ait hesaplar üzerine haciz koyduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece, vergi dairesinin talebinin haksız olup olmadığının denetlenmesi görevinin idari yargının görev alanına girdiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş ise de, davacının istemi davalı özel hukuk tüzel kişisinin, hesapları  üzerine  koyduğu  haczin  haksız olduğunun tespitine dayalı olup, davada, idare davalı olmadığı gibi uyuşmazlığın çözümünde de idarenin verdiği kararın hukuka uygunluğunun denetlenmesi söz konusu değildir. Bu nedenle davanın idari yargı görev alanına girdiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir...”  gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, haksız haciz uygulaması nedeniyle maddi ve manevi tazminat  ve uygulamanın kaldırılması istemine ilişkindir.

TEMYİZ EDEN:Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, haksız haciz uygulaması nedeniyle maddi ve manevi tazminat  ve uygulamanın kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece yargı yolu yönünden görevsizlik kararı verilmiş; karar özel dairece haciz özel hukuk tüzel kişisi tarafından konulduğundan, işin esasına girilip çözüme ulaşılması gerekir iken görevsizlik kararı verilmesi yanlış bulunarak bozulmuştur. Mahkeme çoğunlukla verdiği kararla önceki kararında direnmiştir.

Direnme kararını davacı vekili temyize getirmektedir.

Davacının dava dışı şirkette menkul yatırım hesabının bulunduğu, davacının da ortağı olduğu .. Faktoring Finans Hizmetleri A.Ş. nin vergi borcundan dolayı Gelir İdaresi Başkanlığı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Zincirlikuyu Vergi Dairesi Müdürlüğü’nce İMKB Takas ve Saklama Bankası A.Ş.’ne ve davalı Merkezi Kayıt Kuruluşu A.Ş.ye hitaben yazılan 10.12.2005 tarihli yazılar ile; açık kimliği yazılı mükellefler hakkında vergi dairesince alınan ihtiyati haciz kararı bulunduğu, davacının da içinde bulunduğu yedi kişinin banka nezdinde menkul değer, hak ve alacağının bulunup bulunmadığının 213 sayılı VUK’nun 148. maddesi gereğince 15 gün içinde kendilerine bildirilmesi ve bilgi verilmediği, yanlış ve yanıltıcı bilgi verildiği taktirde sorumlular hakkında -213 sayılı V.U.K.nun mükerrer 355.maddesi gereği 1.180 YTL Özel Usulsüzlük cezası kesileceği” hususunun bildirildiği, yazının davalı özel hukuk tüzel kişisine ulaşması üzerine ihtiyaten haczin uygulandığı, durumun ilgili idareye bildirildiği, uyuşmazlık konusu değildir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yargı yolu noktasında olup; davaya bakma görevinin adli yargı yerine mi idari yargı yerine mi ait olduğunun çözümü gerekmektedir.

İlkin konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır:

2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun “Kapsam ve Nitelik” başlıklı 1.maddesinde; “Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare mahkemeleri ve vergi mahkemelerinin görevine giren uyuşmazlıkların çözümü, bu Kanunda gösterilen usullere tabidir. Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare mahkemeleri ve vergi mahkemelerinde yazılı yargılama usulü uygulanır ve inceleme evrak üzerinde yapılır.” Denilmektedir.

İlkin konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır:

2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun “Kapsam ve Nitelik” başlıklı 1.maddesinde; “Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare mahkemeleri ve vergi mahkemelerinin görevine giren uyuşmazlıkların çözümü, bu Kanunda gösterilen usullere tabidir. Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare mahkemeleri ve vergi mahkemelerinde yazılı yargılama usulü uygulanır ve inceleme evrak üzerinde yapılır.” Denilmektedir.

Aynı Kanunun “İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı” başlığını taşıyan 2.maddesinin 1 numaralı bendinde de ; idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan iptal davaları; İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişilik hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları ile taksim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar, idari dava türleri olarak sayılmıştır.

2576 Sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri Ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu Ve Görevleri Hakkında Kanun’un 6.maddesinde ise;“Vergi mahkemeleri: a)Genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davaları, b) (a) bendindeki konularda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları, c) Diğer kanunlarla verilen işleri, Çözümler.” Hükmü yer almaktadır.

Bu hükümlerden de anlaşıldığı üzere, idari yargının görev alanına giren dava türleri arasında gerçek kişilere ya da özel hukuk tüzel kişilerine karşı açılan davalar bulunmamaktadır. Bu nedenle; İdari yargı mercilerinde ancak ilgili idare dava edilebilir; gerçek ya da tüzel kişiler aleyhine dava açılamaz.

Eldeki dava, gerçek kişi tarafından özel hukuk tüzel kişisi aleyhine, tüzel kişinin işleminin iptali ve bu işlem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılmıştır.

Davada, vergi dairesince davacı hakkında bilgi sorulmasına karşın, davalı şirketin bu istemi yanlış yorumlayarak davacının hesapları üzerine ihtiyati haciz uygulaması ve davacının ihtiyati haczin kaldırılması yönündeki başvurusunu da reddederek zararına neden olması maddi olgusuna dayanılarak, hesaplar üzerine davalının uygulanan haczin kaldırılması, 5.500 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi istenmiştir.

Her ne kadar, davaya konu ihtiyati haciz işlemi, davalı tarafından Vergi Dairesinin 10.12.2005 tarihli yazısına dayanılarak gerçekleştirilmişse de,  eldeki davada anılan idareye husumet yöneltilmemiş; 10.12.2005 tarihli yazı ile bildirilen idare işlemi değil; bu işleme dayanan davalı şirketin uygulaması davaya konu edilmiştir.

Her ne kadar, davaya konu ihtiyati haciz işlemi, davalı tarafından Vergi Dairesinin 10.12.2005 tarihli yazısına dayanılarak gerçekleştirilmişse de,  eldeki davada anılan idareye husumet yöneltilmemiş; 10.12.2005 tarihli yazı ile bildirilen idare işlemi değil; bu işleme dayanan davalı şirketin uygulaması davaya konu edilmiştir.

Davanın bu niteliği, davacının gerçek kişi, davalının da özel hukuk tüzel kişisi (şirket) olması, idareye karşı açılmış bir davanın da bulunmaması karşısında idari yargı yeri değil, adli yargı yerinin görevli olduğunda duraksama bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup; direnme kararının  bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 13.05.2009  gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/251, Karar No: 2018/9077, Tarih: 02.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/251 E.  ,  2018/9077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2, 52/4, 63, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan ... vekili, katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmün 24.300 TL adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii, katılan ... vekili, katılan ...’ın itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/809, Karar No: 2015/8880, Tarih: 18.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/809 E.  ,  2015/8880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, yönetimindeki araçla seyrederken, daha önce davalı tarafça kanalizasyon arızasının giderilmesi için açılan ancak yöntemine uygun şekilde kapatılmayan toprakla üzeri örtülen ve yağmur nedeniyle üzerindeki toprağın da gitmesi nedeniyle açılan çukura aracı ile düştüğünü, gerekli işaretlemelerin de bulunmadığını, davalının olayda kusurlu olduğunu, aracında 10.000,00 TL tutarında hasar oluştuğunu, aracın tamir servisinde bulunduğunu belirterek şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, olay mahallindeki atıksu hattının yenilenmesi çalışmalarının ihale ile dava dışı .... Müh. İnş. Altyapı Taah. Tic. Şirketine verildiğini, müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun olmadığını, dava dışı yüklenici ile müvekkili arasındaki sözleşmenin 9.maddesi gereğince zararlardan yüklenici firmanın sorumlu olacağını, hasarın fahiş bulunduğunu belirterek davanın yüklenici firmaya ihbarını ve reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 5.452,50 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi

tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 372,46 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 18/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35375, Karar No: 2015/9450, Tarih: 13.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/35375 E.  ,  2015/9450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde işlemsiz bırakılması nedeniyle zamanaşımı oluştuğunu belirterek icranın geri bırakılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

İcra dosyasında alacaklı tarafından süresi içinde borçlunun taşınmazına haciz konulmuş, hacizli taşınmazlar yönünden 7.12.2009 tarihinde yeniden satış talep edilmiş, 9.04.2010 tarihinde alıcı çıkmadığından satış düşmüştür. Alacaklı icra müdürlüğünden 30.04.2012 tarihinde daha önce satışa çıkartılan taşınmazların satışa esas olmak üzere tapu kayıtlarının istenmesini talep etmiş ise de, tapu kayıtları dosyada mevcut bulunduğundan yeniden istenmesi fuzuli bir işlem olup, zamanaşımını kesmez. Bilahare alacaklı, 12.09.2012 tarihinde kıymet takdiri yapılmasını talep etmiş ise de, kıymet takdiri yapılması işlemi de takibe ilişkin bir işlem olmadığından zamanaşımını kesmez. Bundan sonra alacaklı 8.12.2014 tarihinde bu taşınmazların yeniden haczini talep etmiştir. Haciz bir takip işlemi olması sebebiyle zamanaşımı kesilir. Fakat, 7.12.2009 ve 8.12.2014 tarihleri arasında 3 yıldan fazla süre geçtiğinden zamanaşımı süresi dolmuştur.

O halde mahkemece, borçlunun zamanaşımı itirazının kabulü ile İİK.nun 71/2 ve 33/a maddeleri gereğince icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair şikayetleri ile ilgili şimdilik karar verilmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17473, Karar No: 2023/840, Tarih: 21.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/17473 E.  ,  2023/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/426 E., 2015/77 K.

SUÇLAR : Özel belgede sahtecilik, basit dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre)

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/426 Esas, 2015/77 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı 157 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 ay 25 gün hapis, 750 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanığa 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçuna teşebbüs suçlarından hüküm kurulması ve sorgusunda suça konu çek gösterilmemiş, bilirkişi raporu ve diğer belgeler okunmamış olması nedeniyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığı görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin temyiz isteği, sanığın atılı suçları işlemediği, asıl suçlunun ... olduğu, Mahkemenin eksik inceleme ile hüküm kurduğuna ilişkindir.