muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5640, Karar No: 2023/1479, Tarih: 16.05.2023

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, davalı Osmangazi EDAŞ vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalı Osmangazi EDAŞ'a yükletilmesine,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalı Osmangazi EDAŞ'tan alınıp davacılara verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3577, Karar No: 2021/8113, Tarih: 01.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3577 E.  ,  2021/8113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 01/06/2021 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; kısmen arazi kısmen kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki dava konusu Ortabağ Köyü 182 ada 1 parsel taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki:

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yeralan (ödenmesi için iş bu karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal ödeme yapılmasına) ibaresinin eklenmesine,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yazılı (iş bu kararın kesinleşme) ibaresinin çıkarılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihine) ibaresinin yazılmasına,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yeralan (ödenmesi için iş bu karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal ödeme yapılmasına) ibaresinin eklenmesine,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yazılı (iş bu kararın kesinleşme) ibaresinin çıkarılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32446, Karar No: 2021/4256, Tarih: 03.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32446 E.  ,  2021/4256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10/09/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 05/12/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın temyiz dışı sanık ... ... ve kimliği tespit edilemeyen bir şahısla birlikte; 26/05/2005 günü gündüz saatlerinde, müştekiye ait ikametten hırsızlığa teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 35. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre belirlenen 8 yıllık asli zamanaşımının ilk mahkumiyet kararının verildiği 16/05/2006 gününden 20/09/2019 olan karar tarihine kadar gerçekleştiği ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen başka bir işlem de yapılmamış olduğu anlaşılmakla zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken kovuşturmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16427, Karar No: 2017/3634, Tarih: 24.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/16427 E.  ,  2017/3634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı Kurum davalıya yersiz ödenen 35.892,24 TL aylığın tahsilini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava; alacak istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalının babasının 08.11.2005 tarihinde vefat ettiği, davalının 23.02.2006 tarihinde boşanması üzerine babasından ölüm aylığı almaya hak kazandığı, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacının boşanmış olduğu eşi ile helen birlikte yaşadığının tespit edildiği bu nedenle hak sahipliğinin 5510 sayılı Kanun’un 5754 sayılı Kanun’la yürürlüğe giren 56. maddesi fıkrası kapsamında iptal edilmesi, 22.10.2008 tarihinden itibaren ödenen tutarlar içinde aynı Kanun’un 96. maddesine istinaden işlem yapılması kanaatine varıldığının" belirtildiği, bu idari soruşturmada "Davalının ikamet etmekte olduğu... adresi mahalle muhtarı, aza ve komşu beyanları ile davalının kendi beyanına dayandığı görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki ... kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak

çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32.,

01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yargılama konusu somut olaya gelince; Mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir. 5510 sayılı Kanunun 59. maddesi de gözetilmek suretiyle re'sen araştırma yapılarak mahkeme huzurunda davalının beyanı alınmalı, 19.02.2015 tarihli denetmen raporundaki davalının ifadesi altında bulunan parmak izinin davalıya aidiyeti usulünce araştırılmalı, denetmen raporundaki diğer beyanlar da hep birlikte değerlendirilerek “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5841, Karar No: 2021/2001, Tarih: 01.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5841 E.  ,  2021/2001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bakırköy Cumhuriyet Cumhuriyet Başsavcılığının 16/05/2012 tarih ve 2012/20605 Esas sayılı iddianamesi ile Mavi Petrol İnş.Teks.Nak.San.ve Tic. Ltd. Şti.’nin 12/11/2008 tarihine kadar yetkilisi olan sanık ... ile bu tarihten sonraki yetkilisi sanık ...’in, 28/03/2012 tarih ve 2012-A-1786/2 sayılı vergi inceleme raporu ile aynı tarihli ve 1786/3 sayılı vergi suçu raporunda belirtildiği üzere; herhangi bir mal ve hizmet karşılığı olmadığı halde, Kahraman Petrol İnş.Nak.Ltd.Şti., Olgunlar Petrol San.Tic.Ltd.Şti., ... Yedek Parça Tic. Ltd.Şti. ve ... tarafından düzenlenen sahte faturaları katma değer vergisi ödememek için beyanlarına intikal ettirerek, “2008 takvim yılında sahte fatura kullandıkları” iddiasıyla kamu davası açıldığı, belirtilen vergi inceleme raporunda faturaların KDV beyannamesinde kullanıldığı ve kurumlar vergisi yönünden yapılacak işlem bulunmadığının belirtildiği;

Bakırköy Cumhuriyet Cumhuriyet Başsavcılığının 16/01/2014 tarih ve 2014/2853 Esas sayılı iddianamesi ile de; sanık ...’ın aynı mükellefiyetine ilişkin olarak, 06/11/2013 tarih ve 2013-A-378/51 sayılı vergi inceleme raporu ve aynı tarihli 378/52 sayılı vergi suçu raporuna istinaden “2008 takvim yılında” Denge Akaryakıt Tic.Ltd.Şti.’ne ait sahte faturaları kullandığı iddiasıyla kamu davası açıldığı, her iki davanın birleştirildiği, bu vergi inceleme raporunda; 03/2008-04/2008 vergilendirme dönemlerinde, belirtilen şirkete ait 613.558 TL tutarında 12 adet faturanın KDV indiriminde kullanıldığının tespit edildiği;

Her ne kadar 06/11/2013 tarih ve 2013-A-378/51 sayılı vergi inceleme raporunda, kurumlar vergisi yönünden de 2012-A-1721/35 sayılı vergi inceleme raporunun tanzim edildiği belirtilmiş ise de bu raporun dosyaya eklenmediği, bununla beraber; Mahkemece tarh dosyasının istendiği ve tarh dosyası içindeki belgeler üzerinde yapılan incelemede, sanıkların yetkilisi olduğu Mavi Petrol İnş. Teks.Nak.San.ve Tic. Ltd. Şti. hakkında 04/05/2012 tarih ve 2012-A-1721/30 sayılı vergi tekniği raporunun bulunduğu, belirtilen raporda; önceden inceleme yapılmış olan Kahraman Petrol İnş. Nak.Ltd.Şti., Olgunlar Petrol San.Tic.Ltd.Şti., ... Yedek Parça Tic. Ltd.Şti. ve ... isimli mükellefler dışında “2008 takvim yılında” Hacılar Petrol isimli bir mükelleften daha sahte fatura kullanıldığının belirlendiği, ayrıca 2009 takvim yılına ilişkin de tespitlere yer verildiği, tarh dosyasındaki 04/05/2012 tarih ve 2012-A-1721/35 sayılı kurumlar vergisi inceleme raporunun da yine bu mükelleflere ilişkin olduğu, 04/05/2012 tarihli raporda Denge Akaryakıt Tic.Ltd.Şti.’den bahsedilmediği, kaldı ki Denge Akaryakıt Tic.Ltd.Şti.’nin sahte fatura düzenlediğine ilişkin tespitlere, bu rapordan daha sonra düzenlenen 14/09/2012 ve 20/02/2013 tarihli raporlarda yer verildiği, bu hususların yanında; 04/05/2012 tarih ve 2012-A-1721/30 sayılı vergi tekniği raporunda, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuyla ilgili olarak önceden suç duyurusunda bulunulduğu için yeniden suç duyurusunda bulunulmayacağı, vergi suçu raporunun yalnızca sanık ... yönünden 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma; sanık ... yönünden ise defter ve belge gizleme suçuna yönelik olduğunun belirtildiği ve bu eylemlere ilişkin yargılamanın ayrıca yapıldığının anlaşılması karşısında; sanıkların kamu davalarına konu faturaları 2008/1-3-4 ve 2008/8-9-10-11-12 dönemlerinde KDV beyannamesinde kullandıklarının kabulüyle, suç tarihihin sanık ... yönünden; 25/12/2008, sanık ... yönünden ise; 25/01/2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6186, Karar No: 2024/1584, Tarih: 11.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6186 E.  ,  2024/1584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği ihbarı üzerine hükmün açıklanması suretiyle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2015 tarihli ve 2015/149 Esas, 2015/415 Karar sayılı

kararı ile verilen mahkûmiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 16.01.2020 tarihli ve 2019/17076 Esas, 2020/1015 Karar sayılı ilamı ile, ''..gerekçeli karar başlığında müştekinin kimlik bilgilerine yer verilmemesi, gerekçeden yoksun hüküm kurulması, kurulan hükümde uygulama maddesinin hatalı gösterilmesi, hak yoksunlukları açısından Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi..'' sebepleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/197 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, olay sırasında sanığın bıçak kullanmadığına, sadece kendisine karşı yönelen saldırıdan korunmak amacıyla mağdura yumrukla vurduğuna, bu nedenle de olayın meşru müdafa hükümleri çerçevesinde değerlendirilip, sanığın beraatine ya da bıçak kullanılmadığının kabulü ile, mağdurun şikayetten vazgeçmiş olması da dikkate alınarak düşme kararı verilmesi gerektiğine, aksi kanaat halinde de sanık lehine ağır haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ancak bu hususlara riayet edilmeden hüküm kurulduğundan, usûl ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR