muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7908, Karar No: 2022/9479, Tarih: 14.12.2022

İşletme sahibi veya işletenin meydana gelen zarardan sorumlu tutulabilmesi için kusuru aranmaz. Ancak, aynı zamanda sorumlu kişinin zararın doğumunda kusuru varsa, bu kusur munzam (ek) kusur olarak gözönünde tutulur. Munzam kusur halinde, kusursuz sorumlu kişi illiyet bağını kesen sebeplere dayanarak sorumluluktan kurtulamayacağı gibi tazminat miktarının takdirinde bu kusur gözönünde tutulabilecektir.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece bozma ilamı sonrasında mahallinde yeniden keşif yapılarak bilirkişi heyetinden alınan ek rapordaki değerlendirmeler doğrultusunda davalı şirketin, gerek desteğin dam kısmında kaynak işi yapmış olduğu meskenin sahibi olan İbrahim’e, gerekse söz konusu meskenin hazine arazisi üzerine EKAT yönetmeliğine aykırı olacak şekilde risk teşkil eder vaziyette inşa edilmesine müsaade eden, Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi'ne, meydana gelebilecek tehlikeyi usulünce ihbar ve ihtar ettiği, can ve mal güvenliği açısından EKAT yönetmeliğinde belirtilen emniyet mesafelerine riayet edilmesi gerektiğinin vurgulandığı, meydana gelebilecek zarar ve ziyandan ötürü sorumlu tutulacaklarını ihtar ettiği, bu durumda üçüncü kişinin ağır kusuru nedeniyle meydana gelen olay ile zarar arasındaki illiyet bağının kesildiği, davacıların desteğin vefatı ile neticelenen kazanın meydana gelmesinde üçüncü kişi konumunda olan kaçak yapının sahibi İbrahim ile dava dışı belediyenin sorumlu olduğu, ancak davalı şirketin sorumlu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yukarıda ifade edilen ilkeler ve açıklamalar da dikkate alındığında, davalı şirketin aşamalarda ileri sürdüğü ve bozma sonrası dosyaya kazandırılan dava dışı Belediye ve kaçak yapı sahibi ihbar olunana bildirim ve uyarılarda bulunduğuna dair belgeler zarar ile eylem arasındaki illiyet bağını kesecek nitelikte olmadığı, dolayısıyla davalı şirketin meydana gelen zarardan sorumluluğunun ortadan kalkmadığının kabulü gerekir. Bu husus, ancak tazminatın kapsamıyla ilgili olup, belirlenecek miktarın tayininde gözönüne alınmalıdır.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; kusursuz sorumlu olan davalının, munzam (ek) kusuru nedeniyle illiyet bağını kesen sebeplere dayanarak sorumluluktan kurtulamayacağı, buna bağlı olarak munzam kusur dikkate alınmak ve taraflar yararına oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle, gerekirse yeniden alanında uzman ayrı bir bilirkişi heyetinden yukarıdaki açıklama ve ilkeleri karşılar nitelik ve nicelikte kusur ve tazminat raporları alınmak suretiyle, davalı şirketin tazminle yükümlü olduğu zarar tutarının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371.maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesi kararının davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 14/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8134, Karar No: 2014/5265, Tarih: 18.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/8134 E.  ,  2014/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, 04.05.2006 tarihli satış sözleşmesi uyarınca, villa satın aldıklarını, dekorasyon işini müvekkilinin yaptığını, kış yağmuru ile birlikte zeminden ve yanlardan yoğun su alan villanın nemlendiğini davalı tarafa bildirildiği halde sonuç alamadığını, mahkeme kanalı ile 2011 yılında zararı tespit ettirdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 69.387 TL bedelin dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, villanın sözleşmeye uygun olarak 11.06.2009 tarihinde davacı tarafa teslim edildiğini, davacının teslim anında şerh düşmediğini, davacının süresi içinde ayıp ihbarında bulunmadığını ve kira kaybı alacağı olamayacağını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve sözleşmeye göre, davacının ayıp iddiasını zamanında yaptığını kanıtlayamadığı ve BK 96. maddesi hükmünün bu olayda uygulanamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17635, Karar No: 2011/23614, Tarih: 19.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/17635 E.  ,  2011/23614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Müsnet suçun, defter ve belgelerin ibraz edilmesine ilişkin yazının tebliğ tarihi olan 07.08.2007'den itibaren ibraz için verilen 15 günün sonunda oluşacağı, buna suç tarihinin 23.08.2007 olduğundan gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

213 sayılı Kanunun 253. ve 254. maddeleri uyarınca defter ve belgeleri muhafaza sorumluluğunun mükellefe ve/veya vergi sorumlusuna ait olduğundan, dosyada 1, 3 ve 4. sayfaları bulunan Bursa 5. Noterliğinde düzenlemiş 07 Aralık 1998 tarih ve 47479 yevmiye numaralı vekaletnamenin tüm sayfalarının okunaklı bir nüshasını temin edilip, vergi mükellefi ... tarafından vekaletnameyle defter ve belgelerin muhafazası ve istenildiğinde ibraz sorumluluğunun vekil tayin edilen sanığa bırakılıp bırakılmadığı, sanığın 30.04.2008 günlü oturumda alınan savunmasında, vergi mükellefi olan oğlu ...'ın öğrenci olması nedeniyle vekaletname ile tüm işleri kendisinin yaptığını belirtikten sonra “2003 yılı Temmuz ayında iş yerini kapattım” dediği ve işin terk edilmesi hali vekaletin son bulması sonucunu doğuracağından, mükellefiyetin sona ermesinden sonra devam eden defter ve belgelerin muhafazasından vekilin sorumlu olmayacağı da gözetilerek, Vergi Dairesi Müdürlüğünden, ...'ın vergi mükellefiyetinin devam edip etmediği, etmiyorsa hangi tarihte işi terk ettiği sorulup araştırılmasından sonra, sanığın vekil sıfatıyla suç tarihi olan 23.08.2007'de defter ve belgeleri muhafaza ve ibraz zorunluluğunun bulunduğu sonucuna ulaşılması halinde, dosya içerisinde bulunan ve 213 sayılı Yasanın 367. maddesi gereğince dava şartı olan 21 Kasım 2007 gün ve B.07.1.GİB.4.16.40.02/ İHB-2003-610-97/9489 sayılı “mütalaanın” mükellef ... hakkında olduğundan, yargılamanın durmasına karar verilip, sanık hakkında mütalaa verilip verilmeyeceğinin idareden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8303, Karar No: 2017/3667, Tarih: 26.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/8303 E.  ,  2017/3667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, yakınan ...’ın 02.04.2013 tarihinde sanık ... tarafından araçla bir müddet götürüldüğü eylem hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçu yönünden zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilip;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüş,

Sanık ...'ın müştekiler Güven, İbrahim ve Özgür'ü saat 22.00 sularında kahvehaneye çağırıp sopa ile darp ettiği, yağma suçunun silah ile işyerinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (d) bentleri ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 26/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2135, Karar No: 2013/3996, Tarih: 08.04.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2135 E.  ,  2013/3996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 21/05/2013 gün ve 2012/1622 - 7657 sayılı ilâmıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, davacıların dayanmış olduğu tescil ilâmı sonucunda oluşan tapu kaydının dava dışı 417 da 24 parsele uygulandığı ve tapu kaydı yüzölçümünden fazla olarak tesbit yapıldığı ve kesinleştiği anlaşıldığına göre usûl ve kanuna da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı Kanunun geçici .... maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 219.00.- TL. para cezası ile Harçlar Kanunu uyarınca 50.45.- TL. red harcının düzeltme isteyenlerden alınmasına 08/04/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5281, Karar No: 2021/10451, Tarih: 21.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5281 E.  ,  2021/10451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... Tur. Ve Tic. Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulü ile 119.410,00 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, tüm kamuoyunca Kombi davası olarak nitelendirilen davalarda, davalıların kusurundan dolayı ağır tazminatlar ödemek zorunda kaldığını ve halen de ödemekte olduğunu; belediyenin eski başkanı olan davalılardan ...'in belediye meclis kararı gereken bir konuda herhangi bir şekilde meclis kararı olmaksızın imza atmasının yetkisiz temsil teşkil ettiğini, diğer davalılardan ...'in de yetkisiz temsilci olarak belgelere imza attığını, her iki davalının birlikte ve kötüniyetli bir şekilde belediyeyi zarara uğrattığını; 3. kişilerce açılan icra dosyalarında belediye ile birlikte diğer davalı ... Turizm ve Ticaret Ltd. Şti. açısından da davanın kabulüne karar verildiğini; ancak, dosya borçlarının tamamının belediye tarafından ödendiğini belirterek; Konya 9. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9918 Esas sayılı dosyası, Konya 3. İcra Müdürlüğü'nün 2011/10863 Esas sayılı dosyası, Konya 6. İcra Müdürlüğü'nün 2011/10915 Esas sayılı dosyası ve Konya 8. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8601 - 2011/9123 - 2011/1870 Esas sayılı dosyaları ile 3. kişilere ödemiş olduğu 134.387,82 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan rücuen tahsilini, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davanın davalı ... Tur. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulü ile 119.410,00 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davanın davalı ... Tur. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulü ile 119.410,00 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre hüküm, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsar. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Hüküm gerekçesi dosya içeriğine uygun olmak zorundadır. Ayrıca, hükmün gerekçesi ile sonuç kısmı birbiri ile çelişmemelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece, davalılardan ... ve ... yönünden davanın reddi gerektiği yönünde gerekçe oluşturulmasına rağmen, hüküm kısmında bu davalılar yönünden herhangibir karar verilmemiş olması suretiyle, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmış olması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/42361, Karar No: 2010/2993, Tarih: 09.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/42361 E.  ,  2010/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ilave tediye farkının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.2.2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.2.2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Birden çok kişi hakkında aynı sebepten doğan ve aynı hukuksal nedene dayanılarak grup halinde açılan ve uygulamada “ seri dava” olarakda adlandırılan davalarda, grubun (serinin ) ilk dosyasında yapılan araştırma ve inceleme bundan sonra gelen tüm dosyalar içinde geçerlidir. Başka bir anlatımla grubun (serinin ) ilk dosyasında yapılan tahkikat bundan sonraki tüm dosyaları da kapsar. Nitekim somut olayda davacı ve arkadaşları aynı sebep ve hukuksal nedene dayanarak talepte bulunduklarından davaları grup halinde açılmış, aynı avukat tarafından takip edilmiş ve ilk dosya üzerinden yapılan araştırma ve inceleme esas alınarak sonuçlandırılmıştır. Dolayısıyla avukatın bir dosyadaki çabası, sarf ettiği emek ve kaybettiği zamana dayalı olarak tüm davalar neticeye bağlanmıştır. Hal böyle olmasına rağmen grupta yer alan davaların her biri için ayrı ayrı tarifede öngörülen vekalet ücretine hükmolunması adalete ve giderek hukuka aykırı düşmekte ve özellikle yüzlerce, hatta binlerce dosyayı kapsayan ve her birinin değeri tarifede öngörülen asgari miktarın altında kalan davalarda haksız zenginleşmeye yol açmaktadır. İşte bu nedenledir ki 2000 yılından önceki Avukatlık Asgari Ücret Tarifelerinin avukatlık ücretinin sınırlarını düzenleyen maddelerinde “ aynı avukat tarafından izlenen ve ayrı ayrı emek ve çaba harcanmasını gerektirmeyen aynı konudaki birden çok işin sayısı dikkate alınarak her biri için tarifede yazılı miktarlar onda bire kadar indirilebilir” kuralına yer verilerek adalete ve hukuka aykırı sonucun meydana gelmesi önlenmişti. Ne varki 2000 yılından sonra yürürlüğe konulan tarifelerde bu kurala yer verilmeyerek bu konuda bir boşluk meydana getirilmiş ayrıca nisbi tarifenin uygulanmasını gerektiren işlerde de belirlenecek avukatlık ücretinin maktu miktardan az olamayacağı kuralı getirilerek grup davalarda her dava için değeri ne olursa olsun maktu miktarın altında olmamak üzere vekalet ücreti takdir edilmesine olanak sağlanmıştır. Ancak grup davalarda her dava için ayrı ayrı ve tam vekalet ücretine hükmolunmasının somut olayda olduğu gibi adalete ve hukuka aykırı olduğu ve haksız zenginleşmeye yol açtığı açıktır. Tüm bu nedenlerle grup davalar bakımından tarifede boşluk bulunduğu kabul edilerek hakkaniyete uygun sonucun oluşturulması bakımından dava sayısı dikkate alınıp avukatlık ücretinin takdiri indirime tabi tutulması için hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/17919, Karar No: 2024/7472, Tarih: 18.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17919 E.  ,  2024/7472 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/4 E., 2016/268 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mağdurenin olay tarihinde saat 06.55 sıralarında okula gitmek için evden çıkıp okul servisine bineceği yere doğru yürürken, sanığın bir anda gelerek mağdurenin kalçasını avuçladığı, mağdurenin arkasına döndüğü sırada dengesini kaybederek yere düştüğü, sanığın koşarak olay yerinden uzaklaştığı, şeklinde kabul edilen olayda; sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1-2. cümle ve 53. maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Özetle; Adli Tıp Kurumu raporu aldırılmadan sadece hastane raporuna istinaden eksik araştırmayla hakkında mahkumiyete hükmedildiği, cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/4 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.