muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1038, Karar No: 2015/1812, Tarih: 09.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1038 E.  ,  2015/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-)Sanık ...'ın savunmasında, ikinci el makine alım satımı işiyle uğraştığını, suça konu eşyaları fatura karşılığında ... adlı kişiden satın aldığını ileri sürüp dosyaya fatura ibraz etmesi, ... Vergi Dairesi Başkanlığı'nın 27.01.2010 havale tarihli yazısında ise söz konusu faturanın sahte olabileceğinin belirtilmesi, diğer sanık ...'in savunmasında sanık ...'ın şoförü olarak çalıştığını, sanığın oğlu Şakir Yılmaz ile birlikte Kocaeli'ne hurda malları satmaya götürdüklerini, hırsızlık suçunu işlemediğini ve suça konu eşyalardan haberi olmadığını ileri sürmesi karşısında, faturanın sahte olup olmadığının araştırılmasından sonra faturalardaki yazı ve imzaların taraflara aidiyeti konusunda yazı ve imza incelemesi yaptırılması,...ın tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmesi ve sanık ...'ın işyerinin ticaret siciline kayıtlı olup olmadığı ve ne iş ile iştigal ettiği, araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

2-) Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde, tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikli adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9700, Karar No: 2007/2967, Tarih: 26.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9700 E.  ,  2007/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, takibe konulan 15.9.2005 keşide tarihli 3,900 YTL: bedelindeki çekten dolayı çek lehtarının vergi borcu nedeniyle muhatap bankaca bedelin vergi dairesine ödenmesi sebebiyle çekin bedelsizliğinden dolayı borçlu olmadığının tesbiti istemine ilişkindir.

Davalı ... vekili müvekkilinin iyiniyetli hamil olduğunu çekin itiraz tarihinde bankada karşılığının olmadığını, çek lehtarı ...'nın vergi borcundan dolayı vergi dairesince haciz gönderildiğini öğrendiklerini haciz işleminin iptali için İzmir 3.Vergi Mahkemesince dava açtıklarını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı ...'ın çeki ciro yoluyla almış olup iyiniyetli 3.kişi konumunda bulunduğunu, bu davalının çekin bedelsizliğini bildiğini ispat edemediğini, diğer davalı ...'nın da alacaklı sıfatı bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine takip ihtiyati tedbir kararı ile durdurulduğundan %40 tazminat bedeli 1.560. YTL.’nin davacıdan alınıp davalı ...’e verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8066, Karar No: 2020/267, Tarih: 14.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8066 E.  ,  2020/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : TAVŞANLI İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11573, Karar No: 2015/410, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11573 E.  ,  2015/410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/1144-2012/777

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davalı elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti (psh) bedellerinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, 62,00 TL'nin iadesine karar vermiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1429, Karar No: 2012/19128, Tarih: 05.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1429 E.  ,  2012/19128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı Tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 170/3. maddesinde; "İcra hukuk mahkemesi 68/a addesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İtirazın kabulü kararı ile takibin durdurulmasına karar verilir" düzenlemesi yer almaktadır.

Mahkemece borçlunun imzaya itirazı kabul edildiğine göre İİK.nun 170/3.maddesi gereğince takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken iptali isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanrnası yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İnegöl İcra Hukuk Mahkemesinin 03.11.2011 tarih ve 2010/504 E. - 2011/368 K.sayılı kararının hüküm bölümünün ikinci paragrafındaki "takibin iptaline" sözcüklerinin karar metninden çıkartılmasına, yerine  "takibin durdurulmasına" ibaresinin yazılmasına ve kararın düzeltilmiş bu şekli ile İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 05/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6951, Karar No: 2019/1584, Tarih: 18.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/6951 E.  ,  2019/1584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde edinilen 340 ada 1 parselde kayıtlı taşımazın 40.000 TL değere sahip olduğunu açıklayarak bu arsaya ilişkin 20.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, arsayı almak için bireysel kredi çektiğini, aylık 1025 TL taksidini ödediğini, davaya konu taşınmazın bedelinin tamamını kendisinin verdiğini, arsayı 38.000 TL'ye aldığını, fakat maliyetinin kredi faiziyle birlikte 45.000 TL olduğunu açıklayarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın evlilik içinde satıldığı, tasfiyeye en yakın tarihteki sürüm değerinin yarısı oranında katılma alacağı olduğu, fakat davacının ıslahı bulunmadığı gerekçesiyle, taleple bağlı kalarak 20.000 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı vekilinin davaya konu taşınmazın davalı tarafından kredi çekmek suretiyle alındığına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İddianın ileri sürülüş şekline göre dava, katılma alacağı talebine yöneliktir.

Tasfiyeye konu taşınmazın, bedelinin tamamının ya da bir kısmının kredi ile karşılanması durumunda, kredi veren kuruluşa yapılan geri ödemelerin isabet ettiği dönemden, miktarından ve taksit sayısından hareketle mal rejiminin tasfiyesi sonucunda eşlerin alacak miktarları belirlenir. 4721 Sayılı TMK'nin 202/1. maddesi gereğince edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde yapılan ödemelerde, eşler lehine değer artış payı ve/veya artık değere katılma alacağı hakları doğabilecektir. Kredi borcu ödemelerinin bir kısmının mal rejiminin devamı süresince, bir kısmının da daha sonraki tarihlerde yapılmasında, mal rejiminin geçerli olduğu dönemin sonrasına sarkan ödemeler, dava konusu taşınmazın borcu kabul edilerek tasfiye gerçekleştirilir.

Yukarıda açıklandığı gibi iki döneme yayılan kredi borcu ödeme tablosu mevcut olduğunda; öncelikle, mal rejiminin sona erdiği tarihte henüz vadesi gelmediği için ödenmemiş kredi borç miktarının, toplam kredi borcuna oranı bulunur. Sonra bulunan bu kredi borç oranının, taşınmazın toplam satın alım bedeli karşısındaki oranına dönüşümü gerçekleştirilir. Tespit edilen bu oranın, taşınmazın tasfiye tarihindeki (karara en yakın) sürüm (rayiç) değeri ile çarpılmasıyla borç miktarı belirlenir. Bu ilke ve esaslara göre saptanan taşınmazın borç miktarı, tasfiye tarihindeki sürüm değerinden düşüldükten sonra kalan miktar, değer artış payı ve/veya artık değere katılma alacağı hesaplamasında göz önünde bulundurulur.

Buna göre; öncelikle, tasfiyeye konu taşınmazın satın alma bedeli, bunun krediyle ve varsa kredi dışında eşlerin kendi imkanları ile karşıladıkları miktarlar ve oranları ile tasfiye (karara en yakın) tarihindeki sürüm (rayiç) değeri ayrı ayrı belirlenmelidir.

Açıklamalar doğrultusunda hesaplama yapılabilmesi için, iddia ve savunma çerçevesinde, taşınmazın satın alınmasına ilişkin akit tablosuyla birlikte tapu kaydı, kredi sözleşmesi ve kredi borcu ödeme tablosu dahil finans kuruluşu kayıtları, ihtiyaç duyulması halinde eşlerin malın alınmasında katkı olarak kullandıklarını ileri sürdükleri mal varlıklarına ilişkin sair belgeler bulundukları yerlerden getirtilerek uyuşmazlığın çözümünde göz önünde bulundurulmalıdır. Uyuşmazlığın çözümünde kullanılabilecek belirleme ve hesaplamaların yapılabilmesi için gerek görülürse konusunun uzmanı bilirkişi veya bilirkişilerden oluşan kuruldan da yardım alınmalıdır.

Somut olaya gelince; eşler, 04.03.2007 tarihinde evlenmiş, 22.08.2013 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir (TMK mad.225/son). Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 Sayılı Yasa mad.10, TMK mad.202). Tasfiyeye konu 340 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 03.03.2011 tarihinde satın alınarak, davalı eş adına tescil edilmiştir. Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı bulunduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır (TMK mad.179).

Mahkemece, davaya konu taşınmazın karar tarihine en yakın tarihteki güncel değerinin yarısı üzerinden katılma alacağına hükmedilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamına uygun değildir. Davalının, davaya konu taşınmazın edinimi sırasında kredi kullandığını iddia ettiği, 16.04.2015 havale tarihli delil dilekçesi ekinde, HSBC bankasından 02.03.2011 tarihinde 30.000 TL bedelli, 36 ay vadeli bireysel kredi kullandığına ilişkin kredi ödeme planını sunduğu, sunulan ödeme planına göre 14 taksitin ödemesinin, boşanma dava tarihi sonrasına sarktığı, kredi kullanım tarihi ile taşınmazın edinim tarihlerinin birbirine yakın olması, bir kısım davalı tanıklarının da taşınmazın ediniminde kredi kullanıldığını beyan etmeleri birlikte değerlendirildiğinde, davaya konu taşınmazın edinimi sırasında davalının, kredi kullandığının kabulü gerekir. Buna göre, davaya konu taşınmazın bedelinin bir kısmının kredi ile karşılandığı kabul edilerek, krediye ilişkin tüm belgelerin ilgili bankadan istenilmesi ve yukarda bahsedilen Dairenin ilke ve uygulamaları doğrultusunda, gerektiğinde bilirkişi marifetiyle hesaplama yapılarak katılma alacağının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 18.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6329, Karar No: 2006/7442, Tarih: 26.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6329 E.  ,  2006/7442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.5.2005 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava doğal olarak akan su yoluna elatılarak meydana getirilen zararın giderilmesi istemi ile açılmıştır. Mahkemece istek kabul edilmiş hükmü davalılar temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 742.maddesi uyarınca bir taşınmaz maliki üst taraftaki araziden kendi arazisine doğal olarak akan suların ve özellikle yağmur, kar ve tutulmamış kaynak sularının akışına katlanmak zorundadır. Anılan yasa hükmünün 2.fıkrası uyarınca komşulardan hiçbirisi bu suların akışını komşusunun zararına değiştiremez. Aksi halde zarara uğrayan taşınmaz maliki bunun giderillmesini mahkemeden talep edebilir.

Somut olayda, davalıların 6.7.2005 günlü krokide yeni açılan yol üzerindeki kanalı doğal halinin dışında genişlik ve derinlik yaparak bu kanaldan daha çok su akmasına neden oldukları, bunun sonucu olarak da davacının taşınmazının zararlanmasına sebebiyet verdikleri saptanarak elatmanın önlenmesine karar verildiğine göre hükümde yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalıların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23696, Karar No: 2016/9271, Tarih: 02.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/23696 E.  ,  2016/9271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların çocuğu olan mağdurun okula gitmeyip sokakta dua kartı satmasından haberlerinin olmadığını söylemesi ve 15 yaşındaki mağdurun da ifadesinde annesi ve babasının bu olaydan haberdar olmadığını, okula gittiğini zannettiğini, kendi isteği ile bunu yaptığını söylemesi karşısında, sanıkların atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve mükerrir olmayan sanıklar hakkında, TCK'nın 51/1-b maddesi gereğince "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususu değerlendirilmeden, “Sanıkların mükerrir oluşu daha önceden aynı eylemi gerçekleştirmeleri, uslanmaz kişilikleri göz önüne alındığında bir daha suç işlemeyecekleri hususunda mahkememize kanaat gelmediğinden” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanıkların tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetlerinin, seçenek tedbire ilişkin olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7185, Karar No: 2014/10414, Tarih: 03.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7185 E.  ,  2014/10414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/824-2013/1799

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Dairemiz bozma kararında; “... mahkemece sevk irsaliyesindeki imzanın davalının oğlu H. D..'a ait olup olmadığı hususunda araştırma yapılıp gerektiğinde sevk irsaliyesindeki bu imza yönünden bilirkişi aracılığıyla imza incelemesi yaptırılıp varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekir ...” denilmiştir.

Bozmaya uyulduktan sonra Jandarma Genel Komutanlığı Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 22.11.2013 tarihli Uzmanlık Raporu'na göre, 10.06.2010 tarihli “Ö.... Yufkacılık ve Mantı İmalatı” adına düzenlenmiş, “M.. N..” ve “H.. Ö..” adlarına atfen imzalı bir adet “A 41489” seri numaralı sevk irsaliyesinin koçan da kalan nüshası üzerinde yapılan incelemede, “sözkonusu imzanın ıslak imza olmadığı, karbon kağıdı kullanılarak oluşturulmuş kopya imza olduğu tespit edilmiştir ... Sözkonusu imzanın Hüsnü O.Ö.. eli ürünü olmasının kuvvetle muhtemel olduğu kanaatine varılmıştır” şeklinde görüş bildirilmiştir. Bu rapora davalı vekili itiraz edip, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınmasını istemiştir.

O halde, mahkemece davalının itirazı da dikkate alınarak, Adli Tıp Kurumu'ndan sevk irsaliyesi üzerinde imza incelemesi yaptırıldıktan sonra varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.