muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5638, Karar No: 2019/2465, Tarih: 11.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/5638 E.  ,  2019/2465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; Beraat

Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık ... (...) ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6861, Karar No: 2018/257, Tarih: 10.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/6861 E.  ,  2018/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davası olup, boşanma sonucu velayet kendisine bırakılan anne tarafından açılmıştır. Mahkemece verilen ilk hüküm, davalı babanın temyizi üzerine Dairemizin 13.12.2016 tarihli bozma ilamı ile taraflarının delillerinin sorulup toplanması, tanık isimlerinin bildirilmesi halinde tanıkların dinlenmesi, idrak çağında olan çocuğun görüşünün alınması ve uzmanlardan rapor alınarak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle eksik inceleme sebebi ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulmuş yapılan yargılama sonunda davacının davasının kabulü ile boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılarak çocuk ile baba arasında, her yılın 1 Ağustos saat 13.00 - 31 Ağustos saat 17.00 arasında, dini bayramların 2. günü saat 13.00 -3. Günü saat 17.00 arasında, her ayın 2. ve 4. Cumartesi günü Temmuz ayları hariç saat 10.00 takip eden Pazar günü saat 17.00 saatleri arasında ve yarı yılın tatili başladığı ilk Cumartesi saat 13.00 takip eden Cuma günü 17.00 arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerle, tarafların 05.03.2014 tarihinde kesinleşen ilamla Türk Medeni Kanunun 166/3. maddesi uyarınca boşandıkları, velayetin davacı anneye verildiği, baba ile çocuk arasında "her hafta pazar günü saat 11.00’den takip eden salı günü saat 11.00’ a kadar, ramazan bayramının arife günü saat 17.00’den ikinci günü saat 11.00’e kadar, kurban bayramının 2. günü saat 17.00’den 4. günü saat 17.00'ye kadar, her yıl sömestr tatilinin ilk haftası pazartesi saat 09.00’dan pazar günü saat 17.00'ye kadar, her yıl 1 ağustos 09.00’dan 31 Ağustos 17.00'ye kadar “kişisel ilişki kurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Anne tarafından iş bu dava 10.04.2015 tarihinde açılmış, anne çocuğun ilk okula gittiğini, boşanma kararında düzenlenen kişisel ilişkinin okul saatleri ile çakıştığını, bu nedenle yeniden düzenleme yapılarak her ayın 2. ve 4. haftası cumartesi saat 10.00 ile ertesi gün saat 17:00 arası kişisel ilişki düzenlenmesini, bayram, sömestr ve Ağustos ayında kurulan kişisel ilişkiye bir itirazının olmadığını beyan etmiştir. Toplanan delillerle, ortak çocuğun eğitim çağında olduğu bu nedenle her hafta, hafta içi kurulan kişisel ilişkinin çocuğun menfatine uygun olmadığı, bu nedenle kişisel ilişkinin ayın belirli hafta sonları düzenlenmesinin çocuğun menfaatine ve üstün yararına uygun olduğu anlaşılmaktadır. Davacı annenin dava dilekçesinde de beyan ettiği üzere boşanma kararında düzenlenen dini bayram, sömestr ve yaz tatillinde kurulan kişisel ilişkiye bir itirazı bulunmadığı gibi bu tarihlerde kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin çocuğun üstün menfaatini gerektirir bir durumun varlığı iddia ve ispat edilmemiştir. O halde mahkemece sadece

boşanma ilamındaki her hafta kurulan kişisel ilişkinin değiştirilerek, ayın belirli hafta sonlarında kurulmasına karar verilmesi gerekirken, dini bayramlarda, sömestr ve yaz tatilinde kurulan kişisel ilişkinin de yeniden düzenlenmesine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden sadece boşanma ilamındaki her hafta sonu kurulan kişisel ilişkinin değiştirilmesine ilişkin kısmın, onanmasına, dini bayramlar, sömestr tatili ve yaz tatiline ilişkin düzenlemenin ise hükümden çıkartılarak boşanma ilamında belirtilen şekilde düzeltilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 3. paragrafın tamamen kaldırılarak yerine "Ortak çocuk ile baba arasında her ayın 2. ve 4. Cumartesi günü saat 10.00'dan takip eden Pazar günü saat 17.00'ye kadar, Ramazan Bayramının arife günü saat 17.00'den ikinci günü saat 11.00'e kadar, Kurban Bayramının 2. günü saat 17.00'den 4. günü saat 17.00'ye kadar, her yıl sömestr tatilinin ilk haftası Pazartesi saat 09.00'dan Pazar günü saat 17.00'ye kadar, her yıl 1 Ağustos saat 09.00'dan 31 Ağustos 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.01.2018 (Çrş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2010/9642, Karar No: 2011/4820, Tarih: 16.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9642 E.  ,  2011/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, meydana gelen tek taraflı kaza sonucu pert total olduğunu, başvuruya rağmen davalı ... şirketinin ödeme yapmadığını belirterek, 19.500.00 TL’nın, kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, araç, alkollü sürücünün kullanımında iken ve münhasıran alkolün etkisiyle kazanın meydana geldiğini, hasarın teminat dışında kaldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran sürücüsünün aldığı alkolün etkisi altında direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana geldiği ve Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.5. maddesi uyarınca rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 16.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3793, Karar No: 2024/5825, Tarih: 23.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3793 E.  ,  2024/5825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/30 E., 2023/521 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen itibari hizmet süresi tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekil dava dilekçesinde özetle; davalı işyerinin ambalaj baskı işyeri olduğunu, solunum ve cilt yolu ile vücuda geçen gaz ve diğer zehirleyici maddeler ve değişik içerikli kimyasal maddeler kullanıldığını, suni ışık altında çalışıldığını, davalı işyerinde geçen çalışmalarından dolayı itibari hizmet süresinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Kuruma başvuru şartının yerine getirilmediğini, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, ayrıca davanın açılmasında hukuki menfaat olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ambalaj Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, Ek 5. maddenin basın ve gazetecilik yönünde çalışanlar için olduğunu, işyerinde esnek ambalaj işi yapıldığını, işin bu kapsamda olmadığını, içtihatlar gereği de basım işi yapılmadığından bu şekilde bir itibari hizmetin söz konusu olamayacağını, 01.10.2008 itibariyle 5510 sayılı Kanun ile ilgili hükmün kaldırıldığını, davacının fiziksel etkenlere de maruz kalmasının mümkün bulunmadığını, görev tanımı gereği fiziksel etkenlere maruz kalmadan çalıştığını, bağımsız ölçüm şirketlerince her yıl incelemeler yapıldığını, insan sağlığını tehdit eden bir duruma rastlanmadığını, sağlık kontrollerinin periyodik yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.04.2021 tarihli, 2021/149 Esas, 2022/132 Karar sayılı kararıyla; davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Verilen karara karşı davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi, 15.09.2022 tarihli, 2022/2261 Esas, 2022/1669 Karar sayılı kararıyla; davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Verilen karara karşı davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi, 15.09.2022 tarihli, 2022/2261 Esas, 2022/1669 Karar sayılı kararıyla; davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 19.12.2022 tarih 2022/12438 Esas, 2022/16144 Karar sayılı bozma kararında; "...Somut olayda, davacı tarafından açılan itibari hizmet tespiti davasında, Mahkemece, davalılardan Kurum tarafından davalı işyerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 06.10.2021 tarihli raporuyla davacının itibari hizmet süresinden yararlanması gerektiğinin tespit edilmesi nedeniyle yazılı şekilde davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmiş ise de, aslen Kurumca yapılan inceleme raporu sonrasında alınan kararın tek taraflı ve sadece davalı ... bağlayıcı olduğu, diğer davalı bakımından işyeri ve davacının çalışmalarının 506 sayılı Kanun'un ek-5 maddesinde belirlenen şartları taşıyıp taşımadığı ve itibari hizmet süresinden yararlanıp-yararlanmayacağı hususunun belirlenmesi ve uyuşmazlığın tüm taraflar yönünden kesin surette çözülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Bu bağlamda, Mahkemece, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 maddesi koşulları yöntemince irdelenerek sonucuna göre karar ..." verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 1-Davacının davalı iş yerinde 04.01.1997-30.09.2008 tarihleri arasında gerçekleşen hizmet süresi olan 4072 gün karşılığı, 4072x0,25 formülüne göre 1.018 günlük sürenin, davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun' un Ek 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun' un Ek 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanun'a uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15570, Karar No: 2012/14222, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15570 E.  ,  2012/14222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Van Aile Mahkemesi ile Başkale Asliye Hukuk Mahkemelerince(Aile Mahkemesi Sıfatıyla) ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuklar ...ve ...nun babası ...'nun vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...'nun yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Van Aile Mahkemesi tarafından, Emniyet Müdürlüğünce belirlenen adres tespitine göre çocuğun velisinin nüfusta yazılı ... Mah.426 Eski Kale Yolu Caddesi No:122/1 ... adresinden ayrılarak Başkale ilçesi Köprüağzı Köyüne yerleştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Başkale Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, 25.5.2012 tarihli nüfus müdürlüğü kayıtlarına göre sağ eşin yerleşim yerinin Halilağa Mah.426 Eski Kale Yolu Caddesi No:122/1 Van olduğunun anlaşılması nedenleriyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuğun velisi ...'nun adresinin ... Mah.426 Eski Kale Yolu Caddesi No:122/1 ... olduğu ve karar tebliğinin de ...'ya bu adreste tebliğ edildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Van Aile Mahkemesi tarafından görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Van Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11191, Karar No: 2013/9951, Tarih: 27.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11191 E.  ,  2013/9951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 20/06/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız eyleme dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... ... gazetesi Yazı İşleri Müdürü olduğunu, davalılardan ...'in ... Belediye Başkanı, diğer davalıların ise; Belediye Meclis Üyesi olduklarını, yazılarından rahatsızlık duyan davalıların hakkında asılsız tutanak tutturup idari para cezası düzenlediklerini, söz konusu idari para cezasının ... Sulh Ceza Mahkemesi tarafından iptal edildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar Belediye adına işlem yaptıklarını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, aynı konuda açılmış başka bir davanın bulunduğunu ve yapmış oldukları işlemin davacıya zarar vermek amacıyla tesis edilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; ... Belediye Başkanı ve Belediye Meclis Üyesi olarak görev yapan ve kamu görevlisi olan davalıların, almış oldukları encümen kararı ile davacı hakkında asılsız olarak idari para cezası düzenledikleri, görevleri sırasında ve görevlerinden dolayı davacıyı zarara uğrattıkları ileri sürülmektedir. Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalılar hakkında davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılardan ...'in diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/05/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılardan ...'in diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/05/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 27/05/2013
Yargıtay — Esas No: 2008/13038, Karar No: 2010/8450, Tarih: 15.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13038 E.  ,  2010/8450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.06.2008 tarih ve 2006/349-2008/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.07.2010 gününde davacı avukatı ...ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait TR 1997 01018 B sayılı patente konu buluşun 1 numaralı bağımsız istemi ile bu isteme bağımlı 2-14 ve 17 numaralı istemlerde belirtilen tekniğin daha önce yayınlanan dökümanlarda yer alması nedeniyle tekniğin bilinen durumunu aşmadığı ve yeni olmadığını ileri sürerek, patentin hükümsüzlüğüne ve resmi patent sicilinden terkinine, hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin geliştirmiş olduğu “OLANZAPIN” etken maddesine ilişkin olarak 80’e yakın ülkede çok sayıda patentin ve patent başvurusunun sahibi olduğunu, müvekkiline ait TR 1997 01018 B sayılı patentin konusunun OLANZAPİN etken maddesinin FORM 1 ve FORM II dahil olmak üzere tüm formlarına uygulanabilen ticari katı oral formülasyona ve formülasyonun hazırlanmasına ilişkin olduğunu, TPE nezdinde incelemeli patent prosedürü neticesinde yeni, sanayiye uygulanabilir ve tekniğin bilinen durumun aşar nitelikte olduğunun tespit edilmesi ile tescil edildiğini, davacının iddialarının yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.