muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3025, Karar No: 2020/513, Tarih: 20.01.2020

C.Savcısı tarafından verilen bu karara karşı, CMK’nın 173. maddesi uyarınca Sulh Ceza Hakimine itirazda bulunulabilir. Sulh ceza hâkimliği, yapılan itiraz üzerine üç farklı karar verebilir;

a- Cumhuriyet savcısı tarafından gerekli delillerin toplanmadığı veya araştırmanın olayın özelliğine göre yetersiz veya yüzeysel kaldığının açıkça anlaşıldığı durumlarda, soruşturmanın eksik yapıldığından bahisle, genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle soruşturmanın tamamlanması için soruşturmanın genişletilmesi kararı vererek, dosyayı o yer Cumhuriyet Başsavcılığına iade ederek bu hususta talepte bulunabilir, Cumhuriyet Başsavcılığı bu şekilde iade edilen dosyayı yeniden soruşturmaya kaydını yaptıktan sonra belirtilen eksiklikleri tamamlayıp delilleri topladıktan sonra itirazı incelemek üzere dosyayı yeniden Sulh Ceza hakimliğine gönderecektir. Sulh Ceza hakimi bu kez dosyayı inceleyip itirazı kabul veya reddedecektir.

b- Soruşturmanın tam yapılıp, delillerin takdirinde ve oluşan kanaatte bir yanlışlık ve eksiklik olmadığını tespit ederse ve kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa istemi gerekçeli olarak reddeder.

c- Sulh ceza hâkimliği mevcut delillerin kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturduğunu tespit eder ve istemi yerinde bulursa, kamu davasının açılmasına karar verir. Bunun üzerine Cumhuriyet savcısı dosyanın yeniden soruşturmaya kaydını yaparak başka bir işleme gerek olmaksızın yetkili ve görevli mahkemeye hitaben düzenleyeceği iddianame ile dosyayı ilgili mahkemeye gönderir.

İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir.

CMK’nın 309. maddesinde de Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunması halinde Kanun Yararına Bozma yoluna gidileceği hususu düzenlenmiştir. Maddede geçen hüküm tabiri, mahkemeler tarafından CMK’nın 223. Maddesi uyarınca verilen kararları anlatır iken karar tabiri ile hakimlikler ve merciiler tarafından verilen kararları ifade edilmektedir.

İtiraz üzerine verilen kararlar aleyhine, Kanun Yararına Bozma yoluna gidileceği Doktrinde ve yargısal kararlarda kabul edilmektedir. Ancak Doktrinde aksi görüşler de mevcuttur.

CMK’nın 172. maddesinin ikinci fıkrası önce 680 sayılı KHK ile daha sonra da bu KHK’nın 7072 sayılı Kanunla aynen kabulü ile değiştirilmiş ve “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.” biçimini, almış ve aynı KHK ve Kanunla da 173. maddeye “İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır.” şeklinde altıncı fıkra eklenmiştir.

Zikredilen CMK’nın 172/2 ve 173/6. maddeleri çok açıktır. Karar kesinleştikten sonra, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz, bunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Ancak somut olayda yaptığımız yargılama, itiraz mercii tarafından verilen kararın kanun yararına bozma yolu ile denetlenebilip denetlenemeyeceği hususuna ilişkindir. Yargıtayın 90 yıllık uygulaması itiraz mercilerinin kesin olarak verdiği kararların kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebileceği yönündedir. CMK’nın 172/2 ve 173/6. maddelerindeki düzenlemeler, hem maddi olay hem de hukukilik denetimi yapacak olan itiraz makamının kararının doğru olup olmadığını denetlemeye engel değildir. Yasa koyucu, hiçbir şekilde, sadece şikayet dilekçesi üzerine dilekçede gösterilen hiçbir delili toplamadan kovuşturmaya yer olmadığına karar veren Başsavcılığın kararına yapılan itirazı reddeden sulh ceza hakimliği kararını korumayacaktır. Ayrıca asıl hukuki güvenlik ilkesi, vatandaşların hukuka, yargıya, adalet makamlarına duyduğu güvenin boşa çıkarılmamasını gerektirir. Aksi bir düşünce itiraz makamının her türlü kararının kanun yararına bozma yolu ile denetlenmesini ancak kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın denetlenememesi gibi bir sonuç doğuracaktır. Mezkur düzenlemelerin, aksi bir şekilde yorumlanması C.Savcısı ve Sulh Ceza Hakiminin kararlarının denetlenememesi sonucunu doğuracaktır. Etkin bir soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi, CMK’nın 160. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itirazın reddine ilişkin karara karşı kanun yararına bozma talebinin içeriğine girilerek bir karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/43147, Karar No: 2022/1456, Tarih: 27.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43147 E.  ,  2022/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, düşme

A) Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmü ve sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'e yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat kararı verilmesi yasaya aykırı; sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2287, Karar No: 2022/8891, Tarih: 09.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2287 E.  ,  2022/8891 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırılıktan kabahatli ... hakkında 1.339,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair ... İl Emniyet Müdürlüğü ... Trafik Müfettişliği Büro Amirliğinin 09/02/2021 tarihli ve MA ... sayılı trafik idari para cezası karar tutanağına karşı kabahatlinin oğlu tarafından yapılan başvurunun reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/05/2021 tarihli ve 2021/1454 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10.12.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2022 tarihli ve KYB. 2021-155919 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Danıştay İdari Davalar Genel Kurulu'nun 31/05/2007 tarihli ve 2006/2194 esas, 2007/1316 sayılı kararında, ceza sorumluluğunun bireyselliği ilkesinin idari para cezaları alanında da geçerli olduğu, idari para cezasının mirasçılardan tahsili olanağının bulunmadığının belirtilmesi, yine aynı doğrultuda Maliye Bakanlığı’nca 12 Mayıs 2007 tarihli ve 26520 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 442 seri no.’lu Tahsilat Genel Tebliği’nde de “Ölüm halinde idari para cezaları hakkında yapılacak işlemler” konusunda görüş bildirilmesi karşısında, kabahatli ...'ın dosya arasına alınan nüfus kayıt örneğine göre idari para cezası tutanağının düzenlendiği 09/02/2021 tarihinde vefat etmesi nedeniyle idari para cezasının mirasçılardan tahsili olanağı bulunmadığı gözetilmeden, başvurunun kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, .. Sulh Ceza Hakimliğinin 11.05.2021 tarih, 2021/1454 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari yaptırım kararının kaldırılmasına, 09.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/475, Karar No: 2011/5218, Tarih: 25.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/475 E.  ,  2011/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Davalı ...'a hükmün tebliği için çıkarılan teblilgat tanınmıyor diye iade edildiği halde yeniden hüküm tebliği için çıkarılan tebligata dosya içinde rastlanılamamıştır. Adı geçene hüküm tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin bir suretinin, tebliğ edilmemiş ise yeniden tebliğ edilerek, temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmesine,

2- Davalılardan ...'a hüküm ilanen tebliğ edildiği halde ilan edilen evrakın bir suretinin mahkeme divanhanesinde bir ay süre ile ilan edildiğine ilişkin askı tutanağına dosya içinde rastlanılamamıştır. İlan edilen evrakın mahkeme divanhanesinde bir ay süreyle askıya çıkarıldığına ilişkin askıya çıkarılma tarihi ve indirme tarihinin belirlenmesine ilişkin tutanak varsa dosya içine konulması ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/191, Karar No: 2024/17178, Tarih: 28.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/191 E.  ,  2024/17178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4974 E., 2021/575 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 11.03.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35396, Karar No: 2014/1633, Tarih: 23.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/35396 E.  ,  2014/1633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/872-2013/612

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. Sarıbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takip üzerine, borçlu şirket vekili icra mahkemesine başvurarak, çekteki imzanın müvekkili şirket yetkililerine ait olmadığını ileri sürerek imza itirazında bulunmuş, mahkemece, yaptırılan bilirkişi incelemesine göre imzanın şirket yetkilisi Y. D..'a ait olmadığı gerekçesiyle imza itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, takip konusu çekin keşide tarihinin 20.06.2012 olduğu, itiraz dilekçesine ekli Kartal .. Noterliğinin 06.05.2011 tarih ve 17569 yevmiye numaralı imza sirkülerine göre Y. D.. ve O. D..'un şirketi 30 yıl süre ile temsil ve ilzama münferiden yetkili kılındıkları, Kartal .. Noterliğinin 09.11.2012 tarih ve 30819 yevmiye numaralı imza sirkülerinde belirtilen şirketin 17.08.2012 tarihli kararına göre O. D..'un müdürlükten istifa ettiği, temsil yetkisinin sona erdiği, İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünün 21.11.2012 tarihli yazısına göre de şirket yetkilisinin Y. D.. olduğu, bu durumda O. D..'un temsil yetkisinin çek keşide tarihinden sonra sona erdiği, dolayısıyla keşide tarihi itibariyle şirketin yetkilisi olduğu görülmüştür.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, sadece Y..f D.. yönünden inceleme yapıldığı, Osman Dursun yönünden herhangi bir imza incelemesi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; öncelikle çekin keşide edildiği tarih itibariyle borçlu şirketin yetkililerini gösterir ticaret sicil kayıtları celbedilerek, şirketi temsile yetkili olanların tespiti ile yetkili kişilerin imzalarının bulunduğu belge asılları toplanarak, borçlu şirket adına atılan imza yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13964, Karar No: 2015/5606, Tarih: 26.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13964 E.  ,  2015/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında kasten yaralama suçtan mahkumiyetine, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran katılan sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanık ... müdafisinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3- Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

3- Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Olay tarihinde katılan sanık ... ile temyiz dışı sanıkların ... Adliyesinde görülmekte olan davalarının olduğu, adliye çıkışında katılan sanık ...'in eline aldığı kalem kamera ile temyiz dışı sanıklar ... ve ...'in yanına geldiği, ...'ün bu duruma sinirlenerek kalem kamerayı kırdığı, taraflar arasında arbede çıktığı, katılan sanık ... ile temyiz dışı sanık ... arasında karşılıklı birbirlerini darp ettikleri, katılan sanık ...'nin darp eylemini biber gazı ile gerçekleştirdiği, bu surette katılan sanık ...'nin ...'e karşı kasten yaralama suçunu silahla işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, katılan sanık savunmaları, tanık beyanları, doktor raporları, tüm dosya kapsamına göre olay tarihinde ilk haksız hareketin katılan sanık ...'nin kalem kamerayla temyiz dışı sanıklar ... ve ...'in görüntelirini kayıt etme biçiminde gerçekleştiği, olayın kamerayla görüntü çekme olayından sonra vuku bulduğu, katılan sanık ...'nin kalem kamerayla bu şekilde görüntü çekmesinin haklı bir tarafı olmadığı, bu nedenle ilk haksız hareketin kimden geldiği bilinmediği gerekçe gösterilerek katılan sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek katılan sanık ...'nin kasten yaralama suçunu işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8588, Karar No: 2023/904, Tarih: 30.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8588 E.  ,  2023/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/229 E., 2022/667 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 29.06.2020 tarih, 2020/930 Esas ve 2020/5072 Karar sayılı ilamıyla İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; ... Eczanesi'nin sahibi olduğunu, kurumca 28 adet reçetede hasta ve hasta yakınlarına teslim edilmeyen ilaçlar olduğu gerekçesiyle hakkında Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 yılı protokolünün 5.3.5. maddesi uyarınca cezai işlem yapıldığını, ancak protokolde hastaya teslim edilmek üzere 60 günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin belirlenmesi halinde bu cezai işlemin uygulanmayacağının yer aldığını, 17.11.2014 tarihinde yapılan denetimden geriye 60 gün gidildiğinde 18.09.2014 ve öncesi tarihli ilaçlarda bu maddenin uygulanabileceğini, reçetelere ait liste incelendiğinde toplam 28 reçetenin sadece 8 adedinin cezai işleme konu olabileceğini, ilaçların hastalara teslim edilmek üzere bekletildiğini, ayrıca ceza hesaplamasının da hatalı yapıldığını, 6.17 inci maddede bir fatura dönemi için uygulanacak cezai şartın hesaplanmasının reçete bazında yapılacağını, ancak kurum tarafından reçetelerde yer alan her bir ilaç kalemi yönünden ayrı ayrı hesaplama yapıldığını belirterek işleminin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; her ne kadar davacı tarafından 60 günü geçmeyecek şekilde ilaçların bekletildiği belirtilse de, sözleşmede hastaya teslim edilmek üzere ibaresinin geçtiği, ne var ki hastaların ilaçlardan haberdar olmadıklarının ortaya çıktığını, cezai şart miktarının hesabında da bir hata olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; her ne kadar davacı tarafından 60 günü geçmeyecek şekilde ilaçların bekletildiği belirtilse de, sözleşmede hastaya teslim edilmek üzere ibaresinin geçtiği, ne var ki hastaların ilaçlardan haberdar olmadıklarının ortaya çıktığını, cezai şart miktarının hesabında da bir hata olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2015/377 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararıyla; bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 08.02.2016 tarihli raporda, kurum tarafından cezai işlem uygulanan 28 adet reçeteden, 8 adet reçeteye ait 7.590,40 TL’lik cezai şartın mevzuata uygun olması nedeniyle davanın kısmen kabulüne davalı kurum tarafından davacı hakkında uygulanan 02.03.2015 tarihli 83770546/199/1178057 sayılı cezai işlemin 21.800,30 TL lik kısmının iptaline, geri kalan miktar yönünden talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 29.06.2020 tarih ve 2020/565 Esas ve 2020/3558 Karar sayılı ilamıyla; dava konusu ceza-i işlemin dayanağı olan protokol maddesinde değişiklik yapılarak davacı eczacı lehine cezai şart miktarının azaltıldığı sabit olduğundan, değişiklik içeren 2016 Yılı protokol hükümlerinin uygulanması bakımından dava açılmış olmasının yazılı başvuru yerine geçeceği dikkate alınarak mahkemece 2016 Yılı protokolünün ilgili maddesinin somut olay bakımından değerlendirilmesi için İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay 3. Hukuk Dairesi ilamı gözetilerek Sosyal Güvenlik Kurumu ve Sağlık Bakanlığı mevzuatları gereği, dosyadaki bilgi ve belgelerin, şahıs bazında yeniden incelenmesi neticesinde 29.390,70 TL cezai şart işleminin, 5.248 TL'sinin yerinde olduğu anlaşıldığından davanın kısmen kabulüne davalı Kurum tarafından davacı hakkında uygulanan 02.03.2015 tarihli 83770546/199/1178057 sayılı cezai işlemin 24.142,70 TL'lik kısmının iptaline, 5.248 TL miktar yönünden talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, müvekkil aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesinin hatalı olması, reçete sahiplerinin incelemeye konu reçetelerde zikredilen ilaçları alıp kullanmış olmaları nedeniyle davalı Kurumun herhangi bir zararının doğmaması, cezai şartın hesaplanmasının reçete bazında yapılması gerektiğini belirterek davanın kabulüne karar verilmesi için kararın bozulmasını talep etmiştir.