muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2796, Karar No: 2012/4986, Tarih: 30.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2796 E.  ,  2012/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.07.2009 gün ve 2008/26-2009/204 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.12.2011 gün ve 2009/13338-2011/14745 sayılı kararı aleyhinde davacılarvekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘Martı Hotels Turkey’ ibareli markasının 1998 yılından beri tescilli olduğunu, martı uzantılı ‘martı la perla-marmaris+şekil markasının tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, bu başvurunun, tescilli ‘martı’ ve ‘sahil martı hotel+şekil markalarının varlığı nedeniyle kısmen reddine karar verildiğini, yapılan itirazların kabul görmediğini, tescilli markasının otel hizmetleri için verildiğini, bunun yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerin de kapsadığını, ayrıca tescilli markasının tanınmış olduğunu, tüm mal ve sınıflar için korunacağını, ibare üzerinde öncelik hakkı olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, tescil için engel teşkil eden markaların hükümsüzlüğü davası açıldığından sonucunun beklenilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/13338 E, 2011/14745 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava konusu tescil başvurusu "MARTI La Perla- Marmaris + Kuş şekli"nden ibarettir. Davalı Enstitü'ce 556 sayılı KHK'nin 7/1-(b) bendi uyarınca redde dayanarak kabul edilen dava dışı üçüncü kişi adına tescili marka ise "MARTI" kelimesinden oluşmaktadır.

556 Sayılı KHK'nin 7/1-(b) bendi uyarınca marka tescil başvurusunun mutlak ret nedeni kapsamında TPE'nce reddedilebilmesi için, aynı veya benzer türdeki mal veya hizmetle ilgili olarak daha önce tescil edilmiş ya da tescil başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olması gereklidir.

556 Sayılı KHK'nin 7/1-(b) bendi uyarınca marka tescil başvurusunun mutlak ret nedeni kapsamında TPE'nce reddedilebilmesi için, aynı veya benzer türdeki mal veya hizmetle ilgili olarak daha önce tescil edilmiş ya da tescil başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olması gereklidir.

556 Sayılı KHK'nin 7/1-(b) bendinde belirtilen "aynı" olma; karşılaştırılan işaretlerin özdeş, birbirinden farksız, birebir aynı, taklit v.b. olmalarını ifade eder. Bunun yanında, işaretlerin örneğin farklı renk veya büyüklükte olması, yazı karakteri ya da tipini farklılaştırılması gibi değişiklikler de "aynı" olma durumunu etkilemez. Hükümde geçen "ayırt edilemeyecek kadar benzerlik" ise, karşılaştırılan işaretler arasındaki farklılıkların markanın kapsadığı mal ve hizmetin orta düzeydeki alıcı kitlesi üzerinde bıraktığı genel izlenim itibariyle önemsenmeyecek derecede düşük olması nedeniyle aynı işaret gibi algılanmasıdır. Karşılaştırılan işaretlerin "aynı"ya da "ayırtedilemeycek kadar benzer" olması halinde, markayı oluşturan işaretler arasında iltibasın varlığı ayrıca bir inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olduğu peşinen kabul edileceğinden; anılan KHK'nin 7/1-(b) bendinde ayrıca iltibas tehlikesi bulunup bulunmadığı hususlarının da araştırılması gibi bir koşul yer almamıştır. Bu bakımdan, yukarıda da ifade edildiği gibi bir ayniyet veya ayırtedilemeyecek derecede benzerlik mevcut ise Enstitü tarafından re'sen başvurunun reddine karar verilebilecektir.

Ancak, marka tescilinde nispi ret nedeninin düzenlendiği 556 Sayılı KHK'nin 8/1-(b) bendine göre başvurunun reddedilebilmesi için, başvurunun bültende ilanı üzerine yasal sürede ilgililerin itirazı halinde Enstitü'ce işaretler arasında bağlantı olduğu ihtimali de dahil halk tarafından karıştırılma ihtimaline neden olacak derecede benzerlik bulunup bulunmadığı hususu incelenecektir. Bir başka deyişle, anılan madde hükmüne göre yapılacak benzerlik incelenmesinde asıl olan karıştırılma ihtimalidir.

Bu nedenle, 556 Sayılı KHK'nin 32.maddesi uyarınca Enstitü tarafından 7.madde yönünden inceleme yapılırken, başvuru konusu işaretin üzerinde kullanılacağı mal veya hizmetlerin ortalama tüketicileri nezdinde sicilde daha önce tescilli bir marka veya marka başvurusu ile karıştırılma ihtimaline yol açılıp açılmayacağının da değerlendirilmesini gerektiren derecede, yani Enstitü'ce takdir yetkisinin kullanılacağı bir benzerlik mevcut ise, bu takdirde işaretler arasında güçlü ve açık bir iltibasın varlığı peşinen kabul edilmiş sayılamayacağından "ayırt edilemeyecek kadar benzerlik" bulunduğundan bahisle re'sen başvurunun reddine karar verilemez.Çünkü, böyle bir durumda işaretlerin 556 Sayılı KHK'nin 8/1-(b) bendi aralarında bir "benzer" liği söz konusu olacağından, artık bu husus nispi ret nedeni olarak ve ancak başvuruya itiraz halinde Enstitü'ce değerlendirilebilecektir.

Kısaca ifade etmek gerekirse de, marka tescil başvurusu üzerine Enstitü'ce re'sen yapılan inceleme safhasında, işaretlerin ayırtedilemeyecek kadar benzer olup olmadıkları belirlenirken, bu inceleme aynı zamanda söz konusu işaretlerin halk tarafından karıştırılma tehlikesine yol açıp açmadığının dikkate alınmasını da gerekli kılıyorsa, bu durumda artık işaretler arasında ayırtedilemeyecek derecede benzerlik bulunduğundan söz edilemeyecektir. Şüphesiz ki, böyle bir değerlendirme yapılırken her tescil başvurusunun somut koşullarının gözetilmesi gereklidir.

Yukarıda yapılan açıklamadan sonra somut uyuşmazlığa gelindiğinde, dava konusu başvuru "MARTI La Perla- Marmaris + kuş şekli" nden, davalı TPE ve mahkemece redde dayanak kabul edilen dava dışı üçüncü kişi adına tescilli marka ise "MARTI" kelimesinden oluşmaktadır. Dava konusu başvuru ve redde mesnet markanın her ikisinin de asli unsuru olarak "MARTI" kelimesini ihtiva etmesine karşın, uyuşmazlık konusu başvuruda ayrıca "La Perla- Marmaris" ibareleri ve "şekil" unsurları da yer almaktadır.

Bu durumda işaretler arasında aynılık bulunmamakla birlikte varlığı sabit olan benzerliğin, mutlak ret sebebi kapsamındaki "ayırtedilemeyecek derecede benzerlik" ya da nispi ret sebebi oluşturan iltibas tehlikesine yol açabilecek derecede benzerlik" derecesinde olup olmadığının, bir başka anlatımla işaretler arasındaki benzerliğin 556 Sayılı KHK'nin 7/1-(b) veya 8/1-(b) maddelerinden hangisinin kapsamına girdiği belirlenmesi gerekmektedir.

Az önce de açıklandığı üzere, bu değerlendirme ancak her tescil başvurusunun somut koşulları dikkate alınarak yapılabileceğinden, dava konusu işaretlerin tertip tarzı, içerdiği kelime ve şekil unsurları ile başvuru konusu markanın 43/01 alt gruptaki yiyecek, içecek sağlanması hizmetlerinde kullanılacak olması hususları birlikte gözetildiğinde, benzerlik olgusunun iltibasa yol açacağının peşinen kabulünü mümkün kılmayacağı, ancak işaretler arasında bağlantı ihtimalini de içerecek derecede karıştırılmaya yol açılıp açılmayacağı hususların değerlendirilmesini zorunlu kıldığı yani uyuşmazlığın 556 Sayılı KHK'nin 8/1-(b) bendi kapsamında kaldığı anlaşıldığından dava konusu başvurunun Enstitü'ce 556 Sayılı KHK'nın 7/1-(b) maddesine göre reddine yönelik TPE YİDK kararının iptali davasının reddine ilişkin yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken Dairemizin 2009/13338-2011/1474 sayılı ilamıyla onandığı anlaşılmakla davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz onama kararının kaldırılarak kararın açıklanan gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2009/13338-2011/14745 sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının açıklanan nedenle BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının istek halinde temyiz eden ve karar düzeltme isteyenlere iadesine, 30.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2807, Karar No: 2018/3588, Tarih: 04.10.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2807 E.  ,  2018/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl davada bakiye iş bedeli için başlatılan takibe yönelik itirazın iptâli, birleşen dava ise, geç teslimden kaynaklan zararlar ve eksik-ayıp nedeniyle 3. şahsa ödenen bedelin tahsili istemiyle açılmış olup, mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın ise, kısmen kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

Asıl dava yönünden yapılan incelemede; taraflar arasında kurulduğu tarihte yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı, BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Eser sözleşmesinin varlığı kabul edilmekle birlikte sözleşmede eser bedelinin belirlenmesinde uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı yüklenici sözleşmede kararlaştırılan bedele ayrıca KDV ilave edilerek alacağının saptanmasını istemiş, davalı-birleşen dosya davacısı ise KDV'nin bedele dahil olduğunu bildirmiştir. Bu durumda iş bedelinin kararlaştırıldığından sözedilemez. Öyle olunca da hesaplamanın mülga 818 sayılı BK'nın 366. maddesi hükümleri doğrultusunda yapılması, diğer bir anlatımla yapıldığı yıl mahalli piyasa rayici ile imalatların eksik ve ayıpları gözetilerek iş bedelinin belirlenmesi zorunludur. Ayrıca mahalli piyasa rayici içerisinde

KDV'nin bulunduğu da gözetilip bulunacak rayice KDV ilave edilmemesi gerekir. Yine bulunacak bedel için davacının her kalem yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapılıp talebinin aşılmaması, diğer bir anlatımla teklif mektubundaki miktarların üzerinde hesaplama yapılmaması gerekir. Öte yandan asıl davada iş bedeli hesaplanırken eksik ve ayıplar gözetilerek yüklenicinin yapmış olduğu imalat bedeli belirleneceğinden kanıtlanan ödemeler düşüldükten sonra varsa bakiye iş bedeli belirleneceğinden İİK'nın 67/II. maddesinde düzenlenen icra inkâr tazminatı koşulları oluşmadığından icra inkâr tazminatı istemi de reddolunmalıdır.

Birleşen dava yönünden ise; davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibi imalâtın eksik ve ayıplı yapıldığını ileri sürerek dava açtığına göre, yapılan tespitteki bulgular da gözetilerek eksik ve ayıpların makul sürede ne miktar bedelle mahalli piyasa rayici ile giderilebileceği yönünde ek rapor alınmalı, ayırca sözleşmenin uzaması nedeniyle kira ve aidat ödendiği iddiası üzerinde durulmalı, sözleşme uyarınca yapılacak işlerin süresinin ne olacağı belirlenip, makul sürenin aşılması durumunda varsa davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibinin zararı bulunmalıdır.

Eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2049, Karar No: 2020/4227, Tarih: 09.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2049 E.  ,  2020/4227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik ve aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Her ne kadar müştekisi tespit olunamasa da, suça konu bisikletin kilitli vaziyette okul bahçesine bırakıldığı da nazara alındığında sahipli olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 1 no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iddianame içeriğine ve sevk maddelerine göre hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kamu davası açıldığı ancak mala zarar verme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden ve anılan suçtan dava açılması sağlanmadan yazılı şekilde mala zarar verme suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Suç tarihi itibariyle suça sürüklenen çocukların eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen hapis cezasının alt sınırının 5 yıl olduğu gözetilmeden temel cezanın 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde eksik ceza tayini,

4- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olması nedeniyle arttırım yapılırken, suç tarihinden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 63. maddesi ile değişik TCK’nın 143. maddesi uyarınca, yarı oranında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/3 oranında arttırım yapılmak suretiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde eksik cezalara hükmolunması,

5- 5237 sayılı TCK’nın yaş küçüklüğünü düzenleyen 31/2. maddesinin, teşebbüsü düzenleyen 35. maddesinden önce uygulanması suretiyle, aynı Kanun’un 61/5. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1880, Karar No: 2011/12041, Tarih: 07.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1880 E.  ,  2011/12041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Davacı borçlu M. Ö..'in temyizden feragat dilekçesi altına kimlik tespiti yapılmadığından kimlik tespiti yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/498, Karar No: 2022/4877, Tarih: 24.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/498 E.  ,  2022/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalılardan Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/4251 Esas, 2021/3898 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalılardan Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanun’un 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılan kadastro sırasında, Dallık Köyü 103 ada 1 parsel sayılı 2.540.930,83 m2 alanlı taşınmaz, orman niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı, taşınmazın kendi zilyetliğinde olduğu iddiasıyla tespite itiraz etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (A) harfiyle gösterilen 8.586,00 m2’lik bölümünün davacı adına tapuya tesciline, (B) harfiyle gösterilen bölümünün tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmekle Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 11.02.2014 tarih ve 2013/9742-2014/1663 sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, mahallinde orman mühendisi, ziraat mühendisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılarak, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarının kadastro paftası ile çakıştırılması sonucu çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, özellikle memleket haritasında bulunan yapraklı ağaç rumuzunun kestane ağaçlarından mı yoksa diğer meyve ağaçlarından mı kaynaklandığının, ağaçların taşınmazın hangi bölümünde yer aldığının, sayısının, yaşının ve kapalılık durumunun belirlenmesi, 4785 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereğince sahipli fıstık çamı, palamut meşesi ve aşısız kestane ormanlarının devletleştirme kapsamı dışında bulunduğunun, buna göre sahipsiz aşısız kestanelikler ile tapusu olsa bile aşılı kestane ormanlarının devletleştirme kapsamında olduğunun göz önünde bulundurulması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 28.04.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda gösterilen 22.721,11 m2’lik bölümünün bahçe vasfıyla aynı ada son parsel numarası verilerek davacı adına tespit ve tesciline, kalan kısmın orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiş; davalılardan Orman İdaresi ve Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/4251 Esas, 2021/3898 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Davalılardan Orman İdaresi ve Hazine vekilleri kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava kadastro tespiti itiraz istemine ilişkindir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereğinin yerine getirilmediği görülmektedir. Bu kapsamda; uyulan bozma ilamında açıkça çekişmeli taşınmazın memleket haritasındaki yapraklı ağaç rumuzunun kestane ağaçlarından mı, diğer yaşlı meyve ağaçlarından mı kaynaklandığı, bu ağaçların taşınmazın hangi bölümünde yer aldığı, sayısı, yaşı, kapalılık durumu, baskın ağaç türünün hangisi olduğu, kestane ağaçlarının tamamının aşılı olup olmadığının belirlenmesi, sahipsiz aşısız kestanelikler ile tapusu olsa bile aşılı kestane ormanlarının Devletleştirme kapsamında olduğunun, ayrıca "sahipli"den, taşınmazın tapulu olmasının kastedildiğinin ve davacının dayandığı tapu kaydı bulunmadığının gözetilmesi hususlarına değinildiği; aldırılan kök ve ek bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazda bulunan ağaçların baskın türünün kestane olduğu, kestane ağaçlarının taşınmazın tamamında dağınık halde olduğu ve 1950-1960 yıllarında aşılandığı bildirildiğine göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verildiği bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/4251 Esas, 2021/3898 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8119, Karar No: 2023/5368, Tarih: 09.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8119 E.  ,  2023/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatlarını miktarı ve velâyet yönünden bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın yararına maddî ve manevî tazminata, ortak çocukların velâyetlerinin babaya verilmesine, daha önce kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin asabi ve geçimsiz olduğunu, kadına saygı göstermediğini, küfür ve hakaret ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, balkondan atmaya kalkıştığını, başka kadınla samimi şekilde mesajlaştığını belirterek davanın kabulüne 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, aylık 1.000,00TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00TL maddî ve 100.000.00TL manevî tazminata, ortak çocukların velâyetlerinin babaya bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ortak çocukların velâyetlerinin kadına verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının erkeğin ailesini hiçbir zaman benimseyemediğini, onlara saygılı davranmadığını, kadının kendi ailesini görmek istediğini söyleyip çocukları da alarak aile konutunu terk ettiğini, geri dönmesi için ihtar çekildiğini, kadının dönmediğini belirterek birleşen davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 164 üncü maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin babaya verilmesine, her bir ortak çocuk yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI