muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6576, Karar No: 2023/1456, Tarih: 09.03.2023

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının itirazına mesnet 2014/56068, 2008/34246, 2008/34245, 2008/25659, 2008/015440, 2008/01538, 2007/51136, 2007/46969, 2006/38626, 2005/55647, 2004/14069, 2004/04487, 2004/04485, 196001, 183152, 178885, 180683, 178661, 96176 sayılı "hanımeler asorti gold", "ülker hanımeller kurabiyem fındık parçalı renkli şekil", "ülker hanımeller kurabiyem çikolata parçalı şekil", " hanımeller patisserie", "ülker hanımeller burma kakaoğlu fındık kremalı şekil", "ülker hanımeller burma badem ezmesi tadında şekil", "hanımeller kakao keyfi", "hanımeller burma", "hanımeller browni", "hanımeller kurabiyem", "hanımeller asorti", "hanımeller choco", "hanımeller deluxe", "hanımeller", "ülker hanımeller şekil", "ülker hanımeller şekil", "ülker hanımeller şekil", "ülker hanımeller şekil", "ülker hanımeller" ibareli markalar ile "LEZZET EVİ EV YEMEK YEMEKLERİ" "anne eli değmiş gibi' " ibareli dava konusu marka arasında işaretler bakımından herhangi bir benzerlik bulunmadığı, bu nedenle mahkemece iltibas değerlendirilmesinde anılan markaların dikkate alınmamasında isabetsizlik görülmediği, davacının itirazına mesnet 2008/27654 sayılı markası ise "hanımeller anne eli değmiş gibi" ibareli olup dava konusu marka ile "anne eli değmiş gibi" ibaresinin ortaklığından kaynaklı benzerlik olduğu anlaşıldığından iltibas değerlendirilmesinin 2008/27654 sayılı marka nazara alınarak yapılması gerektiği, davacının itirazına mesnet anılan markası 30. sınıfta yer alan gıda mallarında tescilli olduğu, dava konusu markanın tescil edilmek istendiği 43. sınıfta yer alan "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" ile 30. sınıfta yer alan gıda emtiası yakın ilişki içinde olup, benzer olduğu, dava konusu marka başvurusun kapsamında 43. sınıfta yer alan "Geçici Konaklama Hizmetleri" de, davacının itirazına mesnet 2008/27654 sayılı markası kapsamında 30. sınfta yer alan gıda emtiası ile ilişkilendirilebilecek nitelikte olduğu, zira “geçici konaklama hizmetlerinin" kafe ve restoran hizmetlerini de kapsadığı, günü birlik dinlenme yerlerinin açık alanlarının da yiyecek ve içecek tüketen müşterilere hizmet verecek şekilde düzenlendiği, Dairelerince uyuşmazlık konusu 43. sınıfta yer alan "geçici konaklama hizmetleri" bakımından da taraf markaları arasında mal ve hizmet benzerliği şartının gerçekleştiğinin kabul edildiği taraf markalarında "anne eli değmiş gibi" ibaresinin ortak olarak yer almasından kaynaklı benzerlik söz konusu olduğu, işaretler arasındaki bu benzerliğin, iltibas yaratıp yaratmayacağının her iki markaya konu işaretin ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak yapılan değerlendirmesinde; "LEZZET EVİ EV YEMEKLERİ" "anne eli değmiş gibi" ibareli dava konusu markada yer alan "LEZZET EVİ EV YEMEKLERİ" ibaresinin, davacının itirazına mesnet markası kapsamında 30. sınıfa mallarla benzer bulunann 43

. sınıfa mallarla benzer bulunann 43. sınıfta yer alan "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" ve "Geçici Konaklama Hizmetleri" bakımından, hizmetin verildiği yere ve türüne işaret etmesi nedeniyle ayırt ediciliğinin düşük olduğu, buna göre "anne eli değimiş gibi "ibaresinin markada asıl unsur olarak yer aldığı, aynı ibarenin davacının itirazına mesnet markasında da, asli unsur olarak bulunması nedeniyle dava konusu marka ile davacının itirazına mesnet 2008/27654 sayılı markası arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibasa neden olacak düzeyde benzerlik bulunduğu, somut olayda 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası anlamında bir tescil engelinin olmadığı kanaatine varıldığı, mahkemece, 2015/80707 sayılı, "LEZZET EVİ EV YEMEKLERİ" "anne eli değmiş gibi' " ibareli dava konusu marka ile davacının itirazına mesnet 2008/27654 sayılı, "HANIMELLER Anne Eli Değmiş Gibi" ibareli markası arasında; dava konusu marka kapsamında 43. sınıfta yer alan "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" ve "Geçici Konaklama Hizmetleri" hizmetleri bakımından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas bulunduğu gerekçesiyle bu hizmetler yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulü ile, davalı TPMK YİDK'nın 19.06.2017 tarihli ve 2017-M-4910 sayılı kararının 43. sınıftaki "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri" yönünden iptaline, davalı ... adına tescilli, 2015/80707 sayılı, "LEZZET EVİ EV YEMEKLERİ" "anne eli değmiş gibi' " ibareli markanın 43. sınıftaki "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri" yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle; "Anne eli değmiş gibi" sloganının müvekkilinin sahip olduğu 2008/27654 sayılı "HANIMELLER Anne Eli Değmiş Gibi" ibareli markayı çağrıştırdığı ve tüketiciler nezdinde tanınmış olduğunun Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 13.02.2019 tarihli 2017/3935 E. -2019/1135 K. sayılı ilamında belirtildiğini, müvekkilinin 2008/27654 sayılı "HANIMELLER Anne Eli Değmiş Gibi" ibareli markası ile "Anne Eli Değmiş Gibi" ibareli marka başvurusu benzer kabul edildiğini, müvekkilinin her ne kadar sadece "Anne eli değmiş gibi." ibaresinden oluşan bir markası olmasa da işbu ibarenin müvekkilinin uzun yıllardır kullanımında olan bir slogan olduğunu, dava konusu başvuruda hem bulandırarak hem de matlaştırarak sulandırma müessesesinin mevcut olduğunu ve bu sulandırma fiili ile de tüketicilerin müvekkile ait tanınmış "HANIMELLER" unsurlu seri markaları ile dava konusu markanın mal/hizmetlerinin aynı kaynaktan/işletmeden geldiği çağrışımını yapmasına neden olunarak müvekkil markasının zarar görmesine yol açacağını, binlerce değişik seçenek imkanı bulunmakta iken; toplumda her kesim tarafından bilinen ve müvekkiline ait olan, kullanımı sonucu ayırt edicilik kazanan “Anne eli eğmiş gibi” ibaresinin kullanılması, bu ibare kullanılsa dahi markayı özgünleştirecek, "Anne eli değmiş gibi" ibaresini arka planda bırakacağı, diğer bir ifadeyle markayı tümüyle müvekkile ait markalardan farklılaştıracak bir ibare getirilmeden tescili istenen davalının marka başvurusunun iyi niyetle bağdaşmadığını, marka başvurusunun tüm başvuru sınıfları yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek ve resen göz önüne alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıya ait olan ve itiraz ile davaya mesnet gösterilen markalar yönünden karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, başvuruya konu markada ''anne eli değmiş gibi'' ibaresi tali unsur olarak geri planda kullanılmış ayırt ediciliği son derece düşük slogan olarak değerlendirilebilecek bir ifade olduğunu, davalı markasında dikkat çekici bir şekil unsuru kullanıldığını, kabul kararı verilen hizmetler yönünden davalı markası ile karşı karşıya kalan tüketicilerin davacının hanımeller esas unsurlu markası ile bağlantı kurma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek ve resen göz önüne alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince ve davalı TPMK vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1922, Karar No: 2023/2203, Tarih: 06.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1922 E.  ,  2023/2203 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/611 E., 2022/181 K.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 07.12.2016

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/941 E., 2019/930 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 06.06.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalının ortağı olduğu ... inşaat - ... inşaat adi ortaklığı arasında "Eskişehir 33.000 seyirci kapasiteli Stadyum inşaatı" işinin çim saha yapımı imalatlarına ilişkin olarak 15.1.2016 tarihli alt yüklenici sözleşmesi imzalandığını, 04.04.2016 tarihinde yer teslimi yapıldığını, sözleşmenin 9.1.1. maddesinde öngörülen 60 günlük süre içerisinde sahanın çim serimine hazır hale getirildiğini, çim serimine 25.06.2016 tarihinde başlanıldığını ve sözleşmenin 6.2 maddesi çerçevesinde çim sahanın Temmuz ayı bakımının davacı tarafından eksiksiz yapıldığını, çim sahada kullanılan çimin yaşayan bir imalat olduğu göz önüne alınarak 19.10.2016 tarihinde TOKİ tarafından sözleşme konusu çim saha yapım imalatlarının geçici kabulünün yapıldığını, 1 ve 2 no.lu hakedişler ödenmiş olmasına rağmen 3 no.lu hakedişe ilişkin olarak davalıya gönderilen 03.10.2016 tarihli 174.260,83 TL bedelli faturanın davalı tarafından davacıya iade edildiğini, sözleşmenin 6.2 maddesi çerçevesinde kararlaştırılan ve sözleşme bedeline dahil olmayan Ağustos, Eylül ve 20 günlük Ekim ayı çim bakımlarının davacı tarafından eksiksiz olarak yerine getirildiğini ve bu çerçevede düzenlenen 2 adet bakım faturasının davalıya gönderildiğini, ancak bu faturaların da iade edildiğini, bunun üzerine davacı tarafından adi ortaklık bünyesindeki davalıya ve dava dışı ... İnşaata karşı Ankara 6. İcra Müdürlüğünün 2016/20789 numaralı dosya üzerinden icra takibi başlatıldığını, davalı tarafından takibe haksız olarak itiraz edildiği, davalının icra dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına ve asıl alacağın %20 sinden az olmamak üzere davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iş ortaklığının ortaklarına karşı açılacak davalarda ortakların mecburi dava arkadaşı olduğunu bu nedenle diğer ortağın da davanın tarafı haline getirilmesi gerektiğini, dava dışı ortak ... Şirketi yönünden iflas kararı verildiğini, iflas masasına başvuru yapılmadan dava açılamayacağını, davacı talebinin tasfiye memurluğu tarafından kabul edilme olasılığı bulunduğundan davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını, dava şartı yokluğu sebebiyle davanın usulden reddi gerektiğini, esasa ilişkin olarak da davacı ile davalı şirketin ortağı olduğu iş ortaklığı arasında 15.01.2015 tarihinde alt yüklenici sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 9-14-23.5 maddelerinde işin süresinin, teslim, muayene ve kabul işlemlerine ait şartların belirlendiğini, taraflar arasında süregelen ilişkide alt yüklenici davacının sözleşme şartlarına uymaması, sözleşmeye aykırı tek taraflı bakım faturası kestiği, işi süresinde bitirmediği, bakım sürecinde yeteri kadar ilaçlama ve gübreleme yapılmadığı, işi tam ve eksiksiz teslim etmediği, üstlenmiş olduğu işleri bitiremeden işyerine terk ettiğinin Malatya 1. Noterliğinin 31.10.2016 tarih ve 19239 yevmiye no.lu ihtarnamesi ile davacıya ihtar edildiğini, dava dilekçesinde TOKİ tarafından işin geçici kabulünün yapıldığının belirtildiğini, oysa davacın işi bitirmeden işyerine terk ettiğini, çimlerde hastalık baş gösterdiğini ve ihtarnamede belirtildiği üzere Türkiye Futbol Federasyonu yetkililerinin, sahada yapmış olduğu inceleme sonucunda da yapılan imalatta hastalığın devam etmekte olduğunu beyan ettiklerini, bunun üzerine çimlerin bakım işi için başka bir firma ile anlaşıldığını ve bakım işi o firmaya yaptırılarak hizmetlerinin karşılığında ödemelerin o firmaya yapıldığını, bu nedenle davacının davalı şirketten veya iş ortaklığından herhangi bir alacağının bulunmadığını, davacının düzenlediği bakım faturalarına ve 3 nolu hak edişe ilişkin düzenlemiş olduğu faturaya karşı TTK'nın 23. maddesi uyarınca gerekli itirazlar yapılarak faturaların iade edildiğini, davacının fatura deliline dayanabilmesi için, faturanın içeriğinde bulunan mal veya hizmet teslimini yaptığını, faturanın bu hizmet işinin sonucu olarak düzenlendiğini kanıtlaması gerektiğini, taraflar arasında yapılan sözleşme gereğince anahtar teslimi götürü bedel olarak anlaşıldığını ve hak edişler uyarınca gerekli ödemelerin yapıldığını, sözleşmenin 2.4 maddesine göre sahanın Gençlik ve Spor Bakanlığına teslim edildiğine dair tutanağın imzalanmasına kadar tüm sorumluluğun alt yükleniciye ait olduğunu, sözleşme süresi olan 90 gün içinde işlerin tanılanarak resmi bir tutanakla (03.07.2016 tarihine kadar) bakanlığa devir ve teslim edilmesi gerektiğini, işlerin gecikmesi sonucunda sahanın Bakanlığa tesliminin (alt yüklenici olmaksızın) kendileri tarafından yapıldığını, bu durumda iş bitim tarihi 03.07.2016 itibariyle gecikilen sürenin 150 gün olduğunu, sözleşmenin 9.2

.07.2016 tarihine kadar) bakanlığa devir ve teslim edilmesi gerektiğini, işlerin gecikmesi sonucunda sahanın Bakanlığa tesliminin (alt yüklenici olmaksızın) kendileri tarafından yapıldığını, bu durumda iş bitim tarihi 03.07.2016 itibariyle gecikilen sürenin 150 gün olduğunu, sözleşmenin 9.2.1'e göre 150 günlük ceza kesilmesi gerektiğini, davacının ceza kesilmemesini temin etmek için 3. hak edişi ve kesin hak edişin tanzim ve imzasından imtina ettiğini, hak edişe dayanmayan faturaların hükmünün olmadığını, davacının bakım dahil bütün işleri 90 gün zarfında tamamladıktan sonra bakanlığa resmi devrini yaparak işi tamamlaması gerektiğini, bu devirden sonra Bakanlığın bakım işlerini yürütemez ise çimlerin korunma maksadıyla aylık bakım ücretinin sözleşmeye 20.000,00 TL/ay olarak öngörüldüğünü, davacının 21.10.2016 tarihli TOKİ Geçici Kabul Tutanağına göre işleri tamamlamış olmakla birlikte, bakanlığa tutanakla devrini yapmadığından sözleşmedeki borcunu tam olarak ifa etmediğini belirterek, davanın reddine ve %20 den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Gençlik ve Spor Bakanlığı ile Gençlik Hizmetleri ve Spor düzenlenen tutanakta, 14.12.2012 tarihinde "Eskişehir Stadyum inşaatı işi" nin geçici kabulünü onaylandığı, stadyum inşaatının, sözleşme, şartname ve projesine uygun olarak yapılarak eksiksiz ve çalışır olarak Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü yetkilisine işletme birlikte teslim edildiği, sözleşmenin 14.1 maddesinde, işin teslim etme ve teslim alma şekil ve şartları ile kısmi kabul, geçici ve kesin kabul işlemlerinin idarenin yapacağı geçici kabul ile birlikte yapılmış olacağı hükme bağlanmış olup, TOKİ ve yüklenici adi ortaklık tarafından düzenlenen 22.10.2016 tarihli Geçici Kabul Tutanağında 17.10.2016 ile 22.10.2016 tarihleri arasında yapılan inceleme sonucunda iş bitim tarihi 15.8.2016 olarak itibar edilmek üzere işin geçici kabulünün yapılmasının uygun görüldüğü, sözleşmenin 9.1.1. maddesine göre taahhüdün çim serimine kadar olan altyapı imalatlarının 60 takvim gününde tamamlanarak sahanın çim serimine hazır hale getirilmesi gerekmekte olup, (sözleşmede çim serimi için bir süre öngörülmemiş, altyüklenicinin uygun gördüğü iklim şartlarında yapılacağı belirtilmiştir) yer teslimi 04.04.2016 tarihinde yapıldığına göre altyapı imalatları için kararlaştırılan 60 günlük süre 04.06.2016 tarihinde sona erdiği, 25.06.2016 tarihinde çim serimine başlanıldığı, sözleşmenin 9.1.2 maddesinde belirtilen hava şartları sebebiyle çalışılamayan günlerin iş bitim süresine dahil edileceği düzenlemesi ile birlikte değerlendirildiğinde özellikle davalının gönderdiğini belirttiği 31.10.2016 tarihli ihtarnamenin davacı tarafa ulaşmadığı, (yargılama sırasında tebligatın tamamlanmaya çalışıldığı), altyapı imalatları ile çim serimi arasındaki sürenin kısalığı, bilhassa davacının 18.05.2016 tarihinde çim serimine başlanacağına ilişkin ihtaratı da birlikte değerlendirilerek, cezai şart uygulama koşullarının oluştuğunun ispatlanamadığı, sözleşmenin 9.1.3 maddesinde, "Rulo çim serimi altyüklenicinin uygun gördüğü iklim şartlarında yapılacak olup, imalat başlamadan işverenin onayı alınacaktır" denilmekte olup, çim serimi imalatına başlanılmadan önce işverenden bu konuda alınmış açık bir onay bulunmamakla birlikte 18.5.2016 tarihli mail ile (çim serilmeden önce ) 25.6.2016 tarihinde rulo çim serimine başlanılacağının davalı tarafa bildirildiği, ayrıca 25.6.2016 tarihli mail ile de çim serimine başlanılacağının bidirildiği, her iki bildirime de davalı tarafça itiraz edilmediğinden işin zamanında ve sözleşmeye uygun yerine getirildiği kanaatine varılmıştır.

Davacı tarafından, geçici kabul aşamasında Ankara 67. Noterliği kanalı ile adi ortaklığa gönderilen 21.10.2016 tarih ve 41945 yevmiye no.lu ihtarname ile, işin eksiksiz tamamlandığının idare tarafından da teyit edildiği belirtilerek, 21.10.2016 tarihinden itibaren sahadan ayrılacakları ve bu tarih sonrasında sahanın bakımına dair herhangi bir yükümlülüklerinin bulunmadığı ihtaren bildirilmiştir. Bu durumda davacı tarafından sözleşme konusu işin eksiksiz bitirildiği ve Temmuz 2016 ayı bakım işlerinin bedelsiz olarak, Ağustos-Eylül ve 20 günlük Ekim ayı bakım işlerinin de bedeli karşılığında yapıldığı, 21.10.2016 tarihinden itibaren davacının sahadan ayrıldığı ve edimini ifa etmiş olması nedeniyle sözleşme bedeline hak kazandığı, davalı tarafın, çimlerde hastalık baş gösterdiği, çimlerin bakımı için başka bir firma ile anlaşıldığı ve ödemelerin de o firmaya yapıldığı, bakım sürecinde yeteri kadar ilaçlama ve gübreleme yapılmadığı, işin süresinde bitirilmediği, işler bitirilmeden işyerinin terk edildiği ve bu hususların 31.10.2016 tarihli ihtarname ile davalıya bildirildiğini savunmakta ise de, bu hususları kanıtlayan bir belgenin dosyada bulunmadığı, dosyada bulunan resimler blirkişilerce incelendiğinde, çimlerin gayet sağlıklı ve bakımlı olduğu, gübreleme, sulama ile ilgili bir eksikliğin görülmediği kök, gövde ve yaprak gelişiminin normal olduğu kanaati bildirilmiş, buna göre çim saha hazırlama işinin alt yüklenici ile anahtar teslimi anlaşıldığı, zeminin hazırlanması ve çim serim işinin tamamlandığı eksiklik olmadığı, temmuz ayı bakımının anahtar teslimi fiyata dahil olduğu, 6.2 maddesi çerçevesinde kararlaştırılan ve sözleşme bedeline dahil olmayan Ağustos, Eylül ve 20 günlük Ekim ayı çim bakımlarınında davalı tarafından yapıldığı geçici kabul tutanağı ile 1.12.2016 tarihli tutanak karşısında davalı savunmalarının haklı olmadığı, davacının davasının kabulü gerektiği, taraflar tacir olduğundan avans faizi talebininin yerinde olduğu, alacak likid olduğundan davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiği, dava tam kabul olduğundan davalının kötüniyet tazminatı talebinin yerinde olmadığı kanaatine varılarak davacının davasının kabulü ile Ankara 6. İcra Dairesinin 2016/20789 Esas sayılı dosasında davalının takibe yaptığı itirazın iptali ile takip talebindeki şartlar ile takibin devamına, davalı haksız itiraz ettiğinden İİK uyarınca alacağın %20'si oranında hesaplanan 70.230,90 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri