muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/514, Karar No: 2009/567, Tarih: 25.11.2009

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle, davacılar vekilinin bilirkişi raporuna itirazında ve temyiz dilekçelerinde; davalı kurumun, daha önceden bilirkişilerin seçildiği Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi ile anlaşma yaparak araştırmalar yaptığı, para ödediği ve yine raporu hazırlayanlardan tarım ekonomisi bölümünden doçent doktor bir bilirkişinin, kurumla ilgili olarak Kütahya’ya gelip taşınmazlarla ilgili kamulaştırma çalışmalarında bulunduğu ve ayrıca keşifte dinlenen ve mahkemece beyanına itibar edilen köy muhtarının, davalı kuruma ait termik santralde şoför olarak çalıştığı, işini kaybetmemek için davalı idare lehine yanlı beyanda bulunduğu, oysa aynı köy muhtarının köy tüzel kişiliği adına kayıtlı bulunan 42 adet taşınmaz ile ilgili olarak aynı mahiyette tazminat davaları açtığına ilişkin itirazları olduğunun anlaşılmasına ve  bilirkişi seçiminde bu hususlarında gözönüne alınmasının gerekmesine göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.’un 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harçlarının geri verilmesine 25.11.2009 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3460, Karar No: 2020/409, Tarih: 06.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/3460 E.  ,  2020/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan sanık ... hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-) Katılan sanık ...'in olay tarihinden yaklaşık iki hafta sonra kendiliğinden karakola giderek yapmış olduğu şikayet üzerine 10/01/2014 tarihinde kolluk tarafından alınan beyanında samimi bir şekilde olayı anlatarak, olay günü birlikte yaşadıkları sanık ...'den yılbaşı hazırlığında kullanmak üzere 50 TL para istediğini, mağdur sanığın para olmadığını söylemesi üzerine tartışmaya başladıklarını, bunun üzerine mağdur sanık ...'nın mutfağa giderek eline aldığı bıçak ile kendisine saldırdığını, kendisinin bıçağı almaya çalışır iken elinden yaralandığını beyanla mağdur sanık ... hakkında şikayetçi olduğu; katılan sanık ...'ın iddiasına karşılık olarak, mağdur sanık ...’nın aşamalarda alınan savunmalarında, katılan sanık ... tarafından para vermediği için darp edilip tehdit edildiğini, bu nedenle katılan sanık ...'ı korkutmak amaçlı eline bıçak aldığını, katılan sanık ...'ın elinden bıçağı almaya çalışırken yaralandığını savunduğu olayda; katılan sanık ... tarafından yapılan şikayete kadar olayla ilgili olarak müracaatı bulunmayan mağdur sanık ...'nın beyanlarına, hangi nedenlerle üstünlük tanındığı karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan, genel geçişli ifadeler ile yetinilerek, yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde katılan sanık ... hakkında yağmaya teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- (1) nolu bozma nedenine göre, sanık ...'nın durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11343, Karar No: 2010/15670, Tarih: 04.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/11343 E.  ,  2010/15670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.562,79 lira alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalının Darende ... Devlet Hastanesinde röntgen teknisyeni olduğunu, 01.09.2007 ile 01.01.2009 tarihleri arasında sehven riskli birim katsayısından faydalandırılmak suretiyle yersiz olarak davalıya 1.562,79 TL fazla ödemede bulunulduğunu, bu bedelin davalıdan istenmesine rağmen ödenmediği ileri sürülerek 1.562,72 TL nin davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.

Davalı zamanaşımı nedeniyle ve ayrıca esastan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, idarenin yokluk, açık hata, hile ve gerçek dışı beyana dayalı hatalı ödemelerinin dışındaki kalan tüm hatalı ödemelerin geri alınması, ancak hatalı ödemenin yapıldığı tarihten itibaren 60 günlük dava açma süresi içerisinde istenebileceği, bu sürenin de geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davalı idarece, davalının röntgen teknisyeni olarak çalıştığı Darende Devlet Hastanesinde ki görevi sırasında sehven riskli birim katsayısından faydalandırılması suretiyle davalıya yersiz olarak fazla ödendiği ileri sürülen bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıdan istirdatı istenilmiştir.

Mahkemenin dayandığı Danıştay İçtihadı birleştirme kararı ile çözümlenen husus, hatalı intibak veya hatalı terfi gibi bir şart tasarrufun sonradan idare tarafından geri alınması halinde, daha önce bu şart tasarrufa dayanılarak memura yapılmış olan fazla ödeminin sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca geri isteminin idare hukuku ilkelerine görü mümkün oluh olmadığına ilişkindir.

Bu İBK.nın idare tarafından yapılan bütün ödemelere uygulanması halinde, idarenin haksız iktisap kurallarından hiçbir zaman yararlanamaması ve memurların yapmış oldukları bütün hatalı ödemelerin idare tarafınan gerek ödeme yapılan kişilerden gerekse ödemeyi yapandan geri alamaması gibi bir sonuç doğuracağı ve bunun da idareyi işlemez duruma getireceği gerekçesiyle savunulamayacağı Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 5.12.1984 tarih 387/997 sayılı kararı ile kabul edilmiştir. O halde herhangi bir şart tasarrufuna dayanmayan salt hatalı ödemenin Borçlar Hukukunun haksız iktisap kurallarına göre her zaman istenmesi mümkündür.

Haksız iktisapta zamanaşımı başlangıcı BK. mad.66 uyarınca verme yada ödeme tarihi değil, zarar görenin verdiğini geri almaya hakkı olduğuna ıttıla tarihidir. Resmi kuruluşlarda bu zamanaşımı başlangıcı, dava açmaya yetkili makamın(somut olayda Sağlık Bakanlığının) ıttıla tarihidir.

Haksız iktisapta zamanaşımı başlangıcı BK. mad.66 uyarınca verme yada ödeme tarihi değil, zarar görenin verdiğini geri almaya hakkı olduğuna ıttıla tarihidir. Resmi kuruluşlarda bu zamanaşımı başlangıcı, dava açmaya yetkili makamın(somut olayda Sağlık Bakanlığının) ıttıla tarihidir.

Somut olayda, hatalı fazladan ödeme iddiasıyla açılmış bir alacak davası sözkonusudur. Danıştay İBK'sı, şart tasarruf işlemlerine ilişkin olduğundan somut olayda uygulama alanı yoktur. Davacı idare alacağını her zaman BK. 66. maddesi gereği haksız iktisap kuralları gereği dava edebilir.

Somut olayda, davalı tarafın zamanaşımı def'i süresi içerisinde değilse de, davacı taraf zamanaşımı def'inin süresi içerisinde yapılmadığı yönünde açıkça itirazı bulunmadığından zamanaşımı süresi içerisinde yapılmış sayılır. Bu nedenle davalının zamanaşımı def'i süresindedir. Mahkemece, yukarıda açıklandığı şekilde davanın BK 66.maddesine göre bir yıllık süre içerisinde açılıp açılmadığı araştırılmalı şayet bir yıllık süre içinde açılmamış ise zamanaşımı nedeniyle reddi, süresi içinde açılmış olduğununun sabit olması halinde ise işin esasına girilerek gerekirse ehil bilirkişi vasıtasıyla inceleme yapılarak hatalı fazla yersiz ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılıp tesbit edilerek sonucu dairesinde hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30680, Karar No: 2013/31485, Tarih: 16.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/30680 E.  ,  2013/31485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile yapılan kredi kartı sözleşmesine diğer davalının taahhüt belgesi imzalayarak borcun ödenmesi garanti ettiği halde kredi kartı borcunun ödenmediği, bunun üzerine alacağın tahsili amacıyla icra takibi yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek; itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 24.03.2010 tarihli duruşmaya katılan olmaması nedeniyle davanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, süresinde yenilenmediği için 24.06.2010 tarihli kararla davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Dosya safahatı itibariyle 09.12.2009 tarihli celseye davacı vekili mazeret bildirerek katılmamış, mahkemece davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gününün davacı vekiline tebliğine dair ara kararı verilmesine rağmen duruşma günü ve duruşma zabtının davacıya tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece, mazeretin kabul edilmesi üzerine yeni duruşma gün ve saatinin usulüne uygun olarak davacı vekiline tebliğ edilmesi gerekirken 24.03.2010 tarihli 2013/30680-31485

celseye katılınmadığı gerekçesi ile HUMK.'nun 409/5. madde ve fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9754, Karar No: 2020/396, Tarih: 15.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9754 E.  ,  2020/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar, mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)...Mahallesi, 334 ada 7 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan ve dava konusu taşınmaza yakın olan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

... Belediye Başkanlığının 22.06.2015 gün ve 2035 sayılı yazısına göre dava konusu taşınmazın kadastro parseli, 16.11.2017 gün ve 3279 sayılı yazısına göre ise emsal taşınmazın imar parseli olduğu dikkate alındığında imar uygulaması yapılması durumunda dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kesilecek olan düzenleme ortaklık payı araştırılıp belirlenen oranda tespit edilen taşınmaz bedelinden indirim yapmayan ve farklı mahalleden alınan emsalden dava konusu taşınmazı 4 kat daha değerli kabul ederek m² değeri belirleyen bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Bozma öncesi alınan 04.04.2016 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın 236,57 m2'lik bölümününe el atıldığı, bozma sonrası alınan 03.12.2018 günlü raporda ise evvelce yapılan trafo binasının yıkılarak davalı idarenin el atmış olduğu alandan kısmen el çekerek 152,42 m2’lik alana yeniden trafo binası inşa ettiği anlaşıldığından el atmaya son verilen kısım yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

3)Hükmedilen bedele dava tarihinden faiz işletilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/513, Karar No: 2019/2191, Tarih: 01.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/513 E.  ,  2019/2191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin, 19/02/2018 gün ve 2016/6975-2018/1166 E.K. sayılı iade kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların geniş çevresini gösterir orjinal kadastro paftasının ilgili yerlerden getirtilmesi,

2) Daha sonra orjinal kadastro paftasına göre saptanacak çekişmeli taşınmazlara komşu parsellere ait kadastro tutanağı ve ekleri ile varsa tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte davalı iseler dava dosyalarının, kesinleşmişse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden getirtilmesi, (tek harita üzerinde)

3) Dava konusu taşınmazların bulunduğu ... ilçesi, ... köyü, ... mevkiisinde 1957 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda taşınmazın tapulama dışı kalma sebebi ilgili yerlerden sorularak, alınacak cevabî yazının dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 01/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4377, Karar No: 2015/5157, Tarih: 16.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4377 E.  ,  2015/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmaları nedeniyle itibari hizmet süresinin eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları yönünden itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde, anılan Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için hizalarında gösterilen sürelerin sigortalılık süresi olarak ekleneceği belirtildikten sonra, maddenin IV numaralı bendinde “Sigortalılar” başlığı altında “Azotlu gübre ve şeker sanayiinde, fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışanlar” sözcüklerine yer verilmiş, bu bende ilişkin “Hizmetin Geçtiği Yer” başlıklı kısımda ise “1.) Çelik, demir ve tunç döküm, 2.) Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde, 3.) Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4.) Kaynak işlerinde çalışanlarda.” sıralaması yapılmıştır. Anlaşılacağı üzere, itibari hizmet süresi hak ve olanağından yararlanmak için, maddede yazılı fiziksel koşullarla birlikte iş kolu ve iş yeri şartlarının da gerçekleşmesi zorunluluğu bulunmaktadır. İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasa’nın eşitlik ilkesine yer veren 10’uncu maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle, anılan bentte yer alan “Azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresi, 27.03.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 04.10.2006 gün ve 2002/157 Esas - 2006/97 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş olup,

Anayasa’nın 153’üncü maddesi gereğince Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi gözetildiğinde, azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışmayanların, iptal kararının yürürlük tarihinden önceki dönem yönünden söz konusu ek 5’inci madde hükmünden yararlanamayacakları açıktır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.03.2012 gün ve 2012/21-6 Esas, 2012/222 Karar sayılı ilamında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiş olup, bu durumda olan sigortalıların 27.03.2007 tarihinden itibaren gerçekleşen hizmetleri yönünden itibari hizmet süresinden faydalanabilmeleri ise, maddede yazılı tüm koşulların beraber gerçekleşmesine bağlıdır.

Şu durumda; mahkemece, 27.03.2007 öncesine ait döneme ilişkin olarak davanın reddi gerekirken kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

27.03.2007 sonrası yönünden ise, yasal düzenlemenin, ancak, bentte sayılı ve sınırlı olarak öngörülen çalışma koşullarının gerçekleştiği durum ve sigortalılar için uygulama olanağının bulunduğu, keşifte mahkemece yoğun egzoz gazı olduğu, yoğun kimyasal duman çıktığı tespitleri ile keşifte hazır edilen makine mühendisi, kimya mühendisi ve göğüs hastalıkları uzmanı bilirkişi heyetinin de havalandırmanın yetersiz olduğu belirtilerek benzer tespitler yapılmasına rağmen, davacının hizmetinin geçtiği yerdeki ortamda gaz ölçümü yapılıp davacının çalışma koşulları ve niteliği gözetilerek, 506 sayılı Kanunun ek 5’inci maddesinde öngörülen itibari hizmet süresi hak ve olanağından faydalanma şartlarının oluşup oluşmadığı yönünden somutlaştıracak tespit yapılmaması nedeniyle mahkemenin, hükmü eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Ayrıca, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanacak itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi ve davacının hak kazandığı sürenin açıkça hesaplanarak hükümde gösterilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması da isabetsizdir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usûl ve Yasa'ya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usûl ve Yasa'ya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Genel Müdürlüğü'ne iadesine, 16/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.