muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2548, Karar No: 2018/7860, Tarih: 04.09.2018

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

./..

-3-

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2021/12170, Karar No: 2021/6782, Tarih: 20.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/12170 E.  ,  2021/6782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07.04.2021 tarih ve 2021/7245 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.06.2021 tarih ve KYB-2021/51356 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.12.2020 tarihli ve 2020/21156 soruşturma, 2020/11331 esas, 2020/8204 sayılı iddianamenin iadesine dair ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli ve 2020/434 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2021 tarihli ve 2021/35 değişik iş sayılı kararının "... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli kararı ile "...Şüphelinin kullandığı faturaların tamamının dosya arasında bulunmadığı, şüphelinin kullandığı faturaları düzenleyen ve düzenlediği faturaları kullanan mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilerek faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması gerektiği, aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından kamu davaları açılıp açılmadığının araştırılması gerektiği, şüphelinin kullandığı iddia olunan faturaların sahteliği hususunda herhangi bir araştırma yahut yazı, imza incelemesi yapılmadığı, kullanılan faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef/ler ile kullanan mükellef/lerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla dinlenmesi, şüphelinin faaliyet gösteren firmasının halen faal olup olmadığının araştırılması, faaliyetini hangi tarihler arasında gerçekleştirdiği, faal değilse hangi tarihte faaliyetine son verdiğine ilişkin bilgi ve belgelerin ilgili sicil odası ve/veya vergi dairesinden sorularak ilgili belgenin dosya arasına alınması gerektiği ..." gerekçeleriyle iddianame iade edilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 28/12/2020 tarihli 2020/21156 Soruşturma ve 2020/11331 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarih ve 2020/434 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2021 tarih ve 2021/35 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 20.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14115, Karar No: 2018/15084, Tarih: 10.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14115 E.  ,  2018/15084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür.

A-Sanık hakkında müşteki ...'e karşı geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B-Sanık hakkında müştekiler ... ve ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın müşteki ...'a ait ...sokak No:9/11 adresindeki ikametin önünden üç adet ayakkabı çaldıktan sonra, müşteki ...'e ait ... sokak No:1/14 adresindeki ikametin önünden bir adet ayakkabıyı alarak binadan çıktığı esnada komşular tarafından fark edildiği ve kesintisiz takip sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında, müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Müşteki ...'un kollukça alınan 07/07/2013 tarihli ifadesinde, olay günü saat 19:00 sıralarında aile fertleri ile birlikte eve geldiklerini ve aynı gün bir daha evden dışarı ayrılmadıklarını beyan ettiği, sanığın da gerçekleştirdiği diğer hırsızlık olayı sonrası suça konu eşyalar ile birlikte saat 22:30 sıralarında yakalandığı, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak, gece vaktinin saat 21:24'te başladığının anlaşılması karşısında; müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçunu işlediği saat sanıktan sorulmadan ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Müşteki ...'ün kollukça alınan 07/07/2013 tarihli ifadesinde, ikametinin önünden çalınan suça konu ayakkabının 35,00 TL değerinde olduğunu beyan ettiği, müşteki ...'a ait ikamet önünden çalınan üç adet ayakkabının ise değer tespitinin yapılmadığının anlaşılması karşısında, müşteki ...'a ait suça konu eşyaların değer tespiti de yapılarak sanık hakkında her iki müştekiye yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2361, Karar No: 2019/4096, Tarih: 11.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/2361 E.  ,  2019/4096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vs

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmaz Tescili

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 08.04.2019

K A R A R

Davada, orman idaresi taraf olup, kadastro çalışmalarında orman vasfı ile boşluk olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak karar verildiğine göre, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 11.01.2019 tarihli ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 30.01.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilip, 31.01.2019 tarihli ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (20.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5846, Karar No: 2011/5838, Tarih: 24.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5846 E.  ,  2011/5838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/06/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Yasa'nın 15. maddesine dayalı haksız tahliye nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar; taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının sahibi olduğu taşınmazı 01.09.2001 günü kiraladığını, taşınmazda emlak komisyonculuğu işi yapmaya başladığını, davalının açtığı ihtiyaç nedenine dayalı tahliye davası sonucu taşınmazı boşaltmak zorunda kaldığını, davalının sekiz ay boş kalan taşınmazı bir başkasına kiraya verdiğini ileri sürerek uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiş, yargılama aşamasında manevi tazminat istemini geleceğe bıraktığını bildirmiştir.

Davalı ise, taşınmazında değişiklikler yaptırdığını, özel nedenlerle kullanmaya başlayamaması üzerine öneride bulunduğunu davacının başka bir taşınmaz kiraladığını bildirmesi üzerine taşınmazını kira sözleşmesi düzenlenmeden İl Sağlık Müdürlüğü'nün kullanımına özgülediğini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; davalının, davacının taşınmazı boşaltmasını sağladıktan sonra uzun bir süre boş tutup daha sonra Kadıköy Sağlık Grup Başkanlığı'na bağlı Selamiçeşme 3 nolu Sağlık Birimine kiraladığı, davalı hakkında haksız tahliye nedeniyle Kadıköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/528 sayılı dosyası ile kovuşturma yapıldığı gerekçesiyle, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda 15.557,50 TL maddi zararın ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmazı, Kadıköy Kaymakamlığı İlçe Sağlık Grup Başkanlığı'na bağlı Göztepe Sağlık Ocağı'nın bağış olarak kullandığı, kira bedeli ödenmediği, davalı hakkında 6570 sayılı Yasa'ya aykırı davranmak suçu nedeniyle Kadıköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/528 sayılı dosyasında davalının adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz edilen kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 24/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6462, Karar No: 2013/4075, Tarih: 13.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/6462 E.  ,  2013/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca (2 şer kez) 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak kullanımından yoksun bırakılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair.

1) Sanık müdafiinin, "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2002 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık müdafiinin, "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan defterdarlık mütalaasının "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verildiği, "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı gözetilmeden, 22.12.2006 günlü iddianameyle defterdarlık mütalaası ve eki raporlara uygun bulunmayan "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan davaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13206, Karar No: 2017/15606, Tarih: 12.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/13206 E.  ,  2017/15606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 28.01.2010-01.06.2014 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, iş yerinden haksız çıkarıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın husumet yokluğu sebebi ile reddi gerektiğini, ... ... Eğitim Hastanesi yemek işlerinin ihale yolu ile devredildiğini, bu sebeple davanın davacının çalıştığı şirkete ve şirketlere karşı açılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, genel bütçeye dahil olan davalı T.C. ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı ...’a harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 5 ve 7 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“5-Davalı T.C. ... Harçlar Kanununun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı T.C. ...’na harç yükletilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

7-Davacı tarafından yapılan harçlar hariç toplam 387,40 TL. yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre hesaplanan 304,27 TL.’lik kısmının davalı T.C. ...’ndan alınarak davacıya verilmesine, kalan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,” bentlerinin yazılması suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15184, Karar No: 2021/9568, Tarih: 02.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/15184 E.  ,  2021/9568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.12.2017 gün ve 2017/236 Esas, 2017/301 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen ifadeleri, tanık beyanı, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 22.05.2020 gün ve 2019/421 Esas, 2020/396 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 02.12.2021 tarihinde üyeler ... ile ...'ün karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Her ne kadar sayın çoğunlukça; sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20.Ceza Dairesi'nce "İstinaf başvurusunun esastan reddine dair" 22/05/2020 tarih ve 2019/421 E., 2020/326 K sayılı kararına ilişkin olarak "sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile bozma kararı verilmiş ise de;