muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4781, Karar No: 2011/20125, Tarih: 20.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/4781 E.  ,  2011/20125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Lehe olduğu değerlendirilen 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59/2 maddeleri gereğince sanıkların 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Suça konu çek yaprağını kargo yoluyla mağdur ".......Ltd.ye" (yetkilisi ...'ya) gönderdiği bildirilen Ali Özgür adlı kişinin usulüne uygun biçimde tanık sıfatıyla dinlenilerek; usulünce çektirilecek sanıklara ait fotoğraflar, suça konu çekin arkalı-önlü onaylı fotokopisi ve kargo gönderisinin fotokopisi tanığa gösterilerek; çekin kendisine sanıklardan hangisi tarafından ve ne sebeple verildiğinin, sanıklar ile arasında geçen konuşmaların nelerden ibaret olduğunun, çekteki ciroda bulunan kaşenin ve imzanın hangi sanık tarafından basılıp atıldığının veya çekin önceden cirolanmış-kaşelenmiş olarak mı verildiğinin sorulup öğrenilmesi, adli emanette olan "çek aslının" ön ve arka yüzünde bulunan yazı ve imzaların, mağdur İzzet ve/veya sanıklara ait olup olmadığının ve mevcut hali itibariyle (üzerinde matbu ingilizce ibareler olması açısından) "aldatma yeteneğinin "bulunup bulunmadığının uzman bilirkişilere yaptırılacak inceleme neticesinde saptanması, belgenin niteliğinin ilgili bankadan sorulup öğrenilmesi, sanıkların suç tarihi olan 23.05.2003 günü ve öncesi zaman dilimlerinde "... Alüminyum Profil Döküm İmalat Sanayii ve Ticaret Ltd. ünvanlı şirketin temsil ve ilzama yetkili kişileri olup olmadıklarının Ticaret Sicil Memurluğundan araştırılması, mağdur İzzet'te olduğu anlaşılan ve çek yaprağındaki ciroda kullanıldığı iddia edilen "kaşenin" adli emanete intikalinin sağlanması toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı biçimde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7821, Karar No: 2023/12574, Tarih: 18.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7821 E.  ,  2023/12574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/299 Esas, 2023/286 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 31.12.2010 Tarihli ve 2010/83 Tedbir Talep ... Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında bakım tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Gaziantep Valiliği Çocuk Evleri Sitesi Müdürlüğü 11.01.2023 tarihli yazısı ile küçük hakkında bakım merkezi tarafından hazırlanan bakım tedbiri uygulama değerlendirme raporu sunulmuştur.

Mahkemece 17.04.2023 tarihli ek karar ile, hakkında bakım tedbiri kararı verilen küçüğün il sınırları dışında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Muğla Aile Mahkemesinin 16.05.2023 Tarihli ve 2023/299 Esas, 2023/286 Karar ... Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hakim yada mahkeme tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 ... Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 ... Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının c alt bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri uygulanan küçüğün, bakım tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 ... Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 2010/83 Tedbir Talep ... dosyasında 31.12.2010 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 ... Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 17.04.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19571, Karar No: 2010/4674, Tarih: 25.03.2010

**8. Ceza Dairesi         2009/19571 E.  ,  2010/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruhsatsız silah taşımak suçundan sanık ...'in, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 30 gün adli para, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 500,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesine dair (ANTALYA) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2008 tarihli ve 2006/1026 esas, 2008/955 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

1- Temel cezanın belirlenmesini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası yerine yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Mahkemece sanık hakkında 5728 sayılı Kanun'un 156. maddesi ile değişik 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 500,00 Türk lirası adli para cezası takdir edilmiş ise de, söz konusu değişiklikten önceki 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinden kurulacak hükmün sanık lehine olacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

3- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.11.2009 gün ve 64230 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığından 8.12.2009 gün ve KYB-2009/272031 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın dosyaya yansıyan adli sicil kaydı ve mahkumiyetlerine ilişkin ilamlardan suç tarihinde silinme koşulları gerçekleşmeyen mahkumiyetleri bulunduğu, bu nedenle hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/6. madde ve fıkrasının "a" bendi gözönünde bulundurulduğunda "sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması" koşulu gerçekleşmediğinden, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 3 nolu bozma istemi yerinde görülmediğinden oybirliğiyle (REDDİNE),

2- 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 5/2 maddesinde yer alan "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır." şeklindeki düzenleme uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. madde uyarınca gün adli para cezası belirlenerek sanığa 500 TL para cezası tayini isabetsiz olduğundan,

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2008 tarih ve 2006/1026 esas 2008/955 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. Maddesinin 4. Fıkrasının (d) bendi uyarınca (BOZULMASINA), 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62. Maddeleri uyarınca hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasının 375 TL adli para cezasına indirilmesine karardaki diğer hususların aynen muhafazasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 25.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5245, Karar No: 2019/6387, Tarih: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5245 E.  ,  2019/6387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince; .... sisteminden alınan nüfus kaydına göre küçüğün yerleşim yeri adresinin ".... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi ise küçüğün nüfus kaydının incelenmesinde her ne kadar kısıtlı adayının ikamet adresinin .... olduğu görünse de .... Müdürlüğünün 09/01/2019 tarihli yazı cevabında ...'ın "K....adresinde annesi Mariana Bandura Özsarp ile birlikte ikamet ettiği bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında .... yapılan kolluk araştırması sonucunda küçük ...'ın "..." adresinde annesi ...ile birlikte ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın .... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5487, Karar No: 2015/7705, Tarih: 14.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/5487 E.  ,  2015/7705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin, 27.12.2013 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin süresinde olmadığından reddine ilişkin 03.02.2014 tarihli ek kararı yok hükmünde sayılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 05.01.2014 günü tebliğ edilen “temyiz talebinin reddine” ilişkin 27.12.2013 tarihli ek kararı, yasal süre geçtikten sonra 31.01.2014 günü temyiz ettiğinden süresinde olmayan temyiz isteminin, 1412 Sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12605, Karar No: 2017/7713, Tarih: 12.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/12605 E.  ,  2017/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, ödenmeyen aylıkların faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı tespit edilen davacının, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile ödenmeyen aylıklarının ödenmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin İncelenmesinden; Davacı ...’in eşi ...’tan 15/07/2002 tarihinde boşandığı, 1990 yılında ölen babasından dolayı ölüm aylığı aldığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen 27/07/2012 tarihli rapora göre davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığının tespit edildiği, ancak bu raporun dosya arasında bulunmadığı, bu rapora dayanılarak Kurumca ayılıklarının kesildiği ve yersiz ödemelerin borç çıkarıldığı, borç dönemi ve miktarına ilişkin, dosyada bilgi olmadığı, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen kararın temyiz edilmiş olduğu, Yargıtay 21.HD'nin 2014/5668 E. 2014/21584K. sayılı ilamı ile eksik araştırma yapıldığından bahisle kararın “Mahkemesince adres hareketleri ve seçmen kayıtlarının geçmişe yönelik olarak araştırılmadığı, eski eşin ve davacının tespit edilecek bütün adresleri itibari ile kolluk araştırması yaptırılmadığı, yine eski eşin ve davacının yerleşim yeri olarak gösterdiği adreslere ait abonelik kayıtlarının araştırılmadığı görülmüştür.” gerekçesiyle bozulduğu, Yargıtay Bozma ilamı sonrasında nüfus müdürlüğüne yazı yazılarak davacının boşandıktan sonra kendisinin ve boşandığı eşinin adres değişikliğine ilişkin nüfus kayıtları İstendiği, oy kullandıkları seçim bölgelerine yazı yazıldığı, davacının ve boşandığı eşinin banka hesaplarının araştırıldığı, kolluk araştırması yaptırılmadığı, gelen belgelerin bozmadan önce de dosyada var olduğu, Mahkemece birlikte yaşama olgusunun irdelendiği ancak ispat için toplanan delillerin yeterli olmadığı, ve bozma gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada:“Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağım doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; davacının kayıtlarda yerleşim yeri olarak görülen "Merkez Mah. Menekşe Sok. Tan Apt. No:30/2-2 .../..." adresindeki apartman dairesini 02/06/2011 tarihinde eşinden satın alması, 2007 deki halkoylaması ve milletvekili seçimlerinde ... "da aynı okul, aynı sandıkta peşpeşe oy kullanmaları, bozma ilamında bahsedilen denetmen raporundaki beyanlar davacının eşiyle birlikte yaşadığına dair deliller olmakla birlikte , birlikte yaşama olgusunu ispatlamak için yeterli değildir. Mahkemece bozmaya uyulmuş ancak gereği yeterince yerine getirilmemiştir

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle 27/07/2012 tarihli denetmen raporu ve kurum işlemine ilişkin belgeleri getirtmek, bozma sonrası davacı ve eşinin yaşadığı iddia edilen adreslerde kolluk araştırması yaptırılmak, Kuruma ihbarda bulunan davacının kız kardeşi ...’in Mahkemede tanıklığına başvurmak ve 2014/5668 E., 2014/21584 K. sayılı Yargıtay bozma ilamında belirtilen hususları titizlikle irdelemek, birlikte yaşama olgusu etraflıca araştırdıktan sonra sonuca göre karar verilmekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11209, Karar No: 2012/45693, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11209 E.  ,  2012/45693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, sınır komşuları olan müştekiye ait taşınmazda bulunan ağaçları kendi taşınmazlarını ihlal ettiği gerekçesiyle kestikleri, olay sonrasında ... mühendisi tarafından düzenlenen raporda 28 meyve ağacının kesildiği ve bunun sonucunda 3268 TL maddi zararın oluştuğunun iddia edildiği olayda; mahallinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarına göre, suç tarihinde kesilen 29 adet ağacın katılan ile sanıklara ait taşınmazların sınırında bulunduğu, 27’sinin sanıklara ait taşınmazın içerisinde kaldığı tespit edildiğinden, kendi taşınmazlarında bulunan 27 adet ağaç ile birlikte sınırda kalan 2 adet ağacı kesmiş olmaları gözetilerek, kendilerine ait olduğunu düşünerek suça konu katılana ait iki ağacı da kestikleri, sanıkların bu eylemlerinin kusur yönünden taksir niteliğinde olduğu ve mala zarar verme suçunun taksirle işlenmesinin mümkün olmadığından bahisle suçun yasal unsurlarının oluşmadığına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.