muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/395, Karar No: 2023/1226, Tarih: 13.12.2023

8. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında bilirkişi kurulu raporu ve ek raporu ile mahkeme gözlemi dikkate alındığında bölge adliye mahkemesinin dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi niteliğinde olduğuna yönelik değerlendirmesi isabetlidir.

B- Davalı vekilinin uyulan kısımlara yönelik temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;

9. Temyize konu bozma kararında yer alan ve “…3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiği,…” gereğine işaret eden bozma nedenine mahkemece uyularak bozma doğrultusunda işlem yapılmıştır. Bu durumda bozma kararına uyularak oluşturulan hüküm Özel Dairesince incelenmediğinden, bu hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

I- A bendinde gösterilen gerekçelerle direnme uygun olduğundan, davalı vekilinin diğer temyiz itirazları ile ilgili inceleme yapılması için dosyanın YARGITAY 5. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

II- B bendinde gösterilen gerekçelerle, uyulan kısımlar yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 5. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31633, Karar No: 2015/20056, Tarih: 21.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/31633 E.  ,  2015/20056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 04/06/2015

Numarası : 2014/153-2015/420

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20017, Karar No: 2017/6801, Tarih: 23.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/20017 E.  ,  2017/6801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan 1195 parsel sayılı 24925 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, daha sonra 6292 sayılı Yasa'ya istinaden satış yoluyla davalı ... tadına tescil edilmiştir. Davacılar taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve tüm mirasçıların hak sahibi olduğu iddiasına dayanarak tapu iptali ve tescil talebiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne 1195 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline, dava konusu taşınmazın veraset ilamına göre 10/40 payının .... kızı 15.03.1954 doğumlu ... adına, 3/40 payının .... kızı 05.05.1978 doğumlu ... adına, 3/40 payının .... kızı 17.11.1976 doğumlu ... adına, 3/40 payının .... oğlu 10.01.1984 doğumlu ... adına, 21/40 tapuda malik olarak görünen .... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın tarafların murisi....’tan geldiği, onun ölümü ile zilyetliğin tüm mirasçılarına intikal ettiği, mirasçılar arasında usulüne uygun bir taksimin yapılmadığı, davalı ...’ın dava konusu yeri kullanmasının ve bedelinin mal müdürlüğüne ödemeye başlamasının ona bir hak bahşetmeyeceği ve ...’ın zilyetliğinin tereke adına zilyetlik olarak kabulü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Dava konusu 1195 parsel sayılı taşınmaz, kullanım kadastrosu sırasında 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve davalı ...’ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, daha sonra şerh sahibi olan ...’a dava tarihinden önce, 26.12.2013 tarihinde 6292 sayılı Yasa kapsamında satılmıştır. Davacılar taşınmazın öncesinde muris .... ....’a ait olup onun tarafından kullanıldığını, ....’nın vefatı sonrasında taşınmazın mirasçılarına intikal ettiğini, ...’ın tüm mirasçılar adına taşınmaz üzerinde zilyet olduğunu iddia ederek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Dava; yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup taşınmaz, Hazine tarafından zilyetlik şerhi sahibine satıldığına göre, tapu kaydının oluşumunda bir yolsuzluk bulunmamaktadır. Taşınmazın tapuya tescil işlemi usulüne uygun olduğuna göre, Mahkemece, kullanım kadastrosu kesinleşerek tapuya tescil edilen taşınmaza ilişkin bu davanın dinlenme olanağının bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 23.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1218, Karar No: 2013/2467, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1218 E.  ,  2013/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

.... İlçesi, .... Köyü, 101 ada 5 parsel sayılı 36349,71 m² yüzölçümlü taşınmaz, 3402 sayılı Kanunun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesiyle) eklenen ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında tarla niteliğiyle, beyanlar hanesinde “..., ..., ...,..... ve ...'ın kullanımında olduğu” belirtilerek Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 15.06.2010 havale tarihli dilekçesi ile, dava konusu taşınmazın 3626 m² bölümünün Antalya Defterdarlığı'nın 23.02.2010 gün ve 72 sayılı olurları ile orman niteliğiyle tahsis edildiğinden, kendi kullanımlarında olması nedeniyle bu bölüme ilişkin olarak beyanlar hanesindeki şerhin iptali ile kullanıcısının ... olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın KABULÜNE ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, "..., ..., ..., ....ve ...'ın kullanımında olduğu" şerhinin iptaline, taşınmazın Orman İdaresi tarafından kullanıldığının beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı ...'ın 01.12.2011 tarihli dilekçesi uyarınca, 04.02.2011 günü verilen ek karar ile 01.12.2010 günlü verilen kararda maddi hata yapıldığı gerekçesiyle davanın KABULÜNE ve çekişmeli taşınmazın 3626 m² bölümünün Orman Genel Müdürlüğüne orman olarak kullanılmak üzere tahsisine, dava konusu taşınmazın 32723,71 m² bölümünün eşit hisselerle Ramazan evlatları 1967 d.lu ..., 1963 d.lu ..., ..... evlatları ..., ..... kızı ...'ın kullanımında olduğunun tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine, 01.12,2010 gün ve 2010/39 E.- 2010/289 K sayılı kararın H.U.M.K.'nun 459. maddesi gereğince bu şekilde düzeltilmesine ilişkin ek karar verilmiş, bu ek karar davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen ek 4 madde gereğince yapılıp 18.05.2010 – 16.06.2010 tarihlerinde ilân edilen fiilî kullanım durumlarının belirlenmesine ilişkin kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen ek 4 madde gereğince yapılıp 18.05.2010 – 16.06.2010 tarihlerinde ilân edilen fiilî kullanım durumlarının belirlenmesine ilişkin kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

1) Orman Yönetiminin 04.02.2011 tarih ve 2010/39 – 289 sayılı ek karara ilişkin temyiz incelemesinde; mahkemece, 01.12.2012 tarihli kararda maddi hata yapıldığı gerekçesiyle talebe uygun şekilde düzeltme yapılmasına karar verilmesi doğru değildir. Şöyle ki; H.M.K'nun 304. (H.U.M.K'nun 459) maddesi uyarınca maddi hata nedeniyle hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar düzeltilebilir. Hüküm fıkrasının tamamen değiştirilmesi ve yeniden hüküm tesis edilmesi H.M.K.'nun 304 ve 305. maddeleri uyarınca mümkün değildir.Somut olayda, mahkemece 01.12.2012 tarihli hükümde dava konusu taşınmazın tamamı hakkında orman niteliğiyle tescil hükmü kurulduğu halde, ek karar ile bu hüküm tamamen değiştirilerek 3626 m² bölümü hakkında hüküm kurulmak suretiyle hüküm fıkrası tamamen değiştirilmiştir. H.M.K.'nun 305/2. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Bu nedenle; Orman Yönetiminin ek karara ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin 04.02.2012 tarih 2010/39 – 289 sayılı ek kararının BOZULMASINA ve ek karar ile buna ilişkin tüm usûlü işlemlerin ortadan kaldırılmasına, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

2) Davalı Hazinenin 01.12.2012 tarih ve 2010/39 – 289 sayılı karara ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı ... Yönetimi, nitelik yitirdiği gerekçesiyle orman sınırları dışına çıkartılan çekişmeli taşınmazın 3626 m² bölümünün Hazine tarafından orman niteliğiyle tahsis edildiği gerekçesiyle 3402 sayılı Kanunun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesiyle eklenen) ek 4. maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosuna itiraz etmiş, mahkemece keşif yapılmadan, tahsisi yapılan orman alanının neresi olduğu tesbit edilmeden ve taleple bağlılık ilkesini aşacak şekilde taşınmazın tamamı hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, Orman Yönetimine tahsis edilen tüm alana ilişkin belgeler getirtildikten sonra; bir harita mühendisi, bulunamadığı takdirde fen elemanı vasıtasıyla keşif ve inceleme yapılarak, 6831 sayılı Kanunun 11. maddesi gereğince orman olarak tahsis edilen, dava açılan bölüm belirlenmeli, bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınmalı; davalı taşınmaz orman olarak tahsis edilmekle 3402 sayılı Kanunun 2/B niteliğini kaybettiğinden 3402 sayılı Kanunun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesiyle eklenen) ek 4. maddesi uyarınca fiili kullanım durumlarının belirlenmesi amacıyla yapılan kadastro çalışmasına tâbi bulunmadığı gözönünde bulundurularak toplanan delillere göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulması, usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre de; dava konusu edilen bölüm orman olarak tahsis edilen 3626 m² yüzölçümlü alan olduğu halde, çekişmeli taşınmazın tamamı hakkında hüküm kurulması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 11/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2190, Karar No: 2021/16243, Tarih: 25.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2190 E.  ,  2021/16243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin, temyiz talebinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapıldığı anlaşılmakla, temyiz incelemesinde,

I)Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1-a, 31/3. maddelerinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddesinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 08.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümleri açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III) Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen

çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Suça sürüklenen çocukların, katılan kuruma ait okuldan iki adet bilgisayar kasasını çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemleri hakkında, TCK'nın 142/2-h maddesi yerine hatalı nitelendirmeyle TCK'nın 142/1-a. maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi,

2) Mahkumiyet kararı verildiği halde kendisini avukat ile temsil ettiren katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre,

3) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-a, 143, 31/3, 62. maddelerinin tatbiki suretiyle sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine yazılı şekilde 1 yıl 18 ay belirlenerek eksik cezaya hükmedilmesi,

2) Mahkumiyet kararı verildiği halde kendisini avukat ile temsil ettiren katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre,

3) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-a, 143, 31/3, 62. maddelerinin tatbiki suretiyle sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine yazılı şekilde 1 yıl 18 ay belirlenerek eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının korunmasına, 25/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36614, Karar No: 2017/6440, Tarih: 01.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36614 E.  ,  2017/6440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerde, uygulama maddesinin TCK'nın 116/1-4. maddesi yerine, TCK'nın 142/1-b maddesi olarak gösterilmesinin açıkça yazım hatası olduğu anlaşıldığından uygulama maddesinin TCK'nın 116/4 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanıkların paylarına düşen hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmiş ise de; hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderlerinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 01/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6511, Karar No: 2007/7116, Tarih: 17.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6511 E.  ,  2007/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde çatı yapılması sırasında yağan yağmur sularından sızan sular nedeniyle uğranılan 6.779.500.000 TL. zararın faiziyle birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davalı... yönünden reddine, diğer davalılar ve dahili davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacılardan ...'ın avukat ...'a verdiği vekaletname dosyada bulunmamaktadır. Varsa vekaletnamenin aslı veya onaylı bir örneğinin dosyaya konulması yoksa mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davacı ...'a tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesi,

2-Davalı...'e mahkeme kararı için ilk kez çıkartılan tebilgatta 21.12.2006 tarihinde Çandarlı Ada Mahallesi Muhtarı ...'ın muhatabın vefat etmiş olduğu beyanı üzerine iade edildiği, sonrasında bir başka adrese çıkartılan mahkeme kararının tebliğinin ise Tebligat Yasasının 21. maddesine göre yapıldığı anlaşılmaktadır. Öncelikle davalının sağ mı ölümü olduğu araştırılıp ölü olduğu saptanırsa mirasçıları tespit edilip mahkeme kararının mirasçılarına usulünce tebliğ edilerek temyiz sürelerinin beklenmesi, sağ olduğu anlaşılırsa başkaca işlem yapılmaması,

3-Davalı...adına çıkartılan mahkeme kararının tebliğ mazbatasında tebligatın eşi ...'na yapıldığı ancak tutanağa aynı konutta birlikte oturdukları hususunun yazılmadığı anlaşılmakla yapılan tebligat usulüne uygun değildir. Bu nedenle mahkeme kararının davalıya usulünce tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

4-Dahili davalı ...26.12.2006 günlü temyiz dilekçesini 27.12.2006 tarihinde hakime havale ettirdiği ve aynı gün hakimlikçe tutulan tutanakta dilekçenin dahili davalının temyiz harcının ve tebligat masrafını yatırmadığı için temyiz defterine kaydının yapılmadığı belirtilmiştir. HUMK'nun 2494 sayılı Kanunu ile değiştirilen 434. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davalıya gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması aksi halde aynı, fıkra hükmüne göre Mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4416, Karar No: 2012/11381, Tarih: 14.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/4416 E.  ,  2012/11381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :1067-952

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince davalı SGK Başkanlığı tarafından kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 19.06.2006 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Ağustos ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 günü itibarıyla kesilerek, 20.10.2008 – 19.09.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama