muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/210, Karar No: 2011/218, Tarih: 01.11.2011

6- Sanıklar E...A...ve A...M...E...hakkında 2008/9 esas sayılı dosya ile ilgili olarak kurulan ve temyiz edilmeksizin kesinleşen kamu davasının reddi,

7- Sanıklar M...E...K...., O...B..., O... E...ve İ...S...Bilgili hakkında yerel mahkemenin birleşen 2006/4 esas sayılı dosyası ile ilgili olarak kurulan ve temyiz edilmeksizin kesinleşen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması,

Hükümleri inceleme dışında olup, itirazın kapsamına göre inceleme, sanıklar M... E...K.., O...E..., O...B..., İ... S... B..ve D... B...hakkında 2004/140 esas sayılı ana dosya ile birleşen yerel mahkemenin 2004/160, 2006/73 ve 2005/39 esas sayılı dosyalarda yapılan yargılama sonucunda banka zimmeti, emniyeti suistimal ve talimatlara aykırılık suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasında oluşan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1-) Özel Daire ilamının III (a) maddesinde belirtilen, sanıklar D... B..ve M.. E... K...hakkında 11.05.2004 günlü iddianame ile açılan kamu davasında yerel mahkemece hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunu oluşturduğu gerekçesiyle zamanaşımından düşme kararı verilen eylemlerin banka zimmeti suçunu oluşturup oluşturmayacağı,

2-) Özel Daire ilamının III (b) maddesinde belirtilen, 24.12.2003 tarihli iddianamenin konusunu oluşturan ve yerel mahkemece talimatlara aykırılık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilen, sanıklar M...E..K..., O.. E.. O.. B...ve İ..S...B...'nin “A-T...Pazarlama ve Servis Hizmetleri A.Ş, S... ve M..Y.. Holding A.Ş.’ye kredi, Turkcell Holding A.Ş.’ye avans ve Pamukbank Finansal Kiralama ile Pamukbank Factoring A.Ş.’ye gayri nakdi kredi kullandırma" eylemlerinin banka zimmeti suçunu oluşturup oluşturmayacağı,

3-) Özel Daire ilamının IV. maddesinde belirtilen, sanıklar M... E...K... O... B... ve O...E...'ın 08.04.2004, 15.06.2004 ve 16.06.2004 tarihli iddianamelerle açılan kamu davalarında yerel mahkemenin birleşen 2004/160, 2006/73 ve 2005/39 esas sayılı dosyalardaki eylemlerinin banka zimmeti suçunu oluşturup oluşturmayacağı,

4-) Özel Dairece sanıklar M... E...K..., O..B...ve O... E...hakkında “yurt dışına çıkış yasağının kaldırılmasına” karar verilmesinde isabet bulunup bulunmadığı,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Sanık M... E...K...’in Pamukbank yönetim kurulu başkanı, O...B...ve İ... S.. B...’nin Pamukbank yönetim kurulu üyeleri, O... E...’ın ise banka genel müdürü olduğu, adı geçen sanıkların aynı zamanda banka kredi tahsis komitesinde görevli bulundukları, ancak Pamukbank’ın 18.06.2002 tarihinde TMSF’ye devredilmesinden sonra görevlerinden alındıkları,

Yönetim kurulu başkanı M...E...K...’in aynı zamanda Ç...G... şirketlerinin de sahibi olduğu, 1980’li yıllardan başlamak üzere Ç...G..şirketlerine Pamukbank tarafından çeşitli miktarlarda TL ve döviz cinsinden kredilerin kullandırıldığı,

Yönetim kurulu başkanı M...E...K...’in aynı zamanda Ç...G... şirketlerinin de sahibi olduğu, 1980’li yıllardan başlamak üzere Ç...G..şirketlerine Pamukbank tarafından çeşitli miktarlarda TL ve döviz cinsinden kredilerin kullandırıldığı,

Bu kredilerin vadelerinde ödenmediği ve bankanın mali durumunun kötüleştiği tespit edilince, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Banka ve Kambiyo Genel Müdürlüğünce ilk olarak 16.08.1991 gün ve 36021 sayılı yazı ile Ç...G...hiçbir surette kredi kullandırılmaması yönünde Pamukbank Yönetim Kurulu Başkanlığına talimat verildiği,

Devam eden süreçte uyarıların dikkate alınmadığı ve bankanın mali durumunda iyileşme olmadığının tespit edilmesi üzerine Hazine Müsteşarlığı Banka ve Kambiyo Genel Müdürlüğünün 23.01.1998 gün ve 3076 sayılı yazısıyla Pamukbank Yönetim Kuruluna; “30.09.1997 tarihi itibariyle 245.955 milyar TL olan grup risklerin tamamının donuklaştığı ve grup bankalarında tutulan 10.584 milyar TL tutarındaki deponun da risk toplamına dahil edilmesi halinde grubun toplam risk tutarının 256.539 milyar TL’ye ulaştığı, donuklaşan grup riskleri nedeniyle aktif kalitesinin, dolayısıyla Bankanın mali bünyesinin önemli ölçüde bozulduğu, Aralık 1997 itibariyle yaklaşık 325 milyon TL döviz pozisyon açığı bulunduğu, bankanın birikmiş zararının azaltılması ve çözümlenemeyecek boyutlara ulaşmamasını teminen Ç....G... yeni kaynak kullandırılmaması yönündeki politikalara devam edilmesi, grup risklerinden nakit tahsilatına başlanması ve toplam grup risklerinin en kısa zamanda bilanço toplamının yüzde 25’i seviyesine indirilmesi, …zorunlu harcamalar dışında tüm giderlerin kontrol altına alınması” yönünde ikinci defa talimat verildiği,

Bankalar yeminli başmurakıplarının, Bankanın 30.06.1999 tarihli mali tablolarını esas alarak yaptıkları incelemeler sonucunda düzenledikleri 28.02.2000 gün ve R-2, R-2 sayılı Mali Bünye Raporu değerlendirilerek Hazine Müsteşarlığı Banka ve Kambiyo Genel Müdürlüğünce son olarak 11.04.2000 gün ve 28414 sayı ile; “…Bankanız yetkilileri ile yapılan 21.02.2000 tarihli toplantıda değeri 25-30 milyar ABD doları arasında tahmin edilen bankanızın %7 hissesine sahip olduğu iştiraklerinden Turkcell’in satışından bankanızca ve Çukurova Grubunca elde edilecek girdilerin grup risklerinin tasfiyesi ile sermaye artışında kullanılacağı ve bu satışın Haziran ayından önce gerçekleşmesinin tahmin edildiği ifade edilmiştir. Bu çerçevede Bankanızın mali bünyesindeki olumsuzlukların giderilmesini teminen 4491 sayılı Kanun ile değişik 4389 sayılı Bankalar Kanununun 14. maddesinin 2. fıkrasına istinaden Bankanızca;

1–Çukurova grubuna doğrudan ve dolaylı olarak hiçbir şekil ve surette yeni kredi kullandırılmaması,

1–Çukurova grubuna doğrudan ve dolaylı olarak hiçbir şekil ve surette yeni kredi kullandırılmaması,

2–Bankanız aktifinde yer alan gizli rezerv niteliğindeki varlıkların ivedilikle elden çıkartılması, Çukurova grubu risklerinin tasfiyesi ve sermayenin nakit olarak arttırılması suretiyle mali bünyenin iyileştirilmesine yönelik bir uygulama planının hazırlanarak yazımız tarihinden itibaren 15 gün içinde müsteşarlığımıza gönderilmesi gerekli görülmüştür” biçiminde yazılı uyarı yapıldığı,

Hazine Müsteşarlığının söz konusu yazılarının Banka Genel Müdürü ve Yönetim Kurulu üyesi olan sanık O...E...’a tebliğ edildiği, adı geçen sanığın da bu durumu diğer üyelere bildirmesi üzerine yönetim kurulu toplantılarında yazılarla ilgili değerlendirmeler yapıldığı,

Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu tarafından 18.06.2002 tarihinde Pamukbank’a el konularak bankanın Türkiye Mevduat ve Sigorta Fonuna devredildiği,

BDDK’nın el koyma kararının;

“...Mali bünyesindeki olumsuzlukların giderilmesini teminen 4389 sayılı Bankalar Kanununun 14 üncü maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları kapsamında alınması istenen tedbirleri almayan, yükümlülüklerinin toplam değeri varlıklarının toplam değerini aşan, faaliyetine devamı mevduat sahiplerinin hakları ve mali sistemin güven ve istikrarı bakımından tehlike arz eden, kaynaklarını bankanın emin bir şekilde çalışmasını tehlikeye düşürecek biçimde Bankanın yönetim ve denetimini doğrudan ya da dolaylı olarak, tek başına veya birlikte elinde bulunduran ortaklarının lehlerine kullandıran Pamukbank T.A.Ş.'nin, temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetiminin 4389 sayılı Bankalar Kanununun 14 üncü maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkraları uyarınca Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilmesine karar verilmiştir” şeklinde olduğu,

Dava ve Takip Dairesi Başkanlığının ödemelere ilişkin yazılarından, bankanın TMSF’ye devredilmesinden sonra Ç... Grup firmalarının kredi borçlarının 2004 ve 2007 tarihli protokollere göre ödeme planına bağlandığı ve ödendiği, A...A.Ş., A...A... Holding A.Ş. ve C.....Film ve Yapımcılık A.Ş. firmalarına ait borçların da ek protokol ile ödeme planına bağlandığı,

Anlaşılmaktadır.

Zimmet suçu 765 sayılı TCY’nın 202. maddesinde;

“Görevi sebebiyle kendisine tevdi olunan veya muhafaza, denetim veya sorumluluğu altında bulunan para veya para yerine geçen evrak veya senetleri veya diğer malları zimmetine geçiren memura altı yıldan oniki yıla kadar ağır hapis ve meydana gelen zararın bir misli kadar ağır para cezası verilir.

Anlaşılmaktadır.

Zimmet suçu 765 sayılı TCY’nın 202. maddesinde;

“Görevi sebebiyle kendisine tevdi olunan veya muhafaza, denetim veya sorumluluğu altında bulunan para veya para yerine geçen evrak veya senetleri veya diğer malları zimmetine geçiren memura altı yıldan oniki yıla kadar ağır hapis ve meydana gelen zararın bir misli kadar ağır para cezası verilir.

Yukarıdaki fıkrada gösterilen cürüm, dairesini aldatacak ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyette bulunmak suretiyle işlenmiş ise faile oniki yıldan aşağı olmamak üzere ağır hapis ve meydana gelen zararın üç misli kadar ağır para cezası verilir…” şeklinde düzenlenmiş, buna göre 202. maddesinin 1. fıkrasında basit zimmet suçu, 2. fıkrasında ise eylemin “dairesini aldatacak ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyette bulunmak suretiyle işlenmiş” olması halinde nitelikli zimmet suçunun oluşacağı hükme bağlanmıştır.

3182 sayılı Bankalar Yasasının yürürlükte olduğu dönemde, özel banka personelinin bankanın malvarlığını temellüke yönelik eylemleri ile ilgili olarak ayrıksı bir düzenleme bulunmadığı için, bu tür eylemlerin 765 sayılı TCY’nın 510. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği yargısal kararlarla kabul edilmiş ve bu yöndeki uygulama da duraksamasız sürdürülmüştür.

Zimmet suçunun, banka mensupları tarafından banka varlıklarına karşı işlenmesi durumunda özel bir düzenlemeye gereksinim duyan yasa koyucu, bu amaçla 23.06.1999 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 4389 sayılı Bankalar Yasasının 22/3. maddesiyle banka zimmeti suçunu ayrıca düzenleyerek 765 sayılı TCY’nın 202. maddesine paralel olarak;

“Banka yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile diğer mensupları görevleri dolayısıyla kendilerine tevdi olunan veya muhafazaları, denetim veya sorumlulukları altında bulunan bankaya ait para veya sair varlıkları zimmetlerine geçirirlerse altı yıldan oniki yıla kadar ağır hapis cezası ile cezalandırılacakları gibi bankanın uğradığı zararı tazmine mahkûm edilirler. Bu fıkrada gösterilen suç bankayı aldatacak ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyette bulunmak suretiyle işlenmişse faile oniki yıldan aşağı olmamak üzere ağır hapis ve meydana gelen zararın üç katı kadar ağır para cezası verilir. Ayrıca meydana gelen zararın ödenmemesi halinde mahkemece re'sen ödettirilmesine hükmolunur. Zararın kovuşturma yapılmadan önce tamamıyla ödenmiş olması halinde cezaların yarısı, ödeme hükümden önce gerçekleştirilmiş ise üçte bir oranında indirilir” şeklindeki hükmünü getirmiştir.

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın zimmet suçunu düzenleyen 247. maddesi ise;

“(1) Görevi nedeniyle zilyedliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçiren kamu görevlisi, beş yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın zimmet suçunu düzenleyen 247. maddesi ise;

“(1) Görevi nedeniyle zilyedliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçiren kamu görevlisi, beş yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(3) Zimmet suçunun, malın geçici bir süre kullanıldıktan sonra iade edilmek üzere işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranına kadar indirilebilir” biçimindedir.

Bu Yasadan sonra 01.11.2005 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Yasasının 160. maddesinde de ceza yaptırımı (miktarı) dışında 5237 sayılı TCY’na benzer bir düzenleme öngörülerek;

“Görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu para veya para yerine geçen evrak veya senetleri veya diğer malları kendisinin ya da başkasının zimmetine geçiren banka yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile diğer mensupları, altı yıldan oniki yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılacakları gibi bankanın uğradığı zararı tazmine mahkûm edilirler.

Suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi hâlinde faile on iki yıldan az olmamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezası verilir; ancak, adli para cezasının miktarı, bankanın uğradığı zararın üç katından az olamaz. Ayrıca meydana gelen zararın ödenmemesi hâlinde mahkemece re'sen ödettirilmesine hükmolunur…” hükmüne yer verilmiştir.

Belirtilen düzenlemelerle, 25.11.2000 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4603 sayılı Yasa ile T.C. Ziraat Bankası, Türkiye Halk Bankası ile Türkiye Emlak Bankası özel hukuk statüsüne tabi anonim şirket haline dönüştürülmesi sonucu kamu ve özel banka ayrımına son verilerek mensuplarının banka malını temellük eylemlerinin banka zimmeti suçunu oluşturacağı kabul edilmiştir.

Buna göre; gerek 4389 sayılı Bankalar Yasası gerekse 5411 sayılı Bankacılık Yasasında yer alan basit ve nitelikli bankacılık zimmeti suçlarının tanımlarında yer alan “fiil” unsuru benzerlik arz etmekte olup, “zimmete geçirme” biçiminde ifade edilmiştir.

Zimmete geçirme ise; 5237 sayılı TCY’nın 247. maddesinin gerekçesinde “… suç konusu mal üzerinde, malikmiş gibi tasarrufta bulunmayı ifade eder. Bu tasarruflar, suç konusu şeyin mal edinilmesi, amacı dışında kullanılması, tüketilmesi şeklinde oluşabileceği gibi bir başkasına satılması, verilmesi şeklinde de gerçekleşebilir…” şeklinde tanımlanmıştır.

Zimmete geçirme ise; 5237 sayılı TCY’nın 247. maddesinin gerekçesinde “… suç konusu mal üzerinde, malikmiş gibi tasarrufta bulunmayı ifade eder. Bu tasarruflar, suç konusu şeyin mal edinilmesi, amacı dışında kullanılması, tüketilmesi şeklinde oluşabileceği gibi bir başkasına satılması, verilmesi şeklinde de gerçekleşebilir…” şeklinde tanımlanmıştır.

Diğer taraftan; 4389 sayılı Bankalar Yasasının 22/3. maddesinde yazılı zimmet suçunun maddi konusunu; banka yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile diğer mensuplarının görevleri dolayısıyla kendilerine tevdi olunan veya muhafazaları, denetim veya sorumlulukları altında bulunan bankaya ait para veya sair varlıklar oluşturmakta iken, 5411 sayılı Bankacılık Yasasının 160. maddesinde yazılı suçun maddi konusunu ise; görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu para veya para yerine geçen evrak, senetler ve diğer mallar oluşturmaktadır.

Malın, para veya evrak ya da senedin failin görevi gereği zilyetliğine devredilmiş olması veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olması gerekir. Failin zilyetliğinde olan ya da koruma ya da gözetiminde bırakılan bir malı kendisi ya da başkasının zimmetine geçirmesi ile suç işlenmektedir.

Bu bağlamda, 4389 sayılı Bankalar Yasasının 11, 5411 sayılı Bankacılık Yasasının ise 48 ve takip eden maddelerinde koşulları, kapsamı ve tanımı yapılan kredilerin de; suçun maddi konusunu meydana getirdiği ve tabela firmalarına veya kredibilitesi olmayan firmalara kredi kullandırılması ya da kredilerin hiç veya yeterli teminat alınmadan kullandırılması halinde de bankacılık zimmeti suçunun oluşacağı konusunda kuşku bulunmamaktadır.

Bu genel açıklamalardan sonra, uyuşmazlık konularının sırasıyla ele alınmasında yarar bulunmaktadır.

1-) Özel Daire ilamının III (a) maddesinde belirtilen, sanıklar D... B... ve M... E... K...hakkında 11.05.2004 günlü iddianame ile açılan kamu davasında yerel mahkemece hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunu oluşturduğu gerekçesiyle zamanaşımından düşme kararı verilen eylemlerin banka zimmeti suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesi:

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2004 gün ve 223 sayılı iddianamesine konu eylemlerle ilgili olarak yerel mahkemece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 765 sayılı TCK 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ve Özel Dairece hüküm oyçokluğu ile onanmış, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise bu eylemlerin zimmet suçunu oluşturacağı görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurmuştur.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2004 gün ve 223 sayılı iddianamesine konu eylemlerle ilgili olarak yerel mahkemece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 765 sayılı TCK 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ve Özel Dairece hüküm oyçokluğu ile onanmış, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise bu eylemlerin zimmet suçunu oluşturacağı görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurmuştur.

Uyuşmazlık, Ç....G.. sahibi olduğu Pamukbank tarafından B...G... firmalarına 17.08.1998-10.09.1998 tarihleri arasında kullandırılan krediler ile B...G.. o dönemde sahibi olduğu Etibank tarafından Ç... G.. firmalarına kullandırılan kredilerin; tarih, tutar, vade ve faiz oranı açısından bire bir örtüştüğü, dolayısıyla back to back (karşılıklı) kredi yöntemiyle Pamukbank ve Etibank'ın zarara uğratıldığı iddiası ile ilgili olup konuya ilişkin bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda:

Sanık D... B..’in Etibank hakim hissedarı ve B...Grubu firmalarının sahibi olduğu, sanık M...E...K...’in ise Pamukbank hakim hissedarı ve Ç...ş.. grubunun sahibi olduğu,

Her iki bankaya da Hazine Müsteşarlığı tarafından, ekonomik durumları nedeniyle kendi gruplarına ait şirketlere kredi kullandırmamaları yönünde uyarı yazıları yazıldığı ve Etibank Yönetim Kurulunun B...G.. şirketlerine, Pamukbank Yönetim Kurulunun da Ç... G...şirketlerine kredi kullandırmama konusunda uyarıldığı,

Bunun üzerine, Pamukbank Yönetim Kurulunca D...B..G..firmalarından B... Holding, B..Y..ve S..S..a toplam 12.500.000 USD, C..Ç...Grubu firmalarından M...K..Ltd. Şti. ve T..K.. Konf. Ltd. Şti. firmalarına toplam 12.500.000 USD kredi kullandırıldığı, Etibank Yönetim Kurulunca da Ç.. G..firmalarından CH Financial lnvestments Ltd. Şti’ye 01.09.1998 tarhinde 5.000.000 USD, 08.09.1998 tarihinde 1.500.000 USD, 10.09.1998 tarihinde 2.000.000 U., I..C..Ltd. Şti’ye 27.08.1998 tarihinde 5.000.000 USD, 08.09.1998 tarihinde 3.500.000 U. ..I..O..Ltd Şti.’ye 04.09.1998 tarihinde 5.000.000 USD, 08.09.1998 tarihinde 3.000.000 USD olmak üzere toplam 25.000.000 USD kredi kullandırıldığı,

Pamukbank A.Ş. tarafından açılmış kredilerin 17.08.1998-10.09.1998 tarihleri arasında 25 farklı kalemde kullandırıldığı ve vade tarihlerinin 24.08.2000- 18.09.2000 olduğu,

Etibank A.Ş. tarafından Ç....firmalarına açılan kredilerin ise 27.08.1998- 10.09.1998 tarihleri arasında 7 kalemde kullandırıldığı ve vade tarihlerinin 03.09.2000-17.09.2000 olduğu,

Ç... firmalarına açılan kredilerde teminat olarak M...E...K..’in müşterek borçlu müteselsil kefil imzaları, B...grubuna kullandırılan kredilerde de D..B.. Medya Holding ve C..Ç..’ın müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzalarının bulunduğu,

Etibank A.Ş. tarafından Ç....firmalarına açılan kredilerin ise 27.08.1998- 10.09.1998 tarihleri arasında 7 kalemde kullandırıldığı ve vade tarihlerinin 03.09.2000-17.09.2000 olduğu,

Ç... firmalarına açılan kredilerde teminat olarak M...E...K..’in müşterek borçlu müteselsil kefil imzaları, B...grubuna kullandırılan kredilerde de D..B.. Medya Holding ve C..Ç..’ın müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzalarının bulunduğu,

Etibank tarafından Ç...G..firmalarına kullandırılan söz konusu kredilerin adı geçen bankanın 09.08.2000 tarih ve 17 nolu kararı ile temdit edilerek 48 ay vadeli hale getirildiği, ancak bankanın 27.10.2000 günü TMSF’ye devrinden sonra, 14.11.2000 tarihinde faizi ile birlikte geri ödendiği,

Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu tarafından 10.01.2003 gün ve 447 sayı ile Şişli Cumhuriyet Başsavcılığına şikayet dilekçesi verilmesi üzerine, Şişli Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturma sırasında Doç. Dr. A...S...’den alınan 22.04.2003 tarihli rapora dayanılarak 30.4.2003 tarihinde; “BDDK tarafından sanıklar hakkında Pamukbank T.A.Ş. tarafından D...B.. ve C..Ç...firmalarına 17.03.1998-10.09.1999 tarihleri arasında kullandırılan krediler konusunda usulsüzlük yapıldığı iddia edilerek dolandırıcılık suçlaması ile suç duyurusunda bulunulmuşsa da, yapılan tahkikat ve bilirkişi incelemesi sonucu dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunmadığı öte yandan karşılıklı olduğu belirtilen kredilerin sermaye artışında kullanıldığı ve sıfır etki doğurması nedeniyle Ceza Hukuku anlamında bir zararın bulunmadığı anlaşıldığından kamu adına koğuşturmaya mahal olmadığına” karar verildiği,

Bu karara yönelik itiraz üzerine, Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesince 03.10.2003 tarihinde itirazın reddine karar verildiği,

Bu karara yönelik itiraz üzerine, Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesince 03.10.2003 tarihinde itirazın reddine karar verildiği,

İtirazın reddine ilişkin bu karara karşı Adalet Bakanlığınca yasa yararına bozma yasa yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 20.01.2004 tarihli ilam ile; “Pamukbank T.A.Ş. ve Etibank A.Ş. sahiplerinin bankalardan kendi şirketlerine aktardıkları kredi miktarının bankalar yasasında belirlenen limitleri aşması ve hazine müsteşarlığınca uyarılmaları üzerine, karşılıklı kredi verme yöntemiyle başlangıç ve vade tarihleri ile miktarları aynı olan kredileri karşılıklı olarak varlığı ve bilançoları, mal varlıkları, alınan krediyi ödeyip ödemeyecekleri araştırılmadan birbirlerinin şirketlerine verdikleri, Pamukbank T.A.Ş.’nin Bahreyn Şubesi Etibank A.Ş.’nin Karaköy Şubesi tarafından kredi açıldığı ve Etibank A.Ş. tarafından 09.08.2000 gün ve 17 nolu kararla kredinin temdit edilip 48 ay vadeli hale getirilerek yeniden kredilendirme işlemi yapıldığı da gözetilerek bu tarihte yürürlükte bulunan Bankalar Yasasının 22/3. maddesinde öngörüldüğü şekilde iştirak halinde kredi görünümünde banka parasının zimmete geçirildiğine ilişkin dosyada mevcut delillerin tayin ve takdirinin mahkemeye ait bulunduğu, sonradan kredinin geri ödenmesinin oluşan suçu ortadan kaldırmayacağı gözetilmemesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği,

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bu bozma ilamı üzerine 11.05.2004 gün ve 223-688 sayılı iddianameyle kamu davasının açıldığı,

Etibank'ın Fona devrinden sonra 14.11.2000 tarihinde kredi borçlarının % 9 faiz oranı üzerinden hesaplanarak faizleriyle birlikte kapatıldığı, ancak söz konusu işlem nedeniyle Etibank’ın TMSF’ye devredilmesinden sonra, oluşan 4.920.000 USD faiz farkı 17.11.2003 tarihinde imzalanan TMSF ile M..G...arasında imzalanan protokol kapsamına alındığı, Pamukbank tarafından 1998 yılında B... G.. kullandırılan 25.000.000 USD tutarındaki kredilerin de 17.11.2003 tarihinde protokol kapsamına alındığı,

Anlaşılmaktadır.

Bu uyuşmazlık konusu ile ilgili olarak sanıklar savunmalarında özetle, kredi kullandırılan firmaların kredi yeterliliklerinin bulunması, kredilerin o dönemde şahsi imzaları gerçek anlamda bir teminat değeri taşıyan kişilerin kefaletiyle, geri alınmak amaç ve niyetiyle verilmiş olması, mevzuatta back to back krediyi suç kabul eden ve cezalandıran herhangi bir hüküm yer almaması, kredilerin tahsis tarihi itibarıyla 4389 sayılı Yasanın yürürlükte olmaması ve kredilerin daha sonra ödenmesi nedeniyle beraatlerine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.