muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5971, Karar No: 2018/5386, Tarih: 06.06.2018

bb)...’de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...’e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

cc)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesinde öngörülen defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun oluşabilmesi için varlığı noter tasdiki, belge basım-teslim formu gibi belgelerle sabit olan defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi gerektiğinden, katılan idareden, ibrazı istenen defter ve belgelerin varlığını kanıtlayan belgelerin bulunup bulunmadığı sorularak, varsa buna ilişkin tutanak ve belgelerin getirtilip incelenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140-2015/85 E.-K. sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı 2018/3390 E, 2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizde açıkladığımız gererekçede gösterildiği üzere;

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı 2018/3390 E, 2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizde açıkladığımız gererekçede gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359 maddesindeki Kaçakçılık suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipidir. 2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman Resmi Kurumlar dan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunda sayılan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilik den anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanununa tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda Faturanın da taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik incelemesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, 2018/3390 sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız birden çok usullerle içeriğin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması önemli değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanun 359/b maddesinde tanımlanın suçun hiç bir şekilde cezalandırılamıyacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanıkları daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle sayın çoğunluğun 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma “suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 227. mad. 3.f ile 230 maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tesbiti için fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içinde bulunmasının zorunlu olduğu görüşüne ve fatura bulunamadığı durumlarda sanığın üzerine atılı suçun oluşmadığı görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/16058, Karar No: 2015/5702, Tarih: 27.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/16058 E.  ,  2015/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların katılana ait, depo olarak kullanılan binanın kapısını levye ile zorlayarak kırdıkları anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

02/11/2012 tarihli oturumda 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'nun yargılamasının kapalı oturumda yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1- Mala zarar verme suçundan seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği nazara alındığında; 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesine göre; daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının zorunlu olarak aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği hükmünün gözetilmemesi,

2- Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu dikkate alınırak 15 - 18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu alınması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 5271 sayılı CMK gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafiye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife" gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenecek meblâğ yargılama giderlerinden olmayıp Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından "para ödemeksizin" yararlanabilmeleri hakları bulunduğu gözetilmeden, zorunlu müdafiye ödenen ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11989, Karar No: 2024/7191, Tarih: 17.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/11989 E.  ,  2024/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/495 E., 2020/147 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, hak yoksunlukları, kaçak sigaraların müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kurum zararını gidermediğine, nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek hususlarla usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratının yapılmadığına ve re'sen gözetilecek hususlarla usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki 33 HP 877 plaka sayılı çekici ve beraberindeki 33 TV 745

plaka sayılı römork ile Irak'tan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Habur Gümrük Sahasına geldiği, Gümrük Muhafaza personelince yapılan kontrolde aracın kupasının duvar boşluklarında ve teybinin arka boşluğunda gizlenmiş vaziyette toplam 44 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18, 4/4. maddeleri ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın alınan savunmasında, ele geçirilen sigaraları içmek amacıyla satın aldığını, ticari amacının olmadığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. Suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin 3.319,20 TL ve pek hafif değerde olduğu anlaşılmıştır.

5607 sayılı Kanun'un 9/2. maddesine göre gümrük görevlilerinin arama yapma yetkisinin Türkiye Cumhuriyeti gümrük salonları ve gümrük kapılarına girdikten sonra başlayacağı somut olayda gümrük sahası dışında Habur 2. Hudut Bölük Komutanlığı arama noktası diğer adıyla köprü ön arama noktasında gümrük görevlileri tarafından ara bölgede yapılmış olan aramanın hukuka aykırı olduğu ve ele geçen delillerin yasak delil niteliğinde olduğu, suça konu sigaralar ile ilgili satacağı yönünde ikrarı da bulunmayan sanığın cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10873, Karar No: 2012/34334, Tarih: 14.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10873 E.  ,  2012/34334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre Manavgat Kaymakamlığı tarafından il genel meclisi üyeliği görevinden dolayı sanık adına tabanca taşıma ruhsatı düzenlendiği ve ruhsatın veriliş sebebinin Mart 2009 tarihinde ortadan kalktığı anlaşılmakla; 26.6.1997 tarih ve 23031 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin (9) numaralı alt bendinde belediye başkanları ve il genel meclisi üyelerininin silahlarını taşıyabilecekleri, 16. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinde ruhsatlarının veriliş nedenleri ortadan kalktığı halde, durumu ruhsat veren makama altı ay içinde bildirmeyenlerin ruhsatları iptal edileceği ve kendilerine hiçbir surette ateşli silahlarla mermilerin taşıma yada bulundurma izni verilmeyeceği, 17. maddesinde ise, 16. madde uyarınca ruhsat şartlarını kaybedenlerin ruhsatları iptal edilerek silahlarının zapt edileceği ve zapt etme tarihinden itibaren altı ay içinde silah sahibinin isteği dikkate alınarak silah almaya hak kazanmış kişilere devrinin sağlanacağı, bu süre içinde devri sağlanmayan silahların ilgili kanunlara göre işlem yapılmak üzere adli makamlara intikal ettirileceği öngörülmüş olmasına göre, davaya konu silaha ait silah ruhsat dosyası getirtilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10467, Karar No: 2018/8692, Tarih: 01.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10467 E.  ,  2018/8692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaası ve dayanağı olan 21.11.2012 tarihli Tuzla VD. 2012/60 sayılı vergi suçu raporunun “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarına ilişkin olarak verildiği; iddianameye konu edilen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı; sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, birbirine dönüşemeyeceği; “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçları yönünden temyiz inceleme tarihi itibarıyla zamanaşımı süresinin dolduğu dikkate alınarak, kovuşturma şartı gerçekleşmeyen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan davanın düşmesi yerine derhal beraat kararı verilmesinin koşulları bulunmadığı halde sanıkların beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 01.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3680, Karar No: 2015/4279, Tarih: 14.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3680 E.  ,  2015/4279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/30574

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2012

NUMARASI : 2009/637 (E) ve 2012/164 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan incelemede mahkeme tarafından 06.08.2009 tarih, 2008/1648 esas ve 2009/545 karar sayılı hükmü ile İİK'nın 349/6. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesine karar verildiği, bu kararın temyizi kabil olduğu halde, verilen itiraz dilekçesi üzerine Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2009 tarih ve 2009/1110 Müteferrik, sayılı kararı ile düşme kararının kaldırılmasına karar verilmesi üzerine, dosyanın mahkemenin 2009/637 esasına kaydı yapılarak yargılama yapıldığının anlaşıldığı, bu sebeple 06.10.2009 tarihli ilk verilen karardan sonra yapılan işlemlerin yok hükmünde sayılarak 06.10.2009 tarih ve 2008/1648 esas ve 2009/545 karar sayılı hükme yönelik yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetçi vekilinin 06.10.2009 tarihli duruşma için başka bir mahkemede duruşması olması sebebiyle vermiş olduğu mazeret dilekçesinin, dilekçenin ekinde bulunan duruşma tutanağı incelendiğinde doğru olduğu, mazeretinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, müştekinin haklarının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde yazılı şekilde mazeretin reddi ile şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15898, Karar No: 2013/15261, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/15898 E.  ,  2013/15261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyeri yetkilileri hakkında sendikal faaliyeti engelleme suçundan açılan İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1061 esas sayılı dava dosyasının incelenmesine gerek görüldüğünden eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16298, Karar No: 2023/4104, Tarih: 26.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16298 E.  ,  2023/4104 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 250 ada 35 ve 38 parsel (eski 185 parsel) sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelden acele kamulaştırma dosyasında belirlenen bedelden mahsup edilerek, geri kalan miktarın üçer aylık vadelide nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların kamulaştırılan kısımlarının davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların sulu arazi olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, kapitalizasyon faizinin %6 olarak alınması gerektiğini, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ve dava konusu taşınmazların 250 olan ada numarasının hükümde 205 olarak gösterildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların sulu arazi olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, kapitalizasyon faizinin %6 olarak alınması gerektiğini, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ve dava konusu taşınmazların 250 olan ada numarasının hükümde 205 olarak gösterildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu, dava konusu taşınmazların sulu tarım arazisi vasfında oldukları görülerek, kapitalizasyon faiz oranının % 4 alınmasının uygun olduğu, taşınmazın sulu arazi vasfı hususunda bilirkişi raporunda yapılan açıklamaların doğru ve yerinde bulunduğu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin de isabetli olduğu, tapudaki sınırlandırmaların bedele yansıtıldığı ve sınırlandırmalardan ari olarak tescile karar verildiği, tespit olunan birim değerin emsal taşınmaz ve dosyalarda verilen değerlerle aynı olduğu, kamulaştırma bedelinin tamamının davalılara ödenmemesi ve kurulan faiz hükümleri isabetsiz ise de bu hususların istinaf eden taraf nazara alındığında istinaf eden davacı idare yönünden aleyhe durum yaratmadığı, vadeli hesaba yatırılan 337.953,90 TL ilave kamulaştırma bedelinin davalı hak sahiplerine derhal ödenmesi hususunda ara karar kurularak gereği hususunda İlk Derece Mahkemesine yazı gönderildiği; ancak dava konusu 250 ada 38 nolu parselin sehven 205 ada 38 nolu parsel olarak yazılmasının maddi hata olup resen düzeltilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi uyarınca dava konusu taşınmazın ada numarası düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.