muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1058, Karar No: 2016/8318, Tarih: 13.10.2016

Kabule göre de;

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda işlediği fiilin zincirleme suç olarak kabulüyle Türk Ceza Kanununun 3 ve 61. maddeleri de gözetilerek tek hüküm kurulması gerektiği nazara alınmadan ve suç kastının nasıl yenilendiği, eylemlerin neden bağımsız suç kabul edildiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmeden sanık hakkında 6 ayrı görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yüklenen suçu TCKnın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K.2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCKnın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUKnın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 13/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4239, Karar No: 2012/6388, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4239 E.  ,  2012/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, bağımsız bölümünde meydana gelen zararın tespiti ile giderilmesi konusunda kendisine yetki verilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; Çankaya İlçesi ... ada ... parsel üzerinde kurulmuş kat irtifaklı, 238 adet bağımsız bölümlü ana yapıda 50'den fazla bağımsız bölüm maliki olduklarını, bu bağımsız bölümlerin 1, 2, 23, 24, 25 numaralı katlarda bulunduğunu, söz konusu katların ortak alanları ile su ve elektrik tesisatındaki arızalar sonucu katları su bastığını, bunun sonucu olarak da; katları su basıp parke ve duvarları çürüttüğünü, yönetime başvurmalarına rağmen sözü edilen alanlardaki bozukluk ve arızaların tamiratının yapılmadığını, bu durumun Kat Mülkiyeti Yasası'na aykırılık teşkil ettiğini, anayapının 1, 2, 23, 24, 25 katlarının ortak alanlarının ve bu yer ve tesislerdeki acilen onarılması gereken bölümlerin tespitini, onarım ve tadilat bakımından gerekli önlemlerin ve işlerin projesine ve tekniğine uygun olarak kat maliklerinin nam ve hesabına yaptırılması için kendilerine yetki verilmesini, yapılacak işlerin tespiti ve bedellerinin karşılanması için kat maliklerinden avans olarak para toplanmasını istemiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden davalı yönetimin yargılama sırasında ve temyizinde ileri sürdüğü iddialardan; davacının anataşınmazın 1, 2, 23, 24, 25 numaralı katlarındaki bağımsız bölümlerin maliki olduğu davacının bu katlara ve bağımsız bölümlere ilişkin bulunan onaylı mimari projeye müdahale ederek sürüldüğü pencere sistemi cam teras ve kaplama yaptığının ileri sürüldüğü, bilirkişilerce bu konunun yerinde orjinal proje de tatbik edilmek sureti ile araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; anayapının onaylı mimari projesi ile onaylı sıhhi tesisat ve elektrik projesi de yerinde uygulanarak uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla davacının iddia ettiği şekilde kendisine ait bölümlerde ve bunların ortak alanlarında (katlarda)

2012/4239-2012/6388

Mahkemece; anayapının onaylı mimari projesi ile onaylı sıhhi tesisat ve elektrik projesi de yerinde uygulanarak uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla davacının iddia ettiği şekilde kendisine ait bölümlerde ve bunların ortak alanlarında (katlarda)

2012/4239-2012/6388

herhangi bir hasar ve zararın meydana gelip gelmediği, gelmiş ise bu hasar ve zararın davacının onaylı mimari projelere aykırı eylemleri sonucu vuku bulup bulmadığı, ayrıca davacının herhangi bir müdahalesi olmaksızın ortak alanlardan kaynaklanan bir zarar meydana gelip gelmediği, gerek ortak alanlardan meydana gelen zarar ve gerekse davacının müdahalesi nedeniyle meydana gelen zararın bulunup bulunmadığı araştırılıp her bir zarar kalemin ayrı ayrı hesaplanması ve oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayanan ve yerinde onaylı mimari projesinin de uygulanması gerektiğini dikkate almayan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3552, Karar No: 2010/4111, Tarih: 15.07.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3552 E.  ,  2010/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava yanlar arasında imzalanan “Hammadde ve mamul maddelerin besleme, yükleme, boşaltma işleri” ile “araç gereç nakil vasıta ve aparatların tamir bakım” sözleşmelerinden kaynaklanmıştır. Davacı iş sahibi, davalı ise yüklenicidir. Davalı tarafından, davacı işyerinde çalıştırılan işçiler ile bu işçilerin bağlı bulundukları Petrol-İş Sendikası’nca davacı aleyhine iş mahkemelerinde açılan davalar sonunda hükme bağlanan ve davacı yanca ödenen miktarın sözleşmedeki hükme dayanılarak davalıdan istirdadı talep edilmiş, mahkemece; yanlar arasındaki sözleşme bir bütün olarak değerlendirildiğinde işin devamı sırasında maliyet arttırıcı sebeplerin ortaya çıkması halinde bunun davacı iş sahibince karşılanacağı görüşüyle davanın reddine karar verilmiş, mahkemenin bu hükmü davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan sözleşmenin 6.8. maddesinde “yüklenicinin çalıştırdığı işçilerin işvereni olduğu, personel çalıştırmaktan Meri Kanunlar (Vergi Kanunu, SSK Kanunu, İş Kanunu, Toplu Sözleşme, Grev ve Lokavt, Sendikalar Kanunu, Borçlar Kanunu, Tasarrufu Teşvik Fonu, Konut Edindirme Kanunu vb.) muvacehenesinde bütün yükümlülükleri ve bu Kanunlardan dolayı ortaya çıkabilecek her türlü ihtilâflardan yüklenici firmaya rücu edilebilecek miktarların ödenmesini kabul eder” hükmüne yer verilmiştir. Aynı sözleşmenin diğer maddelerinde iş sahibince karşılanacak olan kısım yıl içinde asgari ücrete zam yapılması nedeniyle işçi ücretlerine yansıyacak olan ek masraflardan ibarettir. Dolayısıyla sözleşmenin bütününden tüm artışların işverence karşılanacağına dair bir yorumla sonuca varılması mümkün bulunmamaktadır. Diğer yandan davaya dayanak yapılan sözleşmenin muvazaalı olduğuna dair savunma ancak yanlar arasında imzalanan bir belgeye dayanılarak ispatlanabilir (YİBK. 05.02.1947 gün E.1945/20, K.1947/6 sayılı kararı). Davada dayanılan ve önceki iş mahkemelerince verilen kararlarda davacı ile davalı arasındaki sözleşmenin muvazaalı olduğundan sözedilmiş ise de sözkonusu davalarda davalı taraf yer

15.H.D.

2009/3553

2010/4055

15.H.D.

2009/3553

2010/4055

almadığı gibi anılan dosyalarda işçilere karşı hem asıl iş sahibinin ve hem de yüklenicinin, müştereken ve müteselsilen sorumluluğu yasadan kaynaklanmış olduğundan bu belirlemenin eldeki davada davacıyı bağlayıcı bir yönü bulunmamaktadır. Bu nedenlerle davalının işçileri ile bağlı oldukları Petrol-İş Sendikası’nca açılan davalarda Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanıp hüküm altına alınan ve davacı tarafından ödenen miktar sözleşmenin 6.8 maddesi uyarınca davalıdan rücuan talep edilebileceğinden mahkemece iş mahkemesince karara bağlanıp sözleşme uyarınca davacının ödemek zorunda kaldığı miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddedilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 15.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6026, Karar No: 2015/30221, Tarih: 19.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6026 E.  ,  2015/30221 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaca zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İ.. Ş.. hakkında tehdit suçundan mahkumiyet kararı verildikten sonra sanığın temyiz talebinde bulunduğu, mahkeme tarafından 29/07/2013 tarihinde verilen ek kararla temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu karar usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilmesine rağmen, sanığın bu karara yönelik bir temyiz talebinin bulunmadığı dikkate alınarak ve sanıklar B.. G.., M.. G.., Z.. G.. hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıklarla katılanın sınır komşusu oldukları, sanıkların, kendi taşınmazı içindeki ağaçları keserken katılana ait birkaç ağacı da kesmek suretiyle nitelikli mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sınır komşusu olan sanıklar ve katılanın taşınmazları arasında, söz konusu sınırı gösteren ya da taşınmazları belirgin bir şekilde ayıran işaret ve çit gibi bir engelin bulunmadığı, kesildiği belirtilen ağaçların sınırın hemen önünde yer aldıkları, sanıkların, kendi ağaçları olduğunu düşünerek kesim yaptığı, zeminde ağaçların kime ait olduğu hususunda bir ihtilaf bulunduğu, alınan bilirkişi raporuna göre de, ağaçların hangi tarafa ait olduğunun bilinemeyeceğinin belirtildiği, buna göre, sanıkların suç işleme kastıyla hareket etmedikleri ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37592, Karar No: 2015/14886, Tarih: 23.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/37592 E.  ,  2015/14886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme

HÜKÜM : - Sanıklar ... ve ... haklarında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükümlülük; mala zarar verme suçundan beraat,

- Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarından beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında mala zarar verme ve sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanın, suçların sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanıklar ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Oluşa, dosya kapsamına ve sanık ...'nün beyanları karşısında, atılı suçu sanık ...'nün işlediğine hükmeden mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve

değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılanın ve sanıkların, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6524, Karar No: 2008/8478, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6524 E.  ,  2008/8478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, tescil ve haciz şerhinin terkini istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın tapu iptal, tescil yönünden kabulüne, Ankara Büyükşehir Belediyesi yönünden reddine dair verilen 03.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Çankaya Belediyesi adına paylı iken Belediye Meclis kararı ile ihale sureti ile tescil ve kayıttaki haciz şerhinin terkini istemine ilişkindir. Mahkemece tescil isteminin kabulüne, tapu kaydındaki şerhlerin kaldırılması isteminin reddine karar verilmiş, hükmün, şerhlerin kaldırılması yolundaki bölümünü davacılar vekili, tescile yönelik olarak verilen hüküm bölümünü ise davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-“Gerçekten dava konusu taşınmazın Belediye Meclisi’nin 26.02.2004 tarihli ihale kararı ve 03.03.2004 tarihli Başkanlık onayı ile davacılara satışının yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ihale davacılara şahsi hak sağlar ve ihaleyle satışın onaylandığı 03.03.2004 tarihinde yanlar arasında sözleşmeye bağlanmış sayılır. Ne var ki somut olayda, davalı ... satışın dayanağı olan ihalenin feshedildiğini, davacılar ise bu fesih işlemi hakkında Ankara 2. İdare Mahkemesi’nin 2004/1599 Esasında kayıtlı davanın açıldığını ileri sürmüşlerdir. Şayet bu dava sonunda İdare Mahkemesi fesih işleminin iptaline karar vermez ise az yukarıda söylendiği gibi ihale ile satış davacılara şahsi hak sağlayacağından tescil taleplerinin dinlenmesi gerekir. Kuşkusuz, davacıların açtığı dava reddedilirse davanın dayanağı kalmayacaktır. Bu nedenle mahkemece, İdari yargı yerindeki dava sonucunun beklenerek çekişmenin esası hakkında hüküm kurulması yerine örnek olarak karar gerekçesinde yazılı Yargıtay ve Danıştay kararlarına yanlış anlam verilerek davanın görev noktasından reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.” denilmek suretiyle Mahkeme’nin 25.11.2004 tarihinde verdiği ilk hüküm Dairemizin 26.05.2005 gün ve 2005/1482-4905 numaralı ilamı ile bozulmuştur. Bozma üzerine davalılar vekilince ileri sürülen karar düzeltme istemlerinin reddine karar verilmiş, yapılan sonraki yargılamada Mahkemece bozmaya uyulmuştur. Artık, usulü müktesep hak kuralı gereği kararda işaret edilen hususların tarafları ve Mahkemeyi bağlayacağı açıktır. Bozma kararında, İdari Yargı yerinde açılan ihalenin feshine ilişkin idari kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğunun tespiti ile feshin hükümsüzlüğünün belirlenmesine ilişkin davanın sonucu beklenmeli ve verilecek kararın niteliğine göre dava kabul yada reddedilmelidir. Dosyaya getirtilen Ankara 2. İdare Mahkemesi’nin 10.06.2005 tarih, 2004/2550 Esas 2005/936 Karar sayılı ilamı ile ihale işleminin feshine ilişkin encümen kararının yerindeliği kabul edilmek sureti ile hükümsüzlüğünün tespitine ilişkin dava reddedilmiştir. Ne var ki, temyiz yoluna başvurulduğundan henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Sözü edilen bu kararın kesinleşmesi beklenerek, hükümde belirlendiği biçimde kesinleşmesi halinde, iş bu temyize konu eldeki davanın da hukuki dayanağı kalmayacağından önceki bozma ilamında vurgulandığı üzere davanın reddine karar verilmesi gerekecektir. İçeriğine uyulması zorunlu hale gelmiş 26.05.2005 günlü bozma ilamına uyularak İdari Yargı yerindeki kararın kesinleşmesi beklenmeksizin karar verilmiş olması doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının ise, bozma gerekçesine göre şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının ise, bozma gerekçesine göre şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2.) bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 26.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9376, Karar No: 2019/2666, Tarih: 13.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/9376 E.  ,  2019/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın açılmamış sayılmasına dair kararın davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 05.12.2016 tarihli ve 2014/25350 Esas, 2016/16490 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı üçüncü kişi vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, 15.07.2008 tarihinde mülkiyeti müvekkiline ait malların haczedildiğini öne sürerek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dosyanın 6100 sayılı HMK'nin yürürlüğe girdiği tarih sonrasında 03.05.2012 ve 17.04.2014 tarihlerinde işlemden kaldırıldığı gerekçesi ile HMK'nin 320/4. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 05.12.2016 tarihli ve 2014/25350 Esas, 2016/16490 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı üçüncü kişi vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 2. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.” hükmüne, 320. maddesinin 4. fıkrasında; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmüne yer verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un “hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, Anayasa’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, 6100 sayılı Kanun'un 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği incelenerek; mazeretin kabulü ya da reddine göre dosyanın işlemden kaldırılıp kaldırılmayacağına karar verilecektir.

Ayrıca, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 18. maddeleri gereğince; vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması zorunludur.

HMK'nin 81. maddesi uyarınca vekilin azli veya istifasının, mahkeme ve karşı taraf bakımından hüküm ifade edebilmesi için, bu konudaki beyanın dilekçeyle bildirilmesi veya tutanağa geçirilmesi ve gerektiğinde ilgilisine yapılacak tebligat giderinin de peşin olarak ödenmesi zorunludur. HMK'nin 82. maddesinde ise; istifa eden vekilin vekâlet görevinin, istifanın müvekkiline tebliğinden itibaren iki hafta süreyle devam edeceği öngörülmüştür.

Somut olayda, 29.03.2012 tarihli duruşmada taraf vekilleri mesleki mazeret dilekçesi sunmuş ve Mahkemece tarafların mazereti kabul edilerek duruşmanın 03.05.2012 gününe bırakılması ile taraf vekillerinin duruşma gün ve saatini UYAP sistemi üzerinden öğrenmeleri yönünde ara karar oluşturulmuştur. 03.05.2012 tarihli duruşmaya davacı üçüncü kişi vekili katılmamış, davalı alacaklı vekili de davayı takip etmeyeceğini bildirince Mahkemece dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi gereğince, dosyanın işlemden kaldırılabilmesi için davacı tarafın usulüne uygun olarak Duruşmaya davet edilmiş ve mazeretsiz şekilde duruşmaya katılmamış olması gerekir. 29.03.2012 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi veren davacı vekilinin mazereti Mahkemece kabul edildiğine göre, bir sonraki duruşma gününün usulüne uygun bir tebligatla bildirilmesi gerekir. Duruşma gün ve saatinin kalemden ya da UYAP sisteminden öğrenilmesine karar verilemez. Belirtilen sebeple, davacı vekili 03.05.2012 tarihli duruşmaya usulüne uygun şekilde davet edilmediğinden, 6100 Sayılı Kanun'un 150/2. maddesi gereğince 03.05.2012 tarihinde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.