muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10759, Karar No: 2025/1312, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/10759 E.  ,  2025/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.03.2024

SAYISI : 2023/991 E., 2024/692 K.

SUÇ : Mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.03.2024 tarihli ve 2023/991 Esas, 2024/692 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.03.2024 tarihli ve 2023/991 Esas, 2024/692 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11229, Karar No: 2012/4879, Tarih: 12.03.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/11229 E.  ,  2012/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...`ın beraatine, diğer sanıkların hükümlülüklerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Almanya ülkesi vatandaşı sanık ...'in ... İlçesinde ikamet ettiği adreste daha önce Tebligat Kanunu hükümlerine uygun şekilde yapılmış bir tebliğ işlemi bulunmadığı gibi duruşma sırasında sanığın Almanya ülkesinde ikamet ettiği tebligat görevlisi tarafından tespit edilmiş olup, buna göre sanığa ... adresinde Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca gıyabi mahkumiyet kararının tebliğ edilmesi işleminin usulüne uygun bulunmadığı cihetle, gıyabi kararın anılan sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi ve hükmü temyiz etmesi halinde temyizine ilişkin olarak tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10379, Karar No: 2013/19267, Tarih: 18.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/10379 E.  ,  2013/19267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Eşya müsaderesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tehdit suçundan açılan kamu davası sonucu sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, suçta kullanılan silahın ise usulüne uygun olarak muhafaza altına alındığına dair dosyada belge bulunmadığından zoralımı konusunda bir karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve mahkemece Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılarak müsadere konusunda gereğinin istendiği, bu yazı üzerine silahın müsaderesi için açılan davada silahın müsaderesine karar verildiği, Uyap'tan yapılan sorgulama sonucu , mahkemece verilen 16.10.2007 tarihli erteli cezaya ilişkin kararın Dairemizin 26.04.2012 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun tartışılması zorunluluğu nedeniyle bozulduğu, mahkemenin 27.10.2010 tarihli kararı ile bu suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmakla, mahkemece verilen müsadere kararının asıl hükümle birlikte aynı yasa yoluna tabi olup, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yasa yolunun açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/17789, Karar No: 2015/864, Tarih: 26.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17789 E.  ,  2015/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/156-2014/174

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosya içinde vekilin davalılardan alınmış vekaletnamelerine rastlanmamıştır.

Bu noksanlık giderilditen sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1224, Karar No: 2024/8112, Tarih: 25.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/1224 E.  ,  2024/8112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/609 E., 2020/724 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ...'ndan alacaklı olduğunu, davalı borçlu aleyhine Bursa 12. İcra Müdürlüğü'nün 2016/6038 E sayılı dosya ile takip yapıldığını, davalı ... tarafından, davalı borçlu aleyine de Bursa 11. İcra Müdürlüğü'nün 2016/6854 E. Sayılı dosya ile takip yapıldığının anlaşıldığını, iş bu takip dosyasının muvazaalı olduğunu, ... isimli sözde alacaklının bir otomotiv şirketinde işçi olarak çalıştığını, eczacı ...'ndan 490.000,00 TL senet alacağının olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu beyan ederek muvazaalı icra takibinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilleri dosyaya sunmuş oldukları ayrı cevap dilekçeleri ile; öncelikle dosya kapsamında, dava şartı olan kesin veya geçici aciz vesikasının bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini istediklerini, aynı zamanda Bursa 11. İcra Müdürlüğü'nün 2016/6854 E. sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinin gerçek bir takip olduğunu, herhangi bir muvazaa durumunun bulunmadığını, İİK 277 ve devamı maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptaline ilişkin şartların oluşmadığını, bu nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesini istediklerini belirtmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda belirtilen tarihli, esas ve karar sayılı kararı ile; davalı tarafın sunmuş olduğu dekont içerikleri dikkate alındığında muvazaa olgusunun ispatlanamadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda belirtilen tarihli, esas ve karar sayılı kararı ile; davalı tarafın sunmuş olduğu dekont içerikleri dikkate alındığında muvazaa olgusunun ispatlanamadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; ilgili icra takibinin ... tarafından, ilgili borçlunun kredilerinin takibe düşmesinden oldukça kısa bir süre önce açıldığını, ... isimli sözde alacaklının, bir otomotiv şirketinde işçi olarak çalıştığı ve eczacı ...’dan 490.000,00 TL’lik bir senet alacağının bulunmasının hayat olağan akışına uygun olmadığını, davalı taraf gerek duruşmada gerekse sunmuş olduğu cevabi dilekçelerde diğer davacı ile 2. dereceden kayın hısımlığı bulunduğunu ikrar ettiğini, davalı borçlular arasındaki yapılan satış işlemlerinin tanışıklığa ve güvene dayalı olup gerçekte bir ivaz karşılığı yapılmadığının aşikar olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmediği gerekçesi ile istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1. fıkra (b-1) bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları temyiz dilekçesinde de ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine ve kapsamına göre uyuşmazlık, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi

2.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 277 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; davalı ... tarafından belli tarihlerde davalı borçlunun hesabına "borç para verme" açıklaması ile EFT lerin yapıldığının, iş bu EFT bedellerinin de kendi fon hesabındaki fon satış bedellerinden karşılandığının anlaşılmış olmasına göre davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

19.12.2005 gün ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesi gereğince davalı alacaklıdan harç alınmamasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22404, Karar No: 2012/18125, Tarih: 01.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/22404 E.  ,  2012/18125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca düşme

I- Katılan vekilinin “2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mahkemenin 19.06.2008 tarih 2006/191 Esas ve 2008/472 Karar sayılı sanıkların beraatlerine dair kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan inceleme neticesinde Dairemizin 12.11.2009 gün 2009/2779 Esas ve 2009/12976 Karar sayılı ilamı ile “2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen beraat kararının ise bozulmasına karar verildiği, bu nedenle mahkemenin 08.11.2010 gün 2010/75 Esas ve 2010/724 Karar sayılı ilamı ile 2001 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının ortadan kaldırılmasına dair kararı hukuki değer taşımadığından katılan vekilinin bu hükme yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan vekilinin “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise :

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 01.05.2003 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6083, Karar No: 2016/9847, Tarih: 23.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6083 E.  ,  2016/9847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; .... Hukuk Mahkemesinin .... Karar sayılı ilamı ile müşterek çocuk 2008 doğumlu .... için 300 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini ancak aradan geçen zaman içerisinde müşterek çocuğun ihtiyaçlarının arttığını ve nafakanın yetersiz kaldığını bu nedenle iştirak nafakasının 600 TL'ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiş,duruşmada davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile müşterek çocuk için aylık 300.00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren 600TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Somut olayda; mahkemece yaptırılan sosyal ekonomik durum araştırmasına göre,velayet hakkı annede olan müşterek çocuk .... 2008 doğumlu olduğu, davacının ... temsilciğinde işçi olarak çalıştığı, asgari ücret aldığı, aylık 350 TL kira ödediği; davalının ise.... işçi olup, aylık 2.873.25 TL geliri olduğu, aylık 350 TL kira ödediği anlaşılmaktadır.

./..

-2-

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, çocuğun ihtiyaçlarına ve günün ekonomik koşullarına göre, mahkemece takdir edilen 600 TL iştirak nafakası yüksektir.

O halde, davacı annenin de katkısı dikkate alınarak, davalı babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde, çocuğun ihtiyaçları da gözetilerek, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/15632, Karar No: 2013/46, Tarih: 07.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15632 E.  ,  2013/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.11.2011 tarih ve 2011/871-2011/137 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinde 27.05.2011 tarihinde Karabağlar'da meydana gelen sağnak yağmur nedeniyle su baskını oluştuğunu ileri sürerek, kullanılamaz hale gelen faturalar, irsaliyeler, işletme defterleri, SSK evrakları için zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının zayi belgesi verilmesi için öngörülen 15 günlük hak süre içerisinde talepte bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının mahkemeye sunduğu 07.06.2011 tarihli tespit dilekçesinde 27.05.2011 tarihinde meydana gelen su baskınında işyerindeki tüm ticari defter ve belgelerin tamamının kullanılamaz duruma geldiğini belirtmiş olmasına ve eldeki davanın açıldığı tarih itibariyle mülga TTK'nun 68. maddesindeki 15 günlük sürenin geçmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10271, Karar No: 2015/3185, Tarih: 02.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10271 E.  ,  2015/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EĞİRDİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2012/320-2014/94

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı taraf, kayıp/kaçak bedeli, iletim bedeli, PSH bedeli ve PSH sayaç bedeli altında ödenmiş 36.283,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Yerel mahkemece; davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davalı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre de davalının davacıdan tahsil ettiği bu bedelleri davacı aboneye iade etmek zorunda olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20.02.2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10.05.2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6.maddesi ile 4628 sayılı Kanuna eklenen geçici 9., 14.03.2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1., 5/4., 17/1., 4., 27. ve geçici 1.maddeleri uyarınca çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi (6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi) uyarınca çıkarılan Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin e bendine dayanarak alınmaktadır.