muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3859, Karar No: 2008/4695, Tarih: 07.04.2008

Getirilen bu özel hüküm ile, ayrılmaz parça (mütemmim cüz) olan yapı ile zemin arasındaki hukuki ilişki kesilmiş bazı durumlarda yapı, üzerinde bulunduğu yerin malikinden başkasına bırakılarak imar parsellerinin oluşturulabileceği öngörülmüştür. Böylece yapıların bedelleri ilgili parsel sahiplerince yapı sahibine ödenmediği veya aralarında bu yönde bir anlaşma yapılmadığı yada ortaklığın giderilmesi davası açılmadığı sürece bu yapıların ömürlerini dolduruncaya kadar eski sahiplerine kullanma imkanı sağlanmış, zemin malikinin tasarruf gücü kısıtlanmıştır.

298l sayılı yasanın 3290 sayılı yasa ile değişik l0/c maddesi de aynı doğrultuda hüküm getirilmiştir.

Yukarıda açıklanan ayrıcalıklar ile, bir kimse kendi taşınmazı üzerine ayrılmaz parça (mütemmim cüz) niteliğinde yapı inşa etmiş, imar uygulaması sonucu bu yer üçüncü kişiye ait imar parseli içerisinde kalmış ise, kendi arzu ve iradesi dışında idari kararla oluşan bir durum söz konusu olduğundan, kusurlu sayılamamış ve imar parseli malikine karşı yapı sahibini koruma zorunluluğu duyulmuştur.

Somut olayda da; bilirkişi raporuyla davalının 8 numaralı parseli üzerindeki binanın imar uygulaması sonucu davacının 33 parsel çap kaydına tecavüzlü hale geldiği saptandığından, yapı bedeli ilgili arsa sahibince yapı sahibine ödenmediği veya aralarında böyle bir anlaşma yapılmadığı, ya da ortaklığın giderilmesi davası açılmadığı sürece bu yapıların ömürlerini dolduruncaya kadar eski sahipleri tarafından kullanmaya devam edilmesi gerekir. Yasanın açık hükmü göz ardı edilerek taşkın yapı kısmının kal’i suretiyle davalının elatmasının önlenmesine karar verilmesi açıklanan nedenle doğru olmamıştır.

Karar açıklanan bu nedenle davalı yararına bozulmalıdır.

3-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Davacı çap kapsamına yapı yapılarak elatmanın kal suretiyle kaldırılması istemi dışında davalıya ait gecekondu pencerelerinin komşuluk hukukuna aykırı yapıldığını, davalının yapısında oluk bulunmadığını,

gelen suların taşınmazına zarar verdiğini, bundan ayrı davalıya ait ağaçlarında çap kapsamına dikildiğini, bunlarında kal’ini istemiştir.

Türk Medeni Kanununun 683. maddesi uyarınca malik malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı elatmasının önlenmesini isteyebilir. Davacı bu maddeden yararlanarak davalının çapı kapsamında kalan yere ağaç dikerek elattığını ileri sürdüğünden çap uygulamasıyla böyle bir tecavüz olup olmadığı bilirkişiye incelettirilmeli, varsa ağaçların kal’i suretiyle davalı elatması önlenmelidir.

Türk Medeni Kanununun 683. maddesi uyarınca malik malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı elatmasının önlenmesini isteyebilir. Davacı bu maddeden yararlanarak davalının çapı kapsamında kalan yere ağaç dikerek elattığını ileri sürdüğünden çap uygulamasıyla böyle bir tecavüz olup olmadığı bilirkişiye incelettirilmeli, varsa ağaçların kal’i suretiyle davalı elatması önlenmelidir.

Türk Medeni Kanununun «Bitkiler» başlıklı 740. maddesi uyarınca başkasının mülküne geçerek zarar veren dal ve köklerin zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebilmesi olanaklıdır. Bu madde ile de mülkiyetin taşkın kullanılmasına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığı ile de giderilmesini isteyebilir. Fakat hemen belirtilmelidir ki, buradaki önemli unsur komşunun zarar görmesidir. Bu zarar davacının iddia ettiği gibi kavak ağacının küflenmesi sonucu pislik meydana getirme şeklinde gerçekleşebileceği gibi gölge yaparak, ya da köklerin kavak ağacına geçmesi nedeniyle de meydana gelmiş olabilir. Zararın varlığının saptanması ise, HUMK.unn 275. maddesi uyarınca özel ve teknik bilgiyi gerektirir. Kuşkusuz bu konuda uzman inşaat mühendisi bilirkişi değil, ziraatçi bilirkişidir. Mahkemenin inşaat mühendisi bilirkişi raporu ile yetinilerek davacının isteminin eksik inceleme ve araştırma sonucu reddedilmesi de doğru olmamıştır.

Davada ayrıca davalıya ait gecekondu çatısından kaynaklanan sulardan oluşan zararın giderilmesi de istenmiştir. Bilirkişice davacının taşınmazına sadece davalının bina çatısından değil, arazinin doğal yapısı ve kot farkı nedeniyle yağmur ve kar suları geldiği bu suların zarar vermemesi için gerekli tedbirlerin davacı tarafından alınması gerektiği belirtilmiş, davacının bu istemi de bilirkişi raporuna bağlı kalınarak reddedilmiştir. Gerçekten Türk Medeni Kanununun 742. maddesi hükmünce taşınmaz malikinin üst taraftaki araziden kendi arazisine doğru olarak doğal akan suların ve özellikle yağmur, kar ve tutulmamış kaynak sularının akışına katlanmak zorunluluğu varsa da yasanın 743. maddesinin 2. fıkrasına göre alt taraftaki arazi maliki boşaltma dolayısıyla akan sulardan zarar görmekte ise giderin üstteki arazi malikine ait olmak üzere kendi arazisinde yapılacak mecrayla suyun bu mecradan akıtılmasını isteyebilir. Bunun için de öncelikli koşul, zarar görme unsurunun varlığıdır. Bilirkişi raporu bu haliyle de yetersizdir. Bilirkişinin üst taraftan gelen suların alt taraftaki davacı arazisine ve yapısına zarar verip vermediği duraksamasız saptanmalı, bir zarar varsa boşaltma dolayısıyla akan sulardan davacının nasıl kurtulacağı özellikle kendi arazisinde yapılacak bir mecrayla akan suların zarar vermeden tahliyesinin mümkün olup olmadığı belirlenmeli, böyle bir tahliye mümkün ise nasıl yapılacağı ve yapım giderleri hesaplattırılmalı, bu istem hakkında da sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Bütün bu anlatımlardan sonra mahkemece yapılması gereken iş; ziraatçı uzman bilirkişide bulundurmak koşuluyla yerinde yeniden keşif yapılarak davacının istemleri açıklanan doğrultuda incelenmeli, bilirkişilerden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, sonucu doğrultusunda bir hüküm kurulmalıdır.

Eksik araştırma ve incelemeyle karar tesisi doğru olmadığından, hüküm bu nedenlerle de davacı yararına bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2. bent gereğince davalı 3. bent uyarınca da davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3495, Karar No: 2013/5304, Tarih: 28.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/3495 E.  ,  2013/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada müşterek çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının aylık 400 TL’den 2000 TL’ye yükseltilmesi istenilmiştir.

Davalı, cevabında davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile iştirak nafakasının aylık 900 TL’ye yükseltilmesine karar verilmiştir. Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir.

İştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana babanın mali durumuna göre takdir edilir.

Nafaka miktarının belirlenmesinde esas alınması gereken ister bakım ve barındırma, isterse kreş, okul, eğitim ve gelişme giderlerinin aşırılığa kaçmada doğru, makul ve gerçekçi sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi toplumun ve çevrenin genel yaşam gelişim ve eğitim çizgisinin gözden uzak tutulmaması ve nihayet velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.

Öyle ise, mahkemece; yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek, makul oranda ve hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmesi gerekirken, ilk nafakanın takdir edildiği tarihe, tarafların gerçekleşen ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ve ayrıca çocuğun yaşı itibariyle fahiş bir miktarda nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11987, Karar No: 2007/15853, Tarih: 06.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11987 E.  ,  2007/15853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 144 ada 52 parsel sayılı 2823.29 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kargir ev, ahşap bir katlı ev ve fındık bahçesi niteliğiyle öncesinin dava dışı 144 ada 34, 35, 36 ve 51 sayılı parsellerle bir bütün olduğu, Mayıs 1289 Y. Tarih ve 157 numaralı sicilden gelen, Nisan 1934 tarih 27 sıra numaralı tapu kaydı ve bu kaydın diğer tedavüllerinin kapsamında kaldıklarından söz edilerek ... adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parsellerin tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, herhangi bir harita düzenlenmeden çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyde sınırlandırılacak orman bulunmadığına ilişkin tek sayfalık bir tutanak düzenlenerek çalışmaya son verilmiştir.

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ve bir birine bitişik yada yakın bölgedeki taşınmazlar hakkında, Orman Yönetimi tarafından gerçek kişiler aleyhine orman iddiası ile açılan kadastro tesbitine itiraz davalarına ilişkin dava dosyalarında; birkaç dönüm yüzölçümündeki değişir sınırlı tapu kayıtları dayanak gösterilerek kayıt miktarından çok fazla gerçek kişiler adına tesbit tutanaklarının düzenlendiği görülmektedir. 1959 tarihli memleket haritası, 1971 yılında düzenlenen amenajman haritası ve 1954 yılında çekilmiş ... fotoğraflarının uygulanmasına dayalı keşif sonucu Orman Yüksek mühendisi bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporlarda, dava konusu edilen taşınmazların tamamına yakınının, memleket haritasında meyve sembollü alan yada ... yapraklı ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendirildiği, bazı parseller üzerinde 30, bazı parseller üzerinde ise 50 yaşına varan kızıl ağaçlar, akasya yada benzeri ağaçların sonradan emekle yada doğal tohumlama yoluyla yetiştiği, fındıkların yetiştirilmesini kolaylaştırmak için dikildiği, bu ağaçların kapalılık oluşturmadığı, kapalılığın en fazla % 30 (0.3) olduğu, taşınmazların öncesi tarla olarak kullanılırken, daha sonra fındık yetiştirildiği, taşınmazların üzerindeki fındık ağaçları ve ... yapı gözetildiğinde taşınmazların eski tarihli haritalarda orman olarak nitelendirildiğinin söylenemeyeceği, ... alanı olarak nitelendirildiği, bu özellikleri nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu, ... elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava konusu taşınmazların kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının çekişmeli parselleri kapsadığı bildirilmiş, Mahkemece bu bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulmuşsa da, yapılan inceleme ve araştırma yetersizdir. Şöyle ki; aynı yerleşim yerine ait aynı gün yada yakın günlerde Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarında hükme dayanak yapılan ve aynı uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda; davaya konu edilen taşınmazların öncesinin tarla olduğu, daha sonra fındık yetiştirildiği veya orman ağacı olmayan ağaçların yetiştirildiği, taşınmazların üzerindeki sayısı ve kapalılığı teknik ve somut olarak açıklanmayan fındık ağaçlarının, 1959 yılında memleket haritasının düzenlenmesinde etkili olabilmesi, başka deyişle dikkate alınabilmesi için, keşifin yapıldığı 2006 yılına göre en az 60 yaşında olması gerektiği gözetilmeden, dosyaların çoğunluğunda dava konusu edilen taşınmazlar üzerinde bulunan 30 - 40- 45 (birkaç dosyada 50-55) yaşlarında olduğu bildirilen fındık ağaçları nedeniyle taşınmazların memleket haritasında yeşil ile renklendirilerek, ... yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği, orman olarak nitelendirilmediği bildirilmiş, farklı dosyalarda dava konusu edilen ve memleket haritasında aynı yada bir birine yakın yerde aynı sembollerin ve renklendirmenin bulunduğu bölümde işaretlenen taşınmazların, uzman bilirkişi tarafından bir kısım dosyada yeşil renkli meyve sembollü alan, bir kısım dosyada ise ..

... yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği, orman olarak nitelendirilmediği bildirilmiş, farklı dosyalarda dava konusu edilen ve memleket haritasında aynı yada bir birine yakın yerde aynı sembollerin ve renklendirmenin bulunduğu bölümde işaretlenen taşınmazların, uzman bilirkişi tarafından bir kısım dosyada yeşil renkli meyve sembollü alan, bir kısım dosyada ise ... yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği söylenmiş, bir kısım dosyada dava konusu edilen taşınmazların memleket haritasında meyveli ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendiği bildirilmesine karşın, bu taşınmazlarda keşif günü itibariyle hiç meyve ağacı yada fındık ağacı bulunmadığı ve tamamen diğer cinsteki ağaçlardan oluşan ağaçlık niteliğinde olduğu aynı raporda bildirilmiş, memleket haritasının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğraflarının çekildiği 1954 yılında yada daha önce tarla niteliğinde olan ve sonradan fındık dikilen taşınmazların memleket haritasında yeşil ile boyanarak gösterilemeyeceği göz ardı edilmiştir. Hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporu bu çelişkilere açıklama getirecek nitelikte olmadığı gibi; taşınmazlar üzerinde bulunduğu bildirilen gerek fındık ağaçlarının gerek kızıl ağaç ve akasya gibi ağaçların, sayıları, yaşları kapalılıkları ve hakim ağaç türleri tek tek sayılmak suretiyle teknik olarak hesaplanmadan soyut tahmini rakamlarla ifade edilmiş, bir çok dosyada, uzman bilirkişinin çekişmeli taşınmazları, renk ve semboleri fark edilemeyecek derecede yıpranmış memleket haritası renkli fotokopisinde ok ile göstermek suretiyle işaretlediği yerle, memleket haritası ve kadastro paftasını çakıştırmak suretiyle düzenlediği krokide çekişmeli taşınmazları memleket haritasında gösterdiği yerler çelişmiş yine bir kısım dosyada taşınmazların memleket haritasında işaretlendikleri yerde meyve ağacı sembolü bulunmayıp yapraklı orman ağacı sembolü bulunduğu halde, bu taşınmazların ne şekilde meyvelik olarak nitelendirildiği hususunda da yeterli açıklama yapılmamıştır. Ayrıca, in ve kah gibi değişebilir nitelikte sınır içeren 1, 2, 4 dönüm yüzölçümündeki eski tarihli tapu kayıtlarının bu taşınmazları ne şekilde kapsadığı, taşınmazların tapu kayıtlarının yüzölçümü ile kapsadığı alanlar içinde kalıp kalmadıkları irdelenmemiş, mahkemece tüm bu çelişki ve yetersizlikler üzerinde durulmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/14985, Karar No: 2018/624, Tarih: 15.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/14985 E.  ,  2018/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ..... hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca verilen ‘hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına’ ilişkin kararının, savunmanı tarafından yapılan itiraz üzerine Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.01.2014 gün 2014/ 61 D.İş sayılı itirazın red kararı ile kesinleştiği dikkate alındığında, sanık.... savunmanın açtığı temyiz davası inceleme dışı bırakılarak diğer sanık ... savunmanı ve mağdurlar...,.... vekillerinin temyiz itirazları ile sınırlı yapılan incelemede;

I- 02.11.1996 doğumlu ayırt etme gücü bulunan mağdur ..... ve yasal temsilcisi Muzaffer Mengütay, 26.07.1997 doğumlu ayırt etme gücü bulunan mağdur ..... ve yasal temsilcisi .... 29.03.2012 tarihli oturumda “sanıklardan şikayetçi olmadıklarını” beyan ettiklerinin aynı oturumda hazır bulunan savunmanlarının bu beyanlara aynen katıldıkları açıklamaları karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 237 ve devamı maddelerine göre usulen mahkemeye başvurulup katılan sıfatı alınarak temyiz yetkisinin kazanılmamış olmaları nedeniyle 5271 sayılı Yasanın 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen mağdurlar..... ve ..... savunmanlarının temyiz davasının 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkümiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2679, Karar No: 2019/4836, Tarih: 17.10.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/2679 E.  ,  2019/4836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından her ne kadar duruşma istemli olarak temyiz edilmiş ise de duruşma isteminin miktardan reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı aleyhine ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2007/4041 esas sayılı dosyasından icra takibine geçildiğini, davacının davalıya borcu olmadığını ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile dava konusu icra takibinin iptaline ve % 40'tan aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davaya konu icra takip dosyasında yapılan incelemede, davacı asilin takip tarihinden sonra 02.03.1998 tarihli yazılı ve imzası ile teyit ettiği beyanında; takibe ve borca hiçbir itirazı olmadığını, borcu aynen kabul ettiğini beyan ederek tebligat adresini de açıkça bildirdiği ve ardından da mal beyanını açıkladığı anlaşıldığından, davacının takibin başlatılmasından sonra icra dairesine giderek, kendi özgür iradesi ile borcu ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği, bu durumda davacının icra baskısı ve tehdidi altında borcu üstlendiğinin söylenemeyeceği ve davacının artık yazılı kabul beyanı ile bağlı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1901, Karar No: 2019/1248, Tarih: 14.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/1901 E.  ,  2019/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davalı işyerindeki çalışmalarından dolayı itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Mondi-Tire Kutsan Ambalaj San A.Ş.'den alınmasına, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.