muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8998, Karar No: 2013/18353, Tarih: 04.10.2013

nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı ... Medeni Kanununun 6., 19., 20. maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

İnceleme konusu dava yönünden ise; boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresler bakımından geniş kapsamlı ve uyuşmazlık konusu dönemi aydınlatmaya yönelik Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, talep konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla dinlenilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, her ne kadar davacının eski eşine ait seçmen bilgi kayıtları davacı tarafça ibraz edilmiş ise de davacıya ait seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2693, Karar No: 2016/3468, Tarih: 26.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2693 E.  ,  2016/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Mahkeme tarafından yapılan nitelendirmeden de anlaşıldığı üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan ve hakkında tutanak düzenlenmeyen dava konusu taşınmazın tapuya tescili isteğine ilişkin bulunduğuna göre, Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 26.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10428, Karar No: 2012/3964, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10428 E.  ,  2012/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu hasarlandığını, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu iddia ederek müvekkiline ait araçta meydana gelen 6.801,93 TL hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Güven Sigorta A.Ş. vekili, kaza yerinin fabrika sahası içerisinde olması nedeniyle hasarın poliçe teminatı kapsamında olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 6.801,93 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı Güven Sigorta A.Ş.'ye yönelik davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 2/2 maddesinde "Bu kanun, Karayollarında uygulanır. Ancak aksine bir hüküm yoksa; a)Karayolu dışındaki alanlarda kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminalı, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile b) Erişme kontrolü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da bu kanun hükümleri uygulanır" denilmektedir.

Somut olayda, kazanın, Traçim Çimento Fabrikası'nın sahası içerisinde kalan karayolu sayılmayan yol üzerinde meydana geldiği gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, kazanın meydana geldiği yolun, fabrika sahasının karayolu ile bağlantısını sağlayan karayolunun bir uzantısı olup olmadığı hususunda bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 2.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16238, Karar No: 2013/9230, Tarih: 20.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/16238 E.  ,  2013/9230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, 01.11.2005-02.02.2006 tarihleri arasında fiilen çalışmış olmasına rağmen davalı belediyenin haber vermeksizin çıkış işlemi yaptığını, bu tarihlere ait haklarından mahrum kaldığını, davalı belediyenin ücretini bazen ödediğini, bazen de ödemediğini, bununla beraber işçiler arasında ayrım yaptığını, bazı işçilerin fazla ücret alırken onlardan daha az ücret aldığını, yada hiç alamadığını belirterek ayrımcılık tazminatı, ücret ve ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.11.2005-02.02.2006 tarihleri arasında Valilikçe verilen geçici işçi vizesi dolduğu için iş akdinin askıya alındığını, bu süre içinde davacının fiilen çalışmasının olmadığını, ... işçileri arasında hiçbir ayrım yapılmadığını, işçilerinin ücret alacaklarının belediye bütçesine göre adil bir şekilde ödendiğini, davacının tazminat talebinin yerinde ve hukuki olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatillerinde çalışıldığını ispat yükü davacı işçi üzerindedir.

Davacı ve diğer çalışanların dosya içinde bulunan ücret bordrolarından daha önceki dönemlerde fazla çalışma alacağı tahakkuk ettirilmediği, davalının çalışılmadığını iddia ettiği, ancak hizmet tespiti davası ile belirlenen hizmet döneminde tanık beyanları doğrultusunda davacının 07:00-17:30 saatleri arasında çalıştığı ayrıca hafta tatili ve ulusal bayram, genel tatil günlerinde de çalıştığı kabul edilmiştir.

Davalı işyeri Belediye olup kabul edilen alacakların kayıtlarla desteklenmesi gerekir. Sadece tanık beyanlarıyla bu alacakların ispatı yeterli değildir. İleri sürülen çalışma saatleri klasik çalışma saatlerinin dışındadır. Bordrolarda diğer dönemlerde davacı veya diğer işçilere tahakkuk ettirilen fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili alacağı bulunmadığından tanık beyanlarıda kayıtlarla desteklenmediğinden mahkemece fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17725, Karar No: 2012/19387, Tarih: 31.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17725 E.  ,  2012/19387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, Gençlik Parkı Belediye Kabul Salonu İnşaatı işini konu alan eser sözleşmesinden göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12558, Karar No: 2023/964, Tarih: 28.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12558 E.  ,  2023/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli, 2015/403 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanunun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan mağdur vekilinin temyiz isteği; eylemin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesini oluşturduğu ve üst sınırdan ceza verilmesi gerektiği ile dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

2. Sanığın temyiz isteği; atılı suçu ikrar etmediği, taciz içeren mesajları kendisinin göndermediği, telefondan mağduru taciz etmediği, sabıkası ya da benzer suçtan soruşturması olmadığı halde üst sınırdan ceza verilmesi ile dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Sanığın temyiz isteği; atılı suçu ikrar etmediği, taciz içeren mesajları kendisinin göndermediği, telefondan mağduru taciz etmediği, sabıkası ya da benzer suçtan soruşturması olmadığı halde üst sınırdan ceza verilmesi ile dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın Facebook üzerinden mağdurun da aralarında bulunduğu tam olarak tespit edilemeyen bir çocuğun facebook sayfasından arkadaş olarak ekleyerek bu çocuğun listesinde arkadaş olarak ekli bulunan çocukları ve bu çocukların profilinden de başka çocukları ... \*\*\* isimli facebook profiline ekleyerek çocukların resimlerini profilinde paylaştığı, bu yolla mağdura ulaştığı ve onunla facebook üzerinden yazışmaya başladığı, bu yazışmalar sırasında üzerinde "Okul kıyafeti mi var, şimdi bana kendini tanıt, evin kapısı kilitlimi, kilodun beyaz mı, ufaklık sen hiç canlı seks yaptın mı, evden gelir seni sinkaf ederim, peki benim şeyimi canlı görmek ister misin, arabada seni sinkaf ederim ve gösteririm" şeklinde cinsel içerikli yazışmalar yaptığı, ayrıca mağdurun facebookta kayıtlı numarasından da kendisine ulaşarak cinsel içerikli bu konuşmalarına telefonla görüşmek suretiyle de devam ettiği, ancak facebook üzerinde yapılan yazışmalardan da anlaşıldığı üzere mağdur ile görüşüp buluşmak istiyormuş havası verdiği, mağdurun okul adresi bilgilerine sahip olmasına rağmen buluşmaya yönelik herhangi bir eylemi bulunmadığı, yalnızca mağdurun cinsel içerikli konuşmalar ve eylemler yapmasına sebep olduğu ve olayın mağdurun abisine anlatarak emniyete başvurması ile emniyet mensupları tarafından oluşturulan sahte çocuk hesabı üzerinden sanığın aynı eylemlerini devam ettirdiği sırada ... internet cafe de yakalanarak yapılan teknik araştırmalar sonucu mağdura yönelik eylemleri sanığın gerçekleştirdiğinin tespit edildiği, mağdurun yaşı, sanığın tacize yönelik eylemini gerçekleştirirken mağdur üzerinde kurduğu baskı dikkate alınarak sanık hakkında hükmedilen cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği, sanığın eylemine farklı zamanlarda aynı mağdura karşı birden fazla gerçekleştirdiği, eylemini elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlediği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Mağdurun sanıktan şikayetçi olup davaya katılmasına karar verilmesine rağmen, gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR

2. Mağdurun sanıktan şikayetçi olup davaya katılmasına karar verilmesine rağmen, gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli, 2015/403 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararında sanık ve katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3987, Karar No: 2013/7290, Tarih: 09.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3987 E.  ,  2013/7290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten yaralama, mala zarar verme

Hüküm : 1- TCK'nın 86/2-3(e), 35/2, 62, 53, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere 2- TCK’nın 151/1, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mala zarar verme suçunda kurulan hükme ilişkin incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığın olay tarihinde polis memurları nezaretinde kollarından tutularak polis merkezine çıkarıldığı sırada katılanların kendisine bağırması nedeniyle pantolonun arka cebinde kapalı şekilde bulunan bıçağı çıkarmaya çalıştığının polis memurlarınca farkedilmesi üzerine müdahale edilerek bıçağın yere düşürülüp sanığın etkisiz hale getirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda sanığa bıçakla yaralama suçunun icra hareketlerine başlamadığı bu nedenle yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/41, Karar No: 2025/2886, Tarih: 14.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2025/41 E.  ,  2025/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/87 E., 2016/217 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, suçun sanık tarafından işlendiğine, mağdurenin özgür iradesi ile ifadesini değiştirmediğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle, sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, mağdure baskı sebebiyle beyanından döndüğüne, soruşturma beyanlarına üstünlük tanınması gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12751, Karar No: 2011/2527, Tarih: 07.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12751 E.  ,  2011/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 7.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19624, Karar No: 2013/1728, Tarih: 11.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/19624 E.  ,  2013/1728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 21.04.2009 tarihinde kesinleşen davalıya, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca kesilerek, 21.07.2009-20.03.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.