muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16245, Karar No: 2018/2806, Tarih: 26.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/16245 E.  ,  2018/2806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ... borcu olmadığının tespitiyle haksız yapılan kesintilerin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; davacının ... borcu olmadığının tespiti ve yapılan kesintilerden şimdilik 100,00 TL'nin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının 10.07.2009 dönemi sonrası için tahakkuk ettirilen ...'den kaynaklanan borcu olmadığının ve buna ilişkin tahakkuk işlemlerinin iptali gerektiğinin tespitine, daha önceki tarihe ilişkin istemin reddine, alacak istemi nedeniyle dava tarihe kadar yapılan kesintilere binaen 100,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya iadesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya 15.08.2002 tarihinden itibaren 5434 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, davalı Kurum tarafından mahkemeye; davacının 14.09.2010 tarihinde sunduğu belgede 04.03.2004 – 10.07.2009 tarihleri arasında vergi mükellefi olduğunu bildirdiğinden davacıya 01.10.2008 – 31.07.2009 tarihleri arası için 1.499,69 TL borç çıkartıldığının, 2012/1-12. ay arası ödenen aylıklardan tahsil edildiğinin, ayrıca; davacının yeniden 01.02.2010 – 31.01.2013 tarihleri arasında vergi kaydının olduğunu bildirmesi nedeni ile 6.409,39 TL birikmiş ... borcu çıkarıldığının, 2013/Şubat – Kasım ayları arasında ödenen aylıklarından ¼ oranında toplam 2.880,89 TL kesinti yapıldığının, bakiye 3.528,50 TL borcu kaldığının bildirildiği, davacının 04.03.2004 – 31.01.2010 tarihleri arasında Yenibosna Vergi Dairesi'nde, 01.02.2010 tarihinden itibaren de... Vergi Dairesi'nde vergi kaydının bulunduğu, davacı vekilinin bilirkişi raporuna itirazında; davacının ortağı olduğu.... Ltd. Şti.'nin faaliyetine devam edip etmediğinin, vergi kaydının re'sen silinip silinmediğinin araştırılmasının istenildiği, yapılan araştırma sonucunda; ... vergi dairesi tarafından söz konusu şirketin 2001/8 – 2008/3. aylar arasında vergide kayıtlı olduğunu, 2008/3. dönemde kaydının re'sen silindiğini, davacının kendi vergi dairelerinde kaydının olmadığını, ancak Yenibosna vergi dairesinde 2004/3 – 2010/1. dönem arası mükellefiyet kaydının olduğunu bildirdiği, gelen yazı cevabı dikkate alınarak mahkemece; söz konusu şirketin 2008/3. dönemden sonra vergi kaydının olmadığı, bu nedenle şirketin ve dolayısıyla davacının ticari faaliyetinin bulunmasının mümkün bulunmadığı, davacının şahsi vergi kaydının da 10.07.2009 tarihinde sonra erdiği, bu nedenle bu tarihte davacının ... sorumluluğunun da sona erdiğini gerekçesi ile yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmaktadır.

25.08.1999 gün ve 4447 sayılı Yasa'nın 38. maddesi ile 1479 sayılı Yasa'ya eklenen Ek 20. maddesinde; 1479 sayılı Kanuna veya diğer sosyal güvenlik kanunlarına göre yaşlılık aylığına hak kazanan ancak daha sonra 1479 sayılı Kanun'un 24. maddesinin I. bendine göre çalışmasına devam eden veya çalışmaya başlayanların aylıklarından sosyal güvenlik destek primi kesintisinin yapılacağı düzenlenmiştir.

Öte yandan 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde; limited şirket ortaklarının bu kanun kapsamında sigortalı sayılacağı, yine aynı Yasa'nın sigortalılığın bitimini düzenleyen 25/1-c maddesinde şirketlerle ilgisi kalmayanların, çalışmalarına son verdikleri veya ilgilerinin kesildiği tarihten, 25/1-e bendinde ise; iflasına karar verilmiş olan tasfiye halindeki şirket ortaklarının, mahkemece tasfiyesine karar verildiği tarihten bir gün önce sigortalılığın sona ereceği düzenlenmiştir.

Ayrıca, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın sigortalı olmayı düzenleyen 4/b-3 maddesinde; limited şirketin tüm ortaklarının sigortalı sayılacağı düzenlenmiştir. Aynı Yasa'nın 9. maddesinde ise; sigortalılığın sona erme halleri düzenlenmiş olup anılan maddenin 3. fıkrasında; limited şirket ortaklarından hisselerinin tamamını devreden sigortalıların, hisse devrinin yapılmasına ortaklar kurulunca karar verildiği tarihten, anonim şirketlerin yönetim kurulu üyesi olan ortaklarının yönetim kurulu üyeliklerinin sona erdiği tarihten, iflas veya tasfiye durumu ile münfesih duruma düşen şirketler için ortağın talep etmesi halinde, mahkeme kararı ile iflasın, tasfiyenin açılmasına, ortaklar kurulu kararı ile tasfiyenin başlamasına veya şirketin münfesih duruma düşmesine karar verildiği, ortakların talepte bulunmaması halinde, mahkemece iflasın kapatılmasına karar verildiği, tasfiyesi sonuçlanan şirketlerin ortaklıklarının ise tasfiye kurulu kararının ticaret sicili memurluğunca tescil edildiği tarihten itibaren sona ereceği düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacının limited şirket ortaklığı devam ettiği sürece 1479 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-b maddesi kapsamında sigortalı olacağı ve sosyal güvenlik destek primine tabi olacağı göz ardı edilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.12.2017 Tarih ve 2015/21-3886 E, 2017/1534 K sayılı kararı da bu yöndedir. )

Mahkemece yapılacak iş; ilgili ticaret sicili müdürlüğünden davacının ortağı olduğu ...Teks. ve Yan Ürün. San. Tic. Ltd. Şti.'nin bilgilerini sormak, gelen yazı cevabı değerlendirilerek anılan Yasa maddeleri gereğince sonuca gitmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8865, Karar No: 2015/12390, Tarih: 23.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/8865 E.  ,  2015/12390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/01/2015 tarih ve 2013/735-2015/95 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili tarafından ... İş Mahkemesi'ne açılan davada dosyaya sunulan, müvekkiline kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğine dair dekontlardaki imzaların müvekkiline ait olmadığını, bu konuda kimseye de vekalet vermediğini, söz konusu 8.250,00 TL meblağın imza örneği taklit edilerek mayıs 2011'de başkaları tarafından çekildiğini iddia ederek müvekkili hesabından başka bir şahsa verilen 8.250,00 TL'nin mevduata uygulanan en yüksek faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini, aksi halde işlemin bizzat davalı tarafından gerçekleştirildiğinden davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/24737 no'lu dosyasında 16.06.2011 tarihli dekont üzerindeki imza ile ilgili yapılan soruşturma kapsamında ... tarafından düzenlenen raporda para çekme dekontu üzerindeki imzanın davacı eli ürünü olmasının kuvvetle mümkün ve muhtemel olduğunun belirtildiği ve davacı iddiası ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, mevduattan hukuka aykırı olarak yapılan ödemenin tahsili istemine ilişkin olup, davalı ödemenin davacıya yapıldığını savunmuş; davacı ise ödeme belgesindeki imzanın kendisine ait olmadığını iddia etmiştir. Davalı, mevduat hesabındaki parayı ancak davacıya, vekiline, yetkili temsilcisine ödemek suretiyle borcundan kurtulabilir. Bu konudaki ispat külfeti de davalıdadır. Davalı yanca ibraz edilen adi senet niteliğindeki dekontta davacıya izafe edilen imza, davacı yanca inkar edilmiş olmakla, HMK'nın 205, 208 ve 209. maddeleri çerçevesinde, söz konusu belgenin üzerindeki imzanın yöntemince incelenerek inkar edene ait olduğu saptanmadığı takdirde mezkur belgenin davalının ödeme savunmasını kanıtlar

nitelikte kabulü mümkün değildir. Mahkemece inkar edilen imzanın davacıya ait olup olmadığına ilişkin olarak HMK'nın 211. maddesi kapsamında bir inceleme ve değerlendirme yapılmamış, konuyla ilgili yapılan ceza soruşturmasında alınan rapora dayalı olarak karar verilmiş ise de HMK'nın 214/2. maddesi gözetildiğinde bu husus eksik inceleme teşkil ettiği ettiği gibi, karara dayanak teşkil eden ... tarafından yapılan incelemede de kesin bir kanaat bildirilmemiş, imzanın "kuvvetle mümkün ve muhtemel" olarak davacıya ait olduğu belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece, davacının bu tarihten evvel atmış olduğu imza örnekleri temin edilip ayrıca duruşmada da davacının bol miktarda imza örneği alınmak suretiyle yeni bir rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3247, Karar No: 2019/3628, Tarih: 09.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3247 E.  ,  2019/3628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Eskici Gıda Ltd. Şirketinin müdürü olan sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, ortağı ... ...... ile birlikte türkü evi işlettiklerini, muhasebeci olan ...’ın teklifi üzerine şirket kurduklarını ama daha sonra iş yerini şahıs mükellefi olarak kendi adına işletmeye devam ettiğini, ... ile ortaklıkları son bulduğundan, şirketteki hisselerini ...’ın bilgisi dahilinde, Adana 1. Noterliğinin, 21.10.2005 tarih ve 20295 yevmiye sayılı limited şirket hisse devir senedi ile İbrahim ...... Yaprak isimli kişiye devrederek ortaklıktan ayrıldığını ve o tarihten sonra şirketle bir ilgisinin kalmadığını savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, Adana Vergi Denetim Kurulunun, 11.04.2012 tarihli yazısında bahsedilen, Rapor Değerlendirme Komisyonunun 27.03.2012 tarih, ......-2/15 sayılı mütalaasının dosya içine getirtilmesi; ............’ın, 5271 sayılı CMK'nin 48. maddesine göre kendileri aleyhine tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenmeleri; suç konusu faturaları kullanan mükellefler veya şirketler tespit edilerek, haklarında sahte fatura kullanma suçundan vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, ilgili şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; suç konusu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip, dosya arasına konulması; suç konusu faturalar sanığa ve tanıklara gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kabul etmedikleri takdirde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; suç konusu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilip alınmasına sanığın iştirakinin olup olmadığının sorulması; sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1267, Karar No: 2016/14275, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1267 E.  ,  2016/14275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,...ve ... nolu elektrik abonelikleri nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve yargılama sırasında belirlenecek değere dava değerini artırmak üzere, abonelik tarihi ile sınırlı olarak dava tarihinden geriye doğru on yıllık dönemde fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 20.10.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 28.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2876, Karar No: 2019/8271, Tarih: 18.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2876 E.  ,  2019/8271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08/03/2017 gün ve 2014/924 - 2017/242 sayılı kararı onayan Daire'nin 13/03/2018 gün ve 2017/2330 - 2018/1920 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirketin Radem Lojistik Hizmetleri Taşımacılık Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin %50'şer hisseye sahip kurucu ortakları olduğunu, mevcut sözleşme gereği yükleme boşaltma yapıldığını, toplam 1.075.826,97 USD'lik alacağa karşılık 16.02.2007 ila 30.04.2010 tarihleri arasında 683.069.- TL karşılığı 527.057,60 USD ödeme yapıldığını, bakiye 548.868 USD karşılığı 1.015.406 TL müvekkilinin alacağı kaldığını, alacağın tahsili için icra takibi yapıldığını, davalı tarafından kötü niyetli yapılan itirazın haksız olduğunu iddia ederek, haksız ve dayanaksız itirazın iptaline, takibin devamına alacağın %40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Uğursan Denizcilik Liman İşlet. Nak. Turz. İnş. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Uğursan Denizcilik Liman İşlet. Nak. Turz. İnş. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı Uğursan Denizcilik Liman İşlet. Nak. Turz. İnş. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18125, Karar No: 2017/2112, Tarih: 20.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18125 E.  ,  2017/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 24.04.2013 gününde verilen dilekçe ile mera araştırmasını gerektiren tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera araştırmasını gerektiren tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı,... İli, Merkez, ... Köyü’nde bulunan ...dönüm taşınmazın adına hükmen tesciline karar verildiğini, bu yerin 7.450 m2’lik kısmının köyde yapılan mera tahsis komisyonu çalışmaları sırasında ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilen 102 ada 76 parsel no’lu taşınmazın kapsamına alındığını belirterek Hazine adına tespit edilen yerin iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin mera kapsamında bir yer olduğunu ve davacının zilyetlik ve tasarrufuna konu olamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, dava konusu 102 ada 76 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline, 46,000 m2 yüzölçümlük tapudan ifrazı ile davacı adına ayrı bir parsel numarası verilerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.