muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4599, Karar No: 2017/10633, Tarih: 02.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/4599 E.  ,  2017/10633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Termal Turistik İşletmeler İnş.Taş.San.ve.Tic.Ltd.Şti. ile 21/07/2013 tarih ve 9619, 21/07/2013 tarih ve 9620, 30/06/2013 tarih ve 9593 sayılı gayrimenkul harici satış sözleşmeleri imzaladığını, ayrı ayrı 8.900,00-TL olmak üzere toplam da 26.700,00-TL ödediğini, borcunun olmadığına dair evrak verildiğini, ... 4.Noterliğinin 06/10/2015 tarih ve 16190 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile sözleşmeleri feshettiğini davalıya bildirdiğini, buna rağmen bu zamana kadar herhangi bir ödeme yapılmadığını, devre mülk sözleşmesinin adi yazılı şekilde yapıldığını beyan ederek 21/07/2013 tarihinde imzalanan 9619 ve 9620 numaralı ve 30/06/2013 tarih ve 9593 numaralı ayrı ayrı düzenlenen sözleşmelerin iptali ile fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla üç sözleşme için ödenen ayrı ayrı 8.900,00-TL olmak üzere toplam 26.700,00-TL'nin avans faizi ile birlikte iadesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının mazereti değerlendirilmeden 21/07/2013 tarih ve 9619, 21/07/2013 tarih ve 9620, 30/06/2013 tarih ve 9593 sayılı devre mülk satış vaadi sözleşmelerinin ayrı ayrı iptaline, 26.700,00-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin 09.03.2016 tarihli ilk duruşma günü için mazeret dilekçesi gönderdiği, ancak mahkemece bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden dosyanın karar çıkarıldığı anlaşılmıştır. Davalı tarafın mesleki mazereti hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmesi gerekirken, davalının savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde ve yine Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde yer alan hukuki dinlenilme hakkının ihlaline neden olacak şekilde mazeret dilekçesinin gönderildiği celse dosya hakkında hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1680, Karar No: 2016/3773, Tarih: 26.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1680 E.  ,  2016/3773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Ceza Genel Kurulu'nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere; 2004-2005-2006 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasında her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek, 2005 ve 2006 takvim yıllarına ilişkin açılan suçlardan zamanaşımı süresi içerisinde bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, zamanaşımının gerçekleşmediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1822, Karar No: 2015/5797, Tarih: 25.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/1822 E.  ,  2015/5797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 23.05.2012 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, yeni mirasçılık belgesi verilmesine dair verilen 20.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacılar vekili, murisi ...'in 29.08.2004 tarihinde vefat ettiğini, mirasçı olarak eşi ... ile oğlu ... bıraktığını, en yakın mirasçılar eşi ve çocuğunun mirası reddettiklerini, buna rağmen murisin alacaklısı olan davalı kurum yetki belgesi ile açtığı mirasçılık belgesine ilişkin davada, Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/949 Esas sayılı kararı ile davacıların mirasçı olarak belirlendiğini, ancak davacıların muris ...'in mirasçısı olmadığının tespiti ile mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, muris ...'in mirası reddeden mirasçıları eşi Serbes ve oğlu ... mirasçı olarak gösterilmeyip yok sayılarak mirasçılarının annesi ve kardeşleri olduğuna hükmedildiği, bu şekilde mirasçıların ve miras paylarının belirlendiği anlaşılmıştır.

Dosya içerisindeki mirasın reddine ilişkin dava dosyalarında ...'in eşi ve çocuğunun mirası kayıtsız şartsız olarak reddettikleri, bu hususun tespit ve tesciline karar verildiği, nüfus kayıtlarına da işlenmiş olduğu, mirasın reddi hususunun terekenin paylaşımı sırasında nazara alınmasına işaret edilmek suretiyle muris ... in mirası 4 pay kabul edilerek 1/4

payının eşine, 3/4 payının da çocuğuna aidiyetine karar verilmesi gerektiği, alacaklı konumunda bulunan ... 'nın da TMK 617. maddesi uyarınca reddin iptali yönünde dava hakkını kullanabileceği, en yakın mirasçılar olan eş ve çocuğun mirası reddi halinde resmi tasfiye yapılması gerektiği belirtilerek davanın kabulü ve mirasçılık belgesinin iptaliyle muris ...'in mirası 4 pay kabul edilerek, 1/4 payının eşi Serbes Özdemir'e, 3/4 payının oğlu ... 'e aidiyetine, Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/1055 Esas sayılı mirasın gerçek reddine ilişkin kararı uyarınca ...'in ve aynı mahkemenin 2004/1056 Esas sayılı mirasın gerçek reddine ilişkin kararı uyarınca ... 'in mirası reddettikleri anlaşılmakla, mirasın reddi hususunun terekenin paylaşılması sırasında nazara alınmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

TMK'nın 612. maddesinde yer alan "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir" hükmüne göre miras reddedilmiş olmakla tasfiyeye tabi tutulacağından takip murisin ikinci derece mirasçılarına yöneltilemez. Yani miras murisin ikinci derece mirasçısı olan anne ve kardeşlerine geçmemiştir.

Hükmü, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

TMK'nın 612. maddesinde yer alan "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir" hükmüne göre miras reddedilmiş olmakla tasfiyeye tabi tutulacağından takip murisin ikinci derece mirasçılarına yöneltilemez. Yani miras murisin ikinci derece mirasçısı olan anne ve kardeşlerine geçmemiştir.

Bu nedenle murisin annesi ve kardeşlerini mirasçı olarak gösteren Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.05.2011 tarihli 2010/949 Esas, 2011/346 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmesi yerindedir. Ancak, belirtilen bu hükümlere göre murisin eşi ve çocuğunu mirasçı olarak gösteren ve mirasın reddinin terekenin paylaştırılmasında nazara alınmasını belirtir şekilde yeni bir mirasçılık belgesi verilmesi doğru değildir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.05.2015 tarihinde oybirliği karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7807, Karar No: 2019/3590, Tarih: 14.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7807 E.  ,  2019/3590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın, elektrik ve ateşleme sistemini yürüten teknisyen olarak çalıştığı lastik geri dönüşüm fabrikasında lastiği eritmek için kullanılan reaktörleri gaz ile çalıştırmak isterken gazın bir anda patlaması sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; sanığın emekli kimya profesörü olup adı geçen fabrikada teknik danışmanlık hizmeti verdiği, katılanın olaydan 3 gün önce işe girdiği, sanığın da bu hususu 20.12.2012 tarihli kolluk ifadesinde doğruladığı, soruşturma aşamasında alınan iş güvenliği uzmanı bilirkişi raporunda işverenin ciddi tehlike bulunan iş yerinde iş güvenliği eğitimi ve önlemleri aldırmamak suretiyle kazaya asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği tespit edilmiş olup, olay tarihinde sözkonusu fabrikayı işleten şirket yetkilisinin tespiti ile hakkında dava açılması sağlanıp açılacak davanın, bu dosya ile birleştirilip, sanık ...’un görev ve yetkilerinin kapsamı da belirlendikten sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23331, Karar No: 2015/30625, Tarih: 05.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23331 E.  ,  2015/30625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/178370

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2011/314 (E) ve 2012/101 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Şikayetçi belediye başkanlığının, kolluğa ibraz edilen sahte taşıma belgesi nedeniyle resmi evrakta sahtecilik suçundan doğrudan zararının bulunmaması nedeniyle, kamu davasına katılma hakkının olmadığı cihetle; bu suç yönünden usulsüz verilen katılma kararı hukuken geçersiz olup, söz konusu suç yönünden hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, şikayetçi adına vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 05.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34863, Karar No: 2021/10190, Tarih: 11.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/34863 E.  ,  2021/10190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 23.03.2021 tarih ve 2021/1740 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.05.2021 tarih ve KYB-2021/48201 sayılı ihbarname ile;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheli Zafer Erşan hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2020 tarihli ve 2020/98 soruşturma, 2020/469 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19.11.2020 tarihli ve 2020/194206 soruşturma, 2020/15389 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii İstanbul 38. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2020 tarihli ve 2020/921 değişik iş sayılı kararının "Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 25.06.2018 tarihli ve 2018/3419 esas, 2018/4618 karar sayılı ilâmında "....dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suçun işlendiği yerin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin gönderdiği paranın, Ziraat Bankası'na ait ... Mahallesi ... Caddesi No:32A ..../İSTANBUL adresinde bulunan Z2696002 numaralı ATM cihazından çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla, 14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 12. maddesine eklenen 6. fıkrasında; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması ve aksine bir düzenleme olmadıkça usûl hükümlerinin derhal uygulanmasının gerekmesi karşısında, kanun yararına bozma istemine konu edilen ve mağdurun yerleşim yeri Cumhuriyet Başsavcılığını yetkili tayin eden merci kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, İstanbul 38. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2020 tarih ve 2020/921 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 11.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15921, Karar No: 2017/4161, Tarih: 09.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/15921 E.  ,  2017/4161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi vekili ve davalılardan Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ilçesi, ...köyü 527 sayılı parsel 147100 m2, 537 sayılı parsel 47000 m2, 867 sayılı parsel 175800 m2 yüzölçümleri ile 1954 yılındaki kadastro çalışmaları neticesinde mera vasfıyla tapuda kayıtlıdırlar. 4342 sayılı Kanun gereğince mera komisyonu tarafından mera tespit, tahdit ve tahsis çalışmaları neticesinde 2014 yılında taşınmazlar mera olarak tespit, tahdit ve tahsis edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi vekili, 06.05.2014 tarihli dilekçesinde; dava konusu taşınmazların eylemli orman oldukları iddiası ile taşınmazların orman olan kısımlarına yönelik mera tahsis kararının iptali ile mera özel sicilindeki kayıtlarının silinerek orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescillerini talep etmiştir.

Mahkemece, Tarım İl Müdürlüğü Mera Komisyon Başkanlığı hakkında açılan davanın husumetten reddine, Hazine ve köy (devren belediye) tüzelkişiliğine karşı davanın kısmen kabulüne, 08/04/2015 tarihli bilirkişi raporunda 527 parsel sayılı taşınmazın (A2) ile gösterilen 49.656,42 m2; 537 parsel sayılı taşınmazın (A3) ile gösterilen 40410,83 m2; 867 parsel sayılı taşınmazın (A1) ile gösterilen 160075,26 m2'lik kısımlarının mera tahsis kararlarının iptaline mera özel sicilindeki kayıtlarının silinerek orman vasfı ile Hazine adına tapuya tescillerine, geri kalan kısımlarının mera kayıtlarının muhafazasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş hüküm davacı Orman Yönetimi vekili ve davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mera tahsis kararının iptali ile mera özel sicilindeki kayıtların silinmesi ve tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1942 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman tahdidi ve 1954 yılında arazi kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre, dava davacı tarafından, davalılardan ... Belediye Başkanlığına karşı husumet yöneltilerek açılan mera tahsis kararının iptali ile mera özel sicilindeki kayıtların silinmesi ve tapu iptali tescil istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nın 50. maddesinde medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2) Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun Büyükşehir Belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazların bulunduğu köy, davalı ilçe belediyesi ve aynı kanunla büyükşehir belediyesi sınırları il mülki sınırları olarak belirlendiğinden, davada İzmir Büyükşehir Belediyesi de taraf olacağından mahkemece; 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası gereğince, davalı İlçe Belediye Başkanlığının yanısıra ilgili Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davaya katılımları sağlanarak taraf teşkili oluşturulmalı, delilleri toplanmalı, ondan sonra davanın esası hakkında bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetimi ve davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 09/05/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1312, Karar No: 2021/3784, Tarih: 09.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/1312 E.  ,  2021/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun

5/1. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına

ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 16.07.2019 gün 2019/1081 E. 2019/853 K. sayılı kararına karşı sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde temyiz başvurusunda bulunduğu, ancak sanığın cezaevinden gönderdiği 25.05.2021 tarihli dilekçe ile temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiği; sanığın dilekçesinin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden, 5271 sayılı CMK’nın 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/161, Karar No: 2024/2690, Tarih: 26.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/161 E.  ,  2024/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/429 E., 2023/361 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı (İki kere)

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanık hakkında tehdit suçundan bozma öncesi kurulan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan ret ve ek karar verilerek anılan kararın kesinleştiğinin anlaşılması karşısında bozma sonrası tehdit suçundan kurulan mahkumiyet kararının hukuken yok hükmünde olduğu anlaşılmakla incelemenin mağdurlara yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildi.

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir.

Sanık müdafilerinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR