muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13408, Karar No: 2015/9956, Tarih: 16.11.2015

Mahkemece tazminat isteminin bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ile reddine karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi için kararın bozulup yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden sonucu itibariyle doğru olan hükmün 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı kanunla eklenen gecici 3. Madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438 maddesi uyarınca değiştirilmiş bu gerekçe ile düzeltilerek ONANMASINA, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16497, Karar No: 2016/261, Tarih: 19.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16497 E.  ,  2016/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2006 yılında boşandıklarını, boşanma neticesinde müşterek çocuk 2005 doğumlu ... velayetinin davacıya verildiğini ve müşterek çocuk lehine aylık 350 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, çocuğun büyümesi, ihtiyaçlarının artması, özel okulda eğitim görmesi nedeniyle hükmedilen nafakanın yetersiz kaldığını belirterek, aylık 350 TL'lik nafakanın aylık 1.500 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; yeniden evlendiğini ve bu evliliğinden de iki çocuğu olduğunu, aylık 4.500-5.000 TL civarında geliri bulunduğunu, davacının müşterek çocuğu koleje kaydettirdiğini, davacının bir bankanın avukatlığını yaptığını ve ailesi ile yaşadığını, maddi durumu da gözetildiğinde ÜFE oranında artış yapılmasını kabul edebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, aylık 350 TL'lik iştirak nafakasının aylık 700 TL'ye yükseltilmesine ve belirlenen nafaka miktarının her yıl ÜFE oranında arttırılmasına karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, iştirak nafakasının artırılması istemine ilişkindir.

2015 yılı AAÜT 9/2 maddesinde; ''Nafaka davalarında reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilemez.'' düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda ise; mahkemece, yukarıda ifade edilen madde hükmü gözetildiğinde davalı vekili lehine Tarifeye göre 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve hakimin takdir yetkisi kapsamında kalmadığından hükmün HUMK. 438/VII, C.2 hükmü ile 6100 sayılı Yasanın 370/2, ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onama kararı verilmesi gerekmiştir.

Bu nedenle, hükmün davalı vekili lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin 7 no'lu bendinin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2182, Karar No: 2024/9737, Tarih: 10.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2182 E.  ,  2024/9737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/635 E., 2022/848 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15411, Karar No: 2018/7972, Tarih: 19.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15411 E.  ,  2018/7972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 21.08.2008 tarihinde gerçekleşen kazada davacının ağır şekilde yaralandığını ve 14 gün yoğun bakımda kaldığını, tedavisinin 6 ay sürdüğünü ve bu sürede çalışamadığını, davacının iş gücü kaybı ve manevi tazminat alacağı hakkında açtığı davanın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/5 Esas sayılı dosyası ile derdest olduğunu, davacının kaza sonrası dönemde zaruri ihtiyaçlarını dahi karşılayamayacak hale geldiğini ve annesi ... ile halası ... 'ın refakat edip bakımıyla ilgilendiklerini, 8 ay boyunca ayağa kalkamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00TL bakıcı tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının sigortalı olması nedeniyle 506 sayılı Yasanın 109. maddesindeki prosedür uygulanmadan iş bu davanın açılmasının mümkün olmadığını, davacının öncelikle Sosyal Güvenlik Kurumuna başvuru yapması ve alacağı cevaba göre bu davayı açması gerektiğini, dava şartı oluşmadığından davanın usulden reddi gerektiğini, davacının maddi zararlarını ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/5 Esas sayılı dosyasından talep ettiğini ve bilirkişi raporundan sonra dava miktarını ıslah ettiğinden artık maddi tazminata ilişkin dava değerini yükseltmesinin

mümkün olmadığını, bu nedenle davanın usulden reddi gerektiğini, davacı 8 aylık iş görmezlik durumu olduğunu belirtmişse de ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/5 Esas sayılı dosyasındaki raporlara göre iş görmezlik süresinin 6 ay olduğunu, ayrıca davacının 2 ay hastanede yattığını söylediğini, hastanede hasta bakımının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili, 6111 sayılı Kanun ile bakıcı giderine ilişkin taleplerin tedavi gideri kapsamından sayılması nedeniyle SGK tarafından karşılanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan delillere göre; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/5 Esas sayılı dosyasından verilen kararın maddi tazminatlar yönünden kesin hüküm oluşturduğundan, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine, dair karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan delillere göre; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/5 Esas sayılı dosyasından verilen kararın maddi tazminatlar yönünden kesin hüküm oluşturduğundan, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine, dair karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 303/1 ve 2.fıkralarında "(1)Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir. (2)Bir hüküm, davada veya karşılık davada ileri sürülen taleplerden, sadece hükme bağlanmış olanlar hakkında kesin hüküm teşkil eder." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda mahkemece davanın kesin hüküm nedeniyle reddine dair karar verilmişse de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Kesin hüküm olduğu kabul edilen ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/5 Esas, 2015/56 Karar sayılı dosyada davacının talebi işgücü kaybı nedeniyle 32.039,34 TL maddi tazminat ve 10.000,00 TL manevi tazminata ilişkindir. İş bu davada ise talep, bakıcı gideri nedeniyle 1.000,00 TL maddi tazminata ilişkindir.

Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası genel şartlarında sakatlık nedeniyle ayrı, tedavi giderleri nedeniyle ayrı teminatlar verilmiştir.

Sakatlık tazminatı hesaplanırken mağdurun meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre elde edeceği gelirdeki azalma hesaplanırken, bakıcı giderleri ise mağdurun bakımı, hastaneye gidip gelmesi, ilaçları, gerektiğinde sürekli yanı başında bulunması gereken hasta bakıcı-yardımcı maaş ve ücretleridir.

Daimi işgücü kaybı tazminatı ile yaşam boyu bakım giderleri farklı tazminat kalemleri olup yaşam boyu bakıcı giderlerinin sakatlık teminatı kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Dairemizin kökleşen içtihatları da bu yöndedir.

Bu halde yaşam boyu bakıcı giderlerinin ZMMS poliçesinde tedavi giderleri teminatından olduğunun kabulü ile uzman bilirkişiden PMF yaşam tablosu verilerine göre rapor alınarak karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yaşam boyu bakıcı giderinin sakatlık teminatı kapsamında değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

...Asliye Hukuk Mahkemesinin ... Esas, 2015/56 Karar sayılı dosyadan alınan ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 28.6.2011 tarih ve 2011/228 sayılı raporunda, SSK Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre kişinin vücut Genel Çalışma Gücünden (Meslekte Kazanma Gücü) 2008 yılındaki yaşına göre % 14, 2011 yılındaki yaşına göre %15 oranında kayba neden olduğu, iyileşme süresinin 6 ay olduğu belirtilmiştir.

...Asliye Hukuk Mahkemesinin ... Esas, 2015/56 Karar sayılı dosyadan alınan ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 28.6.2011 tarih ve 2011/228 sayılı raporunda, SSK Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre kişinin vücut Genel Çalışma Gücünden (Meslekte Kazanma Gücü) 2008 yılındaki yaşına göre % 14, 2011 yılındaki yaşına göre %15 oranında kayba neden olduğu, iyileşme süresinin 6 ay olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece yapılması gereken, öncelikle davacının 6 aylık iyileşme süresinde %100 malul sayılıp sayılmayacağının tespiti ile geçici ve sürekli işgöremezlik döneminde davacının bakıcıya ihtiyacı olup olmayacağı, bakıcıya ihtiyaç olması halinde bakıcı ihtiyacının süresi(tam zamanlı/yarı zamanlı/süreli) konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınarak hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile davanın reddine dair karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3868, Karar No: 2018/2446, Tarih: 03.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3868 E.  ,  2018/2446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1606, Karar No: 2009/5265, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1606 E.  ,  2009/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... Oluklu Kutu San. ve Tic.A.Ş. ile davalı-k.davacı... Tekstil San. ve Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 22.09.2006 gün ve 2004/670-2006/348 sayılı hükmü onayan Dairemizin 27.05.2008 gün ve 2008/1223-2008/3415 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 195,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1329, Karar No: 2018/2185, Tarih: 14.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1329 E.  ,  2018/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında işlenen suçtan; düşme

Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında işlenen suç hakkında; beraat

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.11.2006 tarih ve 2006/5580 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında "sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanıklar hakkında “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan zamanaşımı nedeni ile düşme, “ 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan ise beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/15504, Karar No: 2023/855, Tarih: 22.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15504 E.  ,  2023/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.04.2019 tarihli ve 2019/55 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2019 tarihli ve 2019/109 Esas, 2019/215 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2019 tarihli ve 2019/109 Esas, 2019/215 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2019/2721 Esas, 2020/1531 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 26 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16.03.2022 tarihli ve 2021/19825 Esas, 2022/2389 Karar sayılı kararı ile özetle olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurun maddi hakikatin ortaya çıkarılması açısından duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip bu mümkün olmadığı takdirde çocuk izlem merkezinde verdiği ifadeye dair görüntü CD'sinin duruşmada taraflarla birlikte izlenerek beyanların alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerekmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.07.2022 tarihli ve 2022/1002 Esas, 2022/1473 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 26 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanığın inkara dayalı savunmasının aksine şikayetten vazgeçen mağdurun iddia olunan cinsel istismar uzun süre devam etmesine rağmen yardım talebinde bulunmadığı gibi mücerret iddialarını destekleyen yan deliller bulunmadığı gözetilerek yoğun şüphenin sanık lehine yorumlanmasıyla sanığın beraatine karar verilmek üzere hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanığın inkara dayalı savunmasının aksine şikayetten vazgeçen mağdurun iddia olunan cinsel istismar uzun süre devam etmesine rağmen yardım talebinde bulunmadığı gibi mücerret iddialarını destekleyen yan deliller bulunmadığı gözetilerek yoğun şüphenin sanık lehine yorumlanmasıyla sanığın beraatine karar verilmek üzere hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde temyiz sebebi göstermediği anlaşılmıştır.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; mağdurenin ilk ifadesinde sanığın oral yoldan iki kez cinsel organını soktuğunu belirtip olay tarihini hatırlamadığını belirtmesine rağmen bu ifadesinden yaklaşık 2 ay sonra olay zamanına dair betimlerde bulunduğuna, iddia edilen bir eylemde yan odada bulunan ablasından ya da yoldan geçen kişilerden yardım isteyebilecek durumda olmasına rağmen tepki göstermediğine, sanığın mağdureyi tepki göstermemesi için engellediğine ilişkin bir iddianın bulunmadığına, sanığın il dışına çalışmaya gitmesi ve vardiyalı işlerde çalışması nedeniyle mağdure ile aynı evde yalnız kalmasının mümkün olmadığına, on iki yıldan beri devam ettiği belirtilen istismarın yedi kişilik bir aile tarafından fark edilmemesinin ve mağdurenin samimi olduğu ablalarına bu konuda bir şey anlatmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, intikalden dört veya beş yıl önce mağdurenin annesi ile babasının boşanma noktasına gelmesinden dolayı mağdurenin psikolojik sorunlar yaşadığına, ergenlik döneminde de hassas olduğundan sahte anılar üretebileceğine, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğu gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, olmayan eylemlerin zincirleme suç kapsamında değerlendirildiğine, böyle bir olay olsaydı bile sanığın oyun zannederek başladığı şeyin bir hastalık olarak devamının kuvvetli ihtimal olduğuna, mahkemece mağdurenin ablası tanık ...’ye ‘Ne biliyorsan anlat.’ şeklinde soru yöneltilince tanığın şaşırıp tanıklıktan çekildiğine, adı geçen tanığın görgüsüne başvurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR