muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4263, Karar No: 2013/2970, Tarih: 21.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/4263 E.  ,  2013/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı .... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve .....Ltd.Şti. aleyhine 29/09/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'na ait yağmur suyu taşıma inşaatının yapım çalışması sırasında meydana geldiğini belirttiği zararın tazminini istemiştir. Davalı ... bir kamu tüzel kişisidir. Kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Davada ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre, davanın anılan davalıya yöneltilmesinin nedeni de hizmet kusurudur. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2) Mahkemece, bu davalı yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17897, Karar No: 2014/8338, Tarih: 02.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17897 E.  ,  2014/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve görevli memura hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde TCK.nun 151/1. maddesi gereğince belirlenecek cezanın TCK.nun 152/1a maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza tayini sonuca etkili görülmemiş, birden fazla kamu görevlisine karşı atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işleyen sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK.nun 43/2. maddesi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan mayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31, Karar No: 2020/861, Tarih: 05.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/31 E.  ,  2020/861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... haklarında: Beraat

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda da dava açıldığı halde bir hüküm kurulmamış ise de Mahkemece her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A-Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarından iki kez hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, iki takvim yılı için tek hüküm kurularak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanıklar ... ve ... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

B-Sanıklar ... ve ... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

1-Sanık ... ve ...'ın ortak olarak 13.05.2008 Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilan edip kurdukları, sanık ...'in 10 yıllığına münferiden yetkili müdür olarak tayin edildiği ... Basım.... Limited Şirketinde, sanık ...'ın şirketteki tüm hisselerini 29.07.2008 tarihinde diğer sanık ...'nin eşi ...'ye devrettiği ancak müdürlük yetkisinin devamına karar verildiği; şirketin 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında gerçek bir ticari faaliyette bulunmadığı ve düzenlediği tüm faturaların sahte olduğu iddiası ile açılan davada; dosyadaki vergi raporlarından şirketin işe başlama bildiriminden kısa bir süre sonra yapılan yoklamalarda adreslerde bulunmadığı, faaliyetinin tespit edilmediği, buna rağmen 2008 yılında 54, 2009 takvim yılında 57 ve 2010 takvim yılında 35 adet fatura düzenlediğine dair Bs formları olduğu, düzenlenen faturaların faaliyet konusu ile örtüşmediği; Ba, Bs bildirimlerinin uyumsuz olup, defter ve belge ibrazı yapılmadığı, alım yaptığını beyan ettiği mükelleflerin sahte fatura düzenleyicisi olduklarının tespit edildiği; sanıkların savunmalarında suçlamaları kabul etmeyip, sanık ...'nin sahte fatura kullanmadığı, defter ve belgelerle şirket müdürü ...'ın ilgilendiğini, sanık ...'ın faturaların sahte olmadığını, suç duyurusu üzerine durumu öğrendiklerini, vergi mahkemesinde dava açtıklarını, sanık ...'nin ise ev hanımı olup kağıt üzerinde şirkete ortak olduğu ve işlerle eşi ...'nin ilgilendiğini savunması ve suçlamaları inkar etmeleri karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanıkların sahte fatura düzenleme suçuna iştiraki, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a-Her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda suça konu faturalar getirtilip, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b-Faturadaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullandığı belirlenen mükelleflerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7736, Karar No: 2023/10221, Tarih: 27.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/7736 E.  ,  2023/10221 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/268 E., 2016/120 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Aşamalardaki tüm beyanlarında suçlamayı kabul etmeyen ve atılı suçları işledikleri yönünde tanık ...'in, sanıkların katılanın ikametine girerek hırsızlık yaptıklarına ilişkin doğrudan görgüye dayanmayan, sadece katılanın ikametinin bulunduğu apartmana girip çıkan şahısların sanıklar olduklarına ilişkin beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkûmiyetlerine yeterli delil elde edilemeyen sanıkların şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, beraatleri yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetlerine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13846, Karar No: 2010/30822, Tarih: 21.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/13846 E.  ,  2010/30822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),  harç alınmasına yer olmadığına, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19550, Karar No: 2019/6025, Tarih: 10.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/19550 E.  ,  2019/6025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki blokenin kaldırılması/alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine ilişkin hükmün temyizi üzerine, kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen ek kararın yasal süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, hiçbir onayı ve muvafakatı olmadığı halde davalı bankadan kullandığı ... nedeniyle emekli maaşını aldığı hesaba yasal mevzuata aykırı olarak bloke uygulandığını ileri sürerek, blokenin kaldırılmasına, haksız kesilen 7.891,29 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ... sözleşmesi ile davalı bankaya başka bir hesaptan tahsilat yetkisi verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafın temyiz talebi, kararın kesin olduğundan bahisle 26.05.2016 tarihli ek-karar ile reddedilmiş, bu sefer ek-karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Her ne kadar gerekçeli kararın hüküm kısmında kararın kesin olduğu belirtilmiş ve buna göre de davacının temyiz talebi reddedilmiş ise de; davanın niteliği ve talep miktarı gözetildiğinde verilen kararın, temyizi kabil kararlardan olduğu anlaşılmaktadır. Temyiz talebinin belirtilen gerekçe ile reddine ilişkin 26/05/2016 tarihli yerel mahkeme ek kararı usul ve yasaya aykırı olup, bu durum ek kararın bozularak kaldırılması ve işin esasına girilmesini gerektirir.

2-Esasa ilişkin incelemede ise, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin 26/05/2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle esasa ilişkin kararın ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23103, Karar No: 2015/18500, Tarih: 12.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/23103 E.  ,  2015/18500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği, ancak anılan hakların diğer kişiler bakımından infaz tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılması ve sanıklar hakkındaki “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanıkların yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu posta gideri 10,00-TL,'nin sanıklardan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4525, Karar No: 2014/7906, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4525 E.  ,  2014/7906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/18940, Karar No: 2021/3474, Tarih: 04.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2017/18940 E.  ,  2021/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ..., A'dan Z'ye Pey. Tem. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı asil dava dilekçesinde özetle; uygulama otelinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesine haksız olarak son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin davalılardan tahsilini talep etmiş, birleşen dosya ile de çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerini kullanmadığını ve söz konusu yıllık izin sürelerine ilişkin ücretin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... ve A'dan Z' ye Pey. Tem. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri vermiş oldukları cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, tüm davalıların, talep edilen alacaklardan müşterek ve müteselsil sorumluluğuna hükmedilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı ... vekili, A'dan Z'ye Pey. Tem. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davalı ... vekili ve ... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkinin varlığı medeni usul hukukumuzda “sıfat” olarak tanımlanmakta ve bir davada taraf olarak gösterilen kişilerin o dava ile ilgili kimseler olması zorunlu bulunmaktadır. Sübjektif bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakka ilişkin davada davacı olma sıfatı da hakkın sahibine ait bulunmakta ve buna aktif husumet denilmektedir. Subjektif hak kendisinden istenilebilecek kişi de o hakka uymakla yükümlü olan kişi olup, bu da pasif husumet (davalı sıfatı) olarak adlandırılmaktadır. Subjektif hak sahibi ile o hakka uymakla yükümlü bulunan kişinin kimler olduğunun belirlenmesi, bunun neticesinde de dava açan veya aleyhine dava açılan kişilerin o davada davacı veya davalı olarak taraf sıfatına sahip olup olmadıklarının tespit edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, davacı birleşen dava dosyası ile kullanılmayan yıllık izin ücreti talebinde bulunmuş olup davasını kararı temyiz eden ... ve okul müdürü ...’ye de yöneltmiştir. Davacının, dosya arasına celp edilen hizmet durum cetveli ve hizmet alım sözleşmelerinden ...’na bağlı uygulama otelinde davalılar A'dan Z' ye Pey. Tem. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti ve Erçetin İlaçlama Turizm Tic. Ltd. Şti. işverenlerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığı alacaklarından da ... ile davalı iki şirketin sorumlu olacağı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davalılar okul müdürü ... ve ... hakkında pasif husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerektiği halde müşterek ve müteselsil olarak davacının alacaklarından sorumluluklarına hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

3-İtilaflı olan bir diğer hususta davacının yıllık izin alacağı talebinden davalı ...’nın sorumlu olup olmadığı hususudur.

Davacı, birleşen dosyada yıllık izin ücreti talebinde bulunmuş olup, söz konusu dava da ...’nı davalı olarak göstermemiştir. Bu durumda, yıllık izin ücreti hususunda davalıya yöneltilmiş bir dava bulunmadığından bu alacak kalemi hakkında davalı ... Bakanlığının sorumluluğuna hükmedilmesi de ayrı bir bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılar A'dan Z'ye Pey. Tem. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ile ...'ye iadesine, 04.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.