muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5017, Karar No: 2012/8517, Tarih: 10.05.2012

zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, inceleme konusu davaya ilişkin olarak ... ve ... Köyü yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü ve Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle ve köyde 2004 yılından itibaren görev yapan muhtar ve azaların tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5822, Karar No: 2013/9243, Tarih: 07.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5822 E.  ,  2013/9243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.07.2010 gün ve 2008/12-2010/103 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.12.2012 gün ve 2011/15307-2012/21372 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, “Tadım Pizza” adı ile bilinen Franchise sistemi sahibi olduğunu, markanın, “Tadım Pizza” olarak TPE’de tescilli olduğunu ancak davalının, “Tadım Pizza” markasını, müvekkiline danışmadan, izin almadan kullandığını ileri sürerek tecavüzün men edilmesini, 2.000,00 TL Franchise giriş, 2.000,00 TL haksız kazanç üzerinden %5 isim hakkı bedeli, 2.000,00 TL reklâm katkı payı ve 2.000,00 TL manevi tazminatın ticari faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, “Tadım Pizza” markasının, 03.08.1989 ile 03.08.1999 tarihleri arasında Restaş Gıda Zincir İşletmeleri tarafından kullanıldığını, davacının aynı marka ve logoyu 17.11.2003’ten beri kullandığını, müvekkilinin ise “....... Tadım” markasını 24.11.2006’dan beri kullandığını ve bir benzerlik bulunmadığını, logoların farklı olduğunu, tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8538, Karar No: 2017/500, Tarih: 19.01.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/8538 E.  ,  2017/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 03.07.2014 tarihli raporda, “mukayese imzalar ile tebliğ tebellüğ belgesi üzerindeki imzaların kendi arasında uyum göstermediği müşahade edilmiş ise de; inceleme konusu belgeler üzerindeki imzaların, mevcut mukayese imzalarına kıyasla ...'in elinden çıktığının beyanına imkan verir nitelik ve yeterlilikte uygun kaligrafik bulgu ve itiyadi unsur tespit edilememiştir. Ancak, şahsın evvelce atmış olduğu bilinen samimi imzalarını içeren belge asıllarının temin edilip, inceleme konusu belgeler ile tekrar gönderilmesi halinde yapılacak incelemenin daha sağlıklı olacağı görüş ve kanaatindeyiz” denilmesine karşın, sanığın suç tarihinden önce resmi dairelerde bulunan imzaları temin edilerek kriminal veya Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınıp, sanığın kardeşi ...'in olayla ilgili tanık sıfatıyla dinlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1869, Karar No: 2013/15412, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1869 E.  ,  2013/15412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi

belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

... İlçesinde faaliyet gösteren ... adlı Eczanenin sahibi ve mesul müdürü olan sanığın, hak sahibi olan 21 hasta adına tanzim edilmiş reçeteyi süresinde fatura etmediği, bu nedenle Bağ- Kur sistemine ait bilgisayara girişi yapılamayacak söz konusu reçetelere işlerlik kazandırmak gayesiyle tahrifat yaparak ilgili kuruma fatura edip 1.050,60 TL haksız menfaat temin ettiği, yine sanığın 14 adet hastaya ait reçeteler ekinde bulunan sahte ilaç küpürlerini katılan kuruma fatura edip 13.659,93 TL tutarında haksız menfaat elde ederek kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın kurumsal kimliği belirsiz kişilerden faturasız ilaç alımına ilişkin hatalı davranışta bulunduğu tespit edilmiş ise de, kutu içindeki ilacın orijinal üretim olma ihtimali ile kutu üzerindeki küpürün orijinal olup olmadığının tecrübeli bir eczacının dahi anlayamayacağı, bunun ancak üreten ilgili firma ve reçete kontrol birimlerinde bulunan cihazlarla tespit edilebileceği, yine eczacıların depolardan aldıkları ilaçların küpürlerinin orijinal olmadığını, piyasa rayiçleri, spot alım fiyatları, dağıtım zinciri fatura ve irsaliye gibi ayrıntılardan anlamayacakları, spot alımlarda da fatura olduğundan bu yolla ilaç alınmasının olağan olduğu böylece sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediği, sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.10.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Dosyada Yargılamaya konu iki iki ayrı olay bulunmaktadır. Bunlar:

1-... İlçesinde faaliyet gösteren ... Eczanesi'nin sahibi olan sanığın, belirli süre içinde fatura

etmediği ve Bağ-Kur'a göndermediği için işlerliğini yitiren ve bu nedenle Bağ-Kur sistemine girişinin yapılması mümkün olmayan 21 hasta adına düzenlenmiş reçetelere yeniden işlerlik kazandırmak amacıyla, üzerlerinde tahrifat yaparak ilgili kuruma fatura etmek suretiyle 1.050,60 TL almak,

2- Sahte ilaç küpürleri temin ederek, 14 hastaya ait reçetelere eklemek suretiyle katılan kuruma fatura edip, karşılığında 13.659,93 TL almak,

Suretiyle kurum aleyhine haksız menfaat elde etmektir.

etmediği ve Bağ-Kur'a göndermediği için işlerliğini yitiren ve bu nedenle Bağ-Kur sistemine girişinin yapılması mümkün olmayan 21 hasta adına düzenlenmiş reçetelere yeniden işlerlik kazandırmak amacıyla, üzerlerinde tahrifat yaparak ilgili kuruma fatura etmek suretiyle 1.050,60 TL almak,

2- Sahte ilaç küpürleri temin ederek, 14 hastaya ait reçetelere eklemek suretiyle katılan kuruma fatura edip, karşılığında 13.659,93 TL almak,

Suretiyle kurum aleyhine haksız menfaat elde etmektir.

Bu iddialar nedeniyle sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından dava açılmıştır.

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/15 esas ve 2009/174 sayılı kararı, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatına ilişkindir.

Sanık hakkında verilen beraat hükmü, temyiz incelemesi yapan 15. Ceza Dairesi tarafından oy çokluğu ile onanmış isede; bu karar şu nedenlerle usul ve yasaya uygun değildir.

1- Daire kararında, yargılama konusu olaylardan 2 numara altında gösterilmiş bulunan olaya ait karar ile ilgili onama gerekçesine yer verilmesine rağmen , 1 numarada gösterilen sahtecilik ve dolandırıcılık eylemi ile ilgili onama gerekçesine yer verilmemiştir. Bu nedenle reçete üzerinde tahrifat yapmanın sahtecilik suçunu neden oluşturmadığı ve bu sahte reçete ile kamu kurumundan menfaat temin etmenin dolandırıcılık suçunu niçin oluşturmadığı anlaşılamamaktadır. Üzerinde tahrifat yapıldığı kuşku götürmeyen reçetelerin işleme sokularak, Sosyal Güvenlik Kuruluşundan haksız kazanç elde edilmesi hadisesi, yoruma muhtaç olmayan yalın ve tipik bir sahtecilik ve dolandırıcılık eylemidir.

2- Yukarıda yargılama konusu olay olarak 2 numara altında gösterilen sahte küpür kullanma olayına gelince;

Gerek mahkeme kararında gerekse sayın çoğunluğun onama gerekçesinde, sanığın kullanmış olduğu küpürlerin sahte olduğunu bilmesinin mümkün olmadığı belirtilmektedir. Sahte ilaçları faturasız olarak tanımadığı kişilerden alması, kimden aldığını kanıtlayamaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin sadece "hatalı davranma" adıyla geçiştirilemeyeceği, kural dışına çıkmak suretiyle kapıdan pazarlamacılardan faturasız ilaç alan sanığın, aldığı küpürlerin sahte olma ihtimalini düşünmemiş olabileceği, sanığın eğitim durumu nazara alındığında mümkün görülmemektedir. Bu nedenle eyleminin sonucuna katlanması gerekmektedir.

Sonuç olarak; sanığın, sahtecilik ve dolandırıcılık suçları teftiş ve bilirkişi rapoları ile sübuta erdiğinden beraat kararının bozulması yerine onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun kararına bu gerekçelerle muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2020/10194, Karar No: 2020/6168, Tarih: 18.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10194 E.  ,  2020/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

03/02/2015 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 07/03/2015 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik müşteki vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde duruşmadan yöntemine uygun şekilde haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki kurumun, 5271 sayılı CMK’nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek ve aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca müşteki kurumun davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde Karkamış ilçesinde bulunan ... İlköğretim okulunun duvarına ve yine aynı yerde bulunan müşteki ...'a ait ikametin duvarına terör örgütünün ismini yazdıklarının iddia edildiği olayda; suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 151/1 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının sorgu tarihi olan 15/04/2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 18/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12078, Karar No: 2015/22004, Tarih: 01.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/12078 E.  ,  2015/22004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/232128

MAHKEMESİ : İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2015

NUMARASI : 2015/43 (E) ve 2015/59 (K)

SUÇ : Parada sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına ve sanıklar müdafiinin, eksik incelemeye ve suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/319, Karar No: 2020/1551, Tarih: 20.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/319 E.  ,  2020/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, itirazın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tüketici lehine ...'nun 09/04/2012 tarihinde ... Tüketici Sorunları İlçe Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından "Anayasa ve hukuka aykırı olarak tüketiciye ait elektrik faturalarından kayıp/kaçak bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmetleri bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli olarak alınan toplam 1115,06 TL'nin yasal faiziyle birlikte tüketiciye ödenmesine tüketicinin elektrik enerjisini kullandığı süre içerisinde de söz konusu bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına" şeklindeki 24/04/2012 tarih ve 2012/20 sayılı kararın iptalini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, hakem heyeti kararına yönelik yapılan itirazın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. Dairemiz 19.11.2013 T. ve 2013/13078 E. - 2013/16226 K. sayılı ilamında, “...perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından usulüne uygun olarak düzenlenmiş fatura ile ilgili Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline ilişkin davacının talebi yönünden, mahkemece; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken,...” gerekçesi ile bozmuştur.

Mahkemece, yargılamaya bozmaya uyularak başlanmış ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2013/724 Esas, 2014/679 Karar sayılı yargıtay hukuk genel kurul kararı nazara alınarak mahkememizce bir önceki celse verilen ara karardan dönülmesine karar verildi.” şeklinde ara kararından dönerek hakem heyeti kararına yapılan itirazın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti ninvazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın vergi ödevi başlıklı 73. maddesindeki "... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklinde düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp - kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği de kabul edilmiştir.