muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13762, Karar No: 2014/16922, Tarih: 25.11.2014

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1-Davacıların Yargıtay'ca onanıp kesinleşen mahkeme kararları ile davaya konu K. H. A.P. Vakfı'nın galleye müstehak vakıf evladı olduklarına karar verildiği ve bu karar uyarınca davacılara V.. M.. tarafından 1997 yılından beri her yıl için galle ödendiği, davacıların 2010 yılına ait galle fazlasını istedikleri gözetildiğinde 6111 sayılı Kanun ile 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 7. maddesine eklenen fıkralarda belirtilen "vakfın son beş yıl içindeki mal varlığı gelirleri ve giderleriyle sınırlı olmak" şartına bağlı olmadıkları, zira davada talep edilenin, kesinleşen mahkeme kararından önceki beş yıllık döneme değil 2010 yılına ait galle fazlası olduğundan 6111 sayılı Kanunun eldeki davada uygulama imkanının bulunmadığı;

2-Davaya konu vakfın mal varlığı olmadığına ilişkin iddia da yerinde değildir. Çünkü; vakfın, davalı V.. M.. tarafından, gerek emaneten gerekse mazbutaya alındıktan sonra idaresi sırasında vakfa ait olup kamulaştırmadan, satıştan, taviz bedellerinden, kiradan ve temettüden elde edilen gelirlerin V.. M.. bütçesine dahil edildiği, vakfiyede öngörülen hayır şartlarına harcanmadığı ve galle fazlası olarak evlada ödenmediği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzüğün 28. maddesinin 1. fıkrasında, vakfın gelirleri ile yapılan iktisapların veya hükmen yahut bağış yolu ile temellük edilen mal ve hakların vakıf senedinde yazılı olanlara ilave edileceği; 2.fıkrasında ise, vakıflara ait malların kamulaştırılması halinde kamulaştırma bedelinin o malın yerine kaim olacağı hükme bağlandığı; ayrıca zabtedilen dava konusu vakıf, V.. M..'nün idari vesayeti altında olup bu idare tarafından vakfa ait malların satışı, kiralanması veya kamulaştırılması gibi sebeplerden dolayı elde edilen gelirler nemalandırılarak V.. M..'nün bütçesine değil yukarıda sözü edilen Tüzüğün 28. maddesi uyarınca zabtedilen vakfın bütçesine ilave edilmesi gerektiği; aksi düşüncenin vakıf mallarının denetimsiz bir şekilde elden çıkarılmasına ve galle fazlasına müstehak vakıf evladı haklarının kaybına sebep olacağı, bunun da hakkaniyetin ve adalet duygusunun zedelenmesi sonucunu doğuracağı gözönünde tutulduğunda; daha önceki yıllara ait olup Yargıtay'ca onanarak kesinleşen mahkeme kararlarındaki ödemelerin dayanağını teşkil eden bilirkişi raporları doğrultusunda davaya konu olan 2010 yılına uyarlama yapan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen bedelin ödenmesine ilişkin mahkeme kararının doğru olduğu;

3-Sayın çoğunluğun bozma kararı kendi içinde tutarlı değildir. Zira, 25.02.2011 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanunla 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 7. maddesine eklenen iki fıkranın yukarıda da belirtildiği gibi eldeki davada uygulama imkanı bulunmamaktadır. Kaldı ki, sözü edilen Kanunun yürürlüğünden sonra aynı vakıfla ilgili olarak 2003-2008 ve 2009 yıllarına ait galle alacağı için aynı vakıf evladı tarafından açılan davada, galle fazlası ödenmesine ilişkin kararın temyizi üzerine Dairece verilen 08.11.2012 tarih 2012/7012-12121 ve 2012/8203-12122 sayılı bozma ilamlarında, iki ayrı evlat grubu tarafından açılan davalarda sadece aynı yıllar için hükmedilen galle fazlasının idarece yapılacak mükerrer ödemenin ve evlat arasında adaletsizliğin önlenmesi gerekçe yapılarak bozulmuş ve 6111 sayılı Kanun'un 208.maddesine hiç değinilmemiş, böylece bozma ilamları ile galle fazlasının ödenmemesi değil, ödemenin nasıl yapılacağı yani evlat arasında adaletsizliğe ve mükerrer ödemeye meydan verilmemesine işaret edilerek gerekçe sınırlandırıldığından, bundan sonra bozma ilamları doğrultusunda işlem yapan ve evlat arasında mükerrer ödemeyi ve adaletsizliği önleyen mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararının yerinde bulunduğu;

Dikkate alındığında,

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile kararın dayandığı deliller ve kanuni gerektirici sebeplere göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan mahkeme kararının onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/3597, Karar No: 2014/11800, Tarih: 11.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3597 E.  ,  2014/11800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

.. İlköğretim Okulu’nda öğretmen olarak görev yapan katılanın, okul gezisi için, olay tarihinde, gece vakti, öğrencileri geziye götürmek amacıyla kiralanan tur otobüsünün okulun önüne gelmesiyle bu otobüse binip, içinde toplam 1.200 TL parası, gümüş takıları, Nokai 3210 marka cep telefonu, güneş gözlüğü, geziye gelen öğrencilerin ilaçlarının ve özel eşyasının bulunduğu çantasını şoför mahallinin arkasında bulunan koltuğa bırakarak, geziye katılan öğrencileri yerleştirmek üzere otobüsün arka tarafına gittiği esnada, sanığın, katılanın koltuk üzerinde bıraktığı çantasını çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, ayrıca sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 141/1, 143/1, 31/2 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasından, anılan Yasanın 62. maddesi uyarınca ...oranında indirim yapılırken, 1 yıl 6 ay 22 gün yerine, 1 yıl 6 ay 21 gün hapis cezası uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğinin kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin, onsekiz yaşından küçük olduğu anlaşılan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin ...c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden “müdafii ücretine" ilişkin bölümünün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/15918, Karar No: 2017/1567, Tarih: 16.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/15918 E.  ,  2017/1567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sorumluluğunda olan su borusunun patlaması sonucunda müvekkiline sigortalı iş yerinde oluşan hasarın sigortalıya ödendiğini açıklayıp ödenenin rücuan tahsili amacı ile başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini açıklayıp itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile takibine itirazının kısmen iptaline, takibin 3.961,73 TL üzerinden devamına, asıl alacak 3.919,60 TL'ye takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

Dava, iş yeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine dayalı itirazın iptali davasıdır.

Davacı vekilince, davalının sorumluluğunda olan su borusunun patladığı iddiası ile iş yerinde oluşan, sigortalıya ödenen hasarın tahsili talep edilmiş, mahkemece

Dava, iş yeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine dayalı itirazın iptali davasıdır.

Davacı vekilince, davalının sorumluluğunda olan su borusunun patladığı iddiası ile iş yerinde oluşan, sigortalıya ödenen hasarın tahsili talep edilmiş, mahkemece

keşif sonucu aldırılan bilirkişi raporunda sigortalıya ait binanın toprak altındaki duvarlarında tekniğine uygun olarak su yalıtımı yapılmamış olması sebebi ile patlayan borudaki suların sızarak hasara sebebiyet verdiği, sigortalının tam kusurlu olup davalının kusur bulunmadığı belirtilmiş, mahkemece, davalı tarafından davacı şirkete gönderilen 08.10.2011 tarihli yazıda 07.06.2011 tarihinde ...'ye yapılan arıza kaydına istinaden arıza yeri tespit edilerek 24 saat içerisinde arızanın giderildiği bildirilmiş olup, hasarın meydana geldiği tarihte ...'ye ait su borusunun patladığı ve hasarın yine ... tarafından giderildiği konusunda tereddüt kalmadığı, her ne kadar binada su izolasyonu mevcut değil ise de yapım ve bakımından ...'nin sorumlu olduğu su borusunun patlamaması veya hasara neden olmadan ... tarafından arızanın giderilmesi halinde davacı sigortalısına ait iş yerinde hasar meydana gelmeyeceğinden bina sahibi ve ... %50 oranında kusurlu kabul edilerek bilirkişi raporunda binada su izolasyonunun bulunmamasından dolayı hasarın teminat dışı olduğu şeklinde görüş bildirilmiş ise de izolasyon yetersizliğinin yağmur ve kar sularının binanın dış cephe veya terasından veya kapı veya pencerelerinden sızması nedeniyle meydana gelen zararlar ve nemlenme ile ısı farkı nedeniyle oluşan hasarların teminat dışı olduğu kabul edilmiş olup, meydana gelen hasar yağmur ve kar sularından kaynaklanmayıp ...'ye ait borunun patlaması sonucu meydana gelmiş olduğundan hasarın teminat dışı olduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmeyerek talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 Sayılı HMK 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece, davalının sorumlu olup olmadığı hususunda keşif yapılmış ve alanında uzman bilirkişiden rapor alınmıştır. Mahkemece bilirkişinin davalının kusuru bulunmadığına ilişkin rapora itibar edilmeyerek konusunda uzman yeni bir bilirkişiden rapor almak yerine resen yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu durumda, mahkemece alanında uzman yeni bir bilirkişiden, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10000, Karar No: 2018/25259, Tarih: 18.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/10000 E.  ,  2018/25259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi, 11800 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazda hissedar ...'nın Suriye vatandaşı olduğu ve 1062 sayılı yasa gereğince adı geçenin hissesine Maliye Hazinesince el konulduğu tapu kayıtlarından anlaşıldığından gerekçeli karar başlığında Maliye Hazinesi'ne izafeten ... Mal Müdürlüğünün davalı olarak gösterilmesi ve ... hissesine düşen kamulaştırma bedelinin davalı ... Mal Müdürlüğüne ödenmesine karar verilmesi gerekirken, ... Mal Müdürlüğünün karar başlığında ... kayyımı olarak belirtilmesi ve adı geçenin hissesine düşen bedelin ileride ortaya çıkacak hak sahibine verilmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına dair karar verilmesi,

2-Davalı ... Mal Müdürlüğü kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinin 04.06.2015 tarihinden karar tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıdan alınıp davalılara tapu kaydındaki hisseleri oranında ödenmesine ) cümlesinin yazılmasına,

b-Gerekçeli karar başlığındaki (KAYYIM) ve (KAYYIM VEKİLİ) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine sırası ile (DAVALI) ve (DAVALI VEKİLİ) yazılmasına, ayrıca gerekçeli karar başlığındaki (DAVALI: ... ( 1062 sayılı kanun uyarınca kayyımlıkla temsil edilmektedir) ibaresinin çıkartılmasına,

b-Gerekçeli karar başlığındaki (KAYYIM) ve (KAYYIM VEKİLİ) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine sırası ile (DAVALI) ve (DAVALI VEKİLİ) yazılmasına, ayrıca gerekçeli karar başlığındaki (DAVALI: ... ( 1062 sayılı kanun uyarınca kayyımlıkla temsil edilmektedir) ibaresinin çıkartılmasına,

c-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bendi olarak, (Kendisini vekille temsil ettiren ... Mal Müdürlüğü lehine 1.500,00 TL vekalet ücreti takdiri ile davacıdan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılar peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11725, Karar No: 2010/2558, Tarih: 08.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11725 E.  ,  2010/2558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2008 tarih ve 2007/1088-2008/653 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil nezdinde nakliyat rizikolarına karşı sigortalanan İngiltere’den Mersin’e nakli yapılmak üzere davalı kuruma teslim edilen kimyevi madde emtiasının taşındığı konteynerin Marguarıtta Gemisi’nden tahliyesi esnasında vinç aparatlarının kilitlerinin tamamının açılmaması sebebiyle konteynerin kayarak düşmesi neticesi hasarlandığını, ekspertiz incelemesinde 3090 Kg.’nın hasarlı ve kullanılamaz durumda olduğunu, hasar bedeli 5.295,00 YTL’nin ödendiğini ileri sürerek, 5.295,00 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren ticari işlere uygulanan avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, gerekli hasar tespitinin yaptırılmadığını, talep edilen meblağın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, konteynerin rıhtımda bulunan gemiden tahliye edildiği sırada vincin konteyneri araç üzerine indirip tekrar vira edeceği sırada, vinç aparatları kilitlerinden birinin takılı kalması sonucu konteynerin kayarak yere düştüğü, içinde bulunan emtiadan 3,090 kg’nın hasarlandığı, 5.295,25 YTL’lik hasar meydana geldiği, boşaltma işlemini gerçekleştiren vinç personelinin bütün aparatların açılıp açılmadığını kontrol etmeksizin, işletme devam etmek suretiyle zararlandırıcı işleme sebebiyet vermesi nedeniyle davalının %100 kusurlu olduğu, davalı kurumun çalıştırdığı personelinin eylemi nedeniyle BK'nun 55.maddesi uyarınca zararı ödemekle yükümlü olduğu, davanın haksız fiilden kaynaklandığı gerekçesiyle davalının yargı yolu itirazının reddine, davanın kabulü ile 5.295,00 YTL hasar bedelinin ödeme tarihinden itibaren 3095 Sayılı Kanun uyarınca işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 243.02 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9662, Karar No: 2021/7928, Tarih: 06.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9662 E.  ,  2021/7928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1)Sanık hakkında düzenlenen 213 sayılı VUK‘nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan komisyon mütalaasının “2006,2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/09/2011 tarihli ve 2011/43900 Esas sayılı iddianamesi ile kısmen mütalaaya aykırı olarak 2006,2007,2008,2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı; her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme eylemlerinin, birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve sanık hakkında “ 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı gözetilerek, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, mütalaa verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda bu eylem yönünden düşme kararı verilmesi ile “2006,2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarına ilişkin, zamanaşımı süreleri de dikkate alınarak, ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, hangi yıla ilişkin olduğu da açıklanmaksızın tek hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 06.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8145, Karar No: 2018/4784, Tarih: 12.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/8145 E.  ,  2018/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık müdafiinin koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme isteğinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek dosya görüşüldü:

A-Hakaret eyleminden verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığın "olay tarihinde yengem, okuldan arayan bir şahsın kendisine hakaretler ederek, çocuğunu okuldan atacağını söylediğini anlattı, ben de bunun üzerine okulu aradım" şeklinde savunmada bulunması ve mahkemece sanığın katılana "...yengeme nasıl hakaret edersin,... sen derhal Damla Hanım'ı arayıp özür dileyeceksin.., seni öldürürüm" şeklinde sözler sarf ettiğinin kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,

2)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, bir numaralı bozma nedeni hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.