muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5338, Karar No: 2023/5209, Tarih: 21.09.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkil tarafından teslim edilen kilit parkelerde herhangi bir kusur söz konusu olmadığını, davacının kusurlu olduğunu iddia ettiği parkelerin müvekkili ile hiçbir alakasının bulunmadığını, davacının yapım işini üstlendiği Kırşehir Organize Sanayi Bölgesi için birçok firmadan 10'luk beton parke temini gerçekleştirdiğini, bu tedarikçilerden sadece bir tanesinin davalı olduğunu, teslimat sırasında meydana gelen hiçbir kırılma veya deformenin meydana geldiğine dair davacı tarafından tanzim edilmiş bir tutanak veya ihtar bulunmadığını, 5 no.lu yola döşenen beton parkelerin müvekkile ait olduğu hususunda herhangi bir tespit yapılamadığını, müvekkil davalı tarafından eksiksiz ve kusursuz bir şekilde imal edilen ve yine kusursuz bir şekilde teslimi yapılan parkelerin bir an için 5 no.lu yola montaj yapıldığı kabul edilse dahi hatalı montajı veya montaj sonrası hatalı kullanımdan kaynaklı meydana gelen hataların müvekkiline mal edilmeyeceğini, davaya gerekçe olarak gösterilen Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2014/20 D. İş sayılı delil tespiti sırasında davalının hazır bulunması için tebligat çıkarılmadığı, delil tespiti bilirkişi raporunun da tebliğ edilmediği, davalının dinlenilme hakkının açıkça ihlal edildiği, bu delil tespiti raporunun İlk Derece Mahkemesi tarafından hükme esas kabul edilerek delil olarak nitelendirilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ayıplı mal nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 219 uncu maddesi ve devamı.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ayıplı mal nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 219 uncu maddesi ve devamı.

3. Değerlendirme

Dava, davalı tarafından davacıya satılan ve teslim edilen parke taşlarının ayıplı olduğu iddiasıyla tazminat istemine ilişkindir. Davalı yargılamanın safhalarında söz konusu ayıplı malın kendisinin sattığı mal olmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece tespit dosyasında alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek hazırlanan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak gerek tespit konusu bilirkişi raporunda ve tespit raporundaki değerlendirmeleri esas alan Mahkemece alınan bilirkişi raporunda gerekse dosya kapsamıyla dava konusu ayıplı malın davalıdan satın alınan parke taşları olduğu sabit değildir. Zira davacı ile davalı arasında imzalanan 30.11.2013 tarihli sözleşmede iş miktarının 90.000 metrekare olarak düzenlendiği, bu miktarın tahmini olduğunun belirtildiği, dava dilekçesinde davalıdan 7522 metrekare parke taşı satın alındığı, bu parke taşlarının dava dışı Kırşehir Organize Sanayi Müdürlüğü ile davacı arasındaki yol kaplama işinde kullanıldığı ve davacı tarafından 5 no.lu yolun kaplamasının bu parke taşlarının kullanılarak yapıldığı iddia edilmiştir. Dava dışı Kırşehir Organize Sanayi Müdürlüğünün 13.03.2014 tarihli yazısından taraflar arasındaki yol kaplama işinde toplam 18 yol olduğu anlaşılmaktadır. Davaya konu 5 no.lu yolda kullanılan malzemenin davalıdan satın alınan malzeme ile yapıldığı davacı tarafından ispat edilemediğinden davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26823, Karar No: 2020/1422, Tarih: 03.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/26823 E.  ,  2020/1422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin son bulduğunu ve çalışma süresi boyunca hak etmesine rağmen ödenmediğini iddia ettiği kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ve aylık ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının istifa ettiğini, ödenmeyen ücret alacağı bulunmadığını ve yıllık izinlerini de kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş akdinin davalı tarafça haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Davacı işçi, dava dilekçesinde işyerindeki olumsuz şartlar, fazla mesai ile yıllık izin ücret alacaklarının verilmemesi ve aşırı baskı nedeni ile işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını iddia etmektedir. Davalı işveren davacının istifa ettiğini savunmuş olup dosyada yer alan el yazılı ve imzalı istifa dilekçesinde davacının 07.07.2011 tarihinde istifa ettiğinin yazılı olduğu görülmüştür. Yargılama esnasında davacı asil istifa dilekçesiyle ilgili olarak bizzat dinlenmiş olup dilekçe ve dilekçe altındaki imzanın kendisine ait olduğunu, baskı ile imzaladığını, işyerinde haksız bir şekilde hırsızlıkla suçlandığını, bu suçlamalar nedeniyle kendini baskı altında hissettiğini ve patronlarına işten ayrılacağını söylediğini, onlarında istifa dilekçesi ver dediklerini, bu nedenle istifa dilekçesi verdiğini, olayda suçsuz olduğunun anlaşıldığını, daha sonra yapılan sayımlarda mallarda herhangi bir eksiklik olmadığının anlaşıldığını beyan etmiş olup yargılama esnasında dinlenen davacı tanığının feshe ilişkin görgüye dayalı bilgisinin olmadığı, davalı tanıklarından ...’nun ise iş yerinde halen çalışmakta olduğunu, işyerinde davacının hırsızlıkla itham edildiğini, işyeri sahipleri tarafından bu nedenle dövülmeye dahi çalışıldığını, daha sonra davacının suçsuz olduğunun anlaşıldığını beyan ettiği görülmüştür. Davacının dava dilekçesindeki iddiası, mahkeme huzurunda verdiği beyanı ile özellikle davalı tanığı ...’nun yeminli olarak verdiği beyanı birlikte değerlendirildiğinde davacının iş akdini asılsız yere hırsızlıkla suçlanması sebebi ile kendisinin haklı olarak feshettiğinin anlaşılmasına göre, iş sözleşmesinin işçi tarafından feshinin haklı sebebe dayandığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla kıdem tazminatının kabulü doğru ise de Mahkemece iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmadığı gözetilmeksizin ihbar tazminatının reddi gerekirken hatalı gerekçe ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10397, Karar No: 2024/2294, Tarih: 02.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10397 E.  ,  2024/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2016/504 Esas, 2019/206 Karar sayılı kararı ile ;

1. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e)

bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2019/2633 Esas, 2021/252 Karar sayılı kararı ile;

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2019/2633 Esas, 2021/252 Karar sayılı kararı ile;

Katılan sanık ... ve sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan sanık ... ve sanık ... müdafiilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile katılan sanık ... ve sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Haksız tahrik indirim oranının yetersiz olduğuna, ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Meşru savunmanın varlığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiği'ne, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan sanıklar ..., ... ve sanık ...'in hükümlü olarak Burhaniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda aynı koğuşta kaldıkları, katılan sanık ...'nin koğuşta diğer mahkumlarla sürekli tartıştığı, olay gününden önceki akşam vakti aynı koğuşta bulunan ...'a sigarasını çaldığını

söyleyerek boğazını sıktığı bu nedenle katılan sanıklar Ali ile Eşref'in tartışmaya başladıkları, Ali'nin Eşref'e hitaben "ananı avradını sinkaf ederim" dediği, akabinde birbirlerini darp etmeye başladıkları, Ali'nin Eşref'i yumruk atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, Eşref'in ise koğuşta bulunan çay bardağını kırarak elde ettiği 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi kapsamında silah olarak değerlendirilen cam parçası ile Ali'ye saldırdığı ve vücudunun değişik yerlerini kestiği, sanık ...'in de kavgaya dahil olduğu ve yerden aldığı cam parçası ile Ali'ye saldırarak vücudunun değişik yerlerini kestiği, 26.11.2018 tarihli adli tıp raporu ile katılan sanık ...'de meydana gelen yaralanmanın kesici alet ile gerçekleştiği basit tıbbı müdahale ile giderilemeyeceği, yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olduğunun tespit edildiği, katılan sanık ... ve sanık ...'in üzerine atılı suçlamayı kabul ettikleri, katılan sanık ...'nin ise üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla, mahkemesince katılan sanık ... ve sanık ...'in silah olarak kabul edilen bardak ve cam parçası ile katılan sanık ...'yi yaraladıkları kabul edilmiştir.

2. Katılan sanık ... hakkında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nca tanzim olunan 28.11.2018 tarihli; "1. Kişinin vücudunda boyun ortadan sol arkaya uzanan 1 (bir) adet, sağ kaş üzerinde 1 (bir) adet, burun sağ yanda 1 (bir) adet, sağ yanakta 1 (bir) adet, sol diz arkasında 1 (bir) adet olmak üzere toplam 5 (beş) adet kesici delici alet yaralanması tarif edildiği, 2. Boyun ortadan sol arkaya uzanan, 25 cm uzunluğunda, kas dokuya nafiz olduğu kayıtlı olan kesici delici alet yaralanmasının; Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kişinin 05.09.2018 tarihinde yapılan muayenesinde yüz sınırları içerisinde tespit edilen yara izinin belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta fark edildiğine göre, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu, 3. Sağ yanakta tarif edilen, 6 cm uzunluğunda, cilt ve yumuşak doku lezyonuna neden olan kesici delici alet yaralanmasının; Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kişinin 05.09.2018 tarihinde Kurulumuzda yapılan muayenesinde yüz sınırları içerisinde tespit edilen yara izinin belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta fark edildiğine göre, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu, 4. Sağ kaş üzerinde ve burun sağ yanda tarif edilen, trajelerinde büyük sinir, damar, organ yaralanması tarif edilmeyen kesici delici alet yaralanmalarının her birinin ayrı ayrı; Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu, kişinin 05.09.2018 tarihinde yapılan muayenesinde yüz sınırları içerisinde tespit edilen yara izinin belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta fark edildiğine göre, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu, 5. Sol diz arkasında tarif edilen ve 15-20 cm uzunlukta olduğu kayıtlı olan 1 (bir) adet kesici delici alet yaralanmasının; Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, 6. Vücudunda kemik kırığı tanımlanmadığı, 7. Organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olmadığı" görüşlerini içeren adli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanıkların savunmaları, katılanın anlatımları, tanık beyanları, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Adli sicil kayıtları ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3. Sanıkların savunmaları, katılanın anlatımları, tanık beyanları, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Adli sicil kayıtları ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İstinaf mahkemesince duruşmalı yapılan yargılamada toplanılan deliller ile dosyadaki bilgi ve belgelere göre; ilk derece mahkemesinin kararının sanıkların kasten yaralama eylemlerinin sübutu ve hukuki vasıflandırılması, tekerrür hükümlerinin tatbik edilmesi yönlerinden usul ve yasaya uygun bulunduğu, ancak; dava konusu kavganın katılan sanık ...'nin küfür etmesi nedeniyle başladığı, bu nedenle ilk haksız hareket Ali'den kaynaklanmış ise de; bundan sonra katılan sanık ...'in vurmasıyla haksız tahrikte dengenin katılan sanık ... lehine değiştiği, daha sonra da sanık ...'in katılımıyla tarafların karşılıklı birbirlerine vurdukları olayda,

İlk Derece Mahkemesince sanık ... ve katılan sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği anlaşılmakla birlikte; katılan sanık ...'nin adli muayene raporunun içeriğine göre, katılanda birden fazla kesinin bulunması, bunlardan bir tanesinin hayati bölgesi olan boynunda bulunması nedeniyle temel cezanın alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak tayin edilmesinin gerektiği kanısına varıldığı, bu nedenle sanıklar Eşref ve Recep hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın 1 yıl 6 ay hapis cezası olması gerektiği kanaatine varıldığı ve ilk derece mahkemesince sanıklar Recep ve Eşref'in cezalarında katılan sanık ...'den kaynaklanan haksız hareketler nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılmış ise de; katılan sanık ...'den kaynaklanan küfür ve darp eylemlerinin mahiyeti, Ali'nin elleriyle bir alet kullanmaksızın vurması, buna karşılık sanıkların silahtan sayılan cam kırığı ile vurmaları, sanıklar Recep ve Eşref'in yaralanmalarının niteliği, yara sayısı, buna karşılık katılan sanık ...'nin yaralarının sayısı ve niteliği de gözetildiğinde, daha vahim olaylarda uygulanması gereken 1/2 oranında indirim yapılarak sanıklara eksik ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğu, aynı yasanın 3 üncü maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereği sanıklar lehine 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiği kanısına varıldığı, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... Yönünden

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma şartlarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan haksız tahrik oluşturan eylemin ve buna bağlı indirim oranının doğru olarak belirlendiği, netice ceza miktarı itibarıyla başkaca lehe hükmün uygulanma imkanının bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılan Sanık ... Yönünden

Katılan sanıklar ..., ... ve sanık ...'in hükümlü olarak Burhaniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda aynı koğuşta kaldıkları, katılan sanık ...'nin koğuşta diğer mahkumlarla sürekli tartıştığı, olay gününden önceki akşam vakti aynı koğuşta bulunan ...'a sigarasını çaldığını söyleyerek boğazını sıktığı bu nedenle katılan sanıklar Ali ile Eşref'in tartışmaya başladıkları, Ali'nin Eşref'e hitaben " ananı avradını sinkaf ederim" dediği, akabinde birbirlerini darp etmeye başladıkları, Ali'nin Eşref'i yumruk atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, Eşref'in de koğuşta bulunan çay bardağını kırarak elde ettiği 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi kapsamında silah olarak değerlendirilen cam parçası ile Ali'ye saldırdığı ve vücudunun değişik yerlerini keserek Olaylar ve Olgular Başlığının (2) numaralı paragrafında detaylarına yer verilen adli rapor içeriğine göre yaraladığı olayda;

Katılan sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı katılan sanık ... müdafiinin aleyhe istinaf başvurusu üzerine istinaf mahkemesince hükmün kaldırılarak katılan sanık ... hakkındaki ceza miktarında artırım yapılarak yeniden hüküm kurulmuş ise de, katılan sanık ...'un 27.03.2017 tarihli duruşmada sanık ...'ten şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında davaya katılma hakkı ve buna bağlı olarak verilen hükmü istinaf etme hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, katılan sanık ... müdafiinin sanık ... yönünden istinaf başvurusunun reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

V. KARAR

1. Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (1) numaralı başlık altında açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2019/2633 Esas, 2021/252 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2. Katılan Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (2) numaralı başlık altında açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.02.2021 tarihli ve 2019/2633 Esas, 2021/252 Karar sayılı kararının "katılan sanık ...'un yargılama evresinde şikayetten vazgeçmesi ve bu nedenle müdafiinin aleyhine istinaf hak ve yetkisinin bulunmaması nedeniyle sanık ... hakkında istinaf isteminin reddi gerekliliği gözetilerek" 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.