muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3444, Karar No: 2011/1131, Tarih: 03.03.2011

Dava, kadastrodan önce kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayanarak TMK.nun 713/... ve 3402 sayılı Kanunun .... maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, teknik bilirkişinin raporunda gösterdiği yer ile davacının dava dilekçesinde tescilini istediği ve kabulüne karar verilen A harfi ile belirlenen yerin farklı olduğu görülmüştür. Davacı dava dilekçesinde 180 sayılı parselin güneyinde ve 173 sayılı parselin batısında kalan iki parça yerin iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Uyuşmazlık konusu 173 sayılı parselin batısında kalan yerle ilgili olarak mahkemece herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmamış, bu konuda herhangi bir hükümde kurulmamıştır. Ancak bu husus davacı tarafından temyiz sebebi yapılmamıştır. Teknik bilirkişi Murat Çıtak ve arkadaşının krokisine göre 180 sayılı parselin batısında A harfi gösterilen yerin kabulüne karar verilmiştir. Dosya arasında bulunan kadastro teknisyeni ... Atacan tarafından ... Mal Müdürlüğüne hitaben ........2005 tarihinde düzenlenen ve Mal Müdürü İbrahim Bakır tarafından aslı gibidir denilerek onaylanan krokide A harfi ile gösterilen yerin 180 sayılı parselin batısında kalan bir yer olduğu ve bu yerin her iki kroki karşılaştırıldığında dava konusu edilen 1519 sayılı parselin kapsamında kalmadığı görülmektedir. Yine dosya arasında bulunan kadastro teknisyeni Serap Mete tarafından düzenlenen ve ... Kadastro Müdürlüğünün ........2009 gün ve 2008/72 sayılı yazıları ekinde gönderilen kroki de; az önce açıklanan ... Atacan’ın rapor ve krokisini doğrulamaktadır. Buna göre de kabul edilen yerin 1519 nolu parsel kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında ve her iki krokinin karşılaştırılmasında, dava konusu ve kabul edilen yerin 1519 parsel sayılı kapsamında kalıp kalmadığı yönünde duraksama hasıl olmuştur. Bu nedenle tarih ve düzenleyenlerin ismi verilen raporların bu hali ile hükme esas alınması doğru değildir. Öncelikle dosya arasında bulunan ... Atacan tarafından düzenlenen kroki ile teknik bilirkişilerin krokisi karşılaştırılmak suretiyle kabulüne karar verilen ve krokide A harfi ile gösterilen yerin 1519 parsel kapsamında kalıp kalmadığının hiçbir duraksamaya yer verilmeyecek biçimde belirlenmesi, saptanan ve açıklanan çelişkinin giderilmesi ve gerekçesinin gösterilmesi, aynı zamanda bileşik pafta üzerinde 1519 sayılı parselin dört sınırı ile parsel 180 ve tescili istenen A harfli yerin birlikte ve bir bütün olarak işaretlenmesi ondan sonra tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün A harfine yönelik bölümünün HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre de diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6710, Karar No: 2019/15676, Tarih: 11.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6710 E.  ,  2019/15676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetler

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eşi ....’yu çatalla kasten yaralamasından kurulan hüküm bakımından, birden fazla nitelikli halin (TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e) birleşmesi halinde, TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5220, Karar No: 2014/21512, Tarih: 17.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5220 E.  ,  2014/21512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'un resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat kararına karşı herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı dikkate alınarak, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, Kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın, sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir. Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanunu'nun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur.

kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler,bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır. Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde, katılan ... ’a ait sürücü belgesini temin edip belgeye sanık ...'un fotoğrafını yapıştırarak düzenledikleri sahte belge ile Akbank ... şubesinden sanık ... adına 5.000 TL kredi çektikleri, krediye sanık ...’un ...’ın sahte kimliğiyle kefil olduğu, bu şekilde sanıkların sahte kimlik düzenleyerek ve kullanarak, hileli hareketlerle banka tarafından kredi tahsis edilmesini sağladıklarının iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları, kredi sözleşmesi, bilirkişi raporu ve banka yazıları ile tüm dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi ve sanık ...'un katılana ait sürücü belgesini sahte olarak düzenlemesi ve kredi sözleşmesine sahte kimlik kullanarak kefil sıfatıyla imza atması karşısında, sanık Rahmi Yavuz hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158.maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılmasısuretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52

. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınıp indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle sonuç olarak 8.320 TL yerine, 8.333 TL ceza verilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümlerde adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın tamamen hükümden çıkartılarak yerine, “Sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-j, son maddesi gereğince 500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 416 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 8.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6394, Karar No: 2019/5549, Tarih: 24.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6394 E.  ,  2019/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, 07.02.2013 tarihinde yapılan tebligata rağmen, 2008 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini yasal süresinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, mükellef kendisi olsa da işyerinin fiilen eşi İsmail Kalem tarafından idare edildiğini belirtmiş ise de, defter ve belgeleri saklama ve istendiğinde ibraz etme yükümlülüğünün mükellefe ait olduğu, sanığın savunmasının yasanın aradığı anlamda mücbir sebep oluşturmadığı, tanık İsmail Kalem’in alınan beyanında da, defter ve belgelerin kaybolduğunu, tebligat tarihi itibarıyla işyerinin faal olmadığını söylemesi karşısında, yüklenen suçun unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7239, Karar No: 2009/8548, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7239 E.  ,  2009/8548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın bir başka aracın sıkıştırması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek maddi hasarlı trafik kazası yaptığını, araçta 4.119.69 YTL tutarında hasar meydana geldiğini, davalı şirketin müracaata rağmen müvekkilinin %48 promil alkollü olması nedeniyle zararı ödemediğini, olayın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediğini belirterek 4.119.69 YTL'nın, 5.1.2006 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı sigortalının kaza anında en az %52 promil alkollü olduğunu, kazanın düz geniş bir oto yolda davalının direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana geldiğini, kazanın tamamen sürücünün aldığı alkolün güvenli sürme yeteneğini etkilemesi sonucu gerçekleştiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan

hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15.60 TL peşin harcın onama harcından mahsubuna 7.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8681, Karar No: 2006/11458, Tarih: 30.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/8681 E.  ,  2006/11458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus yapılan takipte, borçlu itirazında takip konusu senette tahrifat yapıldığını, faiz oranlarının yasal olmadığını ileri sürmüştür.

Mahkemece, yaptırılan bilirkişi incelemesinde bononun rakamla miktar kısmının 2.000.000.000 TL olarak yazılmış iken "1" rakamının ilavesi ile 12.000.000.000 TL'ye dönüştürüldüğü tespit edilmiş olup, bu durumda tahrifatsız halinin 2.000.000.000 TL olduğu belirlenmiştir. Öte yandan TTK'nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 588/1. maddesi gereğince bono bedeli hem rakam hem yazı ile gösterilip te iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile gösterilen bedele itibar olunur. Ancak, bu kural rakam ile diğer yazılan bölümde tahrifat yapılmaması halinde uygulanır. Bilirkişi tarafından tahrifat saptanmış olduğundan alacaklı takibe konu bononun 2.000.000.000 TL üzerinden takibini sürdürebilir. Bu durumda mahkemece istemin 2.000.000.000 TL üzerinden kabulü ile bu miktar üzerinden devamına ayrıca faiz incelemesi de yapılarak bir karar vermek gerekirken tahrifat yokmuş gibi değerlendirilerek bononun tamamı üzerinden takibin devamına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13257, Karar No: 2006/14622, Tarih: 31.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/13257 E.  ,  2006/14622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Burdur 1.A.H.(Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.5.2006 tarihli geri çevirme kararı kısmen yerine getirilmemiştir. Davacı delil listesinde belirtilen Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/196 esas sayılı dava dosyası veya fotokopisi eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 31.10.2006 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/5069, Karar No: 2014/7962, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5069 E.  ,  2014/7962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 20.01.2014 gün ve 19100-980 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/3469, Karar No: 2013/4641, Tarih: 30.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/3469 E.  ,  2013/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkeme kararı, davalılar ... ve ... adlarına aynı çatı altında oturdukları şerhi verilerek amcasının oğlu ... imzasına tebliğ edilmiş ise de; davalı ...'in adı belirtilen diğer davalıların annesi olması ve ...'ın bu davalılardan hem ...'ın hem de çocuklarının amcasının oğlu olması mümkün olmayıp aynı çatı altında oturmaları da hayatın olağan akışına uygun görülmemektedir. Bu nedenle adı geçenlerin ... ile aynı çatı altında ikamet edip etmediklerinin zabıta marifeti ile araştırılması, aynı çatı altında ikamet etmediklerinin tespiti halinde mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin adı geçenlere Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğü hükümleri dikkate alınarak yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz sürelerinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13783, Karar No: 2023/8372, Tarih: 01.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/13783 E.  ,  2023/8372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi -

EK KARAR SAYISI : 2018/2925 E., 2020/991 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 30.12.2020 tarihli ek kararın; karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlünün temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Batman 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.