muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13171, Karar No: 2016/18940, Tarih: 12.12.2016

05.07.2008 tarihinden itibaren yürürlükte olan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 4/a ve 6. maddelerine göre, Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıkların, toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, dolgu yapılması yasaktır. Anılan Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıklar, 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 4/b maddesinde de toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atık olarak benimsenmiştir. Dolayısıyla 05.07.2008 tarihinden itibaren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-I listesinde yer verilen atıklar, toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atık suların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A- 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31.05.2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05.07.2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddesinde diğer Yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B- Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B- Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C- 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Bu itibarla, yargılama sırasında öncelikle suça konu atığın cinsi ve alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, ayrıca bütün bu hususlar Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde kararda açıkça gösterilmelidir.

III - Yargılamaya Konu Olay,

Esenyurt ilçesi istiklal mahallesi küçük ayazma caddesinde yapılacak olan cami inşaatının hafriyat döküm işleminin yapıldığı, cami inşaatı hafriyat toprağının dökümü için Zabıta Müdürlüğünce belirlenen yerlere hafriyat toprağının döküm izninin verildiği, sanığın yol izin belgesi bulunmadan cami inşaatı hafriyatı dışında hafriyat alarak, hafriyat dökümü yaptığı ve çevre kirliliğine neden olduğu iddiasıyla dava açılmıştır.

Sanık savunmasında, belediyenin camisi için kendilerinden araç istendiğini, kendilerine yer gösterildiğini, araçlarının camiden toprak aldığını, gösterdikleri yere döktüklerini, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

Dosya kapsamı incelendiğinde, alıcı ortam olan toprağa bırakılan bahse konu atığın, içeriği hakkında bilgi bulunmadığı, sanık savunması aksine cami inşaatı toprağı dışında bir hafriyat içeriğine dair tespite yer verilmediği görülmektedir.

Sanık savunmasında, belediyenin camisi için kendilerinden araç istendiğini, kendilerine yer gösterildiğini, araçlarının camiden toprak aldığını, gösterdikleri yere döktüklerini, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

Dosya kapsamı incelendiğinde, alıcı ortam olan toprağa bırakılan bahse konu atığın, içeriği hakkında bilgi bulunmadığı, sanık savunması aksine cami inşaatı toprağı dışında bir hafriyat içeriğine dair tespite yer verilmediği görülmektedir.

“Hafriyat Toprağı, İnşaat Yıkıntı Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği”nin 13. maddesi ve Kabahatler Kanunu'nun 41/4.maddesindeki düzenlemelerden hareketle, dosya kapsamına göre ilgili atığın çevre üzerinde etki bırakması ya da canlılar için tehlike oluşturmasının söz konusu olduğunun kanıtlanamadığı, eylemin bu haliyle canlıların sağlığını, çevresel değerleri veya ekolojik dengeyi bozmasının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Ayrıca sanığa, inşaat atık ve artıklarını bunların toplanmasına veya depolanmasına özgü yerler dışına atmasından dolayı 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 41/4.maddesi gereğince katılan idare tarafından 11.08.2010 tarihinde idari yaptırım kararı verildiği belirtilmiştir.

Açıklanan gerekçelerle kurulan hüküm hukuka uygun bulunmuştur.

IV – Sonuç ve Karar:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 12.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14741, Karar No: 2020/11049, Tarih: 02.07.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/14741 E.  ,  2020/11049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre mudi ... yerine atılan 23.12.2009, 30.10.2009 ve 06.07.2010 tarihli tediye fişleri üzerindeki imzaların kim tarafından atıldığının denetime imkan verecek şekilde açıklanmadığı, sanığın 27.01.2015 tarihli mahkeme beyanında, bahse konu 23.12.2009 ve 06.07.2010 tarihli tediye fişlerindeki imzaların mudi ...'a ait olduğunu beyan ettiği ancak bu hususta mudi ...'ın beyanının alınmadığı, yine 30.10.2009 tarihli tediye fişinde mudi ... adına atılmış imzanın, ne şekilde atıldığının sanığa ve mudiye sorulmadığı anlaşılmakla;

Mudi ... yerine atılan 23.12.2009, 30.10.2009 ve 06.07.2010 tarihli tediye fişlerindeki imzaların mudinin eli ürünü olup olmadığının denetime imkan verecek şekilde tespiti bakımından, mudi ...'ın beyanı alınarak imzaların kendi el ürünü olup olmadığının ve bahse konu tediye fişlerinin mudi tarafından güvene dayalı olarak önceden imzalanıp kullanması için mi sanığa verdiğinin belirlenmesi, mudi ...'ın imzaların kendi el ürünü olmadığını beyan etmesi durumunda ise, mudi ... ve sanığın imza örneklerinin alınarak dosya ile birlikte aralarında grafoloji uzmanın da bulunduğu bilirkişiler heyetine tevdi edilerek inceleme yaptırılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6134, Karar No: 2014/10648, Tarih: 30.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/6134 E.  ,  2014/10648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/327-2013/971

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 1999 yılında yapması gereken ücret zammını yapmadığını, aynı yılın Temmuz ayında ise Temmuz ayına göre daha az ücret aldığını, ücrette yapılan eksiltme nedeniyle tüm ücret, ikramiye ve devlet ikramiyelerinde eksiklik meydana geldiğini, yine toplu iş sözleşmesi gereği verilmesi gereken sabun ve havludan oluşan temizlik yardımı ile gömlek, pantolon, takım elbise, ayakkabı ve deri ceketten oluşan giyim yardımı sosyal haklarınında 2000 yılından itibaren kullandırılmamaya başlandığını belirterek bu alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, ücrette düşüşün söz konusu olmadığını, aksine davacının 5 kat ücret aldığını, belediye tarafından TİS görüşmeleri devam ederken asgari ücret düzeyinde ücret alanlara TİS görüşmeleri sonucu beklenmeden %99 zam yapıldığını, sonrasında TİS'deki %20 zamdan faydalandırılmadığını, ancak sistemde %20 zamdan da faydalandıklarını, bunun farkedildiğini, bu nedenle geri çekildiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda verilen kararda davalı işverenin diğer çalışanlardan farklı olarak hiçbir neden yokken davacının maaşından tekrar indirim yapması gerek maaşlarından indirim yapılmayan diğer çalışanlara göre eşitsizlik oluşturacağından gerek maaştan indirim yapılmasını gerektirecek bir neden bulunmaması ve gerekse 4857 sayılı İş Kanunu'nun 62. maddesi ve emir hükmü dikkate alınarak davacının ücret farkı alacağı talebinin yerinde olduğu ve devlet ikramiyesi ve sendikal ikramiye alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi sonucunda yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin bozma ilamında, davacı işçiye Ocak 2000 tarihinden itibaren verilen %99 oranındaki zammın tüm işçilere verilip verilmediğinin araştırılması, zamma dayanak belediye encümen veya meclis kararının olup olmadığının araştırılması, bu zammın toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılacak zamma mahsuben yapıldığının belirlenmesi halinde davacının her iki zamdan yararlanamıyacağı ve davalı işverenin %79 oranında zam yapılması gerektiği yönündeki savunması gözönüne alınarak yeniden bilirkişi incelemesi aracılıyla hesaplama yapılması gerektiği ve kabule görede %20 zammın 31.12.2009 tarihindeki ücrete uygulanması gerekirken %99 zammın uygulanmasından sonraki ücrete uygulanmış olmasının doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, usul ve kanuna uygun bulunan bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmasından sonra yapılan yargılama sonucunda hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Mahkemece, usul ve kanuna uygun bulunan bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmasından sonra yapılan yargılama sonucunda hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret alacağının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2-Bozma kararı sonrasında mahkemece bozma içeriğine göre gerekli araştırmalar yapılmıştır. Buna göre davacıya yapılan zammın emsal işçilere de yapıldığı, yapılan %99 zamma ilişkin belediye encümen veya meclis kararının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücreti, davacının 31.12.1999 tarihindeki ücretine %20 oranındaki zam uygulanıp,zam sonucu belirlenen ücret üzerinden işverence verilen %99 oranındaki zam uygulanarak belirlenmiştir. Bilirkişi tarafından yapılan bu tespit yerinde değildir. Dairemizin bozma ilamından belirtildiği üzere davacının 31.12.1999 tarihli temel ücretine toplu iş sözleşmesinde öngörülen %20 zam uygulanarak zam miktarı belirlenmeli,bunun yanında yine davacının temel ücretine işverence verilen %99 zam uygulanarak zam miktarı belirlenmeli, yapılan bu zamlar sonucu çıkan miktarlar davacının temel ücretine eklenerek davacının ücretinin belirlenmesi gereklidir. Mahkemece hatalı hesaplamaya dayalı bilirkişi raporu dikkate alınarak karar verilmesi doğru olmamıştır. Belirtilen bu hesaplama yöntemine göre belirlenecek ücret üzerinden dava konusu işçilik alacaklarının hesaplanması gereklidir. Ayrıca alınacak raporda davalı vekilinin bilirkişi ek raporuna karşı itirazlarınında değerlendirilmesi gereklidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1414, Karar No: 2007/3833, Tarih: 06.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1414 E.  ,  2007/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine vâki itirazın iptâli istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenicinin icra takibine konu ettiği bakiye alacak kalemi içinde sözleşme dışı iş bedeli de bulunmaktadır. Davacı dava dilekçesinde davalı tarafın isteği üzerine yapılan sözleşme dışı ek işleri göstermişse de mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu alınan ilk bilirkişi raporunda “ilave yapıldığı belirtilen imalâtlar ile ilgili olarak dosyada belge bulunmadığı, bu imalâtlarla ilgili ek sözleşmede olmadığı” gerekçesiyle fazla yapıldığı iddia edilen işler incelenmemiştir. Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen ve mahkemece hükme esas alınan 15.04.2005 tarihli bilirkişi raporunda da davacının ek işler yaptığı iddiasını belgelenemediği, bu hususta bir protokol olmadığı, davacının ek işler yaptığı kabul edilse dahi bunun ücreti konusunda mutabakat olmadığı görüşüne yer verilmiştir. Oysa sözleşme dışı yapıldığı belirlenen işler için ayrıca bir sözleşme yapılmamış olması bedellerinin ödenmesine engel değildir. Borçlar Kanunu’nun 413. maddesince iş sahibinin menfaatine yapılmış olan bir işte, yapan kimsenin hal icabına göre zaruri veya faydalı bulunan bilumum masraflarının faiziyle birlikte kendisine ödenmesi icap eder.

O halde mahkemece yapılacak iş, davacının yaptığını iddia ettiği sözleşme dışı bütün işlerin ve konusunda uzman bilirkişilerle mahallinde yapılacak keşif sonucu belirlenmesi, BK’nın 413. maddesi uyarınca bunların yapıldıkları tarihteki mahalli piyasa rayiçlerine göre bedellerinin saptanması ve sonucuna göre itirazın iptâli davası hakkında karar verilmesinden ibarettir.

3-İİK’nın 67/II. maddesi uyarınca, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına icra inkâr tazminatına hükmolunur. Somut olayda davalının haksız olduğu kanıtlanabilmiş değildir. Alacağın miktarı, yapılan yargılama ve bilirkişi incelemesi sonucu saptandığından, likit olmayan alacak nedeniyle borçlu itirazında haksız olduğu ileri sürülemez. Bu nedenle icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bent uyarınca davacı yüklenici, 3. bent uyarınca davalı iş sahibi yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 06.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24888, Karar No: 2013/25790, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/24888 E.  ,  2013/25790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret ve sosyal yardım alacağı, jübile ücreti, banka promosyonları alacağı, kumanya ücreti, fazla mesai ücreti, yemek ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin otobüs şoförü olduğunu ve ... işçisi olarak işe başladığını, daha sonra kadrosunun ... Büyükşehir Belediyesi bünyesinde yer alan ... Ulaşım A.Ş.’de gösterildiğini, davacının kesintisiz çalışıp aynı işi yaparken kadrosunun yine ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ...’a geçtiğini, kağıt üzerinde ... işçisi olarak gözükmesine rağmen ... işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu ... sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren ... işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren ...’nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım farkı ... farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı ve yemek ücreti farkı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının ... işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının .... ile sendika arasındaki toplu ... sözleşmesinden yararlanma isteğinin kanuni olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu ... sözleşmesinden zaten yararlandığını, ... bir kamukurumu olması sebebiyle gerek işçi gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama sebebiyle de davacının ... kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı ... Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan ... tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde ...’nin rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar herhangi bir itirazının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının ...’ın personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile ... olduğunu, ...’ın ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile ... arasında imzalanan ... sözleşmesinin geçerli olduğunu, ...’ın davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasını aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti: