muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1643, Karar No: 2019/2002, Tarih: 20.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/1643 E.  ,  2019/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, mülkiyeti Hazine'ye ait 3 ada 2, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 32 ve 36 parsel sayılı taşınmazların Maliye Bakanlığı'nın 07.04.1977 tarih ve 10462 sayılı yazısı ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun 3.maddesinin 1.fıkrası uyarınca dava dışı ... Belediyesi'ne devri uygun görülerek 02.05.1977 tarihinde 424 ve 425 yevmiye numaralı işlemler ile ... Belediyesi adına devir ve tescil edildiğini, anılan taşınmazların zaman içinde imar, ifraz ve tevhit gibi işlemler sonucunda dava konusu 125 ada 296 parsel sayılı (yenileme ile 266 ada 6) taşınmazın oluştuğunu ve belediye tarafından değişik tarihlerde satıldığını, ne var ki satışın 775 sayılı Kanun hükümlerinde öngörülen şartlara riayet edilmeden yapıldığını, temelde yapılan satış işlemi geçersiz olduğundan davalılar adına oluşan kayıtlarında da yolsuz olduğunu ileri sürerek, çekişmeli taşınmazda davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, yolsuz tescil iddialarının doğru olmadığını, tapu siciline güvenerek taşınmazı iktisap ettiklerini, 4721 sayılı TMK'nın 1023.maddesi uyarınca iktisaplarının korunması gerektiğini, hazinenin zararı söz konusu ise ilgili belediyeden talep etmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu 125 ada 296 sayılı parselin belediye meclisi kararına dayalı olarak satıldığı, Toplu Konut İdaresi Başkanlığından görüş sorulduğu, yapılan işlemlerin kanuna uygun olduğu, ayrıca davalıların üçüncü kişi konumunda olup TMK'nın 1023.maddesi uyarınca iyiniyetlerinin korunması gerektiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, anılan kararın davacı vekili ile davalı ... vekili (vekalet ücretine hasren) istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,20.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1659, Karar No: 2022/3996, Tarih: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/1659 E.  ,  2022/3996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2017 gün ve 2017/356 Esas, 2017/421 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden önce 15.11.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 15.05.2019 gün ve 2018/1035 Esas, 2019/1312 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6653, Karar No: 2010/10017, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6653 E.  ,  2010/10017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davası istemine ilişkin dava ile ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuştur.

Davacı vekilinin sair temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

1) Birleştirilen ek davaya konu bedel için de değerlendirme tarihi olan ilk dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, ek dava tarihinden faize hükmedilmesi,

2) İlk davada fazla yatırılan 3.201,80.-TL. harcın iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

3) İlk dava ve birleştirilen ek davada dava konusu olan taşınmaz tek olup değerlendirme tarihi de ilk dava tarihi olduğundan bu taşınmaz için kabul edilen toplam miktar üzerinden 4.721,50.-TL. vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ilk davada ayrı, ek davada ayrı ve fakat toplamda düşük vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının B-1 bendindeki “ek dava tarihinden 7.10.2009 tarihinden” ibaresinin çıkartılmasına, yerine “ilk dava tarihinden” kelimelerinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının “ASIL DAVA BAKIMINDAN” ibaresinin altındaki harca ilişkin 1, 2 ve 3. bentlerin çıkartılmasına, yerlerine “1-Kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 324,00.-TL. harcın, peşin alınan 3.525,80.-TL. harçtan mahsubu ile bakiye 3.201,80 .-TL.'nin davacıya iadesine, 2-Bu dava için davacı tarafça yapılan 1.225,50.-TL. yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine” cümlelerinin eklenmesine,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının “ASIL DAVA BAKIMINDAN” ibaresinin altındaki vekalet ücretine ilişkin 4. bent ile “EK DAVA BAKIMINDAN” ibaresinin altındaki vekalet ücretine ilişkin 3. bendin çıkartılmasına, yerlerine “Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 4.721,50 .-TL. Vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2998, Karar No: 2010/9708, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2998 E.  ,  2010/9708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, pilon yeri ve ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Taşınmazda bulunan 2 adet dut ve 1 adet ceviz ağacı haricindeki tüm ağaçların el atma tarihinden sonra dikildikleri, ayrıca bu ağaçlara fiilen el atılmamış olduğu gözetilmeksizin bedellerine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11159, Karar No: 2010/13256, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/11159 E.  ,  2010/13256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, “ ... ... “ adıyla bilinen projede yer alan 11. bölge, E 6 blokta bulunan daireyi davalı TOKİ adına vekaleten davalı ... A.Ş.’den 148.080,00 TL bedelle 08/12/2004 tarihli “Taşınmaz Satış Sözleşmesi” ile satın aldığını, daireyi 24.12.2006 tarihinde teslim alıp kullanmaya başladığını, davalıların satış sırasında reklamını yaptıkları projede müşterilerine satın alacakları daire/villa ile birlikte 1 milyon m2 arazi üzerinde, 450 bin m2 yeşil alan içerisinde 50.000 ağaçla çevrili, yüzme havuzları, yürüyüş, koşu ve bisiklet parkurları, buz pateni ve buz hokeyi pistleri, kaykay/ dağ bisikleti ve rollerblade pistleri, beachveoley sahaları, tırmanma duvarı, basketbol ve tenis kortları, İlköğretim okulu, ticaret merkezi, sosyal tesisler vb. beklentilerin üzerinde sosyal ve sportif imkanlar sunarak, kaliteli, sağlıklı, güvenli ve huzurlu bir yaşam alanı inşa ve teslim edileceğinin ilan edildiğini, ancak sitenin genel çevre duvarının ve demir parmaklıklarının dahi büyük ölçüde tamam olmadığını ve vaat edilen “ 24 saat özel güvenlik” sisteminin işlemediğini, site çevresinin 50.000 ağacın varlığı bir yana neredeyse çıplak bir görüntüye sahip olduğunu, projede gösterilen ve standardı vaat edilen havuzların belirli bir büyüklük ve inşa standardının bulunmadığını, temizlik ve suyun kimyasal ilaçlanmasına müsait olmadığını, taşınmazın önünden ve arkasından kamuya ait son derece işlek yolların geçtiğini, toz ve gürültüye maruz kaldığını, site içinde site sakinlerine ait olacağı vurgulanan özel yaşam ve spor kompleksi vaat edilmesine rağmen 518 nolu adada site sakinlerine özel bir kompleksin olmadığını, hatta bu alanın Toki’nin malı olduğunu, diğer ortak yaşam alanları, parkurlar ve peyzajlı yeşil alanların fiili durumu itibarıyla çevre duvarı ve güvenliğinin olmaması sebebiyle kamuya açık hale dönüştüğünü, kompleks içinde ... ... isimli bir okul

2010/11159-13256

yapılacağı belirtilmiş olmasına rağmen projeden bağımsız bir okul yapıldığını, davalıların taahhütlerini yerine getirmemeleri nedeniyle satın aldığı taşınmazın değerinin düştüğünü, davalıların yaptıkları reklam ve tanıtımlarla kendisini kasten yanılttıklarını ve ayıplı mal sattıklarını ileri sürerek, ağır kusur ve hile ile gizlenen ve %50 nispetinde değer kaybına sebep olan ayıp ve eksikliklerin davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen giderilmesine, bunun mümkün olmaması halinde ise fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İnşaat..A.Ş., davalı Toki’ye vekaleten satış yaptıklarını, hukuken taraf olmadıklarını, davanın husumetten reddi gerektiğini, satılan taşınmazda ayıp bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı Toki, inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, sosyal donatı alanlarının, okul, yeşil alan, spor ve ticaret tesisleri imar yollarının özel mülkiyete konu yapılamayacağını, bu yönde bir taahhüdün olmadığını,518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, okulun bir mahalleye tahsisinin mümkün olmadığını, yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu, her sitenin demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, konutun teslim alınmasından sonra açık ayıp iddiaları ile ilgili 30 gün içinde ayıp ihbarı yapıldığının ispatlanamadığı, dava konusu dairenin bedeline olumsuz yönde etki edebilecek bir gizli ayıbın veya eksik ifanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. ”... ...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve villaların satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, yüzme havuzları, basketbol sahaları, beachvolley sahası, tenis kortları, buz hokeyi ve buz paten pisti, rollerblade, kaykay alanları, tırmanma duvarı ve daha pek çok olanağın bulunacağının belirtildiği, ne var ki taahhüt edilen bu spor kompleksinin mülkiyeti Toki’ye ait olan 518 ada üzerinde inşa edildiği ve Toki tarafından halka açık hale getirildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davalı ... İnşaat..A.Ş., her ne kadar 518 ada üzerinde yapmayı vaat ettiği spor kompleksini taahhüdüne uygun biçimde tam ve eksiksiz inşa ettiğini, davacının yararlanmasına

2010/11159-13256

2010/11159-13256

hiçbir engel bulunmadığını, bu spor kompleksinin sadece site sakinlerine özel ve münhasıran onların kullanımına açık olacağı taahhüdünde bulunmadıklarını savunmuşsa da; “... ...” projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında tanıtım maketlerinde ve broşürlerinde, spor kompleksinin gösterilmesi, bu şekilde projenin reklamının yapılması nedeniyle davacıda bu yerlerin siteye dahil olduğu intibaı uyandırılmıştır. Dolayısıyla, söz konusu sosyal tesislerin, mülkiyeti Toki’ye ait olan 518 ada üzerinde yapılmış olması, alıcının satın alma kararını etkileyen, taşınmazın değerini azaltan bir husus olup, edimin ifasındaki bu yöne ilişkin eksiklik nedeniyle satıcının alıcıya karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, sosyal tesislerin Toki’ye ait taşınmaz üzerine yapılmış olması, “açık ayıp” olarak nitelendirilip, davacının konutu teslim aldıktan sonra 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun ve BK. 198. maddesinde öngörülen sürelerde davalılara yapılmış ayıp veya eksik işler ihbarı bulunmadığından davanın reddine karar verilmişse de, dava konusu olayda 4077 sayılı yasada düzenlenen “ayıplı ifa” değil “eksik ifa” söz konusu olup, 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir. O halde mahkemece işin esası incelenerek, taraflar arasında ihtilafsız olan satış bedeli üzerinden gerekli indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 14.10.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Dosya kapsamından davacının dava konusu ettiği ayıp ve eksiklerle ilgili olarak dosyaya ibraz edilen, bilirkişi raporları, projeler, tapu kayıtları ve tüm delillerden; taahhüt edilen projenin, takriben 1000 dönümlük arazi üzerinde adalar bazında bir çok siteden oluşan çok büyük bir proje olduğu ve taahhüt edilen hususların projeye uygun gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır.

2010/11159-13256

(muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Dosya kapsamından davacının dava konusu ettiği ayıp ve eksiklerle ilgili olarak dosyaya ibraz edilen, bilirkişi raporları, projeler, tapu kayıtları ve tüm delillerden; taahhüt edilen projenin, takriben 1000 dönümlük arazi üzerinde adalar bazında bir çok siteden oluşan çok büyük bir proje olduğu ve taahhüt edilen hususların projeye uygun gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır.

2010/11159-13256

Davacının eksik ve ayıplı olduğunu iddia ettiği unsurlardan spor kompleksinin "... ... kent" projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında, tanıtım maketlerinde gösterildiği ve projenin reklamının bu şekilde yapıldığı, bu nedenle davacıda bu yerlerin siteye ait olduğu intibaının uyandırıldığı, halbuki; taahhüt edilen spor kompleksinin mülkiyeti TOKİ'ye ait 518 ada üzerine inşa edildiği ve TOKİ tarafından halka açık hale getirildiği, bu durumun ayıplı ifa değil "eksik ifa" mahiyetinde olduğu bu yüzden davacının 10 yıllık zamanaşımı süresinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği yolundaki dairemiz çoğunluğunun bozma görüşüne katılmıyoruz. Zira yukarıda açıklandığı üzere; taahhüt edilen proje bir tek ada veya bir tek siteden meydana gelmemektedir. Takriben 1000 dönüm (1.000.000 m2) arazi üzerinde birçok ada ve siteden oluşmaktadır. Her sitenin havuz ve sosyal tesislere sahip olduğu etraflarının duvarla çevrildiği ve gerekli güvenliğin sağlandığı dosyadan açıkça anlaşılmaktadır.

Başlangıçta projeyle ilgili tüm alan TOKİ'ye ait olduğu da açıktır. Davacı buradan proje kapsamında bir konut satın almıştır. Proje kapsamında davacının konut satın aldığı ada dışındaki adalara inşa edilen okul, çarşı, spor kompleksi gibi unsurlar ile sitelerin ortak yollarının site sakinlerinin özel mülkiyetine ait olacağına dair davalılarca herhangi bir taahhütte bulunulmadığı gibi bu gibi unsurların site sakinlerinin özel mülkiyetinde olmasının beklenmesi de hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenlerle TOKİ arazisine inşa edilen spor kompleksininde TOKİ'ye ait olması doğaldır.

Davalılar yapılacak spor kompleksinin mülkiyetinin site sakinlerine devredileceği taahhüdünde bulunmamış ve spor kompleksi davacının da istifade edebileceği şekilde proje kapsamında gerçekleştirilmiştir. Kaldı ki tapu kayıtlarının aleni olması nedeniyle davacı satın aldığı konutun tapusunun neyi kapsadığını bilebilecek durumda olup TMK 1020.maddesi gereğince "kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez" kuralı karşısında, davacının spor kompleksinin site sakinlerine ait olması gerektiği iddiasının da dinlenmesi mümkün değildir. Ortada bu nedenlerle "eksik ifadan" bahsedilemez.

Bu nedenlerle; Dairemiz çoğunluğunun "Eksik İfa" nedeniyle bozma doğrultusundaki görüşüne katılmamaktayız. Mahkemenin davanın reddine dair kararının onanması gerektiği görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2013/15209, Karar No: 2013/28485, Tarih: 04.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/15209 E.  ,  2013/28485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :8.3.2013
Yargıtay — Esas No: 2011/12108, Karar No: 2012/34312, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/12108 E.  ,  2012/34312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanığın, gerek tanık ...'ye, gerekse de onun aracılığıyla tanıştığı müştekiye, isminin ... olduğunu ve ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nda meclis üyesi olarak görev yaptığını söylediği, ayrıca inandırıcılığını artırmak için müştekinin yanındayken telefonla Belediye Başkanıyla konuşuyor izlenimi verdiği, bunun üzerine işe ihtiyacı olan müştekinin sanıktan yardım istediği, sanığın ondan, sabıka kaydı, nüfus cüzdanı sureti ve benzeri belgeler ile para istediği, bu kapsamda müştekinin sanığa çeşitli tarihlerde olmak üzere toplamda 1500 TL para verdiği, geçen süreç içerisinde, güvenlik soruşturması yapıldığından bahisle sanığın müştekiyi sürekli oyaladığı, son olarak sözleşmelerine rağmen, sanığın buluşmak için belirttiği yere gelmediği gibi, işyerini de kapatarak ortalıktan kaybolduğu anlaşıldığından, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan "YTL" ibaresinin "TL" olarak değiştirilmesi suretiyle; hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5840, Karar No: 2015/23943, Tarih: 30.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/5840 E.  ,  2015/23943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/111262

MAHKEMESİ : Gürün Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2012/113 (E) ve 2013/38 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, otobüste yolcu olarak bulunan sanığa ait karton kutu içinde ele geçen dava konusu sigaraların miktarı nazara alındığında, sanığın bu eşyayı ticari maksatla satın alıp bulundurduğu gözetilerek, sübut bulan atılı eylem nedeniyle cezalandırılması yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan T.. T.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.