muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11744, Karar No: 2017/7479, Tarih: 15.06.2017

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2 maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 28.1.2008 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 17.10.2009 tarihinde teslim edildiği ve 12.7.2011 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 28.1.2008 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 17.10.2009 tarihinde teslim edildiği ve 12.7.2011 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine BK'nun 198. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Mahkemece, alınan bilirkişi rapor ve ek raporunda açıklandığı üzere, tanıtım materyallerinde belirtilmesine rağmen daire içinde yangın algılama sistemi ile sprinkler tesisatının bulunmadığı, banyo klozetlerinde atık su geri dönüşüm sistemlerinin bulunmadığı, akıllı ev alt yapısının bulunmadığı, blokta merkezi ısıtma sisteminin güneş kollektörleri ile entegre edilmediği, güneş kollektörlerinin bulunmadığı, blok ortak alanlarında yangın algılama ve sprinkler sisteminin bulunmadığı, blok çatsında peyzaj uygulaması yapılmadığı, yağmur suyu depolama sistemi bulunmadığı, bu durumun eksik ifa niteliğinde olduğu kabul edilerek, değer kaybına hükmedilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Mahkemece, davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı hususu üzerinde durulmamıştır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davacının süresinde yapılmış bir ayıp ihbarının bulunup bulunmadığı araştırılarak yukarıda açıklanan şekilde sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8450, Karar No: 2012/14630, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8450 E.  ,  2012/14630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; kalp ve damar kliniğinin ihtiyacı olan 200 kalem tıbbi sarf malzemesi temini işi için 23.02.2009 tarihinde ihale yapıldığını, ihalede ihale listesinin 74-77-78-79 ve 80 nolu kalemlerinin davalı şirketin uhdesinde kaldığını ve ihale sonrasında 13.05.2009 tarihinde sözleşme imzalandığını, söz konusu malzemelerin teknik şartnamelerin 11. maddelerinde ihale uhdesinde kalan firmanın malzeme özelliklerine göre değişik çaptaki greftleri kliniğin talep edebileceği sayıda teslim etmeyi ve gerektiğinde değiştirmeyi taahhüt etmesi gerektiğinin hükme bağlandığını, firmanın ihale dosyasına sunmuş olduğu teknik şartnameyi uygunluk belgesinde her bir kalem için bu hükmün kabul edildiğine dair taahhütname bulunduğunu, bu hüküm ve taahhüdnameye istinaden, uhdelerinde kalan dacron düz greftler ile ilgili olarak gerekli değişikliklerin yapılması için davalı firma ile görüşülmesine rağmen gerekli değişikliklerin yapılmadığını bildirmiş, işletme deposunda bulunan değişik çaptaki dacron düz greftlerin tamamının kliniğinin talep edeceği ölçülere uygun olarak ve istenilen sayıda gerekli değişikliklerin yapılmasına, bu talep kabul görmez ise işletme deposunda bulunan ve değiştirilmeyen malzemenin geri alınarak 9.808 TL malzeme bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ; müvekkilinin 2009 yılı KDC Kliniği 200 kalem tıbbi sarf malzeme ihalesine katıldığını, ihale konusu işlerden 74-77-78-79 ve 80 nolu kalemlerin ihalesinin uhdesinde kaldığını, ihalenin sözleşmeye bağlandığını, sözleşme konusu edimlerin süresi içinde ilgili idareye teslim edildiğini, davacı tarafın ihtarname gönderdiğini, ihtarnamede ellerinde kalan malzemelerin teknik şartnamenin 11. maddesine göre değiştirilmesini istediğini, cevabi ihtarnamede ise taraflar arasındaki akdedilen sözleşmenin 15.03.2010 tarihinde sona erdiğini, bu nedenle talebin yerine getirilemeyeceğinin bildirildiğini, davacı tarafın kendileri hakkında kamu ihalelerine katılmadan yasaklandığına dair Sağlık Bakanlığına başvurduğunu, müvekkillerinin yasaklandığını, yasaklama işlemine karşı Ankara 4. İdare Mahkemesinde 2010/2293 sayılı dava açtıklarını, davanın derdest bulunduğunu sözleşme süresi içerisinde değişim isteklerinin kabul edildiğini, ancak sözleşmenin sona ermesinden sonra müvekkilinin ürün değiştirme yükümlülüğünün de sona erdiğini, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasında ihale sonrasında düzenlenen sözleşmenin süresinin 15.03.2010 tarihinde dolduğu, davacı tarafça sözleşme kapsamındaki ürün değişiminin 31.05.2010 tarihli ihtarname ile istendiği, sözleşmenin süresinden sonra değiştirme isteminin yerinde olmadığı, davacı tarafın talep edebileceği bir alacağı bulunmadığı sonucuna varılmakla davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki ihale sözleşmesinin 50.5 maddesinde”Alınan ürünler en az 2 yıl süre ile son kullanma tarihinden 3 ay öncesinde firmaya haber vermek kaydıyla miktarı ne olursa firma tarafından uzun miadlılarla değiştirilecektir”, Teknik şartnamenin 11.maddesinde ise”..greftleri kliniğin talep edeceği sayıda teslim etmeyi ve gerektiğinde değiştirmeyi taahhüt ederiz”hükmüne yer verilmiş olup, mahkemece ihale sözleşmesi ve teknik şartnamenin belirtilen hükümleri birlikte değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3239, Karar No: 2022/8232, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/3239 E.  ,  2022/8232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekili, sanık ...’ın 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan cezalandırılmasına yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de; sanık ... hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2014 tarihli iddianamesi ile 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da dava açıldığı, ancak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; Mahkemece sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan, sanık ... hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisi ve sanık ...’ın temyizlerinin incelenmesinde:

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ve sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8587, Karar No: 2019/10609, Tarih: 04.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/8587 E.  ,  2019/10609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında:

a) Dolandırıcılık suçundan TCK'nın 157/1, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

b) Sahtecilik suçundan beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ile sanık müdafi tarafından, resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendisini Belediye Meclis üyesi olarak tanıtarak haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10064, Karar No: 2015/11240, Tarih: 17.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/10064 E.  ,  2015/11240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan hükmedilen hapis cezası paraya çevrilirken 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52. maddelerinin hükümde belirtilmemesi mahallinde tamamlanabilir nitelikte görüldüğünden; yakalama tutanağı ve müşteki beyanlarından anlaşıldığı üzere suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eylemini gerçekleştirdikten sonra; kesintisiz bir takip sonuç değil, tesadüfi şekilde kısa bir sürede yakalandığı ve suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eylemi tamamlandığı halde teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle hakkında teşebbüs hükümleri uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hükümde, aynı Kanun'un 15/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezadan, yaş nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldıktan sonra bulunan “4 ay hapis ve 16 gün adli para cezası” şeklindeki cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken; hükmedilen cezanın “3 ay 10 gün hapis ve 13 gün adli para cezası” yerine “3 ay 10 gün hapis ve 16 gün adli para cezası” olarak fazla ceza tayin edilmesi ve hükümdeki gün adli para cezasının TCK'nın 52/1-2. maddeleri uyarınca günlüğü 20,00 TL'den olmak üzere “260,00 TL adli para cezası” yerine “320,00 TL adli para cezası”na hükmedilmesi,

2-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 14,00 TL davetiye ve posta giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 14,00 TL davetiye ve posta giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk yönünden 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hüküm fıkrasından aynı Kanun'un 15/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezadan, yaş nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldıktan sonra bulunan “4 ay hapis ve 16 gün adli para cezası” şeklindeki cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken “……16 gün adli para cezası” ve bunun üzerinden çevrilen “320,00 TL adli para cezası” ibarelerinin çıkarılarak yerine “13 gün adli para cezasına ve gün olarak belirlenen bu cezanın da TCK'nın 52/1-2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL’den 260,00 TL para cezasına çevrilmesine” ibarelerinin eklenmesine ve yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''bu dava sebebiyle yapılan suçun suça sürüklenen çocuğa yüklenen 14,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10543, Karar No: 2010/11638, Tarih: 11.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/10543 E.  ,  2010/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.10.2008 gün ve 2008/66 - 2008/351 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.05.2010 gün ve 2008/13943 - 2010/5415 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalı şirkete sigortalı bulunan konutun, tatile gittiği dönemde oturma odasındaki dolap içinden geçen temiz su borusundan su sızması nedeniyle hasara uğradığını, davalının müvekkilince dahili su klozunda belirtilen önlemlerin alınmadığı, olayın derhal farkedilmesi halinde sadece (417) YTL.zarar oluşacağı gerekçesiyle anılan meblağın ödendiğini, oysa dolabın içinde kışlık giysilerin bulunduğunu ve yaz ayında meydana gelen olayın hemen farkedilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, bakiye (13.154) YTL hasar bedilinin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının çok uzun bir süre dairesini boş bıraktığı, dolapta ve giyim eşyalarında küflenme ve yoğun bir koku meydana geldiğini, dahili su klozuna göre uzun süre boş bırakıldığında ana su tesisatı musluğunun kapatılması ve tesisattaki suyun boşaltılması gerektiğini, davacının bunları yapmadığını ve müvekkilinin zarar miktarında bu nedenle meydana gelen artışı hasardan indirebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının çok uzun bir süre dairesini boş bıraktığı, dolapta ve giyim eşyalarında küflenme ve yoğun bir koku meydana geldiğini, dahili su klozuna göre uzun süre boş bırakıldığında ana su tesisatı musluğunun kapatılması ve tesisattaki suyun boşaltılması gerektiğini, davacının bunları yapmadığını ve müvekkilinin zarar miktarında bu nedenle meydana gelen artışı hasardan indirebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 25.08.2007 tarihinde kızına ait yazlığa gidip 08.11.2007 tarihinde evine döndüğünü, diğer bir deyişle 75 gün süreyle evini boş bıraktığını kabul ettiği, bu sürenin dava konusu yangın sigorta poliçesine ekli dahili su klozunda belirtilen "uzun süre boş bırakıldığı takdirde" ifadesinde belirtilen "uzun süre" kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu durumda dahili su klozuna göre uzun süreli boş bırakma öncesinde su tesisatının ana musluğunun kapatılmasının ve tesisattaki suyun boşaltmasının gerektiği ve davacının bu yükümlülüğüne aykırı davrandığı, bu yükümlülüğün sadece kış aylarında ve donma tehlikesi halinde uygulanacağına dair görüşün kabul edilemeyeceği, zira dahili su klozuna göre tesisatın patlaması, taşması, sızması, kırılması, donması gibi sebeplerden kaynaklanan zararların tümünün teminat kapsamında olduğu ve zararın meydana gelmesinin engellenmesi için alınacak önlemlerin sadece donmadan kaynaklanan zararlar ile ilgili değil, klozda sözü edilen tüm zararlar ile ilgili olduğu, dava konusu zarar ile davacının kusurlu eylemi arasında nedensellik bağının bulunduğu, zararın önlenmesi için gereken makul süreye göre zararın basit onarım ve kuru temizleme ile giderilebileceği ve (417,45) YTL olabilecek bu zarar miktarının da davalı ... şirketince ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.05.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı davacı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17667, Karar No: 2013/29764, Tarih: 16.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17667 E.  ,  2013/29764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 16. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.04.2013