muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25451, Karar No: 2014/3552, Tarih: 27.02.2014

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.08.2007 tarih ve 2005/17988 Esas numaralı iddianamesi ile 2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., ... ve ... yönünden 2004, sanık ... yönünden 2003 ve sanık ... yönünden ise 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği en aleyhe 31.12.2003 ve 31.12.2004 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili, sanık ... müdafii, ... ile müdafii ve sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde ise;

UYAP üzerinden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın 14.02.2012 tarihinde hükümden sonra vefat etmesi nedeniyle kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64/1. maddesi gereği düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8571, Karar No: 2010/1677, Tarih: 25.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/8571 E.  ,  2010/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalının maliki olduğu ... plakalı aracın, alkollü sürücü idaresindeyken ... plakalı araca çarparak hasar verdiğini, hasar bedelinin aracın hak sahiplerine ödendiğini belirterek, kazanın alkolün etkisi ile meydana gelmesi nedeniyle Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarının 4. maddesi uyarınca dava dışı diğer araç hak sahiplerine ödenen 2.773,00 YTL tazminatın fazlaya dair haklar saklı kalmak üzere 14.01.2008 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, kazanın alkolün etkisi ile meydana gelmediğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, dava konusu kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5060, Karar No: 2014/7959, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5060 E.  ,  2014/7959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/19004, Karar No: 2017/4929, Tarih: 06.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19004 E.  ,  2017/4929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tarafından haksız yere gıyabında tahakkuk ettirilen 4.497 TL elektrik faturasına ait bedelin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, faturada herhangi bir yanlışlık bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, verilen bu hüküm davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

HMK.'nın 27.maddesinde; "Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir" düzenlemesi yeralmaktadır.

HMK.'nın 150. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında ise; tarafların usulüne uygun şekilde davet edilmiş olmaları koşuluyla dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda davacının 23.01.2014 tarihli celse için mazeret dilekçesi gönderdiği, mahkemece mazereti kabul edilerek duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenmesine karar verildiği ve duruşmanın 10.04.2014 tarihine bırakıldığı, davacıya yapılacak duruşmaya ilişkin usulüne uygun bir tebligatın yapılmadığı ve davacının katılmadığı 10.04.2014 tarihli celsede davacının duruşma gününden haberdar olduğu halde duruşmaya gelmediği, mazeret de bilidirmediği, kendisini bir vekil ile de temsil ettirmediği gerekçesi ile dosyanın HMK'nın 150 ve devamı maddeleri gereğince yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına, 04.11.2014 tarihinde de HMK 150/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda, mazereti kabul edilen davacıya, duruşma günü tebliğ edilmeden duruşma gününden haberdar olmadığı halde duruşmaya gelmediğinden bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi, HMK.'nın 150/1. maddesindeki koşullar oluşmadığından isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8794, Karar No: 2020/9811, Tarih: 22.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/8794 E.  ,  2020/9811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...ın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen mahkeme kararının 05/10/2015 tarihinde tebliğ edildiği, hükmü CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 01/02/2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin vekalet ücretine hasren olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum adına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hüküm fıkrasının katılan kurum lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin bölümden "300 TL dilekçe yazma" ibaresinin çıkartılarak yerine "1.500,00 TL maktu vekalet" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6181, Karar No: 2006/10532, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6181 E.  ,  2006/10532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Dış Tic.Paz.Müm.Ltd.Şti. vek.Av.... ile davalı ... Konf. İm.Tic.A.Ş vek.Av.... arasında görülen dava hakkında Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 3.5.2005 gün ve 328-303 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.3.2006 gün ve 8398-2487 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 137.00.-YTL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 10.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6549, Karar No: 2025/3387, Tarih: 13.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/6549 E.  ,  2025/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/75 E., 2020/341 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

EK KARAR : Temyiz talebinin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 12.12.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 03.10.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315/1. Maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekirken, hükmün gerekçesinde CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi ve hüküm fıkrasında uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ek kararın 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, 05.11.2024 tarihli ek kararın gerekçesinden “...CMK'NIN 296/1. maddesi gereğince...” ibaresinin çıkarılıp hüküm fıkrasına "... REDDİNE" ibaresinden önce gelmek üzere “... 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315/1. maddesi uyarınca...” ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın, Tebliğnamaye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6966, Karar No: 2015/8034, Tarih: 11.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6966 E.  ,  2015/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...Köyü 34 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca kuru arazide değerlendirmeye esas alınan taze bamya, taze bezelye ve ıspanağın mutad münavebe ürünleri olup olmadığı, değilse kuruda mutad münavebe ürünlerinin ne olduğu ve bunların 2011 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına asgari ve azami verimini, dekar başına ayrıntılı üretim gideri (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin ... Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabın dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18539, Karar No: 2017/1658, Tarih: 06.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18539 E.  ,  2017/1658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.09.2009 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, suya elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 128 parsel sayılı taşınmazda uzun zamandır davalılarla ortak kullandıkları havuz bulunduğunu; ancak, davalıların kendi taşınmazlarına açmış oldukları su kuyusundan sonra havuza gelen suyun tamamen kesildiğini, bu nedenle davalıların yapmış oldukları müdahalenin men’ini istemişlerdir.

Davalılar, davacılar ile uzun zamandır ortaklaşa kullandıkları havuzun davacılar tarafından kullanımının engellenmesi sonucu kendi taşınmazlarında yeni bir su kaynağı bulduklarını, davacıların taşınmazındaki suya müdahalede bulunmadıklarını ileri sürerek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile ziraat bilirkişisinin raporunda belitmiş olduğu şekilde 3 gün davacılara ait 128 parselin, 4 gün davalılara ait 131 parselin sulanması şeklinde su rejimi oluşturulmasına karar vermiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 718. maddesi gereğince; Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer.

Bu madde hükmüne paralel olarak düzenlenen Türk Medeni Kanununun 756. maddesi gereğince de; "Kaynaklar, arazinin bütünleyici parçası olup bunların mülkiyeti ancak kaynadıkları arazinin mülkiyeti ile birlikte kazanılabilir. Başkasının arazisinde bulunan kaynaklar üzerindeki hak, bir

irtifak hakkı olarak tapu kütüğüne tescil ile kurulur. Yeraltı suları, kamu yararına ait sulardandır. Arza malik olmak onun altındaki yeraltı sularına da malik olmak sonucunu doğurmaz. Arazi maliklerinin yer altı sularından yararlanma biçimi ve ölçüsüne ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır."

Gerek Türk Medeni Kanununun 718. maddesi gerekse 756/2. maddesinde sözü edilen kaynaklar, yeraltı sularından farklıdır.

Kaynak, kökeni yeraltı suyu olan tabi ve sürekli olarak yeryüzüne çıkan özel mülkiyete girecek nitelikte özel bir su olup, suni bir şekilde veya ara sıra yeryüzüne çıkan su kaynak niteliğini kazanmaz (.../.../..., ... Hukuku, ... 1978, s.618). Ayrıca, kaynaktan çıkan suyun yararı kamuya ait bir akarsu oluşturacak kadar bol çıkması halinde kaynak artık özel mülkiyete konu olamaz. Yine, yeraltı suyundan sondaj gibi suni yollarla çıkartılan sulardan yararlanma usulü de 167 sayılı Yeraltı Suları Kanununa tabidir.

Başka bir ifadeyle kaynak suyu kendiliğinden kaynadığı arazinin hudutlarını aşacak debide ise ya da malikinin ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra fazlası varsa genel su kabul edilir ve komşular da yararlanabilir. Bunun yanında kaynak suyu tapulu olmayan araziden (örneğin mera, orman vb) çıkıyorsa suyun debisine bakılmaksızın genel sudur. Bu sudan ise kadim ve öncelik hakkı ihlal edilmemek suretiyle herkes ihtiyacı oranında yararlanabilir.

Özel su ise tapulu taşınmazdan çıkan ve sadece o taşınmazın ve malikinin kişisel ihtiyacını karşılamaya yeterli olan sudur. Arazinin mülkiyetine tabi olan kaynak suyu yani özel su üzerinde, hak sahibi dilediği gibi tasarruf etme yetkisine sahiptir. Bu suyu kendisi kullanabileceği gibi kaynağındaki suyu kullanması hususunda bir başkasına irtifak hakkı da tanıyabilir. Ayrıca mülkiyet hakkına dayanarak kaynağa elatma varsa elatmanın giderilmesi için davalar açmak yetkisi de bulunmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 756/2. maddesi gereğince "Başkasının arazisinde bulunan kaynaklar üzerindeki hak bir irtifak hakkı olarak tapu kütüğüne tescil ile kurulur" hükmü doğrultusunda kaynak hakkı ancak tapuda düzenlenecek resmi senetle tapu malikinin rızası ile kurulabilir.

Yine benzer şekilde Türk Medeni Kanununun 837. maddesi de "Başkasının arazisinde bulunan kaynak üzerinde irtifak hakkı, bu arazinin malikini suyun alınmasına ve akıtılmasına katlanmakla yükümlü kılar. Bu hak, aksi kararlaştırılmadıkça başkasına devredilebilir ve mirasçıya geçer. Kaynak hakkı, bağımsız nitelikte ve en az 30 yıl için kurulmuş ise tapu kütüğüne taşınmaz olarak kaydedilebilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Madde hükmünde belirtildiği üzere, kaynak irtifakı doğrudan kişiye bağlı olarak kurulabileceği gibi başkalarına devri de kararlaştırılabilir. Bağımsız ve

daimi hak olarak tesis edildiğinde tapu kütüğüne ayrı bir sayfaya kaydı da mümkündür. Kaynak hakkının kazanılmasına ilişkin kanunda açık bir hüküm olmamakla birlikte eşyaya bağlı diğer irtifakların kazanılması hükümleri uyarınca Türk Medeni Kanununun 780. maddesinden kıyasen yararlanarak taşınmaz mülkiyetinin kazanılmasına ilişkin hükümlerin uygulanacağı kabul edilmektedir (m.704/2). Bu durumda kaynak hakkının, resmi şekilde düzenlenecek sözleşme ile tapu siciline tescil ile kazanılması mümkündür.

Gerçekten Türk Medeni Kanununun 756/2 ve 837. maddesinde belirtilen kaynak irtifakına konu olabilecek su özel su olup genel su niteliğindeki yeraltı suyu bu düzenlemelerin dışındadır. Nitekim genel sular taşınmaz mülkiyetinin kapsamı içinde kabul edilemez.

Somut olaya gelince; hükme esas alınan jeoloji bilirkişi raporunda dava konusu her iki suyun kimyasal kompozisyon olarak benzer olduğunun görüldüğü, bu sonucun her iki su kaynağının da aynı akiferden beslendiğini gösterdiği belirtilmiş; ancak, dava konusu suyun niteliği belirtilmemiştir. Ayrıca ziraat bilirkişi raporunda da su rejiminin nasıl kurulacağı, dava konusu suyu hangi gün kimin nasıl kullanacağı açıkça belirtilmemiştir.

Somut olaya gelince; hükme esas alınan jeoloji bilirkişi raporunda dava konusu her iki suyun kimyasal kompozisyon olarak benzer olduğunun görüldüğü, bu sonucun her iki su kaynağının da aynı akiferden beslendiğini gösterdiği belirtilmiş; ancak, dava konusu suyun niteliği belirtilmemiştir. Ayrıca ziraat bilirkişi raporunda da su rejiminin nasıl kurulacağı, dava konusu suyu hangi gün kimin nasıl kullanacağı açıkça belirtilmemiştir.

Mahkemece, açıklanan ilkelere uygun bilirkişi raporu alınarak hüküm kurulması gerekirken, eksik ve infaza elverişli olmayan bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 06.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15739, Karar No: 2015/30238, Tarih: 19.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/15739 E.  ,  2015/30238 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, yüzde seksen oranında bir özürü olmadığı halde tamamen sahte olarak oluşturduğu ve aldatma kabiliyetine haiz olan sağlık kurulu raporunu ilgili kuruma sunmak suretiyle toplam 2.313 TL ve iki adet maaşı haksız olarak almak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunun yanısıra kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları, kriminal raporu, hastane kayıtları, SGK kayıtları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçu işlediği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;