muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4641, Karar No: 2017/1220, Tarih: 21.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4641 E.  ,  2017/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu (kaçakçılık) raporunun "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, iddianameye konu edilen "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, her takvim yılı içerisinde işlenen “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” fiillerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve sahte fatura düzenleme suçundan sanıklar hakkında açılmış bir dava da bulunmadığından, “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunularak dava açılması halinde her iki dosyanın birleştirilmesi sağlanmadan, hüküm kısmında hangi takvim yılına ilişkin karar verildiği de belirtilmeksizin dava şartı olan mütalaa bulunmayan "sahte fatura kullanma" suçundan açılan kamu davasına devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8071, Karar No: 2020/272, Tarih: 14.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8071 E.  ,  2020/272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : TAVŞANLI İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10065, Karar No: 2015/12890, Tarih: 16.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/10065 E.  ,  2015/12890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu ... taşınmazın 28.01.2011 olan değerlendirme tarihi, emsal alınan ....in ise incelenen 11.12.2006 satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden sorulması istenilmesi üzerine, ... Belediye Başkanlığının 24.04.2015 tarihli cevabi yazısı ''dava konusu ... taşınmazın incelenen 11.12.2006 satış tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel değildir.'' şeklinde olup çelişkiye neden olacak şekilde dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi emsalin satış tarihi olarak kabul edilmiştir.

Bu itibarla;

Dava konusu ... taşınmazın 28.01.2011 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden sorulduktan ve yukarıda belirtilen çelişki giderildikten sonra dosyaya getirtilen bilgi ve belgelerin yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13692, Karar No: 2012/11011, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13692 E.  ,  2012/11011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kömür dağıtım işinde çalışan hamalların çalışmalarının sigortalı çalışma olmadığının ve kurumca re'sen hesaplanan prim borcunun bulunmadığının tespitiyle borçlu bulunmadığnına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı Bilecik İli Sosyal Yardımlaşma Vakfı Başkanlığı nezdinde kömür dağıtımında hamal olarak çalışmış kişilerin çalışmalarının sigortalı çalışma olmadığının tespiti ,buna bağlı olarak davalı Kurum tarafından resen tahakkuk ettirilen prim ve işsizlik prim borçlarının tüm neticeleri ile ortadan kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, İçişleri Bakanlığı Müfettişliği tarafından yapılan teftişte 2005,2006,2007 yıllarında kömür dağıtım, depolama, boşaltma ve ailelerin ikametgahına taşıma işleri için işçi çalıştırıldığı ve 21 kişiye ödeme yapıldığı tespit edilerek, 21/11/2008 tarihli yazı ile davalı Kuruma bildirildiği, kurum kontrol memurluğunca yapılan denetim sonucu düzenlenen 17/04/2009 tarihli raporda bu kişilerin sigortalı sayılması gerektiği kanaati hasıl olduğunun ancak çalışanların ifadelerinde serbest piyasa hamallığı yaparak geçimlerini sağladığını beyan ettiklerinin belirtildiği, SGK Rehberlik ve Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 14/08/2009 tarihli raporunda bu kişilerin vakıf görevlisi Ramazan Ünver'in talimatı ve nezareti ile çalıştığının, işin bir günden fazla sürdüğünün ve ücretlerin günlük yevmiye şeklinde ödendiği buna göre hukuki bağlılık unsurunun gerçekleştiğinin belirtilmesi üzerine davalı Kurumun 24/05/2010 tarihli yazısı ile prim ve işsizlik prim borcu tahakkuk ettirildiği,davanın neticesinin dava dışı, iptaline karar verilen bordrolarda adı geçen kişilerin de hak alanını ilgilendirmesine rağmen bu kişilerin davaya dahil edilmediği anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, davada hak alanı doğrudan etkilenen, davacının 2005-2006-2007 yıllarında kömür dağıtımı işinde çalıştırdığı kişilerin davaya dahil etmek, davaya dahil edilen bu şahısların gösterdiği deliller de toplanarak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 12/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/125, Karar No: 2022/6294, Tarih: 12.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/125 E.  ,  2022/6294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

Sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilmesi hususunda gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2014 tarih ve 2014/20126 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2013 takvim yılında Sahte Fatura Düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “2013 takvim yılında Sahte Fatura Kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "Sahte Fatura Düzenleme" ve “Sahte Fatura Kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, “2013 takvim yılında Sahte Fatura Kullanma” suçundan beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3080, Karar No: 2014/6535, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3080 E.  ,  2014/6535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Karşılıklı Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/8586, Karar No: 2012/10690, Tarih: 11.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8586 E.  ,  2012/10690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Şikayetçi vekili tarafından verilen ve 25.05.2010 tarihli duruşma için mazereti içeren dilekçe dosya içerisine konulmasına ve duruşma tutanağına yazılmasına rağmen, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden ve müştekinin yokluğunda sanığın beraatine karar verilemeyeceği de gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6677, Karar No: 2009/8933, Tarih: 22.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/6677 E.  ,  2009/8933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Acıpayam İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’nun 79.maddesi gereğince haciz olunacak malların başka bir yerde bulunması halinde icra dairesi malların bulunduğu yerin icra dairesine talimat yazarak haczin yapılmasını ister. Bu halde, hacizle ilgili şikayetler kendisine talimat yazılan icra dairesinin bağlı bulunduğu icra mahkemesince çözümlenir. Anılan husus kesin yetki kuralı olup, mahkemece re’sen uygulanmalıdır.

Ancak talimat yazısı “Borçluya ait menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarının haczi yönünde” genel nitelikli olmayıp da belli bir malın haczini isteyen (nokta haczi) biçimde yazılmış ise, bu halde anılan hacizle ilgili şikayet talimatı yazan icra dairesinin bağlı olduğu icra mahkemesinde incelenir. Bir başka değişle böyle hallerde İİK’nun 79.maddesi uygulanmaz.

Somut olayda Acıpayam 2.İcra Müdürlüğü’nün 17.04.2008 tarihli “…Kale ilçesinde bulunan maden ocağının fiili haczinin ve kıymet takdirinin” haczine ilişkin Kale İcra Müdürlüğü’ne yazdığı nokta haczi talimatı sonucu borçluya ait menkuller haczedilmiştir. O halde, İİK’nun 4.maddesi gereğince şikayeti incelemeye Acıpayam İcra Mahkemesi yetkilidir. Mahkemece işin esasının incelenerek oluşacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yetkili yerin Kale İcra Mahkemesi olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2674, Karar No: 2020/3825, Tarih: 16.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2674 E.  ,  2020/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Çocuğun Annesinin Soyadını Kullanmaya İzin

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı anne tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı anne dava dilekçesinde; davalılardan Ufuk Yüğkür ile kesinleşen kararla boşandıklarını, ortak çocuk 16.08.2008 doğum tarihli ...'in velayetinin kendisine verildiğini, çocuğun kendisi ile yaşadığını ve maddi/manevi tüm ihtiyaçlarını kendisinin karşıladığını, davalı babanın çocukla ilgilenmediğini, kişisel ilişki günlerinde dahi çocukla görüşmediğini, çocuğun babasını tanımadığını, soyadlarının farklı olması sebebi ile resmi işlemlerde zorluklar yaşadığını, çocuğun okul hayatında zorlandığını dile getirdiğini, bu durumun psikolojisini olumsuz etkileyeceğini iddia ederek, ortak çocuğun soyadının kendi soyadı olan "Olcay" olarak değiştirilmesini talep ve dava etmiş, Adana 8. Aile Mahkemesinin 30.03.2018 tarihli ilamı ile "Soyadının değiştirilmesi istenen ... dosyadaki bilgi ve belgelere göre evlilik birliği içerisinde doğmuş ve TMK'nın 321. maddesine göre ailenin diğer bir deyimle babanın soyadını almıştır. Böylece bu çocuk reşit oluncaya kadar veya baba TMK'nın 27. maddesindeki koşulları kanıtlayarak soyadını değiştirmedikçe soyadını değiştirme konusu yasal olarak kapanmıştır. Çocuğun anne ve babasının boşanmış olması, sadece boşanma ve velayet hakkı nedeniyle anneye böyle bir dava açma hakkı bahsetmeyeceği" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, bu karar üzerine davacı anne tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 10.02.2020 tarih, 2018/1375 esas ve 2020/272 karar sayılı ilamı ile ilk derece mahkemesinin gerekçesi değiştirilerek "Velayet sahibi annenin bildirdiği delillerle çocuğun soyadının değiştirilmesinin üstün yararına olduğunu kanıtlayamadığı" gerekçesi ile davacının istinaf talebi esastan reddedilmiş, hüküm davacı anne tarafından temyiz edilmiştir.

Dava münhasıran velayet hakkına sahip davacı annenin ortak çocuğun soyadının kendi soyadı ile değiştirilmesine yöneliktir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden;

Tarafların 10.05.2010 tarihinde kesinleşen kararla boşandıkları, boşanma kararı ile birlikte ortak çocuk ...'in velayetinin davacı anneye bırakıldığı, davacı annenin halen velayet hak ve sorumluluğuna sahip olduğu anlaşılmaktadır.

Dava münhasıran velayet hakkına sahip davacı annenin ortak çocuğun soyadının kendi soyadı ile değiştirilmesine yöneliktir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden;

Tarafların 10.05.2010 tarihinde kesinleşen kararla boşandıkları, boşanma kararı ile birlikte ortak çocuk ...'in velayetinin davacı anneye bırakıldığı, davacı annenin halen velayet hak ve sorumluluğuna sahip olduğu anlaşılmaktadır.

Çocuk ile ana arasında soybağı doğumla kurulur. Çocuk ile baba arasında soybağı, ana ile evlilik, tanıma veya hâkim hükmüyle kurulur. Soybağı ayrıca evlât edinme yoluyla da kurulur (TMK m. 282). Evlilik dışında doğan çocuk, ana ve babasının birbiriyle evlenmesi hâlinde kendiliğinden evlilik içinde doğan çocuklara ilişkin hükümlere tâbi olur (TMK m. 292). Çocuk, ana ve baba evli ise ailenin soyadını taşır. Ancak, ana önceki evliliğinden dolayı çifte soyadı taşıyorsa çocuk onun bekârlık soyadını taşır (TMK m. 321).

Adın değiştirilmesi, ancak haklı sebeplere dayanılarak hâkimden istenebilir. Adın değiştirildiği nüfus siciline kayıt ve ilân olunur. Ad değişmekle kişisel durum değişmez. Adın değiştirilmesinden zarar gören kimse, bunu öğrendiği günden başlayarak bir yıl içinde değiştirme kararının kaldırılmasını dava edebilir (TMK m. 27). Soyadı, bireyin yaşamıyla özdeşleşen ve kişiliğinin ayrılmaz bir unsuru hâline gelen, birey olarak kimliğin belirlenmesinde en önemli unsurlardan biri ve vazgeçilmez, devredilmez, kişiye sıkı surette bağlı bir kişilik hakkıdır.

Velayet; ana veya babanın, ergin olmayan çocuklarının veya kısıtlanmış ergin çocuklarının kişi varlığına, malvarlığına ve bu iki husus hakkında onları temsiline ilişkin sahip oldukları hakların ve yükümlülüklerin bütününe denir (Akıntürk, Turgut: Türk Medeni Kanunu C.2, Aile Hukuku, İstanbul 2002, s. 400). Velayet, çocuk ergin oluncaya kadar onunla ilgili alınması zorunlu kararları alma hususunda veliye sorumluluk yükler ve onları yetkili kılar. Bu bakımdan modern hukukta velayet, bir hak olduğu kadar aslında çocuğun üstün yararının sağlanması bakımından yetki ve sorumluluk da içerdiğinden, hak ve yükümlülüklerin toplamı olarak kabul edilmektedir. Velayetin nihai amacı, henüz erginliğe ulaşmamış küçüğün, ileride bir yetişkin olarak gelecekteki hayata hazırlanmasını sağlamaktadır (AKYÜZ, Emine Çocuk Hukuku Çocuk Haklarının Korunması, 2012 s.220). 4721 sayılı Kanun'un velayet hakkına ilişkin 335 maddesinde, ergin olmayan çocuğun ana ve babasının velayeti altında olduğu, yasal sebep olmadıkça velayetin ana ve babadan alınamayacağı belirtilmek suretiyle evlilik ilişkisi süresince velayet hakkının ve bu kapsamdaki yetkilerin ortak kullanımına işaret edilmiş; 336. maddesinde evlilik devam ettiği sürece ana ve babanın velayeti birlikte kullanacağı, ortak hayata son verilmesi veya ayrılık hâlinde hâkimin velayeti eşlerden birine verebileceği, ana ve babadan birinin ölümü hâlinde velayetin sağ kalana, boşanmada ise çocuk kendisine bırakılan tarafa ait olduğu hüküm altına alınmış, velayet hakkı ve içerdiği yetkilerin kullanımı noktasında da eşlerin eşitliği prensibi yansıtılmaya çalışılmıştır.

Evliliğin feshi veya boşanma hallerinde, velayet hakkı kapsamındaki yetkiler dâhilinde olan çocuğun soyadının belirlenmesi hususunun düzenlendiği 21.6.1934 tarihli ve 2525 sayılı Soyadı Kanunu'nun 4. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuk anasına tevdi edilmiş olsa bile babasının seçtiği veya seçeceği adı alır." şeklindeki düzenleme Anayasa Mahkemesinin 08.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ve iptal kararı gerekçesinde, kadın ve erkeğin evlilik süresince ve evliliğin sona ermesinde eşit hak ve sorumluluklara sahip olmaları gereğine yer veren uluslararası sözleşme hükümlerine de atıf yapılmak ve eşlerin, evliliğin devamı boyunca ve boşanmada sahip oldukları hak ve yükümlülükler bakımından aynı hukuksal konumda oldukları, erkeğe velayet hakkı kapsamında tanınan çocuğun soyadını seçme hakkının kadına tanınmamasmın, velayet hakkının kullanılması bakımından cinsiyete göre ayırım yapılması sonucunu doğuracağı belirtilmek suretiyle itiraz konusu kuralın, Anayasa’nın 10. ve 41. maddelerine aykırı görülmesi nedeniyle iptaline karar verildiği belirtilmiştir.