muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12628, Karar No: 2022/656, Tarih: 28.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12628 E.  ,  2022/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ... 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'nun, kaldığı koğuş mevcudunun fazla olduğundan bahisle, mevcut koşulların iyileştirilerek bu durumun sonlandırılması talebinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 16/12/2020 tarihli ve 2020/11913 sayılı kararına yönelik şikayetin kabulüne ve anılan kararın iptaline ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 30/12/2020 tarihli ve 2020/4311 Esas, 2020/4500 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/01/2021 tarihli ve 2021/112 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlünün cezasını infaz ettiği sırada kaldığı ve esasen 10 kişilik olup, kapasitesinin üzerinde hükümlü barındırıldığını beyan ettiği koğuşunda, fazladan hükümlü barındırılmaması talebinde bulunduğu, söz konusu talebin belirtilen Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 16/12/2020 tarihli kararı ile reddine karar verilmesini müteakip, anılan karara yönelik şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmakta ise de,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un;

6. maddesinde, "b) Ceza infaz kurumlarında hükümlülerin düzenli bir yaşam sürdürmeleri sağlanır. Hürriyeti bağlayıcı cezanın zorunlu kıldığı hürriyetten yoksunluk, insan onuruna saygının korunmasını sağlayan maddî ve manevî koşullar altında çektirilir. Hükümlülerin, Anayasada yer alan diğer hakları, infazın temel amaçları saklı kalmak üzere, bu Kanun'da öngörülen kurallar uyarınca kısıtlanabilir...f) Ceza infaz kurumlarında hükümlülerin yaşam hakları ile beden ve ruh bütünlüklerini korumak üzere her türlü koruyucu tedbirin alınması zorunludur" şeklinde,

27/1. maddesinde, "Hükümlü, sağlığının korunması ve salgın hastalıkların önlenmesi için gerekli ve alınmış tedbirlere uymak, kişi sağlığı için tehlike doğuran durumları gecikmeksizin kurum yönetimine bildirmek, kendi ve içinde yaşadığı ortamın temizliğine uygun davranışlar göstermek zorundadır." şeklinde düzenlemenin yer aldığı,

27/1. maddesinde, "Hükümlü, sağlığının korunması ve salgın hastalıkların önlenmesi için gerekli ve alınmış tedbirlere uymak, kişi sağlığı için tehlike doğuran durumları gecikmeksizin kurum yönetimine bildirmek, kendi ve içinde yaşadığı ortamın temizliğine uygun davranışlar göstermek zorundadır." şeklinde düzenlemenin yer aldığı,

Söz konusu düzenlemelere nazaran, hükümlülerin cezasının infazının düzenli bir yaşam sürdürmelerini sağlayacak şekilde yapılmasının esas olduğu, ancak asıl olan yaşam hakkının korunması bakımından gerekli tedbirlerinin alınmasının da yasal zorunluluk olduğu, nitekim dünya çapında ve Ülkemiz sathında görülen, sıkı tedbirler ile yayılmasının önüne geçilmek istenilen ve halen de devam eden Kovid-19 salgın hastalığı nedeniyle anılan Kanun'un 27/1. maddesi gereğince, anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 16/12/2020 tarihli kararında da belirtildiği üzere, hükümlünün barındırıldığı ceza infaz kurumunda mevcut koğuşların 15'inin çoklu, 7'sinin ise karantina için tekli koğuş olarak kullanıldığı, pek tabidir ki, bahsedilen uygulama sonucunda çoklu tabir edilen koğuşlarının mevcudunun üzerine çıkılmasının kaçınılmaz olduğu, ancak söz konusu uygulama ile amaçlananın, ceza infaz kurumuna giriş çıkışlar sonrasında dışarıdan gelecek bulaş riskinin önüne geçmek olduğu, bahsedilen şekilde yapılan işlem neticesinde, ceza infaz kurumunda barındırılan hükümlülerin ve adı geçen hükümlünün her şeyin önünde olan yaşam hakkının korunduğu, yine mevcut hal ve şartlar gözetildiğinde şikayet konusu talebin yerine getirilmesi mümkün olmadığı gibi, adı geçen Ceza ve İnfaz Kurumu uygulamasının yasal düzenlemelere uygun bulunduğu cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04/10/2021 gün ve 94660652-105-35-15258-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/01/2021 tarihli ve 2021/112 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19001, Karar No: 2015/6268, Tarih: 30.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19001 E.  ,  2015/6268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından yangın sigorta poliçesi ile sigortalı olan işyerine, davalı şirkete ait alışveriş merkezindeki galeri boşluğuna dolan yağmur sularının sirayet etmesi sonucu sigortalı işyerinde hasar meydana geldiğini, müvekkilince sigortalısına 07.03.2011 tarihinde 9.180,00 TL hasar tazminatı ödendiğini ileri sürerek, 9.180,00 TL tazminatın 07.03.2011 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın kabulü ile 07.03.2011 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte 9.180,00 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 602,79 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17652, Karar No: 2012/118, Tarih: 09.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/17652 E.  ,  2012/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 Sayılı TCK nun 50/1-f maddesi gereğince gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesi gerekirken infazı kısıtlar şekilde temizlik hizmetinde çalıştırılmasına”karar verilmesi,

2-Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmiş bulunmasına göre,TCK nun 58/6.maddesinin uygulanma imkanının bulunmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11388, Karar No: 2011/14129, Tarih: 19.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11388 E.  ,  2011/14129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereği arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Talatpaşa Bulvarının değerlendirme yılı itibariyle Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare birim fiyatı 753,00-TL'dir. Yapılan bilirkişi incelemesinde taşınmaza vergi değerinden daha az değer biçilmesi ve alınan emsallerin tespit edilebilen vergi değerlerinin taşınmazdan çok daha düşük olması nedeniyle yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü, yeni emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulunca keşif yapılarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3790, Karar No: 2014/8026, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3790 E.  ,  2014/8026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/31303, Karar No: 2016/1534, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31303 E.  ,  2016/1534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8534, Karar No: 2022/13857, Tarih: 12.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/8534 E.  ,  2022/13857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu eşyanın kaçak akaryakıt olduğu gözetilmeden kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında delalet maddesinin 5607 sayılı Yasanın 3/11-son maddesi yerine aynı Yasanın 3/18. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün 1. fıkrasından “3/18-son” ibaresi çıkartılarak yerine “3/11-son” ibaresinin eklenmesine ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7435, Karar No: 2020/983, Tarih: 03.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7435 E.  ,  2020/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm,sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık yanında yolcu olarak bulunan ... ile sevk ve idaresindeki aracıyla seyir halinde iken kontollü kavşağa geldiğinde trafik ışığına dikkate etmeden kırmızı ışıkta geçerek aracının sol yan ön kısmı ile tramvayın ön kısmına çarpması sonucu aracında yolcu olarak bulunan mağdurenin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, sanığın alkolmetreyi üflemeyi reddetmesi üzerine 01.01.2015 tarihli... Numune Hastanesi raporunda sanığın ileri derecede alkollü olduğunun belirtildiği, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan yapılan yargılamada şikayet yokluğundan kamu davasının düşmesine karar verilerek trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ihbarda bulunulması üzerine açılan dava sonucu sanık hakkında yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, idari para cezası verdiğinden beraat etmesi gerektiğine, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin TCK’nın 50/1-a şeklinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7845, Karar No: 2010/20366, Tarih: 21.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/7845 E.  ,  2010/20366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından, itiraz eden borçlu ile birlikte cirantalar .........Ltd.Şti. ve .. A.....Ltd.Şti. hakkında çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçildiği ve borçluya (10) no’lu ödeme emri gönderildiği görülmektedir. Borçlu vekili diğer itiraz ve şikayetleriyle birlikte Bursa İcra Dairelerinin yetkisine de itiraz etmiş olup mahkemece çekin keşide yeri, muhatap bankanın bulunduğu yer ve borçlunun yerleşim yeri Kars olduğundan, borçlu hakkındaki dosyanın tefrik edilerek Bursa İcra Müdürlüğünün yetkisizliğine karar verilmiştir.

İİK’nun 50.maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK’nun 9/2.maddesinin 1.cümlesine göre, davalı birden fazla ise bunlardan birinin ikametgahında takip yapılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak bu hüküm yalnız borçlulardan birinin ikametgahındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir. Borçlulardan biri için özel yetkili bir icra dairesinde takip yapılması halinde HUMK’nun 9/2.maddesinin 1.cümlesi hükmü uygulanmaz.

Somut olayda; yetki itirazında bulunmayan takip borçluları olan cirantalar .........Ltd.Şti. ile A..Ltd.Şti’ine ödeme emirlerinin Bursa’daki adreslerinde tebliğ edildiği görülmektedir. Mahkemece, adı geçen borçluların yerleşim yerleri (tescil adresleri) ticaret sicilinden araştırılmalı ve yukarıdaki kurallar ışığında yetki itirazı çözümlenmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), borçlu vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 21/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31753, Karar No: 2012/32488, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31753 E.  ,  2012/32488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin ödenmeyen ücret, ikramiye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “davacının kesin süre içerisinde gider avansını yatırmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine” dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 gün ve 2012/10134 Esas, 2012/ 9234 Karar sayılı kararı ile “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, önceki gerekçe ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2826, Karar No: 2021/2174, Tarih: 09.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2826 E.  ,  2021/2174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.12.2015 tarih ve 2014/831 E. - 2015/1260 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: