muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3020, Karar No: 2019/7688, Tarih: 02.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3020 E.  ,  2019/7688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alaca Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05/11/2015 gün ve 2015/196-2015/388 sayılı kararı onama - bozma Daire'nin 07/02/2018 gün ve 2016/13223 - 2018/824 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Alaca Şubesinden kullandığı tüketici kredisinden davalı bankanın dosya masrafı, komisyon ücreti, kredi kullandırım ücreti, istihbarat ücreti, tahsis komisyonu, yapılandırma ücreti gibi adlar altında faiz dışı gelir olarak hukuka aykırı kesintiler yapıldığını, sözleşme içeriğinin matbu olup haksız şart niteliğinde olduğunu iddia ederek Alaca Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'na başvurduğunu, Hakem Heyetince delil yetersizliğinden talebin reddine karar verildiğini, davalının gerekli belgeleri sunmadığını ileri sürerek Hakem Heyeti kararının iptali ile yapılan kesintilerin şimdilik 10,00 TL'lik kısmının iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali talebi yönünden ek karar onanmış; istirdat isteminin reddine dair ek karar bozularak kaldırılmış, asıl karar ise görev yönünden bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, tüketici hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, davalı bankadan kullandığı kredi nedeniyle kendisinden haksız olarak yapılan kesintilerin tesbit edilerek davalı bankadan tahsiline karar verilmesi istemi ile İlçe tüketici hakem heyetine başvurmuş tüketici hakem heyetince talebin reddi üzerine bu kez davacı vekilince tüketici hakem heyeti kararının iptali ile haksız kesintinin hesaplanarak tahsili istemi ile 10 TL değer gösterilmek suretiyle belirsiz olacak davası ikame edilmiş, Tüketici Mahkemesince davanın reddine kesin olarak karar verilmiş, davacı vekilinin kesin kararı temyiz etmesi üzerine bu kez ek kararla temyiz istemi red edilmiş, davacı vekili ek kararı temyiz etmiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 70/5 maddesinde, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği kararın kesin olduğu düzenlenmiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 70/5 maddesinde, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği kararın kesin olduğu düzenlenmiştir.

Davacı tarafından, tüketici hakem heyeti kararının iptali ile birlikte istenen alacak aslında hakem kararının iptaline karar verilmesi durumunda mahkemece kendiliğinden hükmolunacak bir husus olup, alacak talebinin, Hakem kararının iptali talebinden ayrı bağımsız bir dava olarak düşünülmesi mümkün değildir. Alacak talebi, iptal talebinin içinde ve iptal talebinin sonucudur.

Tüketici Mahkemesinin "Hakem Heyeti Kararının iptali-Alacak" davasının reddine ilişkin 05.11.2015 tarihli kararı yukarıda açıklanan yasa hükmüne göre, herhangi bir ayırım yapılmaksızın kesin nitelikte olup temyizi kabil değildir.

Yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 10.02.2016 günlü ek kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla davacı vekilinin vaki temyizi üzerine ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekirken, Dairenin 07.02.2018 gün ve 2016/13223 esas 2018/824 karar sayılı kararı ile alacak-istirdat istemi yönünden ek kararın kaldırılarak asıl kararın bozulması isabetli bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Daire Bozma ilamının kaldırılarak 10.02.2016 günlü ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairenin 07.02.2018 günlü bozma ilamının KALDIRILMASINA, 10.02.2016 günlü ek karara yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile EK KARARIN ONANMASINA, davacı tüketici harçtan muaf olduğundan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme peşin harcının istek halinde davalıya iadesine, 02/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22202, Karar No: 2012/8609, Tarih: 20.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22202 E.  ,  2012/8609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili icra mahkemesine başvurusunda icra dairesince yapılan ihalede gayrimenkulü satın aldığını, KDV’nun %18 yerine %1 alınması gerektiğinden bahisle anılan işlemin iptalini istemiştir. İhtilafı kalan miktar 4949 Sayılı Yasa ile değişik İİK’nun 363/2. maddesinde öngörülen temyiz sınırının üzerinde olması nedeniyle mahkeme kararının temyizi kabildir. Bu nedenle alacaklı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 15.07.2011 tarih ve 2011/99-98 Karar sayılı mahkeme ek kararı yerinde görülmediğinden oybirliği ile kaldırılmasına karar verilerek, 17.06.2011 tarihli ve aynı sayılı kararın temyiz incelemesine geçildi;

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu bu yerlerdeki satışları özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen 5 numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde;

-İcra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu

-İcra dairelerince müzayede mahallinde yapılan satışlar nedeniyle hesaplanan KDV’nin en geç ilgili mevzuatı uyarınca bedelin tahsil edildiği günü izleyen günün mesai bitimine kadar vergi dairesine beyan edilip aynı süre içinde ödeneceği ve satışa ait KDV’nin bu süre içinde beyan edilerek ödenmemesi halinde teslimin gerçekleştirilmeyeceği açıklamasına yer verilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerde göstermektedir ki, icra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra icra dairesi, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemlerini bu verginin mükellefi sıfatı ile yürütmektedir. İcra dairesinin verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilaflarının çözüm yeri de vergi mahkemesidir.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerde göstermektedir ki, icra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra icra dairesi, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemlerini bu verginin mükellefi sıfatı ile yürütmektedir. İcra dairesinin verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilaflarının çözüm yeri de vergi mahkemesidir.

O halde mahkemece, yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şeklide şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu doğru kararın yazılı gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 20/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10577, Karar No: 2018/5675, Tarih: 30.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10577 E.  ,  2018/5675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalılardan ...'ya ait, diğer davalı ...'nin sevk ve idaresindeki çekicinin D-100 yolu ... istikametinde seyir halinde iken yapmış olduğu hatalı sollama sonucu karşıdan gelen ... yönetimindeki araç ile müvekkiline ait kendisinin kullandığı kamyona çarptığını, meydana gelen kaza neticesinde ...' nun öldüğünü, müvekkilinin ise yaralandığını, kazada davalılara ait aracın tam kusurlu olduğunu, kaza nedeniyle müvekkilinin iki bacak kemiğinde de kırık meydana geldiğini, 1,5 ay yürüyemediğini, müvekkilinin kamyonunun kazadan sonra kullanılamaz hale geldiğini, pert olduğunu, müvekkilinin 2008 model ... marka kamyonunu Garanti Bankası ... Şubesi'nden kredi kullanarak aldığını, yaklaşık bir yıl kazaya karışan kamyonla çalıştığını, kredi taksitlerinin 36.000,00 TL'lik kısmını ödediğini, 03.12.2008 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle kamyonunun kullanılamaz hale geldiğini, sigortanın kamyona karşılık ödediği paranın ancak kalan kredi borcunu kapattığını, müvekkilinin kamyonu alırken 3.000,00 TL peşinat verdiğini, 4.000,00 TL'ye ise kasasını yaptırdığını, toplam 43.000,00 TL'sinin boşa gittiğini, kamyonda çalışırken aylık 4.000,00 TL-5.000,00 TL arası para kazandığını, çalışamadığı için bu gelirden mahrum kaldığını beyan ederek davanın kabulü ile maddi kayıplara ilişkin olarak şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan

müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 03.12.2008 tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; açılan davaya itiraz ettiklerini, davacının kazaya karışan ve iş bu kaza neticesinde pert olan ...kamyonu ile ilgili gerek değer gerekse gelir kaybı yönünden hiçbir şekilde zararının söz konusu olmadığını, dava dilekçesinde de belirttiği şekilde sigortadan aracın kasko bedelinin tam ve eksiksiz olarak alındığını, davacının hiç bir şekilde maddi kaybı olmadığını ve kazadan sonra başka bir araç ile aynı işe devam ettiğini beyan ederek haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan tüm deliller ve dosya kapsamına davanın kısmen kabulü ile, 4.000,00 TL manevi tazminatın 03.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile, 31.094,53 TL maddi tazminatın 03.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası nedeni ile iş göremezlik tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını ileri sürerek maddi tazminat talep etmiş buna göre de bilirkişi tarafından ... yaşam tablosu dikkate alınarak davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Tarafların bilirkişi raporunda kullanılan yaşam tablosuna açık itirazları olmasa dahi TBK 51. maddesi uyarınca tazminatın kapsamı hakim tarafından belirleneceğinden, tazminat hesabında Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacının iş göremezlik zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

2-Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı 2.080,00 TL olup, hükmedilen manevi tazminat miktarı 4.000,00 TL, reddedilen tazminat miktarı 1.000,00 TL olduğundan karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ :Yukarıda (1)numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1477, Karar No: 2018/948, Tarih: 05.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1477 E.  ,  2018/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten silahla yaralama, nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : -Sanık ... hakkında; TCK'nun 81/1, 35, 29, 62, 53 ve CMK'nun 307. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası, TCK'nun 152/1-a, 168/2, 62, 53 ve CMK'nun 231. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

-Sanık ... hakkında; TCK'nun 152/1-a, 168/2, 62, 53 ve CMK'nun 231. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

-Sanıklar Oktay, Arif ve Yavuz hakkında; ayrı ayrı, TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanıklar Polat ve Murat hakkında kamu malına zarar verme suçları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından; aynı zamanda sanıklar müdafiinin itirazının reddine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2014 tarih ve 2014/1206 değişik iş sayılı kararı ile aynı kanunun 271/4. maddesi uyarınca kararların kesinleşmiş olması karşısında söz konusu hükümlerin temyiz incelemesi dışı tutulmasına karar verilmiştir.

2)Mağdur sanık ...'ın görevsizlik kararı verilen Malkara Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2010 tarihli celsesinde olayla ilgili olarak şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında; müdafiinin katılan sıfatıyla yapmış olduğu temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3)Sanıklar ..., ... ve... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis olarak belirlenen temel ceza üzerinden aynı Kanunun 86/3-e maddesi ile yapılan yarı oranında artırım ile cezanın 3 yıl hapis olarak belirlenmesi yerine yazılı şekilde 3 yıl 6 ay hapis olarak belirlenmesi, TCK'nun 87/1-c, 29. ve 62. maddeleri uyarınca yapılan sonraki uygulamalar karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

3)Sanıklar ..., ... ve... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis olarak belirlenen temel ceza üzerinden aynı Kanunun 86/3-e maddesi ile yapılan yarı oranında artırım ile cezanın 3 yıl hapis olarak belirlenmesi yerine yazılı şekilde 3 yıl 6 ay hapis olarak belirlenmesi, TCK'nun 87/1-c, 29. ve 62. maddeleri uyarınca yapılan sonraki uygulamalar karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

4)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile sanıklar ...,...ve ...'un mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiilerinin eksik incelemeye, sübuta, meşru savunmaya, teşdide, haksız tahrikin derecesine, sanıklar ..., ...ve ... müdafiinin eksik incelemeye, teşdide, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar ile sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sonuç cezanın gösterildiği bölümünde uygulama maddesinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 326/son maddesi olarak gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde CMUK'nun 326/son maddesinin yanında aynı zamanda 5271 sayılı CMK'nun 307/4. maddesinin de gösterilmesi kanuna aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümlerinde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddesinin tatbikine" şeklinde; "CMUK'nun 326/son ve CMK'nun 307/4 maddeleri" ibaresinin ise "CMUK'un 326/son maddesi" ibaresiyle değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 05/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5415, Karar No: 2022/10211, Tarih: 19.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5415 E.  ,  2022/10211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Sanığın TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2018 gün, E. 2017/865 ve K. 2018/336 sayılı hükmüne yönelik İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak yeniden kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin ... BAM 16. Ceza Dairesi’nin 17.07.2018 tarihli kararı

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2018 gün, E. 2017/865 ve K. 2018/336 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi’nce 17.07.2018 tarihli 2018/1233 E. 2018/2100 K. sayılı kararıyla yeniden verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 5271 sayılı CMK’nın 272. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, bölge adliye mahkemesince sanık hakkında verilen “yeniden mahkumiyet” hükmüne ilişkin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... 8. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 19.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/29803, Karar No: 2024/5003, Tarih: 27.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/29803 E.  ,  2024/5003 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2136 E., 2023/2028 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/2136 Esas, 2023/2028 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.