muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/24223, Karar No: 2018/10947, Tarih: 31.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/24223 E.  ,  2018/10947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında 18. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 29/11/2016 gün ve 2015/22178 Esas - 2016/12626 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine düzeltilerek onanmış, bu karara karşı taraf vekillerine karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki husus dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Şöyle ki,

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaza göre küçük yüzölçümlü taşınmaz emsal alınarak değer biçildiği ve dava konusu taşınmazın ve içinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaba göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen metrekare birim fiyatından % 40 oranında düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle hesap yapan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,

Taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay (...) . Hukuk Dairesinin 29.11.2016 tarih 2015/22178E.-2016/12626K. sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 689 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak,

1)Dava konusu taşınmazın ve içinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaba göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen metrekare birim fiyatından % 40 oranında düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle hesap yapan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin benzer yüzölçümlü olması gerektiği halde dava konusu taşınmaza göre küçük yüzölçümlü taşınmaz emsal alındığından bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25851, Karar No: 2022/9177, Tarih: 21.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25851 E.  ,  2022/9177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın müvekkilinin sevk ve idaresindeki araca çarpması neticesinde davacının ağır şekilde yaralandığını, işgücü kaybı, 1 yıl boyunca çalışamamasından dolayı kazanç kaybı ve tedavi giderleri olmak üzere şimdilik 20.000,00 TL maddi 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafın 23/01/2020 tarihinde yapılan duruşma gününden haberdar oldukları halde mazeretsiz olarak davayı takip etmemeleri nedeniyle dosyanın işlemden kaldırmasına karar verildiği, Covid 19 kapsamında alınan tedbirlerin uzatılması kararı uyarınca 15/06/2020 ( bu tarih dahil ) tarihinde sürelerin yeniden işlemeye başladığı, taraflarca 3 aylık yasal süre sonu olan 07/09/2020 tarihine kadar dosyanın yenilenmediği, 3 aylık yasal sürenin 08/09/2020 tarihinde dolduğu dikkate alınarak Davanın HMK'nun 150. maddesi uyarınca 08/09/2020 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar, Dairemizce geçici iş göremezlik süresi ve hesabı yönünden eksik inceleme nedeniyle bozulmuş, mahkemece, bozma sonrasında 16/01/2020 tarihli ilk duruşmada mazeret dilekçesi sunan davacı vekili yönünden mazereti kabul edilerek duruşma gün ve saatinin uyaptan öğrenilmesine karar verilmiş, 23/01/2020 ikinci celsede ise taraflarca takip edilmeyen davanın HMK 150/1 maddesi gereğince 3 aylık yasal süre içinde yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, süresi içerisinde yenilenmediğinden bahisle davanın HMK'nun 150. maddesi uyarınca 08/09/2020 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesinde usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edileceği veya dosyanın işlemden kaldırılacağı düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesinde usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edileceği veya dosyanın işlemden kaldırılacağı düzenlenmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 16/01/2020 tarihli ilk duruşmaya katılamayan ve mazeret dilekçesi sunan davacı vekili yönünden mahkemece mazeret dilekçesinin kabul edildiği görülmektedir. Hal böyle olunca yeni duruşma günü ve saatinin davacı vekiline usulüne uygun şekilde tebliği ile taraf teşkilinin sağlanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yeni duruşma gün ve saatinin uyaptan öğrenilmesine karar verilmesi yeni duruşma gününde de HMK.’nın 150. maddesi gereği dosyanın işlemden kaldırılması ve devamında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2367, Karar No: 2012/82, Tarih: 17.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/2367 E.  ,  2012/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davaların davacıları vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... ve müdahil vekili Av. ...'in gelmiş olmalarıyla hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl ve birleşen davada, müvekkillerinin davalı kooperatifin ortağı olduklarını, kooperatifçe altı parsel üzerinde kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle konut inşa edildiğini, 24.12.1988 tarihinde çekilen kur'a ile ortaklara isabet eden konutların belirlendiğini, kur'a çekimi sonrasında ... Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 6216/1 ve 6225/1 parsellerdeki imar yoğunluğunu artırarak 1,5 katına çıkarttığını, emsal artışıyla anılan parsellerde 60 konutun daha yapılmasına imkan sağlandığını, arsa maliklerinin kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak kendilerine isabet edecek 15 dairenin bedelinin tahsili için açtıkları davada kooperatiften tahsiline karar verilen bedelinin genel kurul kararıyla tüm ortaklardan eşit olarak alınmasına karar verildiğini, imar değişikliği sonucu 60 daire yapılmasına imkan sağlanan 6216 ve 6225 parsellerde adlarına konut isabet eden kooperatif ortaklarının bu parsellerde inşaat yapılmasına karşı çıkarak inşaat yapılması için alınan genel kurul kararının iptalini sağladıklarını, kooperatifin ferdileşme sürecinin tamamlanmasıyla 6216 ve 6225 sayılı parsellerde konut alan ortakların diğer ortaklar aleyhine zenginleşeceklerini ileri sürerek, arsa sahiplerine ödenen miktardan müvekkillerinin payına düşen kısmın tespiti ile şimdilik 6.000,00 TL'sının, 60 konut üretimine elverişli arsanın değer artışından müvekkillerinin payına düşen miktarın tespiti ile şimdilik 5.000,00'er TL’sinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kooperatifçe inşa edilen konutların tamamlandığını, şerefiye bedellerinin belirlenerek 1988 yılında çekilen kur'a sonucu konutların ortaklara verildiğini, ortaklar arasında mutlak eşitliğin sağlandığını, arsa maliklerine ödenen paraların genel kurul kararına dayanarak alındığını, genel kurul kararlarına karşı dava açılmadığını, tazminat isteminin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili kooperatifçe inşa edilen konutların tamamlandığını, şerefiye bedellerinin belirlenerek 1988 yılında çekilen kur'a sonucu konutların ortaklara verildiğini, ortaklar arasında mutlak eşitliğin sağlandığını, arsa maliklerine ödenen paraların genel kurul kararına dayanarak alındığını, genel kurul kararlarına karşı dava açılmadığını, tazminat isteminin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, imar yoğunluğundaki artış sonrası arsa maliklerince kooperatife karşı açılan tazminat davasında hükmedilen bedelden 1163 sayılı Kanunun 23. maddesi uyarınca tüm ortakların eşit olarak sorumlu olduklarından ödenen bu miktarların istirdadının istenemeyeceği, şerefiyelerin belirlenmesinden sonra imar planında değişiklik yapılarak kendilerine 6216 ve 6225 sayılı parsellerde konut isabet eden ortaklar lehine bir durum oluştuğu, ancak şerefiyelerin kesinleşmesi nedeniyle bu parsellerdeki konut yerleri üzerinde davalı kooperatife karşı istemde bulunulamayacağı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davaların davacıları vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava ve birleşen davalar, şerefiyelerin belirlenerek kesinleşmesi ve kur'a çekiminden sonra imar planında yapılan değişiklikle davacılara konut isabet etmeyen parsellerde yapılaşma yoğunluğunun artırılmasıyla arsa sahiplerine yapılan ödemelerin istirdadı ve parseller arasında oluşan değer farkının denkleştirilmesi tazminatı istemlerine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamından, imar planındaki değişiklik sonrası davacılara konut isabet etmeyen parsellerdeki yapılaşma yoğunluğunun artırıldığı, yeni duruma göre arsa sahiplerine ödenen tazminata tüm ortakların katıldığı anlaşılmaktadır. Davacılar, imar yoğunluğunun arttığı parsellerde konut sahibi olamadıklarından alınmasında katkıda bulundukları parsellerdeki değer artışından yararlandırılmamaları 1163 sayılı Kanunun 23. maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Davacıların, değer artışı sonrası genel kurul kararlarıyla arsa sahiplerine ödenmek üzere ödedikleri aidatı geri isteyemeyeceklerinin kabulü yerinde ise de, alınmasında katkıda bulundukları parsellerdeki değer artışından yararlandırılmamaları isabetli değildir. Bu bakımdan, mahkemece, davacıların alımına katkıda bulundukları parsellerde oluşan değer artışından her bir ortağa isabet edecek payın belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken bu kalem istek yönünden dahi davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar lehine takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, peşin harcının istek halinde iadesine, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/986, Karar No: 2010/2027, Tarih: 17.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/986 E.  ,  2010/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gençlik ve Spor Gen. Müd vekili avukat ... ile ... Büyükşehir Beld. Başk. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 6.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.3.2009 tarih ve 40-118 sayılı hükmün Dairenin 12.11.2009 tarih ve 6825-13130 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

HUMK.nun 440/III-3. maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararının onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay Kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamıyacağından karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 17.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/7482, Karar No: 2012/13391, Tarih: 16.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/7482 E.  ,  2012/13391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiracılığın Tespiti, Muarazanın Önlenmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılığın tespiti, muarazanın önlenmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracılığın tespiti ve muarazanın önlenmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece davalının idari yoldan tahliye istemesi şeklindeki muarazanın önlenmesine, kira ilişkisinin bitiş tarihinin tespiti yönündeki talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı ... arasında 01/06/2001 tarih ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi yapıldığını, kira süresinin 03/04/2008 tarih ve 121 sayılı encümen kararı ile 31/05/2011 tarihinden itibaren 15 yıl daha uzatıldığını, 01/01/2009 tarih ve 17 yıl 5 ay süreli noter onaylı kira sözleşmesi yapıldığını, daha sonra davalının sözleşmeden farklı kira bedeli talep etmesi nedeni ile noter onayı bulunmayan 01/09/2009 tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesinin yapıldığını, ancak 6570 sayılı yasanın 9. maddesi gereğince sözleşmede kiracı aleyhine değişiklik yapılamayacağını, kira süresinin 2026 Tarihinde sona ereceğini, belediyenin meclis kararının iptal edildiğinden bahisle ilk sözleşmenin bitim tarihi olan 31/05/2011 tarihine kadar davacının taşınmazı tahliye etmesini istediğini belirterek, muarazanın önlenmesine ve 31/05/2026 tarihine kadar kiracılığın tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı savunmasında en son akdedilen 01/09/2009 tarihli sözleşmenin 31/08/2010 tarihinde sona erdiğini, davacının işgalci olduğunu ancak 2001 yılında imzalanan sözleşmenin büyük kısmının ifa edilmesi ve kiracının mağduriyetine sebep olmamak için 10 yıllık sözleşmeye bağlı kalınarak tahliyenin 31/05/2011 tarihinde yapılmasının talep edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece kira sözleşmesinin süresinin tek taraflı olarak belediye meclisi kararı ile ortadan kaldırılarak, herhangi bir tahliye davası açmaksızın kiralananın tahliyesinin istenilmesinin yasaya aykırı olması nedeni ile muarazanın önlenmesine, kira süresinin bitim tarihinin tespiti yönündeki talep bakımından, taraflar arasında kira ilişkisi olduğundan dolayı açılacak bir tahliye davasından tartışılması gerektiğinden bu konudaki talebinin reddine, karar verilmiştir.

Mahkemece kira sözleşmesinin süresinin tek taraflı olarak belediye meclisi kararı ile ortadan kaldırılarak, herhangi bir tahliye davası açmaksızın kiralananın tahliyesinin istenilmesinin yasaya aykırı olması nedeni ile muarazanın önlenmesine, kira süresinin bitim tarihinin tespiti yönündeki talep bakımından, taraflar arasında kira ilişkisi olduğundan dolayı açılacak bir tahliye davasından tartışılması gerektiğinden bu konudaki talebinin reddine, karar verilmiştir.

Davaya konu taşınmaz ilk olarak 21.03.1995 tarihinde yapılan ihale ile 2886 sayılı yasanın 51. Maddesi gereğince ...'a ihale edildiği, bu kişi ile 1.1.1997 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığı, ardından kiralananın ... tarafından ... Petrol Ürünleri Tic.Ltd.Şti'ne devredildiği, davacı ile davalı arasında 1.6.2001 tarih ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığı, 03/04/2008 tarih ve 121 sayılı encümen kararı ile kira süresinin bitim tarihinden itibaren 15 yıl süre ile uzatılmasına karar verildiği, 80 ada 21 ve 25 parselde bulunan akaryakıt istasyonu ile ilgili olarak taraflar arasında 01/01/2009 başlangıç tarihli 31/05/2026 bitiş tarihli kira sözleşmesinin düzenlendiği, ancak daha sonra 01/09/2009 başlangıç tarihli ve 31/08/2010 bitiş tarihli 1 yıl süreli sözleşmenin düzenlendiği, Belediye encümeninin aldığı 06/10/2010 tarih ve 302 sayılı kararla 2886 sayılı yasaya göre kiraya verilen taşınmazların kira süresinin sona ermesi, uzatılması, yenilenmesi hususlarının 2886 sayılı yasaya göre yürütülmesi gerektiğinden 31/05/2011 tarihinde bitecek olan kira sözleşmesinin süresinin uzatılmasına ilişkin 03/04/2008 tarih ve 121 sayılı encümen kararının iptal edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her ne kadar sözleşmenin süresinin tek taraflı olarak belediye encümen kararı ile ortadan kaldırılıp, herhangi bir tahliye davası açmaksızın kiralananın tahliyesinin istenilmesinin yasalara uygun olmadığı gerekçesi ile muarazanın önlenmesine karar verilmiş ise de, verilen kararda taraflar arasında düzenlenen ve 01/09/2009 başlangıç tarihli ve 31/08/2010 bitim tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi hükümleri tartışılmamıştır. Bu sebeple taşınmazın kiralanmasına ilişkin tüm kira sözleşmeleri dayanak belgeleriyle birlikte getirtilerek, taraflar arasındaki 01/09/2009 tarihli sözleşme hükümleri de birlikte değerlendirilmek suretiyle, davacının kiracılık sıfatının devam edip etmediğinin bu davada tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2940, Karar No: 2007/5877, Tarih: 01.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2940 E.  ,  2007/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesine dayalı ödenen iş bedelinin iadesi için yapılan takibe vâki itirazın iptâli istemine ilişkindir.

Davalı cevap vermemiş, mahkemece davanın kabulüne dair karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan eser sözleşmesinin ödeme şekli bölümünde, iş başlangıcında 2.000.000.000 TL ödeneceği kararlaştırılmıştır. Ancak sözleşmede bu bedelin ödendiği yazılmadığından davacının ödemeyi ayrıca kanıtlaması gerekir. Bu hususta tanık dinletilmiş ise de alacağın miktarı itibariyle ve davalının da açıkça tanık dinlenmesine muvafakati olmadığından ödemenin kanıtlandığı kabul edilemez. (HUMK’nın 288/I ve 289.md.). Nevar ki, dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılmalı, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Bu husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hükme varılması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 01.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.