muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9138, Karar No: 2023/3563, Tarih: 07.06.2023

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ispat yükünün davacıda olduğunu, davacı tarafından imzalanan bononun bedelsizlik iddiasının yazılı delille ispat edilmesi gerektiğini, senedin ticari defterlerde kaydının zorunlu olmadığını beyan ederek kararın kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ispat yükünün davacıda olduğunu ve senede ilişkin borcu olmadığını davacının yazılı delille ispatlaması gerektiğini, kambiyo senetlerinin ticari defterlere kaydedilmesi zorunluluğu bulunmadığını, ticari defterlere kaydedilmeyen senedin geçersiz olamayacağını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senedine dayalı başlatılan icra takibine konu bononun boş iken sonradan doldurulduğu, sahte oluşturulduğu ve davalıya herhangi bir borcunun olmadığı iddiasıyla borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3227, Karar No: 2011/3073, Tarih: 16.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3227 E.  ,  2011/3073 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/24676

İzinsiz silah taşımaktan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2010 gün ve 93/197 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin haksız tahrik hükmünün uygulanması, cezanın ertelenmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında gün olarak belirlenen adli para cezası paraya çevrilirken ve sonuç olarak verilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan yasa maddelerinin gösterilmemesi, sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4 maddesine göre ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilemeyeceği aynı kanunun 106/11 maddesine göre işlem yapılması gerektiği düşünülmeksizin, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceği hususunda sanığa ihtar ve bildirimde bulunulmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği bölümde yer alan “TCK nun 50/1-a, 3. madde ve” ibaresinden sonra gelmek üzere “52/2. madde” ibaresinin, verilen adli para cezasının taksitlendirildiği bölümde yer alan “sanığın ekonomik ve şahsi hali göz önünde

.../...

s-2-

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/24676

bulundurularak hükmedilen adli para cezasının” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK nun 52/4 maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasındaki “…geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına veya bildirilmesine” ibaresinin çıkartılarak yerine “5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/11. maddesi uyarınca işlem yapılmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 16.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2014/401, Karar No: 2014/8658, Tarih: 24.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/401 E.  ,  2014/8658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, sanığın yokluğunda verilen 30.09.2011 tarihli hükmün sanığın mahkemeye bildirdiği MERNİS adresine tebliğe çıkartılmasının ardından 04.11.2011 günü sanığın işte olması nedeniyle aynı çatı altında birlikte yaşayan eşi ... tebliğ edildiği, süresinde temyiz edilmeyen hükümde yazım hatası yapıldığının mahkemece fark edimesi üzerine aynı içerikle verilen 15.12.2011 günlü Ek Kararın da aynı adrese çıkartılıp, sanığın işte olmasından dolayı eşi ... 04.01.2012 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra, süresinde temyiz edilmeyen hükmün 13.02.2012 günü kesinleştirilip infaza verildiği, sanığın aynı adreste yakalanıp 14.05.2012 tarihinde cezaevine alınması üzerine 28.05.2012 tarihli dilekçeyle eşiyle ayrı yaşadığından bahisle haberdar olmadığını belirttiği hükmü temyiz ettiği dosya kapsamından anlaşılmış ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) aracılığıyla nüfus aile kayıt tablosunun tetkikinde, sanığın halen ... ... ile evli olduğu ve MERNİS adresinin önceki kararların gönderildiği adres olduğunun anlaşılması karşısında, 15.12.2011 tarihli Ek Kararı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen kanuni bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği saptanan sanığın vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1

maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7667, Karar No: 2017/2998, Tarih: 20.06.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/7667 E.  ,  2017/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 12.11.2012 tarihli davetnamesinin sanığa o tarihte askerlik görevini yaptığı ... İlçe Jandarma Komutanlığı adresinde tebliğ edilmesi yerine ailesinin ikamet ettiği adreste “muhatapla aynı ikamette ve sürekli oturan” ibaresiyle annesi ... imzasına tebliğinin geçersiz olması ve sanığın da savunmasında askerde olduğundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için annesine teslim edilen davetnameden haberdar olmadığını belirtmesi karşısında; 13.03.2012 tarih, 2011/397 esas ve 2012/113 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10057, Karar No: 2014/16245, Tarih: 17.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10057 E.  ,  2014/16245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı ve tütünün 2013 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderini (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve toptan ortalama kilogram satış fiyatını gösterir veri cetveli ile buğday ve tütünün ilçe genelinde sulu ... arazilerinde mutad münavebe ürünlerinden olup olmadığı ..., ... ve ... müdürlüğünden sorulup alınan cevabın da dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6763, Karar No: 2020/19208, Tarih: 21.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/6763 E.  ,  2020/19208 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 06.05.1993-07.05.2012 tarihleri arasında Anadolu Ajansı Genel Müdürlüğü bünyesinde kesintisiz olarak foto muhabiri-gazeteci olarak çalıştığını, davacının kesintisiz çalışmasına rağmen kıdem tazminatı ödemesinin kısmen 1475 sayılı Kanun dikkate alınarak tavan uygulaması yapılarak kısmen de 212 sayılı yasa ile değişik 5953 sayılı Basın iş Kanunu 'na göre tavan uygulaması yapılmadan ödendiğini, davacının tüm kıdem tazminatı alacağının Basın İş Kanununa göre tavan uygulaması yapılmadan ödenmesi gerektiğini, davacının genellikle gece ve fazla mesai yaparak çalıştığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, davacının toplu iş sözleşmesine bağlı olarak çalıştığını, gece primi ödenmesi gerekirken ödenmediğini, 5953 sayılı Kanunu 'na göre kullanılmayan yıllık izinlere ilişkin ücretin iki katının ödenmesi gerekirken ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, gece primi, fazla çalışma ve fazla çalışma alacağının %5 fazlası alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Ankara 34.iş mahkemesinin 2016/1096 esas 2016/78 karar sayılı dosyasının bu dava ile birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davacının ödenmeyen gece primi alacağının tahsili için Ankara 5.icra Müdürlüğünün 2013/4157 esas sayılı dosyasında takip başlattıklarını, asıl davada bilirkişi tarafından 4.713,30 TL gece primi alacağı hesaplandığını, asıl davada istedikleri 100,00 TL nin yanında icra takibine yönelik itirazın da 4.613,29 TL üzerinden iptaline ve %100 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, Talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının foto muhabiri olarak 2008-2012 tarihleri arasında çalıştığını. 1993-2008 tarihleri arasında karanlık oda teknisyeni ve fotoğraf işleme görevini ifa ettiğini, bu nedenle davacıya baştan itibaren Basın-İş Kanunun uygulanmasının mümkün olmadığını, davacının her gün gece vardiyasında çalışmasının mümkün olmadığını, çalıştığı süre zarfında fazla mesai alamadığı, yıllık izin kullanamadığı iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının emeklilik talebinde bulunduğunu ve tüm alacaklarının eksiksiz olarak ödendiğini, davacının yaptığı fazla mesailer karşısında bazen izin kullandığını, uzun süreli iş ilişkisinin devamı boyunca fazla çalışma yapması ve çalışmasının karşılığını alamamasının mümkün olmadığını, akşam fazla çalıştığı zaman ertesi gün mesaiye geç başladığını, erken başladığı günlerde ise mesaisini erken sonlandırdığını, bunun dışındaki durumlarda fazla çalışması karşılığının ödendiğini, çalışma süresi zarfında toplu iş sözleşmesi hükümlerine aykırı çalıştırıldığı ve düşük ücret aldığı iddiasının gerçek olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesi tarafından kıdem tazminatı ve yıllık izin ücret alacağının kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Bekletici sorun” kenar başlıklı 165 inci maddesinin birinci fıkrasına göre “Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise Mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir”.

Temyiz Başvurusu :

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Bekletici sorun” kenar başlıklı 165 inci maddesinin birinci fıkrasına göre “Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise Mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir”.

Somut uyuşmazlıkta davacı 06/05/1993 ilâ 07/05/2012 tarihleri arasında davalı yanında foto muhabiri gazeteci olarak çalıştığını baştan itibaren Basın İş Yasasına tabi olması gerektiğini, kıdem tazminatı hesaplanırken tavan uygulaması yapılmadan hesaplama yapılması gerektiğini iddia etmiş, davalı ise davacının 2008’ e kadar karanlık oda teknisyeni- fotoğraf işletme görevlisi olarak çalıştığını ve bu dönemde Basın İş Yasasına tabi olmadığını savunmuş olup mahkemece davacının işe girişten 31.12.2007 tarihine kadar İş Kanununa tabi işçi statüsünde çalıştığı, 01.01.2008-08.05.2012 tarihleri arasında ise Basın İş Yasasına tabi olarak çalıştığı kabul edilmiş ve 28.03.2018 tarihinde dosya karara çıkartılmıştır. Davacı vekilince karara yönelik 17.05.2018 tarihinde istinaf başvurusunda bulunulmasının ardından, Bölge Adliye Mahkemesine yönelik yazılan 18.06.2018 tarihli dilekçe ile 13.06.2018 tarihinde Ankara 37. İş Mahkemesinin 2018/183 esas sayılı dosyası ile dava açarak 06.05.1993-01.01.2008 tarihleri arasındaki çalışmasının 5953 sayılı Yasa kapsamında geçtiğinin ve Basın Sigorta Kolundan sigortasının yapılması gerektiğinin tespitini istediği görülmüştür. Bölge Adliye mahkemesince, davacının 1993-2008 arasındaki çalışmasının İş Kanuna tabi olarak, sonraki çalışmasının ise Basın İş Kanuna tabi şekilde geçtiği, bu sebeple davacının 1993-2008 dönemi için kıdem tazminatı tavanı üzerinden, gazeteci olarak çalıştığı dönem için ise toplu iş sözleşmesi uyarınca her tam yıl için 50 gün üzerinden kıdem tavanına takılmadan kıdem tazminatına hak kazanmış olup ödenmeyen kısım bilirkişi Alper Özkuk tarafından net 2.126,83 TL olarak hesaplandığı, davacının 01.05.1993- 08.05.2012 tarihleri arasında toplam 19 yıl 7 gün hizmet süresinin bulunduğunun anlaşıldığı, davacının 01.05.1993-31.12.2007 tarihleri arasındaki 14 yıl 8 aylık çalışmasının Karanlık oda teknisyeni-Fotoğraf işlem görevlisi olması sebebiyle iş kanununa bağlı işçi statüsünde geçtiği, 01.01.2008- 08.05.2012 tarihleri arasındaki 4 yıl 4 ay 8 günlük çalışmasının ise foto muhabiri-Düzeltmen olması sebebiyle Basın-İş Kanununa tabi olarak geçtiği yönündeki ilk derece mahkemesinin değerlendirilmesinin doğru olduğuna karar verilmiştir.

Açıklanan bu olgulara göre, .... İş Mahkemesinin 2018/183 esas sayılı dosyası ile açılmış olan tespit davasının sonucu somut uyuşmazlığı doğrudan etkileyecek nitelikte bulunduğundan, tespit davası bekletici mesele yapılmalı, kesinleşmesi beklenilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12179, Karar No: 2018/7001, Tarih: 18.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12179 E.  ,  2018/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Muhlefet

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan beraat

2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet

2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan beraat

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinden yalnızca sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararları ile sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararları ile 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararları ile sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararları ile 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sanıklar hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiası ile açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında suçlamaları kabul etmemesi ve sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sahteliği iddia edilen faturalardan her takvim yılına ait fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanıkların sahte olarak düzenlediği iddia edilen faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanıkların savunmalarının doğru olup olmadığının tespiti bakımından, faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek sanıklarla ticari ilişkilerinin olup olmadığı faturaları hangi sanıktan aldıklarının sorulması ve gerekirse faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu alınmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 2008 yılında düzenlenen fatura tarihleri tespit edilerek suç tarihinin kesin olarak belirlenmesinden sonra sanık ... hakkında hüküm kurulması gerekirken suç tarihi belirlenmeden değişiklik sonrası düzenleme dikkate alınarak hüküm kurulması,

b- Aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, mahkumiyet kararları yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibariyle sanık ...'ün kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, ayrıca gerekçesine göre bozma kararının hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet hükümleri kesinleşen sanık ...'a da sirayet ettirilmesine, 18.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.