muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4903, Karar No: 2014/7943, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4903 E.  ,  2014/7943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/4930, Karar No: 2013/6840, Tarih: 06.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4930 E.  ,  2013/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 17.04.2013 gün ve 2013/1294 Esas, 2013/2528 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı kurum arasında 2008-2009-2010 yıllarına ilişkin genel temizlik, yükleme, boşaltma ve ilaçlama hizmet alımı sözleşmesi yapıldığını, müvekkilinin sözleşmedeki edimlerini tam olarak yerine getirdiğini, ancak davalının çalışanların 2010 yılı Aralık ayına ilişkin istihkaklarını ödemediğini ve ödemeyeceğini 03.02.2011 tarihli yazı ile müvekkiline bildirdiğini, sözleşme konusu hizmette çalıştırılan işçilerine kıdem ve ihbar tazminatı borcu bulunmadığını, bu hususun davalı yana bildirildiğini ileri sürerek, sözleşmeye dayalı olarak çalıştırılan işçilerin dava açılış tarihine kadar oluşmuş bir ihbar ve kıdem tazminatı alacaklarının bulunmadığının tespiti ile 25.811,14 TL’nin en yüksek ticarî reeskont faizi ile birlikte ödemesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davada muhatabın ... Genel Müdürlüğü olduğunu, taraflar arasında imzalanan hizmet alımı sözleşmesinin 13.2.13. maddesinde, işin bitiminde yüklenici tarafından, çalıştırdığı tüm personelden, kıdem ve ihbar tazminatı ile başkaca bir alacaklarının olmadığına dair imzalı bir belgenin alınarak idareye tevdi edileceğinin, aksi halde yüklenicinin son istihkakının ödenmeyeceğinin belirtildiğini, davacı yanın işçilere kıdem tazminatı borçlarının bulunmadığı iddiasının doğru olmadığını, sözleşme konusu işin, sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirilip getirilmediğinin henüz belli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 25.811,14 TL’nin davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 17.04.2013 tarih ve 1294 Esas, 2528 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22334, Karar No: 2017/3809, Tarih: 10.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22334 E.  ,  2017/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, asıl ve birleşen davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada, davacı vekili; davalının maliki olduğu ve davacı tarafından trafik sigortalı aracın karıştığı kazada ölen 3. kişinin yakınlarına 200.000,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatı ödendiğini, kaza anında davalı aracını sevk ve idare eden sürücü ... ...'in 1,48 promil alkollü olduğunu ve kazada tam kusurlu olduğunu, aracın alkollü sevki nedeniyle davalıya rücu haklarının bulunduğunu belirterek 200.000,00 TL. rücuen tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davada, davacı vekili; asıl davaya konu kazada hasar gören karşı araç için 2.176,00 TL. hasar bedeli ödediklerini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı tarafından ödenen 2.176,00 TL'nin ödeme tarihi olan 29.06.2012 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı sürücüsüne atfedilen tam kusuru kabul etmediklerini, alkolün kazadaki etkisinin araştırılması gerektiğini, kazada ölen 3. kişinin araçta hatır için taşındığını ve emniyet kemeri takmamakla kusurlu olduğunun alınan raporla saptandığını, ayrıca sürücünün alkollü olduğunu bilerek araca binen müteveffanın müterafik kusuru bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davaya konu kazada, davalı sürücüsünün alkollü olmasının kazada münhasıran etkili olmadığının alınan heyet raporuyla saptandığı, münhasıran alkol etkisinde gerçekleşmeyen kaza nedeniyle ödenen hasar bedeli için, davacı sigortacının sigortalısına rücu hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen dava, dava dışı 3. kişiye ödeme yapan trafik sigortacısının ödediği bedelin, ...'nun 95. maddesi ile ... poliçesi ve ... Genel Şartları gereği davalı sigortalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı sigortacının ... poliçesi gereği ödediği bedel yönünden davalı sigortalısına rücu edebilmesi için, kazanın münhasıran alkol etkisinde meydana geldiği ve kazaya etki eden başkaca unsur bulunmadığının, davacı sigortacı tarafından ispat edilmesi gerekmektedir. Davacı taraf, bu ispatı sağlama konusunda delil olarak bilirkişi incelemesine dayanmış; mahkeme tarafından da, 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan 26.08.2013 tarihli rapordaki görüşe itibar edilerek, kazanın münhasıran alkolden meydana gelmediği kabulüyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin hükme esas aldığı 26.08.2013 tarihli heyet raporu incelendiğinde; ceza yargılamasında, davalı sürücüsü ile tanık ... ... beyanlarına göre, kazaya karışan karşı araç sürücüsünün yaptığı hatalı sollama nedeniyle kazanın meydana geldiği, kazada karşı sürücünün % 80 ve davalı sürücüsünün % 20 oranında kusurlu olduğu, kazanın münhasıran alkolden meydana geldiğini söyleyebilmek için sürücünün kazada tam kusurlu olması gerektiği, oysa davalı sürücüsünün kazada tali kusurlu olduğu, tüm bu nedenlerle de kazanın münhasıran alkolden meydana geldiğinin söylenemeyeceği şeklinde görüş bildirildiği görülmektedir.

Davaya konu kazaya ilişkin olarak düzenlenen kaza tespit tutanağında, ceza yargılamasında alınan ATK raporu ve yine mahkeme tarafından alınan ATK Trafik İhtisas Dairesi raporunda, davalı sürücüsü Ali Gündem'in kazada asli kusurlu olduğu, arkadan çarptığı karşı sürücünün ise kusursuz olduğu yönünde tespit yapılmıştır. Bu itibarla, mahkemenin hükme esas aldığı heyet raporu, diğer tüm tutanak ve raporlar ile çelişkilidir. Ayrıca, hükme esas alınan heyet raporunda, kazanın oluş biçimine ilişkin olarak, ceza yargılamasındaki beyanı temel alınan tanık ... ... kazaya ilişkin anlatımına, gerçeğe uygun bulunmadığından ceza mahkemesi tarafından itibar edilmediği ve ceza yargılaması sonunda davalı sürücüsünün kazada tam kusurlu olduğu kabulüyle mahkumiyet hükmü verildiği, tanık ... .... hakkında da yalancı tanıklık suçundan işlem yapılması için savcılığa suç duyurusunda bulunulduğu dosya kapsamı ile sabittir.

İfade olunan tüm bu hususlar karşısında; kazanın münhasıran alkolden meydana gelip gelmediği konusunda hükme esas alınan heyet raporunun, ceza yargılamasında beyanına itibar edilmediği gibi yalancı tanıklıktan hakkında suç duyurusunda bulunulan kişinin beyanını esas aldığı, heyet raporunun dosyadaki diğer tüm raporlar ile çelişkili olduğu gözönünde bulundurularak; trafik kusur uzmanı, hukukçu ve nörolog bilirkişiden oluşan başka bir bilirkişi heyetinden, ceza yargılamasındaki durum ve o dosyanın kapsamı da dikkate alınmak suretiyle, kazanın münhasıran alkolden meydana gelip gelmediği konusunda ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9925, Karar No: 2014/17800, Tarih: 18.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9925 E.  ,  2014/17800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 31. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/377-2014/19

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 31. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/02/2014 tarih ve 2013/377-2014/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya'da çalışan müvekkilinin Türkiye'ye geri dönüşü sonunda iş akdine son verildiğini ve işten ayrılmasından sonra Almanya sigorta kurumu nezdinde birtakım belgeler imzaladığını, bunlar arasında sigorta primlerinin geri alınmasını içeren bir formun da bulunduğunu, müvekkilinin Almanca bilmediğini ve imzaladığı form içeriklerinin mahiyetini bilmeden imzaladığını, emeklilik işlemleri sürecinde yurtdışı çalışmalarını içeren sigorta primlerinin T.C. Merkez Bankası'na yollandığını öğrendiğini, müvekkilinin bu durumu öğrenir öğrenmez 25.11.2009 tarihinde T.C. Merkez Bankası'na yazı yazdığını, gelen yazı cevabında, sigorta primlerini içeren parasının 28.12.1984 tarihinde geldiğini ve 25.369 Alman Markı sigorta parasını İstanbul Şubesi'nden çektiğini bildirdiğini, ancak ödeme belgelerindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını, imza incelemesi neticesinde bu durumun ortaya çıkacağını, müvekkili parasının 28.12.1984 tarihinde geldiğinin davalı T.C. Merkez Bankası'nın kabulünde olduğunu, fakat müvekkiline bu paranın bankaya geldiğine ilişkin hiçbir haber verilmediğini ileri sürerek, 12.970 EURO'nun tahsil tarihindeki kur üzerinden 28.12.1984 tarihinden itibaren işçi dövizlerine uygulanan en yüksek faiz ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, yetki, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davanın esası yönünden ise Almanya sigorta kurumundan davacı adına havale edilen 25.369 DEM'lik tutarın müvekkili bankanın 28.12.1984 tarihinde davacı adına kredi mektuplu döviz tevdiyat hesabına alındığını, dava konusu tutarın faizleriyle birlikte davacıya ait hesaptan tamamen çekildiğini, davacı tarafın kendi iddiasına göre uzun yıllar bekleyip böyle bir talepte bulunmasının MK'nın 2. maddesi anlamında objektif iyi niyet kurallarına aykırı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, ödeme belgelerindeki imzaların davacıya ait olmadığı, davalı tarafın hesaptaki parayı davacıya ödediğini ispat edemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesine cevap dilekçesindeki düzeltilerek onama istemi katılma yoluyla temyiz kapsamında kalmakta olup, mahkeme ilamı, hükmü temyiz eden davacı vekiline 11.04.2014 günü, davalılar vekilinin temyiz dilekçesi ise 23.05.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm anılan davacı vekili tarafından gerek HUMK'nın 432/1. maddesinde yazılı 15 günlük süre gerekse HUMK'nın 433/2. maddesinde öngörülen 10 günlük katılma yoluyla temyiz süresi geçirildikten sonra 05.06.2014 tarihinde temyiz edilmiştir. HUMK'nın 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi , 01.03.1990 gün ve 3-4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince; dava yabancı sigorta kurumunca davalı bankaya gönderilen paranın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece bozma ilamına uyularak dava zamananaşımı def'inin reddi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince; dava yabancı sigorta kurumunca davalı bankaya gönderilen paranın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece bozma ilamına uyularak dava zamananaşımı def'inin reddi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak davacı sigorta primlerinin ödenmesi için doldurduğu Almanca ve Türkçe formda paranın T.C. Merkez Bankası'na yatırılmasını belirtmiş, Alman Sigorta Kurumunca da davacıya 12.11.1984 tarihinde bizzat tebliğ edilen 25.10.1984 tarihli belgede sigorta primlerinin TC. Merkez Bankasına gönderileceği bildirilmiştir. Dosyada mevcut grafolog bilirkişi raporunda davacı imzası olarak mukayeseye esas alınan 24.12.1990 tarihli döviz hesabının kapatılması içerikli başvuru belgesi ekindeki 10.000 DEM çekildiğine dair SUŞ başlıklı dekontta tıpkı davacının imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürdüğü ödeme belgelerindeki (SUŞ) gibi hesap numarası 79001600-8 olarak belirtilmiştir. Grafolog bilirkişi tarafından davacı imzası olarak 1990 tarihli hesap kapatma dilekçesi ve ekli ödeme dekontundaki (SUŞ) imzalar mukayese imzası olarak kabul edilerek, dava konusu 06.02.1985 tarihli 2 adet ödeme dekontundaki (SUŞ) imzaların davacıya ait olmadığı rapor edilmiştir. Davacının ödeme yapılan dekontlardaki hesap numarası ile aynı hesap numarasına sahip döviz hesabından 24.12.1990 yılında para çekerek hesabı kapatması karşısında, Alman Sigorta Kurumunca 1984 yılında davalı T.C. Merkez Bankası'na gönderileceği bildirilen sigorta primlerinin 25 yıl kadar bir süre araştırılıp soruşturulmadığı iddasının kabul edilebilir olup olmadığı, davacının hesabından para çekilmesine icazet gösterip göstermediği değerlendirilmeden, davacı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu yönündeki bilirkişi raporuna da neden itibar edilmediği tartışılmadan davanın kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiştir. Bu durumda, mahkemece gerekirse Merkez Bankası işleyiş ve mevzuatından anlayan bir bilirkişi heyetinden Merkez Bankası kayıtları üzerinde inceleme yapılarak Alman Sigorta Kurumundan gönderilen sigorta primlerinin ne şekilde Kredi Mektuplu Döviz Tevdiat Hesabına yatırıldığı, söz konusu hesaptan ne tür işlemler yapıldığı, 06.02.1985 tarihinde para çekilerek kapatılan hesabın, 24.12.1990 tarihinde tekrar para çekilerek kapatılmasının hangi nedene dayandığı hususunda rapor alınarak, somut olayın özelliklerine göre davacının hesabından para çekilmesine icazet verip vermediği değerlendirilerek, ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

3-Dava dilekçesinde davalı olarak hem T.. A.. hem de T.. A.. İstanbul ..... Şubesi davalı olarak gösterilmiş, mahkemece de her iki davalı hakkında hüküm kurulmuşsa da, tüzel kişinin merkezi davalı olarak gösterildiği durumlarda şubesine husumet düşmeyeceğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava dilekçesinde davalı olarak hem T.. A.. hem de T.. A.. İstanbul ..... Şubesi davalı olarak gösterilmiş, mahkemece de her iki davalı hakkında hüküm kurulmuşsa da, tüzel kişinin merkezi davalı olarak gösterildiği durumlarda şubesine husumet düşmeyeceğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8529, Karar No: 2023/9361, Tarih: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8529 E.  ,  2023/9361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/821 Esas, 2023/869 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayının yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle ikamet adresi tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2572, Karar No: 2014/6459, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2572 E.  ,  2014/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/13598, Karar No: 2009/3402, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13598 E.  ,  2009/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Eczacı olan davacı, 2001 yılı sözleşmesinin davalı tarafından yedi yıl süreyle feshedildiğini, Ceza Mahkemesinde dolandırıcılık suçundan beraat ettiğini, daha sonra yeniden sözleşme yapıldığını öne sürerek, 50.000 YTL maddi 10.000 YTL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davacı daha sonra davasını ıslah ederek, maddi tazminata ilişkin dava değerini 61.820 YTL'ye çıkartmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile arasındaki sözleşmenin yedi yıl süreyle haksız olarak feshedildiğini belirterek, maddi ve manevi tazminat talepli bu davayı açmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 27.11.2001 fesih tarihi ile 1.4.2005'te yeniden yapılan sözleşme tarihi arasındaki süre için, kâr mahrumiyeti hesaplanmış ve bu miktar maddi tazminata hükmedilmiştir. Oysa kâr mahrumiyetinin, taraflar arasındaki sözleşmenin bitim tarihi olan 31.12.2001 tarihine kadar hesaplanması gerekirdi. Çünkü bu tarihten sonra sözleşmenin yenileneceğine dair, hiçbir delil bulunmamaktadır. Aynı bilirkişi raporunda, 31.12.2001 tarihine kadar hesaplanması gerekirdi. Aynı bilirkişi raporunda, 31.12.2001 sözleşmenin bitim tarihide esas alınarak, bir

2008/13598-2009/3402

hesaplama yapılmış ve davacının 2001 yılının 12.ayında mahrum kaldığı kâr miktarının, 1.098,04 YTL olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, maddi tazminat talebinin 1.098,04 YTL için kabulü gerekirken, yazılı şekilde yeni sözleşme tarihine kadar olan süre için, uğranılan zarara hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 16.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.