muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5023, Karar No: 2014/1176, Tarih: 03.03.2014

Uygulama ve öğretiler kabul edildiği gibi meşru savunma hukuka uygunluk nedeni olup, şartları saldırıya ve savunmaya ilişkin olmak üzere ikiye ayrılmaktadır.

Saldırıya ilişkin şartlar;

a-Bir saldırı bulunmalıdır,

b-Saldırı haksız olmalıdır,

c-Bir hakka yönelik olmadır,

d-Saldırı ve savunma eş zamanlı olmalıdır.

Savunmaya ilişkin şartlar;

a-Savunma saldırana karşı olmalıdır,

b-Savunma zorunlu olmalıdır,

c-Savunma ile saldırı arasında oran bulunmalıdır,

Bu düzenleme karşısında somut olayımıza geldiğimizde, tarafların önceden isteyerek karşılıklı çatışmaya girdikleri, bir başka tabirle düelloda bulundukları, İç Hukukumuzda ve Uluslararası Hukukta; düellonun meşru olarak görülmediği “düello halinde kasten adam öldürme veya şartları varsa tasarlayarak adam öldürme suçlarından cezalandırılmanın gerekeceği” (Prf. Dr. Sulhi Dönmezer, kişilere va mallara karşı cürümler 11. Basım 81.sayfa) aynı şekilde; “düello tarzındaki karşılıklı saldırılarda, iki tarafın da savunma için değil saldırı maksadı ile hareket etmeleri nedeni ile meşru müdafaadan yararlanamayacağı” düşünülmektedir. ... Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu 1. Cilt Sayfa: 623)

Uygulamada ise; düello tarzındaki karşılıklı çatışmalarda meşru savunma olmaz, haksız tahrik hükümleri uygulanabilir. (YCGK. 15/01/1979 tarih 472-2 sayılı karar)

Karşılıklı çatışmaya giren, ölüm veya yaralanma sonucunu kabullenen tarafların haklı bir nedenle hareket ettikleri söylenemez. Kanun hiçbir kimseyi kahramanlığa, kabadayılığa, şerefsiz ya da alçak şekilde hareket etmeye zorlayamaz, meşru savunma durumunda kanun hiç kimseyi kaçmaya zorlayamayacağı gibi kabadayılığı da teşvik etmemiştir. Yerel Mahkemenin isabetli olarak belirttiği gibi her iki tarafın da hadise bu boyuta gelmeden onur ve haysiyetlerine dokunmayacak şekilde olay mahallinden uzaklaşma imkanları var iken, saldırı amacıyla olay mahalline gelip eylemi gerçekleştirmelerini Hukuka uygun hareket olarak görmek ve meşru savunmadan istifade ettirmek kanunun amacına uygun olmayacağı, mafya olarak isimlendirilen kişi veya guruplar arasındaki silahlı çatışmaları teşvik edeceği kanaatine varıldığından,

sayın çoğunluğun yerel mahkemenin kararının bozulmasına ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

03/03/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'ın yokluğunda 06/03/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2020/2614, Karar No: 2020/6539, Tarih: 30.06.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/2614 E.  ,  2020/6539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemiş olması karşısında dava konusu edilen dokuz adet çınar ağacını kesmek suretiyle üzerine atılı nitelikli mala zarar verme suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraati yerine sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/06/2020 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI :

Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/792 esas 2014/581 sayılı kararı ile; sanığın ... köyü, 680 ada 1 sayılı parselin batı yönünde kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tapu harici bırakılan yerde 4001,07 m2 yüzölçümlü arazideki çınar ağaçlarını kestiğinin kolluk tarafından düzenlenen 30.11.2010 günlü olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile tespit edildiği ve sanığın hazine arazisi üzerinde verdiği zararı ödemediği anlaşıldığından TCK.nun 152/1c, 62, 51 maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün erteli hapis cezası verildiği, 2 yıl denetim süresinin belirlendiği olayda;

... köyü muhtarı tarafından sanığın dereyatağı içindeki çınar ağaçlarını keserek dereye toprak dökerek işgal etmesi nedeniyle şikayette bulunulduğu, sanığın bu yerin babasından kaldığını, kökleri temizleyip fidan diktiğini savunduğu, bu savunmaya göre başka birinin sanığın işgalindeki çınar ağaçlarını kesmesinin mümkün olmadığı, sanığın sonraki aşamalarda da çınar ağaçların köklerini temizlediğini beyan ettiği, ağaçların sanık tarafından kesildiğinin köy muhtarınca da beyan edildiği, yerinde yapılan tespit sonrası verilen bilirkişi raporuna göre de, sanığın işgal ettiği arazinin tapulama harici bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, sanığın bir ay önce toprak dökerek zemini yükselttiği, 25 gün önce de hububat ektiği, araziden söktüğü çınar ağacı köklerinin arazide atıl durumda olduğu, 4000 m2 yüzölçümündeki arazinin etrafını tel ve demir direklerle çevirdiği, bir kısmını taş duvarla örüp dibine kavak fidanı diktiği, sanığın devletin hüküm ve tasarrufundaki yerdeki dikili 9 adet asırlık çınar ağaçları kesmek suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediği sabit olduğundan, mahkumiyet kararı yerinde olduğundan sayın çoğunluğun sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine dair görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/13376, Karar No: 2023/5352, Tarih: 26.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13376 E.  ,  2023/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki imzaya ve borca itiraz nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince imzaya itirazın kabulü ile davacı borçlu açısından takibin durdurulmasına, davalının para cezası ve inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı alacaklı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı alacaklı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ

Borçlu vekili itiraz dilekçesinde, takibe konu çeklerdeki imzaların şirket yetkilileri ...'a ait olmadığını, kaşenin de şirkete ait olmadığını, mezkur kaşenin sahte olarak üretildiğini, vergi kimlik numarasının dahi müvekkili şirkete ait olmadığını ve müvekkillerinin bilgisi ve onayı dışında imza taklit edilmek suretiyle çeklerin cirolandığını, bu konuda savcılığa suç duyurunda bulunduklarını, davalıya herhangi bir borçlarının bulunmadığını belirterek takibin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, getirtilen ticaret sicil kayıtlarına göre davacı şirketin yetkililerinin 01.02.2019 tarihinden itibaren münferiden .... olduğu, şirket yetkililerinin imza örneklerinin bulunduğu yerlerden belge asıllarının getirtildiği ve bilirkişiden rapor alındığı, bilirkişinin 28.06.2021 tarihli raporunda dava konusu çekte bulunan imzanın mukayeseye esas belgeler içerisinde bulunan mevcut tatbike medar imzalarına aften davacı şirket yetkililerinin elinden çıkmadığı kanaatine varıldığı şeklinde görüş bildirdiği, bilirkişi raporunun dosya kapsamına ve denetime uygun bulunduğu gerekçesi ile imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına, imza huzurunda atılmakla alacaklının ağır kusurlu olduğu kanaatiyle davalı alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesi yönünde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı alacaklı vekilince, takibe konu çekin müvekkili şirkete davacı şirket aracılığıyla verildiğini, aralarındaki ticari ilişki ve daha önceki çekin ödenmiş olması sebebiyle güvene dayalı olarak alındığını, müvekkili şirketin bir komploya kurban gittiğini, mahkemece hiçbir delillerinin toplanmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı şirket yetkililerinin imzalarının basit tür ve yapıda inşa edildiğinin gözlendiğini, incelenen imzaların hiçbirinin birbiriyle aynı olmadığını, bu durumun da takibe konu çekteki imzanın şirket yetkililerine ait olup olmadığı hususunun net olarak tespit edilemediğini gösterdiğini, raporda incelenen dörder adet imzanın da birbiriyle farklı olduğunu, bu durum çıplak gözle dahi görüldüğünü, bu nedenle sadece başka belgelerden karşılaştırma yoluyla değil, ayrıca şirket yetkililerinin yeniden kendi el ürünü imzalarının mahkeme huzurunda alınması gerekirken bunun yerine getirilmediğini, dolayısıyla bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığını, dosyada yeniden başka bir uzman bilirkişi heyetinden ya da Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, yine müvekkilinin kötüniyetli olmadığını, aleyhe tazminata hükmedilmesinin isabetsiz olduğunu, ayrıca davacı şirket tarafından ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2021/220 Esas sayısında açılan menfi tespit davasının da bekletici mesele yapılması gerektiğini iddia ederek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve yeterli olduğu kesin kanaat içerdiği, davacı şirket yetkililerinin mahkeme huzurunda imzalarının alınmamış olmasının bilirkişi tarafından rapor düzenlenmesine engel teşkil etmediği, dar yetkili icra hukuk mahkemesinde menfi tespit davasının bekletici mesele yapılamayacağı, taraflar arasında yüzyüzelik ilkesi gereği itiraza konu ciro imzasının bizzat davalı şirket huzurda imzalanmış olup imzanın davacı şirket yetkililerine ait olup olmadığını bilecek konumda olması nedeniyle davalı aleyhine tazminata ve para cezasına hükmedilmesinin dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı vekilince, istinaf dilekçesindeki iddialarla kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte imzaya ve borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK'nın, 169, 170 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı vekilince, istinaf dilekçesindeki iddialarla kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte imzaya ve borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK'nın, 169, 170 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı alacaklı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/1206, Karar No: 2022/8451, Tarih: 02.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1206 E.  ,  2022/8451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2020/764-2021/1566

İlk Derece

Mahkemesi : ... Batı 1. İş Mahkemesi

No : 2018/803-2020/52

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, niteliği gereği duruşmaya tabi olmadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının işe 3.5.1993 tarihiden bu yana davalının yanında elektrik bakım teknisyeni olarak çalıştığını, çalıştığı işyerinin basın ve iş yanında kurulu olup yaptığı iş itibari ile vernik, baskı mürekkebi, etil alkol gibi solunum ve ciddi zehirli maddeler içeren kimyasal maddeler ile faaliyet gösterdiğnii, işyerinde fazla gürültü ve makine bulunduğunu, suni ışık altında çalışıldığını, 2098 sayılı yasada belirtilen itibari hizmet kapsamında olduğunu, bır kısım işçiler ile 01/02/2007-30/09/2008 arası bu kapsamda bildirim yapıldığını ileri sürerek davacının işyerindeki 30/09/2008 e kadar olan çalışmalarını 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğunu ve her tam hizmet yılı için 90 gün itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı işveren vekili dilekçesinde özetle;hak düşürücü süre itirazında bulunarak davacının işe girdiği 3.5.1993 dan bu yana teknik bölümünde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, halen işinin devam ettiğini, Ek 5 maddenin basın ve gazetecilik yönünde çalışanlar yönünde olduğunu, işyerinde esnek ambalaj işi yapıldığını bu kapsamda olmadığını, içtihatlar gereği de basım işi yapılmadığıdan bu şekilde bir itibari hizmetin söz konusu olmadığını, davacının fiziksel etkenlerede de maruz kalmadan çalıştığını, bağımsız ölçüm şirketlerince her yıl incelemeler yapıldığını, insan sağlığını tehdit eden bir duruma rastlanılmadığını, sağlık kontrollerinin periyodik olarak yapıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle; İlk itirazlarda bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle; İlk itirazlarda bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davacının davalı ... Ambalaj Baskı Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ne ait işyerinde geçen hizmet sürelerinden 03/05/1993-30/09/2008 tarihleri arasında gerçekleşen 5476 günlük hizmetin yarısı olan (ay içinde yapılan bildirimin yarısı) 2738 günlük hizmetix0,25 formülüne göre hesaplanan 684,5 günlük itibari hizmet süresinin bulunduğunun ve bu sürenin 2098 Sayılı Kanunla eklenen ve 3395 Sayılı Kanunla ile değiştirilen 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesi kapsamında davacının sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

B-BAM KARAR

Davalı işyerinin üretime yönelik bölümlerinin ek 5/II-a,b maddesinde belirtilen ortama sahip işyeri olduğu, davacının davalı işyerinde bakım, onarım ve mekanik işçişi olarak çalıştığı, yapılan keşif ve dinlenen tanık beyanlarından davacının görevi gereği günlük çalışma sürelerinin yarısını üretim bölümünde fiziki etkenlere maruz kalacak şekilde geçirdiğinin anlaşıldığı, davacının söz konusu olumsuz ortam koşullarından bu alanlarda bulundukları süreyle orantılı olarak etkilenmiş olması sebebiyle 506 sayılı Yasa’nın yürürlükte olduğu dönem çalıştığı sürenin yarısının fiili hizmete tabi olarak geçtiğinin kabul edilmesinde isabetsizlik olmadığı, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının hatalı olduğunu, çalışılan tüm dönem için itibari hizmetten yararlandırılması gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... Ambalaj Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; Basım ve gazetecilik işinde çalışmayanların itibari hizmetten yararlanamayacağını, işyerinin esnek ambalaj işi yaptığını ve bu kapsamda olmadığını, Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’ nin emsal içtihatlarının da bu yönde olduğu, işyeri koşulu dışında işçinin de fiziki etkenlere maruz kalmasının arandığı, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkemece dosyaya sunulan deliller ve itirazlarının dikkate alınmadığını, eksik ve hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verildiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı şirketin esnek ambalaj firması olması ve esnek ambalaj firmalarının itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilemeyeceğini, aksi kabul edilse dahi davacının kanunda sayılan diğer şartları taşımadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı şirketin esnek ambalaj firması olması ve esnek ambalaj firmalarının itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilemeyeceğini, aksi kabul edilse dahi davacının kanunda sayılan diğer şartları taşımadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle daha erken emekli olabilmeleri için kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

I-a) 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri

III - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.) Denizde Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

1. Çelik, demir ve tunç döküm,

(...)\*, fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda,

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” Düzenlemesini içermektedir.

(...)\*, fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda,

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” Düzenlemesini içermektedir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının Basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir.

Uyuşmazlık, davacının davalı iş yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmetten yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Dava dosyasındaki kayıt ve belgelere göre, davacının, davalıya ait 84415 sicil numaralı işyerinde 3.5.1993-30.9.2008 tarihleri arası hizmet akdiyle çalıştığı, bakım bölümünde elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, davalı işyerinde hekim, kimya mühendisi ve hukukçudan oluşan bilirkişi heyeti ile keşif yapıldığı, davacı ve işveren tanıklarının dinlendiği, tanık beyanları ve işyeri koşullarının incelendiği, yapılan keşif ve tanık beyanlarına göre, elektrik, mekanik ve tesisat bölümünde çalışanların ise günlük çalışma sürelerinin yarısını, üretim bölümlerinde geçirdiği ve bu sürede aynı zararlı etkilere maruz kaldıkları belirtilen soyut bilirkişi raporu ile karar verildiği anlaşılmaktadır.