muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6542, Karar No: 2013/21577, Tarih: 09.09.2013

... Ltd.Şti. arasında imzalandığı, aksine davacı işçi asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu iddia ederken, diğer taraftan işverenlik sıfatı olmayan alt işverenin imzaladığı Toplu İş Sözleşmesinin kendisi hakkında uygulanmasını istemekle, çelişkili davrandığı, başlangıçtan beri davalı asıl işverenin işçisi olduğunu iddia eden işçinin, asıl işverenin faaliyet alanı kapsamına giren işkolundaki sendikaya üye olması veya bu işkolunda örgütlü sendikanın imzaladığı Toplu İş Sözleşmesi için dayanışma aidat ödemesi gerektiği, davalı işyerinde, davalının faaliyet alanı kapsamına giren işkolunda örgütlü sendika olan Metal İş Sendikası ile Toplu İş Sözleşmesi imzalandığı, farklı işkolunda örgütlenen sendika tarafından imzalanan ve davalının taraf olmadığı Toplu İş Sözleşmesinin işyerinde uygulanma olanağının bulunmadığı, esasen bunun mahkemenin de kabulünde olduğu, davacının kendisi için uygulanma ve yararlanma olanağı olmayan Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan fark tazminat ve alacak taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup “sendika üyesi olmadan ve sendika üyeliğinin gerektirdiği yükümlülükleri yerine getirmeden, herhangi bir külfete katlanmadan sadece Toplu İş Sözleşmelerinin avantajlarından yararlanılmasının kabul edilemeyeceği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 09.09.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18181, Karar No: 2008/14403, Tarih: 22.09.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/18181 E.  ,  2008/14403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.1.2000 tarihinden itibaren 6 yıllık tarım sigortalılığının tesbitine, 2006 yılana ait prim bedellerinin tahsiline ve tarım sigortalılığının kaldığı yerden devamına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2459, Karar No: 2019/3825, Tarih: 16.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2459 E.  ,  2019/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, 15/03/2006 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve kusur raporlarına uygun hesap uzmanı bilirkişi ...tarafından verilen 21/05/2013 tarihli rapor ile 09/09/2013 tarihli ek rapor kapsamına göre davacının davasının kısmen kabul, kısmen reddi ile, toplam 105.597,77 TL tutarındaki maddi tazminatın kusur oranlarına göre; 26.399,44 TL tazminatın iş kazası tarihi 15/03/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Turizm Tic. A.ş'den alınarak davacıya verilmesine, 79.198,33 TL tazminatın iş kazası tarihi 15/03/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... İnş. Ltd. Şirketinden alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

1- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tazminatın saptanmasında, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve müterafik kusur oranları, ... Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin ve destek görenin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesaplanan tazminattan ... tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerlerinin rücuya tabi kısımlarının tenzil edilerek yapılan hesabın hükme esas alınması Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda sigortalının tüm yıl çalışacağının kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken sigortalının yılda 9 ay çalışacağının kabulü (...'da inşaat sezonunun Mart-Kasım ayları arasında olduğu gerekçesi ile) ile zarar miktarlarını belirleyen hesaba ilişkin bilirkişi raporunun hükme esas alınması ile sonuca gidilmesi isabetli değildir.

Öte yandan;

Mahkemece hüküm altına alınan tazminatların davalılardan müteselsil sorumluluk esasına göre tahsili gerektiğinin göz ardı edilmesi de hatalıdır.

Birden çok kimsenin birlikte neden oldukları zarardan sorumluluklarını düzenleyen BK. nun 50. maddesi, ya da birden çok kimsenin değişik nedenlerle meydana getirdikleri aynı zarardan sorumluluklarını düzenleyen BK. nun 51. maddesi uyarınca (TBK’nun 61. Maddesi) ve aynı Yasanın 142. (TBK’nun 163.) maddesi hükmüne dayanarak davacı, zararının tümünü müteselsil sorumlulardan biri aleyhine açacağı bir dava ile isteyebileceği gibi, sorumluların hepsi aleyhine açacağı bir dava ile de talep edebilir. Ancak, aynı Yasanın 141. (TBK 163) maddesi gereğince teselsül, ister yasadan, ister sözleşmeden doğmuş olsun, bu kuraldan yararlanma hakkı sadece zarara uğrayanın, daha geniş bir deyim ile alacaklınındır.

Temyiz incelemesine konu olan bu davada, dava dilekçesinde açıkça tazminatların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talebinin belirtildiği anlaşıldığından davada teselsül kuralına dayanıldığı gözetilerek, gerçekleşen zararın istek doğrultusunda müteselsilen tahsiline karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2- Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır.

Somut olayda, kalıp ustası olan davacının ücretinin sigorta kayıtlarında asgari ücret olduğu, davacı vekilinin davacının ücretinin günlük 50,00-55,00 TL olduğunu bildirdiği, davacı tanığının davacının ücretini 50,00 TL olarak beyan ettiği, davalı tanığının ise davacının ücretini 30,00 TL olarak beyan ettiği, ... Biriketçiler, Nal. Inş. Mal. Ve Haf. Odasının 2006 yılı için emsal ücreti 50,00 TL olarak bildirdiği ve bu tutarın asgari ücretin 4,07 katı olduğunun kab müfettişe verdiği beyan ve tanık beyanına itibar edilerek asgari ücretin ...9 katı üzerinden maddi zararının belirlendiği, davacının ücreti konusunda yeterince araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan;

Öte yandan;

İş kazası sonucu işgöremezlik nedeniyle açılan maddi tazminat davalarında, gerçek ücret üzerinden bilirkişi tarafından zarar hesabı yapılır. Belirlenen zarardan, sigortalının yüzde olarak işgöremezlik oranına isabet eden miktar hesaplanır. Daha sonra davalı tarafın kusur oranına isabet eden zarar miktarı bulunur, sürekli iş göremezlik ve kusur indirimleri yapıldıktan sonra sigortalıya ...'ca bağlanan gelirirn ilk peşin sermaye değeri ile geçici iş göremezlik ödeneğinin rücuya tabi kısmı belirlenen zarardan düşülür.

Somut olayda, hükme esas alınan hesap raporunda davacının maddi zarar hesaplaması sırasında kusur indirimi yapılmadan toplam zarardan davacıya iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödeneğinin indirildiği ve davalıların kusur oranlarına göre ayrı ayrı sorumluluklarının belirlenmesi de hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, ilgili meslek odasından, TÜİK’den, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'ndan hükme esas alına rapor tarihi itibariyle bilinen devrede sigortalının alabileceği ücretleri sorarak kazalı sigortalının gerçek ücretini tereddütsüz olarak belirleyerek davacının maddi zararını tenzilat sıralamasının yukarıda belirtildiği şekilde yapılması suretiyle diğer veriler aynı kalmak kaydı ile hesaplatmak ve tüm delilleri bir arada değerlendirerek usuli kazanılmış hakları da gözeterek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekili ile davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine

16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6302, Karar No: 2011/6966, Tarih: 15.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6302 E.  ,  2011/6966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 1/12/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ilişkin verilen 30/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve karşı davalı ... ile davalı ve karşı davacı ...........,Plastik Kim. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre karşı davacı ... ile ...........,Plastik Kimya Sanayi ve Ticaret AŞ'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalı karşı davacı sürücü ...'ın tali kusuru sonucu meydana gelen trafik kazasında desteklerini kaybeden davacıların manevi tazminat talebinden ibaret olup mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 12.500 TL'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınmasına dair verilen karar davalılar ile davalı karşı davacı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı ... idaresindeki araç ile gündüz saatlerinde seyir halinde iken, geçiş önceliğinin araçlara ait olduğu yer ve zamanda asfalt kaplamaya girip karşıdan karşıya geçmeye çalışan desteğe çarpmış, destek yaşamını yitirmiştir. Dava konusu olay nedeni ile açılan ceza davasında mahkeme, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tali kusurlu olduğu kanaati ile cezalandırılmasına karar vermiştir. Mahkemece de davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu kanaati ile karar vermiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar

da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayın tarihi, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün kusur durumu ile yukarıda yazılı ilkeler birlikte gözetildiğinde, davacılar yararına hükmolunan manevi tazminat miktarı fazladır. Dolayısı ile temyiz olunan kararın davacılar yararına daha az miktarda manevi tazminata hükmolunmak üzere davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

3- Karşı davacı ...'ın diğer temyiz itirazın gelince; davacı, desteğin asli kusuru sonucu meydana gelen trafik kazası sonrasında manen zarar gördüğü iddiasıyla manevi tazminat talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Somut olayda desteğin asli kusuru ile meydana gelen trafik kazasında sürücü karşı davacı ...'ın manevi zarar gördüğünü kabul etmek gerekir. Dolayısı ile karşı davacı yararına bir miktar manevi tazminata hükmetmek gerekirken istemin tümden reddine karar verilmesi doğru bulunmamış, kararın bu yönden karşı davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ, Temyiz olunan kararın 2 numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına; 3 numaralı bentte gösterilen nedenlerle karşı davacı yararına BOZULMASıNA, tarafların diğer temyiz itirazlarının 1 numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/6/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1611, Karar No: 2020/8780, Tarih: 22.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/1611 E.  ,  2020/8780 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : İstanbul 25. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22/09/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işverenin Afganistan'daki işyerinde 12.08.2009-12.11.2012 tarihleri arasında laboratuar teknisyeni olarak aylık net 2.900,00 USD maaşla çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini, 2012 yılından itibaren maaşın bir kısmının fazla mesai ücreti adı altında bankaya yatırılmaya başladığını, bu tamamen davalı aleyhine açılan davalar neticesinde davalı yanca yapılan bir uygulama olduğunu, davacının maaşının hep aynı kaldığını, sadece bankada isim değiştirildiğini, davacının 2012-2013 yılına ilişkin maaşlarının eksik olarak yatırıldığını, davacının sabah 07.00'de işe başladığını, akşam 21.00'e kadar çalıştığını ancak fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, bayramların ilk günü dışında ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, ancak ücretlerinin hiç ödenmediğini, davacıdan tazminat ve ücretlerinin ödeneceği taahhüt edilerek, ibraname alındığını ancak hiç ödeme yapılmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili şirkette 12.08.2009-12.11.2012 tarihleri arasında laboratuar teknisyeni olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte davacıya kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini, davacının İŞKUR nezdinde yapmış olduğu ve taraflar arasında imzalanarak kabul edilmiş olan yurt dışı hizmet sözleşmesinde ücretin brüt 600,00 USD olarak belirlendiğini, müvekkili şirketin mevzuat uyarınca yurtdışında çalıştırdığı işçilerin brüt ücretleri üzerinden sadece %5 genel sağlık sigortası payı kestiğini, davacıya yapılan ödemelerin incelendiğinde her ay maaş olarak 600,00 USD üzerinden %5 kesinti ile 570,00 USD ücret aldığını, davacıda dahil olmak üzere müvekkili firmanın birçok çalışanı şantiye çalışma koşulları ve yapılan işin özelliğine göre fazla mesai gerçekleştirildiğini, fazla mesai sürelerinin her ay sonunda belirginlik kazandığını, bu hesaplanan miktarların her ay işçilerin sözleşme ile belirlenen aylık ücretlerine eklenerek hesaplarına yatırıldığını, müvekkili şirketin şantiyelerinde çalışmanın sabah 08.00 akşam 17.00 saatleri arasında haftanın altı günü yapıldığını, haftada mutlaka bir gün izin kullandırıldığını, ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının da bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının Türkiyede bulunduğu süreler bakımından fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda, davacının yurtdışında çalıştığı dönem için fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplandığı, davalı tarafın davacının Türkiyede bulunduğu dönemler bakımından dışlanarak hesaplama yapılması itirazı yönünden davacının yurtdışı giriş çıkışlarını gösteren belgeler bulunmadığından değerlendirme yapılamadığı belirtilmiştir.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda, davacının yurtdışında çalıştığı dönem için fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplandığı, davalı tarafın davacının Türkiyede bulunduğu dönemler bakımından dışlanarak hesaplama yapılması itirazı yönünden davacının yurtdışı giriş çıkışlarını gösteren belgeler bulunmadığından değerlendirme yapılamadığı belirtilmiştir.

Dosya kapsamı incelendiğinde davacının 2005-2012 yılları arasındaki yurda giriş çıkış kayıtlarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirketin yurtdışındaki şantiyesinde çalıştığı anlaşılmakla sadece yurtdışı çalışması bakımından fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının hesaplanması gerekli iken davacının yurtdışı giriş çıkış kayıtlarının bulunmadığı gerekçesi ile bu dönemlerin dikkate alınmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dosya kapsamı ile uyumlu olarak davacının ücreti 2.900,00 USD olarak kabul edilerek dava konusu alacaklar hesaplanmış olmasına rağmen gerekçede davacının ücretinin 2.330 USD olduğunun belirtilmesi de hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalı yararına takdir edilen 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24071, Karar No: 2017/15796, Tarih: 12.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/24071 E.  ,  2017/15796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zemini başkasına ait olan ve kamulaştırmasız el atılan muhdesatın aidiyetinin tespiti ile bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini başkasına ait olan ve kamulaştırmasız el atılan muhdesatın aidiyetinin tespiti ile bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden taşınmazın 5228 m2'sinin 1979 yılında kamulaştırıldığı, idarenin kıymet takdir raporuna göre taşınmaz üzerinde muhdesat bulunmadığı ve mülkiyetinin itirazlı olduğu, 27.08.2001 tarihli köy tutanağında da taşınmazı ...'nın kullandığının belirtildiği halde muhdesattan bahsedilmediği, davacı ... vekilince dosyaya sunulan ve tarih içermeyen tespit formunda ise 14 yaşında 58 fıstık, 57 üzüm, 7 badem, 1 kayısı, 1 incir ağacının kamulaştırma sınırı içinde kaldığı yazılı ise de, söz konusu ağaçların zarar görüp görmediği, dinlenen mahalli bilirkişilerin de taşınmazda bulunduğu iddia edilen ağaçların ne zaman kim tarafından dikildiği ve ne şekilde zarar verildiğine ilişkin beyanlarının bulunmadığı anlaşıldığından, yetersiz tespit formuna göre ağaçların bedelini belirleyen bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması mümkün değildir.

Karayolu yapılırken kesildiği iddia edilen ağaçların var olup olmadığı, var ise kime ait olduğu, tespit edilip, malik ve tanık beyanları alınıp ağaçların kim tarafından ne zaman kesildiği araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.