muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12459, Karar No: 2010/20086, Tarih: 29.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12459 E.  ,  2010/20086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu geçerli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, değerlendirmeye esas alınan emsallerin dava konusu taşınmaz ile benzer nitelik taşımasına rağmen satışının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği ve bu nedenle gerçek değeri yansıtmadığı açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek dava konusu taşınmaza emsal taşınmazlardan sırası ile 15, 5 ve 60 kat değerli olduğunun kabulü ile bedel belirlendiğinden rapor geçerli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9093, Karar No: 2018/67, Tarih: 17.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9093 E.  ,  2018/67 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya verilen vinç hizmet bedelinin tahsili için faturaya dayalı başlatılan takibe davalının haksız şekilde itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve %20 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu hizmeti almadıklarını ve bahsi geçen faturanın davalıya tebliğ edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Yüksek 19. Hukuk Dairesi'nin 01.10.2013 tarih, 11174-15029 E.-K. Sayılı ilamıyla, ispat külfetinin davacıda olduğu ve davalı savunmalarında ileri sürülen hususlar dikkate alınarak varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek, bozulmuş, mahkemece, bozma yönünde yapılan inceleme neticesinde, teslim fişindeki imza sahibi ...'nun davalı işyerinde çalıştığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2829, Karar No: 2010/5641, Tarih: 25.11.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2829 E.  ,  2010/5641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.02.2010 gün ve 192/102 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, satın alma ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenlerine dayanarak 270 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davalı ... üzerindeki tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, davacının iddia ettiği zilyetlik şartlarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Fen Bilirkişileri ...ve... tarafından dosyaya sunulan 04.12.2009 tarihli krokili raporda ( A ) harfiyle ve kırmızı renkle boyalı olarak gösterilen 9.192,22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümü ile ilgili olarak davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle edinme koşullarının oluştuğu gerekçesi ile anılan yerin davalı ... üzerindeki tapu kaydının iptali ile aynı adanın son parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına tapuya tesciline, raporda ( F ) harfiyle ve yeşil renkle boyalı olarak gösterilen kısıma ilişkin davanın reddine karar verilmesi üzerine; hükmün, kabule ilişkin bölümü davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 270 ada 8 parselin öncesi ... adına belgesizden hali arazi vasfı ile ve 27.10.1998 tarihinde kesinleşen kadastro çalışmaları sonucunda 161.448,24 m2 yüzölçümü ile tespit ve tapuya tescil edilen 270 ada 1 parsel iken, dava dışı gerçek kişiler tarafından Midyat Hukuk Mahkemelerinde açılan davalar neticesinde en son olarak 106.383,28 m2 yüzölçümüyle ve yine hali arazi vasfıyla ... adına hükmen tapuya tescil edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz başında 03.12.2009 tarihinde yapılan keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları her ne kadar davacının eklemeli zilyetliğini bildirmişler ve Ziraat Teknisyeni Bilirkişi Mehmet Ali Demir'de dosyaya sunduğu 17.12.2009 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün her türlü kuru ziraatın yapılmasına elverişli, sınırları sabit, 3. sınıf tarım arazisi olduğunu açıklamış ise de, ... vekilinin cevap dilekçesi ekinde sunmuş olduğu belgelerden dava tarihinden bir-kaç ay önce taşınmaz mahallinde yapılan tespit neticesinde bir başka ziraat teknisyeni bilirkişinin raporundaki dava konusu taşınmazın taşlık ve kıraç yerlerden olduğu, taş kırma araçlarıyla tarlaya dönüştürülmeye çalışıldığı yönündeki belirleme karşısında taşınmazın niteliği konusunda duraksama oluşmuş, mahkemece de bu çelişki üzerinde durulmaması doğru olmamıştır.

Bir arazinin kullanım süresi ve niteliğini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının tespitten önceki geçmiş yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olmaları gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için, taşınmazın ... adına tespitinin yapıldığı 19.08.1998 tarihinden 20-25 yıl öncesine ait (1973-1978 yılları arası) 1/20.000 veya 1/25.000 ölçekli stereoskopik hava fotoğraflarının dosyada yer almış olması ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Ayrıca, stereoskopik çift hava fotoğrafı bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görüleceği, taşınmazın sınırlarının belirlenebileceği ve bu amaçla ekilmeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabileceği görülecektir. Mahkeme, uyuşmazlığın net bir biçimde çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli bulunan hava fotoğraflarından yararlanmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; tespit tarihine göre 20-25 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının getirtilip ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi veya fotogrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliğinin ve kullanım süresinin ne zaman başladığının belirlenmesine çalışmak olmalıdır. Şahit ve bilirkişi sözleri ilmî esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin başlangıç tarihi belirlendikten sonra iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirilme yapılarak karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması doğru bulunmamıştır.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile eksik incelemeye dayalı, usul ve yasaya aykırı olan hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6797, Karar No: 2024/18137, Tarih: 02.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6797 E.  ,  2024/18137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 13.03.2024

SAYISI : 2023/1791 E., 2024/447 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.03.2024 tarihli ve 2023/1791 Esas, 2024/447 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 13.03.2024 tarihli ve 2023/1791 Esas, 2024/447 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21306, Karar No: 2019/6500, Tarih: 25.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21306 E.  ,  2019/6500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının iş sözleşmesinin haksız şekilde işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının haklı nedenle iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, fazla çalışmanın sözkonusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç iş günü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda; davacı iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın davalı tarafından feshedildiğini ileri sürmüş, davalı işveren ise iş sözleşmesinin davacının mazeretsiz devamsızlığı üzerine haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (h) alt bendinde, işçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi hali mevcuttur. İşverenin yönetim hakkı kapsamında verdiği talimatlara işçi uymak zorundadır. İşçinin talimatlara uymaması işverene duruma göre iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli nedenle fesih hakkı verir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürmüş, davalı işveren ise davacının kalite kontral görevlisi olarak çalıştığını, şirketin çam tel direk, maden direği ve tomruk alışları yaptığını, davacının alış için uygunluk verdiği mallarda sorunlar yaşamaya başladıklarını, sözlü olarak uyarıldığını; davacının para verilmesi halinde standartlara uygun olmayan direklere onay vereceğine ilişkin işyerine gelen telefon ve şikayetler üzerine görüşmek istenmesi üzerine görüşmeye gelmediği ve devamsızlık yapması sebebi ile iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Davacı tanıkları davacının iş sözleşmesinin nasıl sona erdiğine ilişkin bilgi sahibi olmadığı gibi iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte işyerinde çalışmaları bulunmamaktadır. Davalı tanıkları ise Kastamonu ve Sivastaki firma yetkililerinin kendilerini telefon ile arayarak davacının kontrole ilişkin onay vermek için para istediğini, belli bir para verildiği takdirde standartlara uygun olmayan direklere davacının uygun rapor vereceğini söylemeleri sebebi ile konuyu araştırmak ve soruşturmak için davacının davet edildiğini ancak merkez ofise gelmediğini beyan etmişlerdir. Davacının 01.06.2010 sonrası işe devam etmediğine ilişkin tutanak düzenlenmiştir. Tutanakta imzası bulunan işçi şefi olarak davalı işyerinde çalışmaya devam eden davalı tanığı ... ve diğer davalı tanıkları, feshe konu devamsızlığa sebep olan olay ve davacının devamsızlığını doğrulamıştır. Hal böyle iken iş sözleşmesinin davacının devamsızlığı üzerine davalı tarafından haklı sebeple feshedildiği gözetilmeksizin dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı alacağı taleplerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı, dava dilekçesinde hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağına ilişkin taleplerini ayrıştırmadan her iki alacak kalemi için fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak toplam 100 TL olarak istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hesabı ayrı ayrı yapılmış ve mahkemece her iki alacak için toplam miktar üzerinden hüküm kurulmuştur. Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti istemleri farklı türden alacak olup, tabi oldukları hükümler de farklıdır. Bu sebeple mahkemece öncelikle davacıya hangi alacak kalemi için hangi miktarda talepte bulunduğu açıklattırılıp talepler ayrıştırılmalı ve her bir kalem kendi içinde hesaplanarak ayrı karar verilerek sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6402, Karar No: 2019/14592, Tarih: 24.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/6402 E.  ,  2019/14592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36 maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36 maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu sonucunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; 3402 sayılı Kadastro Kanunun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra eldeki davanın açıldığı anlaşıldığından ve bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğu gözetilerek hükmün 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca gerekçe ve harç yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16291, Karar No: 2014/16535, Tarih: 20.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16291 E.  ,  2014/16535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili sigorta şirketine kasko poliçesi ile sigortalı... plakalı aracın, davalı idareye ait olan ve hiçbir uyarı işareti konmadan açık bırakılan rögar çukuruna düşmesi neticesinde meydana gelen kazada hasarlandığını ve hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 6.171,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; uyuşmazlık hakkında Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğunu, kazanın meydana gelmesinde araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, kazanın meydana geldiği yerin inşa aşamasında olduğunu ve kesin kabulünün yapılmadığını ve zarar miktarının kabul edilemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 6.160,90 TL'nin 25.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı Vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 314,85 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10884, Karar No: 2012/10106, Tarih: 26.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/10884 E.  ,  2012/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mazeret bildirerek duruşmaya gelmeyen sanık müdafiinin mazeretinin kabulüne karşın, müdafiye duruşma günü bildirilmeksizin yargılamaya devamla karar verilerek 1412 sayılı CMUK'nın 308/8. maddesine aykırı hareket edilip, savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17953, Karar No: 2015/21978, Tarih: 30.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17953 E.  ,  2015/21978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/95552

MAHKEMESİ : Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2012/661 (E) ve 2013/97 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın 14.12.2012 tarihinde istinabe yoluyla alınan beyanında 27.08.2013 tarihine kadar askerliğinin devam edeceğini bildirdiği, gerekçeli kararın ise katılanın askerde olacağını belirttiği 22.03.2013 tarihinde ikamet adresine tebliğ edildiği anlaşılmakla, katılanın tebligat tarihi itibariyle askerde olup olmadığının araştırılması, askerde olduğunun anlaşılması halinde, Tebligat Kanunu’nun 14/1 maddesi uyarınca ikamet adresine yapılan tebliğin geçersiz hale geleceğinden, gerekçeli kararın katılana tebliğ edilerek tebellüğ belgesi ile sunması halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra Dairemize gönderilmesinin sağlanması amacıyla dosyanın mahalline iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.