muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8432, Karar No: 2022/7283, Tarih: 21.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8432 E.  ,  2022/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 21.04.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince re'sen HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince re'sen derhal ödeme ve faiz yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Üçer aylık vadeli hesaba yatırılan 900.724,00-TL fark bedele uygulanan faizin başlangıç tarihinin hüküm fıkrasında hatalı gösterilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 2019/76 E.- 2021/662 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının;

4 numaralı bendinde yer alan (18.04.2019) tarihinin çıkartılmasına, yerine (23.06.2018) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8330, Karar No: 2011/9581, Tarih: 20.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8330 E.  ,  2011/9581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.10.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, maliki olduğu 75 parsel sayılı taşınmazdaki binanın zemin betonunun bir kısmını, 34 parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalının kırmak suretiyle elattığını belirterek davalının elatmasının önlenmesini istemiştir.

Davalı, müdahalesinin olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 683.maddesi "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davacı açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir" hükmünü içermektedir.

Eldeki davada davacı 75 parsel sayılı, davalı 34 parsel numaralı taşınmazın malikidir. Mahkemece, yapılan keşif sonucu düzenlenen 25.10.2010 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde;davacı tarafından yaptırılan betonunun “A” harfi ile kırmızı kalemle taralı olarak gösterilen 13,73 m2'lik kısmının davalıya ait 34 parsel sayılı taşınmaza tecavüzlü olduğu,davalının, davacıya ait 75 parsel sayılı taşınmaza müdahalesinin olmadığı tespit edilmiştir. Mahkemece açıklanan nedenlerle davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

./..

2011/8330 - 2011/9581 -2-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının yatırana geri verilmesine, 20.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3254, Karar No: 2011/6647, Tarih: 12.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3254 E.  ,  2011/6647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından başlatılan icra takibine konu 05.04.2003 vade tarihli 20.000 TL bedelli bonoya kefil olarak imza atan ...’ın müvekkilinin miras bırakanı olduğunu, bu kişinin ölmesi nedeniyle davalının mirasçı olarak müvekkili aleyhine takibe devam ettiğini belirterek müvekkilinin bu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tek başına bu davayı açamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan deliller doğrultusunda davaya konu bonoyu kefil sıfatıyla imzalayan ...’ın Suluova İcra Hukuk Mahkemesinin 2004/15 esas, 2005/43 karar sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre 25.09.2002 tarihinde hukuki ehliyete sahip olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı taraf dava dilekçesinde takibe konu 20.000.TL bedelli bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitini istemiş ancak takip konusu borcun ödenmesi üzerine dava kendiliğinden istirdat davasına dönüşmüştür. Mahkemece, ödenen paranın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmişse de davacının faiz talep ettiğine dair dosyada bir talebi bulunmadığından, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,12.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10009, Karar No: 2020/8167, Tarih: 09.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10009 E.  ,  2020/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve kamu davasından haberdar edilmeyen şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK.nun 260/1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay günü Şeker İlköğretim Okulundaki Atatürk büstünün etrafındaki demir korkulukları tekmelemesi, korkuluğu sağa sola sallaması ve mermerleri kırması şeklinde gerçekleşen olayda; suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a ve 31/3. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımı süresinin (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 1 yıl 4 ay 2 günlük durma süresi de çıkartılarak) suçun işlendiği 22/04/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve müşteki vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7146, Karar No: 2022/633, Tarih: 19.01.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/7146 E.  ,  2022/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacı/borçlunun aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- HMK. nın 332. maddesi uyarınca yargılama giderlerine, bu kapsamda harca ilişkin hususlarda mahkemece re' sen karar verilir.

İlk Derece Mahkemesince davacı/borçlu T.C. ...' nın harçtan muaf olduğu ve bu nedenle dava açılırken harç yatırılmadığı gözetilmeden harç hususunda " 44,40 TL. karar-ilam harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, "şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

A- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nin 24.03.2021 tarih ve 2019/3241 E. 2021/626 K. sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

B- İlk Derece Mahkemesi kararının harca ilişkin "44,40 TL. karar-ilam harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına," şeklindeki paragrafının hükümden çıkartılarak, yerine;

"Davacı harçtan muaf olduğundan karar-ilam harcına hükmedilmesine yer olmadığına," paragrafının yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13797, Karar No: 2018/4958, Tarih: 29.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13797 E.  ,  2018/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/05/2016 tarih ve 2014/688-2016/468 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Nakliyat Emtia Abonman Sigorta Poliçesi ile sigortaladığı ...Tek. Ltd. Şti.'ye ait kişisel koruyucu ekipmanın davalının sorumluluğunda Almanya'dan Türkiye'ye taşındığını, 12 palet ve 224 koli olarak yüklenen ve davalı yanca itirazsız teslim alınan emtianın 11 palet, 1 kap ve 209 koli olarak varış yerine ulaştığını, eksik emtia sebebiyle müvekkilinin sigortalısına 14.334,23 TL hasar bedeli ödediğini, bu bedelin rücuen tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gönderici tarafından yüklemenin yapılmasını müteakip gümrük işlemlerinin tamamlandığını, aracın brandasında, gümrük mühürlerinde ya da halatında bir aksiliğe rastlanmadığını, taşımada hiç bir aktarma ve boşaltma yapılmadığını, noksanlığın gönderici tarafından malın eksik yüklenmesinden kaynaklandığını, yüklenen malın 12 palet değil 11 palet ve 1 koli olduğunu, göndericinin bir koliyi de palet olarak yazdığını, durumun başka türlü izah edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, işlemleri yapan gümrük müşavirliği firması tarafından "gümrük sırasında herhangi bir eksiklik söz konusu olmadığından tutanak tutulmadığını, 12 paket malzemenin paket açılmadan giriş gümrüğüne geldiğini, gümrük işlemlerinin sonuçlandırılarak emtianın muhatabına teslim edildiğinin" bildirildiği, ekspertiz raporunda belirtildiği gibi malzemenin gümrükte 1.083,05 kg. eksik çıkması gibi bir durumun söz konusu olmadığı, eksik teslime ilişkin ihtirazi kayıtlı bir belgenin bulunmadığı, davacının sigortalısı tarafından süresi içinde davalıya bir ihtar gönderilmediği, davalı taşıyıcının emtiayı alıcısına eksik teslim ettiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27755, Karar No: 2014/2468, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27755 E.  ,  2014/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/258-2012/510

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir İlçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5527, Karar No: 2008/7350, Tarih: 11.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/5527 E.  ,  2008/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİLE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 6 parsel sayılı taşınmaza davalının taşkın inşaat yaptığı, binalarına bakan bölüme ruhsatsız pencere açtığı,aydınlatma boşluğundan evlerine su sızdığını ileri sürerek binalarına bakan pencerelerin kapatılması,su akışının bir olukla kesilmesi,aydınlatma cephesinin örtülmesi,geriye çekilmesi suretiyle elatmanın önlenmesi ve tecavüzlü yapının yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının paydaş olduğu taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın taşkın inşaat suretiyle elattığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli olarak açılmış olup, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacının aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddine. Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davalının yağmur suyu ve temiz su borularının davacı parseli içerisinde bulunduğu keşfen belirlenmiş olup, boruların kaldırılması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken bu husustaki talebin reddi doğru değildir.

Davacının, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince bu yöne hasren BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1293, Karar No: 2020/588, Tarih: 15.09.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1293 E.  ,  2020/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Anadolu 3. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 12.03.2013 harç tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı asıl işverene ait ...’da bulunan işyerinde ve dava dışı alt işveren işçisi olarak 17.02.2006-01.09.2007 tarihleri arasında aylık 1900 USD ücret ile çalıştığını, dava dışı alt işveren aleyhine açtığı dava sonucunda hüküm altına alınan alacakları için başlatılan takibin sonuçsuz kaldığını, bu nedenle alacaklardan müteselsilen sorumlu olan davalı asıl işveren aleyhine dava açtıklarını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili 09.04.2013 havale tarihli cevap dilekçesinde; yetki itirazında bulunduklarını, dava dilekçesinde yer alan iddiaların açıklayıcı ve kanıtlayıcı mahiyette olmadığını, iddia edilen ücretin fahiş miktarda olduğunu, davacının çalıştığı süre içerisinde haklarının eksiksiz ve zamanında ödendiğini, alt işverene karşı açılan davada müvekkili taraf olmadığından savunma yapamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 14. İş Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli ve 2013/209 E., 2013/639 K. sayılı kararı ile; Sincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 2007/485 Esas sayılı dosyasında görülen davada, asıl işveren sıfatının davalı şirkete ait olduğu hususunun maddi vakıa olarak ileri sürüldüğü, cevap dilekçesinde davalının asıl işverenlik sıfatına ilişkin itirazda bulunmadığı, kesinleşen davada hüküm altına alınan alacak miktarlarının talep edildiği, asıl işveren sıfatıyla davalının müştereken ve müteselsilen sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

7. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 23.03.2015 tarihli ve 2013/36846 E., 2015/11064 K. sayılı kararı ile; davalı şirketin adreslerinin gerek ticaret sicil kaydı gerek dosya kapsamındaki tüm belgelerden İstanbul Anadolu İş Mahkemesi yetki alanı içerisinde olduğunun anlaşılmasına göre mahkemece yetkisizlik karar verilmesi gerekirken, davalı tarafın bu yöndeki itirazı dikkate alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

7. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 23.03.2015 tarihli ve 2013/36846 E., 2015/11064 K. sayılı kararı ile; davalı şirketin adreslerinin gerek ticaret sicil kaydı gerek dosya kapsamındaki tüm belgelerden İstanbul Anadolu İş Mahkemesi yetki alanı içerisinde olduğunun anlaşılmasına göre mahkemece yetkisizlik karar verilmesi gerekirken, davalı tarafın bu yöndeki itirazı dikkate alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

8. Ankara 14. İş Mahkemesinin 04.05.2015 tarihli ve 2015/424 E., 2015/641 K. sayılı kararı ile; bozma kararına uyularak yetkisizlik nedeni ile davanın usulden reddine, yetkili mahkemenin İstanbul Anadolu İş Mahkemeleri olduğuna karar verilmesi ve davacının talebi üzerine dosya yetkili mahkemeye gönderilmiştir.

9. İstanbul Anadolu 3. İş Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/797 E., 2015/655 K. sayılı kararı ile; alacağın varlığı ve miktarı ile davalının asıl işveren sıfatı Sincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) kesinleşmiş kararı ile belirlendiğinden bu hususlarda yeniden yargılama yapılmasına gerek görülmediği, davalının asıl işveren sıfatı ile daha önce hüküm altına alınan alacaklardan alt işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

10. İstanbul Anadolu 3. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

11. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 29.02.2016 tarihli ve 2015/35658 E., 2016/5904 K. sayılı kararı ile; “…Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 401. maddesine göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, asgari ücretten az olmamak üzere emsal ücret göz önünde tutularak belirlenir.