muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2417, Karar No: 2007/16074, Tarih: 19.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/2417 E.  ,  2007/16074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

#Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, özellikle ihtarın, Türk Medeni Kanununun 164. maddesi ile 27.3.1957 gün ve 10/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun bulunmasına; Davanın süresinde açılmış olmasına; Davalının kanunen korunmaya değer bir sebep olmadığı halde ortak konutta aile birliğine dönmediğinin anlaşılmış bulunmasına göre temyiz itirazları yerinde olmadığı gibi, diğer yönlere ilişkin temyiz istemleri de varit değildir.Bu itibarla bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı ilam harcının temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna , iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.11.2007 pzt. KARŞI OY

Davacı koca tarafından terk sebebiyle boşanma davası (TMK m. 164) açıldığı ve yerel mahkeme tarafından tarafların boşanmalarına karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

İhtar döneminde eşler arasında devam eden tedbir nafakası davası ile kişisel ilişki kurulması davasının varlığına rağmen ihtar isteminde bulunmak samimi midir? Başka bir anlatımla eşiyle hem “davalaşmalarını” sürdürüp hem de “çağrı” yapılabilir mi?

Değerli çoğunluk eşler arasında devam eden davaların varlığına rağmen yapılan ihtarı samimi bulmuştur.

Oysa eşler arasında devam eden “tedbir nafakası” davasına (İnegöl Asliye Hukuk Mahkemesi, 2003/637 esas) rağmen yapılan ihtar geçersizdir. (Y2HD, 23.12.2004, 14085-15588, Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 138)

Eşler arasında devam eden “kişisel ilişki kurulması” davasına (İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi, 2004/282 esas) rağmen yapılan ihtar da geçersizdir.

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/7098, Karar No: 2015/468, Tarih: 02.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7098 E.  ,  2015/468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim ve tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 11.04.2014 gün ve 2013/8373 Esas, 2014/2845 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı ... ile asıl ve birleşen davada davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davalarda davacı ... Vekili Av. .... tarafından sunulan karar düzeltme dilekçesinde ıslak imzaya rastlanmadığı gibi, elektronik imzanın geçerliğinin sorgulanmasında "En az bir imza geçersiz" uyarısı çıktığından asıl ve birleşen davalarda davacı .... vekilinin ıslak imzasını veya UYAP ortamında geçerli elektronik imzasını içeren karar düzeltme dilekçesinin temini ile dosya içerisine konulması için yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21081, Karar No: 2014/10305, Tarih: 26.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/21081 E.  ,  2014/10305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamuya ait eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

26/02/2008 tarihli asıl karar suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin huzurunda verilmiş ise de, kesin nitelikte olmayan kararın yanıltıcı bir şekilde kesin olarak verildiğinin belirtilmesi, başvurulacak kanun yolu, süresi ve şekli hakkında herhangi bir açıklamaya da yer verilmemiş olması karşısında 31/12/2010 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların,... İlköğretim Okulu'nun müzik odasının ahşap kapısını kırarak hırsızlık amacıyla okul içerisine girdikleri, içeride herhangi bir şey bulamadan çıktıkları, böylece suça sürüklenen çocukların, kamu malına zarar verme ve nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçunun gerektirdiği cezalarının miktar ve nev’i itibariyle tabi oldukları 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 2. maddesine göre hesaplanan beş yıl dört aylık asli dava zamanaşımının; mahkumiyet kararının verildiği 26/02/2008 tarihinden temyiz inceleme tarihi itibariyle gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ve şikayetçi beyanları, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, suçun, suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2-Kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ve şikayetçi beyanları, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, suçun, suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-5237 sayılı TCK’nın 50/1-b maddesine göre; kısa süreli hapis cezasının, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesi tedbirine çevrilebileceğinin hüküm altına alındığı, aynı yasanın, malvarlığına yönelik bazı suçlarda etkin pişmanlığı düzenleyen 168. maddesinde, failin, azmettirenin veya yardım edenin etkin pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme ya da tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde mağdurun rızası aranmaksızın, kısmî geri verme veya tazmin halinde ise mağdurun rıza göstermesi koşuluyla ve etkin pişmanlığın gerçekleştiği yargılama aşamasında dikkate alınarak ceza indirimi öngörüldüğü, öte yandan aynen geri verme veya tazmin tedbiri aynı Kanunun 50/1. maddesinde hapis cezasına seçenek yaptırımlar arasında gösterilmiş ise de, yasal bir indirim nedeninin, bundan yararlanmama iradesini ortaya koyan failin cezasını etkisiz kılacak biçimde aynen tazmin tedbirine dönüştürülmesinin mümkün olmadığı, böyle bir uygulamanın müştekinin zararını soruşturma veya kovuşturma aşamalarında gidermeyen faillere yeni bir olanak tanıma olacakken, soruşturma veya kovuşturma aşamalarında zararı ödeyen suça sürüklenen çocuklar aleyhine ve adalete aykırı bir sonuç doğuracağı, maddenin düzenleniş amacının da bu şekilde yorumlanamayacağı gözetilmeyerek, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmayan suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinde öngörülen diğer tedbir hükümlerine

çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 50/1-b maddesi uyarınca mağdurun uğradığı zararın giderilmesi tedbirine dönüştürülmesi,

çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 50/1-b maddesi uyarınca mağdurun uğradığı zararın giderilmesi tedbirine dönüştürülmesi,

b-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 4. fıkrasında, “Çocuklar hakkında hükmedilen; adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezalar hapse çevrilmez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” hükmünün öngörülmüş olması karşısında, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesinin olanaklı olmadığı, bu hükmün uyulmayan diğer tedbir hükümleri açısından da uygulanacağı ve tedbire uyulmaması halinde TCK'nın 50. maddesinde öngörülen başka tedbirlere çevrileceği gözetilmeksizin, kararda, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki "seçenek yaptırımlar süresinde yerine getirilmediğinde, hapis cezasının kısmen ya da tamamen infaz edileceğinin ihtarına" denilerek hüküm kurulması,

c-5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesiyle ilgili ölçütler esas alınarak alt ve üst sınırlar arasında bir belirleme yapılması gerektiği gözetilmeden ve herhangi bir gerekçe gösterilmeden temel cezanın belirlenmesi,

d-5395 sayılı Kanun'un 11. maddesine göre, bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanacağı gözetilmeden, ceza sorumluluğu bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesine göre veliye teslim edilmeleri şeklinde tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

e-Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada on beş yaşını doldurmuş olup da on sekiz yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12285, Karar No: 2018/19288, Tarih: 26.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/12285 E.  ,  2018/19288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

25/11/2014 tarihli hükümden sonra; 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında sanık ile müşteki arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden belirlenmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1078, Karar No: 2016/3602, Tarih: 01.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1078 E.  ,  2016/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine diğer davalıların kefil olduklarını, borcun ödenmemesi üzerine yapılan icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini belirterek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, 30/01/2014 Tarih, 2013/207 Esas ve 2014/23 Sayılı karar ile davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24/06/2014 Tarih, 2014/8890 Esas ve 2014/11681 Sayılı ilamında, "Dava konusu alacak, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, mahkemece alacağın tespiti teknik incelemeyi gerektirdiğinden bilirkişi incelemesi yapılarak rapor alınmıştır.

Ne var ki mahkemece alınan rapora itibar edilmeyerek re'sen hesaplama yapılarak hüküm kurulmuştur. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki yorumu mahkemeye ait iade, teknik konularda bilirkişi görüşü alınması gerekir. Şayet alınan rapor dosya içeriğine uygun değil ise yeni bir rapor ya da ek rapor alınması lazımdır. Hal böyle olunca, mahkemece banka kayıtları üzerinde bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak davacı bankanın asıl borçlu ve müteselsil kefillerden talep edebileceği alacak miktarı belirlenerek, bankanın icra takibindeki talebi de gözetilip alınacak rapor doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabul, kısmen reddine, 92.948,55 TL asıl alacak, 1.333,79 TL işlemiş faiz ile 66,69 TL banka sigorta muamele vergisinden oluşan toplam 94.349,03 TL üzerinden takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabul, kısmen reddine, 92.948,55 TL asıl alacak, 1.333,79 TL işlemiş faiz ile 66,69 TL banka sigorta muamele vergisinden oluşan toplam 94.349,03 TL üzerinden takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında dava konusu kredinin, 3 aylık devre sonlarında faiz tahakkuk ettirilmek kaydıyla borçlu cari hesap şeklinde kullandırıldığı tespit edilmiş olup, taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesinin 5/j-k maddelerinde üçer aylık devre faizlerinin ana paraya ilave edilerek tekrar faiz yürütülebileceği kabul edilmiştir. Bu durumda davacı bankanın alacağı hesaplanırken hesap kat ihtarından önce işleyen devre faizleri ilave edilerek ana paranın tespiti, hesap kat tarihinden temerrüt tarihine kadar akdi faiz üzerinden hesaplanan faizin ana para ile kapitalize edilmesi ve bu miktara temerrüt tarihinden takip tarihine kadar temerrüt faizi uygulanarak toplam alacak miktarının tespiti ile takip talebindeki miktarlar dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken belirtilen ilkeler dikkate alınmadan hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11691, Karar No: 2019/2740, Tarih: 18.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11691 E.  ,  2019/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporunun "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarına ilişkin olduğu, Sultanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.06.2010 tarihli ve 2010/1872 Esas sayılı iddianamesi ile vergi incelemesi ve mütalaa konusu yapılmayan “sahte fatura kullanma” suçundan dava açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği; 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca da hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olduğu gözetilerek “sahte fatura kullanma” suçundan hüküm kurulması yerine dava açılmayan “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş, olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1169, Karar No: 2012/1739, Tarih: 13.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1169 E.  ,  2012/1739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile Akdeniz Belediye Başkanlığı ve dahili davalı Hazine aralarındaki dava hakkında Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.05.2010 gün ve 865/176 sayılı hükmün Dairenin 25.04.2011 gün ve 5902/2422 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK.nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK.nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 203,00 TL para cezası ile aşağıda müfredatı yazılı 38,20 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 5,70 TL’nın karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye irad kaydına 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Dairenin 25.04.2011 tarih, 2010/5902 Esas, 2011/2422 Karar sayılı bozma kararına ekli olan karşı oy yazısı kapsamını aynen tekrar ediyorum. Ayrıca, Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığının 05.01.2012 tarih 187 nolu yazısı ve ekindeki belgelere göre dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1/1000 ölçekli uygulama imar planı paftasının 28.11.1963 tarihinde onaylandığı, nizalı taşınmazın bulunduğu yerin "meskun konut alanı" olarak planlandığı, Mersin Belediye Meclisinin 15.09.1986 tarih 264 sayılı Belediye Meclisi kararıyla onaylanan merkez plan revizyonunda söz konusu alanları için "bitişik nizam 8 kat" yapılanma koşulu getirildiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamına ve Dairenin çoğunluk görüşünü içeren bozma kararında yazılı olduğu üzere; 2613 sayılı Yasaya göre yapılan şehir kadastrosu çalışmalarında, dava konusu yerin, paftasında "yol" olarak bırakıldığı, diğer bilgi ve belgelere göre "kadim ark" niteliğinde olduğu ve kadastro çalışmalarının 1947-1948 yıllarında yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere ve kural olarak ve Dairenin kararlılık kazanmış uygulamalarına göre; paftasında yol gösterilen veya terk edilen yollar ile kadim arkların zilyetlikle iktisabı için öncelikle imar ve ihyasının 3402 sayılı Kadastro Yasasının 17.maddesi kapsamına göre tamamlanması, ondan sonra aynı Yasanın 14 ve TMK.nun 713/1.maddeleri uyarınca 20 yıllık sürenin aralıksız ve çekişmesiz olarak geçmesi gerekir. Somut olayda, 1947-1948 yılından 1/1000 ölçekli imar planı kapsamına alındığı tarihe kadar 20 yıllık süre dolmamıştır. Öte yandan komşu aynı ada 1 ve 4 parsellerle ilgili olarak açılan tescil davalarının kaublle sonuçlanması, eldeki dava için ilgilileri bakımından güçlü delil olmayacağı gibi işbu dosya için emsal teşkil etmeyeceği kuşkusuzdur. Açıklanan tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabul kararı doğru olmamıştır. Davalı belediyenin karar düzeltme istekleri açıkladığım nedenlerle yerinde olduğu görüşüyle, formül ret şeklinde tecelli eden çoğunluk görüşüne katılmak mümkün değildir. Belirttiğim sebeplerle karar düzeltme isteği kabul edilmelidir, görüşündeyim. 13.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/9879, Karar No: 2016/1785, Tarih: 10.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9879 E.  ,  2016/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2015/148693

Mahkemesi : Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Asıl Karar Tarihi : 03/03/2015

Ek Karar Tarihi : 13/03/2015

Numarası : 2014/261-2015/70

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine dair verilen ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davalı vekilinin, yüzüne karşı 03.03.2015 tarihinde verilen hükmü 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 11.03.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2015 gün ve 2014/261-2015/70 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14842, Karar No: 2018/4203, Tarih: 29.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/14842 E.  ,  2018/4203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1-Davacı ... Genel Müdürlüğü adına 444 sayılı parselin C harfi ile işaretli 48 m2'lik bölümünün ayrı bir parsel olarak ... vasfı ile ... adına tesciline dair Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/148 Esas ve 2006/163 Karar sayılı ... iptali ve tescil hükmünün tapuda uygulanıp uygulanmadığı ... müdürlüğünden sorularak,

2- Dava konusu ... ili, ... İlçesi,...Köyünde ve bulunan 444 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki hak ve mükellefiyetler ile birlikte son durumunu gösteren tedavüllü ... kaydının ... müdürlüğünden getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 29.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.