muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12290, Karar No: 2014/5535, Tarih: 24.02.2014

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ücretinden % 40, tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtları gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16779, Karar No: 2013/23453, Tarih: 11.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/16779 E.  ,  2013/23453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen katılma hakkı kendisine hatırlatılmayan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, ...'ın ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Turizm ve otelcilik meslek lisesi öğrencisi olan ölenin mesleki eğitim görmek üzere öğrenim gördüğü okul tarafından olayın meydana geldiği otele gönderildiği, olay günü otelin havuz kenarında bulunan barda görev alan ölenin, saat 08:00 civarında yerde ölü olarak bulunduğu, bu şekilde meydana gelen olayda; Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen otopsi raporunda; ölüm nedeninin ölenin vücudundan elektrik akımının geçmesine bağlı solunum ve dolasım yetmezliği olduğunun belirtilmesi; soruşturma aşamasında düzenlenen keşif tutanağında; olayın meydana geldiği bar bölümünün tezgah altında ucu açık kablonun bulunduğunun belirtilmesi; elektrik mühendisi bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda da; söz konusu kablonun bağlı bulunduğu topraklama sisteminin AB koşullarına uyumsuzluk içerdiğinin belirtilmesi; nitekim ucu açık ve sarkmış vaziyetteki kablonun bilirkişi raporu ekindeki fotoğraflarda da görülmesi; yine ölen ile aynı otelde staj yapan tanık ... un; daha önceden olay yeri ile ilgili teknik servis müdürüne elektrik kaçağı olduğunu söylediğini, bunun üzerine arızanın giderildiğini,ancak daha sonradan kendisi ve başka arkadaşlarının bu yerde yeniden elektrik akımına maruz kaldıklarını, tekrar teknik servis bölümüne elektrik kaçağını bildirdiğini, zeminden geçen kablodaki sorun sebebiyle elektrik kaçağının meydana geldiğini, bunun tamiri için de sezon sonunun beklendiğini belirtmesi ve tanık ...ile tanık...'in de bu tanık ile benzer beyanlarda bulunması karşısında; tanık beyanları ile otopsi raporu ve keşifte yapılan tespitler göz önüne alınarak, olayın elektrik çarpması sonucu meydana geldiği konusunda tereddüt bulunmadığı; ancak; sanık ... .....'ın otelin genel müdürü olduğu ve anılan işlerle teknik müdürün ilgilendiğini beyan etmesi karşısında; olay tarihinde otelin teknik müdürü olduğunu kabul eden ve bu nedenle kusurlu olduğu anlaşılan sanık ...'ın söz konusu oteldeki sıfatı ve bu işi yapmaya yeterli eğitimi olup olmadığı ve oteldeki sorumluluk alanı net olarak belirlenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/81, Karar No: 2007/2542, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/81 E.  ,  2007/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında somut emsal alınan Değirmenlikızık Mah.442 ada 5 parsel, 465 ada 7 parsel ve Maltepe Mah. 3951 Ada, 4 parsel sayılı taşınmazların İmar Yasasının 18.maddesi uyarınca düzenleme görüp görmediklerine ilişkin bilgiler ile davalı taşınmaz ve emsal taşınmazların emlak vergisine esas m2 değerlerinin özellikle bulundukları cadde veya sokak belirtilerek bildirilen yazı cevaplarına rastlanılmamıştır.

Mahkemece belediye başkanlığına müzekkere yazılarak, dava konusu taşınmaz ve emsal taşınmazların değerlendirme tarihi (dava tarihi) itibari ile belediyelerce düzenlenen emlak vergisine esas m2 değerini (özellikle cadde ve sokakları belirtilerek) ve dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların satış tarihinde 3194 Sayılı İmar Yasasının 18.maddesine göre imar düzenlemesi görüp görmedikleri, imar düzenlemesi görmüş iseler uygulanan düzenleme ortaklık payının bildirildiği yazı cevabı alınıp dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1619, Karar No: 2024/3322, Tarih: 14.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/1619 E.  ,  2024/3322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2023/2339 E., 2023/3035 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 13.11.2023 tarihli ve 2023/2339 Esas, 2023/3035 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 19.12.2023 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakaret etmediğine ve beraatine hükmedilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 23.11.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 11.12.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1005, Karar No: 2012/6234, Tarih: 08.10.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/1005 E.  ,  2012/6234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. İth. İhr. Ltd. Şti. ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.07.2004 gün ve 2000/777-2004/360 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden,

1-Bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2003/775 Esas sayılı dava dosyasının,

2-... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2000/18 Esas sayılı dava dosyasının,

3-... 16. İcra Müdürlüğü'nün 1998/6018 sayılı takip dosyasının,

4-Davalı idare ile yüklenici... arasında düzenlenen tüm hakedişlerin, eki belgelerin ve ödeme belgelerinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22918, Karar No: 2014/7416, Tarih: 16.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22918 E.  ,  2014/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/12659

MAHKEMESİ : Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2010

NUMARASI : 2008/385 (E) ve 2010/416 (K)

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- İncelenen dosya içeriğine göre; 2004 ve 2005 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıklarının anlaşıldığı cihetle; sanık hakkında, işlenen suç nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden kamu zararının giderilmediğinden bahisle maddede belirtilen objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK.nun 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında TCK.nun 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

3- Gerekçeli kararda sanık hakkında takdir edilen cezadan TCK'nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu 6 ay 7 gün yerine 5 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5635, Karar No: 2013/8465, Tarih: 22.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/5635 E.  ,  2013/8465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek,

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında: 2003 ve 2004 takvim yıllarında yüklenen suç için mahkumiyet, 2005 takvim yılında yüklenen suç için beraat, 2002 takvim yılında yüklenen suç için ortadan kaldırma

2-Sanık ... ve sanık ... hakkında 2002 ve 2003 takvim yıllarında işlenen suçlar için beraat

3-Sanık ... hakkında: Beraat

Şikayetçi kurum vekilinin 04.03.2009 havale tarihli dilekçesi ile katılma talebinde bulunmasına rağmen bu hususta bir karar verilmeksizin dosya neticelendirilmiş ise de, katılma talebinin CMK'nun 237 ve devamı maddelerine uygun olması nedeniyle, aynı Yasa ve maddesinin 2. fıkrasının verdiği yetkiye dayanılarak suçtan zarar gören şikayetçi kurumun katılma talebinin kabulüyle yapılan incelemede;

I- Katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen "ortadan kaldırma" kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 52523 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanışımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin tüm sanıklar hakkında verilen beraat kararlarına ve sanık ... müdafiinin ise mahkumiyet kararına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., ... ve ...'e yüklenen 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi yasaya aykırı,

Sanıklar ... ile ...'a yüklenen "2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından,

Sanıklar ... ile ...'a yüklenen "2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından,

Katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

AÇ.
Yargıtay — Esas No: 2021/22882, Karar No: 2022/803, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/22882 E.  ,  2022/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.03.2017 gün ve 2015/193 Esas, 2017/37 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAMEDE DÜŞÜNCE : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 04.12.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01.11.2017 gün ve 2017/2004 Esas, 2017/1925 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2769, Karar No: 2020/3578, Tarih: 28.09.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2769 E.  ,  2020/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 22.01.2018 gün ve 2017/İHK-44050 Esas sayılı karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline iade edilen dosya, eksikliklerin giderilmesinden sonra,

saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/başvuran vekili, müvekkilince Özbekistan’a ihraç edilen havlu emtiasının davalı ... nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi ile teminat alındığını, taşıma esnasında akreditif işlemlerinde sıkıntı yaşanması üzerine taşımayı yapan firmaya gelecek olan talimata kadar malı teslim etmemesi talimatı verildiğini, ancak taşıyıcının bu talimata uymayarak emtiayı sahte belgelerle gümrüğe indirdiğini, bu hususta taşıyıcı firma yetkileri hakkında suç duyurusunda bulunduklarını, bunun üzerine zararların karşılanması için davalı ... şirketine başvurduklarını, ancak davalının, malların nakliye sırasında zayi olmadığı, olayın alıcı ile satıcı arasındaki bir anlaşmazlıktan ibaret olduğu, bu durumun sigorta kapsamında olmadığı gerekçesiyle ödeme yapmayı reddettiğini, oysa, malların teslim yerine varmadığını ve alıcı tarafından da teslim alınmadığını, müvekkilince satış bedelinin tahsil edilemediğini, taşıyıcı firma malın gümrüğe indirildiğini beyan etmişse de gelinen aşamada malların akıbetinin meçhul olduğunu, malların müvekkilinin rızası dışında elinden çıkarak zayi olduğunu ileri sürerek, belirsiz olan alacağın şimdilik 2.000,00 USD asgari tutarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.