muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/304, Karar No: 2024/1669, Tarih: 22.02.2024

2. 5275 sayılı Kanun'un "İzinden dönmeme, geç dönme" başlıklı 97 nci maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci ve ikinci fıkraları;

"(1) İzinden dönmeyen veya iki günden fazla bir süre geçtikten sonra dönen hükümlüler hakkında Türk Ceza Kanununun 292 nci ve izleyen maddelerinde yazılı hükümler uygulanır. (Ek cümle:14/4/2020-7242/40 md.) Salgın hastalık, doğal afet, savaş veya seferberlik durumunda bu sebeplerden dolayı izinden dönemeyen veya geç dönen hükümlülere ceza verilmez.

(2) İzin süresini iki gün veya daha az bir süre geçiren hükümlüler hakkında disiplin işlemi yapılır."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5275 sayılı Kanun'a 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile eklenen geçici 9 uncu maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan beşinci fıkrası;

"...

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

..."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5275 sayılı Kanun'a 15.07.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile eklenen geçici 10 uncu maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci ve üçüncü fıkraları;

"(1) 31.07.2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

...

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

..."

Şeklinde düzenlenmiştir.

B. Somut Olayın İlgili Kanun Hükümleri Çerçevesinde Değerlendirilmesi

1. 5275 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesi uyarınca hükümlünün izin hakkını kullandığı durumlarda kurumdan ayrılış ve dönüş tarih ve saatlerini içeren bir izin belgesi düzenlenmekte ve bu belgeden bir örnek de hükümlüye verilmektedir. Hükümlüye kuruma dönüş tarihine ilişkin ayrıca bir tebligat yapılmamakta, izne ayrılmış olan hükümlünün o izin kağıdında belirtilen süre içerisinde izin hakkını kullanıp belirtilen tarihte kuruma dönmesi gerektiğine ilişkin kendisine bir sorumluluk yüklenmektedir. Hükümlüden beklenen, bu yükümlülüğe uygun olarak izin hakkını kullanıp tekrar kuruma dönmesidir.

2. Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde de görülmüş olması sebebiyle 7242 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası ile,

a) Açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar,

b) Kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler,

c) 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler,

d) 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesi veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlülerin izinli sayılacağı belirtilmiştir.

(1) numaralı bentte belirtilen uygulama, Covid-19 salgın hastalık ile ilgili olarak izne ayrılanlar için de yapılmaktadır.

3. (2) numaralı bentte sayılanlardan açık ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın Covid-19 salgın hastalık izninden yararlanmak üzere 28.07.2023 tarihli dilekçesi ile 31.07.2023 tarihine kadar izin hakkını kullanmak üzere kurumdan ayrılışının yapıldığı ve buna istinaden düzenlenen izin belgesinde 7456 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile eklenen geçici 10 uncu maddesine göre sanığın kuruma dönüş tarihinin 15.08.2023 saat 17.00 olarak belirlenerek kendisine tebliğ edildiği ve verilen izin belgesinde "İzinden zamanında dönmeyen hükümlüler hakkında CGTİHK.97.maddesinin 2.bendi uygulanır.", "İzin süresini iki gün veya daha az süre geçiren hükümlüler hakkında disiplin işlemi yapılır. Firar eden hükümlüye bir daha özel izin verilmez." ve yine iznin uzatılmasına ilişkin olarak da "İzin bitiş tarihinden sonra izin süresinin tekrar uzatılması halinde televizyon, radyo, yerel basın, medya aracılığıyla yapılacak duyuruların takip edilmesi gerekmektedir." şeklinde ihtaratların bulunduğu belirlenmiştir.

4. 5275 sayılı Kanun'a 7456 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile eklenen geçici 10 uncu maddesine göre izinden dönecek hükümlülere ilişkin hususların Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulacağı hükmüne ilişkin olarak Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün https://cte.adalet.gov.tr resmi internet sitesinde "DUYURU" ana başlıklı "Covid-19 İzninde Bulunan Hükümlülerle İlgili Duyuru" alt başlıklı yapılan duyuru içeriğinde "Açık ceza infaz kurumuna dönecek hükümlülere ilişkin hususlar" bölümünde halen Covid-19 salgın hastalık izninde bulunan hükümlülerin infaz durumlarını e-Devlet kapısındaki "Hükümlü İnfaz Bilgileri Sorgulama" ekranından öğrenebilecekleri, bununla ilgili SMS gönderileceği, hükümlülerin 01.08.2023 ile 15.08.2023 tarihleri arasında kuruma dönmek zorunda oldukları şeklinde ilan edildiği belirlenmiştir. Söke Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 07.09.2023 tarihli yazısında da kurumda bulunan tüm hükümlülerin Covid-19 iznine çıkmadan önce doldurdukları izin dilekçelerinde bildirmiş oldukları cep telefon numaralarına tek tek SMS gönderme işleminin UYAP üzerinde kurumca yerine getirildiği belirtilmiş, bu kapsamda yapılan kontrolde sanığın dilekçesinde belirttiği cep telefonu ile soruşturma aşamasında bildirdiği cep telefonunun aynı olduğu belirlenmiştir.

5. Covid-19 salgın hastalık kapsamında izinli sayılanlar ile diğer izinli olan hükümlüler arasında izinden dönüş bakımından 5275 sayılı Kanun'a eklenen hükümler de dahil olmak üzere bir fark yaratılmadığı gibi hükümlülere izin süresinin yeniden uzatılması durumuna ilişkin olarak televizyon, radyo, yerel basın, medya aracılığıyla yapılacak duyuruların takip edilmesi gerektiği şeklinde bir yükümlülük de getirilmiştir. İzinler Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından 19 kez uzatılmışsa da, hükümlülerin kuruma dönüş tarihleri kurum tarafından belirlenerek izin belgesi ile ayrılışlarının yapıldığı, dolayısıyla hükümlüler tarafından kuruma hangi tarihte döneceklerinin bu şekilde bilindiği, bu hususa ilişkin ayrıca bir bilgilendirmenin de Adalet Bakanlığı resmi internet sitesinde yapıldığı, hükümlülerin dönüş tarihlerine ilişkin hataya düşmemeleri konusunda gerekli tüm düzenlemelerin yapıldığı ve tedbirlerin alındığı belirlenmiştir. Öte yandan, gerek 5275 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesi gerekse aynı Kanun'un ek 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 izninde sayılan hükümlülerin izinde geçen sürelerin hükümlülükte geçmiş sayılacağı ve halen hükümlü sıfatını taşımaları nedeniyle kuruma dönüş tarihini takip etmeleri konusunda kendilerinden azami özen ve dikkat beklenmektedir.

6. Sonuç olarak, Söke Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanığın Covid-19 salgın hastalık nedeniyle izinli sayılanlar arasında olduğu, sanığın bu kapsamda izinli sayılmak için 28.07.2023 tarihinde ceza infaz kurumu müdürlüğüne dilekçe yazdığı, yazdığı dilekçesine istinaden düzenlenen izin belgesinde 15.08.2023 tarihi saat 17.00'ye kadar kuruma dönmesi gerektiğinin belirtildiği ve sanığın bu belgeyi okuyarak tebellüğ ettiğini belirttiği, izin belgesinde belirtilen tarihte kuruma dönmemesi halinde eyleminin 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kalacağına dair ihtaratın bulunduğu ve bu hususta Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün internet sitesinde resmi bir duyurunun da yapıldığı halde, hükümlü olan sanığın 48 saatlik ek süreyi de geçirerek 17.08.2023 tarihi saat 17.00 itibariyle kuruma dönmeyerek atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 18.12.2023 tarihli, 2023/2559 Esas ve 2023/2633 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2646, Karar No: 2009/5193, Tarih: 27.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2646 E.  ,  2009/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda davacı Hazinenin davasının reddi yolunda kurulan 28/12/2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi ile duruşmalı olarak incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/05/2007 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden Hazine vekili Av..... Orman Yönetimi vekili Av...... ile karşı taraftan..... vekili Av.....geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Birlikte aynı gün Dairede duruşması yapılan 36 adet dava dosyasının tümü iade edilip bir kısım eksiklikler ve yine daha sonra bu dava dosyalarından klavuz dosya olan mahkemenin 2006/168 (Dairenin 2008/17379) sayılı dava dosyası 11.03.2008 tarihinde yine iade edilerek eksikliklerin tümü tamamlandıktan sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine, Silivri İlçesi Beyciler Köyü, ÇAVUŞLU SIRTI Mevkiinde bulunan ve bu köyle 1985 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman olarak tescil harici bırakılan taşınmaz hakkında, davalı tarafından açılan tescil davasının, kazanma koşullarının oluşmaması nedeniyle Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.04.2002 gün ve 1999/640-2002/676 sayılı kararı ile reddine karar verildiğini yine bu dava ile birleştirilen 2005/637 sayılı davada YIKIKHAN Mevkiinde bulunan tescil harici taşınmaz hakkında davalı tarafından açılan tescil davasının da Mahkemenin 17.04.2002 gün ve 1999/639 Esas,2002/352 sayılı kararı ile aynı nedenle reddine karar verildiğini, dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu iddia ederek, Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini, çekişmeli taşınmazlara davalının elatmasının önlenmesini istemiştir.

Mahkemenin 2006/163-166-180 ve 109 (Dairenin 2008/2464-2480-2487 ve 2644) sayılı dosyalarında davalılar duruşmaya gelmemiş ve davaya da cevap vermemiştir. Diğer 32 adet dosyada davalı kişiler, dava konusu taşınmazın Silivri İlçesi, Beyciler (Yavaşça Doğan) Köyü, Nisan 1303 Tarih, 13 ve bu kaydın gittisi Haziran 1951 tarih 1 nolu ve yine Beyciler Çiftliğine (Mezrası) ait Şubat 1296 tarih 12 sıra numaralı ve bunun gittileri olan Nisan 1301 tarih 13 ve Şubat 1302 tarih 6 Şubat, 1303 tarih 28 ve Haziran 1929 tarih 37 ve bunun gittileri Haziran 1948 tarih 67, Kasım 1957 tarih 117, Ekim 1963 tarih 18, Ocak 1964 tarih 13 nolu tapu kayıtları kapsamında olduğunu, Mahkemenin kesin hüküm olan kararında, çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması ile orman dışına çıkarılan sahalardan olmadığının belirlendiğini, dava konusu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden de olmadığını, Beyciler Köyünün arazi kadastrosu sırasında köyün tüm taşınmazlarının kadastro tespitinin yapılmayıp köy sınırları içindeki taşınmazların ancak 1/2'sinin kadastro tespitinin yapıldığını, bu nedenle çekişmeli taşınmazın tescil harici kaldığını belirterek, davanın reddini istemiştir. Davalı Orman Yönetimi, dava konusu taşınmazın öteden beri devlet ormanı olup, zilyetlik ile kazanılmasının mümkün olmadığını, bu durumun taraflararasında daha önce görülüp kesinleşen dava dosyalarında verilen kararlarla da saptandığını, davalının dayandığı tapu kaydının taşınmaza uymadığını, uysa bile 4785 Sayılı Yasa karşısında yasal değerinin bulunmadığını ileri sürmüş, davalı Beyciler Köyü Tüzel Kişiliği adına Büyük Çavuşlu Belediye Başkanlığı ise, çekişmeli taşınmazın Beyciler Köyü hudutları kapsamında olduğunu,2004 yılında yürürlüğe giren Yerel Yönetimler Yasası gereğince Silivri İlçesinde bulunan Beyciler Köyü ve Çayırdere Köyünün Büyük Çavuşlu Belediye Başkanlığı sınırları içine alındığını, yasal koşulların oluşması halinde taşınmazın davacı adına tesciline karar verilebileceğini belirtmiştir.

Mahkemece, 2006/163-166-180 ve 109 sayılı dosyalarda davalılar yargılamaya katılmadıkları ve davaya da cevap vermedikleri halde, bu dosyalarda dahil toplam 36 dosyada dava konusu taşınmazın, davalıya ve paydaşlarına ait kök tapu kaydının kapsamında kaldığı, taşınmazın tescil harici bırakılması nedeni ile davacıların dayandığı tapu kaydının hukuki değerinin sona erdiğinden bahsedilemeyeceği, davalı gerçek kişinin söz konusu tapu kaydına dayanarak her zaman tescil harici bırakılan taşınmazın tapuya dayalı olarak adına tescilini isteme hakkının bulunduğunu, daha önce davalılar tarafından açılan tescil davası ret edilip kesinleşmişse de taraflar arasındaki uyuşmazlığın sona ermediğini tescil davasının reddedilmesinin, Hazinenin tescil davası açması için yeterli olacağı iddiasının, tapusuz taşınmazlar ile ilgili olup, dava konusu taşınmazın öncesinin tapulu olduğu ve 13.05.1987 tarihinde kesinleşen tapulama sırasında, taşınmazın tapulama ekibince orman olduğu sanılarak tescil harici bırakıldığını, uygulanan Orman Tahdit Haritası ve Memleket Haritasına göre taşınmazın ormanla ilgisi de bulunmadığı gibi, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan ve aynı yer hakkında davalı kişinin daha önce açtığı tescil davasının ret edilip kesinleşmesiyle davalının herhangi bir hakkı bulunmadığı belirlenen taşınmazın tesciline ve davalının bu yere elatmısının önlenmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce, 3116 Sayılı Yasaya göre 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 1943 yılında yapılan ve 28/12/1949 yılında ilan edilerek kesinleşmesinden sonra Şekerpınar, Erikpınar ve Havuzpınar Devlet Ormanı ismiyle Şubat 1952 tarih ve 19 numarada 1316 Hektar yüzölçümüyle ve yine Nisan 1962 tarih 13 numarada 779 Hektar yüzölçümüyle ve Sazlıdere Devlet Ormanı ismiyle tapuya tescil edilen orman kadastrosu ile daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp 12/03/1996 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1985 yılında yapılmış, 14.04.1987 – 13.05.1987 tarihlerinde ilan edilmiş, dava konusu yer tescil ve tesbit harici bırakılmıştır.

Mahkemece, yargılamaya katılarak taşınmazın tapulu olduğunu bildiren davalının dayandığı Beyceğiz diğer adı Yavaşça Doğan Köyü K.Sani 1291 (1275) tarih 172 ila 183 sayılı sicilden gelen ve bir çok intikallerden sonra Hazine ve Orman Yönetiminin taraf olmadığı Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinin 1950/48148 sayılı ortaklığın giderilmesi davası sonucu kayıtların ilk tesisindeki miktar ve yüzölçümüne bağlı kalınmadan ve büyük bölümünün 1943 yılında yapılıp 1949 yılında kesinleşerek Nisan 1952 tarih 13 numarada 779 Hektar yüzölçümüyle Hazine adına tescil edilen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı da göz önünde bulundurulmadan, sınırları değiştirilip miktarı da artırılarak Haziran 1951 tarih 1 ve 2 numaralarda tescil edilen ve 1985 yılında Beyciler Köyünde yapılan kadastro sırasındaSilivri-Çerkez Köy Otobüs Yolunun batısında bulunan Beyciler Köyü 1461 ila 1530 sayılı parsellere uygulanan Haziran 1951 tarih 1 nolu kaydın aynı gün temyiz incelemesi yapılan Silivri (2) Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/146, 147, 148, 156, 157, 158, 162, 163, 168, 169, 171, 173, 176, 177, 180 ve 181 sayılı toplam 17 dosyada dava konusu edilen 22 parça taşınmaza ve yine Beyciler Mezrası Hudutnamesine ait cinssiz ve miktarsız olarak ilk defa Şubat 1296 (1880) tarih 12 ve Nisan 1301 (1885) tarih 13 numaralarda tescil edilen kayıtların gittisi olan ve kadastro sırasında Silivri-Çerkez Köy Otobüs Yolunun doğusunda kalan Beyciler Köyü 1 ila 1460 sayılı parsellere uygulanan Mayıs 1944 tarih 35, Haziran 1948 tarih 67, Mayıs 1951 tarih 77 ve 78, Mayıs 1971 tarih 6 nolu kayıtların dava konusu aynı gün temyiz incelemesi yapılan Silivri (2) Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/109, 149, 150, 151, 152, 154, 159, 160, 161, 164, 165, 166, 167, 170, 172, 174, 175, 178 ve 182 sayılı toplam 10 adet dosyada dava konusu edilen 21 parça taşınmaza uyduğu, daha önce aynı yerler hakkında temyize konu davaların davalısı olan kişilerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak açtıkları davalar ret ile sonuçlanıp kesinleşmişse de davalılar şimdi tapu kaydına dayandıklarından, önceki dava ile temyize konu davada dayanılan sebeplerin değişik olması nedeniyle önceki davanın temyize konu dava yönünden kesin hüküm oluşturmayacağı, gerekçesi ile Hazinenin davasının reddine karar verilmişse de delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Temyize konu davaların keşifleri aynı bilirkişiler huzuruyla yapılmıştır ve keşif tutanaklarının tümü biribirinin kopyasıdır. Orman bilirkişileri yörede 1943 yılında yapılan orman kadastro harita ve tutanaklarını uygulamayıp 1995 yılında yapılan aplikasyon haritasını uygulayarak rapor vermişlerdir. Davalı köylülerin dayandıkları tapu kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileriyle getirtilip uygulanmamışsa da aşağıda izah edileceği gibi bu eksiklikler davanın sonucuna etkili görülmemiştir.

Temyize konu 36 adet dava dosyası hakkında Hazinenin mürafaalı olarak yaptığı temyiz itirazları aynı gün incelenip dava dosyalarının tümü bir kısım eksikliklerin tamamlanması için iade edilip tamamlanmış, daha sonra Asliye (2) Hukuk Mahkemesinin 2006/168 (Dairenin 2008/17379) sayılı dosyası ikinci kez iade edilerek dayanılan tüm tapu kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren kadastro sırasında revizyon gördüğü parsellerle birlikte getirilmiş, bu 36 adet dava dosyasında dava konusu edilen 43 adet taşınmazın yerleri 1/10000 ölçekli birleşik kadastro paftası ile yine 1/10.000 ölçekli memleket haritası üzerinde gösterir şekilde keşif bilirkişilerine harita düzenlettirilmiş ve böylece keşif ve uygulamanın izlenip denetlenmesi sağlanmıştır.

Tüm dava dosyaları içindeki ve özellikle bu davalarda dayanılan belgeler ve deliller aynı olması nedeniyle dayanılan bütün belgelerin ve kayıtların tamamlandığı, mahkemenin 2006/168 (Dairenin 2008/17379) sayılı dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere göre;

I- Davalıların dayandığı ve kadastro sırasında Silivri-Çerkezköy Otobüs Yolunun batısındaki Beyciler Köyü 1461 ila 1530 sayılı parseller ile yine aynı Büyük Çavuşlu Köyü 251 ila 868 ve 1468 ve 2438 ila 2441 ve 1447 ila 1458 sayılı Silivri-Çerkezköy Otobüs Yolunun batısındaki yüzlerce parsele uygulanan Beyceğiz diğer adı Yavaşça Doğan Köyüne ait 12 adet tapu kaydının geldisi Mazbut Firuz Ağa Vakfı, vakfı atik defteri 1 cilt, 168. varakasından nakil edildiği belirtilerek, ilk defa Zilhicce 1292 (1876) (K.Sani 1291) tarih D.10 varak 172 ila 183 numaralarda ANAŞTAŞ binti Kostanti adına tescil edilmiştir.

Bunlardan K.Sani 1291 (1875) tarih 172 nolu tapunun cinsi Otlak ve Yaylak ve Koru ve Kışlak olup miktarı 7750 dönüm (7.122.250 m2) dür. Bu kayıt, aynı zamanda çiftliğin genel hudutnamesidir.

Diğer 11 adet kayıtdan K.Sani 1291 tarih 183 nolu kayıt, bakkal dükkanı, bir oda ve samanhane ve bir fırın ve keson kuyu ve harman yerini içine alan bir bab haneye (bir ev) aittir ve yüzölçümü yazılmamıştır. K.Sani 1291 tarih 173 ila 182 nolu 10 adet kaydın ise cinsi tarladır. Bu 11 kayıt çiftliğin genel hudutnamesine ait K.Sani 1291 tarih 172 nolu kaydın içinde bulunmaktadır. Tarlaya ait K.Sani 1291 tarih 173 ila 182 nolu 10 adet kaydın toplam yüzölçümü 1750 dönüm (1.608.250 m2) dür. Ancak, bu 10 adet tapu kayıtlarının incelenmesinde aşağıdaki I Nolu Tabloda da görüldüğü gibi 5 adedinin sınırları aynı,ancak miktarları farklıdır.

K.sani 1291 tarih 173 ve 174 nolu 300 ve 100 dönüm kayıtların,

K.sani 1291 tarih 175 ve 176 nolu 150 ve 300 dönüm kayıtların,

K.sani 1291 tarih 177 ve 178 nolu 250 ve 150 dönüm kayıtların,

K.sani 1291 tarih 179 ve 180 nolu 100 ve 150 dönüm kayıtların,

K.Sani 1291 tarih 181 ve 182 nolu 50 ve 200 dönüm kayıtların

K.sani 1291 tarih 173 ve 174 nolu 300 ve 100 dönüm kayıtların,

K.sani 1291 tarih 175 ve 176 nolu 150 ve 300 dönüm kayıtların,

K.sani 1291 tarih 177 ve 178 nolu 250 ve 150 dönüm kayıtların,

K.sani 1291 tarih 179 ve 180 nolu 100 ve 150 dönüm kayıtların,

K.Sani 1291 tarih 181 ve 182 nolu 50 ve 200 dönüm kayıtların

sınırları biri biriyle aynı ve fakat yüzölçümleri farklı olduğundan, küçük yüzölçümlü kaydın büyük yüzölçümlü tapu kaydının içinde olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda; Çitlik hudutnamesi içinde bulunan tarlayla ait 10 adet tapu kaydının aslında 5 adet olduğu ve büyük yüzölçümlü 5 adet kaydın yüzölçümü göz önünde bulundurulduğunda, çiftlik tarlalarının toplam yüzölçümünün 1200 dönüm (1.102.800 m2) olduğu anlaşılmaktadır. Başka bir anlatımla; çiftliğe ait 7750 dönüm (7.122.250 m2) olan genel hudutname (otlak, yaylak, koru, kışlak) ile, bu hudutname içindeki 1200 dönüm (1.102.800 m2) tarlaya ait kayıtlarının toplam yüzölçümü 8950 dönüm (8.223.050 m2) olmaktadır.

Dairede yapılan inceleme sırasında; davalı köylülerin dayandıkları tapu kayıtlarının geldi ve gittilerinin kolaylıkla takip edilebilmesi için Beyceğiz diğer adı Yavaşça Doğan Köyü (Çiftliği)’ne ait K.Sani 1291 tarih 172 nolu otlak, yaylak, koru ve kışlak cinsli kayda (1 özel numara) bunun gittilerine (1/1 ve 1/2), özel numara ve (1/1) nolu kaydın gittisine (1/1-1 ila1/1-12) özel numara, 1/2 nolu kaydın gittilerine de (1/2-1 ila 1/2-12) özel numara, K.sani 1291 tarih 173 ila 182 nolu 10 adet tarla cinsli tapu kaydına (1-A1’dan 1-A10 özel numara) çiftlik hanesine ait olan ve miktarı yazılı olmayan K.sani 1291 tarih 183 nolu tapu kaydına da (1-A11 özel numara) verilerek inceleme yapılmıştır.

Yine davalı köylülerin dayandığı Beyceğiz Mezrası genel hudutnamesine ait tesisinden itibaren tüm gittilerinde yüzölçümü belli olmayan Şubat 1296 tarih 12 ve Nisan 1301 tarih 13 nolu pay kayıtlarına da (II) özel numara verilmiştir.

I-1) Davalıların dayandığı ve Silivri-Çerkezköy Otobüs Yolunun batısındaki 17 adet dava dosyasında dava konusu edilen 21 parça taşınmaza ait olduğu iddia edilen ve kadastro sırasında Beyceğiz Köyü 1461 ila 1530 sayılı parsellere uygulanan Haziran 1951 tarih 1 nolu tapu kaydı ilk olarak Anaştaş binti Kostanti adına, Zilhicce 1292 (K.sani 1291) tarih V. No 172 ila 188 numaralarda tapuya tescil edilen kayıtların ilk tesisindeki miktar, cins ve sınırları aşağıdaki tabloda gösterilmiştir.