muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3619, Karar No: 2015/8881, Tarih: 23.06.2015

Mahkemece çekişmeli taşınmazın davacı ... tarafından tarafların kök murisi ...'dan satın alındığı ve zilyetliğinin davacıya devredildiği, davacı yararına zilyetlik ile kazanım koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf Mart 931 tarih ve 52 sıra numaralı tapu kaydına ve taşınmazı kök murisi ...'dan satın aldığı iddiasına dayanmış, davaya katılan ..., ... ve ... ise taşınmazın kök muris ...'dan kaldığı ve terekesinin mirasçıları arasında taksim edilmediği iddiasına dayanmışlardır. Mahkemece her ne kadar davacı tarafın tutunduğu tapu kaydı mahallinde uygulanmış ise de fen bilirkişisinden denetime açık rapor alınmamış, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından dahi yararlanılmamış, davacı ve katılanların tanıkları taşınmazlar başında dinlenilmemiştir. O halde; sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle ... Müdürlüğünden komşu 178 ada 75, 162, 56, 59, 73, 76, 77 parsel sayılı taşınmazların tespit, tutanakları, kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtları, varsa tespitlerine esas alınan tapu veya başkaca kayıt ve belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve fen bilirkişisi huzuruyla keşif icra edilmelidir. Taşınmazların başında icra edilecek keşif sırasında davacının dayandığı, komşu taşınmazların tespitlerine esas alınmış tapu kayıtları okunup hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, çekişmeli taşınmazın güneyindeki komşu 178 ada 73, 76 ve 77 parsel sayılı taşınmazlar ile arasında bulunan yolun sonradan mı açıldığı yoksa kadimden beri var olan yol mu olduğu belirlenmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kayıtlarının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, davaya katılan ..., ..., ...'ın davaları yönünden olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmaması dahi isabetsiz olup, davalı vekili ile davaya katılan ..., ..., ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden müdahile iadesine,

23.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16067, Karar No: 2014/5050, Tarih: 18.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16067 E.  ,  2014/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ile katılanın birbirlerini tanıdıkları, katılanın otomobili ile eve doğru giderken yağmur altında bulunan sanık ...'ı gördüğü ve aracına aldığı, ancak sanığın aşırı alkollü olması nedeniyle nahoş sözler sarf etmesi üzerine arabadan indirdiği, buna kızan sanığın katılana ait kahvehanenin camlarını kırdığı olayda, mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/944, Karar No: 2012/2429, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/944 E.  ,  2012/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vd. aralarındaki projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi davasına dair Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.02.2011 günlü ve 2010/859-2011/186 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 03.10.2011 günlü ve 2011/5460-9627 sayılı ilama karşı, bir kısım davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından verilen karar düzeltme dilekçesinin temyiz defterine kaydedilip edilmediği ve harç alınıp alınmadığı anlaşılamadığından deftere kayıt ve harç durumunun araştırılarak buna ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya getirtilmesinden sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2300, Karar No: 2019/1625, Tarih: 07.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/2300 E.  ,  2019/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ..., sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'nin eksik inceleme yapıldığına, beraatine karar verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafinin kusura, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, katılan vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklar hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL. hesabı ile adli para cezasına çevrildiği aşamada, 1 yılın 365 gün yerine 360 gün olarak, buna göre de sonuç adli para cezasının 12.100,00-TL. yerine 12.000,00-TL. olarak eksik şekilde tayini,

2- Hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden (1) ve (2) olarak numaralandırılan hüküm fıkralarının 3. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15295, Karar No: 2014/17626, Tarih: 17.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15295 E.  ,  2014/17626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2014/235-2014/191

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından Bursa 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden 11.03.2014 tarih ve 2014/185 D. İş esas, 2014/185 karar sayılı ihtiyati haciz kararı alınarak, aynı gün borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, (10) örnek ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak icra dairesinin yetkisine itiraz ettiği, ayrıca borca ve imzaya itirazda bulunduğu anlaşılmaktadır.

İİK.nun 261. maddesi uyarınca alacaklı, mahkemeden aldığı ihtiyati haciz kararının infazını on gün içinde kararı veren mahkemenin yargı çevresindeki icra dairesinden istemek zorundadır. Aksi halde ihtiyati haciz kararı kendiliğinden kalkar.

İİK.nun 261. maddesi hükmü doğrultusunda alacaklı tarafından, ihtiyati haciz kararını veren Asliye Ticaret Mahkemesinin bulunduğu Bursa İcra Dairesi'nde icra takibine başlandığına ve ihtiyati haciz kararının kaldırıldığı da ileri sürülmediğine göre, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin yargı çevresi içinde bulunan Bursa İcra Dairesinde takip yapılmasında yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

O halde mahkemece yetki itirazının reddi ile borçlunun diğer itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16785, Karar No: 2014/14436, Tarih: 08.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/16785 E.  ,  2014/14436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/146342

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 26/a maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı D.. Ç.. M.. D... İnş. Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında 2.615,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı IV.Bölge Müdürlüğünün 25.05.2013 tarihli ve ......seri nolu, .........sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair İNEGÖL 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 24.11.2013 tarihli ve 2013/311 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.04.2014 gün ve 26099 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2014 gün ve KYB. 2014-146342 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

İnegöl 2.Sulh Ceza Mahkemesince verilen karardan önce, 02.08.2013 tarihli ve 28726 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 32.maddesi ile değişik 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 26/a maddesinde yer alan, "Bu Kanunun; a) 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, K1 yetki belgesine sahip kabahatlinin, yetki belgesi kapsamına uygun olmayacak biçimde ev eşyası taşımacılığı yapma faaliyetine uygulanması gereken idari para cezası miktarının bin Türk lirası olduğu gözetilmeden, başvurunun bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İnegöl 2.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 24.11.2013 gün ve 2013/311 D.İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının 1.000,00 TL'ye indirilmesine ve infazın bu miktar idari para cezası üzerinden yapılmasına, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10645, Karar No: 2023/5761, Tarih: 05.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10645 E.  ,  2023/5761 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın göl alanı olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurunun esastan reddine, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; münavebeye esas alınan ürünlerin, değerlendirme tarihi olan 2017 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verim miktarlarını, ayrıntılı üretim giderlerini (harcama kalemlerini tek tek gösteren) ve kg başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6650, Karar No: 2007/7672, Tarih: 09.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/6650 E.  ,  2007/7672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişki

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* 2003 doğumlu çocuğun, okula başladıktan sonraki dönemle ilgili kişisel ilişkinin istek halinde yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.05.2007
Yargıtay — Esas No: 2016/17384, Karar No: 2017/4260, Tarih: 18.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17384 E.  ,  2017/4260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davalıya yersiz olarak ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Boşanmasına ilişkin karar 20.06.2005 tarihinde kesinleşen hak sahibi kız çocuğu olan davalıya, vefat eden sigortalı babası üzerinden bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle Kurumca, 22.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, anılan tarihten itibaren yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden 21.04.2012 tarihine kadar borç tahakkuk ettirildiği ve borcun davalı tarafından ödenmemesi üzerine işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "hak sahibi davalının boşandıktan sonra 09.11.2009 tarihine kadar eski eşi ile birlikte yaşadığı, bu sebeple bu tarihlere ilişkin davalıya ödenen yetim aylığının ...' ya iadesinin gerektiği kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne" karar verilmiştir.

Söz konusu kararın davalı tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek, 22.10.2008-09.11.2009 tarihleri arasında davalının boşandığı eşi ile fiili birlikteliğine ilişkin tespit yerinde ise de 09.11.2009 tarihinden sonrasına ilişkin eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmiştir;

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde

hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasında daha önceki ... kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken;eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Boşanma tarihi itibarıyla gerçek - samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip, ilgiliye anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.