muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15457, Karar No: 2015/10737, Tarih: 10.06.2015

Ormanları yangınlara karşı korumak, davacı idarenin bizatihi asli görevidir. Bu nedenle, çıkan yangını en kısa sürede söndürmek, zararın büyümesini önlemek için her türlü tedbiri almak ve gereğini yapmak da idarenin görevidir.

Davacı Orman idaresinin dava konusu yangını söndürmede kusuru olupta yangının büyümesine neden olmuş ise; bu durumda müterafik kusuru gereği tazminattan indirim yapılması gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece yapılacak iş, gerekirse mahallinde keşif de yapılması suretiyle, konusunda uzman, aralarında elektrik mühendisi ve orman yüksek mühendisi bilirkişisinin bulunduğu, bilirkişi kurulu aracılığı ile dava konusu yangının nasıl ve ne şekilde gerçekleştiği, yangının davalı T.. T..'a ait enerji nakil hattından çıkıp çıkmadığı, olayda illiyet bağının kesilip kesilmediği,dava konusu yangın ve yangını söndürmede davacının kusurunun bulunup bulunmadığı, yangının büyümesine ve zararın artmasına neden olup olmadığı araştırılarak; olaydaki taraf kusuru ve meydana gelen zararın miktarı tereddüte mahal vermeyecek şekilde hesaplanmalı; hesaplanacak tazminat miktarından indirim yapılıp yapılmayacağı da araştırılıp tartışılarak, varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2996, Karar No: 2022/13525, Tarih: 06.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2996 E.  ,  2022/13525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince; kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca taşınmazda irtifak nedeniyle oluşan değer kaybı oranı yeniden hesaplanarak belirlenen bedel esas alınarak ve tescil hükmü yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki dava konusu İstanbul İli, Başakşehir İlçesi, Şamlar Mahallesi, 1424 ve 1453 parsel sayılı taşınmazlara emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesine ve aynı Kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmazların niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranının %2 oranında kabulü suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsili ile tescil hükmü yönünden yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına 06.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/249, Karar No: 2023/2038, Tarih: 04.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/249 E.  ,  2023/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmekle; duruşma günü olarak saptanan 04/04/2023 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlandı, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, ... karara bırakıldı: kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, dava konusu 173 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan babası ve davalı annesi adına 1/2'şer paylarla kayıtlı iken, mirasbırakan babasının 1/2 payını satış göstermek suretiyle eşi olan davalıya devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, kendisine açılan dava neticesinde dava konusu temliki öğrendiğini, mirasbırakandan kalan tüm taşınır ve taşınmazların davalının elinde olduğunu, davalı ile aralarında halen devam eden davalar bulunduğunu, davalının mirasbırakan komada iken ortak hesaplarında bulunan paraları çekerek banka hesaplarını kapattığını, kendisinden mal kaçırma amaçlı tasarruflar yaptığını, dava konusu taşınmazı kiraya vererek kazanım elde ettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline, ayrıca ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, cevap süresinden sonra verdiği beyan dilekçesinde, 1969 yılında işçi olarak gittiği Almanya'da emekli olduğu tarihe kadar çalıştığını, elde ettiği gelirlerini yatırıma dönüştürerek taşınmazlar satın aldığını, 1986 yılında yapılan imar çalışmaları nedeniyle dava konusu taşınmazdaki eşi Mehmet Çevik'e ait payı bedeli karşılığında satın aldığını, davacının, mirasbırakanın ve kendisinin tek evladı ve mirasçısı olduğunu, mirasbırakanın o tarihte 19 yaşında olan tek evladından mal kaçırmak kastıyla böyle bir işleme giriştiğini iddia etmenin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, mirasbırakanın ve kendisinin başka taşınmazları da bulunduğunu, ecrimisil talebinin zamanaşımına uğradığını, davacı tarafından birçok dava açıldığını, kendisinin de davacıya karşı ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/167 Esas sayılı dosyası ile ecrimisil talepli müdahalenin meni davası açtığını, davanın neticesini geciktirme amacıyla bu davanın açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mirasbırakanın geriye taşınmaz ve mal varlığı bıraktığı, davacı tarafın mirasbırakanın mal kaçırma kastı ile hareket ettiğini kanıtladığını söyleyebilme olanağı bulunmadığı, taşınmazda mülkiyete dayalı hak sahibi olmadığından ecrimisil talebinin de haksız ve dayanaksız olduğu gerekçesiyle tapu iptal ve tescil talebi ile ecrimisil talebi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davalının satış bedelini ödendiğini ispat edemediğini, davalının malvarlığını kendi kontrolünde tutma arzusunda olduğunu, davacının babasının evinde oturmasına rağmen, babasının vefatı ile davalının davacıdan kira talebinde bulunduğunu, davacının miras payı oranında talepte bulunduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mirasbırakanın davacı kızı ile beşeri ilişkilerinde sorun bulunmadığı, temlik tarihinde davacının 19 yaşında olduğu ve 1992 yılında evlendiği, davacının iddialarını 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddeleri uyarınca kanıtlayamadığı, davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi uyarınca, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip, kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, mirasbırakanın mal kaçırma kastıyla hareket ettiğini, eksik ve hatalı karar verildiğini, davalının süresinde cevap dilekçesi sunmadığını, dosya kapsamına sunduğu delillerin incelenebilme imkanı olmadığını, dinlenen davalı tanık beyanlarının istinaf mahkemesi tarafından değerlendirmeye alınmasının açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, mirasbırakanın dava konusu taşınmazdaki payını davalıya satmasını gerektirir bir ihtiyacı olup olmadığı hususunun ne yerel mahkemece ne de istinaf mahkemesince inceleme konusu yapılmadığını, diğer dava dosyalarının davacı ile davalı annesi arasında yaşanan beşeri problemlerin ispatı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ve ayrıca ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de TMK'nın 706., TBK'nın 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

2. 6100 sayılı Kanun'un 190/1. maddesi şöyledir:

"İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir",

TMK'nın 6. maddesi şöyledir:

"Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. "

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle; dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, davacı tarafça muvazaa iddiasının ispatlanamadığı anlaşıldığından davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

03/09/2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı vekili için 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/192, Karar No: 2014/19554, Tarih: 20.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/192 E.  ,  2014/19554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığa tayin olunan kısa süreli hapis cezasının ceza süresinden fazla olarak seçenek yaptırıma çevrilmesi suretiyle TCK'nin 50/1-d maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında (1-B) bendinin beşinci paragrafındaki seçenek yaptırım süresinin "3 ay 10 gün" şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/1477, Karar No: 2021/13303, Tarih: 02.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/1477 E.  ,  2021/13303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No : 2019/688-2020/1160

İlk Derece

Mahkemesi : Burhaniye 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9776, Karar No: 2014/18730, Tarih: 01.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/9776 E.  ,  2014/18730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TAZMİNAT

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 31.05.2012 gün ve 2002/652 Esas - 2012/279 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 25.12.2013 gün ve 20733-18507 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacı ile bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 226.00.'şar-TL para cezası ile 52.40.'ar-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8461, Karar No: 2025/4891, Tarih: 25.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/8461 E.  ,  2025/4891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/41 E., 2022/260 K.

1.Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama yargılama sonunda Mahkemesince dava şartı yokluğundan dolayı davanın usulden reddine dair karar verilmiştir.

2.Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Kapatılan 21. Hukuk Dairesince hükmün "muhtara yapılan tebligat usulüne uygun olmadığı gibi, davacıya çıkartılan muhtırada gider avansını oluşturan tebligat gibi gider gerektiren işlemlerin kalem kalem açıklanmadığı, her kalemin miktarının ayrı ayrı gösterilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararı sonrası yapılan yargılamadan sonra Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

3.Ankara Batı 4. İş Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, Dairemizin 24.10.2023 tarihli 2022/13127 E.2023/10157 K. sayılı kararı ile "... Mahkemenin esas yönünden verdiği ve daha önce Yargıtay görevli dairesinin denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi ''İstinaf'' olup, görevli merciinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmektedir." şeklinde belirtilerek dosyanın geri çevrilmesine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesince dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderildikten sonra, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 05.06.2024 tarihli, 2024/1063 E. 2024/1452 K. Sayılı kararı ile davanın istinaf değil temyiz incelemesine tabi olduğu, incelemesinin Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından yapılması gerektiği gerekçesiyle Dairenin görevsizliğine, dosyanın Mahkemesine iadesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

4.6100 sayılı HMK'nın 373/4 maddesi; ''Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.'' hükmünü, Geçici 3/2 maddesi; "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez.'' hükmünü içermektedir. Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtaya yapılmakta olan temyiz yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar iki dereceli kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktadır. Diğer bir anlatımla, Yargıtayın verdiği onama ve bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Somut uyuşmazlıkta, Yargıtay Kapatılan 21. Hukuk Dairesinin 13.07.2017 tarih 2016/14589 Esas, 2017/6014 Karar sayılı ilamı ile "muhtara yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının, davacıya çıkartılan muhtırada gider avansını oluşturan tebligat gibi gider gerektiren işlemlerin kalem kalem açıklanmadığının, her kalemin miktarının ayrı ayrı gösterilmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece anılan karar sonrası esasa ilişkin yargılama yapılıp karar verilmiştir. Aleyhine kanun yoluna gidilen kararla ilgili, daha önce Yargıtayın dosyayı incelemeye görevli dairesince, esas yönüyle herhangi bir denetim söz konusu değildir. Bu itibarla, Mahkemenin esas yönünden verdiği ve daha önce Yargıtay görevli dairesinin denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi ''İstinaf'' olup görevli merciinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Görevli merciin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşılmakla; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 05.06.2024 tarihli, 2024/1063 E. 2024/1452 K. sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Ankara Batı 4. İş Mahkemesine İADESİNE,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26940, Karar No: 2016/2993, Tarih: 08.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/26940 E.  ,  2016/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2- Borçlunun temyiz itirazlarına gelince;

İcra mahkemesince imzaya itirazın kabulüne karar verilmesi halinde, İİK. nun 170/4. maddesinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde, alacaklının takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere tazminat ve %10’u para cezasından sorumlu tutulacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, Adli Tıp Kurumu’nun 11.05.2015 tarihli raporunda, “imzaya itiraz edenin imzası” ile “takibe konu senetteki imzaların” aynı elden çıktıklarını gösterir yeterli nitelikte bulgu saptanmadığı belirtmiş olup, bilirkişi raporunun bu haliyle takibe konu senetteki imzanın “itiraz eden borçluya” ait olmadığı yönünde kesin kanaat bildirdiğinin kabulü gerekir.

Öte yandan icra takibinin dayanağı olan bonoda alacaklının lehdar olup, borçlunun ise keşideci olduğu görülmektedir. Bu durumda, lehdar ile imzaya itirazı kabul edilen keşideci doğrudan ilişki içinde olduğundan keşideci imzasının adı geçene ait olup olmadığını bilebilecek durumdadır. Keşideci imzasının borçlunun eli ürünü olduğunu kontrol etmeden ya da imzanın huzurunda atılmasını sağlamadan bonoyu alan alacaklı imzaya itirazı kabul edilene karşı başlattığı takipte en azından ağır kusurlu kabul edileceğinden tazminat ile sorumlu tutulması gerekir.

O halde mahkemece alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu yöndeki istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

UE