muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4268, Karar No: 2023/5129, Tarih: 10.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4268 E.  ,  2023/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... işçisi olan davacının Tekirdağ Büyükşehir Belediyesine bağlı işyerlerinde otobüs şoförü kadrosunda süreklilik arz eden işlerde çalıştığını, davacının ... Taşıma İş Sendikası üyesi olup davalı Şirket ile ... Taşıma İş Sendikası arasında Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, buna karşın davacıya toplu iş sözleşmeleriyle belirlenen ilave tediye ve fark ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ödenmeyen ilave tediye ve fark ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu ilave tediye alacağı iddiasının dayanağının 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) olduğunu, 6772 sayılı Kanun'da ilave tediye ödemesi yapacak kurum ve kuruluşların belirlendiğini, davalı Şirketin ... hukuk tüzel kişiliğini haiz bir anonim şirket olması sebebiyle ilave tediye ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını, davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret alacaklarının eksiksiz ödendiğini, sendika üyesi davacıya toplu iş sözleşmesine uygun olarak ücret zammı uygulandığını, bu nedenle zam farkı taleplerinin reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Şirketin dava dışı Tekirdağ Büyükşehir Belediyesinin bir iştiraki olduğu ve sermayesinin tamamının dava dışı Belediyeye ait olduğu, ilave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanının 6772 sayılı Kanun ile düzenlendiği, somut olayda davacının ilave tediye alacağı talebini, dosyaya sureti ibraz edilen toplu iş sözleşmesi hükümlerine dayandırdığı, davacıya ait sendika üyelik fişine göre davacının davaya konu edilen dönemde toplu iş sözleşmesinin tarafı olan ... Taşıma İş Sendikasına üye olduğu, dosyaya sunulan Yüksek Hakem Kurulunun 10.02.2017 tarihli ve 2016/1928 Esas, 2017/361 Karar sayılı kararı ile ... Taşıma İş Sendikası ile davalı Şirket arasında 01.05.2016-30.04.2018 tarihlerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesinin uygulanmaya başlandığı, söz konusu sözleşmenin "İlave Tediye" başlıklı 36 ncı maddesinde; "6772 sayılı kanun gereği 52 günlük ücreti tutarında ilave tediye verilir ve bu ilave tediye Bakanlar Kurulunun belirlediği tarihlerde ödenir." düzenlemesinin yapıldığı, yine Yüksek Hakem Kurulunun 05.02.2019 tarihli ve 2019/26 Esas, 2019/46 Karar sayılı kararı ile ... Taşıma İş Sendikası ile davalı Şirket arasında 01.05.2018-30.04.2020 tarihlerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesinin uygulanmaya başlandığı, söz konusu sözleşmenin "İlave Tediye" başlıklı 45 ... maddesinde; "6772 sayılı kanunda belirtilen 52 günlük ücretleri tutarında ilave tediye verilir ve bu ilave tediye Cumhurbaşkanlığınca belirlenen tarihlerde ödenir." düzenlemesinin yer aldığı, bu maddeler ile 6772 sayılı Kanun'a atıf yapılmak suretiyle akdi bir ilave tediye alacağı düzenlendiği, buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı, toplu iş sözleşmesi ve iş sözleşmesi hükümlerine göre yapılması gereken zam oranlarının usulünce yansıtılmadığı, ücretlerin eksik ödendiği anlaşıldığından bilirkişi raporunda yapılan hesaplamanın dosya kapsamı ile uyumlu olduğu gerekçeleriyle ilave tediye alacağının kabulüne, ücret zammı fark alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; dava konusu talep belirlenebilir bir alacak olduğundan davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının hatalı olduğunu, talep edilen alacağın akdi değil yasal bir alacak olduğunu, toplu iş sözleşmesinde kanuni bir ödeme kararlaştırılmış olup akdi bir ödeme belirlenmediğini, davalı Şirketin 6772 sayılı Kanun kapsamına girmediğini, bu nedenle dava konusu ilave tediye ücreti talebinin hüküm altına alınmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmi dava olarak açıldığı, kısmi dava olarak açılmasında hukuka aykırı bir durum bulunmadığı, davacıya ait sendika üyelik fişine göre davacının toplu iş sözleşmesinin tarafı olan ... Taşıma İş Sendikasına üye olduğu, toplu iş sözleşmelerindeki düzenleme ile davacının 6772 sayılı Kanun'dan yararlanarak yasal ilave tediye alabileceğinin değil ilave tediye olarak isimlendirilmiş akdi ikramiye alabileceğinin kabul edildiği, davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı kabul edilerek karar verilmesinin dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı Şirket ile ... Taşıma İş Sendikası arasında Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmelerinde düzenlenen ilave tediye alacağının niteliği, davacının alacağa hak kazanıp kazanamayacağı ve alacağa işletilecek faizin başlangıç tarihine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 109 uncu maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un "Taleple bağlılık ilkesi" kenar başlıklı 26 ncı maddesi şöyledir:

"(1) Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

(2) Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır."

3. 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 36, 39 ve 51 ... maddeleri.

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Borçlunun temerrüdü" kenar başlıklı 117 nci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"...

Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Borcun ifa edileceği ... birlikte belirlenmiş veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bildirimde bulunmak suretiyle belirlemişse, bu günün geçmesiyle; haksız fiilde fiilin işlendiği, sebepsiz zenginleşmede ise zenginleşmenin gerçekleştiği tarihte borçlu temerrüde düşmüş olur.

..."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

..."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince akdi ilave tediye alacağına ilişkin olarak Cumhurbaşkanınca belirlenen ödeme tarihleri kesin vade gibi değerlendirilerek bu tarihlerden itibaren faize hükmedilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de bu kabul hatalıdır. Dosya kapsamına davalının daha önce temerrüde düşürüldüğüne dair bir delil sunulmadığı gibi davacı ilave tediye alacağına işletilecek faizin başlangıç tarihini ıslah dilekçesinde açıkça dava ve ıslah tarihi olarak belirtmiştir. Bu durumda davacının talebi doğrultusunda ilave tediye alacağının; dava ile istenen kısmının dava tarihinden, ıslah ile artırılan kısmının ise ıslah tarihinden itibaren işletilecek faizi ile hüküm altına alınması gerekir. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "1-Brüt 11.036,87 TL ilave tediye alacağının 100,00 TL'sinin dava tarihi olan 17.03.2020 tarihinden itibaren, kalan 10.936,87 TL'sinin ıslah tarihi olan 11.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine," bendinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7613, Karar No: 2013/11951, Tarih: 27.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7613 E.  ,  2013/11951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Tehdit, muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : 1- TCK'nın 289/1. maddesi uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 106/1-2. maddesi uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Borcundan dolayı haczedilip yediemin olarak kendisine teslim edilen malların sahibi olduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

b) Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ile hükmedilen adli para cezasının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılarak hesaplanması sırasında uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 6 ay hapis ve 20 gün karşılığı adli para cezasının aynı Kanunun 289/1-son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 3 ay hapis ve 10 gün karşılığı adli para cezasına, sonuç hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 1800 TL adli para cezasına ve 20 gün para cezasının da TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 400 TL adli para cezasına indirilmesi, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığın yüklenen suçu işlediğine dair katılanın soyut iddiasından başka mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

a- Tehdit suçunda maddi zararın olmadığı, CMK'nın 231/6. maddesinin değerlendirilmesinde manevi zararın nazara alınmayacağı da gözetilmeden, sanık hakkında "maddi ve manevi zararının giderilmediği" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- Hükmedilen adli para cezasının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılarak hesaplanması sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18690, Karar No: 2018/3534, Tarih: 25.06.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/18690 E.  ,  2018/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.Sıf.)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında ticari ilişki bulunduğunu, taraflar arasında yapılan 18.05.2013 tarihli sözleşme ile davalıya beton satıldığını, davalının ödeme yapmadığını, bu nedenle davalı aleyhine takip başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yapı İşleri Müdürlüğü tarafından ihale edilen ve 23/02/2012 tarihinde sözleşmesi imzalanan ... 500 kişilik öğrenci yurdu inşaatının ana yüklenicisi olduğunu, bu iş kapsamında inşaatta ihtiyaç duyulan betonun davacı firmadan satın alınması hususunda taraflar arasında satış sözleşmesi imzalandığını ve davacı tarafından üretilen ve teslim edilen betonun adı geçen inşaatta kullanıldığını, mevzuat gereği davacının satmış olduğu betona ait numunelerin idare tarafından testlere tabi tutulduğunu, testler sonucunda beton numunelerinin basınç dayanım değerlerinin projede öngörülen C-25 standardını sağlamadığının görüldüğünü, bunun üzerine idarenin incelemelerini genişlettiğini, yapılan incelemeler sonucunda davacıdan satın alınan betonun düşük kaliteli çıktığını, davalı firmanın idareye beton güçlendirme projesi sunduğunu ve söz konusu projenin Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından onaylandığını, güçlendirme projesi kapsamında davalı firmanın haksız yere ek maliyeti karşılamak zorunda kaldığını, davacı şirketin sorumluluğunu kabul ederek güçlendirme maliyetinin alacağından mahsup edilmesini kabul ettiğini, davalı şirketin güçlendirme maliyetini hesaplayıp davacının alacaklarından düşülerek kendilerine varsa bakiye alacaklarını ödeme hazırlığı yaptığı sırada davacının haksız ve kötü niyetli davranarak davaya konu icra takibini başlattığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; ... Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 12/11/2012 tarih ve 5113-12 sayılı yazısı ile laboratuvar testleri sonucunda beton numunelerinin C-25 beton standartlarını sağlamadığının ve güçlendirme işlemlerinin yapılması hususunun davalı şirkete bildirildiği, davalının ihtilafa yol açan güçlendirme bedeli olarak katlandığı maliyetin davacının sattığı ayıplı mala orantılanması sonucu davalının davacıya ödemesi gereken meblağın 69.599,72 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında hazır beton alımı konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı taraf satın aldığı hazır betonun ayıplı olduğunu iddia etmiş ve bu yönde delil olarak ... Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 12/11/2012 tarihli yazısına dayanmıştır. Davalı beyanı ile ayıbı 12.11.2012 tarihinde öğrendiğini ileri sürmüş ise de bu ayıbı TTK'nun 23. maddesi uyarınca ihbar etmemiş olup aleyhinde yapılan 04.12.2013 tarihli takipte betonun ayıplı olduğunu ileri sürmüştür. Bu durumda süresi içinde ayıp ihbarı bulunmadığından ve davacının bu yönde bilirkişi raporuna itiraz ettiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29350, Karar No: 2013/35105, Tarih: 07.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29350 E.  ,  2013/35105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10.maddesinin 1.fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasanın 3.maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Borçluya satış ilanının 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uygulanmak suretiyle tebliğ edilmek istenildiği anlaşılmaktadır. Yapılan tebliğde " çarşıya çıktığından birlikte sakin ehil R. E.'a tebliğ olundu" şerhinin bulunduğu görülmektedir.

Borçlular şikayetinde, tebligat yapılan adreslerin kendilerine ait olduğunu ancak tebliğ yapılan şahıs olan R. E.'la aynı yerde ikamet etmediklerini, kaldı ki R.'in takibin diğer borçlusu olduğundan, satış ilanı tebligatından kendilerini haberdar etmediğini, bu durumun Tebligat Kanunu'nun 39. maddesine aykırı olduğunu belirterek ihalenin feshini talep ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece nüfus müdürlüğünen alınan yazıya göre borçlu M.ve İ.  ile tebliğ yapılan şahıs olan R.'in tebliğ tarihlerinde farklı adreslerde ikamet ettikleri, yine emniyet araştırmasında da tebliğ tarihinde her üç şahsın farklı adreslerde ikamet ettikleri, R.'in M. ve İ.'le aynı adreste ikamet etmedikleri belirtilmiş olmasına rağmen şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir. Ayrıca Tebligat Kanunu'nun  39 .cu maddesinde “ Bu kanun hükümlerine göre kendilerine tebliğ yapılması caiz olan kimselerin o davada hasım olarak alakaları varsa muhatap namına kendilerine tebliğ yapılamaz.” hükmü yer almaktadır. Tebliğ yapılan R.'in takibin diğer borçlusu olup, borçlular  M. ve İ. ile  aralarında takip sebebiyle husumet bulunduğu anlaşılmakta olup yapılan tebliğ bu yönüyle de usulsüzdür.

İİK.nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin kabul edilerek ihalenin feshine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

İİK.nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin kabul edilerek ihalenin feshine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31737, Karar No: 2012/32472, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31737 E.  ,  2012/32472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin ödenmeyen ücret, ikramiye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “davacının kesin süre içerisinde gider avansını yatırmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine” dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 gün ve 2012/10116 Esas, 2012/ 9216 Karar sayılı kararı ile “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, önceki gerekçe ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil