muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10152, Karar No: 2012/13329, Tarih: 20.11.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/10152 E.  ,  2012/13329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.05.2008 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; ... iptali ve tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kabulüne dair verilen 27.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili duruşmasız olarak davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 20.11.2012 günü için yapılan tebligat üzerine duruşmasız temyiz eden davacı ve vekili Av. ... ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 43 parsel yanında bulunan davalıya ait 50 metrekare alanlı arsa niteliğindeki taşınmazı belediye meclis kararıyla 30.03.1998 tarihinde satın aldığını, taşınmazın ... kaydının devredilmediğini ileri sürerek, taşınmazın adına tescilini; 16.11.2011 günlü ıslah dilekçesiyle de, ... iptali ve tescil isteminin kabul edilmemesi halinde, ödenen 875,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle ve kendisi tarafından yaptırılan lokanta olarak kullanılan binanın bedelinin ödenmesi ile ödeme yapılıncaya kadar hapis hakkı tanınmasını istemiştir.

Davalı, zamanaşımı süresinin geçtiğini, dava konusu yerin yol fazlası olup, satışa ilişkin bir karar ve ödeme belgesinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ödediği bedelin güncellenmiş değeri ile taşınmaz üzerindeki bina değeri toplamı 64.186 TL’nin davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

./..

2012/10152-13329 -2-

Hükmü, davacı vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacının tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişisel hakka dayalı ... iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat istemlerine ilişkindir.

3194 sayılı İmar Kanununun 26.maddesi hükmünce, yasadaki ayrık durumlar hariç her türlü inşaat işlemini yetkili merciden alınacak ruhsat ve yetkili merciin onayladığı plana uygun yapılması gerekir. Şayet bir inşaata ruhsatsız başlanmış veya ruhsat olmakla birlikte inşaat ruhsatın eki olan projesine aykırı yapılmışsa o inşaat “kaçak inşaat” kabul edilir. Yasanın 32. maddesi uyarınca da yıkıma tabii tutulur. Diğer yandan, benzer hükümler Türk Ceza Kanununun “imar kirliliğine neden olma” başlıklı 184. maddesinde de yer almıştır. Görülüyor ki, davadaki istek yasaların suç kabul ettiği ve hakkında cezai yaptırım uygulamasına giriştiği bir yapıya ilişkindir. Yasalar uyarınca yıkımı zorunlu olan bir yerin ekonomik değer olarak varlığı da düşünülemez.

Somut olayda, davacı, 20.02.1997 tarih ve 1997/14 numaralı ...Belediye Meclis Kararı’na ve anılan belediye başkanlığının 30.03.1998 gün ve 1086 sayılı satış onay yazısına dayanmıştır. Belediye meclis kararında satışı yapılacak taşınmazlar arasında dava konusu taşınmazında bulunduğu açıkça belirtilmediği görülmektedir. Ayrıca, 04.05.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporundan dava konusu taşınmazın imar planı yapılmış bölgede ... kaydı bulunmayan yol fazlası niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Belediye meclisinin açıkça satışı yapılacak taşınmazlar arasında dava konusu taşınmazı saymaması ve ... kaydı oluşturulmadan taşınmazın satışı yapılacağından mülkiyet aktarımına ilişkin davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Ancak, davacı 30.03.1998 günlü tahsilat fişi ile ödediği bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyen faizi birlikte alınmasını istemiştir. Dava dilekçesi ve ıslah dilekçesinde bu bedelin güncellenmiş değerinin tahsili istemi yer almamaktadır. “Taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 6100 sayılı HMK’nın 26. madde gereğince “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez." Davacı tarafından ödediği bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyen faiziyle birlikte tahsili istenmiş olmasına rağmen, ödenen bedelin güncellenmiş değerinin tahsiline karar verilmesi yukarıda belirtilen taleple bağlılık ilkesine aykırıdır.

Ayrıca, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan lokanta binasının yetkili merciden alınan ruhsata dayalı ve yetkili mercinin onayladığı plana uygun olarak yapılmadığı anlaşılmakla bina “kaçak” niteliğinde olup, 3194 sayılı İmar Kanununun 32. maddesi uyarınca yıkımı gerekmektedir. Yasalar uyarınca yıkımı zorunlu olan bir yerin ekonomik değer olarak korunması da düşünülemez. Dolayısıyla, davalıdan bina değerinin de alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yapılan saptamalar bir yana bırakılarak yazılı gerekçe ile bedel yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41720, Karar No: 2015/15825, Tarih: 05.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/41720 E.  ,  2015/15825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın ... na veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesine sevki ile işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını engelleyen ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltan TCK'nin 32. maddesi kapsamında herhangi bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığına ilişkin sağlık kurulu raporunun aldırılması gerekirken, ...de tek hekim tarafından düzenlenen 18/12/2012 tarihli 2177 sayılı rapor ile yetinilerek eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  talebe aykırı olarak BOZULMASINA, 05/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8824, Karar No: 2013/13491, Tarih: 11.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8824 E.  ,  2013/13491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında çekle işleyen türk lirası vadesiz mevduat hesabı taahhütnamesi olduğunu, bir kısım çeklerin karşılığı bulunmadığı için müvekkili bankanın mecburen çek yaprağı bedeli ödediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, çeklerdeki imza ve yazının kendisine veya kendisi adına vekaleten hareket eden eşine ait olmadığını, Adli Tıp Kurumunda imza ve yazı incelemesi yaptırılması gerektiğini, davacı bankanın bir çok yerde kendisinin imzası bulunmasına rağmen çeklerdeki imza ile bu imzaları karşılaştırmayarak ihmalde bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece benimsenen mali müşavir bilirkişi ...’nun raporuna göre davanın kısmen kabulüne, alacak likit olmakla beraber sübutu yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 13.11.2012 tarihli kararında; “Davalı 07.02.2012 tarihli hakim havaleli “yazılı beyanlarını ve bilirkişi raporuna karşı itirazlarını bildirir” dilekçe sunmuş olduğu halde, mahkemece davalının herhangi bir savunmada bulunmadığı yolunda gerekçe oluşturması usul ve yasaya aykırı olup davalının savunma hakkının kısıtlanmasına yol açtığından hükmün bu nedenle bozulması gerektiği” belirtilmiş, mahkemece bozma kararına uyulmuş ve davacı banka ile davalı arasındaki sözleşmede davacı bankanın kendisine ibraz edilen çeklerdeki imza ve yazıları inceleme gibi bir yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesi ile önceki hükmün aynısı tesis edilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, dava konusu çeklerdeki keşideci imzasının kendisine ait olmadığını, davacı bankanın asgari sorumluluk miktarını ödemeden önce basiretli davranıp çeklerdeki imzalar ile bankadaki çek karnesi ile ilgili bankadaki imzaları karşılaştırması gerekirken bunu yapmadığını, kendisine ait olmayan imzaları havi çeklerden dolayı sorumlu tutulamayacağını savunmuştur. Bu durumda mahkemece davalının bu savunması üzerinde durulup dava konusu çekler üzerinde imza incelemesi yaptırıldıktan sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı banka vekilinin icra inkar tazminatına yönelik temyizinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12149, Karar No: 2009/20541, Tarih: 27.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/12149 E.  ,  2009/20541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili icra mahkemesine 26.12.2008 tarihinde yaptığı başvurusunda şirket yetkilisi .....'ın rahatsızlığı nedeniyle süresinde itiraz edemediklerini  belirterek ve sağlık raporu sunarak gecikmiş itirazda bulunduklarını bildirmiştir.

İİK. nun 65. maddesi aynen: (Borçlu, kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir. Ancak borçlu, maninin kalktığı günden itibaren 3 gün içinde mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve müteakip fıkra için yapılacak duruşmaya taalluk eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur. İtiraz üzerine icra mahkemesi ancak gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre takibin talikini tensip edebilir. İcra mahkemesi tetkikatını evrak üzerinde yapar. Lüzumu halinde iki tarafı hemen davetle mazeretin kabule şayan olup olmadığına karar verir….) hükmünü içermektedir.

Borçlu vekili tarafından gecikmiş itiraza mazeret olarak şirket yetkilisi ......'ın rahatsızlığı gösterilmiştir. Ancak dosya içinde mevcut .... Noterliğinin .... tarih ve ..... yevmiye nolu imza sirkülerine göre borçlu şirketi temsil ve ilzama ..... ve .......'ın münferiden yetkili oldukları anlaşılmaktadır. Bu durumda şirket yetkililerinden birinin manisinin olması gecikmiş itiraz nedeni olarak kabul edilemez. Kaldı ki borçlu vekili tarafından itiraz dilekçesine ekli ...Noterliğinin ......yevmiye nolu vekaletnamesi .....tarihli olup, şirket yetkilisinin talimatı ile vekilin itiraz etmesi mümkündür. Sağlık raporunun incelenmesinde de yatak istirahatinin öngörülmediği ve borçlu şirket yetkilisinin vekiline talimat vermesine veya icra dairesine gelerek itiraz etmesine engel teşkil edebilecek bir rahatsızlığının bulunmadığı görülmektedir. Bu durumda borçlu şirketin yetkililerinin ve borçlu vekilinin İİK'nun 65/1. maddesi anlamında geçerli bir mazeretin bulunmadığının kabulü gerekir.

O halde Mahkemece borçlunun gecikmiş itirazının reddi yerine kabul edilerek,  esas hakkında inceleme yapılarak karar verilmesi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle sonucu doğru mahkeme kararının İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından, başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 27/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9001, Karar No: 2022/5334, Tarih: 21.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9001 E.  ,  2022/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 13/11/2015 - 2015/126 esas ve 2015/540 karar (HAGB+TDST:28/11/2014 - 2013/591 esas ve 2014/376 karar)

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) UYAP sorgulamasında sanık hakkında 30/01/2011 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul (Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/06/2013 tarihli 2012/265 esas ve 2013/945 karar sayılı ilamı ile verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın 04/07/2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile adli sicil kaydındaki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesine göre ceza takdir edilip “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Sanıkla ilgili olarak CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, açıklanması geri bırakılan hükümde herhangi bir değişiklik yapma imkanı bulunmadığı ve hükmün ilk şekliyle açıklanması gerektiği halde, 10 ay hapis olarak hükmolunan cezanın hüküm açıklanırken adli para cezasına çevrilerek karar verilmesi suretiyle CMK'nın 231/7. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7826, Karar No: 2009/8962, Tarih: 25.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7826 E.  ,  2009/8962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin sahibi ve sürücüsü olduğu aracı ile nizami bir şekilde seyrettiği esnada kırık yağmur suyu ızgarasının fırlaması sonucunda araçta hasar meydana geldiğini, hasarın 10.890.-TL olarak hesaplandığını beyanla 10.890.-TL'nin, yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesi talebi ile dava açmıştır.

Davalı idare vekili görev, yetki, derdestlik, husumet, hak düşürücü süre yönünden davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 10.391.91.-TL'nin, dava tarihi olan 26.11.2008 gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacı vekilinin fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı idare vekili, kararı husumet, kusur yönünden temyiz etmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 412.66.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 25.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29043, Karar No: 2015/1816, Tarih: 28.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/29043 E.  ,  2015/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin 03.12.2012 gün ve 2010/113 esas ve 2010/143 karar sayılı ek kararı aleyhine dosyada herhangi bir temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla; 03.12.2012 günlü ek karara yönelik varsa mahallinde temyiz dilekçesi dosyaya konulup ve buna göre ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/839, Karar No: 2011/12036, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/839 E.  ,  2011/12036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkiline satmış olduğu sanayi LPG ile ilgili olarak düzenlenen faturanın müvekkilince ödendiğini, buna rağmen fatura konusu 941,46 TL KDV miktarının bağlı bulundukları Büyük Mükellefler Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce davalı firmanın olumsuz mükellefler listesinde olduğu gerekçesiyle 14.07.2009 tarihli tutanak ile bir kat vergi ziyaı cezası ile talep edildiğini, bu miktarın müvekkili tarafından ödendiğini, davalı tarafça müvekkiline bu borcun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, vergi dairesince yapılan uygulamanın haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosya kapsamı ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacı tarafın vergi dairesi tarafından yapılan uygulama sonucunda davalı şirketin olumsuz mükellefler listesinde olması nedeniyle davalıya kesilen vergi cezasını ödemek zorunda kaldığı davalı şirketin itirazında haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3980, Karar No: 2008/7143, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/3980 E.  ,  2008/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kale Toprak San. Adi. Kom. Şti. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan Kale Toprak San. Adi. Kom. Şti. ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.