muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2143, Karar No: 2018/1551, Tarih: 23.10.2018

Direnme kararını davacılar vekili temyize getirmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olay bakımından dava dilekçesi ve davacı tarafın 28.02.2012 havale tarihli beyan dilekçesindeki isteminin miras payının karşılıklı devri niteliğinde olup olmadığı, burada varılacak sonuca göre davacıların tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Tarafların müşterek murisi ... 15.12.1977 tarihinde vefat etmiş, geride kendisinden önce vefat eden eşi Zülfiye’den olma müşterek çocukları....., ...., .....ve .....’yi mirasçı olarak bırakmıştır.

Davacılar vekili dava dilekçesinde çekişmeli taşınmazların kök muris.....’ye ait iken ölümü ile mirasçılarına intikal ettiğini, davacılar murisi .... ile davalılar murisi.....’in kadastro tespit öncesi aralarında yapmış oldukları taksim neticesinde .... Köyünde bulunan taşınmazların davacılar murisi ....’a, İncesu köyünde bulunan taşınmazların ise davalılar murisi.....’e kaldığını, diğer mirasçılar.....ve ....nin taksime katılmadıklarını, bu nedenle kız kardeşlerin de her iki köydeki taşınmazlarda hak sahibi olduklarını açıklayarak tapu kayıtlarının iptali ile müvekkilleri adına tescilini istemiş, yargılama aşamasında ise .... ve..... arasındaki işlemin iki mirasçı arasındaki miras payının karşılıklı devri niteliğinde olduğunu beyan etmişlerdir.

.... köyünde bulunan çekişmeli taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayalı olarak ve tespit malikinin ölü olduğu kaydı düşülmek suretiyle belgesizden kök muris ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Bu nedenle çekişmeli taşınmazların tespit öncesi tapusuz oldukları anlaşılmaktadır.

Dava dışı İncesu köyünde bulunan taşınmazlar ise miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak belgesizden..... mirasçıları ..... adına paylı olarak tespit ve tescil edilmiştir.

Kadastro Kanunu’nun 15. maddesinin 3 fıkrası hükmüne göre iştirak hâlinde mülkiyet hükümlerinin söz konusu olduğu hâllerde, iştirakçilerden biri veya bir kaçının belirli bir taşınmaz maldaki hissesinin diğer iştirakçilere devir ve temliki; tapulu taşınmaz mallarda yazılı, tapusuzlarda ise her türlü delille ispat edilebilir.

Bu hüküm uyarınca yazılılık kuralı, geçerlilik ve ispat açısından yalnızca tapulu taşınmazlarla sınırlı tutulmuş, tapusuz taşınmazların iştirakçilerden bir diğerine devir ve temliki söz konusu olduğunda bu devir ve temlik işleminin yazılı yapılması zorunluluğu bulunmadığı, böylece hisse devir ve temlikinin her türlü (yazılı belge, tanık, bilirkişi vb.) delil ile ispatının mümkün olduğu bildirilmiştir (Özmen, İ., Çorbalı, H.: 3402 sayılı Kadastro Kanunu Şerhi, Ankara 1995, s.611, Çağlar N., Yımaz, N.F., Arıbaş,A. 3402 Sayılı Kadastro Yasası Açıklaması ve Uygulaması, 1988, s.387).

Somut olayda uyuşmazlığın Kadastro Kanunun 33. maddesinin 3. fıkrası uyarınca genel hüküm niteliği kazandırılan aynı Kanunun 15. maddesinin 3. fıkrasının göz önünde tutulması suretiyle iddia ve savunma doğrultusunda tüm deliller toplanıp birlikte değerlendirilerek çözüme kavuşturulması gerekmektedir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında kök murisin mallarının usulünce paylaşılmadığı, mirasçılardan birinin kendisine intikal eden taşınmazı diğer mirasçıyla takas ettiğinin kabulünün de mümkün olmadığı, kök muris..... adına yapılan tespitte bir hata bulunmadığı, bu nedenle direnme kararın onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Şu hâlde direnme kararı yukarıda açıklanan bu değişik gerekçeyle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3’üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429’uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun’nun 440’ıncı maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.10.2018 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptal ve tescile ilişkindir.

Kök Muris.....'ye ait taşınmazların, Murisin erkek çocuklarından .... ve..... arasında paylaşıldığı, kız çocukların bu paylaşıma katılmadığı, ne var ki kadastro tespiti sırasında kök Muristen kalan Güneysu Köyündeki taşınmazlar zilyetlikten davalıların murisi..... adına tespit görürken .... Köyündeki taşınmazlar ise kök Muris..... adına tespit görmüş, bu nedenle davacılar tarafından söz konusu dava açılmıştır.

Kök Murisin mallarının usulünce paylaşılmadığı, bu paylaşıma kız evlatların katılmadığı, bu nedenle geçerli bir paylaşımın bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir.

Geçerli bir paylaşım bulunmadığına göre mirasçılardan birinin kendisine intikal eden taşınmazı diğer mirasçıyla takas ettiğinin kabulü de mümkün olmamalıdır.

Davacıların yapması gereken iş davalıların Murisi..... adına yapılan tespite, kadastrodan önceki sebebe dayanarak itiraz etmek suretiyle tapu iptal tescil davası açmak olmalıdır.

Taşınmazların kök Muris.....'den intikal ettiği açık olduğuna ve geçerli bir paylaşım bulunmadığına göre bütün taşınmazların kök muris mirasçılarının tamamı adına tespit görmesi gerekirken bir kısım taşınmazların tek başına davalıların murisi..... adına tespit görmesi doğru olmadığı gibi kök muris..... adına yapılan tespitte de bir hata bulunmamaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2022/2587, Karar No: 2022/5708, Tarih: 23.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2587 E.  ,  2022/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'na aykırılıktan dolayı kabahatli Mustafa Taşgıran Taşkıran Halı Mobilya Tekstil Ev Aletleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında Manisa Büyükşehir Belediye Başkanlığının 24/03/2021 tarihli ve 2021/1840 sayılı encümen kararı ile uygulanan 427,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulüne ve idarî yaptırım kararının kaldırılmasına dair Manisa 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/10/2021 tarihli ve 2021/2795 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20/01/2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/02/2022 tarihli ve KYB. 2022/12209 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun "Duraklamanın yasak olduğu yerler" başlıklı 60. Maddesinde yer alan "Taşıt yolu üzerinde; ...b) Sol şeritte, (raylı sistemin bulunduğu yollar hariç)... Duraklamak yasaktır." şeklindeki,

1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun'un 1. maddesinde yer alan "Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.” şeklindeki,

5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu'nun 7/1-f maddesinde ''Büyükşehir belediyesinin görev, yetki ve sorumlulukları şunlardır:f) Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek

" şeklindeki,

Manisa Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğinin 7. maddesinde yer alan, ''1) Yükleme, taşıma, ve boşaltma işlemleri halkı rahatsız etmeyecek şekilde yapılacaktır. Bu işlemler yapılırken cadde ve sokaklar uzun süre işgal edilmeyecek, işlem bittikten sonra etraf temiz olarak bırakılacaktır." şeklindeki,

" şeklindeki,

Manisa Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğinin 7. maddesinde yer alan, ''1) Yükleme, taşıma, ve boşaltma işlemleri halkı rahatsız etmeyecek şekilde yapılacaktır. Bu işlemler yapılırken cadde ve sokaklar uzun süre işgal edilmeyecek, işlem bittikten sonra etraf temiz olarak bırakılacaktır." şeklindeki,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Emre aykırı davranış" başlıklı 32/1. maddesinde yer alan, "Yetkili makamlar tarafından adlî işlemler nedeniyle ya da kamu güvenliği, kamu düzeni veya genel sağlığın korunması amacıyla, hukuka uygun olarak verilen emre aykırı hareket eden kişiye yüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Bu cezaya emri veren makam tarafından karar verilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında,

Manisa Büyükşehir Belediye Başkanlığı Ukome Kurulu’nun 28/12/2018 tarihli ve 2018/142 sayılı kararı ile kent trafiğini düzenlemek amacıyla bir çok cadde ve bulvarın tek yönlü olarak araç trafiğine izin verildiği, ayrıca belirtilen bu cadde ve bulvarlar üzerinde bulunan iş yerlerinden günün belli saatleri içerisinde küçük ölçekli yük yükleme boşaltma veya bekleme izni verildiği, ihlalin gerçekleştiği 8 Eylül Caddesinin bu caddeler arasında sayıldığı; keza Manisa Büyükşehir Belediye Başkanlığı Ukome Kurulu’nun 09/03/2018 tarihli ve 2018/44 sayılı kararı ile şehir içi trafiğin olumsuz etkilenmemesi için şehir merkezinde bulunan iş yerlerinde yük indirme ve bindirmelerin 00.00-06.00 saatleri arası olarak sınırlandığının anlaşılması karşısında,

Somut kabahate konu olayda, mobilya sektöründe faaliyet gösteren kabahatli firmaya ait ... plaka sayılı aracın Manisa İli, Şehzadeler İlçesi, 8 Eylül Caddesinde bulunan iş yeri önünde tek yönlü araç trafiğine açık yol üzerinde yolun en solunda eşya yüklemek suretiyle uzun süreli yolu işgal etmesi nedeniyle uygulanan idari yaptırım kararının, belediyelerin anılan işgal ile ilgili 5326 sayılı Kanun'un 32. maddesine göre idari yaptırım kararı veremeyeceğinden bahisle başvurunun kabulüne ve kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

Şehir trafiğini düzenlemek görev ve sorumluluğu kendisine tevdi edilen büyükşehir belediyesinin bu amaçla düzenleyici işlem yaparak bir takım kısıtlamalar getirebileceği ve somut kabahate konu iş yerinin bulunduğu cadde üzerinde de anılan UKOME kararları ile düzenlemeler kabul edilerek trafik yoğunluğunun önüne geçilmeye çalışıldığı, anılan güzergahta günün belli saatleri arasında yük indirme bindirme izni verildiği de nazara alındığında, Manisa Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğine atfen yönetmeliğe aykırı eylemleri nedeniyle anılan düzenlemelere uygun olarak ve 5326 sayılı Kanun uyarınca idarî para cezası uygulandığı gözetilmeden, başvurunun reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre muterizin eyleminin tek yönlü ve park yasağı olan yolun sol şeridinde park etmekten ibaret olduğu ve bu fiilin de 2918 sayılı Yasanın 60/1 ve 61/1 maddelerinde düzenlenen duraklama ve park yasaklarına aykırılık teşkil edeceği, bu maddelerde düzenlenen kabahatler nedeniyle idari para cezası tutanağı düzenleme yetkisinin de aynı yasanın 114. maddesi uyarınca Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığında olduğu, bu itibarla Manisa 2. Sulh Ceza Hakimliğinin kanun yararına bozma istemine konu kararında bir isabetsizlik görülmediği cihetle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına kararın bozulmasına dair talebinin REDDİNE, 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2316, Karar No: 2019/2409, Tarih: 09.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2316 E.  ,  2019/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : .... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin

04.11.2015 tarih ve.... sayılı kararı

İtirazla İlgili Hüküm : TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 220/7-2.

cümle, 62, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

İ

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Dairemizce verilen 04.12.2018 gün ve 2018/4063 Esas, 2018/4802 sayılı kararıyla sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan TCK’nın 314/3 ve 227. maddeleri yollamasıyla 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5 ve 62. maddeleri gereğince 6 Yıl 3 Ay hapis cezası kararıyla onanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu karara karşı itiraz edilmekle;

Dairemizin 2019/2316-2409 sayı ile itirazın reddine, itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosya henüz Genel Kurula gönderilmeden Cumhurbaşkanlığı Milli İstihbarat Teşkilatı Başkanlığı tarafından dosyaya sunulan 28.05.2019 tarihli yazı içeriğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna tevdii kararı kaldırılarak bu konuda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından görüş alınarak dosyanın esası hakkında karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Milli İstihbarat Teşkilatı tarafından dosyaya sunulan yazı içeriğine göre itiraz konusunda ek görüş alınması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8773, Karar No: 2010/6321, Tarih: 26.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/8773 E.  ,  2010/6321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : BERAAT

1-Sanık ...'a yüklenen sahte fatura düzenlemek suçunun 213 Sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa bulunmadığı gözetilmeden davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar ..., ..., ... hakkında 2002-2003 yıllarında sahte fatura düzenlediklerinden bahisle cezalandırılmaları için açılan kamu davasında, Yapım Yayın ve Organizasyon Limited Şirketinin 04.07.2002-21.05.2003 döneminde şirket müdürü olan sanık ... ve 22.05.2003 tarihinden itibaren şirket müdürü olan ... ve şirket ortağı ... hakkında tanzim olunan 14.01.2005 gün ve 1283/1 sayılı vergi tekniği raporunda, şirket müdür ve ortaklarının bilinen adreslerine yapılan tebligatlara rağmen defter ve belgelerin ibraz edilmediği, şirketin bilinen adresini yeni adresi bildirmeden terk ettiği, şirket beyannamelerini düzenleyen olarak gözüken serbest muhasebeci ile ilgili vergi numarası esas alınarak yapılan VEDOP sorgulamasında böyle bir mükellef ve vergi numarasının bulunmadığı, 2003 yılı defterlerinin Zeytinburnu 4. Noterliği tarafından tasdik edildiğine dair beyanname ekinde verilen bilgilerin gerçeği yansıtmayıp defter tasdik ettirmediği, işçi çalıştırmadığı, şirket kapasitesinin yüksek matrahlı beyanname vermeye uygun bulunmadığı halde KDV matrahlarının 2002 yılında 145.176.637.000 TL, 2003 yılında 268.807.250.000 TL olarak bildirildiği, 2002 yılında 15.352.100.000 TL zarar beyanında bulunulduğu ve beyannamelerde oluşan vergileri ödemediğinin tespit edildiği, sanık ...’un yanında işçi olarak çalışan ... beyanında, kendisini sigortalı yapacaklarını söylemeleri üzerine hisse devir sözleşmesini imzalayıp şirketi devraldığını, 5 ay sonra hissesini ...’a devrettiğini, ...’un şirketi paravan olarak kullanıp komisyon karşılığında naylon fatura kestiğini belirttiği, sanıklar ise aşamalardaki savunmalarında, sanık ... “yetkili olduğu dönemde düzenlenen faturaların gerçek olduğunu”, sanık ... “formalite icabı ortak olduğunu, işleri ’ın yürüttüğünü”

sanık ... “piyasadan iş alabilmek için fazla iş yaptıkları izlenimini vermek amacıyla yüksek matrahlı beyannameleri doldurup verdiğini, ancak fatura düzenlemediğini” ifade etmeleri karşısında;şirketin hiçbir ticari faaliyeti olmadığı ve gelir elde edilmediği bildirilmesine rağmen vergi dairesinden kaydının terkin ettirilmeyip vergi borcu doğuran mükellefiyetin devam ettirilmesinin ticari teamüle uygun bulunmadığı, sahte fatura düzenlemesi eylemini devam ettirmek amacına yönelik olduğu, şirket adına kayıtlı araç ve taşınmaz olmadığı, çalışan işçisinin bulunmadığı, yüksek tutardaki cirosuna rağmen çek, havale ve benzeri banka iletişim araçlarını kullanmadığı, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri teslim tesellüm belgeleri bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan satıcının hesabına girdiğini gösteren geçerli belgeler ibraz etmediği de gözetilerek vergi tekniği raporu içeriği, kaçamaklı ikrarlar ve tüm dosya içeriğinden unsurları itibariyle oluşan ve sübuta eren sahte fatura düzenlemek suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği halde, bilirkişinin isabetsiz raporuna dayanılarak beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2979, Karar No: 2021/2258, Tarih: 02.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2979 E.  ,  2021/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı idaresindeki araç ile davalı ... şirketine sigortalı aracın karıştığı kazada davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Uyuşmalık Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; Başvurunun kabulüne 69.864,00 TL tazminatın 24.01.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte

davalıdan tahsiline,

karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından uyuşmazlık hakem heyetince verilen karara davalı vekilinin yapmış olduğu itirazın reddine dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada yaralandığını açıklayıp iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuş, tazminatın belirlenmesi amacı ile bilirkişiden rapor alınmış, alınan raporda davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde 1931 tarihli PMF yaşam tablosu dikkate alınarak hesaplama yapılmış, hakem heyetince bu rapor hükme esas alınmıştır.

Gerçek zarar miktarı; davacının olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Desteğin veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık,

Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Buna göre temyiz edenin sıfatına göre, davacı tarafından kararın temyiz edilmediği de dikkate alınarak, kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 02/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11590, Karar No: 2015/576, Tarih: 13.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11590 E.  ,  2015/576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/1154-2012/787

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davalı elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti (psh) bedellerinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, 41,00 TL'nin iadesine karar vermiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.