muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5430, Karar No: 2021/376, Tarih: 21.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5430 E.  ,  2021/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi

Doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1-Son paragrafında yer alan kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacı İdare harçtan muaf olduğundan, davalı tarafça yatırılan harçların, bozma ilamında iadesine karar verilen harç tutarı gözetilerek mükerrer iadeye sebebiyet vermeyecek şekilde istek halinde davalıya iadesine) cümlesinin yazılmasına,

2- 6 numaralı bendinde yazılı (son karar tarihi olan 26.02.2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihi olan 21.01.2021) ibaresinin yazılmasına,

3- 3 ve 6 numaralı bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin kaldırılmasına yerlerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

3- 3 numaralı bendinde yer alan (kararın kesinleşmesine müteakip) ibarelerinin hükümden çıkartılmasına yerine (bankaya) ibaresinden sonra gelecek şekilde (derhal) kelimesinin yazılmasına,

2- 6 numaralı bendinde yazılı (son karar tarihi olan 26.02.2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihi olan 21.01.2021) ibaresinin yazılmasına,

3- 3 ve 6 numaralı bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin kaldırılmasına yerlerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

3- 3 numaralı bendinde yer alan (kararın kesinleşmesine müteakip) ibarelerinin hükümden çıkartılmasına yerine (bankaya) ibaresinden sonra gelecek şekilde (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34251, Karar No: 2024/3839, Tarih: 20.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/34251 E.  ,  2024/3839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/2 E., 2016/78 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın Merkezi Nüfus Kayıt İdaresi Sisteminde (MERNİS) kayıtlı adresi esas alınarak gerekçeli kararın tebliği yoluna gidilmesi, MERNİS adresinin bulunmaması durumunda ise daha önce kanunî usullere göre tebligat yapılmış olması kaydıyla bahse konu adres esas alınarak 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebligat yapılması gerekmektedir. Dava dosyası kapsamına göre sanığın yokluğunda verilen inceleme konusu kararın, sanığın sorgusunda beyan ettiği adresine tebliğe çıkarıldığı, bila tebliğ merciine iade edilmesi üzerine Mahkemece, sanığın MERNİS adresi esas alınarak tebliğ mazbatası üzerine "MERNİS" şerhi düşülmek suretiyle 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliği yoluna gidilmesi gerekirken, doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, sanığın, öğrenme üzerine kararı, 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinde öngörülen kanunî süre içerisinde temyiz ettiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün;karar tarihi itibarıyla 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,24.03.2016 tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrası (f) ve (son) bentleri, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 11.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; yasal unsurları oluşmayan suçlardan mahkumiyet kararları verilmiş olması nedeniyle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; yasal unsurları oluşmayan suçlardan mahkumiyet kararları verilmiş olması nedeniyle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın almış olduğu mal karşılığında suça konu, tamamen sahte ve yasal unsurları tam olarak tanzim edilmiş 6.900,00 TL bedelli çeki vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Sanık suçlamayı kabul etmemiş, suça konu çeki Tekirdağ ili ... ilçesinde soğancılık yapan bir şahıstan aldığını teminat olarak katılana verdiğini, çekin sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiş, çeki aldığını söylediği kişiye ait açık kimlik ve adres bilgilerini verememiştir.

3.... Kriminal Polis Laboratuvarının 09.11.2015 tarihli uzmanlık raporunda .ekin tamamen sahte olarak düzenlendiği, aldatıcılık niteliğinin bulunduğu, çekteki yazı ve imzaların sanık eli ürünü olmadığı kanaati bildirilmiştir.

4. Mahkemesince belge aslı incelenmiş, atılı suçların unsurları itibariyle oluştuğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,24.03.2016 tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14929, Karar No: 2009/402, Tarih: 21.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14929 E.  ,  2009/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.08.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.....2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalının 1171 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 2000 metrekarelik kesimini sürmek ve ağaç dikmek suretiyle elattığını ... sürerek , elatmanın önlenmesi ve ağaçların kal’ini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı Hazine, ağaçların kal’ine de karar verilmesi gerektiğini ... sürerek hükmü temyiz etmiştir.

Yapılan yargılamalar sırasında davalının 1171 parsel sayılı taşınmazın 2000 metrekarelik kesimini sürüp ekmek suretiyle elattığı ve bu kesime ayrıca onüç adet incir, bir adet nar ve bir adet ... ağacı diktiği anlaşılmıştır.

Davacı, dava dilekçesinde ağaçların kal’ini de istediği ve yapılan yargılama sırasında davalının elattığı bu kesime ağaç da diktiği anlaşıldığı halde davacının kal isteği hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.01.2009 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3984, Karar No: 2012/25536, Tarih: 28.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3984 E.  ,  2012/25536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/2, 62, 50, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiş olup suçun işlenme özellikleri ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak temel ceza tayininde asgari hadden daha fazla ayrılması ve hapis cezasının para cezasına çevrilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, tanık beyanının gerçeği yansıtmadığına, bilirkişi raporlarına ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesinin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11263, Karar No: 2010/1732, Tarih: 15.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11263 E.  ,  2010/1732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.07.2007 gün ve 2006/372 - 2007/183 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... Bosphorus A.Ş. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, davalıların donatanı, acentesi ve sigortacısı oldukları geminin davacıya ait ağlara verdiği zararın tahsili istemine ilişkin olup, davalılardan M/V Lerte Gemi Acentesi Bosphorus A.Ş. vekilinin yetki itirazı kabul edilerek mahkemece, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan Bosphorus A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

HUMK'nun 427.maddesinin 1.fıkrasının 2.cümlesi uyarınca, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın kaldırılması veya değiştirilmesinde korunmaya değer bir hukuki menfaatinin bulunması gerekir.

Somut olayda, davalardan acentenin yetki itirazı kabul edildiği anlaşılmakla, bu davalı vekilinin yaptığı temyizde hukuki menfaat bulunmadığı sonucuna varılmış olup, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nun 432/4.maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan M/V Lerte Gemi Acentesi Bosphorus A.Ş. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 04,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16404, Karar No: 2018/16116, Tarih: 02.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/16404 E.  ,  2018/16116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki ilama konu suçun, TCK'nınn 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan mala zarar verme olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, üçüncü fıkrada yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5698, Karar No: 2012/7021, Tarih: 28.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5698 E.  ,  2012/7021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusu kalmadığından davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, kooperatife ait ... 2 Apt. A Blok A giriş 1 numaralı dairenin davacı adına tahsis edildiğini, fakat gayrimenkulün müvekkiline teslim edilmediğini, eksiklerin tamamlanması için 26.587,43 TL'lik harcama yapılması gerektiğini ileri sürerek, bu miktar alacağın davalı kooperatiften tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın Ticaret Mahkemesi'nde görülmesi gerektiğini, davacının eczacı olduğunu ve taşınmazın yakınında sağlık ocağının bulunması nedeniyle burada eczacılık yapmayı düşündüğünü, kooperatifin, dairenin projede mesken olarak bulunduğunu bildirdiğini, davacının proje tadilatı için çabaladığını fakat olumlu netice alamadığını, gayrimenkulün davacıya teslim edilememesinde müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre, taşınmazın mimari projesine uygun şekilde mesken olarak kullanıma hazır hale getirilmiş olduğu, ancak Amerikan panel iç kapı doğramalarından camlı olması gerekenlere mat camlarının takılmamış olduğu, son celsede alınan taraf beyanlarına göre söz konusu eksikliğin de tamamlandığı, bu durumda davanın konusunun kalmadığı, sözkonusu eksikliklerin yargılama aşamasında giderilmesi nedeniyle davacının dava açmakta haklı olduğu gerekçesiyle, esas hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3961, Karar No: 2010/6522, Tarih: 09.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/3961 E.  ,  2010/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu ev niteliğindeki muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp az yukarıda adı geçen davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin birinci fıkrasından “…mülkiyetinin..” ve “…a ait olduğunun…” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…tarafından meydana getirildiğinin...” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen 370,90 TL harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 09.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.