muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8575, Karar No: 2023/1193, Tarih: 02.05.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mefruşat ürünleri alımından kaynaklanan alacağın tahsili için görülen takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 233 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre; "Alıcı, satış bedelini belirtmeksizin malı alacağını kesin olarak bildirmişse satış, ifa yeri ve zamanındaki ortalama piyasa fiyatı üzerinden yapılmış sayılır."

2. 6098 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre; "Aksine sözleşme yoksa, satılan alıcının zilyetliğine girince satış bedeli muaccel olur."

3.Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, karara esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen maliyete ve özellikle satılan ürünlerin davalı alıcının zilyetliğine güvenliğinin ispatlanmış olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12004, Karar No: 2007/15848, Tarih: 06.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12004 E.  ,  2007/15848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 156 ada 16 ve 159 ada 41 parsel sayılı 6609.37 m2 ve 3505.44 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, fındık bahçesi ve ağaçlık niteliğiyle öncesinde dava dışı 156 ada 17 ve 19, 159 ada 27 ila 40 ve 42 sayılı parsellerle bir bütün olarak, Mayıs 1289 Y. Tarih ve 102 numaralı sicilden gelen, Mart 1958 tarih ve 18 sıra numaralı tapu kaydı ve bu kaydın diğer tedavüllerinin kapsamında kaldıklarından söz edilerek ... adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parsellerin tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, herhangi bir harita düzenlenmeden çekişmeli taşınmazların bulunduğu köyde sınırlandırılacak orman bulunmadığına ilişkin tek sayfalık bir tutanak düzenlenerek çalışmaya son verilmiştir.

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ve bir birine bitişik yada yakın bölgedeki taşınmazlar hakkında, Orman Yönetimi tarafından gerçek kişiler aleyhine orman iddiası ile açılan kadastro tesbitine itiraz davalarına ilişkin dava dosyalarında; birkaç dönüm yüzölçümündeki değişir sınırlı tapu kayıtları dayanak gösterilerek kayıt miktarından çok fazla gerçek kişiler adına tesbit tutanaklarının düzenlendiği görülmektedir. 1959 tarihli memleket haritası, 1971 yılında düzenlenen Amenajman haritası ve 1954 yılında çekilmiş ... fotoğraflarının uygulanmasına dayalı keşif sonucu Orman Yüksek mühendisi bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporlarda, dava konusu edilen taşınmazların tamamına yakınının, memleket haritasında meyve sembollü alan yada ... yapraklı ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendirildiği, bazı parseller üzerinde 30, bazı parseller üzerinde ise 50 yaşına varan kızıl ağaçlar, akasya yada benzeri ağaçların sonradan emekle yada doğal tohumlama yoluyla yetiştiği, fındıkların yetiştirilmesini kolaylaştırmak için dikildiği, bu ağaçların kapalılık oluşturmadığı, kapalılığın en fazla % 30 (0.3) olduğu, taşınmazların öncesi tarla olarak kullanılırken, daha sonra fındık yetiştirildiği, taşınmazların üzerindeki fındık ağaçları ve ... yapı gözetildiğinde taşınmazların eski tarihli haritalarda orman olarak nitelendirildiğinin

söylenemeyeceği, ... alanı olarak nitelendirildiği, bu özellikleri nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu, ... elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava konusu taşınmazların kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının çekişmeli parselleri kapsadığı bildirilmiş, Mahkemece bu bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulmuşsa da, yapılan inceleme ve araştırma yetersizdir. Şöyle ki; aynı yerleşim yerine ait aynı gün yada yakın günlerde Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarında hükme dayanak yapılan ve aynı uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda; davaya konu edilen taşınmazların öncesinin tarla olduğu, daha sonra fındık yetiştirildiği veya orman ağacı olmayan ağaçların yetiştirildiği, taşınmazların üzerindeki sayısı ve kapalılığı teknik ve somut olarak açıklanmayan fındık ağaçlarının, 1959 yılında memleket haritasının düzenlenmesinde etkili olabilmesi, başka deyişle dikkate alınabilmesi için, keşifin yapıldığı 2006 yılına göre en az 60 yaşında olması gerektiği gözetilmeden, dosyaların çoğunluğunda dava konusu edilen taşınmazlar üzerinde bulunan 30 - 40- 45 (birkaç dosyada 50-55) yaşlarında olduğu bildirilen fındık ağaçları nedeniyle taşınmazların memleket haritasında yeşil ile renklendirilerek, ... yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği, orman olarak nitelendirilmediği bildirilmiş, farklı dosyalarda dava konusu edilen ve memleket haritasında aynı yada bir birine yakın yerde aynı sembollerin ve renklendirmenin bulunduğu bölümde işaretlenen taşınmazların, uzman bilirkişi tarafından bir kısım dosyada yeşil renkli meyve sembollü alan, bir kısım dosyada ise ... yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği söylenmiş, bir kısım dosyada dava konusu edilen taşınmazların memleket haritasında meyveli ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendiği bildirilmesine karşın, bu taşınmazlarda keşif günü itibariyle hiç meyve ağacı yada fındık ağacı bulunmadığı ve tamamen diğer cinsteki ağaçlardan oluşan ağaçlık niteliğinde olduğu aynı raporda bildirilmiş, memleket haritasının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğraflarının çekildiği 1954 yılında yada daha önce tarla niteliğinde olan ve sonradan fındık dikilen taşınmazların memleket haritasında yeşil ile boyanarak gösterilemeyeceği göz ardı edilmiştir

... fotoğraflarının çekildiği 1954 yılında yada daha önce tarla niteliğinde olan ve sonradan fındık dikilen taşınmazların memleket haritasında yeşil ile boyanarak gösterilemeyeceği göz ardı edilmiştir. Hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporu bu çelişkilere açıklama getirecek nitelikte olmadığı gibi; taşınmazlar üzerinde bulunduğu bildirilen gerek fındık ağaçlarının gerek kızıl ağaç ve akasya gibi ağaçların, sayıları, yaşları kapalılıkları ve hakim ağaç türleri tek tek sayılmak suretiyle teknik olarak hesaplanmadan soyut tahmini rakamlarla ifade edilmiş, bir çok dosyada, uzman bilirkişinin çekişmeli taşınmazları, renk ve semboleri fark edilemeyecek derecede yıpranmış memleket haritası renkli fotokopisinde ok ile göstermek suretiyle işaretlediği yerle, memleket haritası ve kadastro paftasını çakıştırmak suretiyle düzenlediği krokide çekişmeli taşınmazları memleket haritasında gösterdiği yerler çelişmiş yine bir kısım dosyada taşınmazların memleket haritasında işaretlendikleri yerde meyve ağacı sembolü bulunmayıp yapraklı orman ağacı sembolü bulunduğu halde, bu taşınmazların ne şekilde meyvelik olarak nitelendirildiği hususunda da yeterli açıklama yapılmamıştır. Ayrıca, in ve kah gibi değişebilir nitelikte sınır içeren 1, 2, 4 dönüm yüzölçümündeki eski tarihli tapu kayıtlarının bu taşınmazları ne şekilde kapsadığı, taşınmazların tapu kayıtlarının yüzölçümü ile kapsadığı alanlar içinde kalıp kalmadıkları irdelenmemiş, mahkemece tüm bu çelişki ve yetersizlikler üzerinde durulmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/11906, Karar No: 2013/9710, Tarih: 11.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/11906 E.  ,  2013/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, çekişmeli 6 ve 7 sayılı parsellerin davacı tarafından davalıya satış yoluyla devir tarihinde davacının ehliyetsiz olduğunu ileri sürerek tapu iptali-tescil, aksi halde tazminat isteğinde bulunmuş; yargılama sürerken davacının ölmesi üzerine, yasal mirasçıları davayı devam ettirmişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının akit tarihinde hukuki ehliyetinin bulunmadığının Adli Tıp Kurumu raporu ile saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 11.06.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Özgür Aksoy ile temyiz edilen davacılardan ... ve vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi Murat Ataker tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, Adli Tıp 4. İhtisas Kurulu raporuyla davacının hukuki ehliyetinin bulunmadığının sağptandığı gözetilerek dava kabul edildiğine göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilenler vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının ve aşağıda yazılı 28.971.50.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47630, Karar No: 2015/4446, Tarih: 16.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/47630 E.  ,  2015/4446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun uyarınca zararlarının karşılanması için davalı idareye başvurduğunu, başvuru neticesinde 14.501,76-TL ödenmesine karar verildiğini, bu kapsamda davalı ile sulhname imzaladıklarını, davalı idarenin geç ödeme yapması nedeniyle gecikilen döneme ilişkin faiz alacağının tahsili için icra takibi başlattığını ancak davalı idarenin itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 5233 sayılı kanundan doğan zararının davalı idare tarafından geç ödenmesi nedeniyle gecikilen döneme ilişkin faiz alacağının tahsili amacıyla başlattığı icra takibine vaki davalının itirazının iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece davalının sulhnamenin düzenlendiği tarihten itibaren 3 aylık sürede ödeme yapmayarak temerrüde düştüğü gerekçesiyle bu sürenin dolduğu tarih ile ödeme tarihi arasında hesaplanan yasal faiz miktarı yönünden davalının icra takibine vaki itirazının iptaline, takibin devamına karar verilmiştir. 5233 sayılı kanunun 13.maddesinde sulhnamede belirlenen zararlar, sulhnamenin imzalanmasından sonra valinin onayı üzerine ifa tarzına göre Bakanlık bütçesine bu amaçla konulan ödenekten üç ay içerisinde karşılanacağı düzenlenmiştir.5233 sayılı kanunun 13.maddesinde belirtilen bu süre düzenleyici bir süre olup alacağı muaccel hale getirir. Ancak davalının temerrüde düşmesi için BK 101.maddesi gereğince ayrıca temerrüt ihtarı gerekir. Davacı, B.K.nun 101.maddesine göre davalıyı temerrüde düşürmemiştir. Davacı, usulünce davalıyı temerrüde düşürmediğinden işlemiş faiz yönünden icra takibinde bulunması yerinde değildir. O halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine 2. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8093, Karar No: 2020/2391, Tarih: 17.02.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/8093 E.  ,  2020/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Sanık ...'in işlettiği ... Mağdeni Yağ isimli iş yerinde, diğer sanık ...'ya ait kamyonun yakıt deposuna 10 numara yağ olarak tabir edilen yağın elektrikli dinamoya bağlanan hortum vasıtasıyla aktarıldığının tespiti üzerine yapılan usulüne uygun aramada, iş yeri içerisinde 585 lt 10 numara yağ ve sanık ...'ya ait aracın yakıt deposunda ise 15 lt markersiz motorin ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar mahkemece tutanak tanıklarının sanık ...'ya kamyonunun yakıt deposuna bağlanan hortumun diğer ucunun boşta olduğunu beyan etmeleri nedeniyle sanıklar hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiş ise de, dosyada celp edilen ... tarafından düzenlenen 19.09.2014 ve 22.09.2014 tarihli analiz raporlarına göre sanık ...'ya aracının yakıt deposundan alınan numune ile sanık ...'in iş yerinden alınan numunelerin benzer şekilde "mineral yağ ve solvent" karışımı içerdiğinin belirtilmesi ve söz konusu iş yerinde suça konu yağların, araçların yakıt deposuna konulmasının sağlayacak mekanizma kurulduğunun tespit edilmesi karşısında sanık ...'in tümünden, sanık ...'nın ise deposunda bulunan yakıttan sorumlu olacak şekilde eylemlerine uyan ve suç tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/12. maddesi uyarınca mahkumiyetleri gerektirirken yazılı gerekçeyle beraatlerine hükmedilmesi,

2. Davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde

görüldüğünden, hükmün 5620 sayılı Yasanın 8/1. maddesi geregince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/961, Karar No: 2021/219, Tarih: 13.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/961 E.  ,  2021/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Suça sürüklenen çocuğun iddianamede kişisel verilerin kaydedilmesi suçu olarak nitelenen eyleminin, özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilerek, değişen suç vasfına göre şikayetten vazgeçme nedeniyle CMK’nın 223/8. maddesi gereğince düşme

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuk hakkındaki davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 18.01.1999 doğumlu 16 yaşındaki mağdur çocuk ...’nin özçekim yönetimiyle kaydedip, kendisiyle aynı lisede öğrenim gören bir erkek arkadaşına gönderdiği ve üzerindeki giysilerden dolayı cinsel organının, elleriyle kolunun konumu nedeniyle de gögüslerinin görüntülenmemesinden dolayı TCK’nın 226/3. madde ve fıkrasındaki “müstehcen görüntü” olarak nitelendirilemeyeceği anlaşılan 4 adet yarı çıplak fotoğrafının, okuldaki diğer öğrenciler arasında bilgisi ve rızası olmaksızın yayıldığı dönemde, mağdur çocuk ...’nin fiziksel mahremiyetine ilişkin bu fotoğrafların, kayden 12.06.1998 doğumlu 16 yaşındaki suça sürüklenen çocuk ...’nin istemi üzerine bir arkadaşı tarafından whatsapp aracılığıyla suça sürüklenen çocuk ...’ye gönderilip, suça sürüklenen çocuk ... tarafından bir süre cep telefonunda bulundurulması biçiminde suça sürüklenen çocuk ...’ye isnat edilen ve iddianamede TCK’nın 135. maddesindeki kişisel verilerin kaydedilmesi suçunu oluşturduğu iddia edilen eylemin, TCK’nın 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği, anılan suçun, aynı Kanunun 139/1. madde ve fıkrasında yer alan; “Kişisel verilerin kaydedilmesi, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve verileri yok etmeme hariç, bu bölümde yer alan suçların soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlıdır.” biçimindeki düzenlemeden açıkça anlaşılacağı üzere şikayete tabi olduğu, mağdurun 16.12.2015 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiği ve aynı duruşmada hazır bulunan suça sürüklenen çocuk ...’nin vazgeçmeye açıkça karşı çıkmadığı gibi, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin de 08.01.2016 tarihli dilekçesinde beraat kararı verilmemesi halinde şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğini ifade ettiği, dosya içeriği itibariyle de CMK'nın 223/9. madde ve fıkrası kapsamında derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı dikkate alındığında, vazgeçme nedeniyle kovuşturmada şikayet koşulunun gerçekleşmemesinden dolayı özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin unsurları oluşmayan suçtan beraat hükmü kurulması yerine şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesinin isabetsiz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/656, Karar No: 2011/2579, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/656 E.  ,  2011/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çorum Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.10.2005 gün ve 2005/386 Esas, 2005/337 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay’dan verilen bozma kararı üzerine dosyaya yeniden bakacak mahkemenin hak ve yetkilerini düzenleyen CMUK.nun 326. maddesinin amir hükmüne göre; yeniden duruşma açılıp, davet edilecek ilgililere bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmasından sonra bir karar verilmesi gerektiği ve 5252 sayılı Kanunun 9/1-2 maddelerindeki duruşmasız karar verme koşullarının da bulunmadığı gözetilmeden, dosya üzerinden değerlendirme yapılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/245, Karar No: 2023/1897, Tarih: 17.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/245 E.  ,  2023/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/561 E., 2021/851 K.

...

HÜKÜM : Davalının İstinaf başvurusunun Esastan Reddine, Davacının Kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kastamonu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/55 E., 2019/30 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli davacı vekili tarafından duruşmasız temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.05. 2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davalı şirket vekili Avukat ... ile temyiz talebinde bulunan davacı vekili Avukat ... 'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında Merkezi Araştırma Laboratuvar Binası yapımı işi konulu sözleşme imzalandığını, kesin kabul aşamasında tespit edilen eksikliklerin verilen süre içerisinde davacı tarafından giderilmemesi üzerine söz konusu eksikliklerin dava dışı şirkete yaptırıldığını, eksikliklerin giderilme bedelinin, zamanında bitirilmeyen işe karşılık 185 günlük ceza ve eksik bırakılan iş bedellerine ilişkin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşmeden kaynaklanan edimlerini kesin kabul yapılacak şekilde tamamladıklarını ve müvekkilince kesin kabul başvurusu yapıldığını, davacının sözleşmeden kaynaklanan herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI