muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13704, Karar No: 2014/8133, Tarih: 08.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/13704 E.  ,  2014/8133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bucak 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 26.06.2007

No : 2004/443-2007/217

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 23.06.1997 tarihli trafik kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan aylıkların peşin değerinin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, her ne kadar 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 39. maddesinde; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malülü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurum zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilir” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63. maddesidir.

Anılan maddede "üçüncü bir kimsenin suç sayılır hareketi ile bu Kanunda sayılan yardımların yapılmasını gerektiren bir halin doğmasında, Kurum sigortalı veya hak sahiplerine gerekli bütün yardımları yapar.

Ancak, Kurum, yapılan bu yardımların ilk peşin değeri için üçüncü kişilere, istihdam edenlere, 3. ve diğer sorumlulara rücu eder. Bu kimselerin hak sahiplerine yaptıkları ödemeler dolayısıyla Kurumun zarara uğraması halinde, hak sahiplerine rücu hakkı saklıdır." hükmü yer almaktadır.

Mahkemece: zararlandırıcı sigorta olayında davalılar murisinin % 100 oranında kusurlu bulunduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar mirasbırakanın ölüm tarihinde ödemeden aciz içinde olduğunu, terekenin borca batık olduğunu belirtmişlerdir.

Mahkemece: zararlandırıcı sigorta olayında davalılar murisinin % 100 oranında kusurlu bulunduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar mirasbırakanın ölüm tarihinde ödemeden aciz içinde olduğunu, terekenin borca batık olduğunu belirtmişlerdir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.04.2008 tarih, 2008/332 Esas ve 2008/336 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 605. Maddesinin birinci fıkrası “Yasal ve atanmış mirasçılar mirası reddedebilirler.” hükmünü içermektedir. Kayıtsız, şartsız red "hakiki red" olup, bu davada uygulama dışındadır. İkinci fıkrası “Ölümü halinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır.” hükmünü amirdir. Bu hüküm bir karinedir. Konumuzu "veya" dan önceki cümle ilgilendirmektedir. Türk Kanunu Medenisinin 545. maddesinin sadeleştirilmiş şekli aynen kaleme alınmıştır. Bir çok yargı kararlarında ve ilmi görüşlerde bu red, hükmi red olarak isimlendirilmektedir. Türk Medeni Kanunu, “hakiki redde” süre ile kayıtlı ve mirasçıların tek taraflı irade açıklamasını öngördüğü halde, söz konusu “hükmi reddin” sonuç doğurması için herhangi bir irade açıklaması, ya da dava yolu öngörmemiştir. Öyle ki; reddin kendiliğinden oluştuğu kabul edilip, mirasın açılması ile kendiliğinden mirasçılara intikal edeceği (TMK.m.599) yönündeki kurala bir istisna getirilmiştir. Eğer mirasçı olabilecek kişi sarih irade beyanıyla, ya da Türk Medeni Kanunu’nun 610. maddesinin ikinci cümlesinde açıklanan davranışlarla mirası kabul etmiş ise, zaten yapılabilecek bir işlem kalmamıştır. Mirası hükmen red etmiş sayılan kişi, tereke alacaklıları aleyhine husumet yönelterek bu durumun tespitini isteyebileceği gibi, bunu def’i yolu ile de ileri sürebilir.

Hal böyle olunca, Mahkemece, öldüğü tarih itibariyle davalılar Murisi A.. S..’nin terekesinin borca batık olup olmadığı araştırılıp incelenerek yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3025, Karar No: 2013/8444, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3025 E.  ,  2013/8444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 28/04/1983-07/05/1990 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi esnaf ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 28.04.1983 - 07.05.1990 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi Esnaf ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile, davacının 28.04.1983 ile 07.05.1990 tarihleri arasında Esnaf ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 09.04.1992 tarihinde Kuruma intikal eden ... giriş bildirgesi ile 28.04.1983 tarihindeki vergi mükellefiyetine istinaden tescil olunduğu; ancak 08.12.2007 tarihli Uray Vergi Dairesinin yazısından davacının vergi mükellefiyetinin aslında 07.05.1990 tarihinde başladığı, tescile konu mükellefiyet tarihinin Orhan Yılmaz adlı şahsa ait olup sehven davacıya ait gibi bildirildiği, bunun üzerine Kurumun tescil tarihini 07.05.1990 olarak düzelttiği, davacının 1992 affından yararlanarak ilk prim ödemesini geçmişe dönük toplu olarak 14.04.1992 tarihinde ödediği anlaşılmaktadır.

20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 1479 sayılı Kanunun 24. maddesinde; zorunlu ... sigortalısı olmak için, ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olma, gelir vergisinden muaf olanların da meslek kuruluşuna kayıtlı olması hükmü yer almaktadır. Yine, 22.03.1985 tarihinde 3165 sayılı Kanunla getirilen düzenleme ile de; kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olan, esnaf siciline veya meslek kuruluşuna kaydı olanların Bağ- Kur sigortalısı olacağı belirtilmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde sehven yanlış bildirilen vergi kaydının esas alınarak 28.04.1983 tarihi itibariyle 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kayıt ve tescili yapılan davacının, vergi, meslek kuruluşu ve esnaf sicil kaydı olmayan 28.04.1983 - 07.05.1990 tarihleri arasında kalan dönemde 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabulü mümkün değildir.

O halde davanın reddine karar vermek gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/8382, Karar No: 2010/11600, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8382 E.  ,  2010/11600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının giriştiği kambiyo senetlerine mahsus icra takibinin dayanağı olan çeklerden 20.2.2008 keşide tarihli 46.236.00.-YTL.lik çekteki ciranta imzasının müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını, diğer çekler yönünden ise çekleri davalı bankaya cirolayan dava dışı...Et ve Gıda San.Tic.A.Ş.nin cirosunda ıslak imzanın bulunmadığını yalnızca kaşe ile usulsüz cironun yapıldığını, hal böyle olunca davalı bankanın yetkili meşru hamil olmadığını ileri sürerek müvekkilinin icra takibine konu edilen çekler nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, % 40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi ile % 40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde icra takibine konu 46.236.00.-TL.bedelli çekteki imza davacı şirket yetkilisine ait olmadığından bu çek yönünden menfi tespit isteminin kabulü gerektiği, diğer dört adet çekteki ciro imzalarının davacıya ait beyaz ciro olması çekleri bankaya ciro eden son ciranta...Et ve Gıda San.Tic.A.Ş.kaşelerindeki imzaların ıslak imza olmaması dolayısıyla davalı bankanın yetkili hamil bulunmadığı iddiasının M.K.nun 2.maddesine aykırı olduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, davacının 46.236.00.-TL.bedelli çek yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitine, fazlaya dair talep ile her iki yönüne tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu 26.3.2008 keşide tarihli 44.171.00.-TL.miktarlı, 2.4.2008 keşide tarihli 44.177.00.-TL.miktarlı, 9.4.2008 keşide tarihli 50.101.00.-TL.miktarlı ve 16.4.2008 keşide tarihli 49.847.00.-TL.miktarlı çeklerde cirantalardan...Et ve Gıda San. Tic.A.Ş.adına atılan imzaların ıslak imza olmadığı bilirkişi raporu ile saptanmıştır. TTK.nun 730/19.maddesi yollaması ile çeklerde de uygulanması gereken 668.maddesi uyarınca; “poliçe üzerindeki beyanların el yazısı ile imza edilmesi lazımdır. El yazısı ile olan imza yerine mihaniki herhangi bir bir vasıta veya el ile yapılan ve yahut tasdik edilmiş olan bir işaret yahut resmi bir şahadetname kullanılamaz”. Anılan yasa hükmü gözetildiğinde yukarıda keşide tarihleri ve miktarları yazılı çeklerdeki son ciroların el yazısı ile imza edilmediği ve bu nedenle hükümsüz olduğu anlaşıldığından ve böylece ciro silsilesinde kopukluk bulunduğundan davalı bankanın bu çekler yönünden yetkili hamil olduğu kabul edilemez. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6476, Karar No: 2024/1090, Tarih: 14.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6476 E.  ,  2024/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/201 Esas 2021/559 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki taşıma sözleşmesinden kaynaklı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin İran'da faaliyet gösteren bir firmaya toz boya satışı için 65.000,00 euro bedelle, teslim yeri İran olmak üzere anlaşma yaptığını, malların nakliyesi için de davalı ... Ulus. Nak. Tur. Gıda Toprak Mah. Taah. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile anlaşarak taşıma bedeli olarak 6.600,00 usd ödediğini, ancak taşımayı yapan aracın diğer davalıya ait olduğunu öğrendiğini, aracın İran gümrüğünden geçişine izin verilmemesi üzerine taşıyanın yükü başka bir araca tahliye ettiğini, araçta soğutma özelliği bulunmaması nedeniyle malın yüksek sıcaklığa maruz kalarak geri dönülemez şekilde hasara uğradığını, alıcının da malı teslim almadığını ve bedelini ödemeyeceğini bildirdiğini, her iki davalının gereken özeni göstermemesi nedeniyle yükün hasarlandığını ileri sürerek, 65.000,00 euro ve 6.600,00 USD'nin fiili ödeme gününden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Uluslarası Nakliyat...Ltd. Şti. vekili; taşıma işini davacı taraftan almadığını, işi veren tarafın, taşımanın İran sınır kapısına kadar gerçekleştirileceğini belirttiğini, müvekkilinin CMR sigortası olduğunu, hasarı sigorta şirketinin karşılayacağını, ancak müvekkilinin malı hasarsız teslim ettiğine dair CMR belgesinde malı teslim alan tarafın imzasının bulunduğunu, malın bozulmasında müvekkilinin bir kusurunun olmadığını, müvekkilinin beyanla taşıma yapıp, malları alıcı adına hareket eden şahıslara teslim ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Uluslararası Taşımacılık...Ltd. Şti. vekili; yetki ve husumet itirazında bulunmuş, müvekkilinin malların bozulmasında herhangi bir kusuru bulunmadığını, ithalatçı firmanın malı hasarsız aldığına dair CMR senedini imzaladığını ve malı boşalttığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

2.Davalı ... Uluslararası Taşımacılık...Ltd. Şti. vekili; yetki ve husumet itirazında bulunmuş, müvekkilinin malların bozulmasında herhangi bir kusuru bulunmadığını, ithalatçı firmanın malı hasarsız aldığına dair CMR senedini imzaladığını ve malı boşalttığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, asıl taşıyıcı davalı ... şirketinin davacıya ait boya emtiasını Türkiye'den İran'a taşınması konusunda yaptıkları anlaşmaya göre yükün Firigofirik araçla +18 derecede taşınacağının kararlaştırıldığı davalı taşıyıcının boya emtiasını alt taşıyıcı ... şirketine İran sınırına kadar firigofirik özellikle araçla taşıttığı, ancak fiili taşıyıcının Tır Karnesi olmaması nedeniyle İran içinde taşıma işlemi yapamadığı, sınırdan sonraki aşamada taşımanın İran yerel taşıma şirketlerince brandalı tenteli araçlarla taşımasının sağlandığı ve emtianın 60-65 derecelik ısıya maruz kalması sonucu hasarlandığı, asıl taşıyıcının emtiayı fiili taşıyıcıya taşıttırması nedeniyle meydana gelen zarardan taşıma sözleşmesi gereği sorumlu olduğu, alıcı firmanın ihbar yükümlülüğünü dosyaya sunulu bulunan e-mail yazışmaları ve CMR senedine göre yerine getirdiği, İran yerel nakliye firmalarınca firigorifik özelliği olmayan brandalı ve tenteli araçlarla malın taşıtılmasında alt taşıyıcının kusurlu olduğu ve CMR hükümleri gereğince sınırlı sorumlu olduğu, asıl taşıyıcı ve fiili taşıyıcının malın FOB tutarı olan 60.030,00 euro ve 6.600,00 USD taşıma bedelinden müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 60.030,00 euro ve 6.600,00 USD tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek döviz faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 26.12.2022 tarihli ve 2022/72 E. ve 2022/9424 K. sayılı kararıyla, davalı ... Uluslararası Taşımacılık... Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, mahkemece önceki tarihli bozma ilamına uyularak karar verilmesi ile davalı ... Uluslararası Nakliyat...Ltd. Şti. yönünden usuli müktesep hak doğduğu dikkate alınmaksızın, davanın ... Uluslararası Nakliyat...Ltd. Şti. yönünden de kabulüne karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle davalı ... Uluslararası Nakliyat...Ltd. Yararına bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; davalı ... Uluslararası Nakliyat...Ltd. Şti. nin temyiz dilekçesinin süresinde olmadığını, kararın kesinleştiğini, davalı yararına müktesep hakkın söz konusu olmadığını, davalı ... Uluslararası Nakliyat...Ltd. Şti. nin fiili taşıyan olarak sorumlu olması gerektiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı taşıtan ile diğer davalıların taşıyıcı ve alt taşıyıcı olduğu taşıma sözleşmesine konu emtianın taşınması sırasında meydana gelen zararın tahsili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, davalı ... Uluslararası Nakliyat...Ltd.Şti. nin temyiz dilekçesinin süresinde yapılmış katılma yoluyla temyiz olarak değerlendirilmiş olmasına göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 516,40 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32704, Karar No: 2019/4905, Tarih: 27.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/32704 E.  ,  2019/4905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.2005-30.01.2012 tarihleri arasında şoför olarak davalı işverenin ... 'ta bulunan ... Camp Amerikan üssünde çalışmaya başladığını, işverenin iş sözleşmesi hükümlerine ve iş, işçi sağlığı ve güvenliğine aykırı bir şekilde çalıştırılması, kamptaki insan onuruna yakışmayacak şekilde kötü çalışma koşulları nedeni ile akciğer kanserine yakalandığını, işyerinde işçilerin barınma koşullarının ve kum yıkama tesisinden çıkan tozların, çölden gelen kum fırtınasına ve kampın yanında bulunan beton santralinden çıkan toz bulutlarına karşı işverenin işçilerin korunmasına yönelik maske dahil hiç bir önlem alınmadığı, işçilerin yatıp kalktıkları yerin askeri üssün çöplüğünün hemen yanına yapılması ve çöp ve bir çok kimyasalların yakılarak imha işlerinin burada gerçekleştirilmesi ve çıkan kimyasal gazların müvekkilinin sağlığının kaybetmesine yol açtığını, yakalandığı hastalığın bu çalışma şartlarından kaynaklandığını ve aynı işyerinde çalışan 3 işçinin daha akciğer kanserine yakalandığı hastalık ve geçirdiği operasyonlar nedeni ile ciddi bir manevi çöküntü yaşadığını bu nedenle manevi tazminat talep ettiğini, davacının davalı işyerinin kampında kaldıklarından uyuma ve yemek, çay dinlenme süreleri dışında devamlı olarak çalıştıklarını günlük 15 saat çalışma sürelerinin olduğunu, Irak'ta cuma günleri hafta tatili olmasına rağmen hafta tatili izni kullandırılmadığı haftanın 7 günü çalıştıklarını milli ve dini bayramlarda da çalıştıklarını, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını, ücretini almadığını iş akdi fesih edilirken bildirim sürelerine uyulmadığını, 1.550,00 USD aylık ücretinin olduğunu bu ücretin 570 USD'nin bankadan geri kalanın elden verildiğini, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız ve hiçbir sebep gösterilmeksizin feshedildiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin alacağı, dini, milli bayram ve genel tatil günleri alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının maddi manevi tazminat talebi ile birlikte işçilik alacaklarına ilişkin taleplerin aynı dava içerisinde görülemeyeceğini bu sebeple davanın reddini veya tefrikini davacı alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının 01.04.2005-09.03.2012 tarihleri arasında çalıştığını, şantiyede işin bitmesi nedeniyle davacının tüm hak ve alacakları ödenerek haklı nedenle iş sözleşmesinin fesih edildiğini, işçinin tüm hak ve alacaklarının ödendiğini bu durumun ibra sözleşmesi ve ödeme makbuzlarından anlaşılacağını, davacı ile İşkur onaylı iş sözleşmesi imzalandığını bu nedenle aylık ücretin 1.550 USD olmadığını, işyerinde işçilere yönelik gerekli iş güvenliği eğitiminin verildiği ve önlemlerinin alındığını davacının bu yöne ilişkin iddialarının doğru olmadığını, müvekkilin 20 yıldan bu yana yüzlerce işçi çalıştırdığını bunlarda bu tarz şikayetlerin ortaya çıkmadığını davacının hastalığı ile işyeri şartları arasında nedensellik bağının kurulması gerektiği, davacının hastalığının işyeri şartlarından kaynaklanmadığı, şoförlük yaptığı için bu tarz bir hastalığa yakalanamayacağını, dosyaya sunulan sağlık raporunun 05.06.2013 tarihi olduğu işten ayrıldıktan 1 yıl sonra davacının hastalandığını, bu hastalığa genetik yatkınlığında sebep olabileceği işyerinde işçi güvenliği için tüm ekipmanların ve aletlerin işçi kullanıma hazır tutulduğu, davacının işyerinde çalıştığı dönemlerde yıllık izinlerini kullandığı, fazla çalışma yapmış ise ücretlerini aldığını, çalıştığı ülke resmi ve dini bayramlarında tatil uygulandığını, hafta tatili imkanı tanındığı, davalı şantiyesinde çalışma 08.00-17.00 arasında haftanın 6 günü yapıldığı cuma günleri hafta tatili izni verildiği, çalışma yapılmadığı zamanlarda şantiye içerisinde yeme içme ve barınma ve her türlü ihtiyaçların işveren tarafından sağlandığını savunarak; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra düzenlenen ibra sözleşmeleri için bu kanunda belirtilen yasal koşulların varlığı aranmalıdır. Ancak 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun yürürlükte olmadığı dönemde imzalanan ibranamenin geçerliliği sorunu, Dairemizin konuyla ilgili ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. İbranamenin feshi izleyen bir aylık süre içinde düzenlenmesi ve ödemelerin banka kanalıyla yapılmamış oluşu 01.07.2012 tarihinden önce düzenlenen ibra sözleşmeleri için geçersizlik sonucu doğurmaz.