muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11165, Karar No: 2023/14726, Tarih: 17.10.2023

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararında, dava şartı olan arabuluculuk gideri bakımından hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı olan arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda arabuluculuk ücretinin tamamının davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de ilâmın İlgili Hukuk kısmının (3) ve (4) numaralı paragrafında yer verilen Kanun hükümleri uyarınca Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama gideridir. 6100 sayılı Kanun’un "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Yapılan açıklamalar doğrultusunda kısmen kabul kararı verilen eldeki davada, arabuluculuk giderinin tarafların haklılık durumuna göre paylaştırılması yerine tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının arabuluculuk ücretine ilişkin bendin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "Hazine tarafından karşılanan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davanın kabul ret oranına göre hesaplanan 612,00 TL'sinin davalıdan, bakiyesinin davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine," bendinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7889, Karar No: 2016/6407, Tarih: 23.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7889 E.  ,  2016/6407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52. maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezası, hapis cezsının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesi.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ... ile birlikte hareket etmek suretiyle, kendisini... diye tanıtarak, kendilerine ait olmayan hurda malzemelerini katılanlara göstererek kendilerinin olduğuna inandırdıkları ve bu hurdaları 9.000 TL karşılığı katılanlara sattıkları anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin ve daha önce kasıtlı suçtan üç aydan fazla mahkumiyeti bulunan sanık hakkında erteleme kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

2-Sanığa verilen tam gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken yasa maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "120 GÜN", "100 GÜN" ve "2.000 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda “4” gün olarak bulunan gün para cezasının günlüğü TCK'nın 52/2. maddesi gereğince 20 TL’den çevrilerek “80” TL'ye düşürülmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10949, Karar No: 2023/346, Tarih: 07.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10949 E.  ,  2023/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Eşini kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2019 Tarihli ve 2019/252 Esas, 2019/458 Karar Sayılı Kararı

Sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunu'nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.03.2021 Tarihli ve 2020/639 Esas, 2021/865 Karar Sayılı Kararı

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında eşi katılanı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunu'nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ancak aleyhe istinaf başvurusunun olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Mevcut delillerin sanığın mahkumiyetine yeterli olmadığına,

Eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Mevcut delillerin sanığın mahkumiyetine yeterli olmadığına,

Eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ile sanığın evli oldukları, olay günü aralarında mal paylaşımı hususunda tartışma yaşandığı, katılanın ikametteki koltukta uzandığı sırada sanığın elindeki bıçakla katılana saldırarak karın bölgesinden bıçakladığı akabinde katılanın balkona kaçarak yardım istediği, sanığın ise balkon kapısını kapatıp ikametten ayrıldığı, katılanın balkon camını kırarak içeri girdiği, komşuların haber vermesi üzerine gelen ambulans ile katılanın hastaneye sevkinin sağlandığı anlaşılmıştır.

Sübut yönünden;

Her ne kadar sanık ... katılanın kendi kendisini yaraladığını, katılana yönelik bir eyleminin olmadığını beyan etmiş ise de; soruşturma aşamasındaki beyanında, bıçağın katılanın sağ elinde olduğunu ifade ettiği, katılanın sağ elinden de yaralandığı hususu nazara alındığında, katılanın sağ eliyle tutmakta olduğu bıçakla yine kendi sağ elini yaralamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, sanığın kovuşturma aşamasında ise, "Halil bıçağı her iki eliyle bir tutarken kendisine sapladı" şeklinde beyanda bulunduğu, olay neticesinde katılanda meydana gelen yaraların sayısı ve niteliği göz önüne alındığında, sanığın aşamalardaki beyanlarının çelişkili olması sebebiyle itibar edilmediği, yine tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere olayın sonunda katılanın yardım istemek için balkona çıkması üzerine sanığın, katılana yardım etmek yerine balkon kapısını kapatmak suretiyle olay yerinden kaçarak uzaklaştığının tespit edildiği, katılan anlatımları, doktor raporları, tanık anlatımları, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın aksi yöndeki savunmalarına itibar edilmeyerek sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Suç vasfı yönünden;

Katılanın, koltukta yattığı esnada sanığın bıçak ile üzerine gelerek karnına batırdığını, yastık ile kendisini korumaya çalışırken iki elinin de kesildiğini, sanığın 5-6 bıçak darbesi gerçekleştirdiğini beyan ettiği, sanığın olayda kullandığı bıçağın öldürme suçu için elverişli olduğu, dosya kapsamında bulunan kesin doktor raporlarına göre, sanığın katılanı toplamda 5 bıçak darbesiyle sağ ve sol el, meme, göğüs ve batın bölgesinden yaraladığı ve katılanın hayati tehlike geçirmesine sebep olduğunun tespit edildiği, katılanın vücuduna aldığı darbe sayısı, darbe alınan bölgeler ve yaralanmanın derecesi dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürme suçuna sübut verdiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı inkar ettiği belirlenmiştir.

3. Katılan her aşamada istikrarlı beyanlarda bulunmuştur.

4. Tanıklar F.T., M.G. ve B.T.'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. 03.08.2018 tarihli Olay Yeri İnceleme raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı inkar ettiği belirlenmiştir.

3. Katılan her aşamada istikrarlı beyanlarda bulunmuştur.

4. Tanıklar F.T., M.G. ve B.T.'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. 03.08.2018 tarihli Olay Yeri İnceleme raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

6. ... Devlet Hastanesi'nin 03.12.2018 tarihli adli muayene raporunda;

Katılan ...'in; ''Epigastrik bölgede ksifoid sağında 1,5 cm'lik batın nafiz yara, sol lomber bölgede 2 cm lik batın nafiz kesi, sol meme başında 6 cm latcralde 1 cm lik toraksa nafiz olmayan kesi, sağ el 3. parmak ve sol el 2. parmak ekstensör tendonlarda kesi mevcut olup, ksifoid bölgedeki ve sol lomber bölgedeki kesici delici alet yaralarının batına nafiz olarak iç organ (transvers kolon mezosu) yaralanması ve iç kanama oluşturmakla hayati tehlikeye neden olduğu, sağ el 3. parmaktaki ve sol el 2. parmaktaki kesici delici alet yaralarının ekstansör tendon kesilerine neden olmakla basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, sol meme başı lateralindeki kesici delici alet yarasının cilt-ciltaltı seyirli olduğundan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu..''

Şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı; ''... ancak alınan aile nüfus kaydı ile dosya kapsamına göre sanık ve katılanın suç tarihinde evli oldukları, sanığın atılı suçu eşine karşı işlemesine nedeniyle 5237 sayılı Kanunu'nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca cezalandırılması yerine aynı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması ve teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanunu'nun 35 inci maddesinin tatbiki sırasında meydana gelen zararın ağırlığı gözetilmeksizin alt sınırdan ceza belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini'' isabetsizliklerine yer verildiği ve sanık hakkında eşi katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yeniden hüküm kurulduğu ancak aleyhe istinaf başvurusunun olmaması nedeniyle ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının korunduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sübut yönünden;

IV. GEREKÇE

Sübut yönünden;

Katılanın aşamalarda istikrarlı olarak, ''Ben yatakta yatar vaziyetteyken eşim bir anda bulunduğum salona geldi elleri arkasındaydı, benim yanıma geldikten sonra iki elini öne getirerek eline almış olduğu bıçağı bana doğrulttu ve seni öldüreceğim dedi, ardından iki eli ile tutmuş olduğu bıçağı karın bölgeme sapladı. Ellerimi daha fazla bıçak darbesi almamak için karnımın üstüne siper ettiğim için bıçak elimi de kesti. Daha sonra kaçarak balkona koştum ve komşulardan yardım istedim. Bu esnada balkon kapısını eşim benim üzerime kilitledi ve benim cep telefonumu da alarak evden ayrıldı. Ben o esnada kan kaybettiğim için balkonda bulunan taburenin ayaklarıyla cama bir kaç darbe vurdum ve camı kırarak evin içine girdim. Daha sonra apartman merdivenlerine oturdum ve yardım istemeye devam ettim. Bir süre sonra olay yerine polis ve ambulans geldi. Beni hastaneye kaldırdılar.'' şeklindeki beyanlarını destekleyen tanıklar F.T., M.G. ve B.T.'nin benzerlik gösteren ifadelerinde, ''Binanın 2. kat balkonundaki bir erkek şahsın ''... beni kurtarın, eşim beni bıçakladı'' diye bağırıyordu, kadın şahıs erkek şahsa vurarak balkona attı ve kapıyı kilitledi. Daha sonra erkek şahıs sandalye tarzı bir malzeme ile balkon camını kırdı. Bayan şahıs ise binanın giriş kapısından çıkarak bizim yanımıza geldi. Aramızda herhangi bir konuşma olmadı. Kadın yanımıza oturup ağladı.'' şeklinde görgüye dayalı bilgi sahibi sıfatıyla aktarımda bulunmaları, katılana ait adli muayene raporlarında, karın bölgesinde, göğüs sol kısmında, sağ

el 3. parmak ve sol el 2. parmakta kesilerin olduğuna ilişkin tespitler karşısında, sanık ile iki aylık evli olduğu katılan arasında, katılanın evlilik birliğinden önce edindiği taşınmazın paylaşımı hususunda çıkan tartışmada, sanığın, mutfaktan aldığı bıçakla katılanı 5 adet bıçak darbesi ile yaraladığı sabit görülmekle, sanığın hayatın olağan akışına aykırı olarak katılanın kendi kendisini bıçakladığına yönelik savunmalarına itibar edilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Suç Vasfı Yönünden

Sanığın suçta kullandığı bıçağın öldürmeye elverişli olması, yoğun bakım ünitesine bağlı olarak 5 gün tedavi gören katılandaki beş adet bıçak darbesinden ikisinin iç organ (transvers kolon mezosu) yaralanması ile birlikte iç kanama oluşturmakla hayati tehlikeye neden olduğunun tespit edilmesi, sanığın eylemlerine devam ettiği esnada katılanın ikametin balkonuna kaçarak komşulardan yardım isteğinde bulunması, polise ve 112 Acil Çağrı Merkezine haber verilmesi sebebiyle engel halin ortaya çıkmış olması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2020/639 Esas, 2021/865 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebeplerinde ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37822, Karar No: 2017/6556, Tarih: 29.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/37822 E.  ,  2017/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... T. A.Ş. Dikmen Şubesi ile davalı arasında bireysel kredi sözleşmesi imzalandığını, kredinin geri ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek borcun ödenmesi için ihtarname keşide edildiğini, ihtara rağmen borcun ödenmemesi üzrine icra takibine geçildiğini, davalının vekili aracılığıyla sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olmadığı gerekçesiyle borca itiraz ettiğini ve takibin durduğunu, açılan itirazın iptali davasının önce müraccata bırakıldığını sonrasında ise açılmamış sayılmasına karar verildiğini ve bu arada 1 yıllık sürenin dolduğunu, bu sebeple alacak davası açmanın zorunlu hale geldiğini, konuya kredi alacağın ... T.A.Ş. tarafından ... ... Yönetim A.Ş.'ye temlik edilmesi sebebiyle davayı kendilerinin açtıklarını beyan ederel davalıdan tüm yasal hakları saklık kalmak ve tehsilde tekerrür olmamak kaydıyla 8.477,40 TL anapara alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yıllık % 25,08 temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacı tarafın dava dilekçesinde bildirdiği ve icra takibine konu sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olmadığını, söz konusu kredinin kendisine teslim edilmediğini, bilirkişilerce paranın teslimine ilişkin makbuz üzerinde yer alan imza ile ilgili olarak inceleme yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacı tarafın dava dilekçesinde bildirdiği ve icra takibine konu sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olmadığını, söz konusu kredinin kendisine teslim edilmediğini, bilirkişilerce paranın teslimine ilişkin makbuz üzerinde yer alan imza ile ilgili olarak inceleme yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... T. A.Ş. Dikmen şubesi ile davalı arasında imzalanan kredi sözleşmesi nedeniyle geri ödenmeyen krediye dayalı olarak geçmiş dönem faiz ve sair tüm alacak hakları saklı kalmak kaydıyla 8.577,40 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yıllık %25,08 temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı ise savunmasında davaya konu kredi sözleşmesi altındaki imzanın kendisine ait olmadığınu, paranın kendisine teslim edilmediğini savunmuştur. Davalının kredi sözleşmesi altındaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmesi üzerine mahkemece alınan bilirkişi raporunda imzanın davalıya ait olmadığı tespit edilmiş olup, mahkemece bu bilirkişi raporundaki tespitlere itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu kredi sözleşmesindeki imzaların davalıya ait olup olmadığına ilişkin olarak mukayeseye esas olmak üzere mahkeme huzurunda atılan imzalar ile ... ve ... Bankası A.Ş.'ye ait 19/12/2013 tarihli dekont, 13/09/2012 tarihli vekaletname ve 15/02/2022 tarihli davalıya ait sürücü belgesi dosyasında imzalarının bulunduğu müraccat formundaki imzalar değerlendirilerek, söz konusu bu belgelerle sınırlı bir bilirkişi incelemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Yapılan imza incelemesi araştırması taraflar arasındaki ihtilafı çözmeye yeterli değildir.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 211. maddesi gereğince, incelemenin 31.10.2006 tarihli kredi sözleşmesi tarihinden öncesine ilişkin mümkün olduğu kadar yakın tarihlerdeki davalının uygulamaya elverişli, eli ürünü olan imzalarını taşıyan belgelerin ilgili yerlerden temin edilmek ve kredi sözleşmesi tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak mukayeseye esas alınmak suretiyle yapılması gerektiği halde sözleşmeden çok daha önceki ve sonraki tarihte düzenlenen belgeler esas alınmak suretiyle yapılması nedeniyle imzaya itiraz hususu sağlıklı ve taraf denetimine uygun şekilde gerçekleşmemiştir.

Bu açıklamalar ışığında taraflardan kredi sözleşmesi tarihi olan 31.10.2006 tarihine yakın tarihlere ilişkin resmi dairelerde davalının imzasını taşıyan belgelerle ilgili bilgi alınması ve gerek bu bilgiler ışığında ve gerektiğinde re'sen temin edilecek imzalı belgeler üzerinden usulünce bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, mukayeseye esas yeterli belge temin edilmeden eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3479, Karar No: 2013/3393, Tarih: 28.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/3479 E.  ,  2013/3393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yaralama suçundan sanık hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06/05/2010 tarih 2009/602 E. 2010/420 K. sayılı hükmün katılanın temyizi üzerine Dairemizin 05/11/2012 tarih ve 2010/18699 - 2012/36494 sayılı ilamı ile oy birliği ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/01/2013 tarih ve 2010/302569 sayılı yazısı ile "kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nin 53/4. maddesine aykırı olarak sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş olmakla" verilen kararın Düzeltilerek Onanması yönünde Dairemize itiraz talebinde bulunularak itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/01/2013 tarih ve 2010/302569 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 05/11/2012 tarih ve 2010/18699- 2012/36494 sayılı bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmiş olmasına göre 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesi hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi suretiyle TCK'nin 53/4. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus CMUK'un 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karardan sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesinin tetbikine ilişkin maddenin çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.