muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5837, Karar No: 2016/5396, Tarih: 20.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5837 E.  ,  2016/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Sanıkların 2004-2005 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullandıklarının iddia edildiği somut olayda; en son KDV beyannamesinin 2005 yılının 12. ayında verildiği de dikkate alınarak, sanıklara 2005 takvim yılı için isnat olunan eylemler açısından zamanaşımının temyiz inceleme tarihi itibariyle dolmadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2012/25017 Esas 2013/14192 Karar sayılı 02.10.2013 tarihli bozma ilamında belirtilen eksiklikler giderilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini ve; her bir takvim yılı için de ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılında işlenen suç için kurulduğu anlaşılmayacak biçimde sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3771, Karar No: 2020/674, Tarih: 23.06.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/3771 E.  ,  2020/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapmak

Hüküm : Sanık ..., ... hakkında ayrı ayrı TCK'nın 241/1, 43/1, 62, 52/1-2-4. Madde ve fıkraları gereğince mahkumiyet, sanık ... hakkında TCK'nın 241/1, 43/1, 62, 52/1-2-4, 58. madde ve fıkraları gereğince mahkumiyet, sanık ... hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

Dosya incelendi;

Katılan vekilinin temyiz isteminin dilekçesinin kapsamına göre, sanıklardan ... hakkında verilen beraat hükmüne, sanıklar ..., ..., ... müdafilerin temyiz taleplerinin ise müvekkilleri sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu nazara alınarak, incelemenin söz konusu temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I- Sanıklardan ... hakkında verilen beraat, ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların işlediği iddia edilen tefecilik suçunun; 5237 sayılı TCK'nın 241/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli zamanaşımına tabi olduğu, dava konusu somut olayda son ödünç para verme eyleminin 25/03/2008 yılında meydana geldiği ve belirtilen tarih ile temyiz inceleme günü arasında 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zaman aşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

II- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 26.04.2016 tarihli, 2014/118 Esas ve 2016/208 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, tefecilik suçu ile korunan hukuki yarar ve bu bağlamda suçun topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenmesi karşısında, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerektiği, keza TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun, kazanç elde etmek amacıyla borç para verilmesiyle oluşacağı, bunu meslek haline getirmenin suçun unsurları içerisinde yer almadığı, değişik zamanlarda ve/veya farklı kişilere karşı tefecilik eylemini zincirleme olarak işleyen sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği, zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günün suç tarihi olduğu, bu itibarla hukuki kesinti oluşturan iddianame tarihinden evvel sanık hakkında dava konusu olsun ya da olmasın tüm eylemlerin teselsülün içerisinde değerlendirilmesi, iddianame tarihinden sonraki eylemlerin ise gerçek içtima hükümleri ve varsa kendi içinde teselsül hükümleri değerlendirilmek suretiyle karara bağlanması gerekeceği nazara alındığında; UYAP sisteminde yapılan sorgulamada, sanık hakkında aynı suçtan Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/287 Esas sırasında kayıtlı kamu davasının açıldığının anlaşılması karşısında, anılan davanın akıbetinin araştırılması, derdest ise birleştirilmesi, karara çıkmış ve kesinleşmiş ise onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi sonrasında suç ve iddianame tarihlerine göre eylemler arasında hukuki kesinti oluşup oluşmadığının, zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve mükerrer dava olup olmadığının saptanması, ayrıca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi halinde sanığa TCK'nın 241. maddesi gereğince verilecek cezadan aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra kesinleşen dava dosyasından verilen cezanın mahsubu ile oluşur ise aradaki fark kadar cezaya hükmedilmesi, hukuki kesintinin gerçekleşmesi durumunda ise ayrı ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

b)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

b)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

c)25.03.2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında ''2004-2008'' olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1106, Karar No: 2009/1582, Tarih: 20.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1106 E.  ,  2009/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR :

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Bursa 3. Asliye ve Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından davanın, dava değeri 7.000,00 YTL, gösterilerek, davacılardan ... için, 2.000,00’er YTL, ... için ise 3.000,00 YTL tazminatın tahsili için açıldığı anlaşılmaktadır.

Asliye Hukuk Mahkemesince, her bir davacı için istenen tazminat tutarı üzerinden görevin belirlenmesi gerektiği belirtilerek, görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, toplam tazminat miktarına göre görev belirleneceği gerekçesiyle, görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, tazminata konu uyuşmazlık aynı sebepten kaynaklanmakta olup, davacı anne baba tarafından kendilerine asaleten küçük ...’a velayeten , davalı anne babaya karşı açılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın toplam tazminat tutarına göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6935, Karar No: 2022/2413, Tarih: 16.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6935 E.  ,  2022/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Muş İli, Varto İlçesi, Tepe Köyü, 405 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İlk derece mahkemesince tespit edilen bedel ile acele el koyma bedeli arasındaki fark olan ve ilk derece mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak kararın kesinleşmesi ile ödenmesine hükmedilen 39.160,80-TL'nin Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin kararı ile davalıya ödenmesine karar verildiğinden, bu kısma 11.03.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde yazılı gerekçe ile ilk derece mahkemesi karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 2021/363 E. - 2021/351 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının; (B) harfli kısmının 2 numaralı bendindeki (ilk karar tarihi olan 27/11/2020) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (11/03/2021) tarihinin yazılmasına,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 2021/363 E. - 2021/351 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının; (B) harfli kısmının 2 numaralı bendindeki (ilk karar tarihi olan 27/11/2020) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (11/03/2021) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5880, Karar No: 2014/8, Tarih: 06.01.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5880 E.  ,  2014/8 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...Taah. Haf. Nak. Turz. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 06.03.2013 gün ve 2011/31-2013/115 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır. Davacının da oturduğu dairenin bulunduğu .... Sitesi A, B ve C blok çatılarının yenilenmesi ile site içerisinde bulunan havuzun seramik kaplamasının yenilenmesi ve tabanının yükseltilmesi konusundaki akdî ilişki 26.08.2010 tarihli sözleşmeyle davalı ile dava dışı ... Sitesi yönetimi arasında kurulmuştur. Davacı, davalının onarım sırasında çatıyı açık bırakması ve yağan yağmurlar neticesi zararın oluştuğunu ileri sürerek haksız fiil tarihinden itibaren yasal faizle birlikte tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece de davalının onarım sırasında çatıyı açık bırakmak suretiyle kusurlu olarak zararın oluşmasına neden olduğu kabul edilerek haksız fiil tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte 6.450,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Uyuşmazlığın belirlenen bu niteliğine göre zararın haksız fiilden kaynaklandığı ileri sürülüp mahkemece de bu şekilde kabul edildiğinden kararın temyizen inceleme görevi Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesine aittir. Ancak anılan Dairece de gönderme kararı verildiğinden görev uyuşmazlığının giderimi için dosyanın Yargıtay Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 06.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4828, Karar No: 2019/1515, Tarih: 25.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4828 E.  ,  2019/1515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28/03/2017 tarih ve 2015/224 E. - 2017/124 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen 25/09/2017 tarih ve 2017/724-2017/686 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin kömür ithalatçısı olduğunu, dava dışı şirket ile anlaşarak kömür ithal ettiğini, 10.871,813 m/ton kömürün Ukrayna'dan boşaltma limanı ... olarak Kenan Mete adlı gemi ile taşındığını, bedelinin ödendiğini, yükün taşınması için davalı ... Turz. ve Nak. Ltd. Şti.'nin Türkiye acentesi olduğu davalı donatan ile anlaşılarak yükün 10.01.2015 tarihli konşimentoya dayalı yola çıktığını, ... limanına vardıktan sonra Draft Sörvey raporunun tanzim edildiğini, rapora göre getirilen yükün 278,642 m/ton daha az olduğunun tespit edildiğini, bu raporun gemi kaptanına teslim edilerek gemi kaşesiyle kaşelenip gemi sahibinin rapordan haberdar edildiğini, boşaltım sonrasında Liman Başkanlığındaki tartı sonucunda beyan edilen manifesto tonajı üzerinden 306.713 kg eksik olduğuna ilişkin kargo raporunun düzenlenerek gemi acentesi tarafından imza ile tebliğ alındığını, buna dayalı olarak müvekkilince 17.01.2015 tarihli ihtarın donatanın acentesine gönderildiğini, aradaki fark dikkate alınarak 10.593,171 m/ton üzerinden düzeltme beyannamesi verilerek malın millileştirildiğini, 278,642 m/ton eksik teslimat sonucunda müvekkilinin 39.000,88 USD zarara uğradığını, zarardan taşıyanın sorumlu olduğunu ileri sürerek 39.009,88 USD'nin zarar tarihinden itibaren devlet bankalarının bir yıl vadeli USD mevduat hesabına uyguladığı en yüksek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Turz. ve Nak. Ltd. Şti.; acente aleyhine karar verilemeyeceğini, kendisi aleyhine donatana ... dava açıldığını, donatan aleyhine hüküm tesis edilmesi gerektiğini, yükleme hususunda bilgisinin olmadığını, boşaltma yerinde donatanın acentesi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Turz. ve Nak. Ltd. Şti.; acente aleyhine karar verilemeyeceğini, kendisi aleyhine donatana ... dava açıldığını, donatan aleyhine hüküm tesis edilmesi gerektiğini, yükleme hususunda bilgisinin olmadığını, boşaltma yerinde donatanın acentesi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı donatan vekili; husumet ve yetki itirazında bulunarak diğer davalının müvekkilinin acentesi olmadığını, aracılık hizmeti verenin Royal-Mar Denizcilik ve Gemi İşletmeciliği Ltd. Şti. olduğunu, draft sörvey raporunun müvekkilinin bilgisi dışında düzenlendiğini, yükün kötü niyetli olarak eksik gösterildiğini, geminin 13.01.2015 tarihinde tahliye için yanaştığında Incolab çalışanı ile gemi ikinci kaptanının ölçüm değerlerini birlikte aldıklarını, draft sörvey formu ve draft sörveyin ikinci kaptan tarafından doldurularak imza altına alındığını, yük tahliye sonrasında hatalı olarak aynı form üzerinden Incolab çalışanı tarafından tek taraflı raporun düzenlendiğini, bu kısıma ilişkin kaptan imzasının bulunmadığını, raporun hazırlanmasında Incolab çalışanının hatalarının bulunduğunu, delil olarak sunulan bu raporun kabul edilemeyeceğini, gemi tarafından ayrıca yapılan 17.01.2015 tarihli draft sörvey raporunda 10.883,55 MT yükün tahliye edildiğinin düzenlendiğini, teslim edilen yükte eksiklik bulunmadığını, kantar ölçümünün tek taraflı yapılmış olması nedeniyle kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında Rusya'dan ... limanına kömür taşınmasına ilişkin taşıma sözleşmesinin imzalandığı, taşımaya ilişkin konişmento incelendiğinde 10.871,871 ton kömür yüklendiği, boşaltım sırasında yapılan tartımda yükün 10.560,100 ton olduğunun tespit edildiği, davacının taşıttığı yükte 306.713 Kg eksiklik tespit edildiği ve bu eksikliğin 278,642 tonuna karşılık gelen zararın davalı taraftan tazmin edilmesinin istenildiği, yargılama sırasında 08.03.2016 havale tarihli ve 19.12.2016 havale tarihli bilirkişi raporları alındığı, davacının talep ettiği miktar hakkında taraflar arasında bir uyuşmazlığın bulunmadığı, iki bilirkişi raporunun değerlendirilmesinde uyuşmazlığın draft sörvey raporlarındaki ölçüm miktarlarındaki farklılıklardan kaynaklandığı, 08.03.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda draft sörvey raporlarında çelişkili bölümlerinin bulunduğunun ve raporda yapılan değişiklerin ikinci kez gemi temsilcisi tarafından imzalanmadığının belirtildiği, malın teslim limanında yapılan draft sörvey ölçümlerine itibar edilemeyeceği, talep edilen zararın ticari teamül gereği tespit edilen fire miktarı içinde kalıp kalmadığının tartışıldığı, ... Ticaret ve Sanayi Odasının dosya arasına alınan yazısında uluslararası deniz yoluyla yapılan dökme kömür taşımacılığında olağan fire oranının % 3 olarak kabul edildiği, davaya konu edilen kömür miktarının % 3'lük fire kapsamında kaldığı, eksik teslimden donatanın sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, taraf delillerinin usulüne uygun olarak toplanıp değerlendirildiği, tartışıldığı, aynı gemiye ait 17.01.2015 tarihli Draft Sörvey raporlarının farklı rakamlar içerdiği, bu durumda davacının davalı kaynaklı olarak zarar gördüğünü ispatlaması gerektiği, raporlar arasındaki fark, bilirkişi raporu ve ... Ticaret Odasının 25.12.2014 tarihli ... dışından gelen kömürde deniz yoluyla nakilde toplam %3 fire olacağının kabul edilebileceğine dair yazı dikkate alınarak gemiye yüklü kömürdeki azalmanın %3'lük fire kapsamında olduğu, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve her ne kadar davalı ... Turz. ve Nak. Ltd. Şti.'ne, acente olması nedeniyle husumet yöneltilemeyecekse de bu hususun temyiz edenin sıfatı karşısında sonuca etkili olmamasına göre davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. madddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25/02/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15386, Karar No: 2017/1436, Tarih: 09.03.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/15386 E.  ,  2017/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 181 parsel sayılı 91.375,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, miras yoluyla gelen hak, pay satın alma, pay bağışlama ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, tapu kayıt miktar fazlasının Hazineye ait olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında... kız..., davalılardan.. oğlu ...'nın hissesinin bir bölümünü satın aldığını öne sürerek davaya katılmıştır. Davalılar yargılama sırasında vergi kaydına da dayanmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda açılan davaların reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

09.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9567, Karar No: 2009/8943, Tarih: 25.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9567 E.  ,  2009/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 4. Sulh Hukuk ve Emirdağ Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, 03.02.2009 günlü Emniyet Müdürlüğü yazısı ile 23.01.2009 günlü adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre düzenlenen Nüfus Müdürlüğü yazısında, kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... Mahallesi, ... Sokak, No: 9/8 ... adresi olduğunun bildirilmesi nedeniyle, uyuşmazlığın Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.