muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/287, Karar No: 2014/2679, Tarih: 12.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/287 E.  ,  2014/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/310839

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2010

NUMARASI : 2007/647 Esas, 2010/496 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurlar ve tanıkların aşamalardaki beyanlarında tüm suça sürüklenen çocukların kendilerine hakaret ettiklerini beyan etmeleri karşısında, hakaret suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ve suça sürüklenen çocukların "zarar gideriminde bulunmadığı"na ilişkin hukuka uygun olmayan gerekçenin yanında, yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda oluşan olumsuz yöndeki kanaatin mahkemece gerekçeleriyle ortaya konularak haklarında hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, tebliğnamede yer alan bu hususlara ilişkin bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ise;

Olay tarihinde başka suçtan gözaltına alınarak Nazilli İlçe Jandarma Komutanlığına götürülen arkadaşlarını görmek isteyen suça sürüklenen çocukların, buna engel olan Jandarma görevlisi mağdurlara hitaben hakaret ve tehdit içeren sözler sarfettikleri, kapıyı zorlamaya devam ettikleri, daha sonra G.. K..'nın üzerinde bulunan bıçağı göstermek suretiyle mağdurları tehdit ederek, görevlerini yaptırmamak için direndikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; mağdurların soruşturma aşamasındaki beyanlarından farklı olarak, suça sürüklenen çocuk G..H..'ın üzerinde bulunan bıçağı olay sırasında düşürdüğüne, kendilerine yönelik bıçak gösterilmediğine ilişkin, duruşmadaki ısrarlı beyanlarına, olay tutanağı ve tanık anlatımlarına göre G.. H.. korkutucu etkisinden faydalanmak suretiyle bıçak göstererek mağdurları tehdit eyleminin sübuta ermediği, suça sürüklenen çocukların olay sırasında söyledikleri kabul edilen "bu adamı görmeden bir yere gitmeyiz, biz bu adamı zorlada olsa görürüz" sözlerinin de görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olan tehdit niteliğinde olmadığı gözetilmeden, ayrıca hangi beyan ve delile ne sebeple üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden, oluşa uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocukların direnme suçunu içlerinden biri bıçak kullanarak birlikte işlediklerinin kabul edilmesine göre TCK'nın 265/4. maddesinin hepsi için uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocukların direnme suçunu içlerinden biri bıçak kullanarak birlikte işlediklerinin kabul edilmesine göre TCK'nın 265/4. maddesinin hepsi için uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11642, Karar No: 2018/6926, Tarih: 17.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11642 E.  ,  2018/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2007 takvim yılında işlenen suç hakkında mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2009 ve 2010 takvim yıllarında işlenen suç hakkında; mahkumiyet

A) Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik kanun yolu talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yasa yoluna tabi olduğu cihetle; sanık müdafiinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi:

1-...’nin 5780045302 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, faturaları düzenleyen Grup Yapı Malz. San. Tic Ltd. Şti ve Arıoğlu Teknik Hırd. Yal. Elk. İnş. Dek. Nak. Tic. Ltd. Şti yetkilileri hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-UYAP kayıtları üzerinde yapılan incelemede, sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan Muğla Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 11.06.2012 tarih ve 2012/2463 Soruşturma-2012/1083 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında, Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 18.07.2014 tarih ve 2012/349 Esas-2014/474 Karar sayılı ilamı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, dosyanın Dairemizin 2017/10965 Esas sırasında kayıtlı olarak temyiz incelemesinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın aynı takvim yılında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin, yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle, mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyasının duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule göre de;

3- Kabule göre de;

a) Sanığın 2010 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanması nedeniyle zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36242, Karar No: 2021/4275, Tarih: 07.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36242 E.  ,  2021/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 158/1-h, 62, 52, 53, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın işyeri ruhsatı alma hususunda işlemler yapması gerektiği, temyiz dışı sanık ...'ın kendisini Tedaştan emekli belediye meclis üyesi olarak tanıtıp, belediye başkanları ile arasının iyi olduğunu, ruhsat alma işlerini çok kolay hallettiğini söylediği, bunun üzerine katılanın temyiz dışı sanık ve onuna birlikte hareket eden sanık ...'a noterden vekaletname çıkarıp gerekli belgeleri onlara verdiği, değişik tarihlerde her iki sanığa toplamda 15.500 TL para verdiği, sanıkların paraları alınca ortadan kayboldukları iddia olunan olayda;

5237 sayılı TCK’nın 158/1-h maddesinde yer alan suçun oluşabilmesi için, öncelikle bir şirketin olması, failin ise o şirketin yöneticisi veya şirket adına hareket etmeye yetkili temsilcisi, şirket müdürü olması ve suçun, şirketin faaliyeti sırasında ve yine bu faaliyetle ilgili olarak üçüncü kişilere karşı işlenmesinin gerektiği ve iş yeri ruhsatı alınması için vekaletnamenin sanığın adına gerçek kişi olarak düzenlettirilmesi karşısında; maddi gerçekliğin ortaya çıkarılması bakımından öncelikle sanığa ait şirketin ana sözleşmesinin celp edilerek iş yeri ruhsatı alınması hususunda bir iştigal alanı olup olmadığının belirlenmesi, bu neviden bir tespit yapılamadığı durumda eylemin 6763 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 157/1. maddesinde yaptırıma bağlanan uzlaştırma kapsamındaki basit dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği dikkate alınmadan eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26341, Karar No: 2014/3586, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26341 E.  ,  2014/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/9674, Karar No: 2011/599, Tarih: 04.02.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9674 E.  ,  2011/599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TENKİS

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu: GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Davacı vekilinin 19.04.2007 tarihli duruşma için verdiği 16.04.2007 hakim havale tarihli mazeret dilekçesinin kabulü ya da reddi yönünde olumlu olumsuz bir karar verilmeden davacı vekilinin mazeret bildirmediği ve duruşmaya gelmediğinden bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmemesinin isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 18.40 TL. onama ilam harcının temyiz eden taraftan alınmasına, 04.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1846, Karar No: 2015/5798, Tarih: 31.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/1846 E.  ,  2015/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...’nın, 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3 maddeleri gereğince 1.600 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanun'un 52/4. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa verilen adli para cezasının birer ay aralıklarla 10 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birisi süresinde ödenmediği takdirde geri kalan taksitlerin tamamının tahsiline ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine dair ...5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2013 tarih ve 2013/136 esas, 2013/272 karar sayılı kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2014 tarih ve 2013/218626 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE:

Kayden 12.12.1997 doğumlu olup, suçun işlendiği 28.02.2013 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında ...5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2013 tarih ve 2013/136 esas, 2013/272 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümde yer alan 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafta yer alan “ve adli para cezasının hapse çevrileceğinin bildirilmesine” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, karardaki diğer kısımların AYNEN MUHAFAZASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5659, Karar No: 2020/9037, Tarih: 22.10.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/5659 E.  ,  2020/9037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibine başlandığı, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu şirket ve avalist ...'ün yasal sürede icra mahkemesine başvurarak takibe dayanak senetteki imzaların şirket yetkililerine ve avaliste ait olmadığını ileri sürerek imzaya itiraz ettikleri, mahkemece imzaya itirazın kabulüne, alacaklı aleyhine asıl alacağın %20'si oranında kötü niyet tazminatına ve asıl alacağın %10'u oranında para cezasına hükmedilmesine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.06.2016 tarihli ve 2016/5997 E., 2016/17385 K. sayılı kararı ile onandığı, alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine bu kez Dairemizin 29.09.2016 tarihli ve 2016/24811 E., 2016/20003 K. sayılı kararı ile; bilirkişi raporlarında sahteliği ispat oluncaya kadar kesin delil sayılan noter senetlerindeki imzalarla, takibe konu senetteki imzaların aynı el ürünü olduğu bildirildiğine göre borçlu şirket yönünden imzaya itirazın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesi ile bozulduğu, mahkemece; önceki gerekçelere ek olarak, borçlu şirketin imzaya itirazının reddine ilişkin ilk kararının da, itirazın kabulüne ilişkin ikinci kararın da Dairece bozulduğu, bu durumda kimin haklı, kimin haksız olduğu hususunda bir belirsizlik oluştuğu, ikinci karar oy birliği ile onandığı hâlde karar düzeltmede oy çokluğuyla bozulduğu, bu durumda bu belirsizliğin Hukuk Genel Kurulunda kesin olarak çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle önceki kararda direnilerek imzaya itirazın kabulüne, alacaklı aleyhine asıl alacağın %20'si oranında kötü niyet tazminatına ve asıl alacağın %10'u oranında para cezasına hükmedilmesine karar verildiği, bu direnme kararına karşı ise alacaklı tarafından temyiz yoluna başvurduğu, Hukuk Genel Kurulu’nun 08.10.2019 tarih ve 2017/12-2692 E. - 2019/1003 K. sayılı kararı ile; takibe konu bonoda borçlu şirkete atfen atılı bulunan imzaların borçlu şirket temsilcilerine ait olduğu bilirkişi raporları ile ispatlanamadığından yerel mahkemenin direnme kararı usul ve yasaya uygun olduğu ancak Dairece alacaklı aleyhine verilen kötü niyet tazminatına ve para cezasına yönelik sair temyiz itirazları incelenmediğinden dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verildiği görülmektedir.

Buna göre, ilk derece mahkemesi kararı Dairemizin 29.09.2016 tarihli ve 2016/24811 E., 2016/20003 K. sayılı kararı ile borçlunun imzaya itirazının reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş olmakla, bu yöndeki bozma ilamının doğal sonucu olarak, alacaklı aleyhine verilen kötü niyet tazminatına ve para cezasına yönelik inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Hukuk Genel Kurulu’nun 08.10.2019 tarih ve 2017/12-2692 E. - 2019/1003 K. sayılı kararı ile direnme kararının usul ve yasaya ugun olduğuna karar verildiğine göre alacaklının, mahkemenin kötüniyet ve para cezasına karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 170/4. maddesine göre; imzaya itirazın kabulüne karar verilmesi halinde, icra mahkemesi, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın % 20’sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın % 10’u oranında para cezasına mahkum eder.

Somut olayda, alacaklının, takip dayanağı senette lehtar, borçluların ise keşideci ve avalist olduğu görülmektedir. Bu durumda alacaklı, borçlular ile doğrudan ilişki içinde olduğundan imzanın adı geçenlere ait olup olmadığını bilebilecek durumdadır. Bonodaki imzanın borçlu keşideci ve avalistin eli ürünü olduğunu kontrol etmeden ya da imzanın huzurunda atılmasını sağlamadan bonoyu alan alacaklının, imzaya itirazı kabul edilenlere karşı başlattığı takipte ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre alacaklının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6965, Karar No: 2018/24, Tarih: 08.01.2018

**5. Ceza Dairesi         2017/6965 E.  ,  2018/24 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kale Cumhuriyet Başsavcılığının 28/04/2017 tarihli ve 2015/1028 soruşturma, 2017/27 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Kale Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/05/2017 tarihli ve 2017/14645 soruşturma, 2017/1489 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Kale Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli ve 2017/594 Değişik İş sayılı kararının;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12/10/2015 tarihli ve 2015/14021 esas, 2015/29798 karar sayılı ilamında ".... Dairemizin 06/04/2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından şüpheli adına PTT hesabına gönderilen paraların, şüpheli tarafından ... ili PTT merkez müdürlüğünde bulunan ATM'den nakit çekim ve aktarma suretiyle çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin ... Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 28/11/2017 gün ve 94660652-105-20-7236-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, soruşturmanın dolandırıcılık suçundan yürütülmesine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre inceleme yapma görevinin Yüksek Yargıtay 15. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1862, Karar No: 2021/7020, Tarih: 22.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1862 E.  ,  2021/7020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Asıl davada davacı ve birleştirilen 2004/633 Esas sayılı davada davacılar, dava konusu ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar ile ... parsel sayılı taşınmazdaki ..., ..., ..., ..., ... ve ... numaralı bağımsız bölümlerin, birleştirilen 2004/643 Esas sayılı davada davacılar, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların, birleştirilen 2009/141 Esas sayılı davada davacı, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazdaki ..., ..., ..., ..., ... ve ... numaralı bağımsız bölümler ile ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan babaları ... adına kayıtlı iken, mirasbırakının dava konusu taşınmazlardan bir kısmını satış göstermek suretiyle, bir kısmını ise kadastro çalışmaları sırasında hibe ve satış yoluyla davalılara devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Asıl ve birleştirilen davalarda davalılar, dava konusu ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazları dava dışı üçüncü kişilerden satın aldıklarını, ... parsel sayılı taşınmazdaki bağımsız bölümler ile ... parsel sayılı taşınmazı bedeli karşılığında mirasbırakandan satın aldıklarını, diğer taşınmazların ise mirasbırakan babaları tarafından kendilerine kayıtsız şartsız hibe edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlar, yargılama sırasında davalılardan ...'nın ölümü ile mirasçıları davaya dahil edilmiştir.