muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2723, Karar No: 2025/1979, Tarih: 19.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2723 E.  ,  2025/1979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI :2023/1666 Esas, 2024/399 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 1.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2017/24 E., 2023/136 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA VE KARŞI DAVAYA CEVAP

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; taraflar arasında iki adet tek satıcılık sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşmeyi feshettiğini, davacının yaptırdığı delil tespiti dosyasında alınan bilirkişi raporu ile davalının sözleşmeyi haksız feshettiğinin kanıtlandığını, müvekkilinin davalıya yetkili olduğu bölgede önemli bir müşteri portföyü kazandırdığını, sözleşmenin haksız feshi nedeniyle kâr kaybı yaşadığını ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL denkleştirme (portföy) tazminatı, 10.000,00 TL kâr kaybı, 50.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 70.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Karşı davaya cevap dilekçesinde ise; karşı davanın zamanaşımına uğradığını, ... ile bir iş ilişkisine girilmediğini, davalı-karşı davacının ürünlerini “...” isimli firmaya fason olarak ürettirdiğini, üretici tarafından “...” isimli firma aracılığıyla ürün adı ve koduyla birlikte davalı- karşı davacıya teslim edildiğini, davalı- karşı davacı Alman menşeli olduğundan ve fason olarak ürettirdiği ürünlerin henüz Almanya’dan kodu gelmediğinden bu ürünleri bayilere gönderirken fason malzemenin ambalaj ve türüne benzer formda olan, fakat kendi portföyündeki mevcut farklı ürünlere ait isim ve kodlarla fatura ettiğini, müvekkilinin bu ürünleri faturada belirtilen farklı isimlerle değil, ürünün üzerinde yazılı gerçek isimleriyle muhasebe sistemine işlediğini, kataloglarında da bu isimlere yer verdiğini, yani taklit ürün satışı yapmadığını, Türk ... tarafından gönderilen ürünlerin farklı isimle fatura edilmesinden kaynaklandığını, tespit dosyası ile dava konusu ürünlerin davalı- karşı davacı tarafça başka firmalara fason olarak ürettirildiğinin belirlendiğini, yine Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın soruşturma dosyasında davalı- karşı davacının taklit olarak üretildiğini iddia ettiği “... ....” isimli ürünün davalı- karşı davacıya ait depoda çok sayıda bulunduğunun tespit ve rapor edildiğini, Türk ... ile ... firmaları arasında fason üretime ilişkin mail yazışmalarının bulunduğunu, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın takipsizlik kararına karşı davalı-karşı davacı tarafça yapılan itirazın Manavgat Ağır Ceza Mahkemesi tarafından reddedildiğini savunarak karşı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; davacı-karşı davalının taraflar arasında imzalanan 01.01.2012 tarihli bayilik sözleşmesine aykırı davrandığını, müvekkiline ait ürünlerin muadillerini üretip piyasaya arz ettiğini, sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini, müvekkilinde uzun süre çalışan ...’ün müvekkiline ait “...” markalı su yalıtım ürünüyle ilgili araştırma- geliştirme çalışmaları sonucunda üretilen “... ...” isimli ürünle ilgili tüm teknik detaylara ve bilgilere vakıf olduğunu, iş sözleşmesini feshettikten sonra davacı- karşı davalı şirketin kardeş şirketi olan ... Yapı Malzemeleri ve Kimyasalları San. ve Tic. A.Ş.‘nde (...) sigortalı çalışmaya başladığını, davacı tarafından da danışman olarak çalıştırıldığını, davacı- karşı davalının ... ile işbirliği yaparak müvekkilinin üretmeyi planladığı “... ...” isimli ürünü imal etmeye başladığı, “.... 4 Kg” ürününün davacı tarafından talep edilmesi nedeniyle tek seferlik ithal edildiğini, davacının üründen mennun kalmaması nedeniyle iade alınarak üretici firmaya teslim edilmek üzere müvekkiline ait depoda muhafaza edilirken delil tespitinin kötüniyetle yapıldığını, sözleşmenin haklı nedenle feshedilmesinden dolayı manevi tazminat ve portföy tazminatı koşullarının oluşmadığını savunarak asıl davanın reddini istemiştir. Karşı dava dilekçesinde ise; karşı davalının, müvekkilinin ürettiği “...” ve “THOMSIT” isimli ürünlerin bayiiliği için sözleşme imzaladığını, bu ürünlerin benzerini üreterek piyasaya sürmesi nedeniyle bayiilik sözleşmesinin haklı feshedildiğini, davacı şirkette 10 yıl çalışan ...'ün çalıştığı dönemde “...” ürün gamında “... ...” isimli bir ürün geliştirildiğini, bu kişinin görevine son verildikten sonra karşı davalının kardeş şirketi olan ...’te çalışmaya başladığını, “... ....” ürünün aynısı olan “...” isimli ürünü üretmeye başladıklarını, yine “....” isimli ürünü karşı davalının ürettiğini ve “... ...” ibaresi ile satışa sunduğunu, “....” ve “...” isimli ürünlerin de müvekkilinden önce davacı- karşı davalı tarafından piyasaya sürüldüğünü, müvekkili şirketin çalışanını ayartmak suretiyle müvekkili tarafından imal edilen ürünlerin muadillerini üreten ve pazarlayan, henüz daha müvekkilinin ürün listesinde bulunmayan ürünlere ilişkin teknik bilgileri usulsüz bir şekilde edinerek üreten ve müvekkili adına tescilli “...” markasını kullanarak piyasaya süren, bayiilik sözleşmesi feshedilmesine rağmen “...” ibareli panoyu kullanmaya devam eden, müvekkilinin ticaret unvanını ve markasını haksız şekilde kullanan karşı davalının mezkur fiillerinin haksız rekabet/ haksız fiil ve 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’ye aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek haksız rekabetin ve Kanun'a aykırılığın tespitine, men’ine, ref’ine, söz konusu marka hakkının ihlali ve haksız rekabet nedeniyle müvekkilinin uğradığı maddi ve manevi zararların karşılanması amacıyla şimdilik 400.000,00 TL maddi tazminat ile 100

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın çözümü için öncelikle karşı davanın çözümlenmesi gerektiği, toplanan deliller, marka tescil kayıtları, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’ının 2012/64122 soruşturma sayılı soruşturması sonucunda verilen ve kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, Tuzla Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2012/139 D. İş sayılı dosyası ile yapılan delil tespiti, İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2013/254 E. sayılı davasıyla ilgili İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nin 2017/4807 E., 2021/1396 K. sayılı kesinleşmiş kararı, tanık anlatımları ile davacı- karşı davalının taklit ürün satışı yaptığının, “...” markasını kullandığının ve davalı-karşı davacının ürün bilgilerini haksız olarak ele geçirmek suretiyle üretim yaptığının kanıtlanamadığı, davacı- karşı davalı tarafça fason olarak üretildiği iddia edilen bazı ürünlerin davalı- karşı davacının Tuzla’daki depolarında tespit edildiği, sözleşme feshedildikten sonra 15.07.2013 tarihinde davacı- karşı davalı şirketçe devralınan dava dışı ... Yapı Malzemeleri ve Kimyasalları San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin 31.01.2012 tarihinde ticaret unvanını “...” olarak değiştirdiği ve bu ibarenin davalı- karşı davacının “...” markası ile benzer olduğu tespit edilmişse de, dava dışı şirketin ticaret unvanında yer alan “...” ibaresinin davacı- karşı davalı tarafça marka olarak kullanıldığına dair dosyada bir delil bulunmadığı, bu itibarla karşı davanın reddine karar verildiği, davalı- karşı davacının ürün satışı yapıldığı iddiasıyla taraflar arasında imzalanan sözleşmeyi feshettiği, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2012/64122 soruşturma sayılı soruşturması sonucunda verilen ve kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, Tuzla Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2012/139 D. İş sayılı dosyası ile yapılan delil tespiti, İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2013/254 E. sayılı davasıyla ilgili İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nin 2017/4807 E., 2021/1396 K. sayılı kesinleşmiş kararı ile davacı- karşı davalının taklit ürün satışı yapmadığının ve sözleşmenin haksız olarak feshedildiğinin anlaşıldığı, bu durumda davacı- karşı davalının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 123 vd. maddeleri gereğince müspet veya menfi zararını isteyebileceği, davacı-karşı davalının sözleşme süresinde davalı- karşı davacıdan aldığı komisyon toplamının, sözleşmenin haksız feshi nedeniyle ticari faaliyette bulunamadığı 111 günlük süreye oranlanarak yapılan hesaplama sonucunda 146.150,20 TL gelirden mahrum kaldığının tespit edildiği, bu mahrum kalınan kâr hesaplamasının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olduğu, davacı- karşı davalı ayrıca denkleştirme (portföy) tazminatı da talep ettiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 122

.150,20 TL gelirden mahrum kaldığının tespit edildiği, bu mahrum kalınan kâr hesaplamasının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olduğu, davacı- karşı davalı ayrıca denkleştirme (portföy) tazminatı da talep ettiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 122. maddesi uyarınca taraflar arasındaki sözleşmenin de tek satıcılık sözleşmesi olduğu, bu nedenle koşulları varsa denkleştirme tazminatı talep edilebileceği, taraflar arasındaki sözleşmenin yalnızca 21 ay kadar devam ettiği, ayrıca davalı- karşı davacının alanında bilinirliği yüksek olan “...” markasının da bu satışlara etkisinin yadsınamayacağı, bu nedenlerle TTK’nın 122. maddesindeki koşulların mevcut olmadığı, bu şirketler dışında davacı- karşı davalının davalı- karşı davacıya başkaca müşteriler kazandırdığına ve davalı- karşı davacının bu müşterilerden davacı- karşı davalının çalışmaları ve çabaları sayesinde sözleşmenin feshinden sonra da yüksek ciro elde ettiğine dair iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle karşı davanın reddine, asıl davanın kısmen kabulüne, 146.500,00 TL kâr kaybının dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalı- karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, davacı- karşı davalının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, bayilik sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle denkleştirme (portföy) tazminatı, kâr kaybı ve manevi tazminatın tahsili, karşı dava ise marka hakkının ihlali ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, durdurulması ile maddi ve manevi tazminatın tahsili istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 19.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10935, Karar No: 2018/3447, Tarih: 10.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10935 E.  ,  2018/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2016 tarih ve 2014/99-2016/270 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dışı ....Tarım Ürünleri Ltd. Şti’nin kiraladığı davalı ... ....Ajans Müdürlüğüne ait deponun içindeki emtiayı iş yeri sigorta poliçesi ile sigortaladığını, depoda bulunan buğdayların yağmur sularının depo içine sızması nedeniyle hasar gördüğünü, hasarın deponun boşaltılması sırasında tespit edildiğini, bu durumun davalı tarafından tutanak altına alındığını, dava dışı şirketin müvekkiline başvurusu üzerine düzenlenen ekspertiz raporunda depoyu kiralayan Toprak Mahsulleri Ofisi yetkililerinin yağmur sularının içeri sızması konusunda bir uyarı yapılmamış olmasının hasarın meydana gelmesine sebep olduğunu, aynı zamanda sigortalı şirketle Toprak Mahsulleri Ofisi Konya Şube Müdürlüğü arasında imzalanan kira sözleşmesinin 4. maddesine göre " TMO sözleşme konusu depoyu hububat, bakliyat veya TMO'nin kabul edeceği yem ham maddeleri ile diğer ürünlerin depolanmasına müsait bir şekilde hazırlamakla yükümlüdür" ibaresinin geçtiğini, davalı kurumun sözleşmede belirtilen bu yükümlülüğünü yerine getirmediklerinin açık olduğunu, depoyu içerisinde buğday muhafaza edilecek şekilde hazırlamadığını dolaysıyla davalı kurumun oluşan hasardan sorumlu olduğunu, yapılan ekspertiz çalışmalarına göre zayi olan emtia bedeli olarak tespit edilen 37.838,00 TL hasar bedelinin 06/02/2013 tarihinde müvekkili şirket tarafından sigortalı şirkete ödendiğini, müvekkilinin T.T.K. 1472 maddesi gereğince sigortalısının yerine geçtiğinden ödenen tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı ....Tarım ile müvekkili arasında modern açık yığın depolama ünitesinin kiralanmasına ilişkin 22/07/2011 tarihli sözleşme imzalandığını, kullanım şekli ve gerekli bilgilendirmelerin ....Tarım yetkililerine yapıldığını, sözleşme gereğince teslim öncesinde müvekkili kurum tarafından kurulumun eksiksiz olarak yapıldığını, tesisatın tamamlandığını, dava dışı ....Tarım ile imzalanan sözleşme gereğince 5000 tonluk bir maydü kiralandığını, maydünün kullanımında önemli olan hususun yağışlar başlamadan tam olarak doldurulması gerektiği olduğunu, ....Tarım tarafından bu işlemin gerçekleştirilmediğini, yağışların başladığı 23/01/2012 tarihine kadar 4240 ton ürünün stoklanabildiğini, maydünün tam olarak doldurulamadığını, dava dışı firma yetkililerine bu durumun iletildiğini, gerekli ikazların sözlü olarak yapıldığını, firma yetkililerinin zaman zaman gelerek gözlemlerde bulunduğunu,

....Tarımın hatalı kullanımı sonucunda oluşan zarar nedeniyle müvekkiline herhangi bir kusurun izafe edilebilmesinin mümkün olmayacağını, müvekkili kurum ile dava tışı ....arasında imzalanan sözleşmenin 6. maddesi "TMO kiracıya ait emtianın miktar ve kalite kaybından sorumlu tutulmama" şeklinde hükmünün bulunduğunu bu nedenle hasarlardan müvekkilinin sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava dışı sigortalı şirketin depoyu tam olarak doldurmadığı, davalının sözleşme gereklerini yerine getirdiği ve söz konusu deponun ayıplı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/100, Karar No: 2016/14246, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/100 E.  ,  2016/14246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve alacağın tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere, abonelik tarihinden dava tarihine kadar (abonelik tarihi ile sınırlı olarak geriye dönük on yıllık dönemde) fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 15.10.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 52.316,16 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir..

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5945, Karar No: 2014/8054, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5945 E.  ,  2014/8054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)