muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1677, Karar No: 2017/3889, Tarih: 09.11.2017

Ayrıca taraflar arasında düzenlenen 22.03.2007 tarihli sözleşmenin 23. maddesinde “Teminatın İadesi” şartları düzenlenmiş olup, bu maddeye göre teminatın iade edilebilmesi için “Vergiler ve SSK, bordro fatura, işçi sağlığı ve iş güvenliği, hakediş, vergi veya idari cezaları olmadığının tespitine ilişkin resmi dairelerden alınmış yazının müteahhit tarafından iş sahibine ibraz edilmesi, iş sahibine ait malzeme, makine ve ekipmanın hasarsız kullanımı ve iadesi, iş bu sözleşmeden doğan ve müteahhidin ödemesi gereken herhangi bir bedelin, cezai şart ve/veya tazminatın bulunmaması kaydıyla işin tam ve eksiksiz oluşu konusunda

müteahhidin eksikliği kalmadığı anlaşılıp proje yönetimi firmasının onayı alındıktan ve kesin hakedişin ve kesin kabulün iş sahibi tarafından onaylanmasından sonra tarafların kesin hakedişe göre birbirinden alacakları izole edilir ve kesin teminat senedinin iadesi yapılır.” şartlarının gerçekleşmesi gerekmektedir. Bu nedenle işin yapılıp sözleşmede alacak kalmaması teminatın iadesi için yeterli olmayıp vergi, SSK ve sözleşmede belirtilen kurumlardan ilişiksiz belgesi alınması da gerektidiğinden bu konuda davacıya süre verilip verilen süre içerisinde alınıp sunulacak belgelere göre sözleşmedeki şartların gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği değerlendirilerek teminat mektubu hakkında sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece; öncelikle hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacının dava dilekçesinde alacak isteminde bulunulan kalemlerin her biri ile ilgili ne miktarda talepte bulunduğu, ıslah dilekçesinde hangi alacak kalemini ne miktarda arttırdığı açıklattırılması, ayrıca sözleşmenin 23. maddesi gereği teminat mektubunun iadesi koşullarının oluşup oluşmadığının tespit edilmesi için davacıya süre verilip sonucuna göre teminatın iadesine hakkında karar verilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ve fer'i müdahiller yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı ve fer'i müdahillerin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalı ve fer'i müdahillere geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13375, Karar No: 2022/5884, Tarih: 31.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13375 E.  ,  2022/5884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile hükmün HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Sancaktepe İlçesi, Samandıra Mahallesi, 864 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile hükmün ödemeye ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İlk derece mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak kararın kesinleşmesi ile ödenmesine hükmedilen fark bedelin Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile davalıya ödenmesine karar verildiğinden, bu kısma Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 08/09/2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesi karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin 2020/316 E - 2021/1467 K sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

5 numaralı bendinin çıkartılmasına, yerine (İlk derece mahkemesi kararıyla derhal ödenmesine karar verilen 1.148.010,00 TL'ye 16/10/2017 tarihinden ilk derece mahkemesi karar tarihi olan 10/12/2019 tarihine kadar, vadeli hesaba yatırılmasına karar verilen 2.846.045,00 TL'ye ise 16/10/2017 tarihinden Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 08/09/2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, davacı idarece depo edilen faizin mahsubuna,) cümlesinin yazılmasına,

5 numaralı bendinin çıkartılmasına, yerine (İlk derece mahkemesi kararıyla derhal ödenmesine karar verilen 1.148.010,00 TL'ye 16/10/2017 tarihinden ilk derece mahkemesi karar tarihi olan 10/12/2019 tarihine kadar, vadeli hesaba yatırılmasına karar verilen 2.846.045,00 TL'ye ise 16/10/2017 tarihinden Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 08/09/2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, davacı idarece depo edilen faizin mahsubuna,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 31/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8457, Karar No: 2022/11773, Tarih: 05.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8457 E.  ,  2022/11773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19/09/2018 tarih ve 2018/9-584 E- 2018/1332 K sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 1982 Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36’ncı maddesi uyarınca, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.” Ayrıca Anayasanın 90’ıncı maddesinin son fıkrasında usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmaların kanun hükmünde olduğu, bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamayacağı, temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümlerinin esas alınacağı ifade edilmiştir.

Bu bağlamda ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 6’ncı maddesinde adil yargılanma hakkı ayrıntılı bir şekilde düzenlenmiş olup, gerek Anayasa’da gerekse AİHS’ndeki düzenlemelere karşılık gelmek üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 27’nci maddesinde hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiştir.

HMK'nın 27’nci maddesi uyarınca;

"(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

(2) Bu hak;

a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını,

b) Açıklama ve ispat hakkını,

c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir".

Hukuki dinlenilme hakkı çoğunlukla "iddia ve savunma hakkı" olarak bilinmektedir. Ancak bu hak iddia ve savunma hakkı kavramına göre daha geniş ve üst bir kavramdır.

Hakkın temel unsurları maddede tek tek belirtilmiş, böylece uygulamada bu temel yargısal hak konusundaki tereddütlerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

b) Açıklama ve ispat hakkını,

c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir".

Hukuki dinlenilme hakkı çoğunlukla "iddia ve savunma hakkı" olarak bilinmektedir. Ancak bu hak iddia ve savunma hakkı kavramına göre daha geniş ve üst bir kavramdır.

Hakkın temel unsurları maddede tek tek belirtilmiş, böylece uygulamada bu temel yargısal hak konusundaki tereddütlerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Bunlardan ilki “bilgilenme hakkı” dır. Bu çerçevede, öncelikle tarafların gerek yargı organlarınca gerek karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir. Hak sahibinin kendisi ile ilgili yargılama ve yargılamanın içeriği hakkında tam bir şekilde bilgi sahibi olması sağlanmalıdır. Tarafın bilgi sahibi olmadığı işlemler, belge ve bilgiler yargılamada esas alınamaz. Bilgilenmenin şekli bakımından, hukuki dinlenilme hakkına uygun davranılmalı, ilgilinin bilgilenmesi şeklen değil, gerçek anlamda sağlanmaya çalışılmalıdır.

Bu hakkın ikinci unsuru, “açıklama ve ispat hakkı”dır. Taraflar, yargılamayla ilgili açıklamada bulunma, bu çerçevede iddia ve savunmalarını ileri sürme ve ispat etme hakkına sahiptirler. Her iki taraf da bu haktan eşit şekilde yararlanırlar. Bu durum "silahların eşitliği ilkesi" olarak da ifade edilmektedir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) adil yargılanma hakkını düzenleyen 6’ncı maddesinin birinci bendinin ilk cümlesinde yer alan silahların eşitliği ilkesi, yine AİHS’ne göre, mahkeme önünde sahip olunan hak ve yükümlülükler bakımından taraflar arasında tam bir eşitliğin bulunması ve bu dengenin bütün yargılama boyunca korunmasıdır. Başka bir deyişle, silahların eşitliği ilkesi, davanın taraflarından birini diğeri karşısında avantajsız bir duruma düşürmeyecek şekilde her iki tarafın deliller de dâhil olmak üzere, iddia ve savunmasını ortaya koymak için makul bir olanağa sahip olması, tarafların denge içinde olması demektir.

Hukuki dinlenilme hakkının üçüncü unsuru, “tarafların iddia ve savunmalarını yargı organlarının tam olarak dikkate alıp değerlendirmesi”dir. Bu değerlendirmenin de karar gerekçesinde yapılması gerekir (6100 sayılı HMK’nın gerekçesi m. 32). Yargılama bakımından, sadece bir tarafın dinlenip diğerinin dinlenmemesi, tek yönlü karar verilmesi demektir. Yargılamada yer alan taraflar yargılamanın objesi değil, süjesidir. Hukukî dinlenilme hakkı doğru karar verilmesinin garantisidir; bu nedenle, haksızlığa karşı koyabilme imkânı tanır. Bu hak, hukuk devletinin, insan onurunun korunması ve eşitlik ilkesinin, hak arama özgürlüğünün, adil yargılanma hakkının bir gereğidir.

Bütün bu açıklamalar doğrultusunda dosya kapsamı incelendiğinde, 14/10/2020 tarihli celsede dosyanın 1. kez işlemden kaldırıldığı, sonrasında Mahkemeye sunulan dilekçe ile süresinde dosyanın yenilendiği, 03/03/2021 tarihli celsede davacı vekilinin mazeret dilekçesi göndermiş olduğu, davalı vekilinin katılmadığı; Mahkemece, geçerli mazeret gösterilmeyen ve 2. kez takipsiz bırakılan davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de; dosya içerisinde yer alan mazeret dilekçesinin incelenmesinden ilgili dilekçenin aynı tarihte ... İlinde yer alan iki ayrı duruşmanın mazeret gösterilerek ilgili mazeretin belgelendirildiğinin anlaşılması karşısında Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hüküm yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Mahkemece, yukarıda anlatılan hukuki dinlenilme hakkı çerçevesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde belgelendirdiği anlaşılan mazeretinin kabul edilerek, yargılamaya devam olunup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, sair temyiz nedenleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

05/10/2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3873, Karar No: 2024/4994, Tarih: 07.11.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/3873 E.  ,  2024/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 19.09.2024

SAYISI : 2015/418 E., 2016/94 K.

DAVALILAR : ... (kendine asaleten çocukları...

...,...'a velayeten) vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 26.03.2015

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

EK KARAR : Davacı vekilinin tavzih talebinin kabulü

Taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasında yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 14. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 27.05.2021 tarih ve 2019/884 Esas, 2021/3572 Karar sayılı ilamı ile Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekili tarafından tavzih talebinde bulunulması üzerine, 19.09.2024 tarihli ek karar ile hükmün tavzihi talebinin kabulüne karar verilmiştir

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davalılar vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili tavzih dilekçesinde; mahkemenin 22.01.2016 tarihli kararının kesinleşmesinin ardından davaya konu taşınmazın satış işlemleri için Gaziantep 4. Sulh Hukuk Mahkemesi Satış Memurluğunun 2021/15 E. sayılı satış dosyasına 11.11.2021 tarihinde kayıt yapıldığını ve gerekli avansın dosyaya yatırıldığını, ancak satış memurluğunca gerekçeli kararda taşınmaz bilgilerinden mahalle isminin yazılmadığından bahisle dosyanın kapatılmasına karar verildiğini bu maddi hatanın düzeltilmesi gerektiğini belirterek hükmün tavzihine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar tavzih talebine ilişkin davaya cevap vermemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile, davanın Gaziantep ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 561 ada 28 parsel, 30 No.lu bağımsız bölüm sayılı taşınmazın ortaklığının giderilmesine yönelik olduğu anlaşıldığından, sevhen taşınmaz bilgilerinin eksik yazıldığı gerekçesiyle talebin kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin tavzih talebinin kabulü ek kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemenin gerekli araştırmayı yapmadığını, yeterlilik arz etmeyen bilirkişi raporlarına göre karar verildiğini belirterek ek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih talebinin kabulüne ilişkin ek kararın hatalı olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemenin gerekli araştırmayı yapmadığını, yeterlilik arz etmeyen bilirkişi raporlarına göre karar verildiğini belirterek ek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih talebinin kabulüne ilişkin ek kararın hatalı olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere; hükmün tashihi ve tavzihi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 304 üncü (1086 sayılı HUMK'nın 455.) ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, 6100 sayılı HMK'nın 304 üncü maddesinde "(1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, Mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. (2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir." şeklinde belirtilmiştir. Aynı Kanunu'nun 305 inci maddesinde de "(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkras ında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." şeklinde hükmün tavzihi müesseseleri düzenlenmiştir.

3.Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriğine göre, mahkemenin ek kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunmakla ve tüm dosya kapsamından dava konusu taşınmazın Gaziantep ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 561 ada, 28 parsel, 30 No.lu bağımsız bölüm olduğunun anlaşılmasına göre verilen tavzih kararının yerinde olduğu, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan 19.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

HUMK'un 440/III- 2. bendi gereğince ilama karşı kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolunun açık bulunduğuna,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1055, Karar No: 2013/16164, Tarih: 27.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/1055 E.  ,  2013/16164 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 04.06.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; (ŞEREFLİKOÇHİSAR) Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2012 gün, 2012/78 esas, 2012/274 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve Üst C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; infaza esas alınacak hükmün açıklanmasına ilişkin kararda emanette kayıtlı eşya hakkında karar verilmemiş ise de, mahallinde bu konuda karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan; Üst C.Savcısının ise hükmün açıklanmasının geriye bırakılmama gerekçesinin belirtilmediğine ve tabanca hakkında müsadere kararı verilmediğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1090, Karar No: 2018/2468, Tarih: 26.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/1090 E.  ,  2018/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3923 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 8.202,00 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, 7.006,00 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece "enkaz bedelinin davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başkaca talepte bulunamayacağı, davanın tümden reddi gerekir," denilmek suretiyle bozulmuş; bozmaya uyularak, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava ... kentsel dönüşüm projesi kapsamında yapılan sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Her ne kadar, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilip, vekalet ücreti yönünden "davanın açıldığı tarihteki mevzuat ve içtihatlara göre davacının haklı olduğu" saptaması yapılarak, davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemiş ise de; bilindiği gibi içtihat değişikliği bir mevzuat değişikliği değildir. Dolayısıyla içtihadın değişmiş olması başlangıçta davacının dava açmakta haklı olduğunu göstermez. O halde, mahkemece, red edilen kısım üzerinden karar tarihinde yürülükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı Belediye vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, temyiz olunan kararın hüküm kısmının 5 (beş) numaralı bendinde yer alan "Davacı, dava açtığı tarihte mevzuat ve içtihatlara göre haklı olduğundan, davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına," cümlesinin çıkartılarak yerine “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan AAÜT 13. maddesi gereğince 1.800,00-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.