muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1816, Karar No: 2012/4837, Tarih: 30.04.2012

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; Mahkemece yukarıdaki ilkeler doğrultusunda inceleme ve araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Kabule göre de; yukarıdaki ilkeler gözetilmek suretiyle keşifte veya duruşmada hazır edilen tanıkların Mahkeme Hakimince temlikin muvazaalı olup olmadığı yönünde beyanlarının alınması ve muvazaa olgusunun tanıklar dinlenilerek açıklığa kavuşturulması gerekirken, muvazaa ile ilgili araştırma formu düzenlenilerek anılan hususların zabıta araştırması  yaptırılmak ve buna değer verilmek  suretiyle neticeye gidilmiş olması da isabetsizdir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir.  Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  30.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/989, Karar No: 2019/7692, Tarih: 26.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/989 E.  ,  2019/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İlk derece mahkemesince, boşanmaya sebep olan olaylarda; eşini istemeyen erkeğin az kusurlu, evlenirken eşinin evlat edindiği çocuğuna bakmayı kabul etmesine rağmen çocukla ilgilenmeyen, çocuğun ihtiyaçlarını karşılamayan ve zaman zaman çocuğu okuldan almayan kadının ise ağır kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanma davalarının kabulüyle boşanmalarına, davacı-davalı kadın yararına aylık 200 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddine karar verilmiş, davacı-davalı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, görevli Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 10.10.2018 tarih 2017/1816 esas-2018/1320 karar sayılı kararla; davacı-davalı kadının istinaf isteğinin kısmen kabulü ile; toplanan delilerden, mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusur durumuna göre tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek, kadın yararına aylık 300 TL yoksulluk nafakasına (TMK m. 175) karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararı davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, ilk derece mahkemesince belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre davacı-davalı kadının boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda ağır kusurlu oluğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı-davalı kadının ağır kusurlu olduğu gözetilmeden yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak ağır kusurlu kadın yararına yoksulluk nafakasına (TMK m. 175) hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/5807, Karar No: 2020/187, Tarih: 16.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5807 E.  ,  2020/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Akçaabat Sulh Hukuk ve İnegöl Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.05.2010 tarih ve 2010/119 Esas - 2010/427 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesince, 16.07.2018 tarihli ek karar ile resen kısıtlının kız kardeşi ...'ın yanında “....” adresinde kaldığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının MERNİS adresinin “....” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12894, Karar No: 2017/11972, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12894 E.  ,  2017/11972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14368, Karar No: 2017/7716, Tarih: 22.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/14368 E.  ,  2017/7716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Aralarındaki alacak davasına dair... Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 29/04/2014 günlü ve 2013/456 E. -2014/113 K. sayılı hükmün Bozulması hakkında dairece verilen 23/03/2016 günlü ve 2015/6923 E. - 2016/4431 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 23/03/2016 günlü ve 2015 / 6923 E. 2016 / 4431 K. sayılı ilamı ile;

(... mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. )

Gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı , süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişede etkili olan 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ( dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23/03/2016 günlü ve 2015 / 6923 E. 2016 / 4431 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 22.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15232, Karar No: 2022/3166, Tarih: 28.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/15232 E.  ,  2022/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık müdafiinin 16.06.2020 tarihinde mahkemeye sunduğu mesleki mazeret dilekçesinde yokluğunda karar verilebileceği yönünde bir talebi bulunmamasına karşın, mahkemece sanık müdafiinin mazeret talebi hakkında bir karar verilmeksizin sanığın yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Sanık hakkında Dairemizin 04.11.2019 tarihli ve 2019/13598 E., 2019/16989 K. sayılı bozma kararından önce kurulan ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 10.03.2015 tarihli ilk hükümde hükmolunan hırsızlık suçundan 4.000,00 TL ve mala zarar verme suçundan 660,00 TL adli para cezalarının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine verilen kararda hırsızlık suçundan 6.000,00 TL ve mala zarar verme suçundan 1.000,00 TL adli para cezalarına hükmolunması suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13345, Karar No: 2017/6134, Tarih: 31.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/13345 E.  ,  2017/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 21.07.2015 günü saat 21.45 sıralarında sürücü ... ... sevk ve idaresindeki ... plakalı araç müvekkili ... idaresindeki ... plakalı sahibi bulunduğu aracın sol ön ve arka kapı kısmına çarpması neticesinde maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, müvekkilinin hasara uğrayan aracının 2012 model olduğunu, kaza tarihine kadar aracın tüm bakımlarını zamanında ve yetkili servisinde yaptırdığını, kaza gerçekleşene kadar geçen süre içerisinde aracın değişen herhangi bir parçasının bulunmadığını, kaporta ve boyasında da kusur ve çizik bulunmadığını, meydana gelen kaza mahallinde tutulan kaza tespit tutanağında ... ... asli kusurlu olduğunu, meydana gelen trafik kazasından müvekkilinin aracının ... yetkili servisi olan ... ... da kendi kasko poliçesi teminatı kapsamında yapıldığını, müvekkilinin aracında bulunan hasarın toplamda 1.916,36 TL olup, servisin oluşturduğu faturadan da anlaşılacağını, ... plaka sayılı aracın davalı ... Anonim Şirketine 89124753 poliçe numarası ile zorunlu mali sorumluluk sigortası ie kayıtlı olduğu, müvekkilinin aracı satmak istediğinde piyasa değerinin kazalı araç olarak işlem göreceğinden bahisle maddi kaybının olması nedeni ile müvekkilinin aracının kazadan önce yaklaşık değerinin 60.000,00 TL olup, şimdiki değerinin 50.000,00 TL civarında olduğunu, açıklanan nedenlerle fazlaya ilişkin

hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL araç değer kaybının kaza tarihi olan 21.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 27.01.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 8.223,60 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamış; 26.05.2016 tarihli beyan dilekçesi sunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazada davalı tarafın %100 kusurlu ve araçta amortisman düşüldükten sonraki değer kaybının 8.223,60 TL olduğu belirtilerek, davanın kabulü ile 8.223,60 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak (... limiti ile sınırlı olmak üzere) davacıya verilmesine, 1.000,00 TL'sine dava tarihinden itibaren, 7.223,60 TL'sine ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava karşı araç ...'den trafik kazasından kaynaklanan değer kaybı istemine ilişkindir.

Somut olayda; kaza 21.07.2015 tarihinde meydana gelmiş olmakla birlikte ... ... poliçesinin tarihleri 13.10.2014-13.10.2015 olduğundan 01.06.2015 tarihli ... Genel Şartları bu davada uygulanamayacaktır.

Dava karşı araç ...'den trafik kazasından kaynaklanan değer kaybı istemine ilişkindir.

Somut olayda; kaza 21.07.2015 tarihinde meydana gelmiş olmakla birlikte ... ... poliçesinin tarihleri 13.10.2014-13.10.2015 olduğundan 01.06.2015 tarihli ... Genel Şartları bu davada uygulanamayacaktır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda araçtaki değer kaybının tespiti, Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda esas alınan, aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş 2.el piyasa değeri ile kazadan sonra onarılmış haldeki 2.el piyasa değeri arasındaki fark kriterine uyulmaksızın hesaplama yapılarak sağlanmıştır. Bilirkişi raporunda belirtilen yöntemle değer kaybının tespit olunduğu rapora dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece aracın modeli, markası, özellikleri, hasarı, yapılan onarım işlemleri, kilometresi, olay tarihindeki yaşı, davacı tarafın iddiaları, davalının savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek aracın kaza öncesi hasarsız ikinci el piyasa rayiç değeri ile kaza meydana geldikten ve tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farka göre değer kaybının zararının belirlenmesi, meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık yeni bir rapor alınması ondan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 31/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2605, Karar No: 2020/1004, Tarih: 02.03.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/2605 E.  ,  2020/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 10/06/2019 gün ve 2019/1172-2019/3230 karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine 02/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13649, Karar No: 2012/19945, Tarih: 26.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/13649 E.  ,  2012/19945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, boşanma davasında müşterek çocuk için hükmedilen 150 TL iştirak nafakasının yetersiz kalması nedeniyle 1000 TL'ye arttırılması talep edilmiştir.

Davalı, yeniden evlendiği,düzenli bir işi ve sabit bir geliri olmadığı, nafaka arttırılacak olursa ödeyemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile daha evvel hükmedilen 150 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren 395 TL'ye arttırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK.nun 330. maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir. TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.Somut olayda; davacının bekar olup, bir şirkette 900 TL ücretle çalıştığı, oturduğu evin babasına ait olduğu, müşterek çocuğun 2001 doğumlu olup, ilköğretim okulunda öğrenci olduğu, davalının ise işçi olup 680 TL ücretle çalıştığı, evli olup babasına ait evde oturduğu anlaşılmıştır.Mahkemece, davalının gelir-gideri ile orantısız şekilde yüksek nafakaya hükmedilmiştir.Mahkemece yapılacak iş; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE 12 aylık ortalama artış oranı nazara alınmak suretiyle, TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktara hükmetmekten ibarettir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.