muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2968, Karar No: 2010/9498, Tarih: 30.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2968 E.  ,  2010/9498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 tarih ve 2008/445 - 208/521 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, Incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün çeşitli illerdeki ihalelerine teklifler vererek katıldıklarını, birçok ihaleyi müvekkili şirketin kazanması nedeniyle davalı şirketin müvekkiline karşı hasmane tavır aldığını, bu bağlamda davalının kamu idaresi nezdinde müvekkilini gerçeklere aykırı bilgilerle kötüleyerek maddi ve manevi zarara uğramasına neden olduğunu, bu durumun haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, 50.000,00 YTL maddi, 200.000,00 YTL manevi tazminatın davalıdan faiziyle birlikte tahsiline, davalı şirketin haksız rekabetinin men’ine, yanlış ve yanıltıcı beyanlarının düzeltilmesine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin ticari merkezinin Adana olduğunu, bu nedenle yetkili mahkemenin Adana Mahkemeleri olup, öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, haksız eylemin meydana geldiği yerin Ankara olmadığı, davalı şirket merkezinin Adana olduğu, davaya bakmaya Adana Mahkemelerinin yetkili bulunduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine, karar kesinleştiğinde ve istek halinde dava dosyasının yetkili Adana Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız rekabetin tespiti, men’i ve tazminat istemlerine ilişkindir.Davacı, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün çeşitli illerdeki ihalelerinin birçoğunun kendisi tarafından kazanılması üzerine bu ihalelere katılan davalının kamu idaresi nezdinde kendisini kötülediğini, gerçek dışı suçlamalarda bulunduğunu, bu konuda çeşitli kurumlara dilekçeler vermiş olduğunu ileri sürerek, davalının haksız rekabetinin men’i, ortadan kaldırılması ve tazminat istemlerinde bulunmuştur.

Dava, haksız rekabetin tespiti, men’i ve tazminat istemlerine ilişkindir.Davacı, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün çeşitli illerdeki ihalelerinin birçoğunun kendisi tarafından kazanılması üzerine bu ihalelere katılan davalının kamu idaresi nezdinde kendisini kötülediğini, gerçek dışı suçlamalarda bulunduğunu, bu konuda çeşitli kurumlara dilekçeler vermiş olduğunu ileri sürerek, davalının haksız rekabetinin men’i, ortadan kaldırılması ve tazminat istemlerinde bulunmuştur.

Davacı tarafın iddialarından davanın haksız eylemin özel bir türü olan haksız rekabet olgusuna dayanılarak açıldığı anlaşılmaktadır.HUMK’nun 21 nci maddesinde haksız bir fiilden mütevellit davanın o fiilin vuku bulduğu mahal mahkemesinde ikame olunabileceği düzenlenmiştir.Davacı hakkında davalı tarafından haksız rekabet iddiasına konu teşkil eden yazılar Afyon, Çanakkale ve Biga Gençlik ve Spor Müdürlüklerine verilmiş ise de Afyon Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne verilen yazının Ankara’da bulunan müdürlüklere de dağıtıldığının yazıda belirtilmiş olmasına göre davalıya isnat olunan haksız rekabet eyleminin davanın açıldığı Ankara’da da gerçekleştirildiği anlaşılmakla Ankara mahkemelerinin davada yetkili bulunduğunun kabulü ile davalının yetki itirazının reddine karar verilerek, uyuşmazlığın esasına girilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8629, Karar No: 2018/1008, Tarih: 05.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/8629 E.  ,  2018/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Manevi tazminat talebine ilişkin davanın kısmen kabulü ile davacılar ... ve Özgür Er için 100,00'er TL,

... için 50,00 TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacılara verilmesine

Davacıların tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davalı taraf açısından 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddeleri gereğince hüküm kesin nitelikte ise de, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğinden itibaren süresi içerisinde verilen temyiz dilekçesinin, katılma yoluyla temyiz istemi olduğu, bu kapsamda hükmün davalı Hazine yönünden de temyizi kabil hale geldiği belirlenerek;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacılar vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11686, Karar No: 2006/14284, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11686 E.  ,  2006/14284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki Orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 21.02.2005 tarih ve 2004/11147-2005/1380 sayılı bozma kararında özetle: "keşif sonucu, Orman Yüksek Mühendisleri ... ..., ... ... ve ... ...'dan oluşan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda taşınmazın memleket haritasında yeşil ile renklendirilen alanda kaldığı ancak, haritada yeşil ile gösterilen alanların ormanı ifade etmediği, ayrıca orman sembolünün de bulunması gerektiği, taşınmazların memleket haritasında bulunduğu yerlerde orman ağacı sembolüne rastlanmadığı, ormanla bütünlük oluşturmadığı sonuç olarak orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş, rapora eklenen orijinalinden renkli memleket haritasında çekişmeli taşınmaz nokta şeklinde işaretlenmiştir. Memleket haritalarında yeşil ile renklendirilen yerlerin, üzerinde kapalılık teşkil eden ağaçlar bulunan taşınmazları ifade ettiği, ayrıca bu ağaçların cinsi, yaşı ve boyları konusunda memleket haritasında semboller çizildiği, meyvelik, bağ, çalılık, fidanlık, büyük yapraklı orman ağacı, ibreli orman ağacı, ... yapraklı orman ağacı sembolleri ile ağaçların cinsinin saptandığı bilinmekte olup, bilirkişiler çekişmeli 441 ada 13 nolu parselin çaylık sembolü içeren alanda kaldığını bildirmişler, ancak memleket haritasında yapılan işaretleme incelendiğinde taşınmazın bulunduğu yerin Gürgen –Kestane – ... – ... - Kayın sembollerinin bulunduğu bölge ile ... sembollerinin bulunduğu alanlar arasın da işaretlendiği, taşınmazın işaretlendiği yerdeki büyük yapraklı orman ağacı sembolleri için açıklama getirilmediği gibi taşınmazın yerinin denetime olanak tanımayacak biçimde nokta şeklinde işaretlendiği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tesbiti gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava orman tahdidine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13332, Karar No: 2020/9319, Tarih: 04.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/13332 E.  ,  2020/9319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre;arsa niteliğindeki ... Mahallesi, ... ada ...parsel parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca terkin ve vekalet yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 04/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14701, Karar No: 2015/31533, Tarih: 10.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14701 E.  ,  2015/31533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/422218

MAHKEMESİ : İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/468 (E) ve 2014/312 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5097, Karar No: 2019/138, Tarih: 15.01.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5097 E.  ,  2019/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan örnek 4-5 ilamlı icra takibinde; borçlunun, takibe dayanak yapılan ... 2. İş Mahkemesinin 2014/114 Esas-2014/563 Karar sayılı ve ... 1. İş Mahkemesinin 2015/31 Esas-2015/264 Karar sayılı ilamlarında hükmedilen alacakların, yasal kesintiler yapılmadan takibe konulduğunu ve bu miktarlar üzerinden hesaplanan faizin hatalı ve yüksek olduğunu ileri sürerek icra emrinin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, brüt alacak üzerinden yapılacak yasal kesintilerin infaz sırasında dikkate alınması gerekirken, bu hususa dikkat edilmediği gerekçesi ile şikayetin kabulüne, takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakten veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre, borçlu işveren, vergi sorumlusu, alacaklı, işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların, dayanak ilamda net olarak hesaplandığı belirtilmediğinden, verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlunun, ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemekle zorunlu olduğu miktarları kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır (HGK'nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı Kararı).

Takip dayanağı ilam içeriği ile ilgili yasal düzenlemeler nazara alındığında, işverence işçiye ödenen ücretin ödenmesi sırasında, işçinin mükellefi olduğu gelir ve damga vergisi ile sigorta prim borçlarının, kaynaktan yatırılması kuralı gereğince, işverence ödemeler sırasında kesilerek ilgili kurumlara yatırılması zorunludur. İşverence eksik ödenen ücretin ilamla brüt olarak tespit edilmiş olması halinde de, ödeme hangi tarihte yapılması gerekiyor ise, o tarihte ödenecek miktar matrah alınacak ve yine o tarihteki oranlar uygulanacaktır. İlamla belirlenen toplam alacak matrah alınarak ve takibe konduğu tarihteki oranlar nazara alınarak hesaplama yapılamaz.

HGK'nun 20.09.2006 tarih, 12-594/534 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, mahkemece yapılacak iş; taraflara süre verilerek, bildirdikleri bankalardan, hakkın doğum tarihinden itibaren birer yıllık devreler halinde bankalarca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranlarının sorulması ve hakkın doğum tarihinden itibaren takip tarihine kadar istenebilecek faiz miktarının bilirkişiye hesaplattırılması şeklinde olmalıdır.

Somut olayda, takip dayanağı ilamlarda; alacaklara brüt miktarlar üzerinden hükmedildiği ve yine bu brüt miktarlar üzerinden faiz hesaplanarak takip yapıldığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, taraflara banka ismi bildirmeleri için süre verildikten sonra her iki tarafın da bildirdiği bankalardan hakkın doğum tarihinden itibaren birer yıllık devreler halinde bankalarca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranları getirtilerek, bilirkişiden, takip dayanağı ilamlarda hükmedilen alacak miktarlarından yasal kesintiler düşülerek, nete dönüştürüldükten sonra bulunacak net alacak miktarları üzerinden bilirkişi aracılığıyla faiz hesabının yapılıp oluşacak sonuca göre icra emrinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8064, Karar No: 2019/9152, Tarih: 10.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/8064 E.  ,  2019/9152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

2007 ve 2008 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hüknıün ONANMASINA, 10.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15171, Karar No: 2020/14427, Tarih: 13.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/15171 E.  ,  2020/14427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

11/04/2013 tarihinde sanıkların içinde bulunduğu ... plakalı aracın arka koltuğu üzerinde beyaz kutuların görülmesi üzerine, sanıkların kutuların içinde gözlük olduğunu beyan edip 150 adet Cristin marka gözlük çerçevesi, 5240 adet Vertical marka gözlük çerçevesi ile 670 adet Ray Ban marka gözlükleri kendi rızalarıyla teslim etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ...’in babasının mezarını ziyaret etmek için araçta bulunduğunu, arkadaşı ...’ın gözlük pazarlama işiyle uğraştığını, gözlüklerin faturalı olduğunu savunması, bu savunmanın da ... tarafından doğrulanması karşısında sanığın savunmasının aksine, diğer sanığın eylemine iştirak ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek üzerine atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

11/04/2013 günü sanıkların içinde bulunduğu 34 J 9204 plakalı aracın arka koltuğu üzerinde beyaz kutuların görülmesi üzerine, sanıkların kutuların içinde gözlük olduğunu beyan edip 150 adet Cristin marka gözlük çerçevesi, 5240 adet Vertical marka gözlük çerçevesi ile 670 adet Ray Ban marka gözlükleri kendi rızalarıyla teslim etmeleri ve sanık ...’in gözlüklere ilişkin fatura sunması şeklinde gerçekleşen olayda,19/12/2014 havale

tarihli bilirkişi raporunda, vertical ve cristin marka gözlüklerin Türkiye'de üretilen gözlükler olduğu, Ray-Ban gözlüklerin ise yabancı menşeyli olup sanık ... tarafından fatura sunulmuş olduğu gözetilerek sanığın ibraz ettiği faturaları düzenleyen firma yetkililerinin mahkemede tanık sıfatıyla dinlenmesi ile faturaların firma defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ilgili Gümük İdaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibarıyla ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6174, Karar No: 2020/472, Tarih: 14.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6174 E.  ,  2020/472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Drift yaptığı görülen sanığın, kolluk görevlilerinin takibine rağmen kaçtığı, önü kesilerek durdurulmak istendiği sırada duramayarak ekip aracına çarptığı ve yapılan kontrolde güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 1,66 promil alkollü oldugunun tespit edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.