muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12310, Karar No: 2014/5555, Tarih: 24.02.2014

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni ESAS elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ücretinden % 40, tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtları gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6358, Karar No: 2018/9302, Tarih: 20.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6358 E.  ,  2018/9302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.05.2013 tarih, 2013/1909 sayılı iddianamesi ile ... Madencilik İnş. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şirketinin işlerini vekalatname ile yürüten sanık ... hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında, Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2013 tarih, 2013/625 esas, 2013/1054 sayılı kararı ile sanık ... hakkında mütalaa alınmadan doğrudan dava açılması nedeniyle CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verildiği, Kocaeli Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın 05.03.2014 tarih, 2014-17 sayılı yazısı ile sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mütalaa verilmesi üzerine Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/870 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı, temyize konu dosyada, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/870 sayılı iddianamesine dayanılarak sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olduğu, her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilip, durma kararı verilen dosya üzerinden yargılamaya devam olunarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/870 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasına dayanılarak sahte fatura kullanmak suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesinde “hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin” belirtilmesi karşısında; mahkemece “sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirileceğine” karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

c) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/50839, Karar No: 2010/13261, Tarih: 21.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/50839 E.  ,  2010/13261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/52616

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2007

NUMARASI : 2007/556

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2568, Karar No: 2013/2369, Tarih: 13.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2568 E.  ,  2013/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine 10/03/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalının ağır iş makinalarını bir yıldır köyün içinden geçirdiğini, yolun kenarındaki taşınmazda bulunan iki katlı evinde bu nedenle çatlaklar oluştuğunu, zararını tespit ettirdiğini belirterek, uğradığı maddi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, davacının binasındaki çatlakların deprem ya da binanın yapısal bozukluğu gibi sebeplerle önceden oluşmuş olup davacının iddia ettiği gibi davalıya ait araçların geçişinden kaynaklanmadığını, yapının imar yönetmeliğine uygun yapılıp yapılmadığının tespitini talep ettiklerini belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının davacının köyünde sismik çalışmalar yaptığı, patlayıcı madde kullanmadığı, davacının evinde çatlaklar oluşmuş ise de bu zararın davalının fiili sonucu oluştuğuna dair dosyada karar vermeye yeterli delile rastlanmadığı, zarar ile fiil arasında uygun illiyet bağının ispat edilemediği, uzun süreli kullanımdan ve doğal nedenlerden kaynaklanan çatlak ve yıpranmaların hayatın olağan akışına uygun olduğu gerekçesi ile dava redddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosyada bulunan tespit bilirkişi raporunda davacının evindeki çatlaklarla ilgili en büyük neden olarak yapının üst tarafında (kuzeyinde) geçen anayoldan araçların hareketinden dolayı yolda meydana getirdiği titreşimler ve akabinde bunun yapı üzerindeki olumsuz etkisinin çatlak ve ayrışma şeklinde olduğu, yapının batı yanı tali yol cephesinde de bahse konu yüksek tonajlı tanker, iş makinası vb araçların geçişleri ve köy yakınında çalışmaları da yapı üzerinde olumsuz etki meydana getirdiği belirtilmiştir. Mahkemece mahallinde keşif sonucu alınan rapor ve ek raporda da davalı tarafından yapılan çalışmalar sırasında kullanılan nakliye araçlarının ağır tonajlı olmalarından dolayı yapının yer aldığı zemin üzerinde gerilmeler meydana getirmesinin muhtemel olduğu, yapı üzerinde oluşan çatlak ve yarıkların taşıyıcı duvarlar üzerinde ve pencere kenarlarındaki 45 derecelik kesme çatlağı şeklinde olduğu, bu çatlakların yapıda meydana gelen dinamik etkenlerden kaynaklanması gerektiği, dinamik etkenlerin ise yapı zeminindeki ani ve yüksek gerilmelerden kaynaklanmasının kuvvetle muhtemel olduğu belirtilmiş, davacının zararı yapım kusurları da düşülerek hesaplanmıştır.

Şu durumda tespit raporu ve mahkemece alınan rapor ve ek rapora göre davacı evinde bulunan çatlak ve yarıkların, davalı tarafından yapının yakınından geçirilen yüksek tonajlı araçların geçişinden ve o bölgede sismik araştırmalar sonucu meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bu durumda zarar ile davalı eylemi arasında illiyet bağının bulunduğu sabittir. Olaya uygun olan ve bilirkişi raporu ile hesap edilen 6.407,91 TL zarardan davalı sorumlu tutularak dava kısmen kabul edilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeden hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1081, Karar No: 2010/3334, Tarih: 24.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1081 E.  ,  2010/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş.San.Tic.A.Ş.vek.Av.... tarafından hasımsız olarak açılan ve müdahilleri ... Bankası A.Ş.vek.Av.... ve 15 arkadaşı olan iflasın ertelenmesi davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30.07.2009 gün ve 1039-564 sayılı hükmün müdahil ... Spor Sis.Ltd.Şti., ... Kiralama A.Ş.ve alacaklı ... vekili 05.11.2009 tarihli ek kararı da temyiz etmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1-Mahkemece iflasın ertelenmesi talebi hakkında verilen hüküm, temyiz eden müdahil ... Kiralama A.Ş. vekiline 10.8.2009 tarihinde, temyiz eden diğer müdahil ... Pazarlama Ltd. Şti. vekiline ise 21.8.2009 tarihinde tebliğ edildiği hâlde, temyiz dilekçeleri İİK.nun 164.maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra müdahil ... Kiralama A.Ş. vekili tarafından 25.8.2009, ... Pazarlama Ltd. Şti. vekili tarafından ise 4.9.2009 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve ¾ sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında Yargıtay’ın da inceleyip karar verebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- ... Kurumunun (...) temyizine gelince;

a) ... vekili, esas hakkında kararın verildiği tarihe kadar müdahil olmamış, karar verildikten sonra da hükmü temyiz etmeyerek 4.11.2009 tarihli dilekçesiyle 30/7/2009 tarihli iflâsın ertelenmesi kararının müvekkili yönünden kaldırılmasını mahkemeden talep etmiş, bu istemin 5.11.2009 tarihli ek kararla reddedilmesi üzerine söz konusu ek karar ile birlikte iflâsın ertelenmesi kararını da temyiz etmiştir. Bu durumda ...'nın müdahil sıfatı olmaması nedeniyle iflâsın ertelenmesi kararını temyiz etme yetkisi bulunmadığından 30/7/2009 tarihli iflâsın ertelenmesi kararına yönelik temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

b)... vekili tarafından, alacağının imtiyazlı olması nedeniyle müvekkili kurum yönünden iflâsın ertelenmesi kararının kaldırılmasının talep edilmesi üzerine mahkemece iflâsın ertelenmesi süresi dolmadığı gerekçesiyle istem ek kararla reddedilmiş olup, söz konusu 5.11.2009 tarihli ek karar adı geçen Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, temyiz eden ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 5.11.2009 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, temyiz eden ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 5.11.2009 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle müdahiller ... Kiralama A.Ş. vekili ile ... Pazarlama Ltd. Şti. vekillerinin temyiz istemlerinin reddine, (2) numaralı bendin (a) şıkkında gösterilen nedenle ... vekilinin 30.7.2009 tarihli iflâsın ertelenmesi kararına yönelik temyiz isteminin süre yönünden reddine, (b) şıkkında açıklanan nedenle temyiz itirazlarının reddiyle 5.11.2009 tarihli ek kararın ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.3.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15347, Karar No: 2012/13107, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15347 E.  ,  2012/13107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Şişli 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.05.2008 gün ve 2007/889 Esas, 2008/579 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 09.03.2009 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64 ve CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, Hakimler Savcılar Yüksek Kurulunun 12.07.2011 gün ve 233 sayılı Kararı ile Şişli Adliyesi kapatıldığından, dosyanın İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15309, Karar No: 2011/1646, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15309 E.  ,  2011/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminat ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremez duruma gelen davacının açtığı maddi ve manevi tazminat davası ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

HUMK’nun 46.maddesi uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına , davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı yasanın 77.maddesinde Mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içerisinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan manevi tazminat davasında, olayın oluş şekli, müterafik kusur oranları, husule gelen elem ve ızdırabın derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi, hak ve nesafet kuralları esas alınır. Maddi tazminat davasında da müterrafik kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir. Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre manevi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14762, Karar No: 2010/17399, Tarih: 11.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/14762 E.  ,  2010/17399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, sanığın suça konu ağaçları kestiğini, ileride gençliği kıracaklarını, emvalin de depoya götürüldüğünü beyan ettiğinin yazılı bulunmasına; zabıt mümzii ...'ın yeminli ifadesiyle suç tutanağını doğrulamasına; sanığın savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre suç tutanağını düzenleyen diğer zabıt mümziilerinin dinlenilmesi kesim sahasının teslim tarihinin araştırılması ve zabıt mümziileri ile sanık arasında husumet olup olmadığının da tesbit edilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.