muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6935, Karar No: 2008/8149, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/6935 E.  ,  2008/8149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce verilen önceki geri çevirme kararı üzerine Melikgazi Belediye Başkanlığından gelen 5.6.2008 günlü yazıda bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 2 parsel numaralı taşınmazın emsal alınan 27.12.2001 günlü satışından önce imar düzenlemesi gördüğü, Melikgazi Tapu Sicil Müdürlüğünden gelen 5.6.2008 günlü yazıda ise bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 2 parsel numaralı taşınmazın emsal olarak alınan 27.12.2001 günlü satışından önce 2981 sayılı Yasa uygulamasına tabi olduğu, imar düzenlemesi görmediği belirtilmiştir.

Tapu Sicil Müdürlüğü ve Belediye Başkanlığından gelen bu yazılar arasındaki çelişkinin giderilmesi için yazı örneklerinin bu kurumlara gönderilerek çelişkinin nereden kaynaklandığının sorulması ve emsal alınan 2 parsel numaralı taşınmazın 27.12.2001 günlü satışından önce İmar Yasası hükümleri çerçevesinde imar düzenlemesi görüp görmediğinin görmüş ise hangi tarihte ve ne miktarda gördüğünün sorulup alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16715, Karar No: 2011/15242, Tarih: 08.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/16715 E.  ,  2011/15242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi ol- duğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde- sinde belirlenen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgu- sunun yapıldığı tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) ancak; yeniden yargılama yapıl- masını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanı- larak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının ger- çekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5, Karar No: 2019/2907, Tarih: 04.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/5 E.  ,  2019/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat talebini oluşturan Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/216 Esas 2014/535 Karar sayılı dosyasına ilişkin olarak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada, davacının tutuklu kaldığı, bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek suçu kapsamında hakkında verilen beraat kararının 29/06/2016 tarihinde temyiz incelemesi sonucu kesinleştiği, dolayısıyla hükmün kesinleşmesine ilişkin dava şartının yargılama aşamasında gerçekleştiği anlaşıldığından, "davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması"nı yargıya bir görev olarak yükleyen Anayasa'nın 141/son maddesi hükmü gereğince yargılamaya devamla esas hakkında karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20085, Karar No: 2015/23529, Tarih: 21.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/20085 E.  ,  2015/23529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/173459

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

NUMARASI : 2012/238 (E) ve 2013/64 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/568, Karar No: 2009/4640, Tarih: 30.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2009/568 E.  ,  2009/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Narman Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2007

Davacı,  davalı işveren nezdinde 01.03.1993-01.07.2003 tarihleri arası çalıştığının tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere  göre davalı Kurum vekilinin  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz  itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.3.1993-1.7.2003  tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 1.3.1993-1.7.2003  tarihleri arasında sürekli çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davacının halen davalı Belediyede çalıştığı 1.7.2003  tarihinden  sonraki çalışmalarının davalı Kuruma bildirildiği,  ihtilaflı dönemde ise davacının çalıştığını iddia ettiği yerin resmi bir kurum olduğu, tespiti istenen tarihler arasında Belediye Başkanlığı ve meclis üyeliği yapmış tanıkların beyanlarında davacının çalıştığının söylendiği, ancak davacının çalıştığını gösterir imzasını taşıyan puantajların temin edilmediği, belediyece gönderilen ücret bordroları ile ödeme belgelerinin okunaksız olup bazılarının hangi yıl ve aya ait olduğunun belirlenemediği,19.05.2003 tarihli ve 46/17 sayılı İçişleri Bakanlığı Kontrolörü F. B.'ın davalı Belediyenin 1999-2003 dönemi Teftişi ile ilgili raporunda ve Kontrolör E. C.in 19.07.1999 tarih ve 46/16 E. sayılı teftiş raporu ile "İhtilaflı dönemde Belediyede 40-50 işçinin sigortasız ve asgari ücretin altında geçici işçi  çalıştırıldığı"nın  bildirildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacının tespitini istediği sürelerle ilgili olarak puantajlar ve ücret bordrolarının okunaklı örneklerinin gerekirse asıllarını getirtmek, ücret bordroları ile puantajlarda imzası olanlar varsa imza itirazı olmayanlar saptanarak, imzasını içeren puantaj ya da ücret bordrolarındaki süreler kadar, imzasız olanlar yönünden ise yukarıda açıklanan İç İşleri Bakanlığı Kontrolörü F.B.'ın 19.05.2003 tarih ve 46/17 sayılı teftiş raporuyla  ve 19.07.1999 tarih ve 46/16 sayılı kontrolör E.C.in teftiş raporuyla ilgili  tüm belgeler ve ekleri istenerek bu raporlarda çalışan  işçilerin isimleri arasında davacının ismine de rastlanıldığı takdirde ve ihtilaflı dönem içerisinde Belediye Başkanlığı görevinde bulunmuş Başkanlar ve Belediye Meclis üyeleri  ve de ücret bordrolarında adları geçip imzası olanlar belirlenip dinlendikten sonra çıkacak sonuca göre karar vermek, fiili çalışma olgusu belirlendiği takdirde  imzasız bordrolar yönünden her ay 30 gün üzerinden çalışmanın tespitine karar vermek gerekir. HGK.'nun 25.06.2003 gün ve 2003/410 Esas,  424 Karar sayılı kararı da aynı yöndedir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve noksan araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de davalı Kurum yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi hatalı olmuştur.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6017, Karar No: 2017/2862, Tarih: 13.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6017 E.  ,  2017/2862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan düşme

Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraat

1.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme’ suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2.Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraatına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2.Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraatına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmemesi, şirketteki hisselerini devrettiğini savunması karşısında, dosya içerisinde 2005 takvim yılında düzenlenmiş herhangi bir fatura aslı ya da suretine rastlanılmaması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından öncelikle, mükellef şirket tarafından düzenlenen 2005 takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı sureti temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaların usulüne uygun düzenlendiğinin belirlenmesi halinde, suça konu faturaların, bizzat sanık tarafından, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin tesbiti açısından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı, şirketin 2005 takvim yılında düzenlediği faturalarla uyumlu yeterli mal girişi ile üretiminin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve tüm yıllara ait sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlendiği anlaşılmakla, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanları da alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14209, Karar No: 2018/5201, Tarih: 11.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14209 E.  ,  2018/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/06/2016 tarih ve 2014/427-2015/1093 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ek kararı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Banka'sında bulunan hesabından müteaddit defalar davalı şirket hesabına ve davalı şirket adına başka şirketlere para havale ettiğini, davalı şirketin ise borç olarak aldığı bu paraları bugüne kadar ödemediğini, alacağın 20.000 TL’lik kısmı için icra takibi yapıldığı, davalının itirazı ile takibin durduğunu, davalının takibe itirazının kötü niyetli ve haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın alacağı olduğu yönündeki iddialarının yerinde olmadığını, davacı tarafın ödemeleri ... Taşımacılığa yaptığını, yapılan ödemelerin şirketleri ile bir ilişkisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının alacaklı olduğu ve alacağın da likit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiş, temyiz süresinde olmadığından mahkemece ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili bu kez ek kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, asıl kararın 04/03/2016 tarihinde davalı vekiline usulüne uygun tebliğ edilmiş olmasına rağmen, kararın yasal temyiz süresinden sonra 27/05/2016 tarihinde temyiz edilmiş bulunmasına göre davalı vekilinin 07/06/2016 günlü ek karara yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 07/06/2016 günlü ek karara yönelik bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 305,65 TL harcın temyiz eden davalıya iadesine, 11/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2091, Karar No: 2017/3063, Tarih: 05.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2091 E.  ,  2017/3063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (beş kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (dört kez)

HÜKÜM : Mağdureler...a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (dört kez) mahkûmiyet ile mağdure ...... yönelik aynı suçtan beraat; mağdureler ....a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (dört kez) mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık ... müdafii, mağdureler....vekilleri ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık ile müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 24.05.2017 Çarşamba saat 09:30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek yapılan duruşmalı incelemede gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdureler.... ile .... yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (dört kez) kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafii, katılan mağdureler vekilleri ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdureler ....' ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (dört kez) kurulan mahkûmiyet hükümleri ile mağdure .... yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında mağdureler ....' ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (dört kez) kurulan mahkûmiyet hükümleri ile mağdure .... yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesine gelince;

Sanığın 11.04.2015 günü saat 18.00 sıralarında evinin bulunduğu binaya giren mağdure .... ... arkasından gelip kapıyı tutarak içeri girdiği, peşinden merdivenlerden çıktığı mağdureyi kollarından tutup kendisine çevirerek sarıldığı ve mağdurenin çığlık atması üzerine binadan çıktığı olay ile 09.05.2015 günü saat 15.40 sıralarında anneannesinin oturduğu binaya gelen mağdure ...... ... birlikte binaya girdiği, kendisini beden eğitimi öğretmeni olarak tanıtan sanığın, konuşarak merdiven boşluğuna doğru ilerleyen, mağdure merdivenlerden çıkmaya başladığı sırada bir anda durup onu bir kaç basamak indirdikten sonra basit cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği olayda; basit cinsel istismar suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurelerin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurelerin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın, mağdurelerin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, mevcut haliyle eylemlerin sadece TCK'nın 103/1-1. cümlesi kapsamında kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Sanığın 25.05.2015 günü saat 18:40 sıralarında evinin karşısında bulunan apartmanın önünde oturan mağdure ... yanına gelerek kendisini öğretmen olarak tanıttığı, okul ve boyu hususunda konuştuğu, mağdurenin önünde oturduğu apartmanda bir öğretmen arkadaşının oturduğunu ve onu bulamadığını belirterek yardım istediği mağdurenin, sanıkla birlikte binaya girdiği, birinci kata kadar beraber yürüdükten sonra mağdurenin elinden tutarak en üst kattaki merdiven boşluğuna çıkartıp basit cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği olay ile 06.04.2015 günü saat 12.00 sıralarında okuldan evine gitmekte olan mağdure ... arkasından gelen ve öğretmen olduğunu söyleyen sanığın, yakındaki bir binada oturan yaşlı bir karı-koca olduğunu, birisinin öğretmen olduğunu söyleyerek onları tanıyıp tanımadığını sorduğu mağdurenin tanımadığını söylemesine rağmen, mağdureden yukarı çıkıp son katta sol tarafta oturan daireye bakmasını istediği ve birlikte binaya girdikleri, 3. kata kadar çıkardığı, mağdurenin daha fazla çıkmak istememesi üzerine arkasına geçerek belinden tutup cinsel organını mağdurenin kalçalarına sürtmek suretiyle basit cinsel istismar suçunu işlediği olaylarda, mağdureleri hileli hareketlerle cinsel eylemlerini gerçekleştirdiği yere kadar götürdüğü anlaşılan sanığın ... ile ... yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanunun 109/1. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi,

15.07.2015 günü saat 12.45 sıralarında kurs gördüğü okuldan evine dönen ve bakkal dükkanına girmek üzere olan mağdure ... yanına gelen sanığın mağdureye seslenerek bir binayı işaret edip "apartmanın çatı katında bir öğretmen kalıyor, benimle gel" diyerek mağdurenin kendisinin arkasından yürüyerek binaya girmesini sağladıktan sonra merdivenlerde mağdurenin boyunu ölçme bahanesiyle ona yaklaştığı sırada gelen sesler üzerine yanından ayrılarak binadan çıktığı olayla ilgili olarak sanığın, savcılıkta müdafii eşliğinde verdiği savunmasında yaklaşık sekiz-on yıldır yaşı küçük kız çocuklarına zaafı olduğunu, okşayıp temas ettiğinde rahatladığını, olay günü eğer kapı açılıp birisi bulundukları yere gelmeseydi cinsel yönden temasta bulunmaya niyetli olduğunu beyan ettiği nazara alındığında, eylemine uyan TCK'nın 103/1-2. cümle, 35. maddeleri gereğince mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii, mağdureler ...., .... ile .... vekilleri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2017 tarihinde üyeler ... ile ...'in sanık hakkında mağdure ... ... yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün anılan fiilin TCK'nın 103/1-2. cümle kapsamında kalması nedeniyle bozulması gerektiği yönündeki karşı oyları ve oyçokluğuyla, diğer hükümler yönünden ise oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın mağdure ... .... peşinden apartmana girip merdivenlerden çıktıkları esnada, mağdureyi kollarından tutup kendisine çevirerek beline sarıldığı ve mağdurenin çığlık atması ile de binadan çıktığı olayda; sanığın mağdurenin cinsel bölgelerine temas etmeyen ve dosya kapsamı itibariyle üç-beş saniye sürdüğü anlaşılan eyleminin sarkıntılık düzeyini aşmadığı kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyoruz.