muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/35213, Karar No: 2014/35730, Tarih: 10.12.2014

B) 2010 tarihli Yönetmelik ise “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddenin;

a) 4/(b) bendindeki düzenleme ile 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) 4/(n) bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) 4/(z/ğğ) bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

d) 4/(z/hh) bendindeki düzenleme ile Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, (u) bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiştir.

2005 tarihli Yönetmeliğin 4. maddesinde stabilize arıtma çamurunun; “Fermente edilebilirliğini ve kullanımından kaynaklanan sağlık tehlikelerini önemli ölçüde azaltmak üzere, biyolojik, kimyasal ya da ısıl işlemden, uzun süreli depolama ya da diğer uygun işlemlerden geçirilmiş arıtma çamurları” olduğu ifade edilmiş, 10 ilâ 13. maddelerinde bunların toprakta kullanım koşulları belirlenmiştir. Yine 4. maddedeki tanımlamaya göre “ham çamur”; “evsel ya da kentsel atıksuları işleyen arıtma tesislerinden ve evsel ve kentsel atıksulara benzeyen bileşimdeki atıksuları arıtan diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları, fosseptik tanklarından ve evsel ya da kentsel atıksuları arıtmak için kullanılan diğer tesislerden gelen arıtma çamurları ve bunların dışındaki diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları” olup, bunların toprakta kullanımı da 12. maddedeki düzenleme ile yasaklanmıştır.

Doğrudan toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine hizmet eden bu yönetmeliklerin yanısıra, “atıkların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetimlerinin sağlanmasına yönelik esasları” belirleyen 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik ile “Her türlü atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması vb faaliyetleri düzenleyen” 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin de toprak kirliliğine ilişkin yasaklamalarına değinmek gerekir.

05.07.2008 tarihinden itibaren yürürlükte olan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 4/a ve 6. maddelerine göre, Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıkların, toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, dolgu yapılması yasaktır. Anılan Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıklar, 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 4/b maddesinde de toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atık olarak benimsenmiştir. Dolayısıyla 05.07.2008 tarihinden itibaren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-I listesinde yer verilen atıklar, toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31.05.2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05.07.2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddesinde diğer Yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Bu itibarla, yargılama sırasında öncelikle suça konu atığın cinsi ve alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, ayrıca bütün bu hususlar Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde kararda açıkça gösterilmelidir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Sanığın temsile yetkili ortak olduğu Gür-Tur Nak. İnş. Mad. Tekstil Petrol Tic. ve San. A.Ş'ye ait Gölbaşı Ankara Konya Karayolu üzeri uydu kavşağı mevkiinde bulunan andezit taşı kesme tesislerinde işletmeye kalıp halinde getirilen andezit taşlarının su ile kesilerek muhtelif ebat ve şekillerde andezit taşı üretilmesi sırasında açığa çıkan sulu çamurun doğrudan alıcı ortam olan toprağa verilmesini sağladığı anlaşılmıştır.

Endüstriyel nitelikli atıksuyun basit şekilde fiziksel arıtılması sonrasında oluşan sulu çamurun, alıcı ortam olan toprağa verilmesiyle, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 8., 20/j, ek 1. madde, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği'nin 3. ve 18. maddelerine aykırı davranılarak çevrenin kasten kirletildiği sonucuna ulaşılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar:

Endüstriyel nitelikli atıksuyun basit şekilde fiziksel arıtılması sonrasında oluşan sulu çamurun, alıcı ortam olan toprağa verilmesiyle, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 8., 20/j, ek 1. madde, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği'nin 3. ve 18. maddelerine aykırı davranılarak çevrenin kasten kirletildiği sonucuna ulaşılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar:

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından katılan İl Çevre ve Orman Müdürlüğü vekili ile sanık Zülfikar Karaaslanoğlu müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3544, Karar No: 2020/14116, Tarih: 14.12.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/3544 E.  ,  2020/14116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhtilasen zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... müdafin 24/11/2019 tarihinde tebliğ edilen hükmü bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 06/12/2019 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin diğer sanıklar müdafilerin temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

765 sayılı TCK'nın 202. maddesinde öngörülen para cezasının meydana gelen zarar esas alınarak belirlenmesi karşısında, ayrıca aynı Yasanın 80. maddesi uyarınca teselsül nedeniyle artırılamayacağının gözetilmemesi,

Sanıklar ... ve ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 80. maddesi uyarınca teselsül nedeniyle yapılan artırımın gerekçesi olarak "Sanıkların tekerrüre esas sabıkaları bulunduğundan" şeklinde hatalı ibare kullanılması,

765 sayılı TCK'da "ağır hapis ve ağır para cezası" olarak öngörülen cezaların 5252 sayılı Yasanın 6. maddesi ile "hapis ve adli para cezalarına" dönüştürülmesine rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, teselsül nedeniyle sanıklardan ... ve ...'in adli para cezalarında yapılan artırımın hüküm fıkrasından çıkarılması ve sonuç adli para cezasının sanık ... yönünden 22.375,00 TL, sanık ... yönünden 23.286,00 TL olarak belirlenmesi, sanıklar ... ve ... hakkındaki "Sanıkların tekerrüre esas sabıkaları bulunduğundan" ibaresinin 3 no'lu hüküm fıkrasının 3. paragrafından çıkarılması, tüm sanıklar hakkında hüküm fıkrasındaki "ağır hapis" ve "ağır para" ibarelerinin sırasıyla "hapis" ve "adli para" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA 14/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10888, Karar No: 2013/12159, Tarih: 09.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10888 E.  ,  2013/12159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememeleri suçundan sanık ...'nün İİK'nın 345/a maddesi gereğince 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafiileri tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının red ve bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekilinin son celse mazeret dilekçesi gönderdiği halde mazeret dilekçesi ile ilgili bir karar verilmeden müşteki vekilinin yokluğunda yargılamaya devam edilip sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de; sanığa ait adli sicil kaydına göre, sabıkasının bulunmaması nedeniyle hakkında tayin edilen cezanın miktarı itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesinin uygulanması zorunluluğu bulunduğunun gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2167, Karar No: 2016/23196, Tarih: 11.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/2167 E.  ,  2016/23196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA...Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram... genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde, davacı avukatı, davalı ... avukatı... davalı ... .... .... .... .... .... .... .... .... .... ....... .... .... avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Davalı ... .... .... .... .... .... .... .... .... .... ....... .... .... avukatı duruşma talep etmiş ... de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'... geçici ...maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'... .... maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine... incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram... genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller... bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı ... vekili... davalı ... .... .... .... .... .... .... .... .... .... ....... .... .... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının, davalı ...’... ...davalı ... .... .... .... .... .... .... .... .... .... ....... .... ....’... aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Öncelikle... husus belirtilmelidir..., dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası... kısmi dava... türünde açıldığı yönünde ... açıklama yoktur. Ancak, davacı vekili, ......2015 tarihli dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası olmadığını, kısmi alacak davası türünde açıldığı beyan etmiştir. ...halde, eldeki davanın kısmi dava türünde açılmış olduğunun kabulü gereklidir. ... ...kadar, davacı vekili, ......2015 tarihli dilekçesinde, davasının türünü belirsiz alacak davası olarak değiştirdiğini ifade etmiş ... de, ...dilekçe ıslah dilekçesi mahiyetinde değildir. Davanın türünün salt belirtili şekilde beyanda bulunulması yöntemiyle değiştirilmesi mümkün değildir. Anılan sebeple, mahkemece, davanın kısmi dava türünde açıldığının kabul edilerek sonuca gidilmesi yerinde görülmüştür.

3-Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram... genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin reddine karar verilmiştir.

3-Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram... genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin reddine karar verilmiştir.

Dinlenen davacı tanıklarından ..., kendisinin temizlik biriminde, davacının ... sebze halinde gişe memuru olarak çalıştığını ifade etmiştir. ... konusu tanığın beyanlarına, gerek işverene karşı dava açmış olması sebebiyle husumetinin bulunması; gerekse... davacıyla aynı birimde çalışmaması dikkate alındığında itibar edilmesi mümkün değildir. Diğer davacı tanığı ...’..., ... ...kadar husumeti bulunmamakta ... de, ...tanık belediye meclisi üyesi olarak görev yaptığını ifade etmektedir. ... konusu tanığın, görev yeri itibariyle, sebze halinde çalışan davacı işçinin çalışma saatlerine... tatil günü çalışmalarına ilişkin beyanlarına itibar edilmesi mümkün değildir. Dosya kapsamı itibariyle, davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatili... ulusal bayram... genel tatil günlerinde çalıştığı usulünce kanıtlanmamış olduğundan, mahkemece ... konusu alacaklara yönelik taleplerin reddine karar verilmesi yerinde görülmüştür.

4-4857 sayılı... Kanunu'... .... maddesine...6552 sayılı Kanun... ...maddesi ... eklenen fıkralarda, ......2002 tarihli... 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'... 62. maddesinin birinci fıkrasının...) bendi kapsamında ... işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatları bakımından; ... işverenlerinin değişip değişmediğine bakılmaksızın aralıksız olarak aynı kamu kurum veya kuruluşuna ... işyerlerinde çalışmış olanların... şekilde çalışmış oldukları sürelere ilişkin kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin, aynı kamu kurum veya kuruluşuna ... işyerlerinde geçen toplam çalışma süreleri esas alınarak tespit olunacağı, bunlardan ... ... işverenleri ... yapılmış olan... sözleşmelerinin 4857 sayılı Kanun... .... maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı... Kanunu'... 14. maddesine göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olanların kıdem tazminatlarının ilgili kamu kurum veya kuruluşları tarafından, işçinin banka hesabına yatırılmak sureti ... ödeneceği hususları düzenlenmiştir.

6552 sayılı Kanun... ...maddesi ... değişik 4857 sayılı Kanun... .... maddesinde...kamu işverenleri arasındaki rücu işlemine ilişkin düzenlemeye... ... verilmiş olmakla birlikte, kamu asıl işvereninin ... işverenlere rücu işlemine dair herhangi ... düzenlemeye ... verilmediği anlaşılmaktadır. 4857 sayılı... Kanunu'... .... maddesi hala yürürlükte olup, anılan kanun hükmü gereğince, asıl işveren ... işveren ilişkisinde, asıl işveren, ... işverenin işçilerine karşı...işyeri ... ilgili olarak... Kanundan, ...sözleşmesinden veya ... işverenin taraf olduğu toplu... sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden ... işveren ... birlikte sorumludur.

Somut olayda; mahkemece 4857 sayılı Kanun... .... maddesi gereğince, davacının kıdem tazminatından yalnızca davalı asıl işveren ...’... sorumlu olduğu kabul edilmiştir. ...... ki, 4857 sayılı Kanun... .... maddesindeki yeni düzenleme, aynı Kanun... .... maddesinde ... alan asıl işveren... ... işverenin işçiye karşı birlikte sorumlu olduğuna ilişkin hükmü ortadan kaldırmamaktadır. ...... nazara alınmadan, kıdem tazminatından sadece davalı asıl işveren ...’... sorumlu olduğunun kabul edilerek hüküm tesis edilmesi hatalı olmuştur.

5-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ... kayıtlarına göre, davacının çalışmasının.......2014 tarihinde sona erdiğinin kayıtlı olmasına rağmen, dinlenilen davacı tanıkları anlatımlarının... başka işçiler tarafından açılmış davalarda dinlenen tanık beyanlarının esas alındığı belirtilerek, davacının.......2014 tarihine kadar çalıştığı kabul edilmiştir.

Dinlenen davacı tanıklarından ...’... husumetli olduğu... kendi açtığı davada..., belirtilen tarih aralığında sigortasız çalışıp çalışmadığı bakımından uyuşmazlığın bulunduğu anlaşılmaktadır. ...halde, anılan tanığın beyanlarına göre sonuca gidilmesi mümkün değildir. Ayrıca, bilirkişi raporunda, başka işçiler tarafından açılmış davalarda dinlenen tanık beyanlarının... esas alındığı belirtilmiş ... de, çalışma olgusu kişiye özgü ... durum olup, başka ... işçinin açtığı davada dinlenen tanıkların beyanlarının, ancak...davanın davacısı hakkında değerlendirilebilmesi mümkündür.

Diğer taraftan, dinlenen davacı tanıklarından husumeti bulunmayan ..., belediye meclisi üyesi olarak çalıştığını ifade etmekle, ...tanığın, ... kısım sürede, davacının sigortasız çalıştırıldığına yönelik beyanlarının üzerinde durulması gereklidir. Anılan sebeple, davalı belediyeden, tanık ...’..., hangi açık tarih aralığında (..., ......... itibariyle) belediye meclisi üyesi olarak görev yaptığı, ......2014.......2014 tarih aralığında belediye kaynaklarından direk davacıya ... ödeme yapılıp yapılmadığı, davacının çalıştığı bölümde, ... işveren ... .... .... .... .... .... .... .... .... .... ....... .... ....’... sonraki ihale yüklenicisinin hangi tarihten itibaren hizmet vermeye başladığı ... unvan bilgileri sorulmalı... neticeye göre ... değerlendirme yapılarak sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5738, Karar No: 2016/8236, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5738 E.  ,  2016/8236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 17.11.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra nevakısın giderilmesi bakımından dosya mahalline geri çevrilmiş, bu kez yeniden gelmekle; belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 17.11.2015 tarih ve 2015/5675 E. - 2015/18220 K. Sayılı ilamı ile Ödenen satış bedellerinin iadesi için davalı kooperatif tarafından davacılara gönderilen çağrı kağıtlarının ve bunların davacılara tebliğine ilişkin belgelerin ve davalı kooperatifin genel kurul kararlarının, davalıdan celbi ile dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş ise de davalı tarafça, davacılara gönderildiği belirtilen 12.08.2004 tarihli çağrı kağıdı örneği dosyaya sunulmuş ancak bu yazının davacılara tebliğine ilişkin belgelerin gönderilmediği, geri çevirme kararının yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, 12.08.2004 tarihli yazının davacılara tebliğine ilişkin belgelerin davalıdan celbi ile yargılamanın uzamaması için acilen dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.