muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10886, Karar No: 2014/11043, Tarih: 15.05.2014

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;2.12.1989 tarihli işe giriş bildirgesinin İ.Un ve gıda san.paz.a.ş.tarafından kuruma 6.12.1989 tarihinde ,1.1.1991 tarihli işe giriş bildirgesinin i. Un ve gıda san.paz.a.ş.tarafından kuruma 31.1.1991 tarihinde,2.5.1991 tarihli işe giriş bildirgesinin i. Un ve gıda san.paz.a.ş.tarafından kuruma 31.5.1991 tarihinde,1.9.1991 tarihli işe giriş bildirgesinin i. Un ve gıda san.paz.a.ş.tarafından kuruma 13.9.1991 tarihinde,1.11.1993 tarihli işe giriş bildirgesinin i. döviz .a.ş.tarafından kuruma 22.11.1993 tarihinde,1.2.1994 tarihli işe giriş bildirgesinin i. Un ve gıda san.paz.a.ş.tarafından kuruma 24.2.1994 tarihinde ,15.4.1996 tarihli işe giriş bildirgesinin i. Holding .a.ş.tarafından kuruma 18.4.1996 tarihinde,1.10.1999 tarihli işe giriş bildirgesinin i. Holding .a.ş.tarafından kuruma 30.9.1999 tarihinde,1.1.2007 tarihli işe giriş bildirgesinin i. Holding .a.ş.tarafından kuruma 30.9.1999 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal ettirildiği,davacı adına Kurum'a 2.12.1989-30.4.1990 tarihleri arasında davalı .sicil nolu İ. Un ve gıda san.paz.a.ş. Tarafından,1.5.1990- 31.12.1990 tarihleri arasında . sicil nolu dava dışı S.Mühendislik Müt.Tic.ltd.şti tarafından, 1.1.1991-1.5.1991 tarihleri arasında.sicil nolu İ. Un ve gıda san.paz.a.ş. Tarafından,2.5.1991-30.8.1991 tarihleri arasında sicil nolu İ Un ve gıda san.paz.a.ş.tarafından,1.9.1991-30.10.1993 tarihleri arasında . sicil nolu İ. Un ve gıda san.paz.a.ş.tarafından,1.11.1993 tarihinden itibaren 60 gün süre ile .sicil nolu İ. Döviz A.Ş.tarafından,1.2.1994 tarihinden itibaren 90 gün süre ile.sicil nolu İ. Un ve gıda san.paz.a.ş.tarafından,1994/1.dönemde 30 gün 11004153 sicil nolu İ.Döviz A.Ş.tarafından,1994/2.dönemde 120 gün,1994/3.dönemde 30 gün süre ile .sicil nolu İ.Un ve gıda san.paz.a.ş.tarafından,15.4.1996-30.9.1999 tarihleri arasında .sicil nolu davalı İ. Holding A.ş. Tarafından,1.10.1999-31.12.2006 tarihleri arasında .sicil nolu İ.Organizasyon ve Danışmanlık Hizmetleri A.Ş. Tarafından ,1.1.2007-20.9.2012 tarihleri arasında . sicil nolu davalı İ. Holding A.ş. Tarafından Kuruma sigortalı hizmet bildiriminde bulunulduğu, i.Un ve gıda san.paz.a.ş., İ. Organizasyon ve Danışmanlık Hizmetleri A.Ş , ve İ. Döviz Aş arasında organik bağ bulunduğu , davacı vekilinin hizmet tespiti istemli dava dilekçesinin ekinde işe iade istemli dava dilekçesininde bulunduğu ancak bu dava dilekçesinin havalesiz ve harçlandırılmamış olduğu, davacı vekilinin 2.11.2012 tarihli dilekçesi ile işe iade istemli dava dilekçesini harçlandırıp ayrı bir esasa kaydettirmek istediği, ancak mahkemece bu talebin havalesiz olduğu belirtilerek dilekçe hakkında işlem yapılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

1- Sosyal Güvenlik Hukukuna ilişkin bu tür davalarda talep değerlendirilirken gerçeğin bulunması asıldır. Davacı, 26.7.1989-3.12.1989 tarihleri arasında geçen hizmetinin tespitini istemiştir. Bu yönü ile davanın yasal dayanağı belirgin olarak 506 sayılı yasanın 79/8 maddesidir. Anılan maddede yönetmelikle tespit edilen belgeler işveren tarafından verilmeyen sigortalıların çalıştıkları hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde Mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilecekleri öngörülmüştür. Bildirimsiz geçen çalışmaların tespitine ilişkin dava koşulları 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesinde tanımlanmıştır. Bunlar; 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı sayılma, yönetmelikte tespit edilen belgelerinin Kuruma verilmemiş ya da çalışmaların Kurumca saptanamamış olması ile anılan davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmış olması şeklinde sıralanabilir.

Sigortalı, bildirimsiz kalan çalışmalarının tespitini , hizmetin geçtiği yılın sonundan itibaren başlayarak beş yıl içinde dava yolu ile isteyebilir.Bu süre hak düşürücü süredir. 506 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihte beş yıl olan hak düşürücü süre 20.06.1987 tarih ve 3395 sayılı Kanunun beşinci maddesiyle on yıla çıkarılmışken, 01.06.1994 tarih ve 3995 sayılı Kanunun 3. maddesiyle tekrar beş yıla indirilmiştir.Halen yürürlükte olduğu şekliyle 5 yıldır. Hak düşürücü süre, bildirimsiz kalan çalışmalar yönünden öngörülmüştür.

İşverenin, sigortalılara ilişkin hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiği Kanunun 79/1. maddesinde açıkça ifade edildiği üzere yönetmeliğe bırakılmıştır. Atıf yapılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde, işverence Kuruma verilecek belgeler; işe giriş bildirgesi, aylık sigorta primleri bildirgesi, dönem bordrosu, vs. şeklinde sıralanmıştır. Bu belgelerden birisinin dahi Kuruma verilmiş olması veya Kurumca, fiilen ya da kayden sigortalı çalışma olgusunun tespiti halinde hak düşürücü süreden söz edilemeyecektir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda davalı işyerinden Kurum'a işe giriş bildirgesi verildiği gibi sigortalı hizmet bildiriminde de bulunulduğu gözetilmeksizin,işin esasına girilmesi gerekirken,işe giriş bildirgesi ibraz edilmediği gerekçesi ile davanın hak düşürücü süreden reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacı adına davalı işyerinden Kurum'a sigortalı çalışma bildiriminde bulunulduğu anlaşıldığından davanın hak düşümüne uğramadığını göz önüne alarak tespite konu 26.7.1989-3.12.1989 tarihleri arası dönemlerde çalışması bulunan bordro tanıklarının adresini Sosyal Güvenlik Kurumu ve zabıta marifetiyle araştırıp, tespit ederek bu tanıkları dinlemek, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya bunların tanıklığıyla yetinilmediği taktirde, SGK ilgili il müdürlüğünden, gerekirse zabıta, vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek ve davacının murisnin işe giriş ve çıkış sürelerini net belirlemek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

2-Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına(somut olayda işe iade) ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin,davacı vekiline işe iade davasının harcını tamamlamak üzere önel vermek gerekirken davacı vekilinin bu yöndeki talebinin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; işe iade davası bakımından eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra işe iade davasını hizmet tespiti davasından ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin,davacı vekiline işe iade davasının harcını tamamlamak üzere önel vermek gerekirken davacı vekilinin bu yöndeki talebinin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; işe iade davası bakımından eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra işe iade davasını hizmet tespiti davasından ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2602, Karar No: 2006/5351, Tarih: 13.06.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/2602 E.  ,  2006/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle, kadastroca taşınmaz 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olması nedeniyle hazine adına tespit edildiğini, Anayasanın 170. maddesinde orman köylüsünün korunması amaçlandığını, 2924 sayılı orman köylülerinin kalkınmalarının desteklenmesi hakkındaki kanunun bazı maddelerinin değiştirilmesi hakkındaki kanunun 11. ve 12. maddelerinde değişiklik yapan 4127 sayılı yasa ile orman dışına çıkarılan yerlerin zilyetlerine rayiç fiatla satılmasına olanak sağlayan yeni hükümler getirildiğini, yasada açıklandığı gibi orman dışına çıkartılan yerlerin ancak orman içi köylülerini kalkındırmak ve ormanların korunmasını sağlamak amacına ulaşmak için kullanılabileceğini, hal böyle olunca davacının orman köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadığı ve orman köyünde ikamet edip etmediğinin araştırılması gerektiğini, eksik inceleme ile hüküm kurulamayacağını, mahkemenin davacının orman içi köy nüfusuna kayıtlı olup olmadığı, orman içi köyde ikamet edip etmediği ve ikamet süresinin mercilerinden sorulup ondan sonra toplanan delillere göre bir karar verilmelidir, gerekçesi ile hükmün açıklanan nedenden ötürü bozulması gerektiğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 13.6.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13321, Karar No: 2014/12851, Tarih: 18.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/13321 E.  ,  2014/12851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/50064

Mahkeme : ADANA 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 23.06.2011 – 2009/1252 esas ve 2011/1932 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin “tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4538, Karar No: 2016/21334, Tarih: 27.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4538 E.  ,  2016/21334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik mağdur ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kovuşturma aşamasında 31/05/2013 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçen mağdurun katılma hakkı olmadığı ve katılan sıfatını almayan mağdurun temyiz hakkı bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kolluk tutanaklarına ve adli rapor formu içeriklerine göre suç tarihinin 29/10/2012 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 30/10/2012 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirildiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdura ilişkin raporda sağ el avuç içinde kesici alet yaralanması olduğunun belirtilmesine, mağdurun Cumhuriyet savcısınca alınan beyanında karşı taraftaki kişilere bıçak çektiğini bildirmesine, 31/05/2013 tarihli celsede alınan beyanında da kendisine tekme ile vurulduğunu, bıçakla yaralanmadığını, kendisini korumak için bıçak çektiğini, sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesine, sanığın avuç içindeki kesinin

kendi taşıdığı bıçaktan kaynaklandığının anlaşılmasına göre, sanığın bu mağdura karşı eyleminin basit yaralama kapsamında kalacağının ve sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmemesine göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10803, Karar No: 2021/21356, Tarih: 14.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10803 E.  ,  2021/21356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK’nın 116/2, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımı süresinin mahkumiyet hükmü olan 29/06/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, olay günü bina niteliğinde ve kamu kurumu olan Gaziosmanpaşa İlköğretim okulundaki öğretmenler odasından, öğretmen olan mağdura ait suça konu bilgisayarı çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-a ve 142/2-h maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, ancak daha ağır cezayı gerektiren TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 14.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5039, Karar No: 2021/6162, Tarih: 22.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5039 E.  ,  2021/6162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/256 E. - 2019/147 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davaların kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama armut bahçesi niteliğindeki Bursa İli, İnegöl İlçesi, ... Köyü 110 ada 118 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ve ecrimisile hükmedilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 22/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.