muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1615, Karar No: 2018/8041, Tarih: 05.09.2018

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ....... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı.......17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2020/7881, Karar No: 2021/589, Tarih: 28.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/7881 E.  ,  2021/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... Araçlar İmal ve Satış A.Ş., 2-... Otomotiv San. Tic. Paz. A.Ş. aralarındaki tazminat davasına dair Kocaeli Tüketici Mahkemesinden verilen 29/09/2015 tarihli ve 2015/152E.-2015/732K. sayılı hükmün bozulması hakkında kapatılan Yargıtay 13. Hukuk Dairesince verilen 15/10/2018 tarihli ve 2016/2069 E. - 2018/9372 K. sayılı ilama karşı davalılar ... Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş. vekili ile ... Otomotiv San. Tic. Paz. A.Ş. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... tarafından ithal edilen ve diğer davalı ... A.Ş. tarafından satışa sunulan ... marka aracı 32.000 TL bedel ile sıfır olarak satın aldığını, aracı satın aldıktan bir süre sonra aracın arka bagaj kapılarının boyanmış olduğunu fark ettiğini, aracı 11.03.2014 tarihinde davalı ... Oto. A.Ş.’ye ait yetkili servise götürdüğünde servis yetkililerinin ayıbı tespit etmesine rağmen misli ile değişim talebinin kabul edilmediğini, söz konusu ayıbın tamamen üretim hatasından kaynaklandığını, davalılara gönderilen ihtara da cevap verilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla aracın ayıpsız bir benzeri ile değiştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 15.10.2018 gün, 2016/2069 Esas 2018/9372 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş; bu kez davalılar karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı, eldeki dava ile davalı ... A.Ş. tarafından ithal edilen ... marka sıfır aracı davalı ... Oto. A.Ş.’den satın aldığını, kısa süre sonra aracın arka bagaj kapağının boyandığını fark ettiğini, aracın bu hali ile ayıplı olduğunu ileri sürerek aracın ayıpsız bir benzeri ile değiştirilmesini talep etmiş; davalılar, davacıya satılan araçta imalattan kaynaklı bir ayıp bulunmadığını, araçta meydana gelen durumun araca kimyasal bazlı bir maddenin değmesi sonucu oluşmuş olabileceğini, ayrıca davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş; Mahkemece, araçta tespit edilen boya akmasının açık ayıp niteliğinde olduğu, aracın satın alındığı tarihte yürürlükte olan 4077 sayılı yasanın 4/2. maddesi uyarınca, ayıbın aracın tesliminden itibaren 30 gün içerisinde satıcıya bildirilmesinin gerekli olduğu, davacı tarafça süresi içerisinde yapılmış bir ayıp ihbarı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

29.06.2015 havale tarihli hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacı tarafından satın alınan aracın boyalı olduğu iddia edilen arka bagaj kapağındaki boya kalınlığının normal olduğu, bagaj kapağının ikinci kez boyanmadığı, ancak fabrikada boyama yapıldığı sırada boyanın akışkanlığının artırılması sebebiyle boyada hafif bir akma oluştuğu, meydana gelen boya akmasının dikkatli bir alıcı tarafından rahatlıkla görülebileceği, bu nedenle araçta gizli ayıp veya kusurun söz konusu olmadığı bildirilmiş, ardından davacının teslim teselsüm esnasında araçtaki boya akmasını görmemesinin doğal bir sonuç olduğu belirtilerek, araçta meydana gelen boya akmasının açık ayıp oluşturup oluşturmadığı hususunda çelişki yaratılmıştır. O halde bilirkişi raporu bu haliyle yetersiz ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece, taraf, hâkim ve Yargıtay denetimine elverişli konusunda uzman bir bilirkişi kurulundan yeni bir rapor alınıp, dava konusu araçta bulunan boya akmasının, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisi dikkate alınmak suretiyle gizli ayıp teşkil edip-etmediği belirlenerek hasıl olacak sonuca göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, yetersiz rapora itibar edilerek eksik inceleme ve değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının bozulması gerekirken, Dairemizce 15.10.2018 gün, 2016/2069 Esas 2018/9372 Karar sayılı ilamda "...mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu bir bütün olarak değerledirildiğinde; özellikle bilirkişinin aracın fabrikada boyanması sırasında boyanın akışkanlığının artırılmasından dolayı boyada akma olduğu, aracın teslimi ve tesellümü esnasında alıcının bunu görmemesinin doğal olduğuna yönelik saptaması nazara alındığında, araçtaki ayıbın gizli ayıp olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, mahkemece, araçtaki ayıbın gizli ayıp olduğu kabul edilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken..." şeklinde kararın bozulduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olduğundan, davalıların karar düzeltme talebinin kabulüne, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin bozma kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklandığı şekilde bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların karar düzeltme isteminin kabulüne, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 15.10.2018 gün, 2016/2069 Esas 2018/9372 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA ve hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4065, Karar No: 2018/9641, Tarih: 11.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/4065 E.  ,  2018/9641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine boşanma ilamına istinaden müşterek çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının tahsili için başlatılan ilamlı takibe karşı borçlu icra mahkemesine başvurarak, sair itiraz ve şikayetlerinin yanısıra talep edilen nafakaların ödendiğini, ayrıca 01.9.2012 ile 01.02.2014 tarihleri arasında çocuğun borçlunun yanında kalması nedeniyle bu dönem için nafaka yükümlülüğünün bulunmadığını ileri sürerek itfa nedeniyle takibin iptaline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda şikayetin kısmen kabulüne ve takip tarihi itibariyle 16.718,00 TL bakiye borç olarak takibin devamına karar verilmiş, hüküm borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; borçlunun şikayet dilekçesinde, takip dayanağı ilam ile velayeti anneye verilen müşterek çocuk ...'nın, borçlu baba yanında kaldığı yönünde iddiası bulunmakta olup, bu iddia yönünden borçlunun tanık deliline dayandığı ve çocuğun bu tarihlerdeki okul kayıtlarının araştırılmasının istendiği, alacaklının 21.01.2015 havale tarihli cevap dilekçesinin 10. bendindeki beyanı ile de müşterek çocuğun babanın yanında kaldığı iddiasının doğru olduğunun belirtildiği görülmüştür.

Lehine nafakaya hükmedilen çocuk yönünden, borçlunun nafaka ödemekle sorumlu tutulabilmesi için, çocuğun alacaklı yanında bulunması gerekir. Borçlu, bunun aksini ileri sürerek, velayeti alacaklıya bırakılan müşterek çocuğun bir süre kendisinin yanında kaldığından bahisle bakım ve giderlerinin kendisi tarafından karşılandığını iddia etmekte olup, bu iddiası her türlü delille ispatlanabilir.

O halde, mahkemece; borçlunun, müşterek çocuk ...'nın, baba yanında kaldığı döneme ilişkin iddiası ile ilgili delilleri toplanıp incelendikten sonra, gerektiğinde ek bilirkişi raporu da alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, alacaklının kabul beyanı da göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13606, Karar No: 2007/19525, Tarih: 30.10.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/13606 E.  ,  2007/19525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Ankara 12. İş Mahkemesi

Tarih               : 8.6.2006

Davacı   iş kazası sonucu  maluliyetinden doğan madde ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik  durumuna düşen davacının  maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine  ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu tür davalarda tazminat miktarı, işçinin kesinleşmiş maluliyet oranı, kusur oranı,  işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü,  yaşı,  aktif ve pasif  dönemdeki elde edeceği kazançlar  sosyal ve  içtimai  durumu nazara     alınarak  saptanmaktadır.

Dosyanının incelenmesinde SSK Antalya Hastanesinin  13.10.2000 tarihli raporu ile davacının maluliyetinin  % 37,20 oranında olduğu, bu orana Antalya 1. İş Mahkemesinde SSK'ca açılan ve  davalı tarafları O. İnşaat Limited  Şirketi ve V.Y. Mühendislik Ltd. Şti. olan  2004/943 E ve 2004/K sayılı rücuan tazminat davasında mahkemece  verilen karar  davalıların  maluliyet oranına itirazları nazara alınarak 506 sayılı Yasa'nın 109. maddesindeki prosedür  işletilerek maluliyet oranının kesin olarak belirlenmesi gereğinin gözetilmemesi nedeniyle Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 22.11.2005 tarih ve 2005/8520 E. 12101 K. sayılı ilamıyla bozulmuş  mahkemece bozma kararına uyalarak  bozma gereğine göre Adli Tıp Kurumuna 8.2.2007 tarihi itibariyle müracaat  edildiği henüz Adli Tıp Kurumu Raporununda dosyada bulunmadığı  rücu davasının derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca,  davacının açmış olduğu tazminat davasının  hukuksal  temelide, maluliyet oranı, hastalıkla ilgili rapor durumu, kusur oranı gibi esaslara dayandığından,  bu çerçevede  sigortalı veya hak sahipleri tarafından açılan tazminat davalarını,  açılmış bulunan rücu davasında maluliyet durumu ile ilgili işlem tazminat davasını doğrudan etkileyeceğinden Antalya 1. İş Mahkemesinin 2006/336 E. sayılı dava dosyasında davacının maluliyetle ilgili işlem sonucu beklenip sonuca gitmek gerekirken  yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usule ve yasaya aykırı olup  bozma nedenidir.

O halde, tarafların  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre  diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olamdığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine,   30.10.2007   gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22743, Karar No: 2012/4576, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22743 E.  ,  2012/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve cinsel amaçla mağdureyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.09.2009 gün ve 2007/309 Esas, 2009/420 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 21.03.2012 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin edilerek sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Sanık müdafii Av....'un 06.03.2012 havale tarihli telgrafla İscehisar Asliye Ceza Mahkemesinde duruşma olduğuna dair mazeretini bildirir telgraf gönderdiği anlaşıldı.

Sanık müdafiin mazereti belgelemediği gibi, Yargıtay'daki duruşmaların öncelik arz etmesi nedeniyle mazereti yerinde görülmediğinden reddine karar verilmekle,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası Dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8056, Karar No: 2019/7299, Tarih: 15.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8056 E.  ,  2019/7299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu, 213 sayılı VUK’nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, somut olayda da; varlığı matbaa basım formu, sanığın beyanı ve muhtelif mükelleflerin verdiği BA formları ile sabit olan 2008 yılına ait, defter ve belgelerin 05.03.2013 tarihli yazı ile istenildiği ve yazının 06.03.2013 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edildiği halde, sanığın, defter ve belgelerinin muhasebecisinde olduğunu, muhasebecisinin defter ve belgeleri geri dönüşüme göndermesi nedeniyle ibraz edemediğini savunması karşısında, sanığın savunmasının yasanın aradığı anlamda mücbir sebep oluşturmadığı, defter belgeleri 5 yıl saklama zorunluluğuna dair sorumluluğun muhasebeciye devredilemeyeceği de gözetilmeden, sanığın tüm unsurları itibarıyla oluşan "defter ve belgeleri gizleme" suçundan mahkumiyeti yerine, beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8398, Karar No: 2015/13074, Tarih: 26.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8398 E.  ,  2015/13074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : ND - 2015/233708

Sanıklar M.. Ç.., M.. H.., H.. F.., Yusuf , Barış, Yusuf , Rustem , Kadir , Hikmet , Mustafa , Haydar ve Murat Filiz haklarında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, yangın, su baskını, tahrip, batırma, bombalama ya da nükleer, biyolojik, kimyasal silah kullanarak öldürme, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, mala zarar verme, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, silahlı terör örgütüne üye olma, suçluyu kayırma ve kamu malına zarar verme suçlarından Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2014/169 Esas sayılı kamu davasının CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 22/06/2015 gün ve 75723908-104-0760-2014-3425/39089 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 25/06/2015 günlü ve ND-2015/233708 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gaziantep Valiliğinin 18/09/2014 tarih ve 49677225-530-8475 sayılı yazısında; dava konusu olayın toplumda infiale sebep olan büyük bir saldırı eylemi olması, maktul yakınları, mağdurlar ve müştekilerin çoğunluğunun Gaziantep'te ikamet etmesi, davanın başka bir mahkemeye nakledilmesi durumunda geliş gidişlerin külfet ve masraf gerektireceği ve büyük sıkıntılara maruz kalınacağının muhtemel olduğu, bu nedenle ihtimal dahilinde olabilecek olayların Emniyet ve Asayiş kuvvetlerince önceden alınacak tedbirlerle önleneceği kanaatine varılmış olup, herhangi bir müessif olaya meydan vermemek amacıyla davanın başka yer Ağır Ceza Mahkemesine nakledilmesinin uygun olmadığının bildirildiği,

Gaziantep Valiliğinin 05/02/2015 tarih ve 49677225-530-1335 sayılı yazısında ise; 11 kişinin ölümü ve 70 kişinin yaralanması ile sonuçlanan dava konusu terör olayında 12 sanık, 11 maktul ve 201 mağdur ile 78 şikayetçinin olması ve bunların da çoğunluğunun Gaziantep'te ikamet etmesi münasebetiyle kamu güvenliği açısından Valilik Makamınca yapılan yeniden değerlendirmede, ihtimal dahilinde olabilecek olayların Emniyet ve Asayiş kuvvetlerince önceden alınacak tedbirlerle önleneceği kanaatine varılmış ise de; herhangi bir müessif olaya meydan vermemek amacıyla davanın başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakledilmesinin uygun olacağı yolunda görüş belirtildiği,

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2014 gün ve B.M. 2014/5249 sayılı yazısında; davanın 20/08/2012 günü Gaziantep Şehitkamil İlçe Emniyet Müdürlüğü hizmet binası doğu kısmına, çekici üzerinde getirilen araca yerleştirilen patlayıcının patlatılması sonucu 11 kişinin ölümü ve 70 kişinin yaralanması ile sonuçlanan olaya dayandığı, davada 12 sanık, 11 maktul, 201 mağdur ve 78 şikayetçinin olduğu, Özel Yetkili Mahkemelerin

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2014 gün ve B.M. 2014/5249 sayılı yazısında; davanın 20/08/2012 günü Gaziantep Şehitkamil İlçe Emniyet Müdürlüğü hizmet binası doğu kısmına, çekici üzerinde getirilen araca yerleştirilen patlayıcının patlatılması sonucu 11 kişinin ölümü ve 70 kişinin yaralanması ile sonuçlanan olaya dayandığı, davada 12 sanık, 11 maktul, 201 mağdur ve 78 şikayetçinin olduğu, Özel Yetkili Mahkemelerin

kapatılması üzerine dosyanın Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine devredildiği, maktullerin yakınları, mağdurlar ve müştekilerin Gaziantep ilinde ikamet ettikleri, duruşmaların üst seviyede alınan güvenlik önlemleriyle yürütüldüğü, duruşmaların çok gergin bir ortamda yapıldığı, duruşmalarda katılan, sanık avukatlarının can güvenliklerinden endişe ettiklerini beyan etmeleri ve bu yönde dilekçelerle mahkemeye başvurdukları dikkate alındığında, kamu güvenliğinin sağlanması, çıkması muhtemel olayların önlenebilmesi ve yargılamanın sıhhatli bir ortamda yapılabilmesi açısından CMK'nın 19. maddesi gereğince davanın naklinin uygun olacağının bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 no.lu genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Dava dosyasının, TMK 10. Maddesi İle Görevli Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/03/2014 günlü, 2013/112 Esas, 2014/92 sayılı Kararıyla 6526 sayılı Yasanın 1 ve 2. maddeleri gereğince bulunduğu aşamadan itibaren kovuşturmaya devam edilmek üzere yetkili ve görevli Gaziantep Ağır Ceza Mahkemesine devredildiği,

18/09/2014 ve 05/02/2015 tarihli Valilik yazılarının davayla ilgili tedbirlerin alınması ve güvenliğin sağlanmasında bir olumsuzluk içermediği, 15/04/2014, 13/06/2014, 19/12/2014 ve 27/03/2015 tarihlerinde duruşma yapıldığı, bu safhada herhangi bir olumsuz olay yaşanmadığı, mahkemenin nakil talebinin bulunmadığı, davanın bulunduğu yargılama aşaması, öngörülen ara kararı ve işlemleri nazara alındığında ve dava ekonomisi ile tabii hakim ilkesi de düşünüldüğünde keza kanunun aradığı manada ciddi, yakın ve kamu emniyetini tehlikeye düşürecek bir durumun bulunmadığı, hakeza muhtemel olayları Gaziantep ili emniyet güçlerinin önlemeye yönelik imkanları da birlikte değerlendirildiğinde CMK'nın 19/2. maddesinin öngördüğü dava nakli şartlarının somut olayda bulunmadığı, açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/169 Esasında kayıtlı bulunan kamu davasının başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakline ilişkin talebinin REDDİNE, dosyanın müteakip işlemlerin mahkemesince takdir ve ifası için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3046, Karar No: 2016/4004, Tarih: 05.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3046 E.  ,  2016/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava dosyası merci tayini incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtaya elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usûlüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

İncelemeye konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan incelemesinde ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/105 E. - 2016/3 K. sayılı ilâmında belirtilen kısıtlı adayının sağlık raporu aldırılmak üzere hastaneye gönderilemediğine ilişkin tutanağın taranmadığı ve bu nedenle yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek açıklanan eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 05.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.