muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/161, Karar No: 2024/2690, Tarih: 26.03.2024

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında mağdurlara yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile iki kere 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2020/149 Esas, 2020/150 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca mağdur sayısınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararının katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 23.10.2020 tarihli ve 2020/789 Esas, 2020/882 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 23.10.2020 tarihli ve 2020/789 Esas, 2020/882 Karar sayılı kararının katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafileri tarafından tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.09.2022 tarihli ve 2022/7554 Esas, 2022/7918 Karar sayılı kararı ile "5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda ilk derece mahkemesince olayların tek tanığı konumunda bulunan mağdurların duruşmaya getirilerek, iddiaya konu hususlarla ilgili ayrıntılı şekilde dinlenmelerinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi, İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz eden müdafinin 11.11.2020 tarihli temyiz dilekçesinde sanığın çocukluğundan beri sinir hastası olduğu, psikolojik tedavi gördüğü ve ilaç kullandığını beyan ederek mevcut haliyle cezai sorumluluğunun bulunmadığını belirtmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca sanığın, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı nedeniyle olay tarihinde işlediği müsnet suçla ilgili olarak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiile ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı konusunda usulüne uygun rapor alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nazara alınarak vaki istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi, sanık ile müdafisinin aşamalardaki savunmalarında, sanığın suç tarihi olarak kabul edilen 13.08.2019 tarihinde suça konu eve gitmediğini beyan etmeleri karşısında, sanığın suç tarihinde kullandığı iddia edilen telefon numarasının tespiti ile arama, aranma ve baz istasyon bilgilerinin ilgili kurumdan temin edilip savunma ile karşılaştırılmasından sonra ilk derece mahkemesince sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi..." gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2022/429 Esas, 2023/361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, dördüncü fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca mağdur sayısınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafii Av. ...'in Temyiz İstemi

Sanığın aşamalarda samimi ve istikrarlı anlatımlarda bulunduğu, çocuklarla oyun oynamasının cinsel tatmin maksadı taşımadığı, BTK kayıtlarına göre sanığın olay günü suça konu adrese gitmediği, mağdurların beyanlarının çelişkili olduğu, mağdurlar için alınan cinsel muayene raporlarında herhangi bir bulguya rastlanmadığı, katılan ...'in aşamalarda değişen ifadelerde bulunduğu, Mahkemenin kabulü ile kararı arasında çelişki olduğu, 5237 Sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasının ceza hukuku prensipleriyle uygunluk göstermediği, kabul etmemek kaydıyla takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğu beyanıyla şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafileri Av. ... ve Av. ...'un Temyiz İstemi

Mağdurların beyanlarının kendi içinde ve birbiriyle çelişkili olduğu, mağdurlar için alınan cinsel muayene raporlarında herhangi bir bulguya rastlanmadığı, katılan ile sanığın annesi arasında alacak meselesi olduğundan dolayı iftira atıldığı, kabul etmemek kaydıyla aile içerisinde gerçekleştiği iddia edilen eylemlerin cinsel istismar suçunu oluşturmadığı, bir an için cinsel içerikli söz ya da temas olduğu kabul edilse bile cinsel taciz ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından hüküm kurulabileceği, somut olayda cebir ya da tehdit bulunmadığı, tehdit suçundan verilen hükmün bozma öncesinde kesinleştiği, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğu, katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yasal dayanağının bulunmadığı beyanıyla şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Katılan Bakanlık vekili usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı, kanunî süre içerisinde sunduğu temyiz dilekçesiyle temyiz etmiş ise de 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır”

III. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Katılan Bakanlık vekili usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı, kanunî süre içerisinde sunduğu temyiz dilekçesiyle temyiz etmiş ise de 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır”

şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde ''Şöyle ki; verilen hükümde indirimlerin yapılması hukuka ve caydırıcılık ilkesine aykırıdır." şeklindeki ifadelerin dosyaya özgüleştirilen bir gerekçe olmadığı, bu yönüyle tesis edilen hükümlere münhasır herhangi bir temyiz sebebi gösterilmediği anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41 inci maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir. Aile ve çocukların korunması hakkı Anayasa ile güvence altına alınmış bir haktır. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun amaç ve temel ilkelerinin belirlenmesine ilişkin birinci maddesinden anlaşılacağı üzere bu kanun anayasa ve uluslararası sözleşmelere uygun olarak çıkarılmış bir kanundur. Kanunun 20 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir. Tüm bu kanuni düzenlemeler dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmamasına rağmen koşulları oluşmadığı halde katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hukuk aykırı bulunmuştur. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde dosyaya münhasır herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden

IV. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde dosyaya münhasır herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2022/429 Esas, 2023/361 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasında yer alan katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bölümün karardan çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/17689, Karar No: 2013/15177, Tarih: 09.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17689 E.  ,  2013/15177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.11.2011 tarih ve 2010/108-2011/575 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firma tarafından nakliyat sigorta poliçesi kapsamında sigortalanan ait emtiaların Çerkezköy'den Almanya'ya taşınması hususunda davalı taraf ile sigortalısının anlaşılaşarak 10.02.2009 tarihinde vagona yüklemesi yapıldığını, taşınma sırasında sigortalanan ürünlerin bir kısmının çalınıp bir kısmının da hasarlandığını, bu nedenle müvekkili şirketçe sigortalı firmaya 06.01.2010 tarihinde 14.128,15 TL tazminat ödendiğini ve yasal halefiyet iktisap edildiğini, sigortalıya ödenen tazminatın rücuen tahsili için davalıya yapılan başvurunun sonuçsuz kaldığını ileri sürerek 14.128,15 TL'nin ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Uluslararası Demiryolu Eşya Taşıma Sözleşmesi'ne ilişkin tertip kuralların (CİM Sözleşmesinin B ana eki) 44. maddesine göre alıcının eşyayı teslim almasından sonra her türlü talep hakkının alıcıya geçtiğini, alıcının bu yetkisini göndericiye devretmesi halinde dava açma yetkisinin göndericiye geçeceğini, böyle bir yetki olmadığına göre davacının dava açamayacağını, taşımanın uluslarası nitelikli olması sebebi ile TTK'nın 781. maddesinin uygulanamayacağını, müvekkilinin yükleme ve boşaltmada bir yükümlülüğünün olmadığını, taşımanın tam bir vagon taşıması olduğunu, taşıma sırasında taşıma düzensizliğinin olmadığını, kayıp ve hasarla ilgili COTİF gereği taşıyıcının sorumlu tutulamayacağını, eksik olduğu iddia edilen malzemelerinin miktar ve değerine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 14.128,15 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili diğer savunmalarının yanında eksik teslimin söz konusu olmadığını ve alıcı tarafından tutulan tutanağın delil teşkil etmediğini savunduğuna göre, mahkemece öncelikle bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra, aralarında demiryolu taşımalarında uzman bir bilirkişinin de bulunacağı bilirkişi kurulundan, davalının sorumluluğunun sınırlı sorumluluk olduğu hususu da nazara alınarak, rapor alınması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.09.20213 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13753, Karar No: 2013/14644, Tarih: 30.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13753 E.  ,  2013/14644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; kayden davalı ve dava dışı kardeşleriyle paylı mülkiyet üzere malik oldukları 302 parsel sayılı taşınmazı miras bırakan babalarının ölüm tarihi olan 07.12.1999 tarihinden bu yana davalının kullanıldığını, üzerindeki kavak ağaçlarının kesilerek 65.000.-TL'ye satılıp parasının erkek kardeşler arasında paylaşıldığı halde kendisine pay verilmediğini ileri sürerek 5 yıllık ecrimisil bedeli olan 5.625.-TL ile kavak ağaçlarının bedelinden payına karşılık gelen 16.250.-TL ve ihtarname masrafları olan 400.-TL 'nin davalıdan alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı, 5 yıllık ecrimisil bedeli olarak 1.250.-TL'yi ödemeyi kabul ettiğini, ancak kavak ağaçlarını kendisinin dikip yetiştirdiğinden bu yöndeki isteğin reddini savunmuştur. Dahili davalılar, çekişmeli taşınmaz üzerindeki kavak ağaçlarını miras bırakan...h'ın rızası üzerine davalının dikip bakımını yaptığını, kavak ağaçlarının bedelinin aralarında paylaşılmadığını, davalıya dava dışı taşınmaz sattıkları için alacaklarının kavak ağaçlarının satış bedelinden karşılandığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davaya dahil edilen ... ve ... 'ın çekişmeli yeri kullanmadıkları ve kavakların bedelini almadıkları, taşınmazın davalı tarafından kavak ağaçları dikilmek ve kendiliğinden yetişen kavak ağaçlarının bakımı yapılmak suretiyle kullanıldığı, kendiliğinden yetişen kavaklardan dolayı davalının miras payı oranında haklı bulunduğu, 27/03/2013 tarihli ziraat bilirkişi raporuyla bakım masrafları düşüldükten sonra kendiliğinden yetişen yabani kavakların değerinin 12.067,50.-TL olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davacının ¼ payının karşılığı 3.016,88.-TL yabani kavak bedeli ve davalı ...'nin kabulü nedeniyle de 1.250,00.-TL ecrimisil ile birlikte toplam 4.266,88.-TL'nin davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine .karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8862, Karar No: 2013/9508, Tarih: 04.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/8862 E.  ,  2013/9508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1940 yılında yapılan ilk orman tahdidi ve daha sonraki yıllarda yapılan 2/B uygulamalarına ait işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek, kendilerinden kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle (OTH ve 2/B haritaları pafta ile çakıştıralarak ayrı renk kalemlerle OTH ve 2/B hattı ayrı ayrı gösterildiği, 2/B'lik alanın kırmızı kalemle boyanarak ayrıca gösterilmesi ve dava konusu taşınmazın karşı alanda kaldığının, komşu parsellerle birlikte gösterildiği) müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8144, Karar No: 2016/13769, Tarih: 30.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/8144 E.  ,  2016/13769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmeden dönme ve bedel iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan 19/04/2010 tarihinde ...Projesi Gayrimenkul Satış Sözleşmesi imzalayarak daire satın aldığını, 04/07/2012 tarihinde yağan yağmur nedeniyle bodrum katının tamamen sular altında kaldığını, sel sularının biriktirdiği pislik ve toprağın giriş katına dolduğunu, kendisine ait daire bodrum üstü olduğundan dairenin tabanının nemlendiğini, eşyaların zarar gördüğünü, bu durumun 03/08/2012 tarihinde ayıp ihbarında bulunarak davalıya bildirildiğini ileri sürerek ödediği bedelin davalıdan tahsilinne karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, DAVANIN KABULÜ ile; Davacı ile davalı ..... arasında düzenlenen 19/04/2010 tarihli sözleşmeye konu CK1-3 Blok 2 numaralı bağımsız bölümün davalı ...'ye İADESİNE (TESLİMİNE), Davacı tarafından davalıya ödenen toplam 41.585,00 TL'nin, yasal faizi ile Toki'den alınarak davacıya VERİLMESİNE karar verilmiş, hüküm davalı ... müdahil ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-İhbar olunan ... hakkında aleyhen bir hüküm kurulmadığından temyiz dilekçesinin reddine,

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan davalının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 30/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5863, Karar No: 2016/5687, Tarih: 20.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/5863 E.  ,  2016/5687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek eylemleri ile ilgili zamanaşımı süresinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.11.2010 gün ve 2010/80421 Esas sayılı iddianamesi ile "2005-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçları, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ile dava şartı olan “mütalaa” yazısının “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçu ile ilgili olduğu gözetilmeden, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen ve kamu davası açılmamış olan "2005 takvim yılı sahte fatura kullanmak" suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3216, Karar No: 2024/716, Tarih: 08.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2022/3216 E.  ,  2024/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1941 E., 2022/449 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/331 E., 2021/119 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Terekenin tespitine ilişkin Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/40 Esas sayılı dosyasının incelenmesi gerekli görüldüğünden dosyaya getirtilmesi,

2. Davalı ... vekille temsil edildiği halde vekâletnamesine dosya içerisinde rastlanmadığından ilgilisinden temin edilerek dosyaya sunulması,

3. Dava tarihinde reşit olmayan davacı ...'e velayeten annesi tarafından Av. ...’e vekaletname verildiği, ancak karar tarihi itibariyle davacının reşit olmasına rağmen tarafınca Av. ...’e verilen yetkiyi gösterir vekaletnamenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı anlaşıldığından ilgilisinden temin edilerek dosyaya sunulması gerekmektedir.

Sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.