muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6993, Karar No: 2018/6108, Tarih: 03.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6993 E.  ,  2018/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK’nın 359. maddesindeki suçlara ilişkin olarak Cumhuriyet savcısının dava açması, Kanun gerekçesindeki ifadeyle “vatandaşın mali emniyeti mülahazası ile” vergi idaresinin vereceği mütalaaya bağlandığı gibi anılan Kanun'un 142-147. maddeleri arasında “arama” ve “aramalı inceleme”nin usul ve şartları ayrıntılı bir şekilde hükme bağlanmıştır.

213 sayılı VUK’nın 142. maddesi uyarınca "İhbar veya yapılan incelemeler dolayısıyla, bir mükellefin vergi kaçırdığına delalet eden emareler bulunursa, bu mükellef veya kaçakçılıkla ilgisi görülen diğer şahıslar nezdinde ve bunların üzerinde arama yapılabilir. Aramanın yapılabilmesi için:

a)Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların buna lüzum göstermesi ve gerekçeli bir yazı ile arama kararı vermeye yetkili sulh yargıcından bunu istemesi,

b)Sulh yargıcının istenilen yerlerde arama yapılmasına karar vermesi, şarttır.”

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanları gerçekleştirilecektir. VUK’nın 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

VUK'nın 147. maddesinde, “bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun arama ile ilgili bulunan hükümlerinin uygulanacağı”nın belirtilmesinden maksat, VUK’un aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır.

Ceza muhakemesinde, arama olağan bir koruma tedbiri iken, Vergi Hukuku’nda istisnai, olağandışı bir denetim yoludur. Niteliği itibarıyla adli arama olmasına rağmen, bu aramanın genel suç kolluğu tarafından değil, vergi inceleme elemanlarınca yapılabilmesi, vergi suçlarına ilişkin olarak yapılacak aramanın özelliğidir. Bir araç koruma tedbiri olarak vergi araması, vergi incelemesi denetim yolunun ön basamağıdır. Amaç, vergi kaçırıldığını ortaya çıkaracak ve destekleyecek belge ve kayıtların bulunmasıdır.

Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289). Açıklanan pozitif hukuk normları ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun (29.11.2005, 2005/144 Esas, 2005/150 Karar, 17.11.2009, 2009/7-160 Esas, 2009/264 Karar) kararları ile aynı yöndeki Özel Daire Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller, Türk Ceza Yargılaması Hukuku sisteminde dikkate alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının da gereğidir.

Yukarıda yer verilen Anayasa ve Yasa hükümleri ile 213 sayılı VUK’nın 142 ve devamı maddeleri hükümleri karşısında somut olay değerlendirildiğinde; Kartal Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2011/49782 hz. sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturmada, hükmü temyiz etmeyen sanık ... isimli şahısla ilgili olarak kaçakçılık suçu şüphesi ile Kartal 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/818 d.iş sayılı kararı üzerine arama yapıldığı, bu şahsın ifadesinde sahte fatura basım işini yaptırdığını ifade ettiği sanık ...'nın işyerinde ise savcılık talimatıyla arama yapılarak suça konu fatura koçanlarının bulunduğu anlaşılmakta ise de; yürütülen soruşturmanın konusunun genel hükümlere yönelik bir suça ya da VUK’nın 359. maddesi kapsamında olan eylemlere yönelik olup olmadığı, VUK’nın 359. maddesi kapsamında ise VUK’nın 142. maddesindeki özel hükümlere uygun bir arama yapılıp yapılmadığı dosya kapsamından tespit edilemediğinden, öncelikle sanık ... hakkında arama karar ve tutanakları temin edilip, aramanın usulüne uygun yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi, usulüne uygun olarak yapılmadığının belirlenmesi halinde, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin tek başına hükme esas alınamayacağı cihetle, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet karar verilmesi;

2-Kabule göre de; 2008 takvim yılı ile ilgili olarak suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı kanunun 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın değişiklikten önceki 359/b-1 maddesi uyarınca 18 ay olarak tespiti suretiyle eksik ceza tayini

2-Kabule göre de; 2008 takvim yılı ile ilgili olarak suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı kanunun 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın değişiklikten önceki 359/b-1 maddesi uyarınca 18 ay olarak tespiti suretiyle eksik ceza tayini

Yasaya aykırı; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4947, Karar No: 2016/8144, Tarih: 31.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4947 E.  ,  2016/8144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, evlenme vaadiyle ve hileli sözlerle katılan ...'ı aldatarak, evini satmasını sağladıktan sonra satış bedelini de almasına rağmen evlenmediği gibi parasını da iade etmediği, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; katılanın sanıkla evlilik dışı birlikte yaşamı sürdürmek için evini satması ve elde edilen parayı sanığa teslim etmesi ile sonraki günlerde birlikte yaşamı sürdürmeleri yanı sıra sanığın katılan tarafından satılmış evin parasını aldığına ilişkin herhangi bir yazılı belge olmamasına karşın taraflar arasında kolluğa sunulan “Protokol-Borç İkrarı” başlıklı belgenin düzenlenmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair delil elde edilemeyen sanık hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7242, Karar No: 2021/3845, Tarih: 22.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7242 E.  ,  2021/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekcesine göre bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Yapılan incelemede; Dairemizin 2014/989 Esas sayılı ilamı ile denetimden geçen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/136 Esas sayılı dosyasında Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili istemli davada 24.12.2013 değerlendirme tarihi itibariyle taşınmazın metrekaresine 91,23-TL değer biçildiği halde, işbu davada daha sonraki 29.01.2014 tarihi itibariyle 55,90-TL/m2 değer biçilmesi nedeniyle alınan bilirkişi raporu inandırıcı değildir.

Bu durumda aradan geçen sürede gözönünde tutulmak suretiyle belirlenen m² fiyatları arasındaki çelişkinin giderilmesi hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2754, Karar No: 2020/1814, Tarih: 26.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/2754 E.  ,  2020/1814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında açıklandığı ve Dairemizin benzer birçok kararında vurgulandığı üzere, belgelerde sahtecilik suçlarında kast, zarar vermek bilinci ve iradesi olarak kabul edilmelidir. Mağdurun önceden verdiği rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde mağdura zarar vermek bilinci bulunmayacağından kastın varlığı ileri sürülemez. Ancak doğal olarak, rıza üzerine başkasının imzasını taklit eden failin, mağdura herhangi bir zarar vermeyeceği kanısı ile hareket ettiği sabit olmalıdır. Mağdurun rızasının kastı ortadan kaldırabilmesi için fiilin işlenmesinden önce açıklanması zorunludur. Mağdurun rızası açık olabileceği gibi zımni de olabilir. Özellikle iki kişi arasındaki ilişkiler, böyle bir rızanın varlığını ciddi olarak kabule elverişli olduğu takdirde, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığı kabul olunamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın, daha önce münferiden imza yetkilisi olduğu ... Gıda ve İhtiyaç Maddeleri San. Paz. ve Tic. Anonim Şirketi'nin 20.03.2008 tarihli genel kurul toplantısına göre çekler üzerinde müşterek çift imzaya dayalı olarak imza yetkisi düzenlenmesinin getirildiği, dolayısıyla alış veriş karşılığı verilen çekin geçerlilik kazanması için bu şekilde imzalanmış olması gerekmesine rağmen 22.05.2008 tarihli çek üzerindeki imzanın sanık ...'in imzası olmadığı gibi kimlere ait olduğunun tespit edilemediği, suç tarihleri itibarıyla şirketin tüm işlemlerinin sanık ... tarafından yürütüldüğünün ve 22.05.2008 tarihli çekin yapılan bir alışveriş nedeniyle katılan şirkete verilmiş olması durumu dikkate alındığında, sanığın sahte çeki bir şekilde düzenleyerek

katılan şirkete vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, sanığın suça konu çeklerin, şirketi tek imza ile temsile yetkili olduğu dönemde düzenlendiği, çeklerdeki imzanın kendisine ait olmadığını, ancak bir çekteki imzanın vekaletname ile yetkilendirdiği ...'a ait olduğunu, diğer çek imzasının kime ait olduğunu bilmediğini, Makbule dışında bir çok kişiye vekaletname verdiklerini, çekin şirketlerine ait olup, borcun kendilerine ait olduğunu savunarak suçlamaları kabul etmemesi karşısında, sanığın savunmalarının doğruluğunun ve suç tarihinin tespiti ile gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından; sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından kimlere yetki verildiğinin araştırılıp, katılana bu şekilde verilip ödenmiş çekler bulunup bulunmadığının, banka kayıtlarından araştırılması, hangi tarihte katılan şirkete verildiğinin katılan şirket yetkililerinden sorulmasından ve elde edilen tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı

iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4275, Karar No: 2023/6296, Tarih: 20.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/4275 E.  ,  2023/6296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/544 E., 2022/806 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2021/11970 Esas, 2022/8811 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ve 2022/544 Esas, 2022/806 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında defter,kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, hem sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına karşın lehlerine vekalet ücreti verilmemesine hem de resen görülecek diğer nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında vergi suçu raporu ve rapor değerlendirme komisyonu mütalaası düzenlenerek defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dava açılmıştır.

2. MRD Polimer Plastik ... Ltd. Şti.nin 2007 takvim yılı hesaplarının sahte belge kullanma yönünden incelenmesi amacıyla defter ve belgelerin ibrazının istenilmiş olduğu, 15.09.2011 tarihli isteme yazısının, mükellefiyetin 30.04.2009 tarihinde resen terk ettirilmesi sebebiyle 28.09.2011 tarihinde ikametgah adresinde sanığa tebliğ edilmiş olduğu, ticaret sicil kayıtlarına göre tebliğ tarihinde söz konusu şirketin yetkilisinin sanık olduğu, KDV beyannamelerine göre ibrazı istenilen 2007 yılı alış faturalarının varlığının sabit olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık savunmasında elinde olan tüm belgeleri ibraz ettiğini, bir eksik varsa mali müşavirinde olabileceğini beyan etmiştir.

4. Mahkemece, tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuş, sanığa eylemi nedeniyle oluşan vergi ziyaının ihtar edildiği, sanığın ödemeyeceğini beyan etmesi nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

3. Sanık savunmasında elinde olan tüm belgeleri ibraz ettiğini, bir eksik varsa mali müşavirinde olabileceğini beyan etmiştir.

4. Mahkemece, tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuş, sanığa eylemi nedeniyle oluşan vergi ziyaının ihtar edildiği, sanığın ödemeyeceğini beyan etmesi nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen fıkralarla vergi kaçakçılığı suçu için etkin pişmanlık imkânı getirilmiş, 7394 sayılı Kanun’un yayımı tarihinde soruşturma, kovuşturma veya infaz evresinde bulunan dosyalara uygulanmak üzere benzer düzenlemelere de 213 sayılı Kanun'un geçici 34 üncü maddesinde yer verilmiştir. Somut olayda, bozma ilamından sonra, Mahkemece Aliağa Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne 22.07.2022 tarihli müzekkere ile " 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddede yazılı fiillerle ilgili olarak verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının tespit edilerek" gönderilmesi istenilmiş, Aliağa Vergi Dairesi Müdürlüğü 22.07.2022 tarihli cevabi yazısı ile bahsi geçen raporlara ait vergi ve cezalara ait borç dökümlerini göndermiştir. Ancak; sanık hakkında dosya kapsamında bulunan tüm raporlara ait tarh edilen vergi ve cezalara ait borç dökümü değil, yalnızca inceleme konusu olan defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kaynaklanan vergi ve cezaların miktarı tespit edilip, sanığa bu miktarın ödenmesi teklif edilip sonucuna göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken bu husus dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Sanığın mahkûmiyetine hükmedildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ve 2022/544 Esas, 2022/806 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12927, Karar No: 2017/1289, Tarih: 23.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/12927 E.  ,  2017/1289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi, davalılardan ... vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, maddi zarar tespitinde PMF yaşam tablosu yerine Dairemizce kabul edilmeyen TRH-2010 yaşam tablosunun hesaplamaya esas alınmasının temyize konu edilmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.