muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20440, Karar No: 2013/5146, Tarih: 20.03.2013

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ve katılan Vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme suçlarından, kurulan hükümlere yönelik incelemede

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğa atanan zorunlu müdafiinin hazır bulunmadığı son oturumda hüküm tefhim edilerek 5271 sayılı CMK'nun 188/1 maddesine aykırı davranılması

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14628, Karar No: 2008/17813, Tarih: 20.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/14628 E.  ,  2008/17813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı 30.03.2008 keşide tarihli lehtarı .....San. Tic. A.Ş. olan çekin lehtar şirketi temsilen M.B. tarafından tek imza ile ciro edildiği anlaşılmaktadır. Dosyadaki şirkete ait Karaman 1. Noterliğine ait 7. Haziran 2005 tarihli ve 7626 yevmiye numaralı tasdikli imza sirkülerinde lehtar şirketi M. B.’ünde bulunduğu en az iki imza ile temsil edileceği görülmektedir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle aynı yasanın 589. maddesinde “selahiyeti olmadığı halde gerçek ve tüzel kişinin temsilcisi gibi kambiyo senedi imzalayan kişi o senetten dolayı bizzat sorumlu olacağı” düzenlenmiştir. Bu durumda lehtar Anonim şirketin en az çift imza ile temsil edilmesi düzenlendiği halde M. B.’ün yetkisini aşarak tek imza ile düzenlemiş olduğu ciro imzasından dolayı şahsen mesul olması ve takip edilmesinde usulsüzlük yoktur. Ayrıcı TTK. 321/3 fıkrasında A.Ş. adına tanzim edilecek evrakın muteber olması için aksine esasa mukavelede lüzum olmadıkça temsile selahiyetli olanlardan ikisinin imzasının yeterli olacağı düzenlenmiştir. Mahkemece borçlunun bu yöne ilişkin şikayetinin reddiyle birlikte diğer itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin kabulü ile takibin ve ödeme emrinin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/96, Karar No: 2025/1818, Tarih: 06.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2025/96 E.  ,  2025/1818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 18.12.2024

SAYISI : 2021/804 E., 2022/225 K.

Taraflar arasındaki mevcut kullanım şerhinin terkini ile lehine kullanıcı şerhi verilmesi istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince Kadastro Müdürlüğü'ne yönelik davanın feragat nedeniyle reddine, davalı ...'ye yönelik davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararını taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.10.2024 tarihli ve 2024/2181 Esas, 2024/5509 Karar sayılı ilamıyla, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... vekili tarafından Dairemizce verilen kararın düzeltilmesinin talep edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 18.12.2024 tarihli ek kararıyla, talebin reddine karar verilmiş olup, iş bu ek karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1.Davacı ... vekilinin 18.12.2024 tarihli ek karar yönelik itirazlarının incelenmesinde; karar düzeltme talepleri hakkında karar verme yetkisi Yargıtay'a ait olup İlk Derece Mahkemesinin karar düzeltme talebi hususunda karar verme yetkisi bulunmadığından, ek karara yönelik temyiz itirazının kabulüne ve İlk Derece Mahkemesinin karar düzeltme talebinin reddine ilişkin 18.12.2024 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na 6217 Sayılı Kanun'la ilave edilen Geçici 3 üncü maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2014 tarihli ve 5236 Sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlanmış, 6100 sayılı Kanun'da Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yolu düzenlenmemiştir.

Bu durum karşısında, üç dereceli yargılama sistemine geçişle Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yolu kaldırıldığından, Dairemizin 02.10.2024 tarihli ve 2024/2181 Esas, 2024/5509 Karar sayılı ilamı ile mahkeme kararı şekli anlamda kesinleşmiş olup, (kararda herhangi bir maddi hata da bulunmadığı anlaşıldığından) bu nedenle davalı ... vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin başvuru dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda (1.) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemece verilen 18.12.20124 tarihli ek kararın kaldırılmasına, yukarıda (2.) nolu bentte geçen nedenlerle davalı ... vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin başvuru dilekçesinin REDDİNE,

06.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8414, Karar No: 2017/11517, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/8414 E.  ,  2017/11517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/57, Karar No: 2009/8351, Tarih: 18.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/57 E.  ,  2009/8351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evraklar üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, merhum eşi ile 1993 tarihinde davalıya 70 000 TL lik bir senet imzaladıklarını, senedi ödediklerini ancak senedin iade edilmeyip USD ye çevrilip icra takibi yapıldığını ileri sürerek borçlu olmadıklarının tespitini istemiştir.

Davalı, ödeme iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, senedin açık bono olarak verildiğinin ileri

sürüldüğüne, talimata aykırı doldurulduğunun ispatlanamadığına ve davacı tarafça ödenmediğinin kabul edildiğine dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 1993 tarihinde eşi ile birlikte davalıya verdikleri senedin 70 000 TL olduğunu, bedelini ödediklerini ileri sürerek borçlu olmadığının tespitini istemiş, bilahare aslında senedin iştirakli taşınmazların satımına ilişkin davalı ile yapılan satış vaadi sözleşmesinde parselizasyon işlemlerinin hızlandırılması için verildiğini, ancak satım gerçekleşmediğinden senedin karşılıksız kaldığını, 70 000 TL olan senedin rızalarına aykırı biçimde USD olarak doldurulduğunu bildirmiştir. Davalı iddianın genişletilmesini kabul etmemiştir. Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi davacı imzasını kabul ettiği senedin sonradan rızasına aykırı olarak doldurulduğunu kendisinin yasal delillerle ispatlaması gerekmektedir. Ancak davacı baştan beri ısrarla senette tahrifat yapılarak 70 000 TL nin 70 000 USD ye dönüştürüldüğü ileri sürmektedir. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde yazı ile yazılmış olan Yetmiş bin USD kısmı ile bir kısım yazıların farklı kalemle yazıldığı tespit edilmiştir. Diğer yandan rakamla yazılan # 70 000 # kısmında alt tarafta bulunan #Türk Lirası# kısmının üstünün çizildiği, ancak herhangibir parafın atılmadığı da görülmektedir. Hal böyle olunca mahkemece yeniden kriminoloji konusunda uzman teknik donanıma sahip bilirkişiden rapor aldırılmak sureti ile senette tahrifat olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3067, Karar No: 2017/5143, Tarih: 09.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/3067 E.  ,  2017/5143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, 496, 4576, 4575, 4237 ve 2300 parsel sayılı taşınmazlar murisine aitken vekil marifetiyle davalıya satış suretiyle temlik edildiğini, 4237 sayılı parselin ...'a aktarıldığını, temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürüp iptal- tescil, olmadığı takdirde tenkis 4237 sayılı parselin bedelinin tahsili isteklerinde bulunmuştur. Yargılama aşamasında 2300 nolu parselin temlik edilmesi üzerine yeni malik davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Mirasbırakan ...n’ın 13.02.2010’da öldüğü, geride eşi ... ve çocukları ...’ın mirasçısı olarak kaldıkları, 4966,4576,4575,4237 ve 2300 parsel sayılı taşınmazlar mirasbırakana ait iken oğlu ...’ı vekil tayin ettiği, vekil ... tarafından çekişme konusu taşınmazların davalı ...’e satış suretiyle temlik edildiği ...’in 4237 parsel sayılı taşınmazı ...’e devrettiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, daha önce dinlenen tanıklar tekrar çağrılıp yukarıdaki ilkeler uyarınca bilgilerin alınması, taşınmazların ...’e satılmasına rağmen kim tarafından kullanıldığının ve kira paralarının kim tarafından alındığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde araştırılması, mirasbırakanın gerçek irade amacı belirlendikten sonra bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazı açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1355, Karar No: 2013/2783, Tarih: 19.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/1355 E.  ,  2013/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 14/06/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/10/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili, duruşmasız olarak da davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/02/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, davacılar vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Alındı, okundu mazeret yerinde görülmedi. Dosyasına kondu. Açık duruşmaya devam olundu, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 24,30 TL'sinin davacılara, 4.141,00 TL'sinin de temyiz eden davalılara yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 19/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7264, Karar No: 2012/9508, Tarih: 13.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/7264 E.  ,  2012/9508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık Özgür ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-a-son, 29, 31, 62, 52/2. maddeleri gereğince 1000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına dair Düzce 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 03.03.2011 tarihli ve 2010/776 esas, 2011/261 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Düzce Ağır Ceza Mahkemesinin 16.08.2011 tarihli ve 2011/720 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 26.01.2012 tarih ve 2011/1401-5013 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.02.2012 tarih ve 2012/39570 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde,sanığın suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda olması sebebiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23.maddesine göre 3 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulması gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 16.08.2011 ... ve 2011/720 değişik iş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sonraki işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine,dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14972, Karar No: 2015/5985, Tarih: 03.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14972 E.  ,  2015/5985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/15985

MAHKEMESİ : Akçadağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2012/17 (E) ve 2012/54 (K)

SUÇ : Dikili ağaca zarar verme

SUÇ TARİHİ : 24/04/2012

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın vefat eden eşi adına kayıtlı bulunan tarladaki iki adet kayısı ağacını kökünden, dört ağacın da dallarını keserek mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

O yer Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın evinin yolunda bulunan ağaçları kesmeden önce katılanın eşinin annesi olan H.. Ş..'a haber verdiğini ve iddianamede belirtilen arazinin kendisine ait olduğunu beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; H.. Ş..'ın duruşmaya davet edilerek konuya ilişkin beyanının alınması, suça konu mahalde bilirkişiler eşliğinde keşif icrası ile kesilen ağaçların kime ait olduğunun ve kimin arazisinde kaldığının tespit edilmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun ve suç işleme kastı ile hareket edip etmediğinin tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24265, Karar No: 2025/2832, Tarih: 10.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/24265 E.  ,  2025/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1415 E., 2017/1457 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, mağdurenin suça sürüklenen çocuğa yaşını büyük söyleyerek hata yapmasına neden olduğuna, mağdurenin rızasıyla gerçekleşen eylemlerin olduğu tarihte her ikisi aynı okulda okumadığı için suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşını bilme olasılığının olmadığına, mağdurenin yaşa ilişkin Mahkemedeki beyanının dikkate alınmadığına, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sırasında suça sürüklenen çocuğun olay öncesinde mağdurenin on altı yaşında olduğunu söylediği yönündeki savunması, mağdurenin de suça sürüklenen çocuğu destekleyen beyanları, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinden alınan 14.10.2016 tarihli raporda mağdurenin kemik yaşının on dört - on beş yaş olduğunun belirtilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2025 tarihinde karar verildi.