muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7673, Karar No: 2015/11768, Tarih: 24.03.2015

Dava feshin geçersizliğinin tespiti ve işçinin eski işine iadesi isteğine ilişkin olmakla çözümü gereken ikinci sorun, işveren feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır. Fesih bildiriminde, 5620 sayılı Kanun’un 3. maddesi gereği geçici işçi pozisyonunda çalışan işçilerin Belediye Meclisince vizelerinin yapılması kaydıyla bir yıl içinde 5 ay 29 günden fazla çalıştırılamayacakları, 5393 Kanun’un 49. maddesi gereği personel harcamalarının yıllık toplam gelirlerin % 30’unu aşamayacağı, Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24. maddesine göre geçici işçi sayısının belirlenen memur norm kadro sayısının % 20’sini geçemeyeceği nedenlerine dayanılmıştır.

5620 sayılı Kamuda Geçici İş Pozisyonlarında Çalışanların Sürekli İşçi Kadrolarına Veya Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Geçici İşçi Çalıştırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 3. maddesinde, “Bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren 1 inci madde kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılamaz. Ancak mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde bir malî yılda 6 aydan az olmak üzere vize edilecek geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılabilir. Bu şekilde çalıştırılacak işçiler için her malî yılda; …c) Belediyeler ile bunların müessese ve işletmelerinde (Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş olan şirketler hariç) ve mahallî idare birliklerinde, Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24 üncü maddesi çerçevesinde yetkili meclislerinden, geçici iş pozisyon vizesi alınması zorunludur. Söz konusu vize işlemi yapılmaksızın geçici işçi çalıştırılamaz ve herhangi bir ödeme yapılamaz” şeklinde kurallara yer verilmiştir. İş Kanunu’nda geçici (vizeli) işçi kavramına yer verilmemiş olsa da sözü edilen Yasa hükmüne göre kamuda kadro harici geçici işçi çalıştırılması, belli esaslar ve sürelere bağlı olarak yapılabilmektedir. Davalı belediyenin 5620 sayılı Yasa hükümleri ile bağlı olmadığı söylenemez.

Davacı işçi 5620 sayılı Yasa’nın yürürlüğünden sonra işe alınmış ve belediye meclisi tarafından vizeleri alınmak suretiyle aralıksız çalıştırılmıştır. Öte yandan davacının sürekli işçi kadrosunda olmadığı ve fiilen aralıksız çalışmış olsa da geçici işçi statüsünde olduğu mahkemenin de kabulündedir. Mevcut statüsüne göre ve 5620 sayılı Yasa hükümlerine göre davacı işçinin bir yılda 5 ay 29 günde fazla süreyle çalıştırılması yasaktır. Bu nedenle davacı işçinin iş sözleşmesinin askıya alınması suretiyle işverence feshi, sözü edilen Yasa gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Davacının işyerinde daha önce aralıksız çalıştırılmış olması, işverence kadro tahsis edildiği ve sürekli işçi statüsüne geçirildiği sonucunu doğurmaz. Yine 5620 sayılı Yasa’nın amir hükümlerine aykırı şekilde yılda 6 aydan az çalıştırma koşuluna uyulmaksızın işçi çalıştırılmış olması, bundan sonraki dönemde de Yasa’ya aykırı şekilde işçi çalıştırmanın gerekçesi olamaz. Davalı işverenin somut olayın özelliğine göre askıya alma şekliyle gerçekleştirdiği fesih işlemi, 5620 sayılı Yasa hükmü gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Bu noktada usulüne uygun şekilde işçiye bildirilen ve geçerli nedeni haiz fesih sebebiyle davacının işe iade isteğinin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 24/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9814, Karar No: 2016/3668, Tarih: 15.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/9814 E.  ,  2016/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili arsa maliki ile davalılar arasında arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi düzenlendiğini, davalıların, akdi gereği gibi tam olarak ifa etmediklerini ileri sürerek, gecikme tazminatı, eksik iş bedeli ile yüklenicinin ödemesi gereken ve fakat davacı tarafından ödenen vergi, resim ve harçların tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacı arsa sahibine dairelerinin teslim edildiğini, müvekkili yükleniciye verilmesi gereken üç bağımsız bölümün süresinde devredilmediğini, projeden fazla olarak davacı tarafın isteği üzerine daha fazla iş yapıldığını savunmuş; karşı davasında da, üç dairenin geç teslim edilmesinden doğan tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşme gereği yapılan eserde 4.579,75 TL eksik imalat bulunduğu, yüklenicinin, borcunu tamamen ve noksansız yerine getirmeden sözleşme gereğince karşı edime hak kazanamayacağı, dolayısıyla kendisine düşen dairelerin geç teslimi nedeniyle tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile 4.579,75 TL'nin davalı yükleniciden tahsiline, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacılar vekilinin tüm, davacı-karşı davalılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Asıl davada dava dilekçesinde talep edilen alacak ve tazminat kalemlerine ek olarak faiz talebinde bulunulmuş ise de mahkemece tesis edilen hükümde HMK'nın 26. maddesine aykırı olacak şekilde gerekçesiz olarak faiz istemini de kapsayacak şekilde ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Ayrı ayrı harcı yatırılan arsa sahiplerince açılan asıl ve yükleniciler tarafından açılan karşı dava bulunmakla, mevcut talepler yönünden ayrı ayrı hüküm tesis edilmesi gerekirken; karşı davada talep edilen birkısım alacak kalemleri için hesaplanan alacakların, asıl davada .../...

S.2

davacıların alacağından mahsup edilerek hüküm tesisi yoluna gidilmesi doğru olmamıştır. Kaldı ki karşı davada talep edilen fazla imalat bedeli kapsamında hesaplanan imalat kalemleri, mevcut binanın ortak alanlarına ilişkindir. Bu yerler için yapılan farklı ya da kaliteli imalattan yükleniciler de yarar sağlayacağı için fazla imalat adı altında bu kalemlerle ilgili olarak talepte bulunulması mümkün değildir.

S.2

davacıların alacağından mahsup edilerek hüküm tesisi yoluna gidilmesi doğru olmamıştır. Kaldı ki karşı davada talep edilen fazla imalat bedeli kapsamında hesaplanan imalat kalemleri, mevcut binanın ortak alanlarına ilişkindir. Bu yerler için yapılan farklı ya da kaliteli imalattan yükleniciler de yarar sağlayacağı için fazla imalat adı altında bu kalemlerle ilgili olarak talepte bulunulması mümkün değildir.

Diğer yandan; asıl davada talep edilen yükleniciler tarafından ödenmesi ve yapılması gerektiği halde arsa sahiplerince ödenip, yapıldığı ileri sürülen harç ve vergi ödemeleri ile kat irtifakı tesis masrafı hakkında herhangi bir inceleme yapılmaması da yanlış olmuştur.

Keza, davacı tarafça, bina dış cephe boyasının yeniden yapılması gerektiği yönünde iddiaya ilişkin bir değerlendirme yapılmaması da hatalıdır.

Açıklanan bu nedenlerle, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacılar vekilinin tüm, davacı-karşı davalılar vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı-karşı davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı-karşı davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının asıl davada davalılar-karşı davada davacılardan alınmasına, asıl davada davacılar-karşı davada davalılardan peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8846, Karar No: 2011/14098, Tarih: 18.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/8846 E.  ,  2011/14098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/03/2009 gün ve 2006/664-2009/41 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.03.2011 gün ve 2006/664 - 2009/41 sayılı kararı aleyhinde davalı ... Acenteliği Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘şekil+L&M’ markasının sahibi olduğunu, Mersin Gümrük Müdürlüğünce limandaki PLOVDİD gemisinde yapılan incelemede taklit L&M sigaralarının ele geçirilerek bu sigaralara el konulduğunu, eşyayı ve sahibini temsil eden konşimentoya göre davalılardan MSC Denizcilik Ltd. Şti’nin hem alıcı hem de malın boşaltma limanına geldiğinde ihbar edilecek şahıs olduğunu, diğer davalı ... Acenteliği A.Ş.’nin ise malın alıcısına teslim edilmek üzere gemiden boşlatılmasını sağlayan özet beyanı gümrükte tescil ettiren ve imzalayan olduğunu, 556 sayılı KHK’nın 61/1-a,c,e maddeleri gereğince davalıların eyleminin markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu eylem nedeniyle müvekkilinin itibarının zarara uğradığını ileri sürerek, dava konusu ürünlerin imhasına ilişkin tedbir kararı verilmesini, davalıların davacıya ait markaya tecavüzlerinin durdurulmasını ve yasaklanmasını, haksız rekabetin tespit ve men'ini, taklit ürünlerin imhasını ve kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Acenteliği A.Ş. vekili, müvekkilinin taşıyan olmayıp kısmi taşıma yapan geminin liman acentesi olduğunu, yükün alıcısının diğer davalı olduğunu, emtianın kapalı konteynerle asıl taşımayı üstlenen kişiye teslim edildiğini, konşimentodaki ‘said to contain’ şerhi nedeniyle taşıyana kapalı olarak teslim edilen konteyner içindeki emtianın taşıyan tarafından dahi bilinemeyeceğini, müvekkilinin özet beyanını konişmentoya göre düzenlediğinden sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı MCS Denizcilik Ltd. Şti. vekili, sigaraların KKTC'ne transit olarak gönderileceğini, manifestonun malın bir kişiye aidiyetini göstermediğini, müvekkilinin ürünlerin taklit olduğunu bilebilecek durumda olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı MCS Denizcilik Ltd. Şti. vekili, sigaraların KKTC'ne transit olarak gönderileceğini, manifestonun malın bir kişiye aidiyetini göstermediğini, müvekkilinin ürünlerin taklit olduğunu bilebilecek durumda olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı MCS şirketinin konişmentoya göre yükün alıcısı ve ihbar edilecek kişi olması nedeniyle sorumluluğu bulunduğu, diğer davalının ise dava konusu sigaralarla ilgili özet beyanı vererek tescilini sağladığı, taklit emtianın Türkiye’ye girişine yardımcı olduğu, 556 sayılı KHK’nın 61.maddesi gereğince markaya tecavüz eylemini kolaylaştıran davalının da sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının markasına vaki tecavüzün durdurulmasına ve yasaklanmasına, davalılarca yapılan haksız rekabetin tespitine, men'ine ve ref'ine, Mersin Gümrük Müdürlüğü nezdinde davalı MCS şirketi adına kayıtlı 08.11.1130 tarih ve 1130 sayılı gümrük özet beyanında kayıtlı sigaraların imhasına, imha giderlerinin müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, hüküm özetinin ilanına tesis edilen karar, davalı ... Ac. Ltd. Şti. vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı ... Ac. Ltd. Şti. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... Acenteliği Ltd. Şti.vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Acenteliği Ltd. Şti.vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2246, Karar No: 2015/18228, Tarih: 13.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2246 E.  ,  2015/18228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakası-Tedbiren Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından boşanma davasının reddi, kusur belirlemesi, tedbiren velayet düzenlemesi ve tedbir nafakaları yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise birleştirilen davada davacı-davalı erkek yararına hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.10.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İncelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının temyiz itirazları yönünden yapılan incelemeye gelince;

Nafaka davalarında reddedilen miktar üzerinden karşı taraf lehine vekalet ücreti verilemez (Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 9/2). Mahkemece, davalı-davacı kadının bağımsız tedbir nafakası davasının kısmen kabulüne karar verildiği halde, davacı-davalı erkek yararına da vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Özgür'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Özlem'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.10.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/784, Karar No: 2022/1859, Tarih: 10.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/784 E.  ,  2022/1859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dava konusu III. Derece doğal sit alanı içerisindeki 131 ada 23 parsel nolu taşınmazın tapuda Uzungöl Kuran Kursu Yaptırma Yaşatma ve Öğrenim Gençliği Yardım Derneği adına kayıtlı olduğu, sanığın söz konusu derneğin başkanı olduğu, dernek adına dava konusu yerde izinsiz olarak Kuran Kursu binası inşasına başlanması nedeniyle 16/01/2014 tarihli tespite dayalı olarak hakkında 20/03/2014 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, bahse konu eylemine ilişkin olarak Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/60 Esas sayılı dosyasında 12/06/2014 tarihinde icra edilen keşifte, kolluk kuvvetlerince 16/01/2014 tarihinde yapılan görgü ve tespitte izinsiz inşai müdahalenin temel kazısı bitmiş, zemine beton atılmış ve dökülecek betonlara kalıp olmak üzere tahtalar dikilmiş vaziyette görülmesine karşılık, keşifte, tuğlası ile birlikte karkas kısmı tamamlanmış olan dört katlı betonarme bir bina inşa edildiğinin tespit edildiği, mahkemece 15/07/2014 tarihinde sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kararın Dairemizce onanarak kesinleştiği, sanığın aynı gün 15/07/2014 tarihinde dernek yönetim kurulu üyeliği ve başkanlığından istifa eder dilekçesini derneğe sunduğu ve aynı gün istifasının kabul edildiği,

Eldeki kamu davasının ise 26/06/2014 tarihli yapı tatil zaptına dayalı olarak, sanığın eylemine devam ettiğinden bahisle açıldığı, sanığın savunmasında, ilk iddianame tarihinden sonra inşaata devam edildiğini, ilk dosyada hakkında mahkumiyet kararı verildiği gün dernek başkanlığı ve üyeliğinden istifa ettiğini, ilk dava açıldıktan sonra inşaatla hiçbir şekilde ilgilenmediğini, inşaatın devam etmesi konusunda karar alma yetkisinin yönetim kuruluna ait olduğunu, tek başına karar alma yetkisi olmadığını ileri sürdüğü, mahkemece 14/10/2014 tarihli duruşmada dernek yönetim kurulu üyeleri ve yeni başkanı hakkında suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla, suç duyurusunun akıbeti araştırılarak kamu davası açılması halinde eldeki dosya ile birleştirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17268, Karar No: 2012/17235, Tarih: 12.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/17268 E.  ,  2012/17235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : I-Sanıklar ..., Mahkumiyet

2002 ve 2003 takvim yıllarında işlenen suçlar için; Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Sanık Sayime Çelik hakkında 'resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık' suçlarından Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2005 tarih, 2005/733 esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası hakkında mahkemesince bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanık ... hariç diğer sanıklar müdafii Av. ...'nın duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE, karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

1-Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz edilebilecek hükümlerden olmadığı anlaşılmakla; sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nun 264/2. maddesi uyarınca başvurusunun itiraz dilekçesi olarak kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bıraklımasına ilişkin verilen kararlar (sanık ’ın 2002 takvim yılındaki dolandırıcılık, sanıklar ..., ... ve..’ın 2003 yılındaki dolandırıcılık suçuna teşebbüs, sanıklar ..., ..., ..., ...’ın 2002 ve 2003 takvim yıllarındaki resmi belgede sahtecilik, sanıklar ... ve ...’ın 2002 takvim yılındaki nitelikli dolandırıcılık, sanıklar ..., ... ..., ...’ın 2003 takvim yılındaki dolandırıcılığa teşebbüs suçlarından) yönünden gereğinin mahallinde takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanıklar ..., .. ile sanık ... hakkında sahtecilik, sanıklar ...,... hakkında 2002 takvim yılındaki dolandırıcılık, sanık ... hakkında ise 2002 ve 2003 takvim yıllarındaki dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

2-Sanıklar ..., .. ile sanık ... hakkında sahtecilik, sanıklar ...,... hakkında 2002 takvim yılındaki dolandırıcılık, sanık ... hakkında ise 2002 ve 2003 takvim yıllarındaki dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Suç tarihinde Çermik İlçe Tapu Müdürlüğünde görevli sanık ... ile diğer sanıklar oğlu ... ve Köy Muhtarı ...'ın birden fazla tapu senedi üzerinde sahtecilik yaparak doğrudan gelir desteğinden faydalanmak amacıyla kullandıkları şeklinde iddia olunan eylemlerinin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 341/2, diğer sanık ... hakkında ise 2002 ve 2003 takvim yıllarında doğrudan gelir desteği başvurusunda İlçe Tarım Müdürlüğüne sunduğu dosya içerisinde bulunan 203 numaralı parselin Hazine arazisi olmasına ragmen kendisine ait gibi gösterilerek düzenlenen sahte tapu kaydını kullanarak işlem yaptırdığı iddia olunmasına göre, unsurlarının gerçekleşmesi halinde 765 sayılı TCK'nun 342/3. maddesi kapsamında kalan suçları oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; “dolandırıcılık ve sahtecilik” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14623, Karar No: 2017/6326, Tarih: 20.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/14623 E.  ,  2017/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... hakkında üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçu yönünden uyap kayıtlarından yapılan incelemede mahkemenin 13/05/2013 tarihli ek kararı ile mahkumiyet hükmü verildiği bu hükmün katılan vekili tarafından temyiz edildiği bu temyiz talebine ilişkin ek tebliğname düzenlenmesi gerektiğinden ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan ek tebliğname düzenlenerek görüşünün belirtilmesi için dosyanın tetkiksiz ... Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.