muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2975, Karar No: 2018/9956, Tarih: 05.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/2975 E.  ,  2018/9956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

“...İletişim” adlı telefon bayii yetkilisi olan sanığın, katılan adına bilgisi dışında... ve ....numaralı telefon hatlarına ait abonelik sözleşmeleri düzenlediği iddia olunarak açılan davaların birleştirilerek yürütülen yargılaması sonunda, her ne kadar sanık hakkında, özel belgede sahtecilik suçlarının sabit olmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmiş ise de; sanığın, “...sözleşmeyi ben yapmadım. İş yerimde kısa süreliğine üniversite öğrencileri geliyordu ve prim usulü iş yeri dışında sahada sözleşmeler yaparak bana getiriyorlardı. Bu şekilde getirilen sözleşmeleri ben işleme koyuyordum. Sözleşmeyi ben düzenlemedim...soyadını bilmediğim Yağmur isimli part-time çalışan öğrenci yapmıştır.” diyerek suçlamayı kabul etmemesi; katılanın, hattın bilgisi dışında açıldığını söylemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından;

1) Abonelik sözleşmelerindeki abone bilgilerinin ve katılanın annesinin evlenmeden önceki soyadının Yaşar olduğuna ilişkin bilginin doğruluğunun katılandan sorulması,

2) 12.09.2014 tarihinde 0533 033 49 74 nolu hat için sanığa yapılan ön ödeme ihtar sonucunun araştırılması,

Eylemden doğan menfaatin işyeri sahibine ait olduğu da gözetilerek, tüm deliller tartışılıp sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 05.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16568, Karar No: 2016/11283, Tarih: 27.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16568 E.  ,  2016/11283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 27.09.2016 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldügünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dilekçesinde; davacı ...'in davalı ...'ye ait olan tek katlı trafo binasına tuvalet ihtiyacını karşılamak üzere girdiği sırada elektrik akımına kapıldığnı, elektrik çarpması sonucunda iki kolunun kesildiğini, ağır tehlike teşkil eden ve yüksek gerilim bulunması nedeniyle aynı ölçüde yüksek güvenlik tedbirleri ile korunması gereken trafo binasını çevreleyen tel örgünün olay tarihinde büyük bir bölümünün olmadığını, bir bölümünün de yere yatık olduğunu, trafo kapısı kilitli olmadığı halde davalı .... ve yetkililerinin muhtemel bir ceza ve hukuki sorumluluktan kurtulmak için müvekkili hakkında hırsızlığa teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından şikayetçi olduklarını, bu şikayet sonrası ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/269 esas sayılı dosyası ile müvekkili hakkında beraat kararı verildiğini ileri sürerek; davacı ... için sürekli desteğe muhtaç kalması, tedavi ve bakım giderleri nedeniyle 10.000 TL maddi, 70.000 TL manevi tazminat, baba ve annesi olan davacılar... ve ... bakımından 15.000' er TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden, davalı şirketin haksız ve hukuka aykırı hırsızlık ve mala zarar verme şikayeti ve suçlaması sebebiyle davacı ... hakkında ceza davası açılması ve bu suretle müvekkillinin kişilik haklarının ağır biçimde ihlali nedeniyle 5.000 TL manevi tazminatın şikayet tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu olay ile müvekkili şirketin faaliyetleri arasında herhangi bir illiyet bağının bulunmadığını, davacı ...'in yaşamını ve bedensel bütünlüğünü tehlikeye atmak suretiyle zararın oluşmasına ve dava konusu olayın meydana gelmesine sebebiyet verdiğini, Germencik Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararının gerekçesinde görüldüğü üzere davacının savunmasında bahsettiği hususların ihtimal dahilinde olmasından bahisle beraat kararı verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil İntesan Limited Şirketi; davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil İntesan Limited Şirketi; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; aldırılan bilirkişi raporu ile olayın meydana gelmesinde davacı ... ile feri müdahil İntesan Limited Şirketinin kusurlu olduğunun, dolayısı ile davalı şirkete atfedilecek herhangi bir kusurun bulunmadığının anlaşıldığı, ayrıca davalı şirketin davacı ... hakkındaki şikayetinin, şikayet hakkı sınırları içerisinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, elektrik çarpması nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Yasasının 58. maddesinde; “Bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurundan dolayı mesul olur.” denmektedir. Burada, yasa koyucu bozuk yapılan bir yapı eserinden zarar görenleri, mümkün olduğu kadar basit ve dolaysız bir tazmin imkanı sağlayarak, onları korumaktadır. Bu anlamda sorumlu olabilecek malik, gerçek kişi veya özel hukuk tüzel kişisi olabileceği gibi, kamu hukuku tüzel kişisi de olabilir.

Borçlar Yasasının 58. maddesinde öngörülen sorumluluğun söz konusu olması için, söz konusu yapı eserinin, yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden bir zarar doğması gereklidir.

Yapım bozukluğu, bir inşaatın kötü yapılmasını, imal ve inşaat zamanında uyulması gerekli olan teknik kurallara uyulmamış olmasını ifade eder. Bir yapı eserinin maliki, bunların hiç kimseye hiçbir şey için tehlike taşımayacak şekilde yapılmasını ve işlemesini garanti etmekle yükümlüdür. Bu nedenle, bir yapı eserinde herhangi bir yapım bozukluğu olmasa bile, ek güvenlik ve koruma tertibatının bulunmaması, yine de bir yapım eksikliği sayılır. Bakımsızlık ve koruma eksikliği ise, bir inşaatın kullanmaya uygun ve tehlikeleri önleyecek biçimde korunmamasını ifade eder. Bakım eksikliği biçiminde açıklanabilecek olan bu durum, yapının tamamlanmasından sonra ortaya çıkar. Yapının tamamlanmasından sonra kendini gösteren ek güvenlik tertibatı ihtiyacının giderilmemesi de bir bakım eksikliğidir.

Bakımsızlıktan veya bakım eksikliğinden söz edebilmek için bir inşa eserinin bitmiş ve kullanım amacına özgülenmiş olması gerekir.Yapım eksikliği veya bakımsızlığın varlığı araştırılırken, durumun gerekleri ve özellikle bina veya yapı eserinin özgüleme amacı, üçüncü kişiler için taşıdığı tehlike derecesi gözönünde tutulmalıdır. Bu nedenle, daha çok kişinin yararlanacağı, etkileneceği, yada zarar görme ihtimali olan tesislerin yapımında, buna oranla çok daha sınırlı insanların etkileneceği tesislerin yapımı sırasında uyulması gerekli zorunlu koşullara oranla, daha fazlasına dikkat edilmelidir.

Malikin, bina yada tesisin tehlike taşımayacak bir durumda bulunmasını sağlama yükümlülüğü, yalnız onu kullananlara karşı değil, herkese karşı vardır.

Bazı hallerde zararın ortaya çıkış biçimi, yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinin varlığını gösteren fiili bir karine oluşturur.Yapının yapımı ile ilgili mevzuata ve teknik kurallara uyulmadığı, alışılmış tedbirlerin alınmadığı ve resmi makamlarca yapılan denetimler sonucunda, bina ve yapı eserinin teknik niteliklerinin uygun görülmediği ispatlanırsa, bunlar eksikliğin ve illiyet bağının varlığına birer belirti sayılır((Hukuk Genel Kurulu’nun 12.03.2003 gün ve 2003/4-144 Esas; 2003/161 Karar sayılı ilamı da aynı yöndedir).

Bu açıklamaların ışığında somut olay incelendiğinde; olay tarihinde 17 yaşında olup akıl hastası olması nedeniyle sonradan kısıtlanan davacı ...'in tuvalet ihtiyacını gidermek için davalı şirkete ait trafo binasına girmesi nedeniyle meydana gelmiştir.Gerek hazırlık dosyası ve hemen olayın akabinde polisçe tutulan olay yeri tespit tutanağı, gerekse mahkemede alınan tanık beyanları bir arada değerlendirildiğinde; davalı şirkete ait trafonun etrafını çeviren tel örgünün bir bölümünün yıkılmış olduğu, ayrıca trafonun ana kapısı ile kazanın meydana geldiği fider odasının kapılarının açık olduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davalı şirkete atfedilecek bir kusurun bulunmadığı belirtilmekte ise de, olayların gidişatından insanların ve canlıların yaşamı için önemli bir tehdit oluşturan bu tür tesislerin bakım ve korunmasında, tesisin yerleşim yeri üzerinde bulunduğu da düşünüldüğünde, normalin üzerinde bir özen borcu bulunduğu sonucuna varılır. Davalı şirket, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5. maddesinde de belirtildiği üzere, bu tesislerini her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapmalı, herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulmasını olanaksız kılmalı, bu amaçla gerekli koruma önlemlerini almalı, bu tesislerin can ve mal güvenliğine zarar vermemesi için, yerleşim yeri dışındaki tesislere oranla çok daha kısa aralıklarla kontrollerini yapmalıdır. Ne var ki, somut olayda davalı idarenin bu bakım ve özen borcunu gereği gibi yerine getirmediği, söz konusu olaydan önce gereken denetimleri yaparak, tesise ve içerisindeki gerilim altındaki bölümlere girilmesini önleyecek tedbirleri almadığı anlaşıldığından, meydana gelen zarardan sorumlu olduğu anlaşılmıştır. Diğer bir anlatımla, enerji tesisini işleten davalı şirket, tehlike arzeden bu yapı eserinin bakımı ve işletilmesindeki eksiklikler nedeniyle Borçlar Yasasının 58. maddesi uyarınca sorumludur. Bu sorumluluk hukuki niteliği itibariyle kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluktur.

Bundan ayrı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; sorumluluğun, davalı şirketle arıza bakım ve onarım sözleşmesini yapan feri müdahil şirkete ait olduğu bildirilmiştir. Feri müdahil ile davalı şirket arasındaki sözleşmenin 18. maddesinde yapılan işlerin davalı şirketçe denetlenip kontrol edileceği hüküm altına alınmıştır. Anılan madde uyarınca davalı şirket, meydana gelen kaza nedeniyle zarar görenlere karşı feri müdahil şirket ile birlikte zincirleme sorumludur.

Buna göre mahkemece; akıl hastası olan davacı ...'in, anne ve babası olan diğer davacılar tarafından gerekli denetim ve gözetim görevinin yerine getirilmemesi nedeniyle kazanın meydana geldiği yönündeki davalı savunması üzerinde durulması ve bu durumun davacı taraf yönünden bölüşük kusur oluşturup oluşturmayacağının tespiti amacıyla mahallinde konunun uzmanlarından oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu refakate alınarak keşif yapılması, sonrasında ise meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle görevli İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kuruluna davacı ...'le ilgili tüm rapor ve bilgiler gönderilmek suretiyle evrak üzerinden alınacak raporla iş göremezlik oranı belirlendikten sonra varılacak sonuca göre zarar kapsamının belirlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile davanın tümden reddedilmiş olması iusul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 27.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30012, Karar No: 2011/47768, Tarih: 06.12.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/30012 E.  ,  2011/47768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, Mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin KARABÜK 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.06.2006 tarihli hükmün sanık ve savunmanının temyizleri üzerine Dairemizin 11.10.2010 gün ve 2006/20936 - 2010/15592 sayılı ilamı ile bozma - düzeltilerek onama yolundaki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/11/2010 gün ve 2006/238771 sayılı yazısı ile Dairemizin belirtilen kararında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün de incelendiği ancak yazım hatası sonucu anılan suçları da kapsayacak şekilde ilamda “hükümler” olarak yazılmadığı bu nedenle maddi hata yapıldığından bahisle kararın düzeltilmesi isteminde bulunulması üzerine dosya 03/11/2010 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Dairemizin 11.10.2010 gün ve 2006/20936 esas ve 2010/15592 karar sayılı kararında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün de incelendiği ancak yazım hatası sonucu anılan suçları da kapsayacak şekilde ilamda “hükümler” olarak yazılmadığı anlaşıldığından; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının karar düzeltme istemi yerinde görülerek Dairemizin belirtilen düzelterek onama kararında “suç” olarak yazılan yerin “suçlar”; “bölüm” olarak yazılan yerin “bölümler” ve “hüküm” olarak yazılan yerlerin de “hükümler” olarak düzeltilmesine ve hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17806, Karar No: 2012/25258, Tarih: 18.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/17806 E.  ,  2012/25258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık ... hakkında yaralama suçu nedeniyle kurulan hükümle ilgili olarak, sanığın bıçakla hayati tehlike doğacak şekilde bıçakla yaralama eylemi nedeniyle sanığa verilecek cezanın 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasından aşağı olamayacağının gözetilmemesi,

2) Sanık ... hakkında yaralama suçu nedeniyle kurulan hükümle ilgili olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Katılan, Jandarmadaki beyanında sanık ...'ın kendisini tuttuğundan söz etmemekte, Cumhuriyet savcılığı ve mahkemedeki beyanında ise sanık ...'ın kendisini tuttuğunu ve sanık ...'in kendisini bıçakladığını beyan etmiş olmakla katılanın bu beyanları arasındaki çelişki giderilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre, sanığın bıçakla hayati tehlike doğacak şekilde bıçakla yaralama eylemi nedeniyle sanığa verilecek cezanın TCK'nin 87/1-d-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasından aşağı olamıyacağının gözetilmemesi,

3) Sanık ... hakkında hakaret suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, 5271 sayılı CMK'nin 231/5, 14 madde ve fıkralarında öngörülen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkarılması ile soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince, bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi

gereğince istem gibi BOZULMASINA, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/44214, Karar No: 2022/25159, Tarih: 12.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/44214 E.  ,  2022/25159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ :Hakaret, mala zarar verme, Eğitim ve Öğretimin engellenmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Hakaret suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvuruların da bu doğrultuda değerlendirilmesi gerektiği,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası istemleri hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2) Mala zarar verme suçu yönünden suçtan zarar gören vekili ve Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklara atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının 18/12/2015 tarihli mahkumiyet tarihinden itibaren gerçekleştiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafileri ile suçtan zarar gören İl Milli Eğitim Müdürlüğü vekilinin temyiz istemleri bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e,66/2 67/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE,

3) Cebir veya Tehdit kullanılarak eğitim ve öğretimin engellenmesi suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemeleri ve müştekilerin olay günü okulda derslerin yapıldığı, tatil edilmediğine ilişkin mahkeme huzurunda verdikleri beyanları da gözetildiğinde Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ın atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde hüküm tesisi;

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3992, Karar No: 2024/5729, Tarih: 15.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/3992 E.  ,  2024/5729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Terör örgütü kurmak veya yönetmek, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, silahlı terör örgütüne üye olma, terör örgütü propagandası yapma ve kasten yangın çıkarma suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine ve iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanık ve suçlar yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/29 Esas sayılı davası ile Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/530 Esas sayılı davasının oy birliğiyle BİRLEŞTİRİLMESİNE,

Davanın Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10946, Karar No: 2014/13764, Tarih: 09.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/10946 E.  ,  2014/13764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçakoca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2013/14-2013/57

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İhaleyi alacağa mahsuben alan alacaklı, icra mahkemesine başvurusunda; satışı yapılan taşınmazın ihale bedeli üzerinden %1 oranında KDV alınması gerektiği halde %18 oranında KDV alınmasına karar verildiğini ileri sürmüş, Mahkemece KDV'ye ilişkin şikayet ve itirazlara yönelik davalara bakma görev ve yetkisinin Vergi Mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar Katma Değer Vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV'ye tâbi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17. maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Her ne kadar Dairemizin önceki içtihatlarında, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olduğundan, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu belirtilmiş ise de; Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümümün 11.03.2013 tarih ve 2012/182 Esas 2013/321 Karar sayılı ilamında özetle; KDV’ye ilişkin şikayetin, icra müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı, mahkemece incelemenin, icra dosyasından yapılarak anılan işlemin kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar verileceği belirtilmek suretiyle uyuşmazlığın adli yargılamanın bir parçasını oluşturduğundan bahisle adli yargı yerince çözümlenmesi gerektiği belirtilmiştir. Buna göre, KDV’ye ilişkin işlemin kaynağı icra müdürlüğünün tesis etmiş olduğu karara ilişkin olduğundan, işlemin yasaya uyarlılığının, şikayet yoluyla, icra mahkemelerinin denetiminde olduğunun kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan olgular karşısında Dairemizin değişen içtihadına göre KDV’ye ilişkin şikayetin İcra Mahkemelerinde incelenmesi gerektiğinden mahkemece şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken Vergi Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.