muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/114, Karar No: 2010/154, Tarih: 22.06.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/16.HD-114 E.  ,  2010/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2010/17645

Yargıtay Dairesi : 16. Hukuk Dairesi

Müşteki vekili 18.07.2008 tarihli dava dilekçesiyle, sanıkların alacaklısını zarara uğratmak kastıyla mevcudunu eksiltmek suçunu işledikleri iddiasında bulunması üzerine, “İİK’nun 345. maddesine göre hükmi şahsın temsilcisi hakkında dava açılması gerektiği, bu şahıslar hakkında davanın CMK’nun 170/3. maddesinde belirtildiği şekilde açık kimliğinin olması gerektiği, şirket yetkilisi şeklinde belirtmenin sanığı belirlemediği ve davanın usulüne uygun açılmadığı” gerekçesiyle davanın reddine ilişkin Ankara 11. İcra Ceza Mahkemesince verilen 21.10.2008 gün ve 1220-2000 sayılı hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 16. Hukuk Dairesince 15.06.2009 gün ve 3489-4269 sayı ile;

“Şikâyetçi vekilinin 18.07.2008 tarihli şikâyet dilekçesinin ilgili bölümünde ‘şüpheliler; .....Fındık Gıda San. Nak. ve Tic. Ltd. Şti'nin Temsil ve İlzama yetkili kişi veya kişiler’ yazmasına ve dilekçe içeriğinden ve yine dilekçesine eklediği Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinden (2 Şubat 2005 tarih ve 6231 sayılı) şirket ortak ve yetkilisi olarak sanıklar E..B.. ve L.. Ba..olduğunu belirtmesi nedeniyle, dilekçede şirket yetkililerinin isminin belirtilmediği söylenemez. Hal böyle olunca, yargılamaya devamla sanıklar hakkında şikâyetin esası hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi” isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel mahkeme ise, 15.12.2009 gün ve 135-319 sayı ile;

“Ceza Hukuku mevzuatımızda bir kişi hakkında dava açılabilmesi için öncelikle maddi eylem olması, maddi eylemi işleyen kişinin failin belli olması, failin atılı suçları işlediğine dair delil veya kuvvetli emarenin olması ve fail olan kişinin şüpheli sıfatıyla ifadesinin alınması, hakkında dava açılarak iddianamenin kabulünden itibaren sanık sıfatını alması gerekmektedir.

Şirket yetkilisi diyerek sanık hakkında dava açılması, suça sonradan sanık yaratılmasını gerektirir, Hukuk Sistemimizde suçtan sanığa erişmek ve hakkında dava açılıp sanık sıfatını aldıktan sonra yargılamanın yapılması gerekmektedir. Bunun iddianamede icra suçlarında, dava dilekçesinde sanığın açık kimliğinin belirtilmesiyle olur ve bu maddi eylemden dolayı sadece bu kişiler hakkında yargılamaya devam edilir. Böyle bir belirleme olmadığında usulüne uygun dava açılmış sayılamayacağı, İİK’nun 345. madde gereği davanın reddi gerekeceği, haklarında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmayan şirket yetkililerinin hakkındaki davanın reddi gerekeceği…” gerekçesiyle ilk hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de müşteki vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Başsavcılığının “bozma” istemli 07.05.2010 gün ve 17645 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmün de müşteki vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Başsavcılığının “bozma” istemli 07.05.2010 gün ve 17645 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan uyuşmazlık; müşteki vekili tarafından mahkemeye verilen dava dilekçesinin başlık kısmında şüphelilerin isimlerinin belirtilmesinin zorunlu olup olmadığına ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden:

Müşteki vekili tarafından verilen 18.07.2008 tarihli dava dilekçesinin başlık kısmında şüpheli olarak herhangi bir isim belirtilmeden “.... Fındık Gıda San. Nak ve Tic. Ltd. Şti.ni temsil ve ilzama yetkili kişi veya kişiler- Organize Sanayi Bölgesi Arsin- Trabzon” ibaresinin yazıldığı, dilekçenin içeriğinde davaya konu alacağa ilişkin belgelerin altına E. B. ve L. B.’ın imzalarının bulunduğu hususunun ayrıntılı olarak açıklandığı, ayrıca bu kişilerin şirkete %50 oranında ortak oldukları, 15 yıl süreyle tek başlarına ve birlikte şirketi temsile yetkili müdür oldukları dilekçe ekinde sunulan 02.02.2005 günlü Ticaret Sicil Gazetesinden anlaşılmaktadır.

2004 sayılı İcra ve İflas Yasası, bu yasa kapsamında çıkan hukuksal sorunların en kısa ve basit bir şekilde çözümlenmesi yöntemini benimsemiş ve buna bağlı olarak da, yasada düzenlenen suçlara ilişkin 346 ila 354. maddeleri arasında farklı bir yargılama usulü öngörmüştür.

Yasakoyucu 5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasası ile 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 ve 06.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5582 sayılı Yasalarla İİY’nın çeşitli maddelerinde değişiklik yapmasına karşın bu özel yargılama usulünü bazı küçük değişiklikler dışında aynen korumuştur.

5237 sayılı TCY’nda, cürüm-kabahat ayrımı ve buna bağlı olarak da yaptırım sisteminde yer alan ağır-hafif hapis ayrımına son verilmesi üzerine, yasada kabahat olarak öngörülen bir kısım eylemler 5326 sayılı Kabahatler Yasası ile idari yaptırımı gerektiren eylemler olarak düzenlenmiş, bir kısım eylemler ise suç haline getirilmiştir. Bu sistem ve yaptırım değişikliğinin zorunlu sonucu olarak, özel yasalardaki yaptırım sisteminin de 5237 sayılı Yasaya uyarlanması amacıyla 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe konulan 5252 sayılı Türk Ceza Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasanın 7. maddesi ile yasalarda, yaptırımı hafif hapis ve hafif para cezası olarak öngörülen eylemler ve buna bağlı olarak, İcra ve İflas Yasası’nda, yaptırımı hafif hapis olarak öngörülen eylemler idari para cezası gerektiren kabahatlere dönüştürülmüştür.

Ancak, bu genel uyarlama hükmünün yetersiz olduğunu gören yasa koyucu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa ile İcra ve İflas Yasası’nın 16. bab kapsamındaki fiilleri ikili bir ayrıma tabi tutarak, bir kısım eylemleri suç olarak, diğer bir kısım eylemleri ise, kabahat olarak düzenlemiştir. Bazı suçların re’sen takibi öngörülmüşken bazı suçların ise takibi şikayet koşuluna bağlanmış, bu husus da suç tanımının yer aldığı maddelerde, “bu suçlar alacaklının şikayeti üzerine takip olunur”, “alacaklının şikayeti üzerine”, “ilgilinin şikayeti üzerine”, “zarar gören alacaklının şikayeti üzerine” ibareleriyle açıkça belirtilmiştir.

İcra ve İflas Yasası’nın 331. maddesinde; “Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla, mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek veya asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltirse, aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacaklı alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

…Bu suçlar alacaklının şikâyeti üzerine takip olunur” şeklinde düzenlenmiş bulunan “alacaklısını zarara sokmak kasdiyle mevcudunu eksiltme” suçu da kovuşturması şikâyete tabii olup dava açma yöntemi, İİY’nın 349. maddesinde;

“Şikâyet dilekçe ile veya şifahi beyanla yapılır. Dilekçeyi veya dava beyanını alan icra mahkemesi duruşma için hemen bir gün tayin edip şikâyetçinin imzasını alır ve maznuna celpname gönderir. Şahit gösterilmişse o da celbolunur.

İki taraf tayin olunan gün ve saatte icra mahkemesinin huzuruna gelmeğe veya vekil göndermeğe mecburdurlar.

İcabında merci, tarafların bizzat hazır bulunmasını emredebilir.

Maznun başka yerde ikamet ediyorsa istinabe yoluyla sorguya çekilir.

Maznun, şikâyeti alan veya istinabe edilen icra mahkemesinin huzuruna gelmez veya müdafi göndermezse yahut bizzat bulunmasına lüzum görülürse zabıta marifetiyle getirilir. Bu suretle de bulundurulamazsa muhakeme gıyabında görülür.

Şikâyetçi muayyen zamanda gelmez ve vekil de göndermezse şikâyet hakkı düşer.

Gelmeyen şahitlere yapılacak muamele ile borçlunun gıyabında verilen karara karşı eski hale getirme talebi hakkında Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununda yazılı hükümler tatbik olunur” şeklinde açıkça gösterilmiştir.

Şikâyet, aynı Yasanın 346 ve 347. maddeleri uyarınca yetkili kılınan icra ceza mahkemesine “fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl” içinde yapılmalıdır.

Görüldüğü gibi, yasa koyucu bu suça ilişkin olarak, 5271 sayılı CYY sisteminden farklı bir yöntem benimsediğinden, CYY hükümleri değil, İİY hükümleri uygulanmalıdır. Bu husus Ceza Genel Kurulunun 13.02.2007 gün ve 16-28 sayılı kararında da açıklanmıştır.

Şikâyet, aynı Yasanın 346 ve 347. maddeleri uyarınca yetkili kılınan icra ceza mahkemesine “fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl” içinde yapılmalıdır.

Görüldüğü gibi, yasa koyucu bu suça ilişkin olarak, 5271 sayılı CYY sisteminden farklı bir yöntem benimsediğinden, CYY hükümleri değil, İİY hükümleri uygulanmalıdır. Bu husus Ceza Genel Kurulunun 13.02.2007 gün ve 16-28 sayılı kararında da açıklanmıştır.

Dava açan belge olması nedeniyle müşteki tarafından icra ceza mahkemesine verilecek olan şikâyet dilekçesinin, şüpheli veya şüphelilerin isimleri ve şikâyet konusu olaya ilişkin bilgileri taşıması zorunlu olmakla birlikte, bu dava dilekçesinin 5271 sayılı CYY’nın 170. maddesinde belirtilen iddianamenin bütün şekil koşullarını içermesi zorunluluğu bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Müşteki vekili tarafından, yerel mahkemeye sunulan 18.07.2008 tarihli şikâyet dilekçesinin başlık kısmında şüphelilerin isimleri yazılmamış, ancak yerine “. Fındık Gıda San. Nak ve Tic. Ltd. Şti.ni temsil ve ilzama yetkili kişi veya kişiler” ibaresi yazılmış, dilekçenin içeriğinde şüphelilere atılı eylemler isimleri de belirtilmek suretiyle açıklanmış, şüphelilerin müşteki bankadan kullandıkları kredilere karşılık imzaladıkları taahhütnamelerin miktar ve tarihleri belirtilmiş, bununla da yetinilmeyerek şüphelilerin anılan limited şirketin %50’ şer oranda ortakları ve 15 yıl süre ile tek başlarına ve birlikte temsile yetkili müdürleri olduğunu gösteren ticaret sicil gazetesinin fotokopisi de eklenmiştir.

Bu durum karşısında, şikâyet dilekçesinden şüphelilerin kimlikleri hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde anlaşıldığından, dilekçede şüphelilerin isimlerinin bulunmadığını söylemek olanaklı değildir. Dilekçenin başlık kısmına şüphelilerin isimlerinin yazılmaması bir eksiklik ise de, yukarıda açıklanan şekilde dilekçenin içeriğiyle bu eksiklik giderilmiştir.

Öte yandan şikâyet dilekçesinin başlık kısmına şüphelilerin isimleri yazılmadığı için davanın reddine karar veren yerel mahkemenin, bozma sonrasında dilekçede şüpheli olarak ismi geçen E..B..’ın savunmasını talimat yoluyla alması ve direnme hükmünde; “sanık E.. B..kendisini vekille temsil ettirdiğinden, 160 TL vekâlet ücretinin müştekiden alınarak sanığa verilmesine” karar vermesi de şüphelilerin kimliklerinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde dilekçede yazıldığının bir kanıtıdır.

Bu itibarla, isabetsiz olan yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Ankara 11. İcra Ceza Mahkemesinin 15.12.2009 gün ve 135-319 sayılı direnme kararının BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2010 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7687, Karar No: 2013/9028, Tarih: 14.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/7687 E.  ,  2013/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Hatay 2. Sulh Hukuk ve Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. Maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen ... adresi kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin olduğu, hükümlü ...'in 30.10.2012 tarihli vasi istem dilekcesi ile Balıkesir Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 07.12.2012 günlü cevabi yazıları ile anlaşılmıştır.Bu durumda uyuşmazlığın, Bursa 4.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6443, Karar No: 2014/11261, Tarih: 20.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6443 E.  ,  2014/11261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 24.01.2014

No : 2013/31-2014/22

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmda belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyuşmazlık; davacının davalı işyerinde talep konusu dönemde kesintisiz olarak fiilen çalışıp çalışmadığı noktasındadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında; davacı, 2006-2012 tarihler arasında nisan-eylül döneminde mevsimlik geçen çalışmaların tespitini talep etmiştir. Davacının, talep konusu dönemde davalı işyeri tarafından bildirimleri bulunmamaktadır. Mahkemece, dinlenen bordro tanıkları ve komşu işyeri tanıklarının beyanlarına dayanarak, davacı ve davalının arkadaş oldukları için sık sık görüştükleri, zaman zaman davacının arkadaşı olan davalının pansiyonunda çocukları ile birlikte konakladığı ancak davacının, davalı yanında hizmet akti ile çalıştığı hususunun kanıtlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosyanın tetkikinde, davalı, işletmenin aile işletmesi olduğunu kendisine iki çocuğu ile ara sıra eşi ve akrabalarınında yardım ettiğini, davacınında zaman zaman müşteri olarak davalının pansiyonuna gelip gittiğini davacının 2008 yılı sonrasında Altınova mahallesinde ikamet ettiğini, 2006-2008 yılları arasında ise Kumbağ kasabasında ayrı bir evde ikamet ettiğini, 2008-2011 yaz dönemlerinde ise sezonluk 2,5 ay kadar müşteri olarak davalının pansiyonunda kaldığını, taraflar arasında iş ilişkisinin olmadığını beyan ettiği, dinlenen davacı tanıkları ise, davacının talep konusu dönemde pansiyon işyerinde temizlik vs. hizmetlerde bulunduğunu, davalı tanıkları ise, davacı ile davalıyı sık sık birlikte gördüklerini arada iş ilişkisi olup olmadığını bilmediklerini beyan etmişlerdir.

Davacının, talep konusu dönemde kesintisiz olarak davalı işyerinde çalışıp çalışmadığı noktasında, Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Öncelikle, davacının, talep konusu dönemde adres bilgilerinin Nüfus Müdürlüğü’nden celbi ile davacının adresi ile davalı pansiyonun aynı belde de bulunup bulunmadığı araştırılarak, davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; davacının çalışmaları ile ilgili tüm belgeler davalı kurumdan; puantaj kayıtları ve ücret tediye bordrolarının asılları işverenden getirtilmeli, iş bu belgelerden sigortalının imzasını içerenler yönünden imzanın davacıya aidiyeti davacı tarafından kabul edilenler ile inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine davacı tarafından hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanması için davacıya delilleri sorulmalı; dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenlerin bordrolarında kayıtlı kişiler ile, aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, tespiti istenen dönemde davalı işyerinde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9369, Karar No: 2010/10680, Tarih: 06.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/9369 E.  ,  2010/10680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/275822

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2007

NUMARASI : 2007/975 Karar - 2005/149 Esas

SUÇ : Konut Dokunulmazlığını Bozmak,Kasten Yaralamaya Teşebbüs,Kavgada Silah Çekmek

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanların soruşturma aşamasındaki ifadelerinde “katılan M.. G..’ ün sanıklardan Seydi’ ye hakaret etmesi nedeniyle, sanık Rifat ile evlerinin önünde konuştukları sırada, diğer sanıkların da gelmesiyle başlayan tartışmada, sanık Zeynal’ ın bıçakla katılan Mustafa’ ya saldırdığını, sanık Rifat’ ın kavga sırasında bıçak gösterdiğini ve sanıkların giriş kapısından içeri girdiklerini, diğer sanıkları dışarı çıkartıp kapıyı kilitlediklerini, ancak sanık Rifat’ ın içeride kaldığını” iddia etmeleri kovuşturma aşamasında da benzer iddialarda bulundukları ancak sanık Zeyanal’ın bıçakla saldırdığına dair bir ifadelerinin bulunmaması, tanık İ. U..’ ın, “üç kişinin apartman giriş kapısının içinde katılanlara saldırdığını”, tanık A. U..’ın da “üç kişinin dışarıdan apartman kapısını zorlayarak içeriye girmeye çalıştıklarını” ifade etmeleri, katılanların evin içerisinde tuttukları sanık Rifat’ı ona ait bıçak ile birlikte polise teslim ettiklerinin anlaşılması, atılı suçları kabul etmeyen sanıkların ise çıkan tartışmada merdivenlerden düşen sanık Rifat’ı katılanların içeriye çektiklerini savunmaları karşısında; sanıkların girdikleri ve kavganın başladığı yerin katılanlara ait konut ya da eklentisi niteliğinde olup olmadığının tespiti açısından suç mahallinde inceleme yapılmadan, katılanların ifadeleri arasındaki çelişki giderilmeden, olay hakkında bilgisi olduğu anlaşılan A. G..dinlenmeden ve tanıklar İ. U.. ile A. U..’ın ifadelerine neden itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan, eksik soruşturma ve inceleme ile yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9012, Karar No: 2008/8671, Tarih: 29.12.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9012 E.  ,  2008/8671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. İCRA MAHKEMESİ

İİK’nun 331. maddesine muhalefet etmek suçundan sanık ...’in İİK’nun 331.maddesi gereğince 6 ay hapis ve 100.00YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş,hüküm yasal süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekilinin 08.11.2007 tarihinde yapılan duruşma için mazeret dilekçesi verdiğinin anlaşılması karşısında, mazereti hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 29.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11140, Karar No: 2013/4044, Tarih: 21.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/11140 E.  ,  2013/4044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 08.03.2011 gün ve 311/133 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesiyle davalılar ile ortak murisleri olan ...'den intikal eden taşınmazlardan 113 ada 5, 114 ada 7, 151 ada 4, 128 ada 2 ve 4, 124 ada 7 parsel sayılı taşınmazlar ile 116 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ½ hissesinin davalı ... adına, 142 ada 13, 128 ada 1 ve 124 ada 5 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına, 126 ada 23 ve 124 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına, 125 ada 4 ve 124 ada 4 parsel sayılı taşınmazların ise ... adına tespit edildiğini, kendisi adına ise 113 ada 19 parsel sayılı taşınmazın tespit edildiğini, annesi ... adına herhangi bir parselin tespit edilmediğini açıklayarak taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile hissesi oranında adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı 10.03.2008 tarihindeki dilekçesiyle, dava dilekçesindeki davanın değeri 15.000 TL olduğu halde sehven 1500 TL olarak yazıldığını beyan ederek davanın değerinin 15.000 TL olduğunu açıklamıştır.