muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/745, Karar No: 2013/1195, Tarih: 23.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/745 E.  ,  2013/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası.

Sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesi gereğince tayin olunan sonuç hapis cezasının, suç tarihi itibariyle yürürlükten kaldırılmış olan 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesindeki isabetsizlik, 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesine göre lehe olduğundan ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve bu nedenle tebliğnamedeki düzelterek onama düşüncesine iştirak olunmamış, gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin 15.11.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İncelenen dosya içeriğine göre; 2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden vergi asıl ve cezaları ödenmediğinden bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanıgın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5470, Karar No: 2021/5182, Tarih: 08.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5470 E.  ,  2021/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki İzmir İli, Gaziemir İlçesi, ... Mahallesi, 91 ada 120 parsel (eski 91 ada 96 parsel) sayılı taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde bulunan (bozma sonrası karar tarihi olan 27/02/2020) ibarelerinin çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar) kelimelerinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde bulunan ( 3 aylık vadeli hesaba aktarılması için bankaya müzekkere yazılmasına, karar kesinleştiğinde bu miktarın) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Gerektiğinden;

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde bulunan (bozma sonrası karar tarihi olan 27/02/2020) ibarelerinin çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar) kelimelerinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde bulunan ( 3 aylık vadeli hesaba aktarılması için bankaya müzekkere yazılmasına, karar kesinleştiğinde bu miktarın) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8. bendinin hükümden tümüyle çıkartılmasına,kalan bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3328, Karar No: 2019/2703, Tarih: 08.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3328 E.  ,  2019/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın feragat nedeniyle reddine kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekillince temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 14/03/2016 tarihli ek kararıyla temyiz isteğinin süre yönünden reddine karar verildi. Ek kararın yine davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine ek karara yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 14/03/2016 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1685, Karar No: 2023/1336, Tarih: 15.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1685 E.  ,  2023/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/130 E, 2016/413 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 ... maddesi gereğince cezalandırılması için

dava açılmıştır.

2. Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarih ve 2016/130 Esas, 2016/413 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay,sanığın;kiraladığı işyerinin sahibi olan şikayetçi ile aralarında tahliye taahhütnamesinde yer ... tarihlerin silinip ''31/12/2015'' ve ''02/03/2015'' şeklinde sahte olarak yazıldığını ve sahte belge düzenlediğini ileri sürerek, resmi mercieye suç ihbarında bulunmak suretiyle iftira suçunu işlediğine ilişkindir.

2. Şikayetçi soruşturma aşamasında ... belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla şüpheli sıfatıyla alınan beyanında; işyerinde kiracısı olan sanığa işyerini tahliye etmesini söylediğini, sanığın 31.12.2015 tarihli tahliye taahhütnamesi verdiğini, kendisinin de bu taahhütnameyi 03.12.2015 tarihinde sanığa gönderdiğini, taahhütnamenin düzenlenmesi esnasında oğlu ... ...'ın da yanlarında bulunduğunu,belge silme,kazıma veya tekrar yazmanın söz konusu olmadığını ve sahte olmadığını belirtmiştir.

3. Soruşturma aşamasında adli tıp uzmanınca düzenlenen 01.02.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre; 02.03.2015 tarihli taahhütname başlıklı belgede;herhangi bir fiziksel veya kimyasal yollarla silinti, kazıntı, ekleme,çıkarma olduğuna dair bulgu tespit edilemediği belirtilmiştir.

3. Soruşturma aşamasında adli tıp uzmanınca düzenlenen 01.02.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre; 02.03.2015 tarihli taahhütname başlıklı belgede;herhangi bir fiziksel veya kimyasal yollarla silinti, kazıntı, ekleme,çıkarma olduğuna dair bulgu tespit edilemediği belirtilmiştir.

4. Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/54633 soruşturma nolu dosyasında; şikayetçi hakkında ... belgede sahtecilik suçundan yapılan soruşturma sonucunda; 02.03.2015 tarihli taahhütnamedeki yazılarda silinti ve kazıntı olmadığına dair 01.02.2016 tarihli bilirkişi raporu dikkate alındığında;şikayetçinin ... belgede sahtecilik fiili bulunmadığı gerekçesiyle 02.02.2016 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

5. Şikayetçinin soruşturma aşamasında sunmuş olduğu 02.03.2015 tarihli taahhütname başlıklı belgede; tarihlerin sırasıyla ''31.12.2015'' ve ''02.03.2015'' olduğu,el yazısıyla yazıldığı,''taahhüt eden kiracı ...'' ibaresinin bilgisayar ortamında,altında ise el yazısıyla ''okudum'' ibaresinin yer aldığı ve sanığın kiracı sıfatıyla ''okudum'' yazısının yer aldığı görülmüştür. kenarları deforme olmuş senet fotokopisinin incelenmesinde;üzerinde TL kısmında 1700,düzenleme tarihinin 06.06.2014, Düzenleyen kısmında Bedir Karatoprak, adresi ve imzasının bulunduğu görülmüştür.

6. Sanık savunmasında; suç tarihinde şikayetçiye ait dükkanda kiracı olduğunu,şikayetçi ile arasında taşınmaza yapılan zam ve taşınmazın tahliye edilmesine ilişkin hususlarda anlaşmazlık çıktığını,şikayetçinin kendisinden dükkanın tahliyesine dair tahliye taahhütnamesi aldığını ve bu

taahhütnamede tarih kısımlarının boş olduğunu, sonradan istediği gibi doldurduğunu söylediğini,tarihleri silerek yerine ... tarihler yazdığını ve belgede tahrifat yaptığını beyan etmediğini belirterek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Temyizi ve Tebliğname Yönünden;

taahhütnamede tarih kısımlarının boş olduğunu, sonradan istediği gibi doldurduğunu söylediğini,tarihleri silerek yerine ... tarihler yazdığını ve belgede tahrifat yaptığını beyan etmediğini belirterek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Temyizi ve Tebliğname Yönünden;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ile kiraladığı işyerinin sahibi olan şikayetçi arasında kiralanan taşınmazın tahliyesi nedeniyle tartışma yaşandığı,şikayetçinin sanığın kendisine hakaret ve tehdit ettiği iddiasıyla sanık hakkında soruşturma başlatıldığı,sanığın Cumhuriyet savcılığında şüpheli sıfatıyla alınan beyanında; şikayetçinin tahliye taahhütnamesinde yer ... tarihleri silerek bu belgeyi icra takibine konu edebilmek veya Mahkemeye sunmak amacıyla ''31/12/2015'' ve ''02/03/2015'' şeklinde sahte olarak tahrif ettiğini ve sahte belge düzenlediğini ileri sürerek, resmi mercieye suç ihbarında bulunduğu,sanığın işbu şikayeti üzerine şikayetçi hakkında ... belgede sahtecilik suçundan soruşturma başlatıldığı ve yapılan soruşturma sonucunda suça konu taahhütnamede yer ... tarihler üzerinde silinti, kazıntı, ekleme, çıkarma olduğuna dair bulgu tespit edilmediğine ilişkin 01.02.2016 tarihli bilirkişi raporu da dikkate alındığında atılı suçun işlenmediği gerekçesiyle 02.02.2016 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve sanık hakkında iftira suçundan dava açıldığı anlaşılan somut olayda;sanığın soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı huzurunda işlemediğini bildiği halde şikayetçiye yönelik tahliye taahhütnamesindeki tarihleri tahrif ettiği ve sahte belge düzenlediğini belirterek bu suç yönünden ayrıca şikayetçi olduğunu beyan etmesi karşısında eyleminin Anayasal şikayet hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceği, işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi şeklinde gerçekleştiği, bu itibarla somut olayda iftira suçunun yasal unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla; mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazı reddedilmiş ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarih ve 2016/130 Esas, 2016/413 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarih ve 2016/130 Esas, 2016/413 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4099, Karar No: 2022/7111, Tarih: 21.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/4099 E.  ,  2022/7111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

1) Sanık ... hakkında 2003, sanıklar ... ile ... hakkında 2002 ve 2003, sanık ... hakkında 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarına ilişkin verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2002, 31.12.2003 ve 31.12.2004 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında 2005 takvim yılı için verilen düşme ile 2006 takvim yılı için verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

2005 takvim yılı için suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2005 olduğu ve suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’ye tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 26.12.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin dava zamanaşımının ise suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı; ancak olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak Kanundaki bu hususun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla, 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9154, Karar No: 2010/6461, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9154 E.  ,  2010/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak alana yapılan müdahalenin önlenmesi ile eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin ikinci fıkrasına göre kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin 4/5' inin rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat, onarım, tesisler ve değişiklik yapamazlar. Somut olayda ortak yer niteliğindeki bahçeye davalı tarafından ağaçlar, çiçekler ve çit niteliğinde mazıların dikildiği, bu ağaçlar ve çiçekler nedeniyle davacı bağımsız bölüm malikinin rahatsız olduğu, ortak yere bu bitkiler ve ağaçların dikilmesi konusunda da kat maliklerince alınmış bir karar olmadığı anlaşıldığına göre ortak yerden kaldırılmasına karar verilen ağaçlar dışında kalan diğer ağaçlar, çiçekler ve çit amaçlı dikilen mazılarında kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, mahkemece mazıların boylarının her yıl mart ayı ile 10 Nisan arasında kısaltılmasına, bir kısım ağaçların sökülmesine şeklinde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24319, Karar No: 2015/8398, Tarih: 20.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24319 E.  ,  2015/8398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın arttırılması istemine ilişkin dir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin; “2981 sayılı Kanuna göre yapılan imar uygulamalarından doğan ve ipotekle teminat altına alınanlarda dahil olmak üzere her türlü alacak ve bedellerinin borçlu idarelerce ödenmesine” ilişkin usulü düzenleyen on ikinci fıkrası Anayasanın 2, 35 ve 36. maddelerine aykırı görülerek iptal edilmiştir.

Bu durumda; imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen ya da davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davalarında, 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 6. maddenin on ikinci fıkrasının uygulanması mümkün değildir.

Bu itibarla taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre taşınmazın dava tarihindeki değerinin belirlenmesi bakımından yeniden keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16893, Karar No: 2013/10483, Tarih: 09.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/16893 E.  ,  2013/10483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın temyiz aşamasında verdiği 03.08.2012 tarihli dilekçesinde; soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki ifadelerinde, sanığın elinde silah olduğunu belirtmiş ise de, bundan ... olmadığını, elinde bir şey olduğunu ama ne olduğunu tam olarak göremediğini, paniğe kapıldığından dolayı elinde silah olduğunu söylediğini açıklaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşması açısından, usulüne uygun olarak mahkemeye çağrılacak katılan ve tanıkların yeniden anlatımlarına başvurularak, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.