muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10043, Karar No: 2008/4832, Tarih: 05.05.2008

2-Mahkemece gecikme zammının faiz niteliğinde olduğu nazara alınmadan BK.nun 104/son maddesine aykırı düşecek şekilde faize faiz yürütülmesine olanak sağlayacak biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2.paragrafında yer alan “... İcra Müdürlüğünün 2004/552 takip sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin 119.494.212.000.TL (119.494.21 YTL) üzerinden devamına” cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine “... İcra Müdürlüğünün 2004/552 takip sayılı dosyasına yapılan itirazın takipten itibaren asıl alacağa takip talebindeki faiz oranı üzerinden faiz yürütülmek suretiyle takibin toplam 119.494.212.000.TL (119.494.21 YTL) üzerinden devamına” cümlesinin konulmasına, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.05 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16627, Karar No: 2011/15406, Tarih: 26.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16627 E.  ,  2011/15406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat Handan Okutan ile davacı vekili avukat Sevgi Ateşok'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, sahte ilaç kupürü kullanıldığı ve kuruma fatura edilerek zarara uğratıldığı gerekçesi ile 2003 yılı sözleşmesinin V/1-r maddesi uyarınca 7 yıl süre ile feshine karar verildiğini, ancak sahte ilaç kupürü kullanmasının sözkonusu olmadığını teftiş sonrası yapılan işlemin haksız olduğu ileri sürerek muarazanın menini, fesih işleminin iptalini talep etmiştir.

Davalı, davacının çalıntı kupürleri kuruma fatura ettiğini, savcılığa suç duyurusunda bulunduklarını, yapılan işlemin doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, sözleşmesinin haksız fesh edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalının suç duyurusunda bulunması sonucu davacı aleyhinde ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nde 2005/151 esasta dava açıldığı ve davacının mahkumiyetine karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı ve kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle ceza mahkemesi kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de böyle bir davada gerçeğin tam olarak açıklığa kavuşturulması için ceza dosyasında toplanan delillerin bu davada toplanan deliller ile birlikte tartışılıp irdelenmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/6435, Karar No: 2011/7406, Tarih: 02.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/6435 E.  ,  2011/7406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Cihanbeyli Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :22.5.2009
Yargıtay — Esas No: 2015/20463, Karar No: 2018/2179, Tarih: 29.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/20463 E.  ,  2018/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 147 ada 8 parsel sayılı 23.233,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle .... adına tespit ve tescil edilmiş, daha sonra satın alma nedeniyle ... adına tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının sonrada dava dosyasına ibraz ettiği tapu kaydına davalının açıkca rıza göstermemesine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

29.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3994, Karar No: 2021/1780, Tarih: 02.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/3994 E.  ,  2021/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : İstihkak

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş, bu kez davacı üçüncü kişi vekili ve davalı alacaklı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 955,24 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.107,76 TL'nin temyiz eden davalı alacaklıdan alınmasına, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 14,90 TL'nin temyiz eden davacı üçüncü kişiden alınmasına, 02.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12113, Karar No: 2011/2336, Tarih: 02.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12113 E.  ,  2011/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın süre yönünden reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

6570 sayılı Yasanın 7/b ve c maddesi hükmüne göre ihtiyaç iddiasına dayalı olarak açılacak tahliye davalarının İİK.nun 272. maddesinin kıyasen uygulanması suretiyle kira sözleşmesinin bitimini takip eden bir ay içinde açılması gerekir. Daha önce veya bu bir aylık süre içerisinde sözleşmenin yenilenmeyeceğine ilişkin tahliye iradesi kiracıya bildirilmiş ise bu bildirimi takip eden dönem sonuna kadar dava açılabilir. Dava açma süresi kamu düzenine ilişkin olup, davalı ileri sürmese bile mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Davanın süresinde açılıp açılmadığının belirlenebilmesi için öncelikle kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin ve süresinin bilinmesi zorunludur. Davacının bildirdiği bu tarihlere davalı karşı çıkarsa uyuşmazlığın tarafların gösterecekleri tanık dahil bütün deliller toplanarak bir hadise olarak çözüme kavuşturulması gerekir.

Olayımıza gelince; Davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.05.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar anılan kira sözleşmesinin 15.09.2009 tarihine kadar uzatılması konusunda yazılı anlaşma yapmışlardır.Bu durumda sözleşme 15.09.2009 tarihinden itibaren 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun’un 11. maddesi hükmü gereğince aynı şartlarla bir yıl daha uzamıştır. Davacı, 09.10.2009 keşide,10.10.2009 tebliğ tarihli ihtarnamesi ile oğlunun konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir. Davacı tarafından davalıya 10.10.2009 tarihinde tebliğ ettirilen ihtarname akdin bitimine nazaran bir aylık dava açma süresi içinde gönderilmiş olup, söz konusu ihtar boşaltma iradesinin bildirimi niteliğinde olduğundan süre koruyucu niteliktedir. Bu sebeple 12.02.2010 tarihinde açılan dava süresindedir.

Bu durumda mahkemece, işin esasının incelenerek oluşan sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde davanın süre yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 2.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13568, Karar No: 2017/7739, Tarih: 05.12.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13568 E.  ,  2017/7739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 10/09/2012 tarihli 17.500 TL'lik çekin davalı tarafından ... 1. İcra Müdürlüğünün 2013/2453 esas sayılı icra takip dosyası ile icra takibine konulduğunu, müvekkilinin süresi içerisinde ... İcra Hukuk Mahkemesinde 2015/162 sayılı dosyası ile imzaya itiraz ettiğini, bu dosyadan alınan raporda dava konusu çekteki ciro ve altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığının belirlendiğini, çekteki ciro ve altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek müvekkilinin borcunun olmadığının tesbitine karar verilmesini ve davalı aleyhine %20'den az olmamak kaydıyla kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu çekteki imzanın davacıya ait olmasa bile çek üzerindeki imzanın kalikrafik özelliklerini taşıyan benzer mahiyetteki imzanın atılmış olduğu başka bir çekin ödenmiş olması hususunun varlığı halinde davaya konu çeke yapılan itirazın konusuz kalacağını savunarak davanın reddini, ... Ağır Ceza Mahkemesinde dava konusu çek nedeniyle müşteki olduğu davalının sanık olduğu 2016/60 Esas sayılı dosyanın sonucunun beklenmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/162 esas sayılı dosyasında davaya konu icra takibindeki kambiyo senedindeki davacıya atfedilen imzanın davacının mukayese yazı ve imzaları arasında yapılan karşılaştırma neticesinde davacıya ait olmadığının ... Polis Kriminal raporu ile sabit olduğu, yeniden ayrıca imza incelemesi yapılmasının gerekmediği, icra takibi yapılmasında alacaklının kötü niyetli bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve %20 oranında kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalı tarafından icra takibine konulan 10.09.2012 keşide tarihli çekteki ciro imzasının davacıya ait olmadığı iddiasına dayalı menfi tespit davasıdır. Mahkemece icra mahkemesinde alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. İİK'nın 72. maddeye dayalı olarak genel mahkemelerde açılan davalarda mahkemece imza incelemesi yaptırılması genel kuraldır. İcra hukuk mahkemesi kararları genel mahkemeler yönünden kesin hüküm teşkil etmeyeceğinden icra mahkemesindeki bilirkişi raporu hükme esas alınamaz. Diğer yandan dava konusu çekle ilgili olarak davacı aleyhine sahtecilik iddiasıyla ceza davası açıldığı gözetildiğinde ceza mahkemesince de verilecek mahkumiyet kararının 6098 Sayılı TBK'nun 74. maddesi gereğince hukuk hakimini bağlayacağı ve bu nedenle ceza yargılaması sonucunun beklenmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6655, Karar No: 2015/14841, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/6655 E.  ,  2015/14841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraf avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı... ait ...’nde ... ihalesi kapsamında işe alınmasına rağmen veri girişi ve hastanenin asıl işlerini yaptığını, alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu iddia ederek, ilave tediye ücretinin ödetilmesini istemiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, dava dilekçesinde ve bilirkişi raporuna karşı beyan dilekçesinde, dava konusu ilave tediye alacağın brüt olarak hesaplanıp hüküm altına alınmasını istemiştir.

Mahkemece, dava konusu alacak, bilirkişi raporundaki net tutar üzerinden hüküm altına alınmış, davalı lehine ret vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

Davanın açılmasının Vergi Usul Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku açısından sonucu, talep edilen işçilik alacağı dolayısıyla Devletin vergi ve sigorta primi alacaklarının şüpheli alacak hâline gelmesidir.

Vergiye tâbi işçilik alacaklarında vergi mükellefi işçi, vergiyi kesip vergi dairesine yatırmakla sorumlu kişi (vergi sorumlusu) ise işverendir. Yine sigorta primi işçi payının ve işsizlik sigortası primi kesintisinin mükellefi işçi, sorumlusu ise işverendir.

Mahkemeler ve icra dairelerinin vergi ve prim kesintisi yapıp vergi dairesine yatırmak ve bu hususu takip etmek gibi bir görevi bulunmamaktadır. Bu sebeple dava konusu işçilik alacağının brüt tutardan hesaplanması, alacağa ilişkin ilamın brüt tutar üzerinden icraya konulması, icra dairesince veya haricen takip konusu borç tahsil edildiğinde, işverenin, tahsil tarihindeki tarife ve oran üzerinden ilgili vergi ve prim kesintilerini vergi dairesine yatırarak bakiyesini işçiye ödemesi gerekmektedir. Alacak davası devam ederken bilirkişi tarafından yapılan net hesaplamaya dayanılarak alacağın net tutar üzerinden hüküm altına alınması durumunda, mahkemeler ve icra daireleri aracı kılınarak Devletin vergi ve prim kaybı oluşabilmektedir. Bu nedenle davacının dava konusu işçilik alacağının net tutardan hüküm altına alınmasını açıkça talep etmediği sürece bütün işçilik alacakları brüt tutar üzerinden hüküm altına alınıp bu tutar üzerinden de icraya konulmalıdır.

Somut olayda davacı, dava konusu ilave tediye ücretinin brüt tutar üzerinden hüküm altına alınmasını istediğinden mahkemece, alacağın brüt tutar yerine net tutar üzerinden hüküm altına alınması, oluşan bu sonuca göre de davalı lehine ret vekâlet ücretine hükmedilmesi isabetsizdir.

3- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

İçermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hâl, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K; Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda, mahkemece, hükmün ve yargılama giderlerinin zorunlu bir parçası olan karar ve ilam harcı ile harç masrafları hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi hatalıdır.

Mahkemece, davalı Bakanlığın 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre harçtan muaf oluşu da gözetilerek harçlarla ilgili karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 27.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22619, Karar No: 2017/9626, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22619 E.  ,  2017/9626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı şirketin, elektrik abonesi olan davacıdan, düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL kayıp kaçak bedelinin davalıdan tahsilini istemiş, 25.06.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 7.320,90 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 7.249,82 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.