muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8770, Karar No: 2024/898, Tarih: 23.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8770 E.  ,  2024/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1786 Esas, 2023/563 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Altınözü Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/144 Esas, 2020/21 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Hatay ili, Altınözü ilçesi, ... Mahallesi, 517 parsel sayılı taşınmazın 2.468,64 m²lik kısmının kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele kamulaştırma bedelinin mahsubu suretiyle tespit ve depo edilen fark bedele davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek bu sürenin bitim tarihi olan 20.08.2019 tarihinden karar tarihi olan 21.01.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilerek üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılıp karar kesinleştiğinde davalı hak sahiplerine hisseleri oranında ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, hesaplama yapılırken verim miktarının yüksek, üretim masraflarının ise düşük alındığını, uygulanan kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, bilirkişi raporunun hükme esas alınmayacağını, rapora karşı itirazları karşılanmadan karar verildiğini, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanması suretiyle net gelirine göre resmi veriler uyarınca değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik bulunmadığı, tespit edilen birim m² fiyatın Yargıtayın denetiminden onanarak geçen dosyalar ile uyumlu olduğu, her ne kadar hesaplama yapılırken münavebeye esas alınan ürünlerin değerlendirme tarihindeki tarım verileri esas alınması gerekse de yapılan hesaplamanın istinafa gelen davacı idarenin lehine olduğu; yine Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı iptal kararıyla, 2942 sayılı Kanun'un 7139 sayılı Kanun'la değişik 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinde yer alan; “... idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere ...” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan; “... idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine ...” ibaresi iptal edilmiş olmakla; tespit olunan kamulaştırma bedelinin tamamının kararın kesinleşmesi beklenmeksizin derhal davalı hak sahiplerine işleyecek faiziyle birlikte ödenmesine ilişkin hüküm tesis edilmesi gerekirken, tespit ve depo edilen fark kamulaştırma bedelinin vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğu, ancak bu hususun istinaf edenin sıfatına göre kaldırma sebebi yapılmadığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş; ayrıca tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz işletilemeyeceğini, faiz başlangıç ve bitiş tarihlerinin hatalı belirlendiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş; ayrıca tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz işletilemeyeceğini, faiz başlangıç ve bitiş tarihlerinin hatalı belirlendiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

5.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20862, Karar No: 2010/5254, Tarih: 30.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20862 E.  ,  2010/5254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Kısmen arazi, kısmen çilek bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerindeki ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen, binaya da resmi birim fiyatlarına göre yıpranma payı da indirilmek suretiyle değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Taşınmazın yüzölçümü tapu kaydına göre 8920 m2 olduğu halde Kadastro Teknisyeni ... tarafından düzenlenen 02.03.2009 tarihli krokili raporda taşınmazın yüzölçümünün 8817.74 m2 olduğunun belirtilmesi nedeniyle buna göre hesaplama yapılmıştır. Yüzölçümüne ilişkin bu çelişki giderilip, gerekirse taraflara taşınmazın yüzölçümünün düzeltilmesi için sürede verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılına ait hasat mevsimindeki ortalama kg satış fiyatları ile dekara ortalama verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulup rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

4-Davanın mahiyetine göre, ağaçlardan enkaz bedeli indirilemeyeceği gözetilmeden enkaz bedeli düşülmek suretiyle az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15612, Karar No: 2013/16979, Tarih: 05.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/15612 E.  ,  2013/16979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/03/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalıya ait taşınmazın kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedelinin tespitine yönelik davada, taşınmaz değerinin üzerindeki ağaç bedelleri de dikkate alınarak davacı adına bankaya yatırıldığını, davacının değeri ödenmesine rağmen taşınmaz üzerinde bulunan ağaçları haksız yere kestiğini belirterek uğranılan zararın tazminini talep etmiştir. Davalı ise, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kamulaştırma davası sırasında davalıya ait taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların değeri dikkate alınarak kamulaştırma bedelinin davalıya ödendiği, davalının haksız yere ağaçları kestiği kabul edilerek alınan bilirkişi raporu uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı kurum tarafından dava konusu taşınmaz üzerinde yapılacak maden arama faaliyeti için davalıya ait taşınmazın kamulaştırıldığı, maden arama faaliyeti sırasında bahse konu ağaçların da sökülerek kerestelik emvalde ise kereste olarak aksi takdirde odun olarak kullanılması gerektiği anlaşılmaktadır.

Maddi tazminatın kapsamı, gerçek zarar ile sınırlıdır.(BK m.42). Davalı tarafından kesildiği anlaşılan davaya konu ağaçların maden arama faaliyeti sırasında sökülmesi gerekeceğinden; kesilen ağaçların kereste veya odun olarak değerleri belirlenmeli ve davalının sorumlu olduğu zararın kapsamı buna göre belirlenerek hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle ve eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5963, Karar No: 2021/3648, Tarih: 22.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5963 E.  ,  2021/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 3. İş Mahkemesi

...

Dava, davacının 01.08.2004 tarihinden itibaren 2925 sayılı Kanun kapsamında geçen sigortalılık süresinin iptaline dair Kurum işleminin iptali ile bu tarihten sonra primleri ödenmiş sürelerde sigortalı sayılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonrasında ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01.08.2004 tarihinde başlayan 2925 sayılı Kanuna tabi sigortalılığının,fiili çalışma olmadığı gerekçesiyle davalı Kurumca yapılan müfettiş incelemesine istinaden iptal edilmesine dair Kurum işleminin iptali ile, 01.08.2004 tarihinden itibaren primleri düzenli olarak ödenmiş olan sigortalılık süresinin geçerli olduğuna ve sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiş olup; Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırmalarla dinlenen tanık beyanlarından,davacının süreksiz tarım işlerinde çalıştığı, 2925 Sayılı Kanuna tabi sigortalılığının ikametgahını İstanbul'a taşıdığı gerekçesi ile sona ermesi mümkün olmadığı,Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 09/12/2019 tarih, 2019/151 Esas, 2019/9601 Karar sayılı ilamı ile onanan Ankara 12.İş Mahkemesinin 2016/568 Esas sayılı emsal kararının da bu yönde olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının 01.01.1994 - 30.08.1995, 01.11.1995 -18.10.1999, 01.03.2000 - 01.01.2001,01.12.2001 -2012/5 tarihleri arasında 2925 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğu, ikamet adresinin 19.04.2007 tarihinden itibaren İstanbul’da bulunduğu, 2012 yılına kadar düzenli olarak prim ödediği, Kurumca 2925 sayılı Kanun kapsamında sigortalıların başvurdukları ilde ikamet mecburiyeti olup, ikametini başka ile taşıyanların halen aynı adreste süreksiz tarım işleri ile uğraşıp uğraşmadığının incelenmesi gerektiği gerekçe gösterilerek yapılan müfettiş incelemesi sonucu 31.08.2012 tarihli 2012/419 sayılı denetim raporunda müfettiş tarafından beyanı alınan davacının yengesi ...’in “davacının 8-9 yıldır İstanbul’da ikamet ettiği, kapıcılık yaptığı ve köyde herhangi bir tarım işi yapmadığı”şeklindeki ifadesine dayanılarak denetim tarihinden 8 yıl geriye gidilerek 01.08.2004 tarihinden sonrasına ilişkin 2925 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının iptal edildiği, bozmadan sonra yapılan araştırmada kolluk tarafından düzenlenen tutanakta, davacının “babası ...’in yanında yardım amaçlı çalıştığı, çalışması sırasında maddi kazancı olmadığı, başkalarına ait bağ, bahçe işlerinde çalışmadığının ... Köyü Muhtarı ... tarafından beyan edildiğinin” belirtildiği, dinlenen muhtar ve azaların davacının köye genelde yaz tatillerinde gelerek bağ,bahçe işleriyle uğraştığı, 2005-2006 yıllarına kadar köyde olduğu halde daha sonra çalışmak için İstanbul’a gidip gelmeye başladığı, ücret mukabilinde başkasına ait tarım arazisinde çalışmadığı yönünde beyanda bulundukları anlaşılmaktadır.

Konuya ilişkin yasal mevzuatın incelenmesinde; 2925 sayılı Kanunun; amacını belirleyen 1. maddesi “Bu kanunun amacı, tarım işlerinde hizmet aktiyle süreksiz olarak çalışanların bu kanunda yazılı şartlarla sosyal güvenliğinin sağlanmasıdır.” hükmünü, kapsamını belirleyen 2.maddesinde, “...süreksiz olarak tarım işlerinde hizmet aktiyle çalışanlar istekte bulunmaları kaydıyla bu Kanununa göre sigortalı sayılırlar.” hükmünü, sigortalı sayılmayanları belirleyen 4. maddesinde; “Bu Kanunun uygulanmasında;

a) 18 yaşını doldurmamış olanlar,

b) Sosyal güvenlik kuruluşlarına prim veya kesenek ödemekte olanlar,

c) Dul, yetim aylığı veya Sosyal Sigortalar Kurumundan geçici veya sürekli kısmi işgöremezlik geliri alanlar hariç, sosyal güvenlik kuruluşlarından emeklilik (yaşlılık) veya malullük aylığı ile sürekli tam işgöremezlik geliri almakta olanlar, aylık veya gelir bağlanması için talepte bulunmuş olanlar,

d) 01/07/1976 tarih ve 2022 sayılı Kanuna göre aylık bağlananlar, sigortalı sayılmazlar.” hükmünü, yine anılan Kanunun sigortalılığın sona erme ve kesilme koşullarının düzenlendiği 6. maddesinde ise; “Sigortalı olanlardan;

a) Primlerini gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte ait olduğu yılı takip eden yılın Şubat ayı sonuna kadar ödemeyenlerin o yılın 1 Ocak gününden itibaren,

d) 01/07/1976 tarih ve 2022 sayılı Kanuna göre aylık bağlananlar, sigortalı sayılmazlar.” hükmünü, yine anılan Kanunun sigortalılığın sona erme ve kesilme koşullarının düzenlendiği 6. maddesinde ise; “Sigortalı olanlardan;

a) Primlerini gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte ait olduğu yılı takip eden yılın Şubat ayı sonuna kadar ödemeyenlerin o yılın 1 Ocak gününden itibaren,

b) Sigortalılıklarına devam etmek istemediklerini Kuruma yazılı olarak bildirenlerin, bu bildiriminin Kurum kayıtlarına intikal ettiği tarihi izleyen yılbaşından itibaren,

c) Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olarak çalışmaya başlamaları nedeniyle prim veya kesenek kesilmeye başladığı tarihten itibaren, sigortalılıkları sona erer…” düzenlemesine yer verilmiştir.

2925 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olabilmek için tarım işlerinde süreksiz olarak hizmet akdiyle çalışmak gerekmektedir.

Dosya kapsamından, davacının nüfusa dayalı adres kayıtlarına göre 19.04.2007 tarihinden itibaren İstanbul'da ikamet ettiği anlaşılmakla; bu tarihten sonraki döneme ilişkin olarak ; davacının İstanbul’a taşındıktan sonra geçimini nasıl sağladığı, sürekli ve tam zamanlı çalışıp çalışmadığı, yaptığı işlerin yanı sıra ayrıca tarım işi ile de uğraşıp uğraşmadığı yöntemince araştırılarak, tanık beyanları ile birlikte değerlendirilmeli; İstanbul’da ne zamandan itibaren ikamet ettiği İstanbul’da kayıtlı olduğu muhtarlıktan sorularak, 2007 yılından sonra bu adreste fiili olarak kalıp kalmadığı araştırılmalı, davacının 2925 sayılı Kanun hükümleri kapsamında sigortalılık niteliğinin devam edip etmediği ve 6. madde kapsamında sigortalılığın sona erme sebeplerinin oluşup oluşmadığı yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca değerlendirildikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.03.2021 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3915, Karar No: 2013/8226, Tarih: 03.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3915 E.  ,  2013/8226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ..., ...,... ve ... ve ile davalılar ... İnşaat A.Ş., ... ve ... Sigorta arasındaki dava hakkında Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.12.2011 gün ve 2006/133-2011/487 esas-karar sayılı hükmün Dairenin 04.12.2012 gün ve 2012/3850-13487 esas-karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalılar ... İnşaat A.Ş.ve ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

1-Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme taleplerinin reddine karar verilmiştir.

2-Dosya kapsamındaki mevcut verilere göre davacı ...'in kazadan önce yer hostesi olarak görev yaptığı ancak kaza sebebiyle %50 oranında malul olup bu nedenle kendisine SGK tarafından malulen emekli aylığı bağlandığı anlaşılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan tazminat raporunda davacının PMF tablosu uyarınca bakiye ömrü belirlenmiş ve 60 yaşına kadar maaş bordrosunda belirtilen aylığı üzerinden aktif yaşam tazminatı, 60 yaşından sonra asgari ücret üzerinden pasif dönem tazminatı hesaplanmış ise de bu rapor hükme esas alınamaz. Davacı yaralanma nedeniyle malulen emekli olduğundan ve emekli aylığını almaya devam edeceğinden bu dönem için kaybı kazadan önce aldığı aylık miktarı kadar olmayacaktır. O halde davacı ile aynı işyerinde ve aynı koşullarda çalışmakta olan bir kişinin muhtemel emeklilik yaşının belirlenerek emsal alınması ve davacının kaza olmasaydı emekli olacağı yaşın belirlenmesi, davacının emeklilik belgelerinin istenerek malulen emekli olduğu tarihin ve almakta olduğu emekli aylığının tespit edilmesi, bu tarih ile belirlenen muhtemel emeklilik tarihi arasında alması gereken aylık miktarı ile emekli maaşı arasındaki farkın gelir kaybı olarak kabulü ile davacının maluliyet

oranına göre aktif döneme ilişkin tazminat miktarının hesaplanması, belirlenen muhtemel emeklilik tarihten itibaren de davacının pasif döneme girdiği kabul edilerek asgari ücret üzerinden tazminat hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır.

oranına göre aktif döneme ilişkin tazminat miktarının hesaplanması, belirlenen muhtemel emeklilik tarihten itibaren de davacının pasif döneme girdiği kabul edilerek asgari ücret üzerinden tazminat hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairenin 04.12.2012 tarihli bozma ilamının 1 nolu bendinde yer alan 'davalılar ... İnşaat A.Ş.ve ...vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine' cümlesinin karardan çıkartılarak yerine' davalılar ... İnşaat A.Ş.ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine' cümlesinin eklenmesine, 2.bendinden sonra gelmek üzere davalılar ... İnşaat A.Ş.ve ... vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan gerekçelerle kabulüne, mahkemenin 22.12.2011 tarihli kararının bu gerekçelerle BOZULMASINA, peşin alınan tashihi karar harcının istek halinde davalılar ... İnşaat A.Ş.ve ...'a geri verilmesine 3.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.