muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8293, Karar No: 2023/13210, Tarih: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8293 E.  ,  2023/13210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/440 Esas, 2023/412 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kırşehir 2. Aile Mahkemesinin 13.02.2020 Tarihli ve 2020/105 Esas, 2020/92 Karar ... Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında bakım ve sağlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 13.06.2023 tarihli ek karar ile, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün ... ilinde bulunan çocuk destek merkezine naklinin yapıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... 2. Aile Mahkemesinin 21.07.2023 Tarihli ve 2023/440 Esas, 2023/412 Karar ... Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hâkim veya mahkeme tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de, kararı veren hâkim veya mahkemeye ait olacağı, bu itibarla çocuk hakkındaki bakım tedbirinin ve diğer tedbirlerin uygulanmasının takibini yapma yetkisinin Kırşehir 2. Aile Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 ... Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 ... Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının c ve d alt bendi uyarınca hakkında bakım ve sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, bakım ve sağlık tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 ... Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Kırşehir 2. Aile Mahkemesinin 2020/105 Esas ... dosyasında 13.02.2020 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 ... Kanun gereğince bakım ve sağlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 13.06.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Kırşehir 2. Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kırşehir 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12495, Karar No: 2013/1184, Tarih: 07.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12495 E.  ,  2013/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ...İcra Müdürlüğünün 2008/1476 sayılı takip dosyasından haczedilen iş makinalarının dava dışı platin işmakinaları Ltd.Şti ile Özgür Hafriyattan kiralandığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacının borçlu şirketin ortağı olduğunu istihkak iddiasının mavuzaaya dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece işmakinası kiralama sözleşmesine göre mahcuzların davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 3.11.2011 gün ve 2011/7031-10261 sayılı ilamıyla davacı 3. Kişinin kiracılık hakkına dayandığı kişisel hakların istihkak davasına konu olamayacağı davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının

reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 7.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15241, Karar No: 2013/3781, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15241 E.  ,  2013/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/02/1982-22/03/1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında Esnaf ... sigortalısı olduğunun tespitine aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/02/1982-22/03/1985 arasında 1479 sayılı Kanuna tabi Bağ - Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının 01.08.1982- 22.03.1985 ( 01.10.1982-31.12.1982 tarihleri arasındaki 60 günlük SSK.na tabi hizmeti hariç) tarihleri arasında 1479 Sayılı Yasaya tabi davalı kurum sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmişse de varılan sonuç doğru olmamıştır.

01/04/1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20/04/1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22/03/1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02/08/2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının davacının 01/02/1982 tarihinde başlayan vergi kaydı ve oda kaydı gereğince 20/04/1982 tarihi itibariyle resen sigorta tescilinin yapıldığı, Tavas Vergi Dairesinden Kuruma yazılan 05/10/1983 varide tarihli yazıda davacının vergi kaydının 01/02/1982 tarihinde başladığının ve 30/06/1982 tarihinde son bulduğunun bildirildiği, Kurum tarafından davacıya yazılan 28/01/1984 tarihli yazıda davacıya 01/02/1982 tarihinde başlayan vergi kaydının 30/06/1982 tarihinde bittiğinin ve vergi kaydının olduğu sürede 18 yaşını doldurmadığının tespit edildiğinin, bu sebeple giriş bildirgesinin iptal edildiğinin bildirildiği, davacının 12/10/1987 tarihinde Kuruma verdiği giriş bildirgesinden sonra davacının 01/02/1982 tarihinde başlayan esnaf sicil kaydının devam ettiğinin tespit edilmesi ile 22/03/1985 tarihi itibariyle sigorta tescilinin yapıldığı, davacının 1/02/1982-30/06/1982, 10/01/1986-25/06/2002, 29/07/2002-28/10/2003, 01/04/2006-devam tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu ve 01/02/1982-31/05/2005 tarihleri arasında Büyükkonak Esnaf ve Sanatkarlar Odası Kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

1479 sayılı ... Kanununda 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesine koşut geçmiş günlerin tespitine olanak sağlayan yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla ... Kanununda açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tespitine olanak yoktur.

Somut olayda davacının vergi kaydının 01/02/1982 tarihinde başlayıp 30/06/1982 tarihinde son bulması ve bu tarihler arasında 18 yaşın altında olması sebebiyle başlangıçtan itibaren sigorta koşullarının bulunmadığı ve esnaf sicil kaydı gereğince sigortalılık hakkını 22/03/1985 tarihinde kazandığı anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık konusu olan dönemde davacının sigortalılık koşullarını taşımadığı halde prim ödemesi ile sigortalılık elde etmesi mümkün değildir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ... şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/03/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3980, Karar No: 2022/16280, Tarih: 06.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3980 E.  ,  2022/16280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay yeri tespit tutanağı, olay yeri krokisi ve sanığın tüm aşamalarda alınan savunmasına göre, sanığın olay günü müştekinin apartman merdiven boşluğuna park ettiği bisikletini çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK’nun 142/2-h maddesine göre sanık hakkında uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, sanık hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 06.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/956, Karar No: 2014/3349, Tarih: 02.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/956 E.  ,  2014/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında :

Maktül ...'yı kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 29/1, 53/1-2-3, 53/1-a-b-c-d-e, 63. maddeleri gereğince 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- Sanık ... hakkında;

a) Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 29/1, 53/1-2-3, 53/1-a-b-c-d-e maddeleri gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b) Katılan ...'a yönelik hakaret suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 125/1, 129/3, 53/1-2-3, 53/1-a-b-c-d-e maddeleri gereğince 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un kasten öldürme, sanık ...'ın kasten yaralama ve hakaret suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin tahrikin derecesine,katılanların haksız tahrik bulunmadığına Cumhuriyet Savcısının sanık ... yönünden haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasasının 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanıklara soruşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret 172,00.TL'lik kısımların çıkarılmasına, yargılama gideri toplamının sanık ... yönünden “1316,50.TL” sanık ... yönünden "112,30 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, kasten öldürme suçu yönünden re’sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3569, Karar No: 2024/8533, Tarih: 09.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3569 E.  ,  2024/8533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/220 E., 2016/106 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın mahkûmiyetine karar verilmesine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde kolluk görevlilerince yapılan istihbari çalışmalarda sanık ...'ın kendi ikameti ve dedesinin ikametinden getirdiği kaçak içki ve sigaraları .... Kahvehanesi isimli yerde sattığı bilgisi alınmasının ardından aynı gün saat 16.30 sıralarında sanık bahsi geçen kahvehane önünde görülmüş, sanığın montunun ön kısmının şişkin olması üzerine kolluk görevlilerince durdurularak ceplerindekileri çıkarması istenmiş, sanığın ceplerinde ve çantasında bulunan toplam 27 paket kaçak sigarayı teslim etmesinin ardından, sanığın ikametinde aynı gün yapılan aramada 11 şişe kaçak içki ve 28 paket kaçak

sigara, sanığın dedesinin ikametinde yapılan aramada ise sanığa ait olduğu anlaşılan 139 paket kaçak sigara olmak üzere toplam 11 şişe kaçak içki ve 194 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmasında sigaraları ucuz olduğu için içmek amacıyla aldığını, bir kısmını içmesi için dedesine bıraktığını, içkilerin bir kısmını Adana'dan çarşıdan aldığını, bir kısmının Almanya'dan geldiğini ve ticari amacının olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Somut olayda arama kararı olmaksızın yapılan arama işleminin hukuka aykırı olduğu anlaşılmış ise de, ele geçirilen eşya miktarı ve sanığın tüm aşamalardaki inkara yönelik savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kişisel kullanım miktarı içinde kalan kaçak içki ve sigaraları ticari kastla bulundurduğuna ilişkin mahkûmiyeti gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil de elde edilemediği anlaşıldığından; beraat hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Dava konusu eşyanın müsaderesine karar verilirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi yerine 54/1. maddesinin gösterilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Dava konusu eşyanın müsaderesine karar verilirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi yerine 54/1. maddesinin gösterilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 3. fıkrasından "TCK'nın 54/1" ibaresi çıkartılarak "TCK'nın 54/4" ibaresinin eklemesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1028, Karar No: 2016/9939, Tarih: 02.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1028 E.  ,  2016/9939 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2016/1028

KARAR NO : 2016/9939

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı... ile davalı .... aralarındaki menfi tespit davası hakkında.. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

4603 Sayılı Kanunda...aleyhine açılan davalar bakımından harç muafiyeti getirildiğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 4603 sayılı Kanunun 4684 Sayılı Kanunla değişik geçici 4. Maddesinin 2. Fıkrasında getirilen harç muafiyetinin adı geçen bankalarca kredi alacaklarının tahsili amacı ile yeniden yapılandırma süreci içerisinde açılmış ve açılacak dava veya takiplerle ilgili olup,..sözü geçen yasa hükmündeki muafiyetten yararlanamayacağından temyiz harcının yatırılması gerektiği dikkate alınarak mahkemece temyiz başvuru ve temyiz harcının yatırılması konusunda HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,.. gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/609, Karar No: 2020/4026, Tarih: 12.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/609 E.  ,  2020/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14.11.2019 tarih ve 2016/505- 2019/722 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 22.06.2010 tarihinde palamar bağlama hizmetleri sözleşmesi, konteyner istif sağlamlaştırma ve emniyet kilitleri takma sözleşmesi ve ro- ro yükleme ve boşaltma hizmetleri hakkında protokol olmak üzere 3 adet sözleşme akdedildiğini, taraflar arasında alt işverenlik ilişkisi kurulmuş olduğunu bu sözleşmelerin 31.08.2011 tarihinde son bulduğunu, hemen öncesinde davacı şirket yanında çalışan işçiler 26.08.2011 tarihli ihtarnamede MIP ile davacı MLH arasındaki sözleşmenin 31.08.2011 tarihinde biteceğini, bu tarihe kadar kendilerine çalışacak yer gösterilmediği takdirde belirsiz süreli sözleşmelerini feshedeceklerini bildirdiklerini buna rağmen işçilerin davalı ile davacı taraf arasındaki sözleşmenin sona ereceğini bahane ederek fesih yaptığını ardından davalı MIP şirketinde çalışmaya başladıklarını, davalı MIP şirketi ile işçilerin aralarında anlaşarak davacı şirketi yarı yolda bıraktıklarını, taşeronu aradan çıkardıklarını, MIP' in açıkça bir hakkı kötüye kullanarak ticari güven ilişkisine uymayan haksız rekabet yaptığını, bu nedenlerle 10.000,00 TL maddi 10.000,00 TL manevi zararın haksız rekabetin gerçekleşmesinden itibaren ( 31.08.2011) işleyecek avans faizi ile birlikte ödenmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı taraftan tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının işçilerini ayarttığı iddiasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının işçilerinin bir kısmının iş akitlerinin davacı tarafından fesh edildikten çok sonra işçilerin başvurusu üzerine müvekkili tarafından istihdam edildiğini, işçilerin iş akitlerinin bizzat davacı tarafından sonlandırıldığını bu hususun işçilik alacakları dosyasında sabit olduğunu, davacının kötüniyetli olduğunu, TTK'nın 56. maddesinin somut olaya uygulanamayacağını, manevi tazminat talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece, davacının alt işveren, davalının üst işveren konumunda olduğu, davacının işçilerinin taraflar arasındaki sözleşmenin bitiminden sonra davacı tarafından özlük haklarının karşılanmaması nedeniyle işten çıkıp işçilik alacağı davası açtıkları, nitekim işbu davaların işçiler tarafından kazanıldığı, sözleşme süresinin bitimi nedeniyle iş sözleşmeleri sona eren işçilerin üst işverenine ait davalı şirkette çalışmaya başlamış olmalarının TTK’nın 54 ve 55. maddeleri çerçevesinde haksız rekabet teşkil edecek fiil ya da fiillerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15073, Karar No: 2014/20974, Tarih: 10.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/15073 E.  ,  2014/20974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/240616

MAHKEMESİ : Manavgat 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2011

NUMARASI : 2011/13 (E) ve 2011/162 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın olay günü başka yerde misafirlikte olduğunu kolluktaki beyanıyla doğrulayan tanık Keziban Akın ile ev sahibi tanık M.. A..’ın hiç dinlenmeyen eşi yöntemince duruşmaya çağrılıp tanık olarak dinlenmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Beyanı mahkumiyet hükmüne esas alınan tanık Ü.. K..’ın daha sonra aynı olay kapsamında yalan tanıklık suçundan yargılanıp 10 ay hapis cezasına çarptırılıp hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği saptanmakla, ilgili dosya getirtilip incelenerek sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık M.. A..’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.