muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8243, Karar No: 2019/2552, Tarih: 11.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/8243 E.  ,  2019/2552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : 2011 yılı Temmuz ayında işlenen çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet, 19.01.2013 tarihli çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmolunan ceza miktarları nazara alındığında sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 2011 yılı Temmuz ayında işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile 19.01.2013 günü işlendiği iddia edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından verilen beraat kararlarının incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 19.01.2013 günü işlendiği iddia edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından verilen beraat kararları ile 2011 yılı Temmuz ayında işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Sanık hakkında 2011 yılı Temmuz ayında işlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanlarının kapsamı ile oluşa uygun kabule göre, suç tarihinde okula çağırdığı mağdureyi sevdiğini söyleyerek bir kez öpmesi üzerine şaşırarak kaçan mağdureye engel olmayan sanığın eyleminin ani, kesintili ve süreklilik arz etmeyen nitelikte olmasından dolayı sakıntılık düzeyinde kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 103/1-c, 2. maddesi gereğince mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17531, Karar No: 2015/26270, Tarih: 03.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/17531 E.  ,  2015/26270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ile mağdurların komşu taşınmazların sahibi oldukları, sanığın mağdurların taşınmazında bulunan bir adet ceviz ağacını ve asma ağacını kökünden, üç adet ceviz ağacını ise dallarından kestiği, böylece nitelikli mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın savunmasında suçu işlediğini ikrar ettiği, dikili ağaç olan bir adet ceviz ağacının kökünden, üç adet ceviz ağacını ise dallarından kesilmesi eyleminin 5237 sayılı yasanın 152/1-c maddesinde düzenlenen re'sen takibi gerektiren suçu oluşturması ve şikayete tabi olmaması sebebiyle yargılamaya devam edilerek sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde davanın düşmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23967, Karar No: 2013/13099, Tarih: 31.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23967 E.  ,  2013/13099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

01.05.2007-30.04.2009 tarihleri arasında geçerli toplu iş sözleşmesinden 6/c. maddesinde sözü edilen 15 Ekim 2007 tarihli protokole dosya içinde rastlanmamıştır. Toplu iş sözleşmesinde sözü edilen ve sözleşmenin eki niteliğinde olduğu belirtilen 15 Ekim 2007 tarihli Protokolün incelenmesine gerek görüldüğünden eklenerek gönderilmesi için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2318, Karar No: 2018/8042, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2318 E.  ,  2018/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ...... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ....... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ..... Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ........ eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ........ eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ......... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı ........ 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2018/6824, Karar No: 2022/6362, Tarih: 13.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/6824 E.  ,  2022/6362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 06.06.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet, katılan vekilinin 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27137, Karar No: 2022/9154, Tarih: 11.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/27137 E.  ,  2022/9154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın savunmasında ve tanıkların beyanlarına göre; sanığın, Lüks ..... firmasında otobüs sahibi olduğu, veya otobüste çalıştığının ifade edildiği zaman zaman eşya naklettiği ve bu sırada kutu üzerinde parmak izinin kalmış olabileceğinin beyan edildiği anlaşılmakla, beyanların doğruluğu ve dışarıdan gelen kolilerin katılanın iş yerine ne şekilde getirildiği araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9367, Karar No: 2015/9837, Tarih: 15.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9367 E.  ,  2015/9837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2013/652-2014/490

Davacı O.. S.. vekili Avukat Cumhur tarafından, davalılar M.. Y.. vediğerleri aleyhine 30/12/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 27/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar E.. Ş.. ile Ö.. Ç.. ve M.. Y.. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılar M.. Y.., E. İnşaat Restorasyon Mühendislik Mimarlık Tesisat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile Ö.. Ç.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılar M.. Y.., E.İnşaat Restorasyon Mühendislik Mimarlık Tesisat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile Ö.. Ç.. vekilinin diğer temyiz itirazına gelince; Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar M.. Y.., E. İnşaat Restorasyon Mühendislik Mimarlık Tesisat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile Ö.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin Bursa 10. Noteri iken emekli olduğunu, davalıların ise Bursa 10. Noterliğinde düzenlenen Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin tarafı, müteselsil garantör ve kefilleri olduğunu, 2013 yılında Adalet Bakanlığı müfettişinin Bursa 10. Noterliğini teftişe geldiğini, kayıtları inceleyen müfettişin davalılar adına düzenlenen Gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinden 17.140,20 TL noksan Damga vergisi alındığını tespit ettiğini,davalılar tarafından eksik yatırılan 17.140,20 TL damga vergisini müvekkilinin ihtirazı kayıt ve rücu koşuluyla ödemek zorunda kaldığını, ihtara rağmen davalıların ödemediğini, bunun üzerine takip başlattığını, davalıların borca ve takibe itiraz ettiklerini, takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar açılan davanın haksız olduğunu. takibin iptaline, davacı aleyhine %20 kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini savunmuşlardır.

Davalılar açılan davanın haksız olduğunu. takibin iptaline, davacı aleyhine %20 kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın açılmasından sonra dava konusu edilen bedelin ödendiği belirtilerek konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, icra takibi yaparken davacının kötüniyetli olmadığı, icra takibine yapılan itirazda davalıların kötü niyetli olmadıkları dikkate alınarak, davacı tarafın icra inkar tazminatı, davalıların kötü niyet tazminatı taleplerinin reddine, davacının Adalet Bakanlığı müfettişinin talebi nedeniyle davalıların yerine ödemek zorunda kaldığı bedeli almak için icra takibi başlattığı, bu takibe itiraz üzerine itirazın iptali davası açtığı, başlangıçta açtığı davada haklı olduğu gerekçesi ile yargılama giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının emekli Bursa 10. Noteri olduğu, davalıların ise Bursa 10. Noterliğinde düzenlenen 11/06/2010 gün 21569 yevmiye nolu "Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin" tarafı müteselsil garantör ve kefilleri olduğu, sözleşme düzenlenirken davalılardan 11/06/2010 gün 477932 sıra nolu makbuz ile 12.174,20 TL alındığı, bu tutarın 8.571,20 TL' sinin Damga Vergisi olduğu, 2013 yılında Adalet Bakanlığı müfettişinin davacı emekli olduktan sonra Bursa 10. Noterliğini teftişe geldiği, kayıtları inceleyen müfettişin, davaya konu sözleşmenin davalılardan Ö.. Ç.. ve Ö.. Ç.. tarafından müteselsil Garantör ve kefil sıfatıyla imzalandığı, yapılan aktin ayrı bir akit sayıldığı için her birinin ayrı ayrı damga vergisi ödemeleri gerektiği, davalılar adına düzenlenen Gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinden 17.140,20 TL noksan Damga vergisi alındığını bildirdiği, bunun üzerine davacının 17.140,20 TL damga vergisini 07/11/2013 günü ihtirazı kayıt ve rücu koşuluyla ödediği,15/11/2013 tarihinde noterden çektiği ihtarname ile ödediği bedeli davalılardan talep ettiği, davalılar ise Bursa 19. noterliğinden 22/11/2013 tarihinde davacıya karşı ihtarname çekerek konu hakkında Gelir idaresi Başkanlığından mukteza talep ettiklerini, sonucuna göre karar vereceklerini bildirdikleri, buna rağmen davacının 27/11/2013 tarihinde takip başlattığı, davalıların borca ve takibe itiraz ettikleri, takibin durduğu, davacının 30/12/2013 tarihinde eldeki davayı açtığı, Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı Mükellef Hizmetleri Gelir Grup Müdürlüğü tarafından 26/12/2013 tarihinde davalıların başvurusuna verilen cevapta özetle Adalet müfettişinin görüşünün doğru olmadığının belirtilmesi üzerine davacının özelgeye dayanarak 05/03/2014 tarihinde ödediği bedeli iade aldığı anlaşılmaktadır. Olayların gelişimi gözetildiğinde davacının davalıların Vergi dairesine yaptıkları mukteza talebi sonucunu beklemeden takip başlattığı ve eldeki davayı açtığı, davalıların dava açılmasında kusurları olmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle davalıların yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaları usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bente gösterilen nedenle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm,davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 15/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11336, Karar No: 2016/12254, Tarih: 25.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/11336 E.  ,  2016/12254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ilave tediye ile sosyal yardım ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin usulden reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Dava dosyası eki olarak gönderilen mahkemenin 2013/351 Esas-2014/171 Karar sayılı dosyasının daha önce temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği, eldeki dosya ile aynı tarihte, Dairemizin 2014/14654 esas-2015/25229 karar sayılı kararı ile bozulduğu, ancak anılan dosyanın mahkemece yeni bir esasa kaydedilmediği anlaşılmaktadır. 06.08.2015 tarihli ve 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, ......Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 169/3-ı maddesi gereğince yazı işleri müdürü yargılamanın bulunduğu aşamanın gereklerini gecikmeksizin yerine getirmek zorundadır. Anılan sebeple mahkemesinin 2013/351 esas-2014/171 karar sayılı dosyasının bozma sonrası yeni bir esasa kaydedilerek yargılamasına devam edilmesi için mahkemesine iadesine; 25.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11133, Karar No: 2018/211, Tarih: 09.01.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/11133 E.  ,  2018/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen 26.03.2014 tarihli hükmün UYAP kayıtlarında sanığın halen mernis adresi olarak gözüken adresinde Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine göre 18.04.2014 tarihinde aynı konutta ikamet eden annesine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ardından sanığın duruşmada verdiği adresine de tebligat çıkarıldığı, yine Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine göre 16.06.2014 tarihinde aynı konutta ikamet eden annesine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve UYAP kayıtlarına göre her iki tebliğ tarihinde de sanığın ceza infaz kurumunda olmadığı, sanığın da 24.06.2014 tarihinde hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'ın her iki tebliğ tarihi itibariyle de hükmü 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 09.01.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7163, Karar No: 2019/6893, Tarih: 02.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7163 E.  ,  2019/6893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin iş yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığından suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, 09.07.2012 tarihinde sanığa bizzat iş yeri adresinde tebliğ edilmesi; incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenler tespit edilmediği için, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibraz edilmek üzere denetmenlik adresine getirilmesi istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrilmesi; ayrıca sanığın, muhasebeciye borcum vardı,borcumu ödeyemediğim için isteyemedim, muhasebeciye borcumu ödeyip sunacağım diyerek suçlamayı kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, suç tarihinde şirketin hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinde faaliyetin devam edip etmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği olmayacağı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.