muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2491, Karar No: 2009/5199, Tarih: 27.03.2009

Bir yerde 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 13.07.1945 tarihinden sonra yapılan orman kadastrosunun seri bazda yapılmaması ve 15.04.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin ikinci fıkrasında sayılan ayrıcalıklar olmaması halinde kural olarak bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesinleşen orman kadastro haritası ve tutanaklarının uygulanması sonucu belirlenir. Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1943 yılında yapılmıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmazların orman olup olmadığı kesinleşen orman kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması ile belirlenemez. Yukarıda anlatıldığı gibi, 1943 yılı orman kadastro haritası ile belirlenen orman sınırları 1995 yılında yapılan aplikasyon sırasında daraltılmıştır. 1943 yılı orman kadastro harita ve tutanakları yöntemince yerine uygulanmamış, sadece 1995 yılı aplikasyon haritasının uygulanmasıyla yetinilmiş, orman bilirkişisi dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun bildirmişse de yörede orman kadastrosunun 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğünden önce yapılması ve daha önce taraflar arasında 1999 ve 2001 yılları arasında görülüp kesinleşen davada dava konusu taşınmazın orman olması nedeniyle 1985 yılında tapulama harici bırakıldığı gerekçesiyle kişilerin açtığı tescil davalarının ret edilmiş olması ve bölgeye ait 1957 basım tarihli memleket haritasında davaya konu taşınmazların bir kısmının ve kadastrosu kesinleşen orman alanları gibi yeşil renge boyandığı, davaya konu taşınmazların bir kısmı aynı haritadabeyaz renkli olarak gösterilmiş ise de, üzerinde geniş yapraklı meşe ağacı sembollerinin bulunduğu ve bitişikteki 4-5 metre boyunda olduğu memleket haritasında gösterilen meşe cinsi orman alanları ile ayırıcı bir unsur (Dere, yol, yükseklik gibi) bulunmadığı ve adava konusu edilen yerlerin tümümün bitişikteki Devlet Ormanlarının devamı olduğu ve bir bütün halinde değerlendirildiğinde, yüksek eğimli orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler olduğu, yukarıda açıklandığı gibi, davalıların dayandığı kayıtların dava konusu taşınmazları kapsadığı kabul edilemeyeceği, yörede bu güne kadar 4785 Sayılı hükümleri de uygulanarak yapılan bir orman kadastrosunun da bulunmadığı, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi ile H.G.K’nun 21.01.2004 gün 2004/8-15/7 ve 12.05.2004 gün 2004/8-242/292 ve 12.03.2008 gün ve 2008/20-214/241 sayılı kararlarında belirtilen ilkeler gözönünde bulundurularak davacı Hazinenin davasının kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek Hazine davasının reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine ve davalı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kendilerini Yargıtayda yapılan duruşma sırasında vekille temsil ettiren Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 500.00.-TL’er vekalet ücretinin davalı gerçek kişiden alınarak bu yönetimlere verilmesine, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 27/03/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2698, Karar No: 2022/3401, Tarih: 09.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2698 E.  ,  2022/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/128 E., 2011/288 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükme yönelik;

Sanık müdafii Av. ...’in temyiz isteği yönünden; adı geçen müdafiin temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra öne sürüldüğü belirlenmiştir.

Sanık müdafii Av. ...’ın temyiz isteği yönünden hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2006 tarihli ve 2006/97 Esas, 2006/254 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2006 tarihli ve 2006/97 Esas, 2006/254 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 09.01.2011 tarihli ve 2008/11704 Esas, 2011/204 Karar sayılı ilâmı ile özetle;

a) Mağdur hakkında tanzim olunan ve hükme esas alınan raporun, organlardan birinin işlevinin zayıflamasının tespiti bakımından gerekli süre geçmeden tanzim olunması nedeniyle adlî tıp kriterlerini taşımadığı gözetilerek Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili İhtisas Kurulundan yeni rapor alınması gerekliliği,

b) Hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci, dördüncü ve beşinci fıkralarındaki şekle ve sıraya göre ilgili maddelerin tatbik edilmesi gerekliliği,

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

b) Hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci, dördüncü ve beşinci fıkralarındaki şekle ve sıraya göre ilgili maddelerin tatbik edilmesi gerekliliği,

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2011 tarihli ve 2011/128 Esas, 2011/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.03.2022 tarihli ve 2021/72655 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii Av. ...’ın süre tutum dilekçesi sunmakla yetindiği, gerekçeli kararın tarafına usûlüne uygun şekilde tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ve sanığın internet kafede tartıştıkları, fakat bu tartışma kavgaya dönüşmeden ayrıldıkları, mağdurun ilerleyen saatlerde sanığı arayarak konuşmak istediğini beyan ettiği ve sanığı Ortaçarşı Mahallesinde bulduğu burada da tartışmaya devam ettikleri anlaşılmıştır. Bu sırada mağdurun, gürültü olmasından çekinerek sanığı da arabasına aldığı ve birlikte ıssız bir yere gittikleri yolda giderken de araçta tartıştıkları ve araçtan inince yeniden tartışmaya başlayarak birbirlerine karşılıklı olarak vurdukları belirlenmiştir. Bu şekilde gelişen karşılıklı kavgada mağdurun sanığa ele geçirilemeyen muşta ile vurduğu ve sanığı basit şekilde yaraladığı, sanığın da ele geçirilemeyen bıçakla mağdura 4 darbe vurduğu, bunlardan birinin batına nafiz olmakla mağduru yaşamsal tehlike geçirecek ve ince barsakta anatomik kayba neden olmakla organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı, diğer 3 yaralanmanın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık her aşamada istikrarlı ve ikrara yönelik savunma yapmıştır.

3. Mağdurun anlatımları kabul ile uyumlu olup kendi eylemi yönünden tevilli ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Tanıklar İ.A., C.B., V.G., E.D.’nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak:

a) ... Devlet Hastanesi tarafından tanzim olunan 28.04.2006 tarihli; epigastriumda (karın üst orta bölgede) 2 cm, batın sol yanda göbek hizasında 10 cm solunda 1 cm lik, kalça sol yanda 1 cm lik ve kolda dış yanda 1 cm lik kesici delici alet yaraları bulunduğu, epigastriumdakinin batına nafiz olduğu, 1,5 cm ince barsağın multiple (çoklu) yaralandığı,

i) Yaralanmanın hayati tehlikeye neden olduğu,

ii) Basit tıbbî müdahale ile giderilemeyeceği,

iii) Organ zaafı niteliğinde olduğu;

a) ... Devlet Hastanesi tarafından tanzim olunan 28.04.2006 tarihli; epigastriumda (karın üst orta bölgede) 2 cm, batın sol yanda göbek hizasında 10 cm solunda 1 cm lik, kalça sol yanda 1 cm lik ve kolda dış yanda 1 cm lik kesici delici alet yaraları bulunduğu, epigastriumdakinin batına nafiz olduğu, 1,5 cm ince barsağın multiple (çoklu) yaralandığı,

i) Yaralanmanın hayati tehlikeye neden olduğu,

ii) Basit tıbbî müdahale ile giderilemeyeceği,

iii) Organ zaafı niteliğinde olduğu;

b) Yargıtay bozma ilâmının gereği olarak Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulundan temin olunan 20.06.2011 tarihli;

i) Epigastriumda, batın sol yanda, sol kalça sol ve sol kolda birer adet olmak üzere toplam 4 adet kesici delici alet yarası bulunduğu,

ii) Epigastriumda tarif edilen ve batına nafiz olan yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyeceği,

iii) Yüzeysel yumuşak doku lezyonlarına neden olan ve trajesine uyan bölgede herhangi bir büyük damar, sinir ve kas lezyonu tanımlanmayan diğer 3 (üç) adet kesici delici alet yaralanmasının her birinin ayrı ayrı;

1) Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı,

2) Kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu,

iv) Vücutta kemik kırığı tarif edilmediği,

v) Kişide olaya bağlı olarak tarif edilen ince bağırsaktaki anatomik kaybın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu,

Görüşlerini içerir adlî muayene raporları dava dosyasına konulmuştur.

6. Mağdurun eylemi neticesinde sanıkta meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Midyat Devlet Hastanesi tarafından tanzim olunan 10.04.2006 tarihli, sağ oxipitoparietalde (kafa üst bölgede) 0,5 cm lik kesi, sağ yüzde yüzeysel 3 cm lik ekimoz, sağ boyunda yüzeysel 2 cm cilt sıyrığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu görüşünü içerir kesin adlî muayene raporu dava dosyasına mevcuttur.

7. Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

8. Mahkemece, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 09.01.2011 tarihli ve 2008/11704 Esas, 2011/204 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafii Av. ...’in Temyiz İsteği Yönünden

1. Temyiz talebine konu hükmün karar tarihinin, 18.10.2011 olduğu, adı geçen müdafii tarafından hükümden sonra, 15.06.2020 havale tarihli vekâletnamenin dava dosyasına sunulduğu, temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın e-tebligat ile adı geçen müdafie tebliğ edildiği ve e-tebligatın 16.06.2020 tarihinde açıldığı, müdafiin ise Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) evrak işlem kütüğü üzerinde yapılan incelemeye göre 02.07.2020 tarihinde UYAP üzerinden gönderdiği temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır.

2. 5271 sayılı Kanun’un “Sürelerin hesaplanması” başlıklı 39 uncu maddesinin ikinci fıkrası; “Süre, hafta olarak belirlenmiş ise, tebligatın yapıldığı günün, son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer.” şeklinde, aynı maddenin dördüncü fıkrası ise “Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter.” biçiminde düzenlenmiştir.

3. Bu açıklamalar doğrultusunda, adı geçen sanık müdafiinin elektronik tebligat adresine gönderilen Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2011 tarihli ve 2011/128 Esas, 2011/288 Karar sayılı kararı 16.06.2020 tarihinde elektronik ortamda açılmış olup temyiz için 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre 23.06.2020 tarihinde dolmuştur. Ancak sanık müdafiinin bu süre geçtikten sonra 02.07.2020 tarihinde UYAP ortamından gönderdiği temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından adı geçen müdafiin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafii Av. ...’ın Temyiz İsteği Yönünden

1. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin, infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşılmıştır.

2. Sanığın eylemi neticesinde mağdurun hayati tehlike de geçirdiği gözetilerek sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin de yazılması gerektiği gözetilmemiş ise de bu husus mahallinde giderilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmayan hükme yönelik, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Müdafii Av. ...’in Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe (A) bölümünde açıklanan nedenlerle adı geçen sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafii Av. ...’ın Temyiz İsteği Yönünden

V. KARAR

A. Sanık Müdafii Av. ...’in Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe (A) bölümünde açıklanan nedenlerle adı geçen sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafii Av. ...’ın Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe (B) bölümünde açıklanan nedenle Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2011 tarihli ve 2011/128 Esas, 2011/288 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2022 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11056, Karar No: 2013/9978, Tarih: 27.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11056 E.  ,  2013/9978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... Ekspres Basın Yayın A.Ş. vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/08/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının, davacı ....'ye yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının, davacı ...'ya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil sonucu kişilik haklarının ihlal edilmesinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., belediye meclis üyesi olan davalının, meclis toplantısında yapmış olduğu bir konuşmada, imtiyaz sahibi ve yönetim kurulu başkanı olduğu gazeteyi eline alıp salondakilere göstererek gazete ve yazarları hakkında ağır ithamlarda bulunduğunu belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacılara yönelik doğrudan bir ithamının olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı tarafından kullanılan ifadelerin, davacıların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu olayda, ... Büyükşehir Belediyesi Meclis üyesi olan davalı, 16.04.2010 tarihli meclis grup toplantısında yaptığı konuşmada, açıkça isim vermemekle birlikte davacı ....nın imtiyaz sahibi ve yönetim kurulu başkanı olduğu gazeteyi eline alıp salondakilere göstererek, davacı şirket bünyesinde çıkan gazete ile yazarları hakkında ağır ithamlarda bulunmuştur. Davalının kullandığı hakaret içerikli ifadelerin, gazetenin sahibi olarak davacı şirketin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği, bu bakımdan davacı şirket lehine tazminata hükmedilmesi yerinde ise de, ayrıca davacı ... lehine tazminata hükmedilmesi doğru değildir. Zira, davalı tarafından yapılan konuşmada davacı...'nın şahsı değil, bir kısım yazarları nezdinde gazete ve dolayısı ile davacı şirket hedef alınmıştır. Şu halde, davacı ...'nın, taraf sıfatı bulunmadığından dolayı, davanın bu davacı yönünden aktif husumet yokluğundan reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı ... yönünden davalı yararına BOZULMASINA, diğer davacıya yönelik temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenle reddine, ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25027, Karar No: 2017/22685, Tarih: 19.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/25027 E.  ,  2017/22685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... Vek.Av....

3-... vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğinde olup, Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca bedelinin tespiti için mümkün olduğunca yakın parsel satışlarının emsal alınması gerekirken bilirkişi raporunda, farklı mahallede bulunan ve uzak mesafedeki taşınmaz emsal alınarak değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaza ilişkin acele el koyma dosyasında, bedeline hükmedilen örtülü yarı açık besi ahırın alanının 360,20 m2 olduğunun belirtildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, ahırın alanının 216,09 m2 hesaplandığı anlaşılmış olup, bu hususta oluşan çelişki giderilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaza ilişkin acele el koyma dosyasında, bedeline hükmedilen örtülü yarı açık besi ahırın alanının 360,20 m2 olduğunun belirtildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, ahırın alanının 216,09 m2 hesaplandığı anlaşılmış olup, bu hususta oluşan çelişki giderilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-30.12.2013 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisine göre, dava konusu taşınmazda bulunan ahırın 31,73 m2 lik kısmının, kamulaştırılan ve B harfi ile gösterilen 1093,94 m2 lik kısma isabet ettiği belirtilmesine rağmen, mahkemece bu kısmın kamulaştırmadan arta kalan ve C harfi ile gösterilen kısıma isabet ettiğinden bahisle hüküm kurulması,

4-Dava konusu taşınmaz için acele el koyma dosyasında bloke edilen miktarın, tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsup edilmesi sonucu fazla bloke edildiği anlaşılan 17.714,51 TL 'nin davacı idareye iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Dava konusu taşınmaz davalı olmadığı halde tespit edilen bedelin ilerde belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üç aylık hesapta bloke edilmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Davalılardan ... vd peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.