muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6534, Karar No: 2013/21569, Tarih: 09.09.2013

uygulanmasını istemekle, çelişkili davrandığı, başlangıçtan beri davalı asıl işverenin işçisi olduğunu iddia eden işçinin, asıl işverenin faaliyet alanı kapsamına giren işkolundaki sendikaya üye olması veya bu işkolunda örgütlü sendikanın imzaladığı Toplu İş Sözleşmesi için dayanışma aidat ödemesi gerektiği, davalı işyerinde, davalının faaliyet alanı kapsamına giren işkolunda örgütlü sendika olan ... Sendikası ile Toplu İş Sözleşmesi imzalandığı, farklı işkolunda örgütlenen sendika tarafından imzalanan ve davalının taraf olmadığı Toplu İş Sözleşmesinin işyerinde uygulanma olanağının bulunmadığı, esasen bunun mahkemenin de kabulünde olduğu, davacının kendisi için uygulanma ve yararlanma olanağı olmayan Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ... tazminat ve alacak taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “Asıl işveren alt işveren ilişkisini geçersiz olması durumunda alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi, toplu iş sözleşmesi grev ve lokavt kanununda kabul edilen temel esaslara uygun görüldüğü, ancak, asıl işveren alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığından toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığı ileriye etkili olduğunu kabul edilmesi ve muvazaanın saplandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerekeceği, toplu iş sözleşmesinin baştan itibaren hükümsüzlüğü kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanmamasının esas olduğu, bu durumda davacının Nakliyat ...ile dava dışı alt işveren ... inşaat şirketi arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağının açık olduğu” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY K A R A RI

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY K A R A RI

Dairemizin “dosya içeriğine göre davacı, davalıya ait işyerinde feshin geçersizliği ve işe iade kararı ile kesinleşen muvazaalı bir işlem ile alt işveren işçisi olarak çalışırken, alt işverenin faaliyet alanı kapsamına giren nakliyat işkolundaki sendikaya üye olduğu, sendikanın yetki aldığı ve alt işveren ile Toplu İş Sözleşmesi imzaladığı, davalı ...in faaliyet alanının ... olup, davalı ... Kolunda örgütlü sendika ile Toplu İş Sözleşmesi imzaladığı, somut uyuşmazlıkta, davacı iş sözleşmesinin alt işveren tarafından feshedilmesi üzerine, davalı ile iş sözleşmesini fesheden dava dışı alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, başlangıçtan beri davalının işçisi olduğunu, iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia etmiş ve yapılan yargılama sonunda kesinleşen karar ile davalı ile dava dışı ... Ltd.Şti arasındaki ilişkinin muvazaalı ve davacının başlangıçtan itibaren davalı işçisi olduğu, feshin sendikal nedene dayandığının kabul edildiği, davacının işe iade kararı sonrası davalı işveren davacıyı işe başlatmayarak bordroya göre kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücret alacağını ödediği, davacı işçinin bu davada alt işveren ile farklı işkolunda örgütlenen sendika arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin uygulanmasını iddiasıyla, ... tazminat ve alacak istediği, davacının üyesi olduğu Nakliyat ...ile dava dışı alt işveren ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi, 15.03.2007-14.03.2009 yürürlük dönemi için 26.12.2007 tarihinde imzalanmış ise de davacının bu şirketin işçisi olmadığı ve işe girdiği tarihten itibaren davalı ...Ş.'nin işçisi olduğu, kesinleşen feshin geçersizliği hükmü ve muvazaa tespiti ile sabittir ve zaten bu nedenle davacının ... AŞ'deki işe iadesine karar verildiği, İş Kanunun 2.md.nin muvazaalı alt işverenlik ilişkisine bağladığı sonucun da bunu gerektirdiği, dolayısı ile

davacının yararlanmayı talep ettiği ...’in tarafının ... Ltd. Şti. olmadığı, geçersizliğine karar verilen bir asıl-alt işveren ilişkisinde, alt işverenin imzaladığı Toplu İş Sözleşmesinin uygulanabilirliğine olanak tanımak, taraf olmayan davalı asıl işverenin sorumluluğunun, ayrıca aynı işyerinde birden fazla Toplu İş Sözleşmesinin uygulanmasının, keza farklı işkolunda örgütlü sendikanın imzaladığı sözleşmenin de tanınmasının kabulü olacağı, bunun Toplu İş Sözleşmesi düzeninin temel ilkelerine aykırı olduğu, her ne kadar davalı muvazaalı asıl-alt işveren ilişkisinin tarafı olup kendi muvazaasından yararlanmaz ise de, belirtildiği gibi Toplu İş Sözleşmesi Nakliyat ...ile dava dışı ... Ltd.Şti. arasında imzalandığı, aksine davacı işçi asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu iddia ederken, diğer taraftan işverenlik sıfatı olmayan alt işverenin imzaladığı Toplu İş Sözleşmesinin kendisi hakkında uygulanmasını istemekle, çelişkili davrandığı, başlangıçtan beri davalı asıl işverenin işçisi olduğunu iddia eden işçinin, asıl işverenin faaliyet alanı kapsamına giren işkolundaki sendikaya üye olması veya bu işkolunda örgütlü sendikanın imzaladığı Toplu İş Sözleşmesi için dayanışma aidat ödemesi gerektiği, davalı işyerinde, davalının faaliyet alanı kapsamına giren işkolunda örgütlü sendika olan ... Sendikası ile Toplu İş Sözleşmesi imzalandığı, farklı işkolunda örgütlenen sendika tarafından imzalanan ve davalının taraf olmadığı Toplu İş Sözleşmesinin işyerinde uygulanma olanağının bulunmadığı, esasen bunun mahkemenin de kabulünde olduğu, davacının kendisi için uygulanma ve yararlanma olanağı olmayan Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ... tazminat ve alacak taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup “sendika üyesi olmadan ve sendika üyeliğinin gerektirdiği yükümlülükleri yerine getirmeden, herhangi bir külfete katlanmadan sadece Toplu İş Sözleşmelerinin avantajlarından yararlanılmasının kabul edilemeyeceği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 09.09.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5473, Karar No: 2011/6415, Tarih: 02.11.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/5473 E.  ,  2011/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R –

Dava, eser sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemiyle yapılan takibe vâki itirazın iptâline ilişkin olup, davalı reddini savunmuş, mahkemenin kısmen kabule dair kararı, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı iş sahibi tanık anlatımlarıyla 12.000,00 TL ödeme yaptığının kanıtlandığını belirterek davacı alacağından mahsup edilmesini istemiştir. Davacı, tanık dinlenmesine muvafakat etmediğinden miktarı itibariyle ödemenin yapıldığı kanıtlanmış kabul edilemez. Ne var ki; davalı, delil listesinde “sair yasal deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılacağından ödeme konusunda yemin teklifine hakkı olduğu davalıya hatırlatılarak sonucuna uygun hüküm kurulması gerekirken, bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17595, Karar No: 2013/10936, Tarih: 27.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17595 E.  ,  2013/10936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.04.2012 tarih ve 2011/69-2012/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, 25.02.2010 tarihine kadar müvekkil şirketin münferiden yetki ile müdürlüğünü yaptığını, bu esnada şirkete ait parayı kullanarak alınan taşınmazı adına tescil ettirdiğini ileri sürerek İstanbul İli, ...İlçesi,... Mahallesi, 1538 Ada, 2 Parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin evi, kendi birikimi ve ailesinin yardımı ile aldığını, şirket parasının kullanılmadığını, şirket ortağı olan eşi... ile müvekkili arasına görülen boşanma ve mal rejiminin tasfiyesi davasında dahi evin edinilmiş mal olduğunun belirtildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının emniyet ifadesinde "evin parasının şirket hesabındaki paranın kendi hesabına yatırıldığını, ardından davaya konu dairenin bu para ile alındığını" ifade ettiği, evin alındığı tarihte şirket müdürü olduğu, taşınmazı alırken sözleşmeyi şirket adına aktetmediği ancak parasını şirket kaynaklarından ödediği, bunun vekalet görevinin kötüye kullanılması anlamına geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne, taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı şirket adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dilekçesi, davalı adresine Tebligat Kanunu’nun 21'inci maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir. Tebliğe ilişkin mazbatadan, davalı adresinin kapalı olması nedeniyle 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesi uyarınca evrakın muhtara tebliğ edildiği, 2 numaralı haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı, ancak en yakın komşusu/kapıcısı/yöneticisine haber verilmediği, mahalle muhtarının imzasının alınmadığı anlaşılmaktadır. Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca geçerli bir tebligattan söz edilebilmesi için, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılacak olanlardan hiç birinin gösterilen adreste bulunmaması, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, vs. tahkik ederek beyanlarının tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, tebliğ evrakının o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna teslim edilmesi, 2 numaralı ihbar fişinin kapıya yapıştırılması, keyfiyetin en yakın komşularından

birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilmesi gerekir. O halde, davalının adreste bulunmama sebebinin araştırılmaması ve buna ilişkin beyanların tebliğ tutağına yazılıp imzalatılmaması, adreste bulunmama nedeniyle tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesi için en yakın komşulardan birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirilmemesi karşısında dava dilekçesinin davalıya usulünce tebliğ edilmediği ve tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca da yapılmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, davalıya yapılan tebligatların usulsüz olduğunun ve davalının savunma hakkının kısıtlandığının kabulü gerekir. Öte yandan 1982 Anayasası'nın 36'ncı ve HUMK’nIn 73. maddelerine göre kural olarak; her davada duruşma yapılması ve tarafların bu duruşmaya usulüne uygun biçimde çağrılmaları zorunludur. Bu itibarla, mahkemece davalı tarafın savunması yönündeki delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12317, Karar No: 2014/12946, Tarih: 19.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/12317 E.  ,  2014/12946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı ... hakkında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5.maddesi uyarınca 3.600,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına ilişkin... Valiliği ...Kaymakamlığının 28.05.2013 tarihli ve 37 sayılı idari yaptırım kararına yönelik itirazın reddine dair ...Sulh Ceza Mahkemesinin 05.07.2013 tarihli ve 2013/265 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11.03.2014 gün ve 17614 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2014 gün ve KYB. 2014-98731 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-İtiraz eden sürücünün kan alkol düzeyine ilişkin ...Devlet Hastanesinde çalışan doktor kanaatini içeren rapor düzenlenerek sürücünün "orta düzeyde alkollü" olduğu belirtilmiş ise de; 11.06.2013 tarihli ve 28674 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6487 sayılı Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 19.maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun değişik 48/2.maddesinde, "Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar kullanılır." hükmü ile 18.07.1997 tarihli ve 23053 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 19.02.2014 tarihli ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve anılan Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 13.maddesi ile değişik 97.maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde, "Sürücülerin alkol oranlarının tespitinde; tarih, saat ve ölçüm sonucu ile cihaza ait seri numarasını gösterir çıktı verebilen ve kalibrasyon ayarı yapılmış teknik cihazlar kullanılır." (b) bendinde, "Yapılan ölçüm sonucunda yasal sınırların üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48.maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen miktarlarda idari para cezası verilerek, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde sürücü belgeleri birinci defasında altı ay, ikinci defasında iki yıl, üç veya üçten fazlasında ise her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır." (c) bendinde "Teknik cihaz kullanılmasını kabul etmeyen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48.maddesinin dokuzuncu fıkrasında belirtilen miktarda idari para cezası verilir ve sürücü belgesi iki yıl süreyle geri alınır." (ç) bendinde, "Yasal sınırların üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler ile teknik cihaz kullanılmasını kabul etmeyen ve bu nedenle hakkında işlem yapılan sürücüler araç kullanmaktan men edilir." şeklinde ve (f) bendinde ise, "Teknik cihazla yapılan ölçüm sonucuna itiraz edilmesi durumunda tekrar ölçüm yapılmaz, yapılan işlemlere itiraz 30.03.2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 27.maddesi kapsamında ilgili mahkemelere yapılır." hükmü düzenlenmiş olup, anılan hükümlere uyulmaksızın alkol testi cihazı ile teknik cihazlarla yapılmayan ve kanaate dayalı olarak düzenlenen rapora göre, idari para cezası verilmesi işleminde hukuka uygunluk bulunmadığından başvuru ya da itirazın kabulü yerine dosya kapsamına ve oluşa uygun olmayan gerekçelerle itirazın reddine karar verilmesinde,

2-Sürücü hakkında daha önce uygulandığı iddia olunan alkollü araç kullanmaya ilişkin eylemlerin araştırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

...Sulh Ceza Mahkemesinin 05.07.2013 tarih ve 2013/265 D.İş sayılı kararı yönünden 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 28/10.madde fıkrası gereğince itiraz yolu açık olup, kesinleşmiş bir hükmün bulunmadığı cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 19.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9802, Karar No: 2024/2909, Tarih: 01.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9802 E.  ,  2024/2909 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/222 E., 2015/213 K.

SUÇ : Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2013/222 Esas, 2015/213 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurun çelişkili beyanları dışında somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan eylemin birden fazla kişi ile işlendiğinden bahisle artırım maddesinin uygulandığı gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile cezanın artırılması hukuka aykırı ise de 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinin uygulanması ile birlikte sonuç ceza değişmediğinden bu kez eleştirmekle yetinilmiş, bozma sebebi yapılmamıştır.

2. Katılan mağdurun aşamalarda alınan beyanları, okul rehberlik öğretmeni tarafından tanzim edilen tutanak, adlî raporlar, inceleme dışı suça sürüklenen çocuğun anlatımları, suça sürüklenen çocuğun savunması nazara alındığında eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

2. Katılan mağdurun aşamalarda alınan beyanları, okul rehberlik öğretmeni tarafından tanzim edilen tutanak, adlî raporlar, inceleme dışı suça sürüklenen çocuğun anlatımları, suça sürüklenen çocuğun savunması nazara alındığında eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2013/222 Esas, 2015/213 Karar sayılı kararında, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4038, Karar No: 2010/5728, Tarih: 05.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4038 E.  ,  2010/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

2-... Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 10.11.2009 gün ve 2009/10489 Esas - 2009/15279 Karar sayılı ilama karşı davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 172,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/13134, Karar No: 2017/6598, Tarih: 31.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/13134 E.  ,  2017/6598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 27/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/04/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 31/10/2017 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili gelmedi, karşı taraftan davalılar vekili Avukat ... geldi, davalılar vekili Avukat ...'ın da mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü, okundu, dosyasına konuldu. Mazeret reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davalılar yararına takdir olunan 1.480,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.