muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15041, Karar No: 2012/587, Tarih: 19.01.2012

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Jandarma Komutanlığı/Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan köy/mahalle muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerini gösterir kayıt ve belgeler, 16.01.2010 ve 24.02.2010 tarihlerinde düzenlenen araştırma tutanaklarının içerikleri ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, ilgililerin 2010/Şubat dönemine kadar eylemli olarak birlikte yaşadıklarının kanıtlandığı belirgindir. Anılan tarih sonrasına ilişkin olarak; .....yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, bu mahallelerde 2009 yılından itibaren görev yapan muhtar ve azaların tümünün tanık sıfatıyla ifadeleri alınmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulü yönünde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulü yönünde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/403, Karar No: 2014/10418, Tarih: 23.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/403 E.  ,  2014/10418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 194 ada 16 parsel sayılı 3.675,08 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki iki katlı kargir evin davalı ...'ye ait olduğu şerh edilerek irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... mirasçıları olan davacı ve davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın kendisi ile kardeşi ...'ya ait olduğunu öne sürerek dava açmış, yargılama sırasında miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve pay devrine de dayanmıştır. Yargılama sırasında ... davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 194 ada 16 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7817, Karar No: 2020/16468, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/7817 E.  ,  2020/16468 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Bursa 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre, dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması ve ücret alacağının geleceği etkileyeceğinin anlaşılması karşısında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine aykırı olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.08.2020 tarihli karar ile 02.10.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışmakta iken 696 sayılı KHK ile 375 Sayılı KHK'ye eklenen geçici 23. madde gereğince 02/04/2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi sırasında belirsiz süreli iş sözleşmesi imzaladığını, iş sözleşmesinde ücret olarak asgari ücretin % 34 fazlası olarak belirlendiğini,sürekli işçi kadrosuna geçirilirken bu haklarının da korunarak geçişinin yapıldığını, 2018 yılında bu alacak kalemlerinin ödendiğini, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından 696 sayılı KHK kapsamında taşerondan kadroya geçen işçilerin ücret, mali ve sosyal haklarını düzenleyen toplu iş sözleşmesinin yayınlandığını, bu sözleşmeye göre 01/01/2018 tarihinden başlayarak 31/12/2020 tarihine kadar ücret zamları ve mali ve sosyal hakların türü ve miktarının belinlendiğini, davalı kurum tarafından 2018 yılı içinde belirlenen ücret zammı, mali ve sosyal hakların davacıya ödendiğini, ödenen alacak kalemlerinin yol ücreti, yemek ücreti, aylık ücret (asgari ücretin % 34 fazlası), resmi tatil çalışması ücreti, fazla mesai çalışması ücreti, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı 2018 yılına ait ücret zammı, mali ve sosyal haklardan oluştuğunu, ancak 01/01/2019 tarihinden itibaren davacının maaşlarının eksik ödendiğini, bu durumun İş Kanunun 22. maddesi kapsamında iş sözleşmesinin içeriğinin işçi aleyhine değiştirilmesi anlamına geldiğini, işçinin yazılı onayı olmadan ve açıkça onay vermediği esaslı değişikliğin işçiyi bağlamayacağını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 2019 yılı ocak ayından itibaren eksik ödenen fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinde işçilere yapılacak olan ücret zamlarının asgari ücret üzerinden değil, günlük çıplak ücret üzerinden belirlendiğini, 2018 yılında davacıya asgari ücretin %34 fazlası ve diğer ek zam ve ödemelerin yapıldığını, 2019 yılında toplu iş sözleşmesinin ücret zammı maddesinde 01/01/2019 tarihindeki ücretlerine %4 oranında zam yapılacağı bildirildiğinden, davacıya bu şekilde ücretlerin hesaplanarak ödeme yapıldığını, davacının 2019 yılının başından itibaren asgari ücretin üzerinde ücret aldığını ve bir hak kaybının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince hüküm altına alınan toplam miktarın istinaf kesinlik sınırı olan 5390,00 TL'nin altında kalması sebebi ile davalının istinaf başvurusunun kesinlik sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı Gençlik Spor Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

6100 sayılı Kanun'un 362. maddesinin 2. fıkrası gereğince alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, temyiz kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.

Dosya içeriğine göre; dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret zamları uygulanarak ücretinin tespit edilip belirlenen ücrete göre alacakların hesaplanması; belirlenen ücretin dava tarihinden sonraki dönem için de işçinin alacaklarının hesabını etkileyecek olması karşısında; ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemez. Belirtilen sebeple, ilk derece mahkemesince verilen karar kesin olmadığından; Bölge Adliye Mahkemesince davalı Gençlik Spor Bakanlığı’nın istinaf başvurusu yönünden işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, başvurunun kesinlik sebebi ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan, yukarıda esas ve karar numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile ek kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12450, Karar No: 2012/12863, Tarih: 17.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/12450 E.  ,  2012/12863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalılar ... aleyhine 17/03/2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2005 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik hakkının basın yolu ile ihlal edildiğini iddia eden davacının manevi tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... gazetesinin 07/02/2003, 19/02/2003 ve 26/02/2003 tarihli nüshasında, davalı ... tarafından ^^Nalına da Mıhına da ^^adlı köşesinde kaleme aldığı yazılar ile ihaleye fesat karıştırdığı, ihalenin eşinin ortak olduğu firmaya verildiği,kabul komisyonu üyelerine baskı yapıldığı,üyelere yalandan yere soruşturma açtırılacağı, hısızlık ve kurumu zarara uğrattığı iddilarına yer verildiğini ve yazılarda konu edilen kişinin kendisi olduğunun son derece açık olduğunu belirterek gerçeğe aykırı yayınlar nedeniyle uğradığı manevi zararın tazminini istemiştir.

Davalılar,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yazılarda isim verilmeksizin, görevi ve bulunduğu konum ayrıntılı olarak tarif edilerek davacıdan sözedildiğinin anlaşıldığı ve davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu edilen yazılarda,Türkiye Taşkömürü Kurumu'nun üst düzey yöneticisinden bahsedildiği,07.02.2003 tarihli yazıda “...çekler Leyla'ya olayı doğrumu..ihale yoksa yükleme-boşaltma firması için mi yapılmıştı.Başkası onun fiyatından 1.7 trilyon aşağıda rakam verince mi işler karıştı?..”,19.02.2003 tarihli yazıda “...Bilgi işlem sisteminin faturası konusu...Malumunuz bu işi TTK üst düzeyinde ki bir yöneticinin eşinin ortak olduğu firma almış demiştik.Firma TTK'dan 565 milyar lirasını kurtarmanın peşinde...”ve 26.02.2003 tarihli yazıda ise “...Bilgisayar ihalesi ile ilgili olarak iddialar ortaya atmıştım.gelin görün ki hırsıza kasa teslim edilmiş...Bigisayar ihalesinde pis kokular var.Bir Genel müdür yardımcısının eşinin ilişkisi olduğu söylenen bir firma ihaleyi almıştı...”şeklinde belirlemelere yer verilerek TTK'da çalışan bir üst düzey yöneticiden ve bu yetkilinin eşinin de ihaleyi alan şirketin ortağı olduğundan bahsedildiği anlaşılmaktadır.Dava dilekçesinde ise davacı eşi ... ...'in Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü Dış İlişkiler Daire Başkanlığı'nda çalışan 27 yıllık bir kamu görevlisi olduğundan bahsetmiştir.

Davacının eşinin kamu çalışanı olduğu ve ihale alan kurumla ilgisi bulunmadığına göre ve yayında davacının ad soyadının yazılmadığı fotoğrafının kullanılmadığı nazara alındığında yapılan yayınlarda sözedilen kişinin davacı olduğu anlaşılamamaktadır.Hal böyle iken matufiyet unsurunun da gerçekleşmediği anlaşıldığı halde mahkemece davanın reddine karar verilmek yerine kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7305, Karar No: 2012/9181, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7305 E.  ,  2012/9181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Yasanın, 5831 sayılı Yasanın 8. maddesi ile eklenen Ek 4. madde gereğince yapılan kadastro çalışmalarında, ... köyü 3293 nolu 1152,76 m2 yüzölçümlü parsel, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılarak, tutanağının beyanlar hanesine taşınmazın ve üzerindeki binanın davacı ...'ın kullanımında olduğu belirtilmiştir. Davacı ..., kullanımında bulunan taşınmazın, adına kullanıcı şerhi verilen 3212 nolu taşınmazdan daha fazla yeri kapsadığını, kullanımında bulunan ve 3293 nolu taşınmaza bitişik bulunan 1269,01 m2'lik bölüm yönünden adına kullanıcı şerhi verilmesi gerektiğini, bu bölümün de 2/B ile orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğunu iddia ederek, çekişmeli taşınmaz alanının, 3293 nolu taşınmaza eklenerek adına kullanıcı şerhi verilmesine karar verilmesini istemiştir. Kadastro mahkemesince, dava konusu yapılan bölüm hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.04.2011 tarih ve 2011/1104 E., 2011/4251 K. sayılı kararı ile, boşluk olarak bırakılıp hakkında tutanak düzenlenmeyen 120,82 m2 yüzölçümlü taşınmaz bölümü yönünden verilen görevsizlik kararı onanarak kesinleşmiştir. Hükmün kesinleşmesiyle yargılamaya sulh hukuk mahkemesinde devam olunmuştur. Mahkemece; çekişmeli taşınmazın kullanıcısının davacı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve bilirkişi raporuna ekli krokide kesik çizgilerle gösterilen 120,82 m2 yüzölçümlü bölümün 3293 nolu taşınmaza eklenerek, tapunun beyanlar hanesine, taşınmazın ve üzerindeki binanın kullanıcısının ... olduğunun şerhi ile tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; 3402 sayılı Yasaya eklenen Ek 4. madde gereğince yapılan kullanım kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Her ne kadar mahkemece, çekişmeli taşınmazın kullanıcısının davacı ... olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bilirkişi raporuna ekli krokide (D) ile gösterilen çekişmeli taşınmazın 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu, ancak, 3402 sayılı Yasanın, 5831 sayılı Yasanın 8. maddesi ile eklenen Ek 4. madde gereğince yapılan kulanım kadastro tespiti çalışmalarında, yol boşluğu olarak bırakılıp, tespite konu edilmeyerek, tutanak düzenlenmediği, idareyi 3402 sayılı Yasaya eklenen Ek 4. maddesine göre kullanım kadastrosu yapılmasını zorlayıcı nitelikte bir dava açılamayacağından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünceyle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 18/06/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6832, Karar No: 2016/8909, Tarih: 02.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/6832 E.  ,  2016/8909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 6551 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ... yönünden kabulüne ... yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dilekçesinde; kamulaştırma yapılmaksızın dava konusu taşınmazın bir kısmına davalı idareler tarafından yağmur ve atık su kanalizasyon hattı geçirilmek suretiyle fiilen el atıldığı gerekçesiyle tazminat talep etmiş, mahkemece davanın davalı ... yönünden kabulüne, .... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı yönünden reddine karar verilmiştir. Kamulaştırmasız olarak el atıldığı iddia edilen taşınmazla ilgili olarak daha sonra aynı davacılar tarafından .... Büyükşehir Belediyesi aleyhine dava konusu taşınmazın bu defa mezarlık alanında kalması nedeniyle .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/362 E-2014/193 K sayılı dosyasında açılan tazminat davasında taşınmazın tamamının bedeline hükmedildiği, davacılar murisinin tüm hissesinin iptali ile .... Büyükşehir Belediyesi adına tescil edildiği, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosya arasına alınan kesinleşme şerhli karar örneğine göre de 24.04.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığına göre, mahkemece bu dosya getirtilip, değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.