muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23148, Karar No: 2013/22404, Tarih: 25.10.2013

Somut olayda davalı belediyece yapılan ihale sonucunda Bilişim Gençlik Evi Kütüphanesinin işletilmesi işi davalı şirkete verilmiş, davacı davalı şirketin işçisi olarak bu işte çalışmakta iken, iş sözleşmesi yazılı bir fesih bildirimi olmadan feshedilmiştir.

Yukarıda belirtilen kanuni düzenlemeler gereği belediyenin kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor, sosyal hizmet ve yardım, meslek ve beceri kazandırma görev ve sorumlulukları kapsamında bu tür hizmetleri üçüncü şahıslara yaptırması mümkündür. Davalılar arasında kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.Geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi sözkonusu olduğunda işe iade hükmünün sadece alt işveren aleyhine kurulması gerekir.

Mahkemece feshin geçersizliğine karar verilmiş olması isabetli ise de davacının hangi davalı işyerine işe iade edildiği belli olmadan hüküm kurulması hatalıdır. Davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi kanuna uygun olduğundan ve muvazaaya da dayanmadığından davacının gerçek işvereni olan davalı şirkete ait işyerine iadesine karar verilmesi gerekir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının davalı Kent Sosyal Hizmetleri Turz. Org. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'ne ait işyerindeki işine iadesine,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 189,70 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 25.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7964, Karar No: 2010/11504, Tarih: 19.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/7964 E.  ,  2010/11504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : ...: Birleşen esas sayılı dosyaya ilişkin açılan kamu davasının 765 sayılı TCK 102/4, 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına.., ...: beraat

...: 213 sayılı yasanın 359/b-1, 5237 sayılı TCK 62, 51, 53/1-a-b-d maddesine göre 15 ay hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluğuna..

213 sayılı yasanın 359/a-2, TCK 62, 51 maddesine göre 5 ay hapis cezasının ertelenmesine

...: 213 sayılı yasanın 359/b-1, TCK 62, 51, 53/1-a-b-d maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezalarının ertelenmesine, hak yoksunluğuna,

213 sayılı yasanın 359/a-1, TCK 62, 51 maddelerine göre 5 ay hapis cezasının ertelenmesine..

1-Katılan vekilinin sanık ... hakkında “1997 ve 1998 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davalarının dava zamanaşımlarının gerçekleşmesi nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “1997 ve 1998 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin zamanaşımının dolmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar müdafiinin sanık ... hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek”, “2000, 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, sanık ... hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek”, “1998, 1999 ve 2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine, katılan vekilinin ise sanık ... hakkında “1997, 1998, 1999, 2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

II-Sanıklar müdafiinin sanık ... hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek”, “2000, 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, sanık ... hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek”, “1998, 1999 ve 2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine, katılan vekilinin ise sanık ... hakkında “1997, 1998, 1999, 2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanık ...’ye yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmemek”, “2000, 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, sanık ...’e yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmemek”, “1998, 1999 ve 2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” ve sanık ...’e yüklenen “1997, 1998, 1999, 2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında anılan suçlardan açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/10345, Karar No: 2004/302, Tarih: 29.01.2004

11. Ceza Dairesi 2002/10345 E., 2004/302 K.

**11. Ceza Dairesi 2002/10345 E., 2004/302 K.**

**- ADALET VE NESAFET KURALLARI

- CEZANIN KİŞİSELLEŞTİRİLMESİ

- HİZMET NEDENİYLE EMNİYETİ SUİSTİMAL

- TEMEL CEZANIN BELİRLENMESİ**

**"İçtihat Metni"**

Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçundan sanıklar Bülent, Fuat, Mahmut ve Eşrefin yapılan yargılamaları sonunda: TCK.nun 510, 522 ve 59. maddeleri gereğince 4'er yıl 7'şer ay hapis cezasıyla mahkûmiyetlerine dair Elazığ Üçüncü Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.7.2001 gün ve 1999/539 Esas, 2001/464 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 16.7.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:

Sanıkların jandarmadaki ifadelerinde her seferinde yaklaşık 2-3 ton kadar olmak üzere 3-5 kez şeker pancarını fabrikaya götürmeden yolda sanık Bülent'e ait petrol ofisi idare binası yanına boşalttıklarını beyan etmeleri karşısında, nakliye işinde kullanılan kamyonların tonajları, boşaltma sayısı, bir seferinde jandarma tarafından tespit edilen miktarın fazlalığı ve dosya kapsamı nazara alındığında suça konu pancar değerinin pek fahiş kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden ve TCK.nun 522. maddesinin uygulanmasında 5 yıl 6 ay yerine hesap hatası sonucu 5 yıl 10 ay hapis cezasına hükmolunması TCK.nun 59. maddesinin uygulanması sonunda hükmolunan cezanın doğru olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar vekillerinin suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeterli delil olmadığına, TCK.nun 523. maddesinin uygulanması gerektiğine, aynı yasanın 522. madde uygulamasının yerinde olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Kanun koyucu cezanın kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından, hakimin her olayın özelliğine ve failin kişiliğine göre gerekçesini göstererek, iki sınır arasında temel cezayı belirlenmesine olanak sağlamıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 4.6.1996 gün ve 1/123-126 sayılı ve benzer bir çok kararında açıklandığı gibi alt ve üst sınır arasındaki cezanın belirlenmesi yetkisi kullanılırken, "adalet ve nesafet" kurallarına bağlı kalınmalı, gerekçe suçun işleniş biçimi, yasaya aykırılık derecesi, tehlikenin ağırlığı, kastın yoğunluğu, suç nedenleri, sanığın geçmişi ve sosyal durumu, fiilden sonraki davranışları gibi ölçütler içinde dosya kapsamına uygun olmalı, takdirde yanılgıya zafiyete düşülmemelidir.

Somut olayda TCK.nun 29. maddesinde öngörülen nesnel ve öznel ölçütler her bir sanık açısından yeterli şekilde gösterilip açıklanmadan ve sağlanan menfaatin çok çok üzerinde çıkar sağlanması halleri de gözetilmeden sanıklar hakkında cezanın en üst oranda belirlenmesi,

Somut olayda TCK.nun 29. maddesinde öngörülen nesnel ve öznel ölçütler her bir sanık açısından yeterli şekilde gösterilip açıklanmadan ve sağlanan menfaatin çok çok üzerinde çıkar sağlanması halleri de gözetilmeden sanıklar hakkında cezanın en üst oranda belirlenmesi,

2- Suçun aynı karar altında 22.10.1999-9.11.1999 tarihleri arasında teselsül ettiği dosya kapsamından anlaşılmasına rağmen sanıklar hakkında TCK.nun 80. maddesinin uygulanmaması,

3- Dosya içindeki sabıka kaydından infaz olunduğu anlaşılan önceki hükümlülüğü nedeniyle sanık Bülent hakkında TCK.nun 81/1. maddesinin uygulanmaması,

4- Müsadereye konu 23 ..... 455 plaka numaralı kamyonun G. İnşaat Şirketine ait olduğu ileri sürüldüğünden, suç tarihi itibariyle aracın kimin adına kayıtlı olduğu usulen araştırılarak, onaylı tescil belgesi suretinin dosyaya konulması, kamyon sanık Bülent ve veya A. Pet Ltd. Şti ya da ilgili şirketleri adına kayıtlı değilse nakliye işinde hangi şartlar dahilinde kullanıldığının, tescil sahibinin bilgisi dahilinde suçta kullanılıp kullanılmadığının tespit olunarak sonucuna göre karar tesisi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kazanılmış haklar saklı tutularak (BOZULMASINA), 29.1.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6960, Karar No: 2018/18505, Tarih: 18.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6960 E.  ,  2018/18505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 27.11.2014 günü yokluğunda karar verildiği, verilen kararın ikamet adresine 22.12.2014 tarihinde aynı ikamette bulunan Tuğba Yıldız'a tebliğ edildiği ve sanığın o tarihte Kırşehir E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunması nedeniyle tebligatın usulsuz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Karar tarihinde Kırşehir E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar da alınmadan, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak hükmün açıklandığı 27/11/2014 tarihli son duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13786, Karar No: 2019/5933, Tarih: 13.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13786 E.  ,  2019/5933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 26.04.2013 tarihinde, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın karşıdan karşıya geçmeye çalışan müvekkiline çarparak belden aşağısı felçli kalacak şekilde yaralanmasına neden olduğunu belirterek belirsiz alacak olarak 1.000,00 TL maddi tazminatın (750,00 TL bedensel zarar ve 250,00 TL bakıcı gideri olmak üzere) temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 26.05.2016 tarihinde geçici ve sürekli iş göremezlik talebini toplamda 58.022,21 TL'ye, bakıcı gideri talebini 78.206,64 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 78.206,64 TL ömür boyu bakıcı gideri, 4.909,93 TL geçici ve 53.112,28 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 136.228,85 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle davalıya sigortalı aracın dava dışı Tes-Ağaoğlu Tur. Ltd. Şti.ye kayıtlı olup şirketlerin tüm işlerinin ticari nitelikte sayılmasına göre davalı vekilinin ticari faize yönelik aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan geçici-sürekli iş göremezlik ve bakıcı gideri tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Somut olayda, mahkemece maluliyet oranı ile ilgili Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda davacının başkasının bakımına muhtaç olup olmadığı açıkça belirtilmemiş, davacının ömrü boyunca başkasının bakımına muhtaç olduğuna dair de dosyada herhangi bir rapor bulunmadığı halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda bakıcı giderleri hesaplanmış, davacının başkasının bakımına muhtaç olduğu sonucu çıkarılmak suretiyle bakıcı gideri talebinin kabulüne karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir. Mahkemece, davacının maluliyeti ve oranı nedeniyle ömür boyu bakıcıya muhtaç olup olmadığı veya bakıcıya muhtaç ise bunun süresi hususunda Adli Tıp Kurumu'ndan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11761, Karar No: 2023/20242, Tarih: 03.07.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11761 E.  ,  2023/20242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında kötü muamele suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdur vekilinin temyiz istemi, kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, hükmün dayanaksız olduğu, mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanına itibar edilerek ve menfaati gözetilerek karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, suç tarihinde alkol ve sigara alırken çocuğu olan mağdurun tadını merak ettiğini söylemesi üzerine sigaradan ve viskiden tadına bakması için mağdura vererek kötü muamelede bulunduğu iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 26.05.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik mağdur ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1049, Karar No: 2010/1421, Tarih: 10.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1049 E.  ,  2010/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmeye teşebbüs suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1,35,62. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (KAYSERİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/06/2009 gün ve 348/229 sayılı karar re'sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/7, 62,59, 31. ve 33.maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun 7 ve 5252 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde kanuna aykırı cihet görülmediğinden re’sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/03/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10290, Karar No: 2023/12665, Tarih: 27.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/10290 E.  ,  2023/12665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/493 D.İş, 2021/469 K.

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kabulüne-Davalının itirazlarının kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 08.08.2018 tarihinde davacı yayanın karşıdan karşıya geçerken davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası (ZMSS) yapılan aracın çarpması sonucu yaralandığını ve malul kaldığını, sigorta şirketine oluşan zararın tazmini için başvuru yapıldığını ancak olumlu yanıt alınamadığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.900,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici bakıcı gideri, 3.000,00 TL Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından karşılanmayan tedavi giderlerinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, 1.200,00 TL rapor ücretinin de yargılama giderleri arasında kabulünü talep etmiş 08.04.2021 tarihinde sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 113.840,15 TL’ye, geçici bakıcı gideri talebini 1.977,13 TL’ye ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taleplerin zamanaşımına uğradığını, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik' e göre maluliyetin belirlenmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri talebinin poliçe kapsamında olmadığını, yine sigorta şirketinin tedavi giderlerinden sorumluluğu bulunmadığı, maluliyet zararının TRH 2010 Yaşam Tablosuna ve %1,8 teknik faize göre ve vergilendirilmiş kazanç ile hesaplanması gerektiğini, davacının geçici iş göremezliğe ilişkin zararı olmadığını, dolaylı giderlerden olan rapor ücretinin poliçe kapsamında olmadığını, kusur oranlarının araştırılması gerektiğini, temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz talep edilebileceğini savunarak talebin reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları, sunulan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davanın kabulüne, 113.840,15 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.977,13 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 3.000,00 TL tedavi gideri olmak üzere 118.817,28 TL maddi tazminatın 08.02.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar