muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6175, Karar No: 2024/2504, Tarih: 17.04.2024

2.Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; erkeğin tam kusurlu olduğunu, hükmedilen tazminat miktarlarının ve iştirak nafakası miktarlarının oldukça yetersiz olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, tazminatların ve iştirak nafakalarının miktarı yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "tarafların ilk derece mahkemesince kabul edilen kusurlarının gerçekleştiği, boşanmaya neden olan olaylarda davacının ağır kusurlu, davalının hafif kusurlu olduğu, ilk derece mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın kabulüne ilişkin kararın doğru olduğu, delillerin değerlendirilmesinde, kanunun olaya uygulanmasında, gerekçede ve kusur belirlemesinde hata edilmediği, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tarafların evlilik süresi, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, paranın alım gücü, nafakanın niteliğine, ortak çocukların ihtiyaçları, günün ekonomik koşullarına göre; ilk derece mahkemesince çocuklar lehine takdir edilen tedbir/iştirak nafakaları ile kadın lehine hükmedilen tazminatların miktarlarının hakkaniyete uygun olduğu, velâyete dair hükümlerin kesin hüküm oluşturmayıp değişen şart ve koşullara göre her zaman velâyetle ilgili dava açılabileceği, annenin çocuklara karşı olumsuz bir davranışının ispat edilemediği, ortak çocukların içinde bulunduğu yaş dönemi, ortak çocukların mahkeme huzurunda tespit edilen velâyet tercihleri, sosyal inceleme raporunda yapılan tespitler, uzman görüşü, çocukların üstün yararı gereğince ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine ilişkin kararın da doğru olduğu, davanın kabulüne karar verildiğinden mahkemece davacı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; müvekkil davacının daha ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu durumun sonucu olarak kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin dosyada sübut bulan olaylara, yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğunu, çocukların baba ile kalmak istediklerini belirten mesajlar attıklarını, annenin tayin isteyerek, çocukları alarak gittiğini ileri sürerek kusur belirlemesi, tazminatlar, velâyet ve iştirak nafakaları yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

1.Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; müvekkil davacının daha ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu durumun sonucu olarak kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin dosyada sübut bulan olaylara, yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğunu, çocukların baba ile kalmak istediklerini belirten mesajlar attıklarını, annenin tayin isteyerek, çocukları alarak gittiğini ileri sürerek kusur belirlemesi, tazminatlar, velâyet ve iştirak nafakaları yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; erkeğin tam kusurlu olduğunu, hükmedilen tazminat miktarlarının ve iştirak nafakası miktarlarının oldukça yetersiz olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, tazminatların ve iştirak nafakalarının miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, tazminatlar, nafaka miktarları ile velâyet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı erkek vekilinin tüm, davalı kadın vekilinin ise aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesinde düzenlenen hakkaniyet ilkesi nazara alınarak 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda (2) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere davalı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat yönünden BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda (2) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere davalı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat yönünden BOZULMASINA,

3.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı erkek vekilinin tüm, davalı kadın vekilin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19859, Karar No: 2014/21036, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19859 E.  ,  2014/21036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk ( İş) Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2009/92-2014/85

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, davacının meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davası ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

HMK’nun 167.maddesi uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına, davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı yasanın 30.maddesinde Mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içerisinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan manevi tazminat davasında, olayın oluş şekli, müterafik kusur oranları, husule gelen elem ve ızdırabın derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi, hak ve nesafet kuralları esas alınır. Maddi tazminat davasında da müterrafik kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir.Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre manevi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1220, Karar No: 2020/3873, Tarih: 01.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1220 E.  ,  2020/3873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmün onaylanması

Hükümlü ... müdafinin 05.11.2019 tarihli dilekçesinin mahkemenin 05.11.2019 tarihli mahkumiyet hükmünün onaylanmasına dair ek kararına yönelik temyiz talebi olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan duruşma sonunda, incelenen dosyaya göre verilen ek kararda bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle mahkumiyet hükmünün onaylanmasına dair ek kararın ONANMASINA, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14980, Karar No: 2011/4929, Tarih: 31.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/14980 E.  ,  2011/4929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait 603 ada 2 parsel numaralı taşınmazı ihale sonucu 10.7.1997 tarihli Encümen kararı ile satın aldığını, tapunun 31.7.1997 tarihinde kendisine devredildiğini, daha sonra davalının Encümenin yaptığı satışın geçersiz olduğu iddiasıyla Sarayönü Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/101 esas sayılı dosyası ile tapu iptali ve tescil davası açtığını, 17.5.2007 tarihinde kesinleşen kararla tapunun iptali ile davalı ... adına tesciline karar verildiğini, taşınmaz üzerine çok büyük yatırımlar yaptığını, binlerce ağaç diktiğini, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalının iade tarihindeki muhdesat değerlerini iade etmesi gerektiğini, ayrıca ödenen bedelin iade kapsamında taşınmazın rayiç bedelinin iadesi ile maddi ve manevi tazminat ödemesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000.000TL sebepsiz zenginleşme nedeniyle alacak, 200.000TL maddi ve 100.000TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, sebepsiz zenginleşme olmadığını, muhdesatlar nedeniyle kazançlarının olmadığını, davacının sanayi tesisi oluşturmak amacıyla taşınmazı satın aldığını ancak taahhüdünü yerine getirmeyerek kendilerini zarara uğrattığını, ihale şartnamesinin 11.maddesi gereğince bedelin iadesini isteyemeyeceğini, taşınmazın amaca aykırı kullanılması nedeniyle tapunun iptaline karar verildiğini, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacı tarafından daha önce satın alınan fakat satış işlemi iptal edilen taşınmaz üzerinde gerçekleştirilen yapım ve dikim ile arsa bedeli ile ilgili olarak 1.200.000,00TL'nin 21/05/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya 2010/14980-2011/4929

verilmesine, faizle ilgili olarak fazlaya ilişkin taleplerin reddine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

verilmesine, faizle ilgili olarak fazlaya ilişkin taleplerin reddine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davalıya ödediği taşınmaz bedelinin iadesi kapsamında sebepsiz zenginleşme nedeniyle 1.000.000TL, uğradığı zarara ilişkin maddi tazminat olarak 200.000TL ve manevi tazminat olarak 100.000TL olmak üzere üç kalem istekte bulunmuş, mahkemece, yapım ve dikim ile arsa bedeli ile ilgili olarak 1.200.000,00TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline,manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Dava, niteliği itibariyle kısmi dava niteliğindedir. Alacaklı, alacağının tümü için dava açmak zorunda olmayıp, şimdilik belli bir bölümünü dava konusu yapabilir. Ancak alacaklının böyle bir kısmi dava açması halinde de, alacağın tümü için açılan davalarda olduğu gibi talep edilebilecek alacak miktarının tam ve kesin olarak belirlenmesi zorunludur. Öte yandan, HUMK.nun 388/son ve 389. maddeleri gereğince de, davadaki taleplerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, açık ve tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi de gereklidir. Somut olayda mahkemece değişik kalemler için değişik bilirkişi raporlarına atıf yapılmış olup tüm alacak miktarları kalem kalem,açık,tam ve kesin olarak belirlenmediği gibi, verilen hüküm de, HUMK’nun 388. ve 389. maddelerinde belirtildiği gibi, açık ve tereddüte yer vermeyecek nitelikte de değildir. O halde mahkemece kısmi dava niteliğinde de olsa, talep konusu olan her alacak kalemi , tam ve tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenip, bundan sonra taleple bağlı kalınmak suretiyle alacağın dava konusu yapılan bölümü ile ilgili hüküm kurulması gerekirken, açıklanan hususlar gözardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 31.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3026, Karar No: 2018/8856, Tarih: 03.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3026 E.  ,  2018/8856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 51, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, internete aracının satılık olduğuna dair ilan veren katılanla kendisine ait olduğunu söylediği Tadım Pastanesi’nde buluşarak, 26.000 TL'ye bedel ile satış konusunda anlaştıkları, sanığın 10.000 TL'si peşin vererek, bakiyesini bir ay sonra ödeyeceğini belirtip, katılandan aracın satışı ile ilgili olarak vekaletname aldığı, sanığın ayrıca kefil göstereceğini söylemesine rağmen aracı aldıktan sonra bir daha kendisine ulaşılamadığı, sanığın çalıştırdığını belirttiği pastanenin kapatıldığı,sanığın 15/07/2013 tarihinde katılandan aldığı vekaletnameye istinaden bu aracı 18/07/2013 tarihinde sattığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, ... Noterliği 15154 yevmiye nolu vekaletnamesi, Gaziantep 10. Noterliği 20945 yevmiye nolu araç satış sözleşmesi ve dosya kapsamına göre; sanığın eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçunun sübuta erdiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sanığın dolandırıcılık kastı ile hareket etmediği ve katılana borç için sanığın senet verdiğine ilişkin suçun sabit olmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3344, Karar No: 2012/3393, Tarih: 08.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/3344 E.  ,  2012/3393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın çok yakın mesafeden müdahile doğru 2 kez ateş ettiği ancak mü- dahilin araç kapısını açarak kendisini koruması, kurşunların araca isabet etmesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13618, Karar No: 2015/2100, Tarih: 01.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13618 E.  ,  2015/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ve katılanın komşu iki parseldeki arazilerin malikleri oldukları, sanık ... 'nin olay günü katılana ait arazi içerisinde kalan 10 adet ağacı kesmesi için kendine ait petrol istasyonunda işçi olarak çalışan diğer sanık ... 'a talimat verdiği, sanık ... 'in de aldığı talimat doğrultusunda ancak katılana ait olduğunu bildiği pırnal ve meşe niteliğindeki ağaçları kestiği anlaşıldığından dikili ağaç fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık Hulusi müdafii ve sanık ... 'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15857, Karar No: 2018/6736, Tarih: 19.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/15857 E.  ,  2018/6736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 19/06/2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden gelmedi. Karşı taraf davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, sayaç okuma, iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp kaçak bedelleri üzerinden enerji fonu, TRT pay tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 29.03.2016 tarihli dilekçesiyle talebini 38.929,92 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, sayaç okuma, iletim ve dağıtım bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.