muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/42345, Karar No: 2010/2977, Tarih: 09.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/42345 E.  ,  2010/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ilave tediye farkının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.2.2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.2.2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Birden çok kişi hakkında aynı sebepten doğan ve aynı hukuksal nedene dayanılarak grup halinde açılan ve uygulamada “ seri dava” olarakda adlandırılan davalarda, grubun (serinin ) ilk dosyasında yapılan araştırma ve inceleme bundan sonra gelen tüm dosyalar içinde geçerlidir. Başka bir anlatımla grubun (serinin ) ilk dosyasında yapılan tahkikat bundan sonraki tüm dosyaları da kapsar. Nitekim somut olayda davacı ve arkadaşları aynı sebep ve hukuksal nedene dayanarak talepte bulunduklarından davaları grup halinde açılmış, aynı avukat tarafından takip edilmiş ve ilk dosya üzerinden yapılan araştırma ve inceleme esas alınarak sonuçlandırılmıştır. Dolayısıyla avukatın bir dosyadaki çabası, sarf ettiği emek ve kaybettiği zamana dayalı olarak tüm davalar neticeye bağlanmıştır. Hal böyle olmasına rağmen grupta yer alan davaların her biri için ayrı ayrı tarifede öngörülen vekalet ücretine hükmolunması adalete ve giderek hukuka aykırı düşmekte ve özellikle yüzlerce, hatta binlerce dosyayı kapsayan ve her birinin değeri tarifede öngörülen asgari miktarın altında kalan davalarda haksız zenginleşmeye yol açmaktadır. İşte bu nedenledir ki 2000 yılından önceki Avukatlık Asgari Ücret Tarifelerinin avukatlık ücretinin sınırlarını düzenleyen maddelerinde “ aynı avukat tarafından izlenen ve ayrı ayrı emek ve çaba harcanmasını gerektirmeyen aynı konudaki birden çok işin sayısı dikkate alınarak her biri için tarifede yazılı miktarlar onda bire kadar indirilebilir” kuralına yer verilerek adalete ve hukuka aykırı sonucun meydana gelmesi önlenmişti. Ne varki 2000 yılından sonra yürürlüğe konulan tarifelerde bu kurala yer verilmeyerek bu konuda bir boşluk meydana getirilmiş ayrıca nisbi tarifenin uygulanmasını gerektiren işlerde de belirlenecek avukatlık ücretinin maktu miktardan az olamayacağı kuralı getirilerek grup davalarda her dava için değeri ne olursa olsun maktu miktarın altında olmamak üzere vekalet ücreti takdir edilmesine olanak sağlanmıştır. Ancak grup davalarda her dava için ayrı ayrı ve tam vekalet ücretine hükmolunmasının somut olayda olduğu gibi adalete ve hukuka aykırı olduğu ve haksız zenginleşmeye yol açtığı açıktır. Tüm bu nedenlerle grup davalar bakımından tarifede boşluk bulunduğu kabul edilerek hakkaniyete uygun sonucun oluşturulması bakımından dava sayısı dikkate alınıp avukatlık ücretinin takdiri indirime tabi tutulması için hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/1, Karar No: 2006/9835, Tarih: 20.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/1 E.  ,  2006/9835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* taraflar tebligata rağmen gelmedi. Davalı vekilinin mazeret dilekçesi okundu. Başkasına tevkil yetkisi olduğu görüldü. Mazereti kabul edilmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.06.2006 sa.
Yargıtay — Esas No: 2016/23704, Karar No: 2018/10642, Tarih: 13.11.2018

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2016/23704 E.  ,  2018/10642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 2014-2015 ve 2015-2016 eğitim-öğretim yılları arasında ... Sosyal Bilimler Enstitüsü'ne yüksek lisans yapmak üzere kayıt yaptırdığını, yüksek lisans programını tamamlama süresinin 4 dönem olduğunu ve bu 4 döneme ait eğitim ücretini kredi kartıyla 5.670,00 TL olarak ödediğini ancak daha sonra eğitimini devam ettirmekten vazgeçerek 17/12/2014 tarihinde üniversiteye yaptığı başvuruyla kaydının silinip ödediği eğitim ücretini geri ödenmesini istediğini, talebinin reddedildiğini belirterek davanın kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla iade edilmesi gereken 4.252,50 TL'nin faiziyle birlikte davalı taraftan alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, Yüksek Lisans ücretinin eğitimin kalan 3 dönem ücreti için kayıt iptali nedeniyle iadesi talebine ilişkindir. Mahkemece, davacının kayıt silmesi için müracaat ettiği tarih itibari ile Üniversitenin ikinci dönem başlangıcında yeni öğrenci alma imkanın bulunduğu, Tüketici konumunda olan davacının kayıt sildirdikten sonra almadığı eğitimin ücretini ödemeye zorlanamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; 15/9/2014 tarihli, “2014-2015 Eğitim-Öğretim Yılında Yükseköğretim Kurumlarında Cari Hizmet Maliyetlerine Öğrenci Katkısı Olarak Alınacak Katkı Payları ve Öğrenim Ücretlerinin Tespitine Dair “ Bakanlar Kurulu Kararının 16. maddesinde "Kayıt yaptırıp kendi isteği ile kaydını sildiren öğrencilerin öğrenci katkı payı ve öğrenim ücretleri geri ödenmez’’ hükmü nedeniyle davacının peşin ödediği öğrenim ücretinin kaydın sildirilmesi nedeniyle iadesini isteyemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-2547 sayılı yasanın 56. maddesinin 3708 sayılı kanunla değişen (b) bendinde üniversitelerin genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisna ve diğer mali kolaylıklardan yararlanacağı ve ek 7. maddede ise vakıflarca kurulacak yüksek öğrenim kurumlarının bu kanunun 56. maddesinde yer alan mali kolaylıklardan muafiyetlerden ve istisnalardan aynen istifade edecekleri hüküm altına alınmış olup bu yasal düzenlemeler gereği harçtan muaf olduğu halde mahkemece davalıdan harç tahsiline yönelik karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2008/6995, Karar No: 2009/12966, Tarih: 07.10.2009

6. Ceza Dairesi 2008/6995 E., 2009/12966 K.

**6. Ceza Dairesi 2008/6995 E., 2009/12966 K.**

**- ETKİN PİŞMANLIK

- HIRSIZLIK

- KİŞİNİN MALINI KORUYAMAYACAK DURUMDA OLMASINDAN YARARLANARAK HIRSIZLIK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 168 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı,

Ancak;

1-

Bindiği dolmuşta, epilepsi krizi geçiren yakınanı, araç şoförüyle birlikte yardım etme bahanesiyle hastaneye götüren sanığın, yakınanın bayılmasından yararlanarak, para ve eşyalarını çalması eyleminin 5237 sayılı TCY'nin 142/2-a maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı maddenin (b) bendiyle uygulama yapılması,

2-

Sanığın suça konu telefonu "kovuşturma evresinde" kendiliğinden iade ettiğinin anlaşılması karşısında, yakınandan kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra sonucuna göre sanık hakkında TCY'nin 168/4. maddesi aracılığıyla aynı maddenin 1. fıkrasının uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Özgür savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak (BOZULMASINA), 07.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17945, Karar No: 2024/8430, Tarih: 09.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17945 E.  ,  2024/8430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/56 E., 2016/215 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33/1. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında katılan mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın okuluna bırakmak üzere aracında bulunan mağdureyi istasyon mevkiine götürmek ve burada araç içerisinde mağdureye sarılmak, ellerini tutmak, dudaklarından öpmek ve kıyafetleri üzerinden göğüslerine dokunmak şeklindeki eylemleri sebebiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği

Tanık beyanlarının sanığın aşamalardaki savunmalarını doğruladığına, mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdure hakkında aldırılan adli rapora göre de suçların işlenmediğinin sabit olduğuna, mağdurenin olay öncesi mevcut psikolojik bozukluğunun Mahkemece dikkate alınmadığına ve şüpheden sanığın yararlanacağına ilişkin evrensel hukuk ilkesinin bertaraf edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın hastane çıkışı mağdureye okuluna bırakacağını söylemesi akabinde farklı bir mevkiiye aracını sürmesi ve böylece sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından hile ile hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2. maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

III. GEREKÇE

1. Sanığın hastane çıkışı mağdureye okuluna bırakacağını söylemesi akabinde farklı bir mevkiiye aracını sürmesi ve böylece sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından hile ile hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2. maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eleştiri nedeni dışında eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13205, Karar No: 2006/15080, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13205 E.  ,  2006/15080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisine ait olduğunu iddia ettiği 70 parsel sayılı taşınmazda malik "... kızı ... ..." kaydının "... kızı ... ..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Kaydında düzeltme istenilen 70 parsel sayılı taşınmaz 1973 yılında kesinleşen kadastro ile tapuya kaydedilmiştir. Tutanağın edinme sebebi bölümünde, 1937 tarih 13125 tahrir numaralı vergi kaydı kapsamında olduğu kabul edilerek, vergi mükellefi olan "... kızı ... ..." adına tespiti yapılmış, kesinleşen tutanağa göre aynı kişi adına tapuya tescil edilmiştir. Davacılar, taşınmaz kayıt maliki ... ...'nun nüfusta yazılı kendi murisleri "... kızı ... ..." olduğunu ileri sürerek bu kayda göre düzeltme yapılmasını istemişlerdir. ... kızı ... ...'ın 24 haneden getirtilen kaydına göre 1324(1908) yılında öldüğü anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere yurt çapında vergi yazımının yapıldığı ilk tarih 1936 olup, bu tarihten önce Cumhuriyet Dönemi ya da daha öncesinde bir vergi tahriri yapılmamıştır. Kadastro beyannamesinde yazılı vergi kaydı 1937 tarihlidir. Vergi kayıt tarihi itibariyle mükellef belirlendiğine göre, taşınmaz maliki olan

...'nın 1937 tarihi itibariyle sağ olması gerekir. Taşınmaz maliki olduğu ileri sürülen davacıların murisi ... 1908 yılında öldüğüne göre, taşınmaz maliki ... ile aynı kişi olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Kaldı ki, aynı hanede nüfusa kayıtlı 1942 yılında öldüğü anlaşılan "... ... kızı ... ..." adında birisinin mevcut olduğu da görülmektedir. Bu kayıtta ismi geçen "...'nın" taşınmaz kayıt maliki olduğu açık olup, davacının iddiasının kanıtlanmadığı anlaşılmaktadır. Davanın reddi yerine yazılı bu deliller karşısında davanın kabulü doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6634, Karar No: 2022/1321, Tarih: 17.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/6634 E.  ,  2022/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemli dava sonunda Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 24/05/2021 tarihli ve 2021/419 Esas, 2021/690 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davalı ... vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 17/02/2022 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... geldi. Davetiye tebliğine rağmen başka gelen olmadı. Yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakan ...’ün 1162 ada 441 parsel sayılı taşınmazını 30/06/1997 tarihinde eşi ...’a, 1162 ada 408 parsel sayılı taşınmazını ise 14/07/1994 tarihinde eşi ... ve müşterek çocukları ...’a 1/2'şer payla temlik ettiğini, taşınmazların imar uygulaması ile 4552 ada 3, 4 ve 5 parsellere dönüştüğü ve davalıların anılan parsellerde paydaş olduklarını, davalı ...’ın temlik tarihinde 15 yaşında olduğunu, temliklerin bağış amacıyla yapıldığını, mirasbırakanın taşınmazları satmaya ihtiyacı olmadığını, aynı taşınmazlar için diğer mirasçıların açtığı davanın kabul edildiğini ve kararın kesinleştiğini, o dava devam ederken de taşınmazların davalı ...’a devredildiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davada davalı ..., iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olduğunu, bedeli banka aracılığı ile ödediğini, diğer mirasçıların açtığı davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacılar ile diğer davalılar arasındaki durumları bilecek konumda olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, iyiniyetli olduğunu, taşınmazı bedelini ödeyerek edindiğini, yargılama aşamasında ibraz ettiği delillerin İlk Derece Mahkemesince savunmanın genişletilmesi yasağı kapsamında değerlendirildiğini, İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme ve yanlış değerlendirme neticesinde karar verildiğini, diğer davalıları önceden tanımadığını, satış işlemi sırasında emlakçılar vasıtasıyla tanıştıklarını, dosya kapsamına göre diğer davalıların kötüniyetli olduğunu, yeterli araştırma yapılmadığını, satın almış olduğu dava konusu taşınmazda diğer davalıların bir süre daha ikamet etmelerinin kötüniyeti kanıtlamayacağını, bilirkişi raporunda tespit edilen bedel ile satış bedeli arasındaki farkın fahiş olmadığını, hisseli bir taşınmaz için satış bedelinin normal olduğunu, dosyada keşif yapılmadığını, dosyanın Aksaray 4. Asliye Hukuk Mahkemesi dosyası nazara alınarak aynı bilirkişilere tevdii edilerek rapor alındığını, taşınmazların bedelini satış günü yetişmediği için ertesi gün erken bir saatte ödediğini, davacılar ve diğer davalıların arasındaki durumu bilmediğini ve bilebilecek durumda olmadığını, TMK’nın 1023. maddesinden istifade etmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 24/05/2021 tarihli ve 2021/419 Esas, 2021/690 Karar sayılı ilamı ile dava konusu taşınmazların doğrudan ve ara malik üzerinden davalılara tapuda satış gösterilmek suretiyle devredildiği, taşınmazların satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değeri arasında üç kattan fazla fark olduğu, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olmadığı, davalı tarafından da temlik nedeniyle murise yapılan bir ödemenin ispat edilemediği, davalılar ... ve ...'e yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla muvazaalı olduğu, davalı ...'nin taşınmazları resmi senette gerçek değerinin çok altında bedelle satış yoluyla devraldığı, banka kanalı ile yapıldığı iddia edilen ödemelerin hesaba elden para yatırma ve iki dakika içerisinde tekrar çekme şeklinde gerçekleşen üç adet girdi çıktı işlemi şeklinde yapıldığı ve bu şekilde gerçekleşen ödemenin gerçek ödeme olarak kabulünün mümkün olmadığı, asıl davanın davacılarına yapıldığı iddia edilen taşınmaz devirlerinin dava konusu taşınmazlara ilişkin olduğunun kanıtlanamadığı, satış tarihinden sonra dava konusu taşınmazların zilyetlik durumunun değişmediği, mirasçılardan ... ..., ... ... ile ... ...'nın açmış olduğu Aksaray 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/119 Esas sayılı dosyasında davalı ...'nin kötüniyetli olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verildiği, kararın kesinleştiği ve kararın davalı ...'nin kötüniyetli olduğu noktasında kuvvetli delil teşkil ettiği, davalı ...'nin TMK’nın 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanamayacağı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri