muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14135, Karar No: 2011/7849, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14135 E.  ,  2011/7849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali-menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı T.C Ziraat Bankası vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı bankanın müvekkili aleyhine taşıt kredisi sözleşmesine dayalı olarak takip başlattığını, müvekkilinin böyle bir sözleşmeden takibe kadar haberi olmadığını, davalı ... Otomativ Ltd. Şti. temsilcisi ve ortağı ...’nun müvekkiline ait bir kısım evrakları kullanarak sahte imza ile müvekkilini ve diğer davalının kefil olduğu sahte kredi evrakı tanzim ederek borçlandırdığını, sözleşmedeki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek müvekkilinin davalı bankaya 11.4.2006 tarihli kredi sözleşmesinden dolayı borçlu olmadığının tespitine ve sözleşmenin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacının sözleşmeyi müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, davacının imza sirkülerindeki imzası ile sözleşmedeki imzanın birebir aynı olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., davacı ile arasında bir ilişki bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, Adli Tıp Kurumu ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu sözleşmedeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının 11.4.2006 tarihli 45452355 nolu asıl borçlusu ... olan Genel Ticari Kredi Sözleşmesinden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Adli Tıp Kurumundan verilen raporda davaya konu sözleşmedeki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği yönünde görüş belirtilmiş olup daha sonra alınan tek kişilik bilirkişi raporunda ise dava konusu sözleşmedeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı, davacının hakiki imzalarının model alınmak suretiyle takliden atılmış sahte imzalar oldukları yolunda görüş bildirildiği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca raporlar arasında çelişki ortaya çıkmıştır. Bu durumda mahkemece, konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden çelişkiyi giderecek şekilde rapor alınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir. Öte yandan davalı banka harçtan muaf olduğu halde harçla yükümlü tutulması da doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı banka yararına BOZULMASINA, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10749, Karar No: 2009/14736, Tarih: 14.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/10749 E.  ,  2009/14736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 11/4. maddesinde "Kadastrosu yapılıp kesinleşen Devlete ait ormanlar Tapu Sicil Müdürlüklerince hiç bir harç, vergi ve resim alınmaksızın orman niteliği ile 2. maddeye göre orman sınırı dışına çıkarılan yerler halihazır niteliği ile kaydında belirtme yapılarak Hazine adına tapuya tescil olunur" denilmektedir.

Uzman bilirkişiler marifetiyle yapılan incelemede çekişmeli taşınmazın kısmen Dededağı ve ... Devlet Ormanı içinde kısmen de XIII nolu 2/B poligonu içinde yer aldığı saptanmıştır. O halde, 6831 Sayılı Yasanın 11/4. maddesi gereğince Dededağı ve ... Devlet Ormanı ile XIII nolu 2/B poligonunun Hazine adına tapuya tescil edilip edilmediğinin sorulması ile tapuda kayıtlı iseler tapu kayıt örneklerinin çıkartılmaksının istenmesi, tescil edilmemiş ise hangi nedenle edilmediği hususlarının ilgili Orman İşletme Müdürlüğünden, Tapu Sicil Müdürlüğünden ve Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazıların,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/10/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27983, Karar No: 2019/13572, Tarih: 04.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/27983 E.  ,  2019/13572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya kapsamından ve mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, sanığın işgal ve faydalanmada bulunduğunu ancak tazmini gereken doğrudan zarar doğmadığının belirtildiği ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanığın 19/02/2015 tarihli duruşmadaki savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında hüküm kurulurken katılan kurumun maddi zararını gidermediğinden bahisle yerinde olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasına geri bırakılmasının ilişkin CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de,

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişi ve kadastro teknisyeni bilirkişi raporlarında suç konusu yerde bahçe, ev, ağıl ve çadırın tespit edildiği ve etrafının tellerle çevrildiğinin anlaşılması karşısında, suç konusu yerde bulunan ev, ağıl, çadır ve bahçede bulunan meyve ağaçları ile tel çitlerin müsaderesine karar verilmesi gerekirken, dava dosyası kapsamına uymayan "işletme ve mahsullerin " müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10954, Karar No: 2012/14742, Tarih: 10.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10954 E.  ,  2012/14742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/12/2009 gününde verilen dilekçe ile yangın nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, mülkiyeti kendisine ait bahçesindeki ağaçların, davalıya ait elektrik tellerinden kaynaklanan yangın nedeniyle zarar gördüğünü belirterek yanarak kuruyan ağaçların bedelleri ile uğranılan gelir kaybının tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalıya ait elektrik tellerinden kaynaklanan yangın nedeniyle davacıya ait yanan ağaçların bedeli, oluşacak ürün kaybı ve damlama sulama sisteminde meydana gelen zararın tazminine karar verilmiştir.

Borçlar Kanununun 41. maddesinde deyimini bulan zarar, mal varlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 8.12.965 günlü ve Esas 4/219 ve Karar 448 sayılı ilamında da belirtildiği gibi meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

O halde mahkemece yapılacak iş hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek miktarının tespit ettirilmesidir. Ayrıca ürün kaybının da hesaplanmasına gerek yoktur. Bu esaslara aykırı olarak (ağaçların getirebileceği ürün esasına göre) düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılıp karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirarazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17711, Karar No: 2014/6596, Tarih: 03.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17711 E.  ,  2014/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/203-2013/56

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/03/2013 tarih ve 2011/203-2013/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2004/17771, 2004/17772 sayı ve “S.+ş.” ibareli tanımış markanın sahibi olduğunu, davalının, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “S.+ş.” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ne başvuruda bulunduğunu, 2009/53470 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili şirket markasının 2004 yılında tescil edilse de bu markanın kullanımının çok daha eskilere dayandığını, davalı şirket başvurusunun müvekkili markası ile gerek yazılış, okunuş ve fonetik açıdan benzer olduğu gibi, tescil kapsamındaki 01. ve 02. sınıflarında birbirleriyle örtüştüğünü, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, 2011-M-3860 sayılı YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalı başvuru ile davacı markasının arasında işaret ve kapsamlarındaki mal/hizmetler bakımından benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkilinin kuruluş tarihi olarak daha eski olduğunu, başvurunun müvekkilinin ticaret unvanında bulunan "S." ve "M." kelimelerinin birleşmesinden oluştuğunu, davacının markasına iltibas etmediğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; işaretler arasındaki sescil ve sözcük unsurları yönünden görsel benzerliğin çekişmeli 02. sınıftaki “boyalar, vernikler, laklar, pas önleyiciler, ahşabı koruyucu maddeler, boyalar için bağlayıcı ve inceltici maddeler, boya pigmentleri, metali koruyucu maddeler, ayakkabı boyaları; tonerler” yönünden emtianın ortalama tüketicilerinin her yaştan ve meslekten bireysel ihtiyaçları için anılan ürünleri satın alabilecek kişilerden oluştuğu; zira "boyalar, metal koruyucu maddeler, ayakkabı boyaları; tonerler" gibi ürünlerin ortalama tüketicilerin sadece profesyonel alıcılardan oluşmayıp bu ürünleri nadiren ve sadece bireysel olarak ihtiyaç duyup satın alabilecek kişileri de içerdiği; dolayısıyla bu tüketicilerin özen ve bilgi seviyelerinin profesyonellere göre daha düşük olacağı; işaretler arasında mevcut görsel ve işitsel benzerliğin bu alıcıların en azından marka ve arkasındaki işletmeler arasında ticari, ekonomik, ya da yönetsel bir bağ olduğu yanılgısına düşebilecekleri, çekişmeli 01. sınıftaki "Sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar. İşlenmemiş suni reçineler ve işlenmemiş plastikler. Gübreler ve topraklar. Yangın söndürücü maddeler. Ev ve kırtasiye amaçlı olmayan yapıştırıcılar" ile 02. Sınıftaki "matbaa boyaları ve mürekkepleri, tonerler; besin maddelerini, ispençiyari ürünleri ve içecekleri boyamağa mahsus maddeler. İşlenmemiş doğal reçineler. Boyacılar, dekoratörler, matbaacılar ve sanatçılar için metal levhalar ve toz halde metaller" emtialarının alıcılarının bu ürünlere profesyonel olarak ihtiyaç duyan ya da özen seviyesi yüksek kişi ve tüketicilerden oluştuğu; dolayısıyla bu malların ortalama alıcılarının satın alma işlemi öncesinde ve sonrasında üst düzeyde özenli, seçici, piyasayı araştırıp fiyat, kalite ve alıcıyı etkileyecek tüm unsurları gözeten kimseler oldukları; bu kişiler için "S." ve "S." kelimeleri arasındaki son harf farkından kaynaklanan okunuştaki vurgu farkı ile bir bütün olarak işaretler arasında bulunan görsel, kavramsal ve genel izlenim farklarının başvuru ile davacı markalarının farklı işletmelere ait aralarında herhangi bir bağlantı bulunmayan markalar ve ürünler olduğunu ayırt edebilmelerine yeterli olduğu, mal ve hizmet benzerliği ile işaretler arasındaki benzerliğin karşılıklı bir bağımlılık ve etkileşim içinde bulunduğunu göz ardı eden, tüm sınıf ve alt grupları aynı biçimde değerlendiren yaklaşımların hukuki dayanaktan yoksun bulunduğu ve gerçekçi olmadığı; bu tespitler aksine bilirkişi raporunda belirtilen bir kısım görüşlere bu nedenlerle itibar edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne TPE YİDK'nun 2009-M-4380 sayılı kararının iptaline, başvuru kapsamındaki 02

.sınıf “boyalar, vernikler, laklar, pas önleyiciler, ahşabı koruyucu maddeler, boyalar için bağlayıcı ve inceltici maddeler, boya pigmentleri, metali koruyucu maddeler, ayakkabı boyaları; tonerler” yönünden TPE YİDK 2011-M-3860 sayılı kararının kısmen iptaline, 2009/53470 sayılı markanın tescil kapsamındaki 02.sınıf “boyalar, vernikler, laklar, pas önleyiciler, ahşabı koruyucu maddeler, boyalar için bağlayıcı ve inceltici maddeler, boya pigmentleri, metali koruyucu maddeler, ayakkabı boyaları; tonerler” yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Mahkemece, görüşüne başvurulan bilirkişi heyetince düzenlenen raporda özetle; taraf markalarının 01 ve 02. sınıflarında yer alan malların birbiriyle karıştırılmaya sebebiyet vereceği ve bu emtialar yönünden 20/06/2011 tarih 2011-M-2273 sayılı YİDK kararının kısmen hükümsüzlüğünün gerektiği mütalaa edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi görüşü kısmen kabul edilerek yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK'nın 2009-M-4380 sayılı kararının tümüyle iptaline karar verilmiş ise de, dava konusu markaların benzer olup olmadığı, aralarında iltibas tehlikesinin bulunup bulunmadığı gibi hususların tespiti için bilirkişi raporu alınması yoluna gidildikten sonra, bu konuda itirazları değerlendirecek şekilde ek rapor veya yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınmadan davanın kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın temyiz eden taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre de taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24889, Karar No: 2013/25791, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/24889 E.  ,  2013/25791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret ve sosyal yardım alacağı, jübile ücreti, banka promosyonları alacağı, kumanya ücreti, fazla mesai ücreti, yemek ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin otobüs şoförü olduğunu ve ... işçisi olarak işe başladığını, daha sonra kadrosunun ... Büyükşehir Belediyesi bünyesinde yer alan ... Ulaşım A.Ş.’de gösterildiğini, davacının kesintisiz çalışıp aynı işi yaparken kadrosunun yine ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ...’a geçtiğini, kağıt üzerinde ... işçisi olarak gözükmesine rağmen ... işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu ... sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren ... işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren ...’nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım farkı ... farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı ve yemek ücreti farkı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının ... işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının .... ile sendika arasındaki toplu ... sözleşmesinden yararlanma isteğinin kanuni olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu ... sözleşmesinden zaten yararlandığını, ... bir kamukurumu olması sebebiyle gerek işçi gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama sebebiyle de davacının ... kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı ... Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan ... tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde ...’nin rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar herhangi bir itirazının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının ...’ın personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile ... olduğunu, ...’ın ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile ... arasında imzalanan ... sözleşmesinin geçerli olduğunu, ...’ın davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasını aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti: