muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/23321, Karar No: 2012/14847, Tarih: 13.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/23321 E.  ,  2012/14847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi "sadece nüfus cüzdanı alımında kullanılan, bunun dışında bir işlemde yararlanılması olanaklı olmayan" bir belge olup, bununla sahte nüfus cüzdanı alındığının anlaşılması karşısında, söz konusu belgeyi bilerek düzenleyen mahalle muhtarı sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 352. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "sahte nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 07.10.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11032, Karar No: 2014/20827, Tarih: 23.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/11032 E.  ,  2014/20827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, Taksirle yaralama

Hüküm : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraat,

TCK'nın 89/1-3-a, 31/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında beraatine; taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Taksirle yaralama suçundan 25.01.2012 tarihli TCK' nın 89/1-3-a, 31/3, 52, 52/4 maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun 2.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm, katılan vekilinin, kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun ise suçu işlemediğine ilişkin temyizi üzerine; Dairemizce, motosikleti kullanan kişiye ilişkin görgüleri olan tanıkların beyanlarına neden itibar edilmediğinin karar yerinde açıklanmadığı; kabul ve uygulamaya göre de temel cezanın az tayin edilmesi, suça sürüklenen çocuğun eyleminin taksirle yaralama suçu ile birlikte trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturduğu ancak taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilen sanığın, ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verilemeyeceği nedenleriyle 15.04.2013 tarihinde bozulmuş ise de; taksirle yaralama suçundan kurulan 25.1.2012 tarihli hükmün katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz istemi de bulunmadığı gözetildiğinde kesin nitelikte bulunduğu, bu nedenle Dairemizin 15.04.2013 tarih ve 2013/1230- 2013/9038 sayılı bozma kararı ve bozma kararından sonra suça sürüklenen çocuk hakkında taksirle yaralama suçundan TCK' nın 89/1-3-a, 31/3, 62/1-2 maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 16.09.2013 tarih ve 2013/703 - 2013/1075 sayılı kararına hukuki değer atfedilemeyeceği anlaşılmakla;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2.000 TL'ye kadar (2.000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 25.01.2012 tarihinde verilen 2.400 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından, katılan vekili ile suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE;

2-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temnyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü suça sürüklenen çocuğun idaresindeki motosiklet ile okul önünde yaya geçidi işaret levhasına rağmen okul çıkış saatinde kalabalık yolda çok hızlı motosiklet kullandığı sırada yolda çarptığı mağdurun yaralanmasına sebebiyet verdiği somut olaya ilişkin olarak, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan açılan kamu davasından beraatine karar verilmiş ise de; TCK'nın "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179/2. maddesinde belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, bir suçtan dolayı hakkında bir kez hüküm kurulabileceği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan “hüküm kurulmasına yer olmadığına” yerine yazılı şekilde “beraat” hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, A bendinin hükümden tümüyle çıkartılarak yerine "suça sürüklenen çocuk hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına" ilişkin bendin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2216, Karar No: 2019/8388, Tarih: 07.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/2216 E.  ,  2019/8388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen Bursa ...’nün katılma talebi hakkında karar verilmemiş ise de, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel ilkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler ... sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanun'un 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, ... sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanunu'nun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; ... sayılı Çevre Kanunu, ... sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, ... sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak ... sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanunu'nun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve ... sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II - Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

... sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II - Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

... sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği ... sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre, fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliği'nin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık; “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atık suyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atık suyun arıtılmış olma ölçütü de, atık suyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın proje ve yatırımlar yöneticisi olduğu Tat Konserve Sanayi A.Ş'ye ait süt ve süt ürünleri üretimi yapan işletmenin deşarj ettiği evsel ve endüstriyel nitelikli atıkların ilgili kanun ve yönetmeliklerde öngörülen stardartların üzerinde kirletici niteliğe sahip olduğu iddiasıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açıldığı görülmektedir.

Sanık mahkeme aşamasında alınan savunmasında; “Hazırlıktaki beyanımı aynen tekrar ediyorum. Sek Sütte üretim yöneticisi olarak çalışıyorum. Şirketin sorumlu müdürü ben değilim o gün sorumlu yönetici orada olmadığından ben vekaleten tutanağı imzaladım. Sorumlu kişi ... ismindeki kişidir buna ilişkin belgeleri de sunuyoruz, fabrikanın 3 tane ana yağmur suyu gideri var bunlardan bir tanesinde kamyon söforleri kamyonlarını yasak olmasına rağmen yıkamaları sonucunda oradan akan sudan bir miktar kirli suyu dereye aktığı tespit edildi. Bizde bu olaydan sonra bu riski önlemek için üç tane giderin toplandığı toplama havuzu yaptık ve oradan arıtma tesisine gönderiyoruz hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına bir itirazım bulunmamaktadır. Hakkımda şikayetten vazgeçme olursa kabül ediyorum” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Yerel Mahkemece dosya üzerinden bilirkişi rapory temin edilmiş, bilirkişi heyetinin raporunda özetle, tesisten çıkan atıksuyun arıtma tesisinde arıtılmadan DSİ’ye ait drenaj kanalına deşarj edilmesi suretiyle ... sayılı Çevre Kanunu’nun 8. ve 11.maddelerinin, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 26, 37. ve 38. maddelerinin ihlal edildiği, sanığın işletmede üretim yöneticisi olarak görev yaptığı, işletmeden açığa çıkan atık suyun arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmesi hususunda teknik bilgiye sahip olmakla mükellef olmadığı ve çalışma alanı ile görevi çevre mevzuatıyla ilişkili olmadığından kusurlu bulunmadığı, çevre kirliliğinin tesis bünyesinde çalışan çevre mühendisinini çalışma alanı olduğu ve tesis sorumlu müdürü olarak çalışan gıda mühendisi ...’ün tesisin genelinden sorumlu olduğu, bu nedenler konu ile ilgili gereki bilgiye sahip olmakla mükellef olduğundan dolayı çevre mühendisi ile sorumlu müdür ...’ün asli kusurlu olduğu şeklinde görüş bildirilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre, yargılamaya konu atıkların doğrudan alıcı ortam olan suya verilmesi nedeniyle, ... sayılı Çevre Kanunu’nun 8, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 4/j, 16/a-b, 26, 37 ve 38. maddelerine aykırı davranılarak çevrenin kirletildiği sonucuna varılmıştır.

Ancak, Yerel Mahkeme tarafından ... isimli şahıs ile yetkili çevre mühendisi hakkında gereğinin takdir ve ifası için suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesine karşın, hakkında ihbarda bulunulan kişiler hakkında dava açılması halinde davalar birleştirilerek ve kanıtlar birlikte değerlendirilerek, neticeten sanığın bahse konu eylem açısından sorumluluğunun bulunup bulunmadığı, sorumlu ise yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

IV - Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılan Bursa Çevre ve Şehircilik Müdürlüğü vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10910, Karar No: 2024/455, Tarih: 16.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/10910 E.  ,  2024/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/967 E., 2022/832 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2021/580 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2022/967 Esas, 2022/832 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın ikametinde yapılan aramada metamfetamin bulaşıklı hassas terazi ele geçirildiğine, temyiz dışı sanık ...'ın tüm aşamalarda ikametinde ele geçen metamfetaminin bir kısmının aynı yerde yakalanan sanığa ait olduğunu beyan ettiğine, sanığın durumun duruşma açılarak değerlendirilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü