muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/975, Karar No: 2014/5099, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/975 E.  ,  2014/5099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.10.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/3663, Karar No: 2013/19504, Tarih: 04.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3663 E.  ,  2013/19504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.11.2012 tarih ve 2009/310-2012/215 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin tescilli ''POINT'' ibareli markalarının bulunduğunu, davalının ''fashionpoint'' ibareli marka ile müvekkilinin markasıyla ayırt edilemeyecek kadar benzer ürünleri iş yerinde satışa sunduğunu, tabelalarında kullandığını ileri sürerek, marka hakkına tecavüzün tespitine, men'ine, 1.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, işlemden kaldırılmasına karar verilen ve sonradan yenilenen davanın, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı, bu davanın daha önce iki kez işlemden kaldırıldığı gerekçesiyle, davanın HMK'nın 150/6. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın daha önce iki kez işlemden kaldırıldığı, 03.07.2012 tarihli celsede davacı tarafından gönderilmiş bir mazeret dilekçesi bulunmadığı gerekçesiyle, davanın HMK'nın 150/6. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de; Uyap siteminde, davacı vekili tarafından gönderilen 02.07.2012 tarihli mazeret dilekçesi bulunmaktadır. Bu nedenle, mahkemece davacı vekili tarafından gönderilen mazeret dilekçesi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, mazeret dilekçesi değerlendirilmeden yazılı gerekçe ile davanın işlemden kaldırılarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2582, Karar No: 2021/64, Tarih: 12.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/2582 E.  ,  2021/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Dava, yurtdışı borçlanmasının geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararının davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin yurt dışı borçlanması işleminin geçerli kabul edilerek tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, işlem tarihinde yürürlükte olan 3201 sayılı Kanunda, borçlanmadan yararlanabilmek için başvuru sahibinin talep tarihinde Türk vatandaşı olma şartını getirdiğini, Türk vatandaşı olmayanların borçlanmadan yararlanamayacaklarını ve sosyal güvenlik sözleşmesi yapılmış ülkelerdeki hizmetlerini bu kanuna göre borçlananların sözleşme yapılan ülkede ilk defa çalışmaya başladıkları tarihin, ilk işe giriş tarihi olarak dikkate alınamayacağını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi, 3201 sayılı Kanunun uygulama yönetmeliğinde borçlanma tarihinde de Türk vatandaşı olunması gerektiği belirtilmiş ise de gerek 5901 sayılı Türk vatandaşlığı kanunun 28. maddesinde gerekse önceki 403 sayılı Türk vatandaşlığı kanunun 29. maddesindeki yasal düzenlemede doğumla Türk vatandaşı olup da İçişleri bakanlığından vatandaşlıktan çıkma izni alanların Sosyal güvenliğe ilişkin kazanılmış hakları saklı tutulmuş olup, anılan kişilerin bu hakların kullanımında ilgili kanundaki hükümlere tabii olmak şartı ile Türk vatandaşlarına tanınan haklardan aynen yararlanmaya devam edecekleri belirtilmiş olması ve 3201 sayılı kanunun 1. maddesi ve uygulama yönetmeliğinin 2. maddesine göre Türk vatandaşlarının Türk vatandaşı olarak yurt dışında geçen çalışmaların borçlanabilmesinin öngörüldüğü, yasanın yurt dışı hizmet borçlanması hakkının kullanılabilmesi için çalışmanın geçtiği dönemde sigortalı ile uyrukluk ilişkisini aramakta olduğu gerekçesiyle borçlanabileceği kabul edilmiş ve davacının sigortalılık başlangıcı 03.11.1988 olarak kabul edildiğinde 57 yaş, 5450 prim günü ve 25 yıl sigortalılık süresini tahsis talep tarihi itibariyle doldurduğu anlaşılmakla davanın kabulüne, davacının yurtdışı borçlanmasının geçerli olduğunun tespiti ile tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.12.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verlmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, Türk vatandaşlığından çıkmadan önce borçlanılmayan süreler yönünden kazanılmış hakkın olmadığını, vatandaşlıktan izin almak suretiyle çıkanların borçlanma başvuru tarihinde Türk vatandaşı olması gerektiğini ileri sürmektedir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi, 11.09.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 28'inci maddesi ile değişik 3201 sayılı Kanun'un 1'inci maddesine göre "Türk vatandaşları ile doğumla Türk vatandaşı olup da çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybedenlerin on sekiz yaşını doldurduktan sonra Türk vatandaşı olarak yurt dışında geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ile yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, bu Kanunda belirtilen sosyal güvenlik kuruluşlarına prim ödenmemiş olması ve istekleri hâlinde, bu Kanun hükümlerine göre sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilir.".

6552 sayılı Kanun değişikliğinin yürürlüğe girdiği 11.09.2014 tarihi öncesinde, 3201 sayılı Kanun'un 1'inci maddesindeki düzenleme gereğince borçlanma yapabilmek için "Türk vatandaşı" olma koşulu bulunmaktaydı. Ne var ki 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun 29 ve 5901 sayılı Türk Vatandaşlık Kanunu'nun 28'inci maddesinde yer alan düzenlemeler ile doğumla Türk vatandaşlığını kazanmış olup da sonradan Bakanlar Kurulundan çıkma izni almak suretiyle yabancı bir devlet vatandaşlığını kazanan kişilerin ve bunların kanuni mirasçılarının, sosyal güvenliğe ilişkin kazanılmış hakları saklı tutulmuştur.

Somut olayda, davacının Danimarka'da 20.07.1972’den 31.03.1992 tarihine kadar aralıklarla çalıştığı, 13.04.1999 tarihinde Türk vatandaşlığından Bakanlar kurulu izni ile ayrıldığı, tekrar Bakanlar kurulunun 14.12.2000 tarihli ve 2000/1818 sayılı kararı ile Türk vatandaşlığına alındığı, borçlanma bedelini 22.7.2004'de Kurum hesabına yatırdığı, 5450 gün borçlanma yapıldığı, 04.11.2013 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunması üzerine, yaptığı yurt dışı borçlanmasının bu tarihte Türk vatandaşı olmadığı gerekçesiyle iptal edildiği ve ödenen tutarın talebi halinde iade edileceğinin bildirildiği belirgindir.

Davacının, Türk vatandaşlığından izinle çıktığı ve sosyal güvenliğe ilişkin kazanılmış haklarının saklı tutulduğu, borçlanma talebinin hukuka uygun ve aksi yöndeki Kurum işlemlerinin yerinde olmadığı, tahsis talep tarihi itibariyle aylığa hak kazandığı ve böylece incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

SGK vekili, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabule hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6’ıncı maddesinde belirlenmiştir.

SGK vekili, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabule hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6’ıncı maddesinde belirlenmiştir.

Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi de, yurda kesin dönülmüş olmasıdır. Çünkü bilindiği üzere 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun’un 3’üncü maddesinde yer alan, borçlanma isteminde bulunabilmek için yurda kesin dönüş yapılması gereğini öngören düzenleme, Anayasa Mahkemesi’nin 12.12.2002 günlü, 2000/36 E. 2002/198 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş, 29.07.2003 tarihli 4958 sayılı Yasanın 56’ıncı maddesiyle de, 3201 sayılı Yasanın 3’üncü maddesinde bu yönde gerekli düzenleme yapılmıştır. Sıralanan hukuksal çerçeve karşısında, yurt dışında bulunan Türk vatandaşlarının borçlanabilmeleri için yurda kesin dönüş yapma koşulu ortadan kalkmış olmakla birlikte, 3201 sayılı Yasa gereğince borçlanan Türk vatandaşlarına yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için,

a) Yurda kesin dönülmüş olması,

b) Tahakkuk ettirilen döviz borcunun tamamının ödenmiş olması,

c)Borcun tamamının ödenmesinden sonra yazılı istekte bulunulması koşullarının hepsinin birlikte gerçekleşmesi gerektiğine ilişkin aynı Kanunun 6’ıncı maddesi hükümleri Anayasa Mahkemesince iptal edilmemiş olup ayaktadır. Anılan düzenleme, aylık bağlanması için “kesin dönüş” şartını aramakla birlikte, “kesin dönüş” konusunda açıklayıcı bir bilgi içermez.

Hukuk Genel Kurulu’nun 1997/10-588-857, 1998/10-645 1999-237 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, yurda kesin dönüş yapmaktan söz edebilmek için yurt dışında çalışan Türk Vatandaşlarının çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini, gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini de burada sağlamak üzere anavatana dönüş yapmaları gerekir. Başka bir anlatımla, yurt dışındaki işçi sıfatıyla, çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkilerini bitirmeden ilgili ülkenin sosyal güvenlik kuruluşundan işsizlik, hastalık gibi yardım alarak geçici sürelerle yurda giriş yapmak “kesin dönüş” yapıldığı anlamını taşımaz. Yine yurt dışındaki işini kaybetmek de her zaman kesin dönüşe delalet etmez. Giderek kişi işsiz kalabilir ama işsizlik sigortasından yardım almayı yeterli görerek yurda kesin dönüş yapmayabilir.

Bu konuda çıkarılan, 06.11.2008 tarih 27046 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 4. maddesinde de “Kesin dönüş; Aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu” ifade edeceği öngörülmüştür. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarında; işsizlik sigortasından yardım almak kişinin yurt dışında oturduğuna ve yurda kesin dönüş yapmadığına kuvvetli bir delil ve karine oluşturur. Ancak bu karinenin aksi, somut olayın özellikleri içinde belirlenecek aynı güçteki delillerle de ispat olunabilir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ve benimsenen ilkeler kapsamında, öncelikle davacının kesin dönüş yapıp yapmadığı hususunda ayrıntılı bir irdeleme yapılmalı, bu konuda yurtdışındaki sigortalılık durumunun tamamını gösterir yeni tarihli TR 4 (yurtdışı çalışma) ve TR7 belgesi getirtilmesi ile sonucuna göre, tahsis şartları bakımından yeniden yapılacak irdeleme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesi ile kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31376, Karar No: 2022/17686, Tarih: 22.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/31376 E.  ,  2022/17686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde sanığın kullandığı araçta bulunan Suriye uyruklu göçmenlerin kolluk beyanlarında; Suriyeli bir kişinin sürücülüğünü yaptığı taksiye binerek ... köyüne geldiklerini, bu Suriyelinin sınırdan geçen kaçakları ...’ya para karşılığında götürdüğünü, sınırdan ... köyüne gelmek için 20 TL verdiklerini, Suriye uyruklu bu kişinin kendilerine bir araç ayarladığını ve bu araca 50 TL verdiklerini, bindikleri minübüsle giderken yolda yakalandıklarını söylemeleri, Mahkemece dinlenen sanık ...’nın savunmasında geçen “... köyündeyken ... bana bu Suriyelileri ...'ya götürüp götürmeyeceğimi sordu. Ben de herhangi bir sıkıntı yoksa götürebilirim dedim. Araba da kadın ve çocuklar vardı. Suriyelileri köyden getirdiğini biliyordum, Suriye'den gelip gelmediklerini bilmiyorum olay günü de yağmur yağıyordu. Zorda kalmasınlar diye onları götürmeyi kabul ettim. 6 kişiye toplam 250 TL karşılığında anlaşmıştım.” şeklindeki beyanının ise Suriye uyruklu göçmenlerin kolluk beyanlarını doğrular nitelikte olması karşısında, sanıkların mahkumiyeti yerine, yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2329, Karar No: 2016/15010, Tarih: 22.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2329 E.  ,  2016/15010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. Sevda Baydın'ın ve davalı vek. Av. ... Ayhan Doruk'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının dava dışı şirketin kullandığı ticari krediye müşterek borçlu müteselsil kefil olduğunu, borcun ödenmemesi üzerine, hesabın kat edildiğini ve muhataplara ihtarname keşide edilerek icra takibi başlatıldığını, davalının takibin tamamına itiraz ettiğini belirterek, haksız yapılan itirazın iptali ile karşı tarafın %20 inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan itirazın kötü niyetli olmadığını, kredi sözleşmesindeki imzanın davalıya ait olup olmadığı hususunda tereddütü olduğunu, imza kendisine ait olsa dahi kefalet nedeni ile borçlandığı miktarın daha sonra ödendiğini, bir kimsenin kefaletinin ancak imzaladığı miktar kadar sınırlı olduğunu, bu imzasından dolayı daha sonra üretilen borç ve miktarlardan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını savunarak haksız açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere göre; Adli Tıp Kurumunun 24/09/2014 tarihli raporu uyarınca, söz konusu sözleşme altındaki imzanın açıkça davalıya ait olmadığının belirlendiğini, bu nedenle sözleşmenin davalıyı bağlamayacağı gerekçesiyle davanın reddine, davacının kötü niyetli olduğu ispatlanamadığından tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı banka tarafından genel kredi sözleşmesinde kefil sıfatıyla imzası bulunan davalı aleyhine icra takibi başlatılmış,itiraz üzerine bu dava açılmıştır. Davalı sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını savunduğundan öncelikli olarak imza incelemesi yaptırılması gerekir. Buna göre sözleşme tarihi olan 13.12.2011 tarihinden önceki günlere ait davalı tarafından resmi merciler önünde atılmış imza asıllarının getirtilip, huzurda alınan imzalar ile birlikte usulüne uygun olarak imza incelemesi yaptırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, fotokopi imza örnekleri esas alınarak hazırlanan rapora göre karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına bozulmasına, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 22/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2226, Karar No: 2022/2612, Tarih: 06.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2226 E.  ,  2022/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22/04/2016 tarihinde verilen dilekçeyle inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, araç mülkiyetinin tespiti talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı ... yonünden reddine dair verilen 13/12/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 06/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.