muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2025, Karar No: 2024/2611, Tarih: 11.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2025 E.  ,  2024/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/820 E., 2023/802 K.

DAVA TARİHİ : 18.07.2022

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2022/413 E., 2022/634 K.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olduğunu, davalı kooperatifin 18.06.2022 tarihli olağanüstü genel kurulunda görüşülen 4. maddenin ek ödeme yükümlülüğü getirdiğini ve bunun için yasada aranan ¾ çoğunluğun sağlanmadığını, alınan genel kurul kararlarının kanun ve anasözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, 18.06.2022 tarihli olağanüstü genel kurul kararlarının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 4. maddeye red oyu kullanıp tutanağa yazdırmadığını, 4. maddenin ek ödeme yükü getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının davaya konu toplantıya katıldığı ve 4 no.lu karar dışındaki kararlara aykırı kalarak keyfiyeti tutanağa yazdırmadığından iptal isteyemeyeceği, 4 no.lu kararda ortakların şahsi sorumluluklarının ağırlaştırılması ve ek ödeme yükümlülüğü ihdas edildiğinden Kooperatifler Kanunu’nun 52. maddesi hükmü gereğince bütün ortakların ¾'ünün rızası gerekmekte olup anılan oy nisabının sağlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 18.06.2022 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan 4 no.lu kararın iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı taraflar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı taraflar vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ise de;

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun “ek ödeme yüklemi” başlıklı 31. maddesi ile anasözleşmenin, ortakları ek ödemelerle yükümlendirebileceği, ancak ek ödemelerin sadece bilanço açıklarını kapatmada kullanılabileceği, ek ödemenin sınırsızca yüklenebileceği gibi belirli miktarlarla veya iş hacmi ile veya paylarla orantılı olarak sınırlandırılabileceği düzenlenmiştir. Ayrıca anılan Yasa’nın 52/1.maddesinde, ek ödeme konulmasına ilişkin kararların bütün ortakların 3/4’ünün rızasını gerektirdiği düzenlemeye bağlanmış bulunmaktadır.

Ortakların şahsi sorumluluklarından maksat,ortağın, kooperatif borçlarından dolayı kooperatiften sonra kişisel olarak ve belirli bir miktara kadar sınırlı veya sınırsız olarak sorumlu olmasıdır. (K.K. m.29,30)

Ek ödeme yükümlülüğü ise, bilançonun açık vermesi halinde sadece bilanço açıklarını kapamak için talep edilen bir yüklenimdir. Yani bilançoda gösterilen gelirlerin, giderleri karşılayamaması nedeniyle ortağın belirli bir miktarla veya iş hacmi ile veyahut sermaye paylarıyla orantılı olarak sorumlu tutulmasıdır (K.K. m.31.)

Ortakların taahhüt ettikleri ortaklık payı bedelleri dışında, kooperatif amaçlarının gerçekleştirilebilmesi için, genel kurulun kararlaştıracağı miktarlardaki arsa, altyapı, üstyapı, inşaat, ortak alan ve tesisler ile genel gider katılım payları ek ödeme kapsamında değildir. Dolayısıyla bu konularla ilgili kararlar genel kurula katılan ortakların yarıdan bir fazlasının oyu ile karara bağlanabilir.(KK. m.51/1)

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; davaya konu iptali istenen 4.maddede alınan karar kooperatif inşaat iş ve işlemlerinin yürütülebilmesi, adli ve idari davalarda oluşan takip masraflarının ödenmesi amacıyla alınan aidat kararıdır. Bu durumda, sözkonusu genel kurul kararı ek ödeme yükümlülüğü getiren ve özel karar nisabı ile alınması gereken kararlardan olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı davalı vekili istinaf isteminin reddi kararı usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nun 373/1. maddesi gereğince Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 30.11.2022 tarih ve 2022/413 Esas, 2022/634 Karar sayılı kararın BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine 11.09.2024 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24986, Karar No: 2024/3050, Tarih: 21.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/24986 E.  ,  2024/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4328 E., 2020/255 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği, sanığın 2 adet ağaç dışında gerekçeye esas alınan diğer ağaçların kesilmesine yönelik eyleminin olmadığına, suç tutanağının usul ve yasaya aykırı olarak düzenlendiğine, 1042 adet ağacın sanık tarafından kesildiğinin kesin ve sabit olmadığına, kesin ve açık ispata dayanmadan hüküm kurulduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının haksız ve yersiz olduğuna ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontroller sırasında sanığın çam ağaçlarını tahrayla boğma yaparken yakalandığı, çevrede yapılan incelemede aynı yöntemle 1042 adet ağacın boğularak yada tepe kısımları boğularak kurutulduğunun tespiti üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman (6831 sayılı Kanun) Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, iki adet ağaç kestiğini beyan etmiştir.

Tutanak tanığı sanığı suç üstü yakaladıklarını, sanığın ağaçları otlak alanı açmak için boğduğunu söylediğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda, suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, yapacak nitelikte 1042 adet kızılçam ağacının tahra ile boğularak hayatiyetini kaybettiği tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanık hakkında ağaç kesme suçundan neticeten hapis cezasından çevrilen 3000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 820,00 adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) Kanun'un 280 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına karar verilerek sanığın 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 2 yıl 1 ay hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) Kanun'un 280 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına karar verilerek sanığın 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 2 yıl 1 ay hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan ve aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağına göre, orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde sanığı tahra ile ağaçları boğarken görülmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu orman ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde 1042 adet ağacın tahra ile boğulduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin kabul edilmesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5544, Karar No: 2022/6337, Tarih: 17.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/5544 E.  ,  2022/6337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ELAZIĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Bozmaya uyulduğu,yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Sanık müdafiinin, mazeret dilekçesi ile belgesini ekleyerek sanığın istirahatli olması, kendisinin ise aynı saatte başka bir mahkemede duruşması olması nedeniyle duruşmanın ertelenmesini talep ettiği halde, duruşmada mazeret hakkında bir değerlendirme yapılmaksızın sanık ve müdafiinin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

17/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8324, Karar No: 2022/13651, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8324 E.  ,  2022/13651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Kahramanmaraş İli, Onikişubat İlçesi, Hacıbayramveli Mahallesi, 1029 ada 11 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Faiz başlangıç tarihinin hatalı gösterilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün, 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına,

kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasaya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) (3) ve (4) nolu bentlerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinden, ilk kararla yapılan ödeme ve acele kamulaştırma bedelinin mahsubuyla bakiye 13.334,49 TL fark bedelin kararın kesinleşmesi beklenmeksizin tapu kaydındaki takyidatlar bedele yansıtılarak davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) (3) ve (4) nolu bentlerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinden, ilk kararla yapılan ödeme ve acele kamulaştırma bedelinin mahsubuyla bakiye 13.334,49 TL fark bedelin kararın kesinleşmesi beklenmeksizin tapu kaydındaki takyidatlar bedele yansıtılarak davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) (5) nolu bendindeki (01/04/2015) tarihinin hükümden çıkartılmasına, yerine (04/04/2015) tarihinin yazılmasına; (son karar tarihi olan 31.10.2019) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 10.10.2022) ibaresinin yazılmasına,

c) (9) nolu bendin hükümden çıkartılmasına, bent sırasının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6193, Karar No: 2018/10392, Tarih: 07.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/6193 E.  ,  2018/10392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurumun 28.3.2014 tarihli yazı ile ... ilinde faaliyet gösteren bazı eczaneler tarafından 16 kişi adına 17 adet sahte reçetenin kuruma fatura edilmiş olduğu, kendi eczanesi tarafından da 3 adet reçetenin kuruma fatura edildiğinin tespit edildiğini, bu nedenle protokolün 4.3.6. maddesi gereğinde cezai işlem tesis edilerek 3.578,42TL'nin akacaklarından kesildiğinin bildirildiğini, kurumun işleminin yasal olmadığını, kendisine gelen reçeteyi kurum tarafından hazırlanan ve dışarıdan müdahalenin mümkün olmadığı programa girdiğinde programın onay verdiğini, kendisinin bu reçetelerin sahte olmasını bilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek; işlemin iptali ile 3.578,42TL'nin kesilme tarihinden ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 3.578,42TL'nin kesinti tarihinden yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı ... Başkanlığı'nın 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına göre yasal düzenlemeye aykırı olarak peşin harç ile karar ve ilam harcının davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendi hükümden çıkartılarak yerine “Davacı tarafından yapılan 979,25TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafından yatırılan peşin harcın kararın kesinleşmesinden sonra istem halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 4. bendi hükümden çıkartılarak yerine “Davalı harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına,” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35037, Karar No: 2013/30748, Tarih: 27.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/35037 E.  ,  2013/30748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Türkiye ... Fabrikaları avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı taşeron şirketin işçisi gibi görünse de davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. ile davalı şirket arasındaki alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, kendisinin baştan beri davalı Türkşeker işçisi olduğunu, sendika üyelik fişlerinin asıl işverene gönderildiğini, asıl işverenin ise fabrika ile ilgisi olmadığından üyelik formlarını iade ettiğini ve iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminata bir yıllık brüt ücreti tutarında hükmedilmesi ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. kendisinin ihale makamı olduğunu, ... ambarı tahmil ve tahliyesi ile şekerin istiflenmesi işinin yardımcı işlerden olduğunu ve alt işverene verilebilecek işlerden olduğunu belirterek, davanın husumet ve hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalı ise yetki itirazında bulunarak davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini, ihale süre bitiminde iş sözleşmelerinin kendiliğinden sona erdiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davalılar arasında muvazaa bulunduğu belirterek davalı ... Tem. San. ve Tic. Ltd.Şti. yönünden davanın husumet sebebi ile reddine, diğer davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. işyerindeki işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki ... uyuşmazlık, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.