muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10927, Karar No: 2021/2361, Tarih: 01.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10927 E.  ,  2021/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir. Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Arazi niteliğindeki ... ilçesi, ... köyü 117 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

1-Davalılar dava konusu taşınmazda 1/2 pay sahibi oldukları halde, tapu kaydında hisseye isabet eden bedel miktarı ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, tam paya isabet eden bedele göre karar verilmek suretiyle infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde

yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında;

a) 4 nolu bendinde (kısmın) kelimesinden sonra (davalıların paylarına isabet eden) kelimelerinin yazılması ve (85.341,29TL) ibaresinin çıkartılarak, yerine (42.670,64TL ) ibaresinin yazılmasına,

b) 5 nolu bendinden (46.760,81TL) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (23.380,40TL ) ibaresinin yazılmasına,

c) 6 nolu bendinden (46.760,81TL) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (23.380,40TL) ibaresinin yazılmasına, (85.341,29TL) ibaresinin çıkartılarak, yerine (42.670,64TL ) ibaresinin yazılmasına,

b) 5 nolu bendinden (46.760,81TL) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (23.380,40TL ) ibaresinin yazılmasına,

c) 6 nolu bendinden (46.760,81TL) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (23.380,40TL) ibaresinin yazılmasına, (85.341,29TL) ibaresinin çıkartılarak, yerine (42.670,64TL ) ibaresinin yazılmasına,

d) 7 nolu bendinden (85.341,29TL) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (23.380,40TL ) ibaresinin yazılmasına,

e) 8 nolu bendinden (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9136, Karar No: 2020/2984, Tarih: 02.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/9136 E.  ,  2020/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.nın 157/1, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın tanık ...'ın işyerini kiralayıp, işyeri sahibi görüntüsü verdiği, ardından www.sahibinden.com sitesine bilgisayar satın alacağına dair ilan verdiği, ilanda belirtilen telefon numarasından sanığa ulaşan katılan 1.100 TL karşılığında bilgisayrının satışı konusunda anlaştıkları, sanık ve katılanın buluştuktan sonra, sanığın 1.100 TL satış bedelini internet yoluyla göndereceğini ancak bu para hesaba yatana kadar teminat olarak aynı miktarda senet vereceğini söylediği, katılan sanıktan senedi alarak, bilgisayarı sanığa verdiği, katılanın söz konusu satış bedelinin ödenmemesi üzerine sanıkla anlaştıkları işyerine gittiğinde, işyerinin kapatılmış olduğunu anladığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Uzlaştırmacı tarafından sunulan raporda sanığa ait telefona ulaşılamadığı, katılana ise email adresine teklif için çağrı yapıldığı, katılan tarafından uzlaştırmanın istenmemesi nedeniyle uzlaştırmanın sağlanamadığı belirtilmişse de; 12/02/2018 tarihli uzlaştırma raporunda katılan ... yerine “...” isimli kişinin isim ve imzasının yeraldığı, sanığın temyiz dilekçesi içeriğinde uzlaştırma için herhangi bir girişimde bulunulmadığının belirtildiği anlaşılmakla; katılan ve sanığa uzlaştırma teklifinin yukarıda detaylıca açıklandığı üzere usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 253 maddesi ile ilgili yönetmelik hükümleri çerçevesinde uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek, usul ve yasaya aykırı olarak yapılan uzlaştırma işlemlerine dayalı hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 02/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18524, Karar No: 2018/5819, Tarih: 24.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18524 E.  ,  2018/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 25/07/2015 günü davalıya ait elektrik tellerinde oluşan kıvılcımların yere düşmesi sonucunda tarla niteliğindeki taşınmazlarının yandığını, bu hususta ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/121 D. İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını belirterek, uğramış olduğu zararın tahsili amacıyla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL tazminatın yangın tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 18.05.2016 tarihinde talebini 34.402,71 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; davaya cevap süresinin uzatılmasını isteyip cevap dilekçesi sunmamış, bilirkişi raporlarına itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, toplam 34.402,71 TL tazminatın 500,00 TL'sine dava tarihinden, geri kalan kısmına ıslah tarihi olan 18/05/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece; davanın kabulüne, toplam 34.402,71 TL tazminatın 500,00 TL'sine dava tarihinden, geri kalan kısmına ıslah tarihi olan 18/05/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava; davalıya ait enerji nakil hattından çıkan yangın nedeni ile uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.Bilindiği üzere zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.Yerel Mahkemece hükme esas alınan 17.05.2016 tarihli ziraat bilirkişi raporunda; taşınmazlarda 15-20 yaşlarında 9 adet badem ağacı, 3-4 yaşlarında 2 adet badem ağacı, 10-15 yaşlarında 2 adet armut ağacı ile 112 adet bağ teveğinin yandığı belirtilmiş ise de, belirlenen bu sayıların nasıl belirlendiğine ilişkin bir açıklama ve değerlendirme bulunmadığı, zarar miktarının yukarıda ifade edildiği şekilde hesaplanmadığı, söz konusu bağ tevekleri ve ağaçlar için yapılmış olan hasat, nakliye, gübreleme vb. masrafların da raporda açıkca belirtilmediği gibi, zarar gören bağ ve ağaçların değerinin hesaplanma yöntemi gösterilmemiştir. Bu haliyle anılan raporun hüküm vermeye yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.

Kaldı ki, davacının yangın olayı ile ilgili olarak kolluğa verdiği 03.08.2015 tarihli ifadesinde; "95 tane üzüm bağı, 12 adet badem ağacı ile 3 adet armut ağacının, 22 dönüm anızının yandığını" belirttiği de gözetildiğinde, bilirkişi raporunda yandığı belirtilen bağ ve ağaçlar ile davacının beyanı arasında çelişkiler mevcut olup, davacının bağ ve ağaçlara ilişkin bu beyanı kendisi bağlar.Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda ifade edilen hususlar ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle, İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü verileri de getirtilip karşılaştırma yapılarak, davaya konu edilen bağ teveği ve ağaçların sayısı ile meydana gelen zararı net bir şekilde ortaya koyacak, yapılan hasat, nakliye, gübreleme vd.masrafları da gösterecek şekilde eksiklikleri giderir nitelik ve nicelikte önceki bilirkişiler dışında alanında uzman ziraat bilirkişisinden Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna uygun karar vermek gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/209, Karar No: 2024/6321, Tarih: 22.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/209 E.  ,  2024/6321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının düşük değerlerin esas alınması suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuğun, şikâyetçinin işletmekte olduğu okul kantinindeki kasadan çaldığı paranın 100,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/639, Karar No: 2024/6899, Tarih: 28.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/639 E.  ,  2024/6899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın istemi; kusuru olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, ... Çimento A. Ş, de hazır beton pompası operatörü olarak çalışan ölen ...'in, olay günü ... Çimento ya ait ... plakalı beton pompası ile hazır betonu akşam geç saatlerde beton pompası yardımıyla inşaat alanına boşaltmaya çalıştığı bir sırada başının beton pompası aracı ile aracın yere sabitlenmesi için bulunan ve açılıp kapanan ayaklığı arasında sıkışması sonucu ağır yaralandığı, kaldırıldığı hastanede hayatını kaybettiği, yapılan soruşturmada olay tarihinde sanık ...'un ... Çimento Ltd. Şti nde işletme müdürü olarak görev yaptığı ve bilirkişi raporu ile “risk değerlendirmesi yapılmasını sağlamayan, çalışana kabul edilebilir bir iş sağlığı ve güvenliği eğitiminin verilmesi sağlamayan, iş makinası üzerinde yapılması gereken aydınlatma ölçümlerinin yapılmasını sağlamayan, makina emniyeti yönetmeliğine göre yeter seviyede iş güvenliğine yönelik emniyet tedbirlerini sağlamayan, iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izlemeyen tedarikçi firma yetkilisi olarak asli kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Manavgat 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1748, Karar No: 2011/4570, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1748 E.  ,  2011/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, araçta meydana gelen iki hasar nedeniyle sigortalıya ödenme yapılmadığını belirterek her bir kaza için 2.500 TL.den olmak üzere 5.000 TL. tazminatın olay tarihinden işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının 23.8.2004 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle talep ettiği tazminatın zamanaşımı süresi içinde talep edilmediğinden reddine, 21.1.2005 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle talep edilen tazminatın kabulü ile 2.500 TL. nin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön

bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına ve aşağıda dökümü yazılı 111,35 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/12617, Karar No: 2021/13169, Tarih: 29.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12617 E.  ,  2021/13169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 18.01.2021 tarihli, 2020/32781 esas sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği belirtildiği halde; hükmü temyiz etmeyen suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen gerekçeli kararın, mahkemedeki sorgusunda beyan ettiği en son adresi olan ‘’Kemalpaşa Mahallesi Ceylan Sokak No:8/3 İnegöl/Bursa’’ yerine ‘’’... İnegöl/Bursa’’ adresine çıkarıldığı ve tanınmadığı gerekçesiyle iade geldiği, bunun üzerine bu suça sürüklenen çocuğun MERNİS adresine, MERNİS ihtarlı olarak tebliğe çıkartılıp, suça sürüklenen çocuğun adreste bulunmadığı belirtilerek muhtara tebliğ edilmesinin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen kararın, öncelikle mahkemedeki sorgusunda beyan ettiği bilinen en son adresi olan ‘’Kemalpaşa Mahallesi Ceylan Sokak No:8/3 İnegöl/Bursa’’ adresine (bilinen adresleri aynı zamanda MERNİS adresleri olsa dahi MERNİS şerhi yazılmaksızın) tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi (MERNİS), bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese (MERNİS şerhi ile) yapılması gerektiği , suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması halinde ise cezaevinde tebliğ edilerek ve dava dosyası içerisinde bulunan bir kısım soruşturma evraklarının onaysız fotokopi olduğu anlaşıldığından, fotokopi olan evrakların aslı veya onaylı suretleri denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 29/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2950, Karar No: 2022/5061, Tarih: 30.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2950 E.  ,  2022/5061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında tehdit suçundan dolayı mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve aynı Kanunun 264. maddesine göre bu karara yönelik temyiz istemi itiraz kabul edilerek bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılması gerektiği anlaşıldığından, cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 10.01.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.