muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6327, Karar No: 2019/2793, Tarih: 12.02.2019

Dosya kapsamında çevre kirliliğinin meydana geldiği yere ilişkin fotoğraflar temin edilmiş ve çevre mühendisi bilirkişiden rapor alınmıştır.

Bilirkişi raporunda özetle; “Sanığın içinde araç lastiklerinin, plastik malzemeden mamül çuvalların (polietilen, polipropilen, v.b) derz yolu maddelerinin (beton benzeri) de olduğu endüstriyel kaynaklı atıkları işletmenin yakınlarına rasgele dökmüş olduğu anlaşılmaktadır. Çevre Kirliliği Çevre kanununda "çevrede meydana gelen ve canlıların sağlığını, çevresel değerleri ve ekolojik dengeyi bozabilecek her türlü olumsuz etki" olarak tanımlanmıştır. Dava konusu olayda, davalının yukarıda sayılan atıkları 3.2 maddesinde verilen mevzuattaki teknik usulllere aykırı olarak ve çevreye zarar verecek şekilde, bilerek ve isteyerek rasgele çevreye atmış olduğu anlaşılmış olup, şu halde davalının çevre üzerinde olumsuz bir etki oluşturacak çevre kirliliğine neden olduğu değerlendirilmektedir. Söz konusu atıklar bulunduğu yerden kaldırılmadığı durumda toprak üzerinde kalıcı özellik gösterecek olup kendi kendine doğada yok olması mümkün değildir. Dosya kapsamındaki veriler anılan atıkların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmesine neden olup olmayacağının tespit edilmesi için yeterli olmayıp bu konuda değerlendirme yapmak mümkün değildir.” şeklinde görüş bildirilmiştir.

Sanık mahkeme aşamasında alınan savunmasında; “Bizim fabrikayı kurma aşamasındaydık, makinaları denemek için dolgu malzemelerini oraya döktük, ancak hortum patlak çıkınca malzeme yere akıttı onlar oraya döküldü, malzemeyi toplayamadık, kuma benzediği için malzemeler orada kaldı bundan dolayı hakkımda işlem yapıldı, çevre kirlendi ancak elimizden birşey gelmedi, o malzeme kuma benziyordu biz de kuma benziyor diye orada bıraktık, ben şuanda uyuşturucu suçundan içeride yatıyorum, öncelikle beraatime karar verilmesini talep ederim, ancak mahkeme aksi kanaatte olup hakkımda ceza verilecek ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini talep ederim, ek savunma için ek süre istemiyorum, önceki savunmamı aynen tekrar ederim, bu malzeme kuma benziyordu suyun içinde çözünmezdi bunun için bilirkişi raporu doğrudur, demiştir.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Bahsedilen atığın, alıcı ortam olan toprağa verilmesi ile 2872 Sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20/j, ek 1. maddesi ile anılan yönetmeliklere aykırı davranılarak alıcı ortam olan toprağın, dolayısıyla çevrenin kasten kirletildiği sonucuna ulaşılmış, sanığın mahkumiyetine dair karar hukuka uygun bulunmuştur.

IV – Sonuç ve Karar

Bahsedilen atığın, alıcı ortam olan toprağa verilmesi ile 2872 Sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20/j, ek 1. maddesi ile anılan yönetmeliklere aykırı davranılarak alıcı ortam olan toprağın, dolayısıyla çevrenin kasten kirletildiği sonucuna ulaşılmış, sanığın mahkumiyetine dair karar hukuka uygun bulunmuştur.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16508, Karar No: 2014/9191, Tarih: 08.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16508 E.  ,  2014/9191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde,dolandırıcılık suçunun, Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın,sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir. Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır.5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil,sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler,

Bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır. Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa,basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır. Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa,basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Sanığın, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak sahte nüfus belgesi çıkarttığı, bu kimlikle telefon aboneliği aldığı, akabinde Akbank Meşrutiyet Şubesinde çek hesabı açtırıp, bu kapsamda aldığı çek karnesinde bulunan Z 0380078 seri numaralı çeki 7400 TL bedelli olarak tanzim edip piyasaya sürerek haksız menfaat temin ettiği, bu şekilde atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ifadesi, banka yazısı, çek fotokopisi, Türk Telekom Müdürlüğüne ait yazı içeriği ve tüm dosya kapsamına göre suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

5237 sayılı Kanunun'da 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının belirlenmesi ve sanığın sübuta eren dolandırıcılık eylemini bankanın maddi varlıklarından olan çeki vasıta kılarak gerçekleştirmiş olması karşısında mahkemece TCK'nın 158/1-f yerine 158/1-e-j madde ve fıkralarıyla uygulama yapılması sonuca etkili görülmemiş olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6636, Karar No: 2024/9331, Tarih: 04.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/6636 E.  ,  2024/9331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.07.2024

SAYISI : 2024/765 E., 2024/659 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararının, sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince şantaj suçu yönünden mahkumiyetine karar verildiği, yapılan istinaf incelemesi üzerine istinaf başvurusunun kesin olmak üzere esastan reddine karar verildiği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 05.07.2024 tarihli ek kararı ile bu suç yönünden temyiz taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede sanık müdafiiinin 23.07.2024 tarihli ek karara ilişkin temyiz talebi hakkında görüş bulunmadığı anlaşıldığından bu husustaki eksikliğin giderilmesi amacıyla ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10536, Karar No: 2019/12981, Tarih: 22.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10536 E.  ,  2019/12981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin motosikletini ikametinin bahçesine park ettiği, suça sürüklenen çocuğun bahçeye girmek suretiyle motosikleti çaldığı, müşteki beyanı ve olay yeri krokisinden söz konusu bahçenin ikametin eklentisi niteliğinde olup olmadığının tespitinin mümkün olmadığının anlaşılması karşısında; taraflara beyanları açıklattırılarak veya olay yerinde keşif yapılmak suretiyle motosikletin bulunduğu yerin müştekinin ikametinin eklentisi olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 142/2-h veya 142/1-e maddelerinin hangisinin uygulanması gerektiği ile konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşup oluşmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 04.04.2017 tarih, 2014/13-518 Esas ve 2017/208 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere suç tarihinde 15 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemlerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin adli tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk bulunması halinde uzman hekimden rapor alınması gerektiği gözetilmeden, sadece hırsızlık suçu nedeniyle düzenlenmiş yetersiz raporla yetinilerek duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6414, Karar No: 2023/5300, Tarih: 18.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/6414 E.  ,  2023/5300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1903 E., 2022/1709 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2021/1903 Esas, 2022/1709 Karar sayılı kararının, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 07.11.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2021/1903 Esas, 2022/1709 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11992, Karar No: 2021/1426, Tarih: 22.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/11992 E.  ,  2021/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanık ... hakkında TCK'nın 314/2

ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddesi ile TCK'nın 62,

53/1-a,c,d,e, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun

esastan düzeltilerek reddi,

Sanıklar ... ve ...

hakkında TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1

maddesi ile TCK'nın 221/4 son cümle-5, 62,

53/1-a,c,d,e, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen

mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun

esastan düzeltilerek reddi

Temyiz edenler : Sanık ... ve sanıklar Müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı Kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; silahlı terör örgütüne üye olma

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı Kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; silahlı terör örgütüne üye olma

suçundan yargılanan sanıklardan kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılan sanık ...’nın soruşturma aşamasında “... örgütünün Daeşli olmasından dolayı kendisini yakalayıp 6 ay hapis cezası verdiğini, hapishanede olduğu sırada ... kod ... ile ve ...kod ... isimli şahıslar ile tanıştığını, 2017 yılı 11. Ayında ...... ile birlikte Kilis üzerinden Türkiye'ye giriş yaptıklarını, Bursa'da ... (...Kod ...) ile irtibat kurduklarını, ...de iken ... isimli bir kimlik çıkardığını, ...'in ve ...kod ...'ın kendisini ... olarak tanıdıklarını” beyan ettiği, kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılan sanık ...’ın soruşturma aşamasında “sanık ...’i Suriye'deki tutuldukları cezaevinde tanıdığını, Bursa'da bulundukları sırada ...'un kendisine verdiği hesap numarasına 5.000 Dolar yatırdığını, pasaportları bu şekilde temin ettiğini” beyan ettiği ve kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılmayan sanık ...’in soruşturma aşamasında “hapishanede ...kod ..., ... kod ... isimli şahıslar ile tanıştığını, ...'ın gerçek adının Taha olduğunu öğrendiğini, daha sonra ... kod ... ile birlikte kaçakçılara para vererek Kilis iline geçtiklerini, oradan da Bursa'ya geldiklerini, Bursa'da kendilerini ...kod ...'un karşıladığını, daha sonra internetten sahte pasaport ayarlamak için temaslara geçtiğini” beyan ettiği anlaşılmakla, sanıkların aynı avukat tarafından savunulması nedeniyle aralarında menfaat çatışmasının oluştuğu nazara alınmadan; sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 152. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...’in tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9321, Karar No: 2023/8453, Tarih: 14.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9321 E.  ,  2023/8453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/25 E., 2016/93 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

KARAR : Direnme

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, sanık müdafii, şikayetçi Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Denizli 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2016/25 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararı ile Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2014/11254 Esas, 2015/10706 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz isteklerinin incelenmesinde; Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2012 tarihli ve 2008/342 Esas, 2012/298 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.