muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9487, Karar No: 2020/6586, Tarih: 16.11.2020

mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, geçici elektrik aboneliği tesisi istemine ilişkindir.

3194 sayılı İmar Yasası'na, geçici 16. maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı yasanın 16. maddesinde “Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31/12/2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedilir. Yapının bulunduğu arsanın 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununa göre belirlenen emlak vergi değeri ile yapının Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca belirlenen yaklaşık maliyet bedelinin toplamı üzerinden konutlarda yüzde üç, ticari kullanımlarda yüzde beş oranında alınacak kayıt bedeli başvuru sahibi tarafından genel bütçenin (B) işaretli cetveline gelir kaydedilmek üzere merkez muhasebe birimi hesabına yatırılır. 6306 sayılı Kanun kapsamında kullanılmak üzere kaydedilen gelirler karşılığı Bakanlık bütçesine ödenek eklemeye Maliye Bakanı yetkilidir. Bu ödenek, dönüşüm projeleri özel hesabına aktarılarak kullanılır. Kayıt bedeline ilişkin oranı iki katına kadar artırmaya, yarısına kadar azaltmaya, yapının niteliğine ve bölgelere göre kademelendirmeye, ayrıca başvuru ve ödeme süresini bir yıla kadar uzatmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir. Yapı Kayıt Belgesi yapının kullanım amacına yöneliktir. Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabilir.” denilmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 14/03/2017 tarihinden sonra 18.05.2018 tarihinde yürürlüğe girip geçmişe etkili sonuçlar doğuran ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını oluşturan 3194 sayılı İmar Yasası’na, geçici 16.maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı yasanın 16. maddesinde düzenlenen İmar Barışı Yasası uyarınca eldeki davada inceleme ve değerlendirme yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 14/03/2017 tarihinden sonra 18.05.2018 tarihinde yürürlüğe girip geçmişe etkili sonuçlar doğuran ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını oluşturan 3194 sayılı İmar Yasası’na, geçici 16.maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı yasanın 16. maddesinde düzenlenen İmar Barışı Yasası uyarınca eldeki davada inceleme ve değerlendirme yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Temyiz aşamasında Dairemizin 31.10.2019 tarih ve 2018/3202 Esas, 2019/8574 Karar sayılı geri çevirme ilamı üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından ... ili, ... İlçesi, ... Mah. (30491 Ada, 9 Parsel) nolu bağımsız bölümünde bulunan taşınmaza ait, getirilen bu olanaktan yararlanma (yapı kayıt belgesi alarak abonelik tesisi) konusunda, davacının yaptığı bir başvurunun olup olmadığı, var ise ne gibi işlem yapıldığının tespiti ile bilgi verilmesi için davalı Enerjisa’ya yazılan yazıya “davacı ... adına 25.01.2018 tarihinde ... Mahallesi 1670 Sok. No: 10-5 Keçiören Ankara adresinde abonelik başlatılmış olup halen aktif olarak kullanılmaktadır” şeklinde cevap verildiği ve müşteri bilgilerinin yazı ekinde gönderildiği anlaşılmaktadır.

Davacının dava dilekçesinde belirttiği, davaya konu taşınmazın tapu senedinde gözüken ve dosyaya sunulan diğer abonelik faturalarındaki adresi Ankara İli, Keçiören İlçesi, ... Mah. 1693. Sokak 1/17 olmakla birlikte davalı kurum tarafından davacı adına yapıldığı bildirilen abonelik adresinin ... Mahallesi 1670 Sok. No: 10-5 olduğu, adresler arasında çelişki bulunduğu görülmektedir.

Bu kapsamda, davacının İmar Barışı Yasasından yararlanıp yararlanmadığı hususu araştırılıp sonucuna uygun hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, HMK'nın 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7766, Karar No: 2023/8571, Tarih: 21.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7766 E.  ,  2023/8571 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Dava, 19.11.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu kazalıya bağlanan gelir, yapılan tedavi masrafları ile geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan Kurum zararının rücuan tazmini istemine ilişkindir.

II. CEVAP

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.01.2016 tarih, E.2015/351, K.2016/18 sayılı kararıyla; "Tarafların kusur oranını gösteren 25.11.2015 havale tarihli kusur heyeti raporunda davalının %70, sigortalının %30 kusurlu olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesidir. 5510 sayılı Kanun'un 21/1 maddesine göre iş kazası veya meslek hastalığı işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmiş ise, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin bağladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı Kurumca işverene ödettirilir. Sigortalı Cafer Arıkan'ın davalıya ait işyerinde çalışırken iş kazası geçirmiş olduğu, Kurum tarafından yapılan teftiş sonucu düzenlenen raporda davalının % 70 oranında kusurunun bulunduğunun tespit edildiği, mahkememizce aldırılan 3 lü kusur heyet raporunun da aynı doğrultuda olduğu, bu nedenle davacı kurumun yapılan masrafların % 70 ini talep edebileceği ancak talebinin şimdilik 30.375,10, TL olduğu anlaşıldığından" davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 25.06.2018 tarih ve E.2016/5846, K.2018/5990 sayılı kararında; "Eldeki dosyada, naylon poşet imalatının yapıldığı davalıya ait işyerinde poşet üretim elemanı olarak çalışan kazalı, makine çalışır durumdayken hammadde harman makinesinin açık olan temizlik kapağını kapatmaya çalışırken karıştırıcı helezonuna sağ elini kaptırması sonucunda kazalanmıştır. İş kazasına ilişkin kurum denetmen raporunda olayın meydana gelmesinde davalı işveren %70, kazalı %30; tazminat dosyasında davalı %60, kazalı %40; hükme esas alınan kusur raporunda ise, davalı %70, kazalı %30 kusurlu bulunmuş, diğer taraftan Alanya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Sor. No: 2011/14024, K.2011/6333 sayılı kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararda davalı şirket yetkilisi Serkan Doğan'a izafe edilebilecek bir kusurun olmadığı tespiti yapılmış olup kusur oranlarında çelişki oluşmuştur. Mahkemece, hazırlık soruşturması ile tazminat dosyası da gözetilerek ve maddi olgu belirlenerek davalı işverenin kazanın oluşunda iş sağlığı ve işçi güvenliği mevzuatı yönünden kusurunun bulunup bulunmadığı hususu araştırılmalı, çelişkiyi giderecek şekilde İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

2) 5510 sayılı Kanunun "İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu" başlıklı 21 inci maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk "...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı..." bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Mahkemece tavan hesabı yapılmadan hüküm kurulması isabetsiz" olduğu gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 24.01.2020 tarih ve E.2018/513, K.2020/96 sayılı kararı ile, "Tüm dosya kapsamının incelenmesinde; davacı Kurum vekili tarafından açılan dava ile dava dışı Kurum sigortalısı Cafer Arıkan'ın 19.11.2011 tarihinde işyerinde geçirdiği iş kazası sonucunda sağ el baş parmağını kaybettiğini,bileğinden aşağısında hareket kısıtlığı meydana geldiğini,sigortalının % 32 oranında iş göremez hale geldiğini beyanla kurum tarafından yapılan masrafların tahsilini talep ettiği, yapılan yargılama neticesinde Mahkememizce 12.01.2016 tarihinde verilen 2015/351 Esas 2016/18 Karar sayılı kararın Yargıtay 10. H.D'nin 25.06.2018 tarih 2016/5846 E. ve 2018/5990 K. sayılı ilamı ile bozulması üzerine dosyanın yeniden ele alındığı görülmektedir. Mahkememizce bozma ilamına uyularak gerekli incelemeler yapılmıştır. Dava dışı Kurum sigortalısı Cafer Arıkan'ın davalı işverene yönelik açmış olduğu iş kazasından kaynaklı maddi manevi tazminat davasına ilişkin olarak görülen ve Yargıtay 21. H.D. Nin 23.05.2019 tarih 2018/6683 Esas 2019/4069 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen Mahkememizin 2017/656 Esas 2018/401 Karar sayılı ilamının kesinleşme şerhi ile birlikte bir suret iş bu dosya arasına alınmış olup incelenmesinde olayın meydana gelmesinde işçi Cafer Arıkan'ın %40 oranında kusurlu olduğu ve olay nedeniyle %32 oranında malul kaldığı, olayın meydana gelmesinde davalı işverenin kusur oranının %60 olarak kabul edildiği tespit edilmiştir. Mahkememizce bozma ilamına uygun olarak aldırılan üçlü bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 02.05.2019 tarihli raporunda da aynı oranların belirlendiği görülmüştür. Davacı Kurumun rücu edebileceği tutarın tespiti içen aktüerya raporunun aldırıldığı, davacı Kurumun tahsil olunabilir Kurum zararının 20.12.2019 tarihli aktüerya raporu doğrultusunda 34.300,67 TL olduğu anlaşılmış ve taleple bağlı kalınarak 30.375,10 TL peşin sermaye değerli kurum zararının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum, kusurun hatalı tespit edildiğini beyanla İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 5510 sayılı Kanunun 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 5510 sayılı Kanunun 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ancak davalı şirket unvanı "Çayhan Doğan Metal Plastik İmalat Turizm Ticaret Ltd. Şti." olmasına rağmen karar başlığında "Çayhan Doğan Plastik" şeklinde gösterilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bu yönlerin düzeltilmesi gerekmiş, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinde hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davacı kurum vekilinin temyiz dilekçesi kararın bozmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi ile,

Karar başlığında davalı konumunda "Çayhan Doğan Plastik" olarak yazılan davalı adının silinerek yerine "Davalı: Çayhan Doğan Metal Plastik İmalat Turizm Ticaret Ltd. Şti." ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3786, Karar No: 2020/2332, Tarih: 04.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3786 E.  ,  2020/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22/01/2018 tarih ve 2014/1048 E- 2018/33 K. sayılı kararın asıl davada davacı/birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 20/06/2019 tarih ve 2018/891 E- 2019/876 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl davada davacı/birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı/birleşen davada davalı vekili, davalının Ambarlı Limanındaki yükünün Çorlu'daki Fabrikasına kadar taşınması işinin davacı tarafından yapıldığını, 06.11.2013 tarihinde Mardaş Limanından ...plakalı çekiciye bağlı ... plakalı dorse üzerine ...konteynır yüklenerek aracın seferine başladığını, sefer sırasında meydana gelen yangında davacıya ait araçta ve yükte hasar meydana geldiğini, yangının aracın sol arka tekerleğinde oluşan aşırı ısınmanın tekerlek lastiğini kızıştırıp tutuşturmayla meydana geldiğini, davacının araç lastiklerini 11.06.2013 tarihinde değiştiğini, herhangi bir ihmallerinin olmadığını, olay sonrası yapılan incelemede emtianın yüklü olduğu konteynırın taban kısmının tahta/ahşap olduğunun tespit edildiğini, taşımaya konu “azodicarbonamide" maddesinin yanıcı ve patlayıcı özelliği bulunduğunu ve çelik konteynırda taşınması gerektiğini, malın özellik göstermesi durumunda özel araç ve taşıma planı oluşturulması bilgisinin verilmesi gerektiğini, bunun göndericinin görevi olduğunu, gümrük beyanı ve taşıma irsaliyelerinin davacıya verilmediğini, davalının ağır ihmali sonucu zararın meydana geldiğini ileri sürerek asıl davada meydana gelen hasar, nakliye bedeli ve 50 günlük kazanç kaybı olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 23,435,41 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, birleşen davanın ise reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı/asıl davada davalı vekili, İlhan Global şirketinden son bir yıl içinde 16 kez taşıma hizmeti alındığını, davaya konu taşımada araç otoyolda iken dorsenin sol arka lastiğinin yanmaya başladığını, çıkan yangının dorseye sıçradığını, konteyner ve yükün tamamen yandığını, yangının itfaiye tarafından söndürülebildiğini, toplam zararlarının 189.182,28 TL olduğunu, bu zararın 97.281,00 TL’lik kısmının dava dışı Anadolu Sigorta A.Ş. tarafından karşılandığını, taşınan yükün IMCO sınıfında yer aldığını ve taşıma evraklarında yükün mahiyetinin açıkça belirtildiğini, ürünün uygun konteyner ile taşındığını ileri sürerek birleşen davada bakiye 91.901,28 TL zararın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, asıl davanın ise reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı/birleşen davada davalı taşımacının, tehlikeli ve yanıcı madde ihtiva eden eşyayı (konteyner) Ambarlı Gümrük Müdürlüğü sahasından tam ve hasarsız teslim aldığı, Uluslararası deniz yolu ile yurt dışından gelen konteyner muhteviyatı eşyanın IMCO 4.1 sınıf tanımlı olduğu, bu tanımları içeren etiketlerin konteyner yüzeyinde bulunmasının gerektiği, bu belgeler olmadan uluslararası taşımayı yapan armatör firmanın bu yükü kabul ederek taşımasının mümkün bulunmadığı, taşıyıcının ithalat işlemleri tamamlanarak araca yüklenen konteynerin yüklenmesine nezaret, dış görünümünü tespitin yanı sıra güvenlik açışından taşıdığı yükün ne olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceği, taşıt lastiklerinin alevlenme seviyesine ulaşmasının çeşitli nedenlerden kaynaklanabileceği, fazla yüklemenin yangına sebep olduğunun elde verilere göre kesin olarak söylenemeyeceği, taşımaya konu kimyasalın kendi kendine parlayıcı ve patlayıcı nitelik taşımadığı, dışarıdan ek yüksek ısı girişi olmadan herhangi bir reaksiyona girmeyeceği, bu nedenle taşınan üründe yanıcı-patlayıcı ibaresine gerek olmadığı, konteyner ve dorsede oluşan yangının sebebinin taşımaya konu kimyasal olamayacağı, yangının taşıt maliki sorumluluğunda bulunan dorseden kaynaklandığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile 91.901,28 TL’nin 11/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birleşen dava davalısından tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı/birleşen davada davalı vekili istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, asıl davada davacı/birleşen dava davalı vekilinin asıl ve birleşen davalar yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı/birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl davada davacı/birleşen davada davalı vekili istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, asıl davada davacı/birleşen dava davalı vekilinin asıl ve birleşen davalar yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı/birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı/birleşen davada davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.717,78 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacı/birleşen davada davalıdan alınmasına,

04/03/2020 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, Bölge Adliye Mahkemesince birleşen davada davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi, bu kararında temyiz incelemesi sonucunda onanması durumunda gerek Bölge Adliye Mahkemesi ve gerekse Yargıtayca hükmedilecek istinaf red harcı ile temyiz onama harcının maktu mu yoksa nisbi mi olacağına ilişkindir.

492 sayılı Harçlar Yasası'nın 2. maddesinde "Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanların yargı harçlarına tabi olacağı",

(1) sayılı Tarifenin III karar ve ilam harcı başlıklı 1/a madddesinde "Konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68.31 oranında nisbi harç alınacağı",

1/e maddesinde de "yukarıdaki nisbetlerin Bölge Adliye Mahkemeleri, Bölge İdare Mahkemeleri, Danıştay, ve Yargıtay'ın tasdik veya işin esasını hüküm altına aldığı kararları içinde aynen uygulanacağı" düzenlenmiştir.