muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9687, Karar No: 2023/3459, Tarih: 08.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9687 E.  ,  2023/3459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/343 E., 2016/356 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 09.07.2015 tarihli ve 2015/1662 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, sokakta bulunan mazgal demirini sökerek çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/343 Esas, 2016/356 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Sanığın, cadde üzerinde bulunan kanalizasyon mazgal demirini kullandığı at arabasına atarak çaldığı ve zararı karşılamadığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Olay yeri tutanağı, sanığın suçlamayı ikrar ettiği savunması, tanık beyanı ve görüntü CD'si dosyada bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/343 Esas, 2016/356 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4821, Karar No: 2021/12820, Tarih: 18.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/4821 E.  ,  2021/12820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...'e ait ...Oto Yıkama Yağlama isimli işyeri önünde sanık ...'in şoförlüğünü yaptığı ... plakalı otobüs ile sanık ...'nın şoförlüğünü yaptığı 01 Y 2887 plakalı kamyonun depolarına plastik bidonlardan yakıt aktarıldığının görülmesi üzerine müdahale edilen olayda ;dosya içinde yer alan 09.09.2014 tarihli İnönü PAL raporuna göre çözücü-solvent ve biodizel karışımı 450 litre akaryakıtın ele geçirildiği, sanık ...'in beyanlarında; aracının yakıtı bittiği için yakıt almak istediğini belirttiği, sanık ...'in beyanlarında; bidonlardan birini aracının deposuna boşaltmasını istediğini belirttiği, sanıkların şoförlüğünü yaptığı, akaryakıt boşaltılırken görülen araçların ticari oldukları da göz önünde bulundurularak sanıkların üzerilerine atılı suçtan ayrı ayrı mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı katılan ... İdaresi vekilinin vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II- Sanık ...'nun temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1544, Karar No: 2013/3981, Tarih: 14.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1544 E.  ,  2013/3981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 57/1. maddesi uyarınca güvenlik tedbirine hükmedilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kişilerin akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanması yöntemini düzenleyen Türk Medeni Kanununun 409/2. maddesinde “akıl hastalığı veya zayıflığı sebebiyle kısıtlamaya ancak resmi sağlık kurulu raporu üzerine karar verilir.” denilmektedir. 10.09.1982 tarih ve 8/5819 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile kabul edilen Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliğinin 5. maddesinde sağlık kurumları işlevlerine göre beş gruba ayrılmış, genel dal hastaneleri ile eğitim ve araştırma hastaneleri ayrı birer grup olarak düzenlenmiş, 22 ve devamı maddelerinde ise, sağlık kurullarının oluşumu kurala bağlanmıştır. Bir başka yasal düzenleme de, infaz sırasında akıl hastalığına tutulan hükümlülerle ilgili infazın geri bırakılması koşul ve yöntemlerini düzenleyen 5275 sayılı CGTİK'nin 16. maddesinde yer almıştır. Buna göre, infazın geri bırakılması kararı ancak Adli Tıp Kurumunca düzenlenen veya Adalet Bakanlığınca belirlenen tam teşekküllü hastanelerin sağlık kurullarınca düzenlenip Adli Tıp Kurumunca onaylanan raporlar üzerine verilebilecektir.

Sanığın akıl hastası olup olmadığı, belirtilen sağlık kurumlarından herhangi birinden aldırılacak sağlık kurulu raporu ile saptanması gerekirken tek hekim raporuna dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suç tarihinde akıl hastası olduğu kabul edilip suçu sabit görülen sanık hakkında TCK'nın 32/1. maddesi uygulanarak CMK'nın 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve TCK'nın 57. maddesi gereğince de akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan TCK'nın 57/1. maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12318, Karar No: 2014/2872, Tarih: 20.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/12318 E.  ,  2014/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikâyet eden üçüncü kişi vekili, ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2012/11525 sayılı Takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2013/31 sayılı Talimat dosyasında yapılan 07.02.2013 günlü hacizde talimat adresinin boş olduğunun belirlenerek işlem yapılmadığını, aynı gün üçüncü kişi şirketin iş yerine gidilerek üç kalem eşyanın haczedilerek firma çalışanına yediemin olarak teslim edildiğini, daha sonra 21 kalem eşyanın daha İİK’nun 99. maddesi gereğince haczedildiğini, ardından üç kalem eşyanın muhafazası için asıl İcra Müdürlüğü tarafından yeni bir talimat yazıldığını tüm bu işlemlerin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: dava konusu haczin talimat yolu ile yapıldığı, üçüncü kişinin istihkak iddiası ile ilgili karar verme yetkisinin asıl İcra Müdürlüğü olduğu gerekçesi ile davanın karar verilmiş; hüküm, vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, şikayet eden üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8121, Karar No: 2010/16939, Tarih: 11.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8121 E.  ,  2010/16939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bulunduğu yerde korunamayan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında bulunduğu yerde korunamayan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu edilen yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek; ağaçlara ise, yaş, cins ve verim durumları dikkate alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu edilen yapılar, davacılar murisi olan ... ...'in hissedar olduğu kadastral 3426 ada 34 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşa edilmiş olup, ıslah imar planında yol güzergahında kalması nedeniyle davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atılarak yıkılmıştır.

Bu durumda, mahkemece, tapulu taşınmaz üzerinde yer alan yapı ve ağaçlar ile ilgili olarak, hüküm fıkrasında sonuç bedel olarak bina maliyet bedeli ile ağaç bedelinin toplamı olan 19.940,52-TL'ye hükmedilmesi doğru olduğu halde, levazım ve ağaç bedeli miktarından bahsedilerek hatalı karar verilmesi,

2-Dava konusu yapıların üzerinde yer aldığı zemin ile ilgili bir uyuşmazlık bulunmayıp, zemin bedeline de hükmolunmadığı halde, gereği yokken davacıların kadastral 3426 ada 34 parsel sayılı taşınmazdaki hisselerin tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

A-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinden (1367,07-TL ağaç bedeli, 15.297,16-TL levazım bedeli) kelimeleri ve rakamlarının çıkartılarak yerine (yapı ve ağaç bedeli) kelimelerinin yazılmasına,

B-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin terkine ilişkin ikinci paragrafının tümü ile karardan çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineyeirad kaydedilmesine, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9065, Karar No: 2020/15430, Tarih: 10.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/9065 E.  ,  2020/15430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanığın savunmasında; arkadaşı olan ... ile EBA İletişim isimli şirketi internet üzerinden ürün satmak için kurduklarını, şirketin imza yetkilisi ve müdürünün 2/3 hisseye sahip ...'e ait olduğunu, adına kayıtlı olan ve katılanın arandığı 0 850 532 16 14 nolu telefon hattını kullanmadığını beyan ederek suçlamayı kabul etmemesi, dosya içerisine alınan ve resmi kayıtlardan olan 25.11.2014 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'ne göre EBA İletişim şirketinin kurulduğu tarih olan 19.11.2014'ten itibaren 20 yıl süreyle şirketi temsil ve ilzama münferiden şirket müdürü olan ...'ün yetkili olması, şirketin kurulmasından sonra Verimor Telekominkasyon AŞ ile akdedilen 24.11.2014 tarihli abonelik sözleşmesinin şirket tüzel kişiliği yerine bizzat sanık adına yapılması karşısında; 500 TL'lik tutarın çekildiği 78.183.134.14 nolu IP'nin kime tahsis edildiği araştırılıp bu şahsın ve sanığın savunmasında ismini beyan ettiği ...'ün CMK.nın 48. maddesi uyarınca tanık sıfatıyla dinlenerek sanığa isnat olunan eylemle ilgisinin saptanması, ... hakkında UYAP'tan yapılan sorgulamada;Amasya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/605 Esas, 2016/88 Karar sayılı dosyasında; isnat olunan benzer suçtan mahkumiyet kararı verildiği de gözetilerek adı geçen şahıs hakkında aynı katılana karşı aynı suçtan soruşturma bulunup bulunmadığının araştırılması, hakkında bir soruşturma varsa sonucunun beklenmesi, açılmış bir dava var ise olanaklı olduğu takdirde davaların birleştirilmesi ve bu dosyadaki tüm delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17711, Karar No: 2019/8194, Tarih: 18.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/17711 E.  ,  2019/8194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki konut sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 03/06/2015 tarihinde gerçekleşen şiddetli yağmur yağışı ile alt yapının yetersiz kalması ve davalı idareye ait rögarların taşması sonucu sigortalı konutta tuvalet ve banyo giderlerinden suların geri tepmesinden kaynaklı maddi hasar meydana geldiğini, sigorta tazminatının ödendiğini, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.292,00 TL'nin ödeme tarihi olan 15/06/2015 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 6.292,00 TL alacağın 15/06/2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 429,50 TL temyiz peşin harcın onama harcına mahsubuna 18/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8109, Karar No: 2016/17068, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8109 E.  ,  2016/17068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak, Perakende Satış Hizmet Bedeli , İletim ve Dağıtım Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, Belediye Tüketim Vergisi, TRT Payı, Enerji Fon Bedeli ve Kdv İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne; yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde ; son 10 yılda müvekkilinden tüm abonelikleri için her ne ad altında olursa olsun faturalandırılarak gizliden veya açıktan haksız olarak tahsil ettiği kayıp kaçak bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli, dağıtım sistemi kullanım bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, Trt payı, enerji fon bedeli, belediye tüketim vergisi ve Kdv'nin uzman bir bilirkişi marifetiyle tespiti ile tespit edilen bu bedelden şimdilik 10.000,00 TL'nin haksız tahsilat tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan istirdadı ile müvekkiline geri ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 400.275,83 Tl 'ye yükseltmiştir .

Davalı vekili dilekçesinde; faturalara yansıtılan bedellerin mevzuata ve mevcut EPDK kararlarına uygun olarak alındığını, davanın idari yargının görev alanına girdiğini, bu nedenle davanın reddini talep ettiklerini, ...'ın 30/10/2009 tarihinde özelleştirildiğini, davaya konu ihtilafın özelleştirme öncesi faaliyetlerin ... tarafından yürütüldüğü döneme ilişkin olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını, husumet yönünden davanın reddinin gerektiğini, davanın zamanaşımı süresinin 1 yıl olduğunu, bu nedenle zamanaşımı yönünden de davanın reddinin gerektiğini, davanın EPDK'ya, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'na ve ...'a ihbar edilmesi ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne ; karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan Trt payı bedeli , enerji fonu ,belediye tüketim vergisi ile haksız miktarlar üzerinden matrah belirlenerek alınan %18 lik KDV nin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne ; karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan Trt payı bedeli , enerji fonu ,belediye tüketim vergisi ile haksız miktarlar üzerinden matrah belirlenerek alınan %18 lik KDV nin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli ve iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.