muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4008, Karar No: 2019/3406, Tarih: 10.09.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4008 E.  ,  2019/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... (...), birleşen 2013/113 Esas sayılı davada davacı ... ile davalı ... (...) arasındaki davadan dolayı ...1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.01.2016 gün ve 2014/828-2016/18 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen dosya davalısı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 15.05.2018 tarihli 2. geri çevirme kararında, davalı hazine vekilinin 26.04.2018 tarihli dilekçesine ekli, ...Valiliği İl Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun 18.07.2016 gün 10/1 sayılı kararına göre davaya konu olan işin 6360 sayılı Yasa uyarınca Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğretim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü'ne devredildiği anlaşıldığından, mahkeme kararının adı geçen genel müdürlüğe tebliğ edilip, temyiz edilmesi halinde gerekli işlemler tamamlandıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesinin istenmesi üzerine, mahalli mahkemesince verilen hükmün temyiz edildiğinden bahisle dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden Dairemize gönderilmiş ise de;

Dairemizin 19.03.2018 tarihli 1. geri çevirme kararında da belirtildiği üzere; Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, görülmekte olan ve il özel idaresinin taraf olduğu davalarda devralan kurumun davayı tasfiye amacına yönelik olarak ve il özel idaresi nam ve hesabına devam ettirdiği kabul edilmelidir. Bu durumda, il özel idaresinin tasfiyesi amacıyla davayı takip eden Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğretim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından verilen temyiz dilekçesinin harçlandırılması zorunludur. Öte yandan asıl ve birleşen davalar birbirinden bağımsız davalar olup, her bir kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için ayrı ayrı temyiz harçlarının yatırılması gerekmektedir.

Açıklanan maddi ve hukuki durum gözetildiğinde, davalı idare davanın ve birleşen davanın kabulüne dair kararı temyiz ettiğinden, yatırması gereken harç her bir dava için temyiz tarihinde geçerli olan 176,90 TL temyiz başvuru harcı ile 1.554,40 TL nispi temyiz karar harcı olmak üzere toplam 3.462,60 TL ise de davalı idare tarafından sadece asıl davaya ilişkin temyiz başvuru harcı ve maktu temyiz karar harcı yatırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda temyiz incelemesinin yapılabilmesi için her bir dava için 1.554,40 TL olmak üzere yatırtılması gereken toplam 3.108,80 TL nispi temyiz karar harcından temyiz sırasında yatırılan 35,90 TL maktu harcın mahsubu ile eksik 3.072,90 TL nispi harç ile her bir dava için 176,90 TL olmak üzere yatırılması gereken toplam 353,80 TL temyiz yoluna başvuru harcından temyiz sırasında yatırılan 176,90 TL harcın mahsubu ile eksik 176,90 TL temyiz yoluna başvuru harcının davalı idare tarafından tamamlanması gerekmektedir. Mahkeme kaleminin uyarılarak, 4. kez geri çevirmeye mahal bırakılmaksızın söz konusu eksikliğin, yukarıda yapılan açıklamalar nazara alınarak 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde gösterilen prosedürün uygulanması suretiyle davalı tarafça ikmâlinin sağlanması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi amacıyla, mahalline 3. kez geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline 3. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/972, Karar No: 2018/1647, Tarih: 19.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/972 E.  ,  2018/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Usulsüz servis taşımacılığı yapmaktan kabahatli ... Tur. Nakliyat Taahhüt İnş. Turz. Tic. Ltd. Şti. hakkında, 5728 sayılı Kanun’un 66. maddesiyle değişik 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun’un 1. maddesi delaletiyle 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca 208,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Muğla Büyükşehir Belediye Encümeninin 05/03/2015 tarihli ve 97 sayılı kararına yönelik başvurunun kabulü ile idarî para cezasının kaldırılmasına ilişkin Muğla 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 16/04/2015 tarihli ve 2015/447 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 23/12/2016 gün ve 11419 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/01/2017 gün ve KYB-2016/402485 sayılı ihbarnamesi ile daireye gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 17/12/2015 tarihli ve 2015716480 esas, 2015/8723 sayılı ilamında da açıklandığı üzere, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun “Büyükşehir Belediyelerinin Görev ve Sorumlulukları” başlıklı 7. maddesinde “(f) Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek.”, “Ulaşım Hizmetleri” başlıklı 9. maddesinin son fıkrasında “Büyükşehir belediyelerine bu Kanun ile verilen görev ve yetkilerin uygulanmasında, 13.10.1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun bu Kanuna aykırı hükümleri uygulanmaz.” hükümleri ile, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun “Yetki ve İmtiyazlar” başlıklı 15. maddesinde “(b) Kanunların belediyeye verdiği yetki çerçevesinde yönetmelik çıkarmak, belediye yasakları koymak ve uygulamak, kanunlarda belirtilen cezaları vermek.”, 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında Kanun’un 1. maddesinde “Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.” hükümleri nazarında kabahatli hakkındaki idarî yaptırımın 1608 sayılı Kanun hükmü uyarınca verildiği gözetilerek, itirazın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Belirli bir zaman tarifesine uymaksızın uçak kalkış veya varış saatlerine göre, aynı taşıt ile aynı yolcu grubunun herhangi bir noktadan alınıp havaalanına götürülmesi veya havayolu ile götürülen grup yolcuların havaalanından ayrılarak herhangi bir yerleşim yerine havayolu ile taşınması şeklinde gerçekleştirilecek tarifesiz grup yolcu taşımalarının kara yolu kısmı yurtiçinde taşıma mesafesine bakılmaksızın B2 veya D2 yetki belgesine sahip taşımacılar tarafından gerçekleştirilebileceği, kabahatli firmaya ait araç ile yapılan taşımacılığın, tarifesiz ve ücretsiz kombine yolcu taşımacılığı kapsamında kaldığı, kabahatli firmaya ait aracın da D2 yetki belgesine sahip olduğunun görülmesi karşısında, sözleşme yapılan havayolu firması yolcularını uçak iniş ve hareket saatlerine göre Muğla Merkez'den Bodrum Milas havaalanına ücretsiz taşımak şeklinde düzensiz taşıma faaliyetinde bulunan ve bu konuda bakanlıktan gerekli izin ve belgeleri alan kabahatliye 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca yetkili merciilerin emirlerine uymamaktan dolayı idari para cezası düzenlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/846, Karar No: 2022/1406, Tarih: 27.10.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/846 E.  ,  2022/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “Hizmet tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... İş Mahkemesince verilen davanın reddine dair karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. Direnme kararının usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle Hukuk Genel Kurulu tarafından usulden bozulması sonrası Mahkemece direnme kararı verilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki 438. maddesinin 2. fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davacı vekilinin duruşma isteminin reddine oy birliğiyle karar verilip dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılara ait olan ... Çiftliği isimli işyerinde 01.05.1983 tarihinden askere gittiği 05.12.1985 tarihine kadar bakım işlerinde ve traktörde şoför; askerden geldikten sonra 01.07.1985-01.01.2013 tarihleri arasında bekçi olarak çalıştığını ancak sigorta bildiriminin yapılmadığını, bu nedenle 2001-2008 yılları arasında dava dışı işyerinde ek iş olarak servis şoförlüğü yaptığını ileri sürerek müvekkilinin davalı işyerinde 01.05.1983-01.01.2013 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının ve prime esas kazancının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK/Kurum) vekili cevap dilekçesinde; davacının tespiti istenilen dönemde sigortalı çalışmasının bulunmadığını, hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle özel bir duyarlılıkla yürütülüp karara bağlanması gerektiğini, fiili çalışma olgusunun ancak kuvvetli delillerle ispat edilebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalılar ..., ..., ..., ..., ... vekili cevap dilekçesinde; çiftliğin işlerinin aile fertleri tarafından yerine getirildiğini, davacının ihtiyaç olduğunda gündelik tarım işçisi olarak çalıştığını, davacı ile davalılar arasında iş sözleşmesi bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

7. ... İş Mahkemesinin 17.03.2015 tarihli ve 2013/51 E., 2015/80 K. sayılı kararı ile; davacıya ait sigorta dosyası, yazı cevapları, tanık beyanları, davacının gelir sahibi olması, keşif esnasında edinilen izlenim ve tüm dosya kapsamından davacının davalılara ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalıştığına dair kanaat oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

Mahkeme Kararı:

7. ... İş Mahkemesinin 17.03.2015 tarihli ve 2013/51 E., 2015/80 K. sayılı kararı ile; davacıya ait sigorta dosyası, yazı cevapları, tanık beyanları, davacının gelir sahibi olması, keşif esnasında edinilen izlenim ve tüm dosya kapsamından davacının davalılara ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalıştığına dair kanaat oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

9. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 06.10.2015 tarihli ve 2015/11035 E., 2015/17737 K. sayılı kararı ile; “…Dava, davacının 01.05.1983 – 01.01.2013 tarihleri arasında davalı işverenlere ait çiftlikte geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davacının ailesi ile birlikte davalı işverenlere ait çiftlikteki evde kaldığı, zaman zaman çalışmalarının olduğu ve karşılığında ücret aldığı ve buna dair davacı tarafından adi yazılı nitelikte düzenli olmayan çeşitli belgelerin sunulduğu, davacının aynı zamanda bazı zamanlarda dava dışı şirketlerde öğrenci taşıma işi yaptığı ve bazı dönemlerde kendisine ait hayvanlardan kazanç sağladığı, davalı işverenlerin çok büyük arazilerinin olduğu uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık, davacının davalı işverenlere ait çiftlikteki çalışmalarının davalı işverenlere bağlı şekilde düzenli olup olmadığı, sürekli mi yoksa mevsimlik mi, tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı olduğu, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; davalı çiftliğin büyüklüğü, yapılan tarımın niteliği, davacıya ekip biçmesi için arazi verilip verilmediği, veriliyorsa davacının sadece bu arazilerle mi yoksa işverenlere ait tüm arazilerle mi ilgilendiği, arazi veriliyorsa bunun yaptığı işin karşılığı ücret olarak mı yoksa ortaklık anlaşması kapsamında mı verildiği, davacı dışında davalı çiftlikteki işleri kimin ne şekilde yaptığı, devamlı surette bir çalışana ihtiyaç olup olmadığı, davacının mesaisinin ne kadarının bu işlere ayırdığının araştırılmadığı, buna göre eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş; tapudan ve mahallinde keşif yapılarak davacının çalıştığını iddia ettiği davalı işverenlere ait arazilerinin büyüklüğünün, niteliğinin ve yapılan tarımın çeşidinin araştırılması, buna göre bu işlerin kaç kişi ile hangi zamanlarda yapılacağı konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınması, davalı işyerinde yapılması gereken bu işlerin kim ya da kimler tarafından yapıldığı, davalı işverenler ile davacı arasında ortakçılık sözleşmesi olup olmadığı, varsa davacının sadece bu arazilerle mi yoksa işverenlere ait tüm arazilerle mi ilgilendiği, davacıya ekip biçmesi için arazi verildiğinin anlaşılması halinde dahi bunun davalılara ait çiftlikteki çalışmalarının karşılığı olarak mı yoksa başka bir amaç ile mi verildiğinin araştırılması, davacının davadışı şirketlerde zaman zaman çalışmaları bildirilmiş olsa da ilgili şirketlerden davacının bu çalışmaların ne şekilde olduğu, mesaisinin ne kadarının bu işlere ayırdığının sorulması, ondan sonra bu işlerin davalı işyerindeki çalışmalarına engel olup olmadığının tartışılması, bu kapsamda; davacının gerek davalı işverene ait işyerinde, gerekse de davadışı işyerlerindeki çalışmalarının ne şekilde olduğu hususunun davacının çalışmalarını bilebilecek nitelikte olacak şekilde ve kolluk ve muhtarlık marifetiyle tespit edilecek- tanıklara sorulması, buna göre davacının davalı işverenlere ait çiftlikteki çalışmalarının sürekli mi yoksa mevsimlik mi ve bu işler için tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı bir çalışmanın gerektiği hususunun tartışılması ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

10. ... İş Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/342 E., 2016/57 K. sayılı kararı ile; davacının farklı işyerlerinde çalışması ve kendisine ait satışını yaptığı hayvanlarının bulunması, tanık ...’ya bekçilik bedeli olarak yıllık 71 tekne buğday verilmesi, tanıkların davacıya bazı dönemlerde arazi verilerek kendi adına ekip biçmesinin sağlandığına dair beyanları karşısında taraflar arasında hizmet akdi olmadığının anlaşıldığı, diğer taraftan bozma kararında açıklığa kavuşturulması istenen arazinin büyüklüğü ve hangi dönemlerde mahsul kaldırıldığı hususlarının keşif ve diğer belgelerle ortaya konulduğu, taraf tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamından davacının çiftlikteki çalışmasının yevmiye esasına dayalı olduğu, çalışma şeklinin zaman ve bağımlılık unsuru içermediği, taraflar arasında ortakçılık şeklinde bir anlaşma bulunduğu, bozma kararında değinilen kısmi çalışmadan söz edebilmek için düzenli olarak aynı işlerin denetlenebilir şekilde yapılması, ücretin de düzenli şekilde ödenmesi gerektiği, davacının 28 yıldır ailesi ile birlikte davalılara ait olmayan ve çiftlik sınırları içerisinde bulunmayan bir evde ikamet ettiği, taraflar arasında çalışma şartlarına ilişkin uyuşmazlık bulunmadığı, davacının çalışma şartlarına rıza göstererek çalışmaya devam ettiği, iddialarında samimi olmadığı, çalışmanın hizmet akdine dayalı olmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

11. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulunun 07.03.2019 tarihli ve 2017/21-2660 E., 2019/273 K. sayılı kararı ile; mahkeme tarafından "davanın reddine dair verilen önceki kararda direnilmesi" denilmek suretiyle verilen direnme kararının usulüne uygun olmadığı belirtilerek usulün aradığı nitelikleri haiz direnme kararı oluşturulmak üzere sair temyiz itirazları incelenmeksizin karar bozulmuştur.

11. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulunun 07.03.2019 tarihli ve 2017/21-2660 E., 2019/273 K. sayılı kararı ile; mahkeme tarafından "davanın reddine dair verilen önceki kararda direnilmesi" denilmek suretiyle verilen direnme kararının usulüne uygun olmadığı belirtilerek usulün aradığı nitelikleri haiz direnme kararı oluşturulmak üzere sair temyiz itirazları incelenmeksizin karar bozulmuştur.

12. ... İş Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli ve 2019/95 E., 2021/169 K. sayılı kararı ile; Hukuk Genel Kurulu kararına uyulmasına karar verildikten sonra Tarım Kredi Kooperatifine, Ticaret Sicil Müdürlüğüne, ... Kaymakamlığı İlçe ... Müdürlüğüne yazılan yazı cevapları dosya arasına alınarak Özel Daire bozma kararı doğrultusunda dinlenen tanık beyanlarına, dosya arasına alınan ... Kaymakamlığı İlçe ... Müdürlüğünün 12.02.2020 tarihli yazısına, bozma kararında belirtildiği şekilde keşif yapıldıktan sonra alınan bilirkişi raporuna gerekçeli kararda yer verilmek suretiyle Kurum kayıtlarına göre davacının bir kısım çalışmasının hangi alanda faaliyet gösterdiği anlaşılamayan ancak işyeri adresi olarak ... Köyü İlköğretim Okulu olarak gösterilen dava dışı ... Temizlik Ltd. Şti. nezdinde geçtiği, tanık beyanları ile davacının davalılara ait işyerindeki çalışma şeklinin, niteliğinin, çalışmasının kesintisiz olup olmadığının açıklığa kavuşturulamadığı, davacının gelir elde edebilmek için dönem dönem farklı işyerlerinde çalıştığı, davalı işyerinde ise yevmiye esasına dayalı çalışması olduğu, bu itibarla çalışma şeklinin zaman ve bağımlılık unsuru içermediği, taraflar arasında ortakçılık şeklinde bir anlaşma bulunduğu, çalışmanın hizmet akdine dayalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

13. Direnme kararını süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

14. Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda davacının davalılara ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalışıp çalışmadığına yönelik mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

15. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında direnme adı altında verilen kararın yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; buradan varılacak sonuca göre temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu tarafından mı, yoksa Özel Daire tarafından mı yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

16. Direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozmadan esinlenerek herhangi yeni bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir.

IV. GEREKÇE

16. Direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozmadan esinlenerek herhangi yeni bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir.

17. Mahkemenin yeni bilgi, belge ve delile dayanarak veya bozmadan esinlenip gerekçesini değiştirerek ya da daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek dolayısıyla da ilk kararının gerekçesinde dayandığı hukukî olguyu değiştirerek karar vermiş olması hâlinde direnme kararının varlığından söz edilemez.

18. İstikrar kazanmış Yargıtay içtihatlarına göre; mahkemece direnme kararı verilse dahi bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme veya toplanan yeni delillere dayanmak, önceki kararda yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle verilen karar, direnme kararı olmayıp bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni hüküm olarak kabul edilmektedir.

19. Somut olayda, mahkemenin davanın reddine dair tesis ettiği ilk kararın Özel Dairece araştırmaya yönelik bozulması üzerine verilen direnme kararının Hukuk Genel Kurulu tarafından usulden bozulmasından sonra mahkemece Özel Daire bozma kararı doğrultusunda dinlenen tanık beyanlarına, dosya arasına alınan Tarım Kredi Kooperatifi, Ticaret Sicil Müdürlüğü ve ... Kaymakamlığı İlçe ... Müdürlüğüne yazılan yazı cevaplarına, bozma kararında belirtildiği şekilde keşif yapıldıktan sonra alınan bilirkişi raporuna gerekçeli kararda yer verilmek suretiyle Kurum kayıtlarına göre davacının bir kısım çalışmasının hangi alanda faaliyet gösterdiği anlaşılamayan ancak işyeri adresi olarak ... Köyü İlköğretim okulu olarak gösterilen dava dışı ... Temizlik Ltd. Şti. nezdinde geçtiği, tanık beyanları ile davacının davalılara ait işyerindeki çalışma şeklinin, niteliğinin ve çalışmasının kesintisiz olup olmadığı hususlarının açıklığa kavuşturulamadığı, davacının gelir elde edebilmek için dönem dönem farklı işyerlerinde çalıştığı, davalı işyerinde ise yevmiye esasına dayalı çalışmasının bulunduğu, bu itibarla çalışma şeklinin zaman ve bağımlılık unsuru içermediği, taraflar arasında ortakçılık şeklinde bir anlaşma mevcut olup çalışmanın hizmet akdine dayanmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

20. Görüldüğü üzere mahkemece bozma kararından sonra bozma kararında belirtilen araştırma, inceleme ve toplanan yeni deliller kapsamında yapılan değerlendirme sonrasında yeni bir karar verilmiştir.

21. Bu durumda ortada Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenmesi gereken direnme kararı değil bozmaya eylemli uyma sonucu yapılan araştırma çerçevesinde toplanan yeni deliller değerlendirilmek suretiyle verilen yeni hüküm bulunmaktadır.

22. Hâl böyle olunca verilen bu yeni hükmü temyizen inceleme görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.