muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9211, Karar No: 2014/4472, Tarih: 17.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/9211 E.  ,  2014/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2008/94-2012/277

Davacı Tasfiye Halinde T. Emlak Bankası A.Ş. vekili Avukat F.. A.. tarafından, davalı G.. S.. aleyhine 19/02/2008 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazmini istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, zimmete para geçirilmesinden dolayı vergi dairesine sonradan ödenmek zorunda kalınan miktarın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı banka, ücretlerden kesilen gelir vergisi hesabından davalı personelin zimmetine bir miktar para geçirdiğini, bunun tespit edilmesi üzerine pişmanlık hükümleri kapsamında vergi dairesine ek beyanname verdiklerini, bu nedenle vergi dairesine fazladan ödeme yapmak zorunda kaldıklarını belirterek, oluşan kurum zararının davalıdan ödetilmesini istemiştir.

Davalı, usul ve yasaya aykırı olan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca, davalının sorumlu olduğu kabul edilerek, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a)Dosya incelendiğinde; davalı banka personelinin 1996 ve 1997 yıllarında zimmetine geçirdiği tutar nedeniyle, ücretlerden kesilen gelir vergisinin 790,81 TL'lik kısmının vergi dairesine eksik yatırıldığı, bu durumun anlaşılması üzerine Vergi Usul Kanunu'nun pişmanlık hükümleri kapsamında ek beyanname verildiği, masraflarıyla birlikte 23.05.2000 tarihinde toplam 4.025,47 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davalının zimmetine geçirdiği tespit olunan 790,81 TL'nin olağan olarak ödenmesi gereken vergi miktarı davacının zararı olarak kabul edilemez. Davacının, pişmanlık hükümleri kapsamında ek beyanname vererek ödediği miktar, olağan olarak ödenmesi gereken vergi miktarından fazlaysa, gerçek zarar budur. Şu halde, bu kapsamda araştırma yapılıp fazla ödenen miktar belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b)Uyuşmazlık haksız fiilden kaynaklandığından davada uygulanacak olan faiz ölçüsü avans faizi olmayıp yasal faizdir. Mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, davalının avans faiziyle sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a,b) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16763, Karar No: 2016/16443, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16763 E.  ,  2016/16443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İstirdatı Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş;28.04.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 847.662.48 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Davanın, 6335 sayılı Yasa ile değişik 6102 sayılı TTK'nın 4. ve 5. maddelerinin yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden sonra Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Anılan Yasanın 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olmasının gerekli ve yeterli olduğu belirtilmiş; müteakip 5. maddesinde ise, “Bir yerde asliye ticaret mahkemesi varsa, asliye hukuk mahkemesinin görevi içinde bulunan ve 4 üncü madde hükmünce ticari sayılan davalarla özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılır. Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

Davacının ticari işletmesinde kullanılacak elektriğe ilişkin davalı kuruma yaptığı abonelik istemine ilişkin uyuşmazlığın çözümü (tarafların tacir olmasıda nazara alındığında); Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisindedir.

Davacının ticari işletmesinde kullanılacak elektriğe ilişkin davalı kuruma yaptığı abonelik istemine ilişkin uyuşmazlığın çözümü (tarafların tacir olmasıda nazara alındığında); Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisindedir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davaya ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, yazılı şekilde Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla esasa girerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazları bu aşamada inceleme konusu yapılmamıştır.

SONUÇ: yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/6507, Karar No: 2021/7191, Tarih: 20.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6507 E.  ,  2021/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile faiz hükmü yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Eskişehir İli, Odunpazarı İlçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın satış değerinin vergi değerinden daha düşük olması nedeniyle bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru olmadığı gibi, diğer emsal ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle resen belirlenen emlak vergisine esas değerlerinin tam olarak denetlenmediği, davalı idare tarafından dava konusu taşınmaza Osmangazi Üniversitesi yerleşkesi olarak el atıldığından aynı uygulama imar planı içinde bulunan yakın sokakların resen belirlenen vergi değerleri de dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerekirken, emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden alınan rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi;

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10524, Karar No: 2021/9474, Tarih: 01.07.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10524 E.  ,  2021/9474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 6. İş Mahkemesi

Dava, sigortalı başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01.07.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6482, Karar No: 2024/250, Tarih: 17.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2022/6482 E.  ,  2024/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1452 E., 2022/1416 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/637 E., 2019/368 K.

Taraflar arasındaki 442 sayılı Köy Kanunu'nun Ek 13 üncü maddesine dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Yenmiş Köyü yerleşik ahalisinden olup aynı yer nüfusuna kayıtlı olduğunu, 442 sayılı ve 3367 sayılı Yasa hükümlerine göre Yenmiş Köyünde köy halkına tahsis edilmek üzere kadastro çalışması yapılarak arsalar oluşturulduğunu, köy muhtarlığı ve azalar tarafından alınan kararla ihtiyaç sahiplerinin belirlendiğini ve bir temlik cetveli oluşturulduğunu, temlik cetveline göre müvekkilinin kendisine isabet eden 125 ada 3 parselde kayıtlı 576,13 m2 yüzölçümlü arsa

vasfındaki taşınmazı bedelini peşin ödemek suretiyle satın aldığını, hazırlanan bu temlik cetvelinin Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü ve İzmir Valiliği tarafından tetkik ve yeniden tanzim edilerek bedeli peşin ödeyen hak sahiplerine "temlik edilmiştir." şerhi düşülerek müvekkilinin hak sahipliğinin tescil edildiğini belirterek, dava konusu 125 ada 3 parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, davanın zamanaşımına uğradığını, 442 sayılı Köy Kanun'una 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. maddesine uygun bir şekilde alınmış ihtiyar meclisi kararı bulunmamakta olup, mahkemece 13. maddeye uygun bir satışın varlığı araştırılması gerektiğini, davayı kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacının taşınmazın bulunduğu köyde ikamet edip etmediğinin, o köyün nüfusuna kayıtlı olup olmadığının ve evi bulunmayan ihtiyaç sahibi olup olmadığının resen araştırılması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taşınmazın davacıya temlik edildiği ve satış bedelinin ödendiği, temlik işleminin iptaline ilişkin belge bulunmadığı, dinlenen tanık beyanlarından davacının doğduğundan beri ... Köyünden olduğu, evrak asıllarının bulunamamış olmasının davacının kusurundan kaynaklanmadığı, taşınmaz üzerinde 5 yıl içerisinde ev yapılmasının zorunlu olduğunu, ancak bu sürenin tescil tarihinden itibaren başlayacağı, bu davada sürenin başlamadığı gerekçeleriyle davanın kabulü ile 125 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde;

1. 442 sayılı Köy Kanunu'nun ek 13. maddesine uygun şekilde alınmış bir ihtiyar meclisi kararı bulunmadığını,

2. Dava konusu uyuşmazlıkta yasal bir satış işlemi bulunmadığını,

3. Sadece muhtarın imzasını içerir dağıtım cetveline dayanılarak taşınmazın satış bedelinin ödendiğinin iddia ve kabulünün mümkün olmadığını,

4. 442 sayılı Yasa'nın ek 13. maddesindeki koşulların ve hak sahipliğinin mahkemece resen araştırılması gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya içerisindeki belgeler incelendiğinde 442 sayılı Köy Kanunu'nun 3367 sayılı Yasa ile eklenen ek 13. maddesinde aranan şartların somut olayda gerçekleştiği, mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. 442 sayılı Köy Kanunu'nun ek 13 üncü maddesine uygun şekilde alınmış ihtiyar meclis kararı bulunmadığını,

2. Sadece muhtarın imzasını içerir dağıtım cetveline dayanılarak taşınmazın satış bedelinin ödendiğinin iddia ve kabulünün mümkün olmadığını,

3. 442 sayılı Köy Kanunu'nun ek 13 üncü maddedeki koşullar olan; davacının ihtiyaç sahibi olup olmadığı, taşınmazın bulunduğu köyde ikamet edip etmediği, o köyün nüfusuna kayıtlı olup olmadığı, iddia ettiği arsa üzerine yasal sürede bina yapıp yapmadığı, temlik cetveli başlıklı arsa dağıtım cetvelinin ilgili makamca onaylanıp onaylanmadığı, bu cetvelin aslının nerede olduğu, yasal koşullara uygun bir meclis kararının olup olmadığı ile ilgili araştırma yapılmadığını,

4. Köy Tüzel Kişiliğinin bütün resmi defter ve belgelerinin incelenmesi gerektiğini,

5. Resen gerekli hususların dikkate alınmasını ve kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

4. Köy Tüzel Kişiliğinin bütün resmi defter ve belgelerinin incelenmesi gerektiğini,

5. Resen gerekli hususların dikkate alınmasını ve kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 442 sayılı Köy Kanununun Ek 13 üncü maddesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 442 sayılı Köy Kanunu'nun ek 13 üncü maddesi,

3. 3367 sayılı Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12, 13, 14 ve 15 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Dosya içerisindeki belgeler incelendiğinde, 442 sayılı Köy Kanunu'nun 3367 sayılı Yasa ile eklenen ek 13. maddesinde aranan şartların somut olayda gerçekleştiği anlaşılmış olup, hükmün onanması gerekmiştir.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/282, Karar No: 2023/5817, Tarih: 02.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/282 E.  ,  2023/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2017/2 - 2021/261

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 02.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat..... geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 02.05.2023 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl davada dava dilekçesinde; davacının davalı ... nezdinde yaşam riskleri sigortası yaptırdığını, sigorta primlerini halen sigorta şirketine ödediğini, sigorta şirketi ile yapılan görüşme sonucu müvekkilinden oftalmolog raporu istendiğini, istenilen raporu gönderdiği halde 26.08.2014 tarihli yaşam riskleri sigortası özel şartları gereğince telafisi mümkün olmayan ve tıbben ispat edilmiş her iki gözde görme kaybının gerçekleşmiş olması gerektiğini, yaşam riskleri teminatının ödenemeyeceğini bildiren red cevabı verildiğini belirterek 110.000 dolar tazminatın rizikonun gerçekleşme tarihi olan 24.06.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava ile de davacıda 20.05.2016 tarihinde "1. Derece kapak yetmezliği ve aort kökünde dilatasyon” 14.01.2016 tarihinde ise yine “Çöliak" teşhisi konulduğunu, ancak davalıya yapılan başvurunun yine reddedildiğini belirterek 110.000 $'lık tazminatın çöliak hastalığının gerçekleşme tarihi olan 14.01.2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini aksi kanaatte kapak yetmezliği hastalığı teşhisinin konulduğu 20.05.2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talebinin poliçe şartlarına aykırı olduğunu, sigorta sözleşmesi öncesi doğru beyanda bulunma yükümlülüğünü yerine getirmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile adli tıp raporuna göre davacının poliçe tanzim tarihinden önce uzun süredir Marfan Sendromu ile takipli hasta olduğunu, görme kaybının ise bu hastalıktan kaynaklandığını, kapak yetmezliği ve aort kökünde dilatasyon ve çöliak rahatsızlığının poliçe özel şartlarında göre teminat dışı olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar