muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14, Karar No: 2012/750, Tarih: 07.11.2012

O halde eldeki davanın da bu çerçevede çözümü gerekmektedir. Hakimin kanunun açık hükmünün ihlal edilmek suretiyle tutuklama kararı verdiği iddia edildiğine göre, tutuklamanın yerindeliğinin yani dosya kapsamına ve delil durumuna göre davacı-sanıkların tutuklanıp tutuklanmamasının gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi de bu aşamada olanaklı değildir. Zira, hakimin eylemi kanunun açık ve kesin hükmüne aykırı olarak verdiği gerekçesiz kararıyla kişinin özgürlüğünün kısıtlanması ve bu suretle zararına neden olmak şeklinde ortaya konulmuştur.

Dava dilekçesi içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimi bakımından, gerekçesiz olarak tutuklamanın ve tutuklamanın devamına dair verilen kararın kanunun açık hükmünün ihlal edilmek suretiyle verilmesi nedeniyle hakimin sorumluluğuna dayanıldığı; bu itibarla davanın hukuki niteliğinin, Hakimlerin sorumluluğunu düzenleyen 6100 sayılı HMK 46 (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573) ve devamı maddeleri hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

14 Şubat 2011 tarihinde yürürlüğe giren 6110 sayılı Kanunun Geçici Madde 2/1-a bendinde;

“(1) 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girinceye kadar, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 573'üncü maddesindeki sebeplere dayanılarak açılacak tazminat ve rücu davalarında;

a) Hâkimlerin bir soruşturma, kovuşturma veya davayla ilgili olarak yaptıkları işlem, yürüttükleri faaliyet veya verdikleri her türlü kararlar nedeniyle Devlet aleyhine açılan tazminat davası, Yargıtay ilgili hukuk dairesinde; … açılır ve ilk derece mahkemesi sıfatıyla görülür…”

Hükmü getirilmiştir.

Bu açık hüküm karşısında, yasal dayanağı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573 ve devamı maddeleri olan davada Yargıtay ilgili hukuk dairesinin görevli olmasına göre, davalı hakimlerin sorumluluğuna dayalı olarak açılmış bulunan davanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerektiği açıktır.

Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği karar bu nedenle bozulmalıdır.

Hükmü getirilmiştir.

Bu açık hüküm karşısında, yasal dayanağı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573 ve devamı maddeleri olan davada Yargıtay ilgili hukuk dairesinin görevli olmasına göre, davalı hakimlerin sorumluluğuna dayalı olarak açılmış bulunan davanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerektiği açıktır.

Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği karar bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda gerekçesi açıklandığı üzere; Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Yargıtay 4.Hukuk Dairesi’nin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın; yukarıda açıklanan nedenle dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz istemlerinin şimdilik incelemesine yer olmadığına,  istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12. Maddesi ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’na eklenen 93/A-5 fıkrası ve 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3036, Karar No: 2010/3635, Tarih: 01.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3036 E.  ,  2010/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.11.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı dava dışı Gençlik ve Spor Vakfı ile yapılan 30.07.2004 ve 15.4.2005 tarihli kira sözleşmelerine dayanarak davalının kiralanan alanı haksız işgal ettiğini müdahalesinin menini, haksız işgal nedeni ile şimdilik 2000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davacının dava açma ehliyeti olmadığını esas bakımından da davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu sahanın davada dayanılan 30.7.2004 tarihli sözleşme kapsamında kalmadığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davada dayanılan 30.7.2004 ve 15.4.2005 günlü sözleşmeler niteliği itibariyle kira sözleşmeleridir. Sözleşmelerin kiralayan tarafı yukarıda belirtildiği gibi Gençlik ve Spor Vakfıdır. Kira sözleşmelerinin kiracıya kişisel hak sağlayacağı ve sözleşmenin tarafları arasında hüküm ve sonuç doğuracağı kuşkusuzdur. Borçlar Kanununun 249. ve aynı doğrultudaki 272. maddeleri uyarınca kiralayanın temel borcu kiralananı akitte güdülen amaca uygun bir şekilde kiracıya teslim etmek ve kira müddeti zarfında bu halde bulundurmayı sağlamaktır. Bu temel borcun ihlali halinde kiracı sözleşmeye dayanarak sözleşmenin ademi ifası sebebiyle tazminat talebinde bulunabilir ise de bu hak akit olmayan tarafa karşı ileri sürülemez. Diğer taraftan, kiralanan şey geçerli bir sözleşme ile kiracıya teslim edilmişse, ancak o zaman kiracı o şey üzerinde fer’i zilyet durumuna girer ve bu zilyetlik yasa tarafından korunur hale gelir. (TMK. m.974,981,984). Dolayısıyla kiralanan, kiracıya teslim edilmiş ise (kiracı fer’i zilyet durumuna girmişse) kira sözleşmesine dayanarak ancak o zaman kiralanana tecavüz eden üçüncü kişiye karşı elatmanın önlenmesi davası açabilir.

Somut olaya gelince; dosyada toplanan bütün delillerden davacının kira konusu yere zilyet olmadığı, kiralanan sahanın davalı tarafından kullanılmakta olduğu saptandığına göre, davanın reddi açıklanan nedenlerle sonuç bakımından doğrudur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile yukarıda açıklanan gerekçeye göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonuç bakımından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 01.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/210, Karar No: 2012/17460, Tarih: 29.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/210 E.  ,  2012/17460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçluya gönderilen ödeme emri tebligat parçası aslının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4733, Karar No: 2014/17077, Tarih: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4733 E.  ,  2014/17077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tirebolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/164-2013/517

Taraflar arasındaki taşınmazlar altından geçirilen tünel nedeniyle meydana gelen değer kaybının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, taşınmazlar altından geçirilen tünel nedeniyle meydana gelen değer kaybının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan davalı idarenin 17.06.2013 tarih 89204 sayılı yazısında; dava konusu taşınmazların Karadeniz Sahil Yolu Espiye-Çarşıbaşı arası irtifak hakkı kapsam daraltma planı kapsamında kaldığı, bu kesimde tünel inşaatı nedeniyle kullanım ve yapılaşmaya herhangi bir kısıtlama getirilmediği, ancak her bir yapının tünele etkisinin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğinden yapılaşmada uygulanacak kat adedi konusunda genelleme yapılmadığı, yapılaşma olacak kesimlerde su kuyusunun kesinlikle açılmaması gerektiğinin bildirildiği, Tirebolu Belediye Başkanlığının 10.07.2013 tarihli 1042 sayılı yazısında ise; dava konusu 16 parselin yaklaşık 228 m2' lik kısmının nazım ve uygulama imar planı sınırları içinde kaldığı, ayrık nizam 5 kat yapılaşma koşullu konut adasında olduğu, parselin kalan kısmı ile dava konusu 20 parselin imar planı dışında olduğu bildirilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılığı, bu hak nedeniyle taşınmazların tamamında meydana gelecek değer kaybıdır.

Bu itibarla; dava konusu taşınmazların altından geçen tünel nedeniyle imar durumlarında değişiklik yapılıp yapılmadığı, yapılaşma yönünden kısıtlama getirilip getirilmediği hususu ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden araştırılıp, davalı idarenin yazı cevabına göre yapılaşma olacak kesimlerde su kuyusunun kesinlikle açılmaması gerektiği hususu da gözetilerek tünel sebebiyle taşınmazların değerinde meydana gelecek değer düşüklüğü oranı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12862, Karar No: 2021/6405, Tarih: 27.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/12862 E.  ,  2021/6405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/576 Esas–2018/444 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 27/04/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/576 Esas, 2018/444 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, ... Mahallesi 56 ada 51 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede ise;

1-Üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilmiş olan fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde faiz işletilmesi doğru olmadığı gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde bulunan (19.06.2018 tarihine kadar) ibaresinin çıkarılarak yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde bulunan (19.06.2018 tarihine kadar) ibaresinin çıkarılarak yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (8) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 27/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11083, Karar No: 2014/15856, Tarih: 24.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/11083 E.  ,  2014/15856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2011/447-2014/64

Davacı A.. A.. vd. tarafından, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü aleyhine 27/07/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu olayda, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından yapılan yol çalışması esnasında çıkartılan hafriyatın toprak döküm sahasına bırakıldığı, bu hafriyatın kar ve yağmur sularının etkisiyle kayarak davacıların taşınmazlarına zarar verdiği, bundan dolayı davalı idarenin sorumluluğunun bulunduğu ileri sürülmüştür.

Davalı Karayolları Genel Müdürlüğü bir kamu tüzel kişiliği olup; kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Somut olayda, bu davalının yasa ile kendisine verilmiş bulunan görevi gereği gibi yerine getirmediği ileri sürülmüştür. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı, İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır.

Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esasının çözümlenmesi usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Hüküm, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 24/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1283, Karar No: 2023/3476, Tarih: 30.11.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1283 E.  ,  2023/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki arsa tahsis işleminin iptali kararının kaldırılmasına ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... Sanayi Odası 2. ve 3. Organize Sanayi Bölgesinde bulunan 100491/8 numaralı parselin 03.01.2003 tarihinde müvekkil şirkete tahsisine karar verildiğini, müvekkil şirketin tahsis bedellerini eksiksiz ödediğini, parsele zarar verici veya usule aykırı herhangi bir eylem ve işleminin olmadığını, 15.01.2020 tarihinde müvekkile tahsis edilen parselde Organize Sanayi Bölgesi Uygulama Yönetmeliği’nin 60 ıncı maddesi doğrultusunda tahsis tarihinden itibaren 1 yıl içinde gerçekleştireceği yapıya ait projeleri ... (Organize Sanayi Bölgesi)’ye tasdik ettirerek ... ruhsatının ve bu ruhsatın alındığı tarihten itibaren de 2 yıl içinde ... yeri açma ve çalışma ruhsatının alınmadığı belirtilerek bu eksiklerin tamamlanması amacıyla 15.01.2020 tarih ve 01/001-31 sayılı yazının müvekkil şirkete tebliğ edildiğini, tebliğin ardından müvekkil şirketçe ... ruhsatı alınması için gerekli çalışmalara başlandığını, 19.06.2020 tarihinde ise 01/001-698 sayılı yazı ile tahsis işleminin iptaline karar verildiğini, 15.01.2020 tarihli uyarıdan sadece 5 ay sonra yapılan iptal işleminin kötü niyetli olduğunu, tahsis yılı olan 2003’ten bu yana ... Uygulama Yönetmeliği’nin 60 ıncı maddesinde yer alan yükümlülüklerin yerine getirilmesi için davalı tarafından herhangi bir talepte bulunulmadığını veya belirtilen süreler geçtiği halde herhangi bir işlem yapılmadığını, aradan geçen 17 yıl sonra yalnızca bu gerekçe ileri sürülerek tahsis işleminin iptal edilmesinin davalının keyfi davrandığını ve kötü niyetli olduğunu gösterdiğini, davalının gerek ... Uygulama Yönetmeliği’nin geçici 6 ncı maddesi hükmü, gerekse Yargıtay içtihatlarına göre, Yönetmelik’in revize edilerek yeniden yürürlüğe girdiği dönemlerde eksik işlemlerin tamamlanması için bilgilendirmede bulunulması gerektiğini, müvekkil şirkete işlemlerin yapılması için makul bir süre verilmeden tahsis işleminin iptal edilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, dava konusu kararda hüküm altına alınan iade edilecek bedelin de eksik hesaplandığını ileri sürerek; arsa tahsis iptal kararının kaldırılmasını ve tahsise konu parselin davacı şirket adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; 2003 tarihinde davacı firmaya sanayi parselinin tahsis edildiğini, tahsis tarihinden itibaren 17 yıl geçtiği halde taşınmazda yatırıma başlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya Asliye Ticaret Mahkemesinin bakmakla görevli olduğunu, davaya konu parselin 2003 yılında tahsis edildiği halde davacının bu güne kadar hiçbir yatırım yapmadığı, sadece belirli aralıklarla arsa bedelini ödediği, Organize Sanayi Bölgesi mevzuatından kaynaklanan diğer yükümlülükleri yerine getirmediği, taşınmazın halihazırda ham toprak olarak bulunduğu, Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu Uygulama Yönetmeliği'nin 108 inci maddesi hükmü gereği Başkent ... Yönetim Kurulunun arsa tahsisini iptal etme yetkisi bulunduğu ve iptal işleminin kanun ve yönetmeliğe uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; hükme esas olan bilirkişi raporunun dava konusu ile ilgili olmadığını, davalı tarafça keyfi olarak 15.01.2020 tarihli yazı ile kanunda öngörülmeyen ve istenilen işlemlerin gerçekleşmesinin imkanı olmayan 5 ay gibi kısa bir süre verildiğini, bu sürede işlemlerin tamamlanamadığını, kötüniyetli şekilde tahsis işleminin iptaline karar verildiğini, ek bilirkişi raporu alınması gerektiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı şirket tarafından 30.10.2002 tarihli yazı ile davalıya başvurularak dava dışı Santral Kimya San. ve Tic. A.Ş.nin 2 nci ...’deki arsasını devralmak istediğinin bildirilmesi üzerine ... Yönetim Kurulunca devrin kabulüne karar verildiği, davacı şirketçe 03.01.2003 tarihli Arsa Tahsis Talebi Devir Talep Formu ile Taahhütnamenin imzalanarak ...’ye sunulması üzerine davaya konu parselin tahsis edildiği, talep formunda yatırım konusunun kimyasal madde imalatı olduğunun belirtildiği arsanın tahsis edildiği 2003 yılından sonra davacı şirket tarafından parsel üzerinde hiçbir işlem yapılmadığı, yalnızca 2019 yılında ...’ye müracaat edilerek taşınmaz üzerine geri dönüşüm tesisi kurmak istendiğinin belirtildiği, ancak davalı ...’nin görüş talebi üzerine Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı tarafından anılan tesisin ... Uygulama Yönetmeliği'ne göre kurulamayacak tesisler arasında yer aldığının bildirildiği, davalı ... tarafından 15.01.2020 tarihli yazı ile 03.01.2003 tarihinde tahsis edilen parselle ilgili tahsisten bu tarafa Bölgeye herhangi bir başvuru ve işlem yapılmadığının tespit edildiği açıklanarak ... Uygulama Yönetmeliği'nin 60 ıncı maddesi uyarınca her türlü yasal tedbirlerin alınacağının davacı şirkete bildirildiği, davalının 10.06.2020 tarihli ve 14 nolu Yönetim Kurulu toplantısında davacı şirkete tahsisli davaya konu taşınmazın tahsisinin iptaline karar verilerek tahsis iptalinin 19.06.2020 tarihli 01/001-698 sayılı yazısı ile davacı şirkete bildirildiği, davacı şirket tarafından sanayi tesisi kurma taahhüdünde bulunulmasına karşın tahsisin yapıldığı 2003 yılından itibaren yaklaşık 17 yıllık süre içerisinde davaya konu taşınmaza sanayi tesisi kurmaya yönelik herhangi bir işlemde ve ... yönetimine bir müracaatta bulunulmadığı, haklı ve mücbir bir sebep olmaksızın tahsisten itibaren hiçbir yatırım yapmayan ve ... mevzuatından kaynaklanan diğer yükümlülükleri yerine getirmeyen davacı şirkete yapılan tahsisin, 4562 sayılı Kanun ile Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmelikleri gereğince davalı tarafından iptal edilmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa tahsis işleminin iptaline dair ... yönetim kurulu kararının iptali ile arsanın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu.

2. Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği.

3. Değerlendirme