muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11828, Karar No: 2014/1247, Tarih: 21.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11828 E.  ,  2014/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.03.2013 tarih ve 2012/300-2013/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde emtia taşıma sigorta poliçesi kapsamında sigortalı bulunan emtianın davalı şirket sorumluluğunda Türkiye'den ...'a taşınması sırasında meydana gelen trafik kazası neticesinde hasara uğradığını, 21.134,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, bu tazminatın 16.087,30 TL'sinin ihbar olunan davalının sigorta şirketi tarafından karşılandığını belirterek bakiye 5.047,00 TL hasar bedelinin ödeme tarihi olan 21.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sorumluluğunun malzemelerin yüklenmesi ve boşaltılması ile sınırlı olduğunu, taşıma sırasında meydana gelebilecek hasar ve risklerden sorumlu tutulamayacağını, nakliye aracının herhangi bir kaza geçirmediğini, bu sebeple müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, hasarlı malların kim tarafından kontrol edildiği ve hasarın niteliği ile neden kaynaklandığının anlaşılamadığını, .... belgesinde hasar kaydının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,... hükümleri kapsamında taşıyıcı olan davalının yükü telsim aldığı andan teslim edeceği ana kadar doğacak tüm hasardan sorumlu olduğu, buna taşıma/yükleme/boşaltma/istif ve aktarmadan kaynaklanacak zararların da dahil olduğu, zararın kendinden kaynaklanmadığını ispat yükünün davalı tarafta bulunduğu, davalının bu yöndeki savunmasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 5.047,00 TL'nin 21/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 320,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5794, Karar No: 2020/3453, Tarih: 06.07.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5794 E.  ,  2020/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gebze Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24/03/2016 gün ve 2015/541 - 2016/188 sayılı kararı onayan Daire'nin 18/09/2018 gün ve 2018/1524 - 2018/5409 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Cognis Kimya San. ve Tic. A.Ş'nin 22/06/2007 tarihli olağanüstü genel kurul kararı ile kısmen bölündüğünü, anılan kararın ticaret sicilinde tescil ve ilan edildiğini, bu bölünme sonucunda Cognis A.Ş'nin 31/03/2007 tarihli bilançosunda aktif ve pasif itibariyle net 20.457.135,50 TL kayıtlı değer ile yer alan tekstil ve deri kimyasalları üretim işletmesinin müvekkili şirkete ayni sermaye olarak devredilmesine, şirket yönetim kurulunun 12/06/2007 tarihli bölünme sözleşmesinin onaylanmasına karar verildiğini, bölünme yoluyla bölünen şirkete devredilecek gayrimenkuller ve maden hakları gibi tescile bağlı hakların tescil işleminden önce ve bölünme yoluyla kendiliğinden devralan şirkete geçtiğini, Cognis A.Ş.'nin devrettiği gayrimenkullere ilişkin olarak hukuka uygun davranmadığını, bölünme yoluyla müvekkiline devrettiği gayrimenkullerden birini satış göstermek suretiyle devrettiğini oysa bu satışın gerçek bir satış olmadığını, bölünme yoluyla binaları devralan müvekkilinin tapuda kendi üzerine intikal işlemi gerçekleştirilmiş olmamasına rağmen hissesine düşen emlak vergilerini ödemeye başladığını, zira mülkiyetin kısmi bölünme ve bunun ticaret sicilinde tescili yolu ile esasen müvekkiline geçtiğini, davalı şirketin 30.09.2011 tarihinde Cognis A.Ş'ni tüm aktif ve pasifi ile birlikte devraldığını, dava konusu taşınmazın kısmi bölünme yolu ile müvekkiline intikal etmesine rağmen tapuda devir ve tesci işleminin yapılmadığını ileri sürerek, taşınmazın %23,48 oranında tapu hissesinin iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, şirket bölünme sözleşmesine dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı vekili, Cognis Kimya San.ve Tic.AŞ’nin 06/07/2007 günlü Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayımlanan Genel Kurul Kararı ile kısmen bölündüğünü, bu bölünme sonucunda Cognis Kimya San.ve Tic.AŞ’nin 31/03/2007 tarihli bilançosunda aktif ve pasif itibariyle net 20.457.135,50 TL kayıtlı değer ile yer alan “tekstil ve deri kimyasalları üretim işletmesinin” Cognis Kimya San.ve Tic.AŞ’nin kısmen bölünmesi ile davacı Pulcra Kimya San.ve Tic. AŞ’ye ayni sermaye olarak devredilmesine, bölünme sözleşmesinin onaylanmasına karar verildiğini, bölünme sözleşmesinin tescil ve ilan edildiğini, bölünen şirkete devredilecek gayrimenkuller ve maden hakları gibi tescile bağlı hakların, tescil işleminden önce ve bölünme yoluyla kendiliğinden devralan şirkete geçtiği için Harçlar Kanunu hükümlerinden muaf olduğunu ve devir harcı ödenmeden yeni malik adına tescil olunabileceğini, kısmi bölünmenin söz konusu olabilmesi için asıldan bölünerek ayrılan birimin bağımsız bir şekilde ayakta durabilecek düzey, kapsam ve kabiliyette, üretim tesisleri, haklar, menkul ve gayrımenkul mallar gibi donanıma sahip olması gerektiğini, ekonomik bütünlük oluşturacak şekilde yapılmayan kısmi bölünmenin bölünme olarak nitelenemeyeceğini, Anonim ve Limited Şirketlerin Kısmi Bölünme İşlemlerinin Usul ve Esaslarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ hükümlerine göre üretim tesisleri ve hizmet işletmelerinin ayni sermaye olarak konulmasında bu faaliyetlerin ifası için gerekli olan unsurların bir bütünlük içinde dikkate alınması gerektiği öngörülerek işletme bütünlüğünün korunmasının esas alındığını, Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 19. maddesi hükmüne göre işletmelerin devrinde işletme bütünlüğü korunacak şekilde faaliyetin devamı için gerekli taşınmaz, her türlü tesis, makine, ve teçhizat, alet edevat, taşıtlar, gayrı maddi haklar ile hammadde, mamul, yarı mamul, mallar gibi aktif kıymetler ile pasif kıymetlerin tümünün devredilmesinin zorunlu olduğunu, kısmi bölünme yoluyla devredilecek değerlerin tayini için Gebze 2. AHM’nin 2007/222E. 2007/335K. Sayılı tespit dosyasında yapılan bilirkişi incelemesinde devredilecek net malvarlığı 20.457.135,50 TL olarak tayin olunurken devredilecek aktifler arasında 250.hesap kodunda kayıtlı arazi ve arsalar 396.781,23 TL, 252. hesap kodunda kayıtlı “binalar” ise 3.567.269,73 TL olarak değerlendirildiğini, Cognis Kimya San.ve Tic.AŞ’nin devrettiği gayrimenkullere ilişkin olarak hukuka uygun davranmadığını, İlgili Tebliğ ve KVK hükümleri uyarınca bölünme sözleşmesine konu tüm mamelekin devralan şirket Pulcra Kimya San.ve Tic. AŞ’nin mülkiyetine kendiliğinden geçtiğini, mülkiyetin Pulcra AŞ’ye aktarıldığını gösteren kaydın kurucu değil açıklayıcı olduğunu, bu durumun 252. hesap kodunda yer alan “binalar” için de söz konusu olduğunu, bahse konu binaların ancak üzerinde yer aldığı arz ile birlikte “bina” olarak nitelendirilebileceğinden arsa payları ile birlikte Pulcra Kimya San.ve Tic

.ve Tic. AŞ’nin mülkiyetine kendiliğinden geçtiğini, mülkiyetin Pulcra AŞ’ye aktarıldığını gösteren kaydın kurucu değil açıklayıcı olduğunu, bu durumun 252. hesap kodunda yer alan “binalar” için de söz konusu olduğunu, bahse konu binaların ancak üzerinde yer aldığı arz ile birlikte “bina” olarak nitelendirilebileceğinden arsa payları ile birlikte Pulcra Kimya San.ve Tic. AŞ’ye devredildiğinin kabulü gerektiğini ileri sürerek, tapuda Kocaeli İli, Gebze İlçesi, 5030 ada, 1 parselde tamamı davalı adına kayıtlı taşınmazda davacıya kısmi bölünme yoluyla intikal eden ancak tapuda davacı adına devir ve tescil işlemi gerçekleştirilmeyen % 23.48 oranında tapu hissesinin iptaline ve parselde % 23.48 oranındaki tapu hissesinin davacı adına kayıt ve tescil edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ise davacının bölünme işlemine başlarken dava konusu taşınmazın devrinin imkansız olduğunu baştan itibaren bildiğini, dava konusu taşınmaz hukuken devredilemeyeceğinden en az 49 yıllığına taşınmazda düşük bedelle kiracı olarak bulunmayı kabul ettiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu parselde Cognis, Pulcra ve Henkel firmalarına ait üretim tesisi, ofis, otopark depo ve sair binaların bulunduğunu, parseldeki bu sıkışık, birbiri ile iç içe geçmiş nizamdan dolayı parsel alanının ifraz edilerek ayrı parselasyon yapılması ve dava konusu binanın bağımsız parsele alınmasının hukuken ve fiziken imkansız olduğunu, bu imkansızlık taraflarca başından itibaren bilindiği için mülkiyet devri yerine uzun süreli kira sözleşmesi yapmak suretiyle binanın kullanımının Pulcra Kimya San.ve Tic. AŞ’ye tahsis edildiğini, bilirkişi raporundaki tutarın aslında binanın kullanmaya yönelik finansal değerini ifade ettiğini, kabul edilememekle birlikte davacının adına tescil edilmesini istediği %23,48 oranın da iyiniyetten uzak bir oran olduğunu, tüm parselin alanı 51.378,41 m2 olup dava konusu binanın taban alanının 7.533 m2 olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

6100 sayılı HMK’nun 26. maddesinde hakimin, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği, duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebileceği hükmü düzenlenmiştir.

Bu itibarla mahkemece, davacı tarafın talebinin paylı mülkiyete ilişkin olduğu nazara alınmaksızın dava konusu alanın, 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili Yönetmelik hükümleri gereğince ana taşınmazdan ifrazının mümkün olmadığı dolayısıyla tapu iptali ve tescil koşullarının oluşmadığı, bölünme sözleşmesinin imzalanması ve ticaret sicilde tescil edilmesinin başlı başına tapu iptali ve tescil için yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulüyle Dairemizin 18.09.2018 tarih 2018/1524 Esas, 2018/5409 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak yukarıda anılan gerekçeyle mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.09.2018 tarih 2018/1524 Esas, 2018/5409 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyene iadesine, 06/07/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.09.2018 tarih 2018/1524 Esas, 2018/5409 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyene iadesine, 06/07/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı, tasfiyesiz infisah sonucu davalı ile birleşen davalı Cognis Limited Şirketi'nin tescil ve ilan olunan genel kurul kararı ile 2007 yılında bölündüğünü, kısmi bölünmeye konu devredilecek net mal varlığı değerinin bölünme sözleşmesinde 20.457.135,50 TL olarak gösterildiğini, devredilecek aktifler arasında 250 kod nolu arazi ve arsaların 396.781,23 TL, 252 kod nolu binalar hesabının ise 3.567.269,73 TL tutarında olduğunu, 252 nolu hesapta görünen binaların tapuda devrinin yapılmadığını, binaların arzdan ayrılmasının mümkün olmadığını, 250 kod nolu hesaptaki arazi ve arsanın (İzmir Menemen 3 Parsel) devrinin gerçekleştirildiğini bildirerek Kocaeli, Gebze İlçesindeki 5030 Ada 1 Parselin %23,48 oranında tapu hissesinin iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

Yapılan bilirkişi incelemesine göre, ihtilaf konusu olan ve aktifte yer alan 252 nolu binalar hesabı 3.567.269,73 TL tutarında olup, bölünme ile birlikte davacının aktifine alınmış; davalı defterlerinde ise bu miktar aktiften düşülmüştür.

Kısmi bölünme sözleşmesine esas alınan tespit bilirkişi raporu ve eklerine göre, devri yapılan sabit kıymetlerin içinde 250 hesap nolu 396.781,23 TL değerinde arsa ve arazi ile 252 hesap nolu 3.567.269,73 TL değerinde binalar bulunmakta olup; bu hesapların dökümünü gösteren devredilen sabit kıymet listesinde ise İzmir, Menemen'deki 3 Parselin arsasının 396.781,23 TL değerle 252 kodlu hesap içinde, üzerindeki 2 adet binanın ise 474.407,21 TL ve 136.163,77 TL değerlerle 252 kod nolu binalar hesabı içinde gösterildiği; tapusunun iptali talep edilen Kocaeli, Gebze'deki binaların arazisinin ise bu 2 hesap içinde de yer almadığı, bu arazinin devredilen kıymetler listesinde bulunmadığı anlaşılmıştır. Zaten, davacı da dilekçesinde bu binaların arzdan ayrı devrinin mümkün olamayacağı gerekçesi ile arz ile birlikte tapunun iptalini talep etmektedir.

Ancak, TMK'nın 684. md gereğince asıl olan arz olup, arza malik olan o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağından ve davacı dahi arzın bölünme sözleşmesi ile birlikte kendisine devredildiğini iddia etmediğinden mahkemece verilen davanın reddi kararı bu gerekçeyle doğru bulunmakla kararın değişik bu gerekçeyle onanması yerinde olacağından sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY

Ancak, TMK'nın 684. md gereğince asıl olan arz olup, arza malik olan o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağından ve davacı dahi arzın bölünme sözleşmesi ile birlikte kendisine devredildiğini iddia etmediğinden mahkemece verilen davanın reddi kararı bu gerekçeyle doğru bulunmakla kararın değişik bu gerekçeyle onanması yerinde olacağından sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY

Bölünme sözleşmesi ile dava konusu taşınmaz değil üzerindeki binalar ve dolayısıyla ticari işletme davacıya devredilmiş olduğundan, davacının arz üzerinde pay isteyemeyeceği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında davacı ancak başka bir dava ile binalar üzerinde bir talepte bulunabilir. Bu nedenle sonucu itibarıyla doğru olan karara yönelik karar düzeltme isteminin reddi gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2013/18481, Karar No: 2014/2240, Tarih: 17.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18481 E.  ,  2014/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/758-2013/287

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; dava dışı Maliye Bakanlığı müfettişlerince müvekkili idareye bağlı olan B.- A.. V.. S.. V.. G. Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışmakta iken 4958 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun 17/5 maddesine göre kendisine yapılan döner sermaye ek ödemelerinden eksik gelir vergisi ve damga vergisi hesaplanarak kesinti yapıldığının belirlendiğini, bu nedenle tahakkuk ettirilen verginin ise döner sermaye işletme bütçesinden vergi dairesine ödendiğini, ancak müvekkili idarece yapılan bu ödemenin bildirilmesine rağmen davalının payına düşen 2 659,27TL'i ödemekten kaçındığını ileri sürerek; 2 659,27 TL' nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin çalışmakta olduğu Hastanenin SSK. ya bağlı iken 5283 sayılı Kanun ile davacıya devredildiğini, ancak personele 4958 sayılı SSK Kanununun 17/5 maddesi uyarınca hastane gelirinden ek ödeme yapıldığını ve ek ödemeden damga vergisi dışında vergi kesintisi yapılamadığını, bu nedenle vergi tahakkuk ettirilmesinin yasaya aykırı olduğunu, ayrıca davacı bakanlığın dava dışı Maliye Bakanlığı tarafından tahakkuk ettirilen vergiyi uzlaşma yolu ile ödediğini, ancak bu uzlaşma nedeni tahakkuk eden vergiden yapılan indirimin müvekkilinden talep edilen miktara yansıtılıp yansıtılmadığı konusunda bir açıklık bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerekir. Ancak, bilirkişi seçimi yapılırken düşüncesine başvurulacak kişi veya kişilerin özel ve teknik bilgilerinin yeterli olup olmadığı üzerinde durulması gerekir.

Somut olayda, mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır.

Bu durumda mahkemece; döner sermaye saymanı, vergi denetmeni ve hastane idarecisinden oluşacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan uyuşmazlık hakkında rapor aldırılması ve sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2511, Karar No: 2012/18704, Tarih: 31.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2511 E.  ,  2012/18704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip borçlularından ... icra mahkemesine başvurusunda, takip dayanağı bonoların toplam 25.000 TL. meblağlı iken tahrifat sonucunda 315.000 TL.na yükseltildiğini ileri sürerek tahrifat iddiasında bulunmuş, davalı ile karşılıklı protokol ve ibralaşma sonucunda ise hiçbir borcun kalmadığından bahisle takibin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda senetlerin protesto edilmemesi nedeni ile davanın kabulüne ve takibin iptaline dair verilen karar Dairemizce, takibe konu bonolarda yazılı miktarları kısmen kabul ve ödeme iddiasında bulunulduğundan İİK.nun 170/a-son maddesi uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası hükmünün uygulanamayacağı, borçlunun tahrifat ve ödeme iddialarının incelenmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, alınan bilirkişi raporunda "95.000 YTL. değerindeki senedin rakam ve yazılarında '9/doksan' rakam ve yazısının, 30.04.2009 ödeme tarihli ve 110.000 YTL değerindeki senedin 'l/yüz' rakam ve yazısının, 30.05.2009 ödeme tarihli ve 110.000 YTL değerindeki senedin 'l/yüz' rakam ve yazısının bulundukları yerlere sonradan ilave yoluyla yazılarak senetlerin meblağlarının mevcut duruma artırılmış oldukları" belirtilmiş, bu rapor esas alınarak davanın kabulü ile takibin iptaline karar verildiği görülmüştür.

TTK'nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 588/1. maddesi gereğince de; bono bedeli hem yazı hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazıyla gösterilen bedele itibar olunur. Ancak bu kural rakam ile değer bildirilen bölümde tahrifat yapılmaması halinde uygulanır. Bono bedelinin hem yazı ve hem de rakamla belirtilen kısımlarında tahrifat yapılmış ve bilirkişi incelemesi sonucunda tahrifatsız bedel tespit edilmiş ise, bu tahrifatsız bedel üzerinden takibe devam olunabilir. Bilirkişi incelemesi ile senet bedelinde tahrifat yapıldığının belirlenmesi halinde ise senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli sayılması gereklidir(HGK.nun 14.05.2003 tarih ve 2003/12-347 E. - 2003/345 K.sayılı kararı).

Bu durumda mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda bononun tahrifat öncesi bedeli olan 25.000 TL üzerinden takibin devamına, bu miktarın üzerindeki kısım yönünden ise takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin tümden iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Bu durumda mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda bononun tahrifat öncesi bedeli olan 25.000 TL üzerinden takibin devamına, bu miktarın üzerindeki kısım yönünden ise takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin tümden iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9487, Karar No: 2020/6586, Tarih: 16.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/9487 E.  ,  2020/6586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 13. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen abonelik tesisi davasında yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne dair karar verilmiş olup, davalı vekilinin istinaf kanun yoluna müracaat etmesi üzerine, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde davalının istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... İli, ... İlçesi, ... Mah. 1693. Sokakta bulunan binanın 1/17 No'lu bağımsız bölümünün maliki olduğunu, binanın müteahhidi tarafından iskan raporu alınmadığından abonelik işlemlerinin yapılmadığını beyan ederek elektrik abonelik sözleşmesinin yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı; yapılan işlemin yasal düzenleme ve mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; inşaatın fenni gereklere uygun yapıldığı, ibraz edilen diğer abonelik faturaları ve tapu kaydına göre yasada öngörülen hizmetlerden birinin götürüldüğü anlaşılmakla; İmar Kanunu'nun 30, 31 ve geçici 11. madde hükümleri dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince; abonelik tesisi istenen dairenin bulunduğu binanın yapı (inşaat) ruhsat tarihinin 12.01.2010 olduğu, ruhsat tarihi itibariyle İmar Kanununun geçici 11. maddesinin yürürlük tarihi olan 26.07.2008 tarihinden sonrasına ait olduğu anlaşılmakla mahkemece; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne ilişkin hüküm kurulmasının doğru görülmediği gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece

mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, geçici elektrik aboneliği tesisi istemine ilişkindir.