muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10, Karar No: 2015/8816, Tarih: 18.05.2015

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Bu yasal şekil yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K. sayılı ilamı).

Somut olayda; davacı tarafça 150,00'şer TL olan iştirak nafakalarının Selen için 400,00 TL'ye, Naz için 350,00 TL'ye çıkarılması talep edilmiş, kısmen kabul edilen davada ,hüküm kısmında aynen ''Selen ve Naz yararına iştirak nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere ayrı ayrı aylık 250 şer TL yükseltilmesine '' yazılmak sureti ile hüküm oluşturulmuştur. Mahkemece takdir edilen nafakaların miktarı karardan anlaşılamadığı gibi, bu itibarla kararın infaz kabiliyetinin de bulunmadığı açıktır.

Mahkemece yapılması gereken iş; taraflara tanınan hak ve yükümlülükleri tek tek gösterecek şekilde HMK. 297. Maddesine uygun olarak açık, sarih ve anlaşılabilir şekilde hüküm kurmak olmalıdır.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6214, Karar No: 2019/2615, Tarih: 13.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6214 E.  ,  2019/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince verilen mütalaa ve vergi raporuna uygun olarak sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan Cumhuriyet Başsavcılığı'nca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.07.2013 tarihli, 2013/25147 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, "2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunda kamu davası açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; ''2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan dava nedeniyle öncelikle durma kararı verilerek, ''2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan 213 VUK'nin 367. maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 13.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14142, Karar No: 2018/9993, Tarih: 29.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14142 E.  ,  2018/9993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur ... hakkında Karşıyaka Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 07/01/2014 tarihli raporunda; mağdurun sağ meme altında göğüs boşluğuna nafiz olan kesici delici alet yarasının yaşamını tehlikeye soktuğu, sağ kürek kemiği dış kısmında olan yaralanması ile bel sağ yanında olduğu belirtilen yaralanmasının ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun belirtildiği, sanık ile mağdur arasında önceye dayalı husumet bulunmadığı, tanık ...’ın kovuşturma aşamasındaki beyanında; “tarafların birbirlerine karşılıklı vurup kavga bittikten sonra suça sürüklenen çocuğun ele geçmeyen bıçakla mağduru önce iki kez sırtından ve bir kez de sağ göğüs altından bıçakladığını” beyan etmiş ise de, tanığın kavga bittikten sonra suça sürüklenen çocuğun mağduru bıçakladığına ilişkin bu beyanının mağdur ve diğer tanıklar tarafından desteklenmediği gibi, tanık...’in olayın sıcağı sıcağına kollukta alınan beyanında; “... ile ...’in birbirlerine girdiğini, ...’in cebinden çıkardığı bıçak ile ...’ın üzerine saldırıp, bıçağın ilk başta sırtına geldiğini, sonra ... geri çekildiğinde ...’in sallamış olduğu bıçağın göğsüne doğru geldiğini” beyan etmesi karşısında, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğunu kabul eden mahkemenin kabul, gerekçe ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Her ne kadar sanık hakkında düzenlenen iddianamede, görevsizlik kararında ve esas hakkındaki mütalaada sanığın cezalandırılmasının talep edildiği maddeler arasında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son maddeleri gösterilmemiş ve suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde uygulama yapılmış ise de, aynı nitelikteki ve daha hafif cezayı gerektiren kasten yaralama suçundan dolayı uygulama yapıldığından, tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1738, Karar No: 2019/2642, Tarih: 27.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1738 E.  ,  2019/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2950, Karar No: 2017/978, Tarih: 09.02.2017

**20. Ceza Dairesi         2016/2950 E.  ,  2017/978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü Mehmet Kale'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymaması halinde cezasının infazına dair İzmir 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/03/2007 tarihli ve 2006/1039 esas, 2007/241 sayılı kararının infazını müteakip, hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğunun anlaşılması sebebiyle açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin anılan Mahkemenin 23/06/2008 tarihli ve 2008/749 esas, 2008/972 sayılı kararının, kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 18/11/2016 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamından kanun yarına bozma istemine konu kararda, "..." isimli hükümlü hakkında karar verildiği halde; talep yazısının "Mehmet Kale" hakkında düzenlendiği anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine konu kararda, hakkında "kamu davasının düşmesine" karar verilen "..." yönünden kanun yararına bozma talebinde bulunulup bulunulamayacağının takdiri için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5315, Karar No: 2022/4216, Tarih: 10.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5315 E.  ,  2022/4216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10/03/2022 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen kapama kiraz kısmen de kapama şeftali bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak,

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak karar tarihinden sonra fark bedelin 25.01.2021 tarihli ek karar ile derhal ödenmesine ve karar tarihi itibariyle ödenemeyen bu bedele, ödeme kararının verildiği tarihe kadar yasal faiz uygulanmasına hükmedilmiş ise de bu konuda verilen ek kararda sehven fark bedel 135.007,04-TL’nin ödenmesine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde maddi hata sonucu, bozma öncesi tespit edilen 47.267,19-TL’nin ödenmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Ödemeye ilişkin 25.01.2021 tarihli ek kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde geçen (47.267,19) rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerine (135.007,04-TL) rakamlarının yazılmasına,

b) Aynı ek kararın 2 numaralı bendinde geçen (ek karar tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 10.03.2022 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Ödemeye ilişkin 25.01.2021 tarihli ek kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde geçen (47.267,19) rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerine (135.007,04-TL) rakamlarının yazılmasına,

b) Aynı ek kararın 2 numaralı bendinde geçen (ek karar tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 10.03.2022 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 10/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8016, Karar No: 2013/17474, Tarih: 16.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/8016 E.  ,  2013/17474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/125 Müt.sayılı kararı ile sanık ...'ün cezasının aynen infazına)

İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/190 Müt. sayılı kararı ile sanık ...'ın cezasının aynen infazına.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/02/2006 ve 08/03/2010 tarihli tebliğnameleri ve 08/03/2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlüler yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre hükümlü ...'in eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522/1, 81/1-3, hükümlü Kazım'ın eylemine uyan 493/1, 522/1, 59.maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 62, 116/2-4, 119/1-c, 62, 151/1, 62. maddeleri uyarınca, mala zarar verme suçu ile ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması, mala zarar verme suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin değerlendirilebilmesi ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ... ve ...'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14516, Karar No: 2015/11475, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14516 E.  ,  2015/11475 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2015

NUMARASI : 2015/570 - 2015/507

TALEP EDEN : Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnaz Kurumu Müdürlügü

HÜKÜMLÜ : M.. Ç..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk, Suruç Sulh Hukuk ve Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince; hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin “C.. Mah. N.. Sok. No: .. S../Ş..” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Suruç Sulh Hukuk Mahkemesince; kolluk araştırması ve adres kayıt sistemine göre hükümlünün 20.09.2011 tarihindeki adresinin “Ü.. Mah., ... Sok., A.. Apt. Sitesi No: .. M../A..” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise; hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin “C.. Mah., N.. Sok., No:.. S../Ş..” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazdığı 29.01.2014 tarihli dilekçeden cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin “C.. Mah., N.. Sok., No:.. S../Ş..” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Suruç Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Suruç Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1375, Karar No: 2020/911, Tarih: 10.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1375 E.  ,  2020/911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemizin 24/09/2018 gün ve 2015/18620-2018/8121 K. Sayılı geri çevirme ilamının birinci bendinde; Davacı ile davalı ... şirketi arasında düzenlendiği belirtilen 45112826 nolu işyeri sigorta poliçesi ile teminat altına alınan rizikolara ilişkin açıklamaları içeren, poliçe eklerinin ve dava konusu olay ile ilgili varsa davalı ... şirketi tarafından düzenlenen hasar dosyasının, hasar dosyası kapsamında düzenlendi ise ekspertiz raporunun davalı ... şirketinden, bir bütün olarak temin edilmesi ve dosya arasına konulması için dosya mahkemesine geri çevrilmiş; ancak; mahkemece bu konuda işlem yapılmamıştır. Davalı ...Ş. vekili dosyaya sunduğu cevap dilekçesinde söz konusu poliçenin 45112826 sayılı İşyeri Sigorta Poliçesi olduğundan ve poliçede yer alan limitin 1.500,00 TL olduğundan söz etmiş olup poliçenin varlığını kabul etmektedir. Bu durumda; yeniden davalı ...Ş.’ye yazı yazılarak; bahsi geçen 45112826 nolu işyeri sigorta poliçesi ile teminat altına alınan rizikolara ilişkin açıklamaları içeren poliçe ve eklerinin, dava konusu olay ile ilgili varsa davalı ... şirketi tarafından düzenlenen hasar dosyasının, hasar dosyası kapsamında düzenlendi ise ekspertiz raporunun istenerek verilecek cevabi yazının dosya içerisine alınması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere istenen hususların eksiksiz olarak yerine getirilip getirilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra, eksikliğin titizlikle, İVEDİLİKLE, GECİKMEYE ve YENİDEN YAZIŞMAYA MAHAL VERMEKSİZİN tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/653, Karar No: 2018/597, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/653 E.  ,  2018/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

: (Van 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

2013/514 Esas, 2014/503/ Karar (3. AC)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, müştekinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi