muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/640, Karar No: 2019/1880, Tarih: 06.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/640 E.  ,  2019/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08/06/2016 tarih ve 2015/328-2016/549 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...'nun diğer davalı şirketin ortakları olduklarını, tarafların 06.03.2012 tarihinde mahkeme kararı ile boşanmaları nedeniyle tekrar bir araya gelmediklerini, şirketin faaliyetinin fiilen uzun zamandır durduğunu, kaydi olarak varlığını sürdürdüğünü, davalının şirketin fesih ve tasfiyesine yanaşmadığını, limited şirketlerin kişisel ağırlık taşıdığını, eski eş olan ortaklar arasındaki bağın koptuğunu, bir arada çalışmalarının bundan sonra beklenemeyeceğini, şirketin de gayri faal hale geldiğini ileri sürerek davalı şirketin haklı nedenle feshine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, boşanma davasının açılması ile birlikte davalı şirkette büyük hisseye sahip olan davacının şirketin içini boşaltmaya başladığını, davacının kendisine ait başka şirketler kurarak davalı şirkete ait malları bilânço oyunları ile bu şirketlere aktardığını, davalı şirketin kâr etmesini önlediğini, müdür olan davacının rekabet yasağını da ihlâl ettiğini, ticari faaliyetini kendisinin ortak olduğu diğer şirketlerde sürdürdüğünü, söz verdiği halde müvekkilinin şirket ortaklığından kaynaklanan Bağkur primini yatırmadığını, müvekkilinin zarar görmesine sebep olduğunu savunarak davanın reddini, davalı şirkete kayyım atanarak yaptığı usulsüz işlemlerinin belirlenmesi ve şirketin uğradığı zararlar ödendikten sonra tasfiyesinin sağlanması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin temsile tek yetkili müdürü davacı ...'ın, şirkette büyük hisseye sahip olduğu, şirket ortaklarının evliliklerinin 06/03/2012 tarihinde sona erdiği, davalı şirketin 2014 yılından bu yana gayri faal olduğu, ortaklığın amacını yitirdiği gerekçesiyle davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru olarak Ercan Gür'ün tayinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava haklı nedenle limited şirketin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkindir. Böyle bir davanın ortaklık tüzel kişiliğine karşı açılması gerekli ve yeterli olup, şirket ortağına da husumet yöneltilmesi doğru değildir. Kaldı ki mahkemece kurulan hükümde davalı şirket ortağı ... hakkında davada taraf gösterilmesine rağmen olumlu/olumsuz bir karar da verilmemiştir. Bu durum karşısında, davalı ortak ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde gerçek kişi davalı hakkında karar verilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı şirket ortağı lehine BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28862, Karar No: 2016/223, Tarih: 28.01.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/28862 E.  ,  2016/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/192422

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2012/33 (E) ve 2012/203 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar hakkında yakınan M.. B..'a yönelik eylemleri nedeniyle verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanıklar hakkında yağma suçundan 5271 sayılı CMK’nın 231/5.maddesine göre verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararların, aynı Yasa maddesinin 12. fıkrası gereğince temyizi olanaklı bulunmadığından, sanıklar H.. T.., Ö.. M.. ve Ö.. T.. savunmanlarının bu konudaki isteminin 5271 sayılı CMK’nın 231/12 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nın 264/1.maddesi uyarınca, yasa yolu ile merciinde yanılmanın, başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2.fıkrasına göre, itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanıklar hakkında yakınan A.. B..'a yönelik eylemleri nedeniyle verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H.. T.., Ö.. M.. ve Ö.. T.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümler çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12124, Karar No: 2023/1337, Tarih: 27.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12124 E.  ,  2023/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2015 tarihli ve 2015/197 Esas, 2015/379 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve son fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2015 tarihli ve 2015/197 Esas, 2015/379 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2019/9927 Esas, 2019/16744 Karar sayılı kararı ile mağdurun yaralanmasına ilişkin alınan raporların yetersiz olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/67 Esas, 2021/481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; meşru müdafaa hükümlerinin uygulanmasına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; meşru müdafaa hükümlerinin uygulanmasına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay günü gece 23:00 sıralarında av tüfeği ile avlanmaya çıktığı, alkollü vaziyette avdan gece yarısı 00:30 sularında mahalledeki ikametine döndüğü esnada aynı mahallede ikamet etmekte olan uzaktan akrabası mağdur ...'in ikametinin önünden geçerken mahalle yolunda karşısına çıkan mağdura ait ikametin duvarının önünde bulunan köpeklere yanında bulunan av tüfeği ile 3-4 el ateş ettiği, söz konusu saçmaların müştekinin ikametinin duvarına isabet ettiği, akabinde çıkan ses üzerine ikametinden dışarı çıkan mağdur ... ile ateş etme meselesi nedeniyle aralarında tartışma yaşandığı, daha sonra sanığın ikametine gittiği, 30 dk kadar sonra savunma ile doğrulandığı üzere mermi alıp, elinde bulunan ruhsatsız av tüfeği ile tekrar dışarı çıkarak mahalle yolunda ilerleyerek sağa sola ateş etmeye başladığı ve mağdur ...'in evinin önüne gelerek dışarıya çıkmasını istediği, akabinde dışarıya çıkan mağduru görür görmez 50-60 mt. uzaktan hedef gözeterek bir el ateş ettiği, atışı sonucunda mağdurun yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Mağdur sanığın kendisine ateş ederek yaraladığını beyan etmiştir.

4. 11.03.2020 tarihli Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlike soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu, C5 vertebra kırığının yaşam fonksiyonlarını ORTA (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2019/9927 Esas, 2019/16744 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bozmanın gerekleri yerine getirilmiş, görevsizlik kararı verilerek dosyanın ağır ceza mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Meşru Savunma

Mağdurdan sanığa yönelen haksız bir saldırı bulunmadığı, sanığın mağdurla yaşadığı tartışma neticesinde eve giderek fişek aldığı ve evden çıkması üzerine mağdura ateş ettiği hususları dikkate alındığında olayda meşru savunma koşulları oluşmadığı anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç Vasfı

IV. GEREKÇE

1. Meşru Savunma

Mağdurdan sanığa yönelen haksız bir saldırı bulunmadığı, sanığın mağdurla yaşadığı tartışma neticesinde eve giderek fişek aldığı ve evden çıkması üzerine mağdura ateş ettiği hususları dikkate alındığında olayda meşru savunma koşulları oluşmadığı anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç Vasfı

Sanığın avdan dönerken mağdurla köpeklere ateş etme meselesinden tartıştıkları, sanığın ikametine gittiği, 30 dk kadar evden fişek alıp, elinde bulunan av tüfeği ile mahalle yolunda ilerleyerek sağa sola ateş etmeye başladığı mağdurun evinin önüne geldiğinde dışarıya çıkmasını istediği, akabinde dışarıya çıkan mağduru görür görmez 50-60 mt. mesafeden hedef gözeterek bir el ateş ettiği ve mağduru sağ humerus, omuz, sağ boyun, sağ koltuk altı bölgelerinden saçma taneleri ile yaraladığı, mağdurun yaralanmaları neticesinde hayati tehlike geçirdiği, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu, C5 vertebra kırığının yaşam fonksiyonlarını ORTA (3) derecede etkilediği, ateş seslerini duyan komşu tanıkların sanığın elinden tüfeği almaya çalışmasına rağmen sanığın tüfeği vermeyerek atış yapmaya devam etmesi ve tanık İsmail Koç'un soruşturma aşamasında alınan beyanında sanıktan tüfeği almaya çalıştıkları sırada "...'i öldüreceğim, öldüreceğim seni çık dışarı" şeklinde bağırdığı hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın olay sırasındaki söz ve davranışları, suçta kullanılan silahın elverişliliği, mağdurun hayati tehlike geçirmesi neticesinde aradaki mesafenin etkili olduğu, mağdurun vücudundaki isabet bölgesi, meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, engel nedenin varlığı nazara alındığında sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

3. Vesair

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklandığı üzere sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması nedeniyle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/67 Esas, 2021/481 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17118, Karar No: 2008/4306, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17118 E.  ,  2008/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 156 ada 4 ve 160 ada 5 parsel sayılı sırasıyla 751.55 m2 ve 2219.82 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, fındık bahçesi, ev ve tarla niteliğiyle öncesinde dava dışı 156 ada 3, 6, 160 ada 4 ve 6 sayılı parsellerin bir bütün olarak, Mayıs 1289 tarih 295 ve 288 numaralı sicillerden gelen, T. Evvel 1926 tarih ve 77 sıra numaralı tapu kaydı ve bu kaydın diğer tedavülleri kapsamında kaldıklarından söz edilerek ayrı ayrı ... ... ve ... ... adlarına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli parsellerin tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyde sınırlandırılacak orman bulunmadığına ilişkin olarak tek sayfa çalışma tutanağı düzenlenmiştir.

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ve bir birine bitişik yada yakın bölgedeki taşınmazlar hakkında, Orman Yönetimi tarafından gerçek kişiler aleyhine orman iddiası ile açılan kadastro tesbitine itiraz davalarına ilişkin dava dosyalarında; birkaç dönüm yüzölçümündeki değişir sınırlı tapu kayıtları dayanak gösterilerek kayıt miktarından çok fazla gerçek kişiler adına tesbit tutanaklarının düzenlendiği görülmektedir. 1959 tarihli memleket haritası, 1971 yılında düzenlenen amenajman haritası ve 1954 yılında çekilmiş ... fotoğraflarının uygulanmasına dayalı keşif sonucu Orman Yüksek mühendisi bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporlarda, dava konusu edilen taşınmazların tamamına yakınının, memleket haritasında meyve sembollü alan yada ... yapraklı ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendirildiği, bazı parseller üzerinde 30, bazı parseller üzerinde ise 50 yaşına varan kızıl ağaçlar, akasya yada benzeri ağaçların sonradan emekle yada doğal tohumlama yoluyla yetiştiği, fındıkların yetiştirilmesini kolaylaştırmak için dikildiği, bu ağaçların kapalılık oluşturmadığı, kapalılığın en fazla % 30 (0.3) olduğu, taşınmazların öncesi tarla olarak kullanılırken, daha sonra fındık yetiştirildiği, taşınmazların üzerindeki fındık ağaçları ve ... yapı gözetildiğinde taşınmazların eski tarihli haritalarda orman olarak nitelendirildiğinin söylenemeyeceği, ... alanı olarak nitelendirildiği, bu özellikleri nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu, ... elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava konusu taşınmazların kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının çekişmeli parselleri kapsadığı bildirilmiş, Mahkemece bu bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulmuşsa da, yapılan inceleme ve araştırma yetersizdir. Şöyle ki; aynı yerleşim yerine ait aynı gün yada yakın günlerde Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarında hükme dayanak yapılan ve aynı uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda; davaya konu edilen taşınmazların öncesinin tarla olduğu, daha sonra fındık yetiştirildiği veya orman ağacı olmayan ağaçların yetiştirildiği, taşınmazların üzerindeki sayısı ve kapalılığı teknik ve somut olarak açıklanmayan fındık ağaçlarının, 1959 yılında memleket haritasının düzenlenmesinde etkili olabilmesi, başka deyişle dikkate alınabilmesi için, keşifin yapıldığı 2006 yılına göre en az 60 yaşında olması gerektiği gözetilmeden, dosyaların çoğunluğunda dava konusu edilen taşınmazlar üzerinde bulunan 30 - 40- 45 (birkaç dosyada 50-55) yaşlarında olduğu bildirilen fındık ağaçları nedeniyle taşınmazların memleket haritasında yeşil ile renklendirilerek, ... yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği, orman olarak nitelendirilmediği bildirilmiş, farklı dosyalarda dava konusu edilen ve memleket haritasında aynı yada bir birine yakın yerde aynı sembollerin ve renklendirmenin bulunduğu bölümde işaretlenen taşınmazların, uzman bilirkişi tarafından bir kısım dosyada yeşil renkli meyve sembollü alan, bir kısım dosyada ise ..

... yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği, orman olarak nitelendirilmediği bildirilmiş, farklı dosyalarda dava konusu edilen ve memleket haritasında aynı yada bir birine yakın yerde aynı sembollerin ve renklendirmenin bulunduğu bölümde işaretlenen taşınmazların, uzman bilirkişi tarafından bir kısım dosyada yeşil renkli meyve sembollü alan, bir kısım dosyada ise ... yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği söylenmiş, bir kısım dosyada dava konusu edilen taşınmazların memleket haritasında meyveli ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendiği bildirilmesine karşın, bu taşınmazlarda keşif günü itibariyle hiç meyve ağacı yada fındık ağacı bulunmadığı ve tamamen diğer cinsteki ağaçlardan oluşan ağaçlık niteliğinde olduğu aynı raporda bildirilmiş, memleket haritasının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğraflarının çekildiği 1954 yılında yada daha önce tarla niteliğinde olan ve sonradan fındık dikilen taşınmazların memleket haritasında yeşil ile boyanarak gösterilemeyeceği gözardı edilmiştir. Hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporu bu çelişkilere açıklama getirecek nitelikte olmadığı gibi; taşınmazlar üzerinde bulunduğu bildirilen gerek fındık ağaçlarının gerek kızıl ağaç ve akasya gibi ağaçların, sayıları, yaşları kapalılıkları ve hakim ağaç türleri tek tek sayılmak suretiyle teknik olarak hesaplanmadan soyut tahmini rakamlarla ifade edilmiş, bir çok dosyada, uzman bilirkişinin çekişmeli taşınmazları, renk ve semboleri fark edilemeyecek derecede yıpranmış memleket haritası renkli fotokopisinde ok ile göstermek suretiyle işaretlediği yerle, memleket haritası ve kadastro paftasını çakıştırmak suretiyle düzenlediği krokide çekişmeli taşınmazları memleket haritasında gösterdiği yerler çelişmektedir. Yine bir kısım dosyada taşınmazların memleket haritasında işaretlendikleri yerde meyve ağacı sembolü bulunmayıp yapraklı orman ağacı sembolü bulunduğu halde, bu taşınmazların ne şekilde meyvelik olarak nitelendirildiği hususunda da yeterli açıklama yapılmamıştır. Ayrıca, in ve kah gibi değişebilir nitelikte sınır içeren 1, 2, 4 dönüm yüzölçümündeki eski tarihli tapu kayıtlarının bu taşınmazları ne şekilde kapsadığı, taşınmazların tapu kayıtlarının yüzölçümü ile kapsadığı alanlar içinde kalıp kalmadıkları irdelenmemiş, mahkemece tüm bu çelişki ve yetersizlikler üzerinde durulmamıştır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Devletleştirilen ve iadeye tabi olmayan ormanlara ait tapu kayıtları hukuki değerlerini yitirir. 6831 Sayılı Yasanın 3373 Sayılı Yasa ile değişik 1/F maddesi, öncesi orman olmayan taşınmazlar bakımından söz konusu olabilir.