muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/499, Karar No: 2020/843, Tarih: 17.02.2020

Davalı ... Ambalaj San ve Tic.AŞ vekili,basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu ,işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini,davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinde baskı laminasyon,kalite kontrol formeni olarak çalıştığı,mahkemece keşif yapıldığı,bilirkişi raporunda davalı işyerinde baskı makineleri kullanılarak polietilen gibi plastik filmler ve kağıt ambalaj üzerine baskı işleri yapıldığı,esnek ambalaj malzemesi üretildiği,makinelerin tek çatı altında olması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı,havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği,tanıkların dinlendiği,kapasite raporlarında ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı teftiş raporlarında işyerinde gıda sanayisine yönelik baskılı-baskısız ambalaj malzemeleri üretimi,esnek ambalaj ve torba üretimi yapıldığının belirtildiği,ticaret sicil kayıtlarında şirketin amaç ve konusunun,kağıttan,mukavvadan plastikten,selofandan,tenekeden vs. her türlü tabii,sınai,kimyevi,ham maddelerden,her türlü toprak mahsullerinin sınai mamullerin,sıvıların ve gıda maddelerinin ambalajlanmasında kullanılacak her boy ve şekilde torba,kap,kutu,şişe vb.nin imal ve ticareti olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

İtibari hizmet , gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.

506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanununun 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5 madde II numaralı bendinde , “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun ,yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.

Yine,söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi )

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır.

Davalı iş yerinde gıda ve deterjan ambalajı üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli , Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Ambalaj Sanayi Ve Ticaret A.Ş'ye iadesine, 17/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5657, Karar No: 2022/10659, Tarih: 26.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5657 E.  ,  2022/10659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’nun beraatine, sanıklar ... ve ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 07/11/2018 tarihli, 2018/121 E. 2018/1792 sayılı kararı ile ilk derece hükmünün ortadan kaldırılmasına, tüm sanıkların TCK’nın 85/1, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekilinin (sanık ... yönünden)hükmü temyiz ettiği, ... BAM 4. Ceza Dairesinin 19.12.2018 tarihli ek kararı ile sanıklar ... ve ... hakkındaki hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verdiği anlaşılmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın suça konu 80 LH 087 plaka sayılı öğrenci taşımacılığında kullanılan minibüsün sahibi, taşımacısı, aynı zamanda olay günü dışında devamlı sürücüsü olduğu, sanık ...'ın olay günü aracın sürücülüğünü yaptığı, sanık ...'nun ise ... İlköğretim Okulunun müdürü olduğu ve sanığın imzasını taşıyan ... bölümüne göre okul servis araçlarının denetimini yapmakla görevli bulunduğu, sanık ... hakkında ... Kaymakamlığının 10/05/2017 tarih 2017/09 karar sayılı soruşturma izni alındığı,

Sanık ...'ın ... İlköğretim okulu öğrencilerinin çevre köylerde ve mahallelerdeki evlerine taşıma hususunda ... İlköğretim Okulu’nun açtığı ihaleyi alarak 80 LH 087 plaka sayılı servis aracı ile öğrencileri taşıdığı,

Suç tarihinde sanık ...'ın mazereti sebebiyle okul idaresine müracaatta bulunarak olay günü aracı sanık ...'ın kullanması yönünde talepte bulunduğu, okul idaresinin onayı üzerine olay günü sanık ...'ın okulda öğrenim gören ... ile tanık olarak dinlenilen ..'ın da olduğu öğrencileri evlerine bırakmak üzere servis aracına aldığı, saat 15:00 sıralarında sanık ...'ın sevk ve idaresindeki.... plaka sayılı araçla köy yolunu takiben geldiği, ... mevkiinde ikameti bulunan aracın ön koltuğunda oturan ...'yi yol kavşağında indirdiği, araçtan indikten sonra aracın sağ yan tarafındaki otomatik kapı üzerinde bulunan camı açık olan pencereye 2 eliyle tutunarak aracın hareket etmesiyle 25 metre kadar asılı gittikten sonra araçtan düşerek ağır yaralandığı, hastanede tedavi gördüğü sırada vefat ettiği, trafik kazası nedeniyle geçirdiği kafa travmasına bağlı hayatını kaybettiği olayda:

Milli Eğitim Bakanlığı Taşıma Yoluyla Eğitime Erişim Yönetmeliğindeki düzenlemeye göre okul servis aracı olarak kullanılacak taşıtlarda, öğrencilerin kolayca yetişebileceği camlar ve pencerelerin sabit olması gerektiği, suç konu araçta pencere ve camların yasal düzenlemeye uygun şekilde sabitlenmediği, maktûlün camı açık olan pencereden tutunup asılmak suretiyle düştüğü, pencere camının açık olmasının olayın oluşumunda illiyet bağı yönüyle etkisi olduğu, olay günü aracın şoförlüğünü yapan sanık ... ile ... sahibi olan ve olay günü dışında aracın sürücülüğünü yapan sanık ...'ın, araçtaki bu yasal düzenlemeye aykırılıktan haberdar bulundukları, ayrıca sanık ...'ın maktûlün araçtan indikten sonra aracın sağ yan aynasını kontrol ederek hareket etmeden önce çocuğun yoldan ayrılıp güvenli ve trafik akışının olmadığı yere kadar geçmesini beklemeden aracı hareket ettirmek suretiyle kazanın oluşumunda tali kusurlu olduğu,

Sanık ...'nun maktûlün öğrenim gördüğü ... İlköğretim Okulu müdürü olduğu, imzasının taşıyan ... bölümüne göre okul servis araçlarının denetimi ile sorumlu bulunduğu, suça konu 80 LH 087 plaka sayılı araçtaki öğrencilerin yetişebileceği pencere ve camlarının sabitlenmemesi şeklinde gerçekleşen yasal düzenlemelere aykırılığı tespit ederek bu aykırılığın giderilmesi amacıyla gerekli tedbirleri almamak ve giderilmeyen aksaklıkları rapor halinde Milli Eğitim Müdürlüğüne bildirmemek suretiyle kusurlu davrandığı, maktûlün açık olan pencere camına asılarak düşmesi nedeniyle gerçekleşen ölüm olayında, ölüm ile sanığın kusurlu eylemi arasında illiyet bağı bulunduğu, sanığı gerçekleşen neticede tali kusurlu olduğu tespit edilen olayda;

1-Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

1-Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince, taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince sanık ... yönünden 18.200 TL, sanık ... yönünden ise 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş olup, karara yönelik istinaf başvurusu üzerine istinaf mahkemesince duruşma açılarak TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4. yollamasıyla 50/1-a, 52/2-3-4. maddeleri gereğince sanıklar yönünden ayrı ayrı hapisten çevrilen 12.100 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-c maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen istinaf başvurusunun kabülü ile kararın kaldırılmasına ve sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin kararının kesin olması nedeniyle, sanıklar müdafinin temyiz isteminin reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19.12.2018 tarihli 2018/121 E. 2018/1792 K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara karşı yapılan temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak ESASTAN REDDİNE,

2-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, eksik incelemeye, katılanlar vekilinin ceza miktarına, ölenin kusuru olmadığına ve sair nedenlere ilişkin tüm temyiz istemlerinin reddiyle, usul ve yasaya uygun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 07/11/2018 tarihli, 2018/121 E. 2018/1792 K. sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası uyarınca isteme uygun olarak ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereğinin yapılması için ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 26.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8451, Karar No: 2012/23731, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/8451 E.  ,  2012/23731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında ... 1.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.02.2004 tarih ve 2002/48 esas 2004/36 sayılı kararın sanığın ikamet adresinde annesine tebliğ edildiği tarihte sanık ...'ın cezaevinde olduğunun, sanık ... hakkında ... 1.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.02.2004 tarih ve 2002/48 esas 2004/36 sayılı kararın sanığın ikamet adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak cezaevi ismi belirtilmeden infaz koruma memuruna tebliğ edildiği, uyap kayıtlarında sanık ...'ın tebliğ tarihinde cezaevinde olmadığının görüldüğü, kaldı ki sanık cezaevinde olsa dahi tebligatın bizzat kendisine yapılması gerektiğinin anlaşılması karşısında, sözkonusu kararın adı geçenlerin adreslerine tebliğ edilmesi, tebliğ yapılacak tarihte cezaevinde bulundukları takdirde bizzat kendilerine tebligat yapılması, sunarlarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 08.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5079, Karar No: 2017/11954, Tarih: 27.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/5079 E.  ,  2017/11954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında 18. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 05/05/2015 gün ve 2015/1553 Esas - 2015/7514 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, davalı idare vekilinin temyizi üzerine bozulmuş, bu karara karşı davacılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95 - 2014/176 sayılı kararı ile; 6487 saylı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gibi,

Dava konusu taşınmazın el atılan ve bedeline hükmedilen bölümünün yüzölçümü 35,83 m2 olduğu halde, hüküm fıkrasına 35,85 m2 yazılmak suretiyle infazda tereddüt oluşturulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 05.05.2015 tarih ve 2015/1553E.-2015/7514K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat istemine ilişkin davalarda da uygulanır. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın aralarında 7 kat fark olduğu belirtilerek değer biçilmiş olup, aralarında bu kadar fark olan taşınmaz dava konusu taşınmaza emsal alınacak nitelikte olmadığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazların, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazların; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın davalı idarece el atılan ve bedeline hükmedilen bölümünün yüzölçümü 35,83 m2 olduğu halde, hüküm fıkrasına 35,85 m2 yazılmak suretiyle infazda tereddüte yol açılması,

Doğru olmadığı gibi,

3)13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete’ de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; 6487 sayılı Yasanın 21. Maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin 13. fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 04.11.1983 gününden sonra el atıldığı anlaşılmakla, nispi harç ve nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38162, Karar No: 2022/4352, Tarih: 15.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/38162 E.  ,  2022/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

I) Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesi:

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesi:

A) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalasının sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verildiği, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hakkında usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; Vergi Dairesi Başkanlığından sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mütala verilip verilmeyeceğinin sorulması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, dava şartı olan mütalaa alınmadan yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

B) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;