muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34592, Karar No: 2014/34057, Tarih: 24.11.2014

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendine göre “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” da yasaktır.

Alıcı ortam olan denizlerin korunması ile ilgili düzenlemelere gelince;

Anılan Yönetmeliğin “Denizlerle İlgili Kirletme Yasakları” kenar başlıklı 23. maddesinde özetle; 6. maddede bahsedilen kirletici etkileri doğuran her türlü deniz ve kıyı suyu kullanımı ile boşaltımlar tamamen yasaklanmış veya izne bağlanmıştır. Hiç kimse gerekli izni almadıkça denizlere yasaklanmış veya izne tabi kılınmış maddeleri atamaz ve boşaltamaz. Gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıklar ile her türlü kargo artık ve atıklarının boşaltılması yasaktır. Öte yandan gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı, tüm gemiler için Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin (Marpol 73/78) Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yapılamaz. Yüzme ve rekreasyon amacıyla kullanılan kıyı sularının kirlenmesinin önlenmesi için sahillerin kum bandı üzerinde veya burayı etkileyecek yakınlıkta inşa edilen fosseptiklerin sızdırmasız olması ve oluşan atıksuyun arıtma tesisi ya da kanalizasyon sistemine verilmesi gereklidir. Hafriyat artıkları, moloz, arıtma ve proses artığı çamurlar ve benzeri atıkların bertaraf amacıyla deniz ve kıyı sularına boşaltımı yasaktır.

Yukarıda belirtildiği üzere denizlere deşarj izni bazı durumlarda atıksuyun arıtılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Öte yandan atıksuyun arıtılmış su olduğunun kabul edilebilmesi için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesinde belirtilen 16 sektör bakımından Yönetmeliğin ekindeki tabloda gruplar halinde öngörülen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, dolayısıyla deşarj edilme koşulunun gerçekleştiğinden bahsedilemez.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın, sahibi ve kaptanı olduğu Gencay 4 isimli 126 grostonluk balıkçı teknesinin, denize sintine boşalttığını sahil güvenlik helikopterinin ihbar etmesi üzerine sahil güvenlik ekiplerinin 40 dakika sonra olay yerine vardığı, denizde kirlilik tespit edemedikleri, ancak helikopterden kaydedilen video görüntülerinden geminin adının net olarak göründüğü, denizde izlediği yol boyunca petrol türevi atıkların deniz üzerinde parlayarak açıkça belli olduğu, olay mahallinden geçen başka bir gemi de olmadığı, olay yerine geç ulaşılması nedeni ile numune alınamadığı, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde sintinenin “Gemilerin makine ve yardımcı makine alt tankları, koferdamlar, ambarlar veya benzer bölümlerinde oluşan sızıntı su ve yağlı atık suların biriktiği bölümler”, sintine suyunun ise “sintinede biriken sıvılar” şeklinde tanımlandığı, sanığın; denize sintine basmadığını savunduğu, deniz yüzeyinde gözlemlenen petrol türevi atıkların sintine suyu olmasa, motordan ya da başka bir nedenden kaynaklanmış olsa bile deniz kirliliğine yol açmaya elverişli olduğu anlaşılmıştır.

Sanık, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20/ı, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 6 ve 23. maddelerinde düzenlenen denizi kirletme yasağına aykırı davranarak, çevreyi kasten kirletme suçunu işlemiştir.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2157, Karar No: 2021/1878, Tarih: 19.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/2157 E.  ,  2021/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Adet gereği açığa bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2017 tarihli ve 2015/33 esas, 2017/146 sayılı kararı ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükümlü ...’un, bu cezasının infazı sırasında, ... 1. İnfaz Hâkimliğinin 12/06/2017 tarihli ve 2017/2643 esas, 2017/2651 sayılı kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ve tahliyesini müteakip; İnegöl Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün, adı geçen hükümlünün infazı bitmeden askere gittiğinden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin 02/01/2018 tarihli ve 2017/263 NKL sayılı talebine karşın, hükümlünün denetimli serbestlik yükümlülüğünün askerlik süresince durdurulmasına, askerlik yükümlülüğü sonrası kalan sürenin ceza infaz kurumunda çektirilmesine ve hükümlünün askerlikte geçirdiği sürenin denetimden düşürülmesine dair İnegöl İnfaz Hâkimliğinin 09/01/2018 tarihli ve 2018/3 esas, 2018/7 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin "Denetimli serbestlik kararlarının değiştirilmesi, durdurulması veya kaldırılması" başlıklı 45. maddesindeki "(3) Bu Yönetmeliğin dördüncü kısmının ikinci ve dördüncü bölümü ile beşinci kısmının üçüncü ve dördüncü bölümünde yer alan yükümlülüklerin yerine getirilmesi sırasında yükümlünün işlediği bir suç nedeniyle; tutuklanması veya mahkûm olduğu hapis cezasının infazına başlanması ya da askere alınması durumunda mahkemece aksine bir hüküm de verilmez ise yükümlülüğün yerine getirilmesi durdurulur. Yükümlü denetim süresi içerisinde serbest bırakılır veya askerlik hizmeti sona ererse yükümlülüğün yerine getirilmesine devam edilir. Denetim süresinin sonunda yükümlünün mahpusluk halinin veya askerlik durumunun devam etmesi durumunda dosya kapatılarak mahkemesine gönderilir. Ceza infaz kurumunda veya askerlikte geçirilen süreler denetim süresinden sayılır. Bu süre içinde rehberlik kapsamında verilen yükümlülüğün yerine getirilmesinde mahkemeye verilecek raporlar ceza infaz kurumu ile işbirliği içerisinde hazırlanır. Hâkime gönderilecek rapora esas olmak üzere üç ayda bir kişinin gelişimi ve davranışları hakkında ceza infaz kurumu idaresinden bilgi istenir." şeklindeki amir hüküm uyarınca da yükümlülüklerin yerine getirilmesi sırasında hükümlünün askere alınması durumunda, yükümlülüğün yerine getirilmesinin durdurulacağı, ancak yükümlülük altında geçirilen sürelerin denetim süresinden sayılacağı ve askerlik süresi bitiminde de yükümlülüğün yerine getirilmesine devam edileceğinin belirtilmesi karşısında;

Somut olayda; hükümlünün, ... 1. İnfaz Hâkimliğince cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 04/12/2018 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere 12/06/2017 tarihinde tahliye edildiği, İnegöl Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce denetim planı hazırlanarak 13/06/2017 tarihinde hükümlüye tebliğ edildiği, hükümlünün 19/06/2017 tarihinde imza yükümlülüğünü ihlâl etmesi üzerine anılan Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarılmasına ilişkin kararın 26/07/2017 tarihinde hükümlüye tebliğ edilmesini müteakip, hükümlünün 28/09/2017 tarihinde konuttan çıkmama, 29/09/2017 tarihinde imza atma, 18/10/2017 tarihinde de kamuya yararlı işte ücretsiz olarak çalışma yükümlülüğünü ihlâl ettiği ve denetim devam ederken şartla tahliye tarihi gelmeden 30/10/2017 tarihinde silah altına alınarak yükümlülüğü ihlâl ettiği ve etkisiz hale getirdiği gerekçesiyle kapalı infaz kurumuna iade edilmesi talebi üzerine, denetimli serbestlik yükümlülüğünün askerlik süresince durdurulmasına ve anılan yönetmelik hükmüne aykırı olarak askerlik yükümlülüğü sona erdiğinde kalan sürenin ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmiş ise de; yukarıda belirtilen düzenleme gereği, askerlik hizmeti süresince yükümlülüğün yerine getirilmesinin durdurulması ve denetim süresi içerisinde askerlik hizmeti sona ererse askerlik süresi bitiminde denetimli serbestlik tedbiri uygulanmayan bakiye cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak tamamlanmasının amaçlandığı gözetilmeksizin yazılı şekilde askerlik yükümlülüğünü müteakip kalan sürenin ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19/04/2019 gün ve 94660652-105-16-15756-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İnegöl İnfaz Hâkimliğinin 09/01/2018 tarihli ve 2018/3 esas, 2018/7 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın

Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10049, Karar No: 2015/2073, Tarih: 17.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/10049 E.  ,  2015/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz isteminin reddi

Hükmolunan cezanın, CMUK'nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz isteminin reddine dair 18.12.2014 gün ve 2014/289 esas, 2014/426 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının bu karara yönelen temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 17.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12988, Karar No: 2007/15668, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12988 E.  ,  2007/15668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastra sırasında, ... Köyü 104 ada 8 parsel sayılı 3655,65 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 14 nolu vergi kaydı ile davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20.mad. göre şahıslara ait harita, plan ve krokiye dayanmayan tapu kaydında ve diğer belgelerde belirtilen sınırlar değişilebilir ve genişlerneye elverişli nitelikte ise sınıra değil bu kayıt ve belgelerdeki miktara itibar edilmesi gerektiğini taşınmaza uygulanan vergi kaydının değişebilir sınırlı olup, miktar fazlası olan kısmın değişebilir sınırdan kazanıldığının kabulü gerektiği ayrıca taşınmazın öncesinin orman olup olmadığının araştırılması gerektiğini bildirerek dava açmışdır. Mahkemece davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörene 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4 . maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması vardır.

Çekişmeli 104 ada 8 sayılı parsele revizyon gören 14 nolu vergi kaydı doğuda hali okumakta olup değişir sınırlı ve 2500 m2 yüzölçümündedir. Taşınmazların doğusunda fiilen orman vardır. 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesine göre harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bu tür kayıtların kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerekir. Başka bir anlatımla, vergi kayıtları miktarı ile geçerlidir. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur. Bu nedenle vergi kaydı miktar fazlasının doğudaki ormandan açıldığının kabulü gerekir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu ile arazi kadastrosunun yapıldığı tarihler arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi geçmemiştir. Yörede orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılmıştır.

Bu nedenle; dosya keşif sırasında dinlenen fenni bilirkişi ve orman bilirkişiye verilerek vergi kaydı miktarı kadar yer belirlenmeli ve bu kısmın davalı adına tesciline, miktar fazlası olan kısmın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3069, Karar No: 2016/14244, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3069 E.  ,  2016/14244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ....nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ,abone tarihi ile sınırlı olmak üzere 10 yıl geriye dönük olarak haksız tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 12.11.2015 tarihli dilekçe ile talebini 4.122,65 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3063, Karar No: 2022/4644, Tarih: 07.04.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/3063 E.  ,  2022/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Alacaklı tarafından borçlu kooperatif hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, kooperatifin temsilinin çift imza ile mümkün olduğu, imzaların yetkililere ait olmadığı, kooperatif müdürlerine de kambiyo senedi keşide etme yetkisi verilmediğinden kooperatifin sorumlu olamayacağını ileri sürerek takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği, kararın taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 19/11/2012 tarihli ve 2012/17087 E. 2012/33546 K. sayılı kararı ile onandığı, alacaklının karar düzeltme başvurusu üzerine Dairemizin 02/04/2013 tarihli ve 2013/5361 E. 2013/12522 K. sayılı ilamı ile onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının “borçlu kooperatifin anasözleşmesi, karar defterleri getirtilerek anasözleşmesinde yönetim kuruluna böyle bir yetkinin verilip verilmediği, verilmiş ise yetkinin kapsamı, bu yetkinin daha sonra kaldırılıp kaldırılmadığı hususları araştırılarak, dışarıdan atanan müdürlerin kambiyo senedi imzalamaya yetkilerinin olduğunun tespiti halinde anılan kişilerin imza örnekleri toplanıp yöntemince imza incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi” gerektiğinden bahisle bozulduğu, mahkemece yapılan yargılama sonucunda imzaya itirazının kabulüne, takibin borçlu yönünden durdurulmasına, karar kesinleştiğinde takibin borçlu yönünden iptali ile alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Somut olayda, borçlu kooperatife ait ticaret sicil kayıtları, kooperatif anasözleşmesi, kooperatif genel kurul toplantı ve karar defterlerinin incelenmesinde; senetlerin keşide tarihlerinde kooperatifin iki kişinin müşterek imzası ile temsile yetkili kılındığı, münferit temsile yetkili kooperatif müdürlerine kambiyo senedi düzenleme yetkisinin verilmediği görülmüştür. Takibe dayanak senetlerde borçlunun kaşesi üzerinde ikişer adet imza mevcut ise de, mahkemece aldırılan ... Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Grafoloji Bölümünce düzenlenen 12/11/2019 tarihli bilirkişi raporunda, takibe konu senetler üzerinde kooperatif temsilcilerinin birlikte imzalarının bulunmadığı, 2. imzaların temsilcilere ait olmadığı bildirilmiş olup, anılan senetlerin borçlu kooperatifi bağlamayacağı anlaşılmıştır.