muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/882, Karar No: 2020/1798, Tarih: 01.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/882 E.  ,  2020/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A) Davacının Talebi :

Davacı taraf, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğunu iddia ederek, itibari hizmet süresinin tespitini ve sigortalılık süresine eklenmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalıların Cevabı :

Davalı ... vekili, itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanun'un Ek 5/II maddesi kapsamında iş yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Sanayi ve Ticaret AŞ vekili, iş yerinin 506 sayılı Kanun’un Ek/II maddesinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde bulunmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanmayı mümkün kılacak koşulların söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Mahkemece, davalı işyerinin 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II maddesi kapsamında basım işyeri olduğu, davacının itibari hizmet süresinden yararlanması için gerekli koşulların gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davalı SGK Başkanlığı vekili ve davalı şirket vekiline ait istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz Talepleri :

Sosyal Güvenlik Kurum vekili, işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını, mahiyeti itibariyle yasa kapsamında yer almadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı ... Tic.AŞ vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu, işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini, davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını, delillerin ve itirazların yeterince değerlendirilmediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Davalı ... Tic.AŞ vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu, işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini, davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını, delillerin ve itirazların yeterince değerlendirilmediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinde laminasyon makinesi operatörü konumunda çalıştığı, mahkemece keşif yapıldığı, bilirkişi raporunda davalı işyerinde baskı makineleri kullanılarak polietilen gibi plastik filmler ve kağıt ambalaj üzerine baskı işleri yapıldığı, esnek ambalaj malzemesi üretildiği, makinelerin tek çatı altında olması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı, havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği, tanıkların dinlendiği, kapasite raporlarında ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı teftiş raporlarında işyerinde gıda sanayisine yönelik baskılı-baskısız ambalaj malzemeleri üretimi, esnek ambalaj ve torba üretimi yapıldığının belirtildiği, ticaret sicil kayıtlarında şirketin amaç ve konusunun kağıttan, mukavvadan plastikten, selofandan, tenekeden vs. her türlü tabii, sınai, kimyevi, ham maddelerden, her türlü toprak mahsullerinin sınai mamullerin, sıvıların ve gıda maddelerinin ambalajlanmasında kullanılacak her boy ve şekilde torba, kap, kutu, şişe ve sairin imal edildiği ve ticareti olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.İtibari hizmet, gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır. 506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı, 11.08.1977 günlü 2098 sayılı Yasa ile girmiştir.506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanun'un 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5/II maddesinde, “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan, a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri, b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri, c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri, d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri, e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri, f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine, bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayıldığından ve sınırlı bir biçimde belirlendiğinden, bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun, yasada sayılan şartların sağlanmadığı ve belirtilen işyeri kapsamına girmediği sürece, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle, uygulamada yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.

Yine, söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi) 506 sayılı Kanun'un Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır.Davalı iş yerinde gıda ve deterjan ambalajı üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanun'un Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmalıdır.

G) Sonuç : Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı işverene iadesinedosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı şirkete iadesine 01/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17306, Karar No: 2022/376, Tarih: 20.01.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/17306 E.  ,  2022/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Orman Müdürlüğü tarafından tahsis edildiği, taşınmazın tahsis sözleşmesine uygun olarak kullanıldığı, tesislerin ruhsatlı olduğu, davalının tahsis amacı dışında bir kullanımının söz konusu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 11.03.2019 tarihli ve 2018/7516 Esas, 2019/7413 Karar sayılı ilamı ile mahkeme hükmü bozulmuş, Mahkemece önceki hükümde direnilmesine karar verilmesi üzerine, anılan direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'ye eklenen Geçici .../1. maddesi uyarınca, inceleme yapılmak üzere, dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre Mahkemece verilen direnme hükmünün yerinde bulunduğu anlaşıldığından, mahkemenin anılan kararının bozulmasına ilişkin Dairemizin 11.03.2019 tarihli ve 2018/7516 Esas, 2019/2493 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 07.06.2016 tarihli ve 2009/579 Esas, 2016/502 Karar sayılı hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 20.01.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dairenin 11.03.2019 tarihli bozma ilamında da yazılı olduğu üzere, davacı vekili tarafından, ... İli ... İlçesi ... Beldesi ... 1.Turizm Gelişme Bölgesi mevkiinde bulunan 58.000,00 m2 miktarlı taşınmazın (C) ile gösterilen 2004,42 m2 kısmının arsa olarak ifrazen vekil edeni kurum adına kayıtlı olduğu, davalı şirketçe vekil edeni adına kayıtlı ve tapuda (C) parseli olarak gözüken taşınmaza teleski tesisleri müştemilatı ve Belvü Restaurant yapmak suretiyle müdahalede bulunulduğu, davacı kurumca davalının vaki müdahalesinin giderilmesi için gerekli ihtaratın yapıldığı ancak davalı şirketçe yapıların ruhsatlı olduğundan bahisle yapılan ihtaratın kabul edilmediği açıklanarak, davalı şirketin tapuda (C) ile gösterilen 2004,42 m2 kısma yapmış olduğu tecavüz ve müdahalenin men'ine taşınmaz üzerindeki binaların kaline karar verilmesi talep edildiği, davalı vekilinin ise, davacı tarafın iddialarının yersiz ve mesnetsiz olduğunu, Çevre ve Orman Bakanlığınca taşınmazın 44 yıllığına kendilerine tahsis edildiğini, taşınmazın kullanılmasının haksız olmadığını, kısaca vekil edeni şirketin dava konusu edilen taşınmazdaki binaları ... İl Çevre ve Orman Müdürlüğü tarafından yapılan tahsis sonucu kullandığını belirterek davanın reddini savunduğu görülmektedir.

Mahkemece, ... 1. Hukuk Dairesinin taraf teşkiline ilişkin usulü bozmasına uyulmuş, öncelikle Çevre ve Orman Bakanlığının dahili davalı, ayrıca ... İl Çevre ve Orman Müdürlüğünün de ihbar edilen olarak davada yer alması sağlanmış, yapılan yargılama sonunda, davalı şirket tarafından taşınmaz üzerindeki binaların ... İl Çevre ve Orman Müdürlüğü tarafından davalı şirkete tahsis edildiği, taşınmazın tahsis sözleşmesine uygun olarak kullanıldığı ve tesislerin ruhsatlı olduğu, ayrıca ... 2. İdare Mahkemesinin 2009/1045 Esas, 2010/155 Karar sayılı ilamı ile de davalının tahsis amacı dışında bir kullanımının söz konusu olmadığı tespit edildiğinden, davacının taleplerinin hukuka aykırı olduğu, neticeten davalının dava konusu taşınmazda tahsis amacı dışında bir kullanımının söz konusu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 11.03.2019 tarihli ve 2018/7516 Esas, 2019/2493 Karar sayılı ilamı ile “…Mahkemenin gerekçesine katılma imkanı bulunmadığı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 683. maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceğinin öngörüldüğü, somut olayda; dosyaya yansıyan belge ve beyanlardan, çekişme konusu taşınmazın kayden davacıya ait olduğunun, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığının, dava konusu taşınmazda davalının, Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından yapılan tahsis işlemine istinaden bulunduğunun anlaşıldığı, davacının kayıt maliki olup, Türk Medeni Kanunu'nun 683. maddesinden kaynaklanan mülkiyet hakkına dayandığı, taraflar arasında bir "kira ilişkisi” nin de bulunmadığı, bu ilkeler ışığında dava konusu taşınmazın, gerçekleştirilen keşif, bilirkişi raporu ve dosya içerisindeki krokilerden, davacının mülkiyetinde bulunduğu; dahili davalı ... ve Orman Bakanlığının kendi mülkiyetinde bulunmayan yeri davalı şirkete tahsis ettiği ve bu tahsise göre davalı şirketin söz konusu tesisleri yaptığı belirlendiğine göre; davalı ... dahili davalının haksız işgalinin sabit olduğu sonucu ile davacının mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru görülmediği…” açıklanarak karar bozulmuş, davalı ... Tur. İşl. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteği de Dairenin 12.12.2019 tarihli ve 2019/4014 Esas, 2019/11273 Karar sayılı ilamı ile reddedilmiştir.

Dosya kendisine gelen ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından, önceki kararının usul ve yasaya uygun olduğu, dava konusu ... ili ... ilçesi ... Beldesi ... 1.Turizm Gelişme Bölgesi mevkinde bulunan taşınmazın 2004,42 m2'lik kısmının arsa olarak ifrazen davacı kurum adına kayıtlı olup, davalı şirket tarafından bahse konu taşınmaza teleski tesisleri müştemilatı ve restaurant yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğu, bu tecavüz ve müdahalenin men'i ile taşınmaz üzerine davalı şirket tarafından inşa edilen binaların kal'ine karar verilmesi talep edilmiş ise de, 18.11.2020 tarihli ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının cevabi yazısında; "... ilçesi, ... beldesi, ... 1. Turizm Gelişim bölgesinde Kuşaklıkaya Turizm İşlt. Tic. A.Ş.'den 11.05.2016 tarihinde ecrimisil talep ve tahsil edilmiş, 02.05.2016-01.11.2018 tarihleri arasında işgaliye bedeli tahsil edilmesini müteakip, 26.07.2018 tarihli ve 2004 sayılı Meclis kararı ile taşınmaz Tarım ve Orman Bakanlığı 2. Bölge Müdürlüğü ... Milli Parklar Müdürlüğü'ne bedelsiz devir edilmiştir." denildiği, Meclis kararı ile dava konusu taşınmazın Tarım ve Orman Bakanlığı 2. Bölge Müdürlüğü ... Milli Parklar Müdürlüğü'ne bedelsiz devir edildiği, buna bağlı olarak davacının talebinin haklı bir sebebe dayanmadığı, dava sırasında, davalı ...'dan ecrimisil ve işgaliye bedeli tahsil edip, taşınmazın bedelsiz devrine yönelik meclis kararı aldıktan sonra davadaki taleplerde bulunmasının da, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesine aykırı olduğu kanaatine varıldığından, bir önceki kararda direnilmesi ile davanın reddine karar verilmiş, bu hüküm de davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir, dosya 6763 sayılı Kanun’un 45. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Geçici .../1. maddesi gereğince inceleme yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş, direnme hükmünün yerinde olduğu açıklanarak mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından onanmıştır.

Dava konusu yer 01.11.2006 tarihi itibarıyla ifrazen İl Özel İdaresi adına tescil edilmiş iken 6360 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesi sebebiyle 05.12.2014 tarihinde tahsisen devir işleminden ... Büyükşehir Belediyesi adına tescili yapılmıştır.

Dava konusu yer 01.11.2006 tarihi itibarıyla ifrazen İl Özel İdaresi adına tescil edilmiş iken 6360 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesi sebebiyle 05.12.2014 tarihinde tahsisen devir işleminden ... Büyükşehir Belediyesi adına tescili yapılmıştır.

2873 Sayılı Milli Parklar Kanunu’nun 1. maddesinde amaç belirtildikten sonra 2. maddesinde "Milli Park" tarif edilmiş ve .... maddesi ile de bu kanun hükümlerine göre Milli Park olarak belirlenen yerlerin özellik ve nitelikleri gözönünde tutularak koruma ve kullanma amaçlarını gerçekleştirmek üzere kuruluş, geliştirme ve işletilmelerini kapsayan gelişme planı ilgili Bakanlıkların olumlu görüşleri ve gerektiğinde fiili katkılarıyla Tarım ve Orman Bakanlığınca hazırlanıp yürürlüğe konulacağına değinildikten sonra 6. maddesi hükmü ile de taşınmazların tahsisine ilişkin düzenlemelere yer verilmiştir. Anılan Kanun’un “Taşınmazların tahsisi” başlıklı 6. maddesinin c bendinde “Yukarıdaki (a) ve (b) bentlerinde belirlenenler dışında, kamu idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarına ait taşınmaz mallar ve irtifak hakları, 6830 sayılı İstimlak Kanununun 30 uncu maddesi uyarınca, belirlenecek bedelin ödenmesi şartıyla tahsis edilir.” hükmü bulunmaktadır.

Dava konusu yer ve üzerindeki bina ve tesislerin Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından yapılan tahsis kapsamında kaldığı anlaşılmakta ise de, 16.02.2017 tarihli ve 2017/229 Esas 318 Karar sayılı ... Büyükşehir Belediye Meclisi Kararında, yetki ve sorumluluğu Orman ve Su İşleri Bakanlığına ait, imar planında dini tesis alanının kuzeyi ve batısında kalan zemin altı otoparkı ve üstü spor alanı olarak tanımlı yerin Belediyeye tahsisine karşılık ... mahallesi Oteller bölgesinde Belediye mülkiyetindeki 2004,42 m2 yüzölçümündeki parselin 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 18-e ve 75/d maddeleri uyarınca hizmeti süresince Orman ve Su İşleri Bakanlığı II. Bölge Müdürlüğüne tahsis edilmesine, 26.07.2018 tarihli ve 2018/746 Esas 2004 Karar sayılı Meclis Kararında ise, ... mahallesi sınırları içinde Günübirlik Tesis Alanında kalan 25-26 parsellere denk gelen 2004,42 m2 yüzölçümlü parseller ile Spor Tesisleri ve Otopark Alanında kalan 43478,20 m2’lik hissenin 16677,00 m2’lik kısmının otopark ve spor tesisi yapılması şartıyla Tarım ve Orman Bakanlığı 2. Bölge Müdürlüğü ... Milli Parklar Müdürlüğüne bedelsiz tahsisine karar verilmiştir.

Bu durumda, dosyaya yansıyan belge ve beyanlardan, çekişme konusu taşınmazın dava tarihinde kayden davacılardan İl Özel İdaresine ait olduğunun, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığının, dava konusu taşınmazda davalının, Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından yapılan tahsis işlemine istinaden bulunduğunun anlaşıldığı, davacı kayıt maliki İl Özel İdaresinin, Türk Medeni Kanunu'nun 683. maddesinden kaynaklanan mülkiyet hakkına dayandığı, taraflar arasında bir "kira ilişkisi” nin de bulunmadığı, bu ilkeler ışığında dava konusu taşınmazın, gerçekleştirilen keşif, bilirkişi raporu ve dosya içerisindeki krokilerden, davacının mülkiyetinde bulunduğu; davacı ile dahili davalı ... ve Orman Bakanlığı arasında Milli Parklar Kanunu’nda yazılı usule göre yapılmış bir sözleşme veya tahsisin de olmadığı, dahili davalı tarafından kendi mülkiyetinde bulunmayan yerin davalı şirkete tahsis edildiği, bu tahsise göre davalı şirketin söz konusu tesisleri yaptığı belirlendiğine, davalı ile dahili davalı arasındaki ilişkinin davacının mülkiyet hakkını ortadan kaldırmayacağına, dava tarihinden sonra Belediye tarafından davalıya yapılan tahsis de elatmanın önlenmesi bakımından verilecek kararı etkilemeyeceğine, mülkiyet hakkının kullanımını da engelleyemeyeceğine göre; davalı ... dahili davalının haksız işgalinin sabit olduğu sonucu ile davacının mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak, davanın kabulüne karar vermek gerektiği, Dairenin bozma ilamının usul ve yasaya uygun kabul edilerek, davacı vekilinin direnme kararının yerinde olmadığı, bu sebeple davacı vekilinin temyiz isteği ile ilgili incelemesinin yapılabilmesi için dosyanın 6763 sayılı Kanun’un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nin 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 20.01.2022
Yargıtay — Esas No: 2009/18657, Karar No: 2011/12078, Tarih: 05.07.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/18657 E.  ,  2011/12078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi savsama

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun oluştuğu 24.12.2002 tarihine göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından katılan Gençlik ve Spor Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11027, Karar No: 2017/531, Tarih: 31.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/11027 E.  ,  2017/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenlemek veya kullanmak suçlarında, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; ilgili yıllara ait düzenlenen veya kullanılan suça konu faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asılları veya onaylı suretleri getirtilip dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın hakkındaki hüküm temyiz edilmeyen diğer sanık ...'a CMUK'nın 325. maddes gereğince SİRAYET ettirilmesine, 31.01.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.