muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6887, Karar No: 2012/10405, Tarih: 05.06.2012

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26178, Karar No: 2014/15659, Tarih: 24.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26178 E.  ,  2014/15659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/130548

MAHKEMESİ : Siirt Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2009

NUMARASI : 2008/105 (E) ve 2009/193 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

1-Sanık Mehmet ile katılan Gül'ün dershanede tanışarak arkadaş oldukları ve birbirlerine duygusal yakınlık hissettikleri, katılanın 2003-2004 akademik yılında Bahçeşehir Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği bölümünü kazanarak İstanbul'a geldiği, bu süre zarfında sanıkla arkadaşlıklarının devam ettiği, nitekim katılanın İşbankası ve HSBC bankasından almış olduğu kredi kartlarını kullanması hususunda Siirt Noterliğinden 22/07/2004 tarihli vekaletname ile sanığa yetki verdiği, aynı zamanda 08/11/2005 tarihinde Bakırköy 11. Noterliğince düzenlenen vekaletname ile sanık Mehmet'i Kartal Evlendirme Memurluğu nezdinde evlilik işlemlerini yürütmesi amacıyla vekil tayin ettiğinin anlaşılması, sanık Mehmet'in savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini, katılanın rızası ile Baykan ilçesinde evlendiklerini, B.. sağlık ocağından rapor aldıklarını, katılanın ailesinin baskısı nedeniyle şikayetçi olduğunu savunması, diğer sanıklardan nikah işlemini gerçekleştiren muhtar A.. S.. ile nikah aktine şahitlik yapan sanıklar F.. A.. ile U.. Y..'ın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi ve bu işlemden herhangi bir menfaatlerinin olmaması, yasa gereği evlenmeden önce alınması gereken doktor raporunu tanzim eden Dr. İ.. T..'ın yeminli anlatımında, başvuranların nüfus cüzdanlarını incelemeden ve aynı kişi olduklarından emin olmadan rapor düzenlenmesinin mümkün olmadığını beyan etmesi karşısında, her ne kadar evlenme kütüğü ve beyannamesi üzerindeki imzaların katılana ait olmadığı yönünde Adli Tıp Raporu tanzim edilmişse de, katılanın dosyaya yansıyan gerek huzurda alınan mukayese imzaları gerekse ilgili kurumlardan getirtilen imza örneklerinin incelenmesinde, imzaların tutarlı olmayıp çeşitlilik gösterdiği, imzanın atıldığı yer, zaman, işlemin türü, imzayı atanın o anki bedensel ve ruhsal durumunun imzanın şeklini etkileyebileceği gözetilerek, özellikle evlilik işlemlerini yapmak üzere sanığın vekil tayin edildiği 08 Kasım 2005 tarihli vekaletnamedeki imzanın evlenme kütüğündeki imza ile gözle görülür şekilde benzediği de nazara alındığında, öncelikle dosyanın yeniden Üniversitelerin Güzel Sanatlar Fakültesinden seçilecek imza incelemesi alanında uzman üç kişilik bilirkişi kuruluna tevdi edilerek, Adli Tıp Kurumunca düzenlenen önceki raporda gözetilip, evlenme kütüğü ve beyannamesindeki katılan ve sanığa atfen atılan imzaların aidiyeti hususunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması, raporlar arasında çelişki olması durumunda yeniden bilirkişi raporu aldırılarak bu çelişkinin giderilmeye çalışılması, katılan ve sanığa atfen atılan imzaların bu kişilere ait olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi durumunda, dosyadaki bilgi ve belgelere göre nikah işlemlerini yapmak üzere vekaletname verecek düzeyde ciddi bir beraberlikleri olan tarafların aile baskısından çekinebilecekleri gözetilerek, katılanın, yokluğunda yapılan bu evliliğe önceden rızasının bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 204/1 ve 211

. maddeleri uyarınca gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla yapılan sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmayacağı da karar yerinde değerlendirilip tartışılmadan eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri tesis edilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanıklar M.. Ö.. ve A.. S.. hakkında TCK.nun 62. maddesi ile yapılan uygulama sırasında sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine yazılı şekilde belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 24.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8679, Karar No: 2018/2105, Tarih: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8679 E.  ,  2018/2105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Tepecik Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından, mükellefin 2007 yılının Aralık ayından beri beyanname vermediği belirtilmekle birlikte yetkilisi olduğu şirketin tasfiye ve feshine dair bir karara rastlanılmadığının da belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/800, Karar No: 2013/7033, Tarih: 27.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/800 E.  ,  2013/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCK nun 86/1-3-e, 87/1-d , 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.

2-5237 sayılı TCK nun 152/1-a, 62, 53 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın alkollü şekilde eline bıçak alarak sokağa çıktığı, mahallede oturan herkese sinkaflı küfürler ettiği, mağdur ...'in sanığa müdahale etmek istediği, bu sırada sanığın, mağdura iki kez bıçakla vurarak yaraladığı, bir bıçak darbesinin peritona ulaştığı ve yaşamsal tehlike oluşturduğu, diğer bıçak darbesinin ise göğüste 12-13 cm'lik yüzeysel kesi şeklinde yaralanmaya neden olduğu olayda, temel cezayı belirleyen ve 1 ile 3 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında, aynı Kanunun 61. maddesi gözetilerek, üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 1 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un kasten yaralama ve kamu malına zarar verme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik

görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç niteliğine, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bentlerin, "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1 fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322 maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 27/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5368, Karar No: 2014/10895, Tarih: 13.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/5368 E.  ,  2014/10895 K.**

* GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMAK

* RÜŞVET ALMAK VE VERMEK

* SORUŞTURMA İZNİ

* FAİL HAKKINDA KOVUŞTURMA İZNİ ALINMAMASI

* İHALEYİ AKRABASINA VERMEK

* EKSİK TEKLİF ALMAK

* KOVUŞTURMA ŞARTLARININ OLUŞMAMASI

* SUÇA İŞTİRAK

* KAMU DAVASININ DÜŞMESİ

* KAMU İHALE KANUNU (4734) Madde 3

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5320) Madde 8

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 223

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 257

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 321

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar İ.. B.. A.., N.. G.., A.. D.. (1963 doğumlu), İ.. Ç.. ve S.. Y.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 3-c maddesinde Uluslararası anlaşmalar gereğince sağlanan dış finansman ile yaptırılacak olan ve finansman anlaşmasında farklı ihale usul ve esaslarının uygulanacağı belirtilen mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinin bu Kanuna tabi olmayacağının hüküm altına alındığı, Köy Tavukçuluğunda Risk Azaltma Pilot Çalışmaları kapsamında Konya ili Selçuklu ilçesi Başarakavak Kasabası ve Meram ilçesi Karaağaç Köyünde yapılacak kümes inşası işlerinin, Türkiye Cumhuriyeti ile Uluslararası İmar ve Kalkınma Bankası arasında imzalanan Kuş Gribi ve İnsana Tesir Eden Salgına Karşı Hazırlık ve Mücadele Projesi Kredi Anlaşmasıyla sağlanan finansman ile yapıldığı, belirtilen işlerin söz konusu istisna kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu işlerle ilgili olarak en az beş firmadan teklif alınması gerekirken dört firmadan teklif alınması ve ihale komisyonu üyesi sanık A.. D..'ın yeğenine ait şirkete ihaleye verilmesi şeklindeki usulsüzlüklerin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, ancak iddianame düzenlenmeden önce Konya Valiliği'nin 23/10/2009 tarihli kararı ile kamu görevlisi olan bu sanıklar hakkında aynı hususları kapsayan görevi kötüye kullanma suçu nedeniyle soruşturma izni verilmediği ve bu kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği ve buna bağlı olarak CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının kovuşturma şartının gerçekleşmemesi sebebiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanık A.. D.. (1973 doğumlu) hakkında verilen hükmün incelenmesinde ise;

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının kovuşturma şartının gerçekleşmemesi sebebiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanık A.. D.. (1973 doğumlu) hakkında verilen hükmün incelenmesinde ise;

5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunun aynı Kanunun 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde olduğu ve ancak kamu görevlileri veya özel kanunlarında kamu görevlileri gibi cezalandırılacakları hükme bağlanmış kişilerce işlenebileceği, bu suçlara iştirak eden diğer kişilerin ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri, kamu görevlisi olan asli failler hakkında soruşturma izni verilmemesi ve kovuşturma şartının gerçekleşmemesi karşısında faili olmayan suça şerikliğin mümkün olmamasına bağlı olarak bu sanığın yüklenen suçtan cezalandırılması mümkün bulunmadığından, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, sonucu itibariyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/11/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21391, Karar No: 2015/40284, Tarih: 17.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/21391 E.  ,  2015/40284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/88849

MAHKEMESİ : Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2013/168 (E) ve 2013/242 (K)

SUÇLAR : Tehdit(yağma), yasak mermi bulundurma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanığa yükletilen yasak mermi bulundurma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık M.. Y.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanığın, maddi durumlarının iyi ve şirket sahibi olduğunu bildiği katılanların babasının mezarına bir kutu içerisinde iki mermiyle birlikte “bir milyon hazırlarsın, aksi halde bir daha karar verme şansınız olmayacak, biriniz kendini feda edecek” şeklinde ifadeler bulunan bir mektup bıraktığı ve ertesi günü bayram olması nedeniyle katılanların kabir ziyareti yapacağını düşünerek ve bir ankesörlü telefondan da arayarak, “babanın mezarına git, emanet bıraktım onu al ve kardeşinle oku, sonra sizi arayacağım” demesi üzerine babalarının mezarlığında bir kutu içerisinde iki mermiyle yukarıda ifade edilen tehdit sözlerinin bulunduğu bir not yazısını bulmaları üzerine şikayetçi olmaları, olaydan üç ay sonra emniyete gelen isimsiz bir telefonla bu eylemleri gerçekleştirenin sanık olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK’nın 148/1 ve 35/1. maddelerinde karşılığını bulan yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden hatalı değerlendirme ile tehdit suçundan hüküm kurulması, kanuna aykırı,

b)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

b)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık M.. Y.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine uygun olarak sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.