muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3847, Karar No: 2019/10443, Tarih: 09.05.2019

Bozma kararı sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak Davalı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... yönünden sulh nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davalılar ... ve ... Elektrik Elektronik İnş. Taah. Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti.ye açılan davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar ... ve ... Elektrik Elektronik İnş. Taah. Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı ... Elektrik Elektronik İnş. Taah. Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ünvanının gerekçeli karar başlığında eksik yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ... ve ... Elektrik Elektronik İnş. Taah. Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Mahkemenin ilk kararı davacının temyizi üzerine Dairemiz tarafından bozulmuştur.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı vekili ıslah dilekçesi ile talebini artırmış, Mahkemece ıslaha değer verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı” hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 Esas 2016/1 sayılı kararına göre, bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilmesi hatalıdır.

4-Somut uyuşmazlıkta, yıllık ücretli izin alacağından her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

Davalı işverenler arasında işyeri devri sözkonusu olup, yıllık izin alacağından son işveren sorumludur. Son işveren olmayan davalı ...'nın yıllık izin ücreti alacağından sorumluluğuna karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1191, Karar No: 2019/331, Tarih: 16.04.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/1191 E.  ,  2019/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 276-26

Sanık ...'ın nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK'nın 102/2, 102/3-a, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Nazilli Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.05.2012 tarihli ve 397-170 sayılı hükmün sanık ve müdafisi ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 24.11.2015 tarih ve 11603-10914 sayı ile;

" 5237 sayılı TCK'nın 102/2 ve 102/3. maddeleri uyarınca verilen ceza on yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, aynı Kanunun 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar arttırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, hakkaniyet gereği ve anılan maddeye işlerlik kazandırılabilmesi için cezada bir miktar daha arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 102/5. maddesinin uygulama dışı bırakılması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Bozmaya uyan Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesince 25.01.2016 tarih ve 276-26 sayı ile, sanığın beden veya ruh sağlığın bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK'nın 102/2, 102/3-a, 102/5, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiş, bu hükümlerin de sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 03.04.2017 tarih ve 1765-1745 sayı ile;

"Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.04.2009 tarihli raporda mağdurenin beyanlarına ancak ana hatları ile kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceğinin belirtildiği, mağdurenin aşamalarda ve adli muayene esnasında akıl rahatsızlığı nedeniyle anlatmak istediklerini tam olarak ifade edemediğinin gözlem olarak yazıldığı, eyleme ilişkin anlatımlarının tutarsız olduğu ve sanığın üzerine atılı suçu istikrarlı şekilde kabul etmediği tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, mağdurenin yan delillerle desteklenmeyen beyanlarına itibar edilemeyeceği ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden oy çokluğuyla bozulmasına karar verilmiş,

Daire Başkanı M.Demirdağ ile Daire Üyesi M.Sayın;

Daire Başkanı M.Demirdağ ile Daire Üyesi M.Sayın;

“Mağdurenin aşamalarda istikrarlı şekilde, suç tarihinde, anne babasının 4-5 günlüğüne abisi...'in ameliyatı nedeniyle Nazilli'ye gittiklerini, evde kulakları çok az işittiği tespit edilen dayısı tanık Kamil ile kaldığını ve dayısının evde uyuyor olduğunu, kapıya vurulup açtığında sanığı karşısında gördüğünü sanığın kendisinin ağzını bezle kapatıp birşey koklatmak suretiyle kendisinden geçmesini sağladıktan sonra nitelikli cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdiğini, kendine geldiğinde kasıklarında kan görüp temizlediğini, kendisine yönelik nitelikli cinsel saldırı eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğini daha önce başkasıyla birlikteliğinin olmadığını beyan ettiği, mağdurenin belirlenen zekâ durumu ve korkmuş olması karşısında olaydan hemen bahsedememesinin olağan olduğu mağdurenin yapılan muayenesinde, eski yırtık olduğunun tepit edildiği, mağdurenin anne babasının alınan beyanlarında mağdureyi doğrular şekilde oğullarının ameliyatı nedeniyle Nazilli'ye gittiklerini mağdurenin evde kaldığını belirttikleri gibi hastane dönüşünde mağdurenin davranışlarının değiştiğini, kendisini asacağını öldüreceğini tekrar edip tuhaf hareketler yapmaya başladığını, dışardan içeri gelmediğini beyan etmekle mağdurenin eylem sonrası ruh haline ilişkin durumu anlattıkları birlikte değerlendirildiğinde mahkemece sanıığın üzerine atılı suçtan mahkûmiyetine ilişkin karar yerinde olduğundan kararın onanması gerektiği,” düşüncesi ile karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 25.05.2017 tarih ve 12235 sayı ile;

"... Olayın tanığı yoktur. Sanık atılı suçlamayı aşamalarda verdiği savunmalarında kabul etmemiştir. Mağdurenin erkek kardeşi Özkan ile bacanak olduklarını kendisinin Özkan'la arasının iyi, müştekileri ise Özkan'la dargın olduğunu bu nedenle kendisine iftira ettiklerini söylemiştir.

Mağdure Kuyucak Cumhuriyet Savcısına verdiği bila tarihli ifadede; 'Mart 2008 tarihinde babam ve annem Nazilli'de bulunduğu gece evde yalnız kalıyordum. Bu sırada kapı çaldı, açtığımda ... ağzımı kapatıp annene babana söylersen seni öldürürüm diye tehdit etti Elinde bulunan ilacın kokusuyla ben kendimden geçmişim. Ondan sonrasını hatırlamıyorum' şeklinde beyanda bulunduğu, akıl hastalığının etkisi ile kendisini tam ifade edemediğinin, zaman zaman başka olayları anlattığının, olay sırasında evde bulunan dayısının ise uyandıramadığının beyan ettiğinin zapta geçirildiği, mağdurenin sürekli 'ağzımı kapattı ben kendimden geçtim' şeklinde tekrarlayan cümleler kurduğunun da zapta geçirildiği anlaşılmıştır.

Mağdurenin 28/01/2009 günlü celsede Yerel Mahkeme huzurunda verdiği ifadesinin ise 'Ben annem babamla birlikte kalırım. Dayım Kamil de bizimle birlikte kalır, Kendisi sağır kulağı duymaz, onun suçu yok bu köpek yaptı,ben okula gitmedim. Bu adam bizim eve gelip gidiyordu, düğünlerde bayramlarda gelir gider,abimin bacanağı olur, o tarihte annemle babam ağabeyim... kasık ameliyatı olduğundan hastaneye gitmişlerdi, evde dayımla ben vardım. Kapıyı çaldılar, kapıyı açtığımda bu adamı gördüm. Eline bez gibi bir şey alıp kapıya tekme vurarak benim ağzıma bir şey kokuttu. Hemen sürüyerek içeriye soktu, televizyon olmayan odaya götürdü. Orada üstümde bulunan şalvarı indirdi, ondan sonrasını hatırlamıyorum. Bayılmışım, kendime geldiğimde evde annem babam yoktu, bu adam içeri girerken elinde bıçakta vardı. Düğmeli bir bıçaktı, düğmeye basınca atıyordu, korktuğum için kimseye bir şey söylemedim. Filmlerdeki gibi ağzıma bant yapıştır. Anana babana söylersen bıçakla seni keserim dedi. Çok korktum, Yazgül abla ve Hörü Bodrum da duymuşlar. Hörü anneme telefon açmış, böyle böyle olmuş demiş. Hörü’nün nerden duyduğunu bilmiyorum. Ben hiç kimseye olayla ilgili Bir şey söyleyemedim. Sanıktan korkuyordum. Bu olay nedeniyle aklımı kaybettim. Ben uyandığımda kasıklarımda kan vardı, onları sildim. Ben bunu gördüm mü tiksiniyorum. Pisliğinden dolayı tiksiniyorum. Beni bu yaptı, dengem bozuldu. Ben küçükken hastalık geçirdim. Babam beni okula göndermedi. Benim kanamam olduğu için Serpil ablam beni Aydın’a götürdü. Babam da beni doktora götürdü. Ben gebe kalmadım. Çocuk aldırmadım, daha önce kimse beni yapmamıştı. Hörü abla çocukla ilgili bana birşeyler dedi. Ben ne çocuğu dedim. Çocuk falan yok. Beni yapan budur, ceza almasını istiyorum, bu köpek başkasının üstüne atıyor, yapan budur' şeklinde olduğu görülmüştür.

14/07/2008 günlü bila sayılı Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı raporunda 'hymen saaat kladranına göre 6-7 hizasında vajen duvarına kadar inen eski yırtık tespit edildiği, bu yırtığın muayane tarihinden geriye doğru 10 gün veya daha önceki bir tarihte husule gelmesinin mümkün olduğu, vücuda organ veya sair bir cisim sokulduğu, akut ya da kronik livatanın maddi delillerine rastlanmadığı' hususlarının bildirildiği,

14/07/2008 günlü bila sayılı Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı raporunda 'hymen saaat kladranına göre 6-7 hizasında vajen duvarına kadar inen eski yırtık tespit edildiği, bu yırtığın muayane tarihinden geriye doğru 10 gün veya daha önceki bir tarihte husule gelmesinin mümkün olduğu, vücuda organ veya sair bir cisim sokulduğu, akut ya da kronik livatanın maddi delillerine rastlanmadığı' hususlarının bildirildiği,

04/08/2008 günlü 1049 sayılı Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı raporunun; "Genel durumu iyi, bilinç açık olan olgunun, kooperasyon ve oryantasyonunun tam olmadığı, mental retarde olduğu izlenimi verdiği, hikayenin sorgulanmasında refakatinde gelen ablasından yardım alındığı, kişinin kendisiyle ilgili sorulara kısa cümle/tek kelimelik cevaplar verdiği, hiç okula gitmediğinin, bekar olduğunun ve hiç evlenmediğinin, ailesi ile birlikte yaşadığının, 2 yaşlarında ateşli bir hastalık geçirdiğinin ve sonrasında zekasının geri kaldığının ifade edildiği, olay sorulduğunda olayı net bir şekilde anlatamadığı ancak ablasının yardımıyla tamamlanan ifadeleri onayladığı, yaklaşık 2 ay önce, köyden tanıdığı bir şahsın ağzına-bumuna bir şey tutarak kendisini bayılttığını, kendisini soyduğunu ve tecavüz ettiğini, olaydan sonra 15 gün süren vajinal kanamasının olduğunu, kadın doğum doktorunun ilaç verdiğini ve halen kullandığını, kanamasının kesildiğini ifade ettiği saptandı. Psikiyatri konsültasyon muayenesinde: 15.07.2008 tarihli muayene notunda; konuşma spontan olduğu, anlaşılamadığı, kooperasyonda zortanıldığı, duygulanım uygunsuz, duygudurum labil, algı normal, yönelim zaman oryantasyonu bozulmuş, bellek azalmış, dikkat azalmış olduğu, çağrışımların hız ve miktarı azaldığı, sanrı olmadığı, yargılamanın bozulduğu, evde sürekli huzursuz olduğunun, uyumakta zorlandığının ifade edildiği, 29.07.2008 tarihinde yapılan psikolojik değerlendirme raporunda eksen II: hafif düzeyde zeka geriliği, eksen III: duyma problemi, eksen V: %50 korunmuş olduğu ve yeniden değerlendirmede duygudurum depresif olduğu, uyku düzensiz, iştah azalmış, anhedoni olduğu, mağdurun fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediği, suçun sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulduğu (akut stress bozukluğu + depresyon) kanaatine varıldığı saptandı.

Sonuç:

...'ün 14.07.2008, 15.07.2008 ve 29.07.2008 tarihlerinde yapılan muayeneleri sonucunda:

1-Kişinin uğradığı iddia olunan cinsel saldın fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediği,

2-Kişide 'akut stress bozukluğu ve depresyon' saptandığı, ruh sağlığının bozulduğu kanaatini bildirir rapordur' şeklinde olduğu,

Sonuç:

...'ün 14.07.2008, 15.07.2008 ve 29.07.2008 tarihlerinde yapılan muayeneleri sonucunda:

1-Kişinin uğradığı iddia olunan cinsel saldın fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediği,

2-Kişide 'akut stress bozukluğu ve depresyon' saptandığı, ruh sağlığının bozulduğu kanaatini bildirir rapordur' şeklinde olduğu,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 29/04/2009 gün ve 1810 karar sayılı mütalaasının; '... kızı 12/04/1969 doğumlu ...'ün Kurulumuzca 16/03/2009 tarihinde yapılan muayenesinde, vakanın 'orta derecede zeka geriliği' olarak değerlendirildiği, adlı tahkikat dosyasının incelenmesinde kendisinde saptanmış olan ve hayatının ilk yıllarından başlayıp ömrü boyunca sürecek olan bu zeka geriliğinin mağduresı bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına mani olacak mahiyet ve derecede olduğu bu duruma göre ... kızı 12/04/1968 doğumlu ...'ün 2008 yılı Mart ayında mağduresı bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı, fiile karşı kendisini ruhsal yönden savunabilecek durumda olmadığı, kendisinde mevcut zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılabileceği, vermiş olduğu ve vereceği ifadelere ancak ana hatları ve kuvvetli delillerle desteklendiği taktirde itibar edilebileceği, kişinin Kurulumuzca 16/03/2009 tarihinde yapılan muayenesinde tespit edilen ruhsal bulgularının Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 14/07/2008 ve 04/08/2008 tarihli raporlarında tarif edilen ruhsal bulgularla birlikte dosya kapsamı ile bir bütün halinde değerlendirildiğinde ... kızı 12/04/1968 doğumlu ...'ün 2008 yılı Mart ayında mağduresi bulunduğu olay sonucunda ruh sağlığının bozulduğu oybirliği ile mütalaa olunur.' şeklinde olduğu anlaşılmıştır.

Mağdurenin annesi Senem ve babası ... de verdikleri ifadelerde, olay tarihinde oğulları...'i ameliyat için Nazilli İlçesine götürdüklerini, bir süre orada kalıp geri döndüklerinde mağdurenin garip davranışlar sergilemeye başladığını, kendisini asacağını öldüreceğini tekrar edip tuhaf hareketler yapmaya başladığını, dışardan içeri gelmediğini gördüklerini, kendilerine bir şey anlatmadığını, daha sonra Bodrum'da yaşayan tanık ...'in kendilerini arayıp durumu söylemesi ve mağdurenin anlatımı ile olayı öğrendiklerinin beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Tanık ... de talimatla alınan ifadesinde, olayı ... isimli, kişiden duyduğunu, geçmiş olsun diye mağdurenin ailesinin aradıklarını, onların da olaydan haberdar olmadığını, kendisinin araması ile öğrendiklerini beyan etmiştir.

Olay sırasında evde olduğu anlaşılan mağdurenin dayısı Kamil'in olaya tanık olmadığı ve kulaklarının aşırı derecede zayıf işittiğinin dosya kapsamında sanık ve müşteki tarafın anlatımları ve mahkemenin gözlemi ile sabit olduğu görülmüştür.

Tanık ... de talimatla alınan ifadesinde, olayı ... isimli, kişiden duyduğunu, geçmiş olsun diye mağdurenin ailesinin aradıklarını, onların da olaydan haberdar olmadığını, kendisinin araması ile öğrendiklerini beyan etmiştir.

Olay sırasında evde olduğu anlaşılan mağdurenin dayısı Kamil'in olaya tanık olmadığı ve kulaklarının aşırı derecede zayıf işittiğinin dosya kapsamında sanık ve müşteki tarafın anlatımları ve mahkemenin gözlemi ile sabit olduğu görülmüştür.

Mağdurenin soruşturma ve kovuşturma aşmasında alınan ifadeleri ile Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nda muayene sırasında alınan öykülerinde olayı hep aynı şekilde anlattığı, adli raporları ile vajene organ ya da sair cisim sokulduğunun ve olay nedeniyle ruh sağılığının bozulduğunun tespit edildiği, bu bulguların mağdurenin anlatımlarını destekler mahiyette kuvvetli delil olarak kabul edilmesi gerektiği, keza sanığın olay tarihinde olay mahalli olan köye gitmediğine dair gösterdiği tanıkların sanığın o tarihlerde zaman zaman mağdurenin bulunduğu köye gittiğine dair beyanda bulundukları, sanığın mağdure ve ailesi tarafından kendisine cürüm atfedilmesini gerektirir mahiyette bir husumet nedeni bildirememiş olduğu da gözetildiğinde;

Sanığın 2008 yılı Mart Ayı içinde, Kuyucak ilçesi Sarıcaova köyünde akıl hastalığı bulunan mağdureye, annesi ...'ün evde olmamasından ve dayısı Kamil'in kulağının ağır işitmesinden faydalanarak, belirsiz saatte evlerine girip ilaç koklatarak vücüduna organ ya da sair cisim sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğunun sabit olduğu, yerel mahkemenin uygulamasının sübuta uygun olduğu ve mahkumiyet hükmünün onanması gerektiği," görüşyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Dairesince 27.11.2017 tarih, 2828-5963 sayı ve oy çokluğu ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının sanık hakkında açılan kamu davasından haberdar edilmesinin zorunlu olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Sanık ...'ın mağdure ...'e karşı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece 23.05.2012 tarih ve 397-170 sayı ile atılı suçtan sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, hükmün sanık ve müdafisi ile sanık aleyhine Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece bozulduğu,

Sanık ...'ın mağdure ...'e karşı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece 23.05.2012 tarih ve 397-170 sayı ile atılı suçtan sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, hükmün sanık ve müdafisi ile sanık aleyhine Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece bozulduğu,

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 25.01.2016 tarih ve 276-26 sayı ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verildiği,

Hükmün sadece sanık ve müdafisi tarafından temyiz edildiği,

Yerel Mahkemece Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına duruşma davetiyesi çıkarılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği,

Anlaşılmaktadır.

Dünya genelinde güncelliğini koruyan ve mücadele edilmesi gereken aile içi ve kadına karşı şiddet, insanların temel hak ve özgürlüklerini ihlal etmesinin yanı sıra toplumsal yaşamı da tehdit eden sosyal bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu bakımdan insan haklarına saygılı, sosyal bir hukuk Devleti olma konusundaki kararlılığını ortaya koyan ülkemizce Anayasa'mızda gerekli düzenlemeler yapılarak eşitlik ilkesi temelinde gerekli önlemler alınmıştır. Bu kapsamda;

Anayasa'nın herkesin dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayrım gözetilmeksizin kanun önünde eşit olduğunu hüküm altına alan "Kanun önünde eşitlik" kenar başlıklı 10. maddesine 22.05.2004 tarih ve 25469 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5170 sayılı Kanun ile eklenen ikinci fıkrada; kadınlar ve erkeklerin eşit haklara sahip olduğu, devletin bu eşitliğin yaşama geçmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiş, 13.05.2010 tarih ve 27580 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5982 sayılı Kanun ile ikinci fıkraya eklenen cümle ile kadın-erkek eşitliğinin sağlanması hususunda alınacak tedbirlerin eşitlik ilkesine aykırı yorumlanamayacağı, eklenen üçüncü fıkra ile de çocuklar, yaşlılar, özürlüler, harp ve vazife şehitlerinin dul ve yetimleri ile malul ve gaziler için alınacak tedbirlerin eşitlik ilkesine aykırı sayılmayacağı hüküm altına alınarak pozitif ayrımcılık ilk defa Anayasa düzeyinde benimsenmiştir.

Öte yandan ailenin, Türk toplumunun temeli olduğunu ve eşler arasındaki eşitliğe dayandığını belirten Anayasa'nın 41. maddesinin kenar başlığı "Ailenin korunması” şeklinde iken yine 5982 sayılı Kanun ile "Ailenin korunması ve çocuk hakları" hâline getirilip anılan Kanun ile maddeye eklenen üçüncü fıkrada devletin, her türlü istismara ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alacağı öngörülmüştür.

Öte yandan ailenin, Türk toplumunun temeli olduğunu ve eşler arasındaki eşitliğe dayandığını belirten Anayasa'nın 41. maddesinin kenar başlığı "Ailenin korunması” şeklinde iken yine 5982 sayılı Kanun ile "Ailenin korunması ve çocuk hakları" hâline getirilip anılan Kanun ile maddeye eklenen üçüncü fıkrada devletin, her türlü istismara ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alacağı öngörülmüştür.

Aile içi ve kadına karşı şiddetle ilgili kavramların Türk Hukukuna girmesinde uluslararası bildirge ve sözleşmelerin önemli bir rol oynadığı ve yasal düzenlemelerde yer alan kavramların, temelini bu uluslararası sözleşmelerden aldığı görülmektedir. (Ebru Ceylan, Türk Hukukunda Aile İçi Şiddet ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesiyle İlgili Yeni Düzenlemeler, Türkiye Barolar Birliği Dergisi Kasım-Aralık Sayısı, Yıl: 2013, S.103, s. 15.) Öte yandan Anayasa'nın 90. maddesinde, usulüne göre yürürlüğe konulmuş uluslararası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu, bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurulamayacağı ve usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin uluslararası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda uluslararası antlaşma hükümlerinin esas alınacağının hüküm altına alınması nedeniyle uyuşmazlık konusu bakımından önem arz eden uluslararası antlaşmalara değinmekte zorunluluk bulunmaktadır.

Birleşmiş Milletler tarafından 18.12.1979 tarihinde kabul edilen ve ülkemizde de 14.10.1985 tarih ve 18898 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesi", yaşamın her alanında kadın-erkek arasındaki ayrımcılığı kaldırıp insan hakları ve temel özgürlüklerin kadınlara tanınması için sözleşmeye taraf devletlerin kararlı şekilde eşitlik politikası izlemelerini sağlama amacı taşımaktadır. (Nazan Moroğlu, Kadına Yönelik Şiddetin Önlenmesi 6284 Sayılı Yasa ve İstanbul Sözleşmesi, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Yıl: 2012, Mart-Nisan S.99, s. 359-360; Ceylan, s. 15-16.) Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Ortadan Kaldırılması Komitesi de cinsiyete dayalı şiddetin, kadınların erkeklerle eşitlik temelinde hak ve özgürlüklerden yararlanma imkânına ciddi bir engel teşkil eden ve bu nedenle Sözleşme'nin 1. maddesi kapsamında yasaklanan bir ayrımcılık şekli olduğunu belirtmiştir. (AİHM, Opuz/Türkiye Kararı, 09.06.2009, B.N:33401/02, &74.)