muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10813, Karar No: 2013/17740, Tarih: 01.10.2013

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa’nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı ... Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgâh senetleri elde edilmeli, ilgili ... Müdürlüklerinden sağlanan ... kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili ... Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı ... ...... ... araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; davacı ve eşi aleyhine yürütülen ceza soruşturması sırasında jandarma tarafından tutulan 06.04.2011 tarihli tutanakta, “davacı ile eşinin halen birlikte yaşadığının” belirtildiği, jandarma tarafından alınan ifadelerde, davacının komşusu olan ... ...... ...’in de kontrol memuruna verdikleri gibi ifade verdikleri, buna rağmen bu kişilerin ifadelerinin alınmadığı ve yukarıda yazılı şekilde ayrıntılı araştırma yapılmadan hüküm kurulduğu görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay — Esas No: 2010/30707, Karar No: 2010/29034, Tarih: 20.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/30707 E.  ,  2010/29034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2010/230359

MAHKEMESİ : (BİTLİS) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/05/2010 tarihli ve 2010/263 değ.iş

SUÇ : Hırsızlık ve mühür bozma suçu

Hırsızlık ve mühür bozma suçundan sanık Ş.. C..'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-f, 168/1, 62/1 (iki kez), 50/1, 52/2 (iki kez), 203/1 maddeleri gereğince 4.000 ve 3.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Tatvan Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2009 tarihli ve 2009/468-614 sayılı kararının infazı sırasında hükümlünün para cezaını ödememesi sebebiyle İncirliova Cumhuriyet Başsavcılığınca hapis cezasına çevrilmesini müteakip, hükümlü tarafından cezasının konutunda çektirilmesi talebinin reddine dair aynı mahkemenin 06/05/2010 tarihli ve 2010/99 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfaz Hakkında Kanun'un 110/2.maddesi uyarınca konutunda çektirilmesine ilişkin (BİTLİS) Ağır Ceza Mahkemesinin 26/05/2010 tarihli ve 2010/263 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/09/2010 gün ve 2010/10792/56737 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/10/2010 gün ve 2010/230359 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 10/03/2010 tarih ve 2009/53799 esas, 2010/7351 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-f ve 203/1.maddesi uyarınca verilen adli para cezasının infazının 5275 sayılı Kanun'un 106.maddesine göre yapılması gerektiği, hükümlü tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içerisinde adli para cezasını ödenmezse, ödenmeyen kısma gelen gün miktarınca hapsedileceği, aynı maddenin 9.fıkrası uyarınca adli para cezasından çevrilen hapsin infazının ertelenmesi ve şartla salıverilme hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, ancak hükümlünün hapis yattığı günler dışındaki günlere karşılık gelen miktarı öderse hapisten çıkarılacağı, adli para cezasının ödenmemesi sebebiyle dönüştürülen hapis cezasının, para cezasının yerine getirilmesini sağlamak amacına yönelik, infaz hukukuna ilişkin zorlama hapsi niteliğinde olduğu, 5275 sayılı Kanun2un 110.maddesinde öngörülen özel infaz usullerinin uygulanmasının mümkün bulunmadığı, söz konusu hükmün uygulanması için infaza konu cezanın kısa süreli hapis olması gerektiği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5275 sayılı Yasanın 106.maddesinin 3.fıkrası uyarınca adli para cezasından çevrilen hapis cezasının, aynı maddenin 9.fıkrası uyarınca infazının ertelenememesi, infazında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanamaması ve hak yoksunlukları bakımından adli para cezasının esas alınacak olması, hükümlünün adli para cezasını ödemesi halinde her zaman infazın sonlandırılabilmesi karşısında, infaz hukukuna ilişkin, para cezasının ödenmesini sağlama amacına yönelik olması nedeniyle, bu tür hapis cezaları yönünden anılan yasanın 110.maddesinde öngörülen özel infaz usullerinin uygulanması olanağı bulunmadığından, itiraz merciince itirazın reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (BİTLİS) Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen, 26.05.2010 gün ve 2010/263 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21441, Karar No: 2015/9091, Tarih: 23.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/21441 E.  ,  2015/9091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 23.06.2015 Salı günü davacı ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'ın sürücüsü ve davalı... Kozmetik Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd Şti'nin işleteni olduğu aracın kavşakta davacı yaya ...'e çarpması sonucunda meydana gelen kazada davacı müvekkilin yaralandığını, kazanın davalı sürücünün kusuru ile meydana geldiğini belirterek 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilinin azami hız sınırları içinde seyrettiğini, davacının kendi kusuru ile kazaya sebebiyet verdiğini, hükmedilecek tazminatın adalete uygun olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 3.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği

hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, hükmedilen manevi tazminatın; kaza tarihi, davacının yaralanmasının niteliği, yaşı, davacının sosyal ve ekonomik durumu, davalı sürücü Gökçem'in kazanın meydana gelmesinde %75 asli kusurlu olması karşısında uygun olmasına ve varılan sonuç itibariyle hakkaniyete aykırı, sebepsiz zenginleşme teşkil edecek bir durumun bulunmamasına göre; davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 153,93 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 23.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1790, Karar No: 2020/6430, Tarih: 25.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1790 E.  ,  2020/6430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, iş yerinin, çatısı bulunmayan ve yağmurdan su alan damının yalıtımı için, ... ile sözleşme yaptığı, ...'un ... ile ...'ı işçi olarak görevlendirdiği, ölenin 11 metre yükseklikte olan iş yeri damına asansör ile kum çektiği esnada düşerek ölmesi, asansörün ise damdan zincire bağlı olarak boşlukta sarkık halde kalması şeklinde meydana gelen olayda, tanık ...‘in duruşmada verdiği beyanında, olaya konu asansörü kendilerinin kurduğunu, anılan inşaatta güvenlik malzemelerinin olmadığını, nasıl çalışmaları gerektiğini gösteren, talimat veren bir kimsenin bulunmadığını beyan etmesi, tanık Kasım’ın duruşmada verdiği beyanında asansörün ...’e ait olduğunu söylemesi, sanığın duruşmada verdiği beyanında asansörün ve kurulumun ...’e ait olduğunu beyan etmesi karşısında; olaya konu binanın inşaatını üstlenen sanığın, piyasadan bulduğu işçi ... ile aralarında şifai olarak anlaştığı, olaya konu işin yapımında ...’i, ölen ...’i ve Kasım’ı olaya konu binanın damında yapılacak olan yalıtım işi için işçi sıfatıyla çalıştırdığı ancak anılan binanın inşaatı sırasında, denetim ve gözetim görevini işinde ehil bir şantiye şefi tayin ederek yapmadığı ve bu nedenle işçi ...’in ölümünde tali kusurlu olan sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin, cezanın alt hadden tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13418, Karar No: 2021/6581, Tarih: 15.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/13418 E.  ,  2021/6581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Görevlileri ile İlişkisi Olduğundan Bahisle Bir İşin Gördürüleceği Vaadiyle Dolandırıcılık

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılandan birden fazla menfaat temin etmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın belediye meclis üyesi ... ve .. milletvekili ... Turan gibi kamu görevlileri ile ilişkisi olduğunu, tanıdığını belirtip katılana ve kardeşine bu kişiler vasıtasıyla iş bulma vaadinde bulunduğu, farklı tarihlerde haksız menfaat temin ettiği, bu suretle kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan bahisle bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 15.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/783, Karar No: 2024/4157, Tarih: 19.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/783 E.  ,  2024/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2190 E., 2023/1531 K.

KARAR : Davacı Vekili ve Davalı Yüksekoba İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. Vekilinin İstinaf Başvurusunun Ayrı Ayrı Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/354 E., 2020/4 K.

1) İlk Derece Mahkemesince yüklenicinin temliki nedeniyle tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde bedel talepli davada; davacının davalı Yüksekoba İnş. San. Ltd. Şti ile Bursa ili, Osmangazi ilçesi, Yunuseli mah. 10483 ada, 1 parselde bulunan B Blok 16 nolu bağımsız bölüm hakkında 13/03/2016 tarihli Gayrimenkul Satış Sözleşmesi imzalandığı, Bursa 2. Sulh Mahkemesi'nin 2018/118 D.İş sayılı tespit raporuna göre inşaatın tamamlanma seviyesinin %81 olduğunun rapor edildiği, mahallinde bilirkişi heyetiyle birlikte keşif yapıldığı, keşif tarihi itibariyle inşaatın tamamlanma oranının %100 olduğu, ancak gerek tanık anlatımları gerekse tespit dosyası dikkate alındığında davalı yüklenicinin inşaatın yapımından el çektiği dönemde inşaatın %100 oranında tamamlanmamış olduğu işin eksik yapıldığı yüklenicinin el çekmesinden sonra kalan işlerin yapıldığı ve inşaatın %100 tamamlanmasının davalı yüklenici tarafından gerçekleştirilmemiş olduğu, yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında arsa sahibine karşı tüm edimlerini yerine getirmemiş olduğundan yüklenicinin halefi olarak davacının arsa sahibinden tapu iptal tescil isteminde bulunamayacağı, davalı yüklenicinin satım sözleşmesinde davacıya karşı ifa yükümlülüğünü yerine getirmediğinden davacının kendisine ödediği bedeli iade ile yükümlü olduğu gerekçesiyle davalı ... Tuncay'a yönelik davanın reddine, satıcı olan davalı Yüksekoba Ltd. Şti.ne yönelik olarak davanın kabulü ile 280.000,00TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

2) Mahkeme kararına karşı davacı vekilince ve davalı Yüksekoba İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle arsa sahipleri ifaya zorlanamayacağından davacının tapu iptal ve tescil isteğinin reddine karar verilmesinde usûl ve yasaya aykırı bir durum bulunmamakla davacının istinaf isteminin yerinde olmadığı, diğer yandan mahkemenin delillerin takdiri ile kabul ve değerlendirmesinin usul ve yasaya uygun olması nedeniyle davalı Yüksekoba İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen istinaf taleplerinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

3) Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3) Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, davacı tüketici olması nedeniyle harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6931, Karar No: 2017/10984, Tarih: 04.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6931 E.  ,  2017/10984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma günü olarak belirlenen 04.07.2017 tarihinde davalı vekili Av..... ile davacı vekili Av. ....y geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile elektrik abonesi olan müvekkili şirketten hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 33.227,57 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve

yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.