muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5251, Karar No: 2013/22161, Tarih: 23.10.2013

Yine Büyükşehir Belediye Kanunu’nun 28. maddesinde, “Belediye Kanunu ve diğer ilgili Kanunların bu kanuna aykırı olmayan hükümleri ilgisine göre büyükşehir, büyükşehir ilçe ve ilk kademe belediyeleri hakkında da uygulanır.” hükmü getirilerek sözkonusu kanunda kural bulunmayan hallerde uygulanacak kanunlara ilişkin atıf kuralına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 67. maddesinde, Belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile toplu ulaşım ve taşıma hizmetlerinin süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebileceği hüküm altına alınmıştır.

İ.E.T.T., İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne bağlı genel müdürlük şeklinde örgütlenen bir kamu tüzelkişisi olup 3645 sayılı İstanbul Elektrik, Tramvay Ve Tünel İdareleri Teşkilat Ve Tesisatının İstanbul Belediyesine Devrine Dair Kanun ile kurulmuştur. Yine aynı Kanun ile sözkonusu idarelerin görevleri İ.E.T.T.’ ye devredilmiştir. KİPTAŞ ise Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun 26. maddesine göre kurulmuş olan İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olup sermayesinin %99 İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne kalan %1’i ise İstanbul Büyükşehir Belediyesinin diğer iştiraklerine aittir.

Davalıların yapıları ortaya konulduktan sonra davalılar arasındaki şoför ve bakım personeli hizmet alımı sözleşmeleriyle hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kurulup kurulmadığının, kurulmuş ise söz konusu ilişkinin muvazaalı olup olmadığının tespit edilmesi gereklidir.

Dosya kapsamına göre, davalı İ.E.T.T.’nin merkezi yönetimin sınırlı kadro uygulaması sebebiyle şoför ve yardımcı personel ihtiyacını önce İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan İstanbul Ulaşım A.Ş.’den sonra yine Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan KİPTAŞ’tan hizmet alım yoluyla sağladığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. İ.E.T.T. Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde toplu taşıma işini yapmakta olup şoför ve bakım işçisi ihtiyacını KİPTAŞ ile aralarındaki hizmet alım sözleşmeleri uyarınca bu şirket üzerinden temin etmektedir. Öte yandan işçilerin işe alınmalarında, işin yapılmasında ve işin yönetiminde İ.E.T.T. söz sahibi olup işveren yetkileri İ.E.T.T. tarafından kullanılmaktadır. Ayrıca İ.E.T.T. işçileri ile KİPTAŞ işçilerinin aynı organizasyon kapsamında aynı işi, İ.E.T.T. tarafından sağlanan malzeme ve araçlarla yaptıkları anlaşılmaktadır.

Alt işveren, bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Somut olayda davalılar arasında işçi temine yönelik bir ilişki sözkonusu olup geçerli bir alt işverenlik ilişkisi mevcut değildir. Diğer taraftan Belediye Kanunu’nun 67. maddesi anlamında toplu taşıma işinin alt işverene verilmesi de sözkonusu değildir. Çünkü alt işverenin de işveren sıfatını taşıması ve kendi organizasyonunun bulunması gereklidir. Oysa işin yapılması için gerekli bütün donanım ve organizasyon diğer davalı İ.E.T.T.’ye aittir. Yine 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar muvazaayı dışlayıp geçersiz bir alt işverenlik ilişkisini geçerli kabul etmeyi sağlayacak içeriğe de sahip değildir. Bu düzenlemelerde hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisinin kamu kurumları açısından bazı sonuçları özel olarak düzenlenmiştir.

Ayrıca davalılar arasında hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisi olmadığına dair iki adet iş müfettişi raporu mevcut olup bu raporlara karşı yapılan itirazlar mahkemeler tarafından kesin olarak reddedilmiştir (İstanbul 1. İş Mahkemesi, 2010/1115 esas, 2012/695 karar ve İstanbul 9. İş Mahkemesi, 2010/1086 esas, 2011/425 karar sayılı kararlar). Bu şekilde iş müfettişi raporundaki belirlememeler ile sözkonusu dava dosyaları kuvvetli delil niteliği taşımaktadır.

Sonuç olarak, davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunmamasına ve KİPTAŞ işçisi olarak gözüken davacının, başından itibaren İ.E.T.T. işçisi olmasına rağmen muvazaanın olmadığına dair yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Mahkemece davacının davalı İ.E.T.T.’nin taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanması için gerekli diğer şartların mevcut olup olmadığı ile talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ayrıca değerlendirildikten sonra sonucuna göre davacının talepleri hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29937, Karar No: 2016/3690, Tarih: 23.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/29937 E.  ,  2016/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, fazla mesai ücreti, yemek ücreti, geçici görevlendirme ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat..... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Banka’da saha donanım bakım teknisyeni olarak çalışırken Genel Müdürlük kadrosuna tabi tüm çalışanlara yemek ücreti verilirken.... İli dışında çalışanlara 2006/Şubat ayından sonra yemek ücreti verilmediğini, bu durumun ise eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, yine çalıştığı süre boyunca fazla çalışmalarını Bankanın oluşturduğu sisteme girmiş olmasına rağmen karşılıklarının Toplu İş Sözleşmesinde belirlenen %75 zamlı olarak yansıtılmadan eksik ödendiğini, ayrıca Toplu İş Sözleşmesi’nin 37. Maddesine göre geçici görev ücretinin ödenmediğini, keza ... düzenlemelerine göre hakkettiği izin ücretlerinin de tamamının ödenmediğini iddia ederek; yemek ücreti, fazla çalışma ücreti, geçici görevlendirme ücreti ve izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında davacı işçinin yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi kapsamında bulunup bulunmadığı hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki asıl uyuşmazlık, yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre saha donanım bakım teknisyeni olarak çalışan davacının geçici görevlendirme halinde ikamet yevmiyesinden faydalanıp faydalanamayacağı hususunda toplanmaktadır.

Toplu İş Sözleşmesi’nin “Geçici Görev ve Seyahatlerde Harcırah ve İkamet Yevmiyesi” başlıklı 37.maddesinde, "Herhangi bir sendika üyesine vazifeli bulunduğu şehir sınırları dışındaki diğer bir şehir veya ilçede bulunan bir ünitede geçici görev verildiği takdirde;

Toplu İş Sözleşmesi’nin “Geçici Görev ve Seyahatlerde Harcırah ve İkamet Yevmiyesi” başlıklı 37.maddesinde, "Herhangi bir sendika üyesine vazifeli bulunduğu şehir sınırları dışındaki diğer bir şehir veya ilçede bulunan bir ünitede geçici görev verildiği takdirde;

a)Yapacakları seyahate karşılık 36.maddcde belirtilen esaslara görev nakil vasıtası ücreti,

b)Seyahat müddetine münhasır kalmak üzere yolculuk yevmiyesi.

c)Gidilen mahalde ikamet yevmiyesi verilir.

Geçici veya vekalet görevi ile gidilen (inilenin bulunduğu şehir veya ilçede gece kalınmadığı takdirde, ikamet yevmiyesinin 2/3 ü ödenir. Geçici veya vekalet görevi bir ayı geçerse yevmiye ödenmesine son verilerek vekalet ücreti ödenir....., .... ve ... ilçeleri.... şehir sınırları haricinde sayılır " düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre sendika üyesinin harcırah ve ikamet yevmiyesinden faydalanması için kural olarak görevli bulunduğu şehir sınırları dışındaki başka şehir veya başka bir şehrin ilçelerine geçici olarak görevlendirilmesi gereklidir. Bu kuralın istisnası ise aynı düzenleme de İstanbul İl’i için ..., ... ve ... ilçeleri olarak belirtilmiştir.

Geçici görev yolluğu talebinin dayanağını oluşturan 37. maddedeki şartlara göre davacı işçinin görevli olduğu il sınırları dışındaki yerler için bu yolluğun belirlendiği, somut dava dosyası açısından davacının.... İl sınırları içinde görevli olduğundan, ancak ... Merkez ve İlçeleri dışındaki geçici görevlendirilmesi halinde anılan maddedeki parasal haktan faydalanması gerektiği anlaşılmıştır.

Dosyadaki mevcut bilirkişi raporunda davacının görev süresince.... Merkez ve ilçeleri dışındaki..., ... gibi bazı yerlere göreve gittiği görülmektedir. Bu itibarla davacının ... İl sınırları dışına görevli gittiği il ve ilçelerin tamamı saptanarak sadece bu yerler açısından talebin kabulü gerekirken tamamen reddi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25885, Karar No: 2013/14579, Tarih: 13.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25885 E.  ,  2013/14579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun unsurlarının oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Hüküm kurulurken adli para cezası üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

3- Hükümde adli emanet numarasının 2010/628 yerine 2010/268 olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sanık ...'a ilişkin 2. fıkrasının 1. paragrafındaki “2 yıl hapis ve” ibaresinden sonraki kısmın çıkarılması ve yerine “5 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi, 2. paragrafındaki “1 yıl 8 ay hapis ve” ibaresinden sonraki kısmın çıkarılması ve yerine "4 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, ikinci paragraftan sonra gelmek üzere “4 tam gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin fıkradaki "3.000,00 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "80,00 TL" ibaresinin yazılması ve adli emanet numarasının 2010/628 olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün (DÜZEL- TİLEREK ONANMASINA), 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11879, Karar No: 2013/1869, Tarih: 21.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/11879 E.  ,  2013/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.10.2011 tarih ve 486/522 ... hükmün Daire'nin 12.06.2012 gün ve 3856/5591 ... ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... tarafından Hazine aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının reddine ilişkin verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine, Dairenin 12.06.2012 gün ve 2012/3856 – 5591 Esas, Karar ... ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmişti. Ne var ki, davacı süresinde vermiş olduğu karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle onama kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasını istemiştir.

Dava konusu 1502 parsel 06.09.1983 tarihinde senetsizden 1138 parsel ... taşınmaza uygulanan 07.10.1974 tarih 4 sıra nolu tapu kaydının miktar fazlası olarak zeytinlik vasfı ile Hazine adına tespit edilmiş ve tutanağın 07.07.1987 tarihinde kesinleşmesi ile tapuya tescil edilmiştir. Davacı ... dava dilekçesinde her türlü delile dayandığını bildirmiş olup 04.10.2010 tarihli dilekçesinde dava konusu taşınmazın kendisi adına tespit ve tescil edilen 1138 parsele uygulanan tapu kaydı kapsamında kaldığını iddia etmiş ancak Mahkemece bu yönde bir araştırma yapılmadan hüküm oluşturulmuştur. Hukuki dinlenilme hakkını düzenleyen 6100 ... HMK'nun 27. maddesinin 3. fıkrası (HUMK.73) gereğince yargı organları tarafların iddia ve savunmalarını tam olarak dikkate alıp değerlendirmelidir. Somut olayda davacı dava dilekçesinde her türlü delile dayandığını bildirdiğine ve yargılama sırasında iddiasını ispatı bakımından tapu kaydına dayandığına göre sözü edilen hukuki dinlenilme hakkı uyarınca davacının bu iddiası Mahkemece araştırılmak zorundadır.

Bu halde Mahkemece, davacının dayanmış olduğu 07.10.1974 tarih 4 sıra nolu tapu kaydına revizyon gören ve 3573 ... Yasa uyarınca ihdasen oluşan 26.11.1959 tarih 13 nolu tapu kaydının oluşumundan itibaren bütün tedavülleri ile revizyon gördüğü taşınmazlara ait kadastro tutanakları Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilmeli, daha sonra mahallinde yeniden yapılacak keşifte, Yerel Bilirkişi ve tanıklar HMK'nun 243, 244 ve 259. maddeleri gereğince davetiyeyle keşif yerine çağırılmalı, uyuşmazlığın taşınmaza

İlişkin bulunması nedeniyle keşif yerinde dinlenilmeli, davacının dayanmış olduğu tapu kaydı ve bu kayda revizyon gören tapu kaydı ile bu tapu kaydının bütün tedavülleri dikkate alınarak 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi gereğince kaydın kapsamı belirlenmeye çalışılmalı, taşınmazın tapu kaydının kapsamında kaldığının tespiti halinde 3573 ... yasaya uygun olarak oluşan tapuya değer verilmeli, tapu kaydının kapsamı dışında kaldığının belirlenmesi halinde ise, taşınmazın daha önceden belirlenen niteliğine göre zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının karar düzeltme isteği açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle maddi hataya dayalı Dairenin 12.06.2012 gün ve 2012/3856- 5591 Esas, Karar ... onama kararının 6100 ... HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK'nun 440. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına ve Mahalli Mahkemenin 25.10.2011 gün ve 1997/486 Esas, 2011/522 Karar ... hükmünün BOZULMASINA, 65,05 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3266, Karar No: 2010/9645, Tarih: 13.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/3266 E.  ,  2010/9645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'in yargılama sırasında ölümü nedeniyle hakkındaki kamu davasının düşürülmesine, diğer sanıkların ise atılı suçtan beraetlerine dair, ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.09.2008 gün ve 2006/108 Esas, 2008/271 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre katılan vekilinin temyiz dilekçesinde sanıklar arasında gösterdiği ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ... , ..., ... , ..., ..., ... ..., ... ve ... ... ile ilgili dava veya hüküm bulunmadığı anlaşıldığından haklarında inceleme yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen sanığın yargılama sırasında ölümü nedeniyle kamu davasının düşürülmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İddianame ve dosya içeriğine nazaran kamu yararına çalışan dernek statüsünde bulunan Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu derneğinin yönetim kurulu başkanı, yönetim kurulu üyesi ve muhasebe müdürü olarak görev yapan sanıkların özetle 2000 ve 2001 yılları içerisinde derneğe ait evi düşük fiyata başkasına satmak, basılı evrakı fahiş fiyatla satın almak, ... Vakfı personel ücretlerini dernek bütçesinden ödemek ve digital baskı kaplama işini teklif almadan yüksek fiyata yaptırmak suretiyle derneği zarara uğratıp üçüncü kişilere çıkar sağladıklarının iddia edildiği, 23.11.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 27/son maddesinde “kamu yararına çalışan derneklerin mallarına karşı suç işleyenlerin devlet malına karşı suç işlemiş gibi cezalandırılacakları ” öngörülmekte ise de suç tarihinde yürürlükte bulunan 2908 sayılı Dernekler Kanunu'nda benzer bir düzenleme bulunmadığı için eylemlerinin sübutu halinde zimmet değil anılan Yasanın 85/2. maddesine uyan suçu oluşturacağı, bu suça öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13316, Karar No: 2019/3361, Tarih: 13.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13316 E.  ,  2019/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Davacının dayandığı tapu kaydının ilk tesis ve tedavülünden itibaren tasdikli suretlerinin dava dosyasına getirilmesi, davacının dayandığı tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin, herhangi bir parsele uygulanıp uygulanmadığı, revizyon gördü ise revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tutanakları, kesinleşti ise tapu kayıtları, davalı ise dava dosyalarının ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, bilhassa revizyon görmedi ise neden uygulanmadığının sorularak alınacak cevabın ve mezkur tapu kaydı tescil ilamı ile oluşmuş ise dava dosyalarının ilgili mahkemelerinden getirtilerek dosya arasına alınması,

2-Dava konusu parselin çevresindeki 217 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ve dava konusu parselin çevresindeki diğer taşınmazlar da tespit edilerek kadastro tutanaklarının aslının ve tespit kesinleşmiş ise tapu kaydının getirtilmesi, alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 13/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22632, Karar No: 2014/5304, Tarih: 27.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22632 E.  ,  2014/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/516-2013/415

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu geçerli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken; bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmaz ile, dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönleri ile oranları açıklanmadan, emsal taşınmazların kadastro yada imar parselleri olup olmadıkları tespit edilip, sonucuna göre düzenleme ortaklık payı indirimi yapılıp yapılmayacağı, yapılacaksa ne oranda yapılacağı belirlenmeden ve dava konusu ile emsal taşınmazların asgari vergi değerleri karşılaştırması da yapılmadan eksik inceleme ile % 20 oranında düzenleme ortaklık payı indirimi yaparak değer biçen rapor geçersizdir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.