muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16380, Karar No: 2017/8315, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16380 E.  ,  2017/8315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istirdat davasına dair Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01/07/2015 günlü ve 2015/27 E. - 2015/423 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 12/05/2016 günlü ve 2015/14438 E. - 2016/7730 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu ,tarafına tahakkuk ettirilen faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000.00 .- TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 28/05/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 17.275.00 .- TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 12/05/2016 günlü ve 2015/14438 E.- 2016/7730 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-

./..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...’nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12/05/2016 günlü ve 2015/14438 E.- 2016/7730 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA ve peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5522, Karar No: 2010/6495, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/5522 E.  ,  2010/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... Kurs ve Okul Talebelerine Yardım Derneği vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 107 ada 44 parsel sayılı 2.948,08 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı dernek adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde, kurs, lojman ve bahçesi niteliğindeki taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/A maddesi uyarınca hizmet malı sayılacağı ve Hazine adına tesçili gerektiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesçiline karar verilmiş; hüküm, davalı dernek vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan keşif, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın öncesinin tarım arazisi niteliğinde olduğu, 20 yılı aşkın süre... tarafından tarım arazisi olarak kullanıldıktan sonra 1978-80 yılları arasında davalı derneğe bağışlandığı ve o tarihten beri de dernek tarafından kullanıldığı, 1987 yılında bağışa ilişkin olarak ayrıca noter senedi tanzim edildiği, taşınmaz üzerinde bulunan yurt, lojman gibi binaların da davalı dernek tarafından yaptırılarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Kamu hizmet malı doğal nitelikleri itibariyle kamunun doğrudan doğruya ortak yararlanmasına veya kullanımına açık olan sahipsiz mallar ile devlet ya da kamu tüzel kişisi tarafından kamunun doğrudan doğruya yararlanmasına tahsis edilen orta malları ve devlet tarafından bir kamu faaliyetinin icrası için tahsis edilen mallara kamu malları denilmektedir. Kamu hizmet malları, kamu malları içinde yer almaktadır. Kamu hizmet malının “sahipsiz yerler” ile “orta mallarından farkı, devlet ya da ilgili kamu tüzel kişisi tarafından bir kamu hizmetinin vasıtası olarak tahsis edilmiş ya da inşa edilmiş olmalarıdır. Kamu hizmet malından söz edebilmek için öncelikle tahsis edilen taşınmazın kamuya ait bulunması veya kamulaştırılarak devlet mülkü haline getirilmesi gerektiği gibi, taşınmaz üzerinde bulunan yapıların kamu hizmet malı sayılabilmesi için devlet ya da kamu tüzel kişisi tarafından yaptırılmış olması gerekmektedir. Nitekim bu husus 3402 sayılı

Kadastro Kanunu'nun 16/A maddesinde “bütçelerinden ayrılan ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler” ifadesiyle açıklanmıştır. Kamuya ait olmayan bir taşınmaz üzerinde devlet ya da bir kamu tüzel kişisi tarafından yaptırılmış bulunmayan yapıların kamu hizmet malı olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Somut olayda, dosya içinde mevcut delillerden çekişmeli taşınmazın zemininin devlete veya bir kamu tüzel kişisine ait olmadığı, 20 yılı aşkın süre Mustafa Gökalp tarafından tarım arazisi olarak kullanıldıktan sonra 1978-80 yılları arasında davalı derneğe bağışlandığı anlaşıldığı gibi üzerinde bulunan yurt, lojman gibi binaların da bir kamu tüzel kişiliği tarafından değil, bizzat davalı dernek tarafından yaptırıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemenin çekişmeli taşınmazın kamu hizmet malı olduğu yönündeki kabulünde isabet bulunmamaktadır. 2908 sayılı mülga Dernekler Kanunu'nun 41 ve 64. maddelerinde derneklerin mülk edinebilmeleri bir kısım koşullara bağlanmıştır. Buna göre dernekler, tüzüklerinde yazılı olması ve tüzükte yazılı amaç ve faaliyetleri için gerekli bulunması koşuluyla ikametgahları dahilindeki yerlerde mülk edinebilirler. 2908 sayılı kanunu yürürlükten kaldıran ve 23.11.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 21. maddesi, ikametgah ile amaç ve faaliyet koşulunu kaldırmış, derneklerin genel kurullarının yetki vermesi halinde yönetim kurulu kararıyla taşınmaz mal satın alabileceklerini veya taşınmaz mallarını satabileceklerini kabul etmiştir. Yasa koyucu, satın alma dışındaki edinme koşullarını düzenlememiş ise de derneklerin tüzüklerinde yazılı olmak kaydıyla zilyetlikle mülk edinebilecekleri Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatları arasındadır. Diğer taraftan derneğe taşınmaz bağışlanması halinde, dernek bir yükümlülük altına sokulmadığından genel kuruldan yetki alınmasına da gerek bulunmamaktadır. Davalı derneğin dosya içinde bulunan tüzüğü incelendiğinde tüzüğün 2. maddesinin (d), (f) ve (k) bentlerinde derneğin mülk edinebileceğine dair hükümler yer aldığı görülmektedir. Toplanan tüm deliller yukarıda yazılı açıklamalar ışığında birlikte değerlendirildiğinde; taşınmaz üzerinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının davalı dernek yararına gerçekleştiği ve taşınmazın kamu hizmet malı olmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; davanın reddi ile çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalı dernek adına tapuya tesçiline karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Davalı dernek vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 750.00 TL. vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak duruşmada kendisini vekille temsil ettiren davalı tarafa verilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16888, Karar No: 2015/10702, Tarih: 10.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16888 E.  ,  2015/10702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2012/537-2014/118

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 10.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/27337, Karar No: 2024/16279, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/27337 E.  ,  2024/16279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.03.2023

SAYISI : 2022/1658 E., 2022/3158 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge adlîye Mahkemesi tarafından verilen 01.03.2023 tarihli ve 2022/1658 Esas, 2022/3158 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adlîye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adlîye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge adlîye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/1658 Esas, 2022/3158 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1490, Karar No: 2014/2584, Tarih: 12.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1490 E.  ,  2014/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çaykara Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.10.2012

NUMARASI :Esas no:2012/65 Karar no:2012/80

Taraflar arasındaki "evliliğin yokluğunun tespitine" ilişkin dava ile "boşanma" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Evlenme, yetkili evlendirme memuru ve ayırt etme gücüne sahip iki tanığın önünde, evleneceklerden her birinin bu amaca uygun iradelerini sözlü olarak açıklamalarıyla vücut bulur (TMK md. 142, 14.06.1965 tarihli 3/3 sayılı içtihadı bir. kararı). Evlenme defteri veya kütüğünün, evlenenler, irade açıklamasına tanık olanlar ve evlendirme memuru tarafından imzalanması zorunlu ise de, bu husus aktin geçerliliği için kurucu bir unsur değildir. Akit, kanuna uygun olarak bu amaca uygun iradenin sözlü olarak açıklanmasıyla tamam olur.

Davacının, yetkili evlendirme memuru ve tanıklar huzurunda evlenme yönünde irade açıklamasında bulunduğu anlaşılmaktadır. Ceza mahkemesi de, kararının gerekçesinde, evlenmenin yetkili evlendirme memuru ve iki tanık huzurunda gerçekleştiğini olgu olarak kabul etmiştir. Davacı, soruşturma dosyası dışında başka bir delil göstermemiştir. Bu durumda soruşturma dosyasında tespit edilen hususlara geçerlilik tanımak gerekir. Defterdeki imzanın, davacının eli ürünü olduğuna dair bulgu tespit edilmemiş olması sonuca etkili değildir. O halde, aktin kanuna uygun olarak iradenin sözlü olarak açıklanmasıyla tamamlandığı ve geçerli biçimde oluştuğu kabul edilip "evliliğin yokluğunun tespitine" ilişkin davanın reddine karar verilmesi; davalı tarafından açılan ve birleştirilen boşanma davasıyla ilgili olarak ise, tarafların gösterecekleri deliller toplanıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.02.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/8069, Karar No: 2017/5976, Tarih: 27.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8069 E.  ,  2017/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yakalamayla alınan savunmasında... Mahallesi Nergis Sokak No... Tuzla adresinde oturduğunu beyan eden sanık ...'ın aynı adresine çıkarılan duruşma gününü bildirir davetiyenin, 17/03/2011 tarihinde babası...'un beyanı çerçevesinde, yanlarından taşındığı gerekçesiyle tebliğ edilemediği, bu tarihten sonra sanığın adresinin tespitine yönelik herhangi bir araştırma yapılmadığı, buna rağmen gerekçeli kararın 02/02/2012 tarihinde, aynı adreste babasına tebliğ edildiği, bu haliyle tebligatın 7201 sayılı Kanun'un 21 ve 35 maddelerine uygun yapılmadığı anlaşılarak, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıkların üzerine atılı 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarında suç tarihinin son faturanın düzenlendiği tarih olduğu, dosya kapsamında suça konu faturaların veya fatura bilgilerinin bulunmadığı anlaşılmakla; 2003 takvim yılındaki sahte fatura düzenlemek suçunun suç tarihinin sanıkların en aleyhine olan 31.12.2003 tarihi olarak, 2004 takvim yılında ise 31.12.2004 olarak kabul edilse dahi; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının 2003 takvim yılında düzenlenen sahte faturalar için hüküm tarihine kadar, 2004 takvim yılında düzenlenen sahte faturalar için ise temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4687, Karar No: 2015/6098, Tarih: 10.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4687 E.  ,  2015/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- "Resmi belgede sahtecilik" suçundan açılan kamu davasında, sanığın atılı suçu kabul etmemesi ve alınan kriminal raporuna göre, suça konu çekteki keşideci imzasının ...'nın, 1.cirantada ... adına atılı imzanın ise sanığın eli ürünü olmadığının anlaşılması karşısında; ele geçirilebilmesi halinde ... ait kaşenin, olayda kullanılıp kullanılmadığının raporla tevsiki, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, sanık, katılan ... ve mağdur ...'nın incelemeye esas yazı, rakam ve imza örneklerinin alınarak, çekteki yazı, rakam ve imzaların aidiyeti hususunun belirlenmesine yönelik olarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturada malı teslim alan ... plakalı aracı kullanan kişi tespit edilip tanık olarak beyanının alınması, ayrıca ...'nın çeklerinin çalındığını iddia ettiği olayda, hırsızlık olayına ilişkin belgeler getirtilerek incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,10.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9473, Karar No: 2015/14616, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/9473 E.  ,  2015/14616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2015

NUMARASI : 2014/482-2015/185

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.