muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3599, Karar No: 2022/881, Tarih: 23.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/3599 E.  ,  2022/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2019 tarih ve 2017/689 - 2019/327 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütü propagandası yapma

11.08.2016 (sanık ... terör örgütü propagandası yapmak suçu yönünden),

13.08.2016 (sanık ... silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden)

Hüküm: Sanık ... yönünden; 3713 sayılı Kanunun 7/2, 7/2-2.cümle, 5237 sayılı TCK'nın 43, 62/1, 53/1-2-3, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet,

5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9

Sanık ... yönünden; 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık ... müdafinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanık ... hakkında terör örgütünün propagandasını yapma ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

I. Sanık ... hakkında terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan hüküm tesis edilirken sanığın örgüt mensubu olmaması nedeniyle koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun 5271 sayılı CMK'nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; tekerrüre ilişkin hükmün bütünüyle çıkarılarak; sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II. Sanık ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1. Sanık ... bakımından;

II. Sanık ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1. Sanık ... bakımından;

Örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılarak süreklilik çeşitlilik ve yoğunluk oluşturan faaliyetlerde bulunduğuna dair inkara dayanan savunmanın aksini ortaya koyan delil bulunmayan sanığın, eylemleri bir bütün halide değerlendirildiğinde örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçunu oluşturacağı düşünülmeden delillerin değerlendirilmesinde hata ve suç vasfında yanılgı sonucu yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile örgüt üyeliği suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Sanık ... bakımından;

Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan sanık hükümden önce 25.08.2017 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı K.H.K’nın 147. maddesiyle değişik CMK’nın 196/4. maddesinde öngörülen zorunluluk halinin ne olduğu belirtilmeden yargılamanın hiçbir aşamasında mahkeme salonunda hazır bulundurulmaksızın SEGBİS yöntemiyle savunması alınıp son sözü sorulmak suretiyle yargılamanın tamamlanıp CMK’nın 289/1-h maddesi kapsamında aynı Kanunun 196/4. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... yönünden sair yönleri incelenmeyen hüküm ile sanık ... hakkındaki hükmün bu nedenle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...’in mevcut delil durumu bozma sebebi ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 109/3-a maddesi gereğince "yurt dışına çıkmamak" adli kontrol tedbiri uygulanmak suretiyle TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu değilse salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın, Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin bilgi için Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15375, Karar No: 2024/5949, Tarih: 27.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/15375 E.  ,  2024/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/96 E., 2022/149 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında mahkûmiyet, kaçak eşya ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/96 Esas, 2022/149 Karar sayılı kararının, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz yoluna konu kararın; hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan sanık ...'ya tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, sanık ... müdafiinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi kanalıyla 17.02.2021 tarihinde gönderdiği vekillikten çekilme dilekçesinin sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı gözetilerek, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla vekillikten çekilme dilekçesinin sanığa tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi halde vekillikten çekilme dilekçesi ile gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde sanığa tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8579, Karar No: 2022/1829, Tarih: 03.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8579 E.  ,  2022/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasının görevsizlik nedeniyle usulden reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kesinlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; 18/11/2021 tarihli ek karar ile hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, bu defa davacı vekili tarafından ek karar temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili tarafından hüküm temyiz edilirken nispi temyiz karar harcı yerine maktu temyiz karar harcı yatırılması üzerine bölge adliye mahkemesince davacı tarafa 292,10 TL nispi temyiz karar harcı ile 150 TL posta gider avansının yatırılması için bir haftalık kesin süre verildiği, aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağının ihtar edildiği, 18/11/2021 tarihli ek karar ile de eksik harcın verilen kesin süre içerisinde tamamlanmadığı gerekçesiyle davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği görülmüştür. Temyiz edenin verilen kesin süre içinde temyiz harcını tamamlamadığı bölge adliye mahkemesince saptanmış olup, bu nedenle ek karara ilişkin davacının temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, 21,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11354, Karar No: 2015/6570, Tarih: 30.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/11354 E.  ,  2015/6570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01/03/1983 olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalılık başlangıcının 01.03.1983 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan dava atiye bırakıldığından bu davalı açısından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına ,davanın kabulü ile davacının 49700 işyeri sicil numaralı işyerinde 01.03.1983 tarihinde asgari ücretle 1 gün çalıştığının ve sigortalılık başlangıç tarihinin 01.01.1986 olduğunun ve 01.03.1983 tarihindeki 1 günlük çalışmaya yönelik ödenecek sigorta priminin ,prim ödeme gün sayısının hesabına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 108.maddesinin 1.fıkrasında; " Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında nazara alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının, yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihtir." hükmü düzenlenmiştir.

Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir. Aynı zamanda o kimsenin Yasa'nın belirlediği biçimde eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiği ortadadır.

Bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınmalı ve giriş bildirgesi ile birlikte eylemli çalışmanın bulunup bulunmadığı özellikle belirlenmeli, buna göre dönem bordrosunda yer alan ve davacının talep ettiği tarihte çalışması mevcut tanıklar ile gerektiğinde komşu işyerleri çalışanları olduğu kayıtlarla ya da emniyet yolu ile yaptırılacak araştırma ile belirlenen kimselerin beyanlarına başvurulmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 01.01.1968 doğumlu davacının, 01.03.1983 tarihinde... unvanlı ... sicil numaralı işyerinde işe başladığına dair işe giriş bildirgesinin 06.04.1983 tarihinde Kuruma intikal ettirildiği, giriş bildirgesinin verildiği iş yerinden davacının sigortalı çalışmalarının Kuruma bildirilmediği, işyerinin 1983/1 dönem bordrosunun dosyada bulunduğu,bordo tanıklarının dinlenmediği, eylemli çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; dönem bordro tanıklarının kimlik ve adres bilgilerini tespit ederek, re'sen tanık sıfatı ile beyanlarına başvurmak; bordro tanıklarına ulaşılamadığı veya bunların beyanları yeterli görülmediği taktirde ayrıca ilgili ... İl Müdürlüğünden, Belediye Başkanlığından, ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden, ayrıca zabıta marifetiyle işe giriş tarihi itibari ile komşu olan diğer işyerlerinin ve bu işyerlerinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahiplerinin hem ilgili Kurumlar nezdindeki kayıtları üzerinden hem de mahallinde titizlikle araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği, alınan ücret hususları ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davalı Kurumdan davacı hakkında düzenlenen işe giriş bildirgesinin aslı ile davacının mukayeseye uygun imza örnekleri temin edilip, mahkeme huzurunda imza ve yazı örnekleri de alınarak bildirge üzerinde bulunan imzanın davacıya ait olup olmadığının tespiti amacı ile bilirkişi incelemesi yaptırmak,davacının sigorta sicil numarasının Kurumun hangi ünitesince verildiği ve hangi yılın ve ayın serilerinden olduğunu sormak sureti ile gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasa’nın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının temyiz itirazları incelenmeksizin 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11755, Karar No: 2016/15695, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11755 E.  ,  2016/15695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 2014/3507 sayılı kararının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının bahse konu elektrik hizmeti ile ilgili olarak, ancak vermiş olunan hizmetin bedelinin ve buna ilişkin vergilerin tahsil edilmesi gerektiği, bunun dışında bu hizmetin gerektirdiği diğer kalemlerin alınmasının doğru olmadığı gerekçesi ile davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas-2014/679 K.sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14498, Karar No: 2013/11866, Tarih: 15.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14498 E.  ,  2013/11866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Soruşturma aşamasında dinlenen polis bilirkişinin beyanında, suça konu bıçağın piyasada serbestçe alınıp satıldığını ve 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak olduğunu belirterek çelişkiye neden olması karşısında, bıçağın niteliği konusunda Kriminal Laboratuvar veya Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılıp 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre:

a) Sanık hakkında temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

b) Suça konu bıçağın akıbeti hakkında karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.