muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/884, Karar No: 2020/1800, Tarih: 01.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/884 E.  ,  2020/1800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A) Davacının Talebi :

Davacı taraf, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğunu iddia ederek, itibari hizmet süresinin tespitini ve sigortalılık süresine eklenmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalıların Cevabı :

Davalı ... vekili, itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanun'un Ek 5/II maddesi kapsamında iş yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Sanayi ve Ticaret AŞ vekili, iş yerinin 506 sayılı Kanun’un Ek/II maddesinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde bulunmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanmayı mümkün kılacak koşulların söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Mahkemece, davalı işyerinin 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II maddesi kapsamında basım işyeri olduğu, davacının itibari hizmet süresinden yararlanması için gerekli koşulların gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davalı SGK Başkanlığı vekili ve davalı şirket vekiline ait istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz Talepleri :

Sosyal Güvenlik Kurum vekili, işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını, mahiyeti itibariyle yasa kapsamında yer almadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı ... San ve Tic.AŞ vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu, işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini, davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını, delillerin ve itirazların yeterince değerlendirilmediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinde dilme makinesi operatörü elemanı konumunda çalıştığı, mahkemece keşif yapıldığı, bilirkişi raporunda davalı işyerinde baskı makineleri kullanılarak polietilen gibi plastik filmler ve kağıt ambalaj üzerine baskı işleri yapıldığı, esnek ambalaj malzemesi üretildiği, makinelerin tek çatı altında olması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı, havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği, tanıkların dinlendiği, kapasite raporlarında ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı teftiş raporlarında işyerinde gıda sanayisine yönelik baskılı-baskısız ambalaj malzemeleri üretimi, esnek ambalaj ve torba üretimi yapıldığının belirtildiği, ticaret sicil kayıtlarında şirketin amaç ve konusunun kağıttan, mukavvadan plastikten, selofandan, tenekeden vs. her türlü tabii, sınai, kimyevi, ham maddelerden, her türlü toprak mahsullerinin sınai mamullerin, sıvıların ve gıda maddelerinin ambalajlanmasında kullanılacak her boy ve şekilde torba, kap, kutu, şişe ve sairin imal edildiği ve ticareti olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.İtibari hizmet, gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı, 11.08.1977 günlü 2098 sayılı Yasa ile girmiştir.506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanun'un 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5/II maddesinde, “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan, a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri, b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri, c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri, d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri, e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri, f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine, bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayıldığından ve sınırlı bir biçimde belirlendiğinden, bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun, yasada sayılan şartların sağlanmadığı ve belirtilen işyeri kapsamına girmediği sürece, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle, uygulamada yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.Yine, söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi)

506 sayılı Kanun'un Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır. Davalı iş yerinde gıda ve deterjan ambalajı üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanun'un Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmalıdır.G) Sonuç : Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı işverene iadesine dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... Sanayi Ve Ticaret A.Ş.'ne iadesine, 01/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8764, Karar No: 2012/13538, Tarih: 20.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8764 E.  ,  2012/13538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle irtifak bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazların bulunduğu spor alanının sorumluluklarında olup olmadığı, bu alanı kullanma hakkı kendilerine ait ise ihtiyaçları olup olmadığı ve kamulaştırma yapmama nedenlerinin Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünden yazı ekine pafta örneği eklendikten sonra sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4323, Karar No: 2016/10151, Tarih: 04.10.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/4323 E.  ,  2016/10151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, 17.05.2015 günü, müştekinin park halinde bulunan ....plakalı Hundai marka kamyonetinin çalındığı, olay yerinde herhangi bir delil elde edilemediği, tahkikat devam ederken; temyiz incelemesine konu olay dışında, 13.05.2015 günü... plakalı ... marka kamyonet ile 21.05.2015 günü.... plakalı ... marka kamyonet ve 26.05.2015 günü ... plakalı ... marka kamyonetlerin de yakın bölgelerden çalındığının tespit edilmesi üzerine, PTS kayıtları üzerinde inceleme yapıldığı, suça konu ... plakalı aracın 17.05.2015 günü saat 04.01 de ... yolu üst geçitten geçerek .... istikametine doğru seyir halinde bulunduğu, 04.15 te ...'dan çıkarak ...'ye doğru ilerlediği, ... plakalı aracın da aynı gece saat 04.39 da ...'dan çıkarak ... istikametine doğru seyir halinde olduğu; ... plakalı aracın dava dışı .... isimli şahıs adına kayıtlı olduğunun anlaşıldığı; 13.05.2015 tarihinde çalınan... plakalı aracın geçişine ilişkin herhangi bir PTS kaydının olmadığı ancak aracın çalındığı bölgeden, ... adına kayıtlı başka bir araç olan ... plakalı aracın geçiş yaptığının anlaşıldığı, 21.05.2015 tarihinde çalınan ... plakalı aracın ise çalındığı gece saat 03.55 te SSK Kavşağından geçerek ... istikametine doğru seyir halinde olduğu, aynı gece 03.57 de ise .. plakalı aracın da aynı kavşaktan geçip, aynı istikamete doğru yöneldiği, 26.05.2015 günü çalınan ...cın saat 03.27 de...'dan çıktığı, ... plakalı başka bir aracın da saat 03.25 te ...'dan çıkışa yöneldiğinin tespit edildiği, yakın tarihlerde aynı model kamyonetlerin çalınarak, ... ve .... plakalı araçların, çalınan araçlara öncülük veya artçılık ederek yol göstermede bulundukları yolunda çalışma yapılması ile 27.05.2015 günü saat 15.00 sıralarında ... yolu üzerinde ... plakalı aracın görülerek, kovalamaca sonucu yakalandığı,... plakalı araç içinden sanıklar ... ve ... ile temyiz dışı ...'in indiği, araçta yapılan aramada, kapı açmaya yarar özel aparat, çekiç, tornavida gibi malzemelerin ele geçirildiği, Emniyet Müdürlüğünce verilen cevabi yazıda, PTS görüntülerine, saklama süresinin zamanaşımına uğramış olması nedeniyle ulaşılamadığı, ayrıca PTS nin görüntü kaydı yapmadığı sadece fotoğraflama yaptığının bildirildiği, suça konu ... plakalı aracın 17.05.2015 günü saat 04.15 te .. istikametine doğru ...'dan çıkış yaptığı, ... plakalı aracın da aynı gece 04.39 da ...'dan çıkışa geçtiğinin bildirildiği, dosya içinde mevcut PTS kamera görüntü çıktısına göre ... plakalı aracın 17.05.2015 günü saat 06.05 te görüntüsünün bulunduğu, araç içinde 2 şahıs olduğu, ... plakalı aracın, suça konu .... plakalı aracı arkadan takip ettiği veya araca öncülük ettiğine dair herhangi bir görüntü kaydının bulunmadığı, sanık ...'un aşamalarda, atılı hırsızlık suçunu kabul etmediği, ...'da oturduğu, bir kaç yıldır gerek kendi aracı gerekse de kiralık araçlar ile ... ve yakın illere yolcu taşıdığı, son olarak 25.05.2015 günü mahalleden tanıdığı ...'in kendisini arayarak, taşıma işi olduğunu söylediği, 26.05

.05 te görüntüsünün bulunduğu, araç içinde 2 şahıs olduğu, ... plakalı aracın, suça konu .... plakalı aracı arkadan takip ettiği veya araca öncülük ettiğine dair herhangi bir görüntü kaydının bulunmadığı, sanık ...'un aşamalarda, atılı hırsızlık suçunu kabul etmediği, ...'da oturduğu, bir kaç yıldır gerek kendi aracı gerekse de kiralık araçlar ile ... ve yakın illere yolcu taşıdığı, son olarak 25.05.2015 günü mahalleden tanıdığı ...'in kendisini arayarak, taşıma işi olduğunu söylediği, 26.05.2015 günü Mahmud ve onun arkadaşı ... ile ... gittikleri sırada polisin kendilerini yakaladığı, yakalandıkları .... plakalı aracı kiraladığı, araç içinde çıkan malzemelerin kendisine ait olmadığı,... plakalı aracı ise arkadaşı Hikmet Kaya'nın kiraladığı, görüntü kaydı bulunan şahsın kendisi olduğu, yanındaki şahsın ise ... olduğu, ... gitmekte oldukları, çalıntı araçla nasıl denk geldiklerini bilmediği yolunda savunmada bulunduğu; sanık ...'un ise Suriye'de oturan ailesini .... getirmek üzere diğer sanık ... ile anlaştıkları, ancak 26.05.2015 günü geçiş verilmediği için ertesi gün yeniden 'ye gittikleri sırada polisin kendilerini yakaladığı, hırsızlık olayları ile bir ilgisinin olmadığını beyan ettiği, mahkemece eldeki delillerle sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla;

1-Sanık ...'ın beyanında bahsi geçen ... ile ... plakalı aracın sahibi olan ... isimli şahısların ayrıntılı beyanlarına başvurulması, gerektiğinde görüntü çıktısı üzerinde teknik inceleme yaptırılması ile temyiz incelemesine konu suç tarihinin 17.05.2015 günü olup, sanık ...'un çalıntı araçlara öncülük veya artçılık ettiği düşünülen ... plakalı aracı kullandığına dair görüntü kaydının 20.05.2015 gününe ilişkin olduğu hususu ile yakalama tutanağına göre sanıkların suça konu ... plakalı araçtan değil, kiralık başka bir araç olan ... plakalı araçtan indikleri hususları da dikkate alınarak, temyize konu araç dışındaki yakın tarihlerde çalınan diğer araçlar olan ...., ... ve ... plakalı araçlarla ilgili olarak ayrıca soruşturma yapılıp yapılmadığının araştırılması ile soruşturma yapıldığının anlaşılması halinde mümkünse davaların birleştirilmesi yoluna gidilmesi aksi halde onaylı örneklerinin celp edilerek, o dosyalara yansıyan deliller ve elde edilecek tüm deliller çerçevesinde sanıklar ... ve ...'in hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

3-Sanıklara atılı bulunan TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi karşısında, 5271 sayılı CMK 150/3. maddesi uyarınca istemlerinin bulunup bulunmadığına bakılmaksızın sanık ...'e zorunlu müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinde yazılı bulunan hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebine göre ve 671 sayılı Kanun Hükmündeki Kararnamenin 32. maddesi de dikkate alınarak, sanıklar ... ve ...'in atılı hırsızlık suçtan AYRI AYRI TAHLİYELERİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değil iseler derhal salıverilmeleri için Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 04.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4589, Karar No: 2014/12049, Tarih: 18.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4589 E.  ,  2014/12049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Kurulu kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan bedeller hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu bedeller, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp-kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan bedeller alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp-kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan bedeller uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp-kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan bedellerin tahsilinin uygun olmadığı yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3354, Karar No: 2016/8188, Tarih: 07.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3354 E.  ,  2016/8188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanığın 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında; dosya içinde her iki takvim yılına ait faturaların bulunmadığı, 31.12.2004 tarihinde mükellefiyetin resen terk ettirildiği, en son 2005 yılı Ocak ayında KDV beyannamesi verildiği, sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği, vergi suçu raporlarında da 01.06.2005 tarihinden sonra sahte fatura düzenlendiğine ilişkin somut bilgiye yer verilmediği görülmekle, tebliğnamedeki 2005 takvim yılına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği tarihlerden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2529, Karar No: 2018/16016, Tarih: 15.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/2529 E.  ,  2018/16016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesi yerine aynı yasanın 242/2-e maddesi şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK nın 142/2-e maddesinin kanuni tanımında, atılı suç için yalnızca hapis cezası öngörüldüğü halde, sanık hakkında, hem hapis cezası hem de adli para cezasına hükmedilmek suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Kararkurt’un temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘ ve 5 gün karşılığı adli para cezası, ve 4 gün karşılığı adli para cezası, sanık hakkında belirlenen gün adli para cezasının, sanığın sosyal ve ekonomik durumu da nazara alınarak TCK nun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL hesabı ile adli para cezasına çevrilerek 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına’’ şeklindeki ibarelerin çıkartılmasına ve sonuç cezanın ‘2 yıl 6 ay’ hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.