muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14582, Karar No: 2025/1988, Tarih: 24.02.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının çalıştığı hizmet alım işinin üretimi aksatmayacak durumda olan yardımcı bir iş olduğunu,

2. ... İşletme Müdürlüğünün İhtiyacı Olan 63 Kişi İle Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımı işinin son yüklenicisi olan ... Anadolum Lojistik AŞ ile Kurum arasında imzalanan ihale sözleşmesinin teknik şartnamesinde işin konusunun ürün kalitesini iyileştirme amaçlı tüm düzen ve temizlik işlerinin yapılması olduğunu,

3. Mahkemece davalı ile dava dışı alt işveren arasındaki hukuki ilişki muvazaalı kabul edilmiş ise de; 09.11.2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan ... Statüsü'nün ''Teşekkülün Faaliyet Alanı ve Görevleri'' başlıklı 6. maddesinin (a) bendinde Kurumun görevleri arasında ''...Teşekkülün faaliyet alanındaki görevlerini gerçekleştirmek üzere ihtiyaç duyduğu mal ve hizmeti almak, yapım işlerini yapmak, yaptırmak...'' işlerinin sayıldığını, dolayısıyla yardımcı işin alt işverene verilmesinde muvazaalı bir asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilmeyeceğini,

4. Davacının Kurumun taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşımadığını, 6772 sayılı Kanun gereği ilave tediye alacağına da hak kazanmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20867, Karar No: 2014/18229, Tarih: 20.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20867 E.  ,  2014/18229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dava konusu kaçak eşyanın, 5607 sayılı Kanun'un 13/1 -b maddesi uyarınca, nakil aracının bilinen özellikleri itibariyle yüküne göre miktar ve hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı gözetilmeden aracın iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın ve nakil aracının müsaderesine ilişkin fıkranın çıkartılması, yerine "65 DN 858 plakalı nakil aracının sanığa iadesine, trafik kaydı üzerine konulan tedbirin kaldırılmasına" şeklindeki ibarenin eklenmesi, ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5949, Karar No: 2019/18491, Tarih: 28.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/5949 E.  ,  2019/18491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık hakkında silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, katılanın soruşturma aşamasında, sanık ile kapı önünde tartıştıklarını, sanığın "...seni öldürmezsem iki çocuğumun ölüsünü göreyim" şeklinde sözlerle kendisini tehdit ettiğini, akabinde su içmek için motosikletinden inerek içeri girdiğini ve ikametin bahçesinde bulunan buzdolabından su aldığını, daha sonra da masada bulunan bıçağı kendisine göstererek savurduğunu beyan etmesi, tanık ...'nın soruşturma aşamasında gürültü üzerine bahçeye çıktığında sanığın elinde bıçakla katılanı yere yatırdığını ve boğazını tuttuğunu bu esnada da tehdit ettiğini, kovuşturmada ise elinde bıçakla katılana bağırdığını beyan etmesi karşısında; olayın anlatımına ilişkin katılan ile tanık ...'nın beyanları arasında bulunan çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde, sanığın tehdit sözünü söylerken elinde bıçak olup olmadığı tespit edilerek, sanığın eylemlerinin TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu ile katılana bıçak savurması ve katılanın geri çekilmesi neticesi yaralanmamasına göre aynı Kanunun 86/2, 3-e, 35. maddelerinde düzenlenen silahla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Tüm suçlar açısında kabule göre ise;

a) Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK'nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiş ise de, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların kesinleşme tarihleri itibariyle engel oluşturmaması karşısında; yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulanan sanık hakkında, "daha önceden kasti suçtan sabıkası olduğu" şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34679, Karar No: 2013/40062, Tarih: 16.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/34679 E.  ,  2013/40062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İnceleme konusu karar direnmeye ilişkin olup dosyanın Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı'na gönderilmesine, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26971, Karar No: 2013/1892, Tarih: 07.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26971 E.  ,  2013/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Sanık ...'nin beraatine,

Sanık ...'in; 213 sayılı Kanun 359/b-1 , 5237 sayılı TCK.nun 51/1. maddesi gereğince, 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine ilişkin;

02.04.2008 gün, 2008/5565-3466 sayılı iddianame ile sanık ... hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan da dava açıldığı halde, bir karar verilmemiş ise de, mahkemesince her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son işlendiği 21.01.2005 tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık ... hakkında, "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 02.04.2008 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 28.01.2008 tarih ve 140-13 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 02.04.2008 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 28.01.2008 tarih ve 140-13 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9950, Karar No: 2020/21662, Tarih: 24.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/9950 E.  ,  2020/21662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş ve çalışma hürriyetinin ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın beyanlarında, katılanın minibüsle şehir içinde yolcu indirip bindirmesinin yasak olduğunu belirtmesi ve sanık tarafından dosyaya sunulan Belediye Meclis Kararının bu anlatımı desteklemesi karşısında, öncelikle suç tarihi itibariyle katılan yönünden bu şekilde bir yasak bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre katılanın yolcu taşımacılığı yaptığı minibüsle şehir içinde yasak olmasına rağmen yolcu indirdiğinin tespit edilmesi halinde, sanığın eyleminin, TCK’nın 106. maddesinde düzenlenmiş olan tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12172, Karar No: 2018/629, Tarih: 23.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/12172 E.  ,  2018/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm katılanlar vekilleri tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Verilen kararın niteliğine göre, katılanlar ... ve ... vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 318. (5271 sayılı CMK 299) maddesi uyarınca REDDİNE,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanların aşamalarda alınan beyanlarında özetle:

Katılan ..., oğlu ... ve diğer oğullarıyla birlikte, sahibi bulunduğu zeytinyağı fabrikasını işlettiklerini, sanık ...’in, vidanjör şoförü olarak çalıştığını, katılan ...’a ait fabrikadaki işinden, olay tarihinden bir süre önce ayrıldığını,

Katılanlar’ın sanık ... dışındaki sanıkları olay öncesinde tanımadıklarını aralarında herhangi bir husumet bulunmadığını,

Şikayet tarihi olan 19.08.2010 gününden yaklaşık iki ay önce, içlerinde sanıklar ..., ... ve ...’nın bulunduğu dört kişinin katılan ...’ye ait işletmeye gelip, ‘Ali Savran kim?’ diye sordukları, adının

‘İskender’ olduğunu söyleyen ve arkasında silah bulunduğu görülen sanık ...’ün, katılan ...’ye ne iş yaptığını ve daha önce işyerinde çalışan sanık ...’i sorduğunu, aldıkları yanıt üzerine, şahısların herhangi bir şey söylemeden oradan ayrıldıkları sırada, sanıklardan ...’nın yaptığı cep telefonu görüşmesinde, kendisini “Dursun” ismiyle karşı tarafa tanıttığının duyulduğunu;

Ramazan ayı içerisinde bir gün sanık ...'in de içlerinde olduğu, daha önce gelenlerle birlikte toplam altı kişinin tekrar geldiklerini, kendisini “İskender” olarak tanıtmış olan sanık ...’ün parmağını doğrultup sanık ...’i gösterip “bu şerefsize borcun var mı?”, “30 milyar borcun varmış, onu tahsile geldik” şeklinde sözler söylediğini, aldığı olumsuz yanıt üzerine "bu bana bu şekilde anlatmadı" diyerek beraber geldiği şahıslara “götürün bu şerefsizi” şeklinde talimat verdiğini,

Katılan ...’nin de sanık ...’e, “tüm alacağını vermiş olduğunu, kalan 2.500.-TL alacağının 2.000.-TL. sini kendisine ve 500.-TL. sini de babasına verdiğini, neler olduğunu” sorduğunda, sanık ...’in, “sen burada bu işi yaptığın sürece benim sende alacağım olur” demesi üzerine, yakınanın “haraç mı” istiyorsun diye sorduğunu sanığın olumlu ve/veya olumsuz yanıt vermediğini,

Sanık ...’nın, diğer şahıslar ve sanık ... ile hep birlikte dışarı çıktığını, sanık ... ile katılan ...'ın ofiste başbaşa kaldıklarını, sanık ...’ün katılan ...’ye, “Necdet’e gerçekten borcu olup olmadığını” sorarak devamında konuyu yağ işine getirdiğini, “maliyet vb.” hususlar ile ilgili birtakım sorular sorduktan sonra “ya sen bundan sonra Abalıoğlu’ndan vazgeçeceksin, ya da her ay düzenli para ödeyeceksin, 2.500.-TL vereceksin” diyerek işyerinden ayrıldığını,

Sanık ...’nın, diğer şahıslar ve sanık ... ile hep birlikte dışarı çıktığını, sanık ... ile katılan ...'ın ofiste başbaşa kaldıklarını, sanık ...’ün katılan ...’ye, “Necdet’e gerçekten borcu olup olmadığını” sorarak devamında konuyu yağ işine getirdiğini, “maliyet vb.” hususlar ile ilgili birtakım sorular sorduktan sonra “ya sen bundan sonra Abalıoğlu’ndan vazgeçeceksin, ya da her ay düzenli para ödeyeceksin, 2.500.-TL vereceksin” diyerek işyerinden ayrıldığını,

Sanık ...’ün, 28.07.2010 tarihinde katılanı arayarak “adamımı gönderiyorum, ona istediğini ver” demesi üzerine, katılan ...’ın, “bu kişilerin başına bela olup, çocuklarına bir zarar verebileceklerinden çekindiği için” “bir daha da beni ne görün ne de tanıyın. Benim yakamdan düşün!” diye karşı tarafı uyarıp, aynı gün başka bir numaradan arayan sanık ...’ya, Ansızca köyü yol ayrımında elden “2.500.-TL.” parayı verdiğini,

Bu olaydan 15 gün sonra sanık ...’ün tekrar arayıp “baba paraya ihtiyacım var” dediğini, katılanın, kendilerine bir sefere mahsus para verdiğini söylemesine rağmen, “adamlarımı gönderiyorum oraya, yarım saat sonra oradalar” dediğini, 17.08.2010 tarihinde saat; 14:00 sularında telefon eden sanık ...’nın, “katılana nerede olduğunu sorup, görüşmeleri gerektiğini ve 10 dakika sonra orada olacağını” belirterek telefonu kapattığını, katılan ..., oğlu ve iki çalışanı ile birlikte

işyerinde oturdukları sırada, sanıklar ..., ... ve kendisini Kürşat olarak tanıtan ...’nın gelerek, “sen....nda çalışıyorsun, vidanjörle çalışıyorsun, bundan sonra bize her ay ya 2.500.-TL. vereceksin, ya da Abalıoğlu’na girmeyeceksin” dediklerini,

Katılan ...’ın, "katılan ...’nin, atık yağ işinden bir şey kazanmadığını ve bunun için de artık bu işi yapmadığını” söylediği, ancak gelen sanıkların kendilerine söylenenlerin doğru olup olmadığını yerinde görmek istediklerini belirtmeleri üzerine,

Katılan ...’ın, yanına işyerinde çalışan tanık ... ve kardeşi olan tanık ...’ı da alarak, sanıkları Abalıoğlu Lezita Tavuk Fabrikası’na götürdüğünü, fabrikaya yetkilisi ...’i çağırdıklarını, tanık Hüseyin’in işin işleyişi hakkında bilgi verdiğini, dışarı çıktıklarında Kürşad lakaplı kişinin, evli olup olmadığını, çocuğunun bulunup bulunmadığını sorduğunu, aldığı olumlu yanıtın ardından “Allah bağıslasın, tabi bağışlarsa” şeklinde birşeyler söylediğini,

Aynı gün saat 17:00 sularında, “İskender” adını kullanan sanık ...’nın, katılan ...’a telefon ederek “bundan sonra Abalıoğlu’na girmeyeceksin, senin adamların benim adamlarıma saygısızlık yapmış, onların birinin başına bir şey gelirse fabrikanı satsan ödeyemezsin” dediğini, katılan ...’nin de "adalet var, kanun var" demesi üzerine sanığın "sıkıyorsa, istersen öyle bir iş yap" şeklinde tehdit ettikten sonra telefonu kapattığı, bu konuşmadan sonra katılanlar ... ve ...’ın şikayetçi olduklarını beyan edip,

Sanık ... katılanın yanında çalıştığı sırada, ..... isimli tavuk fabrikasından hayvansal atıkları vidanjörle alıp arıtma tesisine götürdüğü, bir süre sonra taşıdığı atıklardan, bir takım kimyasal işlemlerin ardından yem maddesi elde edilebildiğini keşfettiği, bu durumu öğrenen patronu ...’ın, kendisini devre dışı bırakıp tek başına anılan icadı sahiplenmeye çalıştığını iddia ettiği ve bu nedenle kendi isteğiyle işten çıktığını ileri sürüp,

Katılan ...’ın, da sanık ...’in savunmalarında geçen “tavuk atıklarından yağ çıkarma işi” ile ilgili hususları kısmen doğrulayarak, “bu işin, sanık ... ve kendisinden çıktığını, sanığın sadece kendi buluşuymuş gibi sahiplenme arzusunda olduğunu, henüz yanında çalıştığı sırada, maaşı ve sosyal hakları dışında ayrıca anılan işle ilgili olarak satış bedelinden %3 oranında pay vermeyi teklif ettiğini, sanığın bunu az bularak kendi isteğiyle işten ayrıldığını, bu yolla işlemiş oldukları maddeleri yem sanayine sattıklarını” beyan ile sanık ...’nın da, “asıl amacının sanık ...’i devre dışı bırakıp, katılan ... ile ortak olarak bahse konu işi yapmak istediği, ancak bunda başarılı olamadığını” belirtir şekilde açıklamada bulunduğu,

Dosyaya yansıyan iddia, savunma kapsamında yapılan değerlendirmede:

I-) Sanıklar ..., ..., ... ve ...’nın, sanık ...’in, kendi icadı olup, eski patronunun elinden almaya çalıştığını iddia ettiği, tavuk atıklarından yağ çıkarma işini yaptığını bir şekilde öğrendikleri katılan ...’a ait işyerine giderek, etki ve katkıları bulunmayan bu işletmeden haksız gelir sağlamaya yönelik eylem ve söylemleri ile zorla 28.07.2010 günü de katılandan 2.500.-TL. para almaları şeklinde gelişen eylemlerinin, birden fazla kişiyle, işyerinde tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-) Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

İddia ve savunma doğrultusunda; Öncelikle:

Sanık ...’in, katılan ...’a ait işletmede çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise çalışma süresi, pozisyonu ile aylık hizmeti karşılığı aldığı ücret miktarı, çalıştığı dönem içerisinde, kendisine aylık maaş sosyal haklar dışında başka bir ödemeler yapılıp yapılmadığı, sanığın istihdam edildiği dönem de katılanın işletmesinde tavuk atıklarından yağ elde etme işi ile ilgili olarak herhangi bir faaliyetin gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği, böyle bir faaliyet gerçekleşmiş ise nerede ne şekilde yapıldığı, işletmenin bu kalemden bir kar elde edip etmediği bu kardan %3 ve/veya başka bir oranda sanığa herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise hangi dönemde olduğu hususları resen araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... vekili ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.