muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5982, Karar No: 2024/4212, Tarih: 04.06.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına karşı ilgisiz olduğunu, cep telefonu ile uzun süre vakit geçirdiği, hamilelik döneminde manevî destek sağlamadığı, 7 aylık hamile iken kadını yalnız başına bırakıp arkadaşları ile tatile gittiği, doğuma 15 gün kala ispatlanabilmiş haklı bir sebebi olmaksızın "kıyafetlerini topla çocuğun kıyafetlerini alma" şeklinde mesaj gönderdiği, bu sebeple kadının yanına bir kaç eşyasını alarak ve erkeğin sinirinin geçeceği düşüncesi ile ailesinin evine bırakılmayı kabul ettiği ve erkeğin kadını Niğde iline getirerek ailesinin evine teslim etmeksizin yolun ortasında bırakıp geri döndüğü, bu süreçte bir daha hiç arayıp sormadığı, kadının kardeşi ...'ye "bu iş burada bitti yarın gidip boşanma davası açacağım" şeklinde mesaj gönderdiği, erkeğin ailesinin gelip kadının ailesine kadını "yemek yapamıyor, temizlik yapmıyor, sürekli telefonda konuşuyor" şeklinde kötülediği ve "yemin ettim ailesinin evinde doğum yapsın, kızınız da torununuz da sizin olsun" şeklinde beyanlarda bulunarak oradan ayrılıkları, aynı gece kadının sancılanması üzerine doğuma alındığı, erkeğin aynı tarihte facebook hesabı üzerinden canlı yayın açarak cafede müzikli bir ortamda yayın yaptığı, erkeğin doğumun gerçekleştiğinden sonradan haberdar olduğu, doğumdan yaklaşık 1 hafta sonra kadının evliliği kurtarmak düşüncesiyle erkeğe "gel beni götür" şeklinde mesaj gönderdiği ancak erkeğin ispatlanabilmiş haklı bir sebebi olmaksızın teklifi kabul etmediği ve devamında yeni doğan bebeği dahi görmeye gitmediği, bu haliyle erkeğin hamileliğin son dönemleri, doğum ve lohusalık sürecinde maddî ve manevî yönden ilgisiz davrandığı; kadının ise ailesinin olumsuz müdahalelerine engel olmadığı, erkeğin ağır kadının ise az kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 30.000,00 TL maddî 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının kusurunun bulunmadığını, erkeğin kusurlu olduğunu, hükmedilen tazminatların miktarının az olduğunu belirterek kusur belirlemesi ve hükmedilen tazminatların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının kusurunun bulunmadığını, erkeğin kusurlu olduğunu, hükmedilen tazminatların miktarının az olduğunu belirterek kusur belirlemesi ve hükmedilen tazminatların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının kusurlu olduğunun ispatlandığını, süresiz nafakaya hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, hükmedilen tazminatların kaldırılması gerektiğini belirterek davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükledilen tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakaları ve tazminatlar yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece tarafların kusur oranının doğru tespit edildiği ancak kusurlu vakıaların kısmen hatalı belirlendiği, erkeğin eşine karşı ilgisiz kaldığı ve sürekli cep telefonu ile vakit geçirdiği, eşi 7 aylık hamile iken arkadaşları ile tatile gittiği, hamile eşini doğumdan 15 gün önce çocuğu baba evinde doğum yapsın diye yolda bırakıp gittiği ve avukatla görüşeceğine dair eşine mesaj attığı, eşinin doğumu sonrasında yanında olmadığı, eşine mesajla hakaret ettiği, yeni doğan çocuğuna gereken ilgiyi göstermediği; kadının ise evliliğin devamı konusunda ailesinin olumsuz sözlerine tepkisiz kaldığı, çocuğun ismini kendisinin vereceğini söyleyerek tartışma yarattığı, mevcut kusur durumuna göre yine erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğu, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarının az olduğu, Mahkemece kadının kendisi talep ettiği tedbir ve yoksulluk nafakası miktarının çocuğa ve çocuk için talep ettiği tedbir ve iştirak nafakası miktarının da kadına hükmedildiğinin anlaşıldığı, kadın istinafa gelmediğinden kazanılmış hak ilkesi gözetilerek kadın yararına hükmedilen aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası miktarının artırılmadığı gerekçesiyle erkeğin kusurlu vakıa tespiti ve hükmedilen nafakalara, kadının tazminatların miktarına yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile kararın hüküm kısmının ilgili bentlerinin kaldırılmasına, yerlerine yeniden hüküm kurulmasına, kararın kusura ilişkin gerekçesinin açıklandığı şekilde düzeltilmesine, ortak çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata, tarafların sair istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece gerekçeli kararda nafakaların miktarları yönünden maddî hata yapıldığını, aslında 07.12.2022 tarihli celsede kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve çocuk yararına aylık 750.00 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, bu durumun kadının hak kaybına neden olduğunu, buna ilişkin düzeltme kararı verilmesi gerekirken aleyhe karar verildiğini, tazminatların miktarının az olduğunu belirterek hükmedilen tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına ilişkin maddî hatanın düzeltilmemesi ve tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarına ek olarak tazminatların miktarının artırılmasının haksız olduğunu belirterek davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen tedbir, iştirak, yoksulluk nafakaları ile tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü ile kadın yararına tazminat ve nafaka, ortak çocuk yararına nafaka verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, şartları var ise miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24199, Karar No: 2014/15513, Tarih: 23.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24199 E.  ,  2014/15513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak

HÜKÜM : Sanığın 2005 yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme filinden dolayı 213 sayılı VUK.nun 359/a-2, 62, 51. maddeleri gereği 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye,

2005 - 2006 - 2007 yıllarında sahte belge kullanma suçundan dolayı 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 43/1, 62, 51. maddeleri gereği 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye,

2008 yıllında sahte belge kullanma suçundan dolayı 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 62, 53. maddeleri gereği 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

I- Sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının incelenmesinde:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden çok sahte fatura kullanılması durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın ...sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak eylemlerinin tek suç kabulüyle tek hüküm kurulması ve 2008 takvim yılı için ise zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA

II- 2009 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma suçundan dolayı verilen mahkumiyet kararına yönelik temyizin incelenmesine gelince;

II- 2009 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma suçundan dolayı verilen mahkumiyet kararına yönelik temyizin incelenmesine gelince;

Sanığın 2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullandığının iddia olunması, vergi denetmenine verdiği beyanında fatura karşılığında farklı tarihlerde 18.000 litre motorin aldığını ancak firmanın faturayı tek seferde verdiğini belirtmesi ve mahkeme de ise faturanın gerçek olduğunu savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için faturayı düzenleyen firma ile sanığın yetkilisi olduğu şirkete ...defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturanın gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin, girmiş ise kim tarafından çekildiğinin tespiti ile aralarında bu şekilde bir alışveriş bulunup bulunmadığının belirlenmesi, bulunmadığının tespiti halinde ise; eylemin 2005 takvim yılında kullanılan diğer faturalar ile birlikte sahte olarak değerlendirilerek 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun teselsülü olacağı gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme sonucu mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/477, Karar No: 2021/4526, Tarih: 22.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/477 E.  ,  2021/4526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : SAMSUN 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının reddine dair verilen hüküm hakkında, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 25/02/2016 tarihli protokol ile ... plakalı aracı davalıdan satın alıp bedelini ödediğini, aracın kendisine teslim edildiğini, protokolün imzası sırasında davalının imza bölümüne kendi el yazısı ile ismini yazdığını ve imzasının bu şekilde olduğunu beyan ettiğini, davalının aracın resmi olarak devrinden kaçındığını, akabinde davalının borçları sebebiyle aracın haczedildiğini ve otoparka çekildiğini, araç otoparka çekildikten sonra davalının borcunu ödeyerek yeni anahtar yaptırıp aracı otoparktan aldığını ve araca yeniden ruhsat çıkartıp bir başkasına sattığını, bunun üzerine ödediği satış bedeli olan 72.000 TL'nin tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlattığını ancak davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptaline, davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın zamanaşımına uğradığını, sunulan protokolde imzasının bulunmadığını, satış bedelinin ödenmemesi sebebiyle aracın davacı tarafa tescilinin sağlanmadığını ve defalarca görüşme yapmasına rağmen aracın iade edilmediğini, bunun üzerine aracı yediemin otoparkından teslim almak zorunda kaldığını, davacının satış bedelini ödediğini yazılı delille ispatlaması gerektiğini savunarak, davanın reddi ile davacının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; ATK raporu ile protokoldeki yazının davalıya ait olduğu belirlenmiş ise de, imzalarının incelenmesi için değişik kurumlardan celbedilen davalıya ait imzaların dava konusu protokoldekinden farklı olduğu, davalının imzasının isim ve soy isim ibarelerinin yazılması şeklinde olmadığı, protokolün davalı tarafından imzalanmadığı, davacının davaya konu alacağını usulünce ispatlayamadığı gerekçesiyle; davanın reddine, davacının kötü niyetli takip yaptığı ispatlanamadığından davalının kötü niyet tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; harici araç satış sözleşmesi uyarınca ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

6098 sayılı TBK' nın 15. maddesine göre; "İmzanın, borç altına girenin el yazısıyla atılması zorunludur."

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; harici araç satış sözleşmesi uyarınca ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

6098 sayılı TBK' nın 15. maddesine göre; "İmzanın, borç altına girenin el yazısıyla atılması zorunludur."

2525 sayılı Soyadı Kanunu'nun 2. maddesine göre ise; "Söyleyişte, yazışta, imzada öz ad önde, soyadı sonda kullanılır."

El yazısı ile atılacak imzanın şekli konusunda yasada hüküm bulunmamaktadır. İmza, atan kişinin iradesini onaylayan bir işaretten oluştuğundan, kişi; kendisine özgü belli karakterleri içeren sembolleri belirterek imza atabileceği gibi, ad ve soyadını bizzat el yazısı ile yazmak suretiyle de imza atabilir. Ancak borçlu, ad ve soyadını yazarken imza atmayı amaç edinmelidir. İmzanın, belgenin son satırının altına yazılmış olması gerekir. Zaten kelime şeklinde tercüme edildiğinde " altyazı " diye ifade edilecek olan almanca " Unterschrift " bu husus açıkca göstermektedir.

Dava konusu protokol incelendiğinde; 25/02/2016 tarihinde düzenlenen metinde, ....plakalı aracın 72.000 TL bedelle ... tarafından ...'ya satıldığı, paranın tamamının ... tarafından elden nakit olarak alındığı, 4 iş günü içerisinde devrinin yapılacağı düzenlenmiş, alıcı ibaresi altında ...'nın ismi el yazısı ile yazılmış ayrıca imzalanmış, satıcı ibaresi altında ...'in isminin el yazısı ile yazıldığı görülmüştür.

İlk derece mahkemesince, dava konusu protokoldeki "..." yazısının incelemesi hususunda Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesinden rapor alınmış, 08/06/2020 tarihli raporda; "İnceleme konusu belgedeki "satıcı" ibaresi altındaki "..." isim yazısı ile ...'in mukayese yazıları arasında; tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir, hız ve baskı derecesi bakımından uygunluk ve benzerlikler saptandığından söz konusu isim yazısı ...'in eli ürünü olduğunun bildirildiği" görülmüştür.

İlk derece mahkemesince, değişik kurumlardan celbedilen davalıya ait imzaların dava konusu protokoldekinden farklı olduğu, davalının imzasının isim ve soy isim ibarelerinin yazılması şeklinde olmadığı, protokolün davalı tarafından imzalanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesinin 08/06/2020 tarihli raporu ile protokoldeki satıcı ibaresi altındaki "..." isim yazısının davalıya ait olduğunun sabit olması, bu isim yazısının şekli itibariyle imza niteliğinde olması sebebiyle, davalının ad ve soyadını yazarken imza atmayı amaç edindiği anlaşılmaktadır.O halde ilk derece mahkemesince; dava konusu protokolün satıcı sıfatıyla davalı tarafından imzalandığı kabul edilerek, işin esasının incelenmesi ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerekmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1. maddesinin uyarınca, işbu karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanun' un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, kesin olmak üzere 22/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2430, Karar No: 2012/5758, Tarih: 17.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2430 E.  ,  2012/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan babası...'tan intikal eden 10 ada 22 parsel sayılı taşınmazın devir ve intikal işlemlerini yaptırmak üzere ...'i vekil tayin ettiğini, ancak vekilin payını satış göstermek suretiyle mirasçılar arasında yeralan davalı kardeşine devrettiğini, temlikin muvazaalı olduğunu, bağışlama iradesinin bulunmadığını ileri sürerek, payı oranında tapunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının özgür iradesi ile satışı yaptığını, çocuklarının baskısı ile dava açtığını, aynı vekilin davacının payı dışında, dava dışı bir kısım mirasçılarında paylarını temlik ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı, çekişme konusu taşınmazın devri hususunda vekil tayin edildiğini, davacının talimatı doğrultusunda hareket ettiğini, 2 yıl dava açılmamasının yetkileri dahilinde işlem yaptığını gösterdiğini, davacının kötüniyetli olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki çekişmenin vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı olduğu ve vekilin vekalet görevini kötüye kullandığı, davalının da bunu bilen kişi olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'un temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.333.65.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/916, Karar No: 2011/12046, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/916 E.  ,  2011/12046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine başlatılan icra takibine konu çeklerin hatır çeki olarak davalıya verildiğini,bu nedenle söz konusu çeklerin bedelsiz olduğunu belirterek müvekkilinin bu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan deliller doğrultusunda davacı tarafın davaya konu çeklerin hatır çeki olarak verildiğini yazılı ve kesin delillerle kanıtlayamadığı, ayrıca çeklerin arka yüzündeki ciranta imzalarının davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı taraf delil listesinin 6 numaralı bendinde dava konusu çeklerin kredi teminatı olarak bankaya verilmiş olduğuna ilişkin banka kayıtlarına delil olarak dayanmıştır. Mahkemece davacı tarafın bu delili üzerinde durulup çeklerin kredinin teminatı olarak verilip verilmediği hususunun tartışılıp toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.