muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21704, Karar No: 2012/26251, Tarih: 20.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/21704 E.  ,  2012/26251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :632-995

Dava, hak sahibi konumundaki davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümlerine göre kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 1998 yılında kesinleşen davacıya, 1981 yılında yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm (yetim) aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Nisan ayında gerçekleştirilen işlemle 01.11.2008 günü itibarıyla kesilerek, anılan tarihten itibaren yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu bölgeler olan Aziziye Mahallesi ve... Köyü yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1761, Karar No: 2017/5376, Tarih: 30.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/1761 E.  ,  2017/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, bakım tazminatı ve iş güçlüğü tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirket bünyesinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, yürürlükte bulunan TİS'nin 99.maddesi gereğince ödenmesi gereken ücretlerinin %14'ü oranındaki bakım tazminatlarının ve iş güçlüğü tazminatı açısından da TİS’e göre 1. grupta yer aldığından % 20 oranında hesaplanacak iş güçlüğü tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı savunmasında bulunmuş, davacının görev alanında fiilen enerji altında tamir ve bakım çalışması yapmadığı için kendisine bakım tazminatı ödenmediğini, davacının fiilen büro işini yapması nedeniyle kendisine TİS’ nin 98. maddesinde belirtilen oranda iş güçlüğü tazminatı ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı savunmasında bulunmuş, davacının görev alanında fiilen enerji altında tamir ve bakım çalışması yapmadığı için kendisine bakım tazminatı ödenmediğini, davacının fiilen büro işini yapması nedeniyle kendisine TİS’ nin 98. maddesinde belirtilen oranda iş güçlüğü tazminatı ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 29/04/2015 tarih ve 2015/13758 E., 2015/7642 K. sayılı ilamı ile; "Dosya içerisinde puantaj kayıtlarının olmadığı, imzasız ücret bordrolarında ise davacının ETİB teknisyeni olduğunun belirtildiği görülmektedir. Davalı şirket tarafından davacı hakkında 17.9.2012 tarihinde yanlışlıkla ödenen bakım tazminatlarının geri alındığı ancak Necat Subaşına ödenen bakım tazminatının neden geri alınmadığı şeklinde şikayet dilekçesi gelmesi üzerine disiplin soruşturması başlatıldığı soruşturma sonucunda “davacının tanzim ettiği ücret puantajlarının geriye dönük iki yıl süresinde yapılan kontrolde fiilen yapılan iş bölümüne kaçak kontrol işlerini yazdığı, sanki her gün mesai saatlerinde büro dışında kaçak kontrol elemanı olarak sahada çalışmış gibi puantaj düzenlendiği ve bu puantajlar tarafından imzalanarak buna göre iş güçlüğü ve bakım tazminatı aldığı, bu tür hatalı puantaj tazmini nedeni ile haksız kazanç elde ettiği tespit edilmiş olduğundan adı geçenin olayda suçlu olduğu kanaatine varılarak kendisine ödenen haksız bakım tazminatı ve iş güçlüğü tutarının tahsil edilmesinin göz önünde bulundurulmasına” karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bilirkişiye iş yerinde inceleme yetkisi verilerek iş yeri belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak davacının sahaya çıktığı dönemler tespit edilmek ve disiplin soruşturmasına ilişkin belgeler hep birlikte değerlendirilmek suretiyle davacıya fiilen enerji hattında çalıştığı dönemler için ödenmeyen bakım tazminatı alacağı olup olmadığı belirlenmeli, davacının büro işlerinde çalıştığı ve enerji bakım işinde çalışmadığı belli olan günler hesaplama yapılırken dışlanmalıdır. Bu yönler düşünülmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Bozmaya uyulması, lehine bozulan için usulü kazanılmış hak teşkil eder ve uyma ile de bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmişse de bozma ilamında belirtilen eksiklikler giderilmemiş, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

Öncelikle bozma ilamında belirtilen bilirkişiye iş yerinde inceleme yetkisi verilerek ve iş yeri belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak davacının sahaya çıktığı dönemlerin tespit edilmesi hususunda gerekli araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmişse de bozma ilamında belirtilen eksiklikler giderilmemiş, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

Öncelikle bozma ilamında belirtilen bilirkişiye iş yerinde inceleme yetkisi verilerek ve iş yeri belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak davacının sahaya çıktığı dönemlerin tespit edilmesi hususunda gerekli araştırma yapılmamıştır.

Bozmadan sonra mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda, davacının sahaya çıktığı dönemlere ilişkin puantaj kayıtları ya da eşdeğer belgenin dosyada bulunmadığı belirtilerek, ücretsiz izin ve raporlu günler ile disiplin kurulu kararıyla geri alınan 2010/Eylül ile 2012/Eylül arası dışlanarak davacının bakım tazminatı alacağının hesaplandığı anlaşılmıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmakla, bozma ilamında belirtilen tüm eksiklikler tamamlanmalı ve bozma gerekleri eksiksiz olarak yerine getirilmelidir. Aksi halde, yargılama süreci gereksiz yere uzayacak bu ise hak kayıplarına yol açacaktır.

Yukarıda açıklanan sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 30/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15832, Karar No: 2015/4582, Tarih: 01.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15832 E.  ,  2015/4582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2014 tarih ve 2013/226-2014/230 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağın olduğunu, davalılar tarafından şirketten uzaklaştırıldığını ileri sürerek, davalı şirkette %14 paydaş olduğunun tespitini, 2006-2009 yıllarına ait kar paylarında davacının hissesine düşen kısım olan 1.655.000 USD'den şimdilik 5.000.000 USD'nın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının 3.000.00 TL tutarındaki payını dava dışı kişilere devrederek şirketten ayrıldığını, bilahare imzalanan makbuz ve ibraname ile şirketi tamamen ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının hisselerini devrederek pay sahipliği sıfatını yitirdiği, bu sıfatın yitirilmesi ile kâr payı hakkı gibi kâra bağlı hakların da yitirileceği, davacının ortak olduğu döneme ilişkin kâr payı talep etmesinin mümkün olduğu ancak T.T.K.'nun 469/2.maddesi hükmü uyarınca şirket genel kurulu tarafından kâr payı dağıtılmasına ilişkin karar alınmadığı, bu sebeple davacının dava tarihi itibariyle geçmişe dönük kâr payı talep etmesinin T.M.K.'nun 2. maddesine aykırılık teşkil edeceği, dosyaya yansıyan tanık beyanları ve ...'ın kaleme aldığı belge dikkate alındığında taraflar arasında davalı anonim ortaklık pay sahipliği sıfatının yanı sıra örtülü olarak kazanç paylaşımı ve ortaklık yapısına ilişkin bir anlaşmanın olabileceği ihtimâli düşünülse bile ...'un şirketi temsil yetkisi bulunmadığı, 1991 tarihli mutabakatın ise 1992-1993 yıllarına yönelik ve davalı şirketin mutabakat konusu olmadığı bir döneme ilişkin olduğu, davacının 2006-2007-2008-2009 yıllarına ilişkin kâr payı alacağının bulunmadığı, davacı tarafından kâr payı alacağına yönelik iddianın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının davalı şirkette pay sahibi olup bilahare devrettiği payları dışında sözünü ettiği oranda pay sahibi olmadığının anlaşılmasına, mevcut payına istinaden şirketten daha fazla kar payı alma hakkının bulunduğuna ilişkin iddia davalı şirkete karşı ileri sürülemeyeceği gibi, şirket tarafından alınmış bir kar dağıtım kararı da olmadığından bu hususun davalı ... aleyhine de ileri sürülemeyecek olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/839, Karar No: 2013/355, Tarih: 10.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/839 E.  ,  2013/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ (ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce (... Asliye Ticaret Mahkemesi) verilen 10.11.2010 tarih ve 2008/75-2010/455 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.01.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, .../...adresindeki deposunun, davalı ... şirketi tarafından Yangın Sigorta Poliçesi ile 17.05. 2007 tarihinde emtia 154.000 TL, cam kırılması 2.000 TL ve %10 enflasyon teminatı verilmek suretiyle sigortalandığını, davacı şirket yetkililerinin 18.07. 2007 tarihinde ... ve ... no’lu poliçeler teminatını depolar arası emtia değişkenlik arz ettiğinden iki depodaki toplam emtia değerinin 269.000 TL’den 600.000 TL’ye yükseltilmesini davalı şirketin acentesinden telefon görüşmesi ile talep ettiklerini, 29.07.2007 tarihinde deponun bulunduğu binanın ortak malı olan havalandırma boşluğunda çıkarak yayılan yangında depodaki tüm emtiaların ve demirbaşların yanmak suretiyle, 389.731,95 TL emtia, 15.000 TL demirbaş, 2.000 TL cam hasarı ve 4.245 TL enflasyon kaybı ile toplam 410.976,95 TL zarar oluştuğunu, zararın tahsili amacıyla ... İcra Müdürlüğünün 2007/15338 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, TTK 1267. ve BK 386. maddesi gereğince davalı tarafın ödenmeyen 410.976,95 TL hasar tazminatı ve 100.000 TL munzam zarardan sorumlu olduğunu, yangından önce teminat artışı talep edilmesine rağmen zeyilnamenin düzenlenmediğini, bu eksikliğin geçerlilik koşulu olmayıp ispat koşulu olduğunu ileri sürerek davalının yaptığı itirazın 155.264,77 TL üzerinden iptali ile takip tarihinden itibaren en yüksek banka iskonto faizi uygulanmasını ve % 40 dan aşağı olmamak kaydı ile icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bu dava ile tarafları ve konusu aynı olan ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/963 esas sayılı dosyasının bulunduğunu, derdestlik nedeniyle esasa girmeden davanın reddine karar verilmesini, derdestlik taleplerinin reddi halinde bu dosyanın ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/ 963 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesini, itfaiye tarafından tutulan yangın raporunda, yangına sebebiyet veren kimyasal hızlandırıcı niteliğinde bulgulara rastlanıldığının belirtildiğini, buradan da yangının kasten çıkartıldığı sonucuna ulaşıldığını, zararın teminat kapsamı dışında olduğunu, ceza davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, talebinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.