muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22246, Karar No: 2014/29101, Tarih: 02.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/22246 E.  ,  2014/29101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/454-2014/346

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İpoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takipte taşınmazın alacağa mahsuben alacaklı bankaya ihale edildiği, alacaklı vekilinin tahsil harcı, cezaevi harcı,damga vergisi ve KDV harcından muaf olduklarını belirterek, memur işlemini şikayet ettiği , mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Vergi Kanunlarının Yeni Türk Lirasına Uyumu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5281 Sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun, damga vergisinden istisna edilen işlemleri kapsayan (2) sayılı tablosuna 35 numaralı fıkra eklenmiştir. Bu fıkraya göre; “5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (12) numaralı bendi kapsamındaki işlemler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar,” damga vergisinden istisna tutulmuştur.

5422 Sayılı Kanun, 21.06.2006 tarih ve 26205 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13.06.2006 tarihli 5520 sayılı "Kurumlar Vergisi Kanunu"nun 36. maddesi gereği yürürlükten kaldırılmış ise de, 21.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun Geçici 1/5. maddesindeki; “Diğer kanunlarla 5422 sayılı Kanuna yapılmış olan atıflar, ilgili olduğu maddeler itibarıyla bu Kanuna yapılmış sayılır” düzenlemesi karşısında, 488 Sayılı Kanuna ekli (2) sayılı tablonun 35. fıkrasına yapılan atfın, 5520 sayılı Kanun'un 5. maddesine yapıldığının kabulü gerekir.

5520 Sayılı Kanun'un 5/1-f maddesi gereğince; “Bankalara borçları nedeniyle kanunî takibe alınmış veya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na borçlu durumda olan kurumlar ile bunların kefillerinin ve ipotek verenlerin sahip oldukları taşınmazlar, iştirak hisseleri, kurucu senetleri ve intifa senetleri ile rüçhan haklarının, bu borçlara karşılık bankalara veya bu Fona devri….”, istisna kapsamında sayıldığına göre, bankaların yalnızca kredi sözleşmesinden kaynaklanan değil, her türlü alacaklarının tahsili için yaptıkları icra takibi nedeniyle yapılan ihale sonucu taşınmazı alacaklarına mahsuben almaları halinde, anılan işlemin damga vergisinden müstesna olduğunun kabulü gerekmektedir.

3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde; “Türkiye'de yapılan aşağıdaki işlemler Katma Değer Vergisine tâbidir” hükmü yer almaktadır. Aynı Kanun'un 1. maddesinin (d) bendinde, müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların Katma Değer Vergisine tâbi olduğu hükme bağlanmış olup; 19. maddenin birinci bendinde ise; “Diğer kanunlardaki vergi muafiyet ve istisna hükümleri bu vergi bakımından geçersizdir. Katma değer vergisine ilişkin istisna ve muafiyetler ancak bu Kanuna hüküm eklenmek veya bu Kanunda değişiklik yapılmak suretiyle düzenlenir” hükmü öngörülmüştür.Yasa koyucu Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11. ve sonraki maddelerinde ,kanunun 1. maddesine göre KDV'den sorumlu olanlarla ilgili olarak bazı hallerde muafiyete ilişkin düzenlemeler getirmiştir.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun "Sosyal ve Askeri Amaçlı İstisnalarla Diğer İstisnalar" başlıklı 17. maddesinin (r) bendi ile; "... bankalara borçlu olanların ve kefillerinin borçlarına karşılık taşınmaz ve iştirak hisselerinin (müzayede mahallerinde yapılan satışlar dahil) bankalara devir ve teslimleri" istisna kapsamında tutulmuştur. Bu durumda, alacaklı banka alacağına karşılık borçluya ait taşınmazı cebri icra yolu ile aldığı takdirde Katma Değer Vergisi'nden müstesnadır.

Somut olayda, alacaklı banka, borçlu hakkında başlattığı takip sırasında yapılan ihalede borçluya ait taşınmazı alacağına mahsuben aldığına göre; yukarıda açıklandığı üzere; alacaklı banka Katma Değer Vergisi uygulamasından müstesna olduğu için kendisinden bu konuda ödeme yapılması istenemez.

O halde mahkemece, alacaklının damga vergisi ve katma değer vergisine yönelik şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken; istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının Damga Vergisi ve KDV yönünden yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6138, Karar No: 2015/1539, Tarih: 17.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6138 E.  ,  2015/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık .. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, mahallinde değerlendirilmek üzere temyiz incelemesi dışı bırakılmıştır.

2-) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ..'in tabanca ile kardeşi olan mağdur ..’a sekiz el ateş ederek, toraks ve sol kolundan birer isabetle vurduğu, yumuşak doku yaralanması meydana getirerek, basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı olayda, 13-20 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak makul bir ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde 15 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in kardeşini öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili bölümündeki zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına, yargılama giderleri toplamının 21.TL olarak değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13161, Karar No: 2019/16255, Tarih: 11.11.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/13161 E.  ,  2019/16255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Alacaklının temyiz itirazlarına gelince;

Bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurarak imza itirazında bulunduğu; mahkemece, bilirkişi raporları hükme esas alınarak talebin kabulüne karar verildiği; tarafların istinaf yoluna başvurduğu, Bölge Adliye Mahkemesince; tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, alacaklı tarafından temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; bonoya dayalı kambiyo takibinde, borçlunun imzaya itirazı üzerine, mahkemece; ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nden alınan tek kişilik raporda; "... imzaların borçlu ... elinden çıktığı kanaatine varıldığı"; borçlunun itirazı üzerine ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nden alınan bilirkişi heyeti raporunda; "...borçlu elinden çıkıp çıkmadığı hususunda müspet veya menfi herhangi bir kanaat beyanında bulunulabilmesi mümkün olmadığı" belirtilmiştir. Alacaklının itirazı üzerine ... Fakültesi’nden alınan üç araştırma görevlisi tarafından düzenlenen raporda da; "...imzalar üzerine sonuca ulaşılacak ileri bir tespite gidilemediği" belirtildiği; alacaklının raporu kabul etmediği, yeniden rapor alınmasını talep ettiği; ancak mahkemece imzaya itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Alacaklı tarafından kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesince; ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü raporunda, imza incelemesinin hangi cihazlarla yapıldığının yazılmadığı gerekçesiyle, ... Kriminal Polis Laboratuvarı ve ... Fakültesi bilirkişi heyetlerinin raporlarına itibar edilerek; ilk derece mahkemesinin imzaya itiraz başvurusunun kabulüne dair kararına karşı istinaf talebinin reddine karar verilmişse de; ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü raporunda “imza incelemesinin, doküman inceleme cihazı, makroskop, optik cihaz ve ışık kaynakları...” kullanılarak yapıldığı; ancak mahkemece rapor yeterli görülmeyerek üçer kişilik bilirkişi heyetinden rapor alındığı, fakat; her iki raporda da imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığının belirlenmediği görülmüştür.

O halde; mahkemece, son celsede alacaklı tarafından yeniden rapor aldırılması talep edilmekle; Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Daire Başkanlığı’ndan rapor aldırılarak imzanın aidiyetinin kesin olarak belirlendikten sonra karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 30.05.2018 tarih ve 2017/3555 E.-2018/1302 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA); Isparta İcra Hukuk Mahkemesi'nin 05.10.2017 tarih ve 2015/562 E. 2017/544 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 11/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2740, Karar No: 2014/53, Tarih: 06.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/2740 E.  ,  2014/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/38599

MAHKEMESİ : Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2010

NUMARASI : 2010/8 Esas, 2010/663 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, hükümlü olarak kaldığı koğuşta genel arama işlemi yapılmak için havalandırma boşluğuna alındıktan sonra katılanlara yönelik olarak "bunu yanınıza bırakmayacağım"diyerek tekme savurduğu şeklinde oluşu kabul edilen olayda; sanığın eyleminin, katılanların görevi sona erdikten sonra gerçekleşmesi nedeniyle, görevi yaptırmamak için direnme suçunu değil, kamu görevlilerini kasten yaralamaya teşebbüs ve zincirleme tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9866, Karar No: 2018/12307, Tarih: 20.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/9866 E.  ,  2018/12307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, temyiz isteminin reddi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararın sanığa 16/11/2015 tarihinde bizzat kendi imzasına usulüne uygun tebliğ edildiği, sanığın hükmü bir haftalık yasal süresinden sonra 01/12/2015 tarihinde temyiz ettiği, yerel mahkemece 07/12/2015 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanığa 30/12/2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 12/01/2016 tarihli temyiz dilekçesi ile ek kararın temyizen incelenerek bozulmasını talep ettiği, ancak sanığın ek kararı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, 20.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17143, Karar No: 2024/11215, Tarih: 09.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/17143 E.  ,  2024/11215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay bozma ilamından önce verilen hükümde adı geçen, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve temyiz yasa yoluna başvurmayan dolayısıyla hakkında bir hüküm verilmeyen suça sürüklenen çocuk ... 'in isminin hüküm kısmında yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü suça sürüklenen çocuğun diğer suç arkadaşı suça sürüklenen çocuklarla birlikte gece vakti okul bahçesinin içinde bulunan depodan bir adet tv çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 143, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 10 yıl 15 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 31.01.2013 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1 maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1851, Karar No: 2016/10216, Tarih: 07.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1851 E.  ,  2016/10216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1- ... 2- ... vek.Av. ... ile davalı ... vek.Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30.10.2015 gün ve 2015/173 E. 2015/649 K. sayılı hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

4603 sayılı Kanunda .... ... Tasfiye Halinde ... aleyhine açılar davalar bakımından harç muafiyeti getirildiğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 4603 sayılı Kanunun 4684 sayılı Kanunla değişik geçici 4. maddesinin 2. fıkrasında getirilen harç muafiyetinin adı geçen bankalarca kredi alacaklarının tahsili amacı ile yeniden yapılandırma süreci içerisinde açılmış ve açılacak dava veya takiplerde ilgili olup, davalı olan ... sözü geçen yasa hükmündeki muafiyetten yararlanamayacağından temyiz harcının yatırılması gerektiği dikkate alınarak, mahkemece temyiz başvuru ve temyiz harcının yatırılması konusunda HUMK'un 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3820, Karar No: 2016/2328, Tarih: 03.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3820 E.  ,  2016/2328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d,35/2,62/1,53/1,63,54 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafii, duruşmaya gelmediğinden dosya üzerinden yapılan temyiz incelemesinde;

1-A-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık ...'ın av tüfeği ile kardeşi olan mağdur ...'a yönelik 20–25 metre mesafeden 6 kez ateş ettiği, mağdurun baş bölgesine, boynuna, sol skapula ve sol omuz bölgelerine isabet eden 6 adet kuş saçmasının mağdurda hayati tehlike oluşturmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek düzeyde yaralanmasına neden olduğu, mağdurun hemen önünde bulunduğu duvarda ve çatının ahşap kısmında da toplamda 110 adet saçma izi bulunduğu, mağdurun yere düşmesi nedeniyle sanığın olay yerinden uzaklaştığı olayda; Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 13 yıl ile 20 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, dikkate alınarak makul bir oranda ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

B-) Sanık ...'a ait adli sicil kaydında yer alan ....Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2008 tarihli, 2007/79 esas- 2008/95 karar sayılı, sövme suçundan verilen hapisten çevrilen 261,00 TL adli para cezasının Yargıtay denetiminden geçerek 05.11.2008 tarihinde kesinleşip 01.10.2009 tarihinde infaz edildiği, sanığın infaz tarihinden itibaren 3 yıl içerisinde nitelikli öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği ve anılan ilamın tekerrüre esas teşkil etmesi nedeniyle TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kardeşi olan mağdur ...'a yönelik nitelikli öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 03/05/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10934, Karar No: 2012/12727, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/10934 E.  ,  2012/12727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.12.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununun 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, ... Köyü Tüzel Kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

3367 sayılı Yasayla 442 sayılı Köy Kanununa eklenen Ek 13. madde hükmü uyarınca Köy Tüzel Kişiliği adına köy yerleşim planına göre tescil edilen parsellerin 2000 m2'yi geçmemek üzere köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine, ihtiyar meclisinin kararı ile rayiç bedel üzerinden satışı mümkündür. Ayrıca Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, isteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Davacı, 141(179) ada 11 parsel sayılı taşınmazın adına tescilini istemiştir. Dosya arasında bulunan 15.03.2004 tarihli satış kararında 141(179) ada 11 parsel sayılı taşınmazın davacıya satıldığına dair bir kayıt bulunmamakla birlikte davacı vekili tarafından bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında dosyaya sunulan yine 15.03.2004 tarihli ek satış kararında taşınmazın davacıya satılmasına karar verildiği ve bedelin tamamının tahsil edildiği yazılmıştır. Yine mahkemece yapılan araştırma sonunda, davacının kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait ... Köyünde taşınmazının bulunmadığı, davacının ... Köyü nüfusuna kayıtlı ve bu köyde ikamet ettiği belirlenmiştir.

Dava konusu taşınmazın 442 sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. Ek maddesi gereğince davacıya satışının yapıldığı, bedelin ödendiği ve davacının Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesiyle getirilen şartlara sahip olduğu ispatlanmış olup davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine dair hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.