muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15733, Karar No: 2017/5534, Tarih: 06.07.2017

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken;eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yargılama konusu somut olaya gelince; Mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir. Davalının ve boşandığı eşinin ayrı oldukları dönemde seçmen ve nüfus kayıtlarına göre ayrı oturdukları gözükmekte ise de, mahkeme tarafından resen dinlenen tanıklardan muhtar ... beyanında, davalının boşandıktan sonra... adresinde oturduğunu eşinin ise ...oturduğunu ifade etmiş ise de davalının ayrı oldukları dönemde nüfus kayıtlarına göre 16.12.2008-23.10.2013 arasında ... adresinde oturuyor gözükmesi, ... yeniden evlendikten sonra 23.10.2013 tarihinde geçmesi karşısında tanık beyanı ile nüfus kayıtlarının çelişkili olduğu görülmektedir. Mahkemece yapılacak iş davalı ve eşinin ayrı oldukları ve talebe konu döneme ilişkin, 20.10.2008-19.09.2013 tarihleri arasında, her ikisininde nüfusa kayıtlı adreslerinde resen araştırma yapılarak birlikte oturma olgusunu bilebilecek binadaki komşuların, yönetici yada kapıcının dinlenmesi ve adreslerde tarafları bilen esnafların kimliklerinin tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, yine ... medula kayıt sisteminden davacı ve eski eşin hastane kayıtları ve aile hekimliği kayıtları getirtirmeli böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, kurum raporunun aksi ispat edilene kadar geçerli belgelerden olduğu da gözetilerek, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Kabule göre de davalının eski eşi ile 30.07.2013 tarihinde yeniden evlenmiş olması ve davacı kurumun 19.09.2013 tarihine kadar olan aylıkların tahsilini talep etmesi karşısında, yeniden evlenme tarihi olan 30.07.2013 ile 19.09.2013 tarihi arasında ödenen aylıklar yönünden de kurum alacağının oluştuğu gözetilmemesi bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu kurumun açmış olduğu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15536, Karar No: 2015/10803, Tarih: 15.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/15536 E.  ,  2015/10803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, kırmızı ışık ihlali yapması nedeni ile meydana gelen maddi hasarlı trafik kazasından 40 dakika sonra yapılan ölçümde 152 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3256, Karar No: 2010/18223, Tarih: 09.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/3256 E.  ,  2010/18223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanın olay sonrası kollukça alınan ifadesi ile Cumhuriyet Savcısınca alınan 26/07/2007 ve 27/03/2008 günlü ifadelerinde, sanığın bıçak çekmek suretiyle tehdit edip korkutarak telefonunu aldığını açıkça beyan etmesi karşısında suçun bıçakla işlendiğinde kuşku bulunmadığı gözetilmeden; yakınanın sonradan bilinmeyen nedenle şikayetinden vazgeçerek, sanığın elinde bıçak görmediğini ve kendisini tehdit içeren bir sözde söylemeden telefonunu istediğinden bahsedip, asker arkadaşı olan sanıktan neden korktuğuna ilişkin hayatın olağan akışına uygun bir açıklamada içermeyen kovuşturma aşamasındaki ifadesi ile Cumhuriyet Savcısınca ek kanıt toplamak amacıyla alındığı anlaşılan 16/05/2008 günlü ifadesine dayanılarak, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle TCK.nun 149/1-a maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/6247, Karar No: 2016/8813, Tarih: 21.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/6247 E.  ,  2016/8813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f-j-son,62, 52/2 Maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan banka ile 16.02.2009 tarihinde genel kredi ve teminat sözleşmesi yaparak kredi hesabı açtırıp, katılan ...’ya ait hırsızlık sonucu ele geçirilen ve sahte olarak düzenlenen çeki bankaya ibraz ettiğinin ve bankaca kredinin kullandırıldığının iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, katılanların ifadeleri, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı gözetilerek, mahkemenin sanığın mahkûmiyetine yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun sübuta ermediğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-f. son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ilgili hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "5 gün", "4 gün" adli para cezası terimlerinin ve TCK 52/2 maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla “1535 gün”, “1279 gün” ve “TCK'nun 52/2 maddesi uyarınca sanık hakkında hükmedilen 1279 gün adli para cezasının bir gün adli para cezası takdiren 20 TL kabul edilerek sanığın 25.580 TL para cezası ile cezalandırılmasına, sonuç itibariyle nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın 2 yıl 6 ay hapis ve 25.580 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10812, Karar No: 2022/2978, Tarih: 21.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10812 E.  ,  2022/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece eksik harcın süresinde yatırılmaması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek karar da davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 26/01/2018 tarihinde davalının kasko sigortacısı olduğu aracın karışmış olduğu trafik kazası neticesinde hasarlandığı belirterek, 72.900,00 TL hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddine karar verilmesini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; başvurunun kabulüne,72.900,00 TL maddi hasar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına, bu doğrultuda; başvurunun reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 03/11/2020 tarihli temyiz değerlendirme ek kararı ile verilen kesin süreye rağmen kanun yoluna başvuran davacı vekilince eksik harcın yatırılmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin temyiz talebinin reddine, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş; ek karar davacı vekiline tebliğ edilmiş olup ek karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Hükmü temyiz eden tarafın temyiz istemi, usulüne uygun tebliğe rağmen süresi içerisinde temyiz harcının yatırılmamış olması sebebiyle HMK'nın 344 ve devamı maddeleri gereğince "temyiz edilmemiş sayılmaya" ilişkin 03/11/2020 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun olup, davacının temyiz itirazlarının reddiyle temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek kararın ONANMASINA. aşağıda dökümü yazılı 36,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2379, Karar No: 2009/5574, Tarih: 12.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2379 E.  ,  2009/5574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanlarının 553 ve 600 parsel sayılı taşınmazlarını mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak ara malik davalı Şaban vasıtasıyla davalı oğlu H.'e aktardığını, miras bırakanın temyiz kudreti de bulunmadığını ileri sürerek payları oranında iptal-tescil, olmadığı takdirde tenkis istemişlerdir.

Davalılar, miras bırakanın paylaştırma yaptığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, miras bırakanın işlem tarihlerinde hukuki ehliyeti bulunmadığının Adli Tıp raporuyla saptandığı gerekçesiyle davalı H.. hakkındaki davanın kabulüyle davacıların payları oranında iptal tescile, davalı Ş... hakkındaki davanın ise husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı H. tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.5.2009 Salı günü saat 9.30 da daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, miras bırakanın işlem tarihlerinde ehliyetsiz bulunduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davaya konu 553 ve 600 sayılı parsellerin miras bırakan tarafından ikinci eşinin kardeşi davalı Şaban’a 7.6.1993 tarihinde satış yoluyla devredildiği, Şaban’ın da bu taşınmazları miras bırakanın ikinci eşinden olma davalı oğlu H.’e 23.3.1998 tarihinde yine satış yoluyla devrettiği, akit tarihinde 15 yaşında bulunan H.’i işlem sırasında miras bırakan babası ile annesinin temsil ettikleri; bunun yanında, miras bırakanın aynı akitlerde dava dışı dört adet dairesini de Şaban vasıtasıyla ikinci eşine ve ondan olma çocukları H...ve A..’ye aktardığı, anılan bağımsız bölümler hakkında da ayrı davalar açıldığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, mahkemenin kabulünün aksine miras bırakanın 7.6.1993 ve 23.3.1998 tarihlerinde hukuki ehliyetinin bulunduğu Adli Tıp raporuyla sabittir.

Bu durumda, akit tarihlerinde ehliyetli olduğu saptanan miras bırakanın çekişmeli 553 ve 600 sayılı parsellerle ilgili işlemlerinin muris muvazaası iddiası yönünden incelenmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Diğer taraftan, mahkemenin kabulünün aksine miras bırakanın 7.6.1993 ve 23.3.1998 tarihlerinde hukuki ehliyetinin bulunduğu Adli Tıp raporuyla sabittir.

Bu durumda, akit tarihlerinde ehliyetli olduğu saptanan miras bırakanın çekişmeli 553 ve 600 sayılı parsellerle ilgili işlemlerinin muris muvazaası iddiası yönünden incelenmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde araştırma yapılıp tarafların iddia ve savunmaları da gözetilerek tüm delillerin toplanması, davacıların açtığı diğer dava dosyalarının da getirtilip incelenmesi ve hep birlikte değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik soruşturma ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13515, Karar No: 2016/1354, Tarih: 09.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13515 E.  ,  2016/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 137 ada 6 parsel sayılı taşınmazda bulunan evinin ve istinat duvarının yanında davalılara ait 4 adet ağacın bulunduğunu ve bu ağaçların yıkılma tehlikesinin olduğunu, ayrıca ağaçların yapraklarının da evin üzerine dökülerek su oluklarını tıkadığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve ağaçların kesilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... savunma getirmemiş, davalı ... ile dahili davalılar ...ve ...; davacının evi yaptığı sırada ağaçların mevcut olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı...'ın müdahalesinin olmadığı gerekçesiyle bu davalı bakımından pasif husumet yokluğundan davanın reddine, davalı ... ile dahili davalılar bakımından dava konusu ağaçların davacının taşınmazına tecavüzlü olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'ın temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.00.-TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.