muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8584, Karar No: 2018/5468, Tarih: 26.11.2018

Bu açıklamalar kapsamında başlangıçta suç işlenmesinin önlenmesi düşüncesi olsa bile, niteliği ve faili belli olan suç şüphesi ortaya çıktığı andan itibaren yapılacak arama adli bir nitelik taşıyacaktır. Adli aramanın amacı şüpheli veya sanığın yakalanması veya suç delillerinin ele geçirilmesidir.

Somut olay da, kolluk görevlileri tarafından suç işlediği şüphesi oluşturan kişinin kimliği, kullandığı araç ve suçun niteliği tespit edilmiş ve suçun işlendiğine ilişkin kuvvetli şuç şüphesi oluştuğu halde "Adli arama kararı" ya da Cumhuriyet savcısından yazılı arama emri alınmadan, hatta Cumhuriyet savcısına haber vermeden "önleme araması kararına" dayanarak delil elde etmek amacıyla, aracın arka kısmında, dışarıdan ve içeriden bakıldığında görünmeyen, eşyalar arasında iç içe geçirilmiş ağzı kapaklı alüminyum kazan içerisinde kırmızı renkli bez çanta da arama yapılarak delil elde edildiği anlaşılmıştır.

Suç şüphesinin ortaya çıkmasından sonra 5271 sayılı CMK kuralları uygulanması gerektiğinden, arama işleminin önceden alınmış bulunan önleme araması kararına göre değil CMK' nın 116. - 119.maddelerindeki düzenlemeler uyarınca verilmiş adli arama kararına ya da yazılı arama emrine göre icra edilmesi gerekmektedir.

Oysa, olay tutanağı ve diğer tutanaklar incelendiğinde Cumhuriyet savcısının suça ilişkin olarak yapılan işlemlerden hiçbir bilgisi olmadığı, yapılan aramadan sonra Cumhuriyet savcısına bilgi verildiği anlaşılmaktadır. (Dizi 1 de Cumhuriyet savcısı ile yapılan görüşme ve alınan emirler tutanağı)

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.02.2017 tarih, 2016/20-800 esas ve 2017/120 sayılı kararında; Kollukça alınan bilgiler ile yapılan araştırma sonucu sanığın kimliğine ve uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair elde edilen bilgilerin uyumlu olması halinde ayrıca şuç şüphesi oluşturan bilgilerin elde edildiği aşamada suç üstü halinin

.../....

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.02.2017 tarih, 2016/20-800 esas ve 2017/120 sayılı kararında; Kollukça alınan bilgiler ile yapılan araştırma sonucu sanığın kimliğine ve uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair elde edilen bilgilerin uyumlu olması halinde ayrıca şuç şüphesi oluşturan bilgilerin elde edildiği aşamada suç üstü halinin

.../....

olmaması, bu durumda kolluk görevlilerinin edindikleri bilgileri, 5271 sayılı CMK'nın 2/e, 158, 160, 161 ve 164. maddeleri uyarınca derhal Cumhuriyet savcısına bildirip bu konuda adli arama kararı talep etmeleri ve Cumhuriyet savcısından alacakları talimat doğrultusunda işlem yapmaları grektiğinden, adli arama kararı alınmadan yapılacak arama işleminin ve bu arama sonucunda ele geçirilecek uyuşturucu maddenin hukuka aykırı şekilde elde edilmiş olacağı, suçun maddi konusu ve delili olan uyuşturucu maddenin hukuka aykırı yöntemle elde edilmesi durumunda ise hükme esas alınamayacağı ve buna bağlı olarak suçun unsurunun oluşmayacağı gözetildiğinde, yerel mahkemece sanığın üzerinin aranması için CMK'nın 116 ve devamı maddelerine uygun olarak alınmış bir "adli arama kararı" olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu kabul edilmelidir. Şeklinde açıklama yaparak suç şüphesi oluşturan bilgilerin elde edildiği aşamada suç üstü halinin mevcut olmayacağını hükme bağlamıştır. Karşı oy düşüncem ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.02.2017 tarih, 2016/20-800 esas ve 2017/120 sayılı kararı örtüşmektedir.

Dışarıdan bakılınca içinin görülebilmesi taşıtın özel ve kapalı alan niteliğini ortadan kaldırmaz zira aracın içinde bulunan kapalı alanlar ve bagajı dışarıdan görülemez, bu alanlar kişinin eşyasını koyup saklayabileceği özel alan oluşturur bu nedenle her türlü nakil vasıtası ve taşıtlar “kapalı alan” niteliğine sahiptir ve “kapalı yer” olarak kabul edilmelidir.

Arama tedbirine de taşıtın bu özelliği dikkate alınmak suretiyle başvurulmalıdır. Örneğin, “kapalı alan” sayılan taşıtta gece vakti arama yapılması mümkün değildir (CMK'nın.118/1. maddesi). Bunun istisnası, suçüstü veya gecikmesinde sakınca bulunan haller ile yakalanmış veya gözaltına alınan ve firar eden tutuklu veya hükümlünün tekrar yakalanması amacıyla CMK m.118/2. maddesi uyarınca yapılan aramadır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği’nin “Araçlarda arama” başlıklı 29. maddesinin son fıkrasında, “Bu maddede yazılı işlemler gece de yapılabilir.” hükmüne yer verildiği, aracın gece aranması bakımından önleme ve adli aramalar arasında fark gözetilmediği ve yönetmelik tarafından Kanuna aykırı hüküm koyulduğu görülmektedir.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği’nin “Araçlarda arama” başlıklı 29. maddesinin son fıkrasında, “Bu maddede yazılı işlemler gece de yapılabilir.” hükmüne yer verildiği, aracın gece aranması bakımından önleme ve adli aramalar arasında fark gözetilmediği ve yönetmelik tarafından Kanuna aykırı hüküm koyulduğu görülmektedir.

Danıştay 10. Dairesi 13.03.2007 gün, 2005/6392 E. ve 2007/948 K. sayılı kararında; Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği’nin “Karar alınmadan yapılacak arama” başlıklı 8. maddesinin (a) bendinde yer alan, “… yakalanması amacıyla konutunda, işyerinde, yerleşim yerinde, bunların eklentilerinde ve aracında yapılacak aramada …” ibaresini iptal etmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucu Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulı'nun 14.09.2012 tarihli, 2007/2257 esas ve 2012/117 karar sayılı kararı ile iptal kararı onanmıştır.

Danıştay iptal kararında konutu, işyerini, yerleşim yerini ve eklentileri ile araçları aynı statüde kabul etmiş ve tümü kapalı olan bu yerlerin aranması konusunda “araçları” ayrı değerlendirmemiştir.

Yönetmelikle, Anayasa ve kanuna aykırı düzenleme yapılması mümkün değildir.

Hukuk devletinde ve normlar hiyerarşisinde kanun, kanunun uygulanmasını gösteren yönetmeliğin üstündedir. Aralarında bir çelişki varsa, kanunun uygulanması gerekir.

Anayasa'nın 124.maddesi uyarıncada yönetmelik, kanuna aykırı olmamak şartı ile çıkarılabilir.

Anayasa'nın 138. maddesinin 1. fıkrasına göre de; Hakim, kanuna uygun olarak karar verir, bir idari makam tasarrufu kanunun üstüne çıkamaz, yönetmelik çıkarılmasının nedeni kanunun uygulanmasının nasıl olması gerektiğini açıklamak içindir. Kanunla tanınmayan ve verilmeyen yetki yönetmelikle sağlanamaz. Yönetmelik kanuna aykırı olamaz.

Hukuka aykırılığın mutlak-nisbi, önemli-önemsiz, büyük-küçük olması gibi bir değerlendirme yapılamaz, hukuk devletinde, hukuka aykırı şekilde elde edilen deliller şüpheli ya da sanık aleyhine kullanılamaz.

Açıkladığım bu nedenlerle,

Sanık ...'ın içinde bulunduğu aracın arka kısmında bulunan eşyalar

..../...

arasında, iç içe geçirilmiş ağzı kapaklı alüminyum kazan içerisinde kırmızı renkli bez çanta da ele geçirilen net 470 gram esrar nedeniyle aracın aranmasına ilişkin, bir adli arama kararı ya da yazılı arama emri bulunmadığı, adli arama kararı alınmadan yapılacak arama işleminin ve bu arama sonucu ele geçirilecek uyuşturucu maddenin hukuka aykırı şekilde elde edilmiş olacağı, suçun maddi konusu ve delili olan uyuşturucu maddenin hukuka aykırı yöntemle elde edilmesi durumunda ise hükme esas alınamayacağının gözetilmemesi nedeniyle sanık hakkındaki hükmün bozulmasına karar verilmesi düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun sanık hakkındaki hükmün onanmasına ilişkin görüşüne katılmıyorum. 26.11.2018
Yargıtay — Esas No: 2023/6840, Karar No: 2023/12372, Tarih: 04.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6840 E.  ,  2023/12372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/67 E., 2023/84 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen ödeme emrinin iptali ve menfi tespit ve istirdat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı şirketin anahtar teslimi fabrika inşaatı için ... Endüstriyel Taah. Uluslararası Tic. ve San. A.Ş. firması ile sözleşme imzaladığını, bu sözleşme kapsamında müteahhit ... firması adına ... sicil numarası ile işyeri açılışı yapıldığını, davalı Kurum tarafından ... Endüstriyel Taah. Uluslararası Tic. ve San. A.Ş. firmasının ödenmeyen prim borçları nedeniyle davacı şirkete ödeme emri tebliğ edildiğini, işin anahtar teslimi olarak verilmesi nedeniyle davacı şirket ile bu firma arasında alt işveren/asıl işveren ilişkisinin kurulmadığından prim borcunun davacı şirketten istenmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalı Kurum kayıtlarında borç görünen toplam tutarın ihtirazi kayıtla davalı Kurumun banka hesabına davacı şirketçe 29.07.2016 ve 01.08.2016 tarihlerinde ödenmek zorunda kalındığını, bu ödemenin davalı Kurum nezdinde sebepsiz zenginleşmeye yol açtığını belirterek, ödeme emirlerinin iptaline, davacı şirketin borcu bulunmadığının tespitine, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile cebri icra tehdidi karşısında davalıya ihtirazi kayıtla ödenen 291.825,00 TL'nın sebepsiz zenginleşme nedeniyle ödemenin yapıldığı 29.07.2016 ve 01.08.2016 tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan istirdadına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli 2016/1323 Esas 2019/130 Karar sayılı kararıyla; 7 günlük hak düşürücü süre içinde davanın açılmamış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli 2020/54 Esas 2021/936 Karar sayılı kararıyla; davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli 2020/54 Esas 2021/936 Karar sayılı kararıyla; davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, davacı ... Harç Sanayii ve Ticaret A.Ş.' ne ödeme emrinin tebliğ edilemediği, 26.07.2016 tarihinde ...’na tebliğ edilen ödeme emirlerinin ise davacı şirket adına değil, şirketi temsil ve ilzam sorumluluğuna dayanılarak ... adına düzenlenip tebliğ edildiği, buna göre davacı şirkete usulüne uygun bir ödeme emri tebliğ söz konusu olmadığı halde, Mahkemenin, davaya konu ödeme emirlerinin 26.07.2016 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 08.08.2016 da 7 günlük hak düşürücü süre içinde açılmadığı gerekçesi ile ödeme emirlerinin kesinleştiğine dair değerlendirmesinin hatalı bulunduğu, öte yandan, davacı şirket adına, şirket yetkilisi tarafından 29.07.2016 ve 01.08.2016 tarihlerinde ödeme yapıldığına dair dekontlar bulunup, bu tarihin şirket açısından ödeme emrine ıttıla tarihi olup olmadığı araştırılarak, geçersiz tebligatın davacı şirket yönünden bu suretle geçerli hale geldiğinin kabulü durumunda davanın süresinde açılıp açılmadığının değerlendirilmesi, aksi halde işin esasına girilerek karar verilmesi gereklerine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli 2022/157 Esas -2022/346 karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece, "davacı ... Harç San. ve Tic. A.Ş.’ne usulüne uygun olarak tebliğ edilen bir ödeme emri bulunmamaktadır. 26.07.2016 tarihinde ...’na tebliğ edilen ödeme emirlerinin ise, davacı şirket adına değil, şirketi temsil ve ilzam sorumluluğuna dayanılarak yönetim kurulu başkanı olması nedeniyle sorumluluğundan dolayı ... adına düzenlenip tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Davacı şirket adına, şirket yetkilisi tarafından 29.07.2016 ve 01.08.2016 tarihlerinde ödeme yapıldığına dair dekontlar bulunup, bu tarihin şirket açısından ödeme emrine ıttıla tarihi olduğu, geçersiz tebligatın davacı şirket yönünden bu suretle geçerli hale geldiği kabul edildiğinde dahi, davanın 03.08.2016 tarihinde süresinde açıldığı anlaşılmakla, mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirket ile ... Endüstriyel Taah. Uluslararası Tic. ve San. A.Ş. arasında imzalanan sözleşmelerde; sözleşme konusu işlerin ...'nin denetimi ve nezareti altında yapılacağının, ...'in ... tarafından yapılacak sözleşme çerçevesindeki ikazların gereğini koşulsuz olarak yerine getireceğinin, herhangi bir alt yüklenici sözleşme ve eklerine aykırı iş yaparsa ...'nin yazılı talebi üzerine ...'in alt yüklenici ile yaptığı sözleşmeyi derhal feshedeceğinin, ...'in iş nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumuna olan borçları ile ücret ve ücret sayılan ödemelerden yapılan kanuni vergi kesintilerinin geçici kabul tarihine kadar ödenmemesi halinde, protesto çekmeye ve hüküm almaya gerek kalmaksızın son bakiye ödemeden mahsup edileceğinin, son bakiye bu eksik ödemelere yetmez ise kalan miktarın teminatlar paraya çevrilerek karşılanacağının, varsa kalanının kesin kabul sonrası ...'e geri verileceğinin, ...'in ... primleri ve yürürlükteki İş Kanunu ve mevzuatlarının emrettiği diğer bütün hususları yerine getireceğinin, ...'in iş hukuku mevzuatına uymaması nedeniyle ...'nin herhangi bir tazminat talebi ile karşılaşması veya zarara uğraması halinde ...'e rücu hakkı olduğunun kararlaştırılmış olması, davacı şirketin ... İli Gölbaşı İlçesi Ahiboz 104 ada 1 parsel üzerinde fabrika inşaatı için ... Endüstriyel Taah. Uluslararası Tic. ve San. A.Ş. firması ile sözleşme imzaladığı, davacı işverenlik tarafından ... sicil numaralı işyerinden kendi adına işçi bildirimi yapılmış olması ve iki şirket arasında imzalanan sözleşmedeki yukarıda zikredilen koşullar dikkate alınarak davacı şirket ile ... Endüstriyel Taah. Uluslararası Tic. ve San. A.Ş. arasındaki ilişkinin 5510 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinde tanımlanan asıl işveren-alt işveren ilişkisi olması nedeniyle ... Endüstriyelin Kuruma olan prim borçlarından davacı şirketin sorumlu olduğu, davacının Kuruma ödediği primleri ... Endüstriyel Taah. Uluslararası Tic. ve San. A.Ş.ne rücu edebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacı ile ... Endüstriyel Taah. Uluslararası Tic. ve San. A.Ş. arasında fabrika inşaatı işine ilişkin anahtar teslimi sözleşme imzalandığını, faaliyet belgesine göre asıl işi “her nevi inşaat ve taahhüt işlerinde kullanılan sıvı harç, çimento katkıları, kireç, alçı, bilimum kimyevi madde esaslı her türlü harcı ve inşaat malzemeleri” (yapı kimyasalları), üretimi olan davacı şirketin, ... , Alçı Üretim Fabrikası, Çimento Bazlı Kuru Karışım Fabrikası, Perlit fabrikası ve Kum fabrikası anahtar teslimi yapım işini üç adet eser sözleşmesi ile ... Endüstriyel Taah. ve Uluslararası Tic. ve San. A.Ş.’ye verdiği, davacı şirketin inşaat işinde kendi işçisini çalıştırmadığı, tüm işlerin sözleşmelerin feshine kadar müteahhit firma ... ve alt işverenlerince üstlenildiğini, asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, vekalet ücretinin hatalı takdir edildiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödeme emrinin iptali ile davacı şirketin Kuruma borçlu olmadığının tespiti, davalı Kuruma ihtirazi kayıtla ödenen 291.825,00 TL’nin istirdadı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesi, 6183 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13101, Karar No: 2021/380, Tarih: 21.01.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/13101 E.  ,  2021/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tutanağına göre sanığa ait 11/b numaralı adreste bulunan işyerinde gümrük kaçağı sigara ve çayların vitrinde olduğunun belirtilmesi, işyerinde 35 karton gümrük kaçağı sigara ve 78.150 kg çay ele geçirilmesi, ... isimli şahsa ait 11/c numaralı işyerinde Suriye uyruklu..., ... ve işyeri sahibi...'in yakalanmış olduğunun belirtilmesine karşın sanık ...'nin aşamalardaki savunmalarında kendi işyerindeki aramada 10 kutu çay bulunduğunu, Suriyeli şahsın işyerine geldiğini, kendisine elindeki poşet içerisindeki sigaraları gösterdiğini ve alır mısın işareti yaptığını, bu sırada polislerin işyeri içerisine girdiğini ve arama yaptıklarını, 10 kutu çay dışındaki eşyanın Suriyeli şahsın elinde bulunan poşette olduğunu beyan etmesi, olay tarihinde tutulan arama tutanağında ise ele geçirilen eşyanın raflarda ve yerde dizili halde olduğunun belirtilmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için fiilin ne şekilde gerçekleştiği hususunda tutanak mümzilerinin ve diğer işyeri sahibi...'in dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise,

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18101, Karar No: 2014/15949, Tarih: 24.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/18101 E.  ,  2014/15949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Sanık ... hakkında açılan kamu davasının TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesi,

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın beraatlerine,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1 Sanık ... hakkında açılan davanın, 12.12.2006 tari hinde ölümü nedeniyle mahkemece verilen düşme kararı usul ve yasaya uygun bulun duğundan katılanın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2 Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanıklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 66/1...e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirlenen 8 yıllık dava zamanaşımının sanıkların savunmalarının alındığı tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapıl masını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanı larak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının ger

çekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1...e, 66/2, 67/4. ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 24.06.2014 gününde oybir liğiyle karar verildi.