muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/119, Karar No: 2022/362, Tarih: 18.05.2022

Mahkemede; "Ben mahalleden müştekileri tanırım. Eşini de ... isimiyle tanırım ama gerçek adı ... mış. Benim evlerine yakın işyerim vardır. İlk tanışmada da yağmur nedeniyle bunların evini su basmıştı. Bizde çalışanlarımla beraber yardım amaçlı gittik. Evindeki suyu boşalttık. Ancak dolaplarında yiyeceklerinin olmaması ve evin hali nedeniyle kendileri için alışveriş yaptık, yardımcı olduk. Daha sonra bana evlerinin kirasını ödeyemediklerini, ev sahibinin evlerinden kendilerini atacağını söyleyip ... para istedi. Ancak ben bunu yapamayacağımı söyledim, bu olayla ilgili ben beyaz masayı aradım. İtfaiye geldi. Tespitler yaptı. O gece geç saatlere kadara evin temizliğiyle uğraştık. Halı yıkama işi yapan bir arkadaşım vardı. Onu aradım. Ondan halıları yıkaması konusunda yardımı istedik. daha sonra ... perdelerninin de kullanılmaz hale geldiğini, kendisine perde yapıp yapamayacağımı sordu, yardım etmemi istedi. Bu olaylar nedeniyle ailesiyle birlikte samimiyet kurmuş olduk. ... iş yerime de gelip gitmeye başladı. Ancak bu sık sık olunca ben ve müşterilerimin bundan rahatsız olmaya başladığını söyleyerek gelmemesi gerektiğini söyledim. Beni eşi ile birlikte yemeğe davet ettiler. Bu yemekte kira borçlarının olduğunu, ev sahibinin evden çıkaracağını söyleyerek para istediler. Bende ev sahibini aradım. 800 TL borçları olduğunu öğrendim. O gece ...'a 400 TL kira ödemesi için 100 TL de eve erzak alması için para verdim. Ancak ertesi gün ...'ı mahalledeki tekel bayinde alkol içerken kendisini görünce kızdım, tartıştık. Ertesi sabah ... iş yerime geldi. O gece eşinin kendisini sabaha kadar dövdüüğünü evi terk ettiğini söyledi. Bende birşey yapamayacağımı polisi aramamız gerektiğini söyledim. Polisi aradım. Bu arada çay içtik. Daha sonra konuşunca polisi arayıp şikayetçi olmadığını belittim. Ve polis gelmedi. Yine akşam saatlerinde 8 gibi ... iş yerime geldi. Kendisi ile samimi olduk. Kendisiyle iş yerinde ilişkiye girdik. Ve bana eşinden şikayetleri olduğunu, çocuklarını eşinin zorla çalıştırmaya gönderdiğini, cam silmeye gönderdiği çocukları olduğunu söyledi. Ancak ben, benim bu konuda birşey yapamayacağımı, polisi araması gerektiğini söyledim, daha sonra ... sık sık bu şekilde gelip gitmeye başlayınca, gelmemesi konusunda kendisini uyardım. ... yine bir süre sonra yanıma geldi. Benden para istedi. Bende önceki yaşananları hatırlatıp kendisine para veremeyeceğini söyledim. O da bir daha alkol içmeyeceğini, evine erzak alacağını söz verdiğini belirtti. Hatta mahalleden diğer esnaflarda oradaydı. Onlara da siz şahitsiniz dedim. Ve orada da ...'a 500 TL para verdim. Ancak bu para isteme olayları sürekli devam etmeye başladı. Sık sık benden değişik miktarlarda paralar alıyorlardı. Bu şikayetten bir gün önce ... yanında ... ve küçük çocuğuyla birlikte işyerime geldi. Kocasının kendisini dövdüğünü, evi terk ettiğini, iş yerinde kalmak istediğini söyledi. Ancak ben bunun mümkün olmadığını söyleyerek tersledim ve geri gönderdim. Ertesi sabah yine ... geldi

. Onlara da siz şahitsiniz dedim. Ve orada da ...'a 500 TL para verdim. Ancak bu para isteme olayları sürekli devam etmeye başladı. Sık sık benden değişik miktarlarda paralar alıyorlardı. Bu şikayetten bir gün önce ... yanında ... ve küçük çocuğuyla birlikte işyerime geldi. Kocasının kendisini dövdüğünü, evi terk ettiğini, iş yerinde kalmak istediğini söyledi. Ancak ben bunun mümkün olmadığını söyleyerek tersledim ve geri gönderdim. Ertesi sabah yine ... geldi. Bu kez de ...yı tersledim hatta itekledim. İşyerinden gönderdim. Bana sorduğunuz şekilde ben ...'ye bir kez anne ve babasının olduğu sırada ev ile işyerimizin arasında bulunan marketten cips ve benzeri yiyecekler almışımdır. Ancak başka bir zaman böyle herhangi bir yiyecek veya hediye almadım. Yine mahalleden de herhangi bir başka çocuğa da yiyecek veya hediye almadım. Suçlamaları kabul etmiyorum.",

Şeklinde savunmada bulunmuştur.

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun'un 59. maddesi ile değişik "Çocukların cinsel istismarı" başlığını taşıyan 103. maddesi;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle, işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun

ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiş iken,

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, istismar durumunda on yıldan, sarkıntılık durumunda beş yıldan az olamaz.

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, istismar durumunda on yıldan, sarkıntılık durumunda beş yıldan az olamaz.

Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza on sekiz yıldan az olamaz.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle, işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur." biçiminde yeniden düzenlenmiştir.

Görüldüğü gibi 103. maddede çocuğun cinsel istismarı tanımlamış olup, birinci fıkraya göre cinsel istismar deyiminden; onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış ile diğer çocuklara karşı cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen bir başka nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi 103. maddede çocuğun cinsel istismarı tanımlamış olup, birinci fıkraya göre cinsel istismar deyiminden; onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış ile diğer çocuklara karşı cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen bir başka nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar anlaşılmaktadır.

Maddenin ilk fıkrasında çocuğun cinsel istismarı suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında ise cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren nitelikli bir hâl olarak yaptırıma bağlanmıştır.

Maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen nitelikli hâldeki maddi unsur, vücuda organ ya da sair bir cisim sokulması olup, failin kastının da bu tür bir eylemin gerçekleştirilmesine yönelik olması gerekmektedir. Suçun temel şeklinin aksine, ikinci fıkrada tanımlanan nitelikli hâlinin oluşabilmesi için eylemin cinsel arzularının tatmini amacına yönelik olması şart değildir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen nitelikli hâldeki maddi unsur, vücuda organ ya da sair bir cisim sokulması olup, failin kastının da bu tür bir eylemin gerçekleştirilmesine yönelik olması gerekmektedir. Suçun temel şeklinin aksine, ikinci fıkrada tanımlanan nitelikli hâlinin oluşabilmesi için eylemin cinsel arzularının tatmini amacına yönelik olması şart değildir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Suç tarihinde 7 yaşında olan katılan mağdurenin aşamalarda aynı mahallede esnaflık yapan 31 yaşındaki sanığın kendisini iş yerine götürerek gözlerini bağladığını ve cinsel organını ağzına soktuğunu, sanığın eylemler sonrasında kendisini bakkala götürüp içecek ve yiyecek aldığını, sanığın bu eylemlerinin birden fazla kez gerçekleştiğini iddia ettiği, Kollukta alınan beyanında susma hakkını kullanan sanığın ise Savcılıkta; katılan mağdurenin annesi katılan ...'ya mahalleli olarak yardımda bulunduğunu, yardımı kesince bu şekilde iddiaları ortaya attığını ve katılan mağdureyi de yönlendirdiğini, tutuklanması istemiyle sevk edildiği Sulh Ceza Hâkimliğinde; katılan mağdurenin ailesine sel nedeniyle evleri zarar gördüğünden yardımda bulunduğunu ancak katılan ...'nın, kendisinden para yardımında bulunmasını istediğini, katılan mağdureyi hiçbir zaman iş yerine götürmediğini ancak katılan mağdurenin bir kaç kez annesi ve bir kaç kez de küçük kardeşiyle birlikte gündüz vakti iş yerine geldiğini, Mahkemede; maddi yardımda bulunduğu katılan ...'nın, akşam saatlerinde kendisinin iş yerine geldiğini ve iş yerinde cinsel ilişkiye girdiklerini, devam eden zamanlarda katılan ...'nın sık sık bu şekilde gelip gitmeye başlaması üzerine onu gelmemesi hususunda uyardığını, katılan mağdurenin babasına da para verdiğini ancak katılan mağdurenin babasının parayı içkiye harcaması üzerine para vermeyi kestiğini, son kez erzak alacağını söylemesi üzerine tekrar para verdiğini ancak para isteme olaylarının sürekli devam ettiğini, şikâyet edilmeden bir gün önce katılan ...'nın yanında katılan mağdure ve diğer çocuğuyla kendisinin iş yerine gelerek kocasının dövdüğünü, evi terk ettiğini, iş yerinde kalmak istediğini söylediğini ancak katılan ...'nın bu isteğini kabul etmediğini, ertesi sabah yine iş yerine gelen katılan ...'yı terslediğini hatta iterek uzaklaştırdığını savunduğu olayda;

Katılan mağdurenin olayların gerçekleşme biçimine ilişkin anlatımlarının birbiriyle uyumlu olması, katılan mağdurenin sanığın eylemlerinin sayısına ilişkin çelişkili anlatımlarda bulunmuş ise de mağdurenin duruşmada sanığı teşhis edememesinin nedeninin, beyanının alınması sırasında hazır bulunan sosyal hizmet uzmanı bilirkişi tarafından duruşma ortamında mağdurenin sanık ile aynı yerde bulunması ve bu sebeple yabancı kişiler ile aynı ortamda yaşanan olayları anlatmada hafıza karışıklığı yaşayabileceği, yaşının sorulan sorulara sistemli bir şekilde cevap vermede olgun insanlara göre daha hassas olduğu, yaşanılan olayları anlatma bakımından bilincini bu ortamda sağlıklı bir biçimde toparlayamayabileceği ancak genel olarak beyanlarına itibar edilebileceği şeklinde açıklanması, her aşamada savunmalarını genişleten sanığın son olarak mahkeme beyanında katılan mağdurenin annesiyle ilişki yaşadığını söylemesi ve bu itibarla savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olması, keza 19.09.2014 tarihinde ... Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen uzmanlık raporunda belirtilen katılan mağdurenin elbisesi üzerinde tespit edilen kendisine ait DNA profiliyle uyumlu olan epitel hücreyi açıklayamaması, katılan mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektiren bir neden bulunmaması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın katılan mağdureye yönelik eyleminin sabit olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurul Üyesi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 11.03.2020 tarihli ve 7732-1906 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihinden geçerli olarak kapatılmasına ve tüm işlerin Yargıtay 9. Ceza Dairesine devredilmesine karar verildiğinden, dosyanın uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.05.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7758, Karar No: 2017/1241, Tarih: 09.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7758 E.  ,  2017/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin başka mahkemelerde duruşmalarının bulunması nedeniyle duruşmaya katılamayacağı yönünde sunduğu mazeret dilekçesine karşın, mazeret talebi kabul edilmeden yokluğunda yargılamaya devam edilip sanık ile müdafiin hazır bulunmadığı celse hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8801, Karar No: 2015/400, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/8801 E.  ,  2015/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİVRİĞİ ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2012/177-2012/149

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davalı elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti (psh) bedellerinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, 180,07 TL'nin iadesine karar vermiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6248, Karar No: 2018/5085, Tarih: 19.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2015/6248 E.  ,  2018/5085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Şantaj, tehdit, hakaret, haberleşmenin gizliliğini ihlal, özel hayatın gizliliğini ihlal, bilişim sistemine girme

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanığın katılan ... Buğday Yağmur'a yönelik eylemlerinden dolayı mahkumiyet kararı verildiği gözetilerek dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle sanığın beyan ettiği en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Bir adrese ilk defa tebligat yapılacaksa 7201 sayılı Kanun'un 21, daha önce tebligat yapılmış adrese tekrar tebligat yapılacaksa aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ işlemi gerçekleştirilecektir.

İncelemeye konu dosyada, gerekçeli kararın sanığın mahkemede bildirdiği en son adresinden iade gelmesi üzerine mernis adresine tebliğe çıkarıldığı, bu adreste 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca tebliğ işleminin yapıldığı ve bu nedenle de usulsüz olduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, sanık ...'e tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15880, Karar No: 2008/19427, Tarih: 06.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/15880 E.  ,  2008/19427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : İİK.nun 170/3. maddesinde, inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu "anlaşılırsa" itirazın reddine karar verileceği hüküm altına alınmıştır. Somut olayda Adli Tıp Kurumu Başkanlığınca düzenlenen raporda inkar edilen imzanın borçluya ait olup olmadığının tesbit edilemediğinin açıklandığı görülmektedir. Bu durumda yasada öngörülen "inkar edilen imzanın borçluya ait olduğunun anlaşılması" koşulu gerçekleşmemiştir. Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir. (HGK.nun 26.4.2006 12-259/231 sayılı kararı. O halde, mahkemece, borçlunun imzaya itirazının kabulüne karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6275, Karar No: 2013/8108, Tarih: 31.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6275 E.  ,  2013/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 3.Sulh Hukuk ve Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının,04.01.2013 tarihli adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine, M.K.Paşa İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 28.12.2012 tarihli tutanağına ve vasi adayı ... 20.02.2013 günlü oturumdaki beyanına göre, kısıtlı adayı ...'ın kızı ... ile birlikte ... adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın,Bursa 3.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Bursa 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.