muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3946, Karar No: 2022/15471, Tarih: 26.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3946 E.  ,  2022/15471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kırıkhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/469 Esas, 2015/241 karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253.maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY :

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY :

İncelenen olayda cep telefonu dükkânı sahibi olan müşteki ...’ın dükkânına sanık ....’in hırsızlık amacıyla gelip annesine telefon almak istediğini söyleyerek bir cep telefonu beğendiği ve ona göstermek için götürmek istediğini söylemesi üzerine, müştekinin cep telefonunu oğlu...ile birlikte sanığın refakatinde gönderdiği, ancak sanığın yolda henüz telefonu annesine göstermeden.....’a “telefonu alacağım sen git evraklarını getir” diyerek geri gönderip telefonu alıp gittiği, baştan itibaren annesine bir telefon alma niyetinin bulunmadığı cep telefonunu çalma niyetiyle bu eylemleri gerçekleştirdiği hususları sabittir.

Yerel mahkeme sanığın bu eylemi TCK’nın 141/1 maddesine uyduğu kabul edilerek cezalandırılmış Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında eylemin nitelendirilmesini doğru kabul ederek uzlaşma yönünden bozulmasını talep etmiştir.

Daire Üyelerimizin çoğunluğu da eylemi açıktan hırsızlık kabul ederek kararın uzlaşma prosedürünün uygulanması için bozulmasına karar vermiştir.Ancak sanığın müştekinin dükkânında bulunan cep telefonunu çalmak amacıyla hareket ettiği hususları sabittir. Sanık baştan itibaren müştekinin iradesini yanıltarak cep telefonunun oğlu aracılığı ile dışarı çıkarılmasını sağlamış ve oğlunu da bir başka yalanla kandırarak dükkâna geri gönderip elinden telefonu alıp gitmiştir. Sanığın kastının apaçık bir şekilde muhafaza altında ve kapalı alandaki cep telefonunu açık alana, çalınması kolay bir alana çıkararak çalmak olarak ortaya çıkması nedeniyle eyleminin TCK’nın 142/2h maddesi gereğince değerlendirilmesi gerektiğini düşünmekteyim; zira Ceza Genel Kurulunun 2012/13-194 Esas 2012/243 Karar nolu ilamında sanığın denemek için aldığı aracı çalıp gitmesi eyleminde her ne kadar başlangıçta müşteki aracın anahtarını özgür iradesi ile sanığa teslim etmiş ise de buradaki iradenin hukuken geçerli özgür irade ile kurulan bir teslim olmadığı sanığın anahtarı haksız şekilde elde ettiğinin kabul edilmesi gerektiğine karar verilmiştir. Olayımızda da tam olarak Ceza Genel Kurulunun gerekçesinde belirttiği şekilde sanık müştekinin cep telefonunu kapalı alandan ve muhafaza altındaki alandan iradesini fesada uğratarak, çalınması daha kolay bir alana çalmak istediği cep telefonunu çıkarmasını sağlayarak benzer bir eylem gerçekleştirmiştir. Müşteki dükkânındaki muhafaza altındaki cep telefonunu hukuken geçerli bir sözleşme nedeniyle kesinlikle dışarı çıkarmamıştır. Bu nedenle oğlu aracılığıyla telefon üzerindeki zilyetliğin açık alanda devam ettiği düşüncesinden hareketle sanık lehine açıktan hırsızlık suçundan hüküm kurulamayacağı eylem TCK’nın 142/2h maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/2278, Karar No: 2013/2230, Tarih: 11.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2278 E.  ,  2013/2230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 51. Asliye Ticaret (... 1. Denizcilik İhtisas) Mahkemesi’nce verilen 03/11/2011 tarih ve 2009/637-2011/431 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gülenay Erşan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından sigortalı Hızlı Sistem Bilişim Sanayi Ticaret A.Ş.'ye ait satın alınan bilgisayar emtialarının davalılardan Dhl Dansas Air & Ocean Taşımacılık Ticaret Ltd. Şti. kontrolünde gemiyle ... Haydarpaşa Gümrüğü'ne taşındığını, gemiden indirildikten sonra, davalılardan TC Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü tarafından ambara hasarlı olarak alındığını, davalılardan ...nin kontrolündeki vasıta ile sigortalıya nakledildiğini, emtialarının kontrolünün yapılmasının akabinde ... adet bilgisayarın eksik çıktığının görüldüğünü, sigortalı tarafından hasar tazminatı talep edildiğinden hasar bedelinin sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, ....792,... TL hasar tazminatının 18/.../2004 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Dhl Dansas Air & Ocean Taşımacılık Ticaret Ltd. Şti. vekili, taşıyıcının müvekkili olmadığını, emtianın konteynerden ambara tahliye hizmetlerinin TCDD tarafından verildiğini, taşınan malda meydana gelen eksiklikten de müvekkili şirketin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirketin eşyanın taşınması işlemi ile herhangi bir ilgisinin bulunmadığını, emtiayı depoya taşınan aracın müvekkiline ait olmadığını, kaybolan emtianın taşımanın hangi aşamasında kaybolduğunun belli olmadığını, davanın TCDD aleyhine açılabileceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TC Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü vekili, hasarın müvekkilinin sorumluluğu altında bulunan Haydarpaşa Limanı'nda meydana gelmediğini, ... m. 1061 hükmü gereğince zarardan taşıyanın sorumlu olduğunu, müvekkiline kusur yöneltilemeyeceğini, talep edilen miktarın fahiş olduğunu, faize itiraz ettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TC Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü vekili, hasarın müvekkilinin sorumluluğu altında bulunan Haydarpaşa Limanı'nda meydana gelmediğini, ... m. 1061 hükmü gereğince zarardan taşıyanın sorumlu olduğunu, müvekkiline kusur yöneltilemeyeceğini, talep edilen miktarın fahiş olduğunu, faize itiraz ettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taşımaya konu konşimentoda taşıyan sıfatının DANMAR LINES unvanlı dava dışı firmaya ait olduğu, davalı Dhl Dansas Air & Ocean Taşımacılık Ticaret Ltd. Şti.'nin eşyanın teslimi için ... m. 116 anlamında acente sıfatına sahip olduğu, bu davalı acentenin taşıyana ... dava edilmeyip, asaleten dava edildiğinden, navlun faturasını kesmesinin acente sıfatına etkili olmadığından, davalının pasif husumet ehliyeti bulunmadığı, ...nin işbirliği sözleşmesi uyarınca, davaya konu olayda ithalat ve boşaltma işlemlerinde temsilci olarak hareket ettiği, davalı TC Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü'nün ise sorumluluğunun bulunduğuna dair herhangi bir tespitin dosyada mevcut bulunmadığı gerekçesiyle davalılar hakkında açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14917, Karar No: 2023/3858, Tarih: 21.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/14917 E.  ,  2023/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2940 E., 2023/333 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle kamu davasının düşürülmesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çifteler Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2019 tarihli ve 2019/470 Esas numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında katılan kuruma ait telefon hattı kablolarının çalınmaya teşebbüs edilmesi eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çifteler Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2019/534 Esas, 2021/84 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 35, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 15.02.2023 tarih 2022/2940 Esas ve 2023/333 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 303/1-a ve 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü Türk Telekom görevlilerinin Çifteler İlçe Jandarma Komutanlığını arayarak Çifteler İlçesi - Doğanay Köyü telefon hattında sinyalizasyon sisteminin uyarı verdiğini ihbar ettikleri, jandarma görevlilerinin olay yerine intikal ettikleri, Sadıroğlu Köyünden Başkurt Köyü istikametine doğru giden telefon kablolarının kesilmiş olduğunun tespit edildiği, bu sırada Kaynakbaşı Mevkiinden olayın olduğu istikamete doğru bir aracın geldiğinin görüldüğü, trafik aracının gelen aracı durdurmak için kavşağa gittiği sırada Kaynakbaşı Mevkiinden gelen aracın ışıklarını söndürdüğü ve durduğu, jandarma görevlilerinin aracın yanına gittiği, görevlilerin gözle yaptıkları kontrolde aracın Hyundai marka pikap olduğu, aracın arka kısmında plastik hurda malzemelerinin bulunduğunu gördükleri, aracın içerisinde sanık ...'ın olduğunun anlaşıldığı, sanığın savunmasında Kaynakbaşı Mevkiine balık tutmak amacıyla geldiğini, tütünden sigara sarmak amacıyla durduğunu ve ışıklarını söndürdüğünü, olayla ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, olay yerinde yapılan incelemede; sekiz direk arası çoklu dışı plastik kaplı telin kesildiğinin, rulo yapılarak siyah renkli balya ipiyle bağlanmış şekilde tarlanın içerisinde bırakıldığının tespit edildiği, araç içerisinde yapılan aramada demir ve kablo kesmede kullanılan aletlerin ve arazide bulunan kabloların bağlanmış olduğu siyah renkli balya ipi ile benzerlik gösteren bir top ipin ele geçirildiği, ele geçirilen kesici aletlerle kesilen kablolar arasında yaptırılan karşılaştırmada bu aletler ile söz konusu kabloların kesilip kesilmedikleri hususunda bir sonuca varılamadığının belirtildiği, ayrıca olay yerinde bulunan makas üzerinde yaptırılan parmak izi incelemesinde; mukayeseye elverişli parmak

izinin bulunamadığının belirtildiği, Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Daire Balistik İnceleme Laboratuvarının 03.06.2011 tarih - 2011/2171 sayılı raporu ile kabloların bağlanmış olduğu siyah renkli balya ipleri ile sanığın aracında ele geçirilen balya ipleri arasında yaptırılan karşılaştırılmalı bilirkişi incelemesinde; "Renk ve kalınlık bakımından uyumlu oldukları, benzer kimyasal organik yapı gruplarına sahip oldukları tespit edilmiştir" denildiği, sanığın savunmasında balık tutmak için olay yerinde olduğunu savunmuş ise de; araçta balık malzemelerinin bulunmadığı bu nedenle hayatın olağan akışına uygun olmadığı, sanığın tüm bu eylemleri birlikte değerlendirildiğinde; jandarma ekiplerinin olay yerine gitmesi dolayısıyla sanığın eylemini tamamlayamadığı İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 06.05.2011 tarihinde başladığı, 19.12.2019 tarihli iddianameye kadar zamanaşımını kesen herhangi bir hukuki işlemin bulunmadığı, dolayısıyla sanık hakkındaki kamu davasında olağan zamanaşımının 06.05.2019 tarihinde dolmuş olduğu göz önüne alındığında, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunduğundan, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan Çifteler Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2021 tarih ve 2019/534 esas, 2021/84 karar sayılı mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kaldırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a ve 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

06.05.2011 tarihinde saat 21.05 sıralarında Türk Telekom görevlilerinin Çifteler İlçe Jandarma Komutanlığını arayarak Çifteler İlçesi - Doğanay Köyü telefon hattında sinyalizasyon sisteminin uyarı verdiğini ihbar ettikleri, jandarma görevlilerinin olay yerine intikal ettiklerinde telefon kablolarının kesilmiş olduğunun tespit edildiği, bu sırada olayın olduğu istikamete doğru bir aracın geldiğinin görüldüğü, trafik aracının gelen aracı durdurmak için kavşağa gittiği sırada gelen aracın ışıklarını söndürdüğü ve durduğu, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a maddesinde yazılı "Kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya hakkında" hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu, suçun işlendiği zaman diliminin, sanığın olay mahallinde görevli Jandarma personelleri tarafından yakalandığı ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı akşam saat 21.05 sonrası olduğu, UYAP verilerine göre suç tarihinde gecenin yaz saati ile 20.53'te başladığı, buna göre suçun işlendiği saatin gece sayılan zaman diliminde olması nedeniyle sanık hakkında aynı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiği, bu halde sanık hakkında atılı suça ilişkin olağan zamanaşımı süresinin aynı Kanun'un 66/4 ve 66/1-d maddeleri gereğince 15 yıl olduğu, 06.05.2011 olan suç tarihi nazara alındığında 19.12.2019 tarihinde düzenlenen iddianame ile aynı Kanun'un 67/2-c maddesi gereğince dava zamanaşımının kesildiği anlaşılmakla, sanık hakkında atılı suçtan dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 15.02.2023 tarih 2022/2940 Esas ve 2023/333 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3801, Karar No: 2019/1313, Tarih: 04.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/3801 E.  ,  2019/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik; sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Sanıklar hakkında hükmolunan doğrudan para cezasının miktarı bakımından, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle sanıklar ..., ... savunmanlarının temyiz itirazlarının CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik yağmaya teşebbüs suçundan kurulan beraet hükmünün incelemesinde;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

III- Sanıklar ..., ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklar ... ve ...'ten alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından sanık ... için 693 TL, sanık ... için 533 TL zorunlu savunman ücretlerine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5836, Karar No: 2020/6241, Tarih: 25.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/5836 E.  ,  2020/6241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf istemlerinin esastan reddine dair kararı ile birlikte İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/458 E. - 2017/209 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davası idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, İnegöl İlçesi, Yenice Köyü 263 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.