muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27033, Karar No: 2014/721, Tarih: 21.01.2014

Bozma kararına uyan Mahkeme, üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınmasına karar vermiş, bilirkişi ücreti ile posta masrafından oluşan toplam 1.000,00 TL'sını yatırması için davacı tarafa 2 hafta kesin süre tanımış, verilen süre içinde masrafın yatırılmaması halinde bu delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılacağı ve davanın reddolunabileceği ihtaratından sonra belirlenen miktarın süresinde yatırılmaması nedeni ile 6100 sayılı HMK'nun 114/1-g maddesi uyarınca dava şartının yerine getirilmemesinden dolayı davanın reddine karar vermiştir.

İş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinin iddia edilmesi halinde, feshin haklı olduğunu ispat yükü işveren üzerindedir. Başka bir anlatımla iş sözleşmesinin feshinin haklı olduğunu işveren ispat edecektir.

Somut olayda, davacı işçi iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından hatalı üretime neden olduğu gerekçesi ile feshedilmesine rağmen, fesih gerekçesinin doğru olmadığını, dolayısıyla feshin haksız olduğunu iddia ettiğine, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshi davalının da kabulünde olduğuna göre, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, yani hatalı üretime ve zarara ilişkin fesih gerekçelerinin gerçekleştiğini davalı işveren ispat etmek zorundadır.

Kaldı ki, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğine ilişkin mahkemenin daha önce verdiği karar, davalının temyizi açısından davalı yararına araştırmaya yönelik olmak üzere bozulmuştur.

Hal böyle iken, mahkemenin ispat külfetini tersine çevirerek iş sözleşmesinin feshinin haksız olduğunu ispat etmekle davacıyı yükümlü kılması, bilirkişi incelemesi için gerekli masrafları yatırması için davacıya süre vermesi ve davayı reddetmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nun 448. maddesine göre “Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır.” 450. maddesinde, “18.06.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleri ile birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır.” düzenlemesi mevcuttur.

Anılan düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere 6100 sayılı HMK hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal yürürlüğe girer.Kanun açıkça bir istisna getirmediğine göre dava şartı olarak düzenlenen gider avansının alınması kuralının 1086 sayılı HUMK döneminde açılan derdest davalarda uygulanmaması gerekir.

6100 sayılı HMK.nun 120. maddesinde belirlenen gider avansı ile 324. maddedesinde belirtilen delil ikamesi için avans ayrı maddelerde düzenlenerek farklı sonuçlara bağlanmıştır. Buna göre gider avansı, delillerin ikamesi dışındaki yargılama giderlerini kapsamaktadır.

Tanık dinlenmesi, bilirkişi raporu alınması ve keşif gideri gibi delil ikamesine yönelik giderlerin gider avansı içinde değerlendirilmesi olanağı HMK.’un 324. maddesi düzenlemesi karşısında bulunmamaktadır. Ayrıca delil ikamesi avansının da ispat külfetine göre taraflara yükletilmesi gerekir.

Tanık dinlenmesi, bilirkişi raporu alınması ve keşif gideri gibi delil ikamesine yönelik giderlerin gider avansı içinde değerlendirilmesi olanağı HMK.’un 324. maddesi düzenlemesi karşısında bulunmamaktadır. Ayrıca delil ikamesi avansının da ispat külfetine göre taraflara yükletilmesi gerekir.

Bu itibarla, mahkemece bilirkişi incelemesi yapılması için gerekli giderleri yatırması bakımından davalı tarafa usulünce süre verilmeli, bu yapılırken delillerin ikamesine yönelik avans ayrılmalı, delil ikamesi avansının hukuki sonuçları konusunda uyarı yapılmalıdır. Sonuca göre usuli işlemlerin tamamlanması sureti ile iş sözleşmesinin feshinin haklı olup olmadığı, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda sonuca varılmalıdır.

Yukarıda özetlenen maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan karanın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12505, Karar No: 2023/4240, Tarih: 14.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12505 E.  ,  2023/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2946 E., 2022/2167 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Menemen İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/190 E., 2021/200 K.

Taraflar arasındaki haczedilemezlik şikayeti nedeniyle yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine

karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi borçlu Belediye İcra Mahkemesine başvurusunda: borçlu Belediyenin borcu nedeniyle, alacaklı tarafın talebi üzerine, Menemen İcra Müdürlüğünün 2020/2148 E. sayılı dosyası üzerinden, 05.07.2019 tarih 78 karar nolu Menemen Belediyesi Meclis kararı ile Menemen Belediyesinin sahibi bulunduğu, kullanım ve işletme hakkının Belediye şirketi olan MENAŞ'a devredilmiş bulunan ... (prina) Fabrikasında bulunan iş makinelerinin üzerine haciz konulduğu, davacı Belediyenin sahibi bulunduğu, kullanım hakkının Meclis kararı ile Belediyeden ayrı tüzel kişiliği bulunan, Menaş Şirketine devredilen Zeytinyağı fabrikasına ait iş makinelerinin davacı Belediyenin borcu nedeniyle haczedilmesinin yasaya aykırılık teşkil ettiği şikayeti ile haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; borçlu Belediyenin borcunun tahsili için haciz mahalline gidildiğinde mahalde haczedilen taşınırların tutanak altına alındığı, haciz tutanaklarının, haciz mahallindeki evraklar ve fotoğraflar incelendiğinde borçlunun hacze gidilen adreste ticari faaliyette bulunduğunun açık olduğu, davacı tarafın Belediyede haczedilen malların kendilerine ait olduğunu kabul ettiği, haczedilen malların kullanım ve işletme hakkının üçüncü bir kişiye verilmiş olmasının, iç ilişkide borçlu Belediye ile üçüncü kişi arasındaki ilişkili olduğu, bu durumun davalı firmayı bağlayıcı bir durum olmadığı beyanı ile davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, hacze konu zeytinyağı üretimi yapan makinelerin kar ve zarar dengesi içerisinde belli bir ücret karşılığında ilgili işletmeye konulduğu, yani doğrudan bölge halkının kullanımına ücretsiz olarak tahsis edilmediği, Bölge halkının dilerlerse zeytini özel teşebbüslere götürebileceği gibi benzer şekilde Belediyeye ait işletemeye de getirerek belirli bir ücret karşılığında zeytinlerinin işlenmesini sağlayabileceği, borçlu Belediyenin bu şekilde kendi şirketi üzerinden gelir elde etmekte olup bunun ötesinde bölge halkına sağladığı kamusal herhangi bir katkısı bulunmadığı, dolayısı ile Belediyenin, zeytinyağı işlemek gibi bir kamu hizmeti ve görevinin bulunmadığı, Belediye meclisinin aldığı kamu yararına tahsis kararlarının haczedilen malları fiilen kamu hizmetinde kullanılan mal niteliğine çeviremeyeceği gerekçesiyle davacının şikayetinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesini tekrarla, haciz işlemi yapılan ... Fabrikası'nın kar amacı gütmeyen, yöre halkının kullanımına tahsis edilen, köylüye destek vermek amacıyla topladıkları zeytinlerin yağa dönüştürüldüğü ve çok düşük ücret karşılığında hizmet sunulan, küçük çapta ve kamu yararı amacıyla kurulan bir fabrika olması sebebiyle Belediye Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca haciz işlemi yapılamayacağı, borçlu idarenin maddi durumu kötü olduğundan haczedilen malların yerine yenisini almasının mümkün olmadığı, ayrıca haciz işleminde malların muhafaza altına alınması sırasında malların zarar gördüğünü belirterek istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

C.1.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda; bilirkişi raporu doğrultusunda, Belediyenin kendi şirketi üzerinden gelir elde etmekte olup bunun ötesinde bölge halkına sağladığı kamusal herhangi bir katkısının bulunmadığının anlaşıldığı, Belediyelerin teşebbüsler kurarak gelir elde etmesinin yasal olarak mümkün olduğu fakat, bu durumun yapılan işin kamu hizmeti olması sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle davacı borçlu vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi borçlu vekili temyiz dilekçesinde; dava ve istinaf dilekçelerini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi borçlu vekili temyiz dilekçesinde; dava ve istinaf dilekçelerini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haczedilemezlik şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nın İİK 16., 5393 sayılı Belediye Kanunu 15/son maddesi ve sair ilgili mevzuat.

3. Değerlendirme

1-Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2-Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi borçlu vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9855, Karar No: 2014/10155, Tarih: 05.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9855 E.  ,  2014/10155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 05.05.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/4506, Karar No: 2010/9933, Tarih: 24.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/4506 E.  ,  2010/9933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 09.02.2010 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Duruşmalı temyiz eden davalı vekili Av. ...'in mazeret dilekçesi gönderdiği, ancak dosyada vekaleti olmadığından mazeretin reddine karar verildi. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 60.00'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.05.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/6515, Karar No: 2012/7200, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6515 E.  ,  2012/7200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının iş yerine davalının açık bırakılan musluğundan akan suların yol açtığı zararın tazmini için fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 11.586,65 TL nin davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait muayenehanede açık bırakılan musluktan akan suların müvekkillerine ait şirketin işyerine zarar verdiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydı ile 11.586,65 TL nin hasar tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, mahkemece zararı meydana getiren su baskınının davalının fiilinden kaynaklandığına dair tam bir kanaate ulaşılamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Aynı konuyla ilgili davacı şirketin davalılar ... ... ve arkadaşları hakkında daha önce açmış olduğu Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/671 Esas-2011/657 Karar sayılı davanın dairemizde daha önce yapılan temyiz incelemesi sonucunda dairenin 2012/2369 Esas-4430 sayılı kararında Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/671 Esas-2011/657 Karar sayılı dava dosyası ile eldeki bu dosyanın birleştirilmesi ve bundan sonra yargılamaya devam edilerek ve gerektiğinde boyalı su da kullanılmak sureti ile davalı dairesinde meydana gelen hasar ve zararın 101 veya 102 numaralı bağımsız bölümlerden sızan sulardan meydana gelip gelmediği veyahut da bu iki bağımsız bölüm dışında ortak alanlardaki tesisattan sızan sulardan zarar ve hasarın meydana gelmiş olup olmayacağı bu işlerden anlayan uzman bilirkişi marifetiyle araştırılıp tüm deliller toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Buna göre mahkemece Dairemizin yukarıda sözü edilen bozma ilamı gözönüne alınıp her iki dava dosyasının birleştirilmesine karar verilerek oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1226, Karar No: 2011/9507, Tarih: 14.07.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/1226 E.  ,  2011/9507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM :1- TCK.nun 204/1-3, 43/1, 62. maddesi gereğince 3 yıl 4 ay hapis

2- TCK nun 245/3, 43/1, 62, 52 maddesi gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve 1.660 TL adli para cezası

3- TCK nun 245/2, 62, 52 maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası

4- TCK'nun 158/1-f-son, 35/1-2, 62, 52 maddesi gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası

5- TCK'nun 158/1-f-son, 35/1-2, 62, 52 maddesi gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası

6- TCK'nun 158/1-f-son, 62, 52 maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezası

7- TCK'nun 158/1-f-son, 35/1-2, 62, 52 maddesi gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası

8-TCK nun 245/3, 43/1, 62, 52 maddesi gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve 1.660 TL adli para cezası

Yokluğunda kurulan hükmün katılan ...’e tebliğ olunduğuna dair dosyada bir belgenin bulunmadığı, her ne kadar gerekçeli karar başlığında tefhimde hazır bulunan Av. ...’ün katılanın vekili olduğu belirtilmiş ise de adı geçen avukatın başka bir katılanın (...) vekili olduğu, katılan ...’in bir vekilinin bulunmadığı anlaşılmakla; katılana gerekçeli kararın tebliği yapılmış ise belgesinin dosyaya konulması, aksi halde usulünce tebligat yapılarak belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin ve denetime olanak sağlaması bakımından emanetin 2009/1599 sırasında kayıtlı sahte ... kimliğinin eklenerek iadesi için mahalline gönderilmek ve bu dilekçe ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25414, Karar No: 2015/1262, Tarih: 26.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/25414 E.  ,  2015/1262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/34-2014/557

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaliyle kesilen aylıkların yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, 11/01/2013 tarih, 2012/136 esas ve 2013/17 karar sayı ile verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, Dairemizin 09/09/2013 tarih, 2013/2894 esas ve 2013/15547 karar sayılı ilamı ile "eksik araştarma sonucu karar verildiğinden" bahisle bozulması üzerine, yerel mahkeme bozma ilamına uyulmasına karar verdikten sonra 24/09/2014 tarih, 2014/34 esas ve 2014/557 karar sayılı kararı ile davanın kabulü yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda; dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının, eski eşinden 15/09/2009 kesinleşme tarihli ilam ile boşandığı ve 1997 yılında ölen babasından dolayı kendisine ölüm aylığı bağlanması için kuruma yaptığı başvurunun kabul edildiği anlaşılmıştır. Kurumca yazılı ihbar üzerine başlatılan soruşturma neticesinde düzenlenen 21/12/2011 tarihli Kontrol Memuru raporuna göre; ayrıca mahallinde inceleme yapılmaksızın, davacının yerleşim itibari ile kolluk araştırması yaptırılmış, 30/11/2011 tarihinde düzenlenen kolluk araştırma tutanağında, davacı ve eski eşinin Boyaca Mahallesinde bulunan yerleşim yerinde uzun zamandır birlikte yaşadıklarının ve halen aynı adreste oturduklarının tespit edildiği görülmüştür. Mahkemece yaptırılan 15/08/2012 tarihli kolluk araştırmasında; davacının yaşadığı dairenin hisseli olarak kardeşi ve eski eşinin babaannesi üzerine kayıtlı olduğu, eski eşinin, aynı apartmanda başka bir dairede yaşayan babaannesini ziyaret etmek için apartmana gidip geldiği, davacı ile fiilen birlikte yaşamadığı tespitlerine yer verildiği; davacının yaşadığı eve ait aboneliklerin üçüncü kişilerin üzerine kayıtlı olduğu görülmüştür. Mahkemece dinlenen davacı tanıkları, davacı ve eski eşi arasında fiilen birlikte yaşamın bulunmadığını, davacının boşanma sonrasında yaşadığı apartmanda eski eşin babaannesinin de yaşadığını, eski eşin, babaannesi ve çocuklarını ziyaret etmek için apartmana uğradığını, ancak davacı ile aynı dairede kalmadıklarını beyan etmişler; davacının ablası olan tanık Ü.. T.. ise, davacının oturduğu daire üzerinde davacının eski eşinin ve eski eşin babaanesinin hissesinin bulunduğunu; davacının eski eşinin boşanma sonrasında hissesini kendisine sattığını, bu evde boşanma sonrası fiilen davacının yaşadığını bildirmiştir. Bozma ilamına uyulduktan sonra davacı ve boşandığı eşinin adres hareketlerinin tespit edildiği görülmüş, ancak davacı ile eski eşine ait seçmen kayıtlarının istenmediği, eski eşin kayıtlı görüldüğü adreslerde birlikte yaşamın varlığı hususunda kolluk marifeti ile araştırma yapılmadığı anlaşılmıştır. Dosyada yer alan tapu senetlerinden davacının oturduğu dairenin 19/07/1995 tarihi itibari ile 1/2'şer hisse ile eski eşin babaannesi ve eski eş adına kayıtlı iken, 13/02/2012 tarihli tapu senedi işlemi ile eski eşin 1/2'lik hissesini davacının ablası olan Ü.. T..'e devrettiği tespit edilmiş olup, kontrol memuru raporuna dayanak teşkil eden 30/11/2011 kolluk araştırma tutanağında imzası bulunan polis memurları Mustafa Sekin ve Mehmet Aksoy'un tanık sıfatı ile beyanlarına başvurulmadığı görülmüştür.