muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4587, Karar No: 2019/5985, Tarih: 30.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4587 E.  ,  2019/5985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12/07/2017 tarih ve 2017/133 E.- 2017/299 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/05/2018 tarih ve 2017/1706 E.- 2018/592 K. sayılı kararın yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2000/3670 sayılı "ŞEKER SÜT S" ibareli 5, 29, 30 ve 31. sınıf ürünleri içeren, 2006/28764 sayılı "ŞEKER SÜT GIDA MAMÜLLERİ SANAYİ TİCARET ANONİM ŞİRKETİ TADI ADINDA SAKLI+Şekil" ibareli 5, 29, 30 ve 31. sınıf ürünleri içeren, "ŞEKERSÜT+Şekil" ibareli 2005/3529 sayılı 29, 30 ve 31. sınıf ürünleri içeren, "ŞEKER KAHVALTI+Şekil" ibareli 2008/22250 sayılı 29, 30 ve 31. sınıf ürünleri içeren, "ŞEKER SÜT ÇİFTLİĞİ TADI ADINDA SAKLI+Şekil" ibareli 29, 30 ve 31. sınıf ürünleri içeren tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının "ŞEKER SÜT MAMÜLLERİ+Şekil" ibareli 131357 tescil sayılı 29. sınıftaki "süt, tereyağ, peynir, lor, yoğurt, ayran, kesik" ürünlerini içeren markayı devraldığını, anılan markanın kullanılmadığını, ardından kötüniyetli olarak görsel, anlamsal, biçimsel, telaffuz ve umumî intiba olarak müvekkilinin tescilli tanınmış markalarına iltibas ve tecavüz oluşturup haksız rekabet yaratacak, onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini zedeleyecek biçimde 2016/19487 sayılı, 29.sınıftaki ürünleri içeren "ŞEKERSÜT MAMÜLLERİ+Şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin iltibas, tanınmışlık nedenlerine dayalı itirazlarının, YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek YİDK’nın 2017/M-1244 sayılı kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde başvuru markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; davacının markalarından sadece 2000/3670 ve 2006/28764 sayılı markalarda başvuru konusu malların bulunduğunu, ancak anılan markalarla başvuru konusu işaretin farklı olması sebebiyle karıştırılma ihtimalinin bulunmadığıını, müvekkilinin aynı ibare ve ürünleri içeren 131357 sayılı markasına dayalı müktesep hakkının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının 131357 tescil sayılı "ŞEKERSÜT MAMULLERİ+ŞEKİL" ibareli 29. sınıftaki; "süt, tereyağ, peynir, lor, yoğurt, ayran, kesik" ürünlerini içeren markasının tescil edildiği, davacının davalıya ait ilk tescilden yaklaşık 9 yıl sonra 2000/3670 sayılı “ŞEKER SÜT GIDA MAMÜLLERİ SANAYİ TİCARET ANONİM ŞİRKETİ TADI ADINDA SAKLI+Şekil" ibareli 5, 29, 30 ve 31. sınıf ürünleri ve davalı başvurusunda yer alan ürünleri de içeren markasının, sonra da 2006/28764 sayılı "ŞEKER SÜT GIDA MAMÜLLERİ SANAYİ TİCARET ANONİM ŞİRKETİ TADI ADINDA SAKLI+Şekil" ibareli 5, 29, 30 ve 31. sınıf ürünleri ve bu arada davalı başvurusunda yer alan ürünleri de içeren markalarının tescil edildiği, davacının daha sonraki süreçte yargılama konusu başvuru kapsamında yer alan ürünleri içermeyen "ŞEKERSÜT+Şekil" ibare ve biçimli 29, 30 ve 31.sınıf ürünleri içeren 2005/3529 sayılı, "ŞEKER KAHVALTI+Şekil" ibare ve biçimli 29, 30 ve 31.sınıf ürünleri içeren 2008/22250 sayılı, "ŞEKER SÜT ÇİFTLİĞİ+Şekil" ibare ve biçimli 29, 30 ve 31.sınıf ürünleri içeren 2008/22832 sayılı markaları adına tescil ettirdiği, en son yargılama konusu 2016/19487 sayılı marka tescil başvurusunda bulunduğu, davacının yargılama konusu ürünleri de içeren 2000/3670 ve 2006/28764 sayılı markaları ile davalının başvurusu arasında görsel, işitsel ve anlamsal olarak karıştırılmaya neden olacak düzeyde benzerliğin bulunmadığı, davacı markalarının davacının ticaret unvanının bütününden oluştuğu, unvanda ve markada "ŞEKER SÜT" ibaresinin markasal biçimde yer almadığı, yapılan işin ve ürünlerin niteliğini gösterir nitelikte olduğu, her iki markanın şekil ve diğer sözcüklerle birlikte bütün olarak ayırt edicilik taşıyacak biçimde tescil edilebildiği, bu markalar tescil edilirken şu anda davalıya ait bulunan 131357 tescil sayılı markaya dayalı bir itirazın yapılmadığı, davacının sonraki markalarında "ŞEKERSÜT" ibaresinin markasal biçimde bulunduğu, ancak davalının önceki markası ve son başvurusu kapsamında olan malların bu markalar kapamında bulunmadığı, davalının 131357 tescil sayılı markasında "ŞEKER SÜT" ibaresinin markasal ayırt edicilik taşıyacak biçimde dizayn edildiği, davalının anılan markasını yenilemek üzere önceki markasında yer alan "ŞEKERSÜT" ibaresini ve sadece önceki markasının kapsamında bulunan malları içerecek biçimde 2016/19487 sayılı marka tescil başvurusunda bulunduğu, anılan "ŞEKERSÜT" ibareli işareti, 29

. sınıftaki; "süt, tereyağ, peynir, lor, yoğurt, ayran, kesik" ürünleri için markasal kullanım önceliğinin davalıya ait olduğu, davalının markasının davacı markalarından daha önce tescil edildiği, davacı ... davalı markalarının davacının ilk tescilinin oluştuğu 2000 yılından bu yana eşzamanlı tescilli ve kullanımda bulunduğu, davalının önceki marka tescilinden kaynaklı müktesep hakkının olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, davacının 2000/3670 ve 2006/28764 sayılı markalarının esas ibaresinin “ŞEKER SÜT” olduğu, davalının 131357 tescil sayılı ve "ŞEKER SÜT" ibareli önceki tarihli markasının, işbu dava konusu başvurusu yönünden kendisine kazanılmış hak sağlayacağı, davalının önceki markasında yer alan "ŞEKERSÜT" ibaresini ve sadece önceki markasının kapsamında bulunan malları içerecek biçimde marka tescil başvurusunda bulunduğu, "ŞEKERSÜT" ibaresi üzerinde, 29. sınıftaki; "süt, tereyağ, peynir, lor, yoğurt, ayran, kesik" ürünleri için markasal kullanım önceliğinin davalıya ait bulunduğu, tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK.'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik mevcut ise de, davalının 131357 tescil sayılı markasına dayalı kazanılmış hakkının bulunduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerektiği, tescilli markalardan birinin bir süre kullanılmamasının, markaların birbirinden bağımsızlığını ortadan kaldırmadığı, taraflar arasında uzun süre birlikte ve nizasız kullanıldığı anlaşılan anılan markanın hükümsüzlüğü için 2017 yılında açılan davanın sonucunun beklenmesine de gerek bulunmadığı gerekçesiyle kabulüne, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın yukarıda belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6144, Karar No: 2008/13840, Tarih: 19.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/6144 E.  ,  2008/13840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı ... Genel Müdürlüğünün talebi üzerine ormanlık saha sayılan 610.000 m2 lik alanın bedelsiz olarak kros parkuru ve sportif aktiviteler için spor tesisleri yapılmak üzere Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne 49 yıl süre ile verildiğini, aralarında düzenlenen taahhütnamenin aksine bu sahaları idareden izin almadan diğer davalı ... Üniversitesine devrettiğini ileri sürerek arazi tahsis bedeli, gecikme zammı vs toplam 1.763.231.81 YTL nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ikametgahları mahkemesi olan ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu beyanla yetki itirazında bulunmuşlar, esas yönden de davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından emyiz edilmiştir.

1-Davacı ... Genel Müdürlüğü ile davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü, 3533 sayılı yasa kapsamında kalan kamu kuruluşlarındandır. Bu nedenle davanın, 3533 sayılı yasanın 4.maddesi hükmüne göre Yüksek dereceli hukuk mahkemesi reisi veya hakimi tarafından, hakem sıfatıyla görülmesi gerekir. Aynı davada davacı ... Genel Müdürlüğü ile davalı ... Genel Müdürlüğü arasındaki davanın hakem sıfatıyla, diğer davalı ... arasındaki dava ise yerel mahkeme sıfatı ile bakılması, yargılama usulü ve kanun yollarının incelenme mercilerinin farklı olması nedeni ile olanaksızdır. Mahkemece, 3533 sayılı yasa hükümleri gereği, davalı ... Genel Müdürlüğü hakkındaki dava dilekçesinin hakemde görülmek üzere reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2–Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9. maddesi hükmü uyarınca her dava açıldığı tarihte davalının ikametgahı mahkemesi sayılan yer mahkemesinde görülür. Bu kural HUMK.nun yetki yönünden kabul ettiği genel kuraldır. HUMK.nun 10. madde hükmü uyarınca davanın sözleşmenin icra edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği kabul edilmiştir. Sözleşmenin ifa edileceği yer Kızılcahamam ilçesi olduğuna göre Kızılcahamam Asliye Hukuk Mahkemesinin de davaya bakmaya yetkili olduğunun kabulü zorunludur. Bu durumda mahkemece davalı ... yönünden yetki itirazının reddine karar verilerek işin esası incelenmeli ve ortaya çıkacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken aksine düşünce ile yazılı şekilde dava dilekçesinin yetki yönünden reddedilmiş olması da bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/834, Karar No: 2020/246, Tarih: 27.01.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/834 E.  ,  2020/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki tespit davası nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen hükmün davalı kurum vekilince duruşmasız, davalı ... duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, temyiz konusu hükme ilişkin dava, HMK’nun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

A)Davacı istemi;

Davacı, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğundan bahisle itibari hizmet süresinin tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalı ... Başkanlığı vekili, itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanunun Ek 5.madde II. bendinin (a-f) alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmiş olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ambalaj ve Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekili, şirketin 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde olmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanılması sonucunu doğuracak koşulların bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ;

Mahkemece, işyerinde yapılan fleksibıl ambalaj üretiminin dava konusu dönem yönünden geçerli olan 506 sayılı Kanunun Ek 5. Maddesi uyarınca basım işi kapsamında olduğu, ayrıca aynı maddenin II. bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı olumsuz çalışma koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ;

Mahkemece, işyerinde yapılan fleksibıl ambalaj üretiminin dava konusu dönem yönünden geçerli olan 506 sayılı Kanunun Ek 5. Maddesi uyarınca basım işi kapsamında olduğu, ayrıca aynı maddenin II. bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı olumsuz çalışma koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

Bölge Adliye Mahkemesince,Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 14.03.2018 tarihli, 2015/21-3882 E., 2018/462 K. Sayılı kararına göre ‘matbaanın bu kadar geniş bir alanda kullanılmasına rağmen 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun Ek 5’inci maddesinde düzenlenen basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet gösteren iş yeri kabul edilmesinin hak ve eşitliğe uygun kabul edilemeyeceği’ , davalı işyerinin üretime yönelik bölümlerinin ek 5/II-a,b maddesinde belirtilen ortama sahip işyeri olduğu, davacının fiili çalışmasını üretim bölümünde geçirmiş olması sebebiyle, 506 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde çalıştığı süre için itibari hizmet süresinden yararlanma koşullarının bulunduğu belirtilerek ilk derece mahkemesinin kararı bu yönüyle hukuka uygun bulunmuş;ancak, itibari hizmet süresinin hesabında 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasına göre, hesaplanan sürede küsuratın tam sayıya tamamlanamayacağı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davacının hak kazandığı itibari hizmet süresi yeniden hesaplanmak suretiyle davanın kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

E) Temyiz ;

..., işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını,506 sayılı Yasanın Ek 5 maddesinde belirtilen basım işyeri koşulunun oluşmadığını belirterek temyiz etmiştir.

Davalı ... Ambalaj ve Baskı San ve Tic.AŞ vekili ,işyerinde esnek ambalaj üretimi yapıldığını,basım ve gazetecilik işyeri olarak nitelendirilemeyeceğini ,II. bendin a-f alt bentlerinde yazılı olumsuz koşulların da gerçekleşmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava,itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinin üretim bölümünde ekstruder işçisi olarak çalıştığı,mahkemece keşif yapıldığı,bilirkişi raporunda işyerinde gıda,kozmetik,çikolata,evcil hayvan maması vs. gibi ürünlerin ambalaj ve baskısı, esnek ambalaj üretimi yapıldığı, baskı,laminasyon ve dilme makinelerinin aynı hol içinde bulunması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı,havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği,tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.

İtibari hizmet , gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.

506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir.

İtibari hizmet , gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.

506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanununun 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5 madde II numaralı bendinde , “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının Basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun ,yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.

Yine, söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi )

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Davalı iş yerinde çikolata,kozmetik,evcil hayvan maması vs.ambalajı üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nın 373/2.maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Ambalaj ve Baskı San.Tic.A.Ş'ne iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.