muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2653, Karar No: 2016/1284, Tarih: 29.02.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/2653 E.  ,  2016/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek. Av. ...

Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ,,, ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, eksik ve ayıplı iş bedeli ile gecikme cezasının davalıdan alınması ve tespit ve ihtar masraflarının tahsili istenmiş, mahkemece de 2. kez yapılan ıslah dilekçesi gözetilerek dava kabul edilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nın 470. ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi bulunmaktadır. Davacı iş sahibi, davalı ise yüklenicidir. Davacı iş sahibi vekili müvekkili apartman yönetimi ile davalı yüklenici arasında 25.07.2011 tarihinde dış cephe yalıtımı yapılması hususunda sözleşme imzalandığını, davalının sözleşmede kararlaştırılan edimlerin bir kısmını yerine getirmediğini, bir kısmını ise eksik ve ayıplı olarak imal ettiğini, bu nedenle,,, Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/539 D. iş sayılı dosyasında tespit yaptırıldığını, eksik ve kusurlu imalâtların tamamlanması için gerekli olan miktarın 10.084,00 TL olarak belirlendiğini, sözleşme bedeli olan 65.000,00 TL'den 57.505,00 TL'sinin ödendiğini, bu sebeple davalıdan eksik ve kusurlu işler nedeniyle 2.589,00 TL alacakları bulunduğunu, fazla hakları saklı kalmak kaydıyla iş bedelinden 1.000,00 TL'nin tahsilini, uğranılan zararlar nedeniyle 100,00 TL, 37 günlük gecikme nedeniyle de 100,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 24.12.2012 ve 13.11.2014 tarihli ıslah dilekçeleriyle talebini artırmıştır.

Davalı vekili ise, sözleşmenin ,,,kredi ile finanse edilmesi nedeniyle bedelin %60'ının ödenmesi halinde işe başlama tarihinin ödeme tarihi olacağını, ne var ki, davalının 11.08.2011 tarihinde 22.105,00 TL ödeme yaptığını, bakiye ödenmesi gereken miktarın ise

29.09.2011 tarihinde yapıldığını, bu sebeple işin 29.09.2011 tarihinde başlamış sayılması gerektiğini, bu durumda sözleşmede kararlaştırılan sürede işin tamamlanmadığı iddiasının doğru olmadığını, cezai şart koşullarının oluşmadığını, haksız fesih nedeniyle zarara uğradıklarını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

29.09.2011 tarihinde yapıldığını, bu sebeple işin 29.09.2011 tarihinde başlamış sayılması gerektiğini, bu durumda sözleşmede kararlaştırılan sürede işin tamamlanmadığı iddiasının doğru olmadığını, cezai şart koşullarının oluşmadığını, haksız fesih nedeniyle zarara uğradıklarını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının edimini sözleşmeye uygun yerine getirmediği ve 11.10.2011 tarihinde bitirip teslim etmesi gerekirken, yarım bırakması sebebiyle, davacı iş sahibinin 18.11.2011 tarihli feshinin, eksik-ayıp ve gecikme cezası isteminin haklı olduğu, bu sebeple 4.811,33 TL gecikme cezası, eksik ve ayıplı imalât nedeniyle 16.325,00 TL, ihtarname ve noter masrafı olarak 1.366,22 TL'nin 2. ıslah dilekçesi gözetilerek kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Öte yandan sözleşmenin 27.10.2011 tarihli ihtarına rağmen eksiklerin giderilmediği gerekçesiyle davacı iş sahibi tarafından 18.11.2011 tarihli ihtarname ile feshedildiği anlaşılmakta olup, bu husus taraflar arasında çekişmesizdir. Ayrıca sözleşmenin 65.018,00 TL götürü bedelle aktedildiği ve bedelin 57.505,00 TL'lik kısmının ödendiği de ihtilâfsızdır. Davacı taraf alınan ilk bilirkişi raporu ve ek raporundan sonra davasını 24.12.2012 tarihli dilekçesiyle ıslah etmiş ve 20.718,35 TL'ye yükseltmiş, bu alacak kalemi içerisinde, 15.246,00 TL eksik ve kusurlu imalâtlar, 4.811,33 TL gecikme cezası ile 661,02 TL noter gideri olarak açıklamıştır.

Alınan 2. bilirkişi raporu doğrultusunda bu kez, alacağını 22.503,05 TL'ye çıkartmış ve yapılmayan edimler için 16.325,50 TL, gecikme cezası 4.811,33 TL, uğranılan zararlar (bilirkişi ve noter masrafı) 1.366,22 TL olarak açıklamış ve mahkemece de bu rapor doğrultusunda ve 2. ıslah dilekçesi gözetilmiş ve hüküm kurulmuştur.

Alınan 2. bilirkişi raporu doğrultusunda bu kez, alacağını 22.503,05 TL'ye çıkartmış ve yapılmayan edimler için 16.325,50 TL, gecikme cezası 4.811,33 TL, uğranılan zararlar (bilirkişi ve noter masrafı) 1.366,22 TL olarak açıklamış ve mahkemece de bu rapor doğrultusunda ve 2. ıslah dilekçesi gözetilmiş ve hüküm kurulmuştur.

Oysa az yukarıda açıklandığı üzere taraflar arasında sözleşme ilişkisi kurulmuş olup, davacı taraf sözleşmeyi 18.11.2011 tarihli ihtarnameyle feshetmiştir. Davacı yan sözleşmeyi feshettiğine göre artık sözleşme hükümlerinin dikkate alınması gerekmektedir. Davacı dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde sözleşme uyarınca gecikme cezasını ve eksik ve ayıplı işler bedelini istemekte olduğundan bu durumda sözleşmenin ifasını talep etmiş sayılmaktadır. Ne var ki sözleşmenin feshini istemekle artık sözleşmede kararlaştırılan gecikme cezasını isteyebilmesi için fesih halinde de gecikme cezasının isteyebileceğine dair bir düzenleme bulunması gerekmektedir. Sözleşmenin 9. maddesinde düzenlenen cezai şart ifaya ekli cezai şart olup, bu doğrultuda bir düzenleme yoktur. Diğer bir anlatımla sözleşmenin feshi halinde dahi bu cezanın alınacağına dair bir kararlaştırma bulunmamaktadır. Öte yandan eksik ve kusurlu işlerin bedelleri de istenmiş ve mahkemece bu yönde karar verilmiştir. Sözleşmenin "... başlıklı 17. maddesinin 1. fıkrasında, "Firma işi teknik kurallar ve sözleşmede yazılı hususlara uygun yapmaz veya süre uzatımı halinde bu süre de dahil olmak üzere zamanında bitiremez ise yönetim sözleşmeyi tek taraflı olarak feshedebilir, zarar ziyan talep edebilir." düzenlemesi bulunmaktadır. Davacı sözleşmeyi feshettiğinden ifaya yönelik eksik işlerinin giderilme bedelini isteyemez ise de, az önce değinilen 17. maddesinde fesihle birlikte uğrayacağı zarar ve ziyanın ödeneceği kabul edildiğinden davacının uğradığı zarar ve ziyanın bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle belirlenerek, tahsil kararı verilmesi

gerekirken, eksik işler bedeline de hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu durumda da sözleşmenin feshi nedeniyle cezai şart ve eksik işler bedelinin istenemeyeceği gözetilmeli, bilirkişiden az yukarıda açıklanan hususlarda ek rapor alınmalı ve 1. ıslah dilekçesi gözetilerek sadece bu istek kalemi yönünden dava kabul edilmeli, HMK'nın 323. maddesi uyarınca ihtarname ve tespit masrafları da yargılama giderleri içerisinde değerlendirilmeli, haklılık oranında paylaştırılmalıdır. Bu hususlar gözetilmeden hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Kabule göre de, 6100 sayılı HMK'nın 176. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, aynı davada bir kez ıslah yoluna başvurulabileceği düzenlemesi karşısında birden fazla ıslah mümkün olmadığı halde, ikinci ıslah dilekçesi esas alınarak kabul kararı verilmesi de hatalıdır.

Mahkeme kararı, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

Kabule göre de, 6100 sayılı HMK'nın 176. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, aynı davada bir kez ıslah yoluna başvurulabileceği düzenlemesi karşısında birden fazla ıslah mümkün olmadığı halde, ikinci ıslah dilekçesi esas alınarak kabul kararı verilmesi de hatalıdır.

Mahkeme kararı, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2026, Karar No: 2025/4144, Tarih: 21.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/2026 E.  ,  2025/4144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1313 E., 2023/1736 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk ve hükümlülük nedeniyle 1.000.000,00 TL maddi ve 5.000.000,00 TL manevi tazminatın 09.11.2005 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 09.11.2005 - 14.12.2007 tarihleri arasındaki gözaltı, tutukluluk süresi için 9.881,92 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminatın 09.11.2005 tarihinden, 08.06.2011 - 11.10.2017 tarihleri arasındaki gözaltı, tutukluluk ve hükümlülük süresi için 73.539,17 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın 08.06.2011 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/477 Esas – 2021/925 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulmuş örgütün üyesi olma, yangın, su baskını, tahrip, batırma, bombalama yada nükleer, biyolojik, kimyasal silah kullanarak öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından 09.11.2005 - 14.12.2007 tarihleri arasında 765 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, 08.06.2011 - 11.10.2017 tarihleri arasında 2317 gün gözaltı, tutuklu ve hükümlü kaldığı, davacının yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine davacı hakkında Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/257 Esas - 2012/2 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerinin ortadan kaldırılmasına, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 13.02.2023 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacı hakkında Kandıra Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/535 Esas - 2014/160 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 3 ay hapis cezasının kesinleşmesi neticesinde infaza verildiği, infaza başlangıç tarihinin 09.06.2011, hak ederek tahliye tarihinin 07.09.2011 olduğu gözetilmeden davacının 08.06.2011 - 11.10.2017 tarihleri arasındaki gözaltı, tutukluluk ve hükümlülük dönemi için kesintisiz olarak maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtayın görevi ülke genelinde uygulama birliğinin sağlanması ve benzer olaylarda aynı çözüm tarzının oluşturulmasıdır. Bu görev yerine getirilirken hukukun genel ilkeleri, ülkedeki pozitif hukuk normları ve uluslararası temel insan haklarına ilişkin kural ve kabullere uygun bir yorum ve uygulama benimsenmelidir.

Bu ilke yalnızca denetim mahkemeleri için değil, hüküm mahkemeleri için de geçerlidir. Hukuk devletinin en belirgin özelliği hiçbir kurum ve makam ayrımı gözetilmeden herkesin hukuk kurallarına uymasıdır.

Bu ilke yalnızca denetim mahkemeleri için değil, hüküm mahkemeleri için de geçerlidir. Hukuk devletinin en belirgin özelliği hiçbir kurum ve makam ayrımı gözetilmeden herkesin hukuk kurallarına uymasıdır.

Dairemizin yerleşik kararlarında da vurguladığı üzere, nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak ve emsal uygulamaların da altında olacak şekilde çok eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8035, Karar No: 2015/25437, Tarih: 15.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/8035 E.  ,  2015/25437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Suça sürüklenen çocuk hakkında, ... adına kayıtlı olan ... İmalathanesinde çalışmadığı halde kendisini bu işyerinde çalışmış gibi göstererek 08.04.2008 tarihli işe giriş bildirgesini sahte olarak düzenleyerek katılan kuruma verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; suça sürüklenen çocuk'un soruşturma aşamasında, okulu yaz tatiline girince söz konusu işyerine 3-4 gün gittiğini, ...'in kendisine erken sigortalı olmanın faydalarından sözederek kimliğini ve fotoğraf getirmesini isteyerek muhasebecisine gönderdiğini, sigorta girişinin yapıldığını, bir kaç gün sonra yerine kalıcı işçi bulununca işten ayrıldığını, kovuşturma aşamasında, ... çalışmak üzere ...'le anlaştıklarını, buna ilişkin belgeleri düzenleyip Sosyal Güvenlik Kurumuna verdiğini ancak işyerine gidip bir gün çalıştığında işi beğenmediğini, bir daha gitmediğini savunması, soruşturma aşamasında şüpheli sıfatıyla dinlenmesine rağmen kovuşturma aşamasında beyanını başvurulmayan ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...'in ise suça sürüklenen çocuğu tanımadığını, kendisine ait işyerinde çalışmadığını, araştırmalarına göre muhasebecisi ... isimli şahsın çocuğu kendi yanında çalışıyormuş gibi göstererek yerine imza attığını öğrendiğini beyan etmesi, suça konu işe giriş bildirgesi üzerinde imzaların aidiyetine ilişkin herhangi bir inceleme yaptırılmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi amacıyla öncelikle ...'in tanık sıfatıyla duruşmaya celbi ile olaya ilişkin ve soruşturma aşamasındaki ifadesinde geçen “...” isimli muhasebecinin kimliğine ilişkin detaylı bilgi alınarak şahsın araştırılması, tespiti halinde celbedilerek dinlenmesi, suça sürüklenen çocuk ile ...'in soruşturma aşamasındaki anlatımı arasındaki çelişkinin kovuşturma aşamasında da devam etmesi halinde şahısların yüzleştirilerek çelişkinin giderilmeye çalışılması, suça konu belge üzerindeki suça sürüklenen çocuk ve ... adına atfen atılan imzaların aidiyetinin bilirkişi incelemesi ile saptanması,suça sürüklenen çocuk'un SGK kayıtlarında yer alan 24.04.2008 işten çıkış tarihinin hangi belge ve bildirime istinaden yapıldığının araştırılmasından sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6014, Karar No: 2016/5997, Tarih: 16.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6014 E.  ,  2016/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık hakkında itelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerinde ele geçirilen bıçakla ilgili olarak soruşturma evresinde olay yeri inceleme ve kimlik tespit büro amirliğinde görevli polis memurları tarafından düzenlenen suç aleti ön inceleme raporunda bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamına girdiği değerlendirilmesine rağmen bu husustaki kâti raporun kriminal laboratuvarınca incelendikten sonra balistik uzmanınca verilmesi gerektiğinin belirtildiği ve bu doğrultuda... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan uzmanlık raporunda bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı bildirildiği halde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24162, Karar No: 2014/14304, Tarih: 24.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24162 E.  ,  2014/14304 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, velayet, yoksulluk nafakası ile reddedilen tazminat istekleri yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı, reddedilen tazminat istekleri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.06.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı .... vekili....geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı ... ile vekili gelmediler. Temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av....'ın mazeret dilekçesi verdiği görüldü. 13.06.2014 tarihli mazeret dilekçesi okundu dosyasına eklendi. Vekilin tevkil yetkisi olduğu anlaşıldığından mazeret talebi dikkate alınmadı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL. vekalet ücretinin ....verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00'ar TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.06.2014(Salı)

....