muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3615, Karar No: 2017/9970, Tarih: 02.10.2017

Müştekilerin yaptıkları şikayet başvuruları ile Malatya Organize Sanayi Bölgesi'nin arıtma tesisinden atık suların Beylerderesi'ne boşaltıldığını, atık suların ağır kokusu olduğu, çevreye de zarar verdiğinden bahisle şikayetçi olunduğu, alınan su örneklerinin analizlerinin yaptırıldığı ve 05.04.2010 tarihli tutanak ile Şahnahan Beldesi Merkez Mahallesi, Karşıyaka Mahallesi ve Karşıyaka Mahallesi içerisinden geçen Beylerderesi'nin siyaha yakın koyu renkte olduğu, kötü koku yaydığı, dere tabanında ve suyun temas ettiği yerlerde zeminin ve bitki örtüsünün doğal görünümünü kaybederek siyah renk aldığı, bu dereden hayvanların su içtiği, çocukların oyun oynadığı, ayrıca alınan bilirkişi raporunda da, bu sudan tarımsal sulama yapıldığı, suyun içerisinden hiç bir canlı varlığın olmadığının tespit olunduğu, alınan bilirkişi raporunda da mevcut atıklar nedeniyle suyun oksijen oranının düşük olduğu, bu nedenle canlı varlık solunumunu etkileyeceği, dolayısıyla ekosisteme zarar verdiği, yine bu oksijen düşüklüğünün sularda balıkların ölümüne neden olacağı, su yatağının balçıklaşmasına neden olacağı, kontrolsüz biyokütle artışına ve canlı yaşamına olumsuz yönde neden olacağı, nitrat ve nitritler N-NİTROSO bileşiklerinin oluşumu aracılığıyla kanseri arttıracağı, ağır metallere maruz kalan özellikle çocuklarda bilinçsel ve davranışsal bozukluklara, kansızlığa, mide ağrısına, böbrek, karaciğer ve beyin dokularının harabiyetine, böbrek ve beyin iltihaplanmasına, kromozonları tahrip edip sakat doğumlara, kısırlığa, kansere ve ölüme neden olacağı ve ekosisteme geri dönüşü olmayan kalıcı zararlar verdiği ve vermeye de devam ettiğinin bildirildiği, bu su ile yetişen ürünlerin de besin zinciri yoluyla insan yaşamını da tehdit ettiğinin belirtildiği, Malatya 1. Organize Sanayi Bölgesi Yönetim Kurulu Başkanlığı'nın 24.01.2011 tarihli yazılarında tesisin maksimum kapasitesinin 24.000 metreküp/gün olduğu, tesisin 2002 yılında faaliyete geçtiği, 2003 yılında da 2. Organize Sanayi Bölgesi'nin atık su tesisi olmaması nedeniyle, atık sularının kendilerine bağlı arıtma tesisine geldiği ve bu miktarın 12.000 metreküp/gün olduğunu, toplamda atıksuyun 30.000 metreküp/gün'e ulaştığını, 2. Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü'nün atıksu arıtma tesisinin 2010 yılı Ekim ayı itibariyle yapımına başlandığının ve her iki sanayi bölgesindeki işletme ve çalışan sayısının belirtildiği, 1. Organize Sanayi Bölgesi Müdürü ...'ın alınan savunmasında, yönetmeliğe uygun olarak atık suların Karakaya Barajına akıtıldığını, kendilerine ulaşmış herhangi bir hastalanma bildirimin olmadığını, kokudan rahatsızlık başvuruları olduğunu, atık suyun çevreye bırakılmadığı için herhangi bir sorun yaratmayacağını, 2. OSB'deki arıtma tesisinin faaliyete geçtiğinde sorunların ortadan kalkacağını savunduğu, 1. Organize Sanayi Bölgesi'nde Kimya Mühendisi olarak çalışan ..

. Organize Sanayi Bölgesi Müdürü ...'ın alınan savunmasında, yönetmeliğe uygun olarak atık suların Karakaya Barajına akıtıldığını, kendilerine ulaşmış herhangi bir hastalanma bildirimin olmadığını, kokudan rahatsızlık başvuruları olduğunu, atık suyun çevreye bırakılmadığı için herhangi bir sorun yaratmayacağını, 2. OSB'deki arıtma tesisinin faaliyete geçtiğinde sorunların ortadan kalkacağını savunduğu, 1. Organize Sanayi Bölgesi'nde Kimya Mühendisi olarak çalışan ...'in savunmasında ise atık suyun kükürt dioksit nedeniyle koku yaydığını, haftalık 5 gün analizlerin kendisi tarafından yapıldığını belirterek suçlamayı kabul etmediği, Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce yapılan keşif ile de bilirkişinin raporu doğrultusunda benzer bir rapor düzenlendiği ve çevre için oldukça tehlikeli nitelikte atık su bulunduğu, bu ortamda yetişen su ürünleri ile beslenmede vücuda alınan ağır metallerin insan ve çevre sağlığı için oldukça tehlikeli olduğunun belirtildiği, bu suretle sanıkların atık su arıtma kapasitesini çok üzerine çıkılmasına rağmen, 1 ve 2. Organize Sanayi Bölgesi'nin atık sularını yeterli arıtma yapmadan, mevcut kapasite itibariyle de yeterli arıtma yapması mümkün bulunmayan arıtma tesisinde, atık suların büyük bir kısmının herhangi bir arıtmaya tabi olmaksızın geçeceği halde kapasitenin çok üstünde kullanımı sürdürmeleri nedeniyle, çevrenin ekosisteminin düzelemez şekilde bozulmasına, insan sağlığı için ölüme kadar gidebilecek sağlık sorunlarının oluşmasına neden olabilecek çevre kirliliğine sebebiyet verdikleri, kapasite üstü kullanımı da kabul ettikleri, ancak eylemin zarar vermek kastıyla işlenmediği, bu nedenle taksirle eyleme neden oldukları iddiasıyla çevrenin taksirle kirletilmesi suçundan dava açılmıştır.

Sanık savunmasında, bahse konu arıtma tesisinin işletmesinin Atık Yönetimi Ltd.Şti’ne ait olduğunu, kendisinin sorumluluğunun bulunmadığını beyan etmiştir.

Yerel Mahkemece; “sanık ...'in suç tarihinde 1. Organize Sanayi Bölgesinde Kimya Mühendisi olarak görev yaptığı, sanık ...'ın 1. Organize Sanayi Bölgesi Müdürü olarak görev yaptığı, sanıklar hakkında bu görevleri sebebiyle 1 ve 2. Organize Sanayi Bölgesinin atık sularını yeterli arıtma yapmadan, mevcut kapasite itibariyle de yeterli arıtma yapması mümkün bulunmayan arıtma tesisinde, atık suların büyük bir kısmının herhangi bir arıtmaya tabi olmaksızın geçeceği halde kapasitenin çok üstünde kullanımını sürdürmek suretiyle çevrenin ekosisteminin düzelmez şekilde bozulmasına, insan sağlığı için ölüme kadar gidebilecek sağlık sorunlarının oluşmasına neden olabilecek çevre kirliliğine sebebiyet vermek suretiyle İnsan veya Hayvanlara Zarar Verecek Şekilde Çevreyi Taksirle Kirletmek suçundan TCK'nın 182/2 , 43,53 maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış ise de, dosyada mevcut Malatya 1. Organize Sanayi Bölgesi Yönetim Kurulu Başkanlığının 13/06/2011 tarih 11/44 sayılı yazı cevabında sanıkların suça konu yerde herhangi bir tasarrufta bulunma, engelleme, insiyatif kullanma yetkilerinin bulunmadığı bildirilmekle, atılı suç yönünden sanıklara kusur izafe edilemeyeceği, bu itibarla sanıklarda atılı suç yönünden taksirin bulunmadığı” şeklindeki gerekçeyle sanıklar hakkında beraat hükmü kurulmuş, karar kesinleştiğinde Malatya 1. Organize Sanayi Bölgesi Yönetim Kurulu Başkanlığının 13/06/2011 tarih 11/44 sayılı yazı cevabı da eklenmek suretiyle ilgililer hakkında gereğinin takdir ve ifası amacıyla Malatya Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.

Dosyada bulunan bilirkişi raporundaki, alıcı ortam olan suya bırakılan bahse konu atıkların, genel bir kabul ve gözleme dayanarak kirlilik oluşturduğuna dair Yargıtay denetimine imkan tanımayan görüşler karar vermeye yeterli görülmemiştir.

Bu itibarla, dosya, üniversitelerin su ürünleri, çevre mühendisliği, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, atıkların alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II) numaralı kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak içerikte rapor alınmalıdır.

Bu itibarla, dosya, üniversitelerin su ürünleri, çevre mühendisliği, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, atıkların alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II) numaralı kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak içerikte rapor alınmalıdır.

Temin edilecek rapor sonucuna göre, yargılamaya konu eylemin yukarıda belirtilen mevzuat kapsamında suç oluşturduğu tespit edildiği takdirde, sanık savunmaları, suça konu eylemin gerçekleşmesine 2.Organize Sanayi Bölgesine ait atıkların sebep olduğu ve bu kuruluşa ait arıtma tesisinin bulunmadığı yönündeki beyanlar ve dosyaya sunulan Malatya Valiliği’ne ait yazılar da dikkate alınarak, suç tarihinde arıtma tesisin işletmesinin kim tarafından gerçekleştirildiği, bahse konu arıtma tesisi üzerinde kimin tasarruf etme yetkisinin bulunduğu ve kapasite aşımına karşın kimin sorumlu olduğu araştırılarak, tespit edilmesi halinde, bahsi geçen yetkililer hakkında suç duyurusunda bulunulması, açılması halinde kanıtların birleştirilerek davaların birlikte görülmesi ve neticeten sanıkların yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılanlar Ramazan Gündüz, ..., ..., Derviş Dertli, ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3222, Karar No: 2019/933, Tarih: 05.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/3222 E.  ,  2019/933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, asıl davanın davanın kabulüne, karşı davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davalı-karşı davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait ... plakalı araca davalı ...'ın çarpması sonucu meydana gelen kazada araçta hasar meydana geldiğini belirterek; araçta oluşan değer kaybı ve müvekkilinin kazanç kaybı için şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde, kazanın davacının kusuru ile meydana geldiğini, kaza sonucu müvekkili...'ın yaralandığını ve aracında hasar meydana geldiğini belirterek şimdilik 2.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece asıl davanın kabulü ile 8.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ve karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı-karşı davacılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı-karşı davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda araç değer kaybı hesaplaması yerleşmiş Daire kriterlerine uygun değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda araçtaki değer kaybının tespiti, Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda esas alınan, aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş 2.el piyasa değeri ile kazadan sonra onarılmış haldeki 2.el piyasa değeri arasındaki fark kriterine uyulmaksızın genel bir değerlendirme yapılarak sağlanmıştır. Araçta meydana gelen değer kaybının; aracın daha önce karışmış olduğu kazalar da gözetilmek suretiyle, aracın serbest piyasa koşullarına göre kaza tarihi itibariyle hasarsız haldeki ikinci el rayiç değeri ile aracın yaşı, özellikleri, hasar miktarı ve hasarlı kısımların özelliği dikkate alınarak kazadan sonraki hasarlı halinin rayiç değeri tespit edilip bu iki miktar arasındaki azalmaya (farka) göre hesaplanması gerekir.Değer kaybı konusunda genel bir değerlendirme ile değer kaybının tespit olunduğu bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davalı-karşı davacılar vekilinin, vekalet ücretine ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

3-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davalı-karşı davacılar vekilinin, vekalet ücretine ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacılara geri verilmesine 05/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6827, Karar No: 2019/12174, Tarih: 10.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/6827 E.  ,  2019/12174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mal zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde başka suçtan Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar da alınmadan, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak hükmün açıklandığı 02.07.2015 tarihli son duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair hususları incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26431, Karar No: 2015/2302, Tarih: 12.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/26431 E.  ,  2015/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle davacının açtığı maddi ve manevi tazminat davası ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

HMK’nun 167.maddesi uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına, davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı yasanın 30.maddesinde Mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içerisinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan manevi tazminat davasında, olayın oluş şekli, müterafik kusur oranları, husule gelen elem ve ızdırabın derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi, hak ve nesafet kuralları esas alınır. Maddi tazminat davasında da müterrafik kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir. Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre manevi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30730, Karar No: 2020/14441, Tarih: 03.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/30730 E.  ,  2020/14441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerine 2009 yılı Kasım ayından itibaren satış temsilcisi olarak çalışmakta iken 2014 yılının 6. ayında iş akdini haklı nedenlerle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkette 05/01/2010 tarihinden kendi isteğiyle istifa ettiği 07/06/2014 tarihine kadar tadım kuruyemiş ürünlerinin dağıtım ve satış işçisi, plasiyer olarak çalıştığını, davanın haksız olduğunu savunarak reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle 4857 sayılı Yasasının 24/II-e maddesi uyarınca haklı nedenle fesih edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin feshi ile davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, ödenmeyen işçilik alacakları nedeniyle iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği ileri sürülmüş, davalı işveren ise davacının 07/06/2014 tarihinde istifa ettiğini, 09/06/2014 tarihinde dava dışı bir firmada işe başladığını savunmuştur. Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatı hüküm altına alınmıştır.

Dosya içerisinde bulunan 07/06/2014 tarihli istifa dilekçesinde davacı işçinin şahsi gerekçelerle kendi isteğiyle herhangi bir baskı olmadan 07/06/2014 tarihinde işten ayrılmak istediğini beyan ettiği görülmüş, hizmet döküm cetveli ve davalı tanık beyanlarından davacının 09/06/2014 tarihinde dava dışı bir firmada işe başladığı anlaşılmıştır. İmzası inkâr edilmemiş ve irade fesadı hallerinden birisi ile imzalandığı kanıtlanmamış olan geçerli istifa dilekçesi ile iş akdinin davacı işçi tarafından sonlandırıldığı, istifa dilekçesinin içeriğinden haklı bir nedene de dayanılmadığı anlaşılmakla kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacaklarının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Diğer taraftan 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” ve 254. Maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına ihtiyatlı yaklaşılması gerekir. Bu beyanlar diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacının her gün sabah saat 08.00’de iş başı yaptığı ve geç saatlere kadar, kimi zaman saat 21.00’e kadar çalıştığı, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği iddia edilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının davalıya karşı derdest davalarının bulunduğu gerekçesiyle fazla çalışma alacağı hesaplanmamıştır

Mahkemece dinlenilen davacı tanıklarının davalıya karşı derdest davalarının bulunduğu anlaşılmakla birlikte, davalı tanık beyanlarına göre davacının saat 08.00’de işe başladığı ve akşam 17.00’den sonra da çalışmanın sürdüğü anlaşılmaktadır. Bu nedenle Mahkemece davacı ve davalı anlatımları birlikte değerlendirilerek, gerekirse tanıklar yeniden dinlenilerek davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, yapmış ise haftada kaç saat fazla çalışma yaptığı belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.