muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/799, Karar No: 2014/299, Tarih: 12.03.2014

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, hizmet akdi ile çalışılan sürenin tespitine ilişkin davaların nitelikleri gereği, kamu düzenine ilişkin olduğu; mahkemenin taraflarca ibraz edilen delillerle bağlı olmaksızın re'sen araştırma yetkisi ve yükümlülüğü bulunduğu kabul edilmelidir.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanun’un 39.maddesi ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1.maddesine son fıkra olarak,

“Birden fazla iş mahkemesi bulunan yerlerde, sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanan davaların görüleceği iş mahkemeleri, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu tarafından belirlenebilir.” hükmü eklenmiştir

Bu düzenleme ile yasa koyucu da, sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanan davaların, özellik arzeden davalar olduğuna vurgu yaparak, bu özellikleri nedeniyle nitelikli ve uzmanlaşmış mahkemelerde görülmesi gereğini kabul etmiştir.

Bu doğrultuda anılan düzenlemenin verdiği yetkiye dayanarak, Hakim ve Savcılar Yüksek Kurulu Birinci Dairesi’nin 20 Kasım 2012 tarihli ve 2783 sayılı kararı ile Türkiye genelinde 15 ilde Sosyal Güvenlik Mahkemesi kurulması kabul edilmiş ve bu mahkemeler 01.01.2013 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun’dan kaynaklanan uyuşmazlıklara bakmakla görevlendirilmişlerdir.

Uyuşmazlığa konu diğer dava türü olan işçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı İş Kanunu'ndan kaynaklanmaktadır.

Bilindiği üzere, bu tür davalar, taraflarca hazırlama ilkesine tabi olup, anılan davalarda kişi iradesi önemli rol oynadığı gibi, taraf anlaşmaları da geçerlidir. Ayrıca bu haklardan her zaman için vazgeçilebilir. İşçilik alacak ve tazminatlarına ilişkin davalar da bu tür davalardan olup, işçi ile işveren arasında görülen bu tür davalarda SGK’nun, davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Görüldüğü üzere, hizmet tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin ve re'sen araştırma ilkesine tabi iken, işçilik hak ve alacakları talebine ilişkin davalar, taraflarca hazırlama ilkesine tabi olup, her iki dava türü, yasal dayanakları ve buna bağlı olarak yapılacak inceleme ve araştırma yöntemleri ile temel ilişkinin kanıtlanmasında izlenecek usul ve davaların tarafları açısından büyük farklılıklar içermektedir. Yargılama usulü farklı davaların birlikte yürütülmesindeki zorluk yanında, ayrı yargılama ilkelerine tabi olan bu davaların birlikte görülmesine ilişkin yasal bir zorunluluktan sözetme imkanı da bulunmamaktadır.

Yeri gelmişken, uyuşmazlığın çözümü açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun davaların birleştirilmesi ve ayrılmasına ilişkin hükümlerinin irdelenmesinde de yarar bulunmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 166. maddesinde;

“(1)Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davalar, aralarında bağlantı bulunması durumunda, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir. Birleştirme kararı, ikinci davanın açıldığı mahkemece verilir ve bu karar, diğer mahkemeyi bağlar.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 166. maddesinde;

“(1)Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davalar, aralarında bağlantı bulunması durumunda, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir. Birleştirme kararı, ikinci davanın açıldığı mahkemece verilir ve bu karar, diğer mahkemeyi bağlar.

(2)Davalar, ayrı yargı çevrelerinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış ise bağlantı sebebiyle birleştirme ikinci davanın açıldığı mahkemeden talep edilebilir. Birinci davanın açıldığı mahkeme, talebin kabulü ile davaların birleştirilmesine ilişkin kararın kesinleşmesinden itibaren, bununla bağlıdır.

(3)Birleştirme kararı, derhâl ilk davanın açıldığı mahkemeye bildirilir.

(4)Davaların aynı veya birbirine benzer sebeplerden doğması ya da biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması durumunda, bağlantı var sayılır.

(5)İstinaf incelemesi ayrı dairelerde yapılması gereken davaların da bu madde hükmüne göre birleştirilmesine karar verilebilir. Bu hâlde istinaf incelemesi, birleştirilen davalarda uyuşmazlığı doğuran asıl hukuki ilişkiye ait kararı inceleyen bölge adliye mahkemesi dairesinde yapılır.”Hükmü yer almaktadır.Yine aynı Kanun’un 167.maddesinde;

“(1)Mahkeme, yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için, birlikte açılmış veya sonradan birleştirilmiş davaların ayrılmasına, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden karar verebilir. Bu durumda mahkeme, ayrılmasına karar verilen davalara bakmaya devam eder.”

Düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre hâkim, HMK'nun 167. maddesi uyarınca, aralarında bağlantı bulunduğu iddiası ile birlikte açılmış davalarda, yargılamanın daha iyi bir şekilde yürümesini sağlamak için, davanın her safhasında, istek üzerine veya kendiliğinden davaların ayrılmasına karar verebilir. Ayrıca HMK'nun 30.maddesinde, hâkimin yargılamanın düzenli bir biçimde yürütülmesini sağlamakla yükümlü olduğu kabul edilmiş olup, farklı yargılama usulüne tabi davaların birlikte açılarak, yargılamalarının birlikte yapılması halinde yargılamanın daha iyi ve düzenli şekilde yürütülmesinden sözetmek de mümkün olmayacaktır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında yapılan değerlendirmede, davaya konu istemlerin yasal dayanaklarının ve buna bağlı olarak yapılacak inceleme ve araştırma yöntemlerinin farklılığı, temel ilişkinin kanıtlanmasında izlenecek usul gibi bir takım farklı olgular nedeniyle, yargılamanın daha iyi ve süratli bir şekilde yürütülebilmesi için hizmet tespiti ve işçilik alacaklarına ilişkin davaların ayrılmasının daha uygun olacağı sonucuna varılmıştır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında yapılan değerlendirmede, davaya konu istemlerin yasal dayanaklarının ve buna bağlı olarak yapılacak inceleme ve araştırma yöntemlerinin farklılığı, temel ilişkinin kanıtlanmasında izlenecek usul gibi bir takım farklı olgular nedeniyle, yargılamanın daha iyi ve süratli bir şekilde yürütülebilmesi için hizmet tespiti ve işçilik alacaklarına ilişkin davaların ayrılmasının daha uygun olacağı sonucuna varılmıştır.

Bu sonuç, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2007 gün ve 2007/21-69 E. 2007/55 K.; 06.02.2013 gün ve 2012/21-746 E. 2013/215 K.; 06.03.2013 gün ve 2012/21-731 E. 2013/323 K. ile 06.03.2013 gün ve 2012/21-1079 E. 2013/324 K. sayılı kararlarında da aynen benimsenmiştir.

O halde, yukarıda açıklanan nedenlerle, hizmet tespiti istemi ile işçilik alacaklarının tahsili isteminin tefriki gerektiğine işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle, direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılar T.. S... ve SGK vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici Madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 5521 sayılı Kanun’un 8/son maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.03.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22972, Karar No: 2016/4576, Tarih: 14.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/22972 E.  ,  2016/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu Belediye vekili; ... nolu posta çeki hesabına konulan haczin İİK 82/1 ve 5393 sayılı Kanun'un 15. maddesi uyarınca kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece; vergi, resim harçlardan toplanan paranın nereye harcandığının belirlenemediği ve haczedilemez olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiş olup hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediye'nin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda 651556 nolu posta çeki hesabının 31.08.2011-31.01.2012 dönemine ilişkin hesap cetveli incelenerek; hesabın 3. şahıslar tarafından yatırılan vergi, resim, harçlardan oluştuğu, sistem olarak ise posta çeki hesabının sadece vergi, resim, ve harçların yatırıldığı hesap olarak düzenlenmiş olduğu ve para çıkışlarında ise nereye harcandığı belli olmayan miktarların olduğu, bu nedenle para çıkışlarının fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının ispat edilemediği belirtilmiştir. Verilen cevapta hesabın vergi, resim, harç hesabı olarak oluşturulduğu ve sadece bu nitelikli paraların yatırıldığı görüldüğünden, hesabın anılan madde kapsamında haczedilmez olduğunun kabulü gerekir. Vergi, resim, harç hesabındaki paraların nereye harcandığının haczedilmezlik şikayeti yönünden sonuca etkisi yoktur. Bu nedenle mahkemece şikayetin kabulüne karar vermek gerekirken şikayetin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 14.03.2016 tarihinde oybirilğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11081, Karar No: 2022/8314, Tarih: 26.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11081 E.  ,  2022/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Olası kast ile öldürme

HÜKÜM : 1) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2016tarih ve 2016/223 Esas, 2016/393 Karar sayılı kararıile; sanık hakkında taksirle ölüme neden olmasuçundan; 5237 sayılı TCK'nin 85/1, 31/3, 62.maddeleri uyarınca; 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ilecezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, kararverildiği,

2) Kararın istinafı üzerine; ... Bölge AdliyeMahkemesi 16. Ceza Dairesinin 06/03/2017 tarih ve2017/496 Esas, 2017/787 Karar sayılı kararı ilebozma kararı verilerek dosyanın ... 1. AğırCeza Mahkemesine gönderilmesi üzerine;

3) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/12/2017tarih ve 2018/481 Esas, 2018/875 Karar sayılı kararıile; sanık hakkında olası kastla ölüme neden olmasuçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 21/2, 31/3, 62/1, 63, 54. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası

ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, kararverildiği,

4) Kararın istinafı üzerine; ... Bölge AdliyeMahkemesi 16. Ceza Dairesinin 19/07/2018 tarih ve2018/1917 Esas, 2018/2272 Karar sayılı kararı ile;"istinaf başvurusunun esastan reddine," dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 19/07/2018 tarih ve 2018/1917 Esas, 2018/2272 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince, hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...’a yönelik taksirle ölüme neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilerek dosyanın ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarih ve 2018/481 Esas, 2018/875 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında olası kastla ölüme neden olma suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 21/2, 31/3, 62/1, 63, 54. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinafı üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 19/07/2018 tarih ve 2018/1917 Esas, 2018/2272 Karar sayılı kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine, dair kurulan hükümde bozma nedeni dışında tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul ...’nın suça sürüklenen çocuk ...'in halası olduğu ve aynı evde ikamet ettikleri, suça sürüklenen çocuğun olay günü sabah saatlerinde kendisine ait küçükbaş hayvanları otlatmak için evden çıktığı, daha sonra öğle vaktinde tekrar ikametine geldiği, babasına ait av tüfeğinin yanında bulunduğu sırada bahçede sebze ekili yerde yılan gördüğü, bu sırada halası ...'nın kendisine sırtı dönük vaziyette bulunduğu, yılanın halasının arkasından geçtiğini görmesi üzerine halasını korkutmamak amacıyla seslenmeden yılana doğru elindeki silahla bir el ateş ettiği ancak yılana isabet etmeyen ateşli silah mermisinin halası ...'nın sırtına isabet ettiğini görmesi üzerine telaşlanarak ve halasının öldüğünü düşünerek evden hızlı bir şekilde ayrıldığı ve silahı da ikametin bahçe kısmına atarak olay yerinden kaçtığı, olayda;

Olaydan önce maktul ile aralarında herhangi bir münakaşanın ve husumetin bulunmaması, olayın meydana geliş şekli ve olay yerinin niteliği ile yine dosyada bulunan Jandarma Genel Komutanlığı'nın 04/12/2015 tarih ve 2015/10527 sayılı balistik raporunda suça konu tek kırma eski yapım av tüfeğinin yapılan teknik muayenesinde emniyet sisteminin imal tarihi itibarı bulunmadığının bildirilmesi ile

tüfeğin aşırı heyecan ve korku sonucu olabilecek kontrolsüz hareketler sonucu kolayca

ateş alabileceğinin doğrulanması karşısında, meydana gelen ve istenilmeyen neticenin suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülebilir nitelikte olması nedeniyle, eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 85/1 ve 22/3. maddeleri uyarınca bilinçli taksirle öldürme suçu kapsamında olduğu gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 19/07/2018 tarih ve 2018/1917 Esas, 2018/2272 Karar kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince "... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/10/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6514, Karar No: 2019/7243, Tarih: 09.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6514 E.  ,  2019/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dahili davacı ...'ya yapılan karar tebliğ evrakı dosyada bulunmadığından, karar tebliğ edilmiş ise; tebligat parçalarının dosyaya konulması, tebliğ edilmemiş ise, usûlüne uygun karar tebliğ edilerek, temyiz süresinin beklenilmesi,

2) Hükmün ve temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin tebligat parçaları incelendiğinde; dahili davacılar ..., ... ve ...'e gönderilen tebligatlarda “Gösterilen adresin kapalı olması sebebiyle adres MERNİS adresi olduğundan evrak mahalle muhtarına verildi, kapıya 2 nolu ihbar kağıdı yapıştırıldı açıklamasıyla” tebliğ edildiği, ancak, muhatabın adreste bulunmama sebebinin araştırılmadığı, komşuya haber verilmediği, böylelikle, Tebligat Kanununun 21. maddesine uygun olarak tebligatların yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple, anılan kişiye gerekçeli karar evrakının usulüne uygun olarak tebliğ edilip gerekli temyiz süresinin beklendikten sonra alınacak tüm cevabî yazının bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 09/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38067, Karar No: 2021/11882, Tarih: 08.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/38067 E.  ,  2021/11882 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

A)Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen ret hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında aynı fiil nedeniyle mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B)Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen“2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

C)Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2011 tarihli ve 2011/18535 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da kamu davası açılmış ise de; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaanın 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olduğu, atılı suç yönünden sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla mahkeme tarafından öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda dava şartı yokluğu nedeni ile davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, yargılamaya devamla ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2645, Karar No: 2020/4167, Tarih: 16.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/2645 E.  ,  2020/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kısa kararın açıklandığı oturumda Sincan ... ve Gençlik Kapalı Cezaevi'nde başka suçtan hükümlü bulunan, duruşmadan vareste tutulması yönünde bir istemi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesi gereğince duruşmaya getirtilerek, esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4648, Karar No: 2019/1511, Tarih: 25.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4648 E.  ,  2019/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen .../.../2016 tarih ve 2012/867 E. - 2016/937 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen .../07/2017 tarih ve 2017/269-2017/435 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin sektöründe yeni ürünler tasarlayıp tanındığını, davalının, tasarım hakkı müvekkiline ait olan ahtapot, yılan ve tavşan kaydırak adlı ürünlerini ve bunlara ait görselleri web adresinde haksız ve izinsiz olarak sergilediğini, bu ürünleri kullanıp satarak karışıklığa neden olduğunu, söz konusu ürünlerin 1994 yılında müvekkilince tasarlandığını ve satıldığını, davalının iş bu eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğini, bu hususta gönderilen ihtarnameye rağmen hukuka aykırı davranışın devam ettiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespiti ile men'ini, karıştırılma ihtimali yaratan internet sitesine erişimin engellenmesini, ürünlere ait dokümanların toplatılarak imhasını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ....000,00 TL maddi, ....000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu ürünlerin ... dışı kaynaklı olduğunu ve 1990'lı yıllardan bu yana kullanıldığını, Türkiye'de de anonim hale gelerek üretildiğini, davacının ürünlere ilişkin endüstriyel tasarım belgesi yahut münhasır hakkı bulunmadığını, ürünler arasında sadece görünüş benzerliği olduğunu, ürün kötüleme, davacı hakkında yanıltıcı ibareler kullanma gibi eylemin söz konusu olmadığını, rekabet koşulları altında hareket edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tescilsiz ürünleri olan ahtapot, yılan ve tavşan kaydırakları ile davalının internet sitesinde, broşür ve kataloglarında yer alan ürünlerin ortalama tüketici gözüyle bakıldığında belirgin şekilde benzer olduğu, davacının 1994 yılında yabancı firma için tasarladığı ahtapot kaydırak, yılan kaydırak ve tavşan kaydıraklar yönünden dava tarihine yakın tarihler itibarı ile piyasada benzer ürünler var ise de 2000 yılı öncesinde bu konuda benzer ürünlere rastlanmadığı, davalının delil olarak sunduğu ürünlerin ise 2000 yılı sonrasına ilişkin olduğu, bu durumun tüketicilerin tercihlerini ve davacının pazar payını etkileyerek haksız rekabet oluşturacağı, haksız