muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18952, Karar No: 2014/34081, Tarih: 24.11.2014

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendine göre “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” da yasaktır.

Alıcı ortam olan denizlerin korunması ile ilgili düzenlemelere gelince;

Anılan Yönetmeliğin “Denizlerle İlgili Kirletme Yasakları” kenar başlıklı 23. maddesinde özetle; 6. maddede bahsedilen kirletici etkileri doğuran her türlü deniz ve kıyı suyu kullanımı ile boşaltımlar tamamen yasaklanmış veya izne bağlanmıştır. Hiç kimse gerekli izni almadıkça denizlere yasaklanmış veya izne tabi kılınmış maddeleri atamaz ve boşaltamaz. Gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıklar ile her türlü kargo artık ve atıklarının boşaltılması yasaktır. Öte yandan gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı, tüm gemiler için Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin (Marpol 73/78) Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yapılamaz. Yüzme ve rekreasyon amacıyla kullanılan kıyı sularının kirlenmesinin önlenmesi için sahillerin kum bandı üzerinde veya burayı etkileyecek yakınlıkta inşa edilen fosseptiklerin sızdırmasız olması ve oluşan atıksuyun arıtma tesisi ya da kanalizasyon sistemine verilmesi gereklidir. Hafriyat artıkları, moloz, arıtma ve proses artığı çamurlar ve benzeri atıkların bertaraf amacıyla deniz ve kıyı sularına boşaltımı yasaktır.

Yukarıda belirtildiği üzere denizlere deşarj izni bazı durumlarda atıksuyun arıtılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Öte yandan atıksuyun arıtılmış su olduğunun kabul edilebilmesi için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesinde belirtilen 16 sektör bakımından Yönetmeliğin ekindeki tabloda gruplar halinde öngörülen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, dolayısıyla deşarj edilme koşulunun gerçekleştiğinden bahsedilemez.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Sanığın, ... 1 isimli balıkçı teknesinde algarnayla su ürünleri avcılığı yaptığı sırada Sahil Güvenlik Komutanlığı görevlilerini fark etmesi üzerine av donanımını keserek denize bırakarak çevreyi kasten kirlettiği iddia edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Sanığın, ... 1 isimli balıkçı teknesinde algarnayla su ürünleri avcılığı yaptığı sırada Sahil Güvenlik Komutanlığı görevlilerini fark etmesi üzerine av donanımını keserek denize bırakarak çevreyi kasten kirlettiği iddia edilmiştir.

Balık avında kullanılan algarna donanımının oldukça değerli olduğu, balıkçıların yasa dışı avcılık nedeniyle ağların müsaderesini engellemek için yakalanma tehlikesi ile karşı karşıya kaldıklarında halatlarını keserek algarna ağını denize bırakıp koordinatlarını belirledikleri, kısa bir süre sonra aynı yere giderek çapa ve benzeri aletler kullanmak suretiyle ağları denizden çıkararak avcılığa devam ettiklerinin bilinmesi ve bu maddelerin deniz dibinde kalıcı olmaması nedeniyle kirlilikten bahsedilmesinin de mümkün olmaması karşısında, sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3625, Karar No: 2013/24545, Tarih: 19.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/3625 E.  ,  2013/24545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suça konu sigaralardan üçer paket numune alınarak tasfiyesine karar verilmesi karşısında, sigaraların ne şekilde tasfiye edildiği tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmesizin yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

2-İnfazda yetkiyi kısıtlar şekilde doğrudan verilen para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı yasanın 106/3 maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3-Sanığa verilen adli para cezası miktarının 2.000 TL olduğu halde taksitlendirmeye ilişkin kısımda 4.000 TL olarak belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından müsadereye, gümrük idaresi adına hükmedilen dilekçe yazım ücretine ve 5275 sayılı yasının 106/3 maddesinin sanığa ihtarına ve taksitlendirmeye ilişkin 4. paragraftaki "4.000 TL" ibarelerinin çıkartılarak yerine "Numune alınan sigaraların müsaderesine, diğer sigaraların tasfiyesine karar verildiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına" ve 4. paragrafa "2.000 TL" ifadelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1-4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir.

2- Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/12365, Karar No: 2023/8603, Tarih: 18.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/12365 E.  ,  2023/8603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ :11.07.2023

SAYISI : 2023/1044 E., 2023/883 K.

SUÇ : Sarkınıtlık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmün temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2023/323 Esas, 2023/475 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümlesi uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/1044 Esas, 2023/883 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "...Her ne kadar sanık mahkemimizde alınan savunmasında suçlamaları kabul etmemiş ise de mağdur ile sanık arasında daha önceye dayalı husumet bulunmadığı, mağdurun sanığa iftira atmak için bir nedeninin bulunmadığı, kamera görüntülerinin incelenmesiyle sanığın mağduru evine kadar takip ettiğinin anlaşıldığı, mağdurun sanığı net ve kesin olarak teşhis ettiği, sanığın sadece instagramdan gördüğü bir kişiyi aramak maksadıyla tanımadığı bir apartmana girdiği ve diğer binalara girmeksizin olay yerinden ayrıldığı yönündeki savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, sanığın Cumhuriyet Savcılığında ve Sulh Ceza Hakimliğinde mağdura telefonu gösterirken elinin çarpımış olabileceği şeklinde savunmada bulunmuş olması, mağdurdan ele geçirilen telefon incelendiğinde kim olduğu tespit edilemeyen bir kaç kadının yolda yürürken çekilmiş fotoğraflarının bulunması, sanığın arama motorundaki pornoğrafik içerik aramaları ve sanığın daha önce benzer suçlardan birden fazla mahkumiyetinin bulunması bir bütün olarak bir arada değerlendirildiğinde sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla suçu işlediği sabit görülmüştür. Her ne kadar mağdur sonradan alınan beyanında sanığın kendisine üç defa dokunduğunu beyan etmiş ise mağdurun yaşı, olayın üzerinden zaman geçmiş olması, olayın sıcaklığı sonucu ilk alınan beyanın daha doğru olduğu anlaşılmakla mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanına üstünlük tanınmıştır. Böylece sanığın mağdurun kıyafetleri üzerinden ön cinsel organına bir kez dokunup gitmek suretiyle üzerine atılı cinsel istismar suçunu işlediği sabit görülmüştür. Sanığın dokunma eyleminin süresi göz önüne alındığında suçun sarkıntılık düzeyinde kaldığı anlaşılmaktadır. Mağdurun olay anında 12 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından sanığın TCK'nin 103/1-3.cümlesi uyarınca ek savunmasını alınmıştır ve eylemine uyan TCK'nin 103/3.cümle uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. Mağdurun 8 yaşında olması, olayın mağdurun hayatı ve geleceği üzerindeki bırakacağı etki, sanığın mağduru evine kadar takip etmesi, eylemin mağdurun evinin önünde gerçekleşmesinin mağdurda gerçekleştirdiği korku, sanığın olay anındaki kastının yoğunluğu göz önüne alınarak cezasının tayininde alt sınırdan uzaklaşılmasına karar verilmiştir. Sanığın geçmişi, suç işlemekteki ısrarı, mükerrir durumda olması nedeniyle hakkında TCK 62. Maddesi uyarınca indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Sanığın adli sicil kaydında bulunan Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin 04/09/2015 tarih, 2015/46 esas 2015/45 karar sayılı ilamı ile 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 23/02/2016 tarihinde kesinleştiği, henüz infazının tamamlanmadığı, sanığın tekerrür süresi içerisinde kasten suç işlediğinden ötürü mükerrir olduğu anlaşıldığından,TCK’nun 58/6-7 maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir... ' ' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/1044 Esas, 2023/883 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bayburt Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3397, Karar No: 2020/1299, Tarih: 12.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3397 E.  ,  2020/1299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18/04/2019 tarih ve 2018/493-2019/322 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin çocuklar için kostüm tasarlayarak çeşitli okul, kreş, tiyatro ve dans okullarına satış yaptığını, aynı alanda faaliyet gösteren davalının müvekkilinin 2012 yılı kataloğunda yer alan HYV006 kodlu tasarımı aynen alarak kendi kataloğuna koyduğunu, kostümü giyen çocuğun kafasını fotoşopla değiştirerek ürünü aynen kullanan davalının eyleminin müvekkilinin işletmesine zarar verdiğini, tescilsiz tasarımların TTK'nın haksız rekabete ilişkin hükümleri ile korunduğunu ileri sürerek davalının eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğunun tespitini, haksız rekabetin önlenmesini, 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu ürünün çocuklar için üretilmiş bir kelebek kostümü olduğunu, bu tür kostümlerin hepsinin birbirine benzediğini, davacının bir zararının doğmadığını savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkemece, bozma kararına uyarak iddia, savunma, bilirkişi raporları, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; maddi zararın miktarının tam olarak ispatlanamamış olmasına rağmen davacının maddi hiçbir zararının olmayacağı da iddia edilemeyeceğinden, davacının 2012 yılında davalının 2013 yılında işe başlamış olmaları, haksız rekabete ilişkin resmin davacının 2012 yılı kataloğunda yer alması, tarafların ticari potansiyellerinin tam olarak ortaya çıkmamış olması, taklidi yapılan kostümün davacının satışlarına ne oranda zarar davalının satışlarına ne oranda kar sağlayacağının tam olarak belirlenmesinin mümkün olmayacağı gerekçesiyle davacının maddi tazminat talebinin TBK 50/2 gereği durumun özellikleri, hayatın olağan akışı gözetilerek 2.000 TLsinin kabulüyle, Yargıtayca bozma konusu edilmeyerek kesinleşen "Davalının davacıya ait 2012 yılı Nilgül Kostüm Katoloğu 10. sayfada yer alan HYV006 kod nolu kostümün kopyalanması suretiyle davalı katoloğuna alınması eyleminin haksız rekabet olduğunun tespitine ve önlenmesine, tasarımın davalı katoloğundan çıkarılmasına" ilişkin hükmün aynen muhafazasına fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 78,09 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9575, Karar No: 2023/13215, Tarih: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/9575 E.  ,  2023/13215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/517 Esas, 2023/390 Karar

2797 ... Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş ise de nüfus kaydı düzeltilmesi istenilen davacının yerleşim yerinin tespiti amacıyla kolluk araştırması yapılmadığı ve dava tarihi itibariyle yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilen davacının dava tarihi itibariyle nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve dava tarihi itibariyle ikamet adresi tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11246, Karar No: 2015/14570, Tarih: 28.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/11246 E.  ,  2015/14570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 17/11/2014 tarih, 2014/20475-27335 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine karşı borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurarak borca ve imzaya itiraz ettiği, mahkemece, tensip zaptının tebliğinden itibaren 2 haftalık kesin süre içinde borçlu tarafından 200,00 TL ek gider avansın yatırılmaması aynı sürede imza örneklerinin bulunduğu yerlerin bildirilmemesi ve borçlu vekili tarafından borçlu asılın imza örneklerinin alınması için hazır edilmemesi nedeni ile imzaya itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-g maddesi uyarınca, davacının yatırması gereken avansın yatırılmış olması dava şartlarından olup, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise mahkeme bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.

Delil ikamesi için avans başlıklı HMK'nun 324. maddesinin birinci fıkrasında; "taraflardan herbiri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin sürede yatırmak zorundadır. Taraflar birlikte aynı delilin ikamesini talep etmişlerse, gereken gideri yarı yarıya avans olarak öderler" hükmü düzenlendikten sonra ikinci fıkrasında; tarafların bu yükümlülüğü yerine getirmemesinin hukuki sonucu olarak delil ikamesinden vazgeçmiş sayılacağı öngörülmüştür.

Görüldüğü üzere HMK'nun 324. maddesinde düzenlenen delil ikamesi avansı, HMK'nun 114. maddesinin "g" bendinde belirtilen gider avansından hüküm ve sonuçları itibariyle farklı olup, dava şartı niteliğinde değildir.

Mahkemece tensip zaptının 11 no’lu bendinde borçlu tarafça yatırılması istenen ek gider avansı adı altında 200,00 TL’nın imza incelemesi için gereken bilirkişi ücreti ve posta masrafına ilişkin olduğu görülmekle kanunun yukarıda belirtilen 324. Maddesi gereğince delil ikamesi avansı niteliğinde olduğu açıktır.

Mahkemece tensip zaptının 11 no’lu bendinde borçlu tarafça yatırılması istenen ek gider avansı adı altında 200,00 TL’nın imza incelemesi için gereken bilirkişi ücreti ve posta masrafına ilişkin olduğu görülmekle kanunun yukarıda belirtilen 324. Maddesi gereğince delil ikamesi avansı niteliğinde olduğu açıktır.

İİK'nun 170. maddesinin üçüncü fıkrasının ilk cümlesine göre; "İcra mahkemesi 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir." Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senet elinde olup, takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun 26.04.2006 tarih 2006/12-259 E, 2006/231 K. sayılı kararı). Bu konuda borçluya süre verilmek sureti ile sonuca gidilemez. Bunun gibi borçlu vekiline imza örnekleri alınmak üzere borçlu asılı mahkemede hazır etmek üzere tebligat gönderilmesi doğru olmadığı gibi borçlu vekiline bu yönde bir külfet de yüklenemez.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Gider Avansı Tarifesinin 3. maddesi gereğince “Davacı, bu tarifede gösterilen gider avansını dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır...." Somut olayda borçlunun dava açarken gider avansını yatırdığı ve dolayısıyla üzerine düşen yasal yükümlülüğü yerine getirdiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; , alacaklıya borçlunun imza örneklerinin nerelerde bulunduğunu beyan etmesi için kesin süre verilmeli, (dosyada itiraz dilekçesine ekli borçluya ait mukayeseye esas bir kısım belgeler de dikkate alınarak) imza örnekleri ilgili yerlerden getirtilmeli, bu mümkün olmadığı takdirde borçlu asılın bizatihi kendisine imza örneklerinin alınması için İİK’nun 68/a-5 maddesi uyarınca meşruatlı davetiye çıkartılarak imzaları alındıktan sonra ispat yükünün alacaklıda olduğu göz önünde bulundurularak HMK 324. maddesi kapsamında delil avansının yatırılması için işlem yapılmalı, sonucuna göre imza itirazı hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile işin esasına girilmeden imza itirazının usulden reddi yönünde hüküm tesis isabetsiz olup mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 17.11.2014 gün, 2014/20475 E. ve 2014/27335 K. Sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.