muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14881, Karar No: 2023/11560, Tarih: 04.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14881 E.  ,  2023/11560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/855 E., 2023/408 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 27. ... Mahkemesi

SAYISI : 2018/343 E., 2019/616 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvuruların ayrı ayrı olmak üzere esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 01.07.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 01.07.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Ek karar tarihi 01.07.2023 olmasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince ek karar tarihinin 01.07.2020 olarak yazılmasının mahallinde her zaman düzeltilebilecek bir maddi hata olduğu anlaşılmaktadır.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre ... sözleşmesi sona eren davacı yönünden talep konusu yapılıp reddine karar verilen uyuşmazlık konusu alacak kalemleri ile hesap unsurları, dava ve ıslah dilekçesinde talep edilen toplam miktar dikkate alınarak yapılan değerlendirmeye göre davacı tarafça temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11536, Karar No: 2012/21543, Tarih: 24.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11536 E.  ,  2012/21543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(İSTANBUL DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret (İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi) Mahkemesi’nce verilen 14.04.2011 tarih ve 2007/11 - 2011/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi birleşen dosya davalısı Hatko A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... isimli geminin donatanı ve işleteni olduğunu, 11.07.2003 tarihli navlun sözleşmesi gereğince hurda demir yükün Ukrayna'nın Berdyansk limanından Marmara Ereğilisi/Martaş Limanına taşındığını, davalıya teslim edildiğini, anılan taşımada davacı lehine sürastarya alacağı tahakkuk ettiğini, tüm taleplere rağmen alacağın ödenmediğini, davalılar aleyhine icra takibi yapıldığını, itiraz ile takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin takip talebindeki koşullarla devamına, haksız itiraz nedeniyle davalıların %40 icra inkar tazminatı ödemelerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kaptan Demir Çelik End. ve Tic. A.Ş. vekili, dava konusu olayda müvekkilinin gönderilen durumunda olduğunu, müvekkili şirketin kanunen sürastarya ücreti ödemekle yükümlü olmadığını, zaten boşaltma limanında sürastarya oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Hatko Teknik Donanımlar Müm. ve Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin taşıma sözleşmesinin tarafı olmadığını, sürastarya ücreti oluşmadığını, talep edilen miktarın fahiş olduğunu, davacının kiralanan gemi özelliklerini tam olarak yansıtmaması sebebiyle taşınamayan yük bedeli kadar navlun indirimi yapılması gerektiğinden takas mahsup hakları olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Hatko Teknik Donanımlar Müm. ve Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin taşıma sözleşmesinin tarafı olmadığını, sürastarya ücreti oluşmadığını, talep edilen miktarın fahiş olduğunu, davacının kiralanan gemi özelliklerini tam olarak yansıtmaması sebebiyle taşınamayan yük bedeli kadar navlun indirimi yapılması gerektiğinden takas mahsup hakları olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca, davalılardan Kaptan Demir Çelik End. ve Tic. A.Ş.'nin emtianın gönderileni olduğu, zaman çizelgesi ve zaman kullanım hesabı çizelgelerinden davalı Kaptan Demir Çelik End. ve Tic. A.Ş. aleyhine herhangi bir sürastarya alacağı oluşmadığı, birleşen dosya davalısı Hatko Teknik Donanımlar Müm. ve Tic. A.Ş.'nin navlun sözleşmesinin tesisinin hiçbir aşamasında dava dışı Hefco Mineral and Shıppıng A.G. nam ve hesabına hareket ettiğini bildirmediği, navlun sözleşmesinin 11/07/2003 günü saat 16.00 itibariyle tesis edildiği, davacı lehine 5 gün 20 dakika olarak sürastarya oluştuğu, günlük 125 USD üzerinden toplam 15.791,66 USD sürastarya ücreti doğduğu gererkçesiyle davalı Kaptan Demir Çelik End. ve Tic. A.Ş. aleyhine açılan davanın reddi ile diğer davalı Hatko Teknik Donanımlar Müm. ve Tic. A.Ş. aleyhine açılan davanın kısmen kabulune, takip talebindeki % 6 faiz oranı çıkartılarak "Kamu Bankalarınca USD verilen en yüksek yıllık faiz oranı tahakkuku ile" cümlesinin eklenilmesi suretiyle takip talebindeki diğer şartlar nazara alınarak takibin devamına, asıl alacak tutarı üzerinden %40 icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Kararı, birleşen dosya davalısı Hatko Teknik Donanımlar Müm. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, birleşen dosya davalısı Hatko Teknik Donanımlar Müm. ve Tic. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, birleşen dosya davalısı Hatko Teknik Donanımlar Müm. ve Tic. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 940,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3530, Karar No: 2012/4589, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3530 E.  ,  2012/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoymaya iştirak suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Isparta Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2006 gün ve 2006/99 Esas, 2006/373 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı suç yönünden ihbarın yapıldığı Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/141 Esas sayılı dosyasında, zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve bu suçlara iştirak etmekten sanıklar, ..., ..., ..., ... , ... ve ... ... ’nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraetlerine dair 2005/373 Karar sayılı hükmün O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2007/1566 Esas, 2008/10195 Karar sayılı ilamı ile bozularak mahkemesine gönderildiği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrolden anlaşılması karşısında, anılan dosyanın sonucu araştırılıp, sonuçlanmamış ise davaların birleştirilerek; sonuçlanmış ise dosyanın dosyaya celbi ile incelenip, tüm delillerle birlikte değerlendirilip karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1773, Karar No: 2013/7825, Tarih: 25.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/1773 E.  ,  2013/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nda cezaların toplanmasına ilişkin düzenlemenin yer almaması, 5275 sayılı Yasa'nın 99/l. maddesinde ise "Bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar." şeklinde hükmün bulunması karşısında, cezaların toplanmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının toplamına tekabül eder şekilde sanığın sonuç olarak 6080,00YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve müsadereden sonra suça konu ürünlerin satışına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 4. fıkrasında yer alan "toplam 304 gün" ibaresinin çıkartılması, bunun yerine "300 gün ve 4 gün" ibaresinin yazılması; "6.080.-YTL Adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılması, bunun yerine ise "6000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin yazılması, 5237 sayılı yasanın 54/1.fıkrasında müsadereden sonra satışına dair bir hüküm olmadığından "suça konu ürünlerin hammadde olarak yeniden kullanma imkanı bulunduğundan, mevcut halleri ile ya da bir daha kullanılmayacak derecede vasıfları bozulmak suretiyle hammadde olarak satışına" cümlesinin çıkartılmasına, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/87, Karar No: 2022/6954, Tarih: 13.09.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/87 E.  ,  2022/6954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Anlaşmalı Boşanma Protokolünden Kaynaklı Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.09.2022 günü temyiz eden davalı ... ile vekili ve karşı taraf davacı ... ve vekili gelmediler. Davalı ... vekili Av. ... ile davacı ... vekili Av. ...'ın mazeretlerine ilişkin dilekçe verdikleri görüldü. Tevkil yetkileri bulunduğundan mazeretleri yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek vekili 12.09.2022 UYAP havale tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden, temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davalı erkeğin temyiz başvurusunun REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi.13.09.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/24833, Karar No: 2014/10827, Tarih: 03.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24833 E.  ,  2014/10827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2005 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraat, diğer yıllar için mahkumiyet

Sanık müdafiinin yasal şartları oluşmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü;

Sanığın her takvim yılı için ayrı olarak birden fazla sahte fatura kullanmak şeklindeki eylemi nedeniyle hakkında TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamaıştır.

I- Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “ 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet ve 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

III- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet ve 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sanığın yetkilisi olduğu şirketin 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması, vergi tekniği raporuna göre işyerinin faal olmadığı çalışanı, teçhizatı ve deposu bulunmamasına karşın yüksek miktarlarda faturalar düzenleyerek beyanname verdiğinin belirlenmesi karşısında müsnet suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesinde 18 aydan 3 yıla kadar, maddenin (08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren) 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik halinde ise 3 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasının öngörülmesi karşısında; asgari hadden belirlenen temel cezanın suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 213 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde öngörülen 3 yıl hapis olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1804, Karar No: 2008/2956, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1804 E.  ,  2008/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.08.2005 gününde verilen dilekçe ile muarazanın önlenmesi ve eski hale getirme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışların giderilmesi istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 13.11.2007 tarihli teknik kroki uygulamaya esas olmak koşuluyla dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, davacının 233 parsel sayılı taşınmazın elbirliği maliklerinden olduğu, 237 parselin ise davalı tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır. Yine dosya kapsamıyla, önceden 65 cm eninde ve 70 m uzunluğunda olan su tahliye kanalının davalı tarafından sonradan 1 m enine genişletildiği sabittir. Davacının 233 parseli ile davalının 237 parselleri komşu olup, 233 parsel 237 parsele göre alt taraftadır.

Türk Medeni Kanununun 742.maddesi hükmünce taşınmaz maliki üst taraftaki araziden kendi arazisine doğal olarak akan sulara ve özellikle yağmur sularının akışına katlanmak zorundadır. Kural olarak da, komşulardan hiçbiri bu suların akışını diğerinin zararına değiştiremez. Anılan yasanın 743.maddesi hükmüne göre de, arazinin suyu öteden beri alt taraftaki araziye doğal bir şekilde akmakta ise alt taraftaki arazi maliki akan sulara katlanmalıdır.

Somut olayda ise; davalı önceden 65 cm eninde olan su tahliye kanalını 1m enine çıkartarak davacıya ait taşınmaza daha fazla su akıtılmasına neden olduğundan komşusu olan alttaki arazi malik komşuluk hukukundan kaynaklanan bu hakka dayanarak ortaya çıkan müdahalenin giderilmesini isteyebilir.

Mahkemece, davalının su tahliye kanalını eski hale getirmesine dair kurulan hükümde yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 10.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/872, Karar No: 2013/19129, Tarih: 30.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/872 E.  ,  2013/19129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/05/2012 tarih ve 2009/489-2012/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin vergi borcunun davalı banka nezdinde bulunan hesaplarından ödenmesi için Ulus Vergi Dairesi Müdürlüğüne 24/08/2005 tarihli talimat verdiğini, Mayıs 2008 tarihinde taşınmazları üzerine Ulus Vergi Dairesi Müdürlüğünce haciz işlemi uygulandığını öğrendiğini, vergi dairesi çalışanı tarafından davacının hesaplarında bulunan paradan 7.946,73 TL vergi borcunun ödenmesi talebiyle davalıya bildirimde bulunmuşsa da davalı tarafça davacının banka şubesi nezdindeki hesaplarında bakiye bulunmadığından ödeme yapılamadığı şeklinde cevap verildiğini, davalının kusuru nedeniyle müvekkilinin 6.135,00 TL fazla ödeme yapmak zorunda kaldığını, itibar kaybına uğradığını ileri sürerek, 6.135,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayda müvekkili banka şubesinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin yersiz ve dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı bankanın ilgili şubede bulunan davacı hesap kayıtlarını yeterince incelememesi sebebiyle %75, davacının ise hesap numarasındaki değişikliği takip etmeyip vergi dairesine bildirmemesi sebebiyle %25 oranında kusurlu olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir eylemin bulunmadığı, manevi tazminat davasının şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 4.601,25 TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 245,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1801, Karar No: 2018/5638, Tarih: 22.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1801 E.  ,  2018/5638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak vs. bedellerin tahsil edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 222.158,75 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 282.136,35 TL'ye yükseltmiştir.Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kabulü ile, toplam 282.136,35 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen avans faiz oranları uygulanmak suretiyle işleyecek faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.