muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/18512, Karar No: 2024/15120, Tarih: 21.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/18512 E.  ,  2024/15120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 21.09.2022

SAYISI : 2022/47 E., 2022/410 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.09.2022 tarihli ve 2022/47 Esas, 2022/410 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/47 Esas, 2022/410 Karar Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Van 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/742, Karar No: 2011/2292, Tarih: 14.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/742 E.  ,  2011/2292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : (ÇORUM) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 08.04.2010 - 416/127

SUÇ : Adam öldürmek

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/329684

Adam öldürmek suçundan sanık İ.. A.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81, 29, 62 maddeleri gereğince İrfan Karakaş'a yönelik eylemi nedeniyle hükümlülüğüne, S.. K..'ı öldürmek suçundan uyarlama talebinin reddine dair (ÇORUM) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.04.2010 gün ve 416/127 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü İsmail hakkında, maktuller İrfan ve Sadi'yi öldürme suçlarından 765 Sayılı Türk Ceza Kanununun 448, 51/1, 59/2, 31 ve 33, 448, 59/2, 31 ve 33 maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2 maddesinin ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi sonucu kurulan hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlünün bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230 maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

2- Kabule göre;

a) Uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, önceki hükümde yer alan yargılama gideri ve zoralım hususlarında yeniden karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Uyarlama davasında yapılan yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılması gerekirken yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 14.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1657, Karar No: 2018/13095, Tarih: 19.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/1657 E.  ,  2018/13095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı kadın karşı dava dilekçesi ile diğer iddiaları yanında eşinin sadakatsiz olduğu iddiasını ileri sürmüş ve delil olarak CD ve fotoğraf kaydına dayanmıştır. Mahkemece, CD ve fotoğrafa ilişkin olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu husus davalı-karşı davacının ispat hakkını sınırlayan bir usul hatasıdır. O halde mahkemece kadın tarafından delil olarak dayanılan CD ve fotoğrafın da değerlendirilmesi suretiyle gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/4297, Karar No: 2025/2968, Tarih: 30.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4297 E.  ,  2025/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1727 Esas, 2024/914 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2020/273 E., 2022/92 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369. maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında distribütörlük ilişkisi mevcutken, distribütörlük ilişkisinin haklı nedenle sona erdirildiğini, sözleşme ilişkisi sona erdikten hemen sonra davalının kötüniyetle müvekkilinin hem markası hem de ticaret ünvanı olan "..." markasını Türkiye'de tescil ettirdiğini, davaya konu ... markasının Çince olup davacının ... fabrikasının bulunduğu caddenin adı olduğunu, ... arama motorunda bu ibareyi aradıklarında davacıya ait bilgi ve görsellerin ortaya çıktığını, sözkonusu markayı ilk ihdas eden ve gerçek hak sahibinin davacı olduğunu, davalının Türkiye içinde bu marka ile hiçbir zaman satış yapmadığını, markayı haksız ve kötüniyetli tescil ettirdiğini ileri sürerek dava konusu markanın öncelikle müvekkiline devir ve tesciline, bu talep kabul görmediği takdirde anılan markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine, davalının ... markasını kullanması davacının marka hakkına ve ticaret ünvanına tecavüz teşkil ettiğinden tecavüzün tespiti, men'i ve önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında 2010 yılından bu yana devam eden bir ticari ilişki bulunduğunu, müvekkilinin davacının Çin'de bulunan fabrikasında üretilen tutkalların Türkiye ve belirlenen diğer ülkelerde satış işlemlerini gerçekleştirdiğini, sözleşmenin niteliği gereği müvekkilinin üretilen ürünlerin Türkiye'de piyasaya sunulmasındaki tek yetkili kişi olduğunu, bu sebeple Türkiye'de uzun yıllardır dava konusu markanın tanıtımı, yaygınlaştırılması ve değer kazanmasına emek verdiğini, markayı ve ürünleri tanınır hale getirdiğini, davalının ticari ürünler üzerinde yıllardır harcadığı çabayı göz ardı edip, ... ibaresinin Türkiye'de tanıtılmasında kendisinin bir emeği olmadan markadan doğan haklar üzerinde söz sahibi olmak istediğini, davacının Türkiye'de tescili bulunmadığını, davalının yıllardır "..." markasının tescil edildiği sınıflarda piyasada iş yaptığını, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirketin Çin Halk Cumhuriyetinde 2006 tarihinde Shanghai ... ticaret ünvanı ile kurulduğu, faaliyet alanının "sıcakta eriyen yapıştırıcıların üretimi, satışı, kimyasal ham maddeler ve ürünler" olduğu, davacıya ait "....." alan adının 2007 yılında tescil edildiği, ayrıca davacının 2015 yılında Çin'de tescil ettridği "H ... ..." markası bulunduğu, "..." markasının davacı şirket tarafından web sitesinde kullanıldığının tespit edildiği, davalıya ait web sitesi üzerinde yapılan incelemede ise ... markasının kullanımına ilişkin bir tespit yapılamadığı, davalı tarafından taraflar arasında düzenlenen distirbütörlük sözleşmesi kapsamında ... markalı ürünlerin Türkiye'de satışının yapıldığı, davacının ... markasında 01. sınıfta yer alan "yapıştırıcılar ve tutkallar" emtiaları bakımından davalıya nazaran öncelikle ve gerçek hak sahibi olduğu, davalı şirketin ... markasının davacıya ait olduğunu bilmesine rağmen kendi adına tescil ettirmesinin kötü niyetli olduğu, davalının ... markası ile ilgili herhangi bir üretiminin olmadığı, kötüniyetli tescil halinde markanın tescilli olduğu tüm sınıflar bakımından hükümsüzlüğüne karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2019/67335 numaralı ... markasının tescilli olduğu tüm sınıflarda hükümsüzlüğüne, davalı tarafından davacının ... marka ve ticaret unvan hakkına yönelik tecavüzün önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına

karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında önceye dayalı ticari ilişki ve distirütörlük ilişkisi olduğu ihtilafsız olup dava konusu ... ibareli markanın Çin'de 1.sınıfta davacı adına tescilli olduğu, keza davacının ticaret unvanında da ... ibaresinin yer aldığı, taraflar arasındaki distribütörlük ilişkisinin feshine ilişkin 15 Temmuz 2019 tarihli e-mailin sunulduğu, davalının ise 16.07.2019'da dava konusu markanın tescili için başvuruda bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin davalıya markayı tescil hakkı vermediği, önceye dayalı ticari ilişkiye rağmen yabancı kelimeden ibaret markanın seçilmesinin tesadüfi olamayacağı ve davalının markanın tescilinde kötüniyetli kabul edilmesinin yerinde olduğu, davalının ülkesellik ilkesine ilişkin savunmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli "..." markasının devri, olmadığı takdirde hükümsüzlüğü ile markaya ve ticaret unvanına tecavüzün tespiti, meni, refi istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli "..." markasının devri, olmadığı takdirde hükümsüzlüğü ile markaya ve ticaret unvanına tecavüzün tespiti, meni, refi istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5124, Karar No: 2014/7970, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5124 E.  ,  2014/7970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/10275, Karar No: 2012/45021, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10275 E.  ,  2012/45021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dahil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaretten bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda;

Oğlu ... 'in mağdur ... tarafından okulda elinin prize sokularak yaralanmak istediğini öğrenen sanığın, mağdur ve katılanın evine giderek kendisinden önce mağdurun evine giden eşi ile katılanın konuştuğu sırada, mağdura küfredip gözüne yumruk atmak ve mağdurun kaçarak bu kez kapıyı kapatmasına sinirlenip tekme vurmak suretiyle kapı pervazı ile kilit yuvasını kırmak şeklinde gerçekleşen eylemlerinin yaralama, hakaret, mala zarar verme suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak

Sanığın eşi olan ...'in soruşturma aşamasındaki "oğlum ...'i aynı okulda okuyan ..., ..., ... ve ... isimli çocuklar getirdiler ve bana aynı okulda okuyan ... isimli çocuğun oğlumun elini elektrik prizine sokarak elektrik verdiğini, bunu görmeleri üzerine oğlumu geri çekerek kurtardıklarını söylediler" şeklindeki beyanı karşısında; ... ve oğlu ... ... ile ifadede adı geçen diğer çocukların tanık olarak dinlenerek söz konusu iddianın doğru olup olmadığı araştırılmadan, sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmayacağına karar verilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18029, Karar No: 2023/371, Tarih: 12.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/18029 E.  ,  2023/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında hükümlülük, erteleme, sanık ... hakkında hükümlülük; eşyaların müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre; katılan vekilinin 07.12.2015 tarihli şikayet dilekçesi ile, ... adlı işyerinde taklit Hummel markalı ürünler satıldığını beyan edip, dilekçesi ekine bu işyerinden satın aldığını iddia ettiği bir adet Hummel marka ve logolu şort ile 20 TL’lik satış fişini dosyaya delil olarak sunduğu ve yerel Mahkemece katılan vekili tarafından dosyaya sunulan bu ürünün sanıklar tarafından satıldığı sabit görülerek sanıkların mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de;

İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca anılan işyerinde arama ve elkoyma tedbiri uygulanmasına karar verilmesi talebinde bulunulduğu ancak İnegöl Sulh Ceza Hakimliğinin 07.12.2015 tarihli ve 2015/1948 d.iş numaralı kararı ile talebin reddine karar verildiği ve sanıkların savunmalarında katılanın dilekçesi ekinde sunduğu Hummel markalı şortun kendi iş yerlerinde satılmadığını beyan edip, atılı suçlamayı kabul etmemeleri karşısında; katılan vekili tarafından dosyaya ibraz edilen taklit Hummel markalı şortun sanıklar tarafından satıldığına dair savunmalarının aksine mahkûmiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12705, Karar No: 2022/20193, Tarih: 01.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/12705 E.  ,  2022/20193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın duruşmada işyeri ve ikamet adresi bildirdiği; işyeri adresine Tebligat Kanunu 21/1’e göre tebligat yapılmaya çalışıldığı; sonuç alınamaması üzerine, ikamet adresine Tebligat Kanunu 21/2 ye göre 15.06.2009 tarihinde tebligat yapıldığı; bu tebligatın geçerli olmadığı ancak sanığın başka bir suçtan cezaevindeyken 24.12.2009’da inceleme konusu hükümdeki cezadan daha önce tutuklulukta kaldığı bir sürenin mahsubu yönünde dilekçe verdiği anlaşılmakla 24.12.2009 tarihi itibariyle hükümden haberdar olduğu dolayısıyla hükümden haberdar olan sanığın kararı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 19/09/2022 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, süresinde olmayan temyiz istemi ile yerinde görülmeyen eski hale getirme istemlerinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 01.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13943, Karar No: 2015/8775, Tarih: 19.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/13943 E.  ,  2015/8775 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... vekili avukat ... 2-... ile ... ve arkadaşları vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Bursa 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10/09/2013 gün ve 2013/251-565 sayılı hükmün taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen Bursa 5.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/22 esas sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.