muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8683, Karar No: 2007/2182, Tarih: 08.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8683 E.  ,  2007/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının 5 adet çeke dayanarak müvekkili Belediye aleyhine takibe geçtiğini, çeklerin 28.3.2004 tarihlerinden önce Belediye Başkanı olan ... tarafından kardeşi olan davalıya verildiğini, müvekkili ile davalı arasında alışveriş bulunmadığını, mal veya hizmet ilişkisine yönelik meclis veya encümen kararı bulunmadığını ileri sürerek müvekkilinin takip konusu çeklerden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının iddiasını yazılı delille kanıtlaması gerektiğini, müvekkilinin davacı Belediyeye borç para verdiğini, borç paranın Belediye hesaplarına yatırıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre dava konusu çeklerin Belediye Başkanı tarafından imzalandığı, davacının iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine, alacağın %40'ı tazminatın davacıdan alınarak, davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Takip ve dava konusu 3.420.000.000.TL bedelli çekte ismi geçen ...'la ilgili ceza mahkemesince yapılan tespit gözetilerek davalının yetkili hamil olup olmadığı saptanıp sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu yönün gözetilmemesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 8.3 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4056, Karar No: 2015/1501, Tarih: 23.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4056 E.  ,  2015/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın aidiyetinin tespiti

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair .Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.05.2013 gün ve 65/113 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... ve... tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde,... sayılı taşınmazın vekil edeninin annesi... adına tapulu olduğunu, annesinin tahmini 5 dönüm kadar kısmı babası hayattayken vekil edenine altın karşılığında bedelini almak suretiyle sattığını, vekil edeninin bu arsaya ev ve müştemilat yaptığını, .Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açtıkları tapu iptali ve tescil davasının ifraz mümkün olmadığından reddedildiğini açıklayarak taşınmaz üzerinde bulunan evin, müştemilatın ve ağaçların mülkiyetinin vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılara dava dilekçesi yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmesine rağmen duruşmalara katılmamışlar ve cevap vermemişlerdir.

Mahkemece "...davanın kabulü ile,.....taşınmaz üzerinde bulunan fen bilirkişinin 27.02.2013 tarihli raporunda belirtilen 119 m2 evin, 179 m2 ahırın, ziraatçi bilirkişinin 08.01.2013 tarihli raporunda belirtilen 80 adet asma ağacı, 30 adet ceviz ağacı, 18 adet elma ağacı, 10 adet kayısı ağacı, 20 adet erik ağacı, 2 adet vişne ağacı, 3 adet badem ağacı, 1 adet fındık ağacı, 3 adet üvez ağacı, 3 adet çam ağacının mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine,..." karar verilmiştir.

Hüküm, davalılardan .... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere TMK’nun 684/1. maddesi uyarınca kural olarak, bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur. 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da vurgulandığı üzere; Eşya Hukukunda, muhdesatdan, bir arazi üzerinde arz malikinden başkasına veya bir paydaşa ait yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729). Ne var ki; TMK’nun 1012 maddesi hükmüne

göre; malikin rızasıyla, kamu hukukundan kaynaklanan kısıtlamalar, Tapu Sicil Tüzüğü’nün belirlediği ayrık durumlar ve özel kanun hükümlerinde saklı hallerde tapu kütüğünün beyanlar hanesine muhdesatla ilgili şerh verilebilir. Başka bir anlatımla, tapu kütüğünün beyanlar hanesine “beyanda” bulunulabilmesi için Medeni Kanun veya ilgili özel yasalarda bir düzenlemenin bulunması gerekir.

göre; malikin rızasıyla, kamu hukukundan kaynaklanan kısıtlamalar, Tapu Sicil Tüzüğü’nün belirlediği ayrık durumlar ve özel kanun hükümlerinde saklı hallerde tapu kütüğünün beyanlar hanesine muhdesatla ilgili şerh verilebilir. Başka bir anlatımla, tapu kütüğünün beyanlar hanesine “beyanda” bulunulabilmesi için Medeni Kanun veya ilgili özel yasalarda bir düzenlemenin bulunması gerekir.

Muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının hukuki yarar bulunması koşuluyla açılabileceği doktrinde ve Yargıtay uygulamasında kabul edilmektedir. Taraflar arasında görülmekte olan bir ortaklığın giderilmesi davasının varlığı ya da taşınmazın veya üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma işlemine tabi tutulması halinde taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlar hakkında aidiyetin tespiti davası açılmasında hukuki yarar bulunduğu benimsenmektedir. Hukuki yarar dava koşulu olup hukuki yarar bulunmaması halinde, davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiği kuşkusuzdur.

Temyize konu olan bu davada taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davası bulunmadığı gibi taşınmaz ve muhtesatın kamulaştırmaya konu olduğuna dair herhangi bir iddia, savunma, bilgi ve belge de bulunmadığı dikkate alındığında, davacının muhdesatın aidiyetinin tespiti davası açmasında hukuki yararının bulunmadığı, bir başka deyişle dava şartının gerçekleşmediği dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerle anlaşılmıştır. Davacının 52 parsel üzerindeki ev, ahır ve ağaçların aidiyetinin tespiti davası açmasında hukuki yararının bulunmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esası incelenerek hüküm kurulması doğru olmadığından usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması gerekmiştir.

Davalılar ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 598,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 23.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2439, Karar No: 2019/3399, Tarih: 02.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2439 E.  ,  2019/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarına ilişkin olduğu, 03.03.2011 tarihli iddianame ile sadece "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı; 2008 yılında sahte fatura kullanma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı; ...... sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3152, Karar No: 2013/24452, Tarih: 18.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/3152 E.  ,  2013/24452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, ... ve ...'un beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan İdare temsilcisinin sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükümlere ve nakil vasıtasının iadesine yönelik temyiz istemi ile sanık ...'in kendisi hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan idare temsilcisi ile sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Katılan İdare temsilcisinin sanık ... hakkında kurulan hükme ve ...'in de kendisi hakkındaki hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'e gerekçeli karar tebligatının usulsüz olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki sanığın temyiz talebinin reddini isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1-Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli 10 ay hapis cezasının TCK'nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında 300 gün karşılığı 6.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 600 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

2- Hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili adli para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının toplanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, katılan idare temsilcisinin ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün (B) bölümünün 4. fıkrasında yer alan " ...(600günx20= 12.000) 12.000 TL ..." ibaresinin çıkarılarak yerine "(300x20= 6.000) 6.000 TL" ibaresinin yazılması ile aynı fıkrada yer alan "...sonuç olarak sanığın 13.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin çıkarılarak yerine "sonuç olarak sanığın 6.000 TL ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1890, Karar No: 2018/7556, Tarih: 18.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/1890 E.  ,  2018/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında 18. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 23.10.2014 gün ve 2014/16309 Esas -2014/14677 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın 13.05.2016 tarihli ... Belediye Başkanlığı yazısına göre 13.01.2015 tarih ve 10 sayılı Meclis kararı ile 1/1000 Ölçekli Revizyon Uygulama İmar Planı sınırı içinde olduğu anlaşıldığından dava konusu 1955 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihinden önce imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17090, Karar No: 2014/17299, Tarih: 26.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/17090 E.  ,  2014/17299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yayladağı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2012

NUMARASI : 2009/119-2012/49

M.. K.. ile A. U. ve müşterekleri aralarındaki muhtesatın tespiti davasının reddine dair Yayladağı Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 12.07.2012 gün ve 119/49 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; 44 ada 27 parsel sayılı taşınmazın kayden davalılara ait olduğunu, davacının dava konusu taşınmazın bir kısmını dava dışı F. D.'den haricen satın aldığını, bu kısım üzerine ev ve müştemilatını inşa ederek ağaç ektirdiğini, ancak muhdesatların bulunduğu kısmın Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından yol yapımı için kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedelinin ise davalı kayıt maliklerine ödendiğini, kamulaştırma neticesinde davacının taşınmazı boşaltmasının istenildiğini açıklayarak dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ev ve müştemilatı ile ağaçların vekil edenine ait olduğunun tespiti ile kamulaştırma neticesinde davalılara ödenen şimdilik 8.000,00.-TL kamulaştırma bedelinin istirdadı ile ödeme tarihinden itibaren en yüksek faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan Ayşe Karaca; istirdat davaları açmak için gerekli 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, davanın Karayolları Genel Müdürlüğü'ne yöneltilmesi gerektiğini, davanın kayıt maliklerine açılmasının hukuka aykırı olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılardan bir kısmı davanın reddine karar verilmesini istemiş, bir kısmı ise usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine karşın duruşmalara katılmamış, cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece; davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti ve kamulaştırma bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle usulden davanın reddine karar verilmiş ise de mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; dava konusu 44 ada 27 parsel sayılı taşınmazın 15.11.2007 tarihinde Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırıldığı, taşınmazın ve üzerindeki dava konusu muhdesatların bedelinin kayıt maliklerine ödendiği ve davalı gösterilen kişiler tarafından alındığı, dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerden anlaşıldığına, davacı tarafından da dava konusu muhdesatlar için ödenen kamulaştırma bedelini parayı alan davalılardan istediğine ve böylece husumet doğru hasma yöneltildiğine göre husumetin doğrudan Karayollarına yöneltilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın husumetten reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 26.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11244, Karar No: 2011/20880, Tarih: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11244 E.  ,  2011/20880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davalı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davalı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1- Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında, taşınmaz emsalden daha değerli olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın emsalden değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından, rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kısmi kamulaştırma nedeniyle arta kalan ve işe yaramazlığından bahisle bedeline hükmedilen bölümün davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/450, Karar No: 2024/10461, Tarih: 27.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/450 E.  ,  2024/10461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Gölcük 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/279 Esas, 2023/113 Karar sayılı kararının, suçtan zarar gören kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören kurum vekilinin usulüne uygun bir şekilde duruşmadan haberdar edildiği, tüm duruşmalara mazeret dilekçeleri sunarak gelmediği, mazeret dilekçeleri içeriklerinde davaya katılma yönünde herhangi bir talebinin bulunmadığı, bu nedenle suçtan zarar gören vekilinin temyize hak ve yetkisi olmadığı anlaşılmakla; suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17158, Karar No: 2012/23762, Tarih: 29.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/17158 E.  ,  2012/23762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :49-759

Dava, hak sahibi konumundaki davacıya yersiz ödendiği ileri sürülen ölüm aylıkları nedeniyle borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 17.04.2007 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2011 yılının Aralık ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 günü itibarıyla kesilerek, 22.10.2008 – 21.11.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği, davacının, boşandığı eşiyle 02.11.2010 günü yeniden evlendiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.