muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29739, Karar No: 2018/8732, Tarih: 17.04.2018

Ayrıca tüm dosya kapsamına göre, davacı 02.06.2000-27.11.2012 tarihleri arasında davalı ... Bakanlığına ait işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında en son alt işveren olarak davalı ... Endüstriyel Proje ve Uyg. Tic. Ltd. Şti.’nde çalışmıştır. Yıllık izin ücreti gibi feshe bağlı alacaklardan son alt işveren sorumludur. Bu bağlamda; en son alt işveren davalı ... Endüstriyel Proje ve Uyg. Tic. Ltd. Şti’nin, yıllık izin ücreti açısından asıl işveren davalı Bakanlık ile birlikte sorumlu tutulması gerekirken, davalı ... Tem. Org. Tic. Ltd. Şti.'nin sorumlu tutulmasına karar verilmesi hatalıdır.

3-Diğer taraftan davacının davalıya emeklilik dilekçesi verdiği ispatlanamadığından faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olarak belirlenmesi gerekirken fesih tarihi olarak tespiti de hatalıdır.

4-Kabule göre de mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmasına göre, reddedilen miktar yönünden davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12120, Karar No: 2023/3876, Tarih: 31.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12120 E.  ,  2023/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bayramiç İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiği şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince usulsüz tebligat şikayetinin kabulü ile borçluya gönderilen ödeme emri tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 24.06.2021 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu; ödeme emrine ilişkin tebligatın Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı şekilde yapıldığını, orada bulunmadığı hususunun tespit edilmeden doğrudan çalışan olduğu iddia edilen Nur Yağmur Gürer'e tebligat yapılmasının Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı olduğunu, tebligatı alan kişinin çalışanı da olmadığını, usulsüz tebliğe ilişkin şikayetlerinin kabulü ile ödeme emri tebliğ tarihinin usulsüz tebligata muttali olma tarihi olan 24.06.2021 tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı; davanın süresinde açılmadığını, borçlunun hukuki yararının bulunmadığını, ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini, davanın husumet itirazları nedeniyle usulden reddine, aksi kanaatte ise davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Tebligat Kanun'un 17. maddesine göre belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenlerin o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğin aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerden birine yapılacağının düzenlendiği, bunun için tebligatın yapılacağı sırada muhatabın işyerinde bulunmamasının gerektiği, tebliğ mazbatasına muhatabın tebliğ esnasında işyerinde bulunup bulunmadığı hususunun yazılmadığından yapılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşıldığı, şikayetçinin öğrendiğini iddia ettiği tarihin aksinin de yazılı delil ile ispat edilemediğinden belirtilen tarihin ıttıla tarihi olarak kabul edilmesinin gerektiği gerekçesi ile usulsüz tebligat şikayetinin kabulü ile borçluya gönderilen ödeme emri tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 24.06.2021 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı; şikayetin süresinde yapılmadığını, davacının işbu davayı açmakta hukuki yararı olmadığını, ödeme emri usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, borçlu tarafından tebligatı teslim alan kişinin daimi çalışan olmadığı hususunun ispat edilmesi gerekmekteyken araştırılma yapılmadan karar verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu, şikayetin reddi gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ödeme emri tebligatının borçlunun adreste bulunup bulunmadığı araştırılmadan 22.04.2021 tarihinde doğrudan "...işyerinde daimi çalışan Nur Yağmur Gürer'e tebliğ edildi...'' meşruhatıyla tebliğ işleminin yapıldığı, dolayısıyla ödeme emri tebliğ işleminin açıkça usul ve yasaya aykırı olduğu, borçlunun ödeme emrinden beyan edilen tarihten önce haberdar olduğuna dair bilgi veya belge mevcut olmadığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu, resen dikkate alınması gereken herhangi bir kamu düzenine aykırılık da bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı; cevap ve istinaf dilekçelerindeki hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; borçlunun ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiği şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nın 16. maddesi, Tebligat Kanunu'nun 17, 32. maddeleri ve sair tüm yasal mevzuat.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12232, Karar No: 2016/236, Tarih: 18.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/12232 E.  ,  2016/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Patnos 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2013/422-2014/619

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile ecrimisil karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedeli ile ecrimisil karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, kamulaştırmasız el atma davasının kısmen kabulüne, ecrimisil davasının ise reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Kamulaştırmasız el atma davası yönünden yapılan incelemede;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen kamulaştırmasız el atma davalarına da uygulanır.

Söz konusu Kanunun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza değer biçmede emsal alınan taşınmazın satışının eski tarihli bir satış olması, emsal taşınmazın emlak vergi değerinin değerlendirme tarihi itibariyle 11,89 TL, dava konusu taşınmazın ise emlak değerinin 5,94 TL olup, dava konusu taşınmazın vergi değerinin emsal taşınmazdan düşük olmasına karşılık, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 1,08 katı daha değerli olduğunun kabulü karşısında rapor inandırıcı görülmemiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili belediye imar müdürlüğü ile tapu müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2-Ecrimisil talebi yönünden yapılan incelemede;

Öğretide ve yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; "fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması ve haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği" vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma ve eskime şeklinde oluşan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı)

Ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere uygun şekilde HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere uygun şekilde HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira paraları araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek emsal araştırılmalı, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Bu ilkeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; her ne kadar mahkemece davacı tarafından emsal kira sözleşmeleri sunulmadığından ispatlanamayan davanın reddine karar verilmişse de, davacının dava dilekçesinde keşif ve bilirkişi incelemesine dayandığı, yapılan keşiften önce mahkemece davacıdan her hangi bir şekilde emsal kira sözleşmelerinin ibrazının istenmediği, alınan bilirkişi raporunda bilirkişi kurulunun kendince dava konusu taşınmaz için bir ecrimisil hesabı yaptığı ve davacı tarafından talebin bilirkişi raporuna göre ıslah edildiği, mahkemenin bu aşamadan sonra 25/11/2014 tarihli oturumda, "taşınmazın ne şekilde kullanıldığı hususunda delillerini ibraz etmek ve emsal kira sözleşmelerini ibraz etmek üzere bir haftalık süre" verildiği, davacının ise bunun üzerine 18/11/2014 havale tarihli dilekçe ile "herhangi bir emsal kira sözleşmesi sunmayacağını, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesini" istediği görülmektedir. Hal böyle olunca, her ne kadar bilirkişi tarafından yapılan ecrimisil hesabı yerinde değil ise de, mahkemece keşiften önce yukarıdaki ilkelere göre toplanması gereken deliller toplanmadan, davacıya süresi içinde usulünce mehil ve gerekirse kesin mehil verilmeden, alınan bilirkişi raporunun geçersiz olduğu yönünde bir belirleme de yapılmaması nedeniyle davacının bu durum karşısında alınan raporla yetinilmesini istediği anlaşıldığından, mahkemece başkaca herhangi bir işlem yapılmadan ecrimisil talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır. Bu durumda, mahkemece yukarıda belirtilen ilkelere göre ecrimisil yönünden araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya göre karar verilmesi de,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/94, Karar No: 2014/4263, Tarih: 03.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/94 E.  ,  2014/4263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.03.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/191, Karar No: 2025/102, Tarih: 08.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/191 E.  ,  2025/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2098 E., 2023/1997 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pazar (Rize) 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1180 E., 2022/1160 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkiline ait dava konusu taşınmazın 01.09.2015 tarihli kira sözleşmesi ile davalıya kiraya verildiğini, sonrasında davalı tarafın taşınmazın anahtarını müvekkilinin de tanıdığı aracı şahsa vererek davanın açıldığı tarihten bir yıl önce boşalttığını, ancak davalının taşınmazdan ayrılırken taşınmaza ciddi zararlar verdiğini ileri sürerek; uğramış olduğu zararların tespiti ile şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, kiralananın 2016 yılı Şubat ayında tahliye edildiğini, tahliye sırasında kiralanana herhangi bir zarar verilmediğini, yaklaşık dört yıldır boş olan taşınmazda oluşan muhtemel zararlardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı vekili dava dilekçesinde taşınmazın dava tarihi olan 04.10.2019 tarihinden yaklaşık bir yıl önce boşaltıldığını, 10.02.2022 havale tarihli beyan dilekçesinde ise anahtar tesliminin 01.08.2016 tarihinden yaklaşık 15- 20 gün sonra gerçekleştirildiğini beyan etmiş olmakla, taşınmazın tahliye edildiği zamandan davanın açıldığı tarihe kadar geçen süre içerisinde davalı tarafa herhangi bir yazılı bildirimde bulunulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 01.12.2023 tarihli kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 01.12.2023 tarihli kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 335. maddesinin emredici hüküm niteliğinde olmadığını, Mahkemece TBK'nın 335. maddesinin hatalı yorumlandığını, davalının kiralananı boşaltmasından sonra kiralananın üçüncü bir kişiye kiraya verilmediğini, keşif sırasında yapılan gözlemler dikkate alındığında, kiralananın kiracı tarafından tahliye edilmesi durumunu aynen koruduğunu ve kiralanandaki dava konusu eksiklik ve kötü kullanımın kiracıdan kaynaklandığının açıkça anlaşılmakta olduğunu, davalı tarafça da bu hususta herhangi bir itiraz ileri sürmediğini, tevilli olarak kiralananın kendilerince bu şekilde bırakıldığının kabul edildiğini, kaldı ki kiralananın mevcut yasal inşai projesinin dışında sırf kiracının kullanma amacına (dershane) uygun dizayn edilmesi ve iç bölmelerin imar durumuna aykırı yapılması durumlarının dosya kapsamı ile sabit olduğunu, bu yapının projesine uygun hale getirilmesi için masraflar yapılacağının aşikar olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hor kullanma ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, davacının TBK'nın 335. maddesinde düzenlenen bildirim yükümlülüğünü makul sürede yerine getirmediğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.