muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25414, Karar No: 2015/1262, Tarih: 26.01.2015

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu

olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğininsorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi Öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; davacının halihazırda oturduğu evin mülkiyetinin 1/2'lik hisse ile eski eşe ait iken, kontrol memuru raporundan sonra 13/02/2012 tarihinde eski eşin mevcut hissesini davacının ablası olan Ü.. T..'e devretmesi ile dairenin diğer yarı hissesinin eski eşin babaanesine ait olması hususları da dikkate alınarak; dosyada yer alan davacı ve boşandığı eşine ait geçmişten bugüne tüm yerleşim yerlerinde davacı ve eski eşi arasında fiili birlikte yaşamın var olup olmadığı hususunda ayrıntılı kolluk araştırmaları yaptırılmalı, kontrol memuru raporuna dayanak teşkil eden kolluk araştırma tutanağında imzası bulunan polis memurları Mustafa Sekin ve Mehmet Aksoy'un tanık sıfatı ile beyanlarına başvurulmalı, ilgililerin su, elektrik, sabit telefon, cep telefonu, doğalgaz,

internet, kablolu TV vb. aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, geçmişe yönelik seçmen bilgi kayıtlarının tamamı(oy kullanılan yerlere ilişkin kayıtlarda dahil olmak üzere Seçsis-seçmen bilgileri geri izleme eknanından temin edilen kayıtlar) getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı, yine davacı ve eski eşinin kredi kartı ve banka hesapları varsa, hesap açılış tarihi ve yerleşim yeri olarak beyan edilen adresler sorulmalı, böylelikle bozma ilamının gereği yerine getirilerek, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/769, Karar No: 2014/19657, Tarih: 19.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/769 E.  ,  2014/19657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/622-2013/738

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından inşa ettirilen Finanskent Konutları'ndan daire satın aldığını, taraflar arasında düzenlenen 01.11.2010 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin 9.1 maddesinde elektrik, doğalgaz ve su abonelikleri ile ilgili giderlerin davalıya ait olduğunun düzenlendiğini, davalının daireyi teslim etmek için bu abonelik bedellerinin konut sahibi tarafından ödenmesini şart koştuğunu, daireyi teslim almak için 1.645,00-TL abonelik bedelini ödemek zorunda kaldığını, yine sözleşmede açıkça yazmadığı halde 1.238,00-TL ortak gider avansı ödediğini ileri sürerek sebepsiz ve hukuka aykırı olarak ödenen toplam 2.883,00-TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin 9.1 maddesinin bölgeye elektrik, su ve doğalgaz hizmetinin getirilebilmesi ve ortak alanlar için ilgili kurumlarla yapılacak sözleşmelere ilişkin olduğunu, dairenin nihai kullanıcısının yaptırmak zorunda olduğu abonelik ve sözleşmeleri kapsamadığını, fiili uygulamalar ile genel teamüllerinde bu yönde olduğunu, aksinin düşünülmesinin hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğunu, satış vaadi sözleşmesinde ortak gider avansının hak sahibi tarafından ödeneceğinin açıkça düzenlendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 01.11.2010 tarihli sözleşme ile davalıdan daire satın aldığını, sözleşmenin 9.1 maddesinde elektrik, doğalgaz ve su abonelik giderlerinin davalı tarafından ödeneceği kararlaştırıldığı halde kendisinin ödemek zorunda kaldığını, yine sözleşmede öngörülmediği halde ortak gider avansı tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 9.1 maddesinde; “Elektrik, su, doğalgaz ile ilgili abonelik giderleri KİPTAŞ'a aittir. Telefon vb. konutun kullanımına yönelik sair abonelikler işlemleri ile, bu işlemlere ait giderler, katılım payları, abonelik bedelleri, harçlar, proje onayı ve sair masraflar hak sahibine aittir. Hak sahibi ancak elektrik, su, doğalgaz v.b. abonelik işlemleri için KİPTAŞ'tan talep edilen tüm evrakları süresi içerisinde teslim etmek zorundadır. Aksi takdirde abonelik işlemlerinin yapılmamasından dolayı KİPTAŞ hiçbir şekilde sorumluluğu kalmayacak olup hak sahibi hiçbir talepte bulunamayacaktır. İlgili kuruluşlarda yapılacak işlemler nedeniyle geçen süre ve doğacak problemler ile satıştan sonraki mevzuat değişikliklerinden KİPTAŞ sorumlu değildir.” düzenlemesi yer almaktadır.Mahkemece, sözleşmenin 9.maddesinin 1.fıkrasının ilk cümlesinde “elektrik, su ve doğalgaz abonelik giderlerinin KİPTAŞ'a ait olduğu” belirtilmiş ise de, sonrasındaki cümlede “...konutun kullanıma yönelik abonelik işlemleri ile bu işlemlere ait giderlerin, katılım paylarının, abonelik bedellerinin, harçlar vb. masrafların hak sahibine ait olduğu” nun yazıldığı, davacının iadesini talep ettiği abonelik bedellerinin, bölgeye elektrik, su, doğalgaz ve alt yapı hizmetlerinin getirilebilmesi ve ortak alanlar için ilgili kurumlarla yapılacak sözleşmelere ilişkin olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Sözleşmenin 9/1 maddesinin ilk cümlesinde elektrik, su, doğalgaz ile ilgili abonelik giderlerinin KİPTAŞ'a ait olacağı açıkça düzenlenmiş olup, bu giderlerin bölgeye elektrik, su, doğalgaz ve alt yapı hizmetlerinin getirilebilmesi ve ortak alanlar için ilgili kurumlarla yapılacak sözleşmelere ilişkin olduğuna dair bir açıklama bulunmamaktadır. Sonraki cümlede yer alan “Telefon vb. konutun kullanımına yönelik sair abonelikler işlemleri ile, bu işlemlere ait giderler, katılım payları, abonelik bedelleri, harçlar, proje onayı ve sair masraflar hak sahibine aittir.” düzenlemesi ile konutun kullanımına yönelik telefon aboneliği gibi sair abonelik işlemlerinin ve bu

işlemlere ait giderlerin hak sahibine ait olduğu açıklanmakta, “sair abonelikler” denilmek suretiyle ilk cümledeki elektrik, su ve doğalgaz aboneliklerinin 2.cümle kapsamı dışında bırakıldığı anlaşılmaktadır. Bu düzenleme karşısında elektrik, su ve doğalgaz abonelik giderlerinin Kiptaş tarafından karşılanması gerekir. Taraflar sözleşme hükümleri ile bağlıdır. Hal böyle olunca, mahkemece, abonelik giderleri yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken sözleşme metninin yanlış yorumlanarak bu kalem yönünden de davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.6.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takibinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması görüşünde bulunduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/19939, Karar No: 2010/4865, Tarih: 22.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/19939 E.  ,  2010/4865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh 1.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit, hakaret

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Ret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 ... Yasanın 8/1 ve 1412 ... CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ... Dülegöz müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/518, Karar No: 2014/5601, Tarih: 03.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/518 E.  ,  2014/5601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2011/601-2012/397

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz ile emsal farklı yerlerde olmasına rağmen aynı yerdeymiş gibi değerlendirme yapılmıştır. Emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bu nedenle, taraflara yeniden emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri ile oranları belirtildikten sonra, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca değerlendirme tarihindeki resen belirlenen emlak vergisine esas değerleri de oranlamada dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5406, Karar No: 2010/3115, Tarih: 25.05.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5406 E.  ,  2010/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... ve ... ile ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 107 ada 58 parsel sayılı 25.554,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ... ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacılar Muhlis ve ... ile ... tapu kayıtlarına dayanarak dava açmıştır. Davalılar duruşma sırasında vergi kaydına da dayanmışlardır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... ve ... ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların tutunduğu 20.09.1972 tarih 7, 27 ve 31 sayılı tapu kayıtları mevki ve hudutları itibarıyla dava konusu 107 ada 58 parsel sayılı taşınmaza uymadığı gibi davacıların taşınmaz üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşulu ile iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliklerinin de bulunmadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL. harcın Muhlis ve ...’den müştereken ve müteselsilen, 8,25 TL. harcın ...‘tan alınmasına, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4769, Karar No: 2011/12943, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4769 E.  ,  2011/12943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... adına kayıtlı kamyonetin, davalı ... tarafından tamir için bırakıldığı davalı ...’in işyerinin önünden kontrolsüz şekilde kayarak yola çıkması sonucu meydana gelen kazada, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın pertotal olduğunu belirterek, sigortalıya ödenen 15.562.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, aracın haricen davalı ...’a satılarak teslim edildiğini, KTK.’nun 104. maddesi uyarınca hasardan sorumlu olmadıklarını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., kusura itiraz ederek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., şiddetli lodos ve yağmurun olaya sebebiyet verdiğini, kusurunun bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, KTK.’nun 104. maddesi uyarınca, olayda, davalı ... tamamen kusurlu olup, diğer davalıların kusurlarının bulunmadığı anlaşılmakla, davalılar ... ve ... hakkındaki davanın reddine, davalı ...

aleyhindeki davanın kabulü ile, 15.562.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 693,28 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'den alınmasına 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10965, Karar No: 2016/6343, Tarih: 08.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10965 E.  ,  2016/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2015 tarih ve 2014/462-2015/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının 23.06.2012 tarihinde 37.sınıftaki hizmetleri içeren "..." ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilânı üzerine tanınmışlık ve iltibas vakıalarına dayanılarak başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunduklarını, itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek itirazlarının reddine dair YİDK kararının iptaline, davalı adına tescil olunan markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; "..." ibareli marka ile davacının "..." ibareli markaları arasında 37.sınıf hizmetler itibariyle ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede görsel, sescil ve anlamsal bir benzerlik bulunmadığını ve KHK 8/1-b maddesi ve 8/4. maddesi gereği davalının marka tesciline engel olunamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, usulüne uygun tebligatlara rağmen davaya cevap vermemiş, duruşmalara da katılmamıştır.