muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13152, Karar No: 2013/20558, Tarih: 28.11.2013

İşverence çalışma koşullarının uygulanmaması nedenine dayalı olarak iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinde bendinde işçinin haklı fesih halleri düzenlenirken (II) bendinin (f) alt bendinde son cümle olarak “yahut çalışma şartları uygulanmazsa” şeklinde ifadeye yer verilerek, çalışma koşullarının uygulanmaması durumu işçinin haklı fesih nedenleri arasında yerini almıştır.

Anayasa, yasa, tüzük ve yönetmelikler, bireysel ya da toplu iş sözleşmeleri, işyeri personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklarla, işyeri uygulamalarının çalışma yaşamına etkileri sonucu her bir iş ilişkisinde çalışma koşulları meydana gelir. Çalışma koşullarını belirleyen kaynaklarda bu koşullar bazen emredici olarak düzenlenmiş olup, işçi aleyhine değişikliğe gidilmesi işçinin rızası ile dahi mümkün değildir. Diğer hallerde çalışma koşullarında değişiklik yapılması 4857 sayılı Yasanın 22 nci maddesinde özel biçimde ele alınmıştır. Anılan hükme göre, işçi aleyhine yapılması düşünülen değişikliğin işçiye yazılı olarak bildirilmesi ve altı iş günü içinde işçinin yazılı kabulü ile uygulamaya konulması gerekir. Aksi halde değişiklik işçiyi bağlamaz

Somut olayda , davacı iş sözleşmesini çalışma şartlarının ağırlaştırılması sebebiyle feshettiğini iddia etmiştir. Davalı dosya ya 27.07.2009 tarihli sunduğu tutanakta “Şirketimiz de çalışmakta olan ... isimli personelimiz 25.07.2009 tarihinde yapmış olduğu tüp ve damacana su satışlarından elde edilen 1030.00 TL hasılatın 750.00 TL sini şirket sahiplerinin izni ve bilgisi olmadan el koymuş ve kendi özel harcamalarında kullanmıştır” ifadeleri yer almıştır. Davalı bu tutanağa binaen davacının depoya görevlendirildiğini belirtmiştir. Davalı işveren tarafından yapılan bu görev yeri değişikliği davacının, önce yapmış olduğu iş de dikkate alındığında yönetim hakkı kapsamında kalmaktadır ve bu durum davacıya iş sözleşmesini haklı nedenle feshetme yetkisi vermemektedir. Bu nedenle davacı iş sözleşmesini haklı neden olmadan feshettiğinden kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 28.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20232, Karar No: 2022/865, Tarih: 25.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/20232 E.  ,  2022/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A- KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... hakkında, Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 02.06.2016 tarihinde 2016/16 esas ve 2016/229 sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 188/3, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet savcısı (sanık lehine), sanık ve müdafii taraflarından temyiz edilmiştir. Yargıtay (kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 11.03.2019 tarihli 2018/1415 esas ve 2019/1475 karar sayılı ilamı ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Kesinleşen karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmiştir.

B- İTİRAZ NEDENLERİ:

Sanıklar ..., ..., ...'ın birlikte hareket etmek suretiyle ...'a ait ... plaka sayılı BMW marka araçla uyuşturucu satışı yaptıkları yönünde istihbari alınması üzerine, ... ve ... isimli şahısların üzerleri, şahıslara ait olan ... ve ... plaka sayılı otoları, ... ile ... isimli şahsın ikamet adresleri ile ikametlerde bulunan şahıslar üzerinde suç delillerinin elde edilebilmesi amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen arama ve el koyma emrine istinaden ...'nın ikamet adresine görevlilerin gittiği, apartman önünde ...'ya ait olan ... plaka sayılı otonun park halinde olduğu ve aracın sağ ön koltuğunda oturan sanık ...'ın elinde bulunan cam aparat ile metamfetamin maddesi kullandığının görülmesi üzerine görevlilerin sanığın yanına gittikleri, bu esnada araç içerisinde bulunan sanık ...'ın elinde bulunan cam aparatı koltuk arasına attığı, ...'ın yapılan üst aramasında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, yazılı arama emrine istinaden şahsın içerisinde bulunduğu ve ... isimli şahsa ait olan ... plaka sayılı oto içerisinde yapılan aramada, ... isimli şahsın görevlileri gördüğünde atmış olduğu ve uyuşturucu madde içiminde kullanılan içerisinde uyuşturucu maddelerden metamfetamin maddesi kırıntıları bulunan cam aparat ile aracın sağ ön torpido gözünde 1 adet satışa hazır vaziyette alüminyum folyoya sarılı daralı ağırlığı 0.50 gram gelen metamfetamin ile yine aynı torpido gözünde uyuşturucu madde paketlemesinde kullanıldığı değerlendirilen katlanmış vaziyette alüminyum folyo görülerek ele geçirildiği, ...'ya ait ikamette yapılan aramada, ikametin salon kısmında ..., ... ve ... isimli şahısların olduğu, ...'nın üzerinde ve bulunduğu odada toplam 4 adet daralı ağırlığı 3 gram gelen ve uyuşturucu maddelerden sentetik kannabinoid (BONZAİ) maddesi ile aynı oda içerisindeki yeşil renkli bez spor çanta içerisinde 4 adet şeffaf kilitli poşet içerisinde daralı ağırlığı 26 gram gelen ve uyuşturucu maddelerden sentetik kannabinoid (Bonzai) maddesi ile aynı çanta içerisinde 4 ayrı paket halinde bulunan sentetik kannabinoid maddelerinin bulunduğu kilitli poşetler ile aynı ebat ve özellikte olduğu değerlendirilen 20 adet kilitli poşet görülerek ele geçirildiği, devamında ikametin salon kısmında bulunan şahısların olduğu oda içerisinde ... isimli şahsın üzeri ve bulunduğu oda içerisinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin sarılı olduğu materyaller ile aynı özellikte olduğu ve uyuşturucu maddelerin paketlenmesinde kullanıldığı değerlendirilen 16 adet iddia kupon kağıtları görülerek ele geçirildiği, ele geçen uyuşturucu maddelerin sarılı olduğu materyaller üzerinde sanıklar ..., ... ve ...'nin parmak izlerinin çıktığının tespit edildiği, sanık ...'ın kan ve idrar örneklerinin alındığı ve uyuşturucu kullandığının tespit edildiği, bu eylemden dolayı ayırma kararı verilerek TCK 191. madde uyarınca ayrıca işlem yapıldığı, sanık ...'ın üzerine atılı uyuşturucu ticareti suçunu kabul etmediği, sanıklar ... ve ..

..., ... ve ...'nin parmak izlerinin çıktığının tespit edildiği, sanık ...'ın kan ve idrar örneklerinin alındığı ve uyuşturucu kullandığının tespit edildiği, bu eylemden dolayı ayırma kararı verilerek TCK 191. madde uyarınca ayrıca işlem yapıldığı, sanık ...'ın üzerine atılı uyuşturucu ticareti suçunu kabul etmediği, sanıklar ... ve ...'un sanığın uyuşturucu sattığını bildiklerine ilişkin soyut beyanları dışında sanığın uyuşturucu ticareti yaptığına dair delil bulunmadığı anlaşılan olayda;

Başsavcılığımız ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık, sanık ...'ın üzerine atılı uyuşturucu ticareti suçunun sübuta erip ermediğine ilişkindir.

Tüm dosya kapsamından; uyuşturucu ticaretiyle ilgili alınan istihbari bilgilerde sanık ...'ın adının geçmemesi, sanık ...'ın, diğer sanık ...'ya ait araçta uyuşturucu madde kullanırken yakalanması, üzerinde uyuşturucu madde çıkmaması, sanık ...'ya ait aracın torpido gözünde 0,50 mg metamfetamin ve yine aynı torpido gözünde uyuşturucu madde paketlemesinde kullanıldığı değerlendirilen katlanmış vaziyette alüminyum folyo dışında başkaca suç unsuruna rastlanılmaması, sanık ...'ya ait evde bulunan uyuşturucu maddeleri sanık ...'ın getirdiğine dair herhangi bir delil bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın, inkara yönelik savunmasının aksine üzerine atılı uyuşturucu ticareti suçunu işlediğine ve diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine dair diğer sanıklar ... ve ...'un aşamalarda değişen soyut beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşıldığından beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı olduğu düşüncesiyle yüksek dairenin kararına itiraz edilmesi gerektiği düşünülmüştür.

C- İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dairemizin itiraza konu olan kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir yanlışlık bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

D- KARAR:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde görülmediğine,

2- 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

25/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14504, Karar No: 2014/648, Tarih: 20.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14504 E.  ,  2014/648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2007/63-2012/207

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminat ile tedavi giderinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere, temyiz edenin sıfatı ile temyizin kapsamına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 24.01.2007 tarihindeki iş kazası sonucu %9,1 oranında sürekli işgöremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, 562,39 TL tedavi giderinden kaynaklanan maddi tazminat ile fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak 437,61 TL sürekli işgöremezlikten kaynaklanan maddi tazminatın ayrıca 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden, davaya konu zararlandırıcı olayın Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edildiği, iş kazasının oluşumunda tüm kusurun davalılarda olduğu, hükme esas alınan hesap raporunda davacının sürekli iş güçü kaybından kaynaklanan maddi zararının 02.04.2012 tarihinden başlayarak hesaplandığı anyaşılmıştır.

Maddi tazminat davalarında, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Alınacak bilirkişi raporunda, hükme en yakın tarihe(hesap tarihine) kadar olan zarar bilinen dönem zararını oluşturduğundan bu dönem zarar hesabını gerçek ücrete göre, geleçek dönem zarar hesabını da (bilinmeyen dönem) bakiye ömür dikkate alınarak yerleşmiş Yargıtay uygulamaları doğrultusunda bilinen son ücret üzerinden %10 artırım ve %10 iskonto uygulanarak yapılması gerekir.

Bu açıklamalardan olarak somut olayda, maddi tazminat davası bakımından davacının 24.01.2007 tarihinde iş kazası geçirdiğinin anlaşılmasına ve bu tarih ile rapor tarihi olan 02.04.2012 tarihi arasında geçen sürenin davacının bilinen maddi zarar dönemi olmasına göre hatalı değerlendirme ile davacının bilinen (27.01.2007 tarihi ile 02.04.2012 tarihleri arasındaki dönem) dönem zararını hesaplama dışı bırakan hesap raporuna itimat ederek neticeye varılması doğru olmamıştır.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

Yapılacak iş, davacının sürekli iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat davasında bilinen dönem zararının da dikkate alındığı yeni bir hesap raporu alarak tüm delilleri bir arada değerlendirip neticesine göre karar vermektir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

Yapılacak iş, davacının sürekli iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat davasında bilinen dönem zararının da dikkate alındığı yeni bir hesap raporu alarak tüm delilleri bir arada değerlendirip neticesine göre karar vermektir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8193, Karar No: 2015/10287, Tarih: 12.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/8193 E.  ,  2015/10287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2015/43397

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012 (Ek Karar Tarihi: 02/07/2013)

NUMARASI : 2010/278 (E) ve 2012/445 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 02.07.2014 tarih ve 2012/278 Esas - 2012/445 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1389, Karar No: 2015/13110, Tarih: 01.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1389 E.  ,  2015/13110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi ... davanın reddine, manevi ... davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ... Tur.... Tic. AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların işleteni ve ... olduğu otobüsün sürücüsünün asli kusuru sonucu 07.03.2009 tarihinde meydana gelen kazada müvekkili ... Yağmur'un annesi ... Akkurt'un hayatını kaybettiğini belirterek, davalı ... şirketinden 16.666 TL maddi ...ın avans faiziyle birlikte dava, davalı işleten ... firmasından 50.000 TL manevi ...ın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... AŞ. vekili; meydana gelen kazada, koltukta emniyet kemeri takmayan davacının murisinin de kusurunun bulunduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, ... teminat limitinin tamamının ödendiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin ... ile belirlenen ...ın tamamını hak sahiplerine ödediğinden ...den kaynaklanan tüm yükümlülüklerini yerine getirmiş olduğu gerekçesiyle maddi ... davasının reddine, manevi ... davasının kısmen kabulü ile, 10.000 TL manevi ...ın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ... AŞ.'den tahsiline karar verilmiş, karar davalı ... ... Tur.... Tic. AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, özellikle, manevi ...ın takdirinde BK.'nun 47. maddesindeki (6098 s. TBK. md. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... ... Tur.... Tic. AŞ. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 512,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ... Tur.... Tic. AŞ.'den alınmasına 1.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3240, Karar No: 2022/7221, Tarih: 20.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3240 E.  ,  2022/7221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.03.2017 tarih ve 2015/866 E- 2017/286 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.02.2021 tarih ve 2018/1176 E- 2021/280 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kuruluş tarihi olan 1996 yılından itibaren münhasıran Küçükçekmece-Başakşehir-Esenyurt-Kayaşehir-Gümüşpala Firuzköy Bölge temsilciliğini yaptığını, taraflar arasında en son 01.10.2013 tarihinde bayilik sözleşmesi imzalandığını, bölgede çalışmaya başlayan müvekkil Şirketin kriz ve sonrasında başarı ile Tadım’a bölgede bir müşteri portföyü kazandırdığını, başarılı çalışmaların ardından bölgede müvekkili şirkete yönelik yıldırma politikaları ile çeşitli sorunlar yaşanmaya başlandığını, davalıya borcu bulunmamasına rağmen kredi kullanılması nedeniyle mal tedariğinin kesildiğinin ve müvekkili şirket ile olan sözleşmenin herhangi bir tazminat ödenmeden feshedildiğini, davalının sözleşmeye aykırı tutumları nedeniyle itibar kaybı yaşadığını ileri sürerek HMK 107. madde çerçevesinde belirsiz alacak davalarının kabulü ile fazlaya ilişkin haklı saklı kalmak kaydı ile şimdilik davalıdan dava tarihi itibarı ile oluşan 2.000,00 TL sözleşmesel zarar, 2.000.- TL kâr kaybı, 2000 portföy tazminatı ve 50.000,00 TL manevi tazminat alacağının dava tarihinden itibaren uygulanan reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkinin müvekkili şirket tarafından fesh edilmediğini, talep edilen tüm zarar kalemlerinin hukuksal dayanağı bulunmadığını, müvekkili şirketin bayilik sözleşmesinde yer alan edimlerini yerine getirdiğini, manevi tazminat talebinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı şirket yetkilisi tarafından davalı tarafa "Tadım bayiliğine 17.10.2014 tarihinden itibaren son verildiği" ne ilişkin muvaffakatname verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı şirket yetkilisi tarafından davalı tarafa "Tadım bayiliğine 17.10.2014 tarihinden itibaren son verildiği" ne ilişkin muvaffakatname verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince Mahkemenin kararının dayanağı olan "Muvafakatname" başlıklı belge incelendiğinde; "Sayın yetkili ... Yılında Sefaköy-K.Çekmece bölgesinde başlamış olduğum Tadım bayiliğine 17.10.12014 tarihinden itibaren son vermiş bulunmaktayız. Konuyla ilgili olarak belirtilen süreçte gerekli işlemlerin yapılmasını rica ederiz. Devir işlemleri esnasında her türlü konuda yardımcı olacağımızı beyan ederiz.." şeklinde olup yazının altında davacı şirkete atfen imza ve kaşe olduğunun görüldüğü, ilgili belgedeki imzanın, davacı şirket yetkilisi tarafından kabul edildiği, davacı yanın, sözleşmenin davalı yanca fesh edildiğine ve baskı altında imzalandığına ilişkin herhangi bir delil sunmadığı, bu durumda muvafakatname başlıklı belgenin davacıyı bağlayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, sözleşmenin, sözleşmenin feshi nedeniyle doğan zarar, kâr kaybından doğan zarar ile denkleştirme (portföy) tazminatı istemlerine dair belirsiz alacak davasıdır.

İlk Derece Mahkemesince, “Muvafakatname” başlıklı belgeye istinaden bayilik ilişkisine 17.10.2014 tarihinden itibaren son verildiği ve davalı şirket yetkilisinin de bu belgeye muvafakat ettiği gerekçesiyle her hangi bir alacak talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf talebi de Bölge Adliye Mahkemesi tarafından aynı gerekçeyle esastan reddedilmiştir.

Mahkemece, davacının sözleşmenin feshi nedeniyle uğranılan zarar ile kâr payı zararı talebi hakkında davanın reddine karar verilmesi isabetli ise de denkleştirme tazminatı talebinin aynı gerekçeyle reddi doğru olmamıştır.

6102 sayılı TTK'nın 122. maddesi uyarınca, sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra acentelerin, Kanun’da yazılı şartların varlığı halinde müvekkillerinden uygun bir miktarda “denkleştirme” istemine bulunmaları mümkündür.

Her şeyden önce, TTK’nın 122/5. maddesi uyarınca talep olunabilecek denkleştirme tazminatı istemi, distribütörlük, franchisingi, bayilik vs. tekel veya tek satıcılık hakkı veren diğer sözleşme ilişkilerine de uygulanabileceği konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

6102 sayılı TTK'nın 122. maddesi uyarınca, sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra acentelerin, Kanun’da yazılı şartların varlığı halinde müvekkillerinden uygun bir miktarda “denkleştirme” istemine bulunmaları mümkündür.

Her şeyden önce, TTK’nın 122/5. maddesi uyarınca talep olunabilecek denkleştirme tazminatı istemi, distribütörlük, franchisingi, bayilik vs. tekel veya tek satıcılık hakkı veren diğer sözleşme ilişkilerine de uygulanabileceği konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bununla birlikte acentenin tek taraflı olarak sözleşmeyi feshetmesi veya acentenin kusuru nedeniyle sözleşmenin haklı sebeple müvekkil tarafından feshi halinde acente denkleştirme isteminde bulunma hakkını kaybedecektir.

Somut olayda, fesih beyanında “muvafakatname” başlığının kullanılmış olmasından, keza taraflar arasındaki yazışmalardan ve fesih tarihi olarak kabul edilen tarihten çok kısa süre sonra da ticari ilişkinin devam etmiş olmasından, davalı şirketin Sefaköy-Küçükçekmece Bölge Bayisi olan davacının sözleşmeyi tek taraflı ve haksız olarak feshetmediği, bilakis davalının isteği üzerine ve onun rızası/muvafakati ile feshettiği anlaşılmaktadır.

Denkleştirme istemi esasen, acente/bayii vs. tarafından uzun yıllar müvekkili belirli bir bölgede ve belirli işlerde temsil ederek ona yeni müşteriler kazandırması ve sözleşme ilişkisi sona erdikten sonra da bu müşteriler sayesinde müvekkilin başka bayiler aracılığıyla işlerini kolaylıkla sürdürebilecek olması nedeniyle elde ettiği menfaatin karşılığıdır.

Kanunda denkleştirmenin hangi hallerde talep edilemeyeceği istisnai olarak sayılmış olup, Türk hukukunda geçerli olan “istisnaların dar yorumlanması” ilkesinin, tüm istisnalar gibi bu hususta da dar yorumlanması gerekmektedir. Somut olayda davacının sözleşmeyi davalının muvafakatiyle sona erdirmiş olması nedeniyle, TTK 122/1. Maddesindeki şartların varlığı halinde davalıdan hakkaniyete uygun bir denkleştirme talebinde bulunabileceğinin kabulü gerekirken Mahkemece hatalı gerekçeyle davanın reddi doğru olmamış, hükmün bu nedenle mümeyyiz davacı taraf yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20.10.2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava acentelik sözleşmesinin feshinden kaynaklanan tazminat kâr kaybı ve portföy tazminatı istemlerine ilişkindir.