muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12286, Karar No: 2012/11925, Tarih: 21.06.2012

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere öncelikle, Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca düzenlenen rapor ve ekleri getirtilmeli, sonrasında, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu bölge/bölgeler yönünden yeniden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalleler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24500, Karar No: 2014/19215, Tarih: 07.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/24500 E.  ,  2014/19215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair kararın süresinde temyiz edilmemesi nedeniyle reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair ek kararın süresinde temyiz edilmemesi nedeniyle verilen 30/04/2014 gün ve 514-464 sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASI, 07/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1779, Karar No: 2018/7471, Tarih: 26.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1779 E.  ,  2018/7471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacının ... ili, ...ilçesi, ... Sarılar köyü Bababurun mevkiinde kain 186 parsel sayılı taşınmazı tapuya güvenerek aleniyet ilkesine göre satın aldığı, satın aldıktan sonra taşınmazının bir kısmına orman ağaçlarının dikili olduğunu gördüğü, yapmış olduğu müracaatlara rağmen davalının dikmiş olduğu bu ağaçları kaldırmadığı, taşınmaza halen müdahalelerinin mevcut olduğu bildirilerek dava konusu taşınmaza davalının yapmış olduğu müdahalenin meni ve dikilen ağaçların kali ve fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile el atmadan dolayı tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesi istenilmiştir.

...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/294 E. - 2013/251 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne, fen bilirkişisinin 06.05.2013 tarihli krokili raporunda sarı kalemle taralı Kahramanmaraş ili, ... ilçesi, ......köyü Bababurun mevkiinde kain 186 parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişisi ...‘ün krokili raporunda (A) harfi ile gösterdiği ve yeşil kalemle 6186.43 m2'lik kısma davalının yaptığı müdahalenin menine, müdahale edilen kısımda bulunan ağaçların kaline, müdahale edilen kısım için hesaplanan 4.330,50 TL tazminatın dava tarihi olan 16.08.2012 tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2015/19215 E. - 2016/924 K. sayılı ilamıyla “Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; davacı, aynı davalıya karşı birden fazla talebini, aralarında aslilik fer'ilik ilişkisi kurmak suretiyle aynı dava dilekçesinde ileri sürebilir. Bunun için talepler arasında hukuki veya ekonomik bir bağlantının bulunması şarttır. Mahkeme, davacının asli talebinin esastan reddine karar vermedikçe, ikinci kademedeki talebini inceleyemez ve hükme bağlayamaz (HMK. m. 111)

Ancak; davacı, aynı davalıya karşı birden fazla talebini, aralarında aslilik fer'ilik ilişkisi kurmak suretiyle aynı dava dilekçesinde ileri sürebilir. Bunun için talepler arasında hukuki veya ekonomik bir bağlantının bulunması şarttır. Mahkeme, davacının asli talebinin esastan reddine karar vermedikçe, ikinci kademedeki talebini inceleyemez ve hükme bağlayamaz (HMK. m. 111)

Davacının öncelikli isteği, davalı idarenin müdahalesinin men'i ve kal'idir. Bunun kabul edilmemesi halinde kamulaştırmasız el koyma sebebiyle elkonulan kısmın bedeline hükmedilmesini istemiştir. Başka bir ifade ile dava kademeli olarak açılmıştır. Davacının öncelikli isteği kabul edildiğine göre, başka bir ifade ile müdahalenin men'i ve kal'e karar verildiğine göre, ikinci kademede yer alan istek hakkında kabul kararı verilemez. Bu husus nazara alınmadan, kamulaştırmasız el koyma sebebiyle el konulan kısmın bedeline hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.”denilerek kararın bozulmasına hükmetmiştir Mahkemece; yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne; fen bilirkişisi Ali Cücük'ün 06.05.2013 tarihli krokili raporunda sarı kalemle taralı Kahramanmaraş ili, ...ilçesi, ......köyü Bababurun mevkiinde kain 186 parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişisi ...‘ün krokili raporunda (A) harfi ile gösterdiği ve yeşil kalemle 6186.43 m2'lik kısıma davalının yaptığı müdahalenin menine, müdahale edilen kısımda bulunan ağaçların kaline, bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, kesinleşen karar sureti ve fen bilirkişisi ...‘ün krokili raporunun tapuya gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapuya dayalı el atmanın önlenmesi, kal ve tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden harç alınmasına yer olmadığına 26/11/2018

gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14170, Karar No: 2017/12905, Tarih: 28.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14170 E.  ,  2017/12905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL’nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 26.622,05 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 100,00 TL'nin dava tarihinden, 26.522,05 TL'nin ıslah tarihi olan 02/06/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20108, Karar No: 2017/3195, Tarih: 06.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/20108 E.  ,  2017/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Asıl davada davacı, 13.07.2012 tarihinde maliki olduğu 1712 ada 110 sayılı parseldeki 7 no'lu bağımsız bölüme davalıların haklı ve geçerli bir neden olmaksızın elattığını, kiracı olabilecekleri düşüncesiyle 6 ay içerisinde taşınmazı boşaltmaları ve ecrimisil ödemeleri gerektiğine dair ihtarname ile bildirim yaptığını, davalıların cevap vermediği gibi ödeme de yapmadığını, önceki malik ... davalı ...'dan alacağı kira bedelini temlik aldığını, davalı ...'ın ise anılan alacak için kiracılık sıfatını reddederek hakkındaki takiple ilgili açtığı itirazın iptali davasında davalıların kiracı olmadığının anlaşıldığını, 27/07/2012-27/04/2013 tarihleri arasındaki ecrimisil için davalılara yönelik ayrı bir icra takibi yapıldığını, ne var ki itiraz edilmesi nedeniyle takibin durduğunu, davalıların önceki malikten itibaren kira ödemediklerini ileri sürerek, çekişmeli bağımsız bölüme yönelik elatmalarının önlenmesine ve icra takibine konu dönem dışarıda tutularak 29/09/2010-29/01/2011 dönemi için 1.000,00.TL, 29/01/2011-13/07/2012 dönemi için 1.000,00.TL'nin önceki malike halef olunması nedeniyle, 13/07/2012-27/07/2012 dönemi için 860,00.TL ve 28/04/2013-14/06/2013 dönemi için de 3.000,00.TL olmak üzere toplam 5.860,00.TL ecrimisilin kademeli yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Birleştirilen davada davacı, ... 10.İcra Müdürlüğü'nün 2013/12045 esas sayılı dosyası üzerinden davalılar aleyhine 27/07/2012-27/04/2013 tarihleri arasındaki dönem için 20.000,00.TL ecrimisil alacağı üzerinden takip başlatıldığını, davalıların haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamını ve %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmelerini istemiştir.

Davalılar, ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/180 esas sayılı dosyası nedeniyle derdestlik itirazlarının olduğunu, öte yandan suç teşkil eden eylemler ile taşınmazı iktisap edenlerin mülkiyet hakkına dayanarak dava açamayacağını, taşınmazın devrine ilişkin olarak açılan ceza davasının devam ettiğini, davacının da önceki malikten taşınmazı muvazaalı olarak aldığını, kendilerinden ecrimisil istenemeyeceğini belirterek hem asıl hem de birleştirilen davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl davada, davalıların çekişmeli 7 no'lu bağımsız bölüme yönelik elatmalarının önlenmesine, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulü ile toplam 4.661,36.TL ecrimisilin dönem sonlarından işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin isteğinin reddine, birleştirilen davada; itirazın iptali isteğinin kısmen kabulü ile ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2013/12045 esas sayılı takip dosyasında asıl alacağın 12.194,03.TL'lik kısmına yapılan itirazın iptaline, takibe bu miktar üzerinden devam edilmesine, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 06.06.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ... ile temyiz edilen vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 1.480.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 22.833.00.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/232, Karar No: 2010/2934, Tarih: 01.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/232 E.  ,  2010/2934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... ve Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü yönünden reddine, TEİAŞ ve İSKİ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı İSKİ ve ... vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazdan geçirilen 154 Kw.lık Anbarlı-Davutpaşa Enerji Nakil Hattı nedeniyle, taşınmaza hangi tarihte el atıldığının (gün, ay, yıl olarak) davalı idareden sorularak, buna ilişkin geçici ve kesin kabul tutanaklarının istenilerek,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.