muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2364, Karar No: 2012/4190, Tarih: 05.06.2012

Mahkemece, davanın dayanağını oluşturan 05.05.1995 tarihli adi yazılı anlaşmanın biçim yönünden geçersiz olduğu ve davacının davasını ıspat edemediği gerekçeleriyle dava reddedilmiş, karar davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın dayanağını “Anlaşma” başlıklı 05.05.1995 günlü adi yazılı sözleşme oluşturmaktadır. Bu sözleşme; kat karşılığı inşaat yapımına ilişkin olarak daha önce Bakırköy 10. Noterliğinde düzenlenmiş olan 09.01.1990 tarih 01714 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile adi yazılı 20.07.1992 tarihli protokolün rızaen feshine ve tarafların karşılıklı ibrasına ilişkin tasfiye ve kesin hesap anlaşması niteliğindedir. 05.05.1995 tarihli anlaşmayı davalıların miras bırakanı ... kendi adına asaleten, diğer paydaş ... Özgür adına vekaleten arsa sahibi sıfatıyla, davacı ... ile dava dışı ..., ... ve ... de yüklenici sıfatıyla imzalamışlardır. Anlaşmada, fesih tarihine kadar yapılan iş ve hizmetlere karşılık yüklenicilerden ...'a ilk aşamada ... parsel 6 nolu bloktaki giriş kat 4 nolu dairenin (3/A md.), ileriki yıllarda da ... parselde yapımına başlanacak binalardan 3 dairenin kat irtifakı kurulduktan sonra verileceği, diğer yüklenicilerin de sözü edilen 4 dairenin davacı ...'e verilmesine muvafakat edecekleri kararlaştırılmıştır.

İddia ve savunmaya göre, yanlar arasında sözleşmenin 3/A maddesinde kararlaştırılan 308 parseldeki 1 dairenin davacıya verildiği konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yanlar arasındaki uyuşmazlıklar genel olarak 05.05.1995 tarihli sözleşme altındaki imzanın davalıların murisi ...'e ait olup olmadığı, bu sözleşmenin biçim yönünden geçerli bulunup bulunmadığı ve davalıları bağlayıp bağlamayacağı, davacı tarafından yapıldığı iddia olunan iş, hizmet ve harcamaların kanıtlanmış sayılması için 05.05.1995 tarihli anlaşmanın yeterli olup olmadığı, yapımı gerçekleştirilen iş, hizmet ve harcamaların anlaşma dışında başka delillerle ayrıca kanıtlanması gerekip gerekmediği, davacının ... parselden (ifrazla ... parselden) verilmesi gereken 3 daireye hak kazanıp kazanmadığı, hak kazanmışsa borcun muaccel hale gelip gelmediği noktalarında toplanmaktadır.

Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden alınan 13.12.2007 tarihli bilirkişi raporu ile 05.05.1995 tarihli anlaşma altındaki imzanın davalıların murisi ...'ün eli ürünü olduğu saptandığından davalıların anlaşmanın sahteliğine dair savunmaları yerinde bulunmamaktadır. Anlaşmanın 3/A maddesinde kararlaştırılan bağımsız bölümün tapusu devredilmek suretiyle şekil noksanlığı giderilmiş, anlaşma geçerli hale gelerek tarafları bağlayıcı nitelik kazanmıştır. 05.05.1995 tarihli anlaşmayla, fesih tarihine kadar yapılan iş, hizmet ve harcamalar kabul edilmiş ve karşılığında ödenecek iş bedeli belirlenmiş olduğundan yapımı gerçekleşen iş, hizmet ve harcamalar ile ödenecek iş bedelinin başka delillerle ayrıca kanıtlanmasına gerek bulunmamaktadır. ... parselin ifrazıyla oluşan 10693 parselde 21.07.1998 tarihinde kat irtifakı kurulmuş, bu parselden verilecek 3 daire yönünden 21.07.1998 tarihi itibariyle borç muaccel hale gelmiştir. Mahkemece, tasfiye ve kesin hesap niteliğindeki 05.05.1995 tarihli anlaşmanın, tapu devri yapılmak suretiyle geçerli hale geldiği gözardı edilerek biçim yönünden geçersiz sayılması ve asıl sözleşme kapsamında yapılan iş, hizmet ve harcamaların kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Yargılamada alınan 16.06.2008 tarihli bilirkişi raporu ile her bir dairenin dava tarihindeki değeri 68.659,00 TL olarak saptanmıştır. Davalıların tasfiye ve kesin hesap anlaşmasından kaynaklanan borcunun “ayın borcu” olması nedeniyle, davacı, dava konusu 3 dairenin dava tarihindeki rayiç bedelini istemekte haklıdır. Bu durumda mahkemece ıslah da gözetilerek bilirkişi raporunda 68.659,00 TL x 3 daire = 205.977,00 TL olarak saptanan alacağın davalılardan tahsili, alacağın 1.000,00 TL'sine dava tarihinden, kalanına da ıslah harcının yatırıldığı tarihten yasal faiz yürütülmesi gerekirken, somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle davanın reddi doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşlerine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/12619, Karar No: 2007/1307, Tarih: 12.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/12619 E.  ,  2007/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖYNÜK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları F.ve R.. tarafından . ve .parsel sayılı taşınmazların, davalıya mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak temlik edildiğini ileri sürüp,pay oranında tapu iptal ve tescil istemişlerdir.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ferağat nedeniyle ve kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimiraporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden;.. ada .parsel (yeni .. parsel) sayılı taşınmazın 13.10.1980 tarihli akitle miras bırakan R.. tarafından yarı yarıya M...Ö..N... ve F...'ya satış suretiyle temlik edildiği, miras bırakanı F...'nın da payını 29.9.1983 tarihli akitle davalı M.. temlik ettiği 21.11.1991 tarihli akitle de .. parsel sayılı taşınmazın yine F..tarafından satış yoluyla davalı M..temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacılar miras bırakanlarınca yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve soruşturmanın yukarıda değinilen ilkeler gözetildiğinde hükme elverişli nitelikte olduğu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda ve değinilen savunmaları doğrultusunda ve değinilen ilkeler de gözetilmek suretiyle delillerin toplanması, ondan sonra hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yetinilerek yazılı olduğu üzerer hüküm kurulması doğru değildir.Davacıların temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5277, Karar No: 2015/1096, Tarih: 02.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5277 E.  ,  2015/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yüzüne karşı karar verilen katılan yönünden CMK'nun 291. maddesine aykırı olarak temyizin başlangıcının “tebliğ tarihinden itibaren” şeklinde gösterilmesi suretiyle, yasa yolu süresinin ne zaman başlayacağı konusunda yanıltıcı ve tereddüte neden olacak biçimde kurulan hükmün bu bölümünün Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 34/2, 232/6. madde ve fıkralarına aykırı olması karşısında; katılan ..'nın temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'nin kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık hakkında katılanı tehdit suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin suç vasfına, haksız tahrik bulunduğuna, teşdidin yersiz olduğuna, katılanın cezada indirim yapılmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki "577,70 TL" olan yargılama giderleri toplamından zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasından sonra kalan "16,70 TL"nin, 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen miktardan az olması nedeniyle yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106, 6352 sayılı Kanunun 100 ve 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddeleri gereğince Hazineye yükletilmesine” karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7059, Karar No: 2015/13591, Tarih: 31.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/7059 E.  ,  2015/13591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 ve 5607 sayılı Kanunlara Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Dosya içeriğinden anlaşılacağı üzere sigaraların ve çayların yolcu minibüsünde ele geçirilmesi ve sanığın kolluktaki ifadesinde suça konu mallardan 5 karton sigara ve 5 kg çayın, mahkemesindeki savunmasında ise sadece 5 karton sigaranın kendisine ait olduğunu, diğer malzemelerin kendisine ait olmadığını beyan etmesine göre; öncelikle tutanak düzenleyicileri tanık olarak dinlenip suça konu çay ve sigaraların hangi miktarının ne şekilde sanıktan ele geçtiği, tek bir kutu ya da çuvalda mı yoksa ayrı paketlerde mi olduğu, bu kutu ve paketlerin sanığa aidiyeti hususlarının açıklığa kavuşturulması ve neticesine göre sanıktan ele geçtiği tesbit edilen miktar, dosya kapsamı ve sanığın aşamalardaki savunmalarında malzemeleri kullanmak için aldığını beyan etmesi hususları bir arada değerlendirilerek, ele geçen dava konusu eşyayı ticari amaçla bulundurduğuna dair cezalandırılmasına yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılarak neticesine göre bir sonuca ulaşılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hükmolunan erteli cez amiktarına göre sanık hakkında kendi altsoyu dışındakiler yönünden TCK.nun 53/1-c maddesinde yazılı hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8478, Karar No: 2015/19553, Tarih: 03.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/8478 E.  ,  2015/19553 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI :

DAVACI : N Tur. Sey. Ac. A.Ş.

DAVALI : M.. A..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 13.02.2015 tarih, 2014/... Esas, 2014/... Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu aleyhine Antalya 2. İş Mahkemesi'nin 2011/.. Esas-2013/... Karar sayılı ilamında brüt üzerinden hükmedilen kıdem, ihbar, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti alacağı, faizleri ve yargılama gideri ile vekalet ücretinin tahsili için başlatılan ilamlı takipte, Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda işçilik alacaklarının brütten nete çevrilmeden, brüt miktarlar üzerinden takibe konulduğunu ve faizin net miktarlar üzerinden hesaplanması gerektiğini açıklayarak icra emrinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 06.12.2013 tarihli ek rapor kapsamında şikayetin kısmen kabulü ile, icra emrinde gösterilen kıdem tazminatı işlemiş faizin 1.637.91 TL, fazla çalışma ücreti işlemiş faizin 162,92 TL, ikinci fazla çalışma ücreti işlemiş faizin 479.67 TL, genel tatil ücreti işlemiş faizin 82,30 TL, ikinci genel tatil ücretine işlemiş faizin 27,28 TL olarak düzeltilmesine karar verilmesi üzerine, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş ve Dairemizce onanmıştır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakten veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren, vergi sorumlusu, alacaklı, işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda net olarak hesaplandığı belirtilmediğinden verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlunun ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemekle zorunlu olduğu miktarları kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır. (HGK'nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı Kararı)

.//..

Takip dayanağı ilamda alacaklara brüt miktar üzerinden hükmedildiği ve yine bu brüt miktarlar üzerinden takip yapıldığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye uygun hazırlanan 06.12.2013 tarihli ek bilirkişi raporunda brüt miktarların nete dönüştürüldüğü ve net miktarlar üzerinden faiz hesaplandığı, 5. sayfasında hesaplanan net miktarların açıkça yazıldığı, Mahkemece bu hesaplama doğrultusunda icra emrinde sadece işlemiş faiz miktarlarının düzeltildiği anlaşılmaktadır.

Borçlu şikayetinde takip konusu ilamda hükmedilen alacakların nete çevrilerek takip yapılabileceği yönünde de şikayette bulunmuştur. Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda brütten nete çevrilmesi yönünde hasaplama yapıldığı halde İcra Mahkemesi'nce bu yöndeki istemin de kabulü ile hesaplanan net miktarlar üzerinden icra emrinin de düzeltilmesi gerekirken, sadece faize yönelik şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi doğru olmayıp, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken Dairemiz'ce onandığı anlaşılmakla Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz'in 13.02.2015 tarih ve 2014/... E -2014/... K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA ve 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme isteyene iadesine, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14412, Karar No: 2022/1500, Tarih: 07.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14412 E.  ,  2022/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Muş İli, Bulanık İlçesi, Kültür Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile hüküm fıkrasının harca ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 07/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5990, Karar No: 2016/8588, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5990 E.  ,  2016/8588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2015

NUMARASI : 2015/339-2015/392

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; orman vasfı ile hazine adına kayıtlı olan ve dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Altınkumru Barajı ve Hes projesi kapsamında davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği, bu kamulaştırma işleminin yapılması için dava dışı Orman Genel Müdürlüğünce davalı idareye izin verildiği ve yüklenici firma olan Limak Hidroelektrik Santral Yatırımları A.Ş tarafından imzalanan Ankara 56. Noterliğinin 03.06.2009 tarihli 9878 yevmiye sayılı kesin izin taahhüt senedinin 6. maddesinde izin sahasındaki ağaçların kesilmesi gerektiğinde bu ağaçların mahalli orman idaresince usulüne uygun damgalandıktan sonra kesileceğinin düzenlendiği anlaşılmıştır.

Keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler taşınmazın el atılan bölümünde bulunan ve bedeline hükmedilen ağaçların 2001-2002 yıllarında Siirt Valiliği destekleme projesi kapsamında davacı tarafından dikildiğini beyan etmiş iseler de; bu ağaçlara kim tarafından el atıldığına dair bir beyanları olmadığı gibi, davalı idare vekili taşınmaz idarece teslim alındığında üzerinde meyve ağacı ve sair muhtesat olmadığını, bu durumun hava fotoğrafları ile sabit olduğunu ileri sürmüştür.

Bu itibarla; 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaza dikilen ağaçlara ilişkin olarak 2001-2002 yıllarında yapılan destekleme projesine ait tüm bilgi ve belgeler Siirt Valiliği ile Orman Genel Müdürlüğünden getirtilerek, dava konusu ağaçlara kim tarafından ve hangi tarihte el atıldığı, taşınmazın davacının kullanımında olan kısmı ile bu kısım içerisinde kalıp davalı idarece el atıldığı belirtilen bölümlerinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Bedeline hükmedilen menengiçten fıstık ağacı olarak aşılanan ağaçların değerlendirme tarihi olan 2015 yılı itibariyle yaş, cins ve verim durumlarına göre maktu değerlerine ilişkin resmi veriler İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Orman Genel Müdürlüğü ile dava konusu muhtesatların bulunduğu taşınmazın tapu maliki olan Hazinenin davaya dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.