muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6827, Karar No: 2014/9523, Tarih: 17.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/6827 E.  ,  2014/9523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/220523

MAHKEMESİ : Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2013/49 (E) ve 2013/223 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki vekilinin mazereti nedeniyle duruşmaya katılamadığı sonucuna varılarak temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Müşteki vekilinin mazeret dilekçesi içeriği karşısında, yokluğunda duruşma yapılıp karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın şikayetçinin haklarını düzenleyen dördüncü kitabında yer alan 233. ve devamındaki maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3016, Karar No: 2010/5345, Tarih: 08.07.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/3016 E.  ,  2010/5345 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/87443

Adam öldürmeye teşebbüs ve izinsiz silah taşımak suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1,35/2,62/1,6136 sayılı Kanunun 13/1 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (AFYONKARAHİSAR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/02/2010 gün ve 277/22 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448,62,59,6136 sayılı Yasanın 13/1,765 sayılı TCK.nun 81 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlünün yasal savunmaya, alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hürriyeti bağlayıcı ceza yanında verilen temel adli para cezasının suç tarihi itibariyle 0,42 TL olduğu ve bu miktarın 1. TL.nin altında kaldığı, 5335 sayılı Kanunun 22 maddesiyle 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanunun 2 maddesine eklenen ve 01/05/2005 tarihihinde yürürlüğe giren yasa uyarınca 1 TL.nin altında kalan tutarlar dikkate alınmayacağından adli para cezasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki ruhsatsız silah taşımak suçundan temel adli para cezası olarak belirlenen "450 TL" adli para cezasının hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/07/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/865, Karar No: 2016/4365, Tarih: 11.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/865 E.  ,  2016/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 158/1-g, 62/1, 52/2, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 80 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 16.07.2013 tarihli temyiz isteminin 04.07.2013 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz istemi niteliğinde olduğu belirlenerek ve temyiz isteminin reddi kararına karşı temyiz başvurularının ve temyiz istemi ile birlikte yapılan eski hale getirme başvurularının inceleme mercii Yargıtay ilgili dairesi olduğundan, yerel mahkemece verilen 23.07.2013 tarihli ve sonraki tarihli eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararların hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek 04.07.2013 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın sanığın babası adına tebliğe çıkartılarak Tebligat Kanunu 21. madde gereğince tebliğ edildiği sanığa yapılmış bir tebligat bulunmadığından sanığın söz konusu ek karara yönelik temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın yokluğunda verilen 21.06.2013 tarihli mahkumiyet hükmünün, sanığın bildirmiş olduğu ve aynı zamanda mernis adresi olan adreste Tebligat Kanunu 21. maddeye göre 02.07.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın söz konusu tarihte herhangi bir ceza infaz kurumunda bulunmadığı, sanığın reşit olduğu her hangi bir kısıtlılığı bulunmadığı da gözetildiğinde hakkındaki hükmü kendisi yada vekalet verdiği bir Avukatın

temyiz edebileceği halde, sanığın gerekçeli kararın kendisine tebliğ tarihi olan 02.07.2013 tarihinde Avukat olmayan babasına temsil yetkisi vermesi üzerine babası tarafından verilen 03.07.2013 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, “süre yönünden” reddine dair mahkemenin 04.07.2013 gün ve 2013/183 Esas. 2013/241 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29232, Karar No: 2014/4348, Tarih: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29232 E.  ,  2014/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2011/38-2012/351

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılması 03.10.2013 tarihli geri çevirme kararı ile istenildiği halde, Belediye Başkanlınca gönderilen cevapta taşınmazın 707 sokağa cepheli olduğu belirtilerek vergi değerinin gönderildiği, oysa, dosya içerisindeki krokiye göre taşınmazın Aziziye caddesine cepheli olduğundan, bu husus göz önüne alınıp, taşınmazın 2011 yılı asgari vergi değeri ilgili Belediye Başkanlığından tekrar sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2.KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33637, Karar No: 2018/11767, Tarih: 07.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/33637 E.  ,  2018/11767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, ... hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.Dava konusu taşınmaz imar planında otopark alanı ve imar yolunda olup, dava konusu taşınmaza yol, basketbol sahası, park (çay bahçesi) yapılmak sureti ile fiilen el atıldığı anlaşılmıştır.Mahallinde yapılan keşif sonucu; ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 427 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;... Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 17.02.2005 tarih 432 sayılı kararı ile 14,50 mt ve üzerinde olan yolların Büyükşehir Belediye Başkanlığı 'nın sorumluluğunda olduğunun belirlendiği, mahkemece bedeline hükmedilen ve 20.09.2017 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 1.537,57 m2'lik yolun ise 10,00 mt genişliğinde olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, bu bölüm yönünden ... Belediye Başkanlığının sorumlu olacağı ve bedelinin davalı ... Başkanlığından tahsili yerine yazılı şekilde karar verilmesi,Doğru görülmemiştir.Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10339, Karar No: 2012/19117, Tarih: 12.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10339 E.  ,  2012/19117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2004 takvim yılında işlenen suç için: Ortadan kaldırma

2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında işlenen suç için. Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından ise toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekide vasıfları tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22707, Karar No: 2015/35412, Tarih: 15.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/22707 E.  ,  2015/35412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, görev tazminatı, manevi tazminat ile ücret, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi, izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15/12/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı üniversite nezdinde yardımcı doçent doktor sıfatıyla öğretim üyesi olarak çalıştığını, ücret ve özlük haklarından kaynaklanan alacaklarının hep gecikmeli ödendiğini, toplam 6 aylık ücretinin ise hiç ödenmediğini, bunun üzerine Işk. 24/lI-e maddesine dayanarak 29.02.2012 tarihinde hizmet sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, görev tazminatı, asgari geçim indirimi, yıllık izin ve manevi tazminat ve bakiye süre ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdini haklı nedenle feshetmediğini, bu nedenle kıdem tazminatı talebinin reddinin gerektiğini, puantaj kayıtlarına göre fazla çalışmasını buulnmadığını, ücretlerin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, iş sözleşmesininişcilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazanmış olduğu davacının bilirkişi raporunda belirtilen döneme ait ücret alacağının ve asgari geçim indirimi alacağının ödendiği davalı tarafından kanıtlanamadığı, keza ücretin geç ödenmesi nedeni ile faiz alacağı ve bakiye süre alacağının ödendiği davalı tarafından kanıtlanamadığı ve ücretlerinin ödendiğine ilişkin davalı tarafından belge ibraz edilmediği, yıllık izin , görev tazminatı, fazla mesai ücreti, maddi tazminat ve manevi tazminat alacakları talebinde bulunmuşsa da, söz konusu alacaklarının varlığı kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı, manevi tazminat talebinin reddinin hatalı olduğu, hizmet süresinin ve ücretinin eksik hesaplandığı, davalı ise bakiye süre ücreti alamayacağı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı, manevi tazminat talebinin reddinin hatalı olduğu, hizmet süresinin ve ücretinin eksik hesaplandığı, davalı ise bakiye süre ücreti alamayacağı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının bakiye süre ücret alacağına hak kazanıp kazanmayacağı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fesih tarihinde yürülükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 325, maddesi uyarıunca bakiye süre ücretinin istenebilmesi için, iş sözleşmesinin haklı bir neden bulunmaksızın işverence feshedilmiş olması gerekir. İşverenin feshi 4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinde yazılı sağlık sebeplerine, ahlâk ve iyi niyet kuralları ile benzerlerine uymayan hallere veya zorlayıcı sebeplere dayanması halinde, sözleşmenin kalan süresine ait ücretler yönünden işçinin talep hakkı doğmaz. İş sözleşmesinin işçi tarafındna haklı feshedilmeis halinde ise işçi, 325. maddeye göre bakiye süre ücreti talep edemez ise de aynı kanunun 345. maddesi uyarınca mahrum kaldığı zararı tazminat olarak talep edebilir. Ancak her iki normatif düzenlemede talep için iş sözleşmesinin belirli süreli olması ve süre bitmeden önce sonlandırılmış olması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 11. Maddesinde belirli süreli iş sözleşmesinin tanımı ve unsurlarına yer verilmiş ve ilk kez yapılmasında objektif bir neden olması gerektiği belirtilmiştir. Belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak “belirli süreli iş sözleşmesi” yapılabilecektir.

Normatif dayanaklar uyarınca, işçinin niteliğine göre sözleşmenin belirli ya da belirsiz süreli olarak değerlendirilmesi imkânı ortadan kalkmıştır. Buna karşın, yapılan işin niteliği belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesi için önem arz etmektedir. Belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak “belirli süreli iş sözleşmesi” yapılabilecektir.

Normatif dayanaklar uyarınca, işçinin niteliğine göre sözleşmenin belirli ya da belirsiz süreli olarak değerlendirilmesi imkânı ortadan kalkmıştır. Buna karşın, yapılan işin niteliği belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesi için önem arz etmektedir. Belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak “belirli süreli iş sözleşmesi” yapılabilecektir.

2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 23 üncü maddesinin birinci fırkasında; “bir üniversite biriminde açık bulunan yardımcı doçentlik, isteklilerin başvurması için rektörlükçe ilan edilir. Fakültelerde ve fakültelere bağlı kuruluşlarda dekan, rektörlüğe bağlı enstitü ve yüksekokullarda müdürler; biri o birimin yöneticisi, biri de o üniversite dışından olmak üzere üç profesör veya doçent tespit ederek bunlardan adayların her biri hakkında yazılı mütalaa isterler. Dekan veya ilgili müdür kendi yönetim kurullarının görüşünü de aldıktan sonra önerilerini rektöre sunar. Atama, rektör tarafından yapılır” kuralı öngörülmüş; aynı maddenin ikinci fıkrasında, yardımcı doçentlerin bir üniversitede her seferinde ikişer veya üçer yıllık süreler için en çok 12 yıla kadar atanabilecekleri, her atama süresi sonunda görevin kendiliğinden sona ereceği düzenlenmiştir. Kanunun daha sonra yürürlüğe giren geçici 47 nci maddesinin ikinci fıkrasında ise yardımcı doçentlik kadrosunda görev yapan öğretim elemanlarının çalışma sürelerindeki sınırlamanın kaldırıldığı belirtilmiştir. Buna göre 2547 sayılı Kanunda yardımcı doçentlerle belirli süreli sözleşme yapılması yolunda bağlayıcı bir düzenleme bulunmamaktadır. Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen ikişer veya üçer yıllık süreler, atama tasarrufu ile ilgili olup, vakıf üniversitelerinde çalışacak yardımcı doçentlerle iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak yapılmasına engel bir durum teşkil etmemektedir. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir (Yargıtay 9. HD. 23.2.2009 gün ve 2008/12778-2009/3194 sayılı kararı).

Somut uyuşmazlkıkta davacı, taraflar arasında belirli süreli iş akdi olduğunu ve ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek bakiye süre ücreti talep ettiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesinin davacı tarafından feshi nedeni ile davacı bakiye süre ücretini talep edemeyeceği gibi, davacı ile davalı üniversite arasında belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesi için objektif neden olmadığından iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu kabul edilmelidir. Belirsiz süreli iş sözleşmelerinde ise bakiye süre ücreti söz konusu olmayacaktır. Davacının bakiye süreye ait ücret alacağının reddi gerekirken, kabulü hatalıdır.

3-Faize faiz uygulanamayacağından, davacının ücret alacağının geç ödenmesinden doğan faiz alacağına ayrıca faiz işletilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

3-Faize faiz uygulanamayacağından, davacının ücret alacağının geç ödenmesinden doğan faiz alacağına ayrıca faiz işletilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6866, Karar No: 2010/7637, Tarih: 28.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6866 E.  ,  2010/7637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., kayden malik olduğu 872 parsel sayılı taşınmazın, Belediye Encümeninin 11.08.1999 tarih, 470 sayılı kararı ile devlet Hastanesi yaptırılmak ve ve 1999 yılı programına alınmak üzere bir milyon TL: bedelle hazineye satış suretiyle devredilip Sağlık Bakanlığına tahsisi için alınan karar doğrultusunda şartlı devir yapıldığını ancak devir amacı doğrultusunda hiçbir işlem yapılmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile belediye adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacı belediyenin rant kaygısı ile dava açtığını, iyiniyetli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; ”temlike dayanak meclis kararı bulunmadığı, Belediye encümen kararına dayalı işlemlerin hukuksal ve yasal bir dayanağı olmadığı ve yolsuz tescil niteliğinde olduğu, anılan hukuki sebebe dayalı olan iddianın bir süreye bağlı olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği, taraflar arasındaki çekişmede Kamulaştırma Yasası hükümlerinin uygulanamayacağı, TMK’nun yolsuz tescile ilişkin hükümlerinin uygulanarak sorunun çözülmesi gerektiği ” gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda İl Sağlık Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumetten reddine, hazine hakkındaki davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12571, Karar No: 2017/3733, Tarih: 03.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/12571 E.  ,  2017/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde gündüz vakti sayılan saat 06.30 sıralarında otobüs terminalinde park halinde bulunan müştekiye ait aracın camlarını kırdıkları sırada, kolluk görevlileri tarafından fark edilmeleri ve araçtan bir şey alamadan yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda; suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'nın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c, 151/1 ve 31/3. maddelerinde; suça sürüklenen çocuk ... 'nın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c, 151/1 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/2-d, 67/3. maddelerinde öngörülen suça sürüklenen çocuk ... için 5 yıl 4 aylık, suça sürüklenen Yağmur için ise 4 yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 30/10/2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24085, Karar No: 2012/20614, Tarih: 03.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/24085 E.  ,  2012/20614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : 2863 Sayılı Kanun'un 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 50/1-a, 52/1-2 maddeleri gereğince mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanun'un 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 50/1-a, 52/1-2 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteminin reddine ilişkin Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2011 gün ve 2006/138 Esas, 2011/699 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.