muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5991, Karar No: 2013/9222, Tarih: 29.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/5991 E.  ,  2013/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın sabah 06.00 sıralarında suç arkadaşlarıyla birlikte Nasrettin Hoca İlk Öğretim Okulu bahçesinden 350 kg. ağırlığındaki okula ait kalorifer parçalarını at arabasına yüklemek suretiyle çalıp olay yerinden uzaklaştıktan sonra, kolluğa yapılan ihbar üzerine kesintisiz izleme olmaksızın ... Özel Caddesinde yakalandıklarının anlaşılması karşısında; suçun tamamlandığı gözetilmeden kalkışma aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Hüküm tarihinden önce 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3014, Karar No: 2020/5626, Tarih: 18.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/3014 E.  ,  2020/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsilidavasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı idare yönünden reddine, davacı yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davallı idare yönünden reddine, davacı yönünden kısmen kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı vekilinin süresinde yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp duruşma yapılarak arazi niteliğindeki Antalya ili Döşemealtı ilçesi, Yeşilbayır Köyü 1349 ve 1335 parsel sayılı taşınmazlara net gelir metoduna göre ve üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağı ilkesi gözetilerek değer biçen ek rapor hükme esas alınmak suretiyle ıslahla talep edilen bedel üzerinden, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince,e ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11434, Karar No: 2020/2483, Tarih: 25.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/11434 E.  ,  2020/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müşteki kasiyer Yağmur’a aldığı malların parasını ödemek için 100 TL uzattığı, ancak müştekinin dalgınlığından faydalanarak parayı geri alarak müştekiden 2 adet 50TL'yi aldığı ve bu para üzerinden ödeme yapması ve bir ay sonra müşteki kasiyer ...’e aldığı malların parasını ödemek için aynı yöntemle iki ayrı müştekiye yönelik 95TL çalınması şeklinde gerçekleşen olayda eylemlerinin TCK'nın 142/2-h maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 142/2-b maddesinden uygulama yapılması,

2-Müşteki beyanlarına göre; ayrı ayrı 95TL çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25278, Karar No: 2015/35444, Tarih: 22.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/25278 E.  ,  2015/35444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbabr tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının istifa ederek iş sözleşmesini sona erdirdiğini, dava konusu alacaklara hak kazanmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacının istifa etmek suretiyle iş sözleşmesini feshettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiği iddia edilmiştir. Davalı taraf ise, davacının istifa ederek iş sözleşmesini haklı sebep olmaksızın feshettiğini savunmuştur. Dosyaya sunulan 28.11.2012 tarihli istifa dilekçesinde, davacının şahsi gerekçeleriyle 30.11.2012 tarihi itibariyle işyerinden ayrılmak istediği yazılı olup, söz konusu dilekçenin boşluk doldurma şeklinde düzenlendiği ve davacının imzasını taşıdığı görülmektedir. Bu belgenin yanı sıra dosyaya sunulan, 30.11.2012 tarihli ibranamenin de, boşluk doldurma şeklinde düzenlendiği, işten ayrılış şekli kısmında “ayrılma” yazılı kutucuğunun işaretlendiği anlaşılmaktadır. Davacı taraf, anılan belgelerin 2011 yılında baskı altında imzalatıldığını ileri sürerek irade fesadı iddiasında bulunmaktadır. Davacı tanıkları beyanlarında, 2011 yılında işyerinde yapılan toplantıda, şirket yetkilisi tarafından hazırlanmış şablon halindeki belgelerin işçilere imzalatılmak istendiğini, çalışmaya devam edebilmek için söz konusu belgelerin imzalanması şartının getirildiğini, işini kaybetme korkusundaki davacının söz konusu belgelere imza attığını ifade ederek, davacının irade fesadı iddiasını doğrulamıştır. Fesihle ilgili görgüye dayalı bilgisi olması mümkün olan davacı tanığı ... de, söz konusu belgelerin imzalanmasından yaklaşık bir yıl sonra davacının işten çıkartıldığını beyan etmiştir.

Dosya mevcut delil durumu itibariyle, istifaya ilişkin sunulan belgelerin fesih tarihinden önce baskı altında davacıya imzalatılarak düzenlenen belgeler olduğu anlaşılmakta olup, söz konusu belgelere değer verilmesi mümkün değildir. Mahkemece, aksi yöndeki kabulle sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, bilirkişi raporundaki hesaplamalar ve davacıya iş sözleşmesinin devam ettiği 19.08.2011 tarihinde banka aracılığıyla ödenen avans niteliğindeki kıdem tazminatı ödemesi de değerlendirilerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınması gereklidir.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9541, Karar No: 2017/4498, Tarih: 13.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/9541 E.  ,  2017/4498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 439 ada ..., 441 ada 37 ve 483 ada 58 parsel sayılı 176.28, 32.098,98 ve ....619,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 439 ada ... parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., 441 ada 37 ve 483 ada 58 parsel sayılı taşınmazlar ise aynı nedenle payları oranında ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 439 ada ..., 441 ada 37 ve 483 ada 58 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 02.....2014 tarihli duruşmada verilen kesin süre içerisinde davacının keşif için gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığından bahisle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Temyize konu taşınmazlara ilişkin kadastro tespiti 2006 yılında yapılmış, davacı ... ve arkadaşları tarafından temyize konu dava 2007 yılında açılmıştır. Mahkemece, yargılama sırasında daha önce de müteaddit defalar keşif kararları verilmiş, bu kararlar uyarınca en son ........2014 tarihinde davacı tarafça keşif ücretleri yatırılmış mahkemece bir kez keşfe gidilerek davacının yükümlülüğü yerine getirilmiştir. Davacının kusuru bulunmadığı halde yeniden keşif gideri istenmesi adil yargılanma ve devlete güven ilkeleriyle bağdaşmaz. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinde; taraflardan her birinin dava harcını, dinlenmesini talep ettiği tanık ve bilirkişi ücretini ve diğer yargılama giderlerini karşılamak zorunda olduğu, davacının hakim tarafından belirlenecek süre içinde gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığı takdirde, onunla ilgili delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı, bu Kanun gereğince re'sen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri giderlerin, ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanacağı hükmü düzenlenmiştir. Hal böyle olunca; davacının, kararlaştırılan keşiflerin yapılamamasında üzerine atfedilebilecek bir kusuru bulunmamasına göre, 02.....2014 tarihli duruşma ara kararıyla hüküm altına alınan keşif giderlerinden eksik olan kısmın gerektiğinde ileride haksız çıkan taraftan alınmak üzere suç üstü ödeneğinden karşılanmak üzere keşif ara kararı verilmesi gerekirken, keşif gideri eksik kaldığından bahisle yeniden keşif ücreti istenilmesi isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, ....06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5432, Karar No: 2023/5024, Tarih: 08.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5432 E.  ,  2023/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/785 E., 2022/1535 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/173 E., 2020/45 K.

Taraflar arasındaki 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, 01.01.1985-28.12.1988 döneminde 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının iddia ve taleplerinin yerinde olmadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; davacının işe giriş bildirgesinin 27.12.2002 yılında kuruma verildiği anlaşılmakla 619 sayılı KHK'nun geçici 1 inci maddesi hükmünün ve 4956 sayılı Kanun'un kısıtlayıcı hükümlerinin davacı hakkında uygulanması imkanı bulunmamaktadır. 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile 24 üncü madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, davacının zorunlu sigortalı olarak Bağ-Kur kapsamında değerlendirilmesinde hak ve yükümlülükleri kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma olması ön koşulu dikkate alınarak davacının 01.01.1985-28.12.1988 tarihleri arası dönemde vergi kaydının bulunduğu, vergi kaydına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebileceği, davacının vergi mükellefiyet kaydının bulunduğu tarihler arasında 1479 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi kapsamında sigortalılık koşullarına sahip olduğu kabul edilmiş ve davanın kabulüne, davacının Sarayönü Mal Müdürlüğünden gelen cevabi yazı uyarınca 01.01.1985-23.01.1986, Meram Vergi Dairesi'nden gelen cevabi yazı uyarınca 24.01.1986-01.07.1986, Selçuklu vergi dairesinden gelen cevabi yazı uyarınca 01.07.1986-28.12.1988 tarihleri arası döneme 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun ve sigortalılık başlangıcının 01.01.1985 olarak tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, 6638421278 Bağ-Kur sigortalısı davacının kurum dosyasının incelenmesi neticesinde 23.01.2002 tarihinde isteğe bağlı müracaatına istinaden 23.01.2020 tarihinde tescil işleminin yapıldığının tespit edildiği, 1479 sayılı Kanun'a 4956 sayılı Kanun'un 47 nci maddesi ile eklenen geçici 18 inci maddesi 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların hak ve mükellefiyetleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlar hükmü amir olduğundan vergi kayıtlarına istinaden geriye dönük hizmetin verilmesinin mümkün olmadığı, yerel mahkemece verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının Sarayönü Mal Müdürlüğünde 01.01.1985-23.01.1986 tarihleri arası dönemde, Meram Vergi Dairesi'nde 24.01.1986-01.07.1986 tarihleri arası dönemde, Selçuk Vergi Dairesi'nde 01.07.1986- 28.12.1988 tarihleri arası dönemde vergi mükellefiyet kaydının bulunduğu, Sarayönü Ziraat Odası Başkanlığı'nda 4135-0301213 sicil nolu oda kaydının bulunduğu, adına tescilli araç kaydının bulunduğu, davacının işe giriş bildirgesinin 27.12.2002 tarihinde kuruma verildiği, dolayısıyla davacının vergi mükellefiyet kaydının bulunduğu tarihler arasında 1479 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi kapsamında sigortalılık koşullarına sahip olduğu ve sigortalılık başlangıç tarihinin 01.01.1985 tarihi olduğu, sonuç olarak yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili istinaf dilekçelerinde yer verdikleri hususları belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.01.1985-28.12.1988 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un 24, 25, 26, geçici 18 nci maddeleridir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.01.1985-28.12.1988 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un 24, 25, 26, geçici 18 nci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1479 sayılı Kanun'a 4956 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 18 inci maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982 - 04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Kanun'a eklenen geçici 18 inci maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02.08.2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Kanun kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20.04.1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22.03.1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, davacının kuruma 21.01.2002 tarihli bağ-kur isteğe bağlı sigortalı giriş bildirgesi verdiği, hizmet cetvelinde 23.01.2002-30.09.2002 döneminde 1479 sayılı Kanun'a tabi sigortalılığının bulunduğu, ayrıca 01.01.1985-28.12.1988 tarihleri arasında vergi kaydının olduğu anlaşılmaktadır.

Somut dosyada, davacının 21.01.2002 tarihinde isteğe bağlı sigortalılık için başvuru yapması ve 02.08.2003 tarihinden önce zorunlu sigortalılık başvurusunun bulunmaması karşısında 1479 sayılı Kanun geçici 18 inci madde şartlarının oluşmadığının gözetilmemesi yerinde değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.