muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1002, Karar No: 2023/5335, Tarih: 19.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1002 E.  ,  2023/5335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/66 E., 2014/34 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2021/21434 Esas, 2022/8551 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve 14-2021/73307 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında kurulan hükümlerde, mağdurenin aşamalarda sanık tarafından kendisine yönelik cinsel bir eyleminin olmadığına ilişkin beyanı, sanığın mahkeme aşamasında aksi ispat edilemeyen savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerektiği bahisle bozma ilâmının kaldırılmasına ve sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık ...'ın savunmasında ikrar ettiği ve gerekse mağdure ...'ın ifadelerinde dile getirdiği üzere, sanığın olay tarihi olan 27.02.2010 günü ve bu tarihten dört-beş ay öncesine kadar aralarında bulunan arkadaşlık ilişkisine dayalı olarak İstanbul Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 23.06.2010 gün ve 39893-3551 sayılı rapor gereği on beş yaşını ikmal etmediği kabul edilen mağdure ...'ı rızasına dayalı olarak birden çok kez alıkoyup, öpüşme, okşama ve sevme gibi hareketler sergilediği ancak bu hareketlerin hiçbir zaman cinsel ilişki boyutuna varmadığı, son olarak da aynı yöndeki hal ve hareketleri olay tarihi olan 27.02.2010 günü birlikte gittikleri Gaziantep-Kayseri yolundaki boş bir arazide mağdureye yönelik olarak sergilerken kolluk kuvvetlerince yakalanmış olması nedeniyle, her ne kadar mağdure ...'ın rızası var ise de suç tarihi itibarıyla on beş yaşından küçük olması sebebiyle rızasının geçerli sayılamayacağı değerlendirilerek rızasına itibar edilmeyip sanığın üzerine atılı mağdure ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismar suçlarının sübut bulduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2021/21434 Esas, 2022/8551 Karar sayılı bozma ilâmının sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik eylemleri yönünden verilen bozma kararının KALDIRILMASINA,

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2021/21434 Esas, 2022/8551 Karar sayılı bozma ilâmının sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik eylemleri yönünden verilen bozma kararının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2014 tarihli ve 2010/66 Esas, 2014/34 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, sayın Üye ...'ün karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanındaki başka delil ile desteklenmeyen ve kovuşturma aşamasında döndüğü suça ilişkin ikrarının tek başına mahkumiyete yeterli olup olmadığına ilişkindir.

Mağdure ... aşamalarda alınan beyanında sanığın kendisine cinsellik içeren bir eyleminin bulunmadığını sadece bir kez öpmek istediğini ve kendisinin kabul etmediği için de sanığın da öpmediğini beyan etmiştir.

Sanık ... soruşturma aşamasında 28.02.2010 tarihli emniyet birimlerince alınan beyanında mağdureye yönelik öpme kıyafetleri üzerinden göğüslerine dokunma şeklinde eylemleri olduğunu kovuşturma aşamasında ise mağdureye yönelik herhangi bir eylemi olmadığını öpmediğini, okşamadığını beyan etmiştir.

Amacı maddi gerçeği ortaya çıkarmak olan ceza yargılamasında, somut olaya münhasır delillerden biri de “beyan” delilidir. Beyan, tanığa, sanığa veya sanığın dışındaki taraflardan birine ait olabilir. Sanığın isnat bakımından önemli görülen olayları beyanıyla kabul etmesi şeklinde tanımlanabilecek olan ikrar; eylem hakkında en çok bilgisi bulunanın beyanı olması, soruşturmayı esaslı surette kolaylaştırması, özgür iradeyle verilip gerçeğe de uygun olduğunun saptanması halinde yargıcın vicdani kanaatinin oluşumunda olumlu katkısının bulunması itibarıyla önemli bir sübut vasıtasıdır.

5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının 213. maddesinde; sanığın hakim veya mahkeme huzurunda yaptığı açıklamalar ile Cumhuriyet savcıları tarafından alınan ifadeler ve müdafiinin hazır bulunduğu kolluk ifadelerinin duruşmada okunabilmesi kabul edilerek, bu anlatımlara delil olma değeri tanınmıştır.

Aynı Yasanın “Delilleri Takdir Yetkisi” başlıklı 217. maddesinde; “(1) Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir.

(2) Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir” hükmü yer almaktadır.

Aynı Yasanın “Delilleri Takdir Yetkisi” başlıklı 217. maddesinde; “(1) Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir.

(2) Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir” hükmü yer almaktadır.

Buna göre, vicdani kanıt sisteminin geçerli bulunduğu ceza yargılaması hukukumuzda, özgür iradeye dayalı olan ikrarın da, dosyada varlığını koruyan diğer tüm kanıtlar gibi yargıç tarafından serbestçe takdir edilip değerlendirilmesi gerekecektir.

Gerçekten de, bir kimsenin suçlu olmadığı halde kendisini suçlu sayması veya bir başkasının suçunu kabullenmesi mümkündür. O halde, ikrarın hangi aşamada gerçekleştiği ve özgür iradeye dayalı olup olmadığı, ikrarda bulunanın beyanın ciddiyetini ve bundan doğacak sonuçları bilip bilmediği, ikrarın başkaca delillerle desteklenip desteklenmediği, hayatın olağan akışına uygun düşüp düşmediği, kuşkudan arınmışlığını ve belirliliğini zayıflatacak biçimde ikrardan dönülüp dönülmediği gibi hususlar da gözönünde bulundurulmak suretiyle, somut olaydaki ikrarın delil değeri ortaya konulmalı ve ispat sorunu bu şekilde çözümlenmelidir.

Olayın hem mağduru hem de görgü tanığı olan mağdure ...'nın soruşturmadaki sanığın ikrarını doğrulamayan beyanları, diğer sanık ... ve mağdure Ayşegül'ün beyanları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın başka delille desteklenmeyen ve kovuşturma aşamasında döndüğü ikrarı dışında cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanındaki başka delil ile desteklenmeyen ve kovuşturma aşamasında döndüğü suça ilişkin ikrarının tek başına mahkûmiyete yeterli olmadığı gözetilerek Yargıtay Cumhuriyet Savcılığının 18.01.2023 tarihli ve KD-14-2021/73307 sayılı itirazının reddine karar verilmesi görüşünde olduğundan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/4341, Karar No: 2016/1390, Tarih: 17.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4341 E.  ,  2016/1390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin vekalet ücretine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Mahkemece yüzüne karşı 12.09.2012 günü tefhim edilen hükmü sanık müdafiin 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir haftalık süreden sonra 06.11.2012 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Mağdure beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, mağdurenin öğrenim gördüğü okulda hizmetli olarak çalıştığı, olay tarihinde sanığın, mağdurenin göğüslerine dokunmaya çalıştığı ancak mağdurenin elleriyle engel olması sebebiyle eylemini tamamlayamadığı anlaşılmakla, çocuğun basit cinsel istismarı suçuna teşebbüs ettiği sabit olduğundan sanığın bu suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14570, Karar No: 2024/2229, Tarih: 04.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/14570 E.  ,  2024/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/276 E., 2023/62 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sigaraları kişisel kullanım için bulundurduğuna, aramaların hukuka aykırı olduğu ve ikrarı da olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, vekâlet ücretinin fazla belirlendiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanakları ve dosya kapsamına göre;

08.10.2013 tarihinde, Mucur'da, önleme araması kararına istinaden oluşturulan yol kontrol noktasında durdurulan yolcu otobüsünün bagajında yapılan aramada, sanığa ait olduğu anlaşılan 5 adet karton kutu içerisinde, gümrüklenmiş değeri 15.338,09 TL olan 2699 paket,

05.09.2013 tarihinde, Muş'ta, önleme araması kararına istinaden oluşturulan yol kontrol noktasında durdurulan yolcu otobüsünün bagajında yapılan aramada, sanığa ait olduğu anlaşılan 6 adet karton kutu içerisinde, gümrüklenmiş değeri 19.924,29 TL olan 3450 paket,

15.09.2013 tarihinde, Muş'ta, önleme araması kararına istinaden oluşturulan yol kontrol noktasında durdurulan yolcu otobüsünün bagajında yapılan aramada, sanığa ait olduğu anlaşılan 1 adet karton kutu içerisinde, gümrüklernmiş değeri 2.310,06 TL olan 400 paket,

26.09.2013 tarihinde, Mucur'da, önleme araması kararına istinaden oluşturulan yol kontrol noktasında durdurulan yolcu otobüsünün bagajında yapılan aramada, sanığa ait olduğu anlaşılan 2 adet karton kutu içerisinde, gümrüklenmiş değeri 5.398,74 TL olan 950 paket,

02.12.2013 tarihinde, Gevaş'ta, ihbar üzerine Cumhuriyet savcısının emriyle durdurulan yolcu otobüsünün bagajında yapılan aramada, otobüs muavini olan sanığa ait olduğu anlaşılan, bagajda poşetler ve su kolileri içerisinde, gümrüklenmiş değeri 21.830,09 TL olan 3780 paket muhtelif markalarda sigara ele geçirildiği ve bu olaylarla ilgili sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle ayrı ayrı kamu davaları açıldığı, bilahare tüm davaların 08.10.2013 tarihli olaya ilişkin temyiz incelemesine konu dosyada birleştiği anlaşılmıştır.

Sanık 05.09.2013, 15.09.2013, 26.09.2013 ve 08.10.2013 tarihli olaylarla ilgili savunmalarında, çalışmaya gittiğini, sigaraları kendisi ve arkadaşları için götürdüğünü ileri sürerken, 02.12.2013 tarihli olayla ilgili Cumhuriyet Başsavcılığında alınan beyanında sigaraları satmak için götürdüğünü kabul edip, Mahkemedeki savunmasında sigaralarla ilgisinin olmadığını savunmuştur.

Sanık 05.09.2013, 15.09.2013, 26.09.2013 ve 08.10.2013 tarihli olaylarla ilgili savunmalarında, çalışmaya gittiğini, sigaraları kendisi ve arkadaşları için götürdüğünü ileri sürerken, 02.12.2013 tarihli olayla ilgili Cumhuriyet Başsavcılığında alınan beyanında sigaraları satmak için götürdüğünü kabul edip, Mahkemedeki savunmasında sigaralarla ilgisinin olmadığını savunmuştur.

02.12.2013 tarihli olayla ilgili kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre sanıkta ticari miktar ve mahiyette sigaraların ele geçirilmesi karşısında, sanığın atılı suçları işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Hapis cezasına mahkûmiyetin Kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması gerektiği hususunun infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde; 05.09.2013 tarihli eylemle ilgili düzenlenen 17.09.2013 tarihli iddianamenin hukukî kesinti oluşturması nedeniyle, 05.09.2013 ve 15.09.2013 tarihli eylemlerin kendi içinde, 26.09.2013, 08.10.2013 ve 02.12.2013 tarihli eylemlerin ise kendi içinde ayrı bir zincirleme suçu oluşturdukları gözetilmeksizin sanık hakkında yazılı şekilde tek bir zincirleme suçtan hüküm tesisi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği

anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3169, Karar No: 2025/2562, Tarih: 17.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/3169 E.  ,  2025/2562 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/139 Değişik İş, 2023/145 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-6547

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/266335

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 10.09.2020 tarihinde davalı tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) ile sigortalı aracın davacıya çarpması neticesinde davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı olarak şimdilik 41.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini 235.929,00 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulü ile 225.841,75 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 26.03.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine, geçici iş göremezlik talebinin usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; usulüne uygun başvuru yapılmadığını, maluliyet oranı hatalı olup davanın reddi gerektiğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faiz yöntemine göre yapılması gerektiğini, raporda kaza tarihi itibariyle bakiye ömre bakılması gerekirken hesap tarihi itibariyle bakılmasının hatalı olduğunu, bir yıl 360 gün kabul edilerek hesap yapılması gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine, 01.09.2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine, 01.06.2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğine, 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan kaza tarihinde geçerli mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu düzenlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama Ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 04.03.2022 tarihli maluliyet raporunda, davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyet oranı Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'e göre belirlenmiş olup, rapor kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmediği gibi hüküm kurmaya elverişli değildir.

Yönetmelik'in 6 ncı maddesinin 4 üncü fıkrasında; " Hastanın teşhis ve tedavisinde bizzat görev almış hekim veya hekimler sağlık kuruluna katılır veya görüşünü kurula bildirir." hükmü ile 5 inci fıkrasında; "Tek bir uzmanlık dalını ilgilendiren engel durumlarının tespitinde, ilgili uzmanlık dalından üç uzman hekimin katılımıyla kurul oluşturulur." hükmü düzenlenmiştir.

Davacının omuz ve bacak kırığına bağlı maluliyet oranı tespit edilmiş olduğu anlaşılmakla, yukarıda bahsedilen hükümler gereğince, başka bir sağlık kuruluşundan heyet teşkilinin sağlandığı, kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre, davacının maluliyetinin tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davacının omuz ve bacak kırığına bağlı maluliyet oranı tespit edilmiş olduğu anlaşılmakla, yukarıda bahsedilen hükümler gereğince, başka bir sağlık kuruluşundan heyet teşkilinin sağlandığı, kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre, davacının maluliyetinin tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. Karara esas alınan aktüer raporunun incelenmesinde tazminat hesabı yapılırken bir yılın 365 gün olarak esas alındığı anlaşılmaktadır.

Gerek öğretide ve gerekse uygulamada tazminat hesabında bir yıl, 360 gün olarak kabul edilmektedir. Bu hesaplama tarzı, ayların fiili sayılarına göre değil, her ayın 30 gün olarak kabul edilmiş olması esasına dayanmaktadır.

Buna göre yapılacak iş, temyiz edenin sıfatına göre kazanılmış haklar gözetilerek, bir yılın 360 gün olarak esas alınarak hesaplama yapılması yönünde bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar vermek olup, kararın bu nedenle de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4. Somut olayda karara esas alınan tazminat raporunda davacının bakiye ömrünün tespitinde isabetli olarak TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılmış ise de, davacının kaza tarihindeki yaşı esas alınarak TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömrünün belirlenmesi gerekirken hesaplama tarihindeki davacının yaşı esas alınarak hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.