muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5301, Karar No: 2021/5379, Tarih: 13.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5301 E.  ,  2021/5379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13/04/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesi doğru olduğu gibi üzerindeki fındık ağaçlarına ise kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3. bendinde yazılı (idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda) kelimelerinin ve rakamlarınım çıkarılmasına, yerine (derhal ödenmesine, bu hususta) kelimelerinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. fıkrasında yazılı (karar tarihi olan 08.10.2019) kelime ve rakamının çıkarılmasına, yerine (Dairemiz karar) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulu ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29082, Karar No: 2013/6444, Tarih: 15.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29082 E.  ,  2013/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında verilen beraat kararının incelenmesinde:

Ölen ...'nın Fırat Üniversitesi Araştırma Hastanesine bağlı ...Göz Merkezi'nde “retina dekolmanı” teşhisiyle 29.12.2003 tarihinde ilk ameliyatının yapıldığı, bu ameliyat sırasında göze takılan silikonun çıkartılması için 13.12.2004 tarihinde ikinci ameliyata alındığı, anestezi anabilim dalı araştırma görevlisi doktor ... ve anestezi teknikeri ... tarafından ölene anestezi uygulandığı ve cerrahi ekibe teslim edildiği, ameliyat başladıktan 10 dakika sonra bradikardi geliştiği, siyanoze olduğu, tıbbi müdahale sonrası hasta entübe olarak yoğun bakıma alındığı ve 04.07.2005 tarihinde öldüğü olayda Adli Tıp Kurumu ve Yüksek Sağlık Şurası raporlarında sanıkların kusurlarının bulunmadığı tespit edilmekle,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların kast ya da taksirlerinin bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararının incelenmesinde;

Dosya kapsamında mevcut 14.05.2010 tarihli Yüksek Sağlık Şurası kararında anestezi işlemini uygulayan ve hastadan sorumlu olan doktor ...'ün takipteki yetersizliği nedeniyle, hastanın bizzat başında bulunan anestezi asistanı olmadığı esnada hastanın takibini devralan teknisyen ...'un ise gelişen olumsuzluğu farketmediği ve takibi iyi yapmadığından kusuru bulundukları anlaşılmakla sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8398, Karar No: 2020/11646, Tarih: 01.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/8398 E.  ,  2020/11646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen temyiz talebinin reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Temyiz isteminin reddine dair, 31/10/2019 tarih 2014/755 E.-2015/587 K. sayılı Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi' nin ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 01/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19773, Karar No: 2009/10, Tarih: 13.01.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/19773 E.  ,  2009/10 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, tazminatlar, yoksulluk nafakası yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Temyiz eden davalı ... vekili Av. ...’ın mazeret dilekçesi verdiği, dilekçesinde mazeret sebebini belgelendirmediği ve yokluğunda karar verilmesini istediği karşı taraf vekilinede usulüne uygun duruşma gününün tebliğ edilmesine rağmen gelmediği anlaşıldı. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*davalı kadının maddi tazminat isteminin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine dayalı olduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.01.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/35795, Karar No: 2022/388, Tarih: 13.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/35795 E.  ,  2022/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca yapılacak tebligatların usulüne dair hususların düzenlendiği 93-109. maddeleri hükümlerine göre, tebligatların mükelleflerin bilinen adreslerine yapılacağı, bilinen adreslerin 101. madde uyarınca işe başlama, iş bırakma, vergi beyannamelerinde bildirilen, yoklama fişinde tespit edilen, vergi mahkemesinde dava açma ve cevap dilekçelerinde gösterilen adresler ile yetkili memurlar tarafından tutanakla tespit edilen adreslerin olduğu, tebligat çıkarılırken bu adreslerden en son bildirilen veya makamca tespit edilen adresin dikkate alınacağı; somut olayda 15.11.2016 tarihli defter ve belge isteme yazısının 23.11.2016 tarihinde ''... mahallesi, ... caddesi, ... sitesi1-G, No: D-9 .. Ankara'' adresinde annesi ...'e yapıldığı, sanığın işe başlama bildirimde ikametgah adresi olarak bu adresi bildirdiği, yapılan tebliğ işleminin usulune uygun olduğu ve Vergi Usul Kanunu'nun 253. maddesine göre ilgili bulundukları yılı takip eden yıldan başlayarak beş yıl süre ile muhafaza edilmesi mecburiyeti bulunulan varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunulan defter ve belgelerin vergi incelemesi için istenmesine dair yazının tebliğine rağmen yasal süresi içinde her hangi bir haklı mazeret belirtmeksizin ibraz etmediği anlaşılmakla, sanığın sübut bulan defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan ilk derece mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yerine usul ve yasaya uygun olmayan gerekçelerle mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 13.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1033, Karar No: 2019/6159, Tarih: 03.07.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1033 E.  ,  2019/6159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3228, Karar No: 2021/13139, Tarih: 16.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3228 E.  ,  2021/13139 K.**

**"İçtihat Metni"**

ÇARŞAMBA 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda davalılar vekillerinin istinaf başvurularının reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; kızları ...'nın davalı hastanede çalışan davalı doktorun ihmali neticesinde kolunun kesildiğini, bu olayla ilgili ceza davası ve tazminat davalarının görüldüğünü, kızlar ...'ya takılan protezin her 2 yıl içerisinde değişmesi gerektiğinden birçok masrafın meydana gelebileceğini ileri sürerek kızları ...'nın bu olaydan kaynaklanan protez ve diğer sağlık giderlerine ilişkin şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 21/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmişler, ıslah ile taleplerini 356.757,65 TL'ye çıkarmışlardır.

Davalılar; davacıların davada hukuki yararının bulunmadığını, aynı konuda Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde kesinleşmemiş bir dosyanın bulunduğunu, bu yönü ile derdestlik itirazında bulunduklarını bildirerek, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesince; davalı doktorun kusurlu hareketi neticesinde kolu dirsekten kesilen davacı ...'nın yaşamını protez kolla devam ettirmek zorunda kaldığı gerekçesiyle benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulü ile, 356.757,65 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 21/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; karara karşı, davalılar tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/88 E.-2017/101 K. sayılı kesinleşmiş dosyasında davalı doktorun kusurlu olduğuna yönelik hekim hatasının bulunduğuna dair birbirini teyit eder nitelikteki Adli Tıp Kurumu İhtisas Daireleri ve Adli Tıp Genel Kurul raporları ile işbu dosya kapsamında alınmış bilirkişi raporlarına, kararın dayandığı delillere ve gerekçe içeriğine göre, ilk derece mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli açıklık taşıdığı, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle; davalı ... ve davalı ... Sağlık Hizmetleri A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ...'nın, kolunun kesilmesi nedeniyle kullanması gerekecek protez bedeli gideri, ileride yapılması zorunlu giderlerden olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; TRH 2010 yaşam tablosuna göre tazminat miktarı hesaplanmış, mahkemece işbu zarar miktarı esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuştur. Oysa, Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et-Feminine (PMF 1931) tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ve tazminat hesabı yapılması gerekmektedir.

Buna göre, mahkemece; bilirkişi tarafından, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 yaşam tablosu esas alınarak belirlenmiş olan tazminat miktarına karar verilmesi gerekirken, bilirkişi tarafından TRH 2010 yaşam tablosu esas alınarak belirlenen tazminata karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kesilen kolun protez kullanmaya uygun hale gelmesi için yaklaşık olarak iki aylık bir sürenin geçmesi gerektiğinin belirtilmiş olmasına ve dava protez bedeline ilişkin olduğundan hükmedilen bedele protez takılma tarihinden (olay tarihinden iki ay sonrasından) itibaren faiz işletilmesi gerekmesine rağmen, olay tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda ikinci ve üçüncü bentlerde açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalılar yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Davacı ...’nın davalı hastanede çalışan doktorun ihmali nedeniyle kolunun kesilmesi sonucu yenilemeler dahil protez bedeli talep edilmiştir.

Daire çoğunluğu tarafından yerel mahkeme hükmü aktüeryal hesap yönünden bozulmuş ise de aşağıda belirteceğimiz şekilde ilave bozma nedeni eklenmesi gerektiği düşüncesindeyiz.

(Muhalif)

KARŞI OY

Davacı ...’nın davalı hastanede çalışan doktorun ihmali nedeniyle kolunun kesilmesi sonucu yenilemeler dahil protez bedeli talep edilmiştir.

Daire çoğunluğu tarafından yerel mahkeme hükmü aktüeryal hesap yönünden bozulmuş ise de aşağıda belirteceğimiz şekilde ilave bozma nedeni eklenmesi gerektiği düşüncesindeyiz.

5510 sayılı Kanunun 60 vd. maddeleri gereğince 1.1.2012 tarihinden itibaren Türk vatandaşlarının tamamı genel sağlık sigortası kapsamına alınmıştır. (Bkz. HGK 12.3.2019 tarih, E. 2015/10-2743, K. 2019/275) Dolayısıyla davacı da genel sağlık sigortası kapsamındadır ve protezi Sosyal Güvenlik Kurumunca karşılanabilir.

Davacı, yarışan haklara sahiptir. Dilerse genel sağlık sigortalısı olması nedeniyle SGK’dan protez takılmasını isteyebilir; dilerse de zarar verenlerden protez bedelini isteyebilir.

Davacı zararının bir borçlu tarafından giderilmesi halinde borç diğeri tarafından da düşmüş olacaktır. Davacının protez bedelini zarar verenlerden tahsil ettikten sonra genel sağlık sigortası kapsamında SGK’dan protez takılmasını veya yenilemesini isteyebilir. Bu durumda davacıya mükerrer ödeme yapılacak ve sebepsiz zenginleşmeye yol açacaktır.

Davacının bakiye ömrü 74 yıl olarak hesaplanmış ve periyodik zamanlarda protezin değişeceği varsayılarak SUT hükümlerine göre protez bedeli hesaplanmıştır. Yani zaten SGK’ca karşılanacak bedel üzerinden hesaplama yapılmıştır.

Dosya kapsamında davacının kol protezinin SGK tarafından karşılanıp karşılanmadığı, SGK tarafından yapılan bir işlem olup olmadığı sorulup zarar kapsamının ona göre belirlenmesi gerektiği yönünde ilave bozma nedeni yapılması gerektiği düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2017/7494, Karar No: 2020/5321, Tarih: 01.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7494 E.  ,  2020/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2008 takvim yılında “sahte fatura kullanma ve düzenleme” suçlarından kamu davası açılmış olmasına rağmen, 2008 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan dava şartı olan mütalanın alınmadığı ve hüküm fıkrasında suçun 2007 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” olarak nitelendirildiği anlaşılmış ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında "sahte fatura kullanma ve düzenleme" suçlarının yasada öngörülen cezasının üst sınırına göre TCK'nin 66/1-e madde ve fıkrasındaki asli dava zamanaşımı süresinin, kesici en son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 21.10.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.