muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/328, Karar No: 2014/35728, Tarih: 10.12.2014

Açıklanan gerekçelerle kurulan hüküm hukuka uygun görülmemiştir.

IV – Sonuç ve Karar:

1-Eylemin suç oluşturmayacağı ancak; üçüncü kişileri rahatsız ettikleri veya üçüncü kişilere zarar verdikleri takdirde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 24 ve 5199 sayılı Kanun’un 5/2, 28/b maddeleri gereğince idari para cezası verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerektiği gözetilmeden çevrenin kasten kirletilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Soruşturma ve kovuşturma aşamasında görev yapan bilirkişilerin tarafsızlığının sağlanması için, davaya katılan ya da suçtan zarar gören gerçek ya da tüzel kişilerin çalışanı, yakını olmaması gerekir.

Davanın tarafı olmayan bir bilirkişiden rapor alınması gerekirken, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 12. maddesi gereğince denetleme yetkisi bulunan Çevre ve Orman Bakanlığında çevre mühendisi olarak çalışan, tarafsız olamayacağı anlaşılan bilirkişi Ufuk Sayın'ın düzenlediği rapora dayanılarak hüküm kurulması,

3-Kabule göre;

TCY.nın 50/5.maddesinde; “uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir” denilmektedir. TCY.nın 58.maddesinde ise tekerrür hükmünün uygulanması koşulları açıklanmıştır. Anılan 58.maddenin düzenleniş biçiminde hapis ve adli para cezası ayrımı yapılmamış olmakla birlikte, 6.fıkra uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün infaz biçimini düzenleyen 5275 sayılı Yasanın 108.maddesinde, bu infaz şeklinin yalnızca hapis cezalarına ilişkin bulunduğunun anlaşılması ve aynı Yasanın adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106.maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir. Mahkemece hükmolunan adli para cezası nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması,

Kanuna aykırı olup, sanık H.. Ö.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/37917, Karar No: 2011/4784, Tarih: 10.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/37917 E.  ,  2011/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/59239

MAHKEMESİ : Kurşunlu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2008

NUMARASI : 2008/62

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklara atılı konut dokunulmazlığını bozma suçu 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa'nın 24.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253/1.maddesinin (b) bendi uyarınca; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın uzlaşma kapsamındaki suçlardan olduğu halde önceki 23.03.2006 gün 2006/9-14 sayılı mahkumiyet hükmünün dairemizin 08.05.2008 tarih 2008/2278-8379 sayılı ilamı ile hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesindeki değişiklikler nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulması üzerine, yeniden yapılan yargılama sırasında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3023, Karar No: 2017/5391, Tarih: 21.11.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/3023 E.  ,  2017/5391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; 20.01.2016 tarihinde 155 ihbar hattına, “Kilis Üniversitesinde öğrenci olan ..., ...,.... isimli şahsın Kilis'e gitmek üzere Gaziantep'ten çıktıkları, buradan da terör örgütüne katılmak için Suriye tarafına geçecekleri” yönünde gelen ihbar üzerine aynı tarihte yapılan yol uygulamasında sanıklardan ...,....n aynı araçta yakalandıkları, ...'un Sulh Ceza Hakimliğinde alınan ifadesinde, “Suriye'ye .... ile birlikte geçeceğini, geçme amacının IŞİD haricindeki iyi gruplara gitmek olduğunu, sadece Türkmenlere değil, El Nusra, Ahrarur Şam, Özgür Suriye Ordusu, Fetih Ordusu gibi gruplar olabileceğini” beyan ettiği, yine aşamalarda alınan ifadelerinde ise El Nusra örgütü mensubu olduğunu tahmin ettiği kişiye oradaki sivil halktan kişilere vermesi için 2 defa 1000 TL para verdiğini, suç tarihinde de 1500 TL para yardımı yapacağını bildirdiği, sanığın ifadesi üzerine kolluk tarafından yapılan araştırma neticesinde Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/976 soruşturma numaralı dosyası ile ihbarda adı geçen Halil Uzun hakkında soruşturma başlatıldığının ve tutuklandığının 22.04.2016 tarihli tutanak ile tespit edildiği ayrıca sanık ...'dan ele geçen hafıza kartı üzerinde herhangi bir inceleme yapılmadığının anlaşılması karşısında; belirtilen hafıza kartı üzerinde gerekli incelemenin yaptırılması ve .... hakkındaki dosyanın akıbeti araştırılarak Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı veya onaylı suretinin dosya içerisine getirtilmesi, gerekirse

birleştirilmesi ile sanık ...'un üzerinde ele geçen cep telefonu, sim kart ve hafıza kartlarının incelenmesi neticesinde elde edilen dijital bilgiler de göz önünde bulundurularak tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15140, Karar No: 2013/1807, Tarih: 11.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/15140 E.  ,  2013/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 24.06.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalının taşınmazına diktiği çınar ağacının kök ve dallarının evine verdiği zararın kal suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı taşınmazındaki ağaçların kökleri ile birlikte kesilerek kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Davaya konu olayda uygulama imkanı bulunan TMK’nun 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Malikin kendi taşınmazı üzerine diktiği ağaçların dalları ve kökleri komşunun taşınmazına geçip zarar verdiği takdirde, ikaz üzerine münasip bir müddet içerisinde bu dal ve köklerin kesilmesi gerekir. Malik tarafından kesilmediği takdirde, komşunun bu dal ve kökleri kesip zaptetmek hakkı doğar. Ancak tüm ağaçların kesilmesine ilişkin hüküm kurulmamalıdır.

Taşkınlığın belirlenebilmesi için mahkemece öncelikle taraflara ait taşınmazların tapu kayıtları ile çap ve krokileri getirtilmeli, yapılacak keşifte, kadastro mühendisi veya tapu fen memuru bilirkişi yanında ziraatçi bir bilirkişi de hazır bulundurulmalıdır. Davalının kendi taşınmazı içerisine diktiği ağaçların gölge yapmak suretiyle davacının taşınmazı üzerindeki bitkilere, katlanma sınırını aşacak şekilde zarar verdiği yapılan keşif ve uzman bilirkişi raporu ile belirlendiği takdirde, bu zarar ağaç dallarının budanması veya seyreltilmesi ile giderilebiliyorsa bu önlemlere, buna rağmen davacının zararı önlenemiyorsa ağaçların kökten kesilmesine veya sökülmesine karar verilmelidir.

Ancak davalının kendi taşınmazı içerisine diktiği ağaçların, ileride büyüyüp davacının taşınmazına gölge yapıp zarar vereceği iddiası ile açılan davaların reddi gerekir. Uzun zaman sonra doğacak muhtemel zararlar için mülkiyet hakkının kısıtlanması, mülkiyetin genel kurallarına ve bizzat Medeni Kanunun 737. maddesi hükmüne ters düşer.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu madde uygulamasında doğrudan bir tecavüz söz konusu olduğundan, ayrıca katlanma sınırını aşan bir zararın bulunup bulunmadığını, mülkiyetin taşkın kullanılıp kullanılmadığını araştırmaya gerek yoktur.

Somut olaya gelince; dava konusu 295 parsel sayılı taşınmazın zilyedi ... hasım gösterilerek açılan davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmüne göre, arazi mülkiyeti kapsamına üzerindeki ağaçlar da girer. Kural olarak da bir şeye malik olan kimse o şeyin bütünleyici parçalarının da malikidir. 295 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlarda davada taraf olmayan taşınmaz malikinin hakkı bulunmaktadır. Ağaçların kesilmesine ilişkin hüküm davanın tarafı olmayan malikin hukukunu da etkileyeceğinden ve ağaçların kesilmesinden zarar göreceğinden davada davalı olarak yer alması gerekir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10111, Karar No: 2009/18932, Tarih: 13.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/10111 E.  ,  2009/18932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 13.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24365, Karar No: 2013/12999, Tarih: 15.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/24365 E.  ,  2013/12999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde başka suçtan Ünye M Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’nin yokluğunda karar verilmiş ise de; kararı veren Fatsa 2.Asliye Ceza Mahkemesi ile sanığın hükümlü olarak bulunduğu cezaevinin farklı yargı çevrelerinde bulunması, ayrıca sanık müdafiilerinin kararın verildiği oturumdan önce yokluklarında karar verilmesi isteğini içeren mazeret dilekçesini dosyaya ibraz etmeleri ve mahkemece mazeretlerinin kabul edilmesi karşısında, karar oturumunda sanık ...'nin hazır bulunması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki (1) no’lu bozma düşüncesine; olay günü sanıkların üzerlerine atılı işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işlediklerinin tespit edilmesi karşısında, eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uzlaşmaya tabi olmaması nedeniyle tebliğnamedeki (2) no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1982, Karar No: 2023/11072, Tarih: 30.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/1982 E.  ,  2023/11072 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2820 E., 2022/814 K.

SUÇ : Basit tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2019 tarihli, 2019/2729 Soruşturma No.lu iddianamesiyle sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2019 tarihli ve 2019/296 Esas, 2019/548 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 10 eşit taksitler halinde ödenmek üzere 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/1256 Esas, 2021/1194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2021 tarihli ve 2021/648 Esas, 2021/937 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

5. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/2820 Esas, 2022/814 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 10 eşit taksitler halinde ödenmek üzere 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; sözler gerçekte olmayan birine söylendiğinden suçun unsurunun olmadığına, yakınlık ilişkisi araştırılmadığından eksik inceleme sonucu karar verildiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; sözler gerçekte olmayan birine söylendiğinden suçun unsurunun olmadığına, yakınlık ilişkisi araştırılmadığından eksik inceleme sonucu karar verildiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesince, sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı zira sanığın katılana gönderdiği mesajdaki sözleri katılana yönelik sarf etmeyip katılanın da ifadesinde belirttiği üzere "O tarihlerde katılanın normal erkek arkadaşı olan yani sevgilisi olmayan ... isimli şahsa" yönelik sarf ettiği anlaşıldığından sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mesajlaşma içeriği dosya arasında mevcuttur.

3. Sanık mesajı gönderdiğini kabul etmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesinin kabulüne göre, katılanın eski nişanlısı olan sanığın olay tarihinde katılana ınstagram üzerinden göndermiş olduğu mesajda "Senin amacının ne olduğunu biliyorum, kedi olayından belli oldu merak etme ne yapacağımı çok iyi biliyorum g.tün anası nasıl s..iliyo yakında görürsün" şeklinde sözler sarf ettiği katılanın alınan beyanına göre, sanığın söz konusu mesajda "g.tün" ibaresiyle kastettiği kişinin katılanın erkek arkadaşı olan ... isimli şahıs olduğu, 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesine göre sanığın sarf ettiği sözlerle katılanın yakını olduğu hususunda tereddüt bulunmayan erkek arkadaşına zarar vereceğini söyleyerek tehdit ettiği, Türk Dil Kurumu Sözlüğüne göre, "Yakın" kavramı: "Aralarında sıkı ilişki olan arkadaş, dost veya akraba" olarak tanımlandığı, açıklanan nedenlerle sanığın olay tarihinde belirtilen mesajı katılana göndererek katılanın yakını olan erkek arkadaşı ...'na zarar vereceğini söylemek suretiyle tehdit suçunu işlediği sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılan beyanı, sanık savunması ve mesaj içeriği karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu ve sanığın eylemimine uyan suç vasfı ile yaptırımların Bölge Adliye Mahkemesince doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/2820 Esas, 2022/814 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/427, Karar No: 2017/441, Tarih: 16.01.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/427 E.  ,  2017/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dava ve duruşmalardan usulünce haberdar edilmeyen, suçtan doğrudan zarar gören müşteki kurum vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin katılma isteği niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından, CMK’nın 260 ve 237/2. maddeleri uyarınca müşteki ...'nün katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak kamu davasına kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.